Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0188/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
1.1
Պատասխանող
Տիգրան Նիկողոսյան
Տիգրան Նիկողոսյան Կամոյի
Տիգրան Նիկողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Հովհաննես Ղուկասյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մասիս Ռեհանյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Հովհաննես Ղուկասյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-04-17 | 15:00 | 4 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2012-02-22 | 14:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-21 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-10 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-02 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2012-01-11 | 14:00 | 2 | Կայացել է |
Գործ ԵԱՔԴ/0188/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ` Ս.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԱՂԱԼՈՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Տ.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ
2012թ. ապրիլի 17-ին Երևան քաղաքում
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալի և պաշտպան Մ.Աղալոյանի վերաքննիչ բողոքը ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիր քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 14116611 քրեական գործը:
2011թ. հունիսի 28-ին, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ձերբակալվել է:
2011թ. հուլիսի 01-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011թ. դեկտեմբերի 15-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով:
2011թ. դեկտեմբերի 19-ին, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ, թիվ 14116611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռով, ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով 10 (տաս) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու սկզբունքով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում տաս 10 (տաս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թ. հունիսի 28-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող դանակը ոչնչացնել:
Տուժող Նուբար Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև, մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը վերադարձնել նրան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Տ.Նիկողոսյանը և նրա շահերի պաշտպան Մ.Աղալոյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը դատապարտվել է այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով կրելով սառը զենք հանդիսացող դանակ, 2011թ. հունիսի 23-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող <<Մոկկա>> սրճարանի մոտ, նույն սրճարանի սեփականատեր Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ` իր մոտ եղած սառը զենք հանդիսացող, դանակով հարվածներ է հասցրել Ն.Ջիվանյանի ձախ նախաբազկին` պատճառելով ծակած-կտրած միջանցիկ վերք, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսին, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատին, աջ նախաբազկին` պատճառելով կտրած վերքեր, որովայնի ձախ կեսին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերքեր, որոնք տուժողի առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, սակայն հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներում ավարտին չի հասցրել, քանի որ տուժող Ն.Ջիվանյանը դեպքի վայրից փախել և մտել է սրճարան:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակները նշել են, որ գտնում են Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը խախտել է նյութական և դատավարական իրավունքի մի շարք նորմեր, որոնք հանգեցրել են անհիմն և անօրինական դատավճռի կայացման.
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25, 104, 126, 127, 358, 365 հոդվածները, որն էլ հանգեցրել է ՄԻԵԿ 6-րդ հոդվածով նախատեսված արդար դատաքննության իրավունքի խախտման։
Ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատարանը մեղադրանքի հիմքում օգտագործել են որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որի ժամանակ քննիչը կարողացել է իրեն համոզել և նրա թելադրանքով հրաժարվել է պաշտպանից, որի մասին կազմվել է արձանագրությունը։ Բացի այդ նախաքննական մարմինն իրեն ներկայացրել է դատաբժշկական փորձաքննություն, որի ժամանակ տուժողի կողմից իրեն պատճառած թեթև մարմնական վնասվածքները զարմանալի է թե ինչու չեն արձանագրվել։ Դրանից հետո իրեն հարցաքննել են որպես մեղադրյալի, և այդ ժամանակ իր հարազատների կողմից ներկայացրած պաշտպանի ներկայությամբ, իրեն զգալով ազատ, մանրամասն հայտնել է, թե ինչպես է տուժողն առանց պատճառի իրեն մոտեցել, և գործադրելով բռնություն, մայր հայհոյելով, հրել է իրեն և հենվելով դրսում տեղադրված ծաղկամաններին չի ընկել գետնին։ Այդ ժամանակ տուժողի մոտ տեսնելով ևս երկու անձանց, վախենալով, որ նրանք էլ կարող են հարձակվել իրեն վրա, վախից դրդված իր մոտ եղած դանակը հանել ու վախեցնելու նպատակով անկանոն թափահարել է, որպեսզի տուժողը չշարունակի ինձ հարվածել, սակայն նա իրեն քաշքշել էր, որի ժամանակ դանակը գտնվել է իր ձեռքում և մարմնի վրա առաջացել են քերծվածքներ։ Իր այդ պատճառաբանությունն ապացուցվում է դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ, ըստ որի տուժողի մարմնական վնասվածքներից ծանրը հանդիսացել է ձեռքի վնասվածքը, որը վնասել է այն պահին երբ ցանկացել է իրեն հարվածել, իսկ ինքը ցանկանալով այդ հարվածից պաշտպանվել դանակը պահել է նրա հարվածի ուղղությամբ, որի պատճառով տուժողին հասցվել է նման վնասվածք, իսկ մարմնի վնասվածքները պատճառվել են իրեն քաշքշելու ժամանակ։
Որպես մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրության մեջ նշել է այն մասին, որ տուժողի գործադրած բռնության շնորհիվ ինքն ինչպիսի իրավիճակի մեջ է ընկել, այն որ իր աչքերը մթագնել են, սրտախառնոց է առաջացել, գլխացավ, այսինքն գտնվել է շշմած իրավիճակում։ Որպես մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, ինչպես նախաքննական մարմինն, այնպես էլ դատարանը միանգամայն անտեսել են և նշված պատճառաբանությունները հաշվի չեն առել, այլ մեղադրանքի հիմքում դրվել է որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որը կորզվել է քննիչի կողմից խախտելով պաշտպան ունենալու իր իրավունքը։ Նման անօրինական կարգով կազմված արձանագրությունը չպետք է գնահատվեր որպես ապացույց։
Դատակոչի ցուցակում ընդգրկված վկաներից ականատես է եղել միայն վկա Պետրոս Պետրոսյանը, որը հանդիսանում է տուժողի սրճարանի մատուցողը, որն իր նախաքննական ցուցմունքում նշել է, թե ինչպես է դրսից ինքը նրան կանչել, սակայն նա իրեն չի մոտեցել և հայտնել է տնօրենին, այսինքն տուժողին, որն էլ դուրս է եկել սրճարանից և առանց պատճառի իր նկատմամբ գործադրելով բռնի գործողություն քաշքշել է, բրդել ու գցել դրսում դրված ծաղկամանների վրա, սակայն հայհոյանքը չի լսել, քանի որ գտնվել է սրճարանի ներսում։ Տուժողի նման մոտեցումը Պ. Պետրոսյանը տեսել է ապակեպատ դռնից։
Դատավճռում տեղ է գտել որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որն ինչպես նշվել է արձանագրվել է իր պաշտպանական իրավունքը խախտելով։ Այդ արձանագրությունում նշված է, թե իբր շարունակել է թակել դուռը, այն ճիշտ չէ և կրում է մտացածին բնույթ։ Բացի այդ դատավճռում տուժողի ցուցմունքում նշված են բազմաթիվ հորինված-մտացածին մտքեր, որոնք չեն համապատասխանում իրականությանը, և նպատակ ունեն ստեղծելու արհեստական շարժառիթներ, մանավանդ որ դատաքննության ժամանակ դատավարության մասնակիցները ոչ մի կերպ չէին կարողանում պարզել թե ինչու՞մ է կայացել դեպքի պատճառը-շարժառիթը։
Ինքը տուժողին դանակահարելու նպատակ չի ունեցել, և չի էլ դանակահարել, այդ մասին է վկայում այն, որ տուժողին ընդհանրապես չի ճանաչել, որևէ հարցով չի առնչվել, որևէ շարժառիթ գոյություն չի ունեցել, պարզապես ըստ տուժողի դատաքննության ժամանակ տված հարյտարարության իր տեսքին նայելով կարծել է թե մուրացկան է, և մատուցող Պ. Պետրոսյանի զգուշացումով, երբ ինքը գտնվել է սրճարանից դուրս մոտեցել է իրեն և առանց պատճառի գործադրել է բռնություն իր նկատմամբ, և ստեղծել այդ իրավիճակը, իրեն արժանացնելով անհիմն ծանր մեղադրանքի։ Պնդել, որ դանակը հանելու նպատակը կայացել է նրանում, որպեսզի վախեցնելու համար, որպեսզի իրեն չմոտենան, իսկ ինչ վերաբերվում է տուժողի վնասվածքներին, ապա այն պատճառվել է երբ նա ցանկացել է իրեն հարվածել, և նրա հարվածներից պաշտպանվելու համար թևը վնասվել է, իսկ մարմնի վնասվածքները առաջացել են նրա կողմից իրեն քաշքշելու ժամանակ։
Իրականում դատավճիռը կազմվել է միակողմանի և ոչ օբյեկտիվ, հիմք ընդունելով տուժողի կողմից հորինած պատճառաբանությունները, չհետազոտելով իր ցուցմունքների պատճառաբանությունները։
Խախտելով վերը շարադրված նորմերի պահանջները, նախաքննության մարմինը միջոցներ չի ձեռնարկել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, միջոցներ է ձեռնարկել միայն ոչ հավաստի ապացույցների ձեռք բերման, մեղադրական եզրակացության մեջ շարադրելու ուղղությամբ, իսկ դատարանն էլ կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել մեղադրական եզրակացության մեջ նշված ապացույցների նկատմամբ, անտեսելով դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված մեղադրանքը հերքող ապացույցները։
Գործում չկա մի ուղղակի ապացույց, որը կարող է ապացուցել իր մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածով նախատեսված արարք կատարելու մեջ, բացառությամբ ինչպես վերը նշել է տուժողի մտացածին ցուցմունքի, որի վերաբերյալ չկա որևէ հաստատող երկրորդական ապացույց։
Դատարանից, խնդրել է ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ նշանակել դատահոգեբուժական–դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն, իր կողմից թույլ տրված արարքը ճիշտ որակելու համար, իսկ եթե ոչ ապա խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.02.2012թ. դատավճիռը բեկանել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղսագրած արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասը` դատարանի հայեցողությամբ:
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց գործով մասնակցող մեղադրողը հայտնելով, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտն օրինական է, հիմնավորված ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը համաչափ է, խնդրեց ներկայացված բողոքը մերժել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը թողնել անփոփոխ:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սպանության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի, իսկ ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի` հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված` այն գործողությունը /անգործություն/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում պաշտպանական կողմի բողոքում նշած այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, հիմնավորված չէ և նրա արարքը պետք վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում անզգուշությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար:
Տվյալ հանցագործության օբյեկտը մարդու առողջության անվտանգությունն ապահովող հասարակական հարաբերություններն են: Օբյեկտիվ կողմից այն արտահայտվում է որոշակի գործողության կամ անգործության մեջ, որով խախտվում են նախազգուշության այս կամ այն կանոնները և ծանր վնաս է պատճառվում տուժողի առողջությանը: Սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ավզգուշությամբ, որը կարող է դրսևորվել ինչպես ինքնավստահությամբ, այնպես էլ անփութությամբ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի կատարած հանցանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտում շարադրված ապացույցներով, մասնավորապես` տուժող Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի, վկաներ` Պետրոս Արարատի Պետրոսյանի, Դմիտրի Վլադիմիրի Շախնազարյանի, Սիլվա Սերյոժայի Չոբանյանի, Յուրիկ Հաբեթնակի Ազիզյանի, Թաթուլ Կարապետի Կարապետյանի, Հայկ Արամայիսի Նազարյանի, Արսեն Էդուարդի Մելքոնյանի Պարույր Մնացականի Գուլգուլյանի ցուցմունքներով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ, ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան, սերժանտ Հ. Նազարյանի այլ ապացույց ճանաչված զեկուցագրով, իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակի և տուժող Ն. Ջիվանյանի հագուստների զննության արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումներով, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1731 եզրակացությամբ, դատահետքաբանական և քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1597 եզրակացությամբ, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 301 եզրակացությամբ, դատահոգեբուժական ամբուլատոր փորձաքննության թիվ 408/11 եզրակացությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն`1. Կասկածյալն ունի պաշտպանության իրավունք: Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կասկածյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտպանության իր իրավունքը:
2. Կասկածյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի` (…). 6) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ. 7) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց. 8) տալ բացատրություններ կամ հրաժարվել բացատրություններ տալուց. (…). 13) առարկել քրեական հետապնդման մարմինների գործողությունների դեմ և պահանջել իր առարկությունները մտցնել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության արձանագրության մեջ. (…)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 72-րդ հոդվածը սահմանում է. 1. Պաշտպանից հրաժարվելը նշանակում է կասկածյալի կամ մեղադրյալի մտադրությունը` իր պաշտպանությունն իրականացնել առանց որևէ պաշտպանի իրավաբանական օգնության: Պաշտպանից հրաժարվելու մասին կասկածյալի կամ մեղադրյալի հայտարարությունն արտացոլվում է արձանագրության մեջ:
2.Պաշտպանից հրաժարվելը քրեական վարույթն իրականացնող մարմինն ընդունում է միայն այն դեպքում, եթե կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից այդ մասին հայտարարվել է սեփական նախաձեռնությամբ, կամավոր և այն պաշտպանի ներկայությամբ, որը կարող էր նշանակվել կամ նշանակված է պաշտպան: Չի ընդունվում պաշտպանից հրաժարումը, եթե այն հարկադրված է իրավաբանական օգնության վճարման համար միջոցների բացակայությամբ: (…)
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքում նշած այն պատճառաբանությանը, որ ինչպես նախաքննական մարմինն, այնպես էլ դատարանը մեղադրանքի հիմքում դրել են որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որը կորզվել է քննիչի կողմից` խախտելով պաշտպան ունենալու իր իրավունքը: Վերաքննիչ դատարանն անհիմն, չհիմնավորված է համարում նշված պատճառաբանությունը և արձանագրում, որ նախաքննական մարմնի գործողությունները բխում են վերոհիշյալ հոդվածների պահանջներից, մասնավորապես. Տիգրան Նիկողոսյանին` որպես կասկածյալ հարցաքննելիս նրան բացատրվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ սահմանված իրավունքներն ու պարտականությունները, և քրեական գործում առկա են 28.06.2011թ. պաշտպան ունենալու իրավունքը բացատրելու մասին կազմված արձանագրություններ, որոնց վրա Տիգրան Նիկողոսյանն իր ձեռքով կատարել է գրառումներն այն մասին, որ. <<ինձ բացատրվեցին իմ իրավունքնեը և պարտականությունները, դրանք ինձ լիովին հասկանալի են: Բացատրվել է նաև պաշտպան կամ հանրային պաշտպան ունենալու իմ իրավունքը, որից ես հրաժարվում եմ շահերս կպաշտպանեմ ինքս և դա կապված չէ իմ սոցիալական և նյութական վիճակի հետ:>>
Վերաքննիչ դատարանը` անդրադառնալով ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ դատահոգեբուժական–դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն նշանակելու միջնորդությանը, լսելով կողմերի կարծիքը, գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի կողմից որևէ հիմնավորում չի ներկայացվել նշված փորձաքննության նշանակման անհրաժեշտության վերաբերյալ, բացի այդ ընդհանուր իրավասության դատարանն իր որոշմամբ հիմնավոր կերպով մերժել է այն:
Վերաքննիչ դատարանն հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն քրեական գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացուցներն ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից գնահատվել են բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ ստուգման, ինչպես նաև դրանց գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, և սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելիս հանգել է ճիշտ հետևության:
ՀՀ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտն ամբաստանյալ` Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ, հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը վերաորակելու համար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ` Ս.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԱՂԱԼՈՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Տ.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ
2012թ. ապրիլի 17-ին Երևան քաղաքում
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալի և պաշտպան Մ.Աղալոյանի վերաքննիչ բողոքը ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիր քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 14116611 քրեական գործը:
2011թ. հունիսի 28-ին, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ձերբակալվել է:
2011թ. հուլիսի 01-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011թ. դեկտեմբերի 15-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով:
2011թ. դեկտեմբերի 19-ին, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ, թիվ 14116611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռով, ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով 10 (տաս) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու սկզբունքով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում տաս 10 (տաս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թ. հունիսի 28-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող դանակը ոչնչացնել:
Տուժող Նուբար Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև, մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը վերադարձնել նրան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Տ.Նիկողոսյանը և նրա շահերի պաշտպան Մ.Աղալոյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը դատապարտվել է այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով կրելով սառը զենք հանդիսացող դանակ, 2011թ. հունիսի 23-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող <<Մոկկա>> սրճարանի մոտ, նույն սրճարանի սեփականատեր Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ` իր մոտ եղած սառը զենք հանդիսացող, դանակով հարվածներ է հասցրել Ն.Ջիվանյանի ձախ նախաբազկին` պատճառելով ծակած-կտրած միջանցիկ վերք, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսին, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատին, աջ նախաբազկին` պատճառելով կտրած վերքեր, որովայնի ձախ կեսին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերքեր, որոնք տուժողի առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, սակայն հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներում ավարտին չի հասցրել, քանի որ տուժող Ն.Ջիվանյանը դեպքի վայրից փախել և մտել է սրճարան:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակները նշել են, որ գտնում են Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը խախտել է նյութական և դատավարական իրավունքի մի շարք նորմեր, որոնք հանգեցրել են անհիմն և անօրինական դատավճռի կայացման.
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25, 104, 126, 127, 358, 365 հոդվածները, որն էլ հանգեցրել է ՄԻԵԿ 6-րդ հոդվածով նախատեսված արդար դատաքննության իրավունքի խախտման։
Ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատարանը մեղադրանքի հիմքում օգտագործել են որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որի ժամանակ քննիչը կարողացել է իրեն համոզել և նրա թելադրանքով հրաժարվել է պաշտպանից, որի մասին կազմվել է արձանագրությունը։ Բացի այդ նախաքննական մարմինն իրեն ներկայացրել է դատաբժշկական փորձաքննություն, որի ժամանակ տուժողի կողմից իրեն պատճառած թեթև մարմնական վնասվածքները զարմանալի է թե ինչու չեն արձանագրվել։ Դրանից հետո իրեն հարցաքննել են որպես մեղադրյալի, և այդ ժամանակ իր հարազատների կողմից ներկայացրած պաշտպանի ներկայությամբ, իրեն զգալով ազատ, մանրամասն հայտնել է, թե ինչպես է տուժողն առանց պատճառի իրեն մոտեցել, և գործադրելով բռնություն, մայր հայհոյելով, հրել է իրեն և հենվելով դրսում տեղադրված ծաղկամաններին չի ընկել գետնին։ Այդ ժամանակ տուժողի մոտ տեսնելով ևս երկու անձանց, վախենալով, որ նրանք էլ կարող են հարձակվել իրեն վրա, վախից դրդված իր մոտ եղած դանակը հանել ու վախեցնելու նպատակով անկանոն թափահարել է, որպեսզի տուժողը չշարունակի ինձ հարվածել, սակայն նա իրեն քաշքշել էր, որի ժամանակ դանակը գտնվել է իր ձեռքում և մարմնի վրա առաջացել են քերծվածքներ։ Իր այդ պատճառաբանությունն ապացուցվում է դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ, ըստ որի տուժողի մարմնական վնասվածքներից ծանրը հանդիսացել է ձեռքի վնասվածքը, որը վնասել է այն պահին երբ ցանկացել է իրեն հարվածել, իսկ ինքը ցանկանալով այդ հարվածից պաշտպանվել դանակը պահել է նրա հարվածի ուղղությամբ, որի պատճառով տուժողին հասցվել է նման վնասվածք, իսկ մարմնի վնասվածքները պատճառվել են իրեն քաշքշելու ժամանակ։
Որպես մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրության մեջ նշել է այն մասին, որ տուժողի գործադրած բռնության շնորհիվ ինքն ինչպիսի իրավիճակի մեջ է ընկել, այն որ իր աչքերը մթագնել են, սրտախառնոց է առաջացել, գլխացավ, այսինքն գտնվել է շշմած իրավիճակում։ Որպես մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, ինչպես նախաքննական մարմինն, այնպես էլ դատարանը միանգամայն անտեսել են և նշված պատճառաբանությունները հաշվի չեն առել, այլ մեղադրանքի հիմքում դրվել է որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որը կորզվել է քննիչի կողմից խախտելով պաշտպան ունենալու իր իրավունքը։ Նման անօրինական կարգով կազմված արձանագրությունը չպետք է գնահատվեր որպես ապացույց։
Դատակոչի ցուցակում ընդգրկված վկաներից ականատես է եղել միայն վկա Պետրոս Պետրոսյանը, որը հանդիսանում է տուժողի սրճարանի մատուցողը, որն իր նախաքննական ցուցմունքում նշել է, թե ինչպես է դրսից ինքը նրան կանչել, սակայն նա իրեն չի մոտեցել և հայտնել է տնօրենին, այսինքն տուժողին, որն էլ դուրս է եկել սրճարանից և առանց պատճառի իր նկատմամբ գործադրելով բռնի գործողություն քաշքշել է, բրդել ու գցել դրսում դրված ծաղկամանների վրա, սակայն հայհոյանքը չի լսել, քանի որ գտնվել է սրճարանի ներսում։ Տուժողի նման մոտեցումը Պ. Պետրոսյանը տեսել է ապակեպատ դռնից։
Դատավճռում տեղ է գտել որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որն ինչպես նշվել է արձանագրվել է իր պաշտպանական իրավունքը խախտելով։ Այդ արձանագրությունում նշված է, թե իբր շարունակել է թակել դուռը, այն ճիշտ չէ և կրում է մտացածին բնույթ։ Բացի այդ դատավճռում տուժողի ցուցմունքում նշված են բազմաթիվ հորինված-մտացածին մտքեր, որոնք չեն համապատասխանում իրականությանը, և նպատակ ունեն ստեղծելու արհեստական շարժառիթներ, մանավանդ որ դատաքննության ժամանակ դատավարության մասնակիցները ոչ մի կերպ չէին կարողանում պարզել թե ինչու՞մ է կայացել դեպքի պատճառը-շարժառիթը։
Ինքը տուժողին դանակահարելու նպատակ չի ունեցել, և չի էլ դանակահարել, այդ մասին է վկայում այն, որ տուժողին ընդհանրապես չի ճանաչել, որևէ հարցով չի առնչվել, որևէ շարժառիթ գոյություն չի ունեցել, պարզապես ըստ տուժողի դատաքննության ժամանակ տված հարյտարարության իր տեսքին նայելով կարծել է թե մուրացկան է, և մատուցող Պ. Պետրոսյանի զգուշացումով, երբ ինքը գտնվել է սրճարանից դուրս մոտեցել է իրեն և առանց պատճառի գործադրել է բռնություն իր նկատմամբ, և ստեղծել այդ իրավիճակը, իրեն արժանացնելով անհիմն ծանր մեղադրանքի։ Պնդել, որ դանակը հանելու նպատակը կայացել է նրանում, որպեսզի վախեցնելու համար, որպեսզի իրեն չմոտենան, իսկ ինչ վերաբերվում է տուժողի վնասվածքներին, ապա այն պատճառվել է երբ նա ցանկացել է իրեն հարվածել, և նրա հարվածներից պաշտպանվելու համար թևը վնասվել է, իսկ մարմնի վնասվածքները առաջացել են նրա կողմից իրեն քաշքշելու ժամանակ։
Իրականում դատավճիռը կազմվել է միակողմանի և ոչ օբյեկտիվ, հիմք ընդունելով տուժողի կողմից հորինած պատճառաբանությունները, չհետազոտելով իր ցուցմունքների պատճառաբանությունները։
Խախտելով վերը շարադրված նորմերի պահանջները, նախաքննության մարմինը միջոցներ չի ձեռնարկել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, միջոցներ է ձեռնարկել միայն ոչ հավաստի ապացույցների ձեռք բերման, մեղադրական եզրակացության մեջ շարադրելու ուղղությամբ, իսկ դատարանն էլ կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել մեղադրական եզրակացության մեջ նշված ապացույցների նկատմամբ, անտեսելով դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված մեղադրանքը հերքող ապացույցները։
Գործում չկա մի ուղղակի ապացույց, որը կարող է ապացուցել իր մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածով նախատեսված արարք կատարելու մեջ, բացառությամբ ինչպես վերը նշել է տուժողի մտացածին ցուցմունքի, որի վերաբերյալ չկա որևէ հաստատող երկրորդական ապացույց։
Դատարանից, խնդրել է ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ նշանակել դատահոգեբուժական–դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն, իր կողմից թույլ տրված արարքը ճիշտ որակելու համար, իսկ եթե ոչ ապա խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.02.2012թ. դատավճիռը բեկանել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղսագրած արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասը` դատարանի հայեցողությամբ:
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց գործով մասնակցող մեղադրողը հայտնելով, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտն օրինական է, հիմնավորված ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը համաչափ է, խնդրեց ներկայացված բողոքը մերժել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը թողնել անփոփոխ:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սպանության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի, իսկ ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի` հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված` այն գործողությունը /անգործություն/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում պաշտպանական կողմի բողոքում նշած այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, հիմնավորված չէ և նրա արարքը պետք վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում անզգուշությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար:
Տվյալ հանցագործության օբյեկտը մարդու առողջության անվտանգությունն ապահովող հասարակական հարաբերություններն են: Օբյեկտիվ կողմից այն արտահայտվում է որոշակի գործողության կամ անգործության մեջ, որով խախտվում են նախազգուշության այս կամ այն կանոնները և ծանր վնաս է պատճառվում տուժողի առողջությանը: Սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ավզգուշությամբ, որը կարող է դրսևորվել ինչպես ինքնավստահությամբ, այնպես էլ անփութությամբ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի կատարած հանցանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտում շարադրված ապացույցներով, մասնավորապես` տուժող Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի, վկաներ` Պետրոս Արարատի Պետրոսյանի, Դմիտրի Վլադիմիրի Շախնազարյանի, Սիլվա Սերյոժայի Չոբանյանի, Յուրիկ Հաբեթնակի Ազիզյանի, Թաթուլ Կարապետի Կարապետյանի, Հայկ Արամայիսի Նազարյանի, Արսեն Էդուարդի Մելքոնյանի Պարույր Մնացականի Գուլգուլյանի ցուցմունքներով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ, ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան, սերժանտ Հ. Նազարյանի այլ ապացույց ճանաչված զեկուցագրով, իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակի և տուժող Ն. Ջիվանյանի հագուստների զննության արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումներով, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1731 եզրակացությամբ, դատահետքաբանական և քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1597 եզրակացությամբ, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 301 եզրակացությամբ, դատահոգեբուժական ամբուլատոր փորձաքննության թիվ 408/11 եզրակացությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն`1. Կասկածյալն ունի պաշտպանության իրավունք: Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կասկածյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտպանության իր իրավունքը:
2. Կասկածյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի` (…). 6) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ. 7) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց. 8) տալ բացատրություններ կամ հրաժարվել բացատրություններ տալուց. (…). 13) առարկել քրեական հետապնդման մարմինների գործողությունների դեմ և պահանջել իր առարկությունները մտցնել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության արձանագրության մեջ. (…)
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 72-րդ հոդվածը սահմանում է. 1. Պաշտպանից հրաժարվելը նշանակում է կասկածյալի կամ մեղադրյալի մտադրությունը` իր պաշտպանությունն իրականացնել առանց որևէ պաշտպանի իրավաբանական օգնության: Պաշտպանից հրաժարվելու մասին կասկածյալի կամ մեղադրյալի հայտարարությունն արտացոլվում է արձանագրության մեջ:
2.Պաշտպանից հրաժարվելը քրեական վարույթն իրականացնող մարմինն ընդունում է միայն այն դեպքում, եթե կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից այդ մասին հայտարարվել է սեփական նախաձեռնությամբ, կամավոր և այն պաշտպանի ներկայությամբ, որը կարող էր նշանակվել կամ նշանակված է պաշտպան: Չի ընդունվում պաշտպանից հրաժարումը, եթե այն հարկադրված է իրավաբանական օգնության վճարման համար միջոցների բացակայությամբ: (…)
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքում նշած այն պատճառաբանությանը, որ ինչպես նախաքննական մարմինն, այնպես էլ դատարանը մեղադրանքի հիմքում դրել են որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որը կորզվել է քննիչի կողմից` խախտելով պաշտպան ունենալու իր իրավունքը: Վերաքննիչ դատարանն անհիմն, չհիմնավորված է համարում նշված պատճառաբանությունը և արձանագրում, որ նախաքննական մարմնի գործողությունները բխում են վերոհիշյալ հոդվածների պահանջներից, մասնավորապես. Տիգրան Նիկողոսյանին` որպես կասկածյալ հարցաքննելիս նրան բացատրվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ սահմանված իրավունքներն ու պարտականությունները, և քրեական գործում առկա են 28.06.2011թ. պաշտպան ունենալու իրավունքը բացատրելու մասին կազմված արձանագրություններ, որոնց վրա Տիգրան Նիկողոսյանն իր ձեռքով կատարել է գրառումներն այն մասին, որ. <<ինձ բացատրվեցին իմ իրավունքնեը և պարտականությունները, դրանք ինձ լիովին հասկանալի են: Բացատրվել է նաև պաշտպան կամ հանրային պաշտպան ունենալու իմ իրավունքը, որից ես հրաժարվում եմ շահերս կպաշտպանեմ ինքս և դա կապված չէ իմ սոցիալական և նյութական վիճակի հետ:>>
Վերաքննիչ դատարանը` անդրադառնալով ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ դատահոգեբուժական–դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն նշանակելու միջնորդությանը, լսելով կողմերի կարծիքը, գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի կողմից որևէ հիմնավորում չի ներկայացվել նշված փորձաքննության նշանակման անհրաժեշտության վերաբերյալ, բացի այդ ընդհանուր իրավասության դատարանն իր որոշմամբ հիմնավոր կերպով մերժել է այն:
Վերաքննիչ դատարանն հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն քրեական գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացուցներն ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից գնահատվել են բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ ստուգման, ինչպես նաև դրանց գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, և սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելիս հանգել է ճիշտ հետևության:
ՀՀ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտն ամբաստանյալ` Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ, հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը վերաորակելու համար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0188/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ Ե.Կարապետյանի, Ն.Ղազարյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող Ս. Գրիգորյանի
պաշտպան Մ. Աղալոյանի
տուժող Ն. Ջիվանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Մ. Սարգսյանի
2012 թվականի փետրվարի 22-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի, ծնված 1980 թվականի նոյեմբերի 3-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.02.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի համաձայն դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 10 ամիս 8 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կարգով սահմանվել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.05.2010թ. որոշմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 1 տարի 10 ամիս 8 օր ժամկետով, 2011թ. հունիսի 1-ին ազատվել է պատժից համաներման մասին որոշման հիման վրա, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված և բնակվել է Երևան քաղաքի, Կորյունի փողոցի 23/27 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով, կալանքի տակ է 2011 թվականի հունիսի 28-ից,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիր քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14116611 քրեական գործը:
2011թ. հուլիսի 01-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011թ. դեկտեմբերի 15-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով:
2011թ. դեկտեմբերի 19-ին թիվ 14116611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով կրելով սառը զենք հանդիսացող դանակ, 2011թ. հունիսի 23-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի մոտ, նույն սրճարանի սեփականատեր Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ իր մոտ եղած սառը զենք հանդիսացող դանակով հարվածներ է հասցրել Ն.Ջիվանյանի ձախ նախաբազկին` պատճառելով ծակած-կտրած միջանցիկ վերք, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսին, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատին, աջ նախաբազկին` պատճառելով կտրած վերքեր, որովայնի ձախ կեսին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերքեր, որոնք տուժողի առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, սակայն հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներում ավարտին չի հասցրել, քանի որ տուժող Ն.Ջիվանյանը դեպքի վայրից փախել և մտել է սրճարան:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, պատճառաբանելով, որ Ն.Ջիվանյանի մարմնական վնասվածքներն ինքը պատճառել է տուժողի կողմից իր նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարելու արդյունքում: Տ.Նիկողոսյանը ցուցմունք տվեց, հայտնելով, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Կորյունի փողոցի 23/27 տանը: 2011թվականի հունիսի 23-ին զբաղված լինելով տան վերանորոգման աշխատանքներով, ընթրիքին մի քանի բաժակ օղի օգտագործելով, ժամը 2300-ի սահմաններում զբոսնելու նպատակով դուրս է եկել տանից, իր հետ վերցնելով նաև վերանորոգման ժամանակ օգտագործվող աշխատանքային դանակը, որը չկորցնելու համար հագուստի վրա տեղ էր հարմարացրել և այն իր գոտկատեղում էր պահում: Զբոսնելու ընթացքում հասնելով Երևան քաղաքի Թամանյան 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի մոտ, կանգնել է սրճարանից քիչ հեռու և հեռուստացույց դիտել, որը տեղադրված է եղել սրճարանի ներսում: Ժամը 2345-ի սահմաններում, տեսնելով, որ հեռուստացույցը անջատեցին, մոտեցել է սրճարանին և առանց ներս մտնելու ձեռքի շարժումով դուրս է հրավիրել աշխատակիցներից մեկին: Վերջինս ասել է, որ հեռանա, սակայն, քանի որ ինքը ցանկանում էր նաև հարցնել, թե ինչ արժե թեյի սեղանը, շարունակել է թակել դուռը և խնդրել մոտենալ: Այդ ժամանակ սրճարանի սեփականատեր Ն. Ջիվանյանը դուրս գալով հրել է իրեն և կոպիտ տոնով պահանջել հեռանալ: Դրա հետ կապված նրանց միջև վիճաբանություն է առաջացել, որի ժամանակ Ն.Ջիվանյանն ապտակել է իրեն և հրմշտելով ու հարվածելով տարել է սրճարանի հարևանությամբ գտնվող ՙԼիբանան՚ ռեստորանի մոտ: Այնտեղ Ն.Ջիվանյանին երկու անձ են մոտեցել և Ն. Ջիվանյանը վրդովված կրկին ցանկացել է հարձակվել իր վրա: Ինքը մտածելով, որ այդ մարդիկ նույնպես կհարձակվեն և կծեծեն իրեն, նրանց վախեցնելու նպատակով հանել է գոտկատեղում գտնվող դանակը: Ն.Ջիվանյանը կրկին հարձակվել և բռունցքներով հարվածներ է հասցրել իրեն: Ինքը նրան չի հարվածել, այլ պաշտպանվելու նպատակով ձեռքի դանակն անկանոն թափահարել է, որի ընթացքում Ն.Ջիվանյանին մարմնական վնասվածքներ է պատճառել: Հեռանալուց հետո ինքն աղմուկի ձայներ լսելով վերադարձել է, որպեսզի իմանա, թե ինչ է պատահել, սակայն իրեն են մոտեցել ոստիկանները, ովքեր իրեն բռնել և տարել են ոստիկանություն: Ինքը Ն. Ջիվանյանին չի հարվածել և իր կողմից նրան մարմնական վնասվածքներ պատճառելը կատարվել է վերջինիս բռնի գործողությունների արդյունքում: Նախապես Ն.Ջիվանյանին դանակահարելու նպատակ չի ունեցել:
Ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի ցուցմունքներն անհիմն են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ:
Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 23-ի, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, սրճարանի մուտքի ապակե դռան դիմաց նկատել է Տ. Նիկողոսյանին, ով մարմնով փակել է մուտքի դուռը և մատի շարժումով իրեն դուրս է կանչել: Մինչ այդ տվյալ անձը դուրս է հրավիրել նաև սրճարանի մատուցող Պետրոս Պետրոսյանին, ով պահանջել է հեռանալ: Ինքը դուրս է եկել և պահանջել է, որ Տ.Նիկողոսյանը հեռանա, քանի որ վերջինս գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել, թե որտեղից և ինչպես Տ.Նիկողոսյանը հանել է դանակը և հարվածներ հասցրել իր որովայնին և մարմնի տարբեր մասերին, իսկ հարվածներից մեկից պաշտպանվելիս դանակը վնասել է իր ձեռքը: Տեսնելով, որ Տ.Նիկողոսյանը շարունակում է հարվածներ հասցնել և դրա արդյունքում կսպանի իրեն, մի կերպ փախուստի դիմելով սրճարան է մտել, իսկ Տ.Նիկողոսյանը գնացել է Թամանյան և Իսահակյան փողոցների խաչմերուկի ուղղությամբ: Սրճարանի աշխատակիցներն իրեն բուժօգնություն են ցուցաբերել, միաժամանակ զանգահարել ոստիկանություն և շտապբուժօգնություն: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները: Այդ պահին սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շահնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ.Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցներին: Տ.Նիկողոսյանը փորձել է փախուստի դիմել, սակայն ոստիկանները բռնել են նրան: Քիչ անց ժամանել են շտապօգնության աշխատակիցները և իրեն տեղափոխել ՙԹիվ մեկ համալսարանական՚ հիվանդանոց, որտեղ իրեն վիրահատել են և ստացիոնար բուժման տեղափոխել ՙՆաիրի՚ բժշկական կենտրոն: Տուժողը հայտնեց նաև, որ միջադեպի պահին ինքը Տ.Նիկողոսյանի վրա չի հարձակվել և նրան չի հարվածել, այլ միայն պաշտպանվել է դանակի հարվածներից: Տ.Նիկողոսյանը ցանկացել է սպանել իրեն և եթե ինքը չպաշտպանվեր, փախուստի չդիմեր և չմտներ սրճարան, ապա վերջինս կսպաներ իրեն:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի մատուցող Պետրոս Արարատի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, նկատել է, որ սրճարանի ապակե դռան մոտ մի տղամարդ է կանգնած, ով ձեռքի շարժումով իրեն դուրս է հրավիրել: Ինքն անծանոթին ասել է, որ նա հեռանա և ցանկացել է մտնել սրճարանի ներսի սրահ: Այդ պահին մոտեցել է սրճարանի սեփականատեր Ն.Ջիվանյանը: Այդ տղամարդը, ով ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Տիգրան Նիկողոսյանը, տեսնելով նրան, դարձյալ ձեռքի մատի շարժումով նրան է դուրս հրավիրել, սակայն տուժողը նույնպես պահանջել է, որպեսզի Նիկողոսյանը հեռանա: Տեսնելով, որ նա չի հեռանում Ն. Ջիվանյանը բացել է դուռը և կրկին պահանջել հեռանալ, սակայն Նիկողոսյանը չի հեռացել` փակելով սրճարանի մուտքը: Այդ ժամանակ Ն.Ջիվանյանը հրել է նրան, որին ի պատասխան Տ.Նիկողոսյանը ձեռքի հակառակ մասով հարվածել է Ն.Ջիվանյանի դեմքին և նրանք իրար քաշքշելով իջել են սրճարանի դիմացի աստիճաններից: Ներքևում Ն.Ջիվանյանը Տ.Նիկողոսյանին մի կողմ է հրել: Վերջինս գոտկատեղից հանելով դանակը հարվածել է Ն.Ջիվանյանին, ով ձեռքերը վեր բարձրացնելով փորձել է պաշտպանվել: Տեսնելով այդ, ինքն անմիջապես սրճարան է մտել և գանձապահ Սիլվա Չոբանյանին խնդրել, որպեսզի նա զանգահարի ոստիկանություն և հայտնի, որ Ն.Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքը շրջվելով տեսել է, որ սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շահնազարյանը Ն.Ջիվանյանին ներս է բերում: Իրենք սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել տուժողին: Երբ ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, սրճարանի բարմեն Դ. Շախնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ. Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել է ոստիկանության աշխատակիցներին: Տեսնելով ոստիկանության աշխատակիցներին Տ. Նիկողոսյանը փորձել է փախուստի դիմել, սակայն ոստիկանները բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն.Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց, որտեղ նրան վիրահատել են: Տ.Նիկողոսյանը սկզբում ձեռքով, իսկ այնուհետև` դանակով հարվածել է Ն.Ջիվանյանին, իսկ վերջինս ընդամենը փորձել է պաշտպանվել:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի բարմեն Դմիտրի Վլադիմիրի Շախնազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, ինքը հագուստը փոխելուց հետո հանդերձարանից դուրս գալիս լսել է, թե ինչպես մատուցող Պ.Պետրոսյանը գանձապահ Ս.Չոբանյանին ասում է, որ նա ոստիկանություն զանգահարի, քանի որ Ն. Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքն անմիջապես դուրս է եկել և սրճարանի ապակեպատ սրահում տեսել, թե ինչպես Նուբար Ջիվանյանն, ամբողջությամբ արյան մեջ գտնվող, ձեռքը բռնած սրճարան է մտնում: Ինքը դուրս նայելով տեսել է Տիգրան Նիկողոսյանին, ում պահվածքից երևում էր, որ նա հարբած է: Սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել տուժողին, մինչև շտապօգնության և ոստիկանության աշխատակիցների ժամանելը: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, ովքեր հարցրել են, թե ով է դանակահարել Ն.Ջիվանյանին: Ինքը տեսնելով ՙՊետր Բենջամին՚ ոսկու խանութի մոտ կանգնած Տ.Նիկողոսյանին, այդ մասին հայտնել է ոստիկաններին, ովքեր բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի գանձապահ Սիլվա Սերյոժայի Չոբանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, վազելով սրահ է մտել մատուցող Պետրոս Պետրոսյանը և հայտնել, որպեսզի ինքը ոստիկանություն զանգահարի, քանի որ Նուբար Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքն անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և շտապբուժօգնություն: Դրանից հետո Պ.Պետրոսյանը գնացել է սրճարանի սրահի երկրորդ ապակեպատ հատված, որն իր նստած տեղից չի երևում: Ինքը չի մոտեցել և տուժողին օգնություն չի ցուցաբերել և տեղյակ չէ, թե այնտեղ ինչ է կատարվել, քանի որ անընդհատ զանգահարել են շտապբուժօգնության և ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը հեռախոսազանգերին է պատասխանել: Շուտով ժամանել են շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը միջադեպին ներկա չի եղել, Ն. Ջիվանյանին դանակահարող անձին դեպքի պահին չի տեսել, այլ հաջորդ օրը նրա նկարը տեսել է ոստիկանության ինտերնետ կայքում:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի պահակ Յուրիկ Հաբեթնակի Ազիզյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, ինքը նստած է եղել սրճարանի հետևի մասում գտնվող բակում, երբ աշխատակիցների ձայները լսելով մտել է սրճարան և տեսել այնտեղ նստած Ն. Ջիվանյանին: Աշխատակիցները հայտնել են, որ նրան դանակահարել են և ինքը մյուս աշխատակիցների հետ միասին տուժողին բուժօգնություն է ցուցաբերել: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները: Այդ պահին սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շախնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ.Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցներին, ովքեր բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանությանը ներկա չի եղել և դեպքի մասին տեղեկացել է այն ժամանակ, երբ Ն.Ջիվանյանը դանակահարված վիճակում արդեն սրճարանում է եղել:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի բարմեն Թաթուլ Կարապետի Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, ինքը գտնվել է սրճարանի նկուղում, երբ լսել է աշխատակիցների ձայները: Վերև բարձրանալով տեսել է սրահում նստած Ն.Ջիվանյանին` արնաշաղախ վիճակում: Սրճարանի աշխատակիցներն ասել են, որ նրան ինչ որ մեկը դանակահարել է: Տ.Նիկողոսյանին տեսել է կանգնած սրճարանին հարակից ոսկու խանութի մոտ: Իրենք սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել, երբ ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները և բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն.Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց:
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի երրորդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցներ Հայկ Արամայիսի Նազարյանի և Արսեն Էդուարդի Մելքոնյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում ռադիոկապով տեղեկացել են դեպքի մասին և մոտեցել ՙՄոկկա՚ սրճարանին: Մտնելով ներս, տեսել են վնասվածքներ ստացած տուժողին: Սրճարանի աշխատակիցներից մեկը մատնացուց է արել սրճարանից քիչ հեռու կանգնած անձին և հայտնել, որ նա դանակահարել է Ն.Ջիվանյանին: Մոտենալով վերջինիս, պահանջել են հանձնվել, սակայն նա թևի տակից հանելով դանակը, պահանջել է չմոտենալ իրեն: Իրենք դանդաղ մոտեցել են: Վերջինս ձեռքի դանակը մի կողմ նետելով, փորձել է փախչել, սակայն իրենք նրան բռնել և տարել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, ներկայացնելով նաև հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը:
Վկա ՙՄոկկա՚ սրճարանի պահակ Պարույր Մնացականի Գուլգուլյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրն ինքը աշխատանքի չի եղել և կատարվածի մասին տեղեկացել է հաջորդ օրը աշխատակիցներից, երբ սրճարան է եկել:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին բերման ենթարկելու արձանագրությունով և ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան, սերժանտ Հ. Նազարյանի այլ ապացույց ճանաչված զեկուցագրով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակի և տուժող Ն. Ջիվանյանի հագուստների զննության արձանագրություններով և իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումներով:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ն.Ջիվանյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազկի ծակած-կտրած միջանցիկ վերքի, որը վնասել է ճաճանչային նյարդի մակերեսային ճյուղը, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսի, ձախ կողաղեգի պրոյեկցիայով, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատի, աջ նախաբազկի շրջանի կտրած, որովայնի ձախ կեսի կտրած ծակած թափանցող վերքի ձևով, հասցվել են ծակող-կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1731 եզրակացությամբ, համաձայն որի Տ. Նիկողոսյանի մոտ փորձաքննությամբ մարմնական վնասվածքների հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել:
Դատահետքաբանական և քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1597 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված Ն. Ջիվանյանի վերնաշապիկի և մայկայի վրա առկա վնասվածքներն առաջացել են միաժամանակ: Դրանք ծակած-կտրած են և իրենց տեղակայումներով հիմնականում համընկնում են դատաբժշկական թիվ 836/հ եզրակացությունում նկարագրված, տուժողի որովայնի ձախ կեսի առաջակողմնային պատի մարմնական վնասվածքի հետ և կարող էին առաջանալ ինչպես փորձաքննությանը ներկայացված դանակի շեղբի, այնպես էլ նմանատիպ` ծակող-կտրող շեղբ ունեցող այլ գործիքի /հնարավոր է դանակի/ շեղբի մեկ ներթափանցման արդյունքում:
Ն.Ջիվանյանի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությունում նկարագրված մյուս վնասվածքների բացակայության հնարավոր հանգամանքները վերջինիս հագուստների վրա կարող են պայմանավորված լինել հագուստի տվյալ հատվածները բացակա և վեր բարձացված լինելու պայմանով:
Փորձաքննության ներկայացված անդրավարտիքի վրա մակերեսային վնասվածներ չեն հայտնաբերվել:
Փորձաքննության ներկայացված դանակը պատրաստված է արհեստագործական եղանակով, ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակների ձևով և հանդիսանում է սառը զենք:
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 301 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված, տուժող Ն.Ջիվանյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իգոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին:
Փորձաքննության ներկայացված տուժող Ն.Ջիվանյանի լաթանման կտրված սպիտակ և սև մայկաների, անդրավարտիքի, ինչպես նաև ներկայացված դանակի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայությունը, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իգոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև հնարավոր է առաջանար Ն. Ջիվանյանից:
Դատահոգեբուժական ամբուլատոր փորձաքննության թիվ 408/11 եզրակացությամբ, համաձայն որի Տ. Նիկողոսյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապում: Որպես հոգեպես առողջ անձնավորություն, փորձաքննվողը կարող էր ու կարող է հաշվի տալ իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք ինչպես 23.06.11թ-ին` հանցավոր արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ` ներկայումս: Ուստի Տ.Նիկողոսյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իրավախախտումը կատարել է հասարակ հարբածության վիճակում: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասին և 235 հոդվածի 4-րդ մասին և արարքների որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գործում առկա չէ:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտում է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Նիկողոսյանը դիտավորյալ հանցագործություն (գողություն) կատարելու համար դատվածություն ունենալով կրկին դիտավորությամբ հանցանք (սպանության փորձ) է կատարել:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Տիգրան Նիկողոսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, 235 հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով կատարած արարքների համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները գումարելու կանոնի կիրառմամբ: Ամբաստանյալը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժաչափի հարցը քննարկելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65 հոդվածի 3-րդ մասով և 671 հոդվածի 2-րդ մասով:
Դատարանը գտնում է, որ չպետք է անդրադառնալ տուժող Ն.Ջիվանյանի քաղաքացիական հայցի հարցին` քաղաքացիական հայց հարուցված չլինելու պատճառաբանությամբ:
Միաժամանակ դատարանն անհրաժեշտ է համարում տուժողին պարզաբանել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսgրքի 155 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց չհարուցելու դեպքում անձն իրավունք ունի քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2011թ. հունիսի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված որպես հանցագործության գործիք օգտագործված դանակը պետք է ոչնչացնել: Տուժող Ն.Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև և մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը պետք է վերադարձնել նրան:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով:
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման տաս (10) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու սկզբունքով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում տաս (10) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի հունիսի 28-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող դանակը ոչնչացնել: Տուժող Նուբար Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև, մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը վերադարձնել նրան:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ Ե.Կարապետյանի, Ն.Ղազարյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող Ս. Գրիգորյանի
պաշտպան Մ. Աղալոյանի
տուժող Ն. Ջիվանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Մ. Սարգսյանի
2012 թվականի փետրվարի 22-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի, ծնված 1980 թվականի նոյեմբերի 3-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.02.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի համաձայն դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 10 ամիս 8 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կարգով սահմանվել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.05.2010թ. որոշմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 1 տարի 10 ամիս 8 օր ժամկետով, 2011թ. հունիսի 1-ին ազատվել է պատժից համաներման մասին որոշման հիման վրա, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված և բնակվել է Երևան քաղաքի, Կորյունի փողոցի 23/27 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով, կալանքի տակ է 2011 թվականի հունիսի 28-ից,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիր քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14116611 քրեական գործը:
2011թ. հուլիսի 01-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011թ. դեկտեմբերի 15-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով:
2011թ. դեկտեմբերի 19-ին թիվ 14116611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով կրելով սառը զենք հանդիսացող դանակ, 2011թ. հունիսի 23-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի մոտ, նույն սրճարանի սեփականատեր Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ իր մոտ եղած սառը զենք հանդիսացող դանակով հարվածներ է հասցրել Ն.Ջիվանյանի ձախ նախաբազկին` պատճառելով ծակած-կտրած միջանցիկ վերք, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսին, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատին, աջ նախաբազկին` պատճառելով կտրած վերքեր, որովայնի ձախ կեսին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերքեր, որոնք տուժողի առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, սակայն հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներում ավարտին չի հասցրել, քանի որ տուժող Ն.Ջիվանյանը դեպքի վայրից փախել և մտել է սրճարան:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, պատճառաբանելով, որ Ն.Ջիվանյանի մարմնական վնասվածքներն ինքը պատճառել է տուժողի կողմից իր նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարելու արդյունքում: Տ.Նիկողոսյանը ցուցմունք տվեց, հայտնելով, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Կորյունի փողոցի 23/27 տանը: 2011թվականի հունիսի 23-ին զբաղված լինելով տան վերանորոգման աշխատանքներով, ընթրիքին մի քանի բաժակ օղի օգտագործելով, ժամը 2300-ի սահմաններում զբոսնելու նպատակով դուրս է եկել տանից, իր հետ վերցնելով նաև վերանորոգման ժամանակ օգտագործվող աշխատանքային դանակը, որը չկորցնելու համար հագուստի վրա տեղ էր հարմարացրել և այն իր գոտկատեղում էր պահում: Զբոսնելու ընթացքում հասնելով Երևան քաղաքի Թամանյան 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի մոտ, կանգնել է սրճարանից քիչ հեռու և հեռուստացույց դիտել, որը տեղադրված է եղել սրճարանի ներսում: Ժամը 2345-ի սահմաններում, տեսնելով, որ հեռուստացույցը անջատեցին, մոտեցել է սրճարանին և առանց ներս մտնելու ձեռքի շարժումով դուրս է հրավիրել աշխատակիցներից մեկին: Վերջինս ասել է, որ հեռանա, սակայն, քանի որ ինքը ցանկանում էր նաև հարցնել, թե ինչ արժե թեյի սեղանը, շարունակել է թակել դուռը և խնդրել մոտենալ: Այդ ժամանակ սրճարանի սեփականատեր Ն. Ջիվանյանը դուրս գալով հրել է իրեն և կոպիտ տոնով պահանջել հեռանալ: Դրա հետ կապված նրանց միջև վիճաբանություն է առաջացել, որի ժամանակ Ն.Ջիվանյանն ապտակել է իրեն և հրմշտելով ու հարվածելով տարել է սրճարանի հարևանությամբ գտնվող ՙԼիբանան՚ ռեստորանի մոտ: Այնտեղ Ն.Ջիվանյանին երկու անձ են մոտեցել և Ն. Ջիվանյանը վրդովված կրկին ցանկացել է հարձակվել իր վրա: Ինքը մտածելով, որ այդ մարդիկ նույնպես կհարձակվեն և կծեծեն իրեն, նրանց վախեցնելու նպատակով հանել է գոտկատեղում գտնվող դանակը: Ն.Ջիվանյանը կրկին հարձակվել և բռունցքներով հարվածներ է հասցրել իրեն: Ինքը նրան չի հարվածել, այլ պաշտպանվելու նպատակով ձեռքի դանակն անկանոն թափահարել է, որի ընթացքում Ն.Ջիվանյանին մարմնական վնասվածքներ է պատճառել: Հեռանալուց հետո ինքն աղմուկի ձայներ լսելով վերադարձել է, որպեսզի իմանա, թե ինչ է պատահել, սակայն իրեն են մոտեցել ոստիկանները, ովքեր իրեն բռնել և տարել են ոստիկանություն: Ինքը Ն. Ջիվանյանին չի հարվածել և իր կողմից նրան մարմնական վնասվածքներ պատճառելը կատարվել է վերջինիս բռնի գործողությունների արդյունքում: Նախապես Ն.Ջիվանյանին դանակահարելու նպատակ չի ունեցել:
Ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի ցուցմունքներն անհիմն են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ:
Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 23-ի, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, սրճարանի մուտքի ապակե դռան դիմաց նկատել է Տ. Նիկողոսյանին, ով մարմնով փակել է մուտքի դուռը և մատի շարժումով իրեն դուրս է կանչել: Մինչ այդ տվյալ անձը դուրս է հրավիրել նաև սրճարանի մատուցող Պետրոս Պետրոսյանին, ով պահանջել է հեռանալ: Ինքը դուրս է եկել և պահանջել է, որ Տ.Նիկողոսյանը հեռանա, քանի որ վերջինս գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել, թե որտեղից և ինչպես Տ.Նիկողոսյանը հանել է դանակը և հարվածներ հասցրել իր որովայնին և մարմնի տարբեր մասերին, իսկ հարվածներից մեկից պաշտպանվելիս դանակը վնասել է իր ձեռքը: Տեսնելով, որ Տ.Նիկողոսյանը շարունակում է հարվածներ հասցնել և դրա արդյունքում կսպանի իրեն, մի կերպ փախուստի դիմելով սրճարան է մտել, իսկ Տ.Նիկողոսյանը գնացել է Թամանյան և Իսահակյան փողոցների խաչմերուկի ուղղությամբ: Սրճարանի աշխատակիցներն իրեն բուժօգնություն են ցուցաբերել, միաժամանակ զանգահարել ոստիկանություն և շտապբուժօգնություն: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները: Այդ պահին սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շահնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ.Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցներին: Տ.Նիկողոսյանը փորձել է փախուստի դիմել, սակայն ոստիկանները բռնել են նրան: Քիչ անց ժամանել են շտապօգնության աշխատակիցները և իրեն տեղափոխել ՙԹիվ մեկ համալսարանական՚ հիվանդանոց, որտեղ իրեն վիրահատել են և ստացիոնար բուժման տեղափոխել ՙՆաիրի՚ բժշկական կենտրոն: Տուժողը հայտնեց նաև, որ միջադեպի պահին ինքը Տ.Նիկողոսյանի վրա չի հարձակվել և նրան չի հարվածել, այլ միայն պաշտպանվել է դանակի հարվածներից: Տ.Նիկողոսյանը ցանկացել է սպանել իրեն և եթե ինքը չպաշտպանվեր, փախուստի չդիմեր և չմտներ սրճարան, ապա վերջինս կսպաներ իրեն:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի մատուցող Պետրոս Արարատի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, նկատել է, որ սրճարանի ապակե դռան մոտ մի տղամարդ է կանգնած, ով ձեռքի շարժումով իրեն դուրս է հրավիրել: Ինքն անծանոթին ասել է, որ նա հեռանա և ցանկացել է մտնել սրճարանի ներսի սրահ: Այդ պահին մոտեցել է սրճարանի սեփականատեր Ն.Ջիվանյանը: Այդ տղամարդը, ով ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Տիգրան Նիկողոսյանը, տեսնելով նրան, դարձյալ ձեռքի մատի շարժումով նրան է դուրս հրավիրել, սակայն տուժողը նույնպես պահանջել է, որպեսզի Նիկողոսյանը հեռանա: Տեսնելով, որ նա չի հեռանում Ն. Ջիվանյանը բացել է դուռը և կրկին պահանջել հեռանալ, սակայն Նիկողոսյանը չի հեռացել` փակելով սրճարանի մուտքը: Այդ ժամանակ Ն.Ջիվանյանը հրել է նրան, որին ի պատասխան Տ.Նիկողոսյանը ձեռքի հակառակ մասով հարվածել է Ն.Ջիվանյանի դեմքին և նրանք իրար քաշքշելով իջել են սրճարանի դիմացի աստիճաններից: Ներքևում Ն.Ջիվանյանը Տ.Նիկողոսյանին մի կողմ է հրել: Վերջինս գոտկատեղից հանելով դանակը հարվածել է Ն.Ջիվանյանին, ով ձեռքերը վեր բարձրացնելով փորձել է պաշտպանվել: Տեսնելով այդ, ինքն անմիջապես սրճարան է մտել և գանձապահ Սիլվա Չոբանյանին խնդրել, որպեսզի նա զանգահարի ոստիկանություն և հայտնի, որ Ն.Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքը շրջվելով տեսել է, որ սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շահնազարյանը Ն.Ջիվանյանին ներս է բերում: Իրենք սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել տուժողին: Երբ ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, սրճարանի բարմեն Դ. Շախնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ. Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել է ոստիկանության աշխատակիցներին: Տեսնելով ոստիկանության աշխատակիցներին Տ. Նիկողոսյանը փորձել է փախուստի դիմել, սակայն ոստիկանները բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն.Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց, որտեղ նրան վիրահատել են: Տ.Նիկողոսյանը սկզբում ձեռքով, իսկ այնուհետև` դանակով հարվածել է Ն.Ջիվանյանին, իսկ վերջինս ընդամենը փորձել է պաշտպանվել:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի բարմեն Դմիտրի Վլադիմիրի Շախնազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, ինքը հագուստը փոխելուց հետո հանդերձարանից դուրս գալիս լսել է, թե ինչպես մատուցող Պ.Պետրոսյանը գանձապահ Ս.Չոբանյանին ասում է, որ նա ոստիկանություն զանգահարի, քանի որ Ն. Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքն անմիջապես դուրս է եկել և սրճարանի ապակեպատ սրահում տեսել, թե ինչպես Նուբար Ջիվանյանն, ամբողջությամբ արյան մեջ գտնվող, ձեռքը բռնած սրճարան է մտնում: Ինքը դուրս նայելով տեսել է Տիգրան Նիկողոսյանին, ում պահվածքից երևում էր, որ նա հարբած է: Սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել տուժողին, մինչև շտապօգնության և ոստիկանության աշխատակիցների ժամանելը: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, ովքեր հարցրել են, թե ով է դանակահարել Ն.Ջիվանյանին: Ինքը տեսնելով ՙՊետր Բենջամին՚ ոսկու խանութի մոտ կանգնած Տ.Նիկողոսյանին, այդ մասին հայտնել է ոստիկաններին, ովքեր բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի գանձապահ Սիլվա Սերյոժայի Չոբանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, վազելով սրահ է մտել մատուցող Պետրոս Պետրոսյանը և հայտնել, որպեսզի ինքը ոստիկանություն զանգահարի, քանի որ Նուբար Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքն անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և շտապբուժօգնություն: Դրանից հետո Պ.Պետրոսյանը գնացել է սրճարանի սրահի երկրորդ ապակեպատ հատված, որն իր նստած տեղից չի երևում: Ինքը չի մոտեցել և տուժողին օգնություն չի ցուցաբերել և տեղյակ չէ, թե այնտեղ ինչ է կատարվել, քանի որ անընդհատ զանգահարել են շտապբուժօգնության և ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը հեռախոսազանգերին է պատասխանել: Շուտով ժամանել են շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը միջադեպին ներկա չի եղել, Ն. Ջիվանյանին դանակահարող անձին դեպքի պահին չի տեսել, այլ հաջորդ օրը նրա նկարը տեսել է ոստիկանության ինտերնետ կայքում:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի պահակ Յուրիկ Հաբեթնակի Ազիզյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, ինքը նստած է եղել սրճարանի հետևի մասում գտնվող բակում, երբ աշխատակիցների ձայները լսելով մտել է սրճարան և տեսել այնտեղ նստած Ն. Ջիվանյանին: Աշխատակիցները հայտնել են, որ նրան դանակահարել են և ինքը մյուս աշխատակիցների հետ միասին տուժողին բուժօգնություն է ցուցաբերել: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները: Այդ պահին սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շախնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ.Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցներին, ովքեր բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանությանը ներկա չի եղել և դեպքի մասին տեղեկացել է այն ժամանակ, երբ Ն.Ջիվանյանը դանակահարված վիճակում արդեն սրճարանում է եղել:
Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի բարմեն Թաթուլ Կարապետի Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, ինքը գտնվել է սրճարանի նկուղում, երբ լսել է աշխատակիցների ձայները: Վերև բարձրանալով տեսել է սրահում նստած Ն.Ջիվանյանին` արնաշաղախ վիճակում: Սրճարանի աշխատակիցներն ասել են, որ նրան ինչ որ մեկը դանակահարել է: Տ.Նիկողոսյանին տեսել է կանգնած սրճարանին հարակից ոսկու խանութի մոտ: Իրենք սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել, երբ ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները և բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն.Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց:
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի երրորդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցներ Հայկ Արամայիսի Նազարյանի և Արսեն Էդուարդի Մելքոնյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում ռադիոկապով տեղեկացել են դեպքի մասին և մոտեցել ՙՄոկկա՚ սրճարանին: Մտնելով ներս, տեսել են վնասվածքներ ստացած տուժողին: Սրճարանի աշխատակիցներից մեկը մատնացուց է արել սրճարանից քիչ հեռու կանգնած անձին և հայտնել, որ նա դանակահարել է Ն.Ջիվանյանին: Մոտենալով վերջինիս, պահանջել են հանձնվել, սակայն նա թևի տակից հանելով դանակը, պահանջել է չմոտենալ իրեն: Իրենք դանդաղ մոտեցել են: Վերջինս ձեռքի դանակը մի կողմ նետելով, փորձել է փախչել, սակայն իրենք նրան բռնել և տարել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, ներկայացնելով նաև հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը:
Վկա ՙՄոկկա՚ սրճարանի պահակ Պարույր Մնացականի Գուլգուլյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրն ինքը աշխատանքի չի եղել և կատարվածի մասին տեղեկացել է հաջորդ օրը աշխատակիցներից, երբ սրճարան է եկել:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին բերման ենթարկելու արձանագրությունով և ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան, սերժանտ Հ. Նազարյանի այլ ապացույց ճանաչված զեկուցագրով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակի և տուժող Ն. Ջիվանյանի հագուստների զննության արձանագրություններով և իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումներով:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ն.Ջիվանյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազկի ծակած-կտրած միջանցիկ վերքի, որը վնասել է ճաճանչային նյարդի մակերեսային ճյուղը, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսի, ձախ կողաղեգի պրոյեկցիայով, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատի, աջ նախաբազկի շրջանի կտրած, որովայնի ձախ կեսի կտրած ծակած թափանցող վերքի ձևով, հասցվել են ծակող-կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1731 եզրակացությամբ, համաձայն որի Տ. Նիկողոսյանի մոտ փորձաքննությամբ մարմնական վնասվածքների հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել:
Դատահետքաբանական և քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1597 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված Ն. Ջիվանյանի վերնաշապիկի և մայկայի վրա առկա վնասվածքներն առաջացել են միաժամանակ: Դրանք ծակած-կտրած են և իրենց տեղակայումներով հիմնականում համընկնում են դատաբժշկական թիվ 836/հ եզրակացությունում նկարագրված, տուժողի որովայնի ձախ կեսի առաջակողմնային պատի մարմնական վնասվածքի հետ և կարող էին առաջանալ ինչպես փորձաքննությանը ներկայացված դանակի շեղբի, այնպես էլ նմանատիպ` ծակող-կտրող շեղբ ունեցող այլ գործիքի /հնարավոր է դանակի/ շեղբի մեկ ներթափանցման արդյունքում:
Ն.Ջիվանյանի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությունում նկարագրված մյուս վնասվածքների բացակայության հնարավոր հանգամանքները վերջինիս հագուստների վրա կարող են պայմանավորված լինել հագուստի տվյալ հատվածները բացակա և վեր բարձացված լինելու պայմանով:
Փորձաքննության ներկայացված անդրավարտիքի վրա մակերեսային վնասվածներ չեն հայտնաբերվել:
Փորձաքննության ներկայացված դանակը պատրաստված է արհեստագործական եղանակով, ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակների ձևով և հանդիսանում է սառը զենք:
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 301 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված, տուժող Ն.Ջիվանյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իգոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին:
Փորձաքննության ներկայացված տուժող Ն.Ջիվանյանի լաթանման կտրված սպիտակ և սև մայկաների, անդրավարտիքի, ինչպես նաև ներկայացված դանակի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայությունը, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իգոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև հնարավոր է առաջանար Ն. Ջիվանյանից:
Դատահոգեբուժական ամբուլատոր փորձաքննության թիվ 408/11 եզրակացությամբ, համաձայն որի Տ. Նիկողոսյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապում: Որպես հոգեպես առողջ անձնավորություն, փորձաքննվողը կարող էր ու կարող է հաշվի տալ իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք ինչպես 23.06.11թ-ին` հանցավոր արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ` ներկայումս: Ուստի Տ.Նիկողոսյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իրավախախտումը կատարել է հասարակ հարբածության վիճակում: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասին և 235 հոդվածի 4-րդ մասին և արարքների որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գործում առկա չէ:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտում է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Նիկողոսյանը դիտավորյալ հանցագործություն (գողություն) կատարելու համար դատվածություն ունենալով կրկին դիտավորությամբ հանցանք (սպանության փորձ) է կատարել:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Տիգրան Նիկողոսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, 235 հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով կատարած արարքների համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները գումարելու կանոնի կիրառմամբ: Ամբաստանյալը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժաչափի հարցը քննարկելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65 հոդվածի 3-րդ մասով և 671 հոդվածի 2-րդ մասով:
Դատարանը գտնում է, որ չպետք է անդրադառնալ տուժող Ն.Ջիվանյանի քաղաքացիական հայցի հարցին` քաղաքացիական հայց հարուցված չլինելու պատճառաբանությամբ:
Միաժամանակ դատարանն անհրաժեշտ է համարում տուժողին պարզաբանել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսgրքի 155 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց չհարուցելու դեպքում անձն իրավունք ունի քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2011թ. հունիսի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված որպես հանցագործության գործիք օգտագործված դանակը պետք է ոչնչացնել: Տուժող Ն.Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև և մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը պետք է վերադարձնել նրան:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով:
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման տաս (10) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու սկզբունքով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում տաս (10) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի հունիսի 28-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող դանակը ոչնչացնել: Տուժող Նուբար Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև, մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը վերադարձնել նրան:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0188/01/11
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 20-12-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0188/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14116611 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Տիգրան Նիկողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ապօրինի կրելով սառը զենք հանդիսացող դանակը, Մոկկա սրճարանի սեփականատեր Նուբար Ջավանյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ,կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ իր մոտ եղած դանակով հարվածներ է հասցրել Ն.Ջավանյանին՝ պատճառելով առողջությանը ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հայրանուն | Կամոյի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 20-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-12-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 21-12-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 21-12-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-01-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 22-02-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 22-02-2012 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0188/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան քարտուղարությամբ Ե.Կարապետյանի, Ն.Ղազարյանի մասնակցությամբ մեղադրող Ս. Գրիգորյանի պաշտպան Մ. Աղալոյանի տուժող Ն. Ջիվանյանի տուժողի ներկայացուցիչ Մ. Սարգսյանի 2012 թվականի փետրվարի 22-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի, ծնված 1980 թվականի նոյեմբերի 3-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.02.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի համաձայն դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 10 ամիս 8 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կարգով սահմանվել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.05.2010թ. որոշմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 1 տարի 10 ամիս 8 օր ժամկետով, 2011թ. հունիսի 1-ին ազատվել է պատժից համաներման մասին որոշման հիման վրա, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված և բնակվել է Երևան քաղաքի, Կորյունի փողոցի 23/27 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով, կալանքի տակ է 2011 թվականի հունիսի 28-ից, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2011թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիր քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14116611 քրեական գործը: 2011թ. հուլիսի 01-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2011թ. դեկտեմբերի 15-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով: 2011թ. դեկտեմբերի 19-ին թիվ 14116611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով կրելով սառը զենք հանդիսացող դանակ, 2011թ. հունիսի 23-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի մոտ, նույն սրճարանի սեփականատեր Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ իր մոտ եղած սառը զենք հանդիսացող դանակով հարվածներ է հասցրել Ն.Ջիվանյանի ձախ նախաբազկին` պատճառելով ծակած-կտրած միջանցիկ վերք, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսին, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատին, աջ նախաբազկին` պատճառելով կտրած վերքեր, որովայնի ձախ կեսին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերքեր, որոնք տուժողի առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, սակայն հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներում ավարտին չի հասցրել, քանի որ տուժող Ն.Ջիվանյանը դեպքի վայրից փախել և մտել է սրճարան: 3.Ապացույցների հետազոտում. Առաջադրված մեղադրանքում Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, պատճառաբանելով, որ Ն.Ջիվանյանի մարմնական վնասվածքներն ինքը պատճառել է տուժողի կողմից իր նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարելու արդյունքում: Տ.Նիկողոսյանը ցուցմունք տվեց, հայտնելով, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Կորյունի փողոցի 23/27 տանը: 2011թվականի հունիսի 23-ին զբաղված լինելով տան վերանորոգման աշխատանքներով, ընթրիքին մի քանի բաժակ օղի օգտագործելով, ժամը 2300-ի սահմաններում զբոսնելու նպատակով դուրս է եկել տանից, իր հետ վերցնելով նաև վերանորոգման ժամանակ օգտագործվող աշխատանքային դանակը, որը չկորցնելու համար հագուստի վրա տեղ էր հարմարացրել և այն իր գոտկատեղում էր պահում: Զբոսնելու ընթացքում հասնելով Երևան քաղաքի Թամանյան 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի մոտ, կանգնել է սրճարանից քիչ հեռու և հեռուստացույց դիտել, որը տեղադրված է եղել սրճարանի ներսում: Ժամը 2345-ի սահմաններում, տեսնելով, որ հեռուստացույցը անջատեցին, մոտեցել է սրճարանին և առանց ներս մտնելու ձեռքի շարժումով դուրս է հրավիրել աշխատակիցներից մեկին: Վերջինս ասել է, որ հեռանա, սակայն, քանի որ ինքը ցանկանում էր նաև հարցնել, թե ինչ արժե թեյի սեղանը, շարունակել է թակել դուռը և խնդրել մոտենալ: Այդ ժամանակ սրճարանի սեփականատեր Ն. Ջիվանյանը դուրս գալով հրել է իրեն և կոպիտ տոնով պահանջել հեռանալ: Դրա հետ կապված նրանց միջև վիճաբանություն է առաջացել, որի ժամանակ Ն.Ջիվանյանն ապտակել է իրեն և հրմշտելով ու հարվածելով տարել է սրճարանի հարևանությամբ գտնվող ՙԼիբանան՚ ռեստորանի մոտ: Այնտեղ Ն.Ջիվանյանին երկու անձ են մոտեցել և Ն. Ջիվանյանը վրդովված կրկին ցանկացել է հարձակվել իր վրա: Ինքը մտածելով, որ այդ մարդիկ նույնպես կհարձակվեն և կծեծեն իրեն, նրանց վախեցնելու նպատակով հանել է գոտկատեղում գտնվող դանակը: Ն.Ջիվանյանը կրկին հարձակվել և բռունցքներով հարվածներ է հասցրել իրեն: Ինքը նրան չի հարվածել, այլ պաշտպանվելու նպատակով ձեռքի դանակն անկանոն թափահարել է, որի ընթացքում Ն.Ջիվանյանին մարմնական վնասվածքներ է պատճառել: Հեռանալուց հետո ինքն աղմուկի ձայներ լսելով վերադարձել է, որպեսզի իմանա, թե ինչ է պատահել, սակայն իրեն են մոտեցել ոստիկանները, ովքեր իրեն բռնել և տարել են ոստիկանություն: Ինքը Ն. Ջիվանյանին չի հարվածել և իր կողմից նրան մարմնական վնասվածքներ պատճառելը կատարվել է վերջինիս բռնի գործողությունների արդյունքում: Նախապես Ն.Ջիվանյանին դանակահարելու նպատակ չի ունեցել: Ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի ցուցմունքներն անհիմն են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ: Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 23-ի, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող ՙՄոկկա՚ սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, սրճարանի մուտքի ապակե դռան դիմաց նկատել է Տ. Նիկողոսյանին, ով մարմնով փակել է մուտքի դուռը և մատի շարժումով իրեն դուրս է կանչել: Մինչ այդ տվյալ անձը դուրս է հրավիրել նաև սրճարանի մատուցող Պետրոս Պետրոսյանին, ով պահանջել է հեռանալ: Ինքը դուրս է եկել և պահանջել է, որ Տ.Նիկողոսյանը հեռանա, քանի որ վերջինս գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Այդ ժամանակ ինքը չի տեսել, թե որտեղից և ինչպես Տ.Նիկողոսյանը հանել է դանակը և հարվածներ հասցրել իր որովայնին և մարմնի տարբեր մասերին, իսկ հարվածներից մեկից պաշտպանվելիս դանակը վնասել է իր ձեռքը: Տեսնելով, որ Տ.Նիկողոսյանը շարունակում է հարվածներ հասցնել և դրա արդյունքում կսպանի իրեն, մի կերպ փախուստի դիմելով սրճարան է մտել, իսկ Տ.Նիկողոսյանը գնացել է Թամանյան և Իսահակյան փողոցների խաչմերուկի ուղղությամբ: Սրճարանի աշխատակիցներն իրեն բուժօգնություն են ցուցաբերել, միաժամանակ զանգահարել ոստիկանություն և շտապբուժօգնություն: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները: Այդ պահին սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շահնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ.Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցներին: Տ.Նիկողոսյանը փորձել է փախուստի դիմել, սակայն ոստիկանները բռնել են նրան: Քիչ անց ժամանել են շտապօգնության աշխատակիցները և իրեն տեղափոխել ՙԹիվ մեկ համալսարանական՚ հիվանդանոց, որտեղ իրեն վիրահատել են և ստացիոնար բուժման տեղափոխել ՙՆաիրի՚ բժշկական կենտրոն: Տուժողը հայտնեց նաև, որ միջադեպի պահին ինքը Տ.Նիկողոսյանի վրա չի հարձակվել և նրան չի հարվածել, այլ միայն պաշտպանվել է դանակի հարվածներից: Տ.Նիկողոսյանը ցանկացել է սպանել իրեն և եթե ինքը չպաշտպանվեր, փախուստի չդիմեր և չմտներ սրճարան, ապա վերջինս կսպաներ իրեն: Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի մատուցող Պետրոս Արարատի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, նկատել է, որ սրճարանի ապակե դռան մոտ մի տղամարդ է կանգնած, ով ձեռքի շարժումով իրեն դուրս է հրավիրել: Ինքն անծանոթին ասել է, որ նա հեռանա և ցանկացել է մտնել սրճարանի ներսի սրահ: Այդ պահին մոտեցել է սրճարանի սեփականատեր Ն.Ջիվանյանը: Այդ տղամարդը, ով ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Տիգրան Նիկողոսյանը, տեսնելով նրան, դարձյալ ձեռքի մատի շարժումով նրան է դուրս հրավիրել, սակայն տուժողը նույնպես պահանջել է, որպեսզի Նիկողոսյանը հեռանա: Տեսնելով, որ նա չի հեռանում Ն. Ջիվանյանը բացել է դուռը և կրկին պահանջել հեռանալ, սակայն Նիկողոսյանը չի հեռացել` փակելով սրճարանի մուտքը: Այդ ժամանակ Ն.Ջիվանյանը հրել է նրան, որին ի պատասխան Տ.Նիկողոսյանը ձեռքի հակառակ մասով հարվածել է Ն.Ջիվանյանի դեմքին և նրանք իրար քաշքշելով իջել են սրճարանի դիմացի աստիճաններից: Ներքևում Ն.Ջիվանյանը Տ.Նիկողոսյանին մի կողմ է հրել: Վերջինս գոտկատեղից հանելով դանակը հարվածել է Ն.Ջիվանյանին, ով ձեռքերը վեր բարձրացնելով փորձել է պաշտպանվել: Տեսնելով այդ, ինքն անմիջապես սրճարան է մտել և գանձապահ Սիլվա Չոբանյանին խնդրել, որպեսզի նա զանգահարի ոստիկանություն և հայտնի, որ Ն.Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքը շրջվելով տեսել է, որ սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շահնազարյանը Ն.Ջիվանյանին ներս է բերում: Իրենք սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել տուժողին: Երբ ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, սրճարանի բարմեն Դ. Շախնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ. Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել է ոստիկանության աշխատակիցներին: Տեսնելով ոստիկանության աշխատակիցներին Տ. Նիկողոսյանը փորձել է փախուստի դիմել, սակայն ոստիկանները բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն.Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց, որտեղ նրան վիրահատել են: Տ.Նիկողոսյանը սկզբում ձեռքով, իսկ այնուհետև` դանակով հարվածել է Ն.Ջիվանյանին, իսկ վերջինս ընդամենը փորձել է պաշտպանվել: Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի բարմեն Դմիտրի Վլադիմիրի Շախնազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, ինքը հագուստը փոխելուց հետո հանդերձարանից դուրս գալիս լսել է, թե ինչպես մատուցող Պ.Պետրոսյանը գանձապահ Ս.Չոբանյանին ասում է, որ նա ոստիկանություն զանգահարի, քանի որ Ն. Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքն անմիջապես դուրս է եկել և սրճարանի ապակեպատ սրահում տեսել, թե ինչպես Նուբար Ջիվանյանն, ամբողջությամբ արյան մեջ գտնվող, ձեռքը բռնած սրճարան է մտնում: Ինքը դուրս նայելով տեսել է Տիգրան Նիկողոսյանին, ում պահվածքից երևում էր, որ նա հարբած է: Սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել տուժողին, մինչև շտապօգնության և ոստիկանության աշխատակիցների ժամանելը: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, ովքեր հարցրել են, թե ով է դանակահարել Ն.Ջիվանյանին: Ինքը տեսնելով ՙՊետր Բենջամին՚ ոսկու խանութի մոտ կանգնած Տ.Նիկողոսյանին, այդ մասին հայտնել է ոստիկաններին, ովքեր բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի գանձապահ Սիլվա Սերյոժայի Չոբանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, վազելով սրահ է մտել մատուցող Պետրոս Պետրոսյանը և հայտնել, որպեսզի ինքը ոստիկանություն զանգահարի, քանի որ Նուբար Ջիվանյանին դանակահարել են: Ինքն անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և շտապբուժօգնություն: Դրանից հետո Պ.Պետրոսյանը գնացել է սրճարանի սրահի երկրորդ ապակեպատ հատված, որն իր նստած տեղից չի երևում: Ինքը չի մոտեցել և տուժողին օգնություն չի ցուցաբերել և տեղյակ չէ, թե այնտեղ ինչ է կատարվել, քանի որ անընդհատ զանգահարել են շտապբուժօգնության և ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը հեռախոսազանգերին է պատասխանել: Շուտով ժամանել են շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը միջադեպին ներկա չի եղել, Ն. Ջիվանյանին դանակահարող անձին դեպքի պահին չի տեսել, այլ հաջորդ օրը նրա նկարը տեսել է ոստիկանության ինտերնետ կայքում: Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի պահակ Յուրիկ Հաբեթնակի Ազիզյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, ինքը նստած է եղել սրճարանի հետևի մասում գտնվող բակում, երբ աշխատակիցների ձայները լսելով մտել է սրճարան և տեսել այնտեղ նստած Ն. Ջիվանյանին: Աշխատակիցները հայտնել են, որ նրան դանակահարել են և ինքը մյուս աշխատակիցների հետ միասին տուժողին բուժօգնություն է ցուցաբերել: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները: Այդ պահին սրճարանի բարմեն Դմիտրի Շախնազարյանը դուրս նայելով տեսել է սրճարանից քիչ հեռու կանգնած Տ.Նիկողոսյանին և այդ մասին հայտնել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցներին, ովքեր բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապօգնության աշխատակիցները և Ն. Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանությանը ներկա չի եղել և դեպքի մասին տեղեկացել է այն ժամանակ, երբ Ն.Ջիվանյանը դանակահարված վիճակում արդեն սրճարանում է եղել: Վկա, ՙՄոկկա՚ սրճարանի բարմեն Թաթուլ Կարապետի Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել են ավարտել սրճարանի աշխատանքը և տուն գնալ, ինքը գտնվել է սրճարանի նկուղում, երբ լսել է աշխատակիցների ձայները: Վերև բարձրանալով տեսել է սրահում նստած Ն.Ջիվանյանին` արնաշաղախ վիճակում: Սրճարանի աշխատակիցներն ասել են, որ նրան ինչ որ մեկը դանակահարել է: Տ.Նիկողոսյանին տեսել է կանգնած սրճարանին հարակից ոսկու խանութի մոտ: Իրենք սկսել են բուժօգնություն ցուցաբերել, երբ ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները և բռնել են նրան: Շուտով ժամանել են նաև շտապբուժօգնության աշխատակիցները և Ն.Ջիվանյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի երրորդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցներ Հայկ Արամայիսի Նազարյանի և Արսեն Էդուարդի Մելքոնյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին, ժամը 2345-ի սահմաններում ռադիոկապով տեղեկացել են դեպքի մասին և մոտեցել ՙՄոկկա՚ սրճարանին: Մտնելով ներս, տեսել են վնասվածքներ ստացած տուժողին: Սրճարանի աշխատակիցներից մեկը մատնացուց է արել սրճարանից քիչ հեռու կանգնած անձին և հայտնել, որ նա դանակահարել է Ն.Ջիվանյանին: Մոտենալով վերջինիս, պահանջել են հանձնվել, սակայն նա թևի տակից հանելով դանակը, պահանջել է չմոտենալ իրեն: Իրենք դանդաղ մոտեցել են: Վերջինս ձեռքի դանակը մի կողմ նետելով, փորձել է փախչել, սակայն իրենք նրան բռնել և տարել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, ներկայացնելով նաև հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը: Վկա ՙՄոկկա՚ սրճարանի պահակ Պարույր Մնացականի Գուլգուլյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրն ինքը աշխատանքի չի եղել և կատարվածի մասին տեղեկացել է հաջորդ օրը աշխատակիցներից, երբ սրճարան է եկել: Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին բերման ենթարկելու արձանագրությունով և ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան, սերժանտ Հ. Նազարյանի այլ ապացույց ճանաչված զեկուցագրով: Իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակի և տուժող Ն. Ջիվանյանի հագուստների զննության արձանագրություններով և իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումներով: Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ն.Ջիվանյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազկի ծակած-կտրած միջանցիկ վերքի, որը վնասել է ճաճանչային նյարդի մակերեսային ճյուղը, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսի, ձախ կողաղեգի պրոյեկցիայով, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատի, աջ նախաբազկի շրջանի կտրած, որովայնի ձախ կեսի կտրած ծակած թափանցող վերքի ձևով, հասցվել են ծակող-կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1731 եզրակացությամբ, համաձայն որի Տ. Նիկողոսյանի մոտ փորձաքննությամբ մարմնական վնասվածքների հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Դատահետքաբանական և քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1597 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված Ն. Ջիվանյանի վերնաշապիկի և մայկայի վրա առկա վնասվածքներն առաջացել են միաժամանակ: Դրանք ծակած-կտրած են և իրենց տեղակայումներով հիմնականում համընկնում են դատաբժշկական թիվ 836/հ եզրակացությունում նկարագրված, տուժողի որովայնի ձախ կեսի առաջակողմնային պատի մարմնական վնասվածքի հետ և կարող էին առաջանալ ինչպես փորձաքննությանը ներկայացված դանակի շեղբի, այնպես էլ նմանատիպ` ծակող-կտրող շեղբ ունեցող այլ գործիքի /հնարավոր է դանակի/ շեղբի մեկ ներթափանցման արդյունքում: Ն.Ջիվանյանի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությունում նկարագրված մյուս վնասվածքների բացակայության հնարավոր հանգամանքները վերջինիս հագուստների վրա կարող են պայմանավորված լինել հագուստի տվյալ հատվածները բացակա և վեր բարձացված լինելու պայմանով: Փորձաքննության ներկայացված անդրավարտիքի վրա մակերեսային վնասվածներ չեն հայտնաբերվել: Փորձաքննության ներկայացված դանակը պատրաստված է արհեստագործական եղանակով, ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակների ձևով և հանդիսանում է սառը զենք: Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 301 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված, տուժող Ն.Ջիվանյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իգոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված տուժող Ն.Ջիվանյանի լաթանման կտրված սպիտակ և սև մայկաների, անդրավարտիքի, ինչպես նաև ներկայացված դանակի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայությունը, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իգոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև հնարավոր է առաջանար Ն. Ջիվանյանից: Դատահոգեբուժական ամբուլատոր փորձաքննության թիվ 408/11 եզրակացությամբ, համաձայն որի Տ. Նիկողոսյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապում: Որպես հոգեպես առողջ անձնավորություն, փորձաքննվողը կարող էր ու կարող է հաշվի տալ իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք ինչպես 23.06.11թ-ին` հանցավոր արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ` ներկայումս: Ուստի Տ.Նիկողոսյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իրավախախտումը կատարել է հասարակ հարբածության վիճակում: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասին և 235 հոդվածի 4-րդ մասին և արարքների որակումը ճիշտ է: Ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գործում առկա չէ: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտում է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Նիկողոսյանը դիտավորյալ հանցագործություն (գողություն) կատարելու համար դատվածություն ունենալով կրկին դիտավորությամբ հանցանք (սպանության փորձ) է կատարել: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Հաշվի առնելով Տիգրան Նիկողոսյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, 235 հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով կատարած արարքների համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները գումարելու կանոնի կիրառմամբ: Ամբաստանյալը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժաչափի հարցը քննարկելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65 հոդվածի 3-րդ մասով և 671 հոդվածի 2-րդ մասով: Դատարանը գտնում է, որ չպետք է անդրադառնալ տուժող Ն.Ջիվանյանի քաղաքացիական հայցի հարցին` քաղաքացիական հայց հարուցված չլինելու պատճառաբանությամբ: Միաժամանակ դատարանն անհրաժեշտ է համարում տուժողին պարզաբանել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսgրքի 155 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց չհարուցելու դեպքում անձն իրավունք ունի քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2011թ. հունիսի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված որպես հանցագործության գործիք օգտագործված դանակը պետք է ոչնչացնել: Տուժող Ն.Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև և մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը պետք է վերադարձնել նրան: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով: Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման տաս (10) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման վեց (6) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու սկզբունքով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում տաս (10) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի հունիսի 28-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող դանակը ոչնչացնել: Տուժող Նուբար Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև, մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը վերադարձնել նրան: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: Դատավոր` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է Դատավոր Լ. Ավետիսյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-02-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 293 |
| Էջերի քանակ | 85 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 21-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 293,85 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 21-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր` 293, 85 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-3918/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 23-03-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 14-06-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 15-06-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-07-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 293 |
| Էջերի քանակ | 165 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-07-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 165,292 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0188/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 15-03-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 15-03-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Տիգրան Նիկողոսյան Բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի/ ՀՀ քր. օր-ի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով -ազատազրկում 10 տարի ժամկետով, ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 4-րդ մասով- ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով: Վերջնական պատիժ -ազատազրկում 10 տարի 6 ամիս ժամկետով/ վերաբերյալ 27.02.20121թ-ի դատավճիռը և ՀՀ քր. օր-ի 34-104 հոդվածի 1-ին մասը վերավորակել ՀՀ քր. օր-ի 120 հոդվածի 1-ին մասով: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 16-03-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մասիս |
| Ազգանուն | Ռեհանյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 23-03-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-03-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-04-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-04-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-04-2012 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԱՔԴ/0188/01/11 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ Մասնակցությամբ` ԴԱՏԱԽԱԶ` Ս.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԱՂԱԼՈՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Տ.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ 2012թ. ապրիլի 17-ին Երևան քաղաքում Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալի և պաշտպան Մ.Աղալոյանի վերաքննիչ բողոքը ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռի դեմ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2011թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիր քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով, հարուցվել է թիվ 14116611 քրեական գործը: 2011թ. հունիսի 28-ին, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ձերբակալվել է: 2011թ. հուլիսի 01-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2011թ. դեկտեմբերի 15-ին Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 4-րդ մասով: 2011թ. դեկտեմբերի 19-ին, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ, թիվ 14116611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռով, ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով 10 (տաս) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու սկզբունքով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում տաս 10 (տաս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թ. հունիսի 28-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող դանակը ոչնչացնել: Տուժող Նուբար Ջիվանյանի հագուստները` մեկ հատ սև, մեկ հատ սպիտակ գույնի կարճաթև մայկաները և մեկ հատ սև գույնի տաբատը վերադարձնել նրան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Տ.Նիկողոսյանը և նրա շահերի պաշտպան Մ.Աղալոյանը: 2. Գործի փաստական հանգամանքները Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանը դատապարտվել է այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով կրելով սառը զենք հանդիսացող դանակ, 2011թ. հունիսի 23-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանյան փողոցի 3/1 հասցեում գտնվող <<Մոկկա>> սրճարանի մոտ, նույն սրճարանի սեփականատեր Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ` իր մոտ եղած սառը զենք հանդիսացող, դանակով հարվածներ է հասցրել Ն.Ջիվանյանի ձախ նախաբազկին` պատճառելով ծակած-կտրած միջանցիկ վերք, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսին, որովայնի աջ կեսի առաջնային պատին, աջ նախաբազկին` պատճառելով կտրած վերքեր, որովայնի ձախ կեսին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերքեր, որոնք տուժողի առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, սակայն հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներում ավարտին չի հասցրել, քանի որ տուժող Ն.Ջիվանյանը դեպքի վայրից փախել և մտել է սրճարան: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Վերաքննիչ բողոքի հեղինակները նշել են, որ գտնում են Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը խախտել է նյութական և դատավարական իրավունքի մի շարք նորմեր, որոնք հանգեցրել են անհիմն և անօրինական դատավճռի կայացման. Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25, 104, 126, 127, 358, 365 հոդվածները, որն էլ հանգեցրել է ՄԻԵԿ 6-րդ հոդվածով նախատեսված արդար դատաքննության իրավունքի խախտման։ Ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատարանը մեղադրանքի հիմքում օգտագործել են որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որի ժամանակ քննիչը կարողացել է իրեն համոզել և նրա թելադրանքով հրաժարվել է պաշտպանից, որի մասին կազմվել է արձանագրությունը։ Բացի այդ նախաքննական մարմինն իրեն ներկայացրել է դատաբժշկական փորձաքննություն, որի ժամանակ տուժողի կողմից իրեն պատճառած թեթև մարմնական վնասվածքները զարմանալի է թե ինչու չեն արձանագրվել։ Դրանից հետո իրեն հարցաքննել են որպես մեղադրյալի, և այդ ժամանակ իր հարազատների կողմից ներկայացրած պաշտպանի ներկայությամբ, իրեն զգալով ազատ, մանրամասն հայտնել է, թե ինչպես է տուժողն առանց պատճառի իրեն մոտեցել, և գործադրելով բռնություն, մայր հայհոյելով, հրել է իրեն և հենվելով դրսում տեղադրված ծաղկամաններին չի ընկել գետնին։ Այդ ժամանակ տուժողի մոտ տեսնելով ևս երկու անձանց, վախենալով, որ նրանք էլ կարող են հարձակվել իրեն վրա, վախից դրդված իր մոտ եղած դանակը հանել ու վախեցնելու նպատակով անկանոն թափահարել է, որպեսզի տուժողը չշարունակի ինձ հարվածել, սակայն նա իրեն քաշքշել էր, որի ժամանակ դանակը գտնվել է իր ձեռքում և մարմնի վրա առաջացել են քերծվածքներ։ Իր այդ պատճառաբանությունն ապացուցվում է դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ, ըստ որի տուժողի մարմնական վնասվածքներից ծանրը հանդիսացել է ձեռքի վնասվածքը, որը վնասել է այն պահին երբ ցանկացել է իրեն հարվածել, իսկ ինքը ցանկանալով այդ հարվածից պաշտպանվել դանակը պահել է նրա հարվածի ուղղությամբ, որի պատճառով տուժողին հասցվել է նման վնասվածք, իսկ մարմնի վնասվածքները պատճառվել են իրեն քաշքշելու ժամանակ։ Որպես մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրության մեջ նշել է այն մասին, որ տուժողի գործադրած բռնության շնորհիվ ինքն ինչպիսի իրավիճակի մեջ է ընկել, այն որ իր աչքերը մթագնել են, սրտախառնոց է առաջացել, գլխացավ, այսինքն գտնվել է շշմած իրավիճակում։ Որպես մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը, ինչպես նախաքննական մարմինն, այնպես էլ դատարանը միանգամայն անտեսել են և նշված պատճառաբանությունները հաշվի չեն առել, այլ մեղադրանքի հիմքում դրվել է որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որը կորզվել է քննիչի կողմից խախտելով պաշտպան ունենալու իր իրավունքը։ Նման անօրինական կարգով կազմված արձանագրությունը չպետք է գնահատվեր որպես ապացույց։ Դատակոչի ցուցակում ընդգրկված վկաներից ականատես է եղել միայն վկա Պետրոս Պետրոսյանը, որը հանդիսանում է տուժողի սրճարանի մատուցողը, որն իր նախաքննական ցուցմունքում նշել է, թե ինչպես է դրսից ինքը նրան կանչել, սակայն նա իրեն չի մոտեցել և հայտնել է տնօրենին, այսինքն տուժողին, որն էլ դուրս է եկել սրճարանից և առանց պատճառի իր նկատմամբ գործադրելով բռնի գործողություն քաշքշել է, բրդել ու գցել դրսում դրված ծաղկամանների վրա, սակայն հայհոյանքը չի լսել, քանի որ գտնվել է սրճարանի ներսում։ Տուժողի նման մոտեցումը Պ. Պետրոսյանը տեսել է ապակեպատ դռնից։ Դատավճռում տեղ է գտել որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որն ինչպես նշվել է արձանագրվել է իր պաշտպանական իրավունքը խախտելով։ Այդ արձանագրությունում նշված է, թե իբր շարունակել է թակել դուռը, այն ճիշտ չէ և կրում է մտացածին բնույթ։ Բացի այդ դատավճռում տուժողի ցուցմունքում նշված են բազմաթիվ հորինված-մտացածին մտքեր, որոնք չեն համապատասխանում իրականությանը, և նպատակ ունեն ստեղծելու արհեստական շարժառիթներ, մանավանդ որ դատաքննության ժամանակ դատավարության մասնակիցները ոչ մի կերպ չէին կարողանում պարզել թե ինչու՞մ է կայացել դեպքի պատճառը-շարժառիթը։ Ինքը տուժողին դանակահարելու նպատակ չի ունեցել, և չի էլ դանակահարել, այդ մասին է վկայում այն, որ տուժողին ընդհանրապես չի ճանաչել, որևէ հարցով չի առնչվել, որևէ շարժառիթ գոյություն չի ունեցել, պարզապես ըստ տուժողի դատաքննության ժամանակ տված հարյտարարության իր տեսքին նայելով կարծել է թե մուրացկան է, և մատուցող Պ. Պետրոսյանի զգուշացումով, երբ ինքը գտնվել է սրճարանից դուրս մոտեցել է իրեն և առանց պատճառի գործադրել է բռնություն իր նկատմամբ, և ստեղծել այդ իրավիճակը, իրեն արժանացնելով անհիմն ծանր մեղադրանքի։ Պնդել, որ դանակը հանելու նպատակը կայացել է նրանում, որպեսզի վախեցնելու համար, որպեսզի իրեն չմոտենան, իսկ ինչ վերաբերվում է տուժողի վնասվածքներին, ապա այն պատճառվել է երբ նա ցանկացել է իրեն հարվածել, և նրա հարվածներից պաշտպանվելու համար թևը վնասվել է, իսկ մարմնի վնասվածքները առաջացել են նրա կողմից իրեն քաշքշելու ժամանակ։ Իրականում դատավճիռը կազմվել է միակողմանի և ոչ օբյեկտիվ, հիմք ընդունելով տուժողի կողմից հորինած պատճառաբանությունները, չհետազոտելով իր ցուցմունքների պատճառաբանությունները։ Խախտելով վերը շարադրված նորմերի պահանջները, նախաքննության մարմինը միջոցներ չի ձեռնարկել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, միջոցներ է ձեռնարկել միայն ոչ հավաստի ապացույցների ձեռք բերման, մեղադրական եզրակացության մեջ շարադրելու ուղղությամբ, իսկ դատարանն էլ կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել մեղադրական եզրակացության մեջ նշված ապացույցների նկատմամբ, անտեսելով դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված մեղադրանքը հերքող ապացույցները։ Գործում չկա մի ուղղակի ապացույց, որը կարող է ապացուցել իր մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածով նախատեսված արարք կատարելու մեջ, բացառությամբ ինչպես վերը նշել է տուժողի մտացածին ցուցմունքի, որի վերաբերյալ չկա որևէ հաստատող երկրորդական ապացույց։ Դատարանից, խնդրել է ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ նշանակել դատահոգեբուժական–դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն, իր կողմից թույլ տրված արարքը ճիշտ որակելու համար, իսկ եթե ոչ ապա խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.02.2012թ. դատավճիռը բեկանել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղսագրած արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասը` դատարանի հայեցողությամբ: 4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց գործով մասնակցող մեղադրողը հայտնելով, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտն օրինական է, հիմնավորված ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը համաչափ է, խնդրեց ներկայացված բողոքը մերժել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը թողնել անփոփոխ: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Քննելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. Սպանության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի, իսկ ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի` հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված` այն գործողությունը /անգործություն/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով: Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում պաշտպանական կողմի բողոքում նշած այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, հիմնավորված չէ և նրա արարքը պետք վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120 հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում անզգուշությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար: Տվյալ հանցագործության օբյեկտը մարդու առողջության անվտանգությունն ապահովող հասարակական հարաբերություններն են: Օբյեկտիվ կողմից այն արտահայտվում է որոշակի գործողության կամ անգործության մեջ, որով խախտվում են նախազգուշության այս կամ այն կանոնները և ծանր վնաս է պատճառվում տուժողի առողջությանը: Սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ավզգուշությամբ, որը կարող է դրսևորվել ինչպես ինքնավստահությամբ, այնպես էլ անփութությամբ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի կատարած հանցանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտում շարադրված ապացույցներով, մասնավորապես` տուժող Նուբար Հովհաննեսի Ջիվանյանի, վկաներ` Պետրոս Արարատի Պետրոսյանի, Դմիտրի Վլադիմիրի Շախնազարյանի, Սիլվա Սերյոժայի Չոբանյանի, Յուրիկ Հաբեթնակի Ազիզյանի, Թաթուլ Կարապետի Կարապետյանի, Հայկ Արամայիսի Նազարյանի, Արսեն Էդուարդի Մելքոնյանի Պարույր Մնացականի Գուլգուլյանի ցուցմունքներով, Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ, ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան, սերժանտ Հ. Նազարյանի այլ ապացույց ճանաչված զեկուցագրով, իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակի և տուժող Ն. Ջիվանյանի հագուստների զննության արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումներով, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 836 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1731 եզրակացությամբ, դատահետքաբանական և քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1597 եզրակացությամբ, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 301 եզրակացությամբ, դատահոգեբուժական ամբուլատոր փորձաքննության թիվ 408/11 եզրակացությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն`1. Կասկածյալն ունի պաշտպանության իրավունք: Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կասկածյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտպանության իր իրավունքը: 2. Կասկածյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի` (…). 6) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ. 7) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց. 8) տալ բացատրություններ կամ հրաժարվել բացատրություններ տալուց. (…). 13) առարկել քրեական հետապնդման մարմինների գործողությունների դեմ և պահանջել իր առարկությունները մտցնել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության արձանագրության մեջ. (…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 72-րդ հոդվածը սահմանում է. 1. Պաշտպանից հրաժարվելը նշանակում է կասկածյալի կամ մեղադրյալի մտադրությունը` իր պաշտպանությունն իրականացնել առանց որևէ պաշտպանի իրավաբանական օգնության: Պաշտպանից հրաժարվելու մասին կասկածյալի կամ մեղադրյալի հայտարարությունն արտացոլվում է արձանագրության մեջ: 2.Պաշտպանից հրաժարվելը քրեական վարույթն իրականացնող մարմինն ընդունում է միայն այն դեպքում, եթե կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից այդ մասին հայտարարվել է սեփական նախաձեռնությամբ, կամավոր և այն պաշտպանի ներկայությամբ, որը կարող էր նշանակվել կամ նշանակված է պաշտպան: Չի ընդունվում պաշտպանից հրաժարումը, եթե այն հարկադրված է իրավաբանական օգնության վճարման համար միջոցների բացակայությամբ: (…) Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքում նշած այն պատճառաբանությանը, որ ինչպես նախաքննական մարմինն, այնպես էլ դատարանը մեղադրանքի հիմքում դրել են որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, որը կորզվել է քննիչի կողմից` խախտելով պաշտպան ունենալու իր իրավունքը: Վերաքննիչ դատարանն անհիմն, չհիմնավորված է համարում նշված պատճառաբանությունը և արձանագրում, որ նախաքննական մարմնի գործողությունները բխում են վերոհիշյալ հոդվածների պահանջներից, մասնավորապես. Տիգրան Նիկողոսյանին` որպես կասկածյալ հարցաքննելիս նրան բացատրվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ սահմանված իրավունքներն ու պարտականությունները, և քրեական գործում առկա են 28.06.2011թ. պաշտպան ունենալու իրավունքը բացատրելու մասին կազմված արձանագրություններ, որոնց վրա Տիգրան Նիկողոսյանն իր ձեռքով կատարել է գրառումներն այն մասին, որ. <<ինձ բացատրվեցին իմ իրավունքնեը և պարտականությունները, դրանք ինձ լիովին հասկանալի են: Բացատրվել է նաև պաշտպան կամ հանրային պաշտպան ունենալու իմ իրավունքը, որից ես հրաժարվում եմ շահերս կպաշտպանեմ ինքս և դա կապված չէ իմ սոցիալական և նյութական վիճակի հետ:>> Վերաքննիչ դատարանը` անդրադառնալով ամբաստանյալ Տիգրան Նիկողոսյանի նկատմամբ դատահոգեբուժական–դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն նշանակելու միջնորդությանը, լսելով կողմերի կարծիքը, գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի կողմից որևէ հիմնավորում չի ներկայացվել նշված փորձաքննության նշանակման անհրաժեշտության վերաբերյալ, բացի այդ ընդհանուր իրավասության դատարանն իր որոշմամբ հիմնավոր կերպով մերժել է այն: Վերաքննիչ դատարանն հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն քրեական գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացուցներն ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից գնահատվել են բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ ստուգման, ինչպես նաև դրանց գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, և սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելիս հանգել է ճիշտ հետևության: ՀՀ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատական ակտն ամբաստանյալ` Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի նկատմամբ, հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը վերաորակելու համար: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. փետրվարի 22-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-04-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | <293>, <132> |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 293, 132 թերթ: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-5930/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 11-05-2012 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0188/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 28-04-2012 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 02-05-2012 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-5930 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 11-05-2012 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0188/01/11 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-05-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Ղուկասյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 04-06-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0188/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 4 հունիսի 2012 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 17-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Տ.Նիկողոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 22-ի դատավճռով Տիգրան Նիկողոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա դատապարտվել է ազատազրկման 10 (տասը) տարի ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Տ.Նիկողոսյանը վերջնական դատապարտվել է ազատազրկման 10 (տասը) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Ամբաստանյալի և նրա պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ օրինական ուժի մեջ է թողել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 22-ի դատավճիռը։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի հիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Տ.Նիկողոսյանը` խնդրելով բեկանել դատական ակտը և կայացնել արդարացի վճիռ, որը կհամապատասխանի իր կատարած արարքին։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի, 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին և պետք է վերադարձվի հետևյալ պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե՝ 1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ 3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ, կամ 4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի առաջին մասի որևէ կետի հիմնավորումները։ Մինչդեռ, բողոքում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերը և դրանց հիմնավորումները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ Ինչպես երևում է գործի նյութերից, բողոքին կցված չեն բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ Այսինքն՝ պահպանված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տիգրան Կամոյի Նիկողոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 17-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Տ.Նիկողոսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 07-06-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 11-06-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր` 293, 142 թերթ: |