ԵԱՔԴ 0014/01/11





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
28.03.2011թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª

նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Գոռ Շահբազյանի,
պաշտպան` Սեր•եյ Մկրտչյանի,
տուժող` Մերի Մարտիրոսյանի

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`

Հայկ Սամվելի Պապյանի` ծնված` 15.11.1971թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` մինչև 14 տարեկան երկու հաշմանդամ երեխաներ, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՍահակ Պարթև Պապյան՚ ՍՊ ընկերությունում որպես •ործադիր տնօրեն, հաշվառված է ք. Երևան, Բուզանդի փողոց, տուն 11 հասցեով, փաստացի բնակվում է ք. Երևան, Տպա•րիչների 9 շենք, բն. 50 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 118-րդ հոդվածով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:


Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 118-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14133810 քրեական •ործը: 2011 թվականի փետրվարի 15-ին Հայկ Սամվելի Պապյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2010 թվականի սեպտեմբերի 7-ին` ժամը 09:00-ի սահմաններում, Կոմիտաս 36• շենքի 72 բնակարանում վիճաբանել է իր նախկին կնոջ` Մերի Արշակի Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում ծեծի է ենթարկել վերջինիս` պատճառելով ստորին ծնոտի աջ կեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի ներսային մակերեսի, աջ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջային մակերեսի արյունազեղումների և աջ սրունքի ստորին երրորդի առաջային մակերեսի քերծվածքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում՚: 2011 թվականի փետրվարի 16-ին թիվ 14133810 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատաքննությամբ և •ործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը հաստատված համարեց հետևյալը.
Հայկ Պապյանը 2010 թվականի սեպտեմբերի 7-ին` ժամը 09:00-ի սահմաններում, եկել է Կոմիտաս 36• շենքի 72 բնակարան, որտեղ իր նախկին կնոջ` Մերի Արշակի Մարտիրոսյանի հետ միասին բնակվել են նաև իր հաշմանդամ երկու երեխաները: Ցանկացել է հաշմանդամության սայլակով դստերը տեղափոխել դպրոց: Չնչին առիթով վիճաբանել է Մ. Մարտիրոսյանի հետ և ծեծի է ենթարկել նրան` պատճառելով ստորին ծնոտի աջ կեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի ներսային մակերեսի, աջ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջային մակերեսի արյունազեղումների և աջ սրունքի ստորին երրորդի առաջային մակերեսի քերծվածքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հայկ Պապյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի ժամանակ ինքն արդեն ամուսնացած է եղել, սակայն հաշվի առնելով դստեր տեղափոխման հետ կապված բարդությունները և չցանկանալով կորցնել երեխաների հետ կապը` ամեն առավոտ տաքսի է վարձել և Կենտրոնից •նացել է Կոմիտաս, երեխաներին տարել դպրոց և •նացել աշխատանքի: Ինքը ամուսնացել է օ•ոստոսի 12-ին, որի մասին շատ քիչ մարդ է իմացել, նույնիսկ իր հորաքույրը տեղյակ չի եղել, քանի որ նա մտերիմ է եղել իր նախկին կնոջ հետ և փորձել է ամեն կերպ հաշտեցնել իրենց: Իր ամուսնության մասին Մերին տեղեկացել է հենց հորաքրոջից: Ամուսնությունը •աղտնի են պահել նաև այն պատճառով, որ Մերին իրեն անընդհատ անհան•ստացրել է` եկել •րասենյակ, օրական 40 ան•ամ զան•ահարել և հաղորդա•րություններ է ուղարկել, բացի այդ, իրենց որդու հետ միասին, •նացել է իր ներկայիս կնոջ տուն, ինչն իրեն զայրացրել է: Նրա հետ լուրջ վիճել է, քանի որ վերջինս ավել-պակաս խոսել է իր ներկայիս կնոջ մասին` արտահայտվելով բավականին ՙնեցենզուրնի՚ ձևով: Նա նաև այդպիսի հաղորդա•րություններ է թողել իրենց հեռախոսներին: Նախկին կինը միշտ ցանկացել է, որ իրենք կրկին միավորվեն, դրա համար էլ նոր ամուսնության մասին լուրը նրա մոտ ուժեղ խանդի զ•ացում է առաջացրել: Դեպքի օրը երբ սկսել են վիճել, ինքը վերցրել է դստերը սայլակով և իջել է ներքև: Դպրոց •նացել են տարբեր ճանապարհներով, ինքը դստեր հետ` մեկ ուղղությամբ, կինը որդու հետ` մեկ այլ ուղղությամբ: Դրանից հետո ինքն աղջկան բարձրացրել է վերև, որից հետո այլևս բան չի պատահել: Ինքը վիճել է կնոջ հետ, սակայն չի ծեծել, սայլակով նրան չի հարվածել: Այս ողջ պրոցեսն իր վրա ազդելու միջոց է: Ինքը ամսական վճարել է 140.000 դրամ միայն Մերիենց տան վարձակալության համար: Բացի դրանից` ապահովել է նաև նրանց սնունդը, կատարել կոմունալ վճարումները և վճարել երեխաների բուժման համար: Կնոջից բաժանվելու պատճառը երեխաների վիճակը չէ, դեռ ավելին` ինքը դեպքից հետո շարունակում է նյութապես օ•նել իր երեխաներին: Ինչ վերաբերում է տուժողի վնասվածքներին, ապա դեպքը` վիճաբանությունը, տեղի է ունեցել առավոտյան ժամը 9-ին, իսկ տուժողը ոստիկանություն է •նացել երեկոյան ժամը 8-ին, այսինքն` այդ ընթացքում ամեն ինչ կարող էր պատահել, նա կարող էր ինքն իրեն վնասել, քանի որ նախկինում սպառնացել է նաև ինքնասպանություն •ործել: Ինքը կարողանում է իրեն զայրացած ժամանակ տիրապետել և երբևէ նույնիսկ իր աշխատողների վրա ձայն, առավել ևս` ձեռք չի բարձրացրել:
Ամբաստանյալ Հայկ Պապյանի կողմից տրված ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում խուսափելու պատասխանատվությունից, դրանք մի մասով հերքվել, իսկ նրան մեղսա•րված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Մերի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալի հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ է •տնվել 1999 թվականից: Ներկայում ապրում է իրենց երկու հաշմանդամ երեխաների հետ, դուստրը ծնվել է 2000թ.-ին, իսկ որդին` 2002թ-ին : Մինչև 2004 թվականի վերջը ապրել են համատեղ և քանի որ Հայկն իրեն շատ էր ծեծում, որոշում են կայացրել միառժամանակ ապրել առանձին: Մոտ մեկ տարի առանձին ապրելուց հետո հաշտվել են և նորից ապրել միասին մինչև 2007 թվականի մայիս ամիսը, երբ Հայկը վերջնականապես լքել է իրենց: Հայկը պարզապես ֆինանսապես ապահովել է ընտանիքը, երեխաների դաստիարակությամբ չի զբաղվել: 2010 թվականի օ•ոստոսին իրեն հայտնի է դարձել, որ Հայկը նոր ընտանիք է կազմել: 2010 թվականի սեպտեմբերի 7-ին նա եկել է իր տուն, որ օ•նի երեխաներին տանեն դպրոց: Հայկն ասել էր իրեն, որ եթե նոր էժան բնակարան •տնի, ինքը դայակի •ումար կառանձնացնի, որպեսզի երեխաներին խնամելու •ործը հեշտանա, •ումարն էլ ավելի շատ կլինի: Ինքը փնտրել և •տել է այդպիսի բնակարան: Հայկին խնդրել է, որ նա իրենց դստերը տանի ֆիզկուլտուրայի պարապմունքի, քանի որ ինքը զբաղված է եղել տեղափոխմամբ` իրերն է հավաքելիս եղել, իսկ այդ պարապմունքները շատ կարևոր են եղել երեխայի համար: Հայկը դրանից զայրացել է և սկսել է երեխաների ներկայությամբ ծեծել իրեն` ձեռքերով բազմաթիվ հարվածներ հասցնելով մարմնի տարբեր մասերին: Իրենց որդին շատ ազդվել է այդ դեպքից և հենց այդ ընթացքում հրել է հորը` ասելով ՙցոՌռՓՈ ցւՏՊՌ, վպ ՑՐՏչՈռ!՚: Ինքը փորձել է հան•ստացնել Հայկին, սակայն վերջինս շարունակել է, հրել է մահճակալի վրա և հարվածել, այնուհետև վզից բռնած խեղդելով սեղմել է պատին: Դրանից հետո բակում և դպրոցի մոտ ևս •ոռ•ոռացել է, երեխայի սայլակը քշել իր վրա, դրա երկաթով հարվածել իր ոտքերին: Հարվածներից մեկն էլ դիպել է ոտքի տակին և եզրակացության մեջ տեղ չի •տել, քանի որ փորձաքննության ժամանակ չի երևացել, սակայն դրանից հետո արյունազեղում է առաջացել ու երկու ամիս ստիպված է եղել կապած պահել ոտքը: Հայկը նաև սպառնացել է իրեն` ասելով, որ դեռ չ•իտի, թե ինչ է անելու իր հետ, վերջը վատ է լինելու: Մտել են դպրոց, երեխաներին տարել դասասենյակները, իսկ վերջում ինքը Հայկին ասել է, որ երեխայի ֆիզկուլտուրայի հարցը լուծի: Ինքը դիմել է դատարան, քանի որ վախեցել է Հայկի սպառնալիքներից` տեսնելով նրա կատարածը և մտածելով, որ նա իսկապես կիրա•ործի դրանք: Դեպքի մասին տեղյակ են եղել իր ծնողները, Հայկի հորաքույրը, հորեղբոր կինը, ովքեր մշտապես օ•նել, աջակցել են իրեն, ինչպես նաև դպրոցի հո•եբանը, ով հենց այդ օրը իրեն տեսել է միջացքում և զրուցել իր հետ: Դեպքից հետո Հայկը մեկ ամսվա համար 60.000 դրամ •ումար է տալիս ապրուստի համար: Բնակարանի վարձակալության •ումարը վճարում է Հայկը:
Վկա Անուշ Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ որ աշխատում է Գայի անվան թիվ 129 դպրոցում որպես հո•եբան: Սեպտեմբերի սկզբներին սովորականի պես Մերին երեխայի հետ եկել է դպրոց: Ինքը միջանցքից աղմուկ է լսել, կարծել է, որ Սամվելիկն է և, ինչպես դա հաճախ պատահում է, նորից չի ուզում դասի նստել: Դուրս է եկել երեխային հան•ստացնելու, սակայն տեսել է, որ մայրն ավելի անհան•իստ վիճակում է: Նրան ասել է, որ չաղմկի և խնդրել է մտնել իր սենյակ, իսկ երեխային տարել է դասասենյակ և վերադարձել: Մայրիկը շատ վատ վիճակում է եղել, մարմնի վրա կապույտ հետքեր են եղել` մարմնական վնասվածքների հետքեր: Մերին ասել է, որ վիճել է ամուսնու հետ, և ամուսինն իրեն ծեծել է: Փորձել է հան•ստացնել նրան` ասելով, որ հարցին պետք է քաղաքավարի լուծում տալ և հիշեցնելով, թե նախորդ կիսամյակում Սամվելիկը ինչ հո•եբանական ծանր վիճակում է եղել: Նա համաձայնվել է, հան•ստացել, դուրս է եկել ու •նացել:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2339 եզրակացությամբ, ըստ որի` Մ.Մարտիրոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ստորին ծնոտի աջ կեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի ներսային մակերեսի, աջ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջային մակերեսի արյունազեղումների և աջ սրունքի ստորին երրորդի առաջային մակերեսի քերծվածքի ձևով, հասցվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետում և հան•ամանքներում, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Փորձաքննությունը կատարած փորձա•ետ Վարդան Ջնդոյանի ցուցմունքի համաձայն` Մ. Մարտիրոսյանի մարմնական վնասվածքներն իրենց բնույթով չէին կարող առաջանալ ընկնելու հետևանքով և հասցվել են բութ առարկաներով:
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալներ Հայկ Պապյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 118-րդ հոդվածի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում հատկապես տուժողի, վկայի ցուցմունքները, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2339 եզրակացությունը, քանի որ դրանք հակասական չեն, մանրամասն են, հստակ, օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Հայկ Պապյանի մեղքը հիմնավորող վերը շարադրված ապացույցները ձեռք են բերվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալ նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Հայկ Պապյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքի տակ են •տնվում մինչև 14 տարեկան երկու հաշմանդամ երեխաները:
Ամբաստանյալ Հայկ Պապյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Հայկ Պապյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հայկ Սամվելի Պապյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տու•անքի նվազա•ույն աշխատավարձի քառասնապատիկի` 40.000 /քառասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Հայկ Պապյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

դատավոր` Ա. Խաչատրյան