Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0077/01/11
25 հոկտեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆՒ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Դ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Ա.Մկրտչյանի շահերի պաշտպան Տ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011թ. օգոստոսի 19-ի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
25.12.2010թ. հարուցվել է թիվ 14135210 քրեական գործը:
25.12.2010թ. Աշոտ Մկրտչյանը ձերբակալվել է:
Ամբաստանյալ Աշոտ Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է այն բանի համար, որ <<ապօրինի խոշոր չափի <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց իրացնելու դիտավորությամբ, 2010թ. դեկտեմբերի 19-ին, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի 1-ին նրբ. 9 շենքի բակում, Անդրանիկ Շահինյանից նախապես ստանալով 75.000 ՀՀ դրամ, նույն օրը Երևան քաղաքի Առաքելյան փողոցից ոմն Յուրիկից ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափի` 5 գրամ <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց, որը 2010թ. դեկտեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի Շինարարներ ու Արզումանյան փողոցների հատման խաչմերուկում իրացրել է Ա.Շահինյանին:
Բացի այդ, Ա.Մկրտչյանն ապօրինի խոշոր չափի <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց իրացնելու դիտավորությամբ, 2010թ. դեկտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքի Ֆուչիկի 1-ին նրբ. 9 շենքի բակում, Ա.Շահինյանից նախապես ստանալով 75.000 դրամ, նույն օրը Երևան քաղաքի Առաքելյան փողոցից ոմն Յուրիկից ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափի` 4,4 գրամ <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց, որն էլ Ա.Շահինյանին փոխանցելու պահին բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից և բերման է ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է 4,4 գրամ <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց>>:
2011թ. հունիսի 10-ին թիվ 14135210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Վերը նշված հանցագործության համար դատարանի 19.08.2011 թվականի դատավճռով Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 6 /վեց/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի կարգով Աշոտ Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` ափիոնային թմրամոլության դեմ:
Աշոտ Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. դեկտեմբերի 25-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող 2.6 գրամ և 4.4 գրամ հաստատուն քաշով <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացվել է:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Մկրտչյանի շահերի պաշտպան Տ.Գրիգորյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ քրեական գործի նյութերով չի հիմնավորվել Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանի կողմից դիտավորությամբ ապօրինի խոշոր չափի <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքը:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ա.Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ թեև երբեմն գործածում է թմրամիջոց, սակայն Անդրանիկ Շահինյանին երբևիցե <<ափիոն>> կամ այլ տեսակի թմրամիջոց չի իրացրել և Յուրիկ անունով անձնավորությունից երբևիցե թմրամիջոց ձեռք չի բերել:
Ինչ վերաբերում է Անդրանիկ Շահինյանի նախաքննական ցուցմունքներին, ապա դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում:
Աշոտ Մկրտչյանը նշել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ կիրառվել են խորթ մեթոդներ, որի ընթացքում իրենից խոստովանական ցուցմունքներ են կորզել:
Պաշտպանական կողմի կարծիքով` թեև սույն քրեական գործով նախաքննությունը տևել է ամիսներ շարունակ, սակայն գործով չի կատարվել բազմակոմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն: Նախաքննությունը կատարվել է թերի, հապճեպորեն, ապացույցների հավաքման միակողմանի` մեղադրող հակումով, կասկածելի հանգամանքները ի վնաս Ա.Մկրտչյանի գնահատելով, հակասական ցուցմունքները բազմակողմանի վերլուծության և ստուգման չենթարկելով և դրանք` առաջադրված մեղադրանքին համապատասխանեցնելով, որի արդյունքում կազմվել է ոչ օբյեկտիվ մեղադրական եզրակացություն:
Այս առումով, բողոքաբերը գտնում է, որ իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Դատաքննության ընթացքում գործով վկա Ա.Գալոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. դեկտեմբերի 24-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում իրեն հրավիրել են Արաբկիրի ոստիկանություն` որպես ընթերակա մասնակցելու ինչ-որ մեկի անձնական խուզարկությանը: Երբ ինքը մտել է ոստիկանության աշխատակցի աշխատասենյակ, ինչ-որ փաթեթ արդեն դրված է եղել ոստիկանության աշխատակցի սեղանին, իսկ վերջինս ինչ-որ բան է գրելիս եղել: Ինքը չի տեսել, թե այդ փաթեթը ում մոտից է հանվել, բայց իր կողմից աշխատասենյակ մտնելուց հետո` մոտ 5 րոպե անց, նույն աշխատասենյակ է մտել ևս մեկ անձնավորություն` երկրորդ ընթերական:
Իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվել գործում առկա մյուս ապացույցներով և կառուցված է միայն գործով վկա Անդրանիկ Շահինյանի, ոստիկանության աշխատակիցների հակասական ցուցմունքների և նախաքննական մարմնի ենթադրությունների հիման վրա:
Գործով վկա Ա.Շահինյանի ցուցմունքը մերկապարանոց հայտարարություն է, որը վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից չգիտես ինչու և ինչ հիմքով դրվում է իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում:
Անհասկանալի է, թե ինչից ելնելով է գործով վկա Անդրանիկ Շահինյանի ցուցմունքը դիտվել որպես արժանահավատ, երբ այն քրեական գործի նյութերում չի գտնում իր հիմնավորումը, ավելին վերջինս գտնվում է հետախուզման մեջ /09.08.2011թ. դ.ն.արձ./:
ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի, եվրոպական դատարանի բազմաթիվ նախադեպերի, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի պահանջների համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող կայացվել ենթադրությունների և մեկ անձի ցուցմունքների հիման վրա և պետք է հիմնավորվի անմեղության կանխավարկածի և ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելու հիման վրա:
Նման հանգամանքների բացահայտման պարտականություն ունի նախաքննություն իրականացնող մարմինը, ինչը չի կատարվել, այլ երկարատև նախաքննությունից հետո կազմվել է մեղադրական եզրակացություն` հիմնված զուտ ենթադրությունների վրա: Քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված է ներքին համոզմունքի գալու եղանակը, դրան վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է գա գնահատված ապացույցների համակցությամբ բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն կատարելով:Վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող անձին մեղադրել կամ արարքին քրեաիրավական գնահատական տալ կասկածների և ենթադրությունների վրա հիմնված իր կարծիքը հիմք ընդունելով, ինչը կատարվել է սույն գործով` մինչդատական վարույթում:
Իր պաշտպանյալ Ա.Մկրտչյանը շահագրգռված լինելով գործի արագ և օբյեկտիվ լուծման համար դատաքննության ընթացքում տվել է համապատասխան ցուցմունքներ, բացի այդ համարվում է սոցիալապես անապահով, ամուսնացած է, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ ձևով արատավորված չի եղել:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է դատարանի 19.08.2011թ. թիվ ԵԱՔԴ0077/01/11 դատավճիռը` Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանի վերաբերյալ բեկանել և փոփոխել և Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել:

3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը բողոքի դեմ, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ հաստատված է պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ձեռք բերված փաստական տվյալներով, նրա նկատմամբ նշանակված պատիժն արդարացի է, ուստի ամբաստանյալի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իրոք թմրամիջոցներ է գործածում, սակայն Ա.Շահինյանին <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց չի իրացրել և Յուրիկ անունով անձնավորությունից թմրամիջոց ձեռք չի բերել:
Ա.Մկրտչյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Ա.Շահինյանի խնդրանքով ու վճարած 75.000 ՀՀ դրամ գումարով Երևանի Առաքելյան փողոցից, իր ծանոթներից ոմն Յուրիկից, ձեռք է բերել 5 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց ու այն տվել Ա.Շահինյանին: Դրանից հետո կրկին 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, Ա.Շահինյանի խնդրանքով ու նրա կողմից վճարված 75.000 ՀՀ դրամ գումարով, նշված անձմավորությունից` ոմն Յուրիկից, ձեռք է բերել 5 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց ու այն Ա.Շահինյանին փոխանցելու պահին բռնվել է ՀՀ ոստիիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից: Նշել է նաև, որ այդ երկու անգամներն էլ ինքը Ա.Շահինյանի հետ այդ թմրամիջոցները օգտագործելու պայմանավորվածություն կամ նպատակ չի ունեցել:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալ Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով սույն գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված այլ ապացույցների հետ` գտնում է, որ ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքներն արժանահավատ չեն և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, բացի վերջինիս խոստովանական ցուցմունքներից հիմնավորված և հաստատված է սույն գործով ձեռք բերված և հավաստի ճանաչված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Գործով վկա Անդրանիկ Հենրիկի Շահինյանի նախաքննության փուլում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսվա սկզբներին Երևանի 15-րդ թաղամասի մոտակայքում հանդիպում է իր վաղեմի ծանոթ Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանին: Խոսակցության մեջ հիշատկել է, որ ինքը ժամանակին օգտոգործել է ափիոն տեսակի թմրամիջոց: Զրուցակիցը տեղեկանալով այդ մասին, իրեն հայտնել է, որ 1 գրամը 15.000 ՀՀ դրա գումարով անհրաժեշտության դեպքում կարող է ձեռք բերել իր համար: Խոսակցության ավարտին փոխանակվել են հեռախոսահամարներով` հետագայում կապ պաշտպանելու համար: Դրանից հետո` սույն թվականի դեկտեմբերի 19-ին, կապնվել է Ա.Մկրտչյանի հետ և, առաջարկի համաձայն, խնդրել է իրեն թմրանյութ տալ: Պայմանավորվել և հանդիպել են Ա.Մկրտչյանի բնակության վայր հանդիսացող Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 9 շենքի մոտ, որտեղ Ա.Մկրտչյանը` 5 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցի դիմաց իրենից պահանջել և ստանում է 75.000 ՀՀ դրամ գումար, որից հետո միայնակ հեռացել է այդ թմրամիջոցը ձեռք բերելու համար: Որոշակի ամանակ անց, հետ վերադառնալով, նշված գումարի դիմաց, 5 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցը փոխանցել է իրեն: Ինքը մի քանի օր շարունակ օգտոգործել է այդ թմրամիջոցից, այնուհետև դեկտեմբերի 24-ին որոշել, որ վերջ տա թմրամիջոցների օգտագործմանը: Այդ ժամանակ իր մոտ դեռ մնացած է եղել Ա.Մկրտչյանից ձեռք բերած թմրամիջոցից որոշակի քանակ` մոտ 2.5 գրամ, որը ինքը ներկայացնում է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և հայտնել ձեռքբերման աղբյուրը: Այնուհետև հանցագործության բացահայտման նպատակով զանգահարել և կրկին թմրամիջոցի ձեռքբերման համար պայմանավորվել է Ա.Մկրտչյանի հետ: Գնացել է նրա բնակության վայրի մոտ, որտեղ 5 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցի ձեռքբերման համար վերջինիս է վճարել 75.000 ՀՀ դրամ գումար: Ա.Մկրտչյանը միայնակ հեռացել է թմրանյութը ձեռքբերելու համար, այնուհետև մի պահ անց, հետ է վերադարձել և այն հենց իրեն իրացնելու պահին բռնվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
Վկա Անդրանիկ Հենրիկի Շահինյանն առերես հարցաքննության ընթացքում Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանին առերես պնդել է իր ցուցմունքները:
Քրեական գործով վկա Ալբերտ Բորիսի Գալոյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ժամը 23:20-ի սահմաններում Երևանի Ազատության պողոտա և Մամիկոնյանց փողոցի խաչմերուկի մոտ տեղակայված <<Սթար>> հանրախանութից գնումներ կատարելիս իրեն է մոտեցել ոստիկանության աշխատակից, հայտնել է, որ Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում պետք է կատարվի անձնական խուզարկություն և իրեն հրավիրել է որպես ընթերակա մասնակցելու նշված գործողությանը: Ինքը ոստիկանության աշխատակցի հետ բարձրացել է Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատասենյակներից մեկը, որտեղ բացի իրենից գտնվել է մեկ այլ ընթերակա: Իրենց ներկայությամբ ոստիկանության աշխատակիցը խուզարկության է ենթարկել մի քաղաքացու` Աշոտ Մկրտչյանին: Խուզարկության ընթացքում Ա.Մկրտչյանի մոտ հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակով փաթեթավորված գորշ գույնի զանգված: Ա.Մկրտչյանը դրանից հետո հայտարարել է, որ այն հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել իր օգտագործման համար: Դրանից հետո կազմվել է արձանագրություն խուզարկության մասին, որն ինքը` որպես ընթերակա, հաստատել է ստորագրությամբ:
Գործով վկա Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, ժամը 23:20-ի սահմաններում գտնվել է Երևանի Ազատության պողոտայի վրա գտնվող կանգառում: Այդ պահին իրեն է մոտեցել ոստիկանության աշխատակից և հայտնել, որ Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում պետք է կատարվի մի քաղաքացու անձնական խուզարկություն և իրեն հրավիրել է որպես ընթերակա մասնակցելու նշված գործողությանը: Միաժամանակ իրեն պարզաբանվել է նաև ընթերակայի իրավունքները և պարտականությունները: Ինքը այդ աշխատակցի հետ բարձրացել է Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատասենյակներից մեկը, որտեղ մի պահ հետո եկել է ևս մեկ ընթերակա: Իրենց ներկայությամբ ոստիկանության աշխատակիցը խուզարկության է ենթարկել մի քաղաքացու, որի անունը այդ ժամանակ տեղեկացել էր, որ Աշոտ Մկրտչյան է: Խուզարկության ընթացքում Ա.Մկրտչյանի տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակով փաթեթավորված գորշ գույնի զանգված: Ա.Մկրտչյանը դրանից հետո հայտարարել է, որ այն հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել իր օգտագործման համար: Դրանից հետո ոստիկանության աշխատակիցը կատարվածի մասին կազմել է արձանագրություն, որի բովանդակությունը իրենց ստորագրությամբ հաստատել են ինքը և մյուս ընթերական:
ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ Նարեկ Մելսիկի Սիմոնյանի, նույն բաժանմունքի ավագ օպեր-լիազորներ Գարիկ Գարուշի Հովանյանի դատաքննության փուլում տված, և Արամայիս Գնունու Սիմոնյանի, օպեր-լիազորներ Ռաֆայել Վարդանի Պետրոսյանի, Վաղինակ Հովհաննեսի Հայրապետյանի նախաքննության փուլում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Անդրանիկ Շահինյանից ստացված տեղեկությունը իրականացնելու համար ձեռնարկվել են օպերատիվ միջոցառումներ` թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեպք բացահայտելու համար:
Միջոցառման շրջանակներում Աշոտ Մկրտչյանի կողմից Անդրանիկ Շահինյանին թմրանյութ իրացնելու պահին բռնել են վերջինիս և բերման ենթարկել բաժին, որտեղ ընթերակաների մասնակցությամբ կատարվել է Ա.Մկրտչյանի անձնական խուզարկություն և հայտնաբերվել է թմրամիջոց:
Փորձագետի թիվ 690 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր 2.6 գրամ հաստատուն քաշով թվով հինգ կտոր նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց:
Փորձագետի թիվ 689 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված 4.4 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց:
Փորձագետի թիվ 1001 եզրակացությամբ այն մասին, որ 25.12.2010 թվականին Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ:
Փորձագետի թիվ 8 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ա.Շահինյանի կողմից ներկայացված և Ա.Մկրտչյանի մոտ հայտնաբերված ու փորձաքննության ներկայցված <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցները` ըստ իրենց հանքային քիմիական բաղադրության, միանման են, հնարավոր է ունեն միևնույն ծագման աղբյուրը:
Փորձագետի թիվ 016-11 եզրակացությամբ այն մասին, որ Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանը տառապում է <<Ափիոնային թմրամոլություն>> ախտորոշմամբ և ունի հարկադիր բուժման կարիք:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Ա.Շահինյանի կողմից 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին ներկայացված 2.6 գրամ հաստատուն քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցի և նույն օրը Ա.Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 4.4 գրամ հաստատուն քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ:
2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելու և նույն օրը նրան անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին կազմված արձանագրություններով:
Անդրադառնալով բողոքաբերի այն փաստարկներին, որ Աշոտ Մկրտչյանը նշել է, որ իր նկատմամբ կիրառվել են խորթ մեթոդներ, որի ընթացքում իրենից ինքնախոստովանական ցուցմունքներ են կորզել, ապա վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ այդ հանգամանքը հաստատող ոչ մի հիմնավոր և համոզիչ փաստարկ պաշտպանական կողմը չի ներկայացրել:
Միաժամանակ վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով բոլոր քննչական գործողությունները կատարվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, ամբաստանյալի և վկաների իրավունքներն ու օրինական շահերը նախաքննության ընթացքում որևէ ձևով չեն խախտվել և նրանք օգտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության դրույթներով իրենց վերապահված բոլոր իրավունքներից:
Նման պայմաններում, բողոքաբերի պատճառաբանությունները հիմնավորված չեն և չեն բխում քրեական գործի փաստական տվյալներից, այլ նպատակ են հետապնդում կատարված հանցագործությանը ամբաստանյալի մասնակցությունը հերքելու, նախաքննական մարմնի կողմից ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն արհեստականորեն արժեզրկելու:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները հանգամանորեն հետազոտվել և օբյեկտիվ գնահատման են ենթարկվել դատաքննության ընթացքում և եզրակացությունները կառուցվել են միայն ապացույցների համալիր գնահատականի հիման վրա:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն փաստարկներին, որ իր պաշտպանյալը նախկինում դատված կամ որևէ այլ ձևով արատավորված չի եղել, ապա վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ վերոնշյալ հանգամանքը հաշվի է առնվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, իսկ դրական բնութագրվելու վերաբերյալ բողոքաբերի կողմից չի ներկայացվել որևէ ապացույց, այդպիսին բացակայում է նաև քրեական գործի նյութերում:
Անդրադառնալով պաշտպանի այն փաստարկին, որ վկա Անդրանիկ Շահինյանի ցուցմունքը մերկապարանոց հայտարարություն է և այն չի կարելի դիտել որպես արժանահավատ, քանի որ այն քրեական գործի նյութերում չի գտնում իր հիմնավորումը, ավելին վերջինս գտնվում է հետախուզման մեջ, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ պատճառաբանությունն անհիմն է, քանի որ վկա Անդրանիկ Շահինյանի ցուցմունքներն անարժանահավատ համարելու որևէ հիմք առկա չէ, դրանք արժանահավատ են, համապատասխանում են իրականությանը, որովհետև բխում են նաև գործի մյուս փաստական հանգամանքներից, իսկ այն հանգամանքը, որ վկան գտնվում է հետախուզման մեջ, չի կարող վերջինիս ցուցմունքի անարժանահավատության հիմք հանդիսանալ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, մեղսագրված արարքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությունների ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալի գործողություններում առկա են նրան առաջադրված մեղադրանքը հաստատող օբյեկտիվ տվյալներ, իսկ նշանակված պատիժն արդարացի է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի պահանջներից:
Այսպիսով քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի, հետևաբար պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, օբյեկտիվ հիմքեր չկան:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ա.Մկրտչյանի շահերի պաշտպան Տ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. օգոստոսի 19-ի դատավճիռը` Աշոտ Սամվելի Մկրտչյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ