Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0178/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
8.28
Պատասխանող
Ավետ Ավագյան
Ավետ Ավագյան Անդրանիկի
Ավետ Ավագյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Հովհաննես Ղուկասյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Հովհաննես Ղուկասյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-04-27 | 12:00 | 5 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2012-02-29 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-28 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-21 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-14 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-02-03 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-01-25 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-01-18 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-12-28 | 12:00 | 5 | Կայացել է |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0178/01/11
27 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԵՓՈՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴԻ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2012 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Թիվ 60120511 քրեական գործը հարուցվել է 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին:
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ <<նա չունենալով վարորդական իրավունքի վկայական <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին>> ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 5-րդ կետի պահանջների խախտմամբ, 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում իրեն պատկանող <<Մերսեդես-Բենց>> մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցով` Պ.Սևակ փողոցի կողմից Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ արագությամբ երթևեկելու դեպքում թիվ 2 շենքի դիմացի չկարգավորվող հետիոտնային անցումներով, իր ընթացքի ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմ փողոցը հատող Նորիկ Արմենի Թադևոսյանին ժամանակին հայտնաբերելու և ճանապարհը նրան զիջելու տեխնիկական հնարավորություն ունենալով, Ա.Ավագյանը խախտել է ՃԵԿ-ի 2, 65, 103 կետերի ու <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին>> ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետի, 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջները` ավտոմեքենան վարել է գերազանցված` շուրջ 100 կմ/ժ արագությամբ, որի ընթացքում հեռախոսակապից օգտվելիս ուշադրությունը շեղելով` հատել է բաժանարար զույգ հոծ գիծն ու երթևեկել մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով, որպիսի գործողություններով էլ ստեղծել է վթարային իրադրություն և Ն.Թադևոսյանին ուշ նկատելու արդյունքում զրկված է եղել ճանապարհը նրան զիջելու կամ թե անվտանգ շրջանցելու հնարավորությունից ու ավտոմեքենայի առջևի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել նրան` անզգուշությամբ պատճառել մահ, ապա թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը` հեռացել է>>:
2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ին թիվ 60120511 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով նրա պատիժ է նշանակվել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների կանոններով` Ավետ Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով և տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի բռանագանձվել է 217.152 ՀՀ դրամ:
Տուժողի իրավահաջորդի քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի օգոստոսի 02-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ավետ Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածը` նշել է, որ օրենսդիրը դատավճիռ կայացնելիս պարտադիր պայման է համարում ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների ապացուցման հարցը: Այստեղ դատարանի գործողությունները սուբյեկտիվ են, դատարանը նշված հարցը քննարկելիս հաշվի է առել միայն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` չանդրադառնալով ծանրացնող հանգամանքներին, որի արդյունքում նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ:
Ըստ բողոքաբերի, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Գործի նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի նախաձեռնությամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն: Փորձաքննության թիվ 11-2181 եզրակացության համաձայն` ամբաստանյալի արյան և մեզի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել է կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցների թմրաթելիկներ:
Նշված փորձաքննության արդյունքների հիման վրա վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից նշանակվել է դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննություն: Թիվ 0210-11 եզրակացությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալի մոտ թմրանյութերի օգտագործումը կրում է էպիզոտիկ բնույթ:
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ հետազոտել գործով ձեռք բերված ապացույցները: Վերոհիշյալ երկու փորձաքննությունների եզրակացությունները դրված են եղել մեղադրական եզրակացության հիմքում և գործի դատաքննության փուլում հետազոտվել են, սակայն դատարանը դատավճիռ կայացնելիս չի անդրադարձել դրանց և դատավճռի դատարանի իրավական վերլուծությունները բաժնում ուղղակի նշել է` <<Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Այն, որ դատարանը լրիվ և բազմակողմանի չի հետազոտել գործով ձեռք բերված ապացույցները, հաստատվում է նաև հետևյալով: Դատավճռում դատարանը արձանագրել է, որ դեպքի վայրում թույլատրելի արագությունը եղել է 60 կմ/ժ, այնինչ դեպքի վայրի ճանապարհային սխեմայից հստակ երևում է, որ այնտեղ թույլատրելի արագությունը 40 կմ/ժ է, ոչ թե 60:
Ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն, խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքնության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական:
Ըստ բողոքաբերի` դատարանը հաշվի է առել միայն ամբաստանյալի անձը բնութագրող դրական հատկանիշները` չանդրադառնալով բացասական հատկանիշներին, մասնավորապես այն, որ Ավետ Ավագյանը նախկինում երկու անգամ դատապարտվել է և վերջինս նախկինում արատավորված է եղել, ինչը հաստատվում է ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից ներկայացված պահանջագրով:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել: Այնինչ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված է, որ պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարվում` հանցանքն ալկոհոլի, թմրամիջոցների կամ թմրեցնող այլ նյութերի ազդեցության տակ կատարելը:
Դատարանը Ավետ Ավագյանին մեղավոր է ճանաչել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով, սակայն այդ մասով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է տուգանք:
Բողոքաբերի կարծիքով` նշանակված պատիժը չափազանց մեղմ է և գտնում է, որ 244-րդ հոդվածով ևս դատարանը պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակեր:
Ըստ բողոքաբերի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճիռ կայացնելիս խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, հաշվի չի առել պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, արդյունքում նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ: Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ Ավետ Ավագյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի չէ, ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով չի կարող ծառայել իր նպատակներին, այն է` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը, ինչպես նաև հանցագործությունների կանխմանը:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 29.02.2012թ. դատավճիռն պատժի մասով բեկանել և Ավետ Ավագյանի նկատմամբ կիրառել ավելի խիստ պատիժ:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով տուժող Խ.Թադևոսյանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և ամբաստանյալի ու մեղադրողի պատասխանը վերաքննիչ բողոքի դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել:
Ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին մեղսագրված հանցանքների հիմնավորվածությունը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Նույն հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (որը դասակարգվում է միջին ծանրության հանցագործությունների թվին) և 244-րդ հոդվածով (որը դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին, որի սանկցիան նախատեսում է պատիժ բացի ազատազրկումից նաև կալանքի և տուգանքի ձևով) մեղադրվող ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով և վերջինիս նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը քննելիս, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել տուժողի իրավահաջորդի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, ամբաստանյալն ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն, խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքննության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական և չարձանագրելով նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, տուժողի իրավահաջորդի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների պահանջները, պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ վերջինս իր հետևությունները չի պատճառաբանել ու չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ, մասնավորապես այն, թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ և 244-րդ հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակը ինչու չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի պատճառաբանությանն այն մասին, որ դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բացասական բնութագրող հատկանիշ հաշվի չի առել վերջինիս` նախկինում երկու անգամ դատապարտված լինելու հանգամանքը, ապա վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
Սույն գործի նյութերում առկա ամբաստանյալի դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքից երևում է, որ վերջինս Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 28.12.2007թ. թիվ 1-109 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 2 տարի ժամկետով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, որով դատապարտվել է ամբաստանյալը, ըստ ծանրության աստիճանի դասակարգվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
1) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում` փորձաշրջանն անցնելուց հետո.
Գործի նյութերից երևում է, որ նախորդ դատավճռից հետո մինչև ամբաստանյալի կողմից նոր հանցագործություն կատարելը անցել է շուրջ 3 տարի, իսկ մինչ այդ ամբաստանյալը նոր հանցագործություն չի ատարել, ուստի վերջինիս դատվածությունը մարված է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն`
<<Դատվածությունը հանելը կամ մարելը վերացնում է դատվածության հետ կապված իրավական բոլոր հետևանքները: Սույն նորմն արգելք չէ օրենքով սահմանափակումներ նախատեսելու` դատավորի, դատախազի, հատուկ քննչական ծառայության ծառայողի, ոստիկանության ծառայողի, քրեակատարողական ծառայողի, ազգային անվտանգության մարմիններում ծառայողի պաշտոններ զբաղեցնելու համար>>:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի պատճառաբանություններին այն մասին, որ որպես ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի չի առել ամբաստանյալի կողմից հանցանքը թմրամիջոցների ազդեցության տակ կատարելու հանգամանքը, ապա վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տուժողի իրավահաջորդի կողմից բերված պատճառաբանությունը հիմնավորված չէ, քանի որ վերջինս չի վկայակոչել որևէ ապացույց առ այն, որ ամբաստանյալը հանցագործությունները կատարել է թմրամիջոցների ազդեցության տակ, այդպիսի ապացույց ձեռք չի բերվել նաև վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից:
Իսկ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանից վերցված արյան և մեզի փորձանմուշների մեջ տոկսիկաքիմիական փորձաքննությամբ հայտնաբերված կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների առկայությունը բավարար չէ հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալն իրեն մեղսագրված արարքները կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետով նախատեսված թմրամիջոցների ազդեցության տակ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածով ամրագրված է նշանակված պատժի անհամապատասխանությունը հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: Մատնանշված հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով>>:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, այն համապատասխանում է վերջինիս կողմից կատարած արարքների ծանորւթյանը և ամբաստանյալի անձին, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, որի պայմաններում դատարանի դատավճիռը պատժի խստացման մասով բեկանելու և տուժողի իրավահաջորդի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճիռը` Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0178/01/11
27 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԵՓՈՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴԻ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2012 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Թիվ 60120511 քրեական գործը հարուցվել է 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին:
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ <<նա չունենալով վարորդական իրավունքի վկայական <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին>> ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 5-րդ կետի պահանջների խախտմամբ, 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում իրեն պատկանող <<Մերսեդես-Բենց>> մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցով` Պ.Սևակ փողոցի կողմից Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ արագությամբ երթևեկելու դեպքում թիվ 2 շենքի դիմացի չկարգավորվող հետիոտնային անցումներով, իր ընթացքի ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմ փողոցը հատող Նորիկ Արմենի Թադևոսյանին ժամանակին հայտնաբերելու և ճանապարհը նրան զիջելու տեխնիկական հնարավորություն ունենալով, Ա.Ավագյանը խախտել է ՃԵԿ-ի 2, 65, 103 կետերի ու <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին>> ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետի, 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջները` ավտոմեքենան վարել է գերազանցված` շուրջ 100 կմ/ժ արագությամբ, որի ընթացքում հեռախոսակապից օգտվելիս ուշադրությունը շեղելով` հատել է բաժանարար զույգ հոծ գիծն ու երթևեկել մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով, որպիսի գործողություններով էլ ստեղծել է վթարային իրադրություն և Ն.Թադևոսյանին ուշ նկատելու արդյունքում զրկված է եղել ճանապարհը նրան զիջելու կամ թե անվտանգ շրջանցելու հնարավորությունից ու ավտոմեքենայի առջևի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել նրան` անզգուշությամբ պատճառել մահ, ապա թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը` հեռացել է>>:
2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ին թիվ 60120511 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով նրա պատիժ է նշանակվել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների կանոններով` Ավետ Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով և տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի բռանագանձվել է 217.152 ՀՀ դրամ:
Տուժողի իրավահաջորդի քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի օգոստոսի 02-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ավետ Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածը` նշել է, որ օրենսդիրը դատավճիռ կայացնելիս պարտադիր պայման է համարում ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների ապացուցման հարցը: Այստեղ դատարանի գործողությունները սուբյեկտիվ են, դատարանը նշված հարցը քննարկելիս հաշվի է առել միայն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` չանդրադառնալով ծանրացնող հանգամանքներին, որի արդյունքում նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ:
Ըստ բողոքաբերի, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Գործի նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի նախաձեռնությամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն: Փորձաքննության թիվ 11-2181 եզրակացության համաձայն` ամբաստանյալի արյան և մեզի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել է կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցների թմրաթելիկներ:
Նշված փորձաքննության արդյունքների հիման վրա վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից նշանակվել է դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննություն: Թիվ 0210-11 եզրակացությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալի մոտ թմրանյութերի օգտագործումը կրում է էպիզոտիկ բնույթ:
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ հետազոտել գործով ձեռք բերված ապացույցները: Վերոհիշյալ երկու փորձաքննությունների եզրակացությունները դրված են եղել մեղադրական եզրակացության հիմքում և գործի դատաքննության փուլում հետազոտվել են, սակայն դատարանը դատավճիռ կայացնելիս չի անդրադարձել դրանց և դատավճռի դատարանի իրավական վերլուծությունները բաժնում ուղղակի նշել է` <<Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Այն, որ դատարանը լրիվ և բազմակողմանի չի հետազոտել գործով ձեռք բերված ապացույցները, հաստատվում է նաև հետևյալով: Դատավճռում դատարանը արձանագրել է, որ դեպքի վայրում թույլատրելի արագությունը եղել է 60 կմ/ժ, այնինչ դեպքի վայրի ճանապարհային սխեմայից հստակ երևում է, որ այնտեղ թույլատրելի արագությունը 40 կմ/ժ է, ոչ թե 60:
Ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն, խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքնության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական:
Ըստ բողոքաբերի` դատարանը հաշվի է առել միայն ամբաստանյալի անձը բնութագրող դրական հատկանիշները` չանդրադառնալով բացասական հատկանիշներին, մասնավորապես այն, որ Ավետ Ավագյանը նախկինում երկու անգամ դատապարտվել է և վերջինս նախկինում արատավորված է եղել, ինչը հաստատվում է ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից ներկայացված պահանջագրով:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել: Այնինչ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված է, որ պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարվում` հանցանքն ալկոհոլի, թմրամիջոցների կամ թմրեցնող այլ նյութերի ազդեցության տակ կատարելը:
Դատարանը Ավետ Ավագյանին մեղավոր է ճանաչել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով, սակայն այդ մասով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է տուգանք:
Բողոքաբերի կարծիքով` նշանակված պատիժը չափազանց մեղմ է և գտնում է, որ 244-րդ հոդվածով ևս դատարանը պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակեր:
Ըստ բողոքաբերի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճիռ կայացնելիս խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, հաշվի չի առել պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, արդյունքում նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ: Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ Ավետ Ավագյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի չէ, ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով չի կարող ծառայել իր նպատակներին, այն է` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը, ինչպես նաև հանցագործությունների կանխմանը:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 29.02.2012թ. դատավճիռն պատժի մասով բեկանել և Ավետ Ավագյանի նկատմամբ կիրառել ավելի խիստ պատիժ:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով տուժող Խ.Թադևոսյանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և ամբաստանյալի ու մեղադրողի պատասխանը վերաքննիչ բողոքի դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել:
Ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին մեղսագրված հանցանքների հիմնավորվածությունը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Նույն հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (որը դասակարգվում է միջին ծանրության հանցագործությունների թվին) և 244-րդ հոդվածով (որը դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին, որի սանկցիան նախատեսում է պատիժ բացի ազատազրկումից նաև կալանքի և տուգանքի ձևով) մեղադրվող ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով և վերջինիս նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը քննելիս, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել տուժողի իրավահաջորդի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, ամբաստանյալն ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն, խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքննության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական և չարձանագրելով նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, տուժողի իրավահաջորդի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների պահանջները, պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ վերջինս իր հետևությունները չի պատճառաբանել ու չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ, մասնավորապես այն, թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ և 244-րդ հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակը ինչու չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի պատճառաբանությանն այն մասին, որ դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բացասական բնութագրող հատկանիշ հաշվի չի առել վերջինիս` նախկինում երկու անգամ դատապարտված լինելու հանգամանքը, ապա վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
Սույն գործի նյութերում առկա ամբաստանյալի դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքից երևում է, որ վերջինս Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 28.12.2007թ. թիվ 1-109 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 2 տարի ժամկետով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, որով դատապարտվել է ամբաստանյալը, ըստ ծանրության աստիճանի դասակարգվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
1) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում` փորձաշրջանն անցնելուց հետո.
Գործի նյութերից երևում է, որ նախորդ դատավճռից հետո մինչև ամբաստանյալի կողմից նոր հանցագործություն կատարելը անցել է շուրջ 3 տարի, իսկ մինչ այդ ամբաստանյալը նոր հանցագործություն չի ատարել, ուստի վերջինիս դատվածությունը մարված է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն`
<<Դատվածությունը հանելը կամ մարելը վերացնում է դատվածության հետ կապված իրավական բոլոր հետևանքները: Սույն նորմն արգելք չէ օրենքով սահմանափակումներ նախատեսելու` դատավորի, դատախազի, հատուկ քննչական ծառայության ծառայողի, ոստիկանության ծառայողի, քրեակատարողական ծառայողի, ազգային անվտանգության մարմիններում ծառայողի պաշտոններ զբաղեցնելու համար>>:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի պատճառաբանություններին այն մասին, որ որպես ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի չի առել ամբաստանյալի կողմից հանցանքը թմրամիջոցների ազդեցության տակ կատարելու հանգամանքը, ապա վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տուժողի իրավահաջորդի կողմից բերված պատճառաբանությունը հիմնավորված չէ, քանի որ վերջինս չի վկայակոչել որևէ ապացույց առ այն, որ ամբաստանյալը հանցագործությունները կատարել է թմրամիջոցների ազդեցության տակ, այդպիսի ապացույց ձեռք չի բերվել նաև վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից:
Իսկ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանից վերցված արյան և մեզի փորձանմուշների մեջ տոկսիկաքիմիական փորձաքննությամբ հայտնաբերված կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների առկայությունը բավարար չէ հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալն իրեն մեղսագրված արարքները կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետով նախատեսված թմրամիջոցների ազդեցության տակ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածով ամրագրված է նշանակված պատժի անհամապատասխանությունը հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: Մատնանշված հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով>>:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, այն համապատասխանում է վերջինիս կողմից կատարած արարքների ծանորւթյանը և ամբաստանյալի անձին, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, որի պայմաններում դատարանի դատավճիռը պատժի խստացման մասով բեկանելու և տուժողի իրավահաջորդի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճիռը` Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
գործ No ԵԱՔԴ/0178/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
29.02.2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Մնացականյանի
ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի
տուժողի իրավահաջորդի նեկայացուցիչ Գ.Գրիգորյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի /ծնված 14.05.1984թ., ք. Երևան, ՀՀ ¬քա¬ղա¬քա¬ցի, ազ¬գութ¬յամբ հայ, միջնակարգ կրթութ¬յամբ, ամուս¬նա¬ցած, խնամքին երկու մանկահասակ երեխա, դատվածություն չունեցող, չի աշ¬խա¬տում, հաշվառված` ք© Երևան, Ա.Բակունց փող., տուն 9:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2011 թվականի օգոստոսի 02-ին կատարվել է հանցագործությունը:
2011 թվականի օգոստոսի 02-ին հարուցվել է թիվ 60120511 քրեական գործը:
2011 թվականի օգոստոսի 02-ին Ա.Ավագյանը ձերբակալվել է:
2011 թվականի օգոստոսի 05-ին Ա.Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով ու խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ին թիվ 60120511 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա չունենալով վարորդական իրավունքի վկայական ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 5-րդ կետի պահանջների խախտմամբ, 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում իրեն պատկանող ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցով` Պ.Սևակ փողոցի կողմից Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ արագությամբ երթևեկելու դեպքում թիվ 2 շենքի դիմացի չկարգավորվող հետիոտնային անցումներով, իր ընթացքի ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմ փողոցը հատող Նորիկ Արմենի Թադևոսյանին ժամանակին հայտնաբերելու և ճանապարհը նրան զիջելու տեխնիկական հնարավորություն ունենալով, Ա.Ավագյանը խախտել է ՃԵԿ-ի 2, 65, 103 կետերի ու ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետի, 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջները` ավտոմեքենան վարել է գերազանցված` շուրջ 100 կմ/ժ արագությամբ, որի ընթացքում հեռախոսակապից օգտվելիս ուշադրությունը շեղելով` հատել է բաժանարար զույգ հոծ գիծն ու երթևեկել մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով, որպիսի գործողություններով էլ ստեղծել է վթարային իրադրություն և Ն.Թադևոսյանին ուշ նկատելու արդյունքում զրկված է եղել ճանապարհը նրան զիջելու կամ թե անվտանգ շրջանցելու հնարավորությունից ու ավտոմեքենայի առջևի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել նրան` անզգուշությամբ պատճառել մահ, ապա թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը` հեռացել է՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011թ. օգոստոսի 02-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում` առանց բեռի և ուղևորի, իր անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Պ.Սևակ փողոցի կողմից Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի կողմը, ձախ եզրային գոտով` բաժանարար զույգ հոծ գծերից մոտ 0,5 մետր հեռավորության վրա, շուրջ 80 կմ/ժ արագությամբ, մոտակա լույսերը միացված վիճակում: Ռուբինյանց փողոցով ընթանալիս` առանց ավտոմեքենայի արագությունը դանդաղեցնելու, շեղել է ուշադրությունը երթևեկելի մասից և վերցնելով բջջային հեռախոսը ցանկացել է զանգահարել տուն: Մի պահ նայելով ընթացքի ուղղությամբ տեսել է, որ ավտոմեքենան կիսով չափ դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս և այդ նույն պահին էլ նկատել է չկարգավորվող հետիոտնային անցումների գծանշումների վրայով իր ընթացքի ուղղությամբ աջից դեպի ձախ փողոցը հատող մի հետիոտն տղամարդու: Վրաերթից խուսափելու նպատակով առանց արգելակման մանևրել է դեպի ձախ, սակայն մանևրման սկզբնապահին ավտոմեքենայի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել հետիոտն տղամարդուն, ապա տեսնլեով որ տուժողը մահացել է թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը հեռացել է, ընթացքը շարունակելով Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Հասնելով տուն տեսել է, որ վրաերթի հետևանքով ավտոմեքենայի վրա կան դեֆորմացիաներ և կոտրված են որոշ դետալներ: Նույն օրը, ժամը 13:30-ին ներկայացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին և հայտնել, որ վրաերթը կատարել է ինքը իր անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով: Զղջում է կատարածի համար և պատրաստակամություն է հայտնել փոխհատուցել տուժողի հարազատներին հասցված նյութական վնասները, սակայն նրանք չեն ընդունել:
Վկա Սուրեն Կիմիկի Հարությունյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ որևէ տեղ չի աշխատում: Որդին` Արմեն Հարությունյանը աշխատում է ավտոմեքենաների անվադողերի վերանորոգման կետում որպես բանվոր և նրա աշխատանքի վայրը գտնվում է Ռուբինյանց փողոցի 2Ա հասցեում: 2011թ. օգոստոսի 1-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում հերթական անգամ գնացել է որդու աշխատանքի վայր: Երբ օրը փոխվել է, օգոստոսի 2-ին ժամը 00:10-ի սահմաններում Արմենը պառկել է քնելու, իսկ ինքը հեռուստացույց է դիտել: Ժամը 01:30-ի սահմաններում Ռուբինյանց փողոցում լսել է ավտոմեքենայի շարժիչի ուժգին ձայն, որից հետո հարվածի ձայն, այնուհետև վարկյան անց լսել է մեկ ուրիշ ձայն, որից հետո տեսել է բարձր արագությամբ տղայի աշխատատեղի դիմացից սլացող մի մուգ գույնի, արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենա, որը ընթացել է դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Դուրս գալով փողոց տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց հավաքված են մարդիկ և մոտենալով նրանց տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցից դեպի Պ.Սևակ փողոցի կողմը տանող ուղեմասի վրա ընկած է անգիտակից վիճակում գտնվող մի տղամարդ և իրեն անծանոթ հավաքված քաղաքացիների խոսակցություններից հասկացել է, որ վրաերթը կատարել է անհայտ ավտոմեքենայի վարորդը: Որոշ ժամանակ անց դեպքի վայր են եկել շտապօգնության և ոստիկանության աշխատակիցները: Ինչպես է տեղի ունեցել վրաերթը նա չի տեսել:
Վկա Ավագ Գասպարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Ռուբինյանց փողոցի թիվ 4 շենքում: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում գտնվելով իրենց շենքի բակում, Ռուբինյանց փողոցի կողմից լսել է հարվածի ձայն և մտածելով, որ վթար է տեղի ունեցել բակամիջյան ճանապարհով գնացել է ձայնի ուղղությամբ: Հասնելով Ռուբինյանց փողոց տեսել է, որ դեպի Պ.Սևակ փողոցի կողմը տանող ուղեմասի վրա ընկած է մի տղամարդ: Մոտենալով վերջինիս տեսել է, որ նա անգիտակից և անշարժ վիճակում է ու իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է 1-03: Այդ պահին հավաքվել են իրեն անծանոթ քաղաքացիներ, որոնք դեպքին ականատես են եղել և պատմել, որ մի արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենա բարձր արագությամբ ընթացել է Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ և հետիոտնային գծանշումների վրա վրաերթի է ենթարկել այդ տղամարդուն և առանց կանգնելու դիմել է փախուստի: Պատմել են նաև, որ վրաերթի ենթարկվածը փողոցը հատել է հետիոտնային անցումներով` շատրվանների մայթի կողմից դեպի դիմացի մայթի ուղղությամբ, այսինքն վրաերթի ենթարկող ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղությամբ աջից դեպի ձախ: Քիչ անց դեպքի վայր եկած շտապօգնության բժիշկը հայտարարեց, որ վրաերթի ենթարկվածը մահացել է: Ա.Գասպարյանը ցուցմունքում նշել է, որ հարվածի ձայնը լսելուց հետո մոտ 5 վարկյան անց գտնվել է դեպքի վայրում, որտեղ նայելով փողոցի երկու ուղղություններով չի տեսել վրաերթ կատարող ավտոմեքենան, որից էլ ենթադրում է, որ ավտոմեքենան վրաերթի պահին ընթացել է բարձր արագությամբ և չի լսել ավտոմեքենայի արգելակման ձայն: Միաժամանակ նշել է, որ ըստ դեպքին ականատեսների վրաերթը տեղի է ունեցել հետիոտնային անցումների մոտ: Տեսել է նաև մոտակայքում ընկած պետհամարանիշը և ենթադրել է, որ դա վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի պետհամարանիշն է: Վկան լսել է նաև, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի վրա ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի նշան է եղել:
Վկա Աշոտ Ակտորիայի Արզումանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում գտնվել է տանը և ննջասենյանի բաց պատուհանից լսել է փողոցի կողմից դմփոցի ձայն: Անմիջապես նայելով պատուհանից տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց դեպի Գայի պողոտայի կողմը տանող ուղեմասում ընկած է մի մարդ և այդ պահին բարձր արագությամբ մի մուգ գույնի, սեդան մակնիշի ավտոմեքենա հեռանում է նրա մոտից դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Հասկանալով, որ վրաերթ է տեղի ունեցել իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է 1-03 ծառայություն և հայտնել դեպքի մասին: Դուրս գալով փողոց մոտեցել է հավաքված իրեն անծանոթ մարդկանց, որտեղ պարզվել է, որ վրաերթի ենթարկվածը մահացել է: Դիակի մոտ և շրջակայքում թափված էին ավտոմեքենայի պլաստմասե դետալներ, որոնց մեջ կար ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի էմբլեմը և 44 ԼԼ 411 պետհամարանիշը: Հետո դեպքի վայր են ժամանել ոստիկանության և շտապօգնության աշխատակիցները: Մինչ դրանց գալը հավաքված մարդկանց խոսակցությունից հասկացել է, որ վրաերթը կատարվել է հետիոտնային գծանշումների վրա: Բացի ցուցմունքից կից կազմել է սխեմա, որտեղ նշել է, որ վրաերթից հետո տեսել է, թե վրաեր կատարող ավտոմեքենան ինչպես է հանդիպակաց ուղեմասից մուտք գործում դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի կողմը տանող ուղեմաս և մեկնաբանել է, որ վրաերթը տեղի է ունեցել վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղության հանդիպակաց ուղեմասում և կրկին անգամ նշել, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի արագությունը եղել է 100 կմ/ժ-ից ավել:
Գ.թ. 98-101
Վկա Անդրանիկ Ժորայի Ավագյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Ավետ Ավագյանը իր որդին է, որը ունի անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենա, սակայն չունի վարորդական իրավունքի վկայական: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:45-ի սահմաններում գտնվել է տանը և այդ ժամանակ տուն է եկել Ավետը այլայլված և շփոթված վիճակում և այն հարցին, թե ինչ է պատահել պատասխանել է, որ տուն գալու ճանապարհին Ռուբինյանց փողոցի վրա վրաերթի է ենթարկել մի հետիոտնի: Միաժամանակ հայտնել է, որ Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դ.Անհաղթ փողոցի կողմը ընթանալու ժամանակ ՙցանկացել է բջջային հեռախոսով զանգահարել, ուշադրությունը շեղել է երթևեկությունից, որից հետո մի պահ ուշադրությունը կենտրոնացնելով երթևեկությանը տեսել է այդ նույն պահին իր ընթացքի ուղղությամբ մի հետիոտնի: Չի կարողացել խուսափել վրաերթից և ավտոմեքենայի առջևի մասով վրաերթի է ենթարկել նրան: Վախենալով կատարվածից հեռացել է դեպքի վայրից՚: Տեսնելով նրա վիճակը կեսօրին միասին գնացել են ոստիկանություն: Վկան Միաճժամանակ նշել է, որ դեպքից հետո հանդիպել է հանգուցյալի հարազատներին, պատրաստակամություն է հայտնել հոգալ հուղարկավորության և դրա հետ կապված մյուս ծախսերը, սակայն վերջիններս կտրականապես հրաժարվել են:
Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Նորիկի Թադևոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանգուցյալ Նորիկ Թադևոսյանը իր հայրն է և բնակվել է իր ընտանիքի հետ միասին Դրոյի փողոցի 4-րդ շենքի 53 բնակարանում: 2011թ. օգոստոսի 1-ին ընտանիքի հետ միասին գնացել են Ջերմուկ քաղաք հանգստանալու, իսկ հայրը` Նորիկը, մնացել է տանը: Օգոստոսի 2-ին հեռախոսազանգի միջոցով տեղեկացել է, որ հայրը Երևանում ենթարկվել է վրաերթի: Անմիջապես մեկնել է Երևան և տեղեկացել է, որ օգոստոսի 1-ի լույդ 2-ի գիշերը հայրը Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց վրաերթի է ենթարկվել և դեպքի վայրում մահացել: Միաժամանակ տեղեկացել է, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի վարորդը դեպքից հետո առանց կանգնելու հեռացել է: Ըստ իր ունեցած տեղեկությունների հայրը փողոցը հատել է հետիոտնային գծանշումներով, որտեղ էլ վրաերթի է ենթարկվել, իսկ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի արագությունը եղել է 140 կմ/ժ : Նշել է նաև, որ վրաերթի ենթարկող ավտոմեքենան հորը վրաերթի է ենթարկել իր ընթացքի ուղղության հանդիպակաց ուղեմասում: Դատաքննության փուլում տուժողի իրավահաջորդը քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել:
Գ.թ© 140-141
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 722 եզրակացության համաձայն` Ն.Թադևոսյանի մահվան պատճառն է հանդիսացել տրավմատիկ հեմոռոգիկ շոկը` որը պայմանավորված է գլխի, կրծքավանդակի, ողնաշարի, որովայնի, կոնքի, ստորին վերջույթների փակ և բաց բութ համակցված վնասվածքով` ինչը հիմնավորվել է փորձաքննությամբ հայտնաբերված հետևյալ վնասվածքներով` գլխուղեղի, գլխի փափուկ հյուսվածքների ենթամաշկային արյունազեղումներ, ձախից` աջից կողոսկրերի տարբեր անատոմիական գծերով կոտրվածքներ, կրծքային 1-2-րդ ողերի, կրծքային 12-րդ և գոտկային 1-ին ողերի, ելունների, աջ և ձախ սրունքների զույգ ոսկրերի, կոնքի ոսկրերի կոտրվածքներ, փափուկ հյուսվածքների տարածուն արյունազեղումներով, լյարդի, թոքերի պատռվածքներ, հեղուկ արյուն պլևրալ և որովայնի խոռոչներում, մարմնի բազմաթիվ քերծվածքներ, վերքեր, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկայի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետին և նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ դասվում են առողջությանը ծանր վնաս պատճառող մարմնական վնասվածքների շարքին` որոնցով էլ պայմանավորված է եղել մահը: Ելնելով վնասվածքների տեղակայումից կարելի է ենթադրել, որ ամենայն հավանականությամբ առաջնային տրավմատիկ հարվածը ուղղված է եղել մարմնի, վերջույթների ձախ կողմնային մակերեսի ուղղությամբ` սակայն այն ավելի կոնկրետ կարելի է պարզել հագուստների հետքաբանական ուսումնասիրությամբ: Ն.Թադևոսյանի դիակի մարմնի վրա ավտոմեքենայի անվադողի գծանախշերի հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ն.Թադևոսյանը մինչ մահը եղել է գործնականապես առողջ: Ն.Թադևոսյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է երկրորդ խմբին: Ն.Թադևոսյանի դիակից վերցված արյան մեջ հայտնաբերվել է 2,1 պրոմիլ էթիլ ալկոհոլ` ինչը համապատասխանում է ալկոհոլային հարբածության միջին աստիճանին:
Գ.թ. 187-193
Դատաքիմիական, դատահետքաբանական և մանրաթելային համալիր փորձաքննության թիվ 11-12191 եզրակացության համաձայն` ներկայացված հագուստների և հողաթափերի վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ և հետքեր, որոնք իրենց բնույթով և համակցության մեջ կարող էին առաջանալ վրաերթի փուլերում: Վնասվածքների և հետքերի առաջացման վաղեմությունը որոշել հնարավոր չէ, գիտականորեն մշակված մեթոդի բացակայության պատճառով: Ներկայացված հագուստների և հողաթափերի մակերեսներին ավտոմեքենայի անվադողի նախշանկարների հետքեր չեն հայտնաբերվել: Հետազոտման պահին փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ և հետքեր, որոնք իրենց համակցության մեջ առաջացել են համեմատաբար փափուկ, հնարավոր է նաև մարդու մարմնի հետ վրաերթի փուլերում փոխազդեցությունների մեջ մտնելու արդյունքում: Փորձաքննությանը ներկայացված դետալների բեկորները հիմնականում հանդիսանում են ավտոմեքենայի վրա տեղադրվող դետալների կոտրված հատվածներ, որոնք համապատասխանում են ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի առաջամասում` առջևի վահանի և շարժիչի դեկորատիվ երեսվածքի, բացակայող հատվածների դետալների կառուցվածքային և չափական տվյալներին, և կոտրվածքների տեղակայությունների ինտենսիվություններով համապատասխանում են ավտոմեքենայի թափքի առաջամասի դեֆորմացված հատվածներին: Փորձաքննությանը ներկայացված Ն.Թադևոսյանի անդրավարտիքի վրա, ստորին ազատ եզրից 6 սմ վեր, արտաքին կողակարից 17 սմ հետ, 3x4 սմ մակերեսի վրա առկա է սև գույնի, միաշերտ ներկանյութի քսվածք, որն ունի ընդհանուր սեռային պատկանելիություն ներկայացված 44 ԼԼ 411 պ/հ գրառումները կրող ավտոմեքենայի պետհամարանիշի վրա առկա սև գույնի ներկանյութի հետ: Ն.Թադևոսյանի հագուստներից անջատված զանգվածում հայտնաբերվել են երկշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին/ և քառաշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ, մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածածկույթի միկրոմասնիկներ, ընդ որում երկշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածակույթի միկրոմասնիկը ըստ իր մորֆոլոգիական և քիմիական հատկանիշների ունի ընդհանուր սեռային պատկանելիություն ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցի և առջևի վահանի ներկածակույթների մուգ կապույտ և անգույն թափանցիկ /արտաքին/ շերտերի հետ, իսկ քառաշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ, մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածակույթի միկրոմասնիկը ըստ իր մորֆոլոգիական /շերտերի քանակ, գույն, հաջորդականություն/ և քիմիական հատկանիշների ունի խմբային պատկանելիություն ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցից վերցված ներկածածկույթի հետ: Ն.Թադևոսյանի հագուստների վրա ավտոմեքենայի քսայուղի հետքեր չկան: Փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վրա, մասնավորապես վերը նշված մասերում որևէ գործվածքի մանրաթելեր չկան:
Գ.թ. 202-212
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 328 եզրակացության համաձայն` տուժող Ն.Թադևոսյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին: Փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի դիմապակու կոտրված մասից, հետևի ապակու ձախակողմյան հատվածից, հետին ձախ կանգնակից, տանիքի հետին ձախ մասից, վարորդի դռան վերին եզրային հատվածից, ձախ հետին անվաթևի վրայից վերցված մարլյայի քսվածքներում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ հանգուցյալ Ն.Թադևոսյանից: Իսկ նույն մեքենայի առջևի վահանի հետին հատվածից, ռադիատորի տակից և տանիքից հայտնաբերված յուղանման հետքից վերցված քսվածքներում արյուն չի հայտնաբերվել: Ներկայացված վերը նշված ավտոմեքենայի դիմապակու կոտրված մասում հայտնաբերված 5 մազանման թելիկները հանդիսանում են մազեր, պատկանում են մարդու և թողնվել են նույն մարդու գլխի մազերի հաշվին: Համեմատական հետազոտությամբ այդ մազերի միմյանց և Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի միջև հայտնաբերվել են կարևոր կազմաբանական հատկանիշներով նմանության նշաններ: Հետևաբար կարելի է ասել, որ հայտնաբերված 5 մազերը դիմապակու կոտրված մասում թողնվել են Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի հաշվին: Ներկայացված ավտոմեքենայի հետին ապակու ձախակողմյան հատվածից հայտնաբերված մազանման 2 թելիկները հանդիսանում են ռեգիոնալ ծագման մազեր, համեմատական հետազոտությամբ այդ 2 մազերի և Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի նմուշների հետ, քանի որ նրա ռեգիոնալ ծագման մազերը չեն ներկայացվել, հայտնաբերվել են կարևոր կազմաբանական հատկանիշներով նմանության նշաններ: Հետևաբար կարելի է հետևել, որ այդ 2 ռեգիոնալ մազերը թողնվել են Ն.Թադևոսյանի մարմնի մազերի հաշվին` հավանաբար թևերի մազերից:
Գ.թ. 170-173
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 11-2326 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի արգելակները, ղեկային համակարգը, կախոցները, գտնվում են տեխնիկապես սարքին վիճակում, նրանցում չհայտնաբերվեցին այնպիսի անսարքություններ, որոնք առաջացած լինեին վթարից առաջ, որոնցով պայմանավորված լիներ տվյալ ընդհարումը: ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի լուսային համակարգի բոլոր համակարգերը գտնվում են տեխնիկապես սարքին, աշխատունակ վիճակում և նրա առջևի ձախ լուսարձակի մոտակա լապտում առաջացած վնասվածքն առաջ է եկել վրաերթի ընթացքում առաջացած արտաքին ուժերի և ոլորող մոմենտների ազդեցությունից:
Գ.թ. 194-201
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 37091108 եզրակացության համաձայն` ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վարորդը ավտոմեքենան վարելով բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ գերազանցող 100 կմ/ժ արագությամբ, հատելով հոծ գծանշումն ու ավտոմեքենան վարելով մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով և ճանապարհը չըզիջելով չկարգավորվող հետիոտնային անցումով երթևեկելի մասը հատող հետիոտնին, ինչպես նաև ընթացքի ժամանակ օգտվելով հեռախոսակապից /եթե իհարկե այն կահավորված չէ առանց ձեռքի օգտագործման դրանից օգտվելու սարքավորումով/ և ուշադրությունը շեղելով երթևեկությունից, տեխնիկական տեսակետից թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 2, 65 և 103 կետերի ու ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 23 հոդ. 3-րդ կետի և 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություններ, իր այդ գործողություններով պայմանավորել տվյալ վրաերթի առաջացումն` ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից: ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վարորդը, պատահարի պարագաներում, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու և տվյալ վրաերթը կանխելու նպատակով պետք է նախ ավտոմեքենան վարեր բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ չգերազանցող արագությամբ, իր ընթացքի ուղղության երթևեկելի ուղեմասով` ձեռնպահ մնալով հոծ գծանշումը հատելուց ու ավտոմեքենան հանդիպակաց ուղեմաս դուրս բերելուց, ճանապարհը զիջեր չկարգավորվող հետիոտնային անցումով երթևեկելի մասը հատող հետիոտնին և ձեռնպահ մնար ընթացքի ժամանակ հեռախոսակապից օգտվելուց /եթե, իհարկե, այն կահավորված չէ առանց ձեռքերի օգտագործման դրանից օգտվելու սարքավորումով/ և ուշադրությունը չշեղեր երթևեկությունից, ինչի տեխնիկական հնարավորությունը պատահարի պարագաներում ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ունեցել է և, ինչը կատարելով, նա կունենար տվյալ վրաերթը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն: Իր մոտ տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վկայական չունենալու պայմաններում ավտոմեքենան վարելու առումով ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի գործողությունների և տվյալ պատահարի առաջացման միջև պատճառական կապը, ենթակա է իրավական գնահատման` ելնելով ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 24 հոդվածի 5-րդ կետի համապատասխան պահանջի տեսանկյունից:
Գ.թ. 237-239
Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` վրաերթը տեղի է ունեցել Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 հասցեյի դիմաց:
Գ.թ© 2-7
Տրանսպորտային միջոցի զննության արձանագրության համաձայն` ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցի կենտրոնական մասը և հետևի ձախ կանգնակը դեֆորմացված են, դիմապակին և հետևի ապակին, ռադիատորի դեկորատիվ երեսվածքը և առջևի պաշտպանիչ վահանը կոտրված են:
Գ.թ© 21-28
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար,դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները,ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքննության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 217.152 ՀՀ դրամ:
Նկատի ունենալով, որ տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչը նյութական վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել դատարանը քաղաքացիական հայցի հարցը համարում է լուծված:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների կանոններով` Ավետ Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով և տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի բռանագանձել 217.152 ՀՀ դրամ:
Տուժողի իրավահաջորդի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի օգոստոսի 02-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ավետ Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
29.02.2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Մնացականյանի
ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի
տուժողի իրավահաջորդի նեկայացուցիչ Գ.Գրիգորյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի /ծնված 14.05.1984թ., ք. Երևան, ՀՀ ¬քա¬ղա¬քա¬ցի, ազ¬գութ¬յամբ հայ, միջնակարգ կրթութ¬յամբ, ամուս¬նա¬ցած, խնամքին երկու մանկահասակ երեխա, դատվածություն չունեցող, չի աշ¬խա¬տում, հաշվառված` ք© Երևան, Ա.Բակունց փող., տուն 9:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2011 թվականի օգոստոսի 02-ին կատարվել է հանցագործությունը:
2011 թվականի օգոստոսի 02-ին հարուցվել է թիվ 60120511 քրեական գործը:
2011 թվականի օգոստոսի 02-ին Ա.Ավագյանը ձերբակալվել է:
2011 թվականի օգոստոսի 05-ին Ա.Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով ու խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ին թիվ 60120511 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա չունենալով վարորդական իրավունքի վկայական ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 5-րդ կետի պահանջների խախտմամբ, 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում իրեն պատկանող ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցով` Պ.Սևակ փողոցի կողմից Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ արագությամբ երթևեկելու դեպքում թիվ 2 շենքի դիմացի չկարգավորվող հետիոտնային անցումներով, իր ընթացքի ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմ փողոցը հատող Նորիկ Արմենի Թադևոսյանին ժամանակին հայտնաբերելու և ճանապարհը նրան զիջելու տեխնիկական հնարավորություն ունենալով, Ա.Ավագյանը խախտել է ՃԵԿ-ի 2, 65, 103 կետերի ու ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետի, 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջները` ավտոմեքենան վարել է գերազանցված` շուրջ 100 կմ/ժ արագությամբ, որի ընթացքում հեռախոսակապից օգտվելիս ուշադրությունը շեղելով` հատել է բաժանարար զույգ հոծ գիծն ու երթևեկել մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով, որպիսի գործողություններով էլ ստեղծել է վթարային իրադրություն և Ն.Թադևոսյանին ուշ նկատելու արդյունքում զրկված է եղել ճանապարհը նրան զիջելու կամ թե անվտանգ շրջանցելու հնարավորությունից ու ավտոմեքենայի առջևի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել նրան` անզգուշությամբ պատճառել մահ, ապա թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը` հեռացել է՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011թ. օգոստոսի 02-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում` առանց բեռի և ուղևորի, իր անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Պ.Սևակ փողոցի կողմից Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի կողմը, ձախ եզրային գոտով` բաժանարար զույգ հոծ գծերից մոտ 0,5 մետր հեռավորության վրա, շուրջ 80 կմ/ժ արագությամբ, մոտակա լույսերը միացված վիճակում: Ռուբինյանց փողոցով ընթանալիս` առանց ավտոմեքենայի արագությունը դանդաղեցնելու, շեղել է ուշադրությունը երթևեկելի մասից և վերցնելով բջջային հեռախոսը ցանկացել է զանգահարել տուն: Մի պահ նայելով ընթացքի ուղղությամբ տեսել է, որ ավտոմեքենան կիսով չափ դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս և այդ նույն պահին էլ նկատել է չկարգավորվող հետիոտնային անցումների գծանշումների վրայով իր ընթացքի ուղղությամբ աջից դեպի ձախ փողոցը հատող մի հետիոտն տղամարդու: Վրաերթից խուսափելու նպատակով առանց արգելակման մանևրել է դեպի ձախ, սակայն մանևրման սկզբնապահին ավտոմեքենայի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել հետիոտն տղամարդուն, ապա տեսնլեով որ տուժողը մահացել է թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը հեռացել է, ընթացքը շարունակելով Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Հասնելով տուն տեսել է, որ վրաերթի հետևանքով ավտոմեքենայի վրա կան դեֆորմացիաներ և կոտրված են որոշ դետալներ: Նույն օրը, ժամը 13:30-ին ներկայացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին և հայտնել, որ վրաերթը կատարել է ինքը իր անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով: Զղջում է կատարածի համար և պատրաստակամություն է հայտնել փոխհատուցել տուժողի հարազատներին հասցված նյութական վնասները, սակայն նրանք չեն ընդունել:
Վկա Սուրեն Կիմիկի Հարությունյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ որևէ տեղ չի աշխատում: Որդին` Արմեն Հարությունյանը աշխատում է ավտոմեքենաների անվադողերի վերանորոգման կետում որպես բանվոր և նրա աշխատանքի վայրը գտնվում է Ռուբինյանց փողոցի 2Ա հասցեում: 2011թ. օգոստոսի 1-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում հերթական անգամ գնացել է որդու աշխատանքի վայր: Երբ օրը փոխվել է, օգոստոսի 2-ին ժամը 00:10-ի սահմաններում Արմենը պառկել է քնելու, իսկ ինքը հեռուստացույց է դիտել: Ժամը 01:30-ի սահմաններում Ռուբինյանց փողոցում լսել է ավտոմեքենայի շարժիչի ուժգին ձայն, որից հետո հարվածի ձայն, այնուհետև վարկյան անց լսել է մեկ ուրիշ ձայն, որից հետո տեսել է բարձր արագությամբ տղայի աշխատատեղի դիմացից սլացող մի մուգ գույնի, արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենա, որը ընթացել է դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Դուրս գալով փողոց տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց հավաքված են մարդիկ և մոտենալով նրանց տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցից դեպի Պ.Սևակ փողոցի կողմը տանող ուղեմասի վրա ընկած է անգիտակից վիճակում գտնվող մի տղամարդ և իրեն անծանոթ հավաքված քաղաքացիների խոսակցություններից հասկացել է, որ վրաերթը կատարել է անհայտ ավտոմեքենայի վարորդը: Որոշ ժամանակ անց դեպքի վայր են եկել շտապօգնության և ոստիկանության աշխատակիցները: Ինչպես է տեղի ունեցել վրաերթը նա չի տեսել:
Վկա Ավագ Գասպարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Ռուբինյանց փողոցի թիվ 4 շենքում: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում գտնվելով իրենց շենքի բակում, Ռուբինյանց փողոցի կողմից լսել է հարվածի ձայն և մտածելով, որ վթար է տեղի ունեցել բակամիջյան ճանապարհով գնացել է ձայնի ուղղությամբ: Հասնելով Ռուբինյանց փողոց տեսել է, որ դեպի Պ.Սևակ փողոցի կողմը տանող ուղեմասի վրա ընկած է մի տղամարդ: Մոտենալով վերջինիս տեսել է, որ նա անգիտակից և անշարժ վիճակում է ու իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է 1-03: Այդ պահին հավաքվել են իրեն անծանոթ քաղաքացիներ, որոնք դեպքին ականատես են եղել և պատմել, որ մի արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենա բարձր արագությամբ ընթացել է Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ և հետիոտնային գծանշումների վրա վրաերթի է ենթարկել այդ տղամարդուն և առանց կանգնելու դիմել է փախուստի: Պատմել են նաև, որ վրաերթի ենթարկվածը փողոցը հատել է հետիոտնային անցումներով` շատրվանների մայթի կողմից դեպի դիմացի մայթի ուղղությամբ, այսինքն վրաերթի ենթարկող ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղությամբ աջից դեպի ձախ: Քիչ անց դեպքի վայր եկած շտապօգնության բժիշկը հայտարարեց, որ վրաերթի ենթարկվածը մահացել է: Ա.Գասպարյանը ցուցմունքում նշել է, որ հարվածի ձայնը լսելուց հետո մոտ 5 վարկյան անց գտնվել է դեպքի վայրում, որտեղ նայելով փողոցի երկու ուղղություններով չի տեսել վրաերթ կատարող ավտոմեքենան, որից էլ ենթադրում է, որ ավտոմեքենան վրաերթի պահին ընթացել է բարձր արագությամբ և չի լսել ավտոմեքենայի արգելակման ձայն: Միաժամանակ նշել է, որ ըստ դեպքին ականատեսների վրաերթը տեղի է ունեցել հետիոտնային անցումների մոտ: Տեսել է նաև մոտակայքում ընկած պետհամարանիշը և ենթադրել է, որ դա վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի պետհամարանիշն է: Վկան լսել է նաև, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի վրա ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի նշան է եղել:
Վկա Աշոտ Ակտորիայի Արզումանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում գտնվել է տանը և ննջասենյանի բաց պատուհանից լսել է փողոցի կողմից դմփոցի ձայն: Անմիջապես նայելով պատուհանից տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց դեպի Գայի պողոտայի կողմը տանող ուղեմասում ընկած է մի մարդ և այդ պահին բարձր արագությամբ մի մուգ գույնի, սեդան մակնիշի ավտոմեքենա հեռանում է նրա մոտից դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Հասկանալով, որ վրաերթ է տեղի ունեցել իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է 1-03 ծառայություն և հայտնել դեպքի մասին: Դուրս գալով փողոց մոտեցել է հավաքված իրեն անծանոթ մարդկանց, որտեղ պարզվել է, որ վրաերթի ենթարկվածը մահացել է: Դիակի մոտ և շրջակայքում թափված էին ավտոմեքենայի պլաստմասե դետալներ, որոնց մեջ կար ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի էմբլեմը և 44 ԼԼ 411 պետհամարանիշը: Հետո դեպքի վայր են ժամանել ոստիկանության և շտապօգնության աշխատակիցները: Մինչ դրանց գալը հավաքված մարդկանց խոսակցությունից հասկացել է, որ վրաերթը կատարվել է հետիոտնային գծանշումների վրա: Բացի ցուցմունքից կից կազմել է սխեմա, որտեղ նշել է, որ վրաերթից հետո տեսել է, թե վրաեր կատարող ավտոմեքենան ինչպես է հանդիպակաց ուղեմասից մուտք գործում դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի կողմը տանող ուղեմաս և մեկնաբանել է, որ վրաերթը տեղի է ունեցել վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղության հանդիպակաց ուղեմասում և կրկին անգամ նշել, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի արագությունը եղել է 100 կմ/ժ-ից ավել:
Գ.թ. 98-101
Վկա Անդրանիկ Ժորայի Ավագյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Ավետ Ավագյանը իր որդին է, որը ունի անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենա, սակայն չունի վարորդական իրավունքի վկայական: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:45-ի սահմաններում գտնվել է տանը և այդ ժամանակ տուն է եկել Ավետը այլայլված և շփոթված վիճակում և այն հարցին, թե ինչ է պատահել պատասխանել է, որ տուն գալու ճանապարհին Ռուբինյանց փողոցի վրա վրաերթի է ենթարկել մի հետիոտնի: Միաժամանակ հայտնել է, որ Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դ.Անհաղթ փողոցի կողմը ընթանալու ժամանակ ՙցանկացել է բջջային հեռախոսով զանգահարել, ուշադրությունը շեղել է երթևեկությունից, որից հետո մի պահ ուշադրությունը կենտրոնացնելով երթևեկությանը տեսել է այդ նույն պահին իր ընթացքի ուղղությամբ մի հետիոտնի: Չի կարողացել խուսափել վրաերթից և ավտոմեքենայի առջևի մասով վրաերթի է ենթարկել նրան: Վախենալով կատարվածից հեռացել է դեպքի վայրից՚: Տեսնելով նրա վիճակը կեսօրին միասին գնացել են ոստիկանություն: Վկան Միաճժամանակ նշել է, որ դեպքից հետո հանդիպել է հանգուցյալի հարազատներին, պատրաստակամություն է հայտնել հոգալ հուղարկավորության և դրա հետ կապված մյուս ծախսերը, սակայն վերջիններս կտրականապես հրաժարվել են:
Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Նորիկի Թադևոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանգուցյալ Նորիկ Թադևոսյանը իր հայրն է և բնակվել է իր ընտանիքի հետ միասին Դրոյի փողոցի 4-րդ շենքի 53 բնակարանում: 2011թ. օգոստոսի 1-ին ընտանիքի հետ միասին գնացել են Ջերմուկ քաղաք հանգստանալու, իսկ հայրը` Նորիկը, մնացել է տանը: Օգոստոսի 2-ին հեռախոսազանգի միջոցով տեղեկացել է, որ հայրը Երևանում ենթարկվել է վրաերթի: Անմիջապես մեկնել է Երևան և տեղեկացել է, որ օգոստոսի 1-ի լույդ 2-ի գիշերը հայրը Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց վրաերթի է ենթարկվել և դեպքի վայրում մահացել: Միաժամանակ տեղեկացել է, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի վարորդը դեպքից հետո առանց կանգնելու հեռացել է: Ըստ իր ունեցած տեղեկությունների հայրը փողոցը հատել է հետիոտնային գծանշումներով, որտեղ էլ վրաերթի է ենթարկվել, իսկ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի արագությունը եղել է 140 կմ/ժ : Նշել է նաև, որ վրաերթի ենթարկող ավտոմեքենան հորը վրաերթի է ենթարկել իր ընթացքի ուղղության հանդիպակաց ուղեմասում: Դատաքննության փուլում տուժողի իրավահաջորդը քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել:
Գ.թ© 140-141
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 722 եզրակացության համաձայն` Ն.Թադևոսյանի մահվան պատճառն է հանդիսացել տրավմատիկ հեմոռոգիկ շոկը` որը պայմանավորված է գլխի, կրծքավանդակի, ողնաշարի, որովայնի, կոնքի, ստորին վերջույթների փակ և բաց բութ համակցված վնասվածքով` ինչը հիմնավորվել է փորձաքննությամբ հայտնաբերված հետևյալ վնասվածքներով` գլխուղեղի, գլխի փափուկ հյուսվածքների ենթամաշկային արյունազեղումներ, ձախից` աջից կողոսկրերի տարբեր անատոմիական գծերով կոտրվածքներ, կրծքային 1-2-րդ ողերի, կրծքային 12-րդ և գոտկային 1-ին ողերի, ելունների, աջ և ձախ սրունքների զույգ ոսկրերի, կոնքի ոսկրերի կոտրվածքներ, փափուկ հյուսվածքների տարածուն արյունազեղումներով, լյարդի, թոքերի պատռվածքներ, հեղուկ արյուն պլևրալ և որովայնի խոռոչներում, մարմնի բազմաթիվ քերծվածքներ, վերքեր, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկայի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետին և նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ դասվում են առողջությանը ծանր վնաս պատճառող մարմնական վնասվածքների շարքին` որոնցով էլ պայմանավորված է եղել մահը: Ելնելով վնասվածքների տեղակայումից կարելի է ենթադրել, որ ամենայն հավանականությամբ առաջնային տրավմատիկ հարվածը ուղղված է եղել մարմնի, վերջույթների ձախ կողմնային մակերեսի ուղղությամբ` սակայն այն ավելի կոնկրետ կարելի է պարզել հագուստների հետքաբանական ուսումնասիրությամբ: Ն.Թադևոսյանի դիակի մարմնի վրա ավտոմեքենայի անվադողի գծանախշերի հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ն.Թադևոսյանը մինչ մահը եղել է գործնականապես առողջ: Ն.Թադևոսյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է երկրորդ խմբին: Ն.Թադևոսյանի դիակից վերցված արյան մեջ հայտնաբերվել է 2,1 պրոմիլ էթիլ ալկոհոլ` ինչը համապատասխանում է ալկոհոլային հարբածության միջին աստիճանին:
Գ.թ. 187-193
Դատաքիմիական, դատահետքաբանական և մանրաթելային համալիր փորձաքննության թիվ 11-12191 եզրակացության համաձայն` ներկայացված հագուստների և հողաթափերի վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ և հետքեր, որոնք իրենց բնույթով և համակցության մեջ կարող էին առաջանալ վրաերթի փուլերում: Վնասվածքների և հետքերի առաջացման վաղեմությունը որոշել հնարավոր չէ, գիտականորեն մշակված մեթոդի բացակայության պատճառով: Ներկայացված հագուստների և հողաթափերի մակերեսներին ավտոմեքենայի անվադողի նախշանկարների հետքեր չեն հայտնաբերվել: Հետազոտման պահին փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ և հետքեր, որոնք իրենց համակցության մեջ առաջացել են համեմատաբար փափուկ, հնարավոր է նաև մարդու մարմնի հետ վրաերթի փուլերում փոխազդեցությունների մեջ մտնելու արդյունքում: Փորձաքննությանը ներկայացված դետալների բեկորները հիմնականում հանդիսանում են ավտոմեքենայի վրա տեղադրվող դետալների կոտրված հատվածներ, որոնք համապատասխանում են ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի առաջամասում` առջևի վահանի և շարժիչի դեկորատիվ երեսվածքի, բացակայող հատվածների դետալների կառուցվածքային և չափական տվյալներին, և կոտրվածքների տեղակայությունների ինտենսիվություններով համապատասխանում են ավտոմեքենայի թափքի առաջամասի դեֆորմացված հատվածներին: Փորձաքննությանը ներկայացված Ն.Թադևոսյանի անդրավարտիքի վրա, ստորին ազատ եզրից 6 սմ վեր, արտաքին կողակարից 17 սմ հետ, 3x4 սմ մակերեսի վրա առկա է սև գույնի, միաշերտ ներկանյութի քսվածք, որն ունի ընդհանուր սեռային պատկանելիություն ներկայացված 44 ԼԼ 411 պ/հ գրառումները կրող ավտոմեքենայի պետհամարանիշի վրա առկա սև գույնի ներկանյութի հետ: Ն.Թադևոսյանի հագուստներից անջատված զանգվածում հայտնաբերվել են երկշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին/ և քառաշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ, մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածածկույթի միկրոմասնիկներ, ընդ որում երկշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածակույթի միկրոմասնիկը ըստ իր մորֆոլոգիական և քիմիական հատկանիշների ունի ընդհանուր սեռային պատկանելիություն ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցի և առջևի վահանի ներկածակույթների մուգ կապույտ և անգույն թափանցիկ /արտաքին/ շերտերի հետ, իսկ քառաշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ, մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածակույթի միկրոմասնիկը ըստ իր մորֆոլոգիական /շերտերի քանակ, գույն, հաջորդականություն/ և քիմիական հատկանիշների ունի խմբային պատկանելիություն ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցից վերցված ներկածածկույթի հետ: Ն.Թադևոսյանի հագուստների վրա ավտոմեքենայի քսայուղի հետքեր չկան: Փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վրա, մասնավորապես վերը նշված մասերում որևէ գործվածքի մանրաթելեր չկան:
Գ.թ. 202-212
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 328 եզրակացության համաձայն` տուժող Ն.Թադևոսյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին: Փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի դիմապակու կոտրված մասից, հետևի ապակու ձախակողմյան հատվածից, հետին ձախ կանգնակից, տանիքի հետին ձախ մասից, վարորդի դռան վերին եզրային հատվածից, ձախ հետին անվաթևի վրայից վերցված մարլյայի քսվածքներում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ հանգուցյալ Ն.Թադևոսյանից: Իսկ նույն մեքենայի առջևի վահանի հետին հատվածից, ռադիատորի տակից և տանիքից հայտնաբերված յուղանման հետքից վերցված քսվածքներում արյուն չի հայտնաբերվել: Ներկայացված վերը նշված ավտոմեքենայի դիմապակու կոտրված մասում հայտնաբերված 5 մազանման թելիկները հանդիսանում են մազեր, պատկանում են մարդու և թողնվել են նույն մարդու գլխի մազերի հաշվին: Համեմատական հետազոտությամբ այդ մազերի միմյանց և Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի միջև հայտնաբերվել են կարևոր կազմաբանական հատկանիշներով նմանության նշաններ: Հետևաբար կարելի է ասել, որ հայտնաբերված 5 մազերը դիմապակու կոտրված մասում թողնվել են Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի հաշվին: Ներկայացված ավտոմեքենայի հետին ապակու ձախակողմյան հատվածից հայտնաբերված մազանման 2 թելիկները հանդիսանում են ռեգիոնալ ծագման մազեր, համեմատական հետազոտությամբ այդ 2 մազերի և Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի նմուշների հետ, քանի որ նրա ռեգիոնալ ծագման մազերը չեն ներկայացվել, հայտնաբերվել են կարևոր կազմաբանական հատկանիշներով նմանության նշաններ: Հետևաբար կարելի է հետևել, որ այդ 2 ռեգիոնալ մազերը թողնվել են Ն.Թադևոսյանի մարմնի մազերի հաշվին` հավանաբար թևերի մազերից:
Գ.թ. 170-173
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 11-2326 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի արգելակները, ղեկային համակարգը, կախոցները, գտնվում են տեխնիկապես սարքին վիճակում, նրանցում չհայտնաբերվեցին այնպիսի անսարքություններ, որոնք առաջացած լինեին վթարից առաջ, որոնցով պայմանավորված լիներ տվյալ ընդհարումը: ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի լուսային համակարգի բոլոր համակարգերը գտնվում են տեխնիկապես սարքին, աշխատունակ վիճակում և նրա առջևի ձախ լուսարձակի մոտակա լապտում առաջացած վնասվածքն առաջ է եկել վրաերթի ընթացքում առաջացած արտաքին ուժերի և ոլորող մոմենտների ազդեցությունից:
Գ.թ. 194-201
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 37091108 եզրակացության համաձայն` ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վարորդը ավտոմեքենան վարելով բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ գերազանցող 100 կմ/ժ արագությամբ, հատելով հոծ գծանշումն ու ավտոմեքենան վարելով մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով և ճանապարհը չըզիջելով չկարգավորվող հետիոտնային անցումով երթևեկելի մասը հատող հետիոտնին, ինչպես նաև ընթացքի ժամանակ օգտվելով հեռախոսակապից /եթե իհարկե այն կահավորված չէ առանց ձեռքի օգտագործման դրանից օգտվելու սարքավորումով/ և ուշադրությունը շեղելով երթևեկությունից, տեխնիկական տեսակետից թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 2, 65 և 103 կետերի ու ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 23 հոդ. 3-րդ կետի և 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություններ, իր այդ գործողություններով պայմանավորել տվյալ վրաերթի առաջացումն` ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից: ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վարորդը, պատահարի պարագաներում, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու և տվյալ վրաերթը կանխելու նպատակով պետք է նախ ավտոմեքենան վարեր բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ չգերազանցող արագությամբ, իր ընթացքի ուղղության երթևեկելի ուղեմասով` ձեռնպահ մնալով հոծ գծանշումը հատելուց ու ավտոմեքենան հանդիպակաց ուղեմաս դուրս բերելուց, ճանապարհը զիջեր չկարգավորվող հետիոտնային անցումով երթևեկելի մասը հատող հետիոտնին և ձեռնպահ մնար ընթացքի ժամանակ հեռախոսակապից օգտվելուց /եթե, իհարկե, այն կահավորված չէ առանց ձեռքերի օգտագործման դրանից օգտվելու սարքավորումով/ և ուշադրությունը չշեղեր երթևեկությունից, ինչի տեխնիկական հնարավորությունը պատահարի պարագաներում ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ունեցել է և, ինչը կատարելով, նա կունենար տվյալ վրաերթը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն: Իր մոտ տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վկայական չունենալու պայմաններում ավտոմեքենան վարելու առումով ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի գործողությունների և տվյալ պատահարի առաջացման միջև պատճառական կապը, ենթակա է իրավական գնահատման` ելնելով ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 24 հոդվածի 5-րդ կետի համապատասխան պահանջի տեսանկյունից:
Գ.թ. 237-239
Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` վրաերթը տեղի է ունեցել Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 հասցեյի դիմաց:
Գ.թ© 2-7
Տրանսպորտային միջոցի զննության արձանագրության համաձայն` ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցի կենտրոնական մասը և հետևի ձախ կանգնակը դեֆորմացված են, դիմապակին և հետևի ապակին, ռադիատորի դեկորատիվ երեսվածքը և առջևի պաշտպանիչ վահանը կոտրված են:
Գ.թ© 21-28
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար,դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները,ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքննության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 217.152 ՀՀ դրամ:
Նկատի ունենալով, որ տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչը նյութական վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել դատարանը քաղաքացիական հայցի հարցը համարում է լուծված:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների կանոններով` Ավետ Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով և տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի բռանագանձել 217.152 ՀՀ դրամ:
Տուժողի իրավահաջորդի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի օգոստոսի 02-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ավետ Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0178/01/11
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-12-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0178/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60120511 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ավետ Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իրեն պատկանող Մերսեդես-Բենց մակնիշի 44 ՀՀ 411 պ/հ ավտոմեքենայով վրաերթի է ենթարկել Ն.Թադևոսյանին՝ անզգուշությամբ պատճառել մահ, ապա թողնելով պատահարի վայրը՝ հեռացել է։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ավետ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հայրանուն | Անդրանիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 8.28 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 08-12-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 08-12-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-12-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-12-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժողի իրավահաջորդ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ավետ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Արսենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Խաչատուր |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 29-02-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ավետ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 29-02-2012 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
| Լրացուցիչ պատիժ | Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործողությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկել |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ No ԵԱՔԴ/0178/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն 29.02.2012թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.Մնացականյանի ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի տուժողի իրավահաջորդի նեկայացուցիչ Գ.Գրիգորյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի /ծնված 14.05.1984թ., ք. Երևան, ՀՀ ¬քա¬ղա¬քա¬ցի, ազ¬գութ¬յամբ հայ, միջնակարգ կրթութ¬յամբ, ամուս¬նա¬ցած, խնամքին երկու մանկահասակ երեխա, դատվածություն չունեցող, չի աշ¬խա¬տում, հաշվառված` ք© Երևան, Ա.Բակունց փող., տուն 9: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին կատարվել է հանցագործությունը: 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին հարուցվել է թիվ 60120511 քրեական գործը: 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին Ա.Ավագյանը ձերբակալվել է: 2011 թվականի օգոստոսի 05-ին Ա.Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով ու խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը: 2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ին թիվ 60120511 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա չունենալով վարորդական իրավունքի վկայական ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 5-րդ կետի պահանջների խախտմամբ, 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում իրեն պատկանող ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցով` Պ.Սևակ փողոցի կողմից Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ արագությամբ երթևեկելու դեպքում թիվ 2 շենքի դիմացի չկարգավորվող հետիոտնային անցումներով, իր ընթացքի ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմ փողոցը հատող Նորիկ Արմենի Թադևոսյանին ժամանակին հայտնաբերելու և ճանապարհը նրան զիջելու տեխնիկական հնարավորություն ունենալով, Ա.Ավագյանը խախտել է ՃԵԿ-ի 2, 65, 103 կետերի ու ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետի, 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջները` ավտոմեքենան վարել է գերազանցված` շուրջ 100 կմ/ժ արագությամբ, որի ընթացքում հեռախոսակապից օգտվելիս ուշադրությունը շեղելով` հատել է բաժանարար զույգ հոծ գիծն ու երթևեկել մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով, որպիսի գործողություններով էլ ստեղծել է վթարային իրադրություն և Ն.Թադևոսյանին ուշ նկատելու արդյունքում զրկված է եղել ճանապարհը նրան զիջելու կամ թե անվտանգ շրջանցելու հնարավորությունից ու ավտոմեքենայի առջևի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել նրան` անզգուշությամբ պատճառել մահ, ապա թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը` հեռացել է՚: Ապացույցների հետազոտում Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011թ. օգոստոսի 02-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում` առանց բեռի և ուղևորի, իր անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Պ.Սևակ փողոցի կողմից Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի կողմը, ձախ եզրային գոտով` բաժանարար զույգ հոծ գծերից մոտ 0,5 մետր հեռավորության վրա, շուրջ 80 կմ/ժ արագությամբ, մոտակա լույսերը միացված վիճակում: Ռուբինյանց փողոցով ընթանալիս` առանց ավտոմեքենայի արագությունը դանդաղեցնելու, շեղել է ուշադրությունը երթևեկելի մասից և վերցնելով բջջային հեռախոսը ցանկացել է զանգահարել տուն: Մի պահ նայելով ընթացքի ուղղությամբ տեսել է, որ ավտոմեքենան կիսով չափ դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս և այդ նույն պահին էլ նկատել է չկարգավորվող հետիոտնային անցումների գծանշումների վրայով իր ընթացքի ուղղությամբ աջից դեպի ձախ փողոցը հատող մի հետիոտն տղամարդու: Վրաերթից խուսափելու նպատակով առանց արգելակման մանևրել է դեպի ձախ, սակայն մանևրման սկզբնապահին ավտոմեքենայի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել հետիոտն տղամարդուն, ապա տեսնլեով որ տուժողը մահացել է թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը հեռացել է, ընթացքը շարունակելով Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Հասնելով տուն տեսել է, որ վրաերթի հետևանքով ավտոմեքենայի վրա կան դեֆորմացիաներ և կոտրված են որոշ դետալներ: Նույն օրը, ժամը 13:30-ին ներկայացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին և հայտնել, որ վրաերթը կատարել է ինքը իր անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով: Զղջում է կատարածի համար և պատրաստակամություն է հայտնել փոխհատուցել տուժողի հարազատներին հասցված նյութական վնասները, սակայն նրանք չեն ընդունել: Վկա Սուրեն Կիմիկի Հարությունյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ որևէ տեղ չի աշխատում: Որդին` Արմեն Հարությունյանը աշխատում է ավտոմեքենաների անվադողերի վերանորոգման կետում որպես բանվոր և նրա աշխատանքի վայրը գտնվում է Ռուբինյանց փողոցի 2Ա հասցեում: 2011թ. օգոստոսի 1-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում հերթական անգամ գնացել է որդու աշխատանքի վայր: Երբ օրը փոխվել է, օգոստոսի 2-ին ժամը 00:10-ի սահմաններում Արմենը պառկել է քնելու, իսկ ինքը հեռուստացույց է դիտել: Ժամը 01:30-ի սահմաններում Ռուբինյանց փողոցում լսել է ավտոմեքենայի շարժիչի ուժգին ձայն, որից հետո հարվածի ձայն, այնուհետև վարկյան անց լսել է մեկ ուրիշ ձայն, որից հետո տեսել է բարձր արագությամբ տղայի աշխատատեղի դիմացից սլացող մի մուգ գույնի, արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենա, որը ընթացել է դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Դուրս գալով փողոց տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց հավաքված են մարդիկ և մոտենալով նրանց տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցից դեպի Պ.Սևակ փողոցի կողմը տանող ուղեմասի վրա ընկած է անգիտակից վիճակում գտնվող մի տղամարդ և իրեն անծանոթ հավաքված քաղաքացիների խոսակցություններից հասկացել է, որ վրաերթը կատարել է անհայտ ավտոմեքենայի վարորդը: Որոշ ժամանակ անց դեպքի վայր են եկել շտապօգնության և ոստիկանության աշխատակիցները: Ինչպես է տեղի ունեցել վրաերթը նա չի տեսել: Վկա Ավագ Գասպարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Ռուբինյանց փողոցի թիվ 4 շենքում: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում գտնվելով իրենց շենքի բակում, Ռուբինյանց փողոցի կողմից լսել է հարվածի ձայն և մտածելով, որ վթար է տեղի ունեցել բակամիջյան ճանապարհով գնացել է ձայնի ուղղությամբ: Հասնելով Ռուբինյանց փողոց տեսել է, որ դեպի Պ.Սևակ փողոցի կողմը տանող ուղեմասի վրա ընկած է մի տղամարդ: Մոտենալով վերջինիս տեսել է, որ նա անգիտակից և անշարժ վիճակում է ու իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է 1-03: Այդ պահին հավաքվել են իրեն անծանոթ քաղաքացիներ, որոնք դեպքին ականատես են եղել և պատմել, որ մի արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենա բարձր արագությամբ ընթացել է Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ և հետիոտնային գծանշումների վրա վրաերթի է ենթարկել այդ տղամարդուն և առանց կանգնելու դիմել է փախուստի: Պատմել են նաև, որ վրաերթի ենթարկվածը փողոցը հատել է հետիոտնային անցումներով` շատրվանների մայթի կողմից դեպի դիմացի մայթի ուղղությամբ, այսինքն վրաերթի ենթարկող ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղությամբ աջից դեպի ձախ: Քիչ անց դեպքի վայր եկած շտապօգնության բժիշկը հայտարարեց, որ վրաերթի ենթարկվածը մահացել է: Ա.Գասպարյանը ցուցմունքում նշել է, որ հարվածի ձայնը լսելուց հետո մոտ 5 վարկյան անց գտնվել է դեպքի վայրում, որտեղ նայելով փողոցի երկու ուղղություններով չի տեսել վրաերթ կատարող ավտոմեքենան, որից էլ ենթադրում է, որ ավտոմեքենան վրաերթի պահին ընթացել է բարձր արագությամբ և չի լսել ավտոմեքենայի արգելակման ձայն: Միաժամանակ նշել է, որ ըստ դեպքին ականատեսների վրաերթը տեղի է ունեցել հետիոտնային անցումների մոտ: Տեսել է նաև մոտակայքում ընկած պետհամարանիշը և ենթադրել է, որ դա վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի պետհամարանիշն է: Վկան լսել է նաև, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի վրա ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի նշան է եղել: Վկա Աշոտ Ակտորիայի Արզումանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում գտնվել է տանը և ննջասենյանի բաց պատուհանից լսել է փողոցի կողմից դմփոցի ձայն: Անմիջապես նայելով պատուհանից տեսել է, որ Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց դեպի Գայի պողոտայի կողմը տանող ուղեմասում ընկած է մի մարդ և այդ պահին բարձր արագությամբ մի մուգ գույնի, սեդան մակնիշի ավտոմեքենա հեռանում է նրա մոտից դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Հասկանալով, որ վրաերթ է տեղի ունեցել իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է 1-03 ծառայություն և հայտնել դեպքի մասին: Դուրս գալով փողոց մոտեցել է հավաքված իրեն անծանոթ մարդկանց, որտեղ պարզվել է, որ վրաերթի ենթարկվածը մահացել է: Դիակի մոտ և շրջակայքում թափված էին ավտոմեքենայի պլաստմասե դետալներ, որոնց մեջ կար ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի էմբլեմը և 44 ԼԼ 411 պետհամարանիշը: Հետո դեպքի վայր են ժամանել ոստիկանության և շտապօգնության աշխատակիցները: Մինչ դրանց գալը հավաքված մարդկանց խոսակցությունից հասկացել է, որ վրաերթը կատարվել է հետիոտնային գծանշումների վրա: Բացի ցուցմունքից կից կազմել է սխեմա, որտեղ նշել է, որ վրաերթից հետո տեսել է, թե վրաեր կատարող ավտոմեքենան ինչպես է հանդիպակաց ուղեմասից մուտք գործում դեպի Դավիթ Անհաղթ փողոցի կողմը տանող ուղեմաս և մեկնաբանել է, որ վրաերթը տեղի է ունեցել վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղության հանդիպակաց ուղեմասում և կրկին անգամ նշել, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի արագությունը եղել է 100 կմ/ժ-ից ավել: Գ.թ. 98-101 Վկա Անդրանիկ Ժորայի Ավագյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Ավետ Ավագյանը իր որդին է, որը ունի անձնական օգտագործման ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենա, սակայն չունի վարորդական իրավունքի վկայական: 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:45-ի սահմաններում գտնվել է տանը և այդ ժամանակ տուն է եկել Ավետը այլայլված և շփոթված վիճակում և այն հարցին, թե ինչ է պատահել պատասխանել է, որ տուն գալու ճանապարհին Ռուբինյանց փողոցի վրա վրաերթի է ենթարկել մի հետիոտնի: Միաժամանակ հայտնել է, որ Ռուբինյանց փողոցով դեպի Դ.Անհաղթ փողոցի կողմը ընթանալու ժամանակ ՙցանկացել է բջջային հեռախոսով զանգահարել, ուշադրությունը շեղել է երթևեկությունից, որից հետո մի պահ ուշադրությունը կենտրոնացնելով երթևեկությանը տեսել է այդ նույն պահին իր ընթացքի ուղղությամբ մի հետիոտնի: Չի կարողացել խուսափել վրաերթից և ավտոմեքենայի առջևի մասով վրաերթի է ենթարկել նրան: Վախենալով կատարվածից հեռացել է դեպքի վայրից՚: Տեսնելով նրա վիճակը կեսօրին միասին գնացել են ոստիկանություն: Վկան Միաճժամանակ նշել է, որ դեպքից հետո հանդիպել է հանգուցյալի հարազատներին, պատրաստակամություն է հայտնել հոգալ հուղարկավորության և դրա հետ կապված մյուս ծախսերը, սակայն վերջիններս կտրականապես հրաժարվել են: Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Նորիկի Թադևոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանգուցյալ Նորիկ Թադևոսյանը իր հայրն է և բնակվել է իր ընտանիքի հետ միասին Դրոյի փողոցի 4-րդ շենքի 53 բնակարանում: 2011թ. օգոստոսի 1-ին ընտանիքի հետ միասին գնացել են Ջերմուկ քաղաք հանգստանալու, իսկ հայրը` Նորիկը, մնացել է տանը: Օգոստոսի 2-ին հեռախոսազանգի միջոցով տեղեկացել է, որ հայրը Երևանում ենթարկվել է վրաերթի: Անմիջապես մեկնել է Երևան և տեղեկացել է, որ օգոստոսի 1-ի լույդ 2-ի գիշերը հայրը Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 շենքի դիմաց վրաերթի է ենթարկվել և դեպքի վայրում մահացել: Միաժամանակ տեղեկացել է, որ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի վարորդը դեպքից հետո առանց կանգնելու հեռացել է: Ըստ իր ունեցած տեղեկությունների հայրը փողոցը հատել է հետիոտնային գծանշումներով, որտեղ էլ վրաերթի է ենթարկվել, իսկ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի արագությունը եղել է 140 կմ/ժ : Նշել է նաև, որ վրաերթի ենթարկող ավտոմեքենան հորը վրաերթի է ենթարկել իր ընթացքի ուղղության հանդիպակաց ուղեմասում: Դատաքննության փուլում տուժողի իրավահաջորդը քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել: Գ.թ© 140-141 Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 722 եզրակացության համաձայն` Ն.Թադևոսյանի մահվան պատճառն է հանդիսացել տրավմատիկ հեմոռոգիկ շոկը` որը պայմանավորված է գլխի, կրծքավանդակի, ողնաշարի, որովայնի, կոնքի, ստորին վերջույթների փակ և բաց բութ համակցված վնասվածքով` ինչը հիմնավորվել է փորձաքննությամբ հայտնաբերված հետևյալ վնասվածքներով` գլխուղեղի, գլխի փափուկ հյուսվածքների ենթամաշկային արյունազեղումներ, ձախից` աջից կողոսկրերի տարբեր անատոմիական գծերով կոտրվածքներ, կրծքային 1-2-րդ ողերի, կրծքային 12-րդ և գոտկային 1-ին ողերի, ելունների, աջ և ձախ սրունքների զույգ ոսկրերի, կոնքի ոսկրերի կոտրվածքներ, փափուկ հյուսվածքների տարածուն արյունազեղումներով, լյարդի, թոքերի պատռվածքներ, հեղուկ արյուն պլևրալ և որովայնի խոռոչներում, մարմնի բազմաթիվ քերծվածքներ, վերքեր, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկայի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետին և նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ դասվում են առողջությանը ծանր վնաս պատճառող մարմնական վնասվածքների շարքին` որոնցով էլ պայմանավորված է եղել մահը: Ելնելով վնասվածքների տեղակայումից կարելի է ենթադրել, որ ամենայն հավանականությամբ առաջնային տրավմատիկ հարվածը ուղղված է եղել մարմնի, վերջույթների ձախ կողմնային մակերեսի ուղղությամբ` սակայն այն ավելի կոնկրետ կարելի է պարզել հագուստների հետքաբանական ուսումնասիրությամբ: Ն.Թադևոսյանի դիակի մարմնի վրա ավտոմեքենայի անվադողի գծանախշերի հետքեր չեն հայտնաբերվել: Ն.Թադևոսյանը մինչ մահը եղել է գործնականապես առողջ: Ն.Թադևոսյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է երկրորդ խմբին: Ն.Թադևոսյանի դիակից վերցված արյան մեջ հայտնաբերվել է 2,1 պրոմիլ էթիլ ալկոհոլ` ինչը համապատասխանում է ալկոհոլային հարբածության միջին աստիճանին: Գ.թ. 187-193 Դատաքիմիական, դատահետքաբանական և մանրաթելային համալիր փորձաքննության թիվ 11-12191 եզրակացության համաձայն` ներկայացված հագուստների և հողաթափերի վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ և հետքեր, որոնք իրենց բնույթով և համակցության մեջ կարող էին առաջանալ վրաերթի փուլերում: Վնասվածքների և հետքերի առաջացման վաղեմությունը որոշել հնարավոր չէ, գիտականորեն մշակված մեթոդի բացակայության պատճառով: Ներկայացված հագուստների և հողաթափերի մակերեսներին ավտոմեքենայի անվադողի նախշանկարների հետքեր չեն հայտնաբերվել: Հետազոտման պահին փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ և հետքեր, որոնք իրենց համակցության մեջ առաջացել են համեմատաբար փափուկ, հնարավոր է նաև մարդու մարմնի հետ վրաերթի փուլերում փոխազդեցությունների մեջ մտնելու արդյունքում: Փորձաքննությանը ներկայացված դետալների բեկորները հիմնականում հանդիսանում են ավտոմեքենայի վրա տեղադրվող դետալների կոտրված հատվածներ, որոնք համապատասխանում են ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի առաջամասում` առջևի վահանի և շարժիչի դեկորատիվ երեսվածքի, բացակայող հատվածների դետալների կառուցվածքային և չափական տվյալներին, և կոտրվածքների տեղակայությունների ինտենսիվություններով համապատասխանում են ավտոմեքենայի թափքի առաջամասի դեֆորմացված հատվածներին: Փորձաքննությանը ներկայացված Ն.Թադևոսյանի անդրավարտիքի վրա, ստորին ազատ եզրից 6 սմ վեր, արտաքին կողակարից 17 սմ հետ, 3x4 սմ մակերեսի վրա առկա է սև գույնի, միաշերտ ներկանյութի քսվածք, որն ունի ընդհանուր սեռային պատկանելիություն ներկայացված 44 ԼԼ 411 պ/հ գրառումները կրող ավտոմեքենայի պետհամարանիշի վրա առկա սև գույնի ներկանյութի հետ: Ն.Թադևոսյանի հագուստներից անջատված զանգվածում հայտնաբերվել են երկշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին/ և քառաշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ, մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածածկույթի միկրոմասնիկներ, ընդ որում երկշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածակույթի միկրոմասնիկը ըստ իր մորֆոլոգիական և քիմիական հատկանիշների ունի ընդհանուր սեռային պատկանելիություն ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցի և առջևի վահանի ներկածակույթների մուգ կապույտ և անգույն թափանցիկ /արտաքին/ շերտերի հետ, իսկ քառաշերտ /մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ, մուգ կապույտ, անգույն թափանցիկ /արտաքին// ներկածակույթի միկրոմասնիկը ըստ իր մորֆոլոգիական /շերտերի քանակ, գույն, հաջորդականություն/ և քիմիական հատկանիշների ունի խմբային պատկանելիություն ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցից վերցված ներկածածկույթի հետ: Ն.Թադևոսյանի հագուստների վրա ավտոմեքենայի քսայուղի հետքեր չկան: Փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վրա, մասնավորապես վերը նշված մասերում որևէ գործվածքի մանրաթելեր չկան: Գ.թ. 202-212 Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 328 եզրակացության համաձայն` տուժող Ն.Թադևոսյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին: Փորձաքննությանը ներկայացված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի դիմապակու կոտրված մասից, հետևի ապակու ձախակողմյան հատվածից, հետին ձախ կանգնակից, տանիքի հետին ձախ մասից, վարորդի դռան վերին եզրային հատվածից, ձախ հետին անվաթևի վրայից վերցված մարլյայի քսվածքներում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ հանգուցյալ Ն.Թադևոսյանից: Իսկ նույն մեքենայի առջևի վահանի հետին հատվածից, ռադիատորի տակից և տանիքից հայտնաբերված յուղանման հետքից վերցված քսվածքներում արյուն չի հայտնաբերվել: Ներկայացված վերը նշված ավտոմեքենայի դիմապակու կոտրված մասում հայտնաբերված 5 մազանման թելիկները հանդիսանում են մազեր, պատկանում են մարդու և թողնվել են նույն մարդու գլխի մազերի հաշվին: Համեմատական հետազոտությամբ այդ մազերի միմյանց և Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի միջև հայտնաբերվել են կարևոր կազմաբանական հատկանիշներով նմանության նշաններ: Հետևաբար կարելի է ասել, որ հայտնաբերված 5 մազերը դիմապակու կոտրված մասում թողնվել են Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի հաշվին: Ներկայացված ավտոմեքենայի հետին ապակու ձախակողմյան հատվածից հայտնաբերված մազանման 2 թելիկները հանդիսանում են ռեգիոնալ ծագման մազեր, համեմատական հետազոտությամբ այդ 2 մազերի և Ն.Թադևոսյանի գլխի մազերի նմուշների հետ, քանի որ նրա ռեգիոնալ ծագման մազերը չեն ներկայացվել, հայտնաբերվել են կարևոր կազմաբանական հատկանիշներով նմանության նշաններ: Հետևաբար կարելի է հետևել, որ այդ 2 ռեգիոնալ մազերը թողնվել են Ն.Թադևոսյանի մարմնի մազերի հաշվին` հավանաբար թևերի մազերից: Գ.թ. 170-173 Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 11-2326 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի արգելակները, ղեկային համակարգը, կախոցները, գտնվում են տեխնիկապես սարքին վիճակում, նրանցում չհայտնաբերվեցին այնպիսի անսարքություններ, որոնք առաջացած լինեին վթարից առաջ, որոնցով պայմանավորված լիներ տվյալ ընդհարումը: ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի լուսային համակարգի բոլոր համակարգերը գտնվում են տեխնիկապես սարքին, աշխատունակ վիճակում և նրա առջևի ձախ լուսարձակի մոտակա լապտում առաջացած վնասվածքն առաջ է եկել վրաերթի ընթացքում առաջացած արտաքին ուժերի և ոլորող մոմենտների ազդեցությունից: Գ.թ. 194-201 Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 37091108 եզրակացության համաձայն` ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վարորդը ավտոմեքենան վարելով բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ գերազանցող 100 կմ/ժ արագությամբ, հատելով հոծ գծանշումն ու ավտոմեքենան վարելով մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով և ճանապարհը չըզիջելով չկարգավորվող հետիոտնային անցումով երթևեկելի մասը հատող հետիոտնին, ինչպես նաև ընթացքի ժամանակ օգտվելով հեռախոսակապից /եթե իհարկե այն կահավորված չէ առանց ձեռքի օգտագործման դրանից օգտվելու սարքավորումով/ և ուշադրությունը շեղելով երթևեկությունից, տեխնիկական տեսակետից թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 2, 65 և 103 կետերի ու ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 23 հոդ. 3-րդ կետի և 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություններ, իր այդ գործողություններով պայմանավորել տվյալ վրաերթի առաջացումն` ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից: ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի վարորդը, պատահարի պարագաներում, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու և տվյալ վրաերթը կանխելու նպատակով պետք է նախ ավտոմեքենան վարեր բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ չգերազանցող արագությամբ, իր ընթացքի ուղղության երթևեկելի ուղեմասով` ձեռնպահ մնալով հոծ գծանշումը հատելուց ու ավտոմեքենան հանդիպակաց ուղեմաս դուրս բերելուց, ճանապարհը զիջեր չկարգավորվող հետիոտնային անցումով երթևեկելի մասը հատող հետիոտնին և ձեռնպահ մնար ընթացքի ժամանակ հեռախոսակապից օգտվելուց /եթե, իհարկե, այն կահավորված չէ առանց ձեռքերի օգտագործման դրանից օգտվելու սարքավորումով/ և ուշադրությունը չշեղեր երթևեկությունից, ինչի տեխնիկական հնարավորությունը պատահարի պարագաներում ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ունեցել է և, ինչը կատարելով, նա կունենար տվյալ վրաերթը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն: Իր մոտ տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վկայական չունենալու պայմաններում ավտոմեքենան վարելու առումով ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի գործողությունների և տվյալ պատահարի առաջացման միջև պատճառական կապը, ենթակա է իրավական գնահատման` ելնելով ՙՃանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 24 հոդվածի 5-րդ կետի համապատասխան պահանջի տեսանկյունից: Գ.թ. 237-239 Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` վրաերթը տեղի է ունեցել Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի թիվ 2 հասցեյի դիմաց: Գ.թ© 2-7 Տրանսպորտային միջոցի զննության արձանագրության համաձայն` ՙՄերսեդես-Բենց՚ մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցի կենտրոնական մասը և հետևի ձախ կանգնակը դեֆորմացված են, դիմապակին և հետևի ապակին, ռադիատորի դեկորատիվ երեսվածքը և առջևի պաշտպանիչ վահանը կոտրված են: Գ.թ© 21-28 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար,դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները,ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքննության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 217.152 ՀՀ դրամ: Նկատի ունենալով, որ տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչը նյութական վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել դատարանը քաղաքացիական հայցի հարցը համարում է լուծված: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների կանոններով` Ավետ Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով և տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի բռանագանձել 217.152 ՀՀ դրամ: Տուժողի իրավահաջորդի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված: Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի օգոստոսի 02-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Ավետ Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-02-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 287, 135 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 03-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 287, 135 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 03-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 287, 135 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-4638/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 06-04-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 28-06-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 28-06-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-07-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 287, 229 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 03-07-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 287, 229 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0178/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 28-03-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-03-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժողի իրավահաջորդ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Խաչատուր |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ավետ Ավագյան Բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի/ՀՀ քր. օր-ի 242 հոդվածի 2-րդ մասով-վերջնական պատիժ 2 տարի ժամկետով, տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի `200.000 ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 2 տարի ժամկետով/ վերաբերյալ 29.02.2012թ-ի դատավճիռը և Ավետ Ավագյանի նկատմամբ կիրառել ավելի խիստ պատիժ |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 30-03-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 06-04-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 10-04-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-04-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-04-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-04-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-04-2012 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ավետ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ ԵԱՔԴ/0178/01/11 27 ապրիլի 2012թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍԵՓՈՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննելով տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2012 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. Թիվ 60120511 քրեական գործը հարուցվել է 2011 թվականի օգոստոսի 02-ին: Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ <<նա չունենալով վարորդական իրավունքի վկայական <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին>> ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 5-րդ կետի պահանջների խախտմամբ, 2011թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում իրեն պատկանող <<Մերսեդես-Բենց>> մակնիշի 44 ԼԼ 411 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցով` Պ.Սևակ փողոցի կողմից Դավիթ Անհաղթ փողոցի ուղղությամբ: Բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60 կմ/ժ արագությամբ երթևեկելու դեպքում թիվ 2 շենքի դիմացի չկարգավորվող հետիոտնային անցումներով, իր ընթացքի ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմ փողոցը հատող Նորիկ Արմենի Թադևոսյանին ժամանակին հայտնաբերելու և ճանապարհը նրան զիջելու տեխնիկական հնարավորություն ունենալով, Ա.Ավագյանը խախտել է ՃԵԿ-ի 2, 65, 103 կետերի ու <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին>> ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետի, 24 հոդվածի 7-րդ կետի պահանջները` ավտոմեքենան վարել է գերազանցված` շուրջ 100 կմ/ժ արագությամբ, որի ընթացքում հեռախոսակապից օգտվելիս ուշադրությունը շեղելով` հատել է բաժանարար զույգ հոծ գիծն ու երթևեկել մասամբ հանդիպակաց ուղեմասով, որպիսի գործողություններով էլ ստեղծել է վթարային իրադրություն և Ն.Թադևոսյանին ուշ նկատելու արդյունքում զրկված է եղել ճանապարհը նրան զիջելու կամ թե անվտանգ շրջանցելու հնարավորությունից ու ավտոմեքենայի առջևի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել նրան` անզգուշությամբ պատճառել մահ, ապա թողնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը` հեռացել է>>: 2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ին թիվ 60120511 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242–րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով նրա պատիժ է նշանակվել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների կանոններով` Ավետ Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով և տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով` զրկելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Ավետ Ավագյանից որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի բռանագանձվել է 217.152 ՀՀ դրամ: Տուժողի իրավահաջորդի քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի օգոստոսի 02-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Ավետ Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածը` նշել է, որ օրենսդիրը դատավճիռ կայացնելիս պարտադիր պայման է համարում ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների ապացուցման հարցը: Այստեղ դատարանի գործողությունները սուբյեկտիվ են, դատարանը նշված հարցը քննարկելիս հաշվի է առել միայն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` չանդրադառնալով ծանրացնող հանգամանքներին, որի արդյունքում նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ: Ըստ բողոքաբերի, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Գործի նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի նախաձեռնությամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն: Փորձաքննության թիվ 11-2181 եզրակացության համաձայն` ամբաստանյալի արյան և մեզի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել է կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցների թմրաթելիկներ: Նշված փորձաքննության արդյունքների հիման վրա վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից նշանակվել է դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննություն: Թիվ 0210-11 եզրակացությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալի մոտ թմրանյութերի օգտագործումը կրում է էպիզոտիկ բնույթ: Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ հետազոտել գործով ձեռք բերված ապացույցները: Վերոհիշյալ երկու փորձաքննությունների եզրակացությունները դրված են եղել մեղադրական եզրակացության հիմքում և գործի դատաքննության փուլում հետազոտվել են, սակայն դատարանը դատավճիռ կայացնելիս չի անդրադարձել դրանց և դատավճռի դատարանի իրավական վերլուծությունները բաժնում ուղղակի նշել է` <<Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Այն, որ դատարանը լրիվ և բազմակողմանի չի հետազոտել գործով ձեռք բերված ապացույցները, հաստատվում է նաև հետևյալով: Դատավճռում դատարանը արձանագրել է, որ դեպքի վայրում թույլատրելի արագությունը եղել է 60 կմ/ժ, այնինչ դեպքի վայրի ճանապարհային սխեմայից հստակ երևում է, որ այնտեղ թույլատրելի արագությունը 40 կմ/ժ է, ոչ թե 60: Ամբաստանյալ Ավետ Ավագյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն, խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքնության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական: Ըստ բողոքաբերի` դատարանը հաշվի է առել միայն ամբաստանյալի անձը բնութագրող դրական հատկանիշները` չանդրադառնալով բացասական հատկանիշներին, մասնավորապես այն, որ Ավետ Ավագյանը նախկինում երկու անգամ դատապարտվել է և վերջինս նախկինում արատավորված է եղել, ինչը հաստատվում է ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից ներկայացված պահանջագրով: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել: Այնինչ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածում նշված է, որ պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարվում` հանցանքն ալկոհոլի, թմրամիջոցների կամ թմրեցնող այլ նյութերի ազդեցության տակ կատարելը: Դատարանը Ավետ Ավագյանին մեղավոր է ճանաչել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով, սակայն այդ մասով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է տուգանք: Բողոքաբերի կարծիքով` նշանակված պատիժը չափազանց մեղմ է և գտնում է, որ 244-րդ հոդվածով ևս դատարանը պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակեր: Ըստ բողոքաբերի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճիռ կայացնելիս խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, հաշվի չի առել պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, արդյունքում նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ: Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ Ավետ Ավագյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի չէ, ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով չի կարող ծառայել իր նպատակներին, այն է` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը, ինչպես նաև հանցագործությունների կանխմանը: Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 29.02.2012թ. դատավճիռն պատժի մասով բեկանել և Ավետ Ավագյանի նկատմամբ կիրառել ավելի խիստ պատիժ: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով տուժող Խ.Թադևոսյանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և ամբաստանյալի ու մեղադրողի պատասխանը վերաքննիչ բողոքի դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել: Ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում: Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք: Նկատի առնելով վերոգրյալը` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանին մեղսագրված հանցանքների հիմնավորվածությունը քննության առարկա չի դարձնում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները: Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Նույն հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (որը դասակարգվում է միջին ծանրության հանցագործությունների թվին) և 244-րդ հոդվածով (որը դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին, որի սանկցիան նախատեսում է պատիժ բացի ազատազրկումից նաև կալանքի և տուգանքի ձևով) մեղադրվող ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով և վերջինիս նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը քննելիս, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել տուժողի իրավահաջորդի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, ամբաստանյալն ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, դեպքից հետո մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն, խնամքին են գտնվում 2005թ. և 2009թ. ծնված երկու մանկահասակ երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, ֆիզիկապես վատառողջ է, 06.09.2010 թվականին բժշկասոցիալական փորձաքննության գործակալության կողմից ստացել է հաշմանդամության երրորդ խումբ, բնութագրվում է դրական և չարձանագրելով նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Այսպիսով, տուժողի իրավահաջորդի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների պահանջները, պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ վերջինս իր հետևությունները չի պատճառաբանել ու չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ, մասնավորապես այն, թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ և 244-րդ հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակը ինչու չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի պատճառաբանությանն այն մասին, որ դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բացասական բնութագրող հատկանիշ հաշվի չի առել վերջինիս` նախկինում երկու անգամ դատապարտված լինելու հանգամանքը, ապա վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը. Սույն գործի նյութերում առկա ամբաստանյալի դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքից երևում է, որ վերջինս Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի 28.12.2007թ. թիվ 1-109 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 2 տարի ժամկետով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, որով դատապարտվել է ամբաստանյալը, ըստ ծանրության աստիճանի դասակարգվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` 1) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում` փորձաշրջանն անցնելուց հետո. Գործի նյութերից երևում է, որ նախորդ դատավճռից հետո մինչև ամբաստանյալի կողմից նոր հանցագործություն կատարելը անցել է շուրջ 3 տարի, իսկ մինչ այդ ամբաստանյալը նոր հանցագործություն չի ատարել, ուստի վերջինիս դատվածությունը մարված է: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` <<Դատվածությունը հանելը կամ մարելը վերացնում է դատվածության հետ կապված իրավական բոլոր հետևանքները: Սույն նորմն արգելք չէ օրենքով սահմանափակումներ նախատեսելու` դատավորի, դատախազի, հատուկ քննչական ծառայության ծառայողի, ոստիկանության ծառայողի, քրեակատարողական ծառայողի, ազգային անվտանգության մարմիններում ծառայողի պաշտոններ զբաղեցնելու համար>>: Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի պատճառաբանություններին այն մասին, որ որպես ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի չի առել ամբաստանյալի կողմից հանցանքը թմրամիջոցների ազդեցության տակ կատարելու հանգամանքը, ապա վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տուժողի իրավահաջորդի կողմից բերված պատճառաբանությունը հիմնավորված չէ, քանի որ վերջինս չի վկայակոչել որևէ ապացույց առ այն, որ ամբաստանյալը հանցագործությունները կատարել է թմրամիջոցների ազդեցության տակ, այդպիսի ապացույց ձեռք չի բերվել նաև վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից: Իսկ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանից վերցված արյան և մեզի փորձանմուշների մեջ տոկսիկաքիմիական փորձաքննությամբ հայտնաբերված կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների առկայությունը բավարար չէ հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալն իրեն մեղսագրված արարքները կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետով նախատեսված թմրամիջոցների ազդեցության տակ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածով ամրագրված է նշանակված պատժի անհամապատասխանությունը հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: Մատնանշված հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով>>: Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Ավագյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, այն համապատասխանում է վերջինիս կողմից կատարած արարքների ծանորւթյանը և ամբաստանյալի անձին, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, որի պայմաններում դատարանի դատավճիռը պատժի խստացման մասով բեկանելու և տուժողի իրավահաջորդի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան: Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տուժողի իրավահաջորդ Խաչատուր Թադևոսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճիռը` Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-04-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 25-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը` 287 թերթից, 2-րդ հատորը` 206 թերթից: |
| Գործին կից նյութեր | չկա |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 25-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 287,206 թերթից: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-7247/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 31-05-2012 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0178/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 24-05-2012 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Տուժողի ներկայացուցիչ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Խաչատուր |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Ավետ Անդրանիկի Ավագյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 25-05-2012 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-7247 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 31-05-2012 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0178/01/11 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 31-05-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Ղուկասյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 07-06-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0178/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 7 հունիսի 2012 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 27-ի որոշման դեմ տուժողի իրավահաջորդի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճռով Ավետ Ավագյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների հիման վրա` Ա.Ավագյանը վերջնական դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով և տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով` զրկվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Տուժողի իրավահաջորդի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ օրինական ուժի մեջ է թողել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի դատավճիռը։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի հիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել տուժողի իրավահաջորդը` խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 27-ի որոշումը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված հիմքը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի, 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին և պետք է վերադարձվի հետևյալ պատճառաբանությամբ։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Ուստի, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ավետ Անդրանիկի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 27-ի որոշման դեմ տուժողի իրավահաջորդի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 19-06-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 21-06-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր` 287, 219 թերթ: |