Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0011/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Դավիթ Եսայան
Դավիթ Եսայան Խաչատուրի
Դավիթ Եսայան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-04-18 | 14:30 | 2 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-02-23 | 14:00 | 2 |
ԳՈՐԾ N- ԵԱՔԴ/0011/01/11
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
<18> ապրիլի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մարտիրոսյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Թ.Մալխասյանի
Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԱՏՈՒՐԻ ԵՍԱՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ.
2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09114610 քրեական գործը` ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով:
2010թ. սեպտեմբերի 11-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. հոկտեմբերի 7-ին Դավիթ Եսայանը ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքում ձերբակալվել է:
2011թ. հունվարի 30-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը էտապավորվել է ՀՀ:
2011թ. փետրվարի 01-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2011թ. փետրվարի 7-ին թիվ 09114610 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի դրույթները, 2011թ. փետրվարի 23-ի դատավճով Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամանակով: Դավիթ Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. հոկտեմբերի 07-ից:
Գագիկ Խաչատրյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության, նրան իրավունք վերապահելով հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Ալբերտ Բաբայանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված:
Վերաքննիչ դատարանի 2011թ. մարտի 29-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ.
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա, 2010թ. մայիսի 30-ին չարաշահելով Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանի վստահությունը, երկու օր հետո 1.435.000 ՀՀ դրամ վճարելու պատրվակով խաբեությամբ նրանից հափշտակել է <Օպել-Աստրա> մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան ու դիմել փախուստի` Ալբերտ Բաբայանին պատճառելով խոշոր չափ հանդիսացող` 1.250.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Այնուհետև, նա 2010թ. հունիսի 2-ին վստահեցնելով Գագիկ Գրիգորի Խաչատրյանին, որ վերը նշված ավտոմեքենան պատկանում է իրեն, վաճառելու պատրվակով խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանից հափշտակել է 448.000 ՀՀ դրամ` խոստանալով նշված ավտոմեքենայի փաստաթղթերը ձևակերպել Գագիկ Խաչատրյանի անվամբ և դիմել է փախուստի` Գագիկ Խաչատրյանին պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող` 448.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ իր նկատմամբ նշանակվել է խիստ պատիժ: Դատարանը հաշվի չի առել, որ գործում չկա ծանրացուցիչ հանգամանքներ, նախկինում ինքը դատապարտված չի եղել, զղջում է կատարածի համար, վատառողջ է, խնամքին է գտնվում հինգ տարեկան երեխան ու կինը: Դատարանը հաշվի չի առել նաև այն հանգամանքը, որ տուժող կողմը առաջին ատյանի դատարանում բողոք չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալը հատյնել է նաև, որ ինքը փախուստի չի դիմել, այլ մեկնել է ՌԴ` արտագնա աշխատանքի, որպիսի կարողանա հոգա իր առողջական խնդիրները և վերադարձնի պարտքերը:
Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` ամբաստանյալը խնրում է վերանայել դատավճիռը պատժի մասով` մեղմացման առումով:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ և ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը (…) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը(…):
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն, դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև, դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Այսինքն, դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից (կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը) որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել (տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008 թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը):
Այդ հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու (տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007 թվականի հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը):
Վերը հիշատակված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Սահակյանի գործով 2009թ. հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ /0571/01/08 որոշմամբ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <...Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես, տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը…>:
Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով հիմնավորվել և հաստատվել է, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, առաջին անգամ է կատարել հանցագործություն, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին ունի փոքրահասակ երեխա, չաշխատող կին, նրա կողմից ամբողջությամբ վերականգնվել են տուժողներին պատճառված վնասները ինչը հիմնավորվել է Վերաքննիչ դատարանում նոտարական վավերացմամբ ներկայացված հայտարարությամբ` այն մասին, որ տուժող Գագիկ Խաչատրյանը նյութական վնասի փոխհատուցման վերաբերյալ ամբաստանյալից այլևս պարտք ու պահանջ չունի:
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չեն արձանագրվել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն դատարանն անտեսել է այն հարցը, թե արդյոք Դավիթ Եսայանը վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները ենթակա են գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առումով, և դրանց գնահատված չլինելը հիմք է տալիս բեկանել և փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը:
Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Դավիթ Եսայանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը բխում է օրենքի պահանջներից և հաշվի առնելով նաև սույն որոշմամբ արձանագրված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյաները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները` իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ դրանք բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանել և փոփոխել:
Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ նշանակված 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Նրա վարքի հետագա վերահսկողությունը հանձնել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարման վարչության բնակության վայրի համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնել և նրան ազատել կալանքից դատարանի դահլիճում:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
<18> ապրիլի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մարտիրոսյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Թ.Մալխասյանի
Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԱՏՈՒՐԻ ԵՍԱՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ.
2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09114610 քրեական գործը` ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով:
2010թ. սեպտեմբերի 11-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. հոկտեմբերի 7-ին Դավիթ Եսայանը ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքում ձերբակալվել է:
2011թ. հունվարի 30-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը էտապավորվել է ՀՀ:
2011թ. փետրվարի 01-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2011թ. փետրվարի 7-ին թիվ 09114610 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի դրույթները, 2011թ. փետրվարի 23-ի դատավճով Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամանակով: Դավիթ Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. հոկտեմբերի 07-ից:
Գագիկ Խաչատրյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության, նրան իրավունք վերապահելով հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Ալբերտ Բաբայանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված:
Վերաքննիչ դատարանի 2011թ. մարտի 29-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ.
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա, 2010թ. մայիսի 30-ին չարաշահելով Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանի վստահությունը, երկու օր հետո 1.435.000 ՀՀ դրամ վճարելու պատրվակով խաբեությամբ նրանից հափշտակել է <Օպել-Աստրա> մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան ու դիմել փախուստի` Ալբերտ Բաբայանին պատճառելով խոշոր չափ հանդիսացող` 1.250.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Այնուհետև, նա 2010թ. հունիսի 2-ին վստահեցնելով Գագիկ Գրիգորի Խաչատրյանին, որ վերը նշված ավտոմեքենան պատկանում է իրեն, վաճառելու պատրվակով խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանից հափշտակել է 448.000 ՀՀ դրամ` խոստանալով նշված ավտոմեքենայի փաստաթղթերը ձևակերպել Գագիկ Խաչատրյանի անվամբ և դիմել է փախուստի` Գագիկ Խաչատրյանին պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող` 448.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ իր նկատմամբ նշանակվել է խիստ պատիժ: Դատարանը հաշվի չի առել, որ գործում չկա ծանրացուցիչ հանգամանքներ, նախկինում ինքը դատապարտված չի եղել, զղջում է կատարածի համար, վատառողջ է, խնամքին է գտնվում հինգ տարեկան երեխան ու կինը: Դատարանը հաշվի չի առել նաև այն հանգամանքը, որ տուժող կողմը առաջին ատյանի դատարանում բողոք չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալը հատյնել է նաև, որ ինքը փախուստի չի դիմել, այլ մեկնել է ՌԴ` արտագնա աշխատանքի, որպիսի կարողանա հոգա իր առողջական խնդիրները և վերադարձնի պարտքերը:
Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` ամբաստանյալը խնրում է վերանայել դատավճիռը պատժի մասով` մեղմացման առումով:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ և ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը (…) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը(…):
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն, դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև, դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Այսինքն, դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից (կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը) որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել (տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008 թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը):
Այդ հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու (տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007 թվականի հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը):
Վերը հիշատակված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Սահակյանի գործով 2009թ. հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ /0571/01/08 որոշմամբ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <...Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես, տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը…>:
Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով հիմնավորվել և հաստատվել է, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, առաջին անգամ է կատարել հանցագործություն, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին ունի փոքրահասակ երեխա, չաշխատող կին, նրա կողմից ամբողջությամբ վերականգնվել են տուժողներին պատճառված վնասները ինչը հիմնավորվել է Վերաքննիչ դատարանում նոտարական վավերացմամբ ներկայացված հայտարարությամբ` այն մասին, որ տուժող Գագիկ Խաչատրյանը նյութական վնասի փոխհատուցման վերաբերյալ ամբաստանյալից այլևս պարտք ու պահանջ չունի:
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չեն արձանագրվել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն դատարանն անտեսել է այն հարցը, թե արդյոք Դավիթ Եսայանը վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները ենթակա են գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առումով, և դրանց գնահատված չլինելը հիմք է տալիս բեկանել և փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը:
Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Դավիթ Եսայանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը բխում է օրենքի պահանջներից և հաշվի առնելով նաև սույն որոշմամբ արձանագրված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյաները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները` իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ դրանք բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանել և փոփոխել:
Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ նշանակված 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Նրա վարքի հետագա վերահսկողությունը հանձնել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարման վարչության բնակության վայրի համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնել և նրան ազատել կալանքից դատարանի դահլիճում:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան
մեղադրող Հ. Մարտիրոսյան
պաշտպան Ս. Մկրտչյան
տուժող Գ. Խաչատրյան
2011 թվականի փետրվարի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի, ծնված 12.08.1981թ., Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատել, նախկինում չդատված, հաշվառված է Քաշաթաղի շրջանի Բերձոր քաղաքի 4-րդ թաղամասի 11 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի հոկտեմբերի 7-ից,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09114610 քրեական գործը:
2010թ. սեպտեմբերի 11-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. հոկտեմբերի 7-ին Դավիթ Եսայանը ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքում ձերբակալվել է:
2011թ. հունվարի 30-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը էտապավորվել է ՀՀ:
2011թ. փետրվարի 1-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2011թ. փետրվարի 7-ին թիվ 09114610 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Դավիթ Եսայանը 2010 թվականի մայիսի 30-ին չարաշահելով Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանի վստահությունը, երկու օր հետո 1.435.000 ՀՀ դրամ վճարելու պատրվակով խաբեությամբ նրանից հափշտակել է ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան ու դիմել փախուստի` Ալբերտ Բաբայանին պատճառելով խոշոր չափ հանդիսացող` 1.250.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Այնուհետև, 2010 թվականի հունիսի 2-ին վստահեցնելով Գագիկ Գրիգորի Խաչատրյանին, որ վերը նշված ավտոմեքենան պատկանում է իրեն, վաճառելու պատրվակով խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանից հափշտակել է 448.000 ՀՀ դրամ` խոստանալով նշված ավտոմեքենայի փաստաթղթերը ձևակերպել Գագիկ Խաչատրյանի անվամբ և դիմել է փախուստի` Գագիկ Խաչատրյանին պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող` 448.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
3. Արագացված դատական քննություն .
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ս.Մկրտչյանը:
Մեղադրող Հ.Մարտիրոսյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չառարկեց:
Տուժող Գ.Խաչատրյանը նույնպես արագացված քննություն կիրառելուն չառարկեց:
Տուժող Ա.Բաբայանը գրավոր դիմում է ներկայացրել դատարան, որով խնդրել է հիմք ընդունել նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքը, հայտնելով նաև, որ ամբաստանյալից որևէ պահանջ չունի:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննության անցկացնելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին է գտնվում հինգ տարեկան երեխան:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Գագիկ Խաչատրյանը խնդրել է քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցվորին պետք է իրավունք վերապահել հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Ալբերտ Բաբայանին հանցագործությամբ պատճառված վնասը փոխհատուցվել է և նա քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել, դատարանը գտնում է, որ նրա քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ 2010թ. սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանին ի պահ հանձնված ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան պետք է թողնել նրան ի տնօրինություն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հոկտեմբերի 7-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դավիթ Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գագիկ Խաչատրյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության, նրան իրավունք վերապահելով հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Ալբերտ Բաբայանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանին ի պահ հանձնված ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան թողնել Ալբերտ Բաբայանի տնօրինությանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան
մեղադրող Հ. Մարտիրոսյան
պաշտպան Ս. Մկրտչյան
տուժող Գ. Խաչատրյան
2011 թվականի փետրվարի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի, ծնված 12.08.1981թ., Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատել, նախկինում չդատված, հաշվառված է Քաշաթաղի շրջանի Բերձոր քաղաքի 4-րդ թաղամասի 11 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի հոկտեմբերի 7-ից,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09114610 քրեական գործը:
2010թ. սեպտեմբերի 11-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. հոկտեմբերի 7-ին Դավիթ Եսայանը ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքում ձերբակալվել է:
2011թ. հունվարի 30-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը էտապավորվել է ՀՀ:
2011թ. փետրվարի 1-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2011թ. փետրվարի 7-ին թիվ 09114610 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Դավիթ Եսայանը 2010 թվականի մայիսի 30-ին չարաշահելով Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանի վստահությունը, երկու օր հետո 1.435.000 ՀՀ դրամ վճարելու պատրվակով խաբեությամբ նրանից հափշտակել է ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան ու դիմել փախուստի` Ալբերտ Բաբայանին պատճառելով խոշոր չափ հանդիսացող` 1.250.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Այնուհետև, 2010 թվականի հունիսի 2-ին վստահեցնելով Գագիկ Գրիգորի Խաչատրյանին, որ վերը նշված ավտոմեքենան պատկանում է իրեն, վաճառելու պատրվակով խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանից հափշտակել է 448.000 ՀՀ դրամ` խոստանալով նշված ավտոմեքենայի փաստաթղթերը ձևակերպել Գագիկ Խաչատրյանի անվամբ և դիմել է փախուստի` Գագիկ Խաչատրյանին պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող` 448.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
3. Արագացված դատական քննություն .
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ս.Մկրտչյանը:
Մեղադրող Հ.Մարտիրոսյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չառարկեց:
Տուժող Գ.Խաչատրյանը նույնպես արագացված քննություն կիրառելուն չառարկեց:
Տուժող Ա.Բաբայանը գրավոր դիմում է ներկայացրել դատարան, որով խնդրել է հիմք ընդունել նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքը, հայտնելով նաև, որ ամբաստանյալից որևէ պահանջ չունի:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննության անցկացնելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին է գտնվում հինգ տարեկան երեխան:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Գագիկ Խաչատրյանը խնդրել է քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցվորին պետք է իրավունք վերապահել հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Ալբերտ Բաբայանին հանցագործությամբ պատճառված վնասը փոխհատուցվել է և նա քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել, դատարանը գտնում է, որ նրա քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ 2010թ. սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանին ի պահ հանձնված ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան պետք է թողնել նրան ի տնօրինություն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հոկտեմբերի 7-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դավիթ Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գագիկ Խաչատրյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության, նրան իրավունք վերապահելով հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Ալբերտ Բաբայանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանին ի պահ հանձնված ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան թողնել Ալբերտ Բաբայանի տնօրինությանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0011/01/11
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 09-02-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0011/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09114610 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Դավիթ Եսայանը, չարաշահելով Ա.Բաբայանի վստահությունը, խաբեությամբ հափշտակել է Օպել-Աստրա մակնիշի ավտոմեքենան ու դիմել փախուստի, պատճառելով խոշոր չափի նյութական վնաս։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Եսայան |
| Հայրանուն | Խաչատուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 09-02-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 09-02-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 09-02-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 09-02-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 23-02-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Եսայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-02-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան մեղադրող Հ. Մարտիրոսյան պաշտպան Ս. Մկրտչյան տուժող Գ. Խաչատրյան 2011 թվականի փետրվարի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի, ծնված 12.08.1981թ., Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատել, նախկինում չդատված, հաշվառված է Քաշաթաղի շրջանի Բերձոր քաղաքի 4-րդ թաղամասի 11 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի հոկտեմբերի 7-ից, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09114610 քրեական գործը: 2010թ. սեպտեմբերի 11-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 2010թ. հոկտեմբերի 7-ին Դավիթ Եսայանը ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքում ձերբակալվել է: 2011թ. հունվարի 30-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը էտապավորվել է ՀՀ: 2011թ. փետրվարի 1-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է: 2011թ. փետրվարի 7-ին թիվ 09114610 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար. Դավիթ Եսայանը 2010 թվականի մայիսի 30-ին չարաշահելով Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանի վստահությունը, երկու օր հետո 1.435.000 ՀՀ դրամ վճարելու պատրվակով խաբեությամբ նրանից հափշտակել է ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան ու դիմել փախուստի` Ալբերտ Բաբայանին պատճառելով խոշոր չափ հանդիսացող` 1.250.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Այնուհետև, 2010 թվականի հունիսի 2-ին վստահեցնելով Գագիկ Գրիգորի Խաչատրյանին, որ վերը նշված ավտոմեքենան պատկանում է իրեն, վաճառելու պատրվակով խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանից հափշտակել է 448.000 ՀՀ դրամ` խոստանալով նշված ավտոմեքենայի փաստաթղթերը ձևակերպել Գագիկ Խաչատրյանի անվամբ և դիմել է փախուստի` Գագիկ Խաչատրյանին պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող` 448.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: 3. Արագացված դատական քննություն . Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ս.Մկրտչյանը: Մեղադրող Հ.Մարտիրոսյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չառարկեց: Տուժող Գ.Խաչատրյանը նույնպես արագացված քննություն կիրառելուն չառարկեց: Տուժող Ա.Բաբայանը գրավոր դիմում է ներկայացրել դատարան, որով խնդրել է հիմք ընդունել նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքը, հայտնելով նաև, որ ամբաստանյալից որևէ պահանջ չունի: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննության անցկացնելու մասին: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է: Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին է գտնվում հինգ տարեկան երեխան: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Նկատի ունենալով, որ տուժող Գագիկ Խաչատրյանը խնդրել է քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցվորին պետք է իրավունք վերապահել հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Նկատի ունենալով, որ տուժող Ալբերտ Բաբայանին հանցագործությամբ պատճառված վնասը փոխհատուցվել է և նա քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել, դատարանը գտնում է, որ նրա քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ 2010թ. սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանին ի պահ հանձնված ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան պետք է թողնել նրան ի տնօրինություն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հոկտեմբերի 7-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Դավիթ Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Գագիկ Խաչատրյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության, նրան իրավունք վերապահելով հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Ալբերտ Բաբայանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանին ի պահ հանձնված ՙՕպել-Աստրա՚ մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան թողնել Ալբերտ Բաբայանի տնօրինությանը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով: ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-02-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 23-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 171 |
| Գործին կից նյութերը | Առդիր քրեական գործը 171 թերթից և ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 24-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 171 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 24-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 171 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-3153/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 28-03-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 31-05-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 03-06-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 218 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 218 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0011/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-03-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-03-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Եսայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Դավիթ Եսայան Փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի /ՀՀ քր.օր.178 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - 3 տարի ազ./ վերաբերյալ 23.02.2011թ. դատավճիռը և մեղմացնել նշանակված պատիժը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 12-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 28-03-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 29-03-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-04-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 29-03-2011 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 18-04-2011 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Դատական ակտը բեկանվել է մասնակի եվ փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Եսայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԳՈՐԾ N- ԵԱՔԴ/0011/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ <18> ապրիլի 2011թ. ք.Երևան ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մարտիրոսյանի ՊԱՇՏՊԱՆ` Թ.Մալխասյանի Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԱՏՈՒՐԻ ԵՍԱՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ. 2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09114610 քրեական գործը` ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով: 2010թ. սեպտեմբերի 11-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 2010թ. հոկտեմբերի 7-ին Դավիթ Եսայանը ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքում ձերբակալվել է: 2011թ. հունվարի 30-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանը էտապավորվել է ՀՀ: 2011թ. փետրվարի 01-ին Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է: 2011թ. փետրվարի 7-ին թիվ 09114610 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի դրույթները, 2011թ. փետրվարի 23-ի դատավճով Դավիթ Խաչատուրի Եսայանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամանակով: Դավիթ Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. հոկտեմբերի 07-ից: Գագիկ Խաչատրյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության, նրան իրավունք վերապահելով հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Ալբերտ Բաբայանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված: Վերաքննիչ դատարանի 2011թ. մարտի 29-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ. Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա, 2010թ. մայիսի 30-ին չարաշահելով Ալբերտ Վլադիսլավի Բաբայանի վստահությունը, երկու օր հետո 1.435.000 ՀՀ դրամ վճարելու պատրվակով խաբեությամբ նրանից հափշտակել է <Օպել-Աստրա> մակնիշի 10 ՏԼ 504 պ/հ ավտոմեքենան ու դիմել փախուստի` Ալբերտ Բաբայանին պատճառելով խոշոր չափ հանդիսացող` 1.250.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Այնուհետև, նա 2010թ. հունիսի 2-ին վստահեցնելով Գագիկ Գրիգորի Խաչատրյանին, որ վերը նշված ավտոմեքենան պատկանում է իրեն, վաճառելու պատրվակով խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանից հափշտակել է 448.000 ՀՀ դրամ` խոստանալով նշված ավտոմեքենայի փաստաթղթերը ձևակերպել Գագիկ Խաչատրյանի անվամբ և դիմել է փախուստի` Գագիկ Խաչատրյանին պատճառելով զգալի չափ հանդիսացող` 448.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ. Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ իր նկատմամբ նշանակվել է խիստ պատիժ: Դատարանը հաշվի չի առել, որ գործում չկա ծանրացուցիչ հանգամանքներ, նախկինում ինքը դատապարտված չի եղել, զղջում է կատարածի համար, վատառողջ է, խնամքին է գտնվում հինգ տարեկան երեխան ու կինը: Դատարանը հաշվի չի առել նաև այն հանգամանքը, որ տուժող կողմը առաջին ատյանի դատարանում բողոք չի ներկայացրել: Ամբաստանյալը հատյնել է նաև, որ ինքը փախուստի չի դիմել, այլ մեկնել է ՌԴ` արտագնա աշխատանքի, որպիսի կարողանա հոգա իր առողջական խնդիրները և վերադարձնի պարտքերը: Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` ամբաստանյալը խնրում է վերանայել դատավճիռը պատժի մասով` մեղմացման առումով: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ և ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը (…) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը(…): Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն, դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև, դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Այսինքն, դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից (կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը) որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել (տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008 թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը): Այդ հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու (տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007 թվականի հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը): Վերը հիշատակված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս` դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Սահակյանի գործով 2009թ. հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ /0571/01/08 որոշմամբ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <...Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես, տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը…>: Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով հիմնավորվել և հաստատվել է, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, առաջին անգամ է կատարել հանցագործություն, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին ունի փոքրահասակ երեխա, չաշխատող կին, նրա կողմից ամբողջությամբ վերականգնվել են տուժողներին պատճառված վնասները ինչը հիմնավորվել է Վերաքննիչ դատարանում նոտարական վավերացմամբ ներկայացված հայտարարությամբ` այն մասին, որ տուժող Գագիկ Խաչատրյանը նյութական վնասի փոխհատուցման վերաբերյալ ամբաստանյալից այլևս պարտք ու պահանջ չունի: Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չեն արձանագրվել: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն դատարանն անտեսել է այն հարցը, թե արդյոք Դավիթ Եսայանը վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքները ենթակա են գնահատման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առումով, և դրանց գնահատված չլինելը հիմք է տալիս բեկանել և փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը: Հաշվի առնելով վերը շարադրվածը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Դավիթ Եսայանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը բխում է օրենքի պահանջներից և հաշվի առնելով նաև սույն որոշմամբ արձանագրված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյաները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները` իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ դրանք բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Դավիթ Եսայանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 412-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Դավիթ Եսայանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանել և փոփոխել: Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ նշանակված 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Նրա վարքի հետագա վերահսկողությունը հանձնել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարման վարչության բնակության վայրի համապատասխան ստորաբաժանման վրա: Դավիթ Խաչատուրի Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնել և նրան ազատել կալանքից դատարանի դահլիճում: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 18-04-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 23-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 213 |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 23-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 213 թերթից, |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-7265/11 |