Գործ ԵԱՔԴ/0001/01/12

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

14 օգոստոսի 2012թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՂԱՅԱՆԻ

ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.03.2012 թվականի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2011 թվականի հոկտեմբերի 21-ին հարուցված թիվ 14132111 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2011 թվականի հոկտեմբերի 31-ին որոշում է կայացվել Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին:
2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2011 թվականի դեկտեմբերի 30-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.03.2012 թվականի դատավճռով` դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ.
Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հինգ դրվագով հանցագործության կատարման մեջ:
1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
4-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
5-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 28-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վճռվել է նաև.
Արթուր Պետրոսյանից հօգուտ տուժողներ` Արեգնազան Հարությունյանի բռնագանձել 186.300 /հարյուր ութսունվեց հազար երեք հարյուր/ ՀՀ դրամ, Գևորգ Խաչատրյանի` 280.000 /երկու հարյուր ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ, Հովհաննես Միքայելյանի` 1.122.000 /մեկ միլիոն հարյուր քսաներկու հազար/ ՀՀ դրամ, Սամվել Գրիգորյանի` 598.400 /հինգ հարյուր իննսունութ հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող, Արթուր Պետրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, 2070 /երկու հազար յոթանասուն/ ՀՀ դրամը և 11.630 /տասնմեկ հազար վեց հարյուր երեսուն/ ՀՀ դրամին համարժեք 30 ԱՄՆ դոլար գումարը հանձնել տուժող Արեգնազան Հարությունյանին` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.03.2012թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպանը:

Գործի փաստական հանգամանքները.

Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2011 թվականի մայիս ամսին խաբեությամբ` Հովհաննես Վազգենի Միքայելյանի քրոջ համար Ֆրանսիա մեկնելու թույլատվության վիզա կազմակերպելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն կամուրջի մոտ վերջինիցս վերցրել է 1.122.000 ՀՀ դրամին համարժեք 3000 ԱՄՆ դոլար գումար և խարդախությամբ հափշտակել այն` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Դրանից հետո, 2011 թվականի հունիս ամսվա վերջին և հուլիս ամսվա սկզբին Ա.Պետրոսյանը խաբեությամբ` կաշառք տալու պատրվակով, Սամվել Գևորգյանի որդուն օգնելու համար, վերջինիցս երեք փուլով վերցրել է 598.400 ՀՀ դրամին համարժեք 1.600 ԱՄՆ դոլար գումար և խարդախությամբ հափշտակել այն` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Բացի այդ, 2011 թվականի օգոստոսի 06-ին Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանը խաբեությամբ` վստահությունը չարաշահելու միջոցով, Արեգնազան Սամսոնի Հարությունյանին Ֆրանսիայում ապահովագրելու պատրվակով Գեղարքունիքի մարզի Գանձակ գյուղում վերջինիցս վերցրել է 300 եվրոյին համարժեք 150.000 ՀՀ դրամ, որից մի քանի օր հետո ևս 50.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել այն` պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
Դրանից հետո, 2011 թվականի օգոստոսի 06-ին Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանը խաբեությամբ` Գևորգ Ստեփանի Խաչատրյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, Ֆրանսիայի մուտքի վիզա կազմակերպելու և Ֆրանսիայում ապահովագրելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցի վրա գտնվող ՚Վ.Վաղարշյանՙ ոսկու շուկայում վերջինիցս վերցրել է 280.000 ՀՀ դրամ և խարդախությամբ հափշտակել այն` պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
Բացի այդ, 2011 թվականի օգոստոսի 15-ին Արթուր Պետրոսյանը խաբեությամբ` Էմմա Վոլոդյայի Սարգսյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, Երևան-Փարիզ ավիատոմսեր գնելու պատրվակով Արմավիրի մարզի Զարթոնք գյուղում վերջինիցս ստացել է 600.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել այն` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Պաշտպանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.03.2012թ. դատավճիռը` Արթուր Պետրոսյանի նկատմամբ համաչափ մեղմ պատիժ սահմանելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու առումով:
Վերաքննիչ բողոքը ներկայացվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ Արթուր Պետրոսյանն ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը: Նախաքննության ընթացքում Ա.Պետրոսյանն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողներից Էմմա Սարգսյանին պատճառված վեց հարյուր հազար ՀՀ դրամի չափով վնասը:
Դատաքննության ընթացքում դատարանին է ներկայացվել նաև ապացույցներ` Ա.Պետրոսյանի առողջական վիճակի կապակցությամբ, որից հետևում էր, որ Ա.Պետրոսյանը դեռևս 2007թ.` նախորդ դատավճռով պատիժը կրելու ընթացքում ունեցել է գլխուղեղի արյան շրջանառության սուր խանգարում, այս կապակցությամբ ՚Դատապարտյալների հիվանդանոցՙ ՔԿՀ-ում ստացել է համապատասխան բուժում, որի կապակցությամբ նաև ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ:
Դատաքննության ընթացքում առողջական վիճակի վերաբերյալ կատարված հարցմանն ի պատասխան, քրեակատարողական հիմնարկից ստացվել է գրություն այն մասին, որ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ ախտորոշվել է ՚վեգետոանոթային դիստոնիաՙ, նա գտնվում է նյարդաբանի հսկողության տակ և նշանակված է համապատասխան բուժում:
Գտնում է, որ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ սահմանված չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկում սահմանող պատիժն ակնհայտ խիստ է, որը կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջների անտեսմամբ:
Լինելով խիստ վատառողջ անձնավորություն, որը դատական նիստերի ժամանակ նույնպես հարկադրված էր շարունակել իր մասնակցությունը դատաքննությանը միայն շտապ բուժ.օգնության ծառայության միջամտությունից հետո, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն անժխտելի հանգամանքը, որ Ա.Պետրոսյանը նախաքննության և դատաքննության ընթացքում, ընդունելով իրեն առաջադրված մեղադրանքը և անկեղծորեն զղջալով կատարածի համար, այդպիսով առկա էր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված մեղմացուցիչ հանգամանքը, ինչպես նաև այն, որ նախաքննության ընթացքում ամբողջությամբ հատուցվել էր տուժողներից մեկին պատճառված վնասը, գտնում է, որ այս պայմաններում առկա էին բոլոր հիմքերը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու և Արթուր Պետրոսյանի նկատմամբ համաչափ մեղմ պատիժ սահմանելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու համար:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Շարադրված հոդվածների վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել, ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս /տես Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2009 թվականի հունիսի 2-ի ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումը, կետ 16/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ իր դիրքորոշումը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է մի շարք որոշումներում:
Այդ թվում նաև, Ս.Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի ԼԴ2/0019/01/09 որոշմամբ, կետ 17, արձանագրվել է, որ. ՚/…/ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին/…/ՙ:
Ս.Թոմոյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 2010 թվականի փետրվարի 12-ի ԼԴ2/0019/01/09 որոշմամբ, կետ 18, եզրահանգել է, որ. ՚Այսպիսով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավոր անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քր. օր-ի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունըՙ:
Հարկ է արձանագրել, որ ամբաստանյալ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանը նախկինում մեկից ավել անգամ դատապարտվել է.
1. Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 25.10.2000թ. դատավճռով 1961թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, պատժից ազատվել է 26.04.2001թ.:
2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 22.05.2002թ. դատավճռով 1961թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-39 հոդվածների կիրառմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 09.11.2002թ. որոշմամբ կիրառվել է 12.06.2001թ. համաներումը և թողնվել է կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: Պատժից ազատվել է 13.05.2003թ.:
3. Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 24.08.2006թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման չորս տարի ժամկետով, պատժից ազատվել է 03.06.2010թ.:
Արարատի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.06.2012թ. որոշմամբ` Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ /2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 24.08.2006թ. դատավճիռը Գագիկ Դավթյանի, Գագիկ Պետրոսյանի, Արամայիս Ավետիսյանի, Արկադի Հարությունյանի, Ստեփան Համբարձումյանի, Մակիչ Սահակյանի, Տիգրան Սարգսյանի, Հմայակ Մկրտչյանի, Արթուր Խաչատրյանի, Վլադիմիր Պետրոսյանի դրվագներով` համապատասխանեցվել է ՚Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն օրենքով ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասին և պատիժ է նշանակվել ազատազրկման ձևով 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Որոշվել է նաև.
Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանին 2008 թվականի հունիսի 03-ից համարել պատիժը փաստացի կրած և նրա դատվածության ժամկետները հաշվարկել գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածին համապատասխան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն. դատվածությունը մարվում է` ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ` պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ /.../:
Հարկ է նշել, որ օրենքի ուժով Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 24.08.2006թ. դատավճիռը վերանայելու արդյունքում հիշյալ դատական ակտով հաստատված արարքները համապատասխանեցվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասին, որպիսի որակումը դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին:
Բացի այդ, Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի վերաբերյալ վերը նշված դատական ակտը /Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 24.08.2006թ. դատավճիռը/ վերանայելու արդյունքում, վերջինիս նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկման ձևով 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ինչպես նաև որոշվել է 2008 թվականի հունիսի 03-ից համարել պատիժը փաստացի կրած:
Այսինքն, Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի դատվածության մարման ժամկետը պետք է հաշվարկվի 2008 թվականի հունիսի 03-ից սկսած /երեք տարի անցնելուց հետո/, մինչդեռ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանին սույն գործով առաջադրված մեղադրանքի համաձայն վերջինս արդեն իսկ 2011 թվականի մայիս ամսին կատարել է խոշոր չափով խարդախություն /սույն գործով վիճարկվող դատական ակտը կայացվել է դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ/:
Որպիսի պայմաններում, Արարատի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.06.2012թ. որոշումը` Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ /2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 24.08.2006թ. դատավճիռը վերանայելու մասին, սույն գործով ամբաստանյալ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի դատվածության մարման առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չի կարող:
Հարկ է արձանագրել նաև, որ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ նախկինում արդեն իսկ կիրառվել է 12.06.2001թ. ընդունված համաներման ակտը:
Հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. /.../ հանցանքների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից /.../:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն. դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը /.../:
Հարկ է նշել, որ սույն գործով վիճարկվող դատական ակտով /դատավճռով/.
Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հինգ դրվագով հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է.
1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
4-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
5-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, հատուցել է տուժող Է.Սարգսյանին պատճառված 600 հազար ՀՀ դրամ նյութական վնասը, վատառողջ է, ինչպես նաև որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցանք կատարելու ռեցեդիվը և հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակվել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, ամբաստանյալ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ հանցանքներ համակցությամբ նշանակված պատիժը` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառելը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և չափի, ինչպես նաև այն ռեալ կրելու նպատակահարմարության հարցում ըստ էության հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար` դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան:
Նման պայմաններում, պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393 և 394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Արթուր Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.03.2012թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է.

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ