ԵԱՔԴ/0009/01/11
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
30 մայիսի 2011թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական քննության առնելով Տիգրան Ռուսլանի Քալանթարյանի դիմումը` իր նկատմամբ ՀՀ Ազգային ժողովի □ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին□ 26.05.11թ. որոշումը կիրառելու մասին

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 25-ի դատավճռով` Տ.Քալանթարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 4/չորս/ տարի ժամկետով` տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկումով 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Նա դատապարտվել է այն բանի համար, որ 2010թ. նոյեմբերի 07-ին` ժամը 13.50-ի սահմաններում, □Վազ 21093□ մակնիշի 68 ՍՍ 104 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցով վարելով տվյալ պայմանների համար սահմանված թույլատրելի առավելագույն արագությունը գերազանցող մոտ 90 կմ/ժ արագությամբ և իրականացնելով իր վարած ավտոմոբիլի ոչ պատշաճ ու վտանգավոր կառավարում, այն է՝ փորձելով վազանց կատարել հոծ գծի հարևանությամբ գտնվող միևնույն շարքով՝ իր առջևով, մոտ 70-80 կմ/ժ արագությամբ ընթացող □ջիպ□ թափքով բաց գույնի ավտոմեքենային, Տ.Քալանթարյանի մեքենայի ղեկը դեպի աջ թեքելով՝ մտել է երթևեկելի գոտու մյուս շարք և դուրս գալով երթևեկելի մասից` վրաերթի ենթարկել փողոցի երթևեկելի մասից դուրս գտնվող հետիոտներ Ծովինար Մարգարյանին, Սեդա Շահբազյանին, Գայանե Ավանեսովային և Լաուրա Ջավախյանին։ Վրաերթի հետևանքով ստացած մարմնական վնասվածքներից վերջին երկուսը, գիտակցության չգալով, ժամեր անց մահացել են, իսկ Ծովինար Մարգարյանի և Սեդա Շահբազյանի առողջությանն անզգուշությամբ պատճառվել է համապատասխանաբար ծանր և միջին ծանրության վնասներ։
ՀՀ գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ` Կ.Փիլոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով Տ.Քալանթարյանի վերաբերյալ քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը իր 13.05.2011թ. որոշմամբ` մերժել է դատախազի բողոքը և անփոփոխ է թողել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 25-ի դատավճիռը:
Վերաքննիչ դատարանի որոշումը օրինական ուժի մեջ դեռևս չմտած ՀՀ ԱԺ 26.05.11թ. կայացրել է □ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին□ որոշում, որի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն պատժից ազատվում են անզգուշությամբ հանցագործություն կատարած այն անձինք, որոնք դատապարտվել են առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման:
Համաձայն համաներման ակտի 9-րդ հոդվածի 10-րդ կետի համաներման որոշումը չի ազատում դատարանի դատավճռով նշանակված լրացուցիչ պատժից:
Ըստ համաներում հայտարարելու մասին որոշման 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի □ա□ ենթակետի` համաներման մասին որոշման կատարումը դրվել է դատարանների վրա այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը գտնվում են դատարաններում, սակայն մինչև սույն որոշման ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռները օրինական ուժի մեջ չեն մտել:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ Տ.Քալանթարյանի արարքը համարվում է անզգուշությամբ կատարված, որի համար նա դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ նա պետք է ազատվի պատժից:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածով և □ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին□ 5-րդ հոդվածի 1-ին, 9-րդ հոդվածի 10-րդ կետերով և 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի □ա□ ենթակետով, վերաքննիչ քրեական դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Տիգրան Ռուսլանի Քալանթարյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ-ի 26.05.2011թ. □ՀՀ Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին□ որոշման 5-րդ հոդվածի 1-ին կետը և նրան ազատել հիմնական պատժի` 4 տարի ժամկետով ազատազրկման կրումից, անփոփոխ թողնելով լրացուցիչ պատիժը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան մեկ ամսվա ընթացքում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ

Իսկականի հետ Ճիշտ է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Լ.Ավետիսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Գործ հ.ԵԱՔԴ/0009/01/11
13 մայիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Կ.ՓԻԼՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ.ԲԱԼՈՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Տիգրան Ռուսլանի Քալանթարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 25-ի դատական ակտի դեմ բերված ՀՀ գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ` Կ.Փիլոյանի վերաքննիչ բողոքը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ` Դ.Մարտիրոսյանի 07.11.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
19.01.2011թ. որոշմամբ` Տ.Քալանթարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
19.01.2011թ. քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Տ.Քալանթարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.01.11թ. որոշմամբ` բավարարվել է և Տ.Քալանթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2/երկու/ ամիս ժամկետով: Միաժամանակ բավարարվել է պաշտպան Ռ.Բալոյանի միջնորդությունը` մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը թույլատրելի ճանաչելու մասին և որպես գրավի գումար է սահմանվել 500.000/հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը:
ՀՀ վերաքննիչ դատարանի 03.02.2011թ. որոշմամբ` դատախազի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.01.11թ. որոշումը բեկանվել է, Տ.Քալանթարյանի նկատմամբ գրավի կիրառումը վերացվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է թողնվել կալանքը:
20.01.11թ. որոշմամբ` տուժող Ծ.Մարգարյանին վրաերթի ենթարկելու և նրա առողջությանն ծանր վնաս պատճառելու մասով Տ.Քալանթարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` վերջինիս հետ տուժողի հաշտվելու հիմքով:
27.01.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 25-ի դատական ակտով` դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ` Տ.Քալանթարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 4/չորս/ տարի ժամկետով` տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկումով 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը` 03.02.11թ.-ից:
Խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև.
Տուժող Սեդա Շահբազյանին իրավունք վերապահել բուժման լրացուցիչ ծախսերի պահանջով հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցներին ի պահ հանձնված □Վազ 21093□ մակնիշի 68 ՍՍ 104 պետհամարանիշի 1989թ. թողարկման XTA 210930Լ0610614 նույնականացման համարի ավտոմեքենան վերադարձնել սեփականատիրոջը:
2010թ. դեկտեմբերի 07-ի որոշմամբ` Տիգրան Քալանթարյանին պատկանող Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքի Երևանյան փողոցի 7ա/2 հասցեում գտնվող բնակարանի վրա, վերջինիս բաժնեմասի հաշվարկով դրված կալանքը պահպանել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեկ ամսվա ընթացքում։
Դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ` Կ.Փիլոյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 02.05.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:

Գործի փաստական հանգամանքները

Տիգրան Քալանթարյանը տրանսպորտային միջոց վարելիս, խախտել է ճանապարհային երթևեկության կանոնները, այն է` տեխնիկական տեսակետից ստեղծել է վթարային իրադրություն և թույլ տվել □Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին□ ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ կետի և ՀՀ ճանապարհային երթևեկության կանոնների 65 ու 66 կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ` դրանով իսկ պայմանավորել պատահարի առաջացումը, ինքն իրեն զրկել է այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, որի հետևանքով անզգուշությամբ մահ է պատճառել երկու մարդու, իսկ Ծովինար Մարգարյանի և Սեդա Շահբազյանի առողջությանը պատճառել համապատասխանաբար ծանր և միջին ծանրության վնասներ։
Այսպես.
2010թ. նոյեմբերի 07-ին` ժամը 13.50-ի սահմաններում, □Վազ 21093□ մակնիշի 68 ՍՍ 104 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցով վարելով տվյալ պայմանների համար սահմանված թույլատրելի առավելագույն արագությունը գերազանցող մոտ 90 կմ/ժ արագությամբ և իրականացնելով իր վարած ավտոմոբիլի ոչ պատշաճ ու վտանգավոր կառավարում, այն է՝ փորձելով վազանց կատարել հոծ գծի հարևանությամբ գտնվող միևնույն շարքով՝ իր առջևով, մոտ 70-80 կմ/ժ արագությամբ ընթացող □ջիպ□ թափքով բաց գույնի ավտոմեքենային, Տ.Քալանթարյանի մեքենայի ղեկը դեպի աջ թեքելով՝ մտել է երթևեկելի գոտու մյուս շարք և դուրս գալով երթևեկելի մասից` վրաերթի ենթարկել փողոցի երթևեկելի մասից դուրս գտնվող հետիոտներ Ծովինար Մարգարյանին, Սեդա Շահբազյանին, Գայանե Ավանեսովային և Լաուրա Ջավախյանին։ Վրաերթի հետևանքով ստացած մարմնական վնասվածքներից վերջին երկուսը, գիտակցության չգալով, ժամեր անց մահացել են, իսկ Ծովինար Մարգարյանի և Սեդա Շահբազյանի առողջությանն անզգուշությամբ պատճառվել է համապատասխանաբար ծանր և միջին ծանրության վնասներ։

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքում դատախազը խնդրել է նշանակված պատժի մասով փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 25-ի դատավճիռը, Տ.Քալանթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 6 տարի 6 ամիս ժամկետով` տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկելով 3 տարի ժամկետով:
Համաձայն բողոքի փաստարկների` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ակնհայտ մեղմ է, այն չի համապատասխանում կատարված հանցագործության բնույթին, հասարակական վտանգավորության աստիճանին, ամբաստանյալի անձին, հետևաբար չի կարող ծառայել պատժի նպատակներին:
Ազատազրկման ձևով պատժի չափն ընտրելիս դատարանը հաշվի չի առել, որ նշանակվող ակնհայտ մեղմ պատիժը չի կարող ծառայել պատժի նպատակներին, դրանով խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որը հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ազդել գործի ելքի վրա` խաթարելով արդարադատության բուն էությունը:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանում պաշտպանը խնդրել է մերժել վերաքննիչ բողոքը և անփոփոխ թողնել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 25-ի դատավճիռը:
Համաձայն պատասխանի` վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, քանի որ դեպքից հետո ամբաստանյալը մնալով դեպքի վայրում` օգնություն է ցույց տվել տուժողներին, իր ցուցմունքներով և գործողություններով նպաստել է քրեական գործով ճշմարտության բացահայտմանը, բնակության վայրում և աշխատանքում բնութագրվում է դրական, խնամքին են գտնվում 5 տարեկան երեխան, կինը և հաշմանդամ հայրը, որոնց միակ կերակրողն է, բացի այդ, հանցագործությամբ պատճառված վնասները կամովին հատուցել է:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով դատախազի հիմնավորումները, հակառակ կողմի առարկությունները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին
2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը
3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում
4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Համաձայն գործող օրենքի` պատիժները պետական հարկադրանքի միջոցներ են, որոնք տարաբնույթ են:
Պատիժը ցանկացած պարագայում կրում է խիստ անձնական բնույթ: Հանցագործի անձն ինքնուրույն հիմք է հանդիսանում դատարանի կողմից պատժի անհատականացման համար:
Պատժի խստությունը կամ մեղմությունը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորությանը, ինչպես նաև դատապարտյալի անձին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, կանխել նոր հանցագործությունները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի` պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ են`...
4.հանցանք կատարելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երեխայի առկայությունը
...
9.մեղայականով ներակյանալը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը
10. հանցագործությունից անմիջապես հետո տուժողին բժշկական կամ այլ օգնություն ցույց տալը, հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողություններ
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք թվարկված չեն նույն հոդվածի 1-ին մասում:
Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող տվյալները և հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել է այնպիսի պատիժ, որը անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
Պատժի անհատականացման սկզբունքի կիրառումը հանցավոր անձին բնութագրող տվյալների գնահատումն է, որոնք իրենց ամբողջության մեջ դատարանին հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարողի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձի` իր անհատական հատկանիշներով:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալը ի սկզբանե ընդունել է հանցանքը, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարած արարքի համար, վրաերթից անմիջապես հետո ձեռնարկել է միջոցներ ապահովելու համար տուժողների բուժօգնության կազմակերպումը, նախկինում ոչնչով արատավորված չի եղել, բնակության և աշխատավայրում բնութագրվում է դրական, ինքնակամ հատուցել է տուժողների բուժման և այլ ծախսերը, ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում չաշխատող կինը, մանկահասակ երեխան և հաշմանդամ հայրը, փաստորեն նա ընտանիքի միակ կերակրողն է:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Տիգրան Քալանթարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առել նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` հանցանքն ընդունելը, կատարածի համար զղջալը, նախկինում դատված չլինելը, վթարից անմիջապես հետո դեպքի վայրում տուժողներին բժշկական օգնություն ցուցաբերելու հարցում օգնելը, իր ցուցմունքներով և գործողություններով քրեական գործով ճշմարտությունը բացահայտելուն նպաստելը, բնակության վայրում և աշխատավայրում դրականորեն բնութագրվելը, ՀՀ բանակում ծառայելը, խնամքին հինգ տարեկան երեխա, կին, հաշմանդամ հայր ունենալը /որոնց միակ կերակրողն է/, հանցագործությամբ պատճառած վնասները կամովին հատուցելը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այն պահանջը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացման առումով պետք է փոփոխվի և նրա նկատմամբ նշանակվի ավելի խիստ պատիժ, այն է` ազատազրկում 6 տարի 6 ամիս ժամկետով, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկումով 3 տարի ժամկետով, որպեսզի նշանակված պատիժը ծառայի պատժի նպատակներին, վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ բողոքում բերված պատճառաբանությունների և հիմնավորումների պայմաններում, բողոքը ենթակա է մերժման, քանի որ ամբաստանյալը նախկինում ոչնչով արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հատուցել է տուժողներին պատճառված նյութական վնասները, նրա կատարած հանցանքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, բացի այդ, նա հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, նրա խնամքին են գտնվում կինը, մանկահասակ զավակը և վատառողջ հայրը, իսկ համաձայն ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հայտնած դիրքորոշման /հայտնված թիվ ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08 որոշմամբ/ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատիժը անխուսափելիորեն ազդում է նրա ընտանիքի անդամների վրա ու կախված ընտանիքի կյանքում ունեցած դերակատարումից այն կարող է ծանր կացության մեջ դնել վերջիններիս, հետևաբար ընտանեկան դրությունը որպես այլ մեղմացնող հանգամանք ևս պետք է հաշվի առնել պատիժ նշանակելիս, բացի այդ, ամբաստանյալը ընդունել է հանցանքը, զղջացել է կատարածի համար, նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվության անհատականացման ու սոցիալական արդարության վերականգնման սկզբունքներով և թույլ չի տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի որևէ հոդվածի կամ միջազգային պայմանագրերի ու ՀՀ Սահմանադրության պահանջների խախտում, հետևաբար ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ՀՀ գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ` Կ.Փիլոյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Տիգրան Ռուսլանի Քալանթարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 25-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Տ.Քալանթարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ

Իսկականի հետ Ճիշտ է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ