Գործ ԵԱՔԴ/0054/01/11

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

14 հոկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ

ՄԵՂԱԴՐՈՂ Հ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ռ. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Գոռ Խաչատրյանի շահերի պաշտպան Ռևիկ Գաբրիելյանի վերաքննիչ բողոքը` Գոռ Կարապետի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2010 թվականի հուլիսի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14119710 քրեական գործը` անհայտ անձի կողմից Ռուզաննա Բակալյանի ոսկյա շղթան և խաչը բացահայտ հափշտակելու փաստի առթիվ։
2010 թվականի սեպտեմբերի 15-ին սույն քրեական գործով վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով` մինչև որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձի պարզումը:
2011 թվականի մարտի 16-ին քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է` կասեցման հիմքերի վերացման պատճառաբանությամբ:
Նույն օրը Գոռ Կարապետի Խաչատրյանը ձերբակալվել է:
2011 թվականի մարտի 18-ին Գոռ Կարապետի Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 19-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գոռ Կարապետի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի մարտի 16-ից:
2011 թվականի ապրիլի 20-ին մեղադրյալ Գոռ Կարապետի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի 2011 թվականի մայիսի 04-ի որոշմամբ սույն քրեական գործով Աբովյան քաղաքի 4-րդ միկրոշրջանի 30 շենքի բակից, Աբովյան քաղաքի Սարալանջի գերեզմանատան հարակից ամայի տարածքից գողություններ, ինչպես նաև Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 25 շենքի անկյունից, Կոմիտաս 54 շենքի անցումից, Կոմիտաս 27 շենքի մոտի գետնանցումից, Իսահակյան 24 շենքի մոտ` Երիտասարդական մետրոյի շրջակայքից և Տիգրան Մեծ փողոցի վրա` Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի շենքի մոտից կողոպուտներ կատարելու համար Գոռ Խաչատրյանի վերաբերյալ մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` հանցակազմի բացակայության պատճառով:
2011 թվականի մայիսի 06-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գոռ Կարապետի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։
2011 թվականի հունիսի 14-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանի որոշմամբ ամբաստանյալ Գոռ Կարապետի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով փոփոխվել է` հոդվածի այդ մասն ուժը կորցրած ճանաչելու հիմքով և մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2011 թվականի հուլիսի 07-ի դատավճռով Գոռ Կարապետի Խաչատրյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Գոռ Կարապետի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել է 2011 թվականի մարտի 16-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վճռել է նաև Գոռ Խաչատրյանից հօգուտ տուժողներ Սվետլանա Մինասյանի և Սուսաննա Գրիգորյանի համապատասխանաբար բռնագանձել 55.000/հիսուն հինգ հազար/ և 75.000/յոթանասուն հինգ հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի հուլիսի 28-ին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գոռ Խաչատրյանի պաշտպան Ռևիկ Գաբրիելյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի օգոստոսի 26-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2011 թվականի սեպտեմբերի 26-ին քրեական գործը վերամակագրվել է:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.

Գոռ Կարապետի Խաչատրյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի հուլիսի 14-ին, ժամը 1530-ի սահամններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 63-րդ շենքի 8-րդ մուտքի մոտ մոտեցել է նույն շենքի 102-րդ բնակարանի բնակիչ Ռուզաննա Իլիչի Բակալյանին և վերջինիս պարանոցից ձեռքով քաշել և պոկել է նրա ոսկյա շղթան իր խաչի տեսքով ոսկյա կախազարդով, դիմել է փախուստի: Բացի այդ, 2010 թվականի օգոստոս ամսվա վերջին Գոռ Խաչատրյանը Երևան քաղաքի Կոմիտաս 17-րդ շենքի մոտ մոտեցել է Լենա Ցոլակի Փանոսյանին ու կրկին նշված եղանակով բացահայտ հափշտակել է վերջինիս պարանոցի ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի: Բացի այդ, նկարագրված դեպքից օրեր անց` 2010 թվականի սեպտեմբեր ամսվա սկզբին մեղադրյալ Գոռ Խաչատրյանը Երևան քաղաքի Գյուլբեկյան 29-րդ շենքի մոտ մոտեցել է Սուսաննա Լևիկի Գրիգորյանին ու կրկին նույն եղանակով բացահայտ հափշտակելով վերջինիս պարանոցի ոսկյա շղթան` դիմել է փախուստի: 2011 թվականի մարտի 16-ին, ժամը 1830-ին կողոպուտ կատարելու կասկածանքով Կոտայքի մարզի Սարալանջի փողոցի 5-րդ շենքի մոտից Գոռ Կարապետի Խաչատրյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Գոռ Խաչատրյանի պաշտպան Ռևիկ Գաբրիելյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ թեև դատարանը դատական ակտ կայացնելիս հաշվի է առել, որ իր պաշտպանյալը նախկինում արատավորված չի եղել, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարվածի համար, հանցագործությամբ տուժողներ Ռուզաննա Բակալյանին և Լենա Փանոսյանին պատճառված վնասները վերականգնվել են, չնայած մյուս տուժողներ Սուսաննա Գրիգորյանը և Սվետլանա Մինասյանը հրաժարվել են ներկայանալ դատաքննությանը, և վնասի վերականգնման պահանջ չեն ներկայացրել, իր պաշտպանյալը պատրաստ է իր հարազատների օգնությամբ հատուցել վերջիններիս պատճառված վնասը, երիտասարդ է, այնհուհանդերձ սահմանել է խիստ պատիժ:
Չվիճարկելով դատավճռի օրինականությունը` պաշտպանը գտնում է, որ Գոռ Խաչատրյանը շուրջ չորս ամիս գտնվելով անազատության մեջ հասկացել է իր կողմից կատարած հանցավոր արարքի հետևանքները և այն, որ նա մինչ հանցանք կատարելը զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքներով, օգնել մորը ընտանիքի տնտեսության վարելուն, որպիսի հանգմանքները հիմք են տալիս հանգելու այն հետևության, որ իր պաշտպանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն կայացնելով որոշում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-րդ, 394-րդ հոդվածներով` պաշտպան Ռևիկ Գաբրիելյանը խնդրել է դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` կայացնել նոր դատական ակտ` Գոռ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:

4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.

Մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճռով Գոռ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը համաչափ է կատարած արարքին, դատավճիռն օրինական է և հիմնավորված:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանության կողմի ելույթը, մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Առաջին ատյանի դատարանում, մինչև դատաքննությունն սկսելը, ամբաստանյալ Գոռ Խաչատրյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Մեղադրող Հ.Մարտիրոսյանը չի առարկել արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գոռ Կարապետի Խաչատրյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք:
Ամբաստանյալ Գոռ Խաչատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի, նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության հիմքով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք, նրա արարքին դատարանի կողմից տրված քրեաիրավական գնահատականը քննության առարկա չի դարձնում, այլ քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
/ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման օրենսդրական պայմանները ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկնաբանել է և այդ խնդրի վերաբերյալ իր իրավական դիրքորոշումն արտահայտել է Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ 124/07, Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07, Հուսիկ Սուրենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08 և այլ որոշումներում:/
Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը /Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշում/:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի նաև ամբաստանյալի կողմից հանցագործության կատարման եղանակը: Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներին համապատասխան՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելը պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
Դատարանն ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը և սոցիալական նշանակությունը գնահատելիս, հաշվի առնելով օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը` գտել է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով:
Դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը, համաձայն որի` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը` Գոռ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակել է նվազագույն պատիժ` ազատազրկում 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, տառապում է սահմանային աստիճանի մտավոր թերզարգացումով և աֆեկտիվ անկայունությամբ, հատուցել է Ռ.Բակալյանին և Լ.Փանոսյանին պատճառված վնասը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, և նշանակել է պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում և որպես Գոռ Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև այն, որ տուժող Սվետլանա Մինասյանը վերաքննիչ դատարան ներկայացրած իր դիմումի համաձայն` քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում, իսկ համաձայն դրամարկղի մուտքի օրդերի` որպես տուժող Սուսաննա Գրիգորյանին պատճառված վնասի հատուցում վճարվել է 75.000 /յոթանասուն հինգ հազար/ ՀՀ դրամ:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի դատավճիռն օրինական, հիմնավորված, պատճառաբանված է, այն կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի պահանջների պահպանմամբ, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գոռ Խաչատրյանի շահերի պաշտպան Ռևիկ Գաբրիելյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Գոռ Կարապետի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ