Գործ հ.ԵԱՔԴ/0128/01/11

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

06 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Կ.ԲԱՏԻԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանի պաշտպան Վաղարշակ Գևորգյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանի`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում 24.06.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14116011 քրեական գործը:
2011թ. հուլիսի 13-ին Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նույն օրվա որոշմամբ նրա կատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
16.07.2011թ. Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանը ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոսռիկանության Արաբկիրի բաժին և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է թողնվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
2011թ. օգոստոսի 24-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` ընդհանուր իրավասության դատարան/:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. նոյեմբերի 25-ի դատավճռով ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել` ազատազրկման` երկու տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 16.07.2011թ.-ից:
Խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 14.12.2011թ. ամբաստանյալի պաշտպան Վաղարշակ Գևորգյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 28.12.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։

2. Գործի փաստական հանգամանքները

Ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 00:50-ին իր ընկեր Դավիթ Իսպիրյանի կողմից վարած <<ՙՄերսեդես>> մակնիշի 63ՕՕ777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է դեպի Երևան քաղաքի Օրբելի փողոց, որտեղ Դ.Իսպիրյանի կողմից վարած վերը նշված մակնիշի ավտոմեքենան բախվել է <<Ավանգարդ>> տաքսի ծառայությանը պատկանող ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ67-82 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետևի մասին:
Ճանապարհատրանսպորտային պատահարի դեպքի վայրում, ալկոհոլային հարբածության վիճակում գտնվող Միքայել Բարսեղյանը և Դավիթ Իսպիրյանը սկսել են անհարկի վիճաբանել <<Սայպա>> մակնիշի Տ67-82 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ Հովհաննես Ենթրյանի հետ:
Ավտովարորդ Հ.Ենթրյանը հասկանալով, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Իսպիրյանը և Միքայել Բարսեղյանը գտնվում են ալկոհոլային հարբածության վիճակում և դեպքի վայրում հապաղելը կհանգեցնի կոնֆլիկտային իրավիճակի, դրանից խուսափելու համար իր մեքենայով հեռացել է դեպքի վայրից և ժամանել Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ հասցեում գտնվող <<Ավանգարդ>> տաքսի ծառայության գրասենյակի բակ: Դավիթ Իսպիրյանն իր մեքենայով հետևել է վարորդ Հովհաննես Ենթրյանին, և Միքայել Բարսեղյանի հետ ժամանելով նույն բակ, անտեսելով այն հանգամանքը, որ գտնվում են բազմաբնակարան շենքի բակում, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շարունակել են հայհոյանքներ տալ Հովհաննես Ենթրյանի հասցեին, այնուհետև, ձեռքերով հարվածներ հասցրել վերջինիս մարմնի տարբեր մասերին: Վերջինս հետագա, ավելի ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով փախել-մտել է Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենքի նկուղային հարկում գտնվող տաքսի ծառայության գրասենյակ և օգնության կանչել տաքսի ծառայության դիսպետչեր Արմեն Գասպարյանին: Վերջինս, միայնակ դուրս գալով բակ, փորձել է զսպել, հանդարտեցնել Միքայել Բարսեղյանին և Դավիթ Իսպիրյանին, սակայն վերջիններս շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել տաքսի ծառայության ղեկավարության հասցեին: Հայհոյանքների ձայները լսելով <<Ավանգարդ>> տաքսի ծառայության գրասենյակից դուրս են եկել տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանը և նրա ընկեր Սոս Մելիքսեթյանը, որոնք Մ.Բարսեղյանի և Դ.Իսպիրյանի խուլիգանական գործողությունները խափանելու նպատակով միջամտել են և փորձել սաստել նրանց: Սակայն Դավիթ Իսպիրյանը, կատարվածից վրդովված, սեփական անձի <<առավելությունն>> ընդգծելու նպատակով, որոշել է սպանել իրեն դիտողություն արած Արթուր Ղալումյանին: Հանցավոր մտադրությունը իրագործելու նպատակով, Երևան քաղաքի Կիևյան պողոտայի 2 շենքի բակում իր առավելությունը հասարակության մյուս անդամների նկատմամբ ցույց տալու, Արթուր Ղալումյանին ապօրինաբար, դիտավորությամբ կյանքից զրկելու նպատակով, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, սանձարձակ, անզուսպ եսասիրության և հասարակության մյուս անդամների նկատմամբ արհամարհական, անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, արհամարհելով օրենքների և բարոյական նորմերի պահանջները, իր մոտ գտնվող, նախաքննությամբ չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերված, տեսակը չպարզված հրազենից կրակել է Արթուր Ղալումյանի ուղղությամբ: Կրակոցների արդյունքում Արթուր Ղալումյանը փորձել է փախչել դեպքի վայրից, սակայն Դավիթ Իսպիրյանը շարունակել է կրակել նրա ուղղությամբ: Ստացված բազմաթիվ հրազենային վնասվածքներից Արթուր Ղալումյանն ընկել է գետնին և օգնության կանչել իր ընկեր Սոս Մելիքսեթյանին: Դավիթ Իսպիրյանը, տեսնելով Արթուր Ղալումյանին ընկած վիճակում, Միքայել Բարսեղյանի հետ <<Մերսեդես>> մակնիշի 63 ՕՕ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով դեպքի վայրից դիմել են փախուստի:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալի պաշտպան Վաղարշակ Գևորգյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատաիանի կողմից կայացված դատական ակտով թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ և 398-րդ հոդվածներով նախատեսված նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներ, դատավճռում գործի փաստական հանգամանքների մասին շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում հետազոտված ապացույցներին, չի կիրառվել այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման և կիրառվել է այն օրենքը, որը ենթակա չէր կիրառման, որոնք ազդել են գործով ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա և նշված դատավճիռը բեկանելու` ապացույցների անբավարարության պատճառաբանությամբ այդ հանցանքի կատարման մեջ, որոնք այդ մեղադրանքով նրա անմեղությունը ճանաչելու և հռչակելու և այդ հոդվածով նրան արդարացնելու հիմք են հանդիսանում:
Պաշտպանը նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես ամբաստանյալի մեղքը հաստատող ապացույց դատավճռում նշել է տուժող Հովհաննես Ենթրյանի դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, մինչդեռ դատաքննության ընթացքում պատասխանելով մեղադրողի և նախագահող դատավորի հարցերին` տուժողը բոլորովին այլ ցուցմունք է տվել:
Պաշտպանը նշել է, որ դատարանը, որպես Միքայել Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց դատավճռում նշել է`
<<Վկա Արմեն Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծաայության գրասենյակ է եկել վարորդ Հովհաննես Ենթրյանը և հայտնել, որ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63ՕՕ777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը և ուղևորը, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, իրեն հետևելով` եկել են գրասենյակի բակ, հայհոյանքներ տվել և հարվածել իրեն:>>, մինչդեռ, դատարանում տուժող Հովհաննես Ենթրյանը ցուցմունք է տվել և հայտնել, որ ՙԴիսպետչեր Արմեն Գասպարյանը ասաց ինչ է պատահել, ասի մեքենային խփել են: Ասաց ինչ է եղել, ասացի ոչ մի բան չի եղել, ուղղակի ավտոմեքենային խփել են, ասացի հիմա տղաները եկել են: Դուրս եկանք Արմենի հետ, մոտեցանք ավտոմեքենային, Արմենը ասաց ոչ մի բան չի եղել տղաներ ջան, ասաց ոչ միպահանջ չունենք: Միքայելը ասաց մեր վրա հլա կլյաուզա եք անում` իբր ես: Դրանից հետո ինձ Արմենը ինձ բրդբրդելով ասաց դու գնա ներս թող ոչ մի բան չլինի ասաց օֆիսից դուրս չգաս մինչև ես չասեմ՚: Այսինքն այն հանգամանքը, որ Միքայել Բարսեղյանը տուժողին չի հայհոյել ու չի հարվածել, դատարանում հաստատել է հենց ինքը` տուժողը, իսկ դատարանը հաշվի չի առել դա և դատական ակտի հիմքում դրել է ոչնչով չհիմնավորված Արմեն Գասպարյանի ցուցմունքի այդ հատվածը:
Պաշտպանը անդրադառնալով Միքայել Բարսեղյանին վերաբերվող վկայի դատաքննական ցուցմունքներին, որոնցով ըստ նրա` հերքվում է իր պաշտպանյալին մեղսագրվող արարքը, նշել է, որ դատարանը անհիմն կերպով անտեսել է դրանք:
Ամբաստանյալի պաշտպանը նշել է, որ դատարանը, որպես Միքայել Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց դատավճռում նշել է` ՙՎկա Արթուր Ղալումյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ իրեն պատկանող ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակ է եկել աշխատակից Արմեն Գասպարյանը և հայտնել, որ իր տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենային քիչ առաջ բախված ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը և ուղևորը գրասենյակի բակում են և հայհոյանքներ են տալիս թե իր, թե տաքսի ծառայության վարորդ Հովհաննես Ենթրյանի հասցեին: Միաժամանակ հայտնել է, որ այդ տղաները հարվածել են Հ.Ենթրյանին՚:, ինչը, ըստ պաշտպանի` իրականությանը չի համապատասխանում և հերքված է հենց տաքսի ծառայության աշխատող, դիսպետչեր, գործով վկա Արմեն Գասպարյանի ցուցմունքով, որը հաստատված է համարվել դատարանի կողմից, քանի որ դատական ակտում արձանագրվել է, ՙՀայհոյանքների ձայները լսելով ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակից դուրս են եկել տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանը և նրա ընկեր Սոս Մելիքսեթյանը>>, այսինքն, ըստ պաշտպանի` ակնհայտ է որ իրականում Արթուր Ղալումյանը ճիշտ ցուցմունք չի տվել նախաքննության ընթացքում, քանի որ նրա աշխատասենյակ ոչ ոք չի մտել ու ոչինչ չի հայտնել: Բնականաբար, արժանահավատ չեն կարող լինել նաև նրա ցուցմունքն ընդհանրապես Միքայել Բարսեղյանի մասով, առավել ևս, երբ ինչպես Արմեն Գասպարյանը, այնպես էլ Արթուր Ղալումյանը և նրա ընկեր Սոս Մելիքսեթյանը դուրս են եկել տաքսի ծառայության բակ` Միքայել Բարսեղյանը ընդհանրապես որևէ միջամտություն չի ունեցել:
Պաշտպանը նշել է, որ դատարանը, որպես Միքայել Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց դատավճռում նշել է` <<Վկա Սոս Մելիքսեթյանի դատաքննության փուլում տված ցուցմունքով...>>, մինչդեռ Սոս Մելիքսեթյանը դատարանում չի հարցաքննվել և ցուցմունք չի տվել, հետևաբար դատական ակտում վկայակոչած իբր վկա Սոս Մելիքսեթյանի դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը չի կարող գնահատվել որպես մեղադրող կամ արդարացնող ապացույց և որ դատարանը, որպես Միքայել Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց դատավճռում նշել է` <<Վկա Գուրգեն Թադևոսյանի դատաքննության փուլում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում գտնվել է իր բնակարանում և քնած է եղել, երբ բակի կողմից լսել է բարձրաձայն հնչող վիճաբանության ձայներ, հայհոյանքներ և կրակոցի ձայներ: Այնուհետև, լսել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուրի ձայնը, որը նույնպես խնդրել է այդ տղաներին հայհոյաքներ չտալ>>, մինչդեռ, վկան դատարանում ցուցմունք է տվել և մեղադրողի հարցերին պատասխանելով հայտնել, որ հայհոյանքներ չի լսել, չի լսել նաև իր սենյակում եղած ժամանակ, այն, ինչ ես ասել է դատարանում, նույնը ասել է նաև նախաքննության ժամանակ:
Պաշտպանը, անդադառնալով վկաներ, ամուսիններ Սերգեյ և Ռուզաննա Կարապետյանների, Գեղամ Ղազարյանի նախաքննական ցուցմունքներին որպես Միքայել Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց դատական ակտում նշելուն, նշել է, որ դրանք չեն կարող հանդիսանալ որպես ապացույց, քանի որ դատարանը այդ ցուցմունքները հրապարակել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի դրույթների պահանջների ակնհայտ խախտումներով, ինչը պայմանավորված է եղել հենց կայացված մեղադրող դատավճիռ կայացնելու հանգամանքով, դատարանը բացարձակապես անտեսել է պաշտպանության կողմի բազմաթիվ առարկությունները և հայտարարությունները դատարանի, ի դեմս նախագահող դատավորի անօրինական գործողությունների դեմ և չի բավարարել ու պատշաճ միջոցներ ձեռք չի առել դատակոչված վկաներին դատարան հրավիրելու և հարցաքննելու համար:
Պաշտպանության կողմն այն կարծիքին և համոզմունքին է, որ Միքայել Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է, այն զուտ ենթադրությունների ու կասկածների մի ամբողջություն, քրեական գործի փաստական տվյալների, ապացույցների միակողմանի՝ մեղադրական թեքումով գնահատման արդյունք է, քանի որ Միքայել Բարսեղյանի կողմից թույլ չի տրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի հատկանիշներով քրեորեն հետապնդելի արարք, նրա գործողություններում բացակայում է նշված հոդվածով նախատեսված հանցակազմն ընդհանրապես և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներն` մասնավորապես:
Ըստ պաշտպանի` վարույթն իրականացնող մարմինը օրենքը սխալ է կիրառել, ինչի արդյունքում Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ անհիմն մեղադրանք է առաջադրվել, իսկ դատարանն էլ իր հերթին օրենքը սխալ կիրառելով դատական ակտ է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով:

Պաշտպանը, վկայակոչելով Արման Մհերի Խաչատրյանի վերաբերյալ գործով 2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ին կայացրած ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումը, նշել է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցների վերլուծությունից հետևում է, որ Միքայել Բարսեղյանը ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության բակում է հայտնվել զուտ պատահականորեն, քանի որ Հովհաննես Ենթրյանը պատահարից հետո Դավիթ Իսպիրյանին առաջարկել է գնալ տաքսի ծառայություն, իսկ բակում գտնվելու ընթացքում թույլ չի տվել ու չի կատարել խուլիգանական բնույթի գործողություններ: Գործով ձեռք բերված ապացույցների վերլուծությունից նաև հետևում է, որ Միքայել Բարսեղյանը միջադեպին նախորդող պահին և նույնիսկ բուն միջադեպի ընթացքում նպատակ չի ունեցել կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հանրության նկատմամբ: Միայն այն բանից հետո, երբ Դավիթ Իսպիրյանի հետ խոսելիս տուժող Հովհաննես Ենթրյանը բարձրացրել է ձայնը, սկսել է կոպիտ և կռիվ հրահրող տոնով խոսել և իրականում իր գործողություններով հրահրել ու նպաստել է կռվի ու քաշքշուկի, Միքայել Բարսեղյանը այլևս չհամբերելով, ամոթանք է տվել Հովհաննես Ենթրյանին, դիտողություն անելով, թե ինչու է կլյաուզա անում, կռիվ սարքում և ձեռքին գտնվող 0,5 լիտր տարողության պոլիէթիլենային դատարկ շիշը նետել է նրա ոտքերի կողմը, որը նույնիսկ չի դիպչել նրան:
Այսինքն` ըստ պաշտպանի, քրեական գործի փաստական տվյալներով հաստատված է, որ Միքայել Բարսեղյանն ի սկզբանե նպատակ չի ունեցել կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ և նրա գործողություններում բացակայում է խուլիգանության հանցակազմը, Միքայել Բարսեղյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով որակելով, ինչպես նախաքննության մարմինը, այնպես էլ ընդհանուր իրավասության դատարանը անտեսել են այդ արարքի քրեաիրավական գնահատման համար էական նշանակություն ունեցող գործի փաստական տվյալները, մասնավորապես` Միքայել Բարսեղյանի կողմից Դավիթ Իսպիրյանի և Հովհաննես Ենթրյանի քաշքշուկին միջամտելու պահը, պատճառը, մինչդեռ, գործի փաստական տվյալներից երևում է, որ ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության բակում, Միքայել Բարսեղյանը որևէ խուլիգանական գործողություն չի կատարել, նրա գործողությունները պայմանավորված են եղել Հովհաննես Ենթրյանի ոչ իրավաչափ վարքագծով, այլ ոչ թե Միքայել Բարսեղյանի խուլիգանական դրդումներով:
Պաշտպանը նշել է, որ այս պայմաններում Միքայել Բարսեղյանը չի գործել խուլիգանական մղումներով` խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, ինչպես նախաքննության մարմինը, այնպես էլ ընդհանուր իրավասության դատարանը չեն հիմնավորվել, թե Միքայել Բարսեղյանի դրսևորած որ վարքագիծն է վկայում այն մասին, որ վերջինիս արարքը կատարվել է խուլիգանական դրդումներով կամ մղումներով, հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի, արհամարհանքի հողի վրա, որ նրա վարքագիծը բացահայտ մարտահրավեր է եղել ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ:
Պաշտպանը նշել է, որ եթե անգամ պայմանականորեն ընդունի, որ իրականում Միքայել Բարսեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է, ապա այդ տեսանկյունից, գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.11.2011թ-ի դատավճիռը նշանակված պատժի տեսակի և չափի առումով անհիմն` ակնհայտ խիստ է, այդ առումով այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և քրեական օրենքների ոչ ճիշտ կիրառմամբ և պահպանմամբ, պատժի տեսանկյունից դատական ակտը պատճառաբանված չէ, դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, որոնք էլ չեն գնահատվել վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դատարանը չի կիրառել կիրառման ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջը, խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջները, որևէ ձևով դատավճռում չի պատճառաբանել, թե ինչի՞ց ելնելով Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկման ձևով, այն դեպքում, երբ քրեական գործում չկա նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող որևէ հանգամանք, իսկ պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները բազմաթիվ են` Միքայել Բարսեղյանը ստեղծված իրավիճակում հայտնվել է զուտ պատահականորեն և հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, քանի որ նա չէր կարող նախատեսել, որ հայտնվելով տաքսի ծառալության բակում կարող էր ներկա գտնվել Դավիթ Իսպիրյանի կողմից հանցագործության կատարմանը:
Պաշտպանը նշել է, որ դատարանը չի կիրառել կիրառման ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին,. 2-րդ մասերը և փաստորեն Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ արդարացի պատիժ չի նշանակել, քանի որ հաշվի չի առել Ընդհանուր մասի դրույթները, որի արդյունքում նրա նկատմամբ նշանակված պատիժն համաչափ չէ և ակնհայտ խիստ է, դատարանը հաշվի չի առել վերոհիշյալ հանգամանքները և որևէ ձևով չի դիտարկել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված նվազագույն պատժի կամ տուգանքի որոշման տեսանկյունով:
Ըստ պաշտպանի` Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելու տեսանկյունից, ի թիվս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այլ՝ մյուս հանգամանքների, անհրաժեշտ էր հաշվի առնել նաև, որ Միքայել Բարսեղյանը ներկայացել է ինքնակամ և նույն պահին էլ վարույթն իրականացնող մարմնին գրավոր հայտնել օգնել և օժանդակել է քննությանը՝ գործով օբյեկտիվ ճշմարտության բացահայտմանը, հայտնելով ճշմարտությունը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մաս 9-րդ կետ), ինքնակամ է ներկայացել վարույթն իրականացնող մարմնին, ունի մշտական բնակության վայր, երիտասարդ է, ուսանող է, մինչ դեպքը սովորել է Գավառի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսում, չունի դատավածություն, չունի հանցավոր կապեր, բնութագրվում է դրական, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, չի խոչնդոտել քննությանն ընդհանրապես, ավելին դատարանում դրսևորած իր վարքագծով և կատարած պարզաբանումներով օգնեց ճշմարտությունը պարզելուն և նպաստեց արդարացի դատաքննության կատարմանը, հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ է հայտնվել դեպքի վայրում:
Պաշտպանը նշել է, որ դատավճռում չի նշվել և քրեական գործում էլ չկա Միքայել Բարսեղյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ բազմաթիվ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել դատարանի կողմից, այս պայմաններում դատարանը Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ անհամաչափ, խիստ, պատիժ նշանակելիս անտեսել ու խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի սկզբունքը, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և Միքայել Բարսեղյանի ուղղվելու մասին է վկայում վերոնշյալ բոլոր մեղմացուցիչ հանգամանքները, Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժի նշանակմամբ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և նոր հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը լուծված էր, քանի որ Միքայել Բարսեղյանը այդ ամբողջ ժամանակաընթացքում գտնվելով անազատության մեջ, նաև ՔԿՀ-ում դրսևորած վարքագծով, ըստ էության, արդեն իսկ ուղղվել ու վերադաստիարակվել էր և պատժի խստությամբ, մասնավորապես ազատազրկման դատապարտվելով չէ, որ պատժի ենթարկվածը պետք է ուղղվի կամ սոցիալական արդարությունը վերականգնվի, Միքայել Բարսեղյանը գիտակցել ու համապատասխան ճիշտ հետևություններ արել է:
Պաշտպանը, վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Հազարապետ Ալբերտի Հարությունյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մարտի 30-ի ՎԲ-50/07 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ ակնհայտ է, որ պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանն անտեսել է այս հանգամանքները ևս, որոշելով Միքայել Բարսեղյանի պատժի տեսակը, դատարանը միաժամանակ պետք է հաշվի առներ նշանակված պատժի չափը և այն կրելու պատժի նպատակներին հասնելու նպատակահարմարության հանգամանքը, ինչը չի արել, դա հաշվի առնելու դեպքում դատարանը կհամոզվեր, որ Միքայել Բարսեղյանը ուղղվել է և հանցանքը կատարելուց հետո նրա վարքագծի հետ կապված վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են նրա անձի և նրա կատարած հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ուստի պաշտպանության կողմն այն կարծիքին է, որ նշված բոլոր փաստերը խոսում են այն մասին, որ այս պայմաններում Միքայել Բարսեղյանին հասարակությունից մեկուսացնելու անհրաժեշտությունը չկար և նրա նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նվազագույն` ազատազրկման հետ չկապված` տուգանքի տեսքով պատիժ նշանակելով, դատարանի դատական ակտը պատժի առումով կլիներ համաչափ և արդարացի:
Ըստ պաշտպանի` վերոնշյալ հոդվածների իրավադրույթներից երևում է, որ դրանք հաշվի առնելու դեպքում դատարանը կհամոզվեր, որ վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են Միքայել Բարսեղյանի անձի և կատարած հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ուստի պետք է Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակեր հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն` ազատազրկման հետ չկապված` տուգանքի տեսքով պատիժ:
Այսպիսով, դատավճռից ակնհայտ երևում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները Դատարանի կողմից չեն գնահատվել գործի օրինական հիմնավորման և արդարացի լուծման տեսանկյունից, որի արդյունքում Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական դատավճիռ և նա անհիմն կերպով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Պաշտպանը նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից թույլ տրված և վերը ներկայացված՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներն ազդել են Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցում ճիշտ որոշում կայացնելու վրա և այդ խախտումները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ և 398-րդ հոդվածների ուժով ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու հիմք են:
Վերոգրյալներից ելնելով ամբաստանյալի պաշտպանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.11.2011թ. վերոհիշյալ դատավճիռը Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ճանաչելով և հռչակելով և նրա անմեղությունը այդ հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ, իսկ եթե դատարանը կգա այն եզրահանգման, որ Միքայել Բարսեղյանին մեղսագրվող հանցագործությունը ապացուցված է, ապա բեկանել և փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոհիշյալ դատավճիռը` Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատիժ 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և նրա նկատմամբ նշանակել նույն հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման հետ չկապված պատիժը` տուգանքը կամ նույն հոդվածի սանկցիայով նախատեսված` ազատազրկման հետ կապված նվազագույն պատիժը:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանը դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, պատճառաբանելով, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները:
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 23-ին իր ծանոթ Դավիթ Իսպիրյանի հետ վերջինիս պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 ՕՕ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցից դեպի Օրբելի փողոց, որի ընթացքում Դ.Իսպիրյանի անուշադրության պատճառով վերջինիս մեքենան ընդհարվել է արտասահմանյան մակնիշի մի տաքսի ավտոմեքենայի: Տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը, ավտովթարի հետ կապված պարզաբանումներ կատարելու համար առաջարկել է իրենց գնալ տաքսի ծառայության գրասենյակ: Հասնելով տաքսի ծառայության գրասենյակի բակ իրենց են մոտեցել տաքսի ծառայության աշխատակիցները և խոսակցության ընթացքում նրանց ու Դավիթ Իսպիրյանի միջև քաշքշուկ է առաջացել: Երբ ինքը ցանկացել է միջամտել, լսել է կրակոցներ և փախել դեպքի վայրից: Մ.Բարսեղյանը նշել է, որ ինքը որևէ մեկին չի հայհոյել, որևէ մեկի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, այդ թվում նաև ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի ցուցմունքները հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Հովհաննես Ենթրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում Օրբելի փողոցում ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63ՕՕ777 պետհամարանիշի ավտոմեքենան բախվել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայությանը պատկանող, իր կողմից շահագործվող ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ67-82 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասին:
Վթարի վայրում Դավիթ Իսպիրյանը սկսել է անհարկի վիճաբանել իր հետ: Ինքը հասկանալով, որ “Մերսեդես” մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դ.Իսպիրյանը և Մ.Բարսեղյանը գտնվում են հարբած վիճակում և այն կհանգեցնի կոնֆլիկտի, դրանից խուսափելու համար իր մեքենայով հեռացել է դեպքի վայրից և ժամանել Երևան քաղաքի Կիևյան 2 հասցեում գտնվող “Ավանգարդ” տաքսի ծառայության գրասենյակի բակ: Դ.Իսպիրյանն իր մեքենայով հետևել է իրեն և Մ.Բարսեղյանի հետ ժամանելով նույն բակ, հայհոյանքներ են տվել իր հասցեին, այնուհետև ինչպես Մ.Բարսեղյանը, այնպես էլ Դ.Իսպիրյանը, քաշքշել և հարվածներ են հասցրել իրեն: Հիշում է, որ Մ.Բարսեղյանն իրեն հարվածել է նաև պոլիէթիլենային շշով: Ինքն անմիջապես մտել է տաքսի ծառայության գրասենյակ և օգնության կանչել տաքսի ծառայության դիսպետչեր Արմեն Գասպարյանին, որը գալով բակ փորձել է հանդարտեցնել Մ.Բարսեղյանին և Դ.Իսպիրյանին, սակայն վերջիններս շարունակել են բարձրաձայն հայհոյանքներ տալ:
Վկա Արթուր Ղալումյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին ժամը 01-ի սահմաններում, երբ գտնվել է Երևան քաղաքի Կիևյան 2 բ շենքի նկուղային հարկում տեղակայված իրեն պատկանող “Ավանգարդ” տաքսի ծառայության գրասենյակում, ներս է եկել աշխատակից Արմեն Գասպարյանը և հայտնել, որ իր տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենային քիչ առաջ բախված “Մերսեդես՚” մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը և ուղևորը գրասենյակի բակում են և հայհոյանքներ են տալիս թե իր, թե տաքսի ծառայության վարորդ Հովհաննես Ենթրյանի հասցեին: Միաժամանակ հայտնել է, որ այդ տղաները հարվածել են Հ.Ենթրյանին: Ինքն իր ընկեր Սոս Մելիքսեթյանի հետ դուրս է եկել բակ և փորձել սաստել հայհոյանքներ տվող անձանց, սակայն վերջիններս շարունակել են հայհոյանքներ տալ իրենց հասցեին, որի ժամանակ էլ նրանցից մեկն իր մոտ գտնվող ատրճանակով կրակել է իր վրա և դիմել փախուստի:
Վկա Արմեն Գասպարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին ժամը 01-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 2 բ շենքի նկուղային հարկում գտնվող “Ավանգարդ” տաքսի ծառայության գրասենյակ է եկել վարորդ Հովհաննես Ենթրյանը և հայտնել, որ քիչ առաջ իր կողմից շահագործվող “Սայպա” մակնիշի Տ67-82 պատհամարանիշի ավտոմեքենային է բախվել “ՙՄերսեդես” մակնիշի 63ՕՕ777 պետհամարանիշի մի ավտոմեքենա, որի վարորդը և ուղևորը գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, իրեն հետևելով` եկել են գրասենյակի բակ, անհարկի հայհոյանքներ տվել իր հասցեին և հարվածել իրեն: Ինքը դուրս գալով բակ, փորձել է զսպել, հանդարտացնել Միքայել Բարսեղյանին և Դավիթ Իսպիրյանին, սակայն վերջիններս շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել ինչպես իր, այնպես էլ տաքսի ծառայության ղեկավարության հասցեին: Հայհոյանքների ձայները լսելով` “Ավանգարդ” տաքսի ծառայության գրասենյակից դուրս են եկել տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանը և նրա ընկեր Սոս Մելիքսեթյանը, որոնք Մ. Բարսեղյանի և Դ. Իսպիրյանի խուլիգանական գործողությունները խափանելու նպատակով միջամտել են և փորձել սաստել նրանց: Սակայն խոսակցության ընթացքում Դ. Իսպիրյանն իր մոտ գտնվող ատրճանակով մի քանի անգամ կրակել է Ա. Ղալումյանի ուղղությամբ և Մ. Բարսեղյանի հետ դեպքի վայրից դիմել փախուստի:
Արմեն Գասպարյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Մ.Բարսեղյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Սիմոն Յուխանյանի ցուցմունքերով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 23-ին, ժամը 24:00-ի սահմաններում իր կողմից շահագործվող ”Ավանգարդ” տաքսի ծառայությանը պատկանող “Սայպա” մակնիշի Տ67-83 պետհամարանիշի ավտոմեքենային է բախվել “Մերսեդես” մակնիշի 63ՕՕ777 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որի վարորդը, իջնելով մեքենայից, անհարկի վիրավորանքներ է հասցրել իրենց, այնուհետև հեռացել: 2011թ. հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, երբ վերադարձել է տաքսի ծառայության գրասենյակի բակ, իմացել է, որ նույն ավտոմեքենան բախվել է “Ավանգարդ” տաքսի ծառայությանը պատկանող Հովհաննես Ենթրյանի կողմից շահագործվող Տ67-82 պետհամարանիշի ավտոմեքենային, այնուհետև, ժամանելով Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենքի բակ, նշված մեքենայի վարորդը վիճաբանել Հ.Ենթրյանի հետ, որի ընթացքում իր մոտ գտնվող ատրճանակով կրակել տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանի վրա:
Վկա Սոս Մելիքսեթյանի ցուցմունքերով այն մասին որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում գտնվել է իր ընկերոջ` Արթուր Ղալումյանին պատկանող ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակում, երբ եկել է տաքսի ծառայության աշխատակից Արմեն Գասպարյանը և հայտնել, որ տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենային քիչ առաջ բախված ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը և ուղևորը գրասենյակի բակում են և հայհոյանքներ են տալիս թե իր, թե տաքսի ծառայության վարորդ Հովհաննես Ենթրյանին: Ինքն Ա.Ղալումյանի հետ դուրս է եկել բակ և փորձել սաստել հայհոյանքներ տվող անձանց, սակայն վերջիններս շարունակել են հայհոյանքներ տալ իրենց հասցեին, որի ժամանակ էլ նրանցից մեկն իր մոտ գտնվող ատրճանակով կրակել է Արթուր Ղալումյանի վրա և դիմել փախուստի:
Վկա, Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենքի 13 բնակարանի բնակիչ Գուրգեն Թադևոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում գտնվել է իր բնակարանում, երբ բակի կողմից լսել է բարձրաձայն հնչող հայհոյանքներ: Ձայներից հասկացել է, որ հայհոյանքներ տվողները երկու երիտասարդ տղաներ են: Լսել է նաև մի տարեց տղամարդու ձայն, որը խնդրում էր այդ տղաներին, հաշվի առնել իր տարիքը և հայհոյանքներ չտալ, սակայն այդ երկու երիտասարդները շարունակել են հայհոյանքներ տալ թե այդ տղամարդու, թե տաքսի ծառայության հասցեին: Այնուհետև լսել է “Ավանգարդ” տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուրի ձայնը, որը նույնպես խնդրել է այդ տղաներին հայհոյանքներ չտալ, սակայն վերջիններս շարունակել են իրենց լկտի վարքագիծը: Լսել է նաև իրար հետևից հնչող կրակոցներ, իսկ հետագայում իմացել, որ այդ տղաներից մեկն իր մոտ գտնվող ատրճանակով կրակել է Արթուրի վրա և փախել, իսկ Արթուրին ծանր վիճակում տեղափոխել են հիվանդանոց:
Վկա, Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենքի 22-23 բնակարանի բնակիչ Սերգեյ Կարապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում գտնվել է իր բնակարանում, երբ բակի կողմից լսել է բարձրաձայն հնչող հայհոյանքներ: Ձայներից հասկացել է, որ հայհոյանքներ տվողները երկու երիտասարդներ են, իսկ մնացածը փորձել են նրանց հանդարտեցնել: Այնուհետև, լսել է իրար հետևից հնչող կրակոցներ, իսկ հետագայում իմացել է, որ հայհոյանքներ տվող տղաները նույն օրն իրենց մեքենայով բախվել են ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենաներից մեկին և եկել են իրենց շենքի բակ, որտեղ տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանը փորձել է հանդարտեցնել նրանց, սակայն այդ տղաներից մեկն իր մոտ գտնվող ատրճանակով կրակել է Արթուրի վրա և փախել, իսկ Արթուրին ծանր վիճակով տեղափոխել են հիվանդանոց:
Վկա, Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենքի 22-23 բնակարանի բնակիչ Ռուզաննա Կարապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում գտնվել է իր բնակարանում, երբ բակի կողմից լսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ: Ձայներից հասկացել է, որ հայհոյանքներ տվողները երկու երիտասարդներ են, իսկ մնացածը փորձում են հանդարտեցնել նրանց: Այնուհետև, լսել է իրար հետևից հնչող կրակոցներ, իսկ հետագայում իմացել է, որ հայհոյանքներ տվող տղաները նույն օրն իրենց մեքենայով բախվել են ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենաներից մեկին և եկել են իրենց շենքի բակ, որտեղ տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանը փորձել է հանդարտեցնել նրանց, սակայն այդ տղաներից մեկը զենքով կրակել է Արթուրի վրա և փախել, իսկ Արթուրին ծանր վիճակով տեղափոխել են հիվանդանոց:
Վկա, Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենի 15 բնակարանի բնակիչ Գեղամ Ղազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 00:30-ից 01-ի սահմաններում գտնվել է իր բնակարանում, երբ բակի կողմից շուրջ հինգ-տաս րոպե լսել է նախ վիճաբանության ձայներ, իսկ վերջում` բարձրաձայն հայհոյանքներ: Ձայնից հասկացել է, որ հայհոյանքներ տվողը մի երիտասարդ է, որը գտնվում է ոչ սթափ վիճակում, իսկ համեմատաբար ավելի տարեց անձինք փորձում էին նրան սաստել: Հայհոյանքներից հետո վեճը մի քանի վայրկյան հանդարտվել է, որից հետո լսել է իրար հետևից հնչող մոտ 8-10 կրակոցներ, իսկ դրանից անմիջապես հետո` ավտոմեքենաների արագ տեղաշարժի ձայներ: Այդ պահին էլ ինքը մոտեցել է շենքի բակին նայող խոհանոցի պատուհանին և նկատել, որ մետաղյա ավտոտնակի և խաղահրապարակի դիմացից ինչ-որ մի անձ մյուսին թևանցուկ արած օգնել-նստեցրել է ինչ-որ ավտոմեքենա և արագ հեռացել: Շուրջ 50 րոպե անց, երբ ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, իջել է շենքի բակ և հարևաններից ու տաքսու վարորդներից տեղեկացել, որ ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության և ավտոմեքենայի միջև տեղի է ունեցել վթար, որից հետո վերջինիս վարորդը վիճաբանել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուրի հետ և ատրճանակով կրակել ու վիրավորել է նրան:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, ըստ որի վկաներ Արմեն Գասպարյանը, Հովհաննես Ենթրյանը ճանաչել են Միքայել Բարսեղյանին և հայտարարել, որ դա այն անձն է, որը 2011թ-ի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում Դավիթ Իսպիրյանի հետ հայհոյանքներ են տվել իրենց հասցեին, իսկ Հ.Ենթրյանը նշել է, նաև, որ Մ.Բարսեղյանը բռունցքներով հարվածել է իր գլխին:
Դեպքի վայրի զննման արձանագրությամբ, դրան կից լուսանկարչական հավելվածով և հատակագծով, ըստ որի դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ և 2ա բազմաբնակարան շենքերի կենտրոնական մասում գտնվող ընդհանուր բակը, որտեղից հայտնաբերվել և առգրավվել են թվով 8 հատ 9 մմ տրամաչափի պարկուճներ, մեկ հատ “Բիգ” տեսակի կրակայրիչ և մեղադրյալ Մ.Բարսեղյանին պատկանող “Պոլո” ապրանքանիշի ձեռքի ժամացույցը:
Վկաներ Արմեն Գասպարյանի և Հովհաննես Ենթրյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննմամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով այն մասին, որ Հ.Ենթրյանը և Ա.Գասպարյանը մատնացույց են արել Կիևյան 2բ և 2ա շենքերի բակում տեղադրված զրուցարանի մոտ գտնվող տարածքը:
Տուժող Հ.Ենթրյանը միաժամանակ հայտարարել է, որ նշված վայրում են Դ.Իսպիրյանը և Մ.Բարսեղյանը հահոյանքներ տվել իրենց հասցեին ու հարվածել իրեն:
Դատաքիմիական, դատահետքաբանական և ապրանքագիտական համալիր փորձաքննության թիվ 23971104 եզրակացությամբ, ըստ որի փորձաքննությանը ներկայացված “Սայպա” մակնիշի Տ67-82 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետևամասում առկա են մեխանիկական բնույթի վնասվածքի հետքեր, որոնք առաջացել են ավտոմոբիլի հետին վահանի ու համապատասխան բարձրություն ունեցող համեմատաբար հարթ մակերեսով կոշտ առարկայի հպման արդյունքում:
Փորձաքննությանը ներկայացված “Սայպա” մակնիշի Տ67-83 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի ձախ կողմում առկա են մեխանիկական վնասվածքներ և հետքեր, որոնք իրենց բնույթով վթարային են և կարող էին առաջանալ ”Սայպա” մակնիշի ավտոմոբիլի ձախ կողային մակերեսի և այլ տրանսպորտային միջոցի համապատասխան բարձրություններ ունեցող դետալների միջև տեղ գտած սահող բնույթի փոխազդեցության հետևանքով:
Վերաքննիչ դատարանը գնահատության ենթակելով ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի ցուցմունքները քրեական գործով ձեռք բերված և սույն որոշման մեջ շարադրված ապացույցների հետ իրենց համակցությամբ հանգում է այն հետևության, որ դրանք անհիմն են, հետապնդում են պատժից ու պատասխանատվությունիյց խուսափելու նպատակ և չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները բխում են ինչպես գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից, այնպես էլ դատարանում հետազոտված ապացույցներից:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանը ալկոհոլային հարբածության վիճակում ճանապարհատրանսպորտային պատահարի դեպքի վայրում Դավիթ Իսպիրյանի հետ միասին անհիմն վիճաբանել է “Սայպա” Տ67-82 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ Հովհաննես Ենթրյանի հետ, որից հետո տևական ժամանակով գտնվելով Դավիթ Իսպիրյանի կողմից վարած ավտոմեքենայում չի հեռացել, այլ հետապնդելով վարորդ Հովհաննես Ենթրյանին և գալով Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ հասցեում գտնվող “Ավանգարդ” տաքսի ծառայության գրասենյակ, բազմաբնակարան շենքի բակ ի ցույց դնելով իր անթաքույց արհամարանքը բնակիչների նկատմամբ և հասկացնել տալով իր “կարծեցյալ” առավելությունը, ուղղակի դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ Դավիթ Իսպիրյանի հետ շարունակել են հայհոյանքներ տալ Հովհաննես Ենթրյանի հասցեին, այնուհետև ձեռքերով հարվածներ հասցրել վերջինիս մարմնի տարբեր մասերին:
Տուժող Հովհաննես Ենթրյանի կողմից տաքսի ծառայության գրասենյակում թաքնվելուց հետո ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանը և Դավիթ Իսպիրյանը շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել տաքսի ծառայության ղեկավարության հասցեին: Հայհոյանքների ձայնը լսելով “Ավանգարդ” տաքսի ծառայության գրասենյակից դուրս են եկել Արթուր Ղալումյանը և նրա ընկեր Սոս Մելիքսեթյանը, որոնք Միքայել Բարսեղյանի և Դավիթ Իսպիրյանի խուլիգանական գործողությունները խափանելու նպատակով միջամտել են և փորձել սաստել նրանց: Սակայն Դավիթ Իսպիրյանը, կատարվածից վրդովված, իր մոտ գտնվող, նախաքննությամբ չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերված, տեսակը չպարզված հրազենից կրակել է Արթուր Ղալումյանի ուղղությամբ: Կրակոցների արդյունքում Արթուր Ղալումյանը փորձել է փախչել դեպքի վայրից, սակայն Դավիթ Իսպիրյանը շարունակել է կրակել նրա ուղղությամբ: Ստացված բազմաթիվ հրազենային վնասվածքներից Արթուր Ղալումյանն ընկել է գետնին և օգնության կանչել իր ընկեր Սոս Մելիքսեթյանին: Դավիթ Իսպիրյանը տեսնելով Արթուր Ղալումյանին ընկած վիճակում, Միքայել Բարսեղյանի հետ “Մերսեդես” մակնիշի 63ՕՕ777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով դեպքի վայրից դիմել են փախուստի:
Այսպիսով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանը կատարել է հանցագործություն նախատեսված ՀՀ քրեական օրնենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրա արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական` կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա է եղել կիրառման, ուստի սույն քրեական գործի շրջանակներում վերջինիս նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցին և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. “1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար”:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները”:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. “Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները”:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. “Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով”:
Դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի է առել այն, որ նա բնութագրվում է դրական, ուսանող է:
Դատարանը ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես` հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցագործությանը ամբաստանյալի մասնակցության աստիճանը, որպես նրա անձը բնութագրող տվյալներ դիտելով նաև այն, որ վերջինս ներկայացել է ինքնակամ և նախկինում դատապարտված չի եղել, հանգում է այն հետևության, որ սույն քրեական գործով դատարանի կողմից ամբաստանյալ Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի շրջանակներում նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, ուստի այն մեղմացնելու հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի ներկայացրած դատական ակտերին և դրանցում նշանակված պատժաչափի վերաբերյալ բերված հիմնավորումներին, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` յուրաքանչյուր ոք իր գործի քննության ժամանակ որպես իրավական փաստարկ իրավունք ունի մատնանշելու նույնանման փաստական հանգամանքներով մեկ այլ գործով Հայաստանի Հանրապետության դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները:
Գործող օրենսդրության վերը նշված պահանջների առկայության պայմաններում նկատի ունենալով, որ հիշյալ դատական ակտերը ներկայացրած կողմը ապացույցներ չի ներկայացրել դրանց օրինական ուժի մեջ մտնելու վերաբերյալ, բացի այդ չի ներկայացվել որևէ հիմնավորում, փաստարկ, տվյալ կամ պատճառաբանություն հիշյալ գործերի փաստական հանգամանքների և սույն գործի փաստական հանգամանքների նույնանման լինելու վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանը զերծ մնալով դատավարական կողմի գործառույթները իրականացնելու պարտավորությունից, գտնում է, որ դրանք չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն քրեական գործի շրջանակներում դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու համար, առավելևս որ հիշյալ գործերի փաստական հանգամանքները նույնանման չեն սույն գործի փաստական հանգամանքների հետ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալ Մ. Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ