Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0013/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Իննա Գրիգորյան
Իննա Գրիգորյան Սերգեյի
Իննա Գրիգորյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արմեն Խաչատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արմեն Խաչատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-06-16 | 13:30 | 2 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-02-04 | 15:30 | 1 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-03-21 | 09:55 | 1 |
Գործ ԵԱՔԴ/0013/01/11
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
16 հունիսի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Հ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Է. ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Հ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14133210 քրեական գործը` Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89-րդ շենքի 3-րդ բնակարան հասցեում Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանին պատկանող 4500 ԱՄՆ դոլար գումարն Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի կողմից վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակելու փաստի առթիվ:
2011 թվականի փետրվարի 09-ին Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի փետրվարի 15-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռով ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Իննա Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել է նրան արգելանքի վերցնելու պահից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել է: Իննա Գրիգորյանից հօգուտ Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել է 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 22-ին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի ապրիլի 29-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանի որդի Վարդան Գասպարի Մելքոնյանին բուժման համար <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկից <<Էրեբունի>> բժշկական կենտրոն տեղափոխելու պատրվակով, Հայաստան Խաչատրյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, 2010 թվականի ապրիլի 04-ից մինչև 2010 թվականի սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89 շենքի թիվ 3 բնակարանում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 4.200 ԱՄՆ դոլար և 115.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել` Հայաստան Խաչատրյանին պատճառելով խոշոր չափի` 1.742.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ գործի նախաքննության առաջին իսկ պահից ընդունել է իրեն մեղսագրված հանցանքը և զղջացել կատարածի համար:
Նշել է նաև, որ խնամքին են երկու աղջիկները և թոշակառու զառամյալ մայրը, տառապում է մի շարք հիվանդություններով և անհապաղ պետք է վիրահատվի, բուժումը ստանալուց հետո կկարողանա աշխատել և մարել իր պարտքերը:
Ելնելով վերոգրյալից` Իննա Գրիգորյանը խնդրել է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն արդարացի է, օրինական և հիմնավորված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմքեր չկան:
Տուժող Հայաստան Խաչատրյանը հայտնեց, որ Իննա Գրիգորյանը գումարն ամբողջությամբ վերականգնել է, որևէ պարտք, քացաքացիական հայցի պահանջ այլևս չունի, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հարցը թողնում է դատարանի հայեցողությանը:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի և տուժողի պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Առաջին ատյանի դատարանում, մինչև դատաքննությունն սկսելը, ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք, որի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով Իննա Գրիգորյանը խնդրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի, նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության հիմքով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք, նրա արարքին դատարանի կողմից տրված քրեաիրավական գնահատականը քննության առարկա չի դարձնում, այլ քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն գոյություն ունեցող տվյալների օբյեկտիվ վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Դատարանն Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը կին է և չունի դատվածություն, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ վերջինիս խնամքին են 13-ամյա դուստրը և կենսաթոշակառու մայրը:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը պատժաչափը որոշելիս, նշանակված պատիժը ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս, ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, հաշվի առնելով ամբաստանյալի արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը` գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները կիրականանան պատիժը կրելու պայմաններում և պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը, համաձայն որի` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է նվազագույն պատիժ` ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքում նշված հանգամանքները` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը դրանք հաշվի առնելով, ինչպես նաև հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսդրության Ընդհանուր մասով ամրագրված պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթները` պատժատեսակի, պատժաչափի և պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է հիմնավորված հետևությունների:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Իննա Գրիգորյանը դատաքննության ընթացքում ամբողջությամբ վերականգնել է տուժող Հայաստան Խաչատրյանին պատճառված գույքային վնասը` 4500 ԱՄՆ դոլար գումարը, քաղաքացիական հայցի հարցը համարում է լուծված:
Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանն Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ, որը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու հրմքեր չկան:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առնելով Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը կիրառելու հարցը` արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 26-ին ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետով սահմանված է. <<Պատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց.>>:
ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը` 2010 թվականի ապրիլի 04-ից մինչև 2010 թվականի սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ պետք է կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պատժից ազատել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանել:
Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառել <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պատժից ազատել:
Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` այն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու պատճառաբանությամբ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
16 հունիսի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Հ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Է. ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Հ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14133210 քրեական գործը` Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89-րդ շենքի 3-րդ բնակարան հասցեում Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանին պատկանող 4500 ԱՄՆ դոլար գումարն Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի կողմից վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակելու փաստի առթիվ:
2011 թվականի փետրվարի 09-ին Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011 թվականի փետրվարի 15-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռով ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Իննա Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել է նրան արգելանքի վերցնելու պահից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել է: Իննա Գրիգորյանից հօգուտ Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել է 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 22-ին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի ապրիլի 29-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանի որդի Վարդան Գասպարի Մելքոնյանին բուժման համար <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկից <<Էրեբունի>> բժշկական կենտրոն տեղափոխելու պատրվակով, Հայաստան Խաչատրյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, 2010 թվականի ապրիլի 04-ից մինչև 2010 թվականի սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89 շենքի թիվ 3 բնակարանում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 4.200 ԱՄՆ դոլար և 115.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել` Հայաստան Խաչատրյանին պատճառելով խոշոր չափի` 1.742.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ գործի նախաքննության առաջին իսկ պահից ընդունել է իրեն մեղսագրված հանցանքը և զղջացել կատարածի համար:
Նշել է նաև, որ խնամքին են երկու աղջիկները և թոշակառու զառամյալ մայրը, տառապում է մի շարք հիվանդություններով և անհապաղ պետք է վիրահատվի, բուժումը ստանալուց հետո կկարողանա աշխատել և մարել իր պարտքերը:
Ելնելով վերոգրյալից` Իննա Գրիգորյանը խնդրել է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն արդարացի է, օրինական և հիմնավորված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմքեր չկան:
Տուժող Հայաստան Խաչատրյանը հայտնեց, որ Իննա Գրիգորյանը գումարն ամբողջությամբ վերականգնել է, որևէ պարտք, քացաքացիական հայցի պահանջ այլևս չունի, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հարցը թողնում է դատարանի հայեցողությանը:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի և տուժողի պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Առաջին ատյանի դատարանում, մինչև դատաքննությունն սկսելը, ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք, որի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով Իննա Գրիգորյանը խնդրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի, նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության հիմքով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք, նրա արարքին դատարանի կողմից տրված քրեաիրավական գնահատականը քննության առարկա չի դարձնում, այլ քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն գոյություն ունեցող տվյալների օբյեկտիվ վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Դատարանն Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը կին է և չունի դատվածություն, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ վերջինիս խնամքին են 13-ամյա դուստրը և կենսաթոշակառու մայրը:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը պատժաչափը որոշելիս, նշանակված պատիժը ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս, ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, հաշվի առնելով ամբաստանյալի արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը` գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները կիրականանան պատիժը կրելու պայմաններում և պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը, համաձայն որի` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է նվազագույն պատիժ` ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքում նշված հանգամանքները` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը դրանք հաշվի առնելով, ինչպես նաև հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսդրության Ընդհանուր մասով ամրագրված պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթները` պատժատեսակի, պատժաչափի և պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է հիմնավորված հետևությունների:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Իննա Գրիգորյանը դատաքննության ընթացքում ամբողջությամբ վերականգնել է տուժող Հայաստան Խաչատրյանին պատճառված գույքային վնասը` 4500 ԱՄՆ դոլար գումարը, քաղաքացիական հայցի հարցը համարում է լուծված:
Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանն Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ, որը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու հրմքեր չկան:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առնելով Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը կիրառելու հարցը` արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 26-ին ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետով սահմանված է. <<Պատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց.>>:
ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը` 2010 թվականի ապրիլի 04-ից մինչև 2010 թվականի սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ պետք է կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պատժից ազատել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանել:
Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառել <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պատժից ազատել:
Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` այն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու պատճառաբանությամբ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԵԱՔԴ 0013/01/11
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21.03.2011թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի
մասնակցությամբ մեղադրող` Հայկ Մարտիրոսյանի
տուժող` Հայաստան Խաչատրյանի
պաշտպան` Էլեոնորա Վարդանյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ծնված 30.05.1963թ-ին Բաքու քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքի տակ են գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան և կենսաթոշակառու մայրը, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Բաշինջաղյան 1-ին նրբ., 1-ին շենք, 19 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14133210 քրեական գործը: 2011թ. փետրվարի 9-ին Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանի որդի Վարդան Գասպարի Մելքոնյանին բուժման համար ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկից ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոն տեղափոխելու պատրվակով, Հայաստան Խաչատրյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, 2010թ. ապրիլի 4-ից մինչև 2010թ. սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89 շենքի թիվ 3 բնակարանում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 4.200 ԱՄՆ դոլար և 115.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել` Հայաստան Խաչատրյանին պատճառելով խոշոր չափի` 1.742.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚: 2011 թվականի փետրվարի 15-ին թիվ 14133210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնել` նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3723-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
Վերը նկարագրված հանցանքի կատարման մեջ Իննա Գրիգորյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ գործով տուժող Հայաստան Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի ու տուժող Հայաստան Խաչատրյանի առերես ցուցմունքներով, տուժող Հայաստան Խաչատրյանի կողմից 18.11.2010թ. քննությանը ներկայացրած ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի կողմից ռուսերեն լեզվով ձեռագիր գրված և գործով ապացույց ճանաչված թվով 9 հատ պարտավորագրերի պատճենների առկայությամբ և պարտավորագրերի պատճենները զննելու մասին արձանագրությամբ:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է գործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ի. Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը կին է և չունի դատվածություն:
Որպես ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ վերջինիս խնամքի տակ են գտնվում 13-ամյա դուստրը և կենսաթոշակառու մայրը:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես փախանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժող Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանից հօգուտ տուժող Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների համաձայն` հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը ենթակա է վերականգնման, իսկ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Իննա Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու պահից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել: Իննա Գրիգորյանից հօգուտ Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21.03.2011թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի
մասնակցությամբ մեղադրող` Հայկ Մարտիրոսյանի
տուժող` Հայաստան Խաչատրյանի
պաշտպան` Էլեոնորա Վարդանյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ծնված 30.05.1963թ-ին Բաքու քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքի տակ են գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան և կենսաթոշակառու մայրը, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Բաշինջաղյան 1-ին նրբ., 1-ին շենք, 19 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14133210 քրեական գործը: 2011թ. փետրվարի 9-ին Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանի որդի Վարդան Գասպարի Մելքոնյանին բուժման համար ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկից ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոն տեղափոխելու պատրվակով, Հայաստան Խաչատրյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, 2010թ. ապրիլի 4-ից մինչև 2010թ. սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89 շենքի թիվ 3 բնակարանում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 4.200 ԱՄՆ դոլար և 115.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել` Հայաստան Խաչատրյանին պատճառելով խոշոր չափի` 1.742.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚: 2011 թվականի փետրվարի 15-ին թիվ 14133210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնել` նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3723-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
Վերը նկարագրված հանցանքի կատարման մեջ Իննա Գրիգորյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ գործով տուժող Հայաստան Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի ու տուժող Հայաստան Խաչատրյանի առերես ցուցմունքներով, տուժող Հայաստան Խաչատրյանի կողմից 18.11.2010թ. քննությանը ներկայացրած ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի կողմից ռուսերեն լեզվով ձեռագիր գրված և գործով ապացույց ճանաչված թվով 9 հատ պարտավորագրերի պատճենների առկայությամբ և պարտավորագրերի պատճենները զննելու մասին արձանագրությամբ:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է գործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ի. Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը կին է և չունի դատվածություն:
Որպես ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ վերջինիս խնամքի տակ են գտնվում 13-ամյա դուստրը և կենսաթոշակառու մայրը:
Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես փախանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժող Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանից հօգուտ տուժող Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների համաձայն` հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը ենթակա է վերականգնման, իսկ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Իննա Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու պահից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել: Իննա Գրիգորյանից հօգուտ Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0013/01/11
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 16-02-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0013/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14133210 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Իննա Գրիգորյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Իննա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հայրանուն | Սերգեյի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 16-02-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 16-02-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 17-02-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 17-02-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-02-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Իննա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայաստան |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 09:55 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 21-03-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Իննա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 21-03-2011 |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ 0013/01/11 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 21.03.2011թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանըª նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի մասնակցությամբ մեղադրող` Հայկ Մարտիրոսյանի տուժող` Հայաստան Խաչատրյանի պաշտպան` Էլեոնորա Վարդանյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ծնված 30.05.1963թ-ին Բաքու քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքի տակ են գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան և կենսաթոշակառու մայրը, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Բաշինջաղյան 1-ին նրբ., 1-ին շենք, 19 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: Դատարանը պարզեց հետևյալը. 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14133210 քրեական գործը: 2011թ. փետրվարի 9-ին Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանի որդի Վարդան Գասպարի Մելքոնյանին բուժման համար ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկից ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոն տեղափոխելու պատրվակով, Հայաստան Խաչատրյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, 2010թ. ապրիլի 4-ից մինչև 2010թ. սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89 շենքի թիվ 3 բնակարանում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 4.200 ԱՄՆ դոլար և 115.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել` Հայաստան Խաչատրյանին պատճառելով խոշոր չափի` 1.742.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚: 2011 թվականի փետրվարի 15-ին թիվ 14133210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան` ըստ էության քննելու համար: Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնել` նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3723-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին: Վերը նկարագրված հանցանքի կատարման մեջ Իննա Գրիգորյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ գործով տուժող Հայաստան Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի ու տուժող Հայաստան Խաչատրյանի առերես ցուցմունքներով, տուժող Հայաստան Խաչատրյանի կողմից 18.11.2010թ. քննությանը ներկայացրած ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի կողմից ռուսերեն լեզվով ձեռագիր գրված և գործով ապացույց ճանաչված թվով 9 հատ պարտավորագրերի պատճենների առկայությամբ և պարտավորագրերի պատճենները զննելու մասին արձանագրությամբ: Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է գործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ի. Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը կին է և չունի դատվածություն: Որպես ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ վերջինիս խնամքի տակ են գտնվում 13-ամյա դուստրը և կենսաթոշակառու մայրը: Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես փախանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով տուժող Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանից հօգուտ տուժող Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների համաձայն` հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը ենթակա է վերականգնման, իսկ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Իննա Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու պահից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել: Իննա Գրիգորյանից հօգուտ Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի: դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-03-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 170 |
| Այլ նշումներ | Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի AH 0608868 սերիայի անձնագիրը և թիվ 8005630654 սոցիալական քարտը Իննա Գրիգորյանի դիմումի հիման վրա վերադարձվել է վերջինիս: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 170 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 173 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 29-04-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 06-08-2011 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | 225 թերթ |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 10-08-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 229 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 26-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 229 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0013/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-04-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-04-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Իննա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Իննա Գրիգորյան Բեկանել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի /ՀՀ քր.օր-ի 178 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - 2 տարի ազ., ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանից հօգուտ Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձվել է 1.742.000 ՀՀ դրամ / վերաբերյալ 21.03.2011թ. դատավճիռը և ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ իր նկատմամբ պատիժը պայմանականորեեն չկիրառել |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 27-04-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 29-04-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 30-04-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-05-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 30-04-2011 |
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-05-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 12-05-2011 |
| Ժամ | 13:00 |
| Այլ նշումներ | 2011 թվականի մայիսի 23-ի դատական նիստը հետաձգվել է մեկ այլ հերթի: |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-06-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 30-05-2011 |
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-06-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 08-06-2011 |
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը փոփոխվել է
| Փոփոխված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 16-06-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Իննա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԱՔԴ/0013/01/11 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 16 հունիսի 2011թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Հ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Է. ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ Հ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14133210 քրեական գործը` Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89-րդ շենքի 3-րդ բնակարան հասցեում Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանին պատկանող 4500 ԱՄՆ դոլար գումարն Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի կողմից վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակելու փաստի առթիվ: 2011 թվականի փետրվարի 09-ին Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2011 թվականի փետրվարի 15-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռով ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: Իննա Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել է նրան արգելանքի վերցնելու պահից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Հայաստան Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել է: Իննա Գրիգորյանից հօգուտ Հայաստան Խաչատրյանի բռնագանձել է 1.742.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ: Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 22-ին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը: Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի ապրիլի 29-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Ամբաստանյալ Իննա Սերգեյի Գրիգորյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Հայաստան Հարությունի Խաչատրյանի որդի Վարդան Գասպարի Մելքոնյանին բուժման համար <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկից <<Էրեբունի>> բժշկական կենտրոն տեղափոխելու պատրվակով, Հայաստան Խաչատրյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, 2010 թվականի ապրիլի 04-ից մինչև 2010 թվականի սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 89 շենքի թիվ 3 բնակարանում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 4.200 ԱՄՆ դոլար և 115.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել` Հայաստան Խաչատրյանին պատճառելով խոշոր չափի` 1.742.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ գործի նախաքննության առաջին իսկ պահից ընդունել է իրեն մեղսագրված հանցանքը և զղջացել կատարածի համար: Նշել է նաև, որ խնամքին են երկու աղջիկները և թոշակառու զառամյալ մայրը, տառապում է մի շարք հիվանդություններով և անհապաղ պետք է վիրահատվի, բուժումը ստանալուց հետո կկարողանա աշխատել և մարել իր պարտքերը: Ելնելով վերոգրյալից` Իննա Գրիգորյանը խնդրել է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել: 4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն արդարացի է, օրինական և հիմնավորված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմքեր չկան: Տուժող Հայաստան Խաչատրյանը հայտնեց, որ Իննա Գրիգորյանը գումարն ամբողջությամբ վերականգնել է, որևէ պարտք, քացաքացիական հայցի պահանջ այլևս չունի, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հարցը թողնում է դատարանի հայեցողությանը: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի և տուժողի պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել: Առաջին ատյանի դատարանում, մինչև դատաքննությունն սկսելը, ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք, որի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով Իննա Գրիգորյանը խնդրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել: Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում, չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, այդ իսկ պատճառով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի, նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության հիմքով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք, նրա արարքին դատարանի կողմից տրված քրեաիրավական գնահատականը քննության առարկա չի դարձնում, այլ քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն գոյություն ունեցող տվյալների օբյեկտիվ վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Դատարանն Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը կին է և չունի դատվածություն, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ վերջինիս խնամքին են 13-ամյա դուստրը և կենսաթոշակառու մայրը: Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Դատարանը պատժաչափը որոշելիս, նշանակված պատիժը ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս, ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, հաշվի առնելով ամբաստանյալի արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը` գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները կիրականանան պատիժը կրելու պայմաններում և պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը, համաձայն որի` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է նվազագույն պատիժ` ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով: Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքում նշված հանգամանքները` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը դրանք հաշվի առնելով, ինչպես նաև հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսդրության Ընդհանուր մասով ամրագրված պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթները` պատժատեսակի, պատժաչափի և պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է հիմնավորված հետևությունների: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Իննա Գրիգորյանը դատաքննության ընթացքում ամբողջությամբ վերականգնել է տուժող Հայաստան Խաչատրյանին պատճառված գույքային վնասը` 4500 ԱՄՆ դոլար գումարը, քաղաքացիական հայցի հարցը համարում է լուծված: Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանն Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ, որը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու հրմքեր չկան: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առնելով Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը կիրառելու հարցը` արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 26-ին ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետով սահմանված է. <<Պատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց.>>: ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ: Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը` 2010 թվականի ապրիլի 04-ից մինչև 2010 թվականի սեպտեմբեր ամիսը ներառյալ, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։ Նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի նկատմամբ պետք է կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պատժից ազատել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Իննա Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանել: Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառել <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պատժից ազատել: Իննա Սերգեյի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել: Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` այն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու պատճառաբանությամբ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-06-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 255 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1 հատոր, 255 |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-10702/11 |