ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԱՔԴ/0044/01/11
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

20 օգոստոսի 2011 թվական ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Ռ. ԱԶԱՐՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Պ. ԲՈՇՆԱՂՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա. ԱՂԱՅԱՆԻ
պաշտպան` Է. ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ա. ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանի պաշտպան Է. Աղաջանյանի բերած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանի, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ. Մանասյանի 2011 թվականի հունվարի 23-ի որոշմամբ` փաստի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: /տես` քր. գործ, հ.1 գ/թ 1/

2. 2011 թվականի հունվարի 23-ին Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 12-15/

3. Ավագ քննիչ Մ. Մանասյանի 2011 թվականի հունվարի 25-ի որոշմամբ Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: /տես` հ.1 գ-թ 60-62/

4. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` առաջին ատյանի դատարան/ 2011 թվականի հունվարի 25-ի որոշմամբ բավարարվել է ավագ քննիչ Մ. Մանասյանի միջնորդությունը և մեղադրյալ Արմեն Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: /հ.1 գ-թ 74/
5. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 18-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Մ. Մանասյանի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա. Կիրակոսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամկետով` մինչև 2011 թվականի ապրիլի 23-ը: /հ.1 գ-թ 238/

6. Ավագ քննիչ Մ. Մանասյանի 2011 թվականի ապրիլի 8-ի որոշումներով` Ա. Կիրակոսյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: /հ.1 գ-թ 268-272/

7. 2011 թվականի ապրիլի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար: /հ.2 գ-թ 2/

8. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 14-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և մեղադրյալ Ա. Կիրակոսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 15 օրով: 2011 թվականի ապրիլի 26-ի որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում քննության 2011 թվականի մայիսի 5-ին, նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան: /տես`հ.2 գ-թ 3, 14/

9. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի հունիսի 29-ի դատավճռով, Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011 թվականի հունվարի 23-ից:
Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է նաև Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանից հօգուտ Թամարա Խաչիկի Միսակյանի, որպես բուժման լրացուցիչ ծախսեր, բռնագանձել ութսուն հազար (80.000) ՀՀ դրամ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Թամարա Խաչիկի Միսակյանին ի պահ հանձնված ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-U600 մոդելի և ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-E250 մոդելի բջջային հեռախոսները թողնել Թամարա Միսակյանի տնօրինությանը: /հ.2 գ-թ 68-70/

10. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 2011 թվականի հուլիսի 14-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանի պաշտպան Է. Աղաջանյանը: /Վերաքննիչ դատ. նյութեր հ.3 գ-թ 2-4/

11. Վերաքննիչ դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 25-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության: /հ.3 գ-թ 7-10/

Գործի փաստական հանգամանքները

12. Ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանը վերոհիշյալ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել այն բանի համար, որ նա Թամարա Միսակյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնության գործադրելով բացահայտ հափշտակել է վերջինիս պայուսակը:
2011 թվականի հունվարի 22-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում, Արմեն Կիրակոսյանը Ռոբերտ Բախշյանի հետ միասին և վերջինիս կողմից վարվող ՙՖոլկսվագեն Ջետտա՚ մակնիշի 20 ԱՏ 545 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով Կոմիտասի պողոտայով շրջելու ընթացքում, թիվ 42 շենքի դիմաց նկատել է Թամարա Միսակյանին և խնդրել է Ռ. Բախշյանին կանգնեցնել ավտոմեքենան։
Այնուհետև, դուրս գալով մեքենայից, Արմեն Կիրակոսյանը թիկունքի կողմից մոտեցել է Թ. Միսակյանին և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ ծոծրակի շրջանից հրելով, բացահայտ հափշտակել է Թ. Միսակյանին պատկանող 35.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պայուսակը, որի մեջ եղել է 22.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-U600 մոդելի, 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH E250 մոդելի բջջային հեռախոսները, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ բանալիների կախազարդը, ընդհանուր 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կոսմետիկայի պարագաները, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ասեղնագործ հուշանվեր-զարդերը և 365 ՀՀ դրամին համարժեք 1 ԱՍՆ դոլար գումարը, պատճառելով ընդհանուր 125.365 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Պայուսակը հափշտակելուց հետո Արմեն Կիրակոսյանը վերադարձել է Ռ. Բախշյանի մոտ և վերջինիս կողմից վարած ավտոմեքենայով դեպքի վայրից դիմել է փախուստի:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

13. Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանի պաշտպան Է. Աղաջանյանը նշել է, որ դատարանի 29.06.2011թ. դատավճիռը հիմնավորված չէ, չի բխում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներից և գործի փաստական հանգամանքներից, Ա. Կիրակոսյանի արարքին տրվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական, որի հետևանքով նրա նկատմամբ կայացվել է անարդարացի դատավճիռ:
Դատավճիռը ենթակա է բեկանման և փոփոխման` Ա. Կիրակոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով պետք է դադարեցնել և նրա արարքին տալ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դեպքի կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանն իր ցուցմունքներում նշել է, որ 22.01.2011թ. ժամը 22.00-ի սահմաններում, կոմիտասի պողոտայի թիվ 42 շենքի դիմաց նկատել է միայնակ քայլող մի կնոջ, որի ձեռքում եղել է պայուսակ: Ակնկալելով, որ պայուսակում կարող է գումար լինել, իջել է մեքենայից, մոտեցել այդ կնոջը հետևի մասից և ձեռքից քաշելով պայուսակը` հափշտակել այն ու դիմել փախուստի: Ա. Կիրակոսյանը նշել է նաև, որ պայուսակը հափշտակելու ընթացքում տուժող Թ. Միսակյանին չի հրել, չի հարվածել և որևէ այլ ձևով նրա կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն չի գործադրել:
Տուժող Թ. Միսակյանը իր դատաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ 22.01.2011թ. ժամը 22-ի սահմաններում տուն վերադառնալու ճանապարհին, երբ գտնվել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 22 շենքի մոտ, ինչ որ մեկը, հետևից, ձեռքից քաշելու միջոցով հափշտակել է իր պայուսակը: Քանի որ դեպքը եղել է ձմեռը` հունվար ամսին, ասֆալտը սառցակալած է եղել, ուստի պայուսակը քաշելու ընթացքում նա սայթակել է և կորցնելով հավասարակշռությունը վայր ընկել, որի ընթացքում, ձեռքերով ասֆալտին հենվելու հետևանքով, ձախ դաստակի 3-րդ և 4-րդ մատերի հետին մակերեսների շրջանում ստացել է քերձվածքներ:
Տուժող Թ. Միսակյանը, դատաքննության ընթացքում բազմիցս նշել է, որ պայուսակը հափշտակելու ընթացքում ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանը իրեն չի հրել, չի հարվածել և որևէ այլ ձևով նրա կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն չի գործադրել: Իսկ ձախ դաստակի 3-րդ և 4-րդ մատերի հետին մակերեսի շրջանում քերձվածքների տեսքով առաջացած առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքը նա ստացել է պայուսակը ձեռքից քաշելու ընթացքում, սառցակալած ասֆալտի վրա սայթակելու հետևանքով:
Նախաքննության ընթացքում տուժող Թ. Միսակյանը մեղադրյալ Ա. Կիրակոսյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ հայտնել է, որ նշված դեպքի ժամանակ Ա. Կիրակոսյանի կողմից նրա նկատմամբ հարված, հրում կամ որևէ նմանատիպ այլ գործողություն չի կատարել:
Տուժող Թ. Միսակյանը, որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս հայտնել է, որ նշված դեպքի կապակցությամբ հաղորդում տալիս, դեռևս գտնվում էր սարսափի ազդեցության տակ և իրեն թվում էր, որ իրեն հարվածել են, քանի որ ինքը վայր է ընկել: Բայց հետո, ժամանակի ընթացքում նորից մտովի վերհիշելով դեպքը պնդել է, որ ինքը վայր է ընկել ոչ թե Ա. Կիրակոսյանի կողմից հարվածելու կամ հրելու, այլ հավասարակշռությունը կորցնելու հետևանքով:
Այսպիսով, վարույթն իրականացնող մարմնի վարկածը այն մասին, թե իբր տուժող Թ. Միսակյանը ձախ դաստակի մատների շրջանում ստացած քերձվածքները ստացել է Ա. Կիրակոսյանի կողմից կողոպտվելու ընթացքում իրեն հրելու կամ հարվածելու հետևանքով, հերքվել է դատաքննության ժամանակ և կրում էր զուտ ենթադրության բնույթ:
Պաշտպանը նշել է, որ պաշտպանական կողմը գտնում է, որ Ա. Կիրակոսյանի կողմից` տուժողի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու փաստը չի հիմնավորվել և այդ մասով նրա արարքին տրվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական:
Համաձայն տուժող Թ. Միսակյանի դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության` նշված հանցանքի կատարման հետևանքով, բացի ձախ դաստակի 3-րդ և 4-րդ մատերի հետին մակերեսների շրջանում քերձվածքների տեսքով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներից, վերջինս որևէ այլ վնասվածք չի ստացել: Տուժող Թ. Միսակյանը նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնին դիմում է ներկայացրել նաև այն մասին, որ իրեն ամբողջությամբ հատուցվել է կատարված հանցագործության հետևանքով պատճառված նյութական վնասը և ինքը որևէ պահանջ չունի իրեն պատճառված գույքային վնասի մասով:
Մինչդեռ դատարանում, իր ճառում տուժողը լրացուցիչ գումարային պահանջ է ներկայացրել 80.000 ՀՀ դրամի չափով` իբրև բուժման լրացուցիչ ծախսեր, իսկ դատարանը անհիմն կերպով բավարարել է տուժողի պահանջը: Տուժող Թ. Միսակյանը, որպես բուժման լրացուցիչ ծախսեր ներկայացված 80.000 ՀՀ դրամ գումարի վերաբերյալ գրավոր քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել, չի նշել, թե նշված հանցանքի կատարմամբ իր առողջությանը կոնկրետ ինչ վնաս է պատճառվել, ինքը կոնկրետ ինչ բուժում է ստացել և ինչպես է գոյացել պահանջված 80.000 ՀՀ դրամը:
Բացի այդ, դատարանը հաշվի չի առել, որ իր պաշտպանյալ Ա. Կիրակոսյանը ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում չաշխատող կինը և մեկ մանկահասակ երեխա, բնութագրվում է դրական, դատվածությունը մարված է, շահագրգռված լինելով գործի օբյեկտիվ քննության համար, տվել է համապատասխան ցուցմունքներ, մեղադրվում է միջին ծանրության հանցանք կատարելու մեջ, հանցանքը կատարել է նյութական ծանր վիճակից ելնելով, անկողծորեն զղջում է կատարվածի համար, ամբողջովին փոխհատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը, շուրջ 6 ամիս գտնվում է նախնական կալանքի տակ:
Վերոգրյալից ելնելով Ա. Կիրակոսյանի պաշտպան Է. Աղաջանյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը:
Ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրա արարքին տալ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասին:
Հաշվի առնելով գործում առկա վերը թվարկված մեղմացուցիչ հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա. Կիրակոսյանի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ:
Տուժող Թ. Միսակյանի կողմից, որպես բուժման լրացուցիչ ծախսեր 80.000 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու պահանջը մերժել:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանական կողմի ելույթը, ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանին, մեղադրող Ա. Աղայանին, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.

Ա/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը.

14. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:

15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:

16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:

17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:

18. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի հունիսի 29-ի դատավճռով, Ա. Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել և դատավճռում նշել է հետևյալը. <<Նախնական քննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Կիրակոսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և մասամբ խոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ունեցել է գումարային պարտք, պարտատիրոջը պարտավորվել է այն մարել 2011 թվականի հունվարի 22-ին։ Անհրաժեշտ գումար չունենալու պատճառով որոշել է գրավ դնել իր բջջային հեռախոսը։ Այդ նպատակով 2011 թվականի հունվարի 22-ին, կեսօրին զանգահարել է ընկերոջը՝ Ռոբերտ Բախշյանին ու խնդրել, որ վերջինս իր ավտոմեքենայով իրեն տեղափոխի գրավատուն։ Ռ.Բախշյանը չի մերժել և հանդիպման է գնացել իրենց ընդհանուր ծանոթ Գեորգի Գաբոյանի հետ: Նրանց պատմել է իր խնդիրների մասին, որից հետո Գեորգին առաջարկել է գնալ Զովունի գյուղում գտնվող գրավատուն, որտեղ աշխատել է նրա ծանոթը և գրավադրել հեռախոսը։ Միասին գնացել են Զովանի գյուղում գտնվող գրավատան, որտեղ ինքը 17.000 ՀՀ դրամի դիմաց գրավ է դրել բջջային հեռախոսը։ Այնուհետև, վերադարձել են Երևան, որտեղ Գ.Գաբոյանին տուն ուղեկցելու նպատակով իջեցրել են Վ.Վաղարշյան փողոցում։
Այնուհետև, իր խնդրանքով Ռ.Բախշյանի ավտոմեքենայով շրջել են Երևան քաղաքի տարբեր վայրերով իր ծանոթներից փոխարինաբար գումար հայթայթելու նպատակով, ինչն ապարդյուն է եղել։ժամը 22-ի սահմաններում Ռ.Բախշյանը ցանկացել է իրեն տանել տուն և այդ նպատակով Կոմիտասի պողոտայով ուղևորվել են դեպի Նոր-Նորք թաղամաս։Ճանապարհին՝ Կոմիտասի պողոտայի թիվ 42 շենքի դիմաց, նկատել է միայնակ քայլող մի կնոջ, ով ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Թամարա Միսակյանը։Ակնկալելով, որ Թ. Միսակյանի պայուսակում կարող է գումար լինել, որոշել է այն կողոպտել և առանց իր մտադրությունը հայտնելու՝ Ռ.Բախշյանին խնդրել է կանգնեցնել մեքենան։ Ռ. Բախշյանը հետևելով իր խնդրանքին, առանց պատճառն իմանալու մեքենան կանգնեցրել է թիվ 42 շենքի կողային հատվածում, իսկ ինքը դուրս գալով և շուրջ 20 քայլ հեռանալով մեքենայից, թիկունքի կողմից մոտեցել է Թ.Միսակյանին և նրա ձեռքից քաշելու միջոցով հափշտակել է պայուսակը։Իրեն անհասկանալի պատճառով ինքը վայր է ընկել, սակայն անմիջապես ոտքի կանգնելով դիմել է փախուստի։ Վերադարձել և նստել է Ռ.Բախշյանի ավտոմեքենան, միաժամանակ պահանջել է, որ վերջինս արագ հեռանա կայանած վայրից, ինչն էլ Ռ.Բախշյանը կատարել է։ Ընթացքում Ռոբերտին պատմել է կատարածի մասին, միաժամանակ զննելով հափշտակած պայուսակի պարունակությունը, դրա միջից հանել է ՙՍամսունգ՚ տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 1 հատ 1 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամը, իսկ մնացած իրերը, պայուսակի հետ միասին նետել է Կոմիտասի պողոտայի պատահական հատվածում։Նշված բջջային հեռախոսները վաճառելու համար գնորդ փնտրելու նպատակով՝ զանգահարել և Ռ.Բախշյանի հետ միասին կրկին հանդիպել է Գ.Գաբոյանին, ով այդ ժամանակ գտնվել է Կոմիտասի պողոտայում տեղակայված ՙԱրևելյան խոհանոց՚ սրճարանի մոտ։Գ.Գաբոյանին չհայտնելով հեռախոսների հափշտակված լինելու հանգամանքը, խնդրել է օգնել դրանք վաճառել կամ գրավ դնել։ Գաբոյանի առաջարկով որոշել են գնալ Զովունի գյուղում գտնվող գրավատուն, սակայն կարճ ճանապարահատված գնալուց հետո, Ռ.Բախշյանի ավտոմեքենայի վառելիքը վերջացել է: Վերջինս մեքենան կանգնեցրել է Կոմիտաս պողոտայի թիվ 1 շենքի մոտակայքում։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ և կողոպուտ կատարելու կասկածանքով տարել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին։
Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Արմեն Կիրակոսյանը հայտնեց, որ դեպքի պահին մութ է եղել, գետինը` սառած: Տուժողին մոտեցել է թիկունքի կողմից և քաշել պայուսակը: Տուժողին ինքը չի դիպել, միայն պայուսակն է քաշել: Երբ ինքը շրջվել է, որ գնա, վայր է ընկել, կանգնել ու վազել է դեպի մեքենան: Թ.Միսակյանի ընկնելն ինքը չի նկատել: Ռ.Բախշյանը չի իմացել իր մտադրության մասին: Ինքը միայն նրան ասել է, որ կանգնեցնի մեքենան: Պայուսակից վերցրել է 1 դոլար և բջջային հեռախոսները: Գ.Գաբոյանին չի ասել, որ հեռախոսները գողացված են: Ընդունում է, որ սխալ է արել, դա կատարել է պարտքերը վերադարձնելոի նպատակով:
Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Թամարա Խաչիկի Միսակյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011 թվականի հունվարի 22-ին, ժամը 2200-ի սահմաններում, տուն վերադառնալու ճանապարհին, երբ գտնվել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 42 շենքի մոտ, թիկունքի հատվածից ծոծրակի շրջանում հրելու հետևանքով վայր է ընկել դեմքով դեպի ասֆալտը և հենվելով ձեռքերի վրա ծածկել է դեմքը՝ վնասվածքներից խուսափելու նպատակով։ Միաժամանակ նկատել է, որ մի երիտասարդ քաշելու միջոցով հափշտակել է պայուսակը: Շրջվելով տեսել է, որ կողոպուտ կատարող անձը, ում հետագայում տեսել և ճանաչել է ոստիկանության բաժնում, վազքով հեռացել և նստել է 20 ՍՏ 545 պետհամարանիշի մուգ գույնի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին, դիմել է փախուստի։ Անմիջապես գնացել և կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում, որտեղ քիչ անց տեսել է կողոպուտը կատարած անձին և իմացել է, որ նրա անունը Արմեն Կիրակոսյան է։ Կողոպուտի արդյունքում հափշտակվել է իրեն պատկանող 35.000 դրամ արժողությամբ պայուսակը, 15.000 դրամ արժողությամբ դրամապանակը, 10.000 դրամ արժողությամբ բանալիների կախազարդը, 10.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ կոսմետիկական պարագաները, 15.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1 կոմպլեկտից բաղկացած թվով 4 հատ ասեղնագործ հուշանվեր զարդերը, 365 դրամին համարժեք 1 ԱՍՆ դոլար գումարը, ինչպես նաև քննությամբ հայտնաբերված և ապրանքագիտական փորձաքննությամբ գնահատված՝ 22.000 դրամ արժողությամբ ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-U600 մոդելի և 18.000 դրամ արժողությամբ ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH E250 մոդելի բջջային հեռախոսները։Իրեն պատճառված նյութական վնասը վերականգնվել է հանցագործություն կատարած անձանց հարազատների կողմից։
Դատաքննության ժամանակ տուժող Թամարա Միսակյանը հայտնեց, որ պայուսակը հափշտակելու ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Կիրակոսյանն իրեն չի հրել, չի հարվածել: Նախկին ցուցմունքները գրելիս եղել է սթրեսային վիճակում: Պնդում է, որ ինքը վայր է ընկել պայուսակը ուժեղ քաշելու ընթացքում հավասարակշռությունը կորցնելու հետևանքով: Տուժողը հայտնեց նաև, որ իրեն պատճառված 120.000 ՀՀ դրամ վնասից վերականգնվել է 85.000 ՀՀ դրամը:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Թամարա Միսակյանի նշված պատճառաբանություններն անհիմն են, հետապնդում են ամբաստանյալին օգնելու և պատիժը մեղմացմելու նպատակ, ուստի արժանահավատ պետք է համարել տուժողի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ իրեն ամբաստանյալը ծոծրակի շրջանում հրել, վայր է գցել, որից հետո քաշել-պոկելով կողոպտել է իր պայուսակը:
Վկա Գեորգի Վահագի Գաբոյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին պատահական առիթով ծանոթացել է Ռոբերտ Բախշյանի և Արմեն Կիրակոսյանի հետ։ 2011 թվականի հունվարի 22-ին, ցերեկն իրեն զանգահարել է Արմեն Կիրակոսյանը և խնդրել հանդիպել։Արմենի հետ հանդիպմանը գնացել Է Ռոբերտի հետ միասին, վերջինիս ավտոմեքենայով։ Արմենը խնդրել է օգնել իր բջջային հեռախոսը գրավադրելու հարցում։ Միասին գնացել են Զովանի գյուղում գտնվող գրավատուն, որտեղ Ա.Կիրակոսյանը գրավ դնելով իր բջջային հեռախոսը, ստացել է 17.000 ՀՀ դրամ գումար, ապա վերադարձել են Երևան, որտեղ ինքը տուն գնալու նպատակով իջել է Վ.Վաղարշյան փողոցում։Այնուհետև, ժամը 2200-ի սահմաններում Ա.Կիրակոսյանը կրկին զանգահարել է իրեն և պարզելով գտնվելու վայրը՝ Ռ.Բախշյանի հետ միասին հանդիպել են իրեն Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող ինտերնետ ակումբի մոտ։ Նույն պահին Ա.Կիրակոսյանը ցույց տալով իր մոտ եղած 2 բջջային հեռախոսները, խնդրել է օգնել դրանք վաճառելու կամ գրավադրելու հարցում: Ա.Կիրակոսյանից հարցրել է հեռախոսների հնարավոր գողացված լինելու մասին և ստանալով բացասական պատասխան, համաձայնել է օգնել այդ հարցում, առաջարկելով դրանք կրկին Զովունի գյուղում գտնվող գրավատանը հանձնելու։Նստելով Ռ.Բախշյանի ավտոմեքենան և կարճ ճանապարահատված ուղևորվելուց հետո, ավտոմեքենայի վառելիքը վերջացել է և վերջինս մեքենան կանգնեցրել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 1 շենքի մոտակայքում։ Քիչ անց, նշված վայրից, Ա.Կիրակոսյանի և Ռ.Բախշյանի հետ միասին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից տարվել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին՝ կողոպուտ կատարելու կասկածանքով։ Ոստիկանության բաժնում տեղեկացել է, որ իրականում վերը նշված բջջային հեռախոսները Ա.Կիրակոսյանը կողոպտել է:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 163 եզրակացությամբ այն մասին, որ տուժող Թ. Միսակյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ ձախ դաստակի 3-րդ և 4-րդ մատերի միջֆալանգային հոդերի շրջանների հետին մակերեսների քերծվածքների ձևով, հասցվել են բութ առարկայով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում և հաշվի առնելով քերծվածքների անատոմիական տեղակայությունները, չի բացառվում ղրանց առաջացումը ինչպես բութ առարկայի ներգործությամբ, այնպես էլ իր հասակի բարձրությունից վայր ընկնելու հետևանքով։
Ռ.Բախշյանի ՙՖոլկսվագեն Ջետա՚ մակնիշի 20 ՍՏ 545 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 23.01.2011թ. ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում զննության ենթարկված վերը նշված ավտոմեքենայի սրահում հայտնաբերվել են տուժող Թ.Միսակյանից հափշտակված՝ ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-U600 մոդելի և ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-E250 մոդելի բջջային հեռախոսներով։
Ռ.Բախշյանի ՙՖոլկսվագեն Ջետա՚ մակնիշի 20 ՍՏ 545 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված Ա.Կիրակոսյանի կողմից հափշտակված ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-U600 մոդելի և ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-E250 մոդելի բջջային հեռախոսները տուժող Թ.Միսակյանին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի Թ.Միսակյանը ճանաչել է Ա.Կիրակոսյանի կողմից հափշտակված իրեն պատկանող բջջային հեռախոսները։
ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-U600 մոդելի և ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH E250 մոդելի բջջային հեռախոսներն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 93 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-U600 մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2011 թվականի հունվարի 22-ի դրությամբ կազմում է 22.000 դրամ, ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH E250 մոդելի բջջային հեռախոսի՝ 18.000 դրամ։
Ռոբերտ Բախշյանի ՙՖոլկսվագեն Ջետա՚ մակնիշի 20 ՍՏ 545 պետհամարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ։
Արմեն Կիրակոսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի նա մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայի թիվ 42 հասցեի մայթեզրի այն հատվածը, որտեղ կատարել է կողոպուտը։
Ռոբերտ Բախշյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի նա մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 42 հասցեի մայթեզրի այն հատվածը, որտեղ կայանել է ավտոմեքենան Ա.Կիրակոսյանի խնդրանքով։
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:>>:

19. Առաջին ատյանի դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Արմեն Կիրակոսյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա զղջում է կատարածի համար, նրա խնամքին է գտնվում մինչև տասնչորս տարեկան երեխան, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը գտել է, որ կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Կիրակոսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ նրա կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար Արմեն Կիրակոսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ տուժող Թամարա Միսակյանին պատճառված վնասը մասամբ է հատուցվել և դատական քննության ժամանակ տուժողը որպես բուժման լրացուցիչ ծախսեր` ութսուն հազար (80.000) ՀՀ դրամի պահանջ է ներկայացրել, գտել է, որ Թամարա Միսակյանի քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է բավարարել:
2011թ. փետրվարի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Թամարա Խաչիկի Միսակյանին ի պահ հանձնված ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-U600 մոդելի և ՙSAMSUNG՚ տեսակի SGH-E250 մոդելի բջջային հեռախոսները պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:

20. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանի պաշտպան Է. Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ Ա. Կիրակոսյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղսագրված արարքում հաստատված է:

21. Այսպիսով, ամբաստանյալ Ա. Կիրակոսյանի կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրա մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, ամբաստանյալի պաշտպան Է. Աղաջանյանի բողոքում առկա փաստարկները, հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և Ա. Կիրակոսյանի արարքը` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու համար:

Բ/ Վերաննիչ բողոքի հիմնավորվածությունը քաղաքացիական հայցի մասով.

22. Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով քաղաքացիական հայցի հարցին, անհրաժեշտ է համարում հայտնել հետևյալ իրավական դիրքորոշումը:

23. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի համաձայն` քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում են հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը կամ դատարանը:

24. <<Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության դատական պրակտիկայի մասին>> ՀՀ Դատարանների նախագահների խորհրդի 2006 թվականի հունիսի 13-ի թիվ 100 որոշման մեջ մասնավորոպես նշված է. <<…Լինում են դեպքեր, երբ դատարանները լուծում են քաղաքացիական հայցը հայցադիմումի բացակայության պայմաններում…>>:
25. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի ՎԲ 139/07 որոշմամբ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի հարուցման առթիվ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<…Ինչ վերաբերվում է բողոքի` քաղաքացիական հայցին վերաբերող մասին, ապա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով:
Նույն օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց. ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին: Ինչպես երևում է գործի նյութերից, քրեական գործի քննության ընթացքում հայցադիմում չի ներկայացվել, իսկ հայցադիմումի բացակայության պայմաններում, <<Դիլիջան>> Ազգային պարկի աշխատակցի ցուցմունքի հիման վրա, քաղաքացիական հայցի բավարարումը չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներից: Ուստի վերաքննիչ դատարանը իրավացի է գտնվել, բեկանելով դատավճռի այն մասը, որով առանց հայցադիմումի առկայության, լուծում է տրվել քաղաքացիական հայցին…>>:

26. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, սույն քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տուժողը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված նյութական վնասը կազմել է 83.365 ՀՀ դրամ և պահանջել է այն հատուցել, որի կապակցույամբ, քննիչի որոշմամբ նա ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր` առանց հայցադիմում ներկայացնելու: /գ-թ 214-215, 216/:
Այնուհետև տուժողը դիմում է ներկայացրել, որ հանցագործությամբ իրեն պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ հատուցվել է: /253/:
Դատարանում, գործի դատաքննության ընթացքում տուժողի կողմից հայցադիմում չի ներկայացվել, այլ դատական վիճաբանությունների ընթացքում արտասանած ճառում նա պահանջել է հատուցել լրացուցիչ բուժման ծախսերը և դատարանը խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի պահանջները, հայցը բավարարել է, ինչը չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներից: Ուստի և դատավճիռը քաղաքացիական հայցի մասով պետք է բեկանել և ոչ թե պետք է քաղաքացիական հայցը մերժել, այլ քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության:

27. Իսկ ինչ վերաբերվում է այն հանգամանքին, թե ինչպիսի հանգուցալուծում պետք է ունենա տուժողի բուժման լրացուցիչ ծախսերի հատուցման հարցը, ապա Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով այդ հարցին, նշում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց չհարուցելու դեպքում անձն իրավունք ունի քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Արմեն Գրիգորի Կիրակոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով դատավճիռը` քաղաքացիական հայցի մասով, բեկանել և այն թողնել առանց քննության` սույն որոշման մեջ նշված Վերաքննիչ դատարանի հայտնած պատճառաբանություններով:

3. Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:

4. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

5. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ռ. ԱԶԱՐՅԱՆ

Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ