ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0176/01/11
նախագահող դատավոր` Ա. Մկրտչյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ

ամբաստանյալ Ա.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆԻ
տուժող Հ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչ Մ.ԴԱՎԹՅԱՆԻ

2012 թվականի ապրիլի 17-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2012 թվականի հունվարի 31-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանի պաշտպան Ա.Մաթևոսյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հովհաննիսյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 16-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 15132811 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 12/
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Մելքոնյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 16-ի որոշմամբ թիվ 15132811 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 26/
3. 2011 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Ա.Հայրապետյանը ձերբակալվել է: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 55/
4.Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Հայրապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 91-92/
5. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Ա.Հայրապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 97/
6. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Մելքոնյանի 2011 թվականի նոյեմբերի 30-ի որոշմամբ Ա.Հայրապետյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 149/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Հայրապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 150-151/
7. 2011 թվականի դեկտեմբերի 02-ին թիվ 15132811 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 06-ին: /քրեական գործ, հատոր 2 էջ 2/
8. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ի որոշմամբ թիվ 15132811 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և 2012 թվականի դեկտեմբերի 14-ին նշանակվել` դատաքննության: /քրեական գործ, հատոր 2 էջ 3, 13/
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 31-ի դատավճռով (քրեական գործը քննվել է արագացված դատաքննության կարգով) Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում երեք տարի ժամկետով:
Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատիժը կրելու է ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2011 թվականի հոկտեմբերի 21-ից:
Իրեղեն ապացույց Հ.Հովհաննիսյանի հագուստները վերադարձվել են: /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 64-66/
10.Վերաքննիչ դատարանի 2012 թվականի մարտի 07-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանի պաշտպան Ա.Մաթևոսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
11. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:

Գործի փաստական հանգամանքները
12. Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա` 2011թ. հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 21-ի սահմաններում, Երևանի Ղափանցյան փողոցում վիճաբանության մեջ է մտել դեռևս 2011թ. հոկտեմբերի 14-ին, Երևանի Պարոնյան փողոցի վրա գործող <<Նարեկ>> ռեստորանում տեղի ունեցած միջադեպի հետ կապված, որի ընթացքում Արամայիս Հայրապետյանը Երևանի Ղափանցյան փողոցի թիվ 30 տանից նախապես իր հետ վերցրած խոհանոցային դանակով դիտավորությամբ հարվածել է Հայկ Հովհաննիսյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ առնանդամի, վերցայլային շրջանի և կրծքավանդակի ձախ կեսի թիկնային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող վերքերի ձևով: /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 64-66/

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
13. Ամբաստանյալ Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանի պաշտպան Ա.Մաթևոսյանը վերաքննիչ բողոքում հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Հայրապետյանի միջնորդությամբ կիրառել է արագացված դատաքննության կարգ:
2011թ. հոկտեմբերի 15-ին ժամը 21-ի սահմաններում` վիճաբանությանը նախորդած հոկտեմբերի 14-ին <<Նարեկ>> ռեստորանում կատարված միջադեպի ժամանակ Ա.Հայրապետյանը և քրեական գործով անցնող մյուս կողմը իրենց հարցերը լուծել են, և Ա.Հայրապետյանը բավարարված է եղել, որևէ առիթ կամ պահանջ չի ներկայացրել նոր հանդիպում կազմակերպելու համար:
Հակառակ դրան` տուժող կողմը հաշտվելու պատրվակով Ա.Հայրապետյանին <<հրավիրել>> է դեպքի վայր, որտեղ տեղի է ունեցել միջադեպը: Տուժողը և Ա.Հայրապետյանը միմյանց չեն ճանաչել: Տուժող կողմը ցանկացել է ոչ թե հաշտվել ամբաստանյալի հետ, այլ շարունակել միջադեպը և պարզաբանումներ անել:
Ա.Հայրապետյանը մտադրություն է ունեցել այդ հանդիպման ժամանակ հաշտվել, սակայն տեսնելով, որ հակառակորդները չորսն են, վախեցել և տանից դանակ է վերցրել` պաշտպանվելու նպատակով:
Ամբաստանյալն իր կամքով համաձայնվել է արագացված դատաքննության կիրառմանը և իրեն մեղավոր է ճանաչել, նրա կողմից հանցանքի կատարումը պայմանավորված է եղել տուժողի հակաօրինական վարքագծով:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը կամ ավելի մեղմ պատիժ չսահմանելը, քան նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքրի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, կնպաստի ոչ միայն ամբաստանյալի վատառողջ լինելն ավելի սրելուն, այլև հասարակությունից հարկադիր մեկուսացումը կխոչընդոտի համալսարանում նրա ուսումը շարունակելուն և ապագայում հասարակության համար պիտանի մարդ և պահանջվող մասնագետ դառնալուն:
14. Պաշտպան Ա. Մաթևոսյանը խնդրել է հաշվի առնել քրեական գործում եղած հանգամանքները, հանցանքը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն, որ քրեական գործում չկան հանցանքը ծանրացնող հանգամանքներ, Ա. Հայրապետյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածով ավելի մեղմ պատիժ սահմանել, քան նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքրի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
15. Պաշտպան Ա.Մաթևոսյանը պնդեց բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Հայրապետյանը միացավ պաշտպանին` խնդրելով բողոքը բավարարել:
Մեղադրող Ռ.Խաչատրյանը առարկեց բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը:
Տուժող Հ.Հովհաննիսյանը և վերջինիս ներկայացուցիչ Մ.Դավթյանը չառարկեցին բողոքի դեմ, խնդրեցին պաշտպան Ա.Մաթևոսյանի բողոքը բավարարել:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպան Ա.Մաթևոսյանի և ամբաստանյալ Ա.Հայրապետյանի ելույթները, մեղադրող Ռ.Խաչատրյանի, տուժող Հ.Հովհաննիսյանի և վերջինիս ներկայացուցիչ Մ.Դավթյանի պատասխանները, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն. <<. 1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2.Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն. <<. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
17. Առաջին ատյանի դատարանը 2012 թվականի հունվարի 31-ի դատավճռում, մասնավորապես, նշել է.<<… Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալ Արամայիս Հայրապետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել, մեղայականով ներկայացել և աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, վատառողջ է, հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, հանցանքի կատարումը պայմանավորված է եղել նաև տուժողի հակաօրինական վարքագծով:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել…>>:/քրեական գործ, հատոր 2, էջ 64-66/
18. Որոշման 16-րդ կետում նշված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Ա.Հայրապետյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ա.Հայրապետյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և հետևանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալը ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել` կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված, արատավորված չի եղել, մեղայականով ներկայացել և աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, վատառողջ է, հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, հանցանքի կատարումը պայմանավորված է եղել նաև տուժողի հակաօրինական վարքագծով, ինչպես նաև Ա.Հայրապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Հայրապետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ սահմանելով հաշվի է առել նրա անձը բնութագրող, այդ թվում բողոքում բերված տվյալները, ինչպես նաև հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը: Մասնավորապես, ամբաստանյալ Ա.Հայրապետյանի կատարած հանցանքի վտանգավորության աստիճանը գնահատելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը խոհանոցային դանակով դիտավորությամբ հարվածել է Հայկ Հովհաննիսյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ առնանդամի, վերցայլային շրջանի և կրծքավանդակի ձախ կեսի թիկնային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող վերքերի ձևով:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի շարադրանքից երևում է, որ դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը՝ սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակությունից երևում է, որ փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
20. Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առել պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերած բոլոր հանգամանքները և գտել, որ նշանակված պատիժը Ա.Հայրապետյանը պետք է կրի և աննպատակահարմար է համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանակաորեն չկիրառելը:
Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ Ա.Հայրապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին պահանջը բավարարվել չի կարող՝ նկատի ունենալով, որ նա կատարել են ծանր հանցագործություն և սույն որոշման մեջ նշված, նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բերած հիմնավորումները: Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածությունը, վստահությունը, որ առանց իրաան պատիժ նշանակելու, առանց նշանակված պատիժը կրելու հնարավոր է Ա.Հայրապետյանի ուղղումը: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը համաչափ է նրա կատարած արարքի ծանրությանը և անձնավորությանը, նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը: Իսկ վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, թե ամբաստանյալը ուսանող է` բողոքը բավարարելու հիմք հանդիսանալ չի կարող:
21. Ա.Հայրապետյանի ուղղումը և վերադաստիարակումը հնարավոր չէ նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածով սահմանված` նշանակվածից ավելի մեղմ պատիժ կիրառելու պայմաններում: Հաշվի առնելով նրա կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և հանցանքի բնույթը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում են օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու բացառիկ հանգամանքները:
22. Ամբաստանյալ Ա.Հայրապետյանի պաշտպան Ա.Մաթևոսյանի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական և քրեական դատավարության օրենքների պահանջները` հիմնավոր չեն:
Վերոգրյալ հիմնավորմամբ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Հայրապետյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն արդարացի է, օրինական ու հիմնավորված: Հետևաբար պատժի մեղմացման կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան` վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ նրա վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 31-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանի պաշտպան Ա. Մաթևոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Արամայիս Վլադիմիրի Հայրապետյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 31-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ