գործ No ԵԱՔԴ/0185/01/11

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

28.02.2012թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը


նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ռ.Խաչատրյանի

ամբաստանյալներ Զ.Մուրադյանի
Ա.Բաբայանի
Կ.Հակոբյանի
Ա.Հակոբյանի
Ա.Եղիազարյանի
Ս.Ղազարյանի
Տ.Ղազարյանի
Մ.Վերմիշյանի
Լ.Կարապետյանի

պաշտպաններ Ա.Բաբայանի
Հ.Պետրոսյանի


Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Զավեն Սարգսի Մուրադյանի /ծնված 21.08.1982թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու մանկահասակ երեխա, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՁԻԱՀ կանխարգելման միավորում՚ ՀԿ-ում որպես գլխավոր հաշվապահ, հաշվառված է ք.Երևան Վարշավյան փող. 43 տուն, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

2. Արմեն Միքայելի Բաբայանի /ծնված 31.05.1981թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, բնակվող ք.Մասիս 2-րդ թաղ. 7շ., բն.29 ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով£

3. Կարեն Խաչատուրի Հակոբյանի /ծնված 04.07.1982թ. ք. Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՆարառ՚ ՍՊԸ-ում որպես մենեջեր, բնակվում է ք. Երևան Դ.Անհաղթ փող. 9շ., բն.10/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով£

4. Արարատ Խաչատուրի Հակոբյանի /ծնված 27.01.1975թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու մանկահասակ երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվող ք.Երևան Դ.Անհաղթ փող. 9շ., բն.10/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

5. Ազատ Տիգրանի Եղիազարյանի /ծնված 12.12.1982թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ մանկահասակ երեխա, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՆարառ՚ ՍՊԸ-ում որպես մենեջեր, բնակվում է ք.Երևան Սուրենյանց փող. 4շ., բն.16/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

6. Սպարտակ Վահրամի Ղազարյանի /ծնված 17.04.1987թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվող ք.Երևան Դ.Անհաղթ փող. 6շ., բն.142/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

7. Լևոն Սուրիկի Կարապետյանի /ծնված 06.10.1990թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙԴիլանա՚ ՍՊԸ-ում որպես հացթուխ, բնակվող ք.Երևան Րաֆֆու փող. 59շ., բն. 63/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

8. Մերուժան Վարուժանի Վերմիշյանի /ծնված 11.12.1991թ. ք.Ալավերդի, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվող ք.Երևան, ՀԱԹ Րաֆֆու 96շ., բն. 5/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

9. Տիգրան Վահրամի Ղազարյանի /ծնված 12.08.1988թ. ք. Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է Դարի շունչ՚ ՍՊԸ-ում որպես ներկարար, բնակվող ք.Երևան Ներքին Չարբախ 5 փող. 8 տուն/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:


ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2011 թվականի հուլիսի 20-ին տեղի է ունեցել դեպքը:
2011 թվականի օգոստոսի 11-ին հարուցվել է թիվ 14200711 քրեական գործը:
2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Զավեն Սարգսի Մուրադյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը:
2011 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Արմեն Միքայելի Բաբայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը:
2011 թվականի հոկտեմբերի 06-ին Կարեն Խաչատուրի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը, որը փոփոխվել է 18.11.2011թ.-ին:
2011 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Արարատ Խաչատուրի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Սպարտակ Վահրամի Ղազարյանը և Ազատ Տիգրանի Եղիազարյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Մերուժան Վարուժանի Վերմիշյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Լևոն Սուրիկի Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Տիգրան Վահրամի Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի դեկտեմբերի 14-ին թիվ 14200711 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2012 թվականի փետրվարի 21-ին դատաքննության փուլում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ, Զավեն Սարգսի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

Գործի փաստական հանգամանքները
Մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ Զավեն Մուրադյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Արարատ Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Կարեն Հակոբյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արմեն Բաբայանի, Տիգրան Ղազարյանի, Մերուժան Վերմիշյանի, Լևոն Կարապետյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ՚:

Ամբաստանյալ Արմեն Բաբայանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով , այն արարքի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Տիգրան Ղազարյանի, Մերուժան Վերմիշյանի, Լևոն Կարապետյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արարատ Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Կարեն Հակոբյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ, որի ընթացքում ոտքով հարվածել է Ա.Եղիազարյանի ոտքին և կոտրել` վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության մարմնական վնասվածք՚:

Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Արարատ Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Զավեն Մուրադյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արմեն Բաբայանի, Տիգրան Ղազարյանի, Մերուժան Վերմիշյանի, Լևոն Կարապետյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ՚:

Ամբաստանյալ Արարատ Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Կարեն Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Զավեն Մուրադյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արմեն Բաբայանի, Տիգրան Ղազարյանի, Մերուժան Վերմիշյանի, Լևոն Կարապետյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ՚:

Ամբաստանյալ Ազատ Եղիազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Արարատ Հակոբյանի, Կարեն Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Զավեն Մուրադյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արմեն Բաբայանի, Տիգրան Ղազարյանի, Մերուժան Վերմիշյանի, Լևոն Կարապետյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ՚:

Ամբաստանյալ Սպարտակ Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Արարատ Հակոբյանի, Կարեն Հակոբյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Զավեն Մուրադյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արմեն Բաբայանի, Տիգրան Ղազարյանի, Մերուժան Վերմիշյանի, Լևոն Կարապետյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ՚:

Ամբաստանյալ Տիգրան Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Արմեն Բաբայանի, Լևոն Կարապետյանի, Մերուժան Վերմիշյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արարատ Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Զավեն Մուրադյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ՚:

Ամբաստանյալ Մերուժան Վերմիշյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Արմեն Բաբայանի, Տիգրան Ղազարյանի, Լևոն Կարապետյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արարատ Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Կարեն Հակոբյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ՚:

Ամբաստանյալ Լևոն Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ ՙնա 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցի 9 շենքի հարևանությամբ Արմեն Բաբայանի, Տիգրան Ղազարյանի, Մերուժան Վերմիշյանի հետ միասին, դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 10-15 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են Արարատ Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Զավեն Մուրադյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բռնություն գործադրել միմյանց նկատմամբ՚:

Ապացույցների հետազոտում
Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Զավեն Մուրադյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով իրեն առաջադրված մեղադրանքի էությունը չի հասկացել և նշել, որ որպես հաշվապահ, գործ ունենալով խոշոր գումարներիհետ, օրինական կարգով ունեցել է օդամղիչ ատրճանակ կրելու իրավունք և այն, որպես անվտանգության միջոց, մշտապես իր մոտ է պահել: Դեպքից 1-2 ամիս առաջ այդ ատրճանակի գազի բալոնը դատարկվել էր ու ինքն այն չի փոխել, հետևաբար դրանով որևէ մեկին չէր կարող վնաս պատճառել: Թեև վիճաբանության հենց սկզբից ատրճանակը եղել է իր մոտ, սակայն այն չի հանել, դրանով որևէ մեկին չի սպառնացել ու ատրճանակն իր ձեռքն է վերցրել միայն այն բանից հետո, երբ քաշքշուկից ու փոխադարձ հարվածներից հետո այն գոտկատեղից ընկել է գետնին, որից հետո էլ բարձրացրել է ատրճանակն ու հետ փախչելով հեռացել դեպքի վայրից:

Դատաքննության փուլում ամբաստանյալներ Արմեն Բաբայանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, իսկ Կարեն Հակոբյանը, Արարատ Հակոբյանը, Ազատ Եղիազարյանը, Սպարտակ Ղազարյանը, Տիգրան Ղազարյանը, Մերուժան Վերմիշյանը և Լևոն Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչել ընդունել են մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար: Ամբաստանյալները օգտվելով իրենց դատավարական իրավունքից հրաժարվել են ցուցմունքներ տալուց և նշել են, որ պնդում են նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները:
Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Արմեն Բաբայանը իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ սիրում է Տիգրան Ղազարյանի քրոջը, որն ապրում է Տիգրանի ու ծնողների հետ Ներքին Չարբախում: Տիգրանի եղբայրը Սպարտակ Ղազարյանը թեև արդեն մի քանի տարի է ինչ առանձին է ապրում, բայց նրա պարտքերի պատճառով պարտատերերը անընդհատ գնացել են նրանց տուն և պահասնջել գումարները: Քանի որ իր սիրած աղջիկը ապրում է այդ տանը այդ ամենն իրեն դուր չի եկել:
2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, զանգահարել է Սպարտակին և ասել, որ վերջինս այնպես անի, որ իր պարտքերի համար այլևս հայրական տուն չգան: Սպարտակի հետ հեռախոսազրույցի ընթացքում հեռախոսը վերցրել է իրեն անծանոթ մի տղա, փորձել խրատ տալ` ասելով, որ դա իր գործը չի: Ինքը պատասխանել է, որ դա իր գործն է, քանի որ այդ տանն է ապրում իր սիրած աղջիկը և իրեն հաճելի չի, որ պարտքերի համար պարտատերերը անհանգստացնում են: Անծանոթ տղան սկսել է գոռգոռալով իր հետ խոսել, իսկ երբ ինքը զգուշացրել է, որ հեռախոսով իր հետ բղավելով չխոսի, այդ անծանոթը սկսել է անհասցե հայհոյանքներ տալ: Անծանոթից իմացել է նրա գտնվելու վայրը և Ներքին Չարբախից Տիգրան Ղազարյանի հետ պատահական տաքսիով բարձրացել է Զեյթուն թաղամաս: Ճանապարհին զանգահարել է իր ընկեր, կույր Արշակին, ասել, որ Զեյթունի թաղապետարանի մոտՙ զեյթունցիների հետ հարց ունի՚:
Ժամը 23:00-ի սահմաններում Տիգրանի հետ հասել է Զեյթունի թաղապետարանի դիմացի մայթը: Այդ պահին իրենց են մոտեցել Արշակ ու Ցոլակ եղբայրները, նրան հետ եկած չորս տղաները` Հակոբը, Հայկը, Մերուժը, Լևոնը` երկու տաքսի մեքենաներով: Առանց նրանց ասելու թե ինչ է եղել, անցել է Դ.Անհաղթ փողոցը ու մոտեցել դիմացի մայթում հավաքված տղաներին: Ընկերները նույնպես իր հետևից անցել են փողոցը: Իր հարցին, թե ում հետ է հեռախոսով խոսել, տղաներից մեկը պատասխանել է, որ իր հետ է խոսել: Ինքը առանց մի որևէ բան ասելու հարվածել է նրա դեմքին: Վերջինիս ընկերները հարձակվել են իր վրա ու սկսել հարվածել, որից ինքը ընկել է: Ընկած ժամանակ ոտքով հարվածել է իրեն հարվածողներից մեկի ոտքին ու զգացել է, որ այն կոտրվել է, քանի որ նա ընկել է: Այդ ժամանակ փողոցն անցած, Արշակի հետ եկած տղաները հարձակվել են իրեն ծեծողների վրա ու մոտ 10 րոպե տևողությամբ կռվել են և փոխադարձ սեռական բնույթի հայհոյանքներ տվել:
Կռվի մեջ են եղել ինքը, Տիգրանը, Մերուժը, Լևոնը: Կռվի ընթացքում ոչ ոքի ձեռքին զենք կամ դանակ չի տեսել: Կռվի ընթացքում տեսել է , որ Մերուժանին փողոցը անցկացնում են ու հասկացել, որ վերջինիս դանակահարել են, սակայն չգիտի, թե ով է նրան մարմնական վնասվածք պատճառողը:
Ա.Բաբայանը նշել է նաև, որ կռվի ընթացքում հավաքվել էին կանայք և պահանջում էին դադարեցնել կռիվը:
Հ. 2 գ/թ 107-108

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Կարեն Հակոբյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում իր ընկեր Զավեն Մուրադյանի հետ Դ.Անհաղթ 9 շենքի մոտ զբոսնելիս հանդիպել է իր եղբայր` Արարատ Հակոբյանին և Սպարտակ Ղազարյանին: Խոսակցության ժամանակ նրանցից իմացել է, որ ինչ-որ մարդու են նրանք սպասում: Այդ ընթացքում իրենց են մոտեցել նաև Ազատ Եղիազարյանը և Հրաչյա Գյուլումյանը: Քիչ անց տեսել է, որ Դ.Անհաղթ փողոցի դիմացի մայթին կանգնել են երեք տաքսի մեքենաներ և դրանց միջից դուրս եկած մոտ 10 տղաներ անցնելով փողոցը մոտեցել են իրենց: Նրանցից մեկը հարցրել է, թե ում հետ է հեռախոսով խոսել: Եղբայրը պատասխանել է, որ իր, որից հետո այդ տղան բռունցքով հարվածել է եղբորն ու սկսվել է կռիվ: Կռվի ընթացքում կողմերը միմյանց խառը հարվածներ են հասցրել, տվել հայհոյանքներ: Այդ ամենը տևել է 10-15 րոպե: Իսկ երբ միջամտել են շենքի բնակիչները, իր հարազատները և պահանջել դադարեցնել կռիվն ու վիճաբանությունը, իրենց հետ կռվող տղաները փախել են, անցել փողոցը, նստել տաքսի մեքենա և հեռացել: Կ.Հակոբյանը նշել է նաև, որ կռվի մեջ եղել են ինքը, իր եղբայր Ա.Հակոբյանը, Զավեն Մուրադյանը, Սպարտակ Ղազարյանը, Ազատ Եղիազարյանը: Կռվի ընթացքում ոչ ոքի ձեռքին զենք, դանակ, երկաթ, սուր կտրող-ծակող գործիք չի տեսել: Բայց կռվի հաջորդ օրն իմացել է, որ իրենց հակառակորդներից մեկը կռվի ժամանակ դանակով վնասվածք է ստացել: Քննության ընթացքում իմացել է, որ վնասվածք ստացողը Մերուժան Վերմիշյանն է: Չգիտի, թե ով է այդ տղային դանակով հարվածել: Կռվի ժամանակ իր ընկեր Ազատ Եղիազարյանի ոտքը կոտրվել է: Քննության ընթացքում իմացել է, որ նրան վնասվածք պատճառողը Արմեն Բաբայանն է:
Հ.2 Գ/Թ 134-135

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Արարատ Հակոբյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 21:30-ին իր ընկեր Սպարտակ Ղազարյանի հետ միասին կանգնած է եղել Դ.Անհաղթ 9 շենքի մոտ: Սպարտակը այդ ժամանակ խոսել է եղբոր` Տիգրանի հետ, ընտանեկան ինչ որ փողային հարցերի շուրջ, հետո հասկացել է, որ Սպարտակը խոսում է ուրիշ տղայի հետ, վերցրել է հեռախոսը և խոսել իրեն անծանոթ տղայի հետ, որը հետագայում իմացել է Արմեն Բաբայանն է եղել: Վերջինիս ասել է, որ չխառնվի Սպարտակի և Տիգրանի ընտանեկան հարցերին: Ա.Բաբայանը հարցրել իր գտնվելու տեղը ինքը պատասխանել , որ գտնվում է իրենց բակում, իսկ բակի գտնվելու տեղը Սպարտակի եղբայրը` Տիգրանը գիտի: Ա.Բաբայանը պատասխանել է ՙեղավ՚ այն մտքով, որ գալու է իրեն տեսնելու: Այդ ընթացքում իրենց են մոտեցել իր եղբայր Կարենը ու նրա ընկեր `Զավենը: Վերջիններս իմանալով, որ ՙմարդ է գալու իրենց տեսնելու՚ մնացել են իրենց հետ: Քիչ անց իրենց են միացել նաև Ազատ Եղիազարյանն ու Հրաչյա Գյուլումյանը:
Ժամը 23:00-ի սահմաններում, երբ տղաներով կանգնած են եղել Դ.Անհաղթ 9 շենքի դիմաց, տեսել է, որ փողոցի դիմացի մայթին կանգնել են երեք տաքսի մեքենաներ, իջել են մոտ 10 տղաներ, որոնցից ճանաչել է միայն Սպարտակի եղբորը` Տիգրանին: Եկած տղաներից մեկը մի քանի քայլ առաջ ընկած անցել է փողոցը, մոտեցել է ու հարցրել, թե ում հետ է հեռախոսով խոսել: Երբ ինքը պատասխանել է իր, այդ տղան առանց որևէ բան ասելու միանգամից բռունցքով հարվածել է իրեն ու սկսվել է փոխադարձ կռիվ, մոտ 10 րոպե տևողությամբ, որն ուղեկցվել է միմյանց հասցեին հայհոյանքներ տալով:
Բացի Հրաչ Գյուլումյանից մնացածը` ինքը, Կարենը, Զավենը, Ազատը, Սպարտակը եղել են կռվի մեջ: Այն ամենին ականատես են եղել իր կինը, մայրը, հարևանները ու այդ ժամին դրսում քայլող մարդիկ: Իրենց շուրջ հավաքված բնակիչները պահանջել են վերջ տալ կռվին: Ի վերջո իրենց հետ կռվող տղաները փախել են, անցել փողոցը, նստել տաքսի մեքենաներ ու գնացել: Կռվից հետո իմացել է, որ Ազատ Եղիազարյանի ոտքը ինչ-որ մեկը կոտրել է, իսկ քննության ընթացքում իմացել է, որ վնասվածքը պատճառել է Արմեն Բաբայանը:
Կռվի ընթացքում ոչ-ոքի ձեռքին զենք, դանակ, կտրող-ծակող հարմարանք չի տեսել, կրակոցի ձայն չի լսել: Իմացել է, որ կռվի ընթացքում Մերուժան Վերմիշյանին ինչ-որ մեկը սուր կտրող ծակող գործիքով որովայնի շրջանում մարմնական վնասվածք է պատճառել, սակայն թե ով է եղել վնասվածք պատճառողը, ինքը չգիտի: Կռվից մի քանի օր անց իմացել է, որ Զավեն Մուրադյանի մոտ պնևմատիկ ատրճանակ է եղել, որը սակայն չի կրակել, քանի որ ՙգազի բալոնը բացակայել է՚:
Հ.2 գ/թ 155-156

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Ազատ Եղիազարյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, Դ.Անհաղթ 9 շենքի մոտ իր ընկերներ Կարեն Հակոբյանի, Արարատ Հակոբյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Զավեն Մուրադյանի հետ միասին կռվի մեջ են մտել Արմեն Բաբայանի, Տիգրան Ղազարյանի, Մերուժան Վերմիշյանի, Լևոն Կարապետյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, խանգարել մարդկանց հանգիստը, մի խոսքով հասկանում է, որ կատարվել է խուլիգանություն, խնդրել է իրեն ներել և իր նկատմամբ կիրառել հնարավորինս մեղմ պատիժ:
Ա.Եղիազարյանն ավելի մանրամասն նշել է, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում դուրս է եկել զբոսնելու, ընկերներին տեսնելու: Դ.Անհաղթ 9 շենքի մոտ տեսել է իր ընկերներ Արարատ և Կարեն Հակոբյաններին, Հրաչյա Գյուլումյանին: Տղաներին բարևելուց հետո Արարատն իրեն ասել է, որ ինչ-որ տղաներ գալու են իրեն տեսնելու: Դրանից հետո տեսել է, որ դիմացի մայթին կանգնել են երեք տաքսի մեքենաներ, որոնց միջից իջել են մոտ 10 երիտասարդներ ու անցնելով փողոցը մոտեցել իրենց: Երբ բարևել են, եկած տղաներից մեկը հարվածել է Արարատին ու կռիվ սկսվել, ընկերներով կռվի մեջ էին, փոխադարձաբար հայհոյում էին միմյանց ու տալիս սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բայց հայհոյանքներն ավելի շատ ընդհանուր բնույթի են եղել: Կռի ընթացքում ինչ-որ մեկը ուժեղ հարվածել է իր ոտքին, որից նա վայր է ընկել, բայց կանգնել է ու նորից կռվի մեջ մտել, ընթացքում զգացել է, որ ձախ ոտքը ցավում է, քայլել է մի քիչ ներքև և նստել մայթեզրին: Այդ ժամանակ տեսել է, որ իրենց հետ կռվող տղաները փախչելով անցել են փողոցը:
Կռիվն սկսվելու ժամանակ Դ.Անհաղթ 9 շենքի շրջակայքում հավաքված են եղել շենքերի բնակիչները, որոնք զբոսնել են ու հենց սկզբից էլ ականատես են եղել կռվին, նրանք ու բղավել են, որ կռիվը դադարեցնեն, այդ կռիվը տևել է 10-15 րոպե, որին ականատես են եղել նաև Արարատի մայրը և կինը: Կռվից հետո իմացել է, որ կռվի մեջ է եղել նաև իր ընկեր Զավեն Զուրադյանը, որն իր մոտ եղած պնևմատիկ ատրճանակով փորձել է կրակել, բայց չի կարողացել կրակել, քանի որ գազի բալոնը բացակայել է, տեսնելով որ չի կրակում սկսել է վախեցնել, որ կռվողները փախչեն ու նրան չմոտենան: Այդ ամենի մասին իրեն պատմել է հենց Զավենը: Կռվից հետո Արարատ Հակոբյանն ու Հրաչյա Գյուլումյանը իրեն տեղափոխել են ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոն: Քննության ընթացքում իմացել է, որ իր ոտքը կոտրողը եղել է Արմեն Բաբայանը: Կռվի ընթացքում ոչ ոքի մոտ զենք, դանակ, կտրող ծակող գործիք չի տեսել: Կռվից հետո իմացել է, որ իրենց հակառակորդներից Մերուժան Վերմիշյանը դանակով հարված է ստացել, սակայն թե ով է եղել այդ հարվածը հասցնողը ինքը չգիտի: Կռվին իր բոլոր ընկերները մասնակցել են բացի Հրաչյա Գյուլումյանից, քանի որ նրա ծնոտը կոտրված է եղել նախկինում և հարված ստանալու դեպքում կարող է ընդմիշտ հաշմանդամ մնալ: Ա.Եղիազարյանը նշել է, որ կռվի պատճառը եղել է այն, որ Սպարտակ Ղազարյանը պարտքեր է կուտակել և պարտքատերերին տվել իր Չարբախի հասցեն, որտեղ ինքը չի բնակվում, պարտքատերերը գնացել են Չարբախի տուն և անհագստություն պատճառել: Արմեն Բաբայանին, որը սիրում է Սպարտակի քրոջը, դա դուր չի եկել: Նա զանգահարել է Սպարտակին ու պահանջել, որ այլևս նման բան չանի, այդ ընթացքում հեռախոսը վերցրել է Արարատը, հեռախոսազրույցի ընթացքում նրանք միմյանց չեն հասկացել և պայմանավորվել են հանդիպել Զեյթունում:
Հ.2 գ/թ 169-171

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Սպարտակ Ղազարյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, իրեն է զանգահարել իր եղբայր Տիգրան Ղազարյանն ու ասել, որ այնպես անի, որ պարտքերի համար իրենց տուն չգան և իրեն չհարցնեն, ինքը պատասխանել է, որ դա որքանով նրա տունն է այնքանով էլ իր տունն է ու երբ գալիս են պարտքերի համար հարցնում թող պարտատերերին տա իր հեռախոսահամարը: Այդ ժամանակ իր կողքին կանգնած Արարատ Հակոբյանը վերցրել է հեռախոսը: Ինքը հասկացել է, որ Արարատը խոսում է ոչ թե Տիգրանի այլ Արմեն Բաբայանի հետ ու պայմանավորվում են միմյանց հետ հանդիպել, քանի որ Արարատը բացատրում էր իր գտնվելու վայրը: Այնուհետև Արարատը զանգահարել է իր ընկերներին Զավեն Մուրադյանին, Ազատ Եղիազարյանին, Հրաչյա Գյումլումյանին և եղբորը Կարեն Հակոբյանին: Նրանք հավաքվել են Դ.Անհաղթ 9 շենքի մոտ: Ժամը 23:00-ի սահմաններում, տեսել է, որ դիմացի մայթի մոտ են կանգնել 3 տաքսի մեքենաներ, որոնց միջից իջել են մոտ 10 հոգի երիտասարդներ ու անցնելով փողոցը մոտեցել իրենց, բարևել: Այտ ղաներին ինքը ճանաչել է միայն եղբորը Տիգրան Ղազարյանին և Արմեն Բաբայանին: Արմենը հարցրել է, թե ում հետ է հեռախոսով խոսել և ձեռքով հարվածել է Արարատի դեմքին, նա ընկել է ու միանգամից կռիվ է սկսվել: Կռվի ընթացքում միմյանց փոխադարձաբար հարվածել են, տվել հայհոյանքներ: Կռիվն սկսվելուն պես շրջակայքում զբոսնող մարդիկ, շենքի բնակիչները հավաքվել են իրենց շուրջ ու պահանջել դադարեցնել կռիվը, բայց իրենք անտեսելով դա 10-15 րոպե շարունակել են կռիվն ու փոխադարձ հահոյել միմյանց: Իրենց հետ կռվող տղաներն անցել են փողոցը, նստել տաքսի մեքենաներ ու հեռացել: Դրանից հետո տեսել է, որ Ազատ Եղիազարյանը ոտքը բռնած նստել է մայթին, հարցրել է, թե ինչ է պատահել, վերջինս պատասխանել է, որ կռվի ընթացքում ոտքը կոտրել են, բայց թե ով է կոտրել ինքը չի տեսել: Տղաները մոտեցել են Ազատին, տեղափոխել հիվանդանոց, իսկ ինքը գնացել է տուն: Հաջորդ օրը իմացել է, որ Զավենի մոտ եղել է պնևմատիկ ատրճանակ, որով փորձել է կռվի ժամանակ կրակել, բայց ատրճանակը չի կրակել, քանի որ գազի գլանանոթը մեջը չի եղել: Կռվի գիշերը զանգահարել է իր եղբայր Տիգրանը և ասել, որ նրանց հետ կռվի եկած տղաներից մեկին` Մերուժան Վերմիշյանին, կռվի ընթացքում դանակով հարվածել են ու վերջինիս տեղափոխել են հիվանդանոց:
Ս.Ղազարյանը նշել է նաև, որ կռվի ընթացքում ոչ ոքի ձեռքին զենք, դանակ, մետաղյա ձող չի տեսել, կրակոցի ձայն չի լսել, չգիտի թե ով է Մ.Վերմիշյանին մարմնական վնասվածք պատճառել:
Հ.2 գ/թ 181-182

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Տիգրան Ղազարյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում հեռախոսով խոսել է իր եղբայր Սպարտակ Ղազարյանի հետ, այդ պահին կողքին է եղել իր ընկեր Արմեն Բաբայանը, որը սիրում է իր քրոջը: Եղբորն ասել է, որ այնպես անի, որ այլևս պարտատերեը չգան իրենց տուն ու իր պարտքերի համար չանհագստացնեն: Արմեն Բաբայանը վերցրել է հեռախոսն ու Սպարտակին ամոթանք տվել, այդ ընթացքում հեռախոսը վերցրել է Սպարտակի ընկերը, վերջինս զրույցի ըթացքում հայհոյել է, որի պատճառով ինքն ու Արմենը բարձրացել են Զեյթուն նրան տեսնելու: Ճանապարհին Արմենը զանգահարել է իր ընկեր Արշակին: Երբ հասել են Զեյթուն իրենց է միացել Արշակն իր ընկերների հետ: Արմենը անցել է փողոցը ու միանգամից կռիվ է սկսվել: Երեքից չորս րոպե անց տեսել է, որ Մ.Վերմիշյանը վիրավոր անցնում է փողոցը, իրենք էլ են անցել փողոցը, նստել տաքսի մեքենա և վերադարձել Չարբախ: Կռվի ընթացքում ինքն էլ է հայհոյել ու հարվածել, իրեն էլ են հարվածել և հայհոյել: Կվի մեջ տեսել է Արմեն Բաբայանին, Մերուժան Վերմիշյանին և Լևոն Կարապետյանին: Կռիվը տևել է 10 րոպե, այն ուղեկցվել է հայհոյանքներով, կռվողների շուրջ են հավաքվել պատահական կողմնակի մարդիկ և պահանջել դադարեցնել կռիվը: Կռվից հետո իմացել է, որ ՙզեյթունցիներից՚ ինչ-որ մեկը կռվի ընթացքում զենք է հանել և փորձել կրակել, բայց ինքը կրակոցի ձայն չի լսել, զենք, դանակ, ծակող կտրող գործիք չի տեսել, չգիտի թե ով է եղել Մ.Վերմիշյանին մարմնական վնասվածք հասցնողը:
Հ.2 Գ/Թ 219-220, 290

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Մերուժան Վերմիշյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում ՙՆժդեհի բակում՚ կանգնած են եղել, ինքը առանձնացած խոսել է հեռախոսով, իր ընկեր Լևոն Կարապետյանը մոտեցել է իրեն պաղպաղակ հյուրասիրել, մի քանի րոպե անց տեսել է, որ տաքսի մեքենա է մոտեցել և տղաները` Հայկ Դավթյանը, Հակոբ Զաքարյանը և Լևոն Կարապետյանը, նստել են մեքենան, հարցրել է իր ընկեր Լևոնին թե ուր են գնում, վերջինիս պատասխանել է, որ ինքը տուն գնա, իրենք կգան կզանգեն, բայց ինքը նստել է մեքենան և նրանց հետ գնացել: Ճանապարհին տեղեկացել է, որ Զեյթուն թաղամաս են բարձրանում, սակայն թե ինչի համար չի իմացել: Երբ հասել են ՙԼամբադա՚ կամրջի մոտ մեքենան կանգնել է, տղաներով դուրս են եկել մեքենայից և սկսել փողոցն անցնել: Փողոցը չանցած դիմացի մայթում կռիվ է բռնկվել, սակայն չնայաց դրան, անցել են փողոցը ու կռվող տղաները սկել են հարվածել իրեն, սկսել է վազել ներքև, վազելու ընթացքում նկատել է իր ընկեր Լևոնին, որը նույնպես վազել է իրենից 10 մետր հեռավորության վրա, իսկ Լևոնից առաջ վազել է Արմեն Բաբայանը: Վազելու ընթացքում իրեն սկսել են հարվածել, ինքը փոխադարձաբար հարվածել է, ապա զգացել է, որ կողքը տաք է ձեռքը տարել է և տեսել արյուն: Հասկացել է, որ իրեն դանակով հարվածել են, կանչել է իր ընկեր Լևոնին և նրա օգնությամբ անցել փողոցը ու Լևոնը, Հայկը և Հակոբը տեղափոխել են իրեն հիվանդանոց:
Մ.Վերմիշյանը նշել է նաև, որ կռվի մեջ բացի Լևոնից ու Արմենից իր ընկերներից ուրիշ ոչ ոքի չի տեսել, չի տեսել թե ով է իրեն մարմնական վնասվածք հասցրել, սակայն այն հասցնողը եղել է ՙզեյթունցիներից՚: Կռիվը մինչև այն պահը, երբ նկատել է, որ իր կողքից արյուն է գալիս տևել է 3 րոպե: Կռվի ընթացքում հավաքված են եղել մարդիկ, սակայն թե ինչ էին նրանք պահանջում ինքը չի հիշում:
Հ.2 Գ/Թ 197-200

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Լևոն Կարապետյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում Մերուժան Վերմիշյանի, Հայկ Դավթյանի, Հակոբ Զաքարյանի, Արշակ և Ցոլակ Մելքոնյանների հետ կանգնած է եղել իրենց շենքի դիմացի հատվածում` ՙՆժդեհի բակում՚: Արշակը, որը կույր է իրենցից տարիքով մեծն է, այդ ժամանակ խոսել է իր ընկեր Արմեն Բաբայանի հետ, հեռախոսազրույցը ավարտելուց հետո, Արշակն ասել է, որ իր ընկեր Արմենը խնդիրներ ունի ու ավելացրել, որ զանգահարեն երկու տաքսի մեքենա պատվիրեն: Քիչ անց եկել են պատվիրված տաքսի մեքենաները, նրանք նստել են մեքենան և շարժվել: Իրենց տաքսու մեջ եղել են ինքը, Հայկ Դավթյանը, Հակոբ Զաքարյանը և Մերուժան Վերմիշյանը, իսկ առջևի տաքսի մեքենայով բարձրացել են Արշակ և Ցոլակ Մելքոնյանները և իրեն անծանոթ երկու անձինք: Կոմիտասով բարձրացել են և անցնելով ՙԼամբադա՚ կամուրջը անցել են 10-15 մետր ու կանգնել: Իջնելով մեքենայից տեսել են Արմեն Բաբայանին մի տղայի հետ, որը հետո իմացել է Տիգրան Ղազարյանն է: Երբ իջել են մեքենայից վերջիններս փողոցի կեսն արդեն անցել էին: Երբ փողոցն անցել են, տեսել են, որ իրենց են սպասում մոտ 6 տղաներ, հենց անցել են փողոցը սկսել է ծեծկռտուքը: Ինքը Մ.Վերմիշյանի հետ մոտեցել է նրանց ու հանկարծ տեսել, որ ինչ-որ մեկը հարվածել է Մերուժանի դեմքին, մոտեցել է, որ նրան հարվածի, սակայն վերջինս դիմել է փախուստի, ինքը վազել է նրա հետևից, որպեսզի բռնի և հարվածի, վազելով 20-30 մետր, լսել է Մերուժանի բղավոցը, շտապել է նրա մոտ, տեսել, որ վիրավոր է, կանչել է մյուս ընկերներին` Հայկին, Հակոբին, Մերուժին նստեցրել են նույն տաքսի մեքենան, որով եկել են ու տեղափոխել հիվանդանոց: Տաքսու վարորդին խնդրել են Մերուժանին բարձրացնել հիվանդանոց, քանի որ բակում կանգնած են եղել ոստիկաններ:
Լ.Կարապետյանը նշել է, որ կռվի ընթացքում ոչ ոքի մոտ զենք, դանակ, երկաթյա ձող չի տեսել, չգիտի թե ով է Մ.Վերմիշյանին մարմնական վնասվածք պատճառել:Կռվին ականատես են եղել կողմնակի մարդիկ, որոնք բղավում ու պահանջում էին դադարեցնել կռիվը: Կռվի մեջ իր ընկերներից տեսել է միայն Մերուժանին և Արմենին, կռիվը տևել է 3-ից 5 րոպե:
Հ.2 գ/թ 209-210, 278

Վկա, ՙՆոյ՚ տաքսի ծառայության վարորդ Արմեն Վարդանի Չախալյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում գտնվել է ՀԱԹ Բ-1 թաղամասում` Անդրանիկի փողոցից տաքսի ծառայությունից հաղորդում է ստացել պատվել կատարելու Նժդեհի բակից: Իրեն մոտեցել են չորս տղաներ, նստել իր ՙՎազ 2107՚ մակնիշի 33-789 պետհամարանիշի ավտոմեքենան և նրանցից մեկը իրեն պատվիրել է գնալ Զեյթունի թաղապետարանի մոտ: Իր մեքենայի առջևից գնացել է նույն տաքսի ծառայության մեկ այլ մեքենա: Հասնելով նշված վայրը կանգ է առել, տղաները առանց գումարը վճարելու դուրս են եկել մեքենայից և անցել փողոցը, դիմացի մայթ, որտեղ կանգնած են եղել 10-15 տղաներ: Քանի որ իրեն տաքսու վարձը չեին վճարել, ինքը սպասել է: Երբ տղաները անցել են փողոցը կռիվ է սկսվել, այն տևել է 5-ից 10 րոպե: Այդ ձայներից կռվողների շուրջ են հավաքվել կողմնակի մարդիկ և պահանջել, որ դադարեցնեն կռիվը: Կանանց բղավոցներից կռվողները ցրվել են: Իր ուղևորները մոտեցել են մեքենային, նրանցից մեկը եղել է վիրավոր և խնդրել է տեղափոխել հիվանդանոց:
Ա.Չախալյանը նշել է նաև, որ իր ուղևորների մոտ զենք, դանակ, ծակող գործիք չի տեսել:

Վկա ՙՆոյ՚ տաքսի ծառայության վարորդ Արման Ալբերտի Աբրահամյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում պատվել է ստացել ՀԱԹ Բ-1 թաղամասում գտնվող ՙՆժդեհի բակի՚ մոտ: Իր հետ նույն հասցեով պատվեր է ստացել նաև նույն տաքսի սերվիսի վարորդ Արմեն Չախալյանը: Իր ՙՎԱԶ 21-07՚ մակնիշի Տ 3383 պետհամարանիշի տաքսի մեքենան են նստել երեք կամ չորս ուղևորներ և շարժվել Զեյթուն` Դ.Անհաղթ փողոց: Անցնելով Լամբադա կամուրջը պատվիրատուի պահանջով կանգնեցրել է մեքենան, ուղևորները դուրս են եկել մեքենայից` չվճարելով ուղեվարձը, ինչի պատճառով ինքը ստիպված սպասել է: Իր հետ եկած մյուս տաքսու և իր ուղևորները անցել են փողոցն ու կռիվ է սկսվել: Քանի որ մութ է եղել, չի տեսել թե ինչ է կատարվում, սակայն լսելով հնչող հայհոյանքները, բղավոցները, հասկացել է, որ փոխադարձ կռիվ է: Կռվողների շուրջ են հավաքվել կողմնակի մարդիկ և պահանջել դադարեցնել կռիվը, այն տևել է 15 րոպե, որից հետո չորս ուղևորներ եկել են իր մեքենայի մոտ և նրանց տեղափոխել է ՀԱԹ :

Վկա Հասմիկ Սմբատի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ որդիներ Կարեն և Արարատ Հակոբյանների, հարս Անահիտ Բախչաջյանի, ամուսնու, դստեր և երկու թոռների հետ բնակվում է Դ.Անհաղթ 9 շենիք 10 բնակարանում: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում հարսի, թոռնիկների և հարևանուհիներ Աննա Գասպարյանիի և Սեդա Գալստյանի հետ զբոսնել է իրենց շենքի ետևում: Շենքի հետևի մասի մայթեզրին նստած են եղել Արարատը, Կարենը, Սպարտակը, Զավենը և Ազատը: Դիմացի մայթին կանգել է երեք մեքենա, որոնց միջից մոտ տասը տղաներ իջնելով և անցնելով փողոցը, հարձակվել են իրենց տղաների վրա: Սկսվել է 5-7 րոպե տևողությամբ, հայհոյանքներով ուղեկցվող կռիվ, փոխադարձ կռիվ: Վազել են այդ կողմ և պահանջել դադարեցնել կռիվը: Տղաները իրենց բղավոցներից սթափվել են ու փախել, անցնելով փողոցը նստել են տասքի մեքենաներ ու գնացել:

Վկա Աննա Վազգենի Գասպարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Դ.Անհաղթ 9 շենքի 7 բնակարանում ծնված օրվանից: Արարատ և Կարեն Հակոբյաններին ճանաչում է որպես իրենց շենքի բնակիչներ: Ամեն օր երեկոյան շենքի բնակիչներով զբոսնում են շենքի բակում: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, սովորականի նման, զբոսնել է շենքի հետևի հատվածում: Մայթեզրին նստած տեսել է Արարատին, մի քանի ընկերների հետ: Լսելով բղավոցներ և հայհոյանքներ շրջվել է, տեսել, որ Արարատին և նրա ընկերներին մոտեցել են մի խումբ տղաներ ու սկսել են վիճել, քաշքշել, հայհոյել: Տեսնելով որ կռիվը թեժանում է և չցանկանալով լսել հնչող հայհոյանքները գնացել է տուն: Կռիվը տևել է 10 րոպե, որից հետո ինքը բարձրացել է տուն և չգիտի թե կռիվն ինչ ավարտ է ունեցել: Կռվողներն իրենց շատ լկտի են պահել, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Խուլիգանության հետևանքով խանգարվեց իրենց և հարակից շեների բնակչության անդորրը:

Վկա Սեդա Ավագի Գալստյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Դ.Անհաղթ 9 շենքի 22 բնակարանում 14 տարի: Արարատ և Կարեն Հակոնյաններին ճանաչում է որպես իրենց շենքի բնակիչներ, նրանց հետ գտնվում է նորմալ հարևանական հարաբերությունների մեջ: Ամռանը գրեթե ամեն օր հարևաններով դուրս են գալիս զբոսնելու շենքի բակում: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում իր երկու անչափահաս երեխաների հետ զբոսնել է Զեյթունի թաղապետարանի մոտ: Ընթացքում տեսել է, որ Արարատը, Կարենը ու էլի տղաներ նստած են մայթեզրին: Զբոսնելու ընթացքում լսելով հայհոյանքներ, աղմուկ շրջվել է ու տեսել, որ մի խումբ երիտաարդներ կռվում են Արարատի ու Կարենի հետ: Որպիսի երեխաները այդ հայհոյանքները չլսեն ու կռվին ականատես չլինեն, անմիջապես նրանց հետ գնացել է տուն: Կռիվը տևել է 10 րոպե, շենքի բնակիչները հավաքվել են կռվողների շուրջ և պահանջել դադարեցնել կռիվը: Կռվողները խանգարել են հասարակական կարգը, շենքի բնակիչների հանգիստը: Կռվողները եղել են մոտ 15 հոգի, սակայն նրանցից ճանաչել է միայն Կարեն և Արարատ Հակոբյաններին:
Հ.1 Գ/Թ 109-110

Վկա Անահիտ Միհրանի Բախչաջյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Արարատ Հակոբյանի հետ ամուսնացել է 1996 թվականին և մինչ օրս նրա և նրա ընտանիքի հետ բնակվում է Դ.Անհաղթ 9 շենքի 10 բնակարանում: Գրեթե ամեն երեկո երեխաների հետ զբոսնում է շենքի բակում: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում երեխաների հետ զբոսնել է շենքի բակում: Ամուսինը եղբոր Կարենի, ընկերներ Ազատի և Սպարտակի հետ նստած են եղել մայթեզրին: Հնարավոր է, որ ընթացքում նրանց են միացել այլ ընկերներ որոնց ինքը չի տեսել: Զբոսնելու ընթացքում տեսել է, որ դիմացի մայթին կանգնել են մեքենաներ, որոնց միջից իջել են մոտ 10 երիտասարդներ ու արագ անցել փողոցը: Տեսել է, որ նրանք մոտեցել են ամուսնուն և նրա ընկերներին ու միանգամից կռիվ է սկսվել: Միմյանց փոխադարձաբար հարվածել են և տվել հայհոյանքներ: Տեսնելով, որ ամուսինը կռվի մեջ է, մոտեցել է որպիսի պահանջի դադարեցնեն կռիվը: Այդ ընթացքում կռվողներին են մոտեցել նաև հարակից շենքերի բնակիչները, որոնք նույնպես բղավել են, պահանջել դադարեցնել կռիվը: Կռիվը տևել է 10 րոպե: Բնակիչների միջամտությամբ այդ տղաները փախել են, անցել փողոցը, նստել մեքենաներ և հեռացել: Կռվից հետո ամուսնու և նրա եղբոր հետ բարձրացել են տուն: Կռվից հետո իմացել է, որ ամուսնու ընկերոջ` Ազատի ոտքը կոտրվել է, իսկ հակառակ կողմի տղաներից վնասվածք է ստացել Մերուժան Վերմիշյանը:
Հ.1 Գ/Թ 111-112

Վկա Ջուլիետա Վարդգեսի Խանոյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Դ.Անհաղթ 5 շենքի 9 բնակարանում: Արարատ և Կարեն Հակոբյանների ճանաչում է, դրական հարաբերությունների մեջ: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում Արարատի մոր` Կարինեի և հարևանուհի Սեդայի հետ զբոսնել է շենքի հետևի հատվածում: Հանկարծ տեսել է, որ դիամացի մայթից մոտ 10 տղաներ վազելով հարձակվել են մայթեզրին նստած Արարատի և նրա ընկերների վրա ու կռիվ է սկսվել: Կռվողները տվել են հայհոյանքներ, բղավել: Իրենք մոտեցել են կռվողներին պահանջել դադարեցնել կռիվը: Կռիվը տևել է 10-15 րոպե: Իրենց բղավոցները լսելով կռվողները դադարեցրել են կռիվը, եկած տղաները անցել են փողոցը, նստել տաքսի մեքենաներ ու հեռացել, որից հետո ամեն մեկը մի կողմ է քաշվել, ինքն էլ բարձրացել է տուն: Կռվի ընթացքում ոչ ոքի մոտ զենք, դանակ, կտրող-ծակող գործիք չի տեսել:
Հ.1 Գ/Թ 113-114

Վկա Կարինե Գրիգորի Անտոնյանը նախաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ ապրում է Դ.Անհաղթ 3 շենքի 14 բնակարանում շուրջ 30 տարի: Ամեն երեկո դուրս է գալիս շենքի բակ զբոսնելու: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում սովորականի պես զբոսնել է իրենց շենքի բակում, հասնելով Դ.Անհաղթ 9 շենքի բակ: Քայլելու ընթացքում տեսել է, որ իրենց հարևաններ Կարեն և Արարատ Հակոբյանները ընկերների հետ կանգնած են, տեսել է նաև, որ դիմացի մայթի մոտ կանգնել են երեք տաքսի մեքենաներ, որոնց միջից իջել են տղաներ, անցնելով փողոցը մոտեցել Արարատին և մյուսներին ու սկսվել է կռիվ, որի ընթացքում փոխադարձաբար միմյանց հարվածել են, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Ինքը նրանցից հեռու է եղել 10 մետր: Կռիվը տևել է 15 րոպե, ցանկացել է միջամտել, բայց վախեցել, որ իրեն էլ կարող է հարվածեն: Ոչ ոքի ձեռքին զենք, դանակ չի տեսել, թե Արարատը, թե նրա ընկերները և թե եկած տղաները կռվի մեջ են եղել: Շենքի բնակիչները, հարևանները մոտեցել են կռվողներին և բղավելով պահանջել, որ նրանք դադարեցնեն կռիվը: Նրանց պահանջով կռիվը դադարեցվել է, եկած տղաները անցել են փողոցը. նստել տաքսի մեքենաներ և հեռացել:
Հ.1 Գ/Թ 178-179

Վկա Կարինե Ռազմիկի Հովհաննիսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում երկու փոքրահասակ երեխաների և ամուսնու` Գևորգ Մնացականյանի հետ զբոսնել է Դ.Անհաղթ 9 շենքի մոտ: Արարատ և Կարեն Հակոբյանները ընկերներով կանգնած են եղել Դ.Անհաղթ 9 շենքի մոտ: Զբոսնելու ընթացքում լսել է աղմուկ, աղաղակ, հայհոյանքներ, շրջվելով տեսել է, որ մի խումբ տղաներ կռվում են Արարատի և նրա ընկերների հետ: Տեսնելով, որ կռիվ է, հայհոյանքներ ամուսնու և երեխաների հետ գնացել են տուն: Իր ներկայությամբ կռիվը տևել է 5 րոպե: Ոչ ոքի ձեռքին զենք, դանակ չի տեսել, քանի որ մութ է եղել: Արարատ և Կարեն Հակոբյաններին ճանաչում է որպես Դ.Անհաղթ 9 շենքի բնակիչներ:
Հ.1 Գ/Թ 180-181

Գործով վկա Գևորգ Ռուբենի Մնացականյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Վ.Վահյան փողոցի 36 տանը ծնված օրվանից: Արարատ և Կարեն Հակոբյաններին ճանաչում է որպես Դ.Անհաղթ 9 շենքի բնակիչներ, նրանց հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ամռանը հաճախակի է ընտանիքի հետ զբոսնում դրսում: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում կնոջ և երեխաների հետ զբոսնել է Դ.Անհաղթ փողոցով: Զբոսնելու ընթացքում տեսել է, որ Դ.Անհաղթ 9 շենքի մոտ ընկերների հետ կանգնած են Արարատը և Կարենը, բարևել է նրանց ու անցել: Ընթացքում տեսել է, որ փողոցի դիմացի մայթին կանգնել են երեք տաքսի մեքենաներ, որոնցից տղաներ դուրս գալով մոտեցել են Արարատենց ու կռիվ է սկսվել: Կռվի ընթացքում տղաները միմյանց հարվածել են, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Ինքը չցանկանալով, որ այդ ամենին կինը երեխաների հետ ականատես լինի, վերջիններիս հետ միասին գնացել է տուն: Իր ներկայությամբ կռիվը տևել է 5 րոպե, բայց երբ ինքը գնացել է կռիվը դեռ շարունակվել է: Ոչ ոքի ձեռքին զենք, դանակ չի տեսել, քանի որ մութ է եղել: Կռվող տղաներից ճանաչել է միայն Արարատին և Կարենին:
Հ.1 Գ/Թ 182-183

Գործով վկա` Վարուժան Զավենի Մանուկյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, գտնվել է Դ.Անհաղթ փողոցում` Զեյթունի թաղապետարանից 50 մետր ներքև դեպի Լամբադա կամուրջ: Զրուցել է Գևորգ Մնացականյանի հետ: Հանկարծ տեսել է, որ փողոցն անցել են մի խումբ տղաներ, մոտեցել մայթին կանգնած տղաներին, հետագայում իմացել է, որ այդ տղաների մեջ են եղել Արարատ և Կարեն Հակոբյանները, որոնց ինքը ճանաչում է և գտնվում նորմալ հարաբերությունների մեջ: Տղաները մոտեցել են Արարատենց ու կռիվ է սկսվել, աղմուկ աղաղակ, փոխադարձ կռիվ, որի ընթացքում կռվողները միմյանց տվել են հայհոյանքներ: Դա տեսնելով Գ.Մնացականյանը կնոջ և երեխաների հետ տուն է գնացել, իսկ ինքը չցանկանալով այդ տեսարանը տեսնել, նստել է մեքենա ու գնացել այդտեղից: Ինքը ոչ ոքի ձեռքին զենք կամ դանակ չի տեսել, քանի որ մութ է եղել, չէր էլ կարող տեսնել: Կռվող տղաներից ճանաչել է միայն Արարատին և Կարենին:
Հ.1 Գ/Թ 184-185

Նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել գործով վկա Հրաչյա Սամվելի Գյուլումյանը:
Հ.1 Գ/Թ 88-90

Գործով վկա Արշակ Սերոբի Մելքոնյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 26 տարի բնակվում է ՀԱԹ Անդրանիկի 86 շենքի 7 բնկարանում: Մինչև 20 տարեկան լույսը տեսել է, բայց ներկայումս կույր է և նույնիսկ լույսը չի տեսնում: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, իր եղբայր Ցոլակի հետ միասին կանգնած է եղել իրենց շենքի բակում`ՙՆժդեհի բակում՚: Իրեն է զանգահարել իր մանկական ընկեր Արմեն Բաբայանը և ասել, որ փոքր ինչ խոսակցություն կա Զեյթունում` Լամբադա կամուրջից վերև, և հարցրել թե նա կարող է գալ, թե ոչ: Ինքը պատասխանել է, որ կգա: Իր մոտակայքում կագնած տղաներից մեկին ասել է, որ զանգահարի տաքսի պատվիրի: Եկած տաքսի մեքենաներից մեկի մեջ նստել են ինքը և իր եղբայրը, իսկ մյուս տաքսու մեջ են եղել Հայկոն, Հակոբը, Լևոնը, Մերուժը: Անցնելով Լամբադա կամուրջը, Զեյթունում իջել են մեքենաներից, հանդիպել է Արմեն Բաբայանին, հարցրել, թե ինչ է եղել, վերջինիս պատասխանել է ՙհեսա կանցնենք փողոցը կասեմ՚: Տղաներով փողոցն անցնելուց հետո լսել է կռվի, հայհոյանքների ձայներ, հասկացել, որ կռիվ է: Եղբայր Ցոլակը թևից քաշել է մի կողմ, որպիսի կռվին չխառնվեն: Քանի որ ինքը կույր է եղբայրը այդ ամբողջ ընթացքում իր կողքին է եղել, որպիսի ինքը միայնակ չմնա: Կռիվը տևել է 10 րոպե, որի ընթացքում լսել է, որ կողմերը միմյանց փոխադարձաբար հարվածում են և հայհոյում: Լսել է նաև կանանց, կողքից եկած մարդկանց ձայներ, ովքեր պահանջում էին դադարեցնել կռիվը: Կռվից հետո եղբայրը ասել էՙ արի մենք էլ գնանք, սաղ ես յան, էն յան են գնում՚: Եղբոր հետ անցել է փողոցը, նստել տաքսի և վերադարձել տուն: Հակոբի հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում իմացել է, որ Մերուժան Վերմիշյանին կռվի ընթացքում դանակով հարվածել են: Ինքը չգիտի թե ով է Մ.Վերմիշյանին մարմնական վնասվածք պատճառել, իր հետ Զեյթուն եկած տղաներից ոչ ոքի մոտ զենք, դանակ, ծակող հարմարանք չի եղել: Կռվի ընթացքում կռվողները միմյանց հարվածել են, տվել հայհոյանքներ: Հետագայում Ա.Բաբայանից իմացել է, որ կռվի պատճառը եղել է այն, որ զեյթունցի տղաներից մեկը` Արարատ Հակոբյանը, Արմենին հեռախոսազրույցի ընթացքում վիրավորել է:
Հ.1 Գ/Թ 142-143

Գործով վկա Ցոլակ Սերոբի Մելքոնյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հուլիսի 20-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, իր եղբայր Արշակի հետ գտնվել է իրենց շենքի բակում, որը կոչվում էՙՆժդեհի բակ՚: Եղբայրը` Արշակը, կույր է ու ինքը գրեթե միշտ նրա հետ է դուրս գալիս: Արշակին զանգահարել է նրա ընկեր Արմեն Բաբայանը, ասել, որ զեյթունցիների հետ խոսակցություն ունի վեճի հետ կապված և հարցրել, թե նա կարող է գալ: Արշակը դրական է պատասխանել, Արմենը բացատրել է, թե Արշակը որտեղ պետք է գնա: Բակում հավաքված տղաներից մեկին Արշակը ասել է, որ տաքսի զանգահարի: Մի քանի րոպե անց եկել են երկու տաքսի մեքենաներ, որոնց մեկում նտել է ինքը, եղբոր հետ, իսկ մյուսում Լևոնը, Հակոբը, Մերուժը ու ևս մեկ տղա, որին ինքը չի ճանաչում: Հասնելով Զեյթուն իջել են մեքենայից, ինքը տեսել է Արմենին: Արշակը Արմենին հարցրել է, թե ինչ եղել, վերջինս պատասխանել է ՙփողոցը կանցնենք կասեմ՚: Փողոցն անցել են ու միանգամից կռիվ է սկսվել: Տեսնելով, որ կռիվ է Արշակի թևից քաշել է, մի քանի մետր հեռավորության վրա ծառի տակ կանգնել են: Ինքն ու իր եղբայրը կռվին ընդհանրապես չեն մասնակցել: Կռվող տղաները միմյանց փոխադարձաբար հարվածում էին և տալիս հայհոյանքներ: Տեսնելով, որ կռվողները ցրվում են եղբոր հետ անցել է փողոցը, նստել տաքսի և վերադարձել տուն: Արշակից իմացել է, որ իրենց տղաներից Մ.Վերմիշյանին կռվի ընթացքում դանակով հարվածել են, սակայն թե ով է եղել վնասվածք պատճառողը ինքը չգիտի: Կռվի ընթացքում ոչ իրեն և ոչ էլ եղբորը չեն հարվածել, չեն հայհոյել, զենք, դանակ որևէ մեկի ձեռքը չի տեսել:
Հ.1 Գ/Թ 162-163

Գործով վկա Հակոբ Տիգրանի Զաքարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՙԴիլանա՚ ՍՊԸ-ում որպես հացի առաքիչ: 2011թ. հուլիսի 20-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում դուրս է եկել աշխատանքից և գնացել իր ծանոթ կույր Արշակի շենքի մոտ, որտեղ իր ընկեր Լևոնի հետ պայմանավորվել էր հանդիպել: Ժամը 22:30-ի սահմաններում հասնելով շենքի մոտ, տեսել է, որ Լևոն Կարապետյանը, Մերուժան Վերմիշյանը, Հայկ Դավթյանը նստած են տաքսի մեքենայի մեջ: Մոտեցել է Լևոնին, հարցրել, թե որտեղ են գնում և ինչի համար, վերջինս պատասխանել է, որ գնում են Զեյթուն, իսկ թե ինչու կիմանան տեղում: Նստելով մեքենան լևոնից իմացել է, որ առջևից գնացող տաքսի մեքենայում Արշակն է նրա եղբայր Ցոլակի հետ: ՙԼամբադա՚ կամուրջն անցնելով տաքսին կանգնել է, Արշակն ու Ցոլակն արդեն իսկ մեքենայից դուրս եկած են եղել, բալորն անցնել են փողոցը, ինքն էլ է անցել փողոցը` քայլելով Հայկ Դավթյանի հետևից: Անցնելով փողոցը և տեսնելով, որ կռիվ է սկսվել հետ է դարձել տասքի մեքենայի մոտ: Այդ ընթացքում Լևոնը բղավել է, որ Մերուժանին հարվածել են դանակով: Լևոնն ու Հայկը Մերուժանին մոտեցրել են տաքսի մեքենային, ինքը բացել է դուռը, նստեցրել նրան, և վարորդին խնդրել մոտակա հիավանդանոց գնալ: Հասնելով հիվանդանոց վարորդին խնդրել է Մերուժանին հիվանդանոց տանել, որից հետո ինքը գնացել է տուն:Կռվի մեջ տեսել է միայն Մերուժանին ու Լևոնին, իսկ Հայկը, Արշակը և նրա եղբայր Ցոլակը կռվի մեջ չեն եղել: Ոչ ոքի մոտ զենք, դանակ չի տեսել, կրակոցի ձայն չի լսել, կռվի մեջ չի մտել, բայց լսել է հայհոյանքներ, կանանց բղավոցներ, ովքեր պահանջում էին դադարեցնել կռիվը, կռիվը տևել է 15 րոպե: Ինքը չգիտի, թե ով է Մ.Վերմիշյանին մարմնական վնասվածք հասցրել, իր ընկերներից իմացել է, որ զեյթունցի տղաներից մեկի մոտ զենք է եղել:
Հ.1 Գ/Թ 58-59, 224
Հ.2 Գ/Թ 128-129

Նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև գործով վկա` Հայկ Արթուրի Դավթյանը, որն իր ցուցմունքում նշել է նաև, որ թեպետ ինքը կռվին չի մասնակցել, կրակոցի ձայն չի լսել, բայց կռվի ընթացքում իրենց հակառակորդ զեյթունցիներից մեկի մոտ զենք է տեսել, որը վերջինս պահել էր իրենց ուղղությամբ և ագրեսիվ էր առաջ էր շարժվում: Տեսնելով զենքը վախեցել է ավելի է հետ քաշվել, որպիսի իր վրա նա չկրակի: Զենքը եղել է ատրճանակ, սակայն թե կոնկրետ ինչ տեսակի ինքը չի կարող ասել: Քննության ընթացքում իմացել է, որ դա եղել է Զավեն Մուրադյանը:
Կռվին իր ընկերներից մասնակցել են Մերուժան Վերմիշյանն ու Լևոն Կարապետյանը, իսկ Արշակ և Ցոլակ Մելքոնյաններն ու Հակոբ Զաքարյանը չեն մասնակցել:
Հ.1 Գ/Թ 54-56, 222, Հ.2 Գ/Թ 191, 306
Դատաբժշկական փորձաքննության 1281 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Եղիազարյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ կրունկոսկրի փակ տեղաշարժված կոտրվածքի ձևով հասցվել է բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որորն առաջացրել է առողջության միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով:
Հ.2 գ/թ 82-83

Զ.Մուրադյանի կողմից ՙՄակարով՚ տեսակի 4,5 մմ տրամաչափի ՙ10H17564՚ համարի օդաճնշիչ ատրճանակը ներկայացնելու արձանագրությամբ, առգրավում կատարելու մասին որոշմամբ և զննության արձանագրությամբ:
Հ.1 գ/թ 121-123

Նշանակված դատաքրեագիտական փորձաքննության 1779 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված ատրճանակը հանդիսանում է գործարանային արտադրության ՙՄակարով՚ տեսակի 4,5 մմ տրամաչափի ՙ10H17564՚ համարի օդաճնշիչ ատրճանակ, որի դետալները փոխգործակցում են ճիշտ, սակայն կրակելու համար պիտանելիությունը և սարքին լինելու հանգամանքը հնարավոր չէ որոշել` օդաճնշիչ անոթի բացակայության պատճառով:
Օդաճնշիչ ատրճանակը հրազեն չի հանդիսանում:
Հ.2 գ/թ 70-71

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ:
Հ.2 գ/թ 123-127

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Բաբայանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, իսկ Զավեն Մուրադյանի, Կարեն Հակոբյանի, Արարատ Հակոբյանի, Ազատ Եղիազարյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Լևոն Կարապետյանի, Մերուժան Վերմիշյանի, Սիգրան Ղազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նրանք ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալ Զավեն Մուրադյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին ունի երկու մանկահասակ երեխա:
Ամբաստանյալ Արմեն Բաբայանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին է գտնվում 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը:
Ամբաստանյալ Արարատ Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին ունի երկու մանկահասակ երեխա:
Ամբաստանյալ Ազատ Եղիազարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին ունի մեկ մանկահասակ երեխա:
Ամբաստանյալ Սպարտակ Ղազարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել:
Ամբաստանյալ Լևոն Կարապետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել:
Ամբաստանյալ Մերուժան Վերմիշյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել:
Ամբաստանյալ Տիգրան Ղազարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:

Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՄակարով՚ տեսակի 4,5մմ տրամաչափի ՙ10H117564՚ համարի օդաճնշիչ ատրճանակը պետք է վերադարձնել Զավեն Մուրադյանին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Զավեն Սարգսի Մուրադյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Զավեն Մուրադյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Արմեն Միքայելի Բաբայանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի սեպտեմբերի 30-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Արմեն Բաբայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Կարեն Խաչատուրի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Կարեն Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Արարատ Խաչատուրի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արարատ Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Ազատ Տիգրանի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Ազատ Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Սպարտակ Վահրամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Սպարտակ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Լևոն Սուրիկի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Լևոն Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Մերուժան Վարուժանի Վերմիշյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Մերուժան Վերմիշյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Տիգրան Վահրամի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՄակարով՚ տեսակի 4,5մմ տրամաչափի ՙ10H117564՚ համարի օդաճնշիչ ատրճանակը վերադարձնել Զավեն Մուրադյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ