Հիմնական

Գործի համար: ԵԱՔԴ/0002/01/11
Վիճակագրական տողի համար : 7.28

Պատասխանող

Անդրանիկ Բետիկյան
Անդրանիկ Բետիկյան
Անդրանիկ Բետիկյան Կարապետի
Անդրանիկ Բետիկյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մասիս Ռեհանյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Արմեն Խաչատրյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Սերժիկ Ավետիսյան

Հոդվածներ

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Հոդված 213 Մաս 2

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մասիս Ռեհանյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Արմեն Խաչատրյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Սերժիկ Ավետիսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Անդրանիկ Բետիկյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2012-06-07 15:30 4 Կայացվել է
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2012-03-23 12:10 1 Կայացվել է
Վճռաբեկ 2012-03-22 12:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-03-19 16:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-03-07 16:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-03-01 11:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-02-23 10:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-02-15 10:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-02-06 10:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-01-24 10:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2011-12-23 10:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2011-12-09 10:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2011-11-02 15:00 1
Գործ ԵԱՔԴ/0002/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ԱՂԱՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԲԵՏԻԿՅԱՆԻ


2012թ. հունիսի 07-ին Երևան քաղաքում

Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպաններ Գ.Շահվերդյանի և Ա.Շահբազյանի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թ. մարտի 23-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թ. մարտի 25-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09107210 քրեական գործը` Անդրանիկ Բետիկյանից առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու փաստի առթիվ:
2010 թ. սեպտեմբերի 23-ին Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Նույն օրը վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին հայտնաբերելու նպատակով հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. սեպտեմբերի 23-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ քրեական գործի` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կկարեն Սարգսյանի և Արտակ Աղամալյանի կողմից Անդրանիկ Բետիկյանից խաբեությամբ գումարներ հափշտակելու մասը կարճվել և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2010թ. սեպտեմբերի 25-ին թիվ 09107210 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու պատճառաբանությամբ:
2010թ. հոկտեմբերի 21-ին թիվ 09107210 քրեական գործով մեղադրյալ, հետախուզման մեջ գտնվող Անդրանիկ Բետիկյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժին:
2010թ. հոկտեմբերի 22-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Կ.Պապոյանի որոշմամբ թիվ 09107210 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010թ. դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից թիվ 09107210 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թ. մարտի 29-ի դատավճռով Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակվել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցը թողնվել է առանց քննության, քաղաքացիական դատավարության կարգով քննության առնելու համար:
Վճռել է նաև. այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերը, 1 նոթատետրը և 2 ստացականները պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը, նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը և Գրիգորի Շահվերդյանը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011թ. հուլիսի 07-ի որոշմամբ` ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի և նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանի, Գրիգորի Շահվերդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թ. մարտի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանվել և գործն ուղարկվել է նույն դատարան` նոր քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. մարտի 23-ի դատավճռով ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ Ազգային Ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2011 թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանն ազատվել է նշանակված պատիժը կրելուց:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը` վերացվել է:
Վճռվել է նաև. տուժողներ Հրայր Հակոբյանի և Արամ Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության` նրանց իրավունք վերապահելով դրանք լուծել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 հատ աշակերտական տետրերը, 1 հատ նոթատետրը և 2 հատ ստվարաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը, նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը և Գրիգորի Շահվերդյանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա զբաղվել է վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ Արտակ Սիմոնյանից, Արշալույս Սարգսյանից, Հրայր Հակոբյանից, Արամ Մնացականյանից, Ռուբեն Մարիկյանից ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով ստացել գումարներ: Այսպես.
Արշալույս Սարգսյանին պարտք տրված 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.069.760 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ա.Սարգսյանին պատկանող ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 2-րդ փոկուղի 2-րդ շենք 34 բնակարանը և 2004 թվականի հուլիսի 07-ից մինչև 2006 թվականի օգոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 41.020 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1.150.840 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006 թվականի օգոստոսի 20-ին Ա.Սարգսյանը նրան է վերադարձրել 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 801.840 ՀՀ դրամ գումարը, իսկ Ա.Բետիկյանը կրկին առուվաճառքի պայմանագրով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Այնուհետև, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Ռուբեն Էռնեստի Մարիկյանին պարտք տված 18.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.529.040 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ռ.Մարիկյանին պատկանող ք.Երևան, Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը և որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006 թվականի հուլիսի 05-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 8.639.604 ՀՀ դրամ գումար, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-15 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ա.Բետիկյանը ստանալով իր գումարները` կրկին առուվաճառքի պայմանագրով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Բացի այդ, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արամ Մնացականյանին պարտք տված 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.331.430 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ա.Մնացականյանին պատկանող Կոտայքի մարզ գյուղ Ջրվեժ 0.0989 հա. տնամերձ հողամասը և նրանից 2005 թվականի հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 133.143 ՀՀ դրամ, որպես ընդհանուր գումարի 5 տոկոսի չափով երկու ամսվա հավելավճար և Ա.Մնացականյանը չկարողանալով մարել տոկոսագումարները և մայր գումարը` Ա.Բետիկյանը նրան պատկանող հողատարծքը 2006 թվականի օգոստոսի 30-ին 6.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է մեկ այլ անձի և տիրացել ամբողջ գումարին, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 15-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը:
Բացի այդ, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Հրայր Հակոբյանին պարտք տված ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.663.520 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Հ.Հակոբյանին պատկանող Կոտայքի մարզ գյուղ Պռոշյան 0.20 հա. գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողը և նրանից 2007 թվականի մարտի 01-ից մինչև 2007 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 272.760 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 818.280 ՀՀ դրամ, որից հետո 2007 թվականի հունիս ամսին Հ.Հակոբյանի խնդրանքով տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.737.850 ՀՀ դրամ և սկսած այդ ամսից մինչև 2008 թվականի նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.401.370 ՀՀ դրամ գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 315.766.5 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 5.368.030.5 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-13 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Հ.Հակոբյանը չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա.Բետիկյանը տիրացել է նրա հողատարածքին:
Այդ ամենից բացի, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Կարեն Սարգսյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 66.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 22.515.950 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 0.2406 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու ք.Աշտարակ <<Վառոյի Ձորակ>> թաղամասի 3-31 հա. վարելահողը և 2006 թվականի դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009 թվականի մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 793.927.2 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 500.715.4 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չկարողանալով ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել` Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 60.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 19.528.800 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.3 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.26 հա. վարելահողը և 2007 թվականի հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 721.752 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 2.165.256 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա.Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 30.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 9.590.400 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 2 այգ. զանգվածի 12 թաղ. թիվ 8 հասցեում գտնվող 0.05 հա. բնակավայրերի նշանակության հողատարածքը և 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 360.876 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1.804.380 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը ու ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել և Ա. Բետիկայնը տիրացել է հողատարածքին:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում պաշտպանական կողմը նշել է, որ Անդրանիկ Բետիկյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը դատավարության ոչ մի փուլում, այդ թվում նոր քննությամբ չի հիմնավորվել, այդ մեղադրանքը նույնիսկ ենթադրությունների կամ համոզմունքի վրա չի կառուցված, այլ մտացածին է, ինչի հետևանքով իսկական հանցագործություն կատարողները քրեական պատասխանատվությունից դուրս են մնացել։
Անդրանիկ Բեդիկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Նա 2010 թ. փետրվարի 5-ին առաջինն է դիմել ՀՀ ոստիկանություն՝ Արտակ Սիմոնյանին, Մնացական Խաչատրյանին, Կարեն Սարգսյանին, Արտակ Աղամալյանին խարդախություն կատարելու եղանակով իրենից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող գումար հափշտակելու մասին։
Նոր քննությամբ հիմնավորվել է նաև, որ Արտակ Սիմոնյանի հետ միասին, օժանդակության հանցակցությամբ հափշտակության մասնակից է Հրայր Հակոբյանը, ում մինչ դատաքննությունն ավարտվելը միջնորդել է կանչել և հարցաքննել, սակայն դատարանը միջնորդությունը չի բավարարել՝ նրա ցուցմունքը հրապարակված լինելու պատճառաբանությամբ։ Դատաքննությունն ավարտվելուց հետո դատարանի դահլիճում գտնվող Հ.Հակոբյանին հարցաքննելու նպատակով դատաքննությունը վերսկսելու մասին միջնորդությունը դատարանը նույնպես մերժել է։ ՀՀ վերաքննիչ դատարանը, 07.07.2011 թ. որոշմամբ, բեկանելով 29.03.2011թ. դատավճիռը նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը գործի նոր քննությամբ պետք է մանրակրկիտ ստուգման և գնահատության արժանացնի այն ապացույցները, որոնք առնչվում են կարճման որոշման մեջ նշված անձանց՝ Արտակ Սիմոնյանին, Մնացական Խաչատրյանին, Կարեն Սարգսյանին, Արտակ Աղամալյանին և գործողություններին՝ կապված հողատարածքների ձեռքբերման, դրանց գտնվելու վայրի, իրական արժեքի, այս կամ այն անձին պատկանելության, կատարված գործարքների արժեքների և հողի իրական սեփականատերերին իրականում վճարված գումարների, ամբաստանյալ Ա. Բետիկյանի կողմից տոկոսով գումարներ տրամադրելու միջև պատճառահետևանքային կապի առկայության հետ և քրեական գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցների, այդ թվում նաև նյութերի նախապատրաստման փուլում ձեռք բերված տվյալների համադրման, վերլուծության արդյունքում գա համապատասխան եզրահանգման։ Վերաքննիչ դատարանի պահանջը չի կատարվել՝ դատարանում չեն հարցաքննվել ոչ տուժող Արտակ Սիմոնյանը և ոչ էլ վկաներ Մնացական Խաչատրյանն ու Կարեն Սարգսյանը։ Դատաքննության արդյունքներով ակնհայտ դարձավ, որ գործի նախաքննությունը շեղվել է իր բնականոն հունից և ընթացել միանգամայն, մեղմ ասած, սխալ ուղղությամբ։ Նոր քննությամբ հետազոտված ապացույցներով, փաստական տվյալներով Ա. Բետիկյանի անմեղությունն ավելի համոզիչ դարձավ, միաժամանակ հիմնավորվեց Արտակ Սիմոնյանի, Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1 –ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարումը։
Այս քրեական գործով դատավարության մասնակիցներից Ա.Բետիկյանը միակ անձն է ում ցուցմունքները կասկած չի հարուցում, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ նրա հայտնած տեղեկություններն ամբողջությամբ համապատասխանում է իրականությանը։
Քանի որ վկաներ Կարեն Սարգսյանը և Մնացական Խաչատրյանն ակնհայտորեն, անհարգելի պատճառներով խուսափում էին դատական նիստերին ներկայանալուց, ուստի պաշտպանության կողմն գրավոր միջնորդություն է ներկայացրել դատարան այդ վկաներին բերման ենթարկելու համար, սակայն դատարանը միջնորդությունը մերժել է` պատճառաբանելով, թե վկաներ Կարեն Աարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի դատական նիստերին չներկայանալն անհարգելի չէ:
Գործով հիմնավորվել է, որ ձեռներեցությամբ զբաղվելու նպատակով Ա.Բետիկյանը 2003թ. Երևան քաղաքում ծանոթացել է հարևանությամբ բնակվող Արտակ Սիմոնյանին։ Կարճ ժամանակաընթացքում Ա. Բետիկյանն անվերապահորեն սկսել է վստահել նրան. Վստահության սկիզբը դրվել է վերջինիս կողմից 1000 դոլար պարտքով գումար վերցնելու և պարտքը ժամանակին վերադարձնելու պահից;
Արտակ Սիմոնյանն իմանալով, որ Բետիկյանն ԱՄՆ-ից իր հետ բերել է մոտ 200 հազար դոլար և նրա հետ միասին մի քանի շահավետ գործարքներ կնքելուց հետո, զգալով նրա լիակատար վստահությունն իր նկատմամբ, 2006թ–ից ինչպես անձամբ, այնպես էլ հանցակիցներ՝ Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի հետ նախնական համաձայնության գալով անշարժ գույքի առքուվաճառքի գործարքներ իրականացնելու միջոցով սկսել են խարդախությամբ նրանից գումարներ հափշտակել։
Քրեական գործով բազմաթիվ տվյալներ, ապացույցներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Արտակ Սիմոնյանն ու նրա հանցակիցները մանրակրկիտ պլանավորել են հափշտակության կատարումը, դերերի հստակ բաժանում կատարելով։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Բետիկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Պաշտպանության կողմը գտնում է, որ նման մակերեսային իրավական ձևակերպումը դատարանի կողմից արդարադատություն չիրականացնելու, ապացույցներն փաստական հանգամանքները, <<ինչ-ինչ>> պատճառներով, համակցությամբ և օբյեկտիվ չգնահատելու արդյունք է։
Գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներին։
Դատարանն իր եզրահանգումները չի պատճառաբանել։ Ամբաստանյալի նախաքննությամբ և դատարանում հետազոտված ցուցմունքները` որպես ապացույց, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջներին համապատասխան չեն գնահատվել։ Ընդհանուր բնույթի դատողություններ է արել, թե <<ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, դրանք մասամբ հերքվում, իսկ մեղսագրված արարքները հիմնավորվում են հետնյալ ապացույցներով>>։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի նշված նորմերի, ապացույցների ստուգման և գնահատման վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի որոշումների (Արմեն Սարգսյան 16.09.2009թ ԵՔՐԴ/0295/01/08, Մակար Հովհանիսյան 12.02.201 Օթ ԵՔՐԴ/0632/01, սույն քրեական գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավճիռը բեկանելու մասին որոշման պահանջները ոտնատակ է արել և կայացրել է այնպիսի դատավճիռ, որում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին։
Դատարանն ընդհանրապես քննության առարկա չի դարձրել Արտակ Աիմոնյանի, Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի, Հրայր Հակոբյանի կողմից վաճառած հողամասերի դիմաց Ա.Բետիկյանից գումարներ վերցնելու մասին գրված պարտավորագրերի բովանդակությունը։ Դրանք գրելու և այն պարտադիր կարգով Արտակ Սիմոնյանի կողմից նույնպես ստորագրելու, գումարը Ա.Բետիկյանից 3 ամիս ժամկետով վերցնելու և այդ ժամկետում չվերադարձնելու դեպքում իրենց պատկանող հողամասը Ա.Բետիկյանին մնալու, Արամ Ղուկասյանին պատկանող 2406քմ մակերեսով, 3.850.000 դրամ արժողությամբ հողամասի համար Ա.Բետիկյանից 50.000 դոլար վերցնելու և դրա համար հենց պարտավորագրերում տոկոսով գումար վերցնելու մասին չնշելու տեսանկյունից:
Դատարանն անտեսել և որպես ապացույց գնահատական չի տվել փորձարարության մասին քննիչի կազմած արձանագրությանը, ըստ որի Ա.Բետիկյանը մատնացույց է արել այն հողամասերը, որոնք իրեն ցույց են տվել Արտակ Սիմոնյանը, Կարեն Սարգսյանն ու Մնացական Խաչատրյանը, սակայն իրականում իր կողմից պարտքով տրված գումարի դիմաց իրեն վաճառել են էապես ցածր գին ունեցող, բանուկ ճանապարհից հեռու վարելահողեր։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճռի հիմքում դնելով Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի, Հրայր Հակոբյանի ցուցմունքները, պարտավոր էր անդրադառնալ այն հարցին, թե քրեական գործի նման փաստական տվյալների պայմաներում,արդյոք նրանց ցուցմունքները արժանահավատ են, առավել ևս, որ Կարեն Սարգսյանի և Մնացական Խաչատրյանի անհարգելի պատճառով դատական նիստին չներկայանալը դատարանը համարել է հարգելի, իսկ իր բնակության վայրում գտնվող Հրայր Հակոբյանը ներկայացել է դատաքննությունն ավարտվելուց հետո, չնայած մինչ դատաքննության ավարտվելը միջնորդել են ապահովել նրա ներկայությունը և դատարանում ցուցմունք տալը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ոչ մի ապացույց համակցությամբ չի գնահատել, ցուցաբերել է դրանց գնահատման ակնհայտ միակողմանիություն, գնահատման ընտրողականություն։ Դատարանը խուսափել է պատասխանել վերաքննիչ դատարանի կողմից իր առաջ դրված մի շարք հարցերի, մասնավորապես <<Այդ ինչպես պատահեց, որ Արտակ Սիմոնյանը, ինքը գտնվելով այդքան վստահալից հարաբերությունների մեջ Ա.Բետիկյանի հետ, ինքը չէր փորձում իրեն անհրաժեշտ գումարներն անձամբ ստանալ ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանից։ Այդ ինչպես պատահեց, որ նա գումարներ վերցնում էր իր ընկերներ Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի միջոցով։ Ինչու Մ.Խաչատրյանը, Կ.Սարգսյանը, Ա.Աղամալյանը <<որևէ շահ չունենալով>> (ինչպես իրենք են պնդում) համաձայնում են մտնել այդպիսի պատասխանատվության տակ՝ իրենց անունով հազարավոր դոլարների արժեք ունեցող գործարքներ ձևակերպելով՝ խեղաթյուրելով իրական փաստերը գործարքի էական հանգամանքների վերաբերյալ>>։
Եթե դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի սկզբունքներին համապատասխան գնահատեր գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները, իսկ այնուհետև վերլուծեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հիմնական հատկանիշները, ապա միանշանակ կհանգեր այն հետևության, որ Ա.Բետիկյանը չի խախտել մեր պետության ֆինանսական գործունեությունը չհաշվառված եկամուտ չի ստացել, նյութական վնաս չի պատճառել տուժողներից ոչ մեկին։
Դատարանը պարտավոր էր անարժանահավատ համարել Արտակ Սիմոնյանի, Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի, Հրայր Հակոբյանի ցուցմունքները, ովքեր մոլորության մեջ պահելով, չարաշահելով ծուղակն ընկած Ա.Բետիկյանի վստահությունը, խաբեությամբ նրանից վերցված գումարները տոկոսով վերադարձնելու պատրանք են ստեղծել, ընդ որում, Ա.Բետիկյանի կողմից տրված գումարների հաշվին, այն էլ ինչպես գրված է նրանց կողմից կազմված պարտավորագրերում, երեք ամսվա համար։
Դատարանը պետք է հաշվի առներ, որ տուժողներից ոչ ոք դիմում չի ներկայացրել Ա.Բետիկյանին պատասխանատվության ենթարկելու համար։
Քննիչը նախաքննությունն ավարտելուց երեք ամիս առաջ դեռևս, գործի էական հանգամանքները չպարզելով, բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ քննություն չկատարելով, խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ, 17-րդ, 25-րդ, 55-րդ, 58-րդ, 124-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները, որոշում է կայացրել Արտակ Սիմոնյանի, Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամայյանի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդում չիրականացնել նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Դատարանը չքննարկելով այդ որոշման օրինական և հիմնավորված լինելը, ինչը պարտավոր էր անել և այդ կապակցությամբ իրավական դիրքորոշում արտահայտելուց հավանաբար խուսափելով, ընդամենն արձանագրել է, թե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն՝ քրեական հետապնդում չի կարող իրականացնել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անձի նկատմամբ կա նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի չվերացված որոշումը։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը` վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21–րդ հոդվածը և 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետը, նշել է, որ <<քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անձի նկատմամբ կա նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի չվերացված որոշում։
Վերը նշված նորմերով ղեկավարվելով դատարանը չի անդրադարձել Արտակ Սիմոնյանի և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին քննիչի 23.09.2010թ կայացրած որոշմանը։
Չնայած դրան, անկախ կայացման պահից, պաշտպանության կողմն իրավունք ունի քննիչի այդ որոշումը վիճարկել միայն դատական կարգով։
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 1-ին հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ հոդվածի 7-րդ, 8-րդ, 17-րդ, 25-րդ, 126-րդ, 127-րդ, 358-րդ հոդվածները։ Գործի քննության ընթացքում թույլ տալով ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների վերը նշված խախտումները, հանգեցրել են նրան, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է դատական ակտ, որր խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Պաշտպանության կողմը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը հանդես գալով մեղադրանքի կողմում, թույլ է տվել ինչպես նյութական, այնպես էլ դատավարական իրավունքի էական խախտումներ, որոնք ուղղակիորեն ազդել են գործի ելքի վրա և կայացվել է անարդար դատական ակտ։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 66-րդ, 376–րդ,3801րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 398-րդ հոդվածներով,
խնդրել են վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 23-ի դատավճիռը` ճանաչելով ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի անմեղությունը, նրան արդարացնել և գործի վարույթը նրա մասով կարճել՝ դադարեցնելով քրեական հետաանդումը։
Եթե վերաքննիչ դատարանը կգտնի, որ թույլ են տրվել քրեադատավարական օրենսգրքի այնպիսի էական խախտումներ, ինչը հիմք է տալիս բեկանելու դատավճիռը, ապա գործն ուղարկել ընդհանուր իրավասության դատարան այլ կազմով՝ նոր քննության:
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց գործով մասնակցող մեղադրող Ա.Աղայանը` նշելով, որ գտնում է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն օրինական է և հիմնավորված: Նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալի Անդրանիկ Բետիկյանին մեղսագրված արարքը ճիշտ է որակված, նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը համաչափ է, դատավճիռը բեկանելու հիմքեր չկան, խնդրեց դատական ակտը թողնել անփոփոխ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Բետիկյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ.մարտի 23-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածը սահմանում է. վաշխառությունը՝ պարտք տրված դրամի կամ տեսակային հատկանիշով որոշվող գույքի համար Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով տոկոսներ ստանալը, ինչպես նաև անձի հետ նրա համար ծայրահեղ ոչ ձեռնտու պայմաններում այլ գործարք կատարելը, որից օգտվել է մյուս կողմը, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում` նույն արարքը՝ որպես արհեստ կատարելու համար:
Հանցագործության անմիջական օբյեկտը քաղաքացիների, անհատ ձեռնարկատերերի և այլ տնտեսական գործունեությամբ զբաղվողների շահերն ապահովող հասարակական հարչաբերություններն են: Օբյեկտիվ կողմից հանցագործությունն արտահայտվում է գործողությամբ: Այն է պարտք տրված դրամի կամ տեսակային հատկանիշներով որոշվող գույքի համար պահանջվում է ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով տոկոսներ, ինչպես նաև անձի հետ նրա համար ծայրահեղ ոչ ձեռնտու պայմաններում այլ գործարք է կնքվում,որից օգտվում է մյուս կողմը: Որպես արհեստ հասկացության տակ պետք է հասկանալ նվազագույնը երկու կամ ավելի գործարքներ կնքելը, առավել ևս, եթե այն մշտական կամ լրացուցիչ եկամտի աղբյուր է: Սուբյեկտիվ կողմից արարքը արտահայտվում է միայն դիտավորությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճման` կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանություններն այն մասին, որ նախաքննությամբ, ինչպես նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով ամբաստանյալ` Անդրանիկ Բետիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված հանցանքը չի հաստատվել և նրա մեղավորության մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի հետևությունները հիմնված են ենթադրությունների վրա, այն հաստատված չէ գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նախաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատական ակտում շարադրված ապացույցներով, մասնավորապես` տուժող Ռուբեն Մարիկյանի, Արշալույս Սարգսյանի Արամ Մնացականյանի, Հրայր Հակոբյանի ցուցմունքներ, վկաներ Կարեն Մնացականյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի ցուցմունքներով, Արտակ Աղամալյանի, Արամ Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, Ա. Բետիկյանի Երևան քաղաքի Կամարակ 2-րդ նրբ. թիվ 13 տանը 10.06.2010թ.-ին կատարված խուզարկության արձանագրությամբ, Ա. Բետիկյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված փաստաթղթերը զննելու մասին արձանագրությամբ,ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 13861007 եզրակացությամբ, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Ազատի Ղուկասյանի միջև 05.12.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2306476 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 19.07.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2309720 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 07.02.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2379211 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Սերգեյ Դերձյանի միջև 04.03.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2435715 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Հրայր Հակոբյանի միջև 01.03.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2333118 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Մնացականյանի միջև 25.06.2005թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2122317 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Օշեն Վարթկեզի Ավարթազարյանի միջև 30.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սարգսյանի միջև 07.07.2004թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 1454372 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սարգսյանի միջև 21.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Արշալույս Սարգսյանի անվամբ թիվ 2110039 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Ռուբեն Մարիկյանի միջև 21.07.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2188745 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արման Հովհաննիսյանի միջև 31.10.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Հովհաննիսյանի անվամբ թիվ 2160095 սեփականության վկայականով, ինչպես նաև ապացույց ճանաչված Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերով, 1 նոթատետրով և 2 ստվարաթղթերով:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որինչ վերաբերում է իրեն առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալի մեղավոր չճանաչելուն, ինչպես նաև առաջինը` Արտակ Սիմոնյանին, Մնացական Խաչատրյանին, Կարեն Սարգսյանին, Արտակ Աղամալյանին խարդախություն կատարելու եղանակով իրենից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող գումար հափշտակելու մասին, ՀՀ ոստիկանություն դիմելուն, ապա դա դեռևս չի նշանակում նրա կողմից հանցագործությունը չկատարելը:
Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի այն պատճառաբանությանը, որ Արտակ Սիմոնյանը, Կարեն Սարգսյանը, Մնացական Խաչատրյանը քննությունից ակնհայտորեն խուսափում են, վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանական կողմի կողմից որևէ հիմնավորում չներկայացվեց վերջիններիս քննությունից թաքնվելու մասին, ավելին քրեական գործում առկա են Կարեն Սարգսյանի դիմումը և Մնացական Խաչատրյանի հոր դիմումը, համաձայն որոնց Կ.Սարգսյանը և Մ.Խաչատրյանը բացակայում են ՀՀ-ից:
Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի բողոքում նշած այն պատճառաբանությանը, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը չքննարկելով քրեական գործի մասը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին 23.09.2010թ. կայացված քննիչի որոշման օրինական և հիմնավորված լինելու հանգամանքը, ինչը պարտավոր էր անել և այդ կապակցությամբ իրավական դիրքորոշում արտահայտելուց հավանաբար խուսափել է, վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն ևս անհիմն է, քանի որ պաշտպանական կողմն իր իսկ վերաքննիչ բողոքում հայտնել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն անդրադարձել և արձանագրել է, որ քրեական գործում առկա է չվերացված որոշում: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 290 հոդվածի` 1-ին մասի` հետաքննության մարմնի աշխատակցի, քննիչի, դատախազի, օպերատիվ-հետախուզական գործողություններ իրականացնող մարմինների` սույն օրենսգրքով նախատեսված որոշումների և գործողությունների օրինական և հիմնավոր չլինելու դեմ բողոքները դատարան կարող են ներկայացվել կասկածյալի, մեղադրյալի, պաշտպանի, տուժողի, քրեական դատավարության մասնակիցների, այլ անձանց կողմից, որոնց իրավունքները և օրինական շահերը խախտվել են այդ որոշումներով և գործողություններով, և եթե նրանց բողոքները չեն բավարարվել դատախազի կողմից: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի` սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձինք իրավունք ունեն նաև դատարան բողոքարկել հանցագործությունների վերաբերյալ հաղորդումներն ընդունելուց, քրեական գործ հարուցելուց հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի հրաժարվելը, ինչպես նաև քրեական գործը կասեցնելու, կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումները` սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում, իսկ 3-րդ մասը սահմանում է` բողոքը կարող է ներկայացվել վարույթն իրականացնող մարմնի գտնվելու վայրի դատարան` այն մերժելու մասին տեղեկություն ստանալու կամ, եթե դրա վերաբերյալ պատասխան չի ստացվել, բողոք ներկայացնելուց հետո մեկ ամսվա ժամկետը լրանալու օրվանից` մեկ ամսվա ընթացքում, բացի այդ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի 3-րդ մասի` քրեական հետապնդման մարմնի` գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշման առկայությունը բացառում է քրեական գործը նորոգելը, եթե այն կարող է հանգեցնել անձի վիճակի վատթարացման, բացառությամբ սույն հոդվածի չորրորդ մասով նախատեսված դեպքերի: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի` դատախազը քրեական գործը կարճելու, քրեական գործ հարուցելու կամ քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին հետաքննության մարմնի կամ քննիչի կայացրած որոշումը կարող է վերացնել որոշման պատճենը ստանալու պահից 7 օրվա ընթացքում: Դրանից հետո քրեական հետապնդման մարմնի` քրեական գործը կարճելու, քրեական գործ հարուցելու կամ քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշումը կարող է վերացվել մեկ անգամ և միայն գլխավոր դատախազի կողմից որոշում կայացնելուց հետո` վեց ամսվա ժամկետում:
ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` անձի նկատմամբ կա նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականցնելուց հրաժարվելու մասին հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի չվերացված որոշում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Վերաքննիչ դատարանը` ելնելով գործի կոնկրետ հանգամանքներից, գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ, ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքը որակելիս և իրավական գնահատության ենթարկելիս հանգել է ճիշտ հետևության և նրա նկատմամբ չի կարող կայացվել արդարացման ակտ:
ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. մարտի 23-ի դատական ակտն ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի նկատմամբ հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար վերաքննիչ բողոքնում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու համար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. մարտի 23-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0002/01/11


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
23.03.2012թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª

նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Ալեքսանդր Աղայանի,
պաշտպաններ` Գրի•որի Շահվերդյանի,
Ազատ Շահբազյանի,
տուժողներ` Հրայր Հակոբյանի,
Ռուբեն Մարիկյանի,
Արշալույս Սար•սյանի,
Արամ Մնացականյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի

Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ծնված 22.07.1932թ.-ին, Ֆրանսիայի Հանրապետության Մարսել քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ԱՄՆ քաղաքացի, տարրական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ-ոք, չի աշխատում, կենսաթոշակառու, նախկինում չդատված, Հայաստանի Հանրապետությունում ունի հատուկ կացության կար•ավիճակ, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Կամարակ 2-րդ նրբ., տուն 13 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:

2010 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09107210 քրեական •ործը:
2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Անդրանիկ Բետիկյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ նա ՙնա զբաղվել է վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ Արտակ Սիմոնյանից, Արշալույս Սար•սյանից, Հրայր Հակոբյանից, Արամ Մնացականյանից, Ռուբեն Մարիկյանից ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը •երազանցող չափով ստացել •ումարներ:
Այսպես.
Արշալույս Սար•սյանին պարտք տրված 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.069760 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Ա.Սար•սյանին պատկանող ք. Երևան, Կ. Ուլնեցի 2-րդ փոկուղի 2-րդ շենք 34 բնակարանը և 2004թ. հուլիսի 07-ից մինչև 2006թ. օ•ոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 41.020 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը` 1.150.840 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006թ. օ•ոստոսի 20-ին Ա. Սար•սյանը նրան է վերադարձրել 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 801.840 ՀՀ դրամ •ումարը, իսկ Ա. Բետիկյանը կրկին առուվաճառքի պայմանա•րով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Այնուհետև, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Ռուբեն Էռնեստի Մարիկյանին պարտք տված 18.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.529.040 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Ռ. Մարիկյանին պատկանող ք. Երևան, Լենին•րադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը և որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006թ. հուլիսի 5-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 8.639.604 ՀՀ դրամ •ումար, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-15 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006թ. հոկտեմբերի 31-ին Ա. Բետիկյանը ստանալով իր •ումարները կրկին առուվաճառքի պայմանա•րով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Բացի այդ, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արամ Մնացականյանին պարտք տված 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.331.430 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Ա.Մնացականյանին պատկանող Կոտայքի մարզ •յուղ Ջրվեժ 0.0989 հա. տնամերձ հողամասը և նրանից 2005թ. հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 133.143 ՀՀ դրամ, որպես ընդհանուր •ումարի 5 տոկոսի չափով երկու ամսվա հավելավճար և Ա. Մնացականյանը չկարողանալով մարել տոկոսա•ումարները և մայր •ումարը Ա. Բետիկյանը նրան պատկանող հողատարծքը 2006թ. օ•ոստոսի 30-ին 6.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է մեկ այլ անձի և տիրացել ամբողջ •ումարին, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 15-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը:
Բացի այդ, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Հրայր Հակոբյանին պարտք տված ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.663.520 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Հ. Հակոբյանին պատկանող Կոտայքի մարզ •յուղ Պռոշյան 0.20 հա. •յուղատնտեսական նշանակության վարելահողը և նրանից 2007թ. մարտի 1-ից մինչև 2007թ. հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 272.760 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 818.280 ՀՀ դրամ, որից հետո 2007 թ. հունիս ամսին Հ. Հակոբյանի խնդրանքով տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.737.850 ՀՀ դրամ և սկսած այդ ամսից մինչև 2008թ նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.401.370 ՀՀ դրամ •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 315766.5 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 5368030.5 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-13 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Հ. Հակոբյանը չի կարողացել ընդհանուր •ումարը և ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով •ումարները վերադարձնել, Ա. Բետիկյանը տիրացել է նրա հողատարածքին:
Այդ ամենից բացի, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Կարեն Սար•սյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 66.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 22.515.950 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Կոտայքի մարզ Պտղնի •յուղում •տնվող 0.2406 հա. •յուղատնտեսական նշանակության ու ք. Աշտարակ ՙՎառոյի Ձորակ՚ թաղամասի 3-31 հա. վարելահողը և 2006թ. դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009թ. մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 793927.2 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 500715.4 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա. Սիմոնյանը հետա•այում չկարողանալով ընդհանուր •ումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով •ումարները վերադարձնել` Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 60.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 19.528.800 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Կոտայքի մարզ •յուղ Զովունի 0.3 հա. •յուղատնտեսական նշանակության ու Կոտայքի մարզ •յուղ Զովունի 0.26 հա. վարելահողը և 2007թ. հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 721752 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 2.165.256 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Ա. Սիմոնյանը հետա•այում չի կարողացել ընդհանուր •ումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով •ումարները վերադարձնել, Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 30.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 9.590.400 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Կոտայքի մարզ •յուղ Պտղնի 2 այ•. զան•վածի 12 թաղ. թիվ 8 հասցեում •տնվող 0.05 հա. բնակավայրերի նշանակության հողատարածքը և 2007թ. նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 360876 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1804380 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա. Սիմոնյանը հետա•այում չի կարողացել ընդհանուր •ումարը ու ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով •ումարները վերադարձնել և Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքին՚:
2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին թիվ 09107210 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/` ըստ էության քննելու համար:
Դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճռով Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել տու•անք ՀՀ նվազա•ույն աշխատավարձի հին•հարյուրապատիկի` 500.000 /հին• հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցը թողնվել է առանց քննության, քաղաքացիական դատավարության կար•ով քննության առնելու համար:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 29-ին վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը, նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը և Գրի•որի Շահվերդյանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի և նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանի, Գրի•որի Շահվերդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել է ու Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճիռը քրեական •ործով ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով բեկանել և քրեական •ործն ուղարկել է նույն դատարան` նոր քննության: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն իր որոշման պատճառաբանական մասում նշել է նաև, որ ՙՄասնավորապես, ընդհանուր իրավասության դատարանը •ործի նոր քննությամբ պետք է, մանրակրկիտ ստու•ման և •նահատության արժանացնի այն ապացույցները, որոնք առնչվում են Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սար•սյանի, Արտակ Աղամալյանի •ործողություններին` կապված հողատարածքների ձեռք բերման, դրանց •տնվելու վայրի, իրական արժեքի, այս կամ այն անձին պատկանելիության, կատարված •ործարքների, դրանցում հանդես եկած կողմերի, կատարված •ործարքների արժեքների և հողի իրական սեփականատերերին իրականում վճարված •ումարների, այդ հարցերի վերաբերյալ ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին նշված անձանց կողմից հայտնված տեղեկությունների հավաստիության, այդ տեղեկությունների և ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի կողմից տոկոսով •ումարներ տրամադրելու միջև պատճառահետևանքային կապի առկայության հետ, և քրեական •ործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցների` այդ թվում նաև` նյութերի նախապատրաստման փուլում ձեռք բերված տվյալների համադրման, վերլուծության արդյունքում •ա համապատասխան եզրահան•ման վերոնշյալ հան•ամանքների առկայության պայմաններում՚:
2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ բեկանված թիվ ԵԱՔԴ/0002/01/11 քրեական •ործն ստացվել է Դատարան և •ործի դատաքննությամբ պարզվել է հետևյալը.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ընտանիքի հետ միասին բնակվել է ԱՄՆ-ում: Երեխաները ծնվել և մեծացել են ԱՄՆ-ում, 2001թ-ին որոշել է տեղափոխվել Հայաստան և երեխաներին Հայաստանում ուսման տալ: ԱՄՆ-ից իր հետ 140.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է բերել Հայաստան: Երևան տեղափոխվելուց մոտ երկու տարի հետո` 2003թ.-ին Կամարակ փողոցի վրա •տնվող նորաբաց անշարժ •ույքի հետ կապված •ործարքներ կատարող •րասենյակում ծանոթացել է Արտակ Սիմոնյանի հետ: Շփման ընթացքում վերջինիս հետ շատ են մտերմացել և խոսակցութուններից մեկի ժամանակ նրան ասել է, որ ԱՄՆ-ից •ումար է բերել իր հետ և ցանկանում է բիզնեսով զբաղվել ու կարող է 200.000 ԱՄՆ դոլարին մոտ •ումարի ներդրում կատարել: Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ •ումար ունենալու դեպքում շատ բաներ կարող է անել: Ինքն այդ ժամանակ պատրաստվում էր Ռայկոմում խանութ •նել և առևտրով զբաղվել, սակայն •ործարքն ինչ-ինչ պատճառներով չի հաջողվել: Այդ մասին ինքը պատմել է Ա. Սիմոնյանին և խնդրել խորհուրդ տալ իրեն ինչով կարելի է զբաղվել Հայաստանի Հանրապետությունում և •ումար վաստակել: Ա. Սիմոնյանն առաջարկել է հողեր •նել, այնուհետև, վաճառել դրանք և առքուվաճառքից շահույթ ստանալ: Մի քանի հաջող •ործարքներ են արվել, որոնցից •ոյացած •ումարը Ա. Սիմոնյանը տվել է իրեն: Բացի այդ 1000 ԱՄՆ դոլար է տվել Ա. Սիմոնյանին մեքենա •նելու համար, հետա•այում էլի •ումարներ է տվել վերջինիս, սակայն նա •ումարները վերադարձրել է: Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ շատ լավ ընկերներ և ծանոթներ ունի, որոնց •ումարներ տալով և հետա•այում տոկոսներ ստանալով կարող է •ումարներ վաստակել: Ասել է նաև, որ իր կինն աշխատում է բանկում և ամեն ան•ամ •ումար տալիս Ա. Սիմոնյանը զան•ահարել է կնոջն ինչ-որ հարցեր տվել, հետո իրեն ասել է ինչ •րի, ինքն էլ վստահելով Ա. Սիմոնյանին •րել է այն ամենն ինչ նա ասել է: Ինքը սկսել է Ա. Սիմոնյանի կողմից իր հետ ծանոթացրած անձանց, որոնց նա որպես իր լավ ծանոթներ, ընկերներ է ներկայացրել պարտքով •ումարներ տալ, իսկ նրանք ի ապահովումն այն բանի, որ •ումարները ետ են վերադարձնելու իրենց հողերը իր անունով են փոխել: Հետա•այում արդեն իմացել է, որ այդ հողերն այն արժեքները չունեն, որոնք իրեն Ա. Սիմոնյանն ու նրա ծանոթներն են ասել: Ա. Սիմոնյանի միջոցով ծանոթացել է Մնացական Խաչատրյանի հետ, վերջինիս Ա. Սիմոնյանը ներկայացրել է, որպես իր ընկեր, ով Նորքում ավտոլվացման բիզնես ունի և պատրաստվում է արտասահմանյան ավտոմեքենաներ •նել և ապրանքներ տեղափոխել: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ Մ. Խաչատրյանը հող ունի և •ումարի դիմաց կարող է այն տալ իրեն, քանի դեռ •ումարը ետ չի վերադարձրել: Ա. Սիմոնյանի հետ, առանց Մ. Խաչատրյանի •նացել է Աշտարակ և վերջինս իրեն հողատարածություն է ցույց տվել և ասել, որ այն 80.000 ԱՄՆ դոլար արժե: Ինքը համաձայնվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար տալ: Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել են նոտարի մոտ և Ա. Սիմոնյանը կազմակերպել է •ործարքն, ինքն ընդամենը ստորա•րել է թղթերը և տվել •ումարը: Մոտ մեկ ամիս անց Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ ևս 30.000 ԱՄՆ դոլար է պետք` պատճառաբանելով, որ ապրանքի կեսն է եկել, և Մ. Խաչատրյանն էլի հող ունի, որը պատրաստ է •ումարի դիմաց տալ: Ինքը խնդրել է, որ այս ան•ամ հողը նայելիս Մ. Խաչատրյանն էլ ներկա լինի և այդպես էլ արել են ու Ա. Սիմոնյանի և Մ. Խաչատրյանի հետ •նացել են հողը նայելու: Այդ ժամանակ իրեն տարօրինակ է թվացել Մ. Խաչատրյանի խառնված լինելը, սակայն ինքն այնքան է վստահել Ա. Սիմոնյանին, որ չի մտածել, որ վերջինս կարող է խաբել իրեն և նույն մեխանիզմով կրկին 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել Մ. Խաչատրյանին: Կրկին Ա. Սիմոնյանի միջոցով ծանոթացել է Կարեն Սար•սյանի հետ, ում Ա. Սիմոնյանը ներկայացրել է, որպես բիզնեսմենի, ով մի քանի տաքսի մեքենաներ ունի: Կ. Սար•սյանն իրեն Պտղնիում հող է ցույց տվել և ասել, որ այն 120.000 ԱՄՆ դոլար •ումար արժե: Ինքն այդ հողի դիմաց մոտ 50.000 – 60.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել: Երբ •ումարը շատացել է Ա. Սիմոնյանն իրեն տարել է Աշտարակ և ՙՎարոյի Ձոր՚ անվանումով տեղանքում •տնվող ուրիշ հող ցույց տվել և ասել, որ այն 40.000 ԱՄՆ դոլար •ումար արժե ու իրեն ասել է, որ դրա դիմաց 16.000 ԱՄՆ դոլար տա: Պայմանավորվածությունն եղել է, որ Կ. Սար•սյանն ամբողջ •ումարը` 67.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը պետք է երկու ամիսների ընթաքում վերադարձներ, սակայն այդպես էլ չի վերադարձրել: Ա. Սիմոնյանի միջոցով ծանոթացել է մի կնոջ` Արշալույս Սար•սյանի հետ, ում Ա. Սիմոնյանը ներկայացրել է, որպես շատ խեղճ ապրող մարդու, ում եղբայրը կոշկակար է և ցանկանում է •նալ արտասահման աշխատելու, ինչի համար իրեն 3000 ԱՄՆ դոլար է անհրաժեշտ: Երբ հանդիպել են պարզվել է, որ ինքը ճանաչում է Ա. Սար•սյանի եղբորը` Վալոդին, ում հետ անցյալում նույն թաղամասում են բնակվել: Համաձայնվել է Վալոդի քրոջ Ա. Սար•սյանի տունն իր անունով •րելուց հետո 3000 ԱՄՆ դոլար տալ: Հետա•այում, Վալոդը մեկնել է Ուկրաինայի հանրապետություն աշխատելու: Այդ ընթացքում Արշալույս Սար•սյանն իրեն 100-ական ԱՄՆ դոլարով երեք ան•ամ •ումար է տվել ասելով, որ եղբոր •ործերը լավ չեն և նա չի կարողանում •ումարը վերադարձնել: Հետա•այում Վալոդը վերադարձել է և ասել, որ իր քրոջ տունը 28.000 ԱՄՆ դոլար արժե, իսկ իր տունը` 80.000 ԱՄՆ դոլար և պատճառաբանելով, որ քրոջ տունն իր անունով լինելու համար ընդհարվել է քրոջ հետ, խնդրել է քրոջ տունը ետ վերադարձնել, իսկ դրա փոխարեն իր սեփական տունն իր անունով անել, ինչին ինքը համաձայնվել է և այդպես էլ արել են: Հետա•այում Վալոդն իր տունը վաճառել է և վերադարձրել •ումարը: Ծանոթացել է նաև Ա. Սիմոնյանի հորեղբոր որդու` Աշոտ Կռոյանի հետ, ով մի օր կանչել է իր մոտ և խնդրել իրեն պարտքով 8000 ԱՄՆ դոլար •ումար տալ: Իքը տեղյակ էր, որ Ա. Կռոյանը •րավատուն ուներ և տոկոսով մարդկանց •ումարներ է տալիս: Ա. Կռոյանն ասել է, որ Ռուբեն Մարիկյանին պետք է տոկոսով •ումար տա և առաջարկել է իր տված •ումարի դիմաց Ռ. Մարիկյանի տունն իր անվամբ •րել: Ինքը համաձայնվել է և Կռոյանին տվել •ումարը: Հետա•այում, Ռ. Մարիկյանը վաճառել է բնակարանը և Ա. Կռոյանն իրեն վերադարձրել է 8000 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Ռ. Մարիկյանին ինքը տոկոսով •ումար չի տվել և չի էլ ճանաչել, նրան ընդամենը երկու ան•ամ է տեսել: Առաջին ան•ամ տեսել է բնակարանն իր անունով փոխելիս, երկրորդ ան•ամ` բնակարանը վաճառելիս: Գումարը տվել է Ա. Կռոյանին, քանի որ վերջինս ուներ երկու հա•ուստի խանութ և խոստացել էր իրեն ձևակերպել որպես •ործընկեր: Հրայր Հակոբյանի հետ նույնպես ծանոթացել է Ա. Սիմոնյանի միջոցով, ում վերջինս ներկայացրել է որպես Պռոշյանի ՙտեր և տիրականի՚, ում նույն եղանակով` հողի դիմաց տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել և տեսել է իբր Հ. Հակոբյանին պատկանող հողը, որը Աշտարակ քաղաքում է •տնվում: Իր տանը Ա. Սիմոնյանի ներկայությամբ Հ. Հակոբյանին 1 կամ 2 ամսով տվել է սկզբից 16.000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև` 5000 ԱՄՆ դոլար: Հետա•այում, երբ •ումարը ետ չի վերադարձրել ինքն Ա. Սիմոնյանին հարցրել է, թե ե±րբ են իր •ումարները վերադարձնելու, սակայն Ա. Սիմոնյանը միշտ հան•ստացրել է իրեն և ասել, որ ինքը կորցնելու ոչինչ չունի և, որ բոլոր հողերը մեծ արժեքներ ունեն: Արամ Մնացականյանին ընդհանրապես չի ճանաչել: Ա. Սիմոնյանի միջոցով ծանոթացել է վերջինիս իբր մտերիմ ընկերոջ` Սաքոյի հետ, ով ասել է, որ իր հողը ցանկանում է վաճառել, սակայն ինքն ասել է, որ իրեն հող հարկավոր չէ և հրաժարվել է •նել այն: Հետա•այում, Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ այդ տղաները ճանաչված տղաներ են և հետա•այում կարող են իրեն օ•տակար լինել և համոզել է նրանց 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար տալ: Գումարի դիմաց նրանք իրենց հողը ձևակերպել են իր անունով: Մի քանի ամիս անց Ա. Սիմոնյանին ասել է, որ իր •ումարները ցանկանում է ետ ստանալ, սակայն Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ նրանք •ումար չունեն և մեկ տարի ժամանակ են խնդրում •ումարները ետ վերադարձնելու համար: Հետա•այում, Ա. Սիմոնյանն Ա. Մնացականյանի հետ միասին հողամասը վաճառել են և իրեն ետ վերադարձրել իր տված 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Արտակ Աղամալյանի հետ նույնպես ծանոթացել է Ա. Սիմոնյանի միջոցով և նրան ընդամենը մեկ ան•ամ է տեսել: Ա. Աղամալյանը ներկայացել է որպես ոսկու •ործ անող ոսկերիչ: Վերջինս Պտղնիում հող է ունեցել, որի դիմաց ինքն Ա. Աղամալյանին Ա. Սիմոնյանի ներկայությամբ 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել: Հետա•այում պարզվել է, որ այդ հողամասն Ա. Աղամալյանին չի պատկանել, այլ պատկանել է Մ. Խաչատրյանին, ումից Ա. Աղամալյանը հողը լիազորա•րով է վերցրել: Երբ Ա. Սիմոնյանին •տնել արդեն չի կարողացել, որոշել է •նալ, •ումարները ետ վերցնել և բոլոր հողերը ստու•ել, ինչի արդյունքում պարզվել է, որ Աշտարակի հողերը բոլորովին այն հողերը չեն, որնք Ա. Սիմոնյանն է իրեն ցույց տվել: Կ. Սար•սյանի հետ •նացել են Ա. Սիմոնյանենց տուն և այնտեղ Կ. Սար•սյանն ասել է, որ •ումարները Ա. Սիմոնյանից կստանա և իրեն •րություն տվել, որ իրենից ոչ մի պարտք և պահանջ չունի, այնինչ իրենից են •ումարներ վերցրել և ետ չվերադարձրել: Հետա•այում արդեն Հրայր Հակոբյանի հետ •նացել են, որպեսզի տեսնեն իրական հողերը որոնք են և պարզվել է, որ Ա. Սիմոնյանն իրեն խաբել և բոլորովին այլ հողեր է ցույց տվել: Վերջինս իրեն ասել է, որ իրենից վերցրած ամբողջ •ումարից 19.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը տվել է Ա. Սիմոնյանին: Բացի նկարա•րված հողերի հետ կապված •ումարներից Ա. Սիմոնյանը մի օր իրենից 12.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է վերցրել, ինչի դիմաց իրենց տան ՙՋիպ՚ մակնիշի ավտոմեքենա է բերել և ասել, որ այն 40.000 ԱՄՆ դոլար •ումար արժե, սակայն մի քանի օր անց եկել է ավտոմեքենան տարել, իբր բանկում •րավադնելու համար, սակայն մինչ օրս այդ •ումարը ետ չի վերադարձրել: Ինքը հասկանալով, որ իր •ումարները ետ չեն վերադարձնում` դիմել է ոստիկանություն, ինչի արդյունքում իրեն սկզբից տուժող են ճանաչել: Հետա•այում, զ•ացել է, որ •ործն արդեն ոչ ճիշտ ուղղությամբ է շարժվում և դիմել է Ազ•ային անվտան•ության ծառայությանը: Այդ ընթացում իր որդին առողջության հետ կապված խնդիրներ է ունեցել և պառկած եղել Քանաքեռի ուռուցքաբանական հիվանդանոցում, որտեղ նրան երեք օրվա կյանք են տվել և խորհուրդ տվել տեղափոխել ԱՄՆ բուժման: Ինքը հենց այդպես էլ արել է և տեղյակ պահելով իր պաշտպանին մեկնել է ԱՄՆ: Հետա•այում, վերադարձել է Հայաստան և անձամբ ներկայացել ոստիկանության բաժին: Տոկոսով ոչ-ոքի •ումարներ չի տվել, բոլոր •ումարները վերը նշված անձանց տվել է անշահախնդիր, լավություն անելու համար և որպես իր •ումարների ապահովում մշտապես դրա դիմաց իր անվամբ է •րանցել բնակարան կամ հողամաս: Գտնում է, որ այս ամենը կազմակերպել է Արտակ Սիմոնյանը, որպեսզի խաբեությամբ հափշտակի իր •ումարները:
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, դրանք մասամբ հերքվում, իսկ մեղսա•րված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արարքները հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Ռուբեն Մարիկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թ.-ին իր կինը պետք է ԱՄՆ մեկներ և իրենք •ումար էին փնտրում, շատ բանկեր և •րավատներ էին դիմել, սակայն չէին կարողացել անհրաժեշտ •ումարը •տնել: 2006թ.-ի հուլիսի 2-ին, կամ 3-ին •նացել են Թումանյան Տերյան փողոցների խաչմերուկում •տնվող Աշոտ Կռոյանին պատկանող •րավատուն, որտեղ վերջինս ասել է, որ ինքն այդքան •ումար չունի, սակայն կա մի մարդ ով 7 տոկոսով •ումար է տալիս և կարող է իրենց անհրաժեշտ •ումարը տալ: 2006թ.-ի հուլիսի 5-ին հանդիպել և ծանոթացել են •ումարը տվող մարդու` Անդրանիկ Բետիկյանի հետ, նրա հետ միասին •նացել են իրենց ք. Երևան, Լենին•րադյան 28, բն. 1 հասցեում •տնվող բնակակարանը, Ա. Բետիկյանը նայել է բնակարանը, ինչից հետո •նացել են Բաղրամյան փողոցի վրա •տնվող նոտարական •րասենյակ և բնակարանը ձևակերպել Ա. Բետիկյանի անունով: Կրկին վերադարձել են •րավատուն, որտեղ Ա. Բետիկյանը 15.000 ԱՄՆ դոլար •ումարն իր և իր կնոջ ներկայությամբ տվել է Ա. Կռոյանին, ով էլ այն հաշվելուց հետո տվել է իրեն: Պայմանավորվել են, որ ամսեկան պետք է 7 տոկոս •ումար տան, այնքան ժամանակ մինչև, որ ինքը կկարողանար ամբողջ •ումարը վերադարձնել: Պայմանավորվածության համաձայն` ամբողջ •ումարը վերադարձնելուց հետո բնակարանը պետք է կրկին առքուվաճառքի պայմանա•րի միջոցով ձևակերպեին իր անունով: Հաջորդ օրն իրենց կրկին 3000 ԱՄՆ դոլար •ումար է անհրաժեշտ եղել և իրենք կրկին •նացել են •րավատուն և այդ մասին հայտնել Ա. Կռոյանին, վերջինս էլ իրենց ասել է, որ Ա. Բետիկյանն ունի այդ •ումարը և կկարողանա տալ, երեք օր անց վերցրել են նաև 3000 ԱՄՆ դոլար •ումար: Օ•ոստոսի 4-ին կամ 5-ին, երբ եկել է տոկոսը վճարելու ժամանակն ինքն անձամբ •նացել է •րավատուն և Ա. Կռոյանին հայտնել, որ չի կարողանում տոկոսի •ումարը տալ ու խնդրել է Ա. Բետիկյանին խնդրել, որպեսզի նա սպասի մինչև ինքն իր բնակարանը կվաճառի և ամբողջ •ումարը կտա: Հետա•այում` հոկտեմբեր ամսվա 15-ից հետո իր հարևաններից Արման Հովհաննիսյանը ցանկություն է հայտնել իր բնակարանը •նել: Այդ մասին հայտնել է Ա. Կռոյանին: Պայմանավորվել ու Ա. Բետիկյանի և Ա. Հովհաննիսյանի հետ 2006թ.-ի հոկտեմբերի 31-ին •նացել են նոտարական •րասենյակ ու կրկին առքուվաճառքի պայմանա•րի միջոցով բնակարանը ձևակերպել են Ա. Հովհաննիսյանի անունով: Վերջինս բնակարանի արժեքից` 38.000 ԱՄՆ դոլարից Ա. Բետիկյանին է տվել 22.800 ԱՄՆ դոլար: Ա. Բետիկյանը •ումարը հաշվել և դրել է իր •րպանը: Այն մասին, որ բացի վերցրած 18.000 ԱՄՆ դոլարից պետք է վերադարձնի նաև ամսեկան •ոյացած 1260 ԱՄՆ դոլարը` վերջին հանդիպման ժամանակ իրեն անձամբ ասել է Ա. Բետիկյանը:
Տուժող Արշալույս Սար•սյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տղայի մահից հետո իրեն •ումար է անհրաժեշտ եղել, վերջինիս •երեզմանաքարը տեղադրելու համար: 2004թ-ին աշխատավայրում` Պրոկտոլո•իայի հիվանդանոցում խոսակցություններից մեկի ժամանակ հիվանդներից մեկն իրեն հայտնել է, որ Զեյթունում Անդրանիկ Բետիկյան անունով անձ կա, ով տոկոսով •ումար է տալիս: Ինքը հեռախոսահամար է վերցրել և հետա•այում հեռախոսով խոսել Ա. Բետիկյանի հետ: Ա. Բետիկյանը մի անծանոթ տղամարդու հետ եկել է իրենց տուն, նայել բնակարանը, որից հետո համաձայնվել է իրեն •ումար տալ: Իր բնակարանը կադաստրով ձևակերպել են Ա. Բետիկյանի անունով և ամսեկան 5 տոկոսով վերջինիցս 2000 ԱՄՆ դոլար •ումար է վերցրել, այնուհետև երկու տարի տոկոսներ է վճարել Ա. Բետիկյանին: Տոկոսի •ումարը ամեն ան•ամ տվել է անձամբ Ա. Բետիկյանին, տարբեր մարդկանց ներկայությամբ և տարբեր վայրերում: Եղել է դեպք, որ ինքն է Ա. Բետիկյանի տուն •նացել տոկոսի •ումարները տալու, եղել է, որ Ա. Բետիկյանն ինքն է եկել իրենց տուն և վերցրել •ումարը: Երկու տարի անց ծանր վիրահատությունից հետո չի կարողացել տոկոսի •ումարները վերադարձնել և վախենալով, որ իր որբ թոռների բնակարանը Ա. Բետիկյանը կարող է վաճառել և երեխաները կարող են փողոցում հայտնվել` իր բնակարանի փոխարեն եղբոր բնակարանը ձևակերպել է Ա. Բետիկյանի անվամբ: Հետա•այում, մոտ երկու-երեք ամիս անց Ա. Բետիկյանին վերադարձրել է նաև մայր •ումարը` 2000 ԱՄՆ դոլար •ումարը:
Տուժող Արամ Մնացականյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ընտանեկան խնդիրները լուծելու համար •ումարի կարիք է ունեցել և ցանկացել է տոկոսով •ումար վերցրել: Այդ կապակցությամբ իրենց համա•յուղացի Սար•իսի միջոցով 2005թ-ին ծանոթացել է Անդրանիկ Բետիկյանի հետ, վերջինիս տանը: Հետա•այում իմացել է, որ Սար•իսը և Ա. Բետիկյանը Արտակ Սիմոնյան անունով ընդհանուր ծանոթ են ունեցել: Գումարը վերցնելու համար, պայմանավորվել են, որ իրեն պատկանող հողը պետք է ձևակերպի Ա. Բետիկյանի անունով, իսկ վերջինս պետք է ամսեկան 5 տոկոսով 3000 ԱՄՆ դոլար տա իրեն: Պայմանավորվածության համաձայն Ա. Բետիկյանի հետ ինքն ու իր ընտանիքի այն անդամները, ովքեր •րանցված են եղել իրենց տանը, ինչպես նաև Ա. Բետիկյանի ծանոթ Ա. Սիմոնյանը •նացել են նոտարական •րասենյակ և հողը ձևակերպել Ա. Բետիկյանի անունով, իսկ վերջինս ամսեկան 5 տոկոսով` 150 ԱՄՆ դոլարով, 3000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել իրեն: Անմիջապես 2 ամսվա տոկոսը` 300 ԱՄՆ դոլար, տվել է Ա. Բետիկյանին: Բացի նշված 300 ԱՄՆ դոլարից 100 ԱՄՆ դոլար տվել է կադաստրային ծախսերի համար, ինչպես նաև հո•ացել է նոտարական ծախսերը: Հետա•այում չի կարողացել վճարել տոկոսի •ումարները, մի քանի ան•ամ ինքն անձամբ •նացել է Ա. Բետիկյանի տուն և ասել, որ չի կարողանում տալ տոկոսի •ումարները: Մոտ մեկ տարի անց եկել է Ա. Բետիկյանը և ասել, որ •նորդ ունի և հողը վաճառում է և իրեն առաջարկել է 5000 ԱՄՆ դոլար •ումար տալ: Ինքը մերժել է և ասել, որ իր եղբայրը պետք է •ումար տա իրեն, իսկ ինքն այդ •ումարից կվերադարձնի Ա. Բետիկյանի վերցրած 3000 ԱՄՆ դոլարը: Հետա•այում, ինքն առողջության հետ կապված խնդիրներ է ունեցել, իսկ եղբայրը չի կարողացել տալ խոստացած •ումարը, ուստի համաձայնվել է, որ հողը վաճառեն և իրեն 5000 ԱՄՆ դոլար •ումար տան: Հենց այդպես էլ Ա. Բետիկյանի հետ պայմանավորվել են: Մի քանի օրից վերջինս պետք է բերեր և 5000 ԱՄՆ դոլարը տար իրեն, սակայն այդպես էլ պայմանավորված •ումարն իրեն չեն տվել: Հետա•այում ինքը փորձել է •տնել Ա. Սիմոնյանին և Ա. Բետիկյանին, սակայն դա իրեն չի հաջողվել:
Տուժող Հրայր Հակոբյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ-ին շտապ 20.000 ԱՄՆ դոլար •ումարի կարիք է ունեցել: 2007թ-ի փետրվար ամսին Կոտայքի մարզի Պռոշյան •յուղում ծանոթացել է հողատարածք •նելու նպատակով իրենց •յուղ եկած Արտակ Սիմոնյանի հետ և նրան ասել է, որ իր 4000 քմ. հողատարածքից 2000 քմ. հողակտորը ցանկանում է վաճառել կամ •րավադնել ու ցույց է տվել այն: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ •ումար տալու համար ինքը պետք է նշված հողատարածքը առուվաճառքի պայմանա•րով ձևակերպի և •ումարը կտրվի ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Մի քանի օր անց Ա. Սիմոնյանը զան•ահարել է իրեն և ասել, որ հողատարածքը ցույց է տվել այն անձին, ով պետք է •ումար տար և վերջինս համաձայնվել է: 2007թ. մարտի 1-ին •նացել է Շահումյանի նոտարական •րասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Ա. Սիմոնյանի հետ նոտարական •րասենյակ եկած մոտ 70 տարեկան ամերիկահայ Անդրանիկ Բետիկյանի հետ: Առուվաճառքի պայմանա•իով հողամասը Ա. Բետիկյանի անվամբ ձևակերպելուց հետո վերջինս իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, որից հետո միասին •նացել են Զեյթունում •տնվող նրա տուն, որտեղ Ա. Բետիկյանի թելադրանքով •րել է ստացական հետևյալ բովանդակությամբ. ՙԵս Հրայր Հակոբյանս Անդրանիկ Բետիկյանից վերցնում եմ 16.000 ԱՄՆ դոլար 5 տոկոս տոկոսադրույքով և պարտավորվում եմ յուրաքնչյուր ամիս տոկոսադրույքները վճարել, հակառակ դեպքում հողատարածքից կհրաժարվեմ՚: Դրանից հետո Ա. Բետիկյանն ասել է իրեն այլևս չանհան•ստացնել, իսկ տոկոսները Ա. Սիմոնյանի միջոցով փոխանցել իրեն: Վերջինիս վերաբերյալ Ա. Բետիկյանը հայտնել է, թե իր եղբորորդին է: Դրանից հետո յուրաքանչյուր ամիս Ա. Սիմոնյանի միջոցով Ա. Բետիկյանին վճարել է 800 ԱՄՆ դոլար` մինչև 2007թ. հունիս ամիսը: Այդ ժամանակ իրեն կրկին •ումարի կարիք է ունեցել և կրկին Ա. Սիմոնյանի միջոցով դիմել է Ա.Բետիկյանին ու վերցրել ևս 5000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Բետիկյանի տանը •րել է ստացական, այն մասին, որ •ումարն արդեն կազմել է 21.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակ էլ պայմանավորվել են, որ յուրաքանչյուր ամսվա համար տոկոսները դարձել են 1050 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը Ա. Սիմոնյանի միջոցով Ա. Բետիկյանին յուրաքանչյուր ամիս որպես տոկոսի •ումար վճարել է 1050 ԱՄՆ դոլար: Ընդհանուր Ա. Բետիկյանին որպես տոկոսա•ումարներ վճարել է 18.000-ից 19.000 ԱՄՆ դոլար: Սակայն 2008թ.-ի նոյեմբեր ամսից չի կարողացել տոկոսները և մայր •ումարը վճարել: Ա. Բետիկյանին խնդրել է իրեն 6 ամիս ժամանակ տալ •ումարը վերադարձնելու համար, սակայն վերջինս հրաժարվել է, իսկ ինքը ստիպված հրաժարվել է իր հողատարածքից, որի մասին նաև •րություն է •րել:
Վկա Կարեն Մնացականյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Արամ Մնացականյանի որդին: 2005թ.-ին իր ընտանիքը 3000 ԱՄՆ դոլար •ումարի խիստ կարիք է ունեցել և իրենց բարեկամներից մեկի միջոցով դիմել են Անդրանիկ Բետիկյանին տոկոսով •ումար վերցնելու համար: Ա. Բետիկյանը մի քանի ան•ամ եկել և տեսել է իրենց հողամասը, որից մեկ ան•ամ եղել է Արտակ անունով մի անձնավորության հետ, ում հետա•այում այլևս չի տեսել: Հոր և Ա. Բետիկյանի պայմանավորվածության համաձայն նոտարական •րասենյակում իրենց հողամասն առուվաճառքի պայմանա•րի միջոցով ձևակերպել են Ա. Բետիկյանի անունով և վերջինս հենց այնտեղ իրենց է տվել 3000 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Իրենք որպես 2 ամսվա համար տոկոսի •ումար Ա. Բետիկյանին հենց այդ պահին տվել են 300 ԱՄՆ դոլար •ումար: Հետա•այում չեն կարողացել վճարել տոկոսները և ցանկացել են վաճառել հողամասը: Այդ ընթացքում ինքը •նորդ էր •տել, ով պատրաստ էր հողի համար 12.000 ԱՄՆ դոլար •ումար վճարել: Հողամասը վաճառելու մասին հայտնել են Ա. Բետիկյանին, իսկ վերջինս ասել է, որ ինքը կվաճառի հողը և վաճառքից •ոյացած •ումարից 5000 ԱՄՆ դոլար խոստացել է տալ իրենց: Ավելի ուշ իմացել են, որ հողը Ա. Բետիկյանն արդեն վաճառել է ինչ-որ պարսկահայի, ով նրա բարեկամներից է, սակայն խոստացած 5000 ԱՄՆ դոլարը այդպես էլ իրենց չի տվել:
Վկա Մնացական Խաչատրյանի նախաքննական և նախորդ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ցանկացել է վաճառել իր` Պտղնիում •տնվող հողատարծքը և այդ նպատակով հայտարարություն է տվել: Իրեն զան•ահերել է Արտակ Սիմոնյան անունով մի անձնավորություն, ում հետ պայամանավորվել են հանդիպել: Հանդիպման ժամանակ Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ իր հողից բացի իրեն անհրաժեշտ է •նել ևս 3 հողատարածքներ Պտղնի և Զովունի •յուղերի տարածքներում, և այդ դեպքում նա իրենից կ•նի հողատարածքն իրեն հարմար և ցանկալի •նով: Այդ պայմանը կատարելու համար դիմել է Պտղնիում հողատարծք ունեցող անձնավորությանը: Պայմանավորվածության համաձայն •տել է ևս մեկ հողատարածք Զովունի •յուղում և այդ մասին հայտնել է Ա. Սիմոնյանին: Հերթական հանդիպման ժամանակ Ա. Սիմոնյանը բացատրել է, որ հողերն իրեն անհրաժեշտ են Անդրանիկ Բետիկյանից ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով •ումար վերցնելու համար, որի դիմաց Ա. Բետիկյանին պետք է •րավադրի հողատարածքներ: Ա. Սիմոնյանը պատճառաբանել է, որ Ա. Բետիկյանից անձամբ •ումար խնդրել չի ցանկանում, քանի որ ինքն աշխատում է նրա մոտ և խնդրել է հանդես •ալ որպես տոկոսով •ումար վերցնող: Համաձայնվել է, դրանից հետո Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել են նոտարական •րասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Ա. Բետիկյանի հետ և այնտեղ կնքել են առուվաճառքի պայմանա•իր, որից հետո Ա. Բետիկյանի տանը վերջինս իրեն տվել է 25.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, որից 6000 կամ 7000 ԱՄՆ դոլար •ումարն ինքը տվել է Զովունիում •տնվող հողի սեփականատերերին, իսկ մնացածը ամբողջությամբ տվել է Ա. Սիմոնյանին, որն էլ պետք էր դրա դիմաց վճարեր տոկոսներ: Ա. Բետիկյանի պահանջով •րել է 2 ստացական: 1-ին ստացականի մեջ •րել է, որ հողի դիմաց Ա. Բետիկյանից վերցրել է 25.000 ԱՄՆ դոլար, որը չվերադարձնելու դեպքում կհրաժարվի այդ հողից: 2-րդ ստացականի մեջ նշել է, որ •ումարը տրվել է ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Դրանից 2 ամիս հետո իրեն զան•ահարել է Ա. Սիմոնյանը և ասել, որ Ա. Բետիկյանին •ործարքներով այնքան տոկոսներ է վճարել, որ վերջինս պատրաստ է նույն պայմաններով` ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով տալ ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել են Ա. Բետիկյանի տուն, և ինքը կրկին •րել է 2 ստացականներ` վերը նշված բովանդակությամբ: Ա. Սիմոնյանը կատարել է իր խոստումը և ասել է, որ ինքն Արտակ անունով իր ծանոթներից մեկին տա լիազորա•իր` հողը վաճառելու համար: Հողը վաճառելուց հետո իրեն վճարվել է 8000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը առուվաճառքի պայմանա•իրը չի տեսել, սակայն Ա. Բետիկյանից իմացել է, որ այդ ամբողջ •ումարը` ներառյալ նաև իրեն վճարածը, լիազորված անձին տրվել է ամսեկան 5 տոկոսով: Դրանից որոշ ժամանակ անց Ա. Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն` հող •տնելու համար: Այդ ժամանակ ինքը դիմել է իր բարեկամ Սար•իս Սամվելյանին` նրա Զովունիում •տնվող հողատարածքը վաճառելու համար: Վերջինս համաձայնվել է այն վաճառել 8000 կամ 9000 ԱՄՆ դոլարով: Ա. Սիմոնյանի խնդրանքով ինքը վերցրել է լիազորա•իր` նշված հողատարածքը Ա. Բետիկյանին վաճառելու համար: Առուվաճառքի պայմանա•րում նշված է եղել 7.700.000 դրամ, այդ •ումարը Ա. Բետիկյանից ստանալուց հետո հողի սեփականատիրոջը վճարել է նրա •ումարը, իսկ մնացորդը ամբողջությամբ տվել է Ա. Սիմոնյանին: Ա.Բետիկյանի թելադրանքով •րել է 2 ստացական, այն մասին, որ •ումարն ամբողջությամբ իրեն տրվել է ամսեկան 5 տոկոսով, իսկ չվերադարձնելու դեպքում ինքը հրաժարվելու է հողամասից, որը դառնալու էր Ա. Բետիկյանի սեփականությունը: Դրանից մի քանի ամիս հետո իրեն զան•ահարել է Ա. Բետիկյանը և պահանջել է բացատրություն տոկոսները չմարելու համար: Ինքն էլ առարկել է, ասելով, որ նա քաջատեղյակ է, որ տոկոսները մարում է Ա. Սիմոնյանը: Դրանից հետո զան•ահարել է Ա. Սիմոնյանին, և վերջինս ասել է, որ վճարել է զ•ալի տոկոսներ և այժմ չի կարողանում վճարել: Որքանով տեղյակ է Զովունի •յուղի հողերից 1-ին •ործարքից ստացած •ումարի դիմաց Ա. Սիմոնյանն Ա. Բետիկյանին ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով վճարել է տոկոս մեկ տարի, իսկ 2-րդ •ործարքով` 4 կամ 5 ամիս:
Վկա Կարեն Սար•սյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թ-ին պատահական հանդիպել է իր մանկության ընկեր Անդրանիկին և վերջինիս փեսա, իր վաղեմի ծանոթ Արտակ Սիմոնյանին: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ •ործ է սկսել և իրեն •ումար է անհրաժեշտ: Ինքը հայտնել է, որ հնարավորություն չունի օ•նելու համար, որից հետո Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ կա մի ամերիկահայ` Անդրանիկ Բետիկյան /Թոնի/ անունով, որը ամսեկան 5 տոկոսով •ումարներ է տրամադրում, սակայն պահանջում է, որ տված •ումարի դիմաց անշարժ •ույք •րավադրվի: Իր այն հարցին, թե ինչու± ինքը չի օ•տվում այդ հնարավորությունից` Ա. Սիմոնյանը պատասխանել է, որ ինքն ունի հողատարծքներ և ցանկանում է •րավադրելով •ումար վերցնել Ա. Բետիկյանից, սակայն խնդիրը կայանում է նրանում, որ ինքն աշխատում է Ա. Բետիկյանի մոտ որպես անշարժ •ույքի •ործակալ և չի ցանկանում անձամբ Ա. Բետիկյանի հետ կնքել պայմանա•իր, իսկ Ա. Բետիկյանն էլ չի ցանկանա իր աշխատողին տոկոսով •ումար տալ: Ա. Սիմոնյանը խնդրել է իրեն լավություն անել և նրան պատկանող հողերն Ա. Բետիկյանին ներկայացնել որպես իրենը: Ինքը չի հասկացել, թե ինչպես կարելի է դա անել և այդ մասին հարցրել է Ա. Սիմոնյանին, վերջինս էլ պատասխանել է, որ Ա. Բետիկյանի համար կարևոր է, որ •ումարի դիմաց իր անունով հող •րավադրվի և ժամանակին տոկոսները վճարվեն: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ հողերն արդեն ցույց է տվել Ա. Բետիկյանին և ասել է, որ դրանք իր ընկերոջինն են և վերջինս ցանականում է դրանք •րավադրելով տոկոսով •ումար վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Ա. Սիմոնյանը հայտնել է, որ Ա. Բետիկյանը վերջնականապես համաձայնվել է հողերը •րավադրելու դիմաց •ումարներ տալ: Ա. Սիմոնյանն իրեն ցույց է տվել Վերին Պտղնիում •տնվող հողատարածքը և ասել է, որ դրա արժեքը 110.000-120.000 ԱՄՆ դոլար է: Ա. Սիմոնյանն առաջարկել է հողերն անվանափոխել Ա. Բետիկյանի անունով: Առուվաճառքի պայամանա•րով հողն անվանափոխելուց հետո Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել են Ա. Բետիկյանի տուն, որտեղ Ա. Բետիկյանն իրեն տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար •ումար և կազմվել է ստացական: Ա. Բետիկյանի մոտից դուրս •ալուց հետո •ումարն ամբողջությամբ տվել է Ա. Սիմոնյանին, որն էլ ասել է, որ տոկոսա•ումարները ինքն է վճարելու Ա. Բետիկյանին: Դրանից հետո` 2007թ. հունվար ամսին Ա. Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն և ասել, որ իրեն •ումար է հարկավոր և հայտնել, որ Ա. Բետիկյանը վերը նշված հողի դիմաց կրկին •ումար է տալիս: Խնդրել է իրեն •նալ Ա. Բետիկյանի տուն և վերցնել 10.000 ԱՄՆ դոլար •ումար: Ինքը չի մերժել Ա. Սիմոնյանի խնդրանքը և նրա հետ միասին •նացել է Ա. Բետիկյանի տուն, որտեղ վերջինիցս խնդրել է 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Բետիկյանը տվել է այդ •ումարը և ինքը կրկին ստացական է •րել: Ա. Բետիկյանի տանից դուրս •ալուց հետո նշված •ումարն անմիջապես տվել է Ա. Սիմոնյանին: Դրանից 1 շաբաթ անց Ա. Սիմոնյանը կրկին խնդրել է իրեն Ա. Բետիկյանից վերցնել ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել են Ա. Բետիկյանի տուն, որտեղ վերջինս իրեն կրկին տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, որն արդյունքում ամբողջությամբ փոխանցել է Ա. Սիմոնյանին: Դրանից մի քանի ամիս հետո Ա. Սիմոնյանը նորից իրեն խնդրել է Ա. Բետիկյանից 5.000 ԱՄՆ դոլար վերցնել: Այդ •ումարը վերցնելուց հետո այն կրկին ամբողջությամբ տվել է Ա. Սիմոնյանին: Դրանից մի քանի ամիս անց Ա. Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն, որ Ա. Բետիկյանից ևս մեկ ան•ամ վերցնի 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Բետիկյանից այդ •ումարը վերցնելուց հետո այն նորից ամբողջությամբ փոխանցել է Ա. Սիմոնյանին: Դրանից որոշ ժամանակ անց Ա. Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն և ասել, որ Աշտարակի մայրուղուն կից ունի հողատարածք և խնդրել է իրեն այդ հողատարածքը կրկին •րավադրել Ա. Բետիկյանի մոտ և վերցրած •ումարն ամբողջությամբ տալ իրեն: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ այդ հողատարածքն արժե 35.000-40.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել են Ա. Բետիկյնաի մոտ և •րավադրել են նշված հողատարծքը: Այդ հողի դիմաց Ա. Բետիկյանն իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար, և ինքը Ա. Բետիկյանի պահանջով •րել է ստացական, որի մեջ նշել է, որ •ումարը վերցրել է 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Վերցրած •ումարն ամբողջությամբ փոխանցել է Ա. Սիմոնյանին: Նշել է, որ •ումարներ տալու ժամանակ Ա. Բետիկյանն իրեն ասել է, որ ամսեկան մայր •ումարի 5 տոկոսն ինքը պետք է տա Ա. Սիմոնյանին և իրեն չանհան•ստացնի: Դրանից հետո Ա. Բետիկյանը տոկոսները վճարելու օրերին զան•ահարել է իրեն, քանի որ Ա. Սիմոնյանն ուշացրել է դրանց վճարումը: Նշել է նաև, որ մեկ ան•ամ Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել է Ա.Բետիկյանի տուն, բայց մինչև տուն մտնելն Ա. Սիմոնյանն իրեն տվել է 2.000 կամ 2.500 ԱՄՆ դոլար և ասել է, որ այդ •ումարը տա Ա. Բետիկյանին: Ա. Սիմոնյանը շարունակել է տոկոսներ վճարել Ա. Բետիկյանին: Դրանից հետո Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ չի կարողանում Ա. Բետիկյանին վճարել ոչ տոկոսները և ոչ էլ մայր •ումարը և խնդրել է •րել պարտավորա•իր, որով ինքը հրաժարվել է վերը նշված հողատարածքներից և դրանք մնացել են Ա. Բետիկյանին:
Վկա Արտակ Աղամալյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր ընկերներից Գարուշի միջոցով ծանոթացել է Արտակ Սիմոնյանի հետ: Վերջինս 2007 թ.-ին իրեն ասել է, որ հողամաս կա և խնդրել է այն իր անունով ձևակերպել, իսկ հետա•այում այն իր •ործընկեր Անդրանիկ Բետիկյանի անունով ձևակերպել, ով տոկոսով •ումարներ է տալիս, և նրանից տոկոսով 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար վերցնել, վստահեցնելով, որ ձևակերպվող հողը մոտ 100.000 ԱՄՆ դոլար արժե: Իր հարցին, ինչու± Ա. Սիմոնյանն ինքը կամ հենց հողի տերը չի կատարում այդ •ործարքը, Ա. Սիմոնյանն իրեն պատասխանել է, որ իրենք արդեն իսկ հող ունեն Ա. Բետիկյանի մոտ դրված և վերջինս դժվար թե համաձայնվի իրենց կրկին •ումար տալ: Ինքն անձամբ Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել և տեսել է հողը և համոզվելով, որ այդ հողը կարժենար նշված •ումարը, համաձայնվել է: Հողը իր անունով ձևակերպելուց հետո ծանոթացել է Ա. Բետիկյանի հետ և Ա. Սիմոնյանի խնդրանքով նրան հայտնել, որ իր բիզնեսը զար•ացնելու համար իրեն 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է անհրաժեշտ: Ա. Բետիկյանը եկել է, տեսել իր բիզնեսը, և համոզվելով, որ ինքն իր •ործն ունի համաձայնվել է իրեն, որպես Ա. Սիմոնյանի լավ ծանոթի 10 տոկոսի փոխարեն 8 տոկոսով •ումար տալ: Ա. Բետիկյանի և Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել են նոտարական •րասենյակ և այնտեղ հողը առուվաճառքի միջոցով ձևակերպել արդեն Ա. Բետիկյանի անունով և պայմանավորվել, որ 3 ամիս տոկոսները չվճարելու դեպքում հողը կմնա Ա. Բետիկյանին: Ա. Բետիկյանն իրեն ասել է, որ տոկոսի •ումարներն ինքը Ա. Սիմոնյանի միջոցով փոխանցի իրեն: Հետա•այում Ա. Բետիկյանի բնակարանում նրանից 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է վերցրել: Տանից դուրս •ալուց հետո ամբողջ •ումարը տվել է Ա. Սիմոնյանին: Հետա•այում` երկու ամիս անց, իրեն է զան•ահարել Ա. Բետիկյանն ու պահանջել վճարել տոկոսի •ումարները: Ինքը զան•ահարել է Ա. Սիմոնյանին և ասել Ա. Բետիկյանի զան•ի մասին: Որոշ ժամանակ անց Ա. Սիմոնյանը զան•ահարել է իրեն և ասել, որ •ումարի կեսը տվել է, ավելի ուշ արդեն ոստիկանությունում իմացել է քննվող •ործի մասին:
Վկա Արման Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է անհատ ձեռնարկատեր և զբաղվում է հա•ուստի վաճառքով: Ռուբեն Մարիկյանն իր հարևանն է և երբ վերջինիցս տեղեկացել է, որ նա վաճառում է իր բնակարանը, ցանկություն է հայտնել այն •նել: Ռ. Մարիկյանից բնակարանը •նել է 38.500 ԱՄՆ դոլար •ումարով: Վերջինիս և մի քանի այլ անձանց հետ •նացել են նոտարական •րասենյակ և առուվաճառքի պայմանա•իր կնքել: Հենց նոտարական •րասենյակում ամբողջ •ումարը տվել է Ռ. Մարիկյանին, իսկ վերջինս այդ •ումարի ինչ-որ մաս տվել է այլ անձի, որը հետա•այում հենց Ռ. Մարիկյանից իմացել է, որ տոկոսով •ումար տվող է և բնակարանը •րավ է դրված եղել նրա մոտ: Նրանց •ործերի մասին տեղեկացվել է Ռ. Մարիկյանից և ոչինչ ավելացնել չի կարող:
Վկա Արամ Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում հիմնականում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել, այլբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ նախքան առուվաճառքի պայմանա•իր կնքելը Ռ. Մարիկյանն իրեն տեղեկացրել է, որ ամսեկան 7 տոկոսով 18.000 ԱՄՆ դոլար •ումարի դիմաց •րավադրել է Անդրանիկ Բետիկյանի մոտ և քանի որ ներկա պահին բնակարանը Ա. Բետիկյանի անունով է ձևակերպված, պայմանա•իրը պետք է Ա. Բետիկյանը ստորա•րի և բնակարանի արժեքի •ումարից 22.800 ԱՄՆ դոլարը պետք է տրվի Ա. Բետիկյանին: Ռ. Մարիկյանի հետ •նացել են նոտարական •րասենյակ և նախքան նոտարի մոտ մտնելն այնտեղ իրենց սպասող Ա. Բետիկյանին տվել է 22.800 ԱՄՆ դոլար, որից հետո նոտարի մոտ ինքն ու Ա. Բետիկյանն ստորա•րել են առուվաճառքի պայմանա•իրը:
Դատարանը հաշվի առնելով վկա Արամ Հովհաննիսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, •նահատելով դրանք մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վկայի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, քանի որ դրանք մանրամասն են, հստակ, օբյեկտիվ ու ճշմարտացի, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, մասնավորապես` տուժող Ռուբեն Մարիկյանի ցուցմունքներով:
Ա. Բետիկյանի Երևան քաղաքի Կամարակ 2-րդ նրբ. թիվ 13 տանը 10.06.2010թ.-ին կատարված խուզարկության արձանա•րությամբ, համաձայն որի` խուզարկությամբ հայտնաբերվել են` 1. Տողանի տետր` բաղկացած 40 թերթից, որի կազմի վրա առկա էր ՙՓաստաբան Արտակ Քոչարյան՚ •րառումը, որի 3 թերթերում առկա են •րիչով •րառումներ: 2. Տողանի տետր` բաղկացած 38 թերթից, որի կազմի վրա առկա է ՙՕրա•իր VII 08.08՚ •րառումները, 1-6 թերթերի վրա առկա են •րառումներ: 3. Սև •ույնի կաշվե կազմով նոթատետր, որում առկա են տարբեր •րառումներ: 4. Տողանի 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա է ՙԿարեն Սար•սյան՚ •րառումը, որում առկա են տարբեր •րառումներ: 5. Դպրոցական 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա են ՙԱրտակ Աղամալյան՚ •րառումները: 6. Դպրոցական տետր 12 թերթանի, որի կազմի վրա առկա է ՙՀրայր Հակոբյան՚ •րառումը: 7. Դպրոցական 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա են ՙՄնացական Դավիթաշեն Զովունի Խաչատրյան՚ •րառումները: Վերը թվարկվածը առ•րավվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է /փաթեթ 1/: Խուզարկությամբ հայտնաբերվել են 2 փաստաթղթեր, որոնցից մեկը քսերոպատճեն է, իսկ մյուսը բնօրինակ: Նշված փաստաթղթերը առ•րավվել են, փաթեթավորվել և կնիքվել են /փաթեթ 2/:
Ա. Բետիկյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված փաստաթղթերը զննելու մասին արձանա•րությամբ, համաձայն որի`
Ա. Բետիկյանն Ա. Սար•սյանին պարտք է տվել 2000 ԱՄՆ դոլար և 2004թ. հուլիսի 07-ից մինչև 2006թ. օ•ոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանը Ռ. Մարիկյանին տվել է 18.000 ԱՄՆ դոլար և որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006թ. հուլիսի 5-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանն Արամ Մնացականյանին տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար և նրանից 2005թ. հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանը Հրայր Հակոբյանին տվել է ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլար և նրանից 2007թ. մարտի 1-ից մինչև 2007թ. հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլար, որից հետո 2007թ. հունիս ամսին Հ. Հակոբյանին կրկին տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլար և սկսած այդ ամսից մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանը Կարեն Սար•սյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 66.000 ԱՄՆ դոլար 2006թ. դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009թ. մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանը Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 60.000 ԱՄՆ դոլար և 2007թ. հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանն Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար և 2007թ. նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլար:
Ապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 13861007 եզրակացությամբ, համաձայն որի`
1.ՀՀ Կոտայքի մարզի Պտղնի համայնքում •տնվող 0.2406 հա մակերեսով •յուղատնտեսական նշանակության վարելահողի շուկայական արժեքը փորձաքննությամբ •նահատման առաջադրված 2006թ. դեկտեմբերի 5-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով, •նահատվում է 3.850.000 ՀՀ դրամ:
2.Պտղնի համայնքի 2-րդ այ•. զան•վածի 12 թաղամասի թիվ 8 հասցեում •տնվող 0,05 հա մակերեսով հետազոտման առարկա հանդիսացող այ•ե•ործական նշանակության հողատարածք, շուկայական արժեքը փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ •նահատման առաջադրված 2007թ. նոյեմբերի 15-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով •նահատվում է 3.500.000 ՀՀ դրամ:
3.ՀՀ Կոտայքի մարզի Զովունի համայնքում •տնվող և ըստ փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ •նահատման առաջադրված 0.3 հա մակերեսով •յուղատնտեսական նշանակության պտղատու այ•ու շուկայական արժեքը 2007թ. հուլիսի 19-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով •նահատվում է 7.500.000 ՀՀ դրամ:
4.ՀՀ Կոտայքի մարզի Զովունի համայնքում •տնվող և ըստ փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ •նահատման առաջադրված 0.26 հա մակերեսով •յուղատնտեսական նշանակության վարելահողի շուկայական արժեքը 2008թ. փետրվարի 07-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով •նահատվում է 7.800.000 ՀՀ դրամ:
5.Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի ՙՎառոյի Ձորակ՚ կոչվող տարածքի 3/31 հասցեում •տնվող բնակավայրերի նշանակության 0,06 հա մակերեսով տնամերձ հողատարածքի շուկայական արժեքը` փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ, •նահատման առաջադրված 2008թ. մարտի 04-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով •նահատվում է 1.800.000 ՀՀ դրամ:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Ազատի Ղուկասյանի միջև 05.12.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2306476 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 19.07.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2309720 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 07.02.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2379211 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Սեր•եյ Դերձյանի միջև 04.03.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2435715 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Հրայր Հակոբյանի միջև 01.03.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2333118 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Մնացականյանի միջև 25.06.2005թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2122317 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Օշեն Վարթկեզի Ավարթազարյանի միջև 30.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սար•սյանի միջև 07.07.2004թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 1454372 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սար•սյանի միջև 21.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Արշալույս Սար•սյանի անվամբ թիվ 2110039 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Ռուբեն Մարիկյանի միջև 21.07.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2188745 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արման Հովհաննիսյանի միջև 31.10.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Հովհաննիսյանի անվամբ թիվ 2160095 սեփականության վկայականով, ինչպես նաև ապացույց ճանաչված Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առ•րավված թվով 6 աշակետրական տետրերով, 1 նոթատետրով և 2 ստվարաթղթերով:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն իր 07.07.2011 թվականի որոշման մեջ արձանա•րել է, որ Արամ Ղուկասյանի, Զեփյուռ Նավասարդյանի և Սեր•եյ Դերձյանի բացատրություններին ոչ նախաքննական մարմինը, ոչ ընդհանուր իրավասության դատարանը որևէ ձևով չեն անդրադարձել և իրավական •նահատական չեն տվել, նրանք չեն ընդ•րկվել նաև դատակոչի ենթակա անձանց ցուցակում:
Ի կատարումն ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշման` դատարան են հրավիրվել և որպես վկա հարցաքննվել Արամ Ղուկասյանը, Զեփյուռ Նավասարդյանը, Սեր•եյ Դերձյանը, ինչպես նաև Սար•իս Սամվելյանն ու Աշոտ Արայանը:
Վկա Արամ Ղուկասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես սպա աշխատում է ՀՀ պաշտպանության նախարարության ռազմաօդային ուժերում: Պտղնի •յուղի վերջնամասում հողամաս է ունեցել, որը սեփականության իրավունքով պատկանել է իրեն և մորը: 2006 թվականին •ումարային խնդիրներ ունենալու պատճառով ցանկացել է վաճառել հողատարածքը: Իր հարևանից, որը որոշ ժամանակ առաջ վաճառել էր իր հողատարածքը, տեղեկացել է, որ Մնացական Խաչատրյանը կարող է •նորդ •տնել: Ծանոթացել է Մ. Խաչատրյանի հետ, ցույց է տվել հողատարածքը և խնդրել օ•նել վաճառել այն: Քանի որ ինքը ծառայության մեջ է եղել չի կարողացել ամեն ան•ամ •նելու ցանկություն ունեցող մարդու հետ •նալ և հողատարածքը ցույց տալ, ուստի հիմնականում Մ. Խաչատրյանն է զբաղվել այդ հարցերով: Վերջինս •նորդ է •տել հողամասի համար և 2006 թվականի դեկտեմբերի 5-ին պայմանավորվել են Մ. Խաչատրյանի հետ հանդիպել Աբովյան քաղաքի նոտարական •րասենյակում: Բացի Մ. Խաչատրյանից այնտեղ էին եկել ևս երկու իրեն անծանոթ տղաներ և մի տարեց մարդ` Անդրանիկ Բետիկյանը: Մինչև նոտարի մոտ մտնելը Մ. Խաչատրյանն իրեն զ•ուշացրել է, որ եթե •նորդ Ա. Բետիկյանն իրեն հարցեր տա, ապա պատասխանի, որ իրենք մորաքրոջ տղաներ են: Մ. Խաչատրյանը հայտնել է, որ դրանում որևէ խնդիր չկա: Նոտարի մոտ կնքել են առուվաճառքի պայմանա•իր և դուրս են եկել: Դրանից հետո Ա. Բետիկյանն անձամբ ավտոմեքենայի մեջ հաշվել և իրեն է տվել Մ. Խաչատրյանի հետ պայմանավորված` որքան հիշում է, 7000 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Դրանից հետո Ա. Բետիկյանին այլևս չի տեսել:
Վկա Զեփյուռ Նավասարդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007 թվականին իրենց ընտանիքին •ումար է անհրաժեշտ եղել և ցանկացել են իրենց ընտանիքի բոլոր անդամներին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան-Եղվարդ ավտոճանապարհի մոտ հողատարածքը վաճառել: Մի օր իր քրոջ որդին` Դավիթը հայտնել է, որ իրենց •յուղի տների և հողատարածքների վաճառքով զբաղվող Կարեն անունով մարդ կա, ով հողի համար 1700 ԱՄՆ դոլարով •նորդ է •տել: Ինքը սկզբից չի համաձայնվել, ասելով, որ •ումարը քիչ է, սակայն, երբ Դավիթն ասել է, որ ավել չեն վճարում, իսկ իրենց •ումարը շատ է անհրաժեշտ եղել, վերջում համաձայնվել է: Ընտանիքի բոլոր անդամների հետ միասին •նացել են Եղվարդի կադաստր, որտեղ եղել է Կարենը և ևս երեք իրեն անծանոթ տղամարդիկ: Ինքն ու ընտանիքի մնացած բոլոր անդամները համաձայնություն են տվել հողատարածքը վաճառելու համար: Նույն օրը երեկոյան իր քրոջ որդին բերել և տվել է պայմանավորված 1700 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Կարենն ինքն է հողատարածքը վաճառել, ուստի ում և ինչ պայմաններով է վաճառել հողատարածքն ինքը տեղյակ չէ: Դեպքից հետո ո'չ Կարենի, ո'չ նրա ընտանիքի անդամների հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, որևէ մեկն իրեն այդ հողամասի հարցով չի դիմել:
Վկա Սեր•եյ Դերձյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես ոսկերիչ աշխատում է ՙՎեմ և Վիպ՚ կազմակերպությունում: Հողատարածք է ունեցել Աշտարակի ՙՎարոյի ձորակ՚ կոչվող թաղամասում, որը ցանկացել է 6000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել և այդ մասին հայտնել է իրենց բակում բնակվող Արտակ Սիմոնյանին, որին ճանաչել է որպես անշարժ •ույքի •ործակալի: Վերջինս հետաքրքրվել է, թե որքանով է ինքը ցանկանում վաճառել հողատարածքն ու վերցրել է սեփականության վկայականի քսերոպատճեն: Մոտ մեկ շաբաթ անց Ա. Սիմոնյանը զան•ահարել է իրեն և ասել •նալ Նոր Նորքի նոտարական •րասենյակ հողատարածքի առուվաճառքի պայմանա•իրը կնքելու, միաժամանակ ասել է, որ •նորդը պատրաստ է 5.500 ԱՄՆ դոլար •ումար վճարել: Ինքը համաձայնվել է և •նացել Ա. Սիմոնյանի նշած նոտարական •րասենյակը: Այտեղ մի քանի ան•ամ վերջինիցս հարցրել է, թե ով է •նորդը և միայն այդ ժամանակ Ա. Սիմոնյանը հեռվից իրեն ցույց է տվել տարեց մի մարդու, որը այժմ պարզվում է Անդրանիկ Բետիկյանն է: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ չի ցանկանում, որ իրենք իրար տեսնեն: Քանի որ իր համար կարևորը •ումարը վերցնելն է եղել, համաձայնվել է և ստորա•րել առուվաճառքի պայմանա•իրն ու դուրս եկել նոտարական •րասենյակից: Արտակը մեքենայի մեջ իրեն է տվել 4.600 ԱՄՆ դոլար •ումար և, երբ ինքն հարցրել է, թե ու±ր է մնացած •ումարն ու ասել է, որ իրենք այլ •ին են պայմանավորվել, Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ երկու օր հետո կբերի կտա: Երկու օր անց Ա. Սիմոնյանն իրեն ևս 900 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել:
Սար•իս Սամվելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2006-2007 թվականներին •ումար է ունեցել ու ցանկացել է հողատարածք •նել: Գնել է, հետո վաճառել և •նել մեկ այլ հողատարածք Զովունիում: Առուվաճառքը կատարել է նոտարական •րասենյակում, իսկ հողատարածքները, դրանք վաճառողներին, իսկ հետո արդեն իր հողատարածքը •նող անձին չի ճանաչել, քանի որ այդ հարցերով հիմնականում զբաղվել է Մնացական Խաչատրյանը, ինչի համար նրան տվել է լիազորա•իր, սակայն մանրամասներ չի հիշում, քանի որ արդեն շուրջ հին• տարի է անցել:
Վկա Սար•իս Սամվելյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հոր և եղբոր հետ աշխատում է դարբնոցում և վաստակում է ամսական 500-600 ԱՄՆ դոլար •ումար: Մոտ 7000 ԱՄՆ դոլար •ումար է հավաքել և որոշել է հողատարծք •նել: Այդ մասին հայտնել է հեռու բարեկամներից Մնացական Խաչատրյանին: Վերջինիս հետ խոսակցությունից մի քանի օր անց Մ. Խաչատրյանի հետ •նացել են Զովունի և հանդիպել մի երիտասարդ տղայի, որի անունը չի հիշում: Այդ տղան Զովունիում իրենց ցույց է տվել մի հողատարածք, որը ինքը պետք է •ներ 6000-7000 ԱՄՆ դոլարով: Հանդիպելուց մի քանի օր անց համաձայնություն են ձեռք բերել և •նալով Եղվարդի նոտարական •րասենյակ, այդ տղայի հետ կնքել են առուվաճառքի պայմանա•իր և •նել նշված հողատարածքը: Դրանից մոտ 2 ամիս անց Մ. Խաչատրյանն ասել է, որ մի մարդ կա, ով ցանկանում է իր հողամասը •նել, և եթե ինքը ցանկանա կարող են հողատարածքը թանկ •նով վաճառել: Ինքը համաձայնվել է և, քանի որ այդ ընթացքում չի կարողացել աշխատանքից բացակայել Մ. Խաչատրյանի անունով լիազորա•իր է տվել, որպեսզի վերջինս կարողանա հողատարածքը վաճառել: Մ. Խաչատրյանն իր անունից վաճառել է հողատարածքը, սակայն ով է եղել •նորդն ինքը տեղյակ չի եղել, քանի որ երբեք չի տեսել և չի էլ ճանաչել: Հետա•այում, երբ Մ. Խաչատրյանը հողատարածքի վաճառքից •ոյացած •ումարը բերել և տվել է իրեն, տեղեկացել է, որ նա իր հողատարածքը վաճառել է 8000-9000 ԱՄՆ դոլարով: Դրանից մոտ մեկ ամիս անց կրկին Մ. Խաչատրյանի միջնորդությամբ հողատարածք է •նել, որը մինչ օրս իր անունով է:
Վկա Աշոտ Արայանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1991-1992 թվականներին Զովունու •յուղապետարանից Զովունիից Քասախ •նացող ճանապարհի վրա, ջրամբարի հետևի հատվածում ընդհանուր սեփականության իրավունքով իրեն, մորը և եղբորը պատկանող հողատարածք են ստացել: 2007 թվականին ցանկացել է վաճառել հողատարածքը և այդ մասին ասել է իր ընկերներին: Ընկերներից Կարեն Խաչատրյանն իրեն ասել է, որը ցանկանում է •նել հողատարածքը և սեփականության վկայականն է խնդրել, որպեսզի հողատարածքի հետ միասին ցույց տա •նորդին: Ինքը համաձայնվել է և սեփականության վկայականը տվել Կ. Խաչատրյանին: Այն տալուց մի քանի օր անց Կ. Խաչատրյանն իրեն ասել է, որ •նորդը հողատարածքը ցանկանում է •նել 2400 ԱՄՆ դոլարով: Ինքը համաձայնվել է և դրանից մի քանի օր անց մոր և եղբոր հետ •նացել են Եղվարդի նոտարական •րասենյակ, որտեղ իրենց սպասել են Կ. Խաչատրյանն ու ևս 2-3 իրեն անծանոթ տղաներ: Նոտարական •րասենյակում կնքել են առուվաճառքի պայմանա•իր և հենց այնտեղ •ումարը տվել են Կ. Խաչատրյանին, իսկ վերջինս փոխանցել է իրեն: Նշված տղաների անունները չի հիշում, նրանց դրանից հետո երբևէ չի տեսել:
Այսինքն` այդ ցուցմունքներով չեն հերքվում Ա. Բետիկյանի կողմից վաշխառություն կատարելու հան•ամանքերը:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 07.07.2011 թվականի որոշման մեջ արձանա•րված այն հետևությանը, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահան•ումները` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սար•սյանի Արտակ Աղամալյանի դրվա•ներով, չեն համապատասխանում քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցներին և փաստական հան•ամանքներին, ապա Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործում առկա է /հատոր 2, •.թ. 200-204/ քրեական •ործի մասը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին 23.09.2010թ.-ին կայացված որոշում, համաձայն որի` թիվ 09107210 քրեական •ործի` Արտակ Սիմանյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սար•սյանի և Արտակ Աղամալյանի կողմից Անդրանիկ Բետիկյանից խաբեությամբ •ումարներ հափշտակելու մասը համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի` վերջիններիս արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ կարճվել և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 21-րդ հոդվածի 3-րդ մասի` քրեական հետապնդման մարմնի` •ործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշման առկայությունը բացառում է քրեական •ործը նորո•ելը, եթե այն կարող է հան•եցնել անձի վիճակի վատթարացման, բացառությամբ սույն հոդվածի չորրորդ մասով նախատեսված դեպքերի: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի` դատախազը քրեական •ործը կարճելու, քրեական •ործ հարուցելու կամ քրեական •ործի հարուցումը մերժելու մասին հետաքննության մարմնի կամ քննիչի կայացրած որոշումը կարող է վերացնել որոշման պատճենը ստանալու պահից 7 օրվա ընթացքում: Դրանից հետո քրեական հետապնդման մարմնի` քրեական •ործը կարճելու, քրեական •ործ հարուցելու կամ քրեական •ործի հարուցումը մերժելու մասին որոշումը կարող է վերացվել մեկ ան•ամ և միայն •լխավոր դատախազի կողմից որոշում կայացնելուց հետո` վեց ամսվա ժամկետում:
ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` քրեական •ործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական •ործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` անձի նկատմամբ կա նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականցնելուց հրաժարվելու մասին հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի չվերացված որոշում:
Տվյալ դեպքում ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Է. Պողոսյանի կողմից 23.09.2010 թ.-ին կայացված քրեական •ործի մասը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը վերացված չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` •ործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Վերո•րյալների հիման վրա վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, Դատարանը ձեռք բերված ապացույցներն բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Ա. Բետիկյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը մեծահասակ անձնավորություն է` 80 տարեկան /ծնված` 22.07.1932թ./, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Ամբաստանյալի պատիժը և պատասխանատվությունը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հան•ամանքներ քրեական •ործում առկա չեն:
Նման պայմաններում Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որի կրումից պետք է ազատվի ընդունված համաներման ակտի համաձայն: Դատարանը •տնում է, որ Ա. Բետիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով տուժողներ Հրայր Հակոբյանի և Արամ Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերին` դատարանը •տնում է, որ դրանք պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի` հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական •ործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական •ումարի և •ույքի բռնա•անձման մասին:
Համաձայն ՀՀ քրեկան դատավարության օրենս•րքի 367-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հան•ամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության: Տվյալ դեպքում, Հրայր Հակոբյանը •ույքային պահանջ ներկայացնելիս չի պահպանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 158 հոդվածի 3-րդ մասի պահանջները, մասնավորապես` կոնկրետ չի նշվել ինչ •ույքի բռնա•անձման մասին է խոսքը, իսկ Ա. Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի հիմքերն ու չափը ապացուցված չեն, ուստի դատարանը •տնում է, որ դրանք պետք է թողնել առանց քննության, բացի այդ ամբաստանյալը չի ընդունել վերջիններիս կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը:
Միաժամանակ դատարանն անհրաժեշտ է համարում պարզաբանել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու դեպքում այն կարող է հետա•այում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կար•ով:
Դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Է. Պետրոսյանի 18.09.2010թ. այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին որոշմամբ ապացույց ճանաչված և քրեական •ործին կցված թիվ 09107210 քրեական •ործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առ•րավված թվով 6 հատ աշակերտական տետրերը, 1 հատ նոթատետրը և 2 հատ ստվարաթղթերը պետք է պահել քրեական •ործի հետ միասին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 163-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել տու•անքի` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ Ազ•ային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանին ազատել նշանակված պատիժը կրելուց:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը` վերացնել:
Տուժողներ Հրայր Հակոբյանի և Արամ Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության` նրանց իրավունք վերապահելով դրանք լուծել քաղաքացիական դատավարության կար•ով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ապացույց ճանաչված և քրեական •ործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առ•րավված թվով 6 հատ աշակերտական տետրերը, 1 հատ նոթատետրը և 2 հատ ստվարաթղթերը պահել քրեական •ործի հետ միասին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0002/01/11
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 10-01-2011
Քրեական գործի համարը 0002
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 09107210
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Անդրանիկ Բետիկյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հայրանուն Կարապետի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 213 Մաս 2 Կետ 2
Դատվածություն
Դատվածություն չունի
Վիճակագրական տողի համարը 7.28
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 10-01-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Մկրտչյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 11-01-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 11-01-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 11-01-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 04-02-2011
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արտակ
Ազգանուն Քոչարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Հրայր
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Ռուբեն
Ազգանուն Մարիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արշալույս
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արամ
Ազգանուն Մնացականյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-02-2011
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 02-03-2011
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 17-03-2011
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-03-2011
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 29-03-2011
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 29-03-2011
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը գործ N ԵԱՔԴ/0002/01/11

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

29 մարտի 2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Ա.Քոչարյանի
Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Աղայանի
ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի
պաշտպան Ա.Քոչարյանի
տուժողներ Ռ.Մարիկյանի
Ա.Սարգսյանի
Ա.Մնացականյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի (ծնված 22.07.1932թ, քաղ. Ֆրանսիա, ազգ. Հայ, ԱՄՆ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, կենսաթոշակառու, բնակվում է ք. Երևան, Կամարակ 2-րդ նրբ. 13 տուն):
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 09107210 քրեական գործը հարուցվել է 25.03.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
23.09.2010թ. որոշում է կայացվել Ա.Բետիկյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով, որպես խափանաման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին և հայտարարվել է հետախուզում:
23.09.2010թ. որոշում է կայացվել Ա.Սիմոնյանի, Մ.Խաչատրյանի, Կ.Սարգսյանի և Ա.Աղամալյանի կողմից Ա.Բետիկյանից խաբեությամբ գումարներ հափշտակելու մասը կարճելու և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդ. 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով:
22.10.2010թ. Ա.Բետիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով:
2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին թիվ 09107210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա զբաղվել է վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ Արտակ Սիմոնյանից, Արշալույս Սարգսյանից, Հրայր Հակոբյանից, Արամ Մնացականյանից, Ռուբեն Մարիկյանից ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով ստացել գումարներ:
Այսպես.
Արշալույս Սարգսյանին պարտք տրված 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.069760 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ա.Սարգսյանին պատկանող ք. Երևան, Կ.Ուլնեցի 2-րդ փոկուղի 2-րդ շենք 34 բնակարանը և 2004թ. հուլիսի 07-ից մինչև 2006թ. օգոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 41020 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1.150.840 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006թ. օգոստոսի 20-ին Ա.Սարգսյանը նրան է վերադարձրել 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 801.840 ՀՀ դրամ գումարը, իսկ Ա.Բետիկյանը կրկին առուվաճառքի պայմանագրով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Այնուհետև, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Ռուբեն Էռնեստի Մարիկյանին պարտք տված 18.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.529.040 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ռ.Մարիկյանին պատկանող ք. Երևան, Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը և որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006թ. հուլիսի 5-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 8.639.604 ՀՀ դրամ գումար, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-15 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006թ. հոկտեմբերի 31-ին Ա.Բետիկյանը ստանալով իր գումարները կրկին առուվաճառքի պայմանագրով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Բացի այդ, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արամ Մնացականյանին պարտք տված 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.331.430 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ա.Մնացականյանին պատկանող Կոտայքի մարզ գյուղ Ջրվեժ 0.0989 հա. տնամերձ հողամասը և նրանից 2005թ. հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 133.143 ՀՀ դրամ, որպես ընդհանուր գումարի 5 տոկոսի չափով երկու ամսվա հավելավճար և Ա.Մնացականյանը չկարողանալով մարել տոկոսագումարները և մայր գումարը Ա.Բետիկյանը նրան պատկանող հողատարծքը 2006թ. օգոստոսի 30-ին 6.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է մեկ այլ անձի և տիրացել ամբողջ գումարին, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 15-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը:
Բացի այդ, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Հրայր Հակոբյանին պարտք տված ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.663.520 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Հ.Հակոբյանին պատկանող Կոտայքի մարզ գյուղ Պռոշյան 0.20 հա. գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողը և նրանից 2007թ. մարտի 1-ից մինչև 2007թ. հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 272.760 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 818.280 ՀՀ դրամ, որից հետո 2007 հունիս ամսին Հ.Հակոբյանի խնդրանքով տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.737.850 ՀՀ դրամ և սկսած այդ ամսից մինչև 2008թ նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.401.370 ՀՀ դրամ գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 315766.5 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 5368030.5 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-13 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Հ.Հակոբյանը չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա.Բետիկյանը տիրացել է նրա հողատարածքին:
Այդ ամենից բացի, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Կարեն Սարգսյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 66.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 22.515.950 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 0.2406 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու ք. Աշտարակ ՙՎառոյի Ձորակ՚ թաղամասի 3-31 հա. վարելահողը և 2006թ. դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009թ. մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 793927.2 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 500715.4 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չկարողանալով ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 60.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 19.528.800 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.3 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.26 հա. վարելահողը և 2007թ. հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 721752 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 2.165.256 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը:Երբ Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 30.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 9.590.400 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 2 այգ. զանգվածի 12 թաղ. թիվ 8 հասցեում գտնվող 0.05 հա. բնակավայրերի նշանակության հողատարածքը և 2007թ. նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 360876 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1804380 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը ու ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել և Ա. Բետիկայնը տիրացել է հողատարածքին:

3.Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Արտակ Սիմոնյանին, Արշալույս Սարգսյանին, Արամ Մնացականյանին և Ռուբեն Մարիկյանին տոկոսով գումարներ չի տվել, այլ գումարները տվել է պարտքով` որպես օգնություն:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.ԲԵտիկյանի ցուցմունքները մտացածին են ու չեն համապատասխանում իրականությանը և հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.

Տուժող Արշալույս Խաչիկի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2004թ. իմացել է, որ Կամարակ փողոցի վրա բնակվող Անդրանիկ Բետիկյանը տոկոսով գումար է տալիս և իմանալով նրա տան տեղը` գնացել է այնտեղ և խնդրել է 2000 ԱՄՆ դոլլար` որդու գերեզմանաքարը տեղադրելու համար: Ա.Բետիկյանը ասել է, որ գումար կտա միայն այն դեպքում, եթե ինքը իր բնակարանը առուվաճառքի պայմանագրով ձևակերպի նրա անվամբ: Ա.Բետիկյանը ասել է, որ գումարը տալու է յուրաքանչյուր ամիս 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Ինքը համաձայնվել է, որից հետո Ա.Բետիկյանը ասել է, որ բնակարանը նայելուց հետո կկնքեն առուվաճառքի պայմանագիր, որից հետո գումարը կտա: 2004թ. հուլիսի 7-ին Ա.Բետիկյանի հետ միասին գնացել են ՙԿենտրոնական՚ նոտարական գրասենյակ, որտեղ կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր: Նույն օրը Ա.Բետիկյանը տվել է 2000 ԱՄՆ դոլլար և պայմանավորվել են, որ յուրաքանչյուր ամիս ինքը պետք է Ա.Բետիկյանին վճարի 100 ԱՄՆ դոլլար` 2000 ԱՄՆ դոլլարի 5 տոկոսը, իսկ մայր գումարը վերադարձնելուց հետո կրկին բնակարանը ետ կվերադարձնի: 2004թ. հուլիս ամսից մինչև 2006թ. օգոստոս ամիսը յուրաքանչյուր ամսվա 1-ից 5-ը Ա.Բետիկյանին վճարել է 100 ԱՄՆ դոլլար, իսկ 2006թ. օգոստոսի 20-ին նրան է վերադարձրել մայր գումարը` 2000 ԱՄՆ դոլլարը: Դրա հաջորդ օրը Ա.Բետիկյանը Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում առուվաճառքի պայմանագրով ետ է վերադարձրել իր բնակարանը: Նշել է, որ 2004թ-ի հուլիսից մինչև 2006թ. օգոստոս ամիսները ընդհանուր Ա.Բետիկյանին տվել է 2.500 ԱՄՆ դոլար տոկոսագումար:

Տուժող Ռուբեն Էռնեստի Մարիկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2006թ-ին կինը` Ինգա Խաչատրյանը պետք է մեկներ ԱՄՆ: Դրա համար անհրաժեշտ է եղել գումար: Ի.Խաչատրյանը ծանոթացել է Աշոտ Կռոյան անունով անձնավորության հետ, և վերջինս ասել է, որ Անդրանիկ Բետիկյանը տոկոսով գումար է տալիս` յուրաքանչյուր ամիս 7 տոկոս տոկոսադրույքով: Ասել է, նաև, որ իրենց` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը պետք է առուվաճառքի պայմանագրով գրանցեն Ա.Բետիկյանի անվամբ: 2006թ. հուլիսի 5-ին Ի.Խաչատրյանի հետ միասին գնացել են Բաղրամյանի նոտարական գրասենյակ, որտեղ իրենց բնակարանը ձևականորեն առուվաճառքի պայմանագրով վաճառել են Ա.Բետիկյանին: Այնուհետև Ա.Բետիկյանի հետ միասին գնացել են Ա.Կռոյանի` Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի վրա գտնվող գրավատուն, որտեղ Ա.Բետիկյանը Ա.Կռոյանին տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Ա.Կռոյանն էլ այդ գումարները հաշվելուց հետո տվել է իրեն: Այդ Ժամանակ Ա.Բետիկյանը իրեն ասել է, որ բնակարանը իրեն պետք չէ, ինքը իր փողի և տոկոսների տերն է, որը ըստ նախապես պայմանավորվածի կազմում է 7 տոկոս: Ա.Բետիկյանը ասել է, որ մայր գումարը տոկոսների հետ միասին վերադարձնելուց հետո, բնակակրանը կվերադարձնի իրենց: Դրանից մեկ օր հետո գնացել է Ա.Կռոյանի գրավատուն և նրանից խնդրել է նույն պայմաններով իր համար Ա.Բետիկյնաից վերցնի ևս 3000 ԱՄՆ դոլար: 2 օր անց Ա.Կռոյանից վերցրել է 3000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Կռոյանը ասել է, որ յուրաքանչյուր ամսվա 5-ին 18000 ԱՄՆ դոլարի 7 տոկոսը պետք է վճարի Ա.Բետիկյանին: Սակայն դրանից հետո չի կարողացել Ա.Բետիկյանին վճարել ոչ մայր գումարը և ոչ էլ տոկոսները: Քանի որ տոկոսները անընդհատ ավելացել են, 4 ամիս հետո որոշել է իր` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը վաճառել իր հարևան Արման Հովհաննիսյանին: 2006թ. հոկտեմբերի 31-ին Ա.Բետիկյանի հետ միասին պայմանվորվել են հանդիպել Բաղրամյանի նոտարական գրասենյակում, որտեղ ինքը գնացել է Ա.Հովհաննիսյանի հետ, որին պետք է վաճառեր իր բնակարանը: Մինչև նոտարի մոտ մտնելը Ա.Հովհաննիսյանից վերցրել է 23.000 ԱՄՆ դոլար և դրանից 22.800 ԱՄՆ դոլարը տվել է Ա.Բետիկյանին, որից 18.000 ԱՄՆ դոլարը որպես մայր գումար, իսկ 4.800 ԱՄՆ դոլարը որպես 4 ամսվա տոկոսադրույք: Ա.Բետիկյանը իրենից պահանջել է 240 ԱՄՆ դոլար պակաս այն պատճառով, որ առուվաճառքի պայմնագրի ծախսերը կատարել է ինքը և մինչև տոկոսի օրը դեռ մնացել էր 5 օր: Նշել է, որ Ա.Կռոյանը ուղղակի ծանոթացրել է իրեն Ա.Բետիկայանի հետ:

Տուժող Հրայր Ալբերտի Հակոբյանի նախաքննության փուլում տրված ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007թ-ին իրեն հարկավոր էր գումար: 2007թ-ի փետրվար ամսին Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղում ծանոթացել է Արտակ Սիմոնյանի հետ և նրան ասել է, որ իր 4000 մ2 հողատարածքից 2000մ2 հողակտորը ցանկանում է վաճառել կամ գրավադրել ու ցույց է տվել այն: Ա.Սիմոնյանը իրեն ասել է, որ գումար տալու համար ինքը պետք է նշված հողատարածքը առուվաճառքի պայմանագրով ձևակերպի և գումարը կտրվի ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Դրանից հետո Ա.Սիմոնյանը զանգահարել է իրեն և ասել է, որ հողատարածքը ցույց են տվել այն անձին, ով պետք է գումար տար և վերջինս համաձայնվել է: 2007թ. մարտի 1-ին գնացել է Շահումյանի նոտարական գրասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Անդրանիկ Բետիկյանի հետ: Առուվաճառքի պայմանագիրը ձևակերպելուց հետո Ա.Բետիյանը իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից հետո նրա հետ միասին եկել են Ա.Բետիկյանի` Զեյթունում գտնվող տուն, որտեղ Ա.Բետիկյանի թելադրանքով գրել է ստացական հետևյալ բովանդակությամբ. ՙԵս Հրայր Հակոբյանս Անդրանիկ Բետիկյանից վերցնում եմ 16.000 ԱՄՆ դոլար 5 տոկոս տոկոսադրույքով և պարտավորվում եմ յուրաքնչյուր ամիս տոկոսադրույքները վճարել, հակառակ դեպքում հողատարածքից կհրաժարվեմ՚: Դրանից հետո Ա.Բետիկյանը ասել է, որ տոկոսները Ա.Սիմոնյանի միջոցով պետք է տա իրեն: Դրանից հետո յուրաքանչյուր ամիս Ա.Սիմոնյանի միջոցով Ա.Բետիկյանին վճարել է 800 ԱՄՆ դոլար մինչև 2007թ. հունիս ամիսը: Այդ ժամանակ իրեն հարկավոր է եղել գումար և կրկին Ա.Սիմոնյանի միջոցով դիմել է Ա.Բետիկյանին և վերցրել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Բետիկյանի տանը գրել է ստացական, որ գումարը կազմել է 21.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակ էլ պայմանավորվել են, որ տոկոսները յուրաքանչյուր ամսվա համար դարձել են 1050 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը Ա.Սիմոնյանի միջոցով Ա.Բետիկյանին յուրաքանչյուր ամիս որպես տոկոսի գումար վճարել է 1050 ԱՄՆ դոլար` նշելով, որ ընդհանուր Ա.Բետիկյանին որպես տոկոսագումարներ վճարել է 18.000-ից 19.000 ԱՄՆ դոլար: Սակայն 2008թ-ի նոյեմբեր ամսից չի կարողացել տոկոսները և մայր գումարը վճարել ու ստիպված հրաժարվել է իր հողատարածքից` այդ մասին գրելով գրություն Ա.Բետիկայնի համար: Բայց մինչև այդ գրությունը գրելը Ա.Բետիկյանից խնդրել է 6 ամիս ժամանակ, որ կարողանա վերադարձնել գումարները և հողը հետ վերցնել, սակայն Ա.Բետիկյանը մերժել է:
Հատոր 1 Գ/Թ 214-216:

Տուժող Արամ Արտավազդի Մնացականյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Ջրվեժում ծանոթացել է Անդրանիկ Բետիկյանի հետ, որը հողեր էր նայում: Ա.Բետիկյանին առաջարկել է գնել Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող իր 0,0989 հա տնամերձ հողատարածքը: Ա.Բետիկյանը չի համաձայնվել, բայց ասել է, որ կարող է գումար տալ, բայց միայն այն դեպքում, երբ նշված հողատարծքը առուվաճառքի պայմանագրով կձևակերպեն իր անվամբ` յուրաքանչյուր ամիս 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Քանի որ շտապ գումար էր անհրաժեշ, ինքը համաձայնվել է: Ա.Բետիկյանին ասել է, որ իրեն 3000 ԱՄՆ դոլար է հարկավոր: Ա.Բետիկյանը ասել է, որ առուվաճառքի պայմանագիրը ձևակերպելուց հետո միայն կտա այդ գումարը: 2005 թ. հունիսի 25-ին Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում իր հողատարածքը ձևակերպել է Ա.Բետիկյանի անունով: Նշված նոտարական գրասենյակում էլ Ա.Բետիկյանը իրեն տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար: Այդ նույն պահին էլ Ա.Բետիկյանին այդ գումարից տվել է 300 ԱՄՆ դոլար որպես 2 ամսվա տոկոսադրույք: Այդ ամենին ներկա է եղել իր որդի Կարեն Մնացականյանը: Դրանից հետո չի կարողացել վճարել տոկոսները և մայր գումարը: 2006թ. ամռանը Ա.Բետիկյանը եկել է Ջրվեժ և իրեն ասել է, որ գա իր տուն: Ա.Բետիկյանի տանը վերջինս իրենից պահանջել է 4.650 ԱՄՆ դոլար, որից 3000 դոլար մայր գումարն էր, իսկ 1650-ը տոկոսագումարները: Նշված գումարները տալու համար Ա.Բետիկյանը իրեն տրամադրել է 1 ամիս ժամանակ, սակյան այդ ընթացքում չի կարողացել վերադարձնել այդ գումարները և Ա.Բետիկյանից խնդրել է ևս 1 ամիս ժամանակ: Սակայն Ա.Բետիկյանը ասել է, որ այդ հողատարածքը այլևս իրենը չէ և ինքը դրա հետ գործ չունի: Հետագայում իմացել է, որ այդ հողատարածքը Ա.Բետիկյանը վաճառել է մեկ ուրիշի:

Վկա Կարեն Արամի Մնացականյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2005թ. հունիս ամսին հայրը` Արամ Մնացականյանը իրեն ասել է, որ ծանոթացել է Անդրանիկ Բետիկյան անունով մի անձնավորության հետ, որը առաջարկել է իրենց` Կոտայքի մարզի Ջրվեջ գյուղի հողատարծքը գրավադրելու դիմաց նրան տալ 3000 ԱՄՆ դոլար` ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով և այդ հողատարածքը պետք է առուվաճառքի պայմանագրով գրավադրել նրա անվամբ, իսկ գումարները վերադարձնելուց հետո Ա.Բետիկյանը կրկին հողատարածքը կվերադարձնի իրենց: 2005թ. հունիսի 25-ին Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում իր հոր` Ա.Մնացականյանի և Ա.Բետիկյանի միջև կնքվել է առուվաճառքի պայմանագիր: Նույն վայրում էլ Ա.Բետիկյանը իր ներկայությամբ Ա.Մնացականյանին տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար: Այդ նույն պահին էլ Ա.Մնացականյանը Ա.Բետիկյանին այդ գումարից տվել է 300 ԱՄՆ դոլար` որպես 2 ամսվա տոկոս: Պայմանավորվել են, որ յուրաքանչյուր ամիս Ա.Բետիկյանին պետք է վճարի 150 ԱՄՆ դոլար որպես տոկոս և մայր գումարը վերադարձնելուց հետո նշված հողատարածքը կրկին իրենց կվերադարձվի: 2006թ. Ա.Բետիկյանը Ա.Մնացականյանի հետ խոսելուց հետո նրան տվել է 1 ամիս ժամանակ` գումարները վերադարձնելու համար: Սակայն չեն կարողացել այդ գումարները վերադարձնել և հողատարածքը մնացել է Ա.Բետիկյանին, որը այն վաճառել է մեկ այլ անձի:

Վկա Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ցանկացել է վաճառել իր` Պտղնիում գտնվող հողատարծքը և այդ նպատակով հայտարարություն է տվել: Իրեն զանգահերել է Արտակ Սիմոնյան անունով մի անձնավորություն, ում հետ պայամանավորվել են հանդիպել: Հանդիպման ժամանակ Ա.Սիմոնյանը իրեն ասել է, որ իր հողից բացի իրեն անհրաժեշտ է գնել ևս 3 հողատարածքներ Պտղնի և Զովունի գյուղերի տարածքներում, և այդ դեպքում նա իրենից կգնի հողատարածքը իրեն հարմար, ցանկալի գնով: Այդ պայմանը կատարելու համար ինքը դիմել է Պտղնիում հողատարծք ունեցող անձնավորությանը: Պայմանավորվածության համաձայն գտել է ևս մեկ հողատարածք Զովունի գյուղում և այդ մասին հայտնել է Ա.Սիմոնյանին: Հերթական հանդիպման ժամանակ Ա.Սիմոնյանը բացատրել է, որ հողերը իրեն անհրաժեշտ են Անդրանիկ Բետիկյանից ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով տոկոսով գումար վերցնելու համար, որի դիմաց Ա.Բետիկյանին պետք է գրավադրի հողատարածքներ: Ա.Սիմոնյանը պատճառաբանել է, որ Ա.Բետիկյանից անձամբ գումար խնդրել չի ցանկանում, քանի որ ինքը աշխատում է նրա մոտ և խնդրել է հանդես գալ որպես տոկոսով գումար վերցնող: Ինքը համաձայնվել է: Դրանից հետո Ա.Սիմոնյանի հետ գնացել են նոտարական գրասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Ա.Բետիկյանի հետ և այնտեղ կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր, որից հետո Ա.Բետիկյանի տանը վերջինս իրեն տվել է 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից 6 կամ 7 հազարը ինքը տվել է Զովունիում գտնվող հողի սեփականատերերին, իսկ մնացածը ամբողջությամբ տվել է Ա.Սիմոնյանին, որն էլ պետք էր դրա դիմաց վճարեր տոկոսներ: Ա.Բետիկյանի պահանջով գրել է 2 ստացական: 1-ին ստացականի մեջ գրել է, որ հողի դիմաց Ա.Բետիկյանից վերցրել է 25.000 ԱՄՆ դոլար, որը չվերադարձնելու դեպքում կհրաժարվի այդ հողից: 2-րդ ստացականի մեջ նշվել է, որ գումարը տրվել է ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Դրանից 2 ամիս հետո իրեն զանգահարել է Ա.Սիմոնյանը և ասել է, որ Ա.Բետիկյանին գործարքներով այնքան տոկոսներ է վճարել, որ վերջինս պատրաստ է նույն պայմաններով` ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով տալ ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Սիմոնյանի հետ գնացել են Ա.Բետիկյանի տուն, և ինքը կրկին գրել է 2 ստացականներ` վերը նշված բովանդակությամբ: Ա.Սիմոնյանը կատարել է իր խոստումը և ասել է, որ ինքը իր ծանոթներից մեկին` Արտակ անունով տա լիազորագիր` հողը վաճառելու համար: Հողը վաճառելուց հետո իրեն վճարվել է 8000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը առուվաճառքի պայմանագիրը չի տեսել, սակայն Ա.Բետիկյանից իմացել է, որ այդ ամբողջ գումարը` ներառյալ նաև իրեն վճարածը, լիազորված անձին տրվել է ամսեկան 5 տոկոսով: Դրանից որոշ ժամանակ անց Ա.Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն` հող գտնելու համար: Այդ ժամանակ ինքը դիմել է իր բարեկամ Սարգիս Սամվելյանին` նրա Զովունիում գտնվող հողատարածքը վաճառլու համար: Վերջինս համաձայնվել է այն վաճառել 8 կամ 9 հազար ԱՄՆ դոլարով: Ա.Սիմոնյանի խնդրանքով ինքը վերցրել է լիազորագիր` նշված հողատարածքը Ա.Բետիկյանին վաճառելու համար: Առուվաճառքի պայմանագրում եղել է 7.700.000 դրամ, այդ գումարը Ա.Բետիկյանից ստանալուց հետո հողի սեփականատիրոջը վճարել է նրա գումարը, իսկ մնացորդը ամբողջությամբ տվել է Ա.Սիմոնյանին: Ա.Բետիկյանի թելադրանքով գրել է 2 ստացական, այն մասին, որ գումար ամբողջությամբ իրեն տրվել է ամսեկան 5 տոկոսով, իսկ չվերադարձնելու դեպքում ինքը հարաժարվելու է հողամասից, որը դառնալու էր Ա.Բետիկյանի սեփականությունը: Դրանից մի քանի ամիս հետո իրեն զանգահարել է Ա.Բետիկյանը և պահանջել է բացատրություն տոկոսները չմարելու համար: Ինքն էլ առարկել է, ասելով, որ նա քաջատեղյակ է, որ տոկոսները մարում է Ա.Սիմոնյանը: Դրանից հետո զանգահարել է Ա.Սիմոնյանին, և վերջինս ասել է, որ վճարել է զգալի տոկոսներ և այժմ իվիճակի չէ շարունակել վճարումները: Զովունի գյուղի հողերից 1-ին գործարքից ստացած գումարի դիմաց Ա.Սիմոնյանը Ա.Բետիկյանին ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով վճարել է տոկոս մեկ տարի, իսկ 2-րդ գործարքով` 4 կամ 5 ամիս:

Վկա Կարեն Վանիկի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2006թ-ին պատահական հանդիպել է իր վաղեմի ծանոթ Արտակ Սիմոնյանին: Ա.Սիմոնյանը ասել է, որ գործ է սկսել և իրեն գումարներ են հարկավոր: Ա.Սիմոնյանը ասել է, որ կա մի անձնավորություն` Անդրանիկ Բետիկյան անունով, որը տոկոսով գումարներ է տրամադրում, սակայն պահանջում է, որ տված գունմարի դիմաց անշարժ գույք գրավադրվի: Իր այն հարցին, թե ինչու չի օգտվում այդ հնարավորությունից` Ա.Սիմոնյանը պատասխանել է, որ ինքը ունի հողատարծքներ և ցանկանում է գրավադրելով գումար վերցնել Ա.Բետիկյանից, սակայն խնդիրը նրանումն է, որ ինքն աշխատում է Ա.Բետիկյանի մոտ որպես անշարժ գույքի գործակալ և չի ցանկանում անձամբ Ա.Բետիկյանի հետ կնքել պայմանագիր, իսկ Ա.Բետիկյանն էլ չի ցանկանա իր աշխատողին տոկոսով գումար տալ: Ա.Սիմոնյանը խնդրել է իրեն հողերը Ա.Բետիկյանին ներկայացնել որպես իր հողեր: Այդ ժամանակ հարցրել է, թե ինչպես դա անել, չէ որ հողերը իր անունով չեն: Այդ ժամանակ Ա.Սիմոնյանը պատասխանել է, որ Ա.Բետիկյանի համար կարևոր է, որ գումարի դիմաց իր անունով հող գրավադրվի և ժամանակին տոկոսադրույքներ վճարվեն: Ա.Սիմոնյանը ասել է, որ հողերը արդեն ցույց է տվել Ա.Բետիկյանին և ասել է, որ դրանք իր ընկերոջինն են և վերջինս ցանականում է դրանք գրավադրելով տոկոսով գումար վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Ա.Սիմոնյանը հայտնել է, որ Ա.Բետիկյանը համաձայնվել է հողերը գրավադրելու դիմաց գումարներ տալ: Ա.Սիմոնյանը իրեն ցույց է տվել Վերին Պտղնիում գտնվող հողատարածքը և ասել է, որ դրա արժեքը 110.000-120.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Սիմոնըանը առաջարկել է հողերը անվանափոխել Ա.Բետիկյանի անունով: Առուվաճառքի պայամանագրով հողը անվանափոխելուց հետո Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել են Ա.Բետիկյանի տուն, որտեղ Ա.Բետիկյանը իրեն տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար և կազմվել է ստացական: Ա.Բետիկյանի մոտից դուրս գալուց հետո գումարը ամբողջությամբ տվել է Ա.Սիմոնյանին, որն էլ ասել է, որ տոկոսագումարները ինքն է վճարելու Ա.Բետիկյանին: Դրանից հետո` 2007թ. հունվար ամսին Ա.Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն և ասել է, որ իրեն գումար է հարկավոր և հայտնել, որ Ա.Բետիկյանը վերը նշված հողի դիմաց կրկին գումար է տալիս: Խնդրել է իրեն գնալ Ա.Բետիկյանի տուն և վերցնել 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Ինքը չի մերժել Ա.Սիմոնյանի խնդրանքը և նրա հետ միասին գնացել է Ա.Բետիկյանի տուն, որտեղ վերջինիցս խնդրել է 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Բետիկյանը տվել է այդ գումարը և կրկին գրվել է ստացական: Ա.Բետիկյանի տանից դուրս գալուց հետո նշված գումարը անմիջապես տվել է Ա.Սիմոնյանին: Դրանից 1 շաբաթ անց Ա.Սիմոնյանը նորից խնդրել է իրեն Ա.Բետիկյնաից վերցնել ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել են Ա.Բետիկյանի տուն: Ա.Բետիկյնաը իրեն նորից տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը ամբողջությամբ փոխանցել է Ա.Սիմոնյանին: Դրանից մի քանի ամիս հետո Ա.Սիմոնյանը նորից իրեն խնդրել է Ա.Բետիկյանից 5.000 ԱՄՆ դոլար վերցնել: Այդ գումարը վերցնելուց հետո այն ամբողջությամբ տվել է Ա.Սիմոնյանին: Դրանից մի քանի ամիս անց Ա.Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն, որ Ա.Բետիկյանից ևս մեկ անգամ վերցնի 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Բետիկյանից այդ գումարը վերցնելուց հետո այն ամբողջությամբ փոխանցել է Ա.Սիմոնյանին: Դրանից որոշ ժամանակ անց Ա.Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն և ասել է, որ Աշտարակի մայրուղուն կից ունի հողատարածք և խնդրել է իրեն այդ հողատարածքը կրկին գրավադրել Ա.Բետիկյանի մոտ և վերցրած գումարը ամբողջությամբ տալ իրեն: Ա.Սիմոնյանը ասել է, որ այդ հողատարածքը արժե 35.000-40.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել են Ա.Բետիկյնաի մոտ և գրավադրել են նշված հողատարծքը: Այդ հողի դիմաց Ա.Բետիկյանը իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար, և ինքը Ա.Բետիկյանի պահանջով գրել է ստացական, որի մեջ նշվել է, որ գումարը վերցրել է 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Վերցրած գումարը ամբողջությամբ փոխանցել է Ա.Սիմոնյանին: Նշել է որ գումարներ տալու ժամանակ Ա.Բետիկյանը իրեն ասել է, որ ամսեկան մայր գումարի 5 տոկոսը ինքը պետք է տա Ա.Սիմոնյանին և իրեն չանհանգստացնի: Դրանից հետո Ա.Բետիկյանը տոկոսները վճարելու օրերին զանգահարել է իրեն, քանի որ Ա.Սիմոնյանը ուշացրել է դրանց վճարումը: Նշել է նաև, որ մեկ անգամ Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել է Ա.Բետիկյանի տուն, բայց մինչև տուն մտնելը Ա.Սիմոնյանը իրեն տվել է 2.000 կամ 2.500 ԱՄՆ դոլար և ասել է, որ այդ գումարը տա Ա.Բետիկյանին: Ա.Սիմոնյանը շարունակել է տոկոսներ վճարել Ա.Բետիկյանին: Դրանից հետո Ա.Սիմոնյանը իրեն ասել է, որ չի կարողանում Ա.Բետիկյանին վճարել ոչ տոկոսները և ոչ էլ մայր գումարը և խնդրել է գրել պարտավորագիր, որով ինքը հրաժարվել է վերը նշված հողատարածքներից և դրանք մնացել են Ա.Բետիկյանին:
Հատոր 1 Գ/Թ 136-141, 183, hատոր 2 Գ/Թ 241-244

Վկա Արտակ Սիմոնի Աղամալյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007թ. հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին իր ծանոթ Արտակ Սիմոնյանը խնդրել է իրեն, որ իր ընկերոջ անունով գրանցված հողատարածքը լիազորագրով անեն իր անվամբ և ինքը այն վաճառի ինչ-որ ամերիկահայի: Ա.Սիմոնյանը ասել է, որ այդ հողատարածքը առուվաճառքի պայմանագրով պետք է տա ամերիկահային և նրանից տոկոսով գումար վերցնի: Ա.Սիմոնյանը ասել է, որ այդ հողատարածքի արժեքը 80.000 ԱՄՆ դոլար է և ցույց է տվել այդ տարածքը: Ա.Սիմոնյանը ասել է, որ այդ հողատարածքի դիմաց Ա.Բետիկյանից վերցնելու է 30.000 ԱՄՆ դոլար և եթե չկարողանա վերադարձնել այդ գումարը, հողատարածքը կմնա Ա.Բետիկյանին: Ինքը համաձայնվել է օգնել: Ավանի նոտարական գրասենյակում Ա.Սիմոնյանի ընկեր Մնացականը լիազորագիր է տվել իր անվամբ: Այն վերցնելուց հետո Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել են Ա.Բետիկյանի մոտ: Որից հետո գնացել են Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակ և այնտեղ կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր: Դրանից հետո եկել են Ա.Բետիկյանի տուն և վերջինս իրեն տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը գրել է ստացական, այն մասին, որ եթե գումարները չվերադարձնի, հողը կմնա Ա.Բետիկյանին: Ա.Բետիկյանի տանից դուրս գալուց հետո ամբողջ գումարը տվել է Ա.Սիմոնյանին և իրենք բաժանվել են: Դրանից հետո Ա.Բետիկյանը մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն և պահանջել է գումարը: Այնուհետև, ինքն է զանգահարել Ա.Սիմոնյանին և ասել է այդ մասին: Վերջինս էլ հանգստացրել է իրեն և ասել է որ կլուծի այդ ահրցը:
Վկա Արման Ռազմիկի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թ-ին ցանկացել է գնել բնակարան և իր հարևան Ռուբեն Մարիկյանից տեղեկացել է, որ նա վաճառում է իր` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը 38.000 ԱՄՆ դոլար գումարով: Իրենց միջև պետք է կնքվեր առաուվաճառքի պայմանագիր, սակայն նոտարական գրասենյակ գնալուց առաջ Ռ.Մարիկյանը իրեն հրավիրել է իր բնակարան և ասել, որ բնակարանը ներկայումս գրանցված է ուրիշ անձի անունով, քանի որ այդ անձից ինքը 18.000 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել տոկոսով, որի համար էլ բնակարանը որպես գրավ ձևակերպել է նրա անունով: Ռ.Մարիկյանը ասել է, որ նոտարական գրասենյակում գումարը պետք է տա այդ մարդուն, որպեսզի նա թույլ տա կնքել պայմանագիրը: Նշել է, որ պայմանագիրը կնքվելու էր իր և այդ տոկոսով գումար տվող անձնավորության միջև: Ռ.Մարիկյանին ասել է, որ իր համար տարբերություն չկա, թե ում հետ է կնքելու պայմանագիրը: 2006թ. հոկտեմբերի 10-ին Ռ.Մարիկյանի հետ միասին գնացել են Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող ՙԿենտրոնական՚ նոտարական գրասենյակ, որտեղ իրենց սպասել է Անդրանիկ Բետիկյանը: Մինչև նոտարի մոտ մտնելը Ռ.Մարիկյանը իրենից վերցրել է 23.000 ԱՄՆ դոլոր: Այդ գումարից 22.800 ԱՄՆ դոլարը Ռ.Մարիկյանը տվել է իր ներկայությամբ Ա.Բետիկյանին: Դրանից հետո մտել են նոտարի մոտ և իր ու Ա.Բետիկյանի միջև կնքվել է առուվաճառքի պայմանագիր Ռ.Մարիկյանի բնակարանի վերաբերյալ: Դրանից հետո Ռ.Մարիկյանին է տվել մնացած 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Դրանից հետո Ռ.Մարիկյանը իրեն պատմել է, որ Ա.Բետիկյանից 3-4 ամիս առաջ վերցրել է 18.000 ԱՄՆ դոլար` ամսեկան 7 տոկոս տոկոսադրույքով:
Հատոր 2 Գ/Թ 164-165

10.06.2010թ. Ա.Բետիկյանի Երևան քաղաքի Կամարակ 2-րդ նրբ. թիվ 13 տանը կատարված խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի խուզարկությամբ հայտնաբերվել են` 1. Տողանի տետր` բաղկացած 40 թերթից, որի կազմի վրա առկա էր ՙՓաստաբան Արտակ Քոչարյան՚ գրառումը, որի 3 թերթերում առկա են գրիչով գրառումներ: 2. Տողանի տետր` բաղկացած 38 թերթից, որի կազմի վրա առկա է ՙՕրագիր VII 08.08՚ գրառումները, 1-6 թերթերի վրա առկա են գրառումներ: 3. Սև գույնի կաշվե կազմով նոթատետր, որում առկա են տարբեր գրառումներ: 4. Տողանի12 թերթանի տետր, որի ակզմի վրա առկա է ՙԿարեն Սարգսյան՚ գրառումը, որում առկա են տարբեր գրառումներ: 5. Դպրոցական 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա են ՙԱրտակ Աղամալյան՚ գրառումները: 6. Դպրոցական տետր 12 թերթանի, որի կազմի վար առկա են ՙՀրայր Հակոբյան՚ գրառումը: 7. Դպրոցական 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա են ՙՄնացական Դավիթաշեն Զովունի Խաչատրյան՚ գրառումները: Վերը թվարկվածը առգրավվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է /փաթեթ 1/: Խուզարկությամբ հայտնաբերվել են 2 փաստաթղթեր, որոնցից մեկը քսերոպատճե է, իսկ մյուսը բնօրինակ: Նշված փաստաթղթերը առգրավվել են, փաթեթավորվել և կնիքվել են /փաթեթ 2/:
Հատոր 1 Գ/Թ 189-190

11.06.2010թ. կազմված Ա.Բետիկյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված փաստաթղթերը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Ա.Բետիկյանը Ա.Սարգսյանին պարտք է տվել 2000 ԱՄՆ դոլար և 2004թ. հուլիսի 07-ից մինչև 2006թ. օգոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Ռ.Մարիկյանին տվել է 18.000 ԱՄՆ դոլար և որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006թ. հուլիսի 5-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Արամ Մնացականյանին տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար և նրանից 2005թ. հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Հրայր Հակոբյանին տվել է ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլար և նրանից 2007թ. մարտի 1-ից մինչև 2007թ. հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլար, որից հետո 2007 հունիս ամսին Հ.Հակոբյանին կրկին տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլար և սկսած այդ ամսից մինչև 2008թ նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Կարեն Սարգսյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 66.000 ԱՄՆ դոլար 2006թ. դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009թ. մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 60.000 ԱՄՆ դոլար և 2007թ. հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար և 2007թ. նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլար: Հատոր 1 Գ/Թ 191-211
19.08.2010թ. ստացված ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 13861007 եզրակացությամբ, համաձայն որի`
ՀՀ Կոտայքի մարզի Պտղնի համայնքում գտնվող 0.2406 հա մակերեսով գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողի շուկայական արժեքը փորձաքննությամբ գնահատման առաջադրված 2006թ. դեկտեմբերի 5-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով, գնահատվում է 3.850.000 ՀՀ դրամ:
Պտղնի համայնքի 2-րդ այգ. զանգվածի 12 թաղամասի թիվ 8 հասցեում գտնվող 0,05 հա մակերեսով հետազոտման առարկա հանդիսացող այգեգործական նշանակության հողատարածք, շուկայական արժեքը փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ գնահատման առաջադրված 2007թ. նոյեմբերի 15-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով գնահատվում է 3.500.000 ՀՀ դրամ:
ՀՀ Կոտայքի մարզի Զովունի համայնքում գտնվող և ըստ փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ գնահատման առաջադրված 0.3 հա մակերեսով գյուղատնտեսական նշանակության պտղատու այգու շուկայական արժեքը 2007թ. հուլիսի 19-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով գնահատվում է 7.500.000 ՀՀ դրամ:
ՀՀ Կոտայքի մարզի Զովունի համայնքում գտնվող և ըստ փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ գնահատման առաջադրված 0.26 հա մակերեսով գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողի շուկայական արժեքը 2008թ. փետրվարի 07-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով գնահատվում է 7.800.000 ՀՀ դրամ:
Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի ՙՎառոյի Ձորակ՚ կոչվող տարածքի 3/31 հասցեում գտնվող բնակավայրերի նշանակության 0,06 հա մակերեսով տնամերձ հողատարածքի շուկայական արժեքը` փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ, գնահատման առաջադրված 2008թ. մարտի 04-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով գնահատվում է 1.800.000 ՀՀ դրամ:
Հատոր 2 Գ/Թ 133-138

18.09.2010թ. այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Ազատի Ղուկասյանի միջև 05.12.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2306476 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 19.07.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2309720 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 07.02.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2379211 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Սերգեյ Դերձյանի միջև 04.03.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2435715 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Հրայր Հակոբյանի միջև 01.03.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2333118 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Մնացականյանի միջև 25.06.2005թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2122317 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Օշեն Վարթկեզի Ավարթազարյանի միջև 30.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սարգսյանի միջև 07.07.2004թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 1454372 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սարգսյանի միջև 21.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Արշալույս Սարգսյանի անվամբ թիվ 2110039 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Ռուբեն Մարիկյանի միջև 21.07.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2188745 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արման Հովհաննիսյանի միջև 31.10.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Հովհաննիսյանի անվամբ թիվ 2160095 սեփականության վկայականով:
Հատոր 2 Գ/Թ 172-175

18.09.2010թ. այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերով, 1 նոթատետրով և 2 ստացականներով:
Հատոր 2 Գ/Թ 176-178

4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անդրանիկ Բետիկյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, 79 տարեկան է:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարան չի արձանագրել:
Անդրադառնալով հանցագործությամբ տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցին դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության , քաղաքացիական դատավարության կարգով քննության առնելու համար:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերը, 1 նոթատետրը և 2 ստացականները պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 395-րդ հոդվածներով դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 / հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցը թողնել առանց քննության, քաղաքացիական դատավարության կարգով քննության առնելու համար:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերը, 1 նոթատետրը և 2 ստացականները պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
Դատական ակտի ամսաթիվը 29-03-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 03-05-2011
Էջերի քանակ 250, 294, 139
Գործին կից նյութերը Անդրանիկ Բետիկյանի անձնագիրը,
6 տետր, 1 նոթատետր, 2 ստվարաթուղթ` փաթեթավորված և կնիքված
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 03-05-2011
Էջերի քանակը 250, 294, 139
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 03-05-2011
Էջերի քանակը 250, 294, 139
ՈՒր ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան
Ելքի գրության համարը Ե-4817/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 10-05-2011
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
Ամսաթիվ 14-10-2011
Գործը ստացվել է Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
Մակագրել
Երբ 14-10-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Խաչատրյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 14-10-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 17-10-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 17-10-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 02-11-2011
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Դատավարության կողմեր
Անուն Գրիգորի
Ազգանուն Շահվերդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Ազատ
Ազգանուն Շահբազյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Հրայր
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Ռուբեն
Ազգանուն Մարիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արշալույս
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արամ
Ազգանուն Մնացականյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-11-2011
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-11-2011
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 09-12-2011
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 23-12-2011
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 24-01-2012
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 06-02-2012
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-02-2012
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 23-02-2012
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 01-03-2012
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-03-2012
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-03-2012
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 22-03-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 23-03-2012
Ժամ 12:10
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 23-03-2012
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 23-03-2012
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Տուգանք
Կիրառվել է համաներում
Ամսաթիվ 23-03-2012
Որոշման բովանդակությունը *
Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ 26-05-2011
Համաներման մասին որոշման հոդված 1
Համաներման մասին որոշման մաս 3
Հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0002/01/11


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
23.03.2012թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª

նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Ալեքսանդր Աղայանի,
պաշտպաններ` Գրի•որի Շահվերդյանի,
Ազատ Շահբազյանի,
տուժողներ` Հրայր Հակոբյանի,
Ռուբեն Մարիկյանի,
Արշալույս Սար•սյանի,
Արամ Մնացականյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի

Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ծնված 22.07.1932թ.-ին, Ֆրանսիայի Հանրապետության Մարսել քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ԱՄՆ քաղաքացի, տարրական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ-ոք, չի աշխատում, կենսաթոշակառու, նախկինում չդատված, Հայաստանի Հանրապետությունում ունի հատուկ կացության կար•ավիճակ, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Կամարակ 2-րդ նրբ., տուն 13 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:

2010 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09107210 քրեական •ործը:
2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Անդրանիկ Բետիկյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ նա ՙնա զբաղվել է վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ Արտակ Սիմոնյանից, Արշալույս Սար•սյանից, Հրայր Հակոբյանից, Արամ Մնացականյանից, Ռուբեն Մարիկյանից ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը •երազանցող չափով ստացել •ումարներ:
Այսպես.
Արշալույս Սար•սյանին պարտք տրված 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.069760 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Ա.Սար•սյանին պատկանող ք. Երևան, Կ. Ուլնեցի 2-րդ փոկուղի 2-րդ շենք 34 բնակարանը և 2004թ. հուլիսի 07-ից մինչև 2006թ. օ•ոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 41.020 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը` 1.150.840 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006թ. օ•ոստոսի 20-ին Ա. Սար•սյանը նրան է վերադարձրել 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 801.840 ՀՀ դրամ •ումարը, իսկ Ա. Բետիկյանը կրկին առուվաճառքի պայմանա•րով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Այնուհետև, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Ռուբեն Էռնեստի Մարիկյանին պարտք տված 18.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.529.040 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Ռ. Մարիկյանին պատկանող ք. Երևան, Լենին•րադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը և որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006թ. հուլիսի 5-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 8.639.604 ՀՀ դրամ •ումար, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-15 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006թ. հոկտեմբերի 31-ին Ա. Բետիկյանը ստանալով իր •ումարները կրկին առուվաճառքի պայմանա•րով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Բացի այդ, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արամ Մնացականյանին պարտք տված 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.331.430 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Ա.Մնացականյանին պատկանող Կոտայքի մարզ •յուղ Ջրվեժ 0.0989 հա. տնամերձ հողամասը և նրանից 2005թ. հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 133.143 ՀՀ դրամ, որպես ընդհանուր •ումարի 5 տոկոսի չափով երկու ամսվա հավելավճար և Ա. Մնացականյանը չկարողանալով մարել տոկոսա•ումարները և մայր •ումարը Ա. Բետիկյանը նրան պատկանող հողատարծքը 2006թ. օ•ոստոսի 30-ին 6.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է մեկ այլ անձի և տիրացել ամբողջ •ումարին, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 15-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը:
Բացի այդ, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Հրայր Հակոբյանին պարտք տված ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.663.520 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Հ. Հակոբյանին պատկանող Կոտայքի մարզ •յուղ Պռոշյան 0.20 հա. •յուղատնտեսական նշանակության վարելահողը և նրանից 2007թ. մարտի 1-ից մինչև 2007թ. հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 272.760 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 818.280 ՀՀ դրամ, որից հետո 2007 թ. հունիս ամսին Հ. Հակոբյանի խնդրանքով տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.737.850 ՀՀ դրամ և սկսած այդ ամսից մինչև 2008թ նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.401.370 ՀՀ դրամ •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 315766.5 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 5368030.5 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-13 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Հ. Հակոբյանը չի կարողացել ընդհանուր •ումարը և ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով •ումարները վերադարձնել, Ա. Բետիկյանը տիրացել է նրա հողատարածքին:
Այդ ամենից բացի, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Կարեն Սար•սյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 66.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 22.515.950 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Կոտայքի մարզ Պտղնի •յուղում •տնվող 0.2406 հա. •յուղատնտեսական նշանակության ու ք. Աշտարակ ՙՎառոյի Ձորակ՚ թաղամասի 3-31 հա. վարելահողը և 2006թ. դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009թ. մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 793927.2 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 500715.4 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա. Սիմոնյանը հետա•այում չկարողանալով ընդհանուր •ումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով •ումարները վերադարձնել` Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 60.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 19.528.800 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Կոտայքի մարզ •յուղ Զովունի 0.3 հա. •յուղատնտեսական նշանակության ու Կոտայքի մարզ •յուղ Զովունի 0.26 հա. վարելահողը և 2007թ. հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 721752 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 2.165.256 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Ա. Սիմոնյանը հետա•այում չի կարողացել ընդհանուր •ումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով •ումարները վերադարձնել, Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա. Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 30.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 9.590.400 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև •րավ, առուվաճառքի պայմանա•րով իր անվամբ է •րանցել Կոտայքի մարզ •յուղ Պտղնի 2 այ•. զան•վածի 12 թաղ. թիվ 8 հասցեում •տնվող 0.05 հա. բնակավայրերի նշանակության հողատարածքը և 2007թ. նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 360876 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1804380 ՀՀ դրամ, որը •երազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա. Սիմոնյանը հետա•այում չի կարողացել ընդհանուր •ումարը ու ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով •ումարները վերադարձնել և Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքին՚:
2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին թիվ 09107210 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/` ըստ էության քննելու համար:
Դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճռով Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել տու•անք ՀՀ նվազա•ույն աշխատավարձի հին•հարյուրապատիկի` 500.000 /հին• հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցը թողնվել է առանց քննության, քաղաքացիական դատավարության կար•ով քննության առնելու համար:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 29-ին վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը, նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը և Գրի•որի Շահվերդյանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի և նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանի, Գրի•որի Շահվերդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել է ու Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճիռը քրեական •ործով ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով բեկանել և քրեական •ործն ուղարկել է նույն դատարան` նոր քննության: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն իր որոշման պատճառաբանական մասում նշել է նաև, որ ՙՄասնավորապես, ընդհանուր իրավասության դատարանը •ործի նոր քննությամբ պետք է, մանրակրկիտ ստու•ման և •նահատության արժանացնի այն ապացույցները, որոնք առնչվում են Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սար•սյանի, Արտակ Աղամալյանի •ործողություններին` կապված հողատարածքների ձեռք բերման, դրանց •տնվելու վայրի, իրական արժեքի, այս կամ այն անձին պատկանելիության, կատարված •ործարքների, դրանցում հանդես եկած կողմերի, կատարված •ործարքների արժեքների և հողի իրական սեփականատերերին իրականում վճարված •ումարների, այդ հարցերի վերաբերյալ ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին նշված անձանց կողմից հայտնված տեղեկությունների հավաստիության, այդ տեղեկությունների և ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի կողմից տոկոսով •ումարներ տրամադրելու միջև պատճառահետևանքային կապի առկայության հետ, և քրեական •ործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցների` այդ թվում նաև` նյութերի նախապատրաստման փուլում ձեռք բերված տվյալների համադրման, վերլուծության արդյունքում •ա համապատասխան եզրահան•ման վերոնշյալ հան•ամանքների առկայության պայմաններում՚:
2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ բեկանված թիվ ԵԱՔԴ/0002/01/11 քրեական •ործն ստացվել է Դատարան և •ործի դատաքննությամբ պարզվել է հետևյալը.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ընտանիքի հետ միասին բնակվել է ԱՄՆ-ում: Երեխաները ծնվել և մեծացել են ԱՄՆ-ում, 2001թ-ին որոշել է տեղափոխվել Հայաստան և երեխաներին Հայաստանում ուսման տալ: ԱՄՆ-ից իր հետ 140.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է բերել Հայաստան: Երևան տեղափոխվելուց մոտ երկու տարի հետո` 2003թ.-ին Կամարակ փողոցի վրա •տնվող նորաբաց անշարժ •ույքի հետ կապված •ործարքներ կատարող •րասենյակում ծանոթացել է Արտակ Սիմոնյանի հետ: Շփման ընթացքում վերջինիս հետ շատ են մտերմացել և խոսակցութուններից մեկի ժամանակ նրան ասել է, որ ԱՄՆ-ից •ումար է բերել իր հետ և ցանկանում է բիզնեսով զբաղվել ու կարող է 200.000 ԱՄՆ դոլարին մոտ •ումարի ներդրում կատարել: Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ •ումար ունենալու դեպքում շատ բաներ կարող է անել: Ինքն այդ ժամանակ պատրաստվում էր Ռայկոմում խանութ •նել և առևտրով զբաղվել, սակայն •ործարքն ինչ-ինչ պատճառներով չի հաջողվել: Այդ մասին ինքը պատմել է Ա. Սիմոնյանին և խնդրել խորհուրդ տալ իրեն ինչով կարելի է զբաղվել Հայաստանի Հանրապետությունում և •ումար վաստակել: Ա. Սիմոնյանն առաջարկել է հողեր •նել, այնուհետև, վաճառել դրանք և առքուվաճառքից շահույթ ստանալ: Մի քանի հաջող •ործարքներ են արվել, որոնցից •ոյացած •ումարը Ա. Սիմոնյանը տվել է իրեն: Բացի այդ 1000 ԱՄՆ դոլար է տվել Ա. Սիմոնյանին մեքենա •նելու համար, հետա•այում էլի •ումարներ է տվել վերջինիս, սակայն նա •ումարները վերադարձրել է: Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ շատ լավ ընկերներ և ծանոթներ ունի, որոնց •ումարներ տալով և հետա•այում տոկոսներ ստանալով կարող է •ումարներ վաստակել: Ասել է նաև, որ իր կինն աշխատում է բանկում և ամեն ան•ամ •ումար տալիս Ա. Սիմոնյանը զան•ահարել է կնոջն ինչ-որ հարցեր տվել, հետո իրեն ասել է ինչ •րի, ինքն էլ վստահելով Ա. Սիմոնյանին •րել է այն ամենն ինչ նա ասել է: Ինքը սկսել է Ա. Սիմոնյանի կողմից իր հետ ծանոթացրած անձանց, որոնց նա որպես իր լավ ծանոթներ, ընկերներ է ներկայացրել պարտքով •ումարներ տալ, իսկ նրանք ի ապահովումն այն բանի, որ •ումարները ետ են վերադարձնելու իրենց հողերը իր անունով են փոխել: Հետա•այում արդեն իմացել է, որ այդ հողերն այն արժեքները չունեն, որոնք իրեն Ա. Սիմոնյանն ու նրա ծանոթներն են ասել: Ա. Սիմոնյանի միջոցով ծանոթացել է Մնացական Խաչատրյանի հետ, վերջինիս Ա. Սիմոնյանը ներկայացրել է, որպես իր ընկեր, ով Նորքում ավտոլվացման բիզնես ունի և պատրաստվում է արտասահմանյան ավտոմեքենաներ •նել և ապրանքներ տեղափոխել: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ Մ. Խաչատրյանը հող ունի և •ումարի դիմաց կարող է այն տալ իրեն, քանի դեռ •ումարը ետ չի վերադարձրել: Ա. Սիմոնյանի հետ, առանց Մ. Խաչատրյանի •նացել է Աշտարակ և վերջինս իրեն հողատարածություն է ցույց տվել և ասել, որ այն 80.000 ԱՄՆ դոլար արժե: Ինքը համաձայնվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար տալ: Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել են նոտարի մոտ և Ա. Սիմոնյանը կազմակերպել է •ործարքն, ինքն ընդամենը ստորա•րել է թղթերը և տվել •ումարը: Մոտ մեկ ամիս անց Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ ևս 30.000 ԱՄՆ դոլար է պետք` պատճառաբանելով, որ ապրանքի կեսն է եկել, և Մ. Խաչատրյանն էլի հող ունի, որը պատրաստ է •ումարի դիմաց տալ: Ինքը խնդրել է, որ այս ան•ամ հողը նայելիս Մ. Խաչատրյանն էլ ներկա լինի և այդպես էլ արել են ու Ա. Սիմոնյանի և Մ. Խաչատրյանի հետ •նացել են հողը նայելու: Այդ ժամանակ իրեն տարօրինակ է թվացել Մ. Խաչատրյանի խառնված լինելը, սակայն ինքն այնքան է վստահել Ա. Սիմոնյանին, որ չի մտածել, որ վերջինս կարող է խաբել իրեն և նույն մեխանիզմով կրկին 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել Մ. Խաչատրյանին: Կրկին Ա. Սիմոնյանի միջոցով ծանոթացել է Կարեն Սար•սյանի հետ, ում Ա. Սիմոնյանը ներկայացրել է, որպես բիզնեսմենի, ով մի քանի տաքսի մեքենաներ ունի: Կ. Սար•սյանն իրեն Պտղնիում հող է ցույց տվել և ասել, որ այն 120.000 ԱՄՆ դոլար •ումար արժե: Ինքն այդ հողի դիմաց մոտ 50.000 – 60.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել: Երբ •ումարը շատացել է Ա. Սիմոնյանն իրեն տարել է Աշտարակ և ՙՎարոյի Ձոր՚ անվանումով տեղանքում •տնվող ուրիշ հող ցույց տվել և ասել, որ այն 40.000 ԱՄՆ դոլար •ումար արժե ու իրեն ասել է, որ դրա դիմաց 16.000 ԱՄՆ դոլար տա: Պայմանավորվածությունն եղել է, որ Կ. Սար•սյանն ամբողջ •ումարը` 67.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը պետք է երկու ամիսների ընթաքում վերադարձներ, սակայն այդպես էլ չի վերադարձրել: Ա. Սիմոնյանի միջոցով ծանոթացել է մի կնոջ` Արշալույս Սար•սյանի հետ, ում Ա. Սիմոնյանը ներկայացրել է, որպես շատ խեղճ ապրող մարդու, ում եղբայրը կոշկակար է և ցանկանում է •նալ արտասահման աշխատելու, ինչի համար իրեն 3000 ԱՄՆ դոլար է անհրաժեշտ: Երբ հանդիպել են պարզվել է, որ ինքը ճանաչում է Ա. Սար•սյանի եղբորը` Վալոդին, ում հետ անցյալում նույն թաղամասում են բնակվել: Համաձայնվել է Վալոդի քրոջ Ա. Սար•սյանի տունն իր անունով •րելուց հետո 3000 ԱՄՆ դոլար տալ: Հետա•այում, Վալոդը մեկնել է Ուկրաինայի հանրապետություն աշխատելու: Այդ ընթացքում Արշալույս Սար•սյանն իրեն 100-ական ԱՄՆ դոլարով երեք ան•ամ •ումար է տվել ասելով, որ եղբոր •ործերը լավ չեն և նա չի կարողանում •ումարը վերադարձնել: Հետա•այում Վալոդը վերադարձել է և ասել, որ իր քրոջ տունը 28.000 ԱՄՆ դոլար արժե, իսկ իր տունը` 80.000 ԱՄՆ դոլար և պատճառաբանելով, որ քրոջ տունն իր անունով լինելու համար ընդհարվել է քրոջ հետ, խնդրել է քրոջ տունը ետ վերադարձնել, իսկ դրա փոխարեն իր սեփական տունն իր անունով անել, ինչին ինքը համաձայնվել է և այդպես էլ արել են: Հետա•այում Վալոդն իր տունը վաճառել է և վերադարձրել •ումարը: Ծանոթացել է նաև Ա. Սիմոնյանի հորեղբոր որդու` Աշոտ Կռոյանի հետ, ով մի օր կանչել է իր մոտ և խնդրել իրեն պարտքով 8000 ԱՄՆ դոլար •ումար տալ: Իքը տեղյակ էր, որ Ա. Կռոյանը •րավատուն ուներ և տոկոսով մարդկանց •ումարներ է տալիս: Ա. Կռոյանն ասել է, որ Ռուբեն Մարիկյանին պետք է տոկոսով •ումար տա և առաջարկել է իր տված •ումարի դիմաց Ռ. Մարիկյանի տունն իր անվամբ •րել: Ինքը համաձայնվել է և Կռոյանին տվել •ումարը: Հետա•այում, Ռ. Մարիկյանը վաճառել է բնակարանը և Ա. Կռոյանն իրեն վերադարձրել է 8000 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Ռ. Մարիկյանին ինքը տոկոսով •ումար չի տվել և չի էլ ճանաչել, նրան ընդամենը երկու ան•ամ է տեսել: Առաջին ան•ամ տեսել է բնակարանն իր անունով փոխելիս, երկրորդ ան•ամ` բնակարանը վաճառելիս: Գումարը տվել է Ա. Կռոյանին, քանի որ վերջինս ուներ երկու հա•ուստի խանութ և խոստացել էր իրեն ձևակերպել որպես •ործընկեր: Հրայր Հակոբյանի հետ նույնպես ծանոթացել է Ա. Սիմոնյանի միջոցով, ում վերջինս ներկայացրել է որպես Պռոշյանի ՙտեր և տիրականի՚, ում նույն եղանակով` հողի դիմաց տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել և տեսել է իբր Հ. Հակոբյանին պատկանող հողը, որը Աշտարակ քաղաքում է •տնվում: Իր տանը Ա. Սիմոնյանի ներկայությամբ Հ. Հակոբյանին 1 կամ 2 ամսով տվել է սկզբից 16.000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև` 5000 ԱՄՆ դոլար: Հետա•այում, երբ •ումարը ետ չի վերադարձրել ինքն Ա. Սիմոնյանին հարցրել է, թե ե±րբ են իր •ումարները վերադարձնելու, սակայն Ա. Սիմոնյանը միշտ հան•ստացրել է իրեն և ասել, որ ինքը կորցնելու ոչինչ չունի և, որ բոլոր հողերը մեծ արժեքներ ունեն: Արամ Մնացականյանին ընդհանրապես չի ճանաչել: Ա. Սիմոնյանի միջոցով ծանոթացել է վերջինիս իբր մտերիմ ընկերոջ` Սաքոյի հետ, ով ասել է, որ իր հողը ցանկանում է վաճառել, սակայն ինքն ասել է, որ իրեն հող հարկավոր չէ և հրաժարվել է •նել այն: Հետա•այում, Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ այդ տղաները ճանաչված տղաներ են և հետա•այում կարող են իրեն օ•տակար լինել և համոզել է նրանց 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար տալ: Գումարի դիմաց նրանք իրենց հողը ձևակերպել են իր անունով: Մի քանի ամիս անց Ա. Սիմոնյանին ասել է, որ իր •ումարները ցանկանում է ետ ստանալ, սակայն Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ նրանք •ումար չունեն և մեկ տարի ժամանակ են խնդրում •ումարները ետ վերադարձնելու համար: Հետա•այում, Ա. Սիմոնյանն Ա. Մնացականյանի հետ միասին հողամասը վաճառել են և իրեն ետ վերադարձրել իր տված 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Արտակ Աղամալյանի հետ նույնպես ծանոթացել է Ա. Սիմոնյանի միջոցով և նրան ընդամենը մեկ ան•ամ է տեսել: Ա. Աղամալյանը ներկայացել է որպես ոսկու •ործ անող ոսկերիչ: Վերջինս Պտղնիում հող է ունեցել, որի դիմաց ինքն Ա. Աղամալյանին Ա. Սիմոնյանի ներկայությամբ 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել: Հետա•այում պարզվել է, որ այդ հողամասն Ա. Աղամալյանին չի պատկանել, այլ պատկանել է Մ. Խաչատրյանին, ումից Ա. Աղամալյանը հողը լիազորա•րով է վերցրել: Երբ Ա. Սիմոնյանին •տնել արդեն չի կարողացել, որոշել է •նալ, •ումարները ետ վերցնել և բոլոր հողերը ստու•ել, ինչի արդյունքում պարզվել է, որ Աշտարակի հողերը բոլորովին այն հողերը չեն, որնք Ա. Սիմոնյանն է իրեն ցույց տվել: Կ. Սար•սյանի հետ •նացել են Ա. Սիմոնյանենց տուն և այնտեղ Կ. Սար•սյանն ասել է, որ •ումարները Ա. Սիմոնյանից կստանա և իրեն •րություն տվել, որ իրենից ոչ մի պարտք և պահանջ չունի, այնինչ իրենից են •ումարներ վերցրել և ետ չվերադարձրել: Հետա•այում արդեն Հրայր Հակոբյանի հետ •նացել են, որպեսզի տեսնեն իրական հողերը որոնք են և պարզվել է, որ Ա. Սիմոնյանն իրեն խաբել և բոլորովին այլ հողեր է ցույց տվել: Վերջինս իրեն ասել է, որ իրենից վերցրած ամբողջ •ումարից 19.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը տվել է Ա. Սիմոնյանին: Բացի նկարա•րված հողերի հետ կապված •ումարներից Ա. Սիմոնյանը մի օր իրենից 12.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է վերցրել, ինչի դիմաց իրենց տան ՙՋիպ՚ մակնիշի ավտոմեքենա է բերել և ասել, որ այն 40.000 ԱՄՆ դոլար •ումար արժե, սակայն մի քանի օր անց եկել է ավտոմեքենան տարել, իբր բանկում •րավադնելու համար, սակայն մինչ օրս այդ •ումարը ետ չի վերադարձրել: Ինքը հասկանալով, որ իր •ումարները ետ չեն վերադարձնում` դիմել է ոստիկանություն, ինչի արդյունքում իրեն սկզբից տուժող են ճանաչել: Հետա•այում, զ•ացել է, որ •ործն արդեն ոչ ճիշտ ուղղությամբ է շարժվում և դիմել է Ազ•ային անվտան•ության ծառայությանը: Այդ ընթացում իր որդին առողջության հետ կապված խնդիրներ է ունեցել և պառկած եղել Քանաքեռի ուռուցքաբանական հիվանդանոցում, որտեղ նրան երեք օրվա կյանք են տվել և խորհուրդ տվել տեղափոխել ԱՄՆ բուժման: Ինքը հենց այդպես էլ արել է և տեղյակ պահելով իր պաշտպանին մեկնել է ԱՄՆ: Հետա•այում, վերադարձել է Հայաստան և անձամբ ներկայացել ոստիկանության բաժին: Տոկոսով ոչ-ոքի •ումարներ չի տվել, բոլոր •ումարները վերը նշված անձանց տվել է անշահախնդիր, լավություն անելու համար և որպես իր •ումարների ապահովում մշտապես դրա դիմաց իր անվամբ է •րանցել բնակարան կամ հողամաս: Գտնում է, որ այս ամենը կազմակերպել է Արտակ Սիմոնյանը, որպեսզի խաբեությամբ հափշտակի իր •ումարները:
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, դրանք մասամբ հերքվում, իսկ մեղսա•րված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արարքները հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Ռուբեն Մարիկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թ.-ին իր կինը պետք է ԱՄՆ մեկներ և իրենք •ումար էին փնտրում, շատ բանկեր և •րավատներ էին դիմել, սակայն չէին կարողացել անհրաժեշտ •ումարը •տնել: 2006թ.-ի հուլիսի 2-ին, կամ 3-ին •նացել են Թումանյան Տերյան փողոցների խաչմերուկում •տնվող Աշոտ Կռոյանին պատկանող •րավատուն, որտեղ վերջինս ասել է, որ ինքն այդքան •ումար չունի, սակայն կա մի մարդ ով 7 տոկոսով •ումար է տալիս և կարող է իրենց անհրաժեշտ •ումարը տալ: 2006թ.-ի հուլիսի 5-ին հանդիպել և ծանոթացել են •ումարը տվող մարդու` Անդրանիկ Բետիկյանի հետ, նրա հետ միասին •նացել են իրենց ք. Երևան, Լենին•րադյան 28, բն. 1 հասցեում •տնվող բնակակարանը, Ա. Բետիկյանը նայել է բնակարանը, ինչից հետո •նացել են Բաղրամյան փողոցի վրա •տնվող նոտարական •րասենյակ և բնակարանը ձևակերպել Ա. Բետիկյանի անունով: Կրկին վերադարձել են •րավատուն, որտեղ Ա. Բետիկյանը 15.000 ԱՄՆ դոլար •ումարն իր և իր կնոջ ներկայությամբ տվել է Ա. Կռոյանին, ով էլ այն հաշվելուց հետո տվել է իրեն: Պայմանավորվել են, որ ամսեկան պետք է 7 տոկոս •ումար տան, այնքան ժամանակ մինչև, որ ինքը կկարողանար ամբողջ •ումարը վերադարձնել: Պայմանավորվածության համաձայն` ամբողջ •ումարը վերադարձնելուց հետո բնակարանը պետք է կրկին առքուվաճառքի պայմանա•րի միջոցով ձևակերպեին իր անունով: Հաջորդ օրն իրենց կրկին 3000 ԱՄՆ դոլար •ումար է անհրաժեշտ եղել և իրենք կրկին •նացել են •րավատուն և այդ մասին հայտնել Ա. Կռոյանին, վերջինս էլ իրենց ասել է, որ Ա. Բետիկյանն ունի այդ •ումարը և կկարողանա տալ, երեք օր անց վերցրել են նաև 3000 ԱՄՆ դոլար •ումար: Օ•ոստոսի 4-ին կամ 5-ին, երբ եկել է տոկոսը վճարելու ժամանակն ինքն անձամբ •նացել է •րավատուն և Ա. Կռոյանին հայտնել, որ չի կարողանում տոկոսի •ումարը տալ ու խնդրել է Ա. Բետիկյանին խնդրել, որպեսզի նա սպասի մինչև ինքն իր բնակարանը կվաճառի և ամբողջ •ումարը կտա: Հետա•այում` հոկտեմբեր ամսվա 15-ից հետո իր հարևաններից Արման Հովհաննիսյանը ցանկություն է հայտնել իր բնակարանը •նել: Այդ մասին հայտնել է Ա. Կռոյանին: Պայմանավորվել ու Ա. Բետիկյանի և Ա. Հովհաննիսյանի հետ 2006թ.-ի հոկտեմբերի 31-ին •նացել են նոտարական •րասենյակ ու կրկին առքուվաճառքի պայմանա•րի միջոցով բնակարանը ձևակերպել են Ա. Հովհաննիսյանի անունով: Վերջինս բնակարանի արժեքից` 38.000 ԱՄՆ դոլարից Ա. Բետիկյանին է տվել 22.800 ԱՄՆ դոլար: Ա. Բետիկյանը •ումարը հաշվել և դրել է իր •րպանը: Այն մասին, որ բացի վերցրած 18.000 ԱՄՆ դոլարից պետք է վերադարձնի նաև ամսեկան •ոյացած 1260 ԱՄՆ դոլարը` վերջին հանդիպման ժամանակ իրեն անձամբ ասել է Ա. Բետիկյանը:
Տուժող Արշալույս Սար•սյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տղայի մահից հետո իրեն •ումար է անհրաժեշտ եղել, վերջինիս •երեզմանաքարը տեղադրելու համար: 2004թ-ին աշխատավայրում` Պրոկտոլո•իայի հիվանդանոցում խոսակցություններից մեկի ժամանակ հիվանդներից մեկն իրեն հայտնել է, որ Զեյթունում Անդրանիկ Բետիկյան անունով անձ կա, ով տոկոսով •ումար է տալիս: Ինքը հեռախոսահամար է վերցրել և հետա•այում հեռախոսով խոսել Ա. Բետիկյանի հետ: Ա. Բետիկյանը մի անծանոթ տղամարդու հետ եկել է իրենց տուն, նայել բնակարանը, որից հետո համաձայնվել է իրեն •ումար տալ: Իր բնակարանը կադաստրով ձևակերպել են Ա. Բետիկյանի անունով և ամսեկան 5 տոկոսով վերջինիցս 2000 ԱՄՆ դոլար •ումար է վերցրել, այնուհետև երկու տարի տոկոսներ է վճարել Ա. Բետիկյանին: Տոկոսի •ումարը ամեն ան•ամ տվել է անձամբ Ա. Բետիկյանին, տարբեր մարդկանց ներկայությամբ և տարբեր վայրերում: Եղել է դեպք, որ ինքն է Ա. Բետիկյանի տուն •նացել տոկոսի •ումարները տալու, եղել է, որ Ա. Բետիկյանն ինքն է եկել իրենց տուն և վերցրել •ումարը: Երկու տարի անց ծանր վիրահատությունից հետո չի կարողացել տոկոսի •ումարները վերադարձնել և վախենալով, որ իր որբ թոռների բնակարանը Ա. Բետիկյանը կարող է վաճառել և երեխաները կարող են փողոցում հայտնվել` իր բնակարանի փոխարեն եղբոր բնակարանը ձևակերպել է Ա. Բետիկյանի անվամբ: Հետա•այում, մոտ երկու-երեք ամիս անց Ա. Բետիկյանին վերադարձրել է նաև մայր •ումարը` 2000 ԱՄՆ դոլար •ումարը:
Տուժող Արամ Մնացականյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ընտանեկան խնդիրները լուծելու համար •ումարի կարիք է ունեցել և ցանկացել է տոկոսով •ումար վերցրել: Այդ կապակցությամբ իրենց համա•յուղացի Սար•իսի միջոցով 2005թ-ին ծանոթացել է Անդրանիկ Բետիկյանի հետ, վերջինիս տանը: Հետա•այում իմացել է, որ Սար•իսը և Ա. Բետիկյանը Արտակ Սիմոնյան անունով ընդհանուր ծանոթ են ունեցել: Գումարը վերցնելու համար, պայմանավորվել են, որ իրեն պատկանող հողը պետք է ձևակերպի Ա. Բետիկյանի անունով, իսկ վերջինս պետք է ամսեկան 5 տոկոսով 3000 ԱՄՆ դոլար տա իրեն: Պայմանավորվածության համաձայն Ա. Բետիկյանի հետ ինքն ու իր ընտանիքի այն անդամները, ովքեր •րանցված են եղել իրենց տանը, ինչպես նաև Ա. Բետիկյանի ծանոթ Ա. Սիմոնյանը •նացել են նոտարական •րասենյակ և հողը ձևակերպել Ա. Բետիկյանի անունով, իսկ վերջինս ամսեկան 5 տոկոսով` 150 ԱՄՆ դոլարով, 3000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել իրեն: Անմիջապես 2 ամսվա տոկոսը` 300 ԱՄՆ դոլար, տվել է Ա. Բետիկյանին: Բացի նշված 300 ԱՄՆ դոլարից 100 ԱՄՆ դոլար տվել է կադաստրային ծախսերի համար, ինչպես նաև հո•ացել է նոտարական ծախսերը: Հետա•այում չի կարողացել վճարել տոկոսի •ումարները, մի քանի ան•ամ ինքն անձամբ •նացել է Ա. Բետիկյանի տուն և ասել, որ չի կարողանում տալ տոկոսի •ումարները: Մոտ մեկ տարի անց եկել է Ա. Բետիկյանը և ասել, որ •նորդ ունի և հողը վաճառում է և իրեն առաջարկել է 5000 ԱՄՆ դոլար •ումար տալ: Ինքը մերժել է և ասել, որ իր եղբայրը պետք է •ումար տա իրեն, իսկ ինքն այդ •ումարից կվերադարձնի Ա. Բետիկյանի վերցրած 3000 ԱՄՆ դոլարը: Հետա•այում, ինքն առողջության հետ կապված խնդիրներ է ունեցել, իսկ եղբայրը չի կարողացել տալ խոստացած •ումարը, ուստի համաձայնվել է, որ հողը վաճառեն և իրեն 5000 ԱՄՆ դոլար •ումար տան: Հենց այդպես էլ Ա. Բետիկյանի հետ պայմանավորվել են: Մի քանի օրից վերջինս պետք է բերեր և 5000 ԱՄՆ դոլարը տար իրեն, սակայն այդպես էլ պայմանավորված •ումարն իրեն չեն տվել: Հետա•այում ինքը փորձել է •տնել Ա. Սիմոնյանին և Ա. Բետիկյանին, սակայն դա իրեն չի հաջողվել:
Տուժող Հրայր Հակոբյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ-ին շտապ 20.000 ԱՄՆ դոլար •ումարի կարիք է ունեցել: 2007թ-ի փետրվար ամսին Կոտայքի մարզի Պռոշյան •յուղում ծանոթացել է հողատարածք •նելու նպատակով իրենց •յուղ եկած Արտակ Սիմոնյանի հետ և նրան ասել է, որ իր 4000 քմ. հողատարածքից 2000 քմ. հողակտորը ցանկանում է վաճառել կամ •րավադնել ու ցույց է տվել այն: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ •ումար տալու համար ինքը պետք է նշված հողատարածքը առուվաճառքի պայմանա•րով ձևակերպի և •ումարը կտրվի ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Մի քանի օր անց Ա. Սիմոնյանը զան•ահարել է իրեն և ասել, որ հողատարածքը ցույց է տվել այն անձին, ով պետք է •ումար տար և վերջինս համաձայնվել է: 2007թ. մարտի 1-ին •նացել է Շահումյանի նոտարական •րասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Ա. Սիմոնյանի հետ նոտարական •րասենյակ եկած մոտ 70 տարեկան ամերիկահայ Անդրանիկ Բետիկյանի հետ: Առուվաճառքի պայմանա•իով հողամասը Ա. Բետիկյանի անվամբ ձևակերպելուց հետո վերջինս իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, որից հետո միասին •նացել են Զեյթունում •տնվող նրա տուն, որտեղ Ա. Բետիկյանի թելադրանքով •րել է ստացական հետևյալ բովանդակությամբ. ՙԵս Հրայր Հակոբյանս Անդրանիկ Բետիկյանից վերցնում եմ 16.000 ԱՄՆ դոլար 5 տոկոս տոկոսադրույքով և պարտավորվում եմ յուրաքնչյուր ամիս տոկոսադրույքները վճարել, հակառակ դեպքում հողատարածքից կհրաժարվեմ՚: Դրանից հետո Ա. Բետիկյանն ասել է իրեն այլևս չանհան•ստացնել, իսկ տոկոսները Ա. Սիմոնյանի միջոցով փոխանցել իրեն: Վերջինիս վերաբերյալ Ա. Բետիկյանը հայտնել է, թե իր եղբորորդին է: Դրանից հետո յուրաքանչյուր ամիս Ա. Սիմոնյանի միջոցով Ա. Բետիկյանին վճարել է 800 ԱՄՆ դոլար` մինչև 2007թ. հունիս ամիսը: Այդ ժամանակ իրեն կրկին •ումարի կարիք է ունեցել և կրկին Ա. Սիմոնյանի միջոցով դիմել է Ա.Բետիկյանին ու վերցրել ևս 5000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Բետիկյանի տանը •րել է ստացական, այն մասին, որ •ումարն արդեն կազմել է 21.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակ էլ պայմանավորվել են, որ յուրաքանչյուր ամսվա համար տոկոսները դարձել են 1050 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը Ա. Սիմոնյանի միջոցով Ա. Բետիկյանին յուրաքանչյուր ամիս որպես տոկոսի •ումար վճարել է 1050 ԱՄՆ դոլար: Ընդհանուր Ա. Բետիկյանին որպես տոկոսա•ումարներ վճարել է 18.000-ից 19.000 ԱՄՆ դոլար: Սակայն 2008թ.-ի նոյեմբեր ամսից չի կարողացել տոկոսները և մայր •ումարը վճարել: Ա. Բետիկյանին խնդրել է իրեն 6 ամիս ժամանակ տալ •ումարը վերադարձնելու համար, սակայն վերջինս հրաժարվել է, իսկ ինքը ստիպված հրաժարվել է իր հողատարածքից, որի մասին նաև •րություն է •րել:
Վկա Կարեն Մնացականյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Արամ Մնացականյանի որդին: 2005թ.-ին իր ընտանիքը 3000 ԱՄՆ դոլար •ումարի խիստ կարիք է ունեցել և իրենց բարեկամներից մեկի միջոցով դիմել են Անդրանիկ Բետիկյանին տոկոսով •ումար վերցնելու համար: Ա. Բետիկյանը մի քանի ան•ամ եկել և տեսել է իրենց հողամասը, որից մեկ ան•ամ եղել է Արտակ անունով մի անձնավորության հետ, ում հետա•այում այլևս չի տեսել: Հոր և Ա. Բետիկյանի պայմանավորվածության համաձայն նոտարական •րասենյակում իրենց հողամասն առուվաճառքի պայմանա•րի միջոցով ձևակերպել են Ա. Բետիկյանի անունով և վերջինս հենց այնտեղ իրենց է տվել 3000 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Իրենք որպես 2 ամսվա համար տոկոսի •ումար Ա. Բետիկյանին հենց այդ պահին տվել են 300 ԱՄՆ դոլար •ումար: Հետա•այում չեն կարողացել վճարել տոկոսները և ցանկացել են վաճառել հողամասը: Այդ ընթացքում ինքը •նորդ էր •տել, ով պատրաստ էր հողի համար 12.000 ԱՄՆ դոլար •ումար վճարել: Հողամասը վաճառելու մասին հայտնել են Ա. Բետիկյանին, իսկ վերջինս ասել է, որ ինքը կվաճառի հողը և վաճառքից •ոյացած •ումարից 5000 ԱՄՆ դոլար խոստացել է տալ իրենց: Ավելի ուշ իմացել են, որ հողը Ա. Բետիկյանն արդեն վաճառել է ինչ-որ պարսկահայի, ով նրա բարեկամներից է, սակայն խոստացած 5000 ԱՄՆ դոլարը այդպես էլ իրենց չի տվել:
Վկա Մնացական Խաչատրյանի նախաքննական և նախորդ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ցանկացել է վաճառել իր` Պտղնիում •տնվող հողատարծքը և այդ նպատակով հայտարարություն է տվել: Իրեն զան•ահերել է Արտակ Սիմոնյան անունով մի անձնավորություն, ում հետ պայամանավորվել են հանդիպել: Հանդիպման ժամանակ Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ իր հողից բացի իրեն անհրաժեշտ է •նել ևս 3 հողատարածքներ Պտղնի և Զովունի •յուղերի տարածքներում, և այդ դեպքում նա իրենից կ•նի հողատարածքն իրեն հարմար և ցանկալի •նով: Այդ պայմանը կատարելու համար դիմել է Պտղնիում հողատարծք ունեցող անձնավորությանը: Պայմանավորվածության համաձայն •տել է ևս մեկ հողատարածք Զովունի •յուղում և այդ մասին հայտնել է Ա. Սիմոնյանին: Հերթական հանդիպման ժամանակ Ա. Սիմոնյանը բացատրել է, որ հողերն իրեն անհրաժեշտ են Անդրանիկ Բետիկյանից ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով •ումար վերցնելու համար, որի դիմաց Ա. Բետիկյանին պետք է •րավադրի հողատարածքներ: Ա. Սիմոնյանը պատճառաբանել է, որ Ա. Բետիկյանից անձամբ •ումար խնդրել չի ցանկանում, քանի որ ինքն աշխատում է նրա մոտ և խնդրել է հանդես •ալ որպես տոկոսով •ումար վերցնող: Համաձայնվել է, դրանից հետո Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել են նոտարական •րասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Ա. Բետիկյանի հետ և այնտեղ կնքել են առուվաճառքի պայմանա•իր, որից հետո Ա. Բետիկյանի տանը վերջինս իրեն տվել է 25.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, որից 6000 կամ 7000 ԱՄՆ դոլար •ումարն ինքը տվել է Զովունիում •տնվող հողի սեփականատերերին, իսկ մնացածը ամբողջությամբ տվել է Ա. Սիմոնյանին, որն էլ պետք էր դրա դիմաց վճարեր տոկոսներ: Ա. Բետիկյանի պահանջով •րել է 2 ստացական: 1-ին ստացականի մեջ •րել է, որ հողի դիմաց Ա. Բետիկյանից վերցրել է 25.000 ԱՄՆ դոլար, որը չվերադարձնելու դեպքում կհրաժարվի այդ հողից: 2-րդ ստացականի մեջ նշել է, որ •ումարը տրվել է ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Դրանից 2 ամիս հետո իրեն զան•ահարել է Ա. Սիմոնյանը և ասել, որ Ա. Բետիկյանին •ործարքներով այնքան տոկոսներ է վճարել, որ վերջինս պատրաստ է նույն պայմաններով` ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով տալ ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել են Ա. Բետիկյանի տուն, և ինքը կրկին •րել է 2 ստացականներ` վերը նշված բովանդակությամբ: Ա. Սիմոնյանը կատարել է իր խոստումը և ասել է, որ ինքն Արտակ անունով իր ծանոթներից մեկին տա լիազորա•իր` հողը վաճառելու համար: Հողը վաճառելուց հետո իրեն վճարվել է 8000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը առուվաճառքի պայմանա•իրը չի տեսել, սակայն Ա. Բետիկյանից իմացել է, որ այդ ամբողջ •ումարը` ներառյալ նաև իրեն վճարածը, լիազորված անձին տրվել է ամսեկան 5 տոկոսով: Դրանից որոշ ժամանակ անց Ա. Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն` հող •տնելու համար: Այդ ժամանակ ինքը դիմել է իր բարեկամ Սար•իս Սամվելյանին` նրա Զովունիում •տնվող հողատարածքը վաճառելու համար: Վերջինս համաձայնվել է այն վաճառել 8000 կամ 9000 ԱՄՆ դոլարով: Ա. Սիմոնյանի խնդրանքով ինքը վերցրել է լիազորա•իր` նշված հողատարածքը Ա. Բետիկյանին վաճառելու համար: Առուվաճառքի պայմանա•րում նշված է եղել 7.700.000 դրամ, այդ •ումարը Ա. Բետիկյանից ստանալուց հետո հողի սեփականատիրոջը վճարել է նրա •ումարը, իսկ մնացորդը ամբողջությամբ տվել է Ա. Սիմոնյանին: Ա.Բետիկյանի թելադրանքով •րել է 2 ստացական, այն մասին, որ •ումարն ամբողջությամբ իրեն տրվել է ամսեկան 5 տոկոսով, իսկ չվերադարձնելու դեպքում ինքը հրաժարվելու է հողամասից, որը դառնալու էր Ա. Բետիկյանի սեփականությունը: Դրանից մի քանի ամիս հետո իրեն զան•ահարել է Ա. Բետիկյանը և պահանջել է բացատրություն տոկոսները չմարելու համար: Ինքն էլ առարկել է, ասելով, որ նա քաջատեղյակ է, որ տոկոսները մարում է Ա. Սիմոնյանը: Դրանից հետո զան•ահարել է Ա. Սիմոնյանին, և վերջինս ասել է, որ վճարել է զ•ալի տոկոսներ և այժմ չի կարողանում վճարել: Որքանով տեղյակ է Զովունի •յուղի հողերից 1-ին •ործարքից ստացած •ումարի դիմաց Ա. Սիմոնյանն Ա. Բետիկյանին ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով վճարել է տոկոս մեկ տարի, իսկ 2-րդ •ործարքով` 4 կամ 5 ամիս:
Վկա Կարեն Սար•սյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թ-ին պատահական հանդիպել է իր մանկության ընկեր Անդրանիկին և վերջինիս փեսա, իր վաղեմի ծանոթ Արտակ Սիմոնյանին: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ •ործ է սկսել և իրեն •ումար է անհրաժեշտ: Ինքը հայտնել է, որ հնարավորություն չունի օ•նելու համար, որից հետո Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ կա մի ամերիկահայ` Անդրանիկ Բետիկյան /Թոնի/ անունով, որը ամսեկան 5 տոկոսով •ումարներ է տրամադրում, սակայն պահանջում է, որ տված •ումարի դիմաց անշարժ •ույք •րավադրվի: Իր այն հարցին, թե ինչու± ինքը չի օ•տվում այդ հնարավորությունից` Ա. Սիմոնյանը պատասխանել է, որ ինքն ունի հողատարծքներ և ցանկանում է •րավադրելով •ումար վերցնել Ա. Բետիկյանից, սակայն խնդիրը կայանում է նրանում, որ ինքն աշխատում է Ա. Բետիկյանի մոտ որպես անշարժ •ույքի •ործակալ և չի ցանկանում անձամբ Ա. Բետիկյանի հետ կնքել պայմանա•իր, իսկ Ա. Բետիկյանն էլ չի ցանկանա իր աշխատողին տոկոսով •ումար տալ: Ա. Սիմոնյանը խնդրել է իրեն լավություն անել և նրան պատկանող հողերն Ա. Բետիկյանին ներկայացնել որպես իրենը: Ինքը չի հասկացել, թե ինչպես կարելի է դա անել և այդ մասին հարցրել է Ա. Սիմոնյանին, վերջինս էլ պատասխանել է, որ Ա. Բետիկյանի համար կարևոր է, որ •ումարի դիմաց իր անունով հող •րավադրվի և ժամանակին տոկոսները վճարվեն: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ հողերն արդեն ցույց է տվել Ա. Բետիկյանին և ասել է, որ դրանք իր ընկերոջինն են և վերջինս ցանականում է դրանք •րավադրելով տոկոսով •ումար վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Ա. Սիմոնյանը հայտնել է, որ Ա. Բետիկյանը վերջնականապես համաձայնվել է հողերը •րավադրելու դիմաց •ումարներ տալ: Ա. Սիմոնյանն իրեն ցույց է տվել Վերին Պտղնիում •տնվող հողատարածքը և ասել է, որ դրա արժեքը 110.000-120.000 ԱՄՆ դոլար է: Ա. Սիմոնյանն առաջարկել է հողերն անվանափոխել Ա. Բետիկյանի անունով: Առուվաճառքի պայամանա•րով հողն անվանափոխելուց հետո Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել են Ա. Բետիկյանի տուն, որտեղ Ա. Բետիկյանն իրեն տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար •ումար և կազմվել է ստացական: Ա. Բետիկյանի մոտից դուրս •ալուց հետո •ումարն ամբողջությամբ տվել է Ա. Սիմոնյանին, որն էլ ասել է, որ տոկոսա•ումարները ինքն է վճարելու Ա. Բետիկյանին: Դրանից հետո` 2007թ. հունվար ամսին Ա. Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն և ասել, որ իրեն •ումար է հարկավոր և հայտնել, որ Ա. Բետիկյանը վերը նշված հողի դիմաց կրկին •ումար է տալիս: Խնդրել է իրեն •նալ Ա. Բետիկյանի տուն և վերցնել 10.000 ԱՄՆ դոլար •ումար: Ինքը չի մերժել Ա. Սիմոնյանի խնդրանքը և նրա հետ միասին •նացել է Ա. Բետիկյանի տուն, որտեղ վերջինիցս խնդրել է 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Բետիկյանը տվել է այդ •ումարը և ինքը կրկին ստացական է •րել: Ա. Բետիկյանի տանից դուրս •ալուց հետո նշված •ումարն անմիջապես տվել է Ա. Սիմոնյանին: Դրանից 1 շաբաթ անց Ա. Սիմոնյանը կրկին խնդրել է իրեն Ա. Բետիկյանից վերցնել ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել են Ա. Բետիկյանի տուն, որտեղ վերջինս իրեն կրկին տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, որն արդյունքում ամբողջությամբ փոխանցել է Ա. Սիմոնյանին: Դրանից մի քանի ամիս հետո Ա. Սիմոնյանը նորից իրեն խնդրել է Ա. Բետիկյանից 5.000 ԱՄՆ դոլար վերցնել: Այդ •ումարը վերցնելուց հետո այն կրկին ամբողջությամբ տվել է Ա. Սիմոնյանին: Դրանից մի քանի ամիս անց Ա. Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն, որ Ա. Բետիկյանից ևս մեկ ան•ամ վերցնի 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Բետիկյանից այդ •ումարը վերցնելուց հետո այն նորից ամբողջությամբ փոխանցել է Ա. Սիմոնյանին: Դրանից որոշ ժամանակ անց Ա. Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն և ասել, որ Աշտարակի մայրուղուն կից ունի հողատարածք և խնդրել է իրեն այդ հողատարածքը կրկին •րավադրել Ա. Բետիկյանի մոտ և վերցրած •ումարն ամբողջությամբ տալ իրեն: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ այդ հողատարածքն արժե 35.000-40.000 ԱՄՆ դոլար: Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել են Ա. Բետիկյնաի մոտ և •րավադրել են նշված հողատարծքը: Այդ հողի դիմաց Ա. Բետիկյանն իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար, և ինքը Ա. Բետիկյանի պահանջով •րել է ստացական, որի մեջ նշել է, որ •ումարը վերցրել է 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Վերցրած •ումարն ամբողջությամբ փոխանցել է Ա. Սիմոնյանին: Նշել է, որ •ումարներ տալու ժամանակ Ա. Բետիկյանն իրեն ասել է, որ ամսեկան մայր •ումարի 5 տոկոսն ինքը պետք է տա Ա. Սիմոնյանին և իրեն չանհան•ստացնի: Դրանից հետո Ա. Բետիկյանը տոկոսները վճարելու օրերին զան•ահարել է իրեն, քանի որ Ա. Սիմոնյանն ուշացրել է դրանց վճարումը: Նշել է նաև, որ մեկ ան•ամ Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել է Ա.Բետիկյանի տուն, բայց մինչև տուն մտնելն Ա. Սիմոնյանն իրեն տվել է 2.000 կամ 2.500 ԱՄՆ դոլար և ասել է, որ այդ •ումարը տա Ա. Բետիկյանին: Ա. Սիմոնյանը շարունակել է տոկոսներ վճարել Ա. Բետիկյանին: Դրանից հետո Ա. Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ չի կարողանում Ա. Բետիկյանին վճարել ոչ տոկոսները և ոչ էլ մայր •ումարը և խնդրել է •րել պարտավորա•իր, որով ինքը հրաժարվել է վերը նշված հողատարածքներից և դրանք մնացել են Ա. Բետիկյանին:
Վկա Արտակ Աղամալյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր ընկերներից Գարուշի միջոցով ծանոթացել է Արտակ Սիմոնյանի հետ: Վերջինս 2007 թ.-ին իրեն ասել է, որ հողամաս կա և խնդրել է այն իր անունով ձևակերպել, իսկ հետա•այում այն իր •ործընկեր Անդրանիկ Բետիկյանի անունով ձևակերպել, ով տոկոսով •ումարներ է տալիս, և նրանից տոկոսով 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար վերցնել, վստահեցնելով, որ ձևակերպվող հողը մոտ 100.000 ԱՄՆ դոլար արժե: Իր հարցին, ինչու± Ա. Սիմոնյանն ինքը կամ հենց հողի տերը չի կատարում այդ •ործարքը, Ա. Սիմոնյանն իրեն պատասխանել է, որ իրենք արդեն իսկ հող ունեն Ա. Բետիկյանի մոտ դրված և վերջինս դժվար թե համաձայնվի իրենց կրկին •ումար տալ: Ինքն անձամբ Ա. Սիմոնյանի հետ •նացել և տեսել է հողը և համոզվելով, որ այդ հողը կարժենար նշված •ումարը, համաձայնվել է: Հողը իր անունով ձևակերպելուց հետո ծանոթացել է Ա. Բետիկյանի հետ և Ա. Սիմոնյանի խնդրանքով նրան հայտնել, որ իր բիզնեսը զար•ացնելու համար իրեն 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է անհրաժեշտ: Ա. Բետիկյանը եկել է, տեսել իր բիզնեսը, և համոզվելով, որ ինքն իր •ործն ունի համաձայնվել է իրեն, որպես Ա. Սիմոնյանի լավ ծանոթի 10 տոկոսի փոխարեն 8 տոկոսով •ումար տալ: Ա. Բետիկյանի և Ա. Սիմոնյանի հետ միասին •նացել են նոտարական •րասենյակ և այնտեղ հողը առուվաճառքի միջոցով ձևակերպել արդեն Ա. Բետիկյանի անունով և պայմանավորվել, որ 3 ամիս տոկոսները չվճարելու դեպքում հողը կմնա Ա. Բետիկյանին: Ա. Բետիկյանն իրեն ասել է, որ տոկոսի •ումարներն ինքը Ա. Սիմոնյանի միջոցով փոխանցի իրեն: Հետա•այում Ա. Բետիկյանի բնակարանում նրանից 30.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է վերցրել: Տանից դուրս •ալուց հետո ամբողջ •ումարը տվել է Ա. Սիմոնյանին: Հետա•այում` երկու ամիս անց, իրեն է զան•ահարել Ա. Բետիկյանն ու պահանջել վճարել տոկոսի •ումարները: Ինքը զան•ահարել է Ա. Սիմոնյանին և ասել Ա. Բետիկյանի զան•ի մասին: Որոշ ժամանակ անց Ա. Սիմոնյանը զան•ահարել է իրեն և ասել, որ •ումարի կեսը տվել է, ավելի ուշ արդեն ոստիկանությունում իմացել է քննվող •ործի մասին:
Վկա Արման Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է անհատ ձեռնարկատեր և զբաղվում է հա•ուստի վաճառքով: Ռուբեն Մարիկյանն իր հարևանն է և երբ վերջինիցս տեղեկացել է, որ նա վաճառում է իր բնակարանը, ցանկություն է հայտնել այն •նել: Ռ. Մարիկյանից բնակարանը •նել է 38.500 ԱՄՆ դոլար •ումարով: Վերջինիս և մի քանի այլ անձանց հետ •նացել են նոտարական •րասենյակ և առուվաճառքի պայմանա•իր կնքել: Հենց նոտարական •րասենյակում ամբողջ •ումարը տվել է Ռ. Մարիկյանին, իսկ վերջինս այդ •ումարի ինչ-որ մաս տվել է այլ անձի, որը հետա•այում հենց Ռ. Մարիկյանից իմացել է, որ տոկոսով •ումար տվող է և բնակարանը •րավ է դրված եղել նրա մոտ: Նրանց •ործերի մասին տեղեկացվել է Ռ. Մարիկյանից և ոչինչ ավելացնել չի կարող:
Վկա Արամ Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում հիմնականում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել, այլբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ նախքան առուվաճառքի պայմանա•իր կնքելը Ռ. Մարիկյանն իրեն տեղեկացրել է, որ ամսեկան 7 տոկոսով 18.000 ԱՄՆ դոլար •ումարի դիմաց •րավադրել է Անդրանիկ Բետիկյանի մոտ և քանի որ ներկա պահին բնակարանը Ա. Բետիկյանի անունով է ձևակերպված, պայմանա•իրը պետք է Ա. Բետիկյանը ստորա•րի և բնակարանի արժեքի •ումարից 22.800 ԱՄՆ դոլարը պետք է տրվի Ա. Բետիկյանին: Ռ. Մարիկյանի հետ •նացել են նոտարական •րասենյակ և նախքան նոտարի մոտ մտնելն այնտեղ իրենց սպասող Ա. Բետիկյանին տվել է 22.800 ԱՄՆ դոլար, որից հետո նոտարի մոտ ինքն ու Ա. Բետիկյանն ստորա•րել են առուվաճառքի պայմանա•իրը:
Դատարանը հաշվի առնելով վկա Արամ Հովհաննիսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, •նահատելով դրանք մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վկայի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, քանի որ դրանք մանրամասն են, հստակ, օբյեկտիվ ու ճշմարտացի, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, մասնավորապես` տուժող Ռուբեն Մարիկյանի ցուցմունքներով:
Ա. Բետիկյանի Երևան քաղաքի Կամարակ 2-րդ նրբ. թիվ 13 տանը 10.06.2010թ.-ին կատարված խուզարկության արձանա•րությամբ, համաձայն որի` խուզարկությամբ հայտնաբերվել են` 1. Տողանի տետր` բաղկացած 40 թերթից, որի կազմի վրա առկա էր ՙՓաստաբան Արտակ Քոչարյան՚ •րառումը, որի 3 թերթերում առկա են •րիչով •րառումներ: 2. Տողանի տետր` բաղկացած 38 թերթից, որի կազմի վրա առկա է ՙՕրա•իր VII 08.08՚ •րառումները, 1-6 թերթերի վրա առկա են •րառումներ: 3. Սև •ույնի կաշվե կազմով նոթատետր, որում առկա են տարբեր •րառումներ: 4. Տողանի 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա է ՙԿարեն Սար•սյան՚ •րառումը, որում առկա են տարբեր •րառումներ: 5. Դպրոցական 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա են ՙԱրտակ Աղամալյան՚ •րառումները: 6. Դպրոցական տետր 12 թերթանի, որի կազմի վրա առկա է ՙՀրայր Հակոբյան՚ •րառումը: 7. Դպրոցական 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա են ՙՄնացական Դավիթաշեն Զովունի Խաչատրյան՚ •րառումները: Վերը թվարկվածը առ•րավվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է /փաթեթ 1/: Խուզարկությամբ հայտնաբերվել են 2 փաստաթղթեր, որոնցից մեկը քսերոպատճեն է, իսկ մյուսը բնօրինակ: Նշված փաստաթղթերը առ•րավվել են, փաթեթավորվել և կնիքվել են /փաթեթ 2/:
Ա. Բետիկյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված փաստաթղթերը զննելու մասին արձանա•րությամբ, համաձայն որի`
Ա. Բետիկյանն Ա. Սար•սյանին պարտք է տվել 2000 ԱՄՆ դոլար և 2004թ. հուլիսի 07-ից մինչև 2006թ. օ•ոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանը Ռ. Մարիկյանին տվել է 18.000 ԱՄՆ դոլար և որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006թ. հուլիսի 5-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանն Արամ Մնացականյանին տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար և նրանից 2005թ. հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանը Հրայր Հակոբյանին տվել է ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլար և նրանից 2007թ. մարտի 1-ից մինչև 2007թ. հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլար, որից հետո 2007թ. հունիս ամսին Հ. Հակոբյանին կրկին տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլար և սկսած այդ ամսից մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանը Կարեն Սար•սյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 66.000 ԱՄՆ դոլար 2006թ. դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009թ. մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանը Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 60.000 ԱՄՆ դոլար և 2007թ. հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլար:
Ա. Բետիկյանն Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար և 2007թ. նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր •ումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլար:
Ապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 13861007 եզրակացությամբ, համաձայն որի`
1.ՀՀ Կոտայքի մարզի Պտղնի համայնքում •տնվող 0.2406 հա մակերեսով •յուղատնտեսական նշանակության վարելահողի շուկայական արժեքը փորձաքննությամբ •նահատման առաջադրված 2006թ. դեկտեմբերի 5-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով, •նահատվում է 3.850.000 ՀՀ դրամ:
2.Պտղնի համայնքի 2-րդ այ•. զան•վածի 12 թաղամասի թիվ 8 հասցեում •տնվող 0,05 հա մակերեսով հետազոտման առարկա հանդիսացող այ•ե•ործական նշանակության հողատարածք, շուկայական արժեքը փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ •նահատման առաջադրված 2007թ. նոյեմբերի 15-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով •նահատվում է 3.500.000 ՀՀ դրամ:
3.ՀՀ Կոտայքի մարզի Զովունի համայնքում •տնվող և ըստ փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ •նահատման առաջադրված 0.3 հա մակերեսով •յուղատնտեսական նշանակության պտղատու այ•ու շուկայական արժեքը 2007թ. հուլիսի 19-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով •նահատվում է 7.500.000 ՀՀ դրամ:
4.ՀՀ Կոտայքի մարզի Զովունի համայնքում •տնվող և ըստ փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ •նահատման առաջադրված 0.26 հա մակերեսով •յուղատնտեսական նշանակության վարելահողի շուկայական արժեքը 2008թ. փետրվարի 07-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով •նահատվում է 7.800.000 ՀՀ դրամ:
5.Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի ՙՎառոյի Ձորակ՚ կոչվող տարածքի 3/31 հասցեում •տնվող բնակավայրերի նշանակության 0,06 հա մակերեսով տնամերձ հողատարածքի շուկայական արժեքը` փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ, •նահատման առաջադրված 2008թ. մարտի 04-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով •նահատվում է 1.800.000 ՀՀ դրամ:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Ազատի Ղուկասյանի միջև 05.12.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2306476 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 19.07.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2309720 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 07.02.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2379211 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Սեր•եյ Դերձյանի միջև 04.03.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2435715 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Հրայր Հակոբյանի միջև 01.03.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2333118 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Մնացականյանի միջև 25.06.2005թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2122317 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Օշեն Վարթկեզի Ավարթազարյանի միջև 30.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սար•սյանի միջև 07.07.2004թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 1454372 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սար•սյանի միջև 21.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Արշալույս Սար•սյանի անվամբ թիվ 2110039 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Ռուբեն Մարիկյանի միջև 21.07.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2188745 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արման Հովհաննիսյանի միջև 31.10.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ •ույքի առուվաճառքի պայմանա•րով և Ա. Հովհաննիսյանի անվամբ թիվ 2160095 սեփականության վկայականով, ինչպես նաև ապացույց ճանաչված Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առ•րավված թվով 6 աշակետրական տետրերով, 1 նոթատետրով և 2 ստվարաթղթերով:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն իր 07.07.2011 թվականի որոշման մեջ արձանա•րել է, որ Արամ Ղուկասյանի, Զեփյուռ Նավասարդյանի և Սեր•եյ Դերձյանի բացատրություններին ոչ նախաքննական մարմինը, ոչ ընդհանուր իրավասության դատարանը որևէ ձևով չեն անդրադարձել և իրավական •նահատական չեն տվել, նրանք չեն ընդ•րկվել նաև դատակոչի ենթակա անձանց ցուցակում:
Ի կատարումն ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշման` դատարան են հրավիրվել և որպես վկա հարցաքննվել Արամ Ղուկասյանը, Զեփյուռ Նավասարդյանը, Սեր•եյ Դերձյանը, ինչպես նաև Սար•իս Սամվելյանն ու Աշոտ Արայանը:
Վկա Արամ Ղուկասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես սպա աշխատում է ՀՀ պաշտպանության նախարարության ռազմաօդային ուժերում: Պտղնի •յուղի վերջնամասում հողամաս է ունեցել, որը սեփականության իրավունքով պատկանել է իրեն և մորը: 2006 թվականին •ումարային խնդիրներ ունենալու պատճառով ցանկացել է վաճառել հողատարածքը: Իր հարևանից, որը որոշ ժամանակ առաջ վաճառել էր իր հողատարածքը, տեղեկացել է, որ Մնացական Խաչատրյանը կարող է •նորդ •տնել: Ծանոթացել է Մ. Խաչատրյանի հետ, ցույց է տվել հողատարածքը և խնդրել օ•նել վաճառել այն: Քանի որ ինքը ծառայության մեջ է եղել չի կարողացել ամեն ան•ամ •նելու ցանկություն ունեցող մարդու հետ •նալ և հողատարածքը ցույց տալ, ուստի հիմնականում Մ. Խաչատրյանն է զբաղվել այդ հարցերով: Վերջինս •նորդ է •տել հողամասի համար և 2006 թվականի դեկտեմբերի 5-ին պայմանավորվել են Մ. Խաչատրյանի հետ հանդիպել Աբովյան քաղաքի նոտարական •րասենյակում: Բացի Մ. Խաչատրյանից այնտեղ էին եկել ևս երկու իրեն անծանոթ տղաներ և մի տարեց մարդ` Անդրանիկ Բետիկյանը: Մինչև նոտարի մոտ մտնելը Մ. Խաչատրյանն իրեն զ•ուշացրել է, որ եթե •նորդ Ա. Բետիկյանն իրեն հարցեր տա, ապա պատասխանի, որ իրենք մորաքրոջ տղաներ են: Մ. Խաչատրյանը հայտնել է, որ դրանում որևէ խնդիր չկա: Նոտարի մոտ կնքել են առուվաճառքի պայմանա•իր և դուրս են եկել: Դրանից հետո Ա. Բետիկյանն անձամբ ավտոմեքենայի մեջ հաշվել և իրեն է տվել Մ. Խաչատրյանի հետ պայմանավորված` որքան հիշում է, 7000 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Դրանից հետո Ա. Բետիկյանին այլևս չի տեսել:
Վկա Զեփյուռ Նավասարդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007 թվականին իրենց ընտանիքին •ումար է անհրաժեշտ եղել և ցանկացել են իրենց ընտանիքի բոլոր անդամներին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան-Եղվարդ ավտոճանապարհի մոտ հողատարածքը վաճառել: Մի օր իր քրոջ որդին` Դավիթը հայտնել է, որ իրենց •յուղի տների և հողատարածքների վաճառքով զբաղվող Կարեն անունով մարդ կա, ով հողի համար 1700 ԱՄՆ դոլարով •նորդ է •տել: Ինքը սկզբից չի համաձայնվել, ասելով, որ •ումարը քիչ է, սակայն, երբ Դավիթն ասել է, որ ավել չեն վճարում, իսկ իրենց •ումարը շատ է անհրաժեշտ եղել, վերջում համաձայնվել է: Ընտանիքի բոլոր անդամների հետ միասին •նացել են Եղվարդի կադաստր, որտեղ եղել է Կարենը և ևս երեք իրեն անծանոթ տղամարդիկ: Ինքն ու ընտանիքի մնացած բոլոր անդամները համաձայնություն են տվել հողատարածքը վաճառելու համար: Նույն օրը երեկոյան իր քրոջ որդին բերել և տվել է պայմանավորված 1700 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Կարենն ինքն է հողատարածքը վաճառել, ուստի ում և ինչ պայմաններով է վաճառել հողատարածքն ինքը տեղյակ չէ: Դեպքից հետո ո'չ Կարենի, ո'չ նրա ընտանիքի անդամների հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, որևէ մեկն իրեն այդ հողամասի հարցով չի դիմել:
Վկա Սեր•եյ Դերձյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես ոսկերիչ աշխատում է ՙՎեմ և Վիպ՚ կազմակերպությունում: Հողատարածք է ունեցել Աշտարակի ՙՎարոյի ձորակ՚ կոչվող թաղամասում, որը ցանկացել է 6000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել և այդ մասին հայտնել է իրենց բակում բնակվող Արտակ Սիմոնյանին, որին ճանաչել է որպես անշարժ •ույքի •ործակալի: Վերջինս հետաքրքրվել է, թե որքանով է ինքը ցանկանում վաճառել հողատարածքն ու վերցրել է սեփականության վկայականի քսերոպատճեն: Մոտ մեկ շաբաթ անց Ա. Սիմոնյանը զան•ահարել է իրեն և ասել •նալ Նոր Նորքի նոտարական •րասենյակ հողատարածքի առուվաճառքի պայմանա•իրը կնքելու, միաժամանակ ասել է, որ •նորդը պատրաստ է 5.500 ԱՄՆ դոլար •ումար վճարել: Ինքը համաձայնվել է և •նացել Ա. Սիմոնյանի նշած նոտարական •րասենյակը: Այտեղ մի քանի ան•ամ վերջինիցս հարցրել է, թե ով է •նորդը և միայն այդ ժամանակ Ա. Սիմոնյանը հեռվից իրեն ցույց է տվել տարեց մի մարդու, որը այժմ պարզվում է Անդրանիկ Բետիկյանն է: Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ չի ցանկանում, որ իրենք իրար տեսնեն: Քանի որ իր համար կարևորը •ումարը վերցնելն է եղել, համաձայնվել է և ստորա•րել առուվաճառքի պայմանա•իրն ու դուրս եկել նոտարական •րասենյակից: Արտակը մեքենայի մեջ իրեն է տվել 4.600 ԱՄՆ դոլար •ումար և, երբ ինքն հարցրել է, թե ու±ր է մնացած •ումարն ու ասել է, որ իրենք այլ •ին են պայմանավորվել, Ա. Սիմոնյանն ասել է, որ երկու օր հետո կբերի կտա: Երկու օր անց Ա. Սիմոնյանն իրեն ևս 900 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել:
Սար•իս Սամվելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2006-2007 թվականներին •ումար է ունեցել ու ցանկացել է հողատարածք •նել: Գնել է, հետո վաճառել և •նել մեկ այլ հողատարածք Զովունիում: Առուվաճառքը կատարել է նոտարական •րասենյակում, իսկ հողատարածքները, դրանք վաճառողներին, իսկ հետո արդեն իր հողատարածքը •նող անձին չի ճանաչել, քանի որ այդ հարցերով հիմնականում զբաղվել է Մնացական Խաչատրյանը, ինչի համար նրան տվել է լիազորա•իր, սակայն մանրամասներ չի հիշում, քանի որ արդեն շուրջ հին• տարի է անցել:
Վկա Սար•իս Սամվելյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հոր և եղբոր հետ աշխատում է դարբնոցում և վաստակում է ամսական 500-600 ԱՄՆ դոլար •ումար: Մոտ 7000 ԱՄՆ դոլար •ումար է հավաքել և որոշել է հողատարծք •նել: Այդ մասին հայտնել է հեռու բարեկամներից Մնացական Խաչատրյանին: Վերջինիս հետ խոսակցությունից մի քանի օր անց Մ. Խաչատրյանի հետ •նացել են Զովունի և հանդիպել մի երիտասարդ տղայի, որի անունը չի հիշում: Այդ տղան Զովունիում իրենց ցույց է տվել մի հողատարածք, որը ինքը պետք է •ներ 6000-7000 ԱՄՆ դոլարով: Հանդիպելուց մի քանի օր անց համաձայնություն են ձեռք բերել և •նալով Եղվարդի նոտարական •րասենյակ, այդ տղայի հետ կնքել են առուվաճառքի պայմանա•իր և •նել նշված հողատարածքը: Դրանից մոտ 2 ամիս անց Մ. Խաչատրյանն ասել է, որ մի մարդ կա, ով ցանկանում է իր հողամասը •նել, և եթե ինքը ցանկանա կարող են հողատարածքը թանկ •նով վաճառել: Ինքը համաձայնվել է և, քանի որ այդ ընթացքում չի կարողացել աշխատանքից բացակայել Մ. Խաչատրյանի անունով լիազորա•իր է տվել, որպեսզի վերջինս կարողանա հողատարածքը վաճառել: Մ. Խաչատրյանն իր անունից վաճառել է հողատարածքը, սակայն ով է եղել •նորդն ինքը տեղյակ չի եղել, քանի որ երբեք չի տեսել և չի էլ ճանաչել: Հետա•այում, երբ Մ. Խաչատրյանը հողատարածքի վաճառքից •ոյացած •ումարը բերել և տվել է իրեն, տեղեկացել է, որ նա իր հողատարածքը վաճառել է 8000-9000 ԱՄՆ դոլարով: Դրանից մոտ մեկ ամիս անց կրկին Մ. Խաչատրյանի միջնորդությամբ հողատարածք է •նել, որը մինչ օրս իր անունով է:
Վկա Աշոտ Արայանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1991-1992 թվականներին Զովունու •յուղապետարանից Զովունիից Քասախ •նացող ճանապարհի վրա, ջրամբարի հետևի հատվածում ընդհանուր սեփականության իրավունքով իրեն, մորը և եղբորը պատկանող հողատարածք են ստացել: 2007 թվականին ցանկացել է վաճառել հողատարածքը և այդ մասին ասել է իր ընկերներին: Ընկերներից Կարեն Խաչատրյանն իրեն ասել է, որը ցանկանում է •նել հողատարածքը և սեփականության վկայականն է խնդրել, որպեսզի հողատարածքի հետ միասին ցույց տա •նորդին: Ինքը համաձայնվել է և սեփականության վկայականը տվել Կ. Խաչատրյանին: Այն տալուց մի քանի օր անց Կ. Խաչատրյանն իրեն ասել է, որ •նորդը հողատարածքը ցանկանում է •նել 2400 ԱՄՆ դոլարով: Ինքը համաձայնվել է և դրանից մի քանի օր անց մոր և եղբոր հետ •նացել են Եղվարդի նոտարական •րասենյակ, որտեղ իրենց սպասել են Կ. Խաչատրյանն ու ևս 2-3 իրեն անծանոթ տղաներ: Նոտարական •րասենյակում կնքել են առուվաճառքի պայմանա•իր և հենց այնտեղ •ումարը տվել են Կ. Խաչատրյանին, իսկ վերջինս փոխանցել է իրեն: Նշված տղաների անունները չի հիշում, նրանց դրանից հետո երբևէ չի տեսել:
Այսինքն` այդ ցուցմունքներով չեն հերքվում Ա. Բետիկյանի կողմից վաշխառություն կատարելու հան•ամանքերը:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 07.07.2011 թվականի որոշման մեջ արձանա•րված այն հետևությանը, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահան•ումները` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սար•սյանի Արտակ Աղամալյանի դրվա•ներով, չեն համապատասխանում քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցներին և փաստական հան•ամանքներին, ապա Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործում առկա է /հատոր 2, •.թ. 200-204/ քրեական •ործի մասը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին 23.09.2010թ.-ին կայացված որոշում, համաձայն որի` թիվ 09107210 քրեական •ործի` Արտակ Սիմանյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սար•սյանի և Արտակ Աղամալյանի կողմից Անդրանիկ Բետիկյանից խաբեությամբ •ումարներ հափշտակելու մասը համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի` վերջիններիս արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ կարճվել և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 21-րդ հոդվածի 3-րդ մասի` քրեական հետապնդման մարմնի` •ործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշման առկայությունը բացառում է քրեական •ործը նորո•ելը, եթե այն կարող է հան•եցնել անձի վիճակի վատթարացման, բացառությամբ սույն հոդվածի չորրորդ մասով նախատեսված դեպքերի: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի` դատախազը քրեական •ործը կարճելու, քրեական •ործ հարուցելու կամ քրեական •ործի հարուցումը մերժելու մասին հետաքննության մարմնի կամ քննիչի կայացրած որոշումը կարող է վերացնել որոշման պատճենը ստանալու պահից 7 օրվա ընթացքում: Դրանից հետո քրեական հետապնդման մարմնի` քրեական •ործը կարճելու, քրեական •ործ հարուցելու կամ քրեական •ործի հարուցումը մերժելու մասին որոշումը կարող է վերացվել մեկ ան•ամ և միայն •լխավոր դատախազի կողմից որոշում կայացնելուց հետո` վեց ամսվա ժամկետում:
ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` քրեական •ործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական •ործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` անձի նկատմամբ կա նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականցնելուց հրաժարվելու մասին հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի չվերացված որոշում:
Տվյալ դեպքում ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Է. Պողոսյանի կողմից 23.09.2010 թ.-ին կայացված քրեական •ործի մասը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը վերացված չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` •ործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Վերո•րյալների հիման վրա վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, Դատարանը ձեռք բերված ապացույցներն բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Ա. Բետիկյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը մեծահասակ անձնավորություն է` 80 տարեկան /ծնված` 22.07.1932թ./, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Ամբաստանյալի պատիժը և պատասխանատվությունը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հան•ամանքներ քրեական •ործում առկա չեն:
Նման պայմաններում Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որի կրումից պետք է ազատվի ընդունված համաներման ակտի համաձայն: Դատարանը •տնում է, որ Ա. Բետիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով տուժողներ Հրայր Հակոբյանի և Արամ Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերին` դատարանը •տնում է, որ դրանք պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի` հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական •ործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական •ումարի և •ույքի բռնա•անձման մասին:
Համաձայն ՀՀ քրեկան դատավարության օրենս•րքի 367-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հան•ամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության: Տվյալ դեպքում, Հրայր Հակոբյանը •ույքային պահանջ ներկայացնելիս չի պահպանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 158 հոդվածի 3-րդ մասի պահանջները, մասնավորապես` կոնկրետ չի նշվել ինչ •ույքի բռնա•անձման մասին է խոսքը, իսկ Ա. Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի հիմքերն ու չափը ապացուցված չեն, ուստի դատարանը •տնում է, որ դրանք պետք է թողնել առանց քննության, բացի այդ ամբաստանյալը չի ընդունել վերջիններիս կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը:
Միաժամանակ դատարանն անհրաժեշտ է համարում պարզաբանել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու դեպքում այն կարող է հետա•այում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կար•ով:
Դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Է. Պետրոսյանի 18.09.2010թ. այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին որոշմամբ ապացույց ճանաչված և քրեական •ործին կցված թիվ 09107210 քրեական •ործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առ•րավված թվով 6 հատ աշակերտական տետրերը, 1 հատ նոթատետրը և 2 հատ ստվարաթղթերը պետք է պահել քրեական •ործի հետ միասին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 163-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել տու•անքի` նվազա•ույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ Ազ•ային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանին ազատել նշանակված պատիժը կրելուց:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը` վերացնել:
Տուժողներ Հրայր Հակոբյանի և Արամ Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության` նրանց իրավունք վերապահելով դրանք լուծել քաղաքացիական դատավարության կար•ով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ապացույց ճանաչված և քրեական •ործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առ•րավված թվով 6 հատ աշակերտական տետրերը, 1 հատ նոթատետրը և 2 հատ ստվարաթղթերը պահել քրեական •ործի հետ միասին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դատական ակտի ամսաթիվը 23-03-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 26-04-2012
Էջերի քանակ 250
Էջերի քանակ 294
Էջերի քանակ 139
Էջերի քանակ 113
Էջերի քանակ 135
Էջերի քանակ 117
Գործին կից նյութերը Ապացույց ճանաչված 6 հատ աշակերտական տետրը, 1 հատ նոթատետրը և 2 հատ ստվարաթուղթը 1 փաթեթում` կնքված վիակում:
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 26-04-2012
Էջերի քանակը 250, 294, 139, 113, 135, 117
Գործին կից նյութերը Ապացույց ճանաչված 6 հատ աշակերտական տետրը, 1 հատ նոթատետրը և 2 հատ ստվարաթուղթը 1 փաթեթում` կնքված վիճակում:
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 26-04-2012
Էջերի քանակը 250, 294, 139, 113, 135, 117
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-5721/12
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 02-05-2012
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 21-08-2012
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 22-08-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 30-08-2012
Էջերի քանակ 250, 294, 139, 113, 135, 234
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 30-08-2012
Էջերի քանակը 250, 294, 139, 113, 135, 234
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0002/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 29-04-2011
Ամսաթիվ 29-04-2011
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Անդրանիկ Բետիկյան Ամբողջությամբ բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի /ՀՀ քր.օր. 213 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 29.03.2011թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության` գործն ըստ էության քննելու համար
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 03-05-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Սերգեյ
Ազգանուն Չիչոյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 10-05-2011
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Ա.Բետիկյանի անձնագիրը, 6 աշակերտական տետր, 1 նոթատետր և 2 ստացական
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 11-05-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 25-05-2011
Ուղարկվել է ծանուցագիր 11-05-2011
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 09-06-2011
Ուղարկվել է ծանուցագիր 25-05-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 22-06-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 07-07-2011
Ուղարկվել է ծանուցագիր 22-06-2011
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
Ամսաթիվ 07-07-2011
Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է Բեկանվել է և գործն ուղարկվել է ստորադաս դատարան նոր քննության
Ամբաստանյալ
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Գործ ԵԱՔԴ/0002/01/11

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

07 հուլիսի 2011թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ

ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա. ԱՂԱՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ Ա. ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
Գ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի և նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանի, Գրիգորի Շահվերդյանի վերաքննիչ բողոքը` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2010 թվականի մարտի 25-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09107210 քրեական գործը` Անդրանիկ Բետիկյանից առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու փաստի առթիվ:
2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով, որպես խափանաման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Նույն օրվա վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին հայտնաբերելու նպատակով հայտարարվել է հետախուզում:
2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ քրեական գործի` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կկարեն Սարգսյանի և Արտակ Աղամալյանի կողմից Անդրանիկ Բետիկյանից խաբեությամբ գումարներ հափշտակելու մասը կարճվել և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2010 թվականի սեպտեմբերի 25-ին թիվ 09107210 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու պատճառաբանությամբ:
2010 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թիվ 09107210 քրեական գործով մեղադրյալ, հետախուզման մեջ գտնվող Անդրանիկ Բետիկյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժին:
2010 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Կ.Պապոյանի որոշմամբ թիվ 09107210 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից թիվ 09107210 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճռով Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցը թողել է առանց քննության, քաղաքացիական դատավարության կարգով քննության առնելու համար:
Վճռել է նաև այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերը, 1 նոթատետրը և 2 ստացականները պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 29-ին վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը, նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը և Գրիգորի Շահվերդյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2011 թվականի մայիսի 10-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.

Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա զբաղվել է վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ Արտակ Սիմոնյանից, Արշալույս Սարգսյանից, Հրայր Հակոբյանից, Արամ Մնացականյանից, Ռուբեն Մարիկյանից ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով ստացել գումարներ:
Այսպես.
Արշալույս Սարգսյանին պարտք տրված 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.069.760 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ա.Սարգսյանին պատկանող ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 2-րդ փոկուղի 2-րդ շենք 34 բնակարանը և 2004 թվականի հուլիսի 07-ից մինչև 2006 թվականի օգոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 41.020 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1.150.840 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006 թվականի օգոստոսի 20-ին Ա.Սարգսյանը նրան է վերադարձրել 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 801.840 ՀՀ դրամ գումարը, իսկ Ա.Բետիկյանը կրկին առուվաճառքի պայմանագրով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Այնուհետև, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Ռուբեն Էռնեստի Մարիկյանին պարտք տված 18.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.529.040 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ռ.Մարիկյանին պատկանող ք.Երևան, Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը և որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006 թվականի հուլիսի 05-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 8.639.604 ՀՀ դրամ գումար, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-15 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ա.Բետիկյանը ստանալով իր գումարները` կրկին առուվաճառքի պայմանագրով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Բացի այդ, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արամ Մնացականյանին պարտք տված 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.331.430 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ա.Մնացականյանին պատկանող Կոտայքի մարզ գյուղ Ջրվեժ 0.0989 հա. տնամերձ հողամասը և նրանից 2005 թվականի հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 133.143 ՀՀ դրամ, որպես ընդհանուր գումարի 5 տոկոսի չափով երկու ամսվա հավելավճար և Ա.Մնացականյանը չկարողանալով մարել տոկոսագումարները և մայր գումարը` Ա.Բետիկյանը նրան պատկանող հողատարծքը 2006 թվականի օգոստոսի 30-ին 6.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է մեկ այլ անձի և տիրացել ամբողջ գումարին, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 15-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը:
Բացի այդ, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Հրայր Հակոբյանին պարտք տված ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.663.520 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Հ.Հակոբյանին պատկանող Կոտայքի մարզ գյուղ Պռոշյան 0.20 հա. գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողը և նրանից 2007 թվականի մարտի 01-ից մինչև 2007 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 272.760 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 818.280 ՀՀ դրամ, որից հետո 2007 թվականի հունիս ամսին Հ.Հակոբյանի խնդրանքով տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.737.850 ՀՀ դրամ և սկսած այդ ամսից մինչև 2008 թվականի նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.401.370 ՀՀ դրամ գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 315.766.5 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 5.368.030.5 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-13 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Հ.Հակոբյանը չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա.Բետիկյանը տիրացել է նրա հողատարածքին:
Այդ ամենից բացի, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Կարեն Սարգսյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 66.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 22.515.950 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 0.2406 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու ք.Աշտարակ <<Վառոյի Ձորակ>> թաղամասի 3-31 հա. վարելահողը և 2006 թվականի դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009 թվականի մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 793.927.2 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 500.715.4 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չկարողանալով ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել` Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 60.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 19.528.800 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.3 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.26 հա. վարելահողը և 2007 թվականի հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 721.752 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 2.165.256 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա.Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 30.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 9.590.400 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 2 այգ. զանգվածի 12 թաղ. թիվ 8 հասցեում գտնվող 0.05 հա. բնակավայրերի նշանակության հողատարածքը և 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 360.876 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1.804.380 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը ու ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել և Ա. Բետիկայնը տիրացել է հողատարածքին:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը և նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը, Գրիգորի Շահվերդյանը վերաքննիչ բողոքում նշել են, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են քրեական գործի ելքի վրա։
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները` կայացրել է անօրինանան, չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ։
Դատական ակտը մեղադրական եզրակացությունում Ա.Բետիկյանի հանցանքը հիմնավորված լինելու մասին նախաքննության մարմնի կարծիքի կրկնությունն է։
Ըստ մեղադրական եզրակացության` Ա.Բետիկյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա զբաղվել է վաշխառությամբ և այն կատարելով որպես արհեստ Արտակ Սիմոնյանից, Արշալույս Սարգսյանից, Հրայր Հակոբյանից, Արամ Մնացականյանից, Ռուբեն Մարիկյանից ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով ստացել է գումարներ։ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին, ապա վաշխառությունը, որը կատարվել է որպես արհեստ, առկա է այն դեպքում, երբ հանցավորի եկամտի հիմնական աղբյուրը նշված վաշխառության ճանապարհով ձեռք բերված դրամական կամ գույքային միջոցներ են։
Առաջադրված մեղադրանքում Ա.Բետիկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Իր դիմումներում, բացատրություններում, ցուցմունքներում հայտնել է, որ խարդախությամբ` իր վստահությունը չարաշահելով, իրեն մոլորության մեջ գցելով` Ա.Սիմոնյանը, Մ.Խաչատրյանը, Կ.Սարգսյանը և Ա.Աղամալյանն իրենից հափշտակել են 160.000 ԱՄՆ դոլար։ Հայաստան գալով` իր նպատակը եղել է օրինական գործարարությամբ զբաղվելը և ոչ թե տոկոսով գումար տալը։ Իր տնից խուզարկությամբ հայտնաբեաբերված տոկոս ստանալու գրառումները վերաբերում են մայր գումարը մաս-մաս վերադարձնելուն։ Տոկոսով գումար տալու մասին ձևակերպումները նախաձեռնել են Արտակ Սիմոնյանը և մյուսները, ինքն ամբողջությամբ չի խորացել և չի գիտակցել նման, թեկուզ առերևույթ, գործարքների քրեորեն հետապնդելի լինելու հանգամանքը։
Նախաքննական մարմինն Արամ Ղուկասյանի և Զեփյուռ Նավասարդյանի ցուցմունքները չի գնահատել որպես ապացույց և դատակոչի ցուցակում նրանց չի ներառել։
Առաջին ատյանի դատարանն իր հերթին, խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ և 127-րդ հոդվածների պահանջները, նախաքննական մարմնի ապացույցները նախապես հաստատված համարելով, նախաձեռնություն չի ցուցաբերել Ա.Ղուկասյանին հարցաքննելու համար, ում ցուցմունքը մյուս ապացույցների համակցությամբ գնահատելու դեպքում կբացառվեր մեղադրական դատավճիռ կայացնելը, անտեսել է Զ.Նավասարդյանի ցուցմունքը և բացատրությունը հետազոտելու անհրաժեշտությունը և այն նույնիսկ չի հրապարակել։ Արտակ Սիմոնյանը և Կարեն Սարգսյանը չարաշահելով Ա.Բետիկյանի վստահությունը, նրան զրկելով հողամասի առուվաճառքի պայմանագրերը կնքելիս առնչվելու հողի սեփականատերերի հետ և նրան մոլորության մեջ գցելով` շարունակել են իրենց կազմակերպված հանցավոր գործունեությունը: Ա.Սիմոնյանի և Կ.Սարգսյանի կողմից խաբեությամբ վերցրած գումարը կազմել է 35000 ԱՄՆ դոլար:
Նախապես ծրագրված և իրականացված գործողությունների ուղղվածությունը, որոնք բնորոշ են խարդախության հանցագործությանը, Ա.Սիմոնյանի, Կ.Սարգսյանի, Մ.Խաչատրյանի, Ա.Աղամալյանի կողմից Ա.Բետիկյանին տրված ստացականների բովանդակությունը վկայում է այն մասին, որ Ա.Բետիկյանը տոկոսով գումար տրամադրելու նպատակ չր ունեցել։
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների օբյեկտիվ և համակցությամբ գնահատելու դեպքում հիմնավորված է Արտակ Սիմոնյանի ղեկավարությամբ ստեղծված, կազմակերպված խմբի անդամների` Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի կողմից խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով Անդրանիկ Բետիկյանին պատկանող 150-160 հազար ԱՄՆ դոլար հափշտակելու հանցագործությունը։
Նախաքննության մարմնի և դատարանի հետևությունը, թե Կարեն Խաչատրյանը, Մնացական Խաչատրյանը, Արտակ Աղամալյանը, Ա.Բետիկյանից վերցրած գումարները տվել են Արտակ Սիմոնյանին, չի բխում քրեական գործի տվյալներից, անհեթեթ է, քանի որ այդ հանգամանքները հաստատված են գործով ձեռք բերված ապացույցներով։ Դատարանը պարտավոր էր հաշվի առնել, որ կազմակերպված խմբի յուրաքանչյուր անդամ ունեցել է իր դերակատարումը, առաջին հերթին հափշտակելու նպատակով խաբել է Ա.Բետիկյանին և չարաշահել իրենց նկատմամբ նրա վստահությունը` փնտրել ցածր գներով վաճառվող հողամասեր, դրա դիմաց մի քանի անգամ ավել գումար վերցրել Ա.Բետիկյանից, նոտարական գրասենյակում նախապատրաստել բոլոր փաստաթղթերը, հողամասը վաճառողներից պահանջել չառնչվելու որպես գնորդ հանդիսացող Ա.Բետիկյանի հետ կամ ներկայացնել իրենցից որևէ մեկի բարեկամ, հողամասի սեփականատերերից վերցված լիազորագրի համաձայն` հանդես գալ որպես վաճառողներ, իսկ Ա.Բետիկյանը՝ գնորդ։ Առուվաճառքի գործարքները կնքելուց հետո նրանցից յուրաքանչյուրը ստացած գումարի վերաբերյալ գրել է ստացական։ Նրանց այդ հանցավոր գործունեությունը տևել է մի քանի տարի։ Արտակ Սիմոնյանի պատասխանտվությունից խուսափելու նպատակով Հանրապետությունից հեռանալու պարագայում, դատարանը պետք է ոչ արժանահավատ համարեր Մ.Խաչատրյանի, Կ.Սարգսյանի, Ա.Աղամալյանի ցուցմունքները։ Այդ կապակցությամբ Ա.Բետիկյանը ցուցմունքներ է ավել, որ ինքը պարտքով գումար չի տվել, այդ ամենը Ա.Սիմոնյանի փախուստը, իր հանցակիցների ցուցմունքները նախապես մտածված կազմակերպվել է, որպեսգի իրենից հափշտակված գումարների համար պատասխանատվության չենթարկվեն։
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների, փաստական տվյալների վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ Արտակ Սիմոնյանը ստեղծել և ղեկավարել է կազմակերպված հանցավոր խումբ։ Այդ հանցավոր խմբի մեջ, հանցակցության տարբեր ձևերի իրականացմամբ, ներգրավվել են անշարժ գույքի առուծախի բնագավառում մասնագիտացված անձինք /բրոքերներ/ Մնացական Խաչատրյանը, Կարեն Սարգսյանը, Արտակ Աղամալյանը, ովքեր Արտակ Սիմոնյանի ղեկավարությամբ միավորվել և խարդախությամբ՝ խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակներով, հափշտակել են ԱՄՆ քաղաքացի Անդրանիկ Բետրկյանի առանձնապես խոշոր չափերի հասնող գումարը։
Գործելով Երևանում, Կոտայքի և Արագածոտնի մարզերում, խմբի անդամները 2005–2008թթ. ընթացքում գտնվել են կայուն կապի մեջ, խարդախության յուրաքանչյուր դեպքի իրականացումը նախապատրաստել և պլանավորվել է խմբի անդամների դերերի հստակ բաժանումով։
Առաջին ատյանի դատարանն այս հանգամանքները չի հետազոտել բազմակողմանի, օբյեկտիվ քննություն չի կատարել, ամբողջությամբ համաձայնել է նախաքննական մարմնի կողմից Ա.Բետիկյանին մեղսագրված վաշխառության բոլոր դրվագների հետ և կայացրել է անօրինական և անհիմն դատավճիռ:
Քրեական գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բոլոր այն դեպքերում, երբ Ա.Բետիկյանն անշարժ գույքի առուվաճառքը կատարել է առանց Ա.Սիմոնյանի, Մ.Խաչատրյանի, Կ.Սարգսյանի և Ա.Աղամալյանի գումարը տոկոսով տալու պայման չի եղել։
Այսպես, Տիգրան Ղալումյանը, ով չի դատակոչվել և դատարանում չի հարցաքննվել, նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել, որ 22.08.2005թ. Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի վրա գտնվող խանութը վաճառելիս Ա.Բետիկյանն իրենից տոկոս չի պահանջել և խանութը գրավ դնելու պայման առաջ չի քաշել։
Որպես վկա հարցաքննված Ղարիբ Ասատրյանը /վկան չի դատակոչվել, դատարանում չի հարցաքննվել/ նախաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ Պտղնի գյուղում իրեն պատկանող վարելահողը 02.05.2007թ. առանց տոկոսի ու գրավադրման փաստացի վաճառել է Ա.Բետիկյանին 11.000 ԱՄՆ դոլարով։
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ Արմեն Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի և Արտակ Աղամալյանի նախաձեռնությամբ հայտնաբերված հողամասերի սեփականատերերի հետ հողամասը գրավ դնելու, դրա դիմաց ստացված գումարից տոկոս տալու պահանջը, նբանք են առաջ քաշել։ Ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանը այդ խոսակցություններին ու գործարքներին չի մասնակցել, նույնիսկ նրան հնարավորություն չի տրվել առնչվելու հողը վաճառող անձանց հետ։ Տուժողների, վկաների ցուցմունքներով հիմնավորվել է, որ տոկոսի գումարներն իբր Ա.Բետիկյանին էր տրվում միայն Արտակ Սիմոնյանի միջոցով։
Քրեական գործի նյութերից, ինչպես նաև Ա.Բետիկյանի տնից առգրավված գրառումների բովանդակությունից երևում է, որ Ա.Սիմոնյանը մի քանի ամիս անց դադարեցրել է և, ըստ էության, հրաժարվել ինչպես հիմնական գումարը վերադարձնելուց, այնպես էլ տոկոսը վճարելուց։
Փաստորեն, ստացվում է, որ Ա.Աիմոնյանն և նրա հանցակիցները, բացի Ա.Բետիկյանին պատկանող գումարը խարդախությամբ հափշտակելուց, նույն եղանակով հափշտակել են նաև նրա հասանելիք տոկոսները։
Այդ կապակցությամբ, նույնպես, խորացված քննություն չի կատարվել։
Նախաքննության ընթացքում չի կատարվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազի 30.10.2010թ. ցուցումը։
Իրավական սխալ գնահատական է տրվել Ա.Սիմոնյանի, Մ.Խաչատրյանի, Կ.Սարգսյանի, Ա.Աղամալյանի հանցավոր գործողությունների բնույթին։ Ձեռք բերված ապացույցները համակցությամբ չեն գնահատվել։ Դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին։ Հանցավոր խմբի կողմից Կոտայքի և Արագածոտնի մարզերի տարածքներին անծանոթ Ա.Բետիկյանին մի հողամաս ցույց տալուց հետո, այլ հողամաս ձևակերպելու վերաբերյալ քննություն չի կատարվել։
Այդ հանգամանքների պարզաբանումը նայնպես էական նշանակության ունի Ա.Սիմոնյանի և մյուսների գործողությունների բնույթը և դիտավորության ուղղվածությունը որոշելու համար։
Դատավճռով ապացուցված է համարվել, որ 2006 թվականի հուլիս ամսին տուժող Ռուբեն Մարիկյանի կինը՝ Ինգա Խաչատրյանը Երևան քաղաքի Թումանյան- Տերյան փողոցների խաչմերուկի մոտ գտնվող գրավատանն աշխատող իրեն ծանոթ Աշոտ Կռոյանի միջոցով Ա.Բետիկյանից վերցված 18.000 ԱՄՆ դոլարն ամսական 7 տոկոս հավելավճարով ստացել է իրենց Լենինգրադյան փողոցի 28 շենքի բնակարանը Ա.Բետիկյանի անվամբ առուվաճառքի պայմանագրով ձևակերպելու համար։ Սակայն նկատի ունենալով, որ չեն կարողացել ժամանակին մարել պարտքերը և տոկոսները, իրենց բնակարանը վաճառել են և այդ գումարներից 22.800 դոլարը տրվել է Ա.Բետիկյանին, որից 18000 ԱՄՆ դոլարը` որպես մայր գումար, իսկ 4800 ԱՄՆ դոլարը` ամսվա տոկոսադրույք։
Այս դրվագով առաջադրված մեղադրանքը, ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել։
Տուժող Ռ.Մարիկյանը հայտնել է, որ 2006 թվականի հուլիսի 05-ին Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող <<Նորաշեն>> նոտարական գրասենյակում իրենց բնակարանը Ա.Բետիկյանի անվամբ առուվաճառքի պայմանագրով ձևակերպելուց հետո վերջինս իրեն տվել է 15000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 3 օր անց ևս 3000 ԱՄՆ դոլար գումար, ընդ որում, 7 տոկոս հավելավճարով։ Քանի որ իրենք չեն կարողացել մարել պարտքերը, ուստի Ա.Բետիկյաեի անվամբ ձևակերպված բնակարանը փաստացի վաճառել են հարևան Արման Հովհաննիսյանին և նրանից ստացված 38000 ԱՄՆ դոլարից 22800 դոլարը տվել են ամբաստանյալին, որից 18000 ԱՄՆ դոլարը` որպես մայր գումար, իսկ 4800 ԱՄՆ դոլարը` տոկոսի դիմաց։
Ամբաստանյալին մեղսագրաված այս դրվագը չի հիմնավորվել, չեն պարզվել, բոլոր հանգամանքները։
Այնինչ, 11.11.2010թ. ամբաստանյալի և տուժող Ռ.Մարիկյանի առերեսման ժամանակ տուժողը հայտնել է, որ իրենք անհրաժեշտ 18000 ԱՄՆ դոլար ճարելու համար դիմել են Երևան քաղաքի Թումանյան-Տերյան փողոցների խաչմերուկի մոտ գտնվող գրավատանն աշխատող Աշոտ Կռոյանին, որը հայտնել է, թե կա մեկը, ով գրավի դիմաց պայմանագրով գումար է տալիս։ Երևան քաղաքի նոտարական գրասենյակում Ա.Կռոյանի հետ առաջին անգամ տեսել է Ա.Բետիկյանին, որի անվամբ իրենց բնակարանը առուվաճառքի պայմանագրով ձևակերպելուց հետո, գրավատանը Ա.Կռոյանն Ինգա Խաչատրյանին է տվել 15000 ԱՄՆ դոլար, իսկ երեք օր անց` ևս 3000 ԱՄՆ դոլար։ Տոկոսի մասին պահանջը ներկայացրել է ոչ թե Ա.Բետիկյանը, այլ Ա.Կռոյանը, պարտքը նույնպես վերադարձրել է Ա.Կռոյանին։
Տուժողը հայտնել է նաև, որ ինքը Ա.Բետիկյանի հետ տոկոսի գումար ստանալու պայմանավորվածության չի ունեցել և չգիտի, թե Ա.Կռոյանն այդ իր տված 22800 ԱՄՆ դոլարն ի՞նչ է արել։
Այդ կապակցությամբ ամբաստանյալը պարզաբանել է, որ ինքը Ռուբեն և Ինգա ամուսիններին գումար չի տվել, տոկոսի մասին խոսակցություն չի ունեցել։ Ինքն Ա.Կռոյանին է տվել ոչ թե 18000 ԱՄՆ դոլար, այլ 8000 ԱՄՆ դոլար, ընդ որում, առանց տոկոսի։ Տոկոսի առաջ քաշումն իր նախաձեռնությունը չէ։ Բացի այդ, ամբաստանյալի տնից հայտնաբերված փաստաթղթերում որևէ տվյալ չի հայտնաբերվել տուժողին տոկոսով գումար տալու մասին։
Թե դատարանում, թե նախաքննության ընթացքում այդ էական հակասությունը վերացնելու համար պետք է հարցաքննվեին տուժողի կինը՝ Ինգա Խաչատրյանը և հատկապես գրավատան աշխատող Աշոտ Կռոյանը։ Սակայն ձևական արձանագրություն ու տեղեկանք են կազմել այն մասին, թե ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում Աշոտ Կռոյանի ինքնությունը պարզելու և հայտնաբերելու ուղղությամբ դրական արդյունքներ չեն տվել։ Քննիչը կամ դատարանը կարող էին պարզել Ա.Կռոյանի անձը և գտնվելու վայրը, վերջինիս չպարզելը և չհարցաքննելը հիմնավոր կասկածների տեղիք է տալիս։
Տուժող Հրայր Հակոբյանի նկատմամբ վաշխառություն կատարելու դրվագով վերջինիս հողամասի առուվաճառքը, նույնպես նախաձեռնել, կազմակերպել և իրականցրել է Արտակ Սիմոնյանը։ Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղում նրանց պատկանող 0.20 հա մակերեսով հողամասը նոտարական գրասենյակում առուվաճառքի ձևակերպման ժամանակ Արտակ Սիմոնյանը խնդրել է, որ իրեն Ա.Բետիկյանին ներկայացնեն որպես եղբոր որդի։ Գործարքը կնքելուց հետո Ա.Բետիկյանից ստացել է ընդհանուրը` 21000 ԱՄՆ դոլար և պայմանավորվածության համաձայն` տոկոսների գումարը տվել է Արտակ Սիմոնյանին՝ Ա.Բետիկյանին հանձնելու համար։
Բացի այդ, Արտակ Սիմոնյանը վստահությունը չարաշահելով, իր անձնական օգտագործման ավտոմեքենան հանձնելով Ա.Բետիկյանին, 17.05.2005թ. պարտքի պատրվակով նրանից վերցրել է 12000 ԱՄՆ դոլար և այդ մասին իր կողմից գրվել է ստացական։ Երկու օր անց ավտոմեքենան նա հետ է վերցրել, իսկ 12000 ԱՄՆ դոլարը խարդախությամբ հափշաակել է։
Նախաքննությունն ակնհայտորեն միակողմանի, ոչ օբյեկտիվ վարելու մասին ևս վկայում են մի շարք փաստեր, որոնք իրենց ձևակերպումն են ստացել քննիչների կողմից կազմված դատավարական փաստաթղթերում։
Դեռևս նախաքննության, ժամանակ 23.08.2010թ. ամբաստանյալի պաշտպան Ա.Քոչարյանը գրավոր հայտնել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի պետ Գ.Կարապետյանին այն մասին, որ Ա.Բետիկյանը մեկնել է ԱՄՆ՝ իր տղայի բաժումը կազմակերպելու նպատակով։ Առանց որևէ գործողություն կատարելու, չստուգելով նրա բացակայության պատճառները` 23.09.2010թ. Ա.Բետիկյանի նկատմամբ քննիչը հետախուզում հայտարարելու որոշում է կայացրել` մինչ այդ նրան որպես մեղադրյալ ներգրավելով։
23.09.2010 թվականին, այսինքն՝ նախաքնությունն ավարտելուց երկու ամիս առաջ, քննիչ Տ.Պողոսյանը կայացրել է իր վերջին որոշումն այն մասին, թե Արտակ Սիմոնյանը, Մնացական Խաչատրյանը, Կարեն Սարգսյանը և Արտակ Աղամալյանը հանցագործություն չեն կատարել և նրանց մասով քրեական գործի վարույթը կարճել է հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նախաքննական մարմինը մեղադրական եզրակացությունում Ա.Բետիկյանի հանցանքն ապացուցված լինելու մասին դատարանին ներկայացված կարծիքը հիմնավորելու նպատակով խարդախության կազմակերպիչ Արտակ Սիմոնյանին նույնիսկ տուժող ճանաչելու մասին որոշում է կայացրել։
Այս փաստը մեկ անգամ ևս վկայում է այն մասին, որ նախաքննական մարմինը, բազմակողմանի օբյեկտիվ և լրիվ քննություն չի կատարել: Գործի նյութերի ուսումնասիրությունը հիմք է տալիս ասելու նրանց ուղղակի կամ անուղղակի գործի ելքով շահագրգռվածության մասին։ Միջոցներ չեն ձեռնարկել Ա.Սիմոնյանին հայտնաբերելու և հարցաքննելու համար։
Կազմակերպված հանցավոր խումբը /Կ.Սարգսյանը, Մ.Խաչատրյանը, Ա.Աղամալյանը/ Ա.Սիմոնյանի ղեկավարությամբ Ա.Բետիկյանի գումարը հափշտակելու նպատակով խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով իրականացրել են խարդախության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմին բնորոշ հետևյալ գործողությունները.
1. Ա.Բետիկյանին ներկայանալով որպես գործարար, աստիճանաբար վստահալից հարաբերություններ եև ստեղծել նրա հետ,
2. Կոտայքի և Արագածոտնի մարզերում Ա.Սիմոնյանի հանձնարարությամբ, Ա.Բետիկյանին վաճառելու նպատակով ցածր գներով հողամասեր ձեռք բերելը,
3. Այդ հողամասերը, առուվաճառքի պայմանագրերով Ա.Բետիկյանի անունով ձևակերպելը,
4. Ա.Բետիկյանից այդ հողամասերի համար կրկնակի, քառակի անգամ ավել գումար պահանջելը,
5. Հողամասի սեփականատերերից հողի արժեքը ոչ թե Ա.Բետիկյանին, այլ Ա.Սիմոնյանի և հանցավոր խմբի անդամների կողմից վերցնելը,
6. Նոտարական գրասենյակներում առուվաճառքի պայմանգրերի փաստաթղթերը Ա.Սիմոնյանի կողմից նախապատրաստելը,
7. Ա.Սիմոնյանի և մյուսների կողմից հողամասի սեփականատերերի հետ Ա.Բետիկյանի առնչվելը սահմանափակելը, հակառակ դեպքում, որպես հողամաս վաճառողների բարեկամ հանդես գալը,
8. Վստահությունը չարաշահելու համար Ա.Բետիկյանից վերցված գումարի դիմաց ստացականներ գրելը,
9. Հողամասը վաճառելու նպատակով սեփականատերերից լիազորագրեր վերցնելը Ա.Բետիկյանին որպես հողամասը վաճառող հանդես գալը,
10. Խարդախության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի վերը նշված` մեկը մյուսով պայմանավորված, մեկը մյուսին լրացնող գործողությունները Ա.Բետիկյանից վերցված և գրավադրված հողամասերի դիմաց տոկոսներ վճարելու և դրանով իսկ Ա.Բետիկյանին վաշխառության մեջ ներքաշելու դիտավորությամբ ավարտելը։
Պաշտպանական կողմը գտնում է, որ Ա.Սիմոնյանի, Մ.Խաչատրյանի, Կ.Սարգսյանի, Ա.Աղամալյանի խարդախությամբ հափշտակություն իրականացնելու նպատակով իրականացված գործողություներն ավարտվել են տոկոսներ վճարելու պատրվակով Ա.Բետիկյանին վաշխառության մեջ ներքաշելով։ Անգամ, եթե Ա.Բետիկյանին մեղսագրված արարքը հիմավորված լինի, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով չէր կարող որակվել, որովհետև եկամտի նրա հիմնական աղբյուրը վաշխառության ճանապարհով ձեռք բերված դրամական միջոցներր չեն եղել։ ԱՄՆ-ից 200.000 դոլար գումարով ՀՀ գալով, Ա.Բետիկյանի նպատակն եղել է օրինական գործարարությամբ զբաղվելը և ոչ թե վաշխառություն կատարելը։
Այսպիսով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է սխալ դատական ակտ, թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի բազմաթիվ խախտումներ, որոնք ազդել են գործի նլբի վրա;
Գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում նախաքննաթյամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներին։
Դատարանում հետազատված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին մեղսագրված արարքը գնահատելու համար:
Դատարանն իր եզրահանգումները չի պատճառաբանել։ Ամբաստանյալի նախաքննությամբ և դատարանում հետազոտված ցուցմունքներն որպես ապացույց, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջներին համապատասխան չեն գնահատվել։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3761-րդ, 378-րդ, 380-րդ, 382-րդ, 394-րդ, 395-398-րդ հոդվածներով ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը, նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը և Գրիգորի Շահվերդյանը խնդրել են ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.03.2011թ. թիվ ԵԱՔԴ/0002/01/11 դատավճիռը` գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության, գործն ըստ էության քննելու համար։

4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.

Մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Աղայանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռը հիմնավորված է և օրինական: Գտնում է, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները բավարար են ամբաստանյալին մեղսագրված արարքը հիմնավորելու համար, Ա.Բետիկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, արարքը որակված է ճիշտ, նշանակվել է արդարացի պատիժ, ուստի դատավճիռը բեկանելու հիմքեր չկան:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Քրեական գործի նախաքննության ամբողջ ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի` որպես տուժողի` 26.03.2010թ. տված ծավալուն, մանրակրկիտ ցուցմունքները /նախաքննության ընթացքում Ա.Բետիկյանը, արդեն որպես ամբաստանյալ, իրեն մեղավոր չճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում` դարձյալ իրեն մեղավոր չճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում, ըստ էության պատասխանել է միայն իր տնից խուզարկությամբ հայտնաբերված տետրերում արված գրառումների վերաբերյալ հարցերին/, նախաքննական մարմինը նախնական քննության արդյունքները հանրագումարի բերող դատավարական ակտում` մեղադրական եզրակացության մեջ, շարադրել է բառացիորեն հետևյալ կերպ. <<Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն Արտակ Սիմոնյանին, Արշալույս Սարգսյանին, Արամ Մնացականյանին և Ռուբեն Մարիկյանին տոկոսով գումարներ չի տվել, այլ գումարները տվել է պարտքով` որպես օգնություն>>:
Ճիշտ նույն կերպ է վարվել նաև Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատավճռում գրելով` <<Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն Արտակ Սիմոնյանին, Արշալույս Սարգսյանին, Արամ Մնացականյանին և Ռուբեն Մարիկյանին տոկոսով գումարներ չի տվել, այլ գումարները տվել է պարտքով` որպես օգնություն>>:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճռի` <<Գործի դատավարական նախապատմությունը>> բաժինն սկսել է այսպես. <<Թիվ 09107210 քրեական գործը հարուցվել է 25.03.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
23.09.2010թ. որոշում է կայացվել Ա.Բետիկյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով, որպես խափանաման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին և հայտարարվել է հետախուզում>>, շրջանցելով այն փաստը, որ թիվ 09107210 քրեական գործը հարուցվել է սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի հաղորդման հիման վրա, և որ նա նախաքննական մարմնի 25.03.2010թ. որոշմամբ ճանաչվել է որպես տուժող:
Այնուհետև, ընդհանուր իրավասության դատարանը գտնելով, որ <<ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի ցուցմունքները մտացածին են ու չեն համապատասխանում իրականությանը և հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով>>, մեղադրական դատավճռի հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցները.
Ընդհանուր իրավասության դատարանում տուժող Արշալույս Խաչիկի Սարգսյանի տված ցուցմունքները այն մասին, որ 2004 թվականին իմացել է, որ Կամարակ փողոցի վրա բնակվող Անդրանիկ Բետիկյանը տոկոսով գումար է տալիս և իմանալով նրա տան տեղը` գնացել է այնտեղ և խնդրել է 2000 ԱՄՆ դոլլար` որդու գերեզմանաքարը տեղադրելու համար: Ա.Բետիկյանն ասել է, որ գումար կտա միայն այն դեպքում, եթե ինքն իր բնակարանը առուվաճառքի պայմանագրով ձևակերպի նրա անվամբ: Ա.Բետիկյանն ասել է, որ գումարը տալու է յուրաքանչյուր ամիս 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Ինքը համաձայնել է, որից հետո Ա.Բետիկյանն ասել է, որ բնակարանը նայելուց հետո կկնքեն առուվաճառքի պայմանագիր, որից հետո գումարը կտա: 2004 թվականի հուլիսի 07-ին Ա.Բետիկյանի հետ միասին գնացել են <<Կենտրոնական>> նոտարական գրասենյակ, որտեղ կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր: Նույն օրն Ա.Բետիկյանը տվել է 2000 ԱՄՆ դոլլար, և պայմանավորվել, են, որ յուրաքանչյուր ամիս ինքը պետք է Ա.Բետիկյանին վճարի 100 ԱՄՆ դոլլար` 2000 ԱՄՆ դոլլարի 5 տոկոսը, իսկ մայր գումարը վերադարձնելուց հետո կրկին բնակարանը հետ կվերադարձնի: 2004 թվականի հուլիս ամսից մինչև 2006 թվականի օգոստոս ամիսը յուրաքանչյուր ամսվա 1-ից 5-ը Ա.Բետիկյանին վճարել է 100 ԱՄՆ դոլլար, իսկ 2006 թվականի օգոստոսի 20-ին նրան է վերադարձրել մայր գումարը` 2000 ԱՄՆ դոլլարը: Դրա հաջորդ օրն Ա.Բետիկյանը Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում առուվաճառքի պայմանագրով հետ է վերադարձրել իր բնակարանը: Նշել է, որ 2004 թվականի հուլիսից մինչև 2006 թվականի օգոստոս ամիսներն ընդհանուր Ա.Բետիկյանին տվել է 2.500 ԱՄՆ դոլար տոկոսագումար:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում տուժող Ռուբեն Էռնեստի Մարիկյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2006 թվականին կինը` Ինգա Խաչատրյանը պետք է մեկներ ԱՄՆ: Դրա համար անհրաժեշտ է եղել գումար: Ի.Խաչատրյանը ծանոթացել է Աշոտ Կռոյան անունով անձնավորության հետ, և վերջինս ասել է, որ Անդրանիկ Բետիկյանը տոկոսով գումար է տալիս` յուրաքանչյուր ամիս 7 տոկոս տոկոսադրույքով: Ասել է, նաև, որ իրենց` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը պետք է առուվաճառքի պայմանագրով գրանցեն Ա.Բետիկյանի անվամբ: 2006 թվականի հուլիսի 05-ին Ի.Խաչատրյանի հետ միասին գնացել են Բաղրամյանի նոտարական գրասենյակ, որտեղ իրենց բնակարանը ձևականորեն առուվաճառքի պայմանագրով վաճառել են Ա.Բետիկյանին: Այնուհետև Ա.Բետիկյանի հետ միասին գնացել են Ա.Կռոյանի` Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի վրա գտնվող գրավատուն, որտեղ Ա.Բետիկյանն Ա.Կռոյանին տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Ա.Կռոյանն էլ այդ գումարները հաշվելուց հետո տվել է իրեն: Այդ ժամանակ Ա.Բետիկյանն իրեն ասել է, որ բնակարանն իրեն պետք չէ, ինքն իր փողի և տոկոսների տերն է, որը ըստ նախապես պայմանավորվածի` կազմում է 7 տոկոս: Ա.Բետիկյանն ասել է, որ մայր գումարը տոկոսների հետ միասին վերադարձնելուց հետո, բնակարանը կվերադարձնի իրենց: Դրանից մեկ օր հետո գնացել է Ա.Կռոյանի գրավատուն և նրանից խնդրել է նույն պայմաններով իր համար Ա.Բետիկյնաից վերցնի ևս 3000 ԱՄՆ դոլար: 2 օր անց Ա.Կռոյանից վերցրել է 3000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Կռոյանն ասել է, որ յուրաքանչյուր ամսվա 5-ին 18000 ԱՄՆ դոլարի 7 տոկոսը պետք է վճարի Ա.Բետիկյանին: Սակայն դրանից հետո չի կարողացել Ա.Բետիկյանին վճարել ոչ մայր գումարը և ոչ էլ տոկոսները: Քանի որ տոկոսներն անընդհատ ավելացել են, 4 ամիս հետո որոշել է իր` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը վաճառել իր հարևան Արման Հովհաննիսյանին: 2006 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ա.Բետիկյանի հետ միասին պայմանավորվել են հանդիպել Բաղրամյանի նոտարական գրասենյակում, որտեղ ինքը գնացել է Ա.Հովհաննիսյանի հետ, որին պետք է վաճառեր իր բնակարանը: Մինչև նոտարի մոտ մտնելն Ա.Հովհաննիսյանից վերցրել է 23.000 ԱՄՆ դոլար և դրանից 22.800 ԱՄՆ դոլարը տվել է Ա.Բետիկյանին, որից 18.000 ԱՄՆ դոլարը որպես մայր գումար, իսկ 4.800 ԱՄՆ դոլարը որպես 4 ամսվա տոկոսադրույք: Ա.Բետիկյանն իրենից պահանջել է 240 ԱՄՆ դոլար պակաս այն պատճառով, որ առուվաճառքի պայմնագրի ծախսերը կատարել է ինքը և մինչև տոկոսի օրը դեռ մնացել էր 5 օր: Նշել է, որ Ա.Կռոյանն ուղղակի ծանոթացրել է իրեն Ա.Բետիկայանի հետ:
Տուժող Հրայր Ալբերտի Հակոբյանի` նախաքննության փուլում տված և ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ցուցմունքներն այն մասին, որ 2007 թվականին իրեն հարկավոր էր գումար: 2007 թվականի փետրվար ամսին, Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղում ծանոթացել է Արտակ Սիմոնյանի հետ, և նրան ասել է, որ իր 4000մ2 հողատարածքից 2000մ2 հողակտորը ցանկանում է վաճառել կամ գրավադրել, ու ցույց է տվել այն: Ա.Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ գումար տալու համար ինքը պետք է նշված հողատարածքն առուվաճառքի պայմանագրով ձևակերպի և գումարը կտրվի ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Դրանից հետո Ա.Սիմոնյանը զանգահարել է իրեն և ասել է, որ հողատարածքը ցույց են տվել այն անձին, ով պետք է գումար տար, և վերջինս համաձայնել է: 2007 թվականի մարտի 01-ին գնացել է Շահումյանի նոտարական գրասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Անդրանիկ Բետիկյանի հետ: Առուվաճառքի պայմանագիրը ձևակերպելուց հետո Ա.Բետիկյանն իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից հետո նրա հետ միասին եկել են Ա.Բետիկյանի` Զեյթունում գտնվող տուն, որտեղ Ա.Բետիկյանի թելադրանքով գրել է ստացական հետևյալ բովանդակությամբ. <<Ես` Հրայր Հակոբյանս Անդրանիկ Բետիկյանից վերցնում եմ 16.000 ԱՄՆ դոլար 5 տոկոս տոկոսադրույքով և պարտավորվում եմ յուրաքնչյուր ամիս տոկոսադրույքները վճարել, հակառակ դեպքում հողատարածքից կհրաժարվեմ>>: Դրանից հետո Ա.Բետիկյանն ասել է, որ տոկոսներն Ա.Սիմոնյանի միջոցով պետք է տա իրեն: Դրանից հետո յուրաքանչյուր ամիս Ա.Սիմոնյանի միջոցով Ա.Բետիկյանին վճարել է 800 ԱՄՆ դոլար` մինչև 2007 թվականի հունիս ամիսը: Այդ ժամանակ իրեն հարկավոր է եղել գումար և կրկին Ա.Սիմոնյանի միջոցով դիմել է Ա.Բետիկյանին և վերցրել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Բետիկյանի տանը գրել է ստացական, որ գումարը կազմել է 21.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակ էլ պայմանավորվել են, որ տոկոսները յուրաքանչյուր ամսվա համար դարձել են 1050 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո մինչև 2008 թվականի նոյեմբեր ամիսն Ա.Սիմոնյանի միջոցով Ա.Բետիկյանին յուրաքանչյուր ամիս որպես տոկոսի գումար վճարել է 1050 ԱՄՆ դոլար` նշելով, որ ընդհանուր Ա.Բետիկյանին որպես տոկոսագումարներ վճարել է 18.000-ից 19.000 ԱՄՆ դոլար: Սակայն 2008 թվականի նոյեմբեր ամսից չի կարողացել տոկոսները և մայր գումարը վճարել ու ստիպված հրաժարվել է իր հողատարածքից` այդ մասին գրելով գրություն Ա.Բետիկյանի համար: Բայց մինչև այդ գրությունը գրելն Ա.Բետիկյանից խնդրել է 6 ամիս ժամանակ, որ կարողանա վերադարձնել գումարները և հողը հետ վերցնել, սակայն Ա.Բետիկյանը մերժել է:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում տուժող Արամ Արտավազդի Մնացականյանի տված ցուցմունքներն այն մասին, որ Ջրվեժում ծանոթացել է Անդրանիկ Բետիկյանի հետ, որը հողեր էր նայում: Ա.Բետիկյանին առաջարկել է գնել Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվող իր 0,0989 հա տնամերձ հողատարածքը: Ա.Բետիկյանը չի համաձայնել, բայց ասել է, որ կարող է գումար տալ, բայց միայն այն դեպքում, երբ նշված հողատարծքն առուվաճառքի պայմանագրով կձևակերպեն իր անվամբ` յուրաքանչյուր ամիս 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Քանի որ շտապ գումար էր անհրաժեշ, ինքը համաձայնել է: Ա.Բետիկյանին ասել է, որ իրեն 3000 ԱՄՆ դոլար է հարկավոր: Ա.Բետիկյանը ասել է, որ առուվաճառքի պայմանագիրը ձևակերպելուց հետո միայն կտա այդ գումարը: 2005 թվականի հունիսի 25-ին Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում իր հողատարածքը ձևակերպել է Ա.Բետիկյանի անունով: Նշված նոտարական գրասենյակում էլ Ա.Բետիկյանն իրեն տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար: Այդ նույն պահին էլ Ա.Բետիկյանին այդ գումարից տվել է 300 ԱՄՆ դոլար որպես 2 ամսվա տոկոսադրույք: Այդ ամենին ներկա է եղել իր որդի Կարեն Մնացականյանը: Դրանից հետո չի կարողացել վճարել տոկոսները և մայր գումարը: 2006 թվականի ամռանն Ա.Բետիկյանը եկել է Ջրվեժ և իրեն ասել, որ գա իր տուն: Ա.Բետիկյանի տանը վերջինս իրենից պահանջել է 4.650 ԱՄՆ դոլար, որից 3000 դոլար մայր գումարն էր, իսկ 1650-ը` տոկոսագումարները: Նշված գումարները տալու համար Ա.Բետիկյանը իրեն տրամադրել է 1 ամիս ժամանակ, սակյան այդ ընթացքում չի կարողացել վերադարձնել այդ գումարները և Ա.Բետիկյանից խնդրել է ևս 1 ամիս ժամանակ: Սակայն Ա.Բետիկյանն ասել է, որ այդ հողատարածքն այլևս իրենը չէ և ինքը դրա հետ գործ չունի: Հետագայում իմացել է, որ այդ հողատարածքն Ա.Բետիկյանը վաճառել է մեկ ուրիշի:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Կարեն Արամի Մնացականյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2005 թվականի հունիս ամսին, հայրը` Արամ Մնացականյանը, իրեն ասել է, որ ծանոթացել է Անդրանիկ Բետիկյան անունով մի անձնավորության հետ, որն առաջարկել է իրենց` Կոտայքի մարզի Ջրվեջ գյուղի հողատարծքը գրավադրելու դիմաց նրան տալ 3000 ԱՄՆ դոլար` ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով, և այդ հողատարածքը պետք է առուվաճառքի պայմանագրով գրավադրել նրա անվամբ, իսկ գումարները վերադարձնելուց հետո Ա.Բետիկյանը կրկին հողատարածքը կվերադարձնի իրենց: 2005 թվականի հունիսի 25-ին Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում իր հոր` Ա.Մնացականյանի և Ա.Բետիկյանի միջև կնքվել է առուվաճառքի պայմանագիր: Նույն վայրում էլ Ա.Բետիկյանն իր ներկայությամբ Ա.Մնացականյանին տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար: Այդ նույն պահին էլ Ա.Մնացականյանն Ա.Բետիկյանին այդ գումարից տվել է 300 ԱՄՆ դոլար` որպես 2 ամսվա տոկոս: Պայմանավորվել են, որ յուրաքանչյուր ամիս Ա.Բետիկյանին պետք է վճարի 150 ԱՄՆ դոլար որպես տոկոս և մայր գումարը վերադարձնելուց հետո նշված հողատարածքը կրկին իրենց կվերադարձվի: 2006 թվականին Ա.Բետիկյանը Ա.Մնացականյանի հետ խոսելուց հետո նրան տվել է 1 ամիս ժամանակ` գումարները վերադարձնելու համար: Սակայն չեն կարողացել այդ գումարները վերադարձնել և հողատարածքը մնացել է Ա.Բետիկյանին, որն այն վաճառել է մեկ այլ անձի:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ցանկացել է վաճառել իր` Պտղնիում գտնվող հողատարծքը և այդ նպատակով հայտարարություն է տվել: Իրեն զանգահարել է Արտակ Սիմոնյան անունով մի անձնավորություն, ում հետ պայմանավորվել են հանդիպել: Հանդիպման ժամանակ Ա.Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ իր հողից բացի, իրեն անհրաժեշտ է գնել ևս 3 հողատարածքներ Պտղնի և Զովունի գյուղերի տարածքներում, և այդ դեպքում նա իրենից կգնի հողատարածքն իրեն հարմար, ցանկալի գնով: Այդ պայմանը կատարելու համար ինքը դիմել է Պտղնիում հողատարծք ունեցող անձնավորությանը: Պայմանավորվածության համաձայն` գտել է ևս մեկ հողատարածք Զովունի գյուղում և այդ մասին հայտնել է Ա.Սիմոնյանին: Հերթական հանդիպման ժամանակ Ա.Սիմոնյանը բացատրել է, որ հողերն իրեն անհրաժեշտ են` Անդրանիկ Բետիկյանից ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով տոկոսով գումար վերցնելու համար, որի դիմաց Ա.Բետիկյանին պետք է գրավադրի հողատարածքներ: Ա.Սիմոնյանը պատճառաբանել է, որ Ա.Բետիկյանից անձամբ գումար խնդրել չի ցանկանում, քանի որ ինքն աշխատում է նրա մոտ և խնդրել է հանդես գալ որպես տոկոսով գումար վերցնող: Ինքը համաձայնել է: Դրանից հետո Ա.Սիմոնյանի հետ գնացել են նոտարական գրասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Ա.Բետիկյանի հետ և այնտեղ կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր, որից հետո Ա.Բետիկյանի տանը վերջինս իրեն տվել է 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից 6 կամ 7 հազարն ինքը տվել է Զովունիում գտնվող հողի սեփականատերերին, իսկ մնացածն ամբողջությամբ տվել է Ա.Սիմոնյանին, որն էլ պետք էր դրա դիմաց վճարեր տոկոսներ: Ա.Բետիկյանի պահանջով գրել է 2 ստացական: 1-ին ստացականի մեջ գրել է, որ հողի դիմաց Ա.Բետիկյանից վերցրել է 25.000 ԱՄՆ դոլար, որը չվերադարձնելու դեպքում կհրաժարվի այդ հողից: 2-րդ ստացականի մեջ նշվել է, որ գումարը տրվել է ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Դրանից 2 ամիս հետո իրեն զանգահարել է Ա.Սիմոնյանը և ասել, որ Ա.Բետիկյանին գործարքներով այնքան տոկոսներ է վճարել, որ վերջինս պատրաստ է նույն պայմաններով` ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով տալ ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Սիմոնյանի հետ գնացել են Ա.Բետիկյանի տուն, և ինքը կրկին գրել է 2 ստացականներ` վերը նշված բովանդակությամբ: Ա.Սիմոնյանը կատարել է իր խոստումը և ասել է, որ ինքն իր ծանոթներից մեկին` Արտակ անունով` տա լիազորագիր` հողը վաճառելու համար: Հողը վաճառելուց հետո իրեն վճարվել է 8000 ԱՄՆ դոլար: Ինքն առուվաճառքի պայմանագիրը չի տեսել, սակայն Ա.Բետիկյանից իմացել է, որ այդ ամբողջ գումարը` ներառյալ նաև իրեն վճարածը, լիազորված անձին տրվել է ամսեկան 5 տոկոսով: Դրանից որոշ ժամանակ անց Ա.Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն` հող գտնելու համար: Այդ ժամանակ ինքը դիմել է իր բարեկամ Սարգիս Սամվելյանին` նրա Զովունիում գտնվող հողատարածքը վաճառելու համար: Վերջինս համաձայնվել է այն վաճառել 8 կամ 9 հազար ԱՄՆ դոլարով: Ա.Սիմոնյանի խնդրանքով ինքը վերցրել է լիազորագիր` նշված հողատարածքն Ա.Բետիկյանին վաճառելու համար: Առուվաճառքի պայմանագրում եղել է 7.700.000 դրամ, այդ գումարն Ա.Բետիկյանից ստանալուց հետո հողի սեփականատիրոջը վճարել է նրա գումարը, իսկ մնացորդն ամբողջությամբ տվել է Ա.Սիմոնյանին: Ա.Բետիկյանի թելադրանքով գրել է 2 ստացական, այն մասին, որ գումարն ամբողջությամբ իրեն տրվել է ամսեկան 5 տոկոսով, իսկ չվերադարձնելու դեպքում ինքը հրաժարվելու է հողամասից, որը դառնալու էր Ա.Բետիկյանի սեփականությունը: Դրանից մի քանի ամիս հետո իրեն զանգահարել է Ա.Բետիկյանը և պահանջել է բացատրություն տոկոսները չմարելու համար: Ինքն էլ առարկել է, ասելով, որ նա քաջատեղյակ է, որ տոկոսները մարում է Ա.Սիմոնյանը: Դրանից հետո զանգահարել է Ա.Սիմոնյանին, և վերջինս ասել է, որ վճարել է զգալի տոկոսներ և այժմ ի վիճակի չէ շարունակել վճարումները: Զովունի գյուղի հողերից 1-ին գործարքից ստացած գումարի դիմաց Ա.Սիմոնյանը Ա.Բետիկյանին ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով վճարել է տոկոս մեկ տարի, իսկ 2-րդ գործարքով` 4 կամ 5 ամիս:
Վկա Կարեն Վանիկի Սարգսյանի` նախաքննության ընթացքում տված և ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ցուցմունքներն այն մասին, որ 2006 թվականին պատահական հանդիպել է իր վաղեմի ծանոթ Արտակ Սիմոնյանին: Ա.Սիմոնյանն ասել է, որ գործ է սկսել և իրեն գումարներ են հարկավոր: Ա.Սիմոնյանն ասել է, որ կա մի անձնավորություն` Անդրանիկ Բետիկյան անունով, որը տոկոսով գումարներ է տրամադրում, սակայն պահանջում է, որ տված գումարի դիմաց անշարժ գույք գրավադրվի: Իր այն հարցին, թե ինչու չի օգտվում այդ հնարավորությունից, Ա.Սիմոնյանը պատասխանել է, որ ինքն ունի հողատարծքներ և ցանկանում է գրավադրելով` գումար վերցնել Ա.Բետիկյանից, սակայն խնդիրը նրանումն է, որ ինքն աշխատում է Ա.Բետիկյանի մոտ` որպես անշարժ գույքի գործակալ և չի ցանկանում անձամբ Ա.Բետիկյանի հետ կնքել պայմանագիր, իսկ Ա.Բետիկյանն էլ չի ցանկանա իր աշխատողին տոկոսով գումար տալ: Ա.Սիմոնյանը խնդրել է իրեն` հողերն Ա.Բետիկյանին ներկայացնել որպես իր հողեր: Այդ ժամանակ հարցրել է, թե ինչպես դա անել, չէ որ հողերն իր անունով չեն: Այդ ժամանակ Ա.Սիմոնյանը պատասխանել է, որ Ա.Բետիկյանի համար կարևոր է, որ գումարի դիմաց իր անունով հող գրավադրվի և ժամանակին տոկոսադրույքներ վճարվեն: Ա.Սիմոնյանն ասել է, որ հողերն արդեն ցույց է տվել Ա.Բետիկյանին, և ասել է, որ դրանք իր ընկերոջինն են, և վերջինս ցանականում է դրանք գրավադրելով` տոկոսով գումար վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Ա.Սիմոնյանը հայտնել է, որ Ա.Բետիկյանը համաձայնել է հողերը գրավադրելու դիմաց գումարներ տալ: Ա.Սիմոնյանն իրեն ցույց է տվել Վերին Պտղնիում գտնվող հողատարածքը և ասել է, որ դրա արժեքը 110.000-120.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Սիմոնյանն առաջարկել է հողերը անվանափոխել Ա.Բետիկյանի անունով: Առուվաճառքի պայմանագրով հողն անվանափոխելուց հետո Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել են Ա.Բետիկյանի տուն, որտեղ Ա.Բետիկյանն իրեն տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար և կազմվել է ստացական: Ա.Բետիկյանի մոտից դուրս գալուց հետո գումարը ամբողջությամբ տվել է Ա.Սիմոնյանին, որն էլ ասել է, որ տոկոսագումարներն ինքն է վճարելու Ա.Բետիկյանին: Դրանից հետո` 2007 թվականի հունվար ամսին, Ա.Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն և ասել է, որ իրեն գումար է հարկավոր, և հայտնել, որ Ա.Բետիկյանը վերը նշված հողի դիմաց կրկին գումար է տալիս: Խնդրել է իրեն գնալ Ա.Բետիկյանի տուն և վերցնել 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Ինքը չի մերժել Ա.Սիմոնյանի խնդրանքը և նրա հետ միասին գնացել է Ա.Բետիկյանի տուն, որտեղ վերջինիցս խնդրել է 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Բետիկյանը տվել է այդ գումարը և կրկին գրվել է ստացական: Ա.Բետիկյանի տանից դուրս գալուց հետո նշված գումարն անմիջապես տվել է Ա.Սիմոնյանին: Դրանից 1 շաբաթ անց Ա.Սիմոնյանը նորից խնդրել է իրեն` Ա.Բետիկյանց վերցնել ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել են Ա.Բետիկյանի տուն: Ա.Բետիկյան իրեն նորից տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ամբողջությամբ փոխանցել է Ա.Սիմոնյանին: Դրանից մի քանի ամիս հետո Ա.Սիմոնյանը նորից իրեն խնդրել է` Ա.Բետիկյանից 5.000 ԱՄՆ դոլար վերցնել: Այդ գումարը վերցնելուց հետո այն ամբողջությամբ տվել է Ա.Սիմոնյանին: Դրանից մի քանի ամիս անց Ա.Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն, որ Ա.Բետիկյանից ևս մեկ անգամ վերցնի 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Բետիկյանից այդ գումարը վերցնելուց հետո այն ամբողջությամբ փոխանցել է Ա.Սիմոնյանին: Դրանից որոշ ժամանակ անց Ա.Սիմոնյանը կրկին դիմել է իրեն և ասել է, որ Աշտարակի մայրուղուն կից ունի հողատարածք, և խնդրել է իրեն` այդ հողատարածքը կրկին գրավադրել Ա.Բետիկյանի մոտ և վերցրած գումարն ամբողջությամբ տալ իրեն: Ա.Սիմոնյանն ասել է, որ այդ հողատարածքը արժե 35.000-40.000 ԱՄՆ դոլար: Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել են Ա.Բետիկյանի մոտ և գրավադրել են նշված հողատարծքը: Այդ հողի դիմաց Ա.Բետիկյանն իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար, և ինքն Ա.Բետիկյանի պահանջով գրել է ստացական, որի մեջ նշվել է, որ գումարը վերցրել է 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Վերցրած գումարն ամբողջությամբ փոխանցել է Ա.Սիմոնյանին: Նշել է, որ գումարներ տալու ժամանակ Ա.Բետիկյանն իրեն ասել է, որ ամսեկան մայր գումարի 5 տոկոսն ինքը պետք է տա Ա.Սիմոնյանին և իրեն չանհանգստացնի: Դրանից հետո Ա.Բետիկյանը տոկոսները վճարելու օրերին զանգահարել է իրեն, քանի որ Ա.Սիմոնյանն ուշացրել է դրանց վճարումը: Նշել է նաև, որ մեկ անգամ Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել է Ա.Բետիկյանի տուն, բայց մինչև տուն մտնելն Ա.Սիմոնյանն իրեն տվել է 2.000 կամ 2.500 ԱՄՆ դոլար և ասել է, որ այդ գումարը տա Ա.Բետիկյանին: Ա.Սիմոնյանը շարունակել է տոկոսներ վճարել Ա.Բետիկյանին: Դրանից հետո Ա.Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ չի կարողանում Ա.Բետիկյանին վճարել ոչ տոկոսները և ոչ էլ մայր գումարը և խնդրել է գրել պարտավորագիր, որով ինքը հրաժարվել է վերը նշված հողատարածքներից և դրանք մնացել են Ա.Բետիկյանին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արտակ Սիմոնի Աղամալյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ 2007 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին իր ծանոթ Արտակ Սիմոնյանը խնդրել է իրեն, որ իր ընկերոջ անունով գրանցված հողատարածքը լիազորագրով անեն իր անվամբ և ինքն այն վաճառի ինչ-որ ամերիկահայի: Ա.Սիմոնյանն ասել է, որ այդ հողատարածքն առուվաճառքի պայմանագրով պետք է տա ամերիկահային և նրանից տոկոսով գումար վերցնի: Ա.Սիմոնյանն ասել է, որ այդ հողատարածքի արժեքը 80.000 ԱՄՆ դոլար է և ցույց է տվել այդ տարածքը: Ա.Սիմոնյանն ասել է, որ այդ հողատարածքի դիմաց Ա.Բետիկյանից վերցնելու է 30.000 ԱՄՆ դոլար և եթե չկարողանա վերադարձնել այդ գումարը, հողատարածքը կմնա Ա.Բետիկյանին: Ինքը համաձայնել է օգնել: Ավանի նոտարական գրասենյակում Ա.Սիմոնյանի ընկեր Մնացականը լիազորագիր է տվել իր անվամբ: Այն վերցնելուց հետո Ա.Սիմոնյանի հետ միասին գնացել են Ա.Բետիկյանի մոտ: Որից հետո գնացել են Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակ և այնտեղ կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր: Դրանից հետո եկել են Ա.Բետիկյանի տուն և վերջինս իրեն տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը գրել է ստացական, այն մասին, որ եթե գումարները չվերադարձնի, հողը կմնա Ա.Բետիկյանին: Ա.Բետիկյանի տանից դուրս գալուց հետո ամբողջ գումարը տվել է Ա.Սիմոնյանին և իրենք բաժանվել են: Դրանից հետո Ա.Բետիկյանը մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն և պահանջել է գումարը: Այնուհետև, ինքն է զանգահարել Ա.Սիմոնյանին և ասել այդ մասին: Վերջինս էլ հանգստացրել է իրեն և ասել է որ կլուծի այդ հարցը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արման Ռազմիկի Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2006 թվականին ցանկացել է գնել բնակարան և իր հարևան Ռուբեն Մարիկյանից տեղեկացել է, որ նա վաճառում է իր` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը 38.000 ԱՄՆ դոլար գումարով: Իրենց միջև պետք է կնքվեր առաուվաճառքի պայմանագիր, սակայն նոտարական գրասենյակ գնալուց առաջ Ռ.Մարիկյանն իրեն հրավիրել է իր բնակարան և ասել, որ բնակարանը ներկայումս գրանցված է ուրիշ անձի անունով, քանի որ այդ անձից ինքը 18.000 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել տոկոսով, որի համար էլ բնակարանը որպես գրավ ձևակերպել է նրա անունով: Ռ.Մարիկյանն ասել է, որ նոտարական գրասենյակում գումարը պետք է տա այդ մարդուն, որպեսզի նա թույլ տա կնքել պայմանագիրը: Նշել է, որ պայմանագիրը կնքվելու էր իր և այդ տոկոսով գումար տվող անձնավորության միջև: Ռ.Մարիկյանին ասել է, որ իր համար տարբերություն չկա, թե ում հետ է կնքելու պայմանագիրը: 2006 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ռ.Մարիկյանի հետ միասին գնացել են Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող <<Կենտրոնական>> նոտարական գրասենյակ, որտեղ իրենց սպասել է Անդրանիկ Բետիկյանը: Մինչև նոտարի մոտ մտնելը Ռ.Մարիկյանն իրենից վերցրել է 23.000 ԱՄՆ դոլոր: Այդ գումարից 22.800 ԱՄՆ դոլարը Ռ.Մարիկյանը տվել է իր ներկայությամբ Ա.Բետիկյանին: Դրանից հետո մտել են նոտարի մոտ և իր ու Ա.Բետիկյանի միջև կնքվել է առուվաճառքի պայմանագիր Ռ.Մարիկյանի բնակարանի վերաբերյալ: Դրանից հետո Ռ.Մարիկյանին է տվել մնացած 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Դրանից հետո Ռ.Մարիկյանն իրեն պատմել է, որ Ա.Բետիկյանից 3-4 ամիս առաջ վերցրել է 18.000 ԱՄՆ դոլար` ամսեկան 7 տոկոս տոկոսադրույքով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանն Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին ՀՀ քրեակն օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված հանցանքի հիմքում դրել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված հետևյալ ապացույցները.
10.06.2010թ. Ա.Բետիկյանի Երևան քաղաքի Կամարակ 2-րդ նրբ. թիվ 13 տանը կատարված խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի` խուզարկությամբ հայտնաբերվել են` 1. Տողանի տետր` բաղկացած 40 թերթից, որի կազմի վրա առկա էր <<Փաստաբան Արտակ Քոչարյան>> գրառումը, որի 3 թերթերում առկա են գրիչով գրառումներ: 2. Տողանի տետր` բաղկացած 38 թերթից, որի կազմի վրա առկա է <<Օրագիր VII 08.08>> գրառումները, 1-6 թերթերի վրա առկա են գրառումներ: 3. Սև գույնի կաշվե կազմով նոթատետր, որում առկա են տարբեր գրառումներ: 4. Տողանի12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա է <<ՙԿարեն Սարգսյան>> գրառումը, որում առկա են տարբեր գրառումներ: 5. Դպրոցական 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա են <<Արտակ Աղամալյան>> գրառումները: 6. Դպրոցական տետր 12 թերթանի, որի կազմի վար առկա են <<Հրայր Հակոբյան>> գրառումը: 7. Դպրոցական 12 թերթանի տետր, որի կազմի վրա առկա են <<Մնացական Դավիթաշեն Զովունի Խաչատրյան>> գրառումները: Վերը թվարկվածը առգրավվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է /փաթեթ 1/: Խուզարկությամբ հայտնաբերվել են 2 փաստաթղթեր, որոնցից մեկը քսերոպատճե է, իսկ մյուսը բնօրինակ: Նշված փաստաթղթերը առգրավվել են, փաթեթավորվել և կնիքվել են:
11.06.2010թ. կազմված Ա.Բետիկյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված փաստաթղթերը զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի` Ա.Բետիկյանը Ա.Սարգսյանին պարտք է տվել 2000 ԱՄՆ դոլար և 2004 թվականի հուլիսի 07-ից մինչև 2006 թվականի օգոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Ռ.Մարիկյանին տվել է 18.000 ԱՄՆ դոլար և որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006 թվականի հուլիսի 05-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանն Արամ Մնացականյանին տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար և նրանից 2005 թվականի հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Հրայր Հակոբյանին տվել է ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլար և նրանից 2007 թվականի մարտի 01-ից մինչև 2007 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլար, որից հետո 2007 թվականի հունիս ամսին Հ.Հակոբյանին կրկին տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլար և սկսած այդ ամսից մինչև 2008 թվականի նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Կարեն Սարգսյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 66.000 ԱՄՆ դոլար 2006 թվականի դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009 թվականի մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանը Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 60.000 ԱՄՆ դոլար և 2007 թվականի հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլար:
Ա.Բետիկյանն Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար և 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլար:
19.08.2010թ. ստացված ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 13861007 եզրակացությամբ, համաձայն որի` ՀՀ Կոտայքի մարզի Պտղնի համայնքում գտնվող 0.2406 հա մակերեսով գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողի շուկայական արժեքը փորձաքննությամբ գնահատման առաջադրված 2006 թվականի դեկտեմբերի 05-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով, գնահատվում է 3.850.000 ՀՀ դրամ:
Պտղնի համայնքի 2-րդ այգ. զանգվածի 12 թաղամասի թիվ 8 հասցեում գտնվող 0,05 հա մակերեսով հետազոտման առարկա հանդիսացող այգեգործական նշանակության հողատարածք, շուկայական արժեքը փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ գնահատման առաջադրված 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով գնահատվում է 3.500.000 ՀՀ դրամ:
ՀՀ Կոտայքի մարզի Զովունի համայնքում գտնվող և ըստ փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ գնահատման առաջադրված 0.3 հա մակերեսով գյուղատնտեսական նշանակության պտղատու այգու շուկայական արժեքը 2007 թվականի հուլիսի 19-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով գնահատվում է 7.500.000 ՀՀ դրամ:
ՀՀ Կոտայքի մարզի Զովունի համայնքում գտնվող և ըստ փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ գնահատման առաջադրված 0.26 հա մակերեսով գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողի շուկայական արժեքը 2008թ. փետրվարի 07-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով գնահատվում է 7.800.000 ՀՀ դրամ:
Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի <<Վառոյի Ձորակ>> կոչվող տարածքի 3/31 հասցեում գտնվող բնակավայրերի նշանակության 0,06 հա մակերեսով տնամերձ հողատարածքի շուկայական արժեքը` փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշմամբ, գնահատման առաջադրված 2008 թվականի մարտի 04-ի դրությամբ և տեղազննության կատարման պահին առկա ապրանքային վիճակով գնահատվում է 1.800.000 ՀՀ դրամ:
18.09.2010թ. այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Ազատի Ղուկասյանի միջև 05.12.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2306476 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 19.07.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2309720 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 07.02.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2379211 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Սերգեյ Դերձյանի միջև 04.03.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2435715 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Հրայր Հակոբյանի միջև 01.03.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2333118 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Մնացականյանի միջև 25.06.2005թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2122317 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Օշեն Վարթկեզի Ավարթազարյանի միջև 30.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սարգսյանի միջև 07.07.2004թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 1454372 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սարգսյանի միջև 21.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Արշալույս Սարգսյանի անվամբ թիվ 2110039 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Ռուբեն Մարիկյանի միջև 21.07.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2188745 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արման Հովհաննիսյանի միջև 31.10.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Հովհաննիսյանի անվամբ թիվ 2160095 սեփականության վկայականով:
18.09.2010թ. այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերով, 1 նոթատետրով և 2 ստացականներով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ քրեական դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքնի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Սույն քրեական գործով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը և նրա պաշտպանները, վերաքննիչ բողոքում, պատճառաբանելով, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են քրեական գործի ելքի վրա, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները` կայացրել է անօրինական, չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ, դատական ակտը մեղադրական եզրակացությունում Ա.Բետիկյանի հանցանքը հիմնավորված լինելու մասին նախաքննության մարմնի կարծիքի կրկնությունն է, առաջադրված մեղադրանքում Ա.Բետիկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, իր դիմումներում, բացատրություններում, ցուցմունքներում հայտնել է, որ խարդախությամբ` իր վստահությունը չարաշահելով, իրեն մոլորության մեջ գցելով` Ա.Սիմոնյանը, Մ.Խաչատրյանը, Կ.Սարգսյանը և Ա.Աղամալյանն իրենից հափշտակել են 160.000 ԱՄՆ դոլար, Հայաստան գալով` իր նպատակը եղել է օրինական գործարարությամբ զբաղվելը և ոչ թե տոկոսով գումար տալը, նախաքննական մարմինն Արամ Ղուկասյանի և Զեփյուռ Նավասարդյանի ցուցմունքները չի գնահատել որպես ապացույց և դատակոչի ցուցակում նրանց չի ներառել, առաջին ատյանի դատարանն իր հերթին, խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ և 127-րդ հոդվածների պահանջները, նախաքննական մարմնի ապացույցները նախապես հաստատված համարելով, նախաձեռնություն չի ցուցաբերել Ա.Ղուկասյանին հարցաքննելու համար, ում ցուցմունքը մյուս ապացույցների համակցությամբ գնահատելու դեպքում կբացառվեր մեղադրական դատավճիռ կայացնելը, անտեսել է Զ.Նավասարդյանի ցուցմունքը և բացատրությունը հետազոտելու անհրաժեշտությունը և այն նույնիսկ չի հրապարակել, նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների օբյեկտիվ և համակցությամբ գնահատելու դեպքում հիմնավորված է Արտակ Սիմոնյանի ղեկավարությամբ ստեղծված, կազմակերպված խմբի անդամների` Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի կողմից խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով Անդրանիկ Բետիկյանին պատկանող 150-160 հազար ԱՄՆ դոլար հափշտակելու հանցագործությունը, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների, փաստական տվյալների վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ Արտակ Սիմոնյանը ստեղծել և ղեկավարել է կազմակերպված հանցավոր խումբ, որում հանցակցության տարբեր ձևերի իրականացմամբ, ներգրավվել են անշարժ գույքի առուծախի բնագավառում մասնագիտացված անձինք /բրոքերներ/ Մնացական Խաչատրյանը, Կարեն Սարգսյանը, Արտակ Աղամալյանը, ովքեր Արտակ Սիմոնյանի ղեկավարությամբ միավորվել և խարդախությամբ՝ խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակներով, հափշտակել են ԱՄՆ քաղաքացի Անդրանիկ Բետիկյանի առանձնապես խոշոր չափերի հասնող գումարը, քրեական գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բոլոր այն դեպքերում, երբ Ա.Բետիկյանն անշարժ գույքի առուվաճառքը կատարել է առանց Ա.Սիմոնյանի, Մ.Խաչատրյանի, Կ.Սարգսյանի և Ա.Աղամալյանի գումարը տոկոսով տալու պայման չի եղել, առաջին ատյանի դատարանն այս հանգամանքները չի հետազոտել բազմակողմանի, օբյեկտիվ քննություն չի կատարել, ամբողջությամբ համաձայնել է նախաքննական մարմնի կողմից Ա.Բետիկյանին մեղսագրված վաշխառության բոլոր դրվագների հետ և կայացրել է անօրինական և անհիմն դատավճիռ, ինչպես նաև վկայակոչելով այլ փաստարկներ, որոնք մանրակրկիտ շարադրված են սույն որոշման համապատասխան բաժնում, խնդրել են ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.03.2011թ. թիվ ԵԱՔԴ/0002/01/11 դատավճիռը` գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի և նրա պաշտպանների վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, լսելով ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրող կողմի պատասխանը, ստուգելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի և նրա պաշտպանների միասնական վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
05.02.2010թ. ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչություն է մուտք եղել ԱՄՆ քաղաքացի, ՀՀ-ում կացության հատուկ կարգավիճակ ունեցող Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի դիմումը` ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության պետին, որում նա հայտնելով, որ Արտակ Սիմոնյանը, ինչպես և վերջինիս կողմից իրեն ծանոթացմանը ներկայացված Մնացական Խաչատրյանը, Կարեն Սարգսյանը, Արտակ Աղամալյանը խաբեությամբ, իր վստահությունը չարաշահելու եղանակով տիրացել են իր գումարներին, խնդրել է հարուցել քրեական գործ և կատարել նախաքննություն` կազմակերպված խմբի անդամներին ՀՀ օրենքներին համապատասխան քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար:
20.02.2010թ. Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որով հայտնել է, որ 2006-2008թթ. ընթացքում իր ծանոթ բրոքեր Արտակ Սիմոնյանն իր ծանոթներ Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի հետ միասին, հանցավոր համաձայնության գալով, տարբեր պատրվակներով իրենից մաս-մաս վերցրել են 160.000/մեկ հարյուր վաթսուն հազար/ ԱՄՆ դոլար գումար, և չարաշահելով իր վստահությունը` խարդախությամբ տիրացել են նշված գումարին: Խնդրել է բացահայտել հանցախմբին և ենթարկել քրեական պատասխանատվության:
Վերը նշված հաղորդման հիման վրա նախապատրաստվել են նյութեր, բացատրություններ են վերցվել Ա.Բետիկյանից, Արամ Ղուկասյանից, Զեփյուռ Նավասարդյանից, Կարեն Խաչատրյանից, Սերգեյ Դերձյանից, կատարվել են այլ դատավարական գործողություններ` հանցագործության հետքերը հայտնաբերելու և ամրապնդելու ուղղությամբ:
Նյութերի նախապատրաստման արդյունքներով հետաքննություն կատարող անձը, հիմնավորված համարելով, որ անշարժ գույքի գործակալ Ա.Սիմոնյանը, իր ընկերներ Մ.Խաչատրյանի, Ա.Աղամալյանի, Կ.Սարգսյանի հետ նախապես համաձայնության գալով, ՀՀ Կոտայքի մարզի և Արագածոտնի մարզի բնակիչներից էժան գներով գնել են հողատաարծքներ, ապա Ա.Բետիկյանից գումարներ կորզելու նպատակով նրան ցույց են տվել այլ տարածքներում գտնվող ավելի արժեքավոր հողամասեր, և նշված էժան գներով գնված հողամասերը, որպես գրավ թողելով, Ա.Բետիկյանից պարտքով վերցրել են ընդհանուր 168.000/մեկ հարյուր վաթսուն ութ հազար/ ԱՄՆ դոլար գումար: Գրավի պայմանագրի փոխարեն Ա.Բետիկյանի հետ կնքել են առքուվաճառքի պայմանագրեր, հավաստիացնելով, որ առքուվաճառքի պայմանագիրն ավելի ապահով է, քան գրավի պայմանագիրը: Ընդ որում, սեփականատերերին վճարելով հողի դիմաց պայմանավորված վաճառքի գինը, առքուվաճառքի պայմանագրերում նշելով անհամեմատ մեծ գումարներ, խաբեությամբ տիրացել են Ա.Բետիկյանի գումարներին:
Դեռևս նյութերի նախապատրաստման ընթացքում հանձնարարություններ են տրվել ոստիկանության բաժնի ՔՀԲ աշխատակիցներին` Ա.Սիմոնյանին, Մ.Խաչատրյանին, Ա.Աղամալյանին և Կ.Սարգսյանին հայտնաբերելու նպատակով, սակայն ձեռնարկված միջոցառումները նախապատրաստված նյութերը ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժին ուղարկելու դրությամբ արդյունքներ չեն տվել:
Վերը նշվածի հիման վրա նախապատրաստված նյութերը 15.03.2010թ. ուղարկվել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժին` նախաքննության:
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում, նշված բաժնի ավագ քննիչ Է.Պողոսյանի կողմից 25.03.2010թ. հարուցվել է թիվ 09107210 քրեական գործը` Անդրանիկ Բետիկյանից առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու փաստի առթիվ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Անդրանիկ Բատիկյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
26.03.2010թ. քրեական գործով տուժող Ա.Բետիկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը ծնունդով ֆրանսիացի է, հանդիսանում է ԱՄՆ քաղաքացի, սակայն ազգությամբ հայ է: 2001 թվականից բնակվում է ՀՀ-ում` երեխաների հետ միասին: Հայաստան գալով` իր հետ որոշակի գումար է բերել, ցանկանում էր ինչ-որ բիզնես դնել և կյանքի վերջին տարիների ընթացքում ապրել Հայաստանում: Այդ ժամանակ ծանոթացել է Արտակ Սիմոնյանի հետ, որը զբաղվում է անշարժ գույքի առքուվաճառքով: Ինքն Արտակին ասել է, որ իր հետ որոշակի գումար է բերել և ցանկանում է ինչ-որ բիզնես սկսել: Դրանից հետո, որքան հիշում է 2003թ. էր, Արտակն իրեն ասել է, որ Կոտայքի մարզի Ողջաբերդ գյուղում մարդ կա, որ պարտքով` 4.000/չորս հազար/ ԱՄՆ դոլար գումար է ցանկանում, որի դիմաց իր բնակարանը, որպես գրավ, առքուվաճառքի պայմանագրով կտա մեզ, որքանով հիշում է 3/երեք/ ամիս ժամաանկով: Ինքը համաձայնել է, այդպես էլ արել են: Այդ մարդը եկել է իրենց տուն, ինքը նրան տվել է 4.000 ԱՄՆ դոլար, և պայմանավորվել են, որ գումարը չտալու դեպքում նրա բնակարանը կմնա իրենց: Նշված ժամկետում այդ մարդը չի կարողացել այդ գումարը տալ, Արտակն այդ բնակաարնը վաճառել է, վերադարձրել իր 4.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, և որքան հիշում է` 5.00 ԱՄՆ դոլար էլ որպես շահույթ: Դրանից հետո ինքն Արտակին ավելի է վստահել: Գրեթե ամեն երեկո Արտակը գալիս էր իրենց տուն, և իրենք միասին քննարկում են, թե ինչ բիզնես կարելի է բացել: Այդ ընթացքում Արտակն իրենից պարտքով խնդրել է 1.000/մեկ հազար/ ԱՄՆ դոլար` որպեսզի իր մեքենան փոխարինի ավելի լավի, ինքը նրա խնդրանքը չի մերժել, տվել է այդ գումարը, որն Արտակը ժամանակին վերադարձրել է: Մինչև 2006 թվականն այլ գործարք Արտակի հետ ինքը չի կատարել:
2006 թվականի դեկտեմբեր ամսին Արտակն իրենց տուն է եկել մի տղայի հետ, որին ներկայացրել է որպես իր ընկեր, անունը` Կարեն, ասաց, որ նա ունի տաքսի ծառայություն և հողատարածք: Տաքսի ծառայության մեքենաները թարմացնելու համար իրեն գումար է անհրաժեշտ, որի դիմաց պատրաստ է առքուվաճառքի պայմանագրով, որպես գրավ, դնել իր հողամասը: Ինքն ասել է` գնանք հողատարածքը տեսնենք, նոր որոշենք` գումարն արժե տալ, թե ոչ: Արտակն իրեն համոզել է, ասել, որ Կարենի հողատարածքը շատ թանկանոց է, իսկ ինքն ուզում է ընդամենը 15.000/տասնհինգ հազար/ ԱՄՆ դոլար: Մինչև Կարենի հետ` Արտակի` իրենց տուն գալը նշված խոսակցությունն իր ու Արտակի միջև եղել է: Այդ օրվա խոսակցությունից հետո Արտակը եկել է իրենց տուն, և իրենք երկուսով, առանց Կարենի, գնացել են Պտղնի գյուղի սկզբնամաս, Արտակն իրեն ցույց է տվել դատարկ հողակտոր, և ասել, որ դա Կարենի հողատարածքն է, ասել, որ այդ հողը շատ թանկ արժե, և ավելի լավ կլինի, որ Կարենը նշված ժամկետում այդ գումարը չտա, որ իրենք կարողանան այդ հողը վաճառել և շահույթ ստանալ: Դրանից հետո, 2006 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ինքը, Արտակը, Կարենը գնացել են նոտարական գրասենյակ, այնտեղ են եղել նաև մի կին և մի տղա, որոնց ինքը տեսնում է առաջին անգամ, իր հարցին, թե նրանք ովքեր են, Կարենը պատասխանել է, որ իր բարեկամներն են, ուղղակի հողատարածքն իրենց անունով է: Իրենք նոտարի մոտ կնքել են առուվաճառքի պայմանագիր, հետո Արտակի ու կարենի հետ գնացել իրենց տուն, որտեղ էլ ինքը Կարենին տվել է 15.000/տասնհինգ հազար/ ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց Կարենը գրել է ստացական և պարտավորվել 3/երեք/ ամիս հետո վերադարձնել: Դրանից հետո Արտակի հետ գնացել են Կադաստր, որտեղ այդ հողատարածքը գրանցել են իր անունով և ստացել է սեփականության վկայական:
Դրանից հետո Արտակի հորդորներով, ինքը Կարենին ստացականով տվել է 2007 թվականի հունվարի 17-ին 10.000/տաս հազար/ ԱՄՆ դոլար, նույն թվականի հունվարի 25-ին իր տանը` նորից ստացականով Կարենին տվել է ևս 10.000/տաս հազար/ ԱՄՆ դոլար, այնուհետև` նույն թվականի մայիսին Կարենին ստացականով տվել է ևս 5.000/հինգ հազար/ ԱՄՆ դոլար: Ինքը չէր ցանկանում այդ գումարները տալ, սակայն ամեն անգամ իրեն համոզում էր Արտակը, որը իրեն ասում էր Կարենը շատ լավ տղա է, անպայման գումարները հետ կտա, իսկ եթե անգամ չտա, իրենք մտահոգվելու բան չունեն, կվաճառեն հողատարածքը, իրենց շահույթը կստանան: Այդպես ինքը Կարենին ստացականով տվել է 40.000/քառասուն հազար/ ԱՄՆ դոլար:
Կարենին գումարները տալուց հետո 2007 թվականի հուլիս ամսին Արտակն իրենց տուն է գնացել իր մյուս ընկերոջ հետ, որին ներկայացրել է Մնացական Խաչատրյան տվյալներով: Արտակը նրան ներկայացրել է որպես իր ընկեր և ասել, որ նա ունի ավտոլվացման կետ, որ նրան գումար է անհրաժեշտ և եթե հնարավոր է, նրան օգնենք նույն պայմանով` պետք է գումարը տանք նրան, նա իր Զովունիում հողը պետք է որպես գրավ գումարի դիմաց առքուվաճառք կատարի իր /Անդրանիկ Բետիկյանի/ անունով: Ինքն Արտակի և Մնացականի հետ գնացել է Նորք, որտեղ նա ցույց է տվել ավտոլվացման կետը և ասել, որ դա իրենն է, պետք է վերանորոգի և նոր ապրանքներ բերի: Դրանից հետո Արտակի հետ, սակայն առանց Մնացականի, գնացել են Զովունի: Արտակը ճանապարհի ձախ եզրին ցույց է տվել մի դատարկ հողատարածք և ասել, որ դա Մնացականինն է, իսկ ամբողջ ճանապարհին ասում է, որ այդ հողը շատ թանկ արժե, և ավելի լավ կլինի, որ Մնացականը գումարը չտա:
Ինքը կրկին, վստահելով Արտակին, Մնացականի հետ նոտարական գրասենյակում առքուվաճառք կնքելուց հետո գնացել են իրենց տուն, և ինքը նրան /Մնացականին/ տվել է 25.000 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց Մնացականը գրել է ստացական, և գումարը ստանալուց հետո Արտակը և Մնացականը գնացել են: 2007 թվականի օգոստոսի 15-ին ինքը ստացել է նշված հողատարածքի սեփականության վկայականը:
Այդ նույն երեկոյան Արտակը և Կարեն Սարգսյանը գնացել են իրենց տուն: Նրանց միասին տեսնելուց ինքը զարմացել է և միանգամից Կարենից պահանջել իր գումարները, սակայն Կարենը կրկին իրենից խնդրել է 10.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը չի համաձայնել, սակայն Արտակը նորից է համոզել իրեն, և արդյունքում ինքը Կարենին տվել է ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց Կարենը գրել է ստացական և նշել, որ իրենից վերցրել է 50.000 դոլար գումար:
2007 թվականի սեպտեմբեր ամսին Արտակն իր ընկեր Մնացականի հետ կրկին եկել և խնդրել է ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար, դեռևս նախկին 25.000 դոլար գումարը չվերադարձրած: Կրկին Արտակին վստահելով` ինքը Մնացականին տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
2007 թվականի նոյեմբեր ամսին իր տուն է եկել Արտակը մեկ այլ ընկերոջ հետ, որը ներկայացել է Արտակ Աղամալյան տվյալներով: Արտակն իրեն ասել է, որ իր ընկերոջը 30.000 դոլար գումար է պետք, որպեսզի իր բիզնեսը զարգացնի, և ասել, որ կրկին կարող է հողատարածք թողնել գրավ, նշել, որ նրա հողը գտնվում է Պտղնի գյուղում` հենց Կարենի հողի կողքին, ասել, որ դա շատ թանկարժեք հողատարածք է և մտահոգվելու ոչինչ չկա: Ինքը և Արտակը, առանց նրա ընկերոջ, գնացել են Պտղնի գյուղ, որտեղ Արտակը նախկինում իրեն ցույց տված Կարենի հողից մի փոքր հեռու, կրկին ճամփեզրին, ցույց է տվել մի հողատարածք և ասել, որ դա արժե մոտ 80.000-90.000 ԱՄՆ դոլար, և ամբողջ ճանապարհին Արտակն իրեն համոզում էր, որ արժե գումարը տալ, որ դա ընդամենը 30.000 ԱՄՆ դոլար է, և եթե նա չկարողանա գումարը վերադարձնել, իրենց համար շատ ավելի լավ կլինի: Արտակը նաև իրեն ասել է, որ արդեն հետաքրքրվում է նախկին հողերի վաճառքով, և եթե նորություն լինի, ինքն անպայման կտեղեկացնի: Կրկին վստահելով Արտակին, ինքը 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ին Արտակ Սիմոնյանի և նրա ընկեր Արտակ Աղամալյանի հետ գնացել են Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակ, որտեղ առքուվաճառքի պայմանագիրը կնքելուց հետո եկել են իրենց տուն, և ինքն Արտակ Աղամալյանին տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար, որն իր ձեռագրով գրել է համապատասխան ստացական:
2008 թվականի փետրվար ամսին իր տուն են եկել Արտակը և Մնացական Խաչատրյանը: Մնացականը հայտնել է, որ իր գործերը դեռևս չի ավարտել, կրկին իրեն փող է անհրաժեշտ, և կարող է դրա դիմաց որպես գրավ թողնել իր մյուս հողը, որը գտնվում է իր նախկին հողի կողքին: Նա այդ ժամանակ իրենից խնդրել է 25.000 ԱՄՆ դոլար: Դրա հաջորդ օրն ինքը Արտակի և Մնացականի հետ գնացել են Զովունի, որտեղ Մնացականը և Արտակն իրեն ցույց են տվել նրա նախկին հողի կողքին գտնվող մի հողատարածք, և հայտնել, որ դա շատ արժեքավոր հողատարածք է: 2008 թվականի փետրվարի 07-ին նրանց հանդիպել է Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում, որտեղ առքուվաճառքի պայմանագիրը կնքելուց հետո եկել են իրենց տուն, և ինքը Մնացականին տվել է 25.000 ԱՄՆ դոլար, որը դրա դիմաց գրել է ստացական, և 2008 թվականի փետրվար ամսվա դրությամբ Մնացական Խաչատրյանի գումարը կազմել է 60.000 ԱՄՆ դոլար:
2008 թվականի մարտ ամսին իր տուն են եկել Արտակը և Կարեն Սարգսյանը: Ինքը սկզբում մտածել է, որ Կարենն իր 50.000 ԱՄՆ դոլար պարտքն էր վերադարձրել, քանի որ, ըստ պայմանավորվածության, նա պետք է վերադարձներ 2008 թվականի մարտ ամսին, սակայն Կարենն ասել է, որ չի կարողանում գումարները վերադարձնել, և եթե կարողանա գումարները վերադարձնել` նրան հարկավոր են գումարներ: Այդ ժամանակ խոսակցությանը միջամտել է Արտակը և ասել, որ տեսնում ես, որ գումարը չես կարողանում վերադարձնել, հողերը կծախենք մի բան էլ կկիսվենք: Արտակն իրեն խնդրել է, որ եթե գումար կա, օգնեմ, թող գործերը լավանա, նաև ասաց, որ հարկավոր է 16.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն ասաց, որ կրկին նա հող ունի, որը կարող է գրավադնել այդ գումարի դիմաց: Հաջորդ օրը` մարտի 02-ին ինքը և Արտակը գնացել են Աշտարակ, որտեղ ՊԱՏ-ից մոտ 200 մետր ներքև, դեպի Երևանի կողմը, ճանապարհի եզրին Արտակն իրեն ցույց է տվել մի դատարկ հողատարածք, և ասել, որ դա շատ թանկարժեք է, որ արժե Կարենին դրա համար տալ 16.000 ԱՄՆ դոլար: 2008 թ մարտի 04-ին գնացել են Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակ, որտեղ եկել է նաև Սերգեյ անունով մի մարդ, և իր հարցին, թե նա ով է, Կարենը ասել է, որ իր բարեկամն է, և հողը նրա անունով է: Առքուվաճառքը կնքելուց հետո գնացել են տուն, որտեղ Կարենին տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար գումար, և նրա ընդհանուր պարտքը կազմել է 66.000 ԱՄն դոլար:
2008 թվականի մարտի 12-ին Արտակ Սիմոնյանը դիմել է իրեն և խնդրել է, որ իրեն պարտքով տա 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար` իր անձնական կարիքների համար: Ինքը նրան չի մերժել և այդ գումարը տվել է, որի դիմաց նա իր մոտ թողել է <<Ջիպ>> մեքենան` առանց ձևակերպման, դրանից 2 օր անց եկել և ասել է, որ արդեն հաճախորդ կա մեքենան պետք է գնի, դրանից իր գումարը տա, սակայն մինչև օրս չի տվել: Ինքն Արտակի հետ կապի մեջ եմ եղել մինչև 2009 թվականի մայիս ամիսը, որից հետո, ըստ իր տեղեկությունների` նա գտնվում է Ֆրանսիայում:
Քրեական գործով տուժող Ա.Բետիկյանի 26.03.2010թ. տված սույն ցուցմունքի արձանագրության համաձայն` տուժող Ա.Բետիկյանը վերջում հայտնել է, որ այժմ հոգնել է, խնդրել է հարցաքննությունը դադարեցնել, ասելով, որ <<այն կշարունակեմ հաջորդ Ձեր կանչի դեպքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 1-ին հոդվածի 1-ին մասի 1-ին պարբերության համաձայն` Հայաստանի Հանրապետության տարածքում քրեական գործերով վարույթի կարգը սահմանվում է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ, Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով, սույն օրենսգրքով, Հայաստանի Հանրապետության Դատական օրենսգրքով և դրանց համապատասխան ընդունված այլ օրենքներով: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարության օրենսդրությամբ սահմանված վարույթի կարգը պարտադիր է դատարանների, հետաքննության, նախաքննության և դատախազության մարմինների, ինչպես նաև դատավարության մասնակիցների համար:
Օրինականության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները:
Քրեական գործի արդարացի քննության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը:
Ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցների վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության խնդիրների, քրեական գործի արդարացի քննության, ապացույցների ուժի, ապացույցների ստուգումը, գնահատումը կանոնակարգող ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, հանգում է այն համոզման, որ նախաքննական մարմինը չի ձեռնարկել բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ հետազոտման համար, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելիս, թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 126-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջների խախտումներ, թերի, միակողմանիորեն է գնահատել քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, ինչի արդյունքում` թույլ է տրվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա:
Այսպես, ինչպես նշվեց վերևում, քրեական գործով տուժող Ա.Բատիկյանի 26.03.2010թ. տված սույն ցուցմունքի արձանագրության համաձայն` տուժող Ա.Բատիկյանը վերջում հայտնել է, որ այժմ հոգնել է, խնդրել է հարցաքննությունը դադարեցնել, ասելով, որ <<այն կշարունակեմ հաջորդ Ձեր կանչի դեպքում>>:
Սակայն դրանից հետո Անդրանիկ Բատիկյանը, ըստ քրեական գործի նյութերի, տուժողի կարգավիճակով այլևս չի հարցաքննվել, այսինքն` որպես տուժողի նրա հարցաքննությունը փաստացի մնացել է թերի:
Քրեական գործով տուժող ճանաչվելուց շուրջ 6/վեց/ ամիս անց` 2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 09107210 քրեական գործով Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, այն բանի համար, որ նա զբաղվել է վաշխառությամբ, և այն կատարելով որպես արհեստ, Արտակ Սիմոնյանից, Արշալույս Սարգսյանից, Հրայր Հակոբյանից, Արամ Մնացականյանից, Ռուբեն Մարիկյանից ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով ստացել է գումարներ:
Եվ նախաքննական մարմինը, և ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի` որպես տուժողի, տված ցուցմունքներին չեն անդրադարձել և իրավական գնահատական չեն տվել, կարծես քրեական գործում նման ցուցմունքներ ընդհանրապես չեն էլ եղել:
22.10.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննության ժամանակ Ա.Բետիկյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, և հայտնել է, որ օգտվելով իր իրավունքից, այժմ չի ցանկանում ցուցմունք տալ:
02.11.2010թ. որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ Ա.Բետիկյանը վերստին հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, Արտակ Սիմոնյանին, Արշալույս Սարգսյանին, Արամ Մնացականյանին, Ռուբեն Մարիկյանին ճանաչում է, նրանցից ոչ մեկին ինքը տոկոսով գումարներ չի տվել, այլ տվել է պարտք` օգնության կարգով: Նույն ցուցմունքում մեղադրյալ Ա.Բետիկյանը նաև հայտնել է, որ ինքն այդ մասին տվել է մանրամասն ցուցմունքներ որպես տուժող հարցաքննության ժամանակ, չկրկնվելու համար պնդում է իր տված ցուցմունքները:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով, մասնավորապես, Ա.Բետիկյանի հետ առերես հարցաքննվելու ընթացքում սույն գործով տուժող ճանաչված Կ.Սարգսյանը հայտնել է, որ ինքն Ա.Բետիկյանի հետ ծանոթացել է Ա.Սիմոնյանի միջոցով: Արտակ Սիմոնյանը Կարեն Սարգսյանին ասել է, որ իրեն գումար է անհրաժեշտ, բայց քանի որ ինքն աշխատում է Ա. Բետիկյանի մոտ, Ա.Բետիկյանը իրեն գումար չի տա: Խնդրել է Կարենին, որ ներկայանա որպես հողի տեր, ցույց է տվել այդ հողի տեղը: Նույն ցուցմունքում Կարեն Սարգսյանը հայտնել է, որ հետո է իմացել, որ Արտակն իրեն ուրիշ հող է ցույց տվել, այլ տեղ, ավելի խորն ընկած տարածք: Արտակն իրեն ասել է, որ այդ հողի արժեքը 100.000 ԱՄՆ դոլար է, ինքը /Արտակը/ չի ուզում այդ հողը վաճառել, ուզում է գրավադրել այն: Ինքն Արտակի հետ եկել է Ա.Բետիկյանի տուն, որտեղից, իր հիշելով, նույն օրը գնացել են Ավանի նոտարական գրասենյակ, կատարել առքուվաճառքի պայմանագիր, նորից եկել Ա.Բետիկյանի տուն, որտեղ Ա.Բետիկյանը գրավադրված հողի դիմաց իրեն է տվել 15.000 ԱՄՆ դոլար` ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Ինքն Ա.Բետիկյանին ասել է, որ ամեն ամիս Արտակը կբերի և իրեն կտա տոկոսները: Դուրս գալով տնից` ինքն ամբողջ գումարը տվել է Արտակին:
Ա.Բետիկյանի հետ առերես հարցաքննվելու ընթացքում սույն գործով տուժող ճանաչված Կ.Սարգսյանը ցուցմունք է տվել, որ այս եղանակով ինքն Ա.Բետիկյանից վերցրել է <<հերթականությամբ 10.000, 10.000, 5.000, 10.000 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց գրել է ստացական այն մասին, որ գումարի դիմաց գրավադնում է իր հողը և գումարը չվճարելու դեպքում այդ հողը մնում է իրեն/Ա.Բետիկյանին/:
Դրանից հետո, իր հիշելով, Արտակն իրեն ասել է, որ հող ունի, ուզում է գրավադրել Ա.Բետիկյանի մոտ, և իրեն խնդրել է, որ այդ հողը ներկայացնի որպես իր հող` ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով Ա.Բետիկյանի մոտ գրավադրելու համար: Ինքը չի հիշում, թե որ նոտարական գրասենյակում են կնքել առքուվաճառքի պայմանագիրն Ա.Բետիկյանի անունով, և այդ օրն Ա.Բետիկյանն Արտակի ներկայությամբ իրեն տվել է 16.000 ԱՄՆ դոլար, ինքը նորից գրել է ստացական, գումարը վերցնելուց և տնից դուրս գալուց հետո ինքն ամբողջ գումարը տվել է Արտակին:
Նշված ցուցմունքում Կարեն Սարգսյանը նաև նշել է, որ վերցված բոլոր գումարներն ինքը տվել է Արտակին և դրանից ոչ մի շահույթ չի ստացել:
Սույն առերես հարցաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանը հերքել է իր կողմից տոկոսով գումար տալու հանգամանքը, նաև ավելացրել, որ Արտակն իր մոտ բրոքեր չի աշխատել/իր կողմից Ա. Բետիկյանից անձամբ գումարներ չվերցնելու հանգամանքն Արտակ Սիմոնյանը պատճառաբանել է այն հանգամանքով, որ աշխատում է Ա.Բետիկյանի մոտ և այդ պատճառով վերջինս իրեն գումար չի տա/, ինքը /Ա.Բետիկյանը/ նրան /Արտակին/ ճանաչել է որպես բրոքեր: Միևնույն ժամանակ, սույն հարցաքննության մեջ ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանը հայտնել է, որ Արտակն իրեն ասել է, որ իբր Կարենը տաքսի սերվիզ ունի, գումար է անհրաժեշտ տաքսի սերվիզի ավտոմեքենաները թարմացնելու համար, նաև Արտակն իրեն ասել է, որ Կարենն ունի նաև հող, որը կարող է գրավ թողնել` գումարի դիմաց: Արտակն իրեն /Ա.Բետիկյանին/ նաև ասել է, որ ինքը /Ա.Բետիկյանը/ մտածելու բան չունի, և եթե գումարը չկարողանա հետ վերադարձնել, նրա թանկարժեք հողը կմնա իրեն/Ա.Բետիկյանին/: Ինքն էլ համաձայնել է և առքուվաճառքի պայմանագիրը կնքելուց հետո իր տանն իրեն /Կարենին/ տվել գումարները: Ա.Բետիկյանը նաև նշել է, որ այս դրվագով <<գրավադրված>> հողն Արտակն իրեն ցույց է տվել առանց Կարենի:
Այնուհետև, սույն առերես հարցաքննության ժամանակ, պատասխանելով Ա.Բետիկյանի հարցին, թե եթե ես ձեզ տոկոսով գումարներ եմ տվել, ինչու չեք հայտնել ոստիկանություն, Կ.Սարգսյանը պատասխանել է. <<Ես այդ մասին հայտնել եմ իմ ցուցմունքում>>, պատասխանելով Ա.Բետիկյանի հաջորդ հարցին, թե ես նկատի ունեմ ոչ թե հիմա, այլ նշված երկու տարիների ընթացքում ինչու չեք դիմել ոստիկանություն, Կ.Սարգսյանը պատասխանել է. <<քանի որ ես ընդհանրապես շահագրգռվածություն չեմ ունեցել գումարի հետ կապված և տոկոսներն էլ ես չեմ տվել, ուստի ինձ չի հետաքրքրել այդ ամենը և դրա համար չեմ դիմել ոստիկանություն: Պատասխանելով Ա.Բետիկյանի այն հարցին, թե եթե շահագրգռվածություն չեք ունեցել, ինչու երկու տարի գումարներ եք վերցրել ինձնից և տվել Արտակ Սիմոնյանին, Կ.Սարգսյանը պատասխանել է. <<Ես ոչ մի շահագրգռվածություն չեմ ունեցել, ուղղակի լավություն եմ արել Արտակին: Արտակն ինչպես խաբել է ինձ, այնպես էլ խաբել է քեզ:>>:
Պատասխանելով քննիչի այն հարցին, թե ինչ խաբեության մասին է խոսքը, Կ.Սարգսյանը պատասխանել է բառացիորեն հետևյալը. <<Ես նկատի ունեմ որ Արտակն ինձ և պարոն Բետիկյանին ցույց է տվել այլ հող և վաճառել ուրիշ հող: Այդ մասին ես իմացել եմ, երբ ինձ հարցաքննության ժամանակ հարց են տվել և իմացել եմ այդ մասին այդ հարցից>>:
Սույն հարցաքննության ժամանակ Կ.Սարգսյանը Ա.Բետիկյանին հարցեր չի ունեցել:
Ճիշտ նույն <<ձեռագիրն>> է գործել Մնացական Խաչատրյանի պարագայում:
Ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի և Մ.Խաչատրյանի առերես հարցաքննության ժամանակ, պատասխանելով քննիչի հարցին, թե Ձեզ հետ առերես հարցաքննվող Մ.Խաչատրյանին ճանաչում եք, եթե այո` ապա որտեղ, ինչ պայմաններում, Ձեզ հետ առերես հարցաքննվող Մնացական Խաչատրյանը Ձեզանից գումարներ վերցրել է, թե ոչ, եթե այո, ապա` նրան ինչ պայմաններով եք գումարներ տվել, ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանը պատասխանել է. <<Ինձ հետ առերեսվող Մնացական Խաչատրյանին ճանաչում եմ 2006-2007թթ. ընթացքում Արտակ Սիմոնյանի միջոցով, Արտակն ինձ ծանոթացրեց Մնացականի հետ որ նրան գումար տամ: Մնացականի հետ թշնամական հարաբերություններ չունեմ: Արտակը եկավ մեր տուն և ինձ ասաց, որ շատ մոտիկ ընկերս է ուզում 25.000 ԱՄՆ դոլար, որ իր բիզնեսի` ավտոլվացման համար արտասահմանից մեքենաներ առնի ավելի շատ հաճախորդների համար, և ես էլ տվի մեկ կամ երկու ամսվա համար, և մինչև հիմա այդ փողը չեմ ստացել: Մի քանի ժամանակ անց Մնացականը և Արտակը նորից եկան, որ փողը բերեն, և տեսա, որ վերադարձնելու փոխարեն նորից փող խնդրեցին` 25.000 ԱՄՆ դոլար: 25.000 ևս տվի, 50.000-ի դիմաց զալոգ տվեց երկու հողամաս, իսկ 10.000-ի դիմաց` ոչ մի բան, քանի որ Արտակն ինձ ասաց, որ մի մտածի, հողերը միասին` հարյուր հազար արժի: Պատասխանելով քննիչի հաջորդ հարցին, թե գումարները վերցնելուց առաջ Մնացական Խաչատրյանը Ձեզ հետ խոսել է կամ պատմել է իր բիզնեսի մասին, թե այդ մասին ասում էր Արտակ Սիմոնյանը, Ա.Բետիկյանը պատասխանել է. <<Մնացականի բիզնեսի մասին Արտակն էր պատմում ու ներկայացնում, իսկ Մնացականն այդ ամենը հաստատում էր, ես որ բիզնեսով հետաքրքրվում էի, ասի գնանք և բիզնեսը նայենք և գնացինք և տեսանք: Երեքս միասին գնացինք Նոր-Նորք, որտեղ Մնացականը ցույց տվեց իր ավտոլվացման կետը և ներկայացրեց, որ դա իրենն է:>>:
Նույն հարցի վերաբերյալ Մ.Խաչատրյանը առարկել է, հաստատել, որ հողի գրավի դիմաց գումարը իրեն տրվել է տոկոսով, այդ մասին ինքը գրել է ստացական:
Մինույն ժամանակ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ուշադրություն է դարձնում նույն հարցի վերաբերյալ Մնացական Խաչատրյանի ցուցմունքների դրվագին` ավտոլվացման կետի մասով: Մնացական Խաչատրյանը հայտնել է, որ <<… մի քանի օր անց Արտակը զանգահարեց ինձ և ասաց, որ ուզում է հանդիպել, և նկարագրեց Նորքի, չեմ հիշում բենզալցակայան էր, թե ավտոլվացման կետ: Ես գնացի այնտեղ կանգնեցի մայթեզրին և սպասեցի իրենց: Իրենք եկան, մտան տարածքի բակ, ես էլ մտածեցի, որ սա Անդրանիկի հերթական կոլեկցիան է, իրենց հետևից ես մոտեցա, հարցրեցի, ինչ կա Արտակ, Արտակն ինձ պատասխանեց, որ մի քանի օրից կզանգի …>>:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ուշադրության է արժանացնում այն հանգամանքը, որ Մնացական Խաչատրյանը ցանկանում էր լռությամբ շրջանցել ավտոլվացման կետի դրվագը:
Սույն հարցաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանը նորից հերքելով իր կողմից տոկոսով գումարներ տալու հանգամանքը, ավտոլվավացման կետի վերաբերյալ բառացիորեն ասել է. <<Ինչ որ ասեց, որ իրենը չի ավտոլվացման կետը, սուտ է խոսում, ինքն էլ, Արտակն էլ ասացին, որ Մնացականի բիզնեսն է>>:
Այնուհետև, պատասխանելով քննիչի հարցերին, ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանը Մ.Խաչատրյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում նշել է, որ Մնացականը, Արտակն իրեն տարել են Զովունի, ցույց տվել այդ հողերը, ասել, որ դա Մնացականինն է:
Պատասխանելով քննիչի հարցին, թե գումարները վերցնելուց առաջ կամ այդ ընթացքում Մ.Խաչատրյանն ասեց, որ հողերը, որ ներկայացնում է, իրենը չէ, այլ մեկ այլ անձի, Ա.Բետիկյանը պատասխանել է, որ <<Մնացականն ասել է, որ Զովունու հողերը իմս է>>, որին ի պատասխան, Մ.Խաչատրյանն ասել է. <<Ձեր հարցին պատասխանում եմ, որ ես այդպիսի բան չեմ ասել, այդ հողերը իմը չեն եղել…:>>:
Պատասխանելով քննիչի հարցին, թե երբևէ Ա.Բետիկյանին ասել եք, որ այդ հողատարածքները Ձերը չեն, Մ.Խաչատրյանը պատասխանել է. <<Ձեր հարցին պատասխանեմ, որ ինքը ոչ մի հարց չի տվել ինձ այդ հողի պատկանելիության մասին, և այդ հողերը լիազորագրերով էր, ես էլ մտածել եմ ինքը գիտի հողերը ում են պատկանում>>:
Նույն հարցաքննության մեջ Մ.Խաչատրյանը նաև ասել է. <<Մոռացա նշեմ, որ Թոնի` Անդրանիկը իր ցուցմունքում ասեց, որ ինձ դատի կտա, ես էլ ասել եմ, որ բոլորին կհավաքեմ և կապացուցեմ, որ տոկոսով փող է տալիս: …:>>, կամ` <<Ինքը ինձ չի հարցրել, իմ մտքով էլ չի անցել այդ մասին, որ ես ասեմ, որ իմ հողը չի: Ինքը բորբոքված բղավում էր և չէր թողնում խոսել>>:
Քննիչի մեկ այլ հարցի` գումարները վերցնելուց հետո գրել եք ստացական, որում նշել եք, որ Ձեր հողի դիմաց եք վերցնում այդ գումարները, այդ մասին ինչ կասեք, Մ.Խաչատրյանը պատասխանել է. <<Ինքը թելադրել է իր ուզած ձևով և ես մեխանիկորեն գրել եմ, ինչպես նաև թելադրում է գումարը 5 տոկոսով տալու վերաբերյալ այլ ստացական>>: Նույն հարցին Ա.Բետիկյանը պատասխանել է. <<Մնացականն ինձ ասեց, որ այդ երկու հողերը իմս է, ինչ վերաբերում է ստացականներին, ինքը իր ձեռքով գրեց և իր բառերով: …:>>:
Պատասխանելով Ա.Բետիկյանի հարցին, թե երբ դու եկար Արտակի հետ միասին ինձանից վերցրեցիր ընդհանուր 60.000 ԱՄՆ դոլար, այդ գումարից Արտակ Սիմոնյանին ինչքան գումար եք տվել, Մ.Խաչատրյանը պատասխանել է. <<Ամբողջ գումարը տվել եմ Արտակին, բացի հողի գումարից: Հողերի գումարները կազմում են մոտ 14-15000 դոլար, որը տվել եմ հողերի տիրոջը:
Այնուհետև Ա.Բետիկյանը հարցրել է Մ.Խաչատրյանին, թե Դուք Արտակ Աղամալյանին ճանաչում եք, թե ոչ, եթե ոչ, ապա ինչ հիմքով եք լիազորագիր տվել, որին Մ.Խաչատրյանը պատասխանել է. <<Արտակ Աղամալյանին չեմ ճանաչել, Արտակ Սիմոնյանն ինձ տվել է Արտակ Աղամալյանի անձնագրի տվյալները, և ասել, որ Դուք, այսինքն` Անդրանիկը, այդպես էր ուզում>>:
Նշված ձևով է կատարվել նաև Արտակ Աղամալյանի դրվագով ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանից Պտղնի գյուղի 2 այգ. զանգվածի 12 թաղ. թիվ 8 հասցեում գտնվող 0,05հա բնակավայրերի նշանակության հողատարածքը առքուվաճառքի պայմանագրով որպես գրավ թողնելու և ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանից 30.000 ԱՄՆ դոլար վերցնելը:
Այս դրվագով նույնպես, ըստ Ա.Աղամալյանի ցուցմունքի` Ա.Սիմոնյանը խնդրել է իրեն, որպեսզի իր ընկերոջ անվամբ հողամասը լիազորագրով տան իր անվամբ, և ինքն այդ հողամասը վաճառի ինչ-որ ամերիկահայի` նրանից տոկոսով գումար վերցնելու համար: Իր միջոցով ամերիկահայից տոկոսով գումարներ վերցնելը Արտակը/Սիմոնյան/ պատճառաբանել է այն հանգամանքով, որ ինքը նախկինում շատ գումարներ է վերցրել ամերիկահայից, և վերջինս իրեն չի վստահում: Արտակն իրեն ասել է, որ այդ հողատարածքն արժե 80.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ ինքը պետք է վերցնի 30.000 ԱՄՆ դոլար: Արտակը նաև իրեն ասել է, որ եթե այդ գումարը /30.000 ԱՄՆ դոլարը չկարողանա հետ վերադարձնել, ինքը /Արտակ Աղամալյանը/ որևէ խնդիր չի ունենա, քանի որ այդ հողամասը կմնա այդ ամերիկահային: Ինքը սկզբից չէր համաձայնվել, սակայն Արտակն իրեն համոզել է, որ ինքը այդ ամերիկահայի հետ միասին գործ է անում: Հետո Արտակն իր ընկերոջ, որի անունով է այդ հողը, պետք է գային, իրեն վերցնեին, միասին գնային նոտար` հողատարածքն իր անունով ձևակերպելու: Դրանից մի քանի օր անց Արտակը, երկու այլ անձանց հետ, որից մեկի անունը եղել է Մնացական, իսկ մյուսինը չի հիշում, եկել են, իրեն վերցրել, տարել ցույց են տվել այդ հողատարածքը, որը գտնվում է Աբովյանի ՊԱՏ-ի` դեպի Երևան շրջադարձի շրջակայքում: Հողատարածքը տեսնելուց հետո գնացել են Ավանի նոտարական գրասենյակ, ինքը ստորագրել է Մնացականի` իր անվամբ տրված լիազորագիրը, որից հետո Մնացականը և նրա ընկերը գնացել են: Դրանից հետո ինքը Արտակի հետ միասին եկել են, Թոնիին/ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին/ վերցրել, գնացել Նոր Նորքի նոտարական գրասենյակ, որտեղ կրկին Արտակը բոլոր թղթաբանությունը արել է, այնուհետև իրենք ստորագրել են, որից հետո եկել են Թոնիի տուն, որտեղ Թոնին իրեն տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց ինքը տվել է ստացական, որ գումարը չվերադարձնելու դեպքում այդ հողատարածքը մնալու է Թոնիին: Ստացած ամբողջ գումարը` 30.000 ԱՄՆ դոլար, ինքը տվել է Արտակ Սիմոնյանին:
Պատասխանելով քննիչի հարցին, թե Ա.Բետիկյանից վերցրած այդ գումարը` 30.000 ԱՄՆ դոլար, երբ ինքը տվել է Արտակ Սիմոնյանին, վերջինս իրեն այդ գումարից որևէ գումար չի տվել, Արտակ Աղամալյանը պատասխանել է, որ Արտակ Սիմոնյանը այդ գումարից իրեն որևէ գումար չի տվել, ավելին, Արտակ Սիմոնյանն իրենից 15.000 ԱՄՆ դոլար է ուզել պարտքով, ինքը չի տվել:
Պատասխանելով քննիչի այն հարցին, թե ինչն է պատճառը, որ Անդրանիկին ստեցիք, թե գումարը վերցնում եք Ձեզ համար և որ այդ հողատարածքը պատկանում է Ձեզ, Արտակ Աղամալյանը պատասխանել է. <<Արտակի խնդրանքով եմ կատարել, դրա համար խաբել եմ Թոնիին, ու համոզված էի, որ ես այդտեղ խնդիր չեմ ունենա>>:
Պատասխանելով քննիչի հարցին, թե Արտակ Սիմոնյանին վերջին անգամ երբ եք տեսել կամ հանդիպել, Ա.Աղամալյանը պատասխանել է. <<Արտակին մոտ մեկ տարի է չեմ տեսել և նրանից ոչ մի տեղեկություն չունեմ, որքանով լսել եմ, նա պարտքերի պատճառով փախած է>>:
Նախաքննական մարմինը ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի և Ա.Աղամալյանի առերես հարցաքննություն չի կատարել, որը նա կատարել է Կ.Սարգսյանի և Մ.Խաչատրյանի պարագայում:
Ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի և Ա.Աղամալյանի առերես հարցաքննություն` ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքով իրեն մեղավոր չճանաչելու, որպես մեղադրյալ փաստացի ցուցմունք չտալու պայմաններում, կարևոր է Ա.Աղամալյանի ցուցմունքում նշած փաստերը ստուգելու առումով:
Վերը նշված բոլոր ցուցմունքները նախաքննական մարմնի, նախաքննության օրինականության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող մարմնի և ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից պատշաճ ստուգման և իրավական գնահատականի չեն արժանացել:
Ավելին, սույն քրեական գործի ամբողջ նախաքննության ընթացքում գործով ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանը ըստ էության մանրակրկիտ ցուցմունք է տվել միայն մեկ անգամ` 2010 թվականի մարտի 26-ին` որպես տուժող:
Որպես մեղադրյալ Ա.Բատիկյանը, իրեն մեղավոր չճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված հանցանքում, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ, նա, նորից իրեն մեղավոր չճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն մեղսագրված հանցանքում, հիմնականում պատասխանել է իր տանը խուզարկությամբ հայտնաբերված տետրերի, քրեական գործով այլ փաստաթուղթ ճանաչված փաստաթղթերի բովանդակության վերաբերյալ քննիչի հարցերին:
Նման պայմաններում ոչ նախաքննական մարմինը, ոչ ընդհանուր իրավասության դատարանը չեն անդրադարձել ամբաստանյալ Ա.Բատիկյանի` որպես տուժող տված վերը շարադրված ցուցմունքին:
Քրեական գործով նյութերի նախապատրաստման փուլում Արամ Ղուկասյանը 23.02.2010թ. բացատրություն է տվել այն մասին, որ գումարի կարիք ունենալու պատճառով որոշել էր վաճառել սեփականության իրավունքով իրենց պատկանող, իր մոր անունով գրանցված հողամասը: Ինքն իրենց շենքում վարձով ապրող հարևան Գուրգենի միջոցով տեղեկացել է, որ նրա /Գուրգենի/ ծանոթ Մնացականն ունի անշարժ գույքի առքուվաճառքի օֆիս: 2006 թվականի սեպտեմբերին Գուրգենն իրեն է փոխանցել, որքանով ինքը հիշում է, 091-52-84-39 հեռախոսահամարը, որպեսզի ինքը կապվի Մնացականի հետ` իր հողի առքուվաճառքի հարցով: Ինքը զանգել է այդ հեռախոսահամարով, պայմանավորվել են հանդիպել Պտղնի գյուղում, որտեղ գտնվում է իր հողամասը: Սեպտեմբերի վերջին ինքը հանդիպել է Մնացականի հետ Պտղնի գյուղում, ինքը ցույց է տվել հողամասը, և պայմանավորվել են, որ Մնացականը օգնի` հողամասը վաճառելու 5000-6000 ԱՄՆ դոլարով: 2006 թվականի դեկտեմբերի 01-ին կամ 02-ին Մնացականը իրեն զանգել է և ասել, որ գնորդը կա, գումարը պատրաստ է, մոտակա մեկ շաբաթվա ընթացքում պետք է հանդիպեն` առքուվաճառքի պայմանագիրը ձևակերպելու համար: 2006 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մայրը իրեն լիազորագիր է տվել, որպեսզի իր բացակայության ժամանակ հողամասը վաճառի: Հենց այդ օրը Մնացականը դարձյալ զանգել է իրեն և ասել, որ առավոտյան հանդիպենք նոտարում և կատարենք գործը: Դեկտեմբերի 05-ին հանդիպել են Աբովյանի նոտարական գրասենյակում: Բացի Մնացականից նոտարական գրասենյակ էին եկել մի տարեց տղամարդ, որը արտասահմանցի էր, և երկու իրեն հասակակից տղաներ: Մինչ նոտարական գրասենյակում իրենք կանգնած խոսում էին, նրանցից մեկը զբաղված էր առքուվաճառքի պայմանագիրը տպելու, փաստաթղթերը քսերոքս անելու գործով: Խոսակցության ընթացքում այդ երկու երիտասարդներից մեկը, որի անունը, որքանով հիշում է, Կարեն էր, իրեն ասել է, որ եթե գնորդը հարցնի իր և նրա կապի մասին, ինքը պատասխանի, որ իրենք քեռու-հորքուրի տղաներ են: Ինքը զարմացել է դրանից և հարցրել, թե ինչու: Այդ տղան ասել է, որ արտասահմանցի է, մենք նրան ասել ենք, որ հողը գնում ենք իմ բարեկամից: Այդքանից հետո մտել են նոտարի մոտ: Առքուվաճառքի պայմանագրի բովանդակությունն ընթերցվել է նոտարի կողմից, իրեն հարց է տրվել, թե ստացել է ամբողջ գումարը, որից հետո կնքել են առքուվաճառքի պայմանագիրը: Պայմանագրի մեջ հողի գինը տպված էր 5.500.000ՀՀ դրամ: Իր հարցին, թե ինչու է այդքան գրված, Մնացականը պատասխանել է, որ դա իրենց օֆիսի հաշվարկների հետ է կապված, գնորդն էլ ձայն չհանեց: Ինքը ստորագրել է պայմանագիրը, իր ձեռքով գրել, որ ստացել է հողի վաճառքի գումարը ամբողջությամբ` 5.500.000ՀՀ դրամ: Դեռ մինչև նոտարի մոտ մտնելը Մնացականը գնորդից վերցրել և իրեն է տվել 5.000 կամ 6.000 ԱՄՆ դոլար, ինչպես պայմանավորվել էին, չնայած թիվը կոնկրետ չի հիշում: Դրանից հետո իրենք բաժանվել են:
Պատասխանելով քննիչի հարցին, թե Դուք Ձեր հողակտորը վաճառել եք, թե որևէ մեկին տրամադրել եք, որ ինչ-որ գումարի դիմաց գրավ դնի, Ա.Ղուկասյանը պատասխանել է, որ ինքն իր հողակտորը ոչ մեկին չի տրամադրել, որ գրավ դնի, այդ մասին առաջին անգամ է լսում, իմ հողակտորը վաճառել եմ 5 կամ 6 հազար ԱՄՆ դոլարով, այդ հարցում իրեն օգնել է Մնացականը, որը զբաղվում էր անշարժ գույքի առքուվաճառքով:
Քրեական գործով նյութերի նախապատրաստման փուլում Զեփյուռ Նավասարդյանը 25.02.2010թ. բացատրություն է տվել այն մասին, որ ապրում է Կոտայքի մարզի Զովունի գյուղում: Աղջկան ամուսնացնելու նպատակով գումարի կարիք ունենալու կապակցությամբ իրենք որոշել են վաճառել Երևան Եղվարդ ավտոճանապարհի վրա գտնվող, սեփականության իրավունքով իրենց պատկանող 5.800մ2 հողատարածքից 3.000մ2 հողատարածքը: Իրենց գյուղի բնակիչ Կարենը, որի ազգանունը ինքը չգիտի, սակայն տան տեղը կարող է ցույց տալ, խոստացավ մեզ օգնել այդ հարցում/հողատարածքը վաճառելու/: Հուլիսի 10-ին, որքանով որ հիշում է, Կարենն իրենց ասել է, որ գնոդ է ճարել, սակայն նախապես զգուշացրել է, որ գնորդի հետ իրենք գործ չունեն, ինքն է լուծելու բոլոր հարցերը: Քանի որ գումարի կարիքը իրենց խեղդում էր, համաձայնվել են` իրենց հողակտորտ գնահատելով 1.700 ԱՄՆ դոլար: 2007 թվականի հուլիսի 13-ին, նախապես Կարենի հետ պայմանավորված լինելով, իրենք հանդիպել են Եղվարդի կադաստրում, ընտանիքի բոլոր անդամները տվել են իրենց համաձայնությունը հողը վաճառելու վերաբերյալ և իրենք վերադարձել են տուն: Եղվարդի կադաստրում Կարենից բացի եղել են նաև երեք իրենց անծանոթ տղամարդիկ, որոնց հետ իրենք չեն խոսել, որոնց անունները չգիտեն: 2007 թվականի հուլիսի 15-ին ընտանիքով գտնվում էին տանը, երբ իրենց տուն եկավ իր քրոջ տղան և փոխանցեց Կարենի հետ պայմանավորված վաճառած հողի գումարը` 1.700 ԱՄՆ դոլար, որից հետո իրենք Կարենին չեն հանդիպել, նրա հետ ոչ մի խոսակցություն չեն ունեցել, և այս պահին էլ իրենք չգիտեն, թե իրենց հողամասի վաճառված մասը ով է գնել և Կարենը ում է վաճառել կամ հողի հետ ինչ է արել:
Պատասխանելով քննիչի բանավոր հարցին, Զ.Նավասարդյանը բացատրության մեջ նշել է, որ ինքը կամ իր ընտանիքի անդամներից որևէ մեկը Մնացական Պետրոսի Խաչատրյան տվյալներով մարդու չեն ճանաչել, իրենք նրան լիազորագիր չեն տվել, որ իրենց փոխարեն հողի վաճառքի վերաբերյալ գործարք կատարի: Իրենց հողի առքուվաճառքի գործարքը կատարել է իրենց գյուղի բնակիչ Կարենը: Դրանից հետո մոտ 5 կամ 6 ամիս անց Կարենը գյուղի բնակիչների միջոցով մեզ լուր էր ուղարկել` առաջարկելով նույն գնորդին վաճառել նաև սեփաակնության իրավունքով մեզ պատկանող նշված հողակտորի մնացած մասը` առաջարկելով տարբեր գներ` 2700 դոլարից սկսած մինչև 4.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն մեզանից մերժում ստանալով, ձեռք է քաշել:
Պատասխանելով քննիչի հաջորդ հարցին, Զ.Նավասարդյանը նշել է, որ իրենք իրենց հողամասը վաճառել են իրենց գյուղի բնակիչ Կարենին, սակայն իրենք ոչ մեկին, այդ թվում` նաև Կարենին, չեն լիազորել իրենց հողամասը ինչ-որ գումարի դիմաց գրավ դնի: Իրենց հողի վաճառքից ստացած 1.700 ԱՄՆ դոլարը իրենք ստացել են, այն իրենց ուղարկել է Կարենը` իր քրոջ տղայի միջոցով:
Արամ Ղուկասյանի և Զեփյուռ Նավասարդյանի վերը նշված բացատրություններին ոչ նախաքննական մարմինը, ոչ ընդհանուր իրավասության դատարանը որևէ ձևով չեն անդրադարձել և իրավական գնահատական չեն տվել, նրանք չեն ընդգրկվել նաև դատակոչի ենթակա անձանց ցուցակում:
Նույն եղանակով է վաճառվել նաև Սերգեյ Դերձյանի` Աշտարակի` <<Վառոյի Ձորակ>> թաղամասում գտնվող 600մ2 հողակտորը, ըստ վերջինիս` նյութերի նախապատրաստման ընթացքում 01.03.2010թ. տված բացատրության` ինքը վաճառքը կատարել է Արտակ Սիմոնյանի միջոցով, Արտակի հետ եղել են ևս երկու անձ, որոնցից մեկը` տարեց արտասահմանցի, վաճառված հողի դիմաց ինքը ստացել է 5.500 ԱՄՆ դոլար, իր հողի գնորդին անձամբ չի ճանաչում, նրա հետ որևէ խոսակցություն չի ունեցել, այդ ամենը առանց իրեն արել է Արտակ Սիմոնյանը, նույնիսկ իր հողը գնորդին ցույց է տվել առանց իրեն:
Պատասխանելով քննիչի հարցին, թե Ձեր հողի առքուվաճառքի պայմանագրում որպես հողի վաճառքի գին նշված է 5.250.000 ՀՀ դրամ, և որ Դուք այն ամբողջությամբ ստացել եք, ինչ կասեք այդ մասին, Ս.Դերձյանը պատասխանել է, որ ինքը ստացել է 5.500 ԱՄՆ դոլար, երբ ինքը գործարքը կնքելու համար հասել էր նոտար, փաստաթղթերը Արտակ Սիմոնյանը արդեն պատրաստել էր, ինքը պայմանագիրը ստորագրել է առանց կարդալու, նաև նշել է, որ նոր է իմանում, որ պայմանագրի մեջ իր հողի գինը նշված է եղել 5.250.000 ՀՀ դրամ:
Ս.Դերձյանի վերը նշված բացատրությանը նույնպես ոչ նախաքննական մարմինը, ոչ ընդհանուր իրավասության դատարանը որևէ ձևով չեն անդրադարձել և իրավական գնահատական չեն տվել, նա նույնպես չի ընդգրկվել նաև դատակոչի ենթակա անձանց ցուցակում:
Վերը նշվածի համատեքստում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի` որպես տուժողի տված 26.03.2010թ. ցուցմունքը կարևորում է /առանց կանխորոշելու դրա արժանահավատ կամ անարժանահավատ լինելը/ նաև այն առումով, որ տարբեր են տուժողի և մեղադրյալի ցուցմունքների դատավարական ռեժիմները, մասնավորապես, ճիշտ ցուցմունք տալը տուժողի համար միայն պարտականություն է, իսկ ամբաստանյալի համար` միայն իրավունք, մեղադրյալը կամ ամբաստանյալը կարող է տալ ցանկաացծ բովանդակության ցուցմունք` առանց մտավախություն ունենալու, որ դա կարող է հետագայում շուռ գալ իր դեմ:
Բացի այդ, սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանը 26.03.2010թ. ցուցմունք էր տալիս որպես տուժող, սույն քրեական գործը հարուցվել է նրա դիմումի հիման վրա, և նշված ցուցմունքները տալուց նա որևէ պատճառ կամ մտավախություն չուներ, որ հետագայում կարող է փոխվել իր դատավարական կարգավիճակը:
Նախաքննական մարմինը և ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին մեղսագրված մեղադրանքի ծավալում Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի դրվագներով դրել են հետևյալ արարքները.
<<Այդ ամենից բացի, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Կարեն Սարգսյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 66.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 22.515.950 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 0.2406 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու ք. Աշտարակ ՙՎառոյի Ձորակ՚ թաղամասի 3-31 հա. վարելահողը և 2006թ. դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009թ. մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 793927.2 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 500715.4 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չկարողանալով ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 60.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 19.528.800 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.3 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.26 հա. վարելահողը և 2007թ. հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 721752 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 2.165.256 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը:Երբ Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա.Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 30.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 9.590.400 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 2 այգ. զանգվածի 12 թաղ. թիվ 8 հասցեում գտնվող 0.05 հա. բնակավայրերի նշանակության հողատարածքը և 2007թ. նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 360876 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1804380 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը ու ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել և Ա. Բետիկայնը տիրացել է հողատարածքին>>:
Քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումները` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի դրվագներով, չեն համապատասխանում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներին, այս մասով ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումները չեն համապատասխանում քրեական գործի փաստական հանգամանքներին:
Նախաքննական մարմնի և ընդհանուր իրավասության դատարանի վերը նշված եզրահանգումները` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի դրվագներով, արդյունք են քրեական գործով ձեռք բերված բավարար ապացույցների միակողմանի, ընտրողական գնահատման: Վերջինս էլ իր հերթին հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը որևէ փորձ չի կատարել իրավական գնահատության ենթարկելու Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի գործողությունները:
Եվ նախաքննական մարմինը, և ընդհանուր իրավասության դատարանը փորձ չեն կատարել պարզաբանելու սույն գործի ճիշտ լուծման համար շատ պարզ, բայց անչափ կարևոր մի հարցի.
- Այդ ինչպես պատահեց, որ Արտակ Սիմոնյանը, ինքը գտնվելով այդքան վստահալից հարաբերությունների մեջ ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի հետ, ինքը չէր փորձում իրեն անհրաժեշտ գումարներն անձամբ ստանալ ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանից:
- Այդ ինչպես պատահեց, որ նա այդ գումարները վերցնում էր իր ընկերներ Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի միջոցով.
- Ինչու Մնացական Խաչատրյանը, Կարեն Սարգսյանը, Արտակ Աղամալյանը, <<որևէ շահ չունենալով>> /ինչպես իրենք են պնդում/, համաձայնում են մտնել այդպիսի պատասխանատվության տակ` իրենց անունով հազարավոր և տասնյակ հազարավոր դոլարների արժեք ունեցող գործարքներ ձևակերպելով` խեղաթյուրելով իրական փաստերը գործարքի էական հանգամանքների վերաբերյալ.
- Ինչու էին Մնացական Խաչատրյանը, Կարեն Սարգսյանը, Արտակ Աղամալյանը տարբեր դրվագներով համաձայնում հանդես գալու որպես իրենց չպատկանող հողատարածքների սեփականատերեր, համաձայնում իրենց անուններով լիազորագրեր ձևակերպելու, իրենց չեղած կամ չպատկանող բիզնեսների մասին Արտակ Սիմոնյանի` ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին հավաստիացնելու փորձերին, ինչու չէին առարկում դրա դեմ.
- Ինչու էին ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին ցույց տալիս մի հողատարածք, բայց առքուվաճառքի պայմանագիր կնքում նշված հողատարածքից իր գնով տարբերվող բոլորովին այլ հողատարածքի նկատմամբ.
- Ինչու էին առքուվաճառքի առարկա հողատարածքների վերաբերյալ առքուվաճառքի պայմանագրերում նշում մեկ գին, հողի սեփականատերերին վճարում բոլորովին այլ գին.
- Ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին` վերը նշված հանգամանքների մասին արժանահավատ տեղեկություններ տրամադրելու դեպքում ինչքանով է ռեալ նրա կողմից թեկուզ և ՀՀ Կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսադրույքների կրկնապատիկը գերազանցող տոկոսներով գումարներ տրամադրելու հնարավորությունը.
Չպատասխանելով նշված հարցերին, ինչի վերաբերյալ հնարավորություն են տալիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, նման պայմաններում նախաքննական մարմինը 23.09.2010թ. որոշում է կայացրել թիվ 09107210 քրեական գործի` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի կողմից Անդրանիկ Բետիկյանից խաբեությամբ գումարներ հափշտակելու մասը կարճելու և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ /սակայն Արտակ Սիմոնյանին, Մնացական Խաչատրյանին, Կարեն Սարգսյանին, Արտակ Աղամալյանին որևէ մեղադրանք առաջադրված չի էլ եղել/:
Նախաքննական մարմնի և ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից վերը նշված հարցերին չպատասխանելը հանգեցրել է նրան, որ խախտվել են ՀՀ քրեական գործերով վարույթի կարգը ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 1-ին հոդվածի 2-րդ մասի, ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության խնդիրներն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի, օրինականության, օրենքի և դատարանի առջև հավասարության, գործի արդարացի քննության վերաբերյալ, ապացույցների ուժի, դրանց գնահատման վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության հիմնարար սկզբունքներ հանդիսացող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ, 8-րդ, 17-րդ, 25-րդ հոդվածների, ապացույցների ստուգման և գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ վերը նշված խախտումներն էական են իրենց բնույթով, դրանք խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը և ազդել են գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա:
Գործի քննության ընթացքում թույլ տրված ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների վերը նշված հիմնարար խախտումները հանգեցրել են նրան, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է դատական ակտ, որը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ քրեական դատարանում հետազոտված ապացույցներին, նույն հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտի բեկանման կամ փոփոխման հիմք է նաև քրեադատավարական օրենքի էական խախտումը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված` դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը, գնահատելով դատաքննության ընթացքում իր կողմից հետազոտված ապացույցները, իրավունք ունի ապացուցված ճանաչելու այն փաստերը, որոնք չեն հաստատվել կամ հաշվի չեն առնվել առաջին ատյանի դատական ակտում: Այդ դեպքում վերաքննիչ դատարանն ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան նոր քննության:
ՀՀ քրեական դատվարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա:
Քրեական գործի նոր քննությամբ ընդհանուր իրավասության դատարանը պետք է պատշաճ իրավական գնահատականի արժանացնի վերը նշված խախտումները, ապացույցների վերաբերելիության և թույլատրելիության քրեադատավարական պահանջների տեսանկյունից վերացնի ապացույցների ստուգման և գնահատության գործում նախաքննության մարմնի կողմից թույլ տված խախտումները և արդյունքներով գա համապատասխան եզրահանգման:
Մասնավորապես, ընդհանուր իրավասության դատարանը գործի նոր քննությամբ պետք է, մանրակրկիտ ստուգման և գնահատության արժանացնի այն ապացույցները, որոնք առնչվում են Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի գործողություններին` կապված հողատարածքների ձեռք բերման, դրանց գտնվելու վայրի, իրական արժեքի, այս կամ այն անձին պատկանելիության, կատարված գործարքների, դրանցում հանդես եկած կողմերի, կատարված գործարքների արժեքների և հողի իրական սեփականատերերին իրականում վճարված գումարների, այդ հարցերի վերաբերյալ ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանին նշված անձանց կողմից հայտնված տեղեկությունների հավաստիության, այդ տեղեկությունների և ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանի կողմից տոկոսով գումարներ տրամադրելու միջև պատճառահետևանքային կապի առկայության հետ, և քրեական գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցների` այդ թվում նաև` նյութերի նախապատրաստման փուլում ձեռք բերված տվյալների համադրման, վերլուծության արդյունքում գա համապատասխան եզրահանգման:
Այսպիսով, վերոնշյալ հանգամանքների առկայության պայմաններում, ՀՀ վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 29.03.2011թ. դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` պետք է բեկանել և քրեական գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 398-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի և նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանի, Գրիգորի Շահվերդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 07-07-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 10-08-2011
Էջերի քանակը հատոր 1-ին 250 թերթից, հատոր 2-րդ 294 թերթից,հատոր 3-րդ 139 թերթից, հատոր 4-րդ 90 թերթից,
Գործին կից նյութեր Ա.Բետիկյանի անձնագիրը, իրեղեն ապացույց ճանաչված 6 հատ աշակերտական տետր, 1հատ նոթատետր և 2 հատ ստվարաթուղթ, փաթեթավորված և կնիքված վիճակում:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 10-08-2011
Էջերի քանակը 250, 294, 139, 90 թերթից
Գործին կից նյութերը իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 6 հատ աշակերտական տետր, 1 հատ նոթատետր, 2 հատ ստվարաթուղթ` փաթեթավորված և կնիքված վիճակում, և Ա. Բետիկյանի անձնագիրը:
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-11941/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 11-08-2011
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 23-04-2012
Ամսաթիվ 23-04-2012
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Անդրանիկ Բետիկյան Ամբողջությամբ բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի /ՀՀ քր.օր. 213 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - տուգանք` 400.000 ՀՀ դրամի չափով , ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետւի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժից / վերաբերյալ 23.03.2012թ. դատավճիռը : Անդրանիկ Բետիկյանին արդարացնել և կարճել քր.գործի վարույթը : Չբեկանելու դեպքում գործն ուղարկել ստորադաս դատարան այլ կազմով` նոր քննության
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 23-04-2012
Նախագահող դատավոր
Անուն Մասիս
Ազգանուն Ռեհանյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 02-05-2012
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց 6 հատ աշակերտական տետր, 1 հատ նոթատետր, 2 հատ ստվարաթուղթ
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 03-05-2012
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 16-05-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 29-05-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 29-05-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 07-06-2012
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 07-06-2012
Ամբաստանյալ
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 07-06-2012
Ամբաստանյալ
Անուն Անդրանիկ
Ազգանուն Բետիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Գործ ԵԱՔԴ/0002/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ԱՂԱՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԲԵՏԻԿՅԱՆԻ


2012թ. հունիսի 07-ին Երևան քաղաքում

Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպաններ Գ.Շահվերդյանի և Ա.Շահբազյանի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թ. մարտի 23-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թ. մարտի 25-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09107210 քրեական գործը` Անդրանիկ Բետիկյանից առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու փաստի առթիվ:
2010 թ. սեպտեմբերի 23-ին Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Նույն օրը վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին հայտնաբերելու նպատակով հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. սեպտեմբերի 23-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ քրեական գործի` Արտակ Սիմոնյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կկարեն Սարգսյանի և Արտակ Աղամալյանի կողմից Անդրանիկ Բետիկյանից խաբեությամբ գումարներ հափշտակելու մասը կարճվել և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2010թ. սեպտեմբերի 25-ին թիվ 09107210 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու պատճառաբանությամբ:
2010թ. հոկտեմբերի 21-ին թիվ 09107210 քրեական գործով մեղադրյալ, հետախուզման մեջ գտնվող Անդրանիկ Բետիկյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժին:
2010թ. հոկտեմբերի 22-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Կ.Պապոյանի որոշմամբ թիվ 09107210 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010թ. դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից թիվ 09107210 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թ. մարտի 29-ի դատավճռով Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակվել տուգանք ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցը թողնվել է առանց քննության, քաղաքացիական դատավարության կարգով քննության առնելու համար:
Վճռել է նաև. այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերը, 1 նոթատետրը և 2 ստացականները պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը, նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը և Գրիգորի Շահվերդյանը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011թ. հուլիսի 07-ի որոշմամբ` ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի և նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանի, Գրիգորի Շահվերդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թ. մարտի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանվել և գործն ուղարկվել է նույն դատարան` նոր քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. մարտի 23-ի դատավճռով ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ Ազգային Ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2011 թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանն ազատվել է նշանակված պատիժը կրելուց:
Անդրանիկ Բետիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը` վերացվել է:
Վճռվել է նաև. տուժողներ Հրայր Հակոբյանի և Արամ Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության` նրանց իրավունք վերապահելով դրանք լուծել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 հատ աշակերտական տետրերը, 1 հատ նոթատետրը և 2 հատ ստվարաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանը, նրա պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանը և Գրիգորի Շահվերդյանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա զբաղվել է վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ Արտակ Սիմոնյանից, Արշալույս Սարգսյանից, Հրայր Հակոբյանից, Արամ Մնացականյանից, Ռուբեն Մարիկյանից ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով ստացել գումարներ: Այսպես.
Արշալույս Սարգսյանին պարտք տրված 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.069.760 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ա.Սարգսյանին պատկանող ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 2-րդ փոկուղի 2-րդ շենք 34 բնակարանը և 2004 թվականի հուլիսի 07-ից մինչև 2006 թվականի օգոստոսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 41.020 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1.150.840 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006 թվականի օգոստոսի 20-ին Ա.Սարգսյանը նրան է վերադարձրել 2000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 801.840 ՀՀ դրամ գումարը, իսկ Ա.Բետիկյանը կրկին առուվաճառքի պայմանագրով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Այնուհետև, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Ռուբեն Էռնեստի Մարիկյանին պարտք տված 18.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.529.040 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ռ.Մարիկյանին պատկանող ք.Երևան, Լենինգրադյան 28 շենքի 1-ին բնակարանը և որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 7 տոկոսի չափով, նրանից 2006 թվականի հուլիսի 05-ից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստացել է 22.800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 8.639.604 ՀՀ դրամ գումար, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 14-15 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: 2006 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ա.Բետիկյանը ստանալով իր գումարները` կրկին առուվաճառքի պայմանագրով վերադարձրել է նշված բնակարանը:
Բացի այդ, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արամ Մնացականյանին պարտք տված 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.331.430 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Ա.Մնացականյանին պատկանող Կոտայքի մարզ գյուղ Ջրվեժ 0.0989 հա. տնամերձ հողամասը և նրանից 2005 թվականի հունիսի 25-ին ստացել է 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 133.143 ՀՀ դրամ, որպես ընդհանուր գումարի 5 տոկոսի չափով երկու ամսվա հավելավճար և Ա.Մնացականյանը չկարողանալով մարել տոկոսագումարները և մայր գումարը` Ա.Բետիկյանը նրան պատկանող հողատարծքը 2006 թվականի օգոստոսի 30-ին 6.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է մեկ այլ անձի և տիրացել ամբողջ գումարին, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 15-18 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը:
Բացի այդ, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Հրայր Հակոբյանին պարտք տված ընդհանուր 16.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.663.520 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Հ.Հակոբյանին պատկանող Կոտայքի մարզ գյուղ Պռոշյան 0.20 հա. գյուղատնտեսական նշանակության վարելահողը և նրանից 2007 թվականի մարտի 01-ից մինչև 2007 թվականի հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 272.760 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 818.280 ՀՀ դրամ, որից հետո 2007 թվականի հունիս ամսին Հ.Հակոբյանի խնդրանքով տվել է ևս 5000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.737.850 ՀՀ դրամ և սկսած այդ ամսից մինչև 2008 թվականի նոյեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընդհանուր` 21.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 7.401.370 ՀՀ դրամ գումարի ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1050 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 315.766.5 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 5.368.030.5 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-13 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Հ.Հակոբյանը չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 5 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա.Բետիկյանը տիրացել է նրա հողատարածքին:
Այդ ամենից բացի, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Կարեն Սարգսյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 66.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 22.515.950 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 0.2406 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու ք.Աշտարակ <<Վառոյի Ձորակ>> թաղամասի 3-31 հա. վարելահողը և 2006 թվականի դեկտեմբերի 05-ից մինչև 2009 թվականի մարտ ամիսը, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2640 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 793.927.2 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 500.715.4 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չկարողանալով ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել` Ա. Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Մնացական Խաչատրյանի միջոցով Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 60.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 19.528.800 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.3 հա. գյուղատնտեսական նշանակության ու Կոտայքի մարզ գյուղ Զովունի 0.26 հա. վարելահողը և 2007 թվականի հուլիսի 19-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 2400 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 721.752 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 2.165.256 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Երբ Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը և ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել, Ա.Բետիկյանը տիրացել է հողատարածքներին:
Որից հետո, Ա.Բետիկյանը շարունակելով զբաղվել վաշխառությամբ և այն կատարելով, որպես արհեստ, Արտակ Աղամալյանի միջոցով Արտակ Արտակ Սիմոնյանին պարտք տրված 30.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 9.590.400 ՀՀ դրամի դիմաց, իբրև գրավ, առուվաճառքի պայմանագրով իր անվամբ է գրանցել Կոտայքի մարզ գյուղ Պտղնի 2 այգ. զանգվածի 12 թաղ. թիվ 8 հասցեում գտնվող 0.05 հա. բնակավայրերի նշանակության հողատարածքը և 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ից, որպես ընդհանուր գումարի ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով, յուրաքանչյուր ամիս նրանից պարբերաբար ստացել է 1200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 360.876 ՀՀ դրամ, ընդհանուրը 1.804.380 ՀՀ դրամ, որը գերազանցում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից նշված ժամանակահատվածի վերաբերյալ սահմանված տարեկան 12-16 տոկոս հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը: Ա.Սիմոնյանը հետագայում չի կարողացել ընդհանուր գումարը ու ամսեկան հավելավճար 4 տոկոսի չափով գումարները վերադարձնել և Ա. Բետիկայնը տիրացել է հողատարածքին:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում պաշտպանական կողմը նշել է, որ Անդրանիկ Բետիկյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը դատավարության ոչ մի փուլում, այդ թվում նոր քննությամբ չի հիմնավորվել, այդ մեղադրանքը նույնիսկ ենթադրությունների կամ համոզմունքի վրա չի կառուցված, այլ մտացածին է, ինչի հետևանքով իսկական հանցագործություն կատարողները քրեական պատասխանատվությունից դուրս են մնացել։
Անդրանիկ Բեդիկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Նա 2010 թ. փետրվարի 5-ին առաջինն է դիմել ՀՀ ոստիկանություն՝ Արտակ Սիմոնյանին, Մնացական Խաչատրյանին, Կարեն Սարգսյանին, Արտակ Աղամալյանին խարդախություն կատարելու եղանակով իրենից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող գումար հափշտակելու մասին։
Նոր քննությամբ հիմնավորվել է նաև, որ Արտակ Սիմոնյանի հետ միասին, օժանդակության հանցակցությամբ հափշտակության մասնակից է Հրայր Հակոբյանը, ում մինչ դատաքննությունն ավարտվելը միջնորդել է կանչել և հարցաքննել, սակայն դատարանը միջնորդությունը չի բավարարել՝ նրա ցուցմունքը հրապարակված լինելու պատճառաբանությամբ։ Դատաքննությունն ավարտվելուց հետո դատարանի դահլիճում գտնվող Հ.Հակոբյանին հարցաքննելու նպատակով դատաքննությունը վերսկսելու մասին միջնորդությունը դատարանը նույնպես մերժել է։ ՀՀ վերաքննիչ դատարանը, 07.07.2011 թ. որոշմամբ, բեկանելով 29.03.2011թ. դատավճիռը նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը գործի նոր քննությամբ պետք է մանրակրկիտ ստուգման և գնահատության արժանացնի այն ապացույցները, որոնք առնչվում են կարճման որոշման մեջ նշված անձանց՝ Արտակ Սիմոնյանին, Մնացական Խաչատրյանին, Կարեն Սարգսյանին, Արտակ Աղամալյանին և գործողություններին՝ կապված հողատարածքների ձեռքբերման, դրանց գտնվելու վայրի, իրական արժեքի, այս կամ այն անձին պատկանելության, կատարված գործարքների արժեքների և հողի իրական սեփականատերերին իրականում վճարված գումարների, ամբաստանյալ Ա. Բետիկյանի կողմից տոկոսով գումարներ տրամադրելու միջև պատճառահետևանքային կապի առկայության հետ և քրեական գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցների, այդ թվում նաև նյութերի նախապատրաստման փուլում ձեռք բերված տվյալների համադրման, վերլուծության արդյունքում գա համապատասխան եզրահանգման։ Վերաքննիչ դատարանի պահանջը չի կատարվել՝ դատարանում չեն հարցաքննվել ոչ տուժող Արտակ Սիմոնյանը և ոչ էլ վկաներ Մնացական Խաչատրյանն ու Կարեն Սարգսյանը։ Դատաքննության արդյունքներով ակնհայտ դարձավ, որ գործի նախաքննությունը շեղվել է իր բնականոն հունից և ընթացել միանգամայն, մեղմ ասած, սխալ ուղղությամբ։ Նոր քննությամբ հետազոտված ապացույցներով, փաստական տվյալներով Ա. Բետիկյանի անմեղությունն ավելի համոզիչ դարձավ, միաժամանակ հիմնավորվեց Արտակ Սիմոնյանի, Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1 –ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարումը։
Այս քրեական գործով դատավարության մասնակիցներից Ա.Բետիկյանը միակ անձն է ում ցուցմունքները կասկած չի հարուցում, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ նրա հայտնած տեղեկություններն ամբողջությամբ համապատասխանում է իրականությանը։
Քանի որ վկաներ Կարեն Սարգսյանը և Մնացական Խաչատրյանն ակնհայտորեն, անհարգելի պատճառներով խուսափում էին դատական նիստերին ներկայանալուց, ուստի պաշտպանության կողմն գրավոր միջնորդություն է ներկայացրել դատարան այդ վկաներին բերման ենթարկելու համար, սակայն դատարանը միջնորդությունը մերժել է` պատճառաբանելով, թե վկաներ Կարեն Աարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի դատական նիստերին չներկայանալն անհարգելի չէ:
Գործով հիմնավորվել է, որ ձեռներեցությամբ զբաղվելու նպատակով Ա.Բետիկյանը 2003թ. Երևան քաղաքում ծանոթացել է հարևանությամբ բնակվող Արտակ Սիմոնյանին։ Կարճ ժամանակաընթացքում Ա. Բետիկյանն անվերապահորեն սկսել է վստահել նրան. Վստահության սկիզբը դրվել է վերջինիս կողմից 1000 դոլար պարտքով գումար վերցնելու և պարտքը ժամանակին վերադարձնելու պահից;
Արտակ Սիմոնյանն իմանալով, որ Բետիկյանն ԱՄՆ-ից իր հետ բերել է մոտ 200 հազար դոլար և նրա հետ միասին մի քանի շահավետ գործարքներ կնքելուց հետո, զգալով նրա լիակատար վստահությունն իր նկատմամբ, 2006թ–ից ինչպես անձամբ, այնպես էլ հանցակիցներ՝ Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի հետ նախնական համաձայնության գալով անշարժ գույքի առքուվաճառքի գործարքներ իրականացնելու միջոցով սկսել են խարդախությամբ նրանից գումարներ հափշտակել։
Քրեական գործով բազմաթիվ տվյալներ, ապացույցներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Արտակ Սիմոնյանն ու նրա հանցակիցները մանրակրկիտ պլանավորել են հափշտակության կատարումը, դերերի հստակ բաժանում կատարելով։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Բետիկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Պաշտպանության կողմը գտնում է, որ նման մակերեսային իրավական ձևակերպումը դատարանի կողմից արդարադատություն չիրականացնելու, ապացույցներն փաստական հանգամանքները, <<ինչ-ինչ>> պատճառներով, համակցությամբ և օբյեկտիվ չգնահատելու արդյունք է։
Գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներին։
Դատարանն իր եզրահանգումները չի պատճառաբանել։ Ամբաստանյալի նախաքննությամբ և դատարանում հետազոտված ցուցմունքները` որպես ապացույց, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջներին համապատասխան չեն գնահատվել։ Ընդհանուր բնույթի դատողություններ է արել, թե <<ամբաստանյալ Անդրանիկ Բետիկյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, դրանք մասամբ հերքվում, իսկ մեղսագրված արարքները հիմնավորվում են հետնյալ ապացույցներով>>։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի նշված նորմերի, ապացույցների ստուգման և գնահատման վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի որոշումների (Արմեն Սարգսյան 16.09.2009թ ԵՔՐԴ/0295/01/08, Մակար Հովհանիսյան 12.02.201 Օթ ԵՔՐԴ/0632/01, սույն քրեական գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավճիռը բեկանելու մասին որոշման պահանջները ոտնատակ է արել և կայացրել է այնպիսի դատավճիռ, որում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին։
Դատարանն ընդհանրապես քննության առարկա չի դարձրել Արտակ Աիմոնյանի, Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի, Հրայր Հակոբյանի կողմից վաճառած հողամասերի դիմաց Ա.Բետիկյանից գումարներ վերցնելու մասին գրված պարտավորագրերի բովանդակությունը։ Դրանք գրելու և այն պարտադիր կարգով Արտակ Սիմոնյանի կողմից նույնպես ստորագրելու, գումարը Ա.Բետիկյանից 3 ամիս ժամկետով վերցնելու և այդ ժամկետում չվերադարձնելու դեպքում իրենց պատկանող հողամասը Ա.Բետիկյանին մնալու, Արամ Ղուկասյանին պատկանող 2406քմ մակերեսով, 3.850.000 դրամ արժողությամբ հողամասի համար Ա.Բետիկյանից 50.000 դոլար վերցնելու և դրա համար հենց պարտավորագրերում տոկոսով գումար վերցնելու մասին չնշելու տեսանկյունից:
Դատարանն անտեսել և որպես ապացույց գնահատական չի տվել փորձարարության մասին քննիչի կազմած արձանագրությանը, ըստ որի Ա.Բետիկյանը մատնացույց է արել այն հողամասերը, որոնք իրեն ցույց են տվել Արտակ Սիմոնյանը, Կարեն Սարգսյանն ու Մնացական Խաչատրյանը, սակայն իրականում իր կողմից պարտքով տրված գումարի դիմաց իրեն վաճառել են էապես ցածր գին ունեցող, բանուկ ճանապարհից հեռու վարելահողեր։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճռի հիմքում դնելով Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի, Հրայր Հակոբյանի ցուցմունքները, պարտավոր էր անդրադառնալ այն հարցին, թե քրեական գործի նման փաստական տվյալների պայմաներում,արդյոք նրանց ցուցմունքները արժանահավատ են, առավել ևս, որ Կարեն Սարգսյանի և Մնացական Խաչատրյանի անհարգելի պատճառով դատական նիստին չներկայանալը դատարանը համարել է հարգելի, իսկ իր բնակության վայրում գտնվող Հրայր Հակոբյանը ներկայացել է դատաքննությունն ավարտվելուց հետո, չնայած մինչ դատաքննության ավարտվելը միջնորդել են ապահովել նրա ներկայությունը և դատարանում ցուցմունք տալը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ոչ մի ապացույց համակցությամբ չի գնահատել, ցուցաբերել է դրանց գնահատման ակնհայտ միակողմանիություն, գնահատման ընտրողականություն։ Դատարանը խուսափել է պատասխանել վերաքննիչ դատարանի կողմից իր առաջ դրված մի շարք հարցերի, մասնավորապես <<Այդ ինչպես պատահեց, որ Արտակ Սիմոնյանը, ինքը գտնվելով այդքան վստահալից հարաբերությունների մեջ Ա.Բետիկյանի հետ, ինքը չէր փորձում իրեն անհրաժեշտ գումարներն անձամբ ստանալ ամբաստանյալ Ա.Բետիկյանից։ Այդ ինչպես պատահեց, որ նա գումարներ վերցնում էր իր ընկերներ Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի, Արտակ Աղամալյանի միջոցով։ Ինչու Մ.Խաչատրյանը, Կ.Սարգսյանը, Ա.Աղամալյանը <<որևէ շահ չունենալով>> (ինչպես իրենք են պնդում) համաձայնում են մտնել այդպիսի պատասխանատվության տակ՝ իրենց անունով հազարավոր դոլարների արժեք ունեցող գործարքներ ձևակերպելով՝ խեղաթյուրելով իրական փաստերը գործարքի էական հանգամանքների վերաբերյալ>>։
Եթե դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի սկզբունքներին համապատասխան գնահատեր գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները, իսկ այնուհետև վերլուծեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հիմնական հատկանիշները, ապա միանշանակ կհանգեր այն հետևության, որ Ա.Բետիկյանը չի խախտել մեր պետության ֆինանսական գործունեությունը չհաշվառված եկամուտ չի ստացել, նյութական վնաս չի պատճառել տուժողներից ոչ մեկին։
Դատարանը պարտավոր էր անարժանահավատ համարել Արտակ Սիմոնյանի, Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամալյանի, Հրայր Հակոբյանի ցուցմունքները, ովքեր մոլորության մեջ պահելով, չարաշահելով ծուղակն ընկած Ա.Բետիկյանի վստահությունը, խաբեությամբ նրանից վերցված գումարները տոկոսով վերադարձնելու պատրանք են ստեղծել, ընդ որում, Ա.Բետիկյանի կողմից տրված գումարների հաշվին, այն էլ ինչպես գրված է նրանց կողմից կազմված պարտավորագրերում, երեք ամսվա համար։
Դատարանը պետք է հաշվի առներ, որ տուժողներից ոչ ոք դիմում չի ներկայացրել Ա.Բետիկյանին պատասխանատվության ենթարկելու համար։
Քննիչը նախաքննությունն ավարտելուց երեք ամիս առաջ դեռևս, գործի էական հանգամանքները չպարզելով, բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ քննություն չկատարելով, խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ, 17-րդ, 25-րդ, 55-րդ, 58-րդ, 124-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները, որոշում է կայացրել Արտակ Սիմոնյանի, Կարեն Սարգսյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Արտակ Աղամայյանի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդում չիրականացնել նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Դատարանը չքննարկելով այդ որոշման օրինական և հիմնավորված լինելը, ինչը պարտավոր էր անել և այդ կապակցությամբ իրավական դիրքորոշում արտահայտելուց հավանաբար խուսափելով, ընդամենն արձանագրել է, թե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն՝ քրեական հետապնդում չի կարող իրականացնել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անձի նկատմամբ կա նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի չվերացված որոշումը։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը` վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21–րդ հոդվածը և 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետը, նշել է, որ <<քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անձի նկատմամբ կա նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի չվերացված որոշում։
Վերը նշված նորմերով ղեկավարվելով դատարանը չի անդրադարձել Արտակ Սիմոնյանի և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին քննիչի 23.09.2010թ կայացրած որոշմանը։
Չնայած դրան, անկախ կայացման պահից, պաշտպանության կողմն իրավունք ունի քննիչի այդ որոշումը վիճարկել միայն դատական կարգով։
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 1-ին հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ հոդվածի 7-րդ, 8-րդ, 17-րդ, 25-րդ, 126-րդ, 127-րդ, 358-րդ հոդվածները։ Գործի քննության ընթացքում թույլ տալով ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների վերը նշված խախտումները, հանգեցրել են նրան, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է դատական ակտ, որր խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Պաշտպանության կողմը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը հանդես գալով մեղադրանքի կողմում, թույլ է տվել ինչպես նյութական, այնպես էլ դատավարական իրավունքի էական խախտումներ, որոնք ուղղակիորեն ազդել են գործի ելքի վրա և կայացվել է անարդար դատական ակտ։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 66-րդ, 376–րդ,3801րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 398-րդ հոդվածներով,
խնդրել են վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 23-ի դատավճիռը` ճանաչելով ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի անմեղությունը, նրան արդարացնել և գործի վարույթը նրա մասով կարճել՝ դադարեցնելով քրեական հետաանդումը։
Եթե վերաքննիչ դատարանը կգտնի, որ թույլ են տրվել քրեադատավարական օրենսգրքի այնպիսի էական խախտումներ, ինչը հիմք է տալիս բեկանելու դատավճիռը, ապա գործն ուղարկել ընդհանուր իրավասության դատարան այլ կազմով՝ նոր քննության:
4.Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց գործով մասնակցող մեղադրող Ա.Աղայանը` նշելով, որ գտնում է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն օրինական է և հիմնավորված: Նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով ամբաստանյալի Անդրանիկ Բետիկյանին մեղսագրված արարքը ճիշտ է որակված, նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը համաչափ է, դատավճիռը բեկանելու հիմքեր չկան, խնդրեց դատական ակտը թողնել անփոփոխ, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Բետիկյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ.մարտի 23-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածը սահմանում է. վաշխառությունը՝ պարտք տրված դրամի կամ տեսակային հատկանիշով որոշվող գույքի համար Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով տոկոսներ ստանալը, ինչպես նաև անձի հետ նրա համար ծայրահեղ ոչ ձեռնտու պայմաններում այլ գործարք կատարելը, որից օգտվել է մյուս կողմը, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում` նույն արարքը՝ որպես արհեստ կատարելու համար:
Հանցագործության անմիջական օբյեկտը քաղաքացիների, անհատ ձեռնարկատերերի և այլ տնտեսական գործունեությամբ զբաղվողների շահերն ապահովող հասարակական հարչաբերություններն են: Օբյեկտիվ կողմից հանցագործությունն արտահայտվում է գործողությամբ: Այն է պարտք տրված դրամի կամ տեսակային հատկանիշներով որոշվող գույքի համար պահանջվում է ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով տոկոսներ, ինչպես նաև անձի հետ նրա համար ծայրահեղ ոչ ձեռնտու պայմաններում այլ գործարք է կնքվում,որից օգտվում է մյուս կողմը: Որպես արհեստ հասկացության տակ պետք է հասկանալ նվազագույնը երկու կամ ավելի գործարքներ կնքելը, առավել ևս, եթե այն մշտական կամ լրացուցիչ եկամտի աղբյուր է: Սուբյեկտիվ կողմից արարքը արտահայտվում է միայն դիտավորությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճման` կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանություններն այն մասին, որ նախաքննությամբ, ինչպես նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով ամբաստանյալ` Անդրանիկ Բետիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված հանցանքը չի հաստատվել և նրա մեղավորության մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի հետևությունները հիմնված են ենթադրությունների վրա, այն հաստատված չէ գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նախաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատական ակտում շարադրված ապացույցներով, մասնավորապես` տուժող Ռուբեն Մարիկյանի, Արշալույս Սարգսյանի Արամ Մնացականյանի, Հրայր Հակոբյանի ցուցմունքներ, վկաներ Կարեն Մնացականյանի, Մնացական Խաչատրյանի, Կարեն Սարգսյանի ցուցմունքներով, Արտակ Աղամալյանի, Արամ Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, Ա. Բետիկյանի Երևան քաղաքի Կամարակ 2-րդ նրբ. թիվ 13 տանը 10.06.2010թ.-ին կատարված խուզարկության արձանագրությամբ, Ա. Բետիկյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված փաստաթղթերը զննելու մասին արձանագրությամբ,ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 13861007 եզրակացությամբ, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Ազատի Ղուկասյանի միջև 05.12.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա.Բետիկյանի անվամբ թիվ 2306476 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 19.07.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2309720 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արտակ Աղամալյանի միջև 15.11.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2494692 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Մնացական Պետրոսի Խաչատրյանի միջև 07.02.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2379211 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Սերգեյ Դերձյանի միջև 04.03.2008թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2435715 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Հրայր Հակոբյանի միջև 01.03.2007թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2333118 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արամ Մնացականյանի միջև 25.06.2005թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2122317 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Օշեն Վարթկեզի Ավարթազարյանի միջև 30.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սարգսյանի միջև 07.07.2004թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 1454372 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արշալույս Սարգսյանի միջև 21.08.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Արշալույս Սարգսյանի անվամբ թիվ 2110039 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Ռուբեն Մարիկյանի միջև 21.07.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Բետիկյանի անվամբ թիվ 2188745 սեփականության վկայականով, Անդրանիկ Բետիկյանի և Արման Հովհաննիսյանի միջև 31.10.2006թ. տեղի ունեցած անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով և Ա. Հովհաննիսյանի անվամբ թիվ 2160095 սեփականության վկայականով, ինչպես նաև ապացույց ճանաչված Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի բնակարանից առգրավված թվով 6 աշակետրական տետրերով, 1 նոթատետրով և 2 ստվարաթղթերով:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որինչ վերաբերում է իրեն առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալի մեղավոր չճանաչելուն, ինչպես նաև առաջինը` Արտակ Սիմոնյանին, Մնացական Խաչատրյանին, Կարեն Սարգսյանին, Արտակ Աղամալյանին խարդախություն կատարելու եղանակով իրենից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող գումար հափշտակելու մասին, ՀՀ ոստիկանություն դիմելուն, ապա դա դեռևս չի նշանակում նրա կողմից հանցագործությունը չկատարելը:
Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի այն պատճառաբանությանը, որ Արտակ Սիմոնյանը, Կարեն Սարգսյանը, Մնացական Խաչատրյանը քննությունից ակնհայտորեն խուսափում են, վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանական կողմի կողմից որևէ հիմնավորում չներկայացվեց վերջիններիս քննությունից թաքնվելու մասին, ավելին քրեական գործում առկա են Կարեն Սարգսյանի դիմումը և Մնացական Խաչատրյանի հոր դիմումը, համաձայն որոնց Կ.Սարգսյանը և Մ.Խաչատրյանը բացակայում են ՀՀ-ից:
Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի բողոքում նշած այն պատճառաբանությանը, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը չքննարկելով քրեական գործի մասը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին 23.09.2010թ. կայացված քննիչի որոշման օրինական և հիմնավորված լինելու հանգամանքը, ինչը պարտավոր էր անել և այդ կապակցությամբ իրավական դիրքորոշում արտահայտելուց հավանաբար խուսափել է, վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այն ևս անհիմն է, քանի որ պաշտպանական կողմն իր իսկ վերաքննիչ բողոքում հայտնել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն անդրադարձել և արձանագրել է, որ քրեական գործում առկա է չվերացված որոշում: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 290 հոդվածի` 1-ին մասի` հետաքննության մարմնի աշխատակցի, քննիչի, դատախազի, օպերատիվ-հետախուզական գործողություններ իրականացնող մարմինների` սույն օրենսգրքով նախատեսված որոշումների և գործողությունների օրինական և հիմնավոր չլինելու դեմ բողոքները դատարան կարող են ներկայացվել կասկածյալի, մեղադրյալի, պաշտպանի, տուժողի, քրեական դատավարության մասնակիցների, այլ անձանց կողմից, որոնց իրավունքները և օրինական շահերը խախտվել են այդ որոշումներով և գործողություններով, և եթե նրանց բողոքները չեն բավարարվել դատախազի կողմից: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի` սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձինք իրավունք ունեն նաև դատարան բողոքարկել հանցագործությունների վերաբերյալ հաղորդումներն ընդունելուց, քրեական գործ հարուցելուց հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի հրաժարվելը, ինչպես նաև քրեական գործը կասեցնելու, կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումները` սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում, իսկ 3-րդ մասը սահմանում է` բողոքը կարող է ներկայացվել վարույթն իրականացնող մարմնի գտնվելու վայրի դատարան` այն մերժելու մասին տեղեկություն ստանալու կամ, եթե դրա վերաբերյալ պատասխան չի ստացվել, բողոք ներկայացնելուց հետո մեկ ամսվա ժամկետը լրանալու օրվանից` մեկ ամսվա ընթացքում, բացի այդ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի 3-րդ մասի` քրեական հետապնդման մարմնի` գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշման առկայությունը բացառում է քրեական գործը նորոգելը, եթե այն կարող է հանգեցնել անձի վիճակի վատթարացման, բացառությամբ սույն հոդվածի չորրորդ մասով նախատեսված դեպքերի: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի` դատախազը քրեական գործը կարճելու, քրեական գործ հարուցելու կամ քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին հետաքննության մարմնի կամ քննիչի կայացրած որոշումը կարող է վերացնել որոշման պատճենը ստանալու պահից 7 օրվա ընթացքում: Դրանից հետո քրեական հետապնդման մարմնի` քրեական գործը կարճելու, քրեական գործ հարուցելու կամ քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշումը կարող է վերացվել մեկ անգամ և միայն գլխավոր դատախազի կողմից որոշում կայացնելուց հետո` վեց ամսվա ժամկետում:
ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` անձի նկատմամբ կա նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականցնելուց հրաժարվելու մասին հետաքննության մարմնի, քննիչի և դատախազի չվերացված որոշում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Վերաքննիչ դատարանը` ելնելով գործի կոնկրետ հանգամանքներից, գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ, ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքը որակելիս և իրավական գնահատության ենթարկելիս հանգել է ճիշտ հետևության և նրա նկատմամբ չի կարող կայացվել արդարացման ակտ:
ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. մարտի 23-ի դատական ակտն ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի նկատմամբ հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար վերաքննիչ բողոքնում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու համար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. մարտի 23-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 07-06-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 11-07-2012
Էջերի քանակը <250>, <294>,<139>,<113>,<135>,<211>:
Գործին կից նյութեր Իրեղեն ապացույց ճանաչված` թվով 6ատ աշակերտական տետր, 1 հատ նոթատետր, 2 ստվարաթուղթ, փաթեթավորված և կնիքված վիճակում:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 11-07-2012
Էջերի քանակը 250,294,139,113,135,211
Գործին կից նյութերը առաջին հատորին կից <<Արմեն Տել>> ՓԲԸ-ից ստացված Ա.Բետիկյանի բնակարանի` հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային վերծանումները սկավառակի տեսքով, իրեղեն ապացույց` 6 տետր, 1 նոթատետր, 2 ստվարաթուղթ:
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-9384/12
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 17-07-2012
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0002/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 08-08-2011
Բողոք բերող անձինք Դատախազ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Ա
Ազգանուն Աղայան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալ՝ Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյան
Չափահաս Այո
Պատասխանի ստացման ամսաթիվը 19-08-2011
Պատասխանի բովանդակությունը գործով մեղադրող Ա.Աղայանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ չընդունել եվ այն վերադարձնել:
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 10-08-2011
Գրության համարը ԴԴ-8-Ե-11941
Գործի ստացման ամսաթիվը 12-08-2011
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 4 հատոր, 1 անձնագիր, իրեղեն ապացույց՝ 6 հատ աշակերտական տետր, 1 նոթատետր եվ 2 հատ ստվարաթուղթ՝ փաթեթավորված եվ կնիքված վիճակում
Գործի համարը ԵԱՔԴ/0002/01/11
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 12-08-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Համլետ
Ազգանուն Ասատրյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 13-09-2011
Որոշման բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0002/01/11







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՎՃՌԱԲԵԿԲՈՂՈՔԸՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒՄԱՍԻՆ

13 սեպտեմբերի 2011թվականք.Երևան

ՀՀվճռաբեկդատարանիքրեականպալատը (այսուհետ` Վճռաբեկդատարան),

նախագահությամբՀ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբդատավորներԵ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ


քննարկելովԱնդրանիկԿարապետիԲետիկյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2011 թվականիհուլիսի 7-իորոշմանդեմմեղադրողԱ.Աղայանիվճռաբեկբողոքըվարույթընդունելուհարցը,

ՊԱՐԶԵՑ

ԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2011 թվականիմարտի 29-իդատավճռովԱնդրանիկԲետիկյանըմեղավորէճանաչվելՀՀքրեականօրենսգրքի 213-րդհոդվածի 2-րդմասի 2-րդկետով, ևնրանկատմամբպատիժէնշանակվելտուգանք` 500.000 (հինգհարյուրհազար) ՀՀդրամիչափով:
ԱմբաստանյալԱ.ԲետիկյանիևնրապաշտպաններԱ.Շահբազյանի, Գ.ՇահվերդյանիվերաքննիչբողոքիքննությանարդյունքումՀՀվերաքննիչքրեականդատարանը 2011 թվականիհուլիսի 7-իորոշմամբվերաքննիչբողոքըբավարարելէ, բեկանելէԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2011 թվականիմարտի 29-իդատավճիռըևգործնուղարկելնույնդատարան` նորքննության:
ՎերոգրյալորոշմանդեմվճռաբեկբողոքէբերելմեղադրողԱ.Աղայանը` խնդրելովամբողջությամբբեկանելՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2011 թվականիհուլիսի 7-իորոշումըևկայացնելնորդատականակտ` Ա.ԲետիկյանինմեղավորճանաչելՀՀքրեականօրենսգրքի 213-րդհոդվածի 2-րդմասի 2-րդկետովևնրանկատմամբպատիժսահմանելտուգանք` 500.000 (հինգհարյուրհազար) ՀՀդրամիչափով:
Բողոքբերածանձըփաստարկելէ, որբողոքըպետքէվարույթընդունվի, քանիորառկաէՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ինկետովսահմանվածհիմքը, այնէ` բողոքումբարձրացվածհարցիվերաբերյալվճռաբեկդատարանիորոշումըկարողէէականնշանակությունունենալօրենքիմիատեսակկիրառությանհամար:
Մասնավորապես, բողոքիհեղինակըգտելէ, որՀՀվերաքննիչքրեականդատարանիորոշումնանհիմնէևանօրինական, դատարանըթույլէտվելնյութականևդատավարականօրենքիխախտում, սխալէմեկնաբանելՀՀքրեականօրենսդրությանդրույթները, սխալէգնահատելգործովձեռքբերվածապացույցները: Բացիայդ, վերաքննիչդատարանըդուրսէեկելգործիքննությանսահմաններից:
Վերլուծելովբողոքիփաստարկները` Վճռաբեկդատարանըգտնումէ, որդրանքբավարարչենեզրահանգելու, որբողոքումբարձրացվածհարցիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանիորոշումըկարողէէականնշանակությունունենալօրենքիմիատեսակկիրառությանհամար:
Հետևաբար, բերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ինկետովնախատեսվածհիմքըհիմնավորվածչէ:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն` վճռաբեկբողոքըվերադարձվումէ, եթեայնչիհամապատասխանումնույնօրենսգրքի 407-րդհոդվածիև 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասիպահանջներին, ուստիներկայացվածբողոքըենթակաէվերադարձման:
ՀաշվիառնելովվերոշարադրյալհիմնավորումներըևղեկավարվելովՀՀՍահմանադրության 92-րդհոդվածով, ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինև 2-րդմասերով` Վճռաբեկդատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

ԱնդրանիկԿարապետիԲետիկյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2011 թվականիհուլիսի 7-իորոշմանդեմմեղադրողԱ.Աղայանիվճռաբեկբողոքըվերադարձնել:
Որոշումնօրինականուժիմեջէմտնումկայացմանպահից, վերջնականէևենթակաչէբողոքարկման:


Նախագահող` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 04-10-2011
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 10-10-2011
Դատարան Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Այլ նշումներ 4 հատոր՝ 250, 294, 139, 113 թերթ, Անդրանիկ Բետիկյանի անձնագիրը, իրեղեն ապացույց ճանաչված 6 աշակերտական տետր, 1 նոթատետր, 2 ստվարաթուղթ՝ փաթեթավորված եվ կնիքված վիճակում:
Բողոքը ստացվել է
Ամսաթիվ 09-07-2012
Բողոք բերող անձ
Անուն Գրիգորի
Ազգանուն Շահվերդյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալ` Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյան
Բողոքարկվող դատական ակտը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 07.06.2012թ. որոշման դեմ
Գործի համար ԵԱՔԴ/0002/01/11
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալի պաշտպան
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 11-07-2012
Գրության համարը Ե-9384
Գործի ստացման ամսաթիվը 17-07-2012
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 6 հատոր, կից` իրեղեն ապացույց` 6 աշակերտական տետր, 1 նոթատետր, 2 ստվարաթուղթ` փաթեթավորված վիճակում
Գործի համարը ԵԱՔԴ/0002/01/11
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 17-07-2012
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Սերժիկ
Ազգանուն Ավետիսյան
Այլ նշումներ մակագրել է Ե.Դանիելյանը
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 14-08-2012
Որոշման բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0002/01/11





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

14 օգոստոսի 2012 թվական ք.Երևան
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ


քննարկելով Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 7-ի որոշման դեմ ամբաստանյալի և նրա պաշտպանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճռով Անդրանիկ Բետիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Ամբաստանյալի և նրա պաշտպանների վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 29-ի դատավճիռը բեկանել է և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ մեղադրողի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է։
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 23-ի դատավճռով Անդրանիկ Բետիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի հիման վրա Ա.Բետիկյանն ազատվել է նշանակված պատիժը կրելուց։
Ամբաստանյալի և նրա պաշտպանների վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հունիսի 7-ի որոշմամբ օրինական ուժի մեջ է թողել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի մարտի 23-ի դատավճիռը։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի հիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք են բերել ամբաստանյալը և պաշտպանը` խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբողջությամբ բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 7-ի որոշումը, ճանաչելով Ա.Բետիկյանի անմեղությունը` նրան արդարացնել և գործի վարույթը նրա մասով կարճել` դադարեցնելով քրեական հետապնդումը, կամ բեկանել որոշումը և գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության։
Բողոք բերած անձինք փաստարկել են, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի, 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին և պետք է վերադարձվի հետևյալ պատճառաբանությամբ։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերների փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ սույն գործով վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերների փաստարկները բավարար չեն նաև եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Ուստի, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը ևս հիմնավորված չէ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Անդրանիկ Կարապետի Բետիկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 7-ի որոշման դեմ ամբաստանյալի և նրա պաշտպանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։

Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 14-08-2012
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 20-08-2012
Դատարան Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Այլ նշումներ 6 հատոր` 250, 294, 139, 113, 135, 230 թերթ, կից` <ԱրմենՏել> ՓԲԸ-ից ստացված Ա.Բատիկյանի բնակարանի հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումների 1 լազերային սկավառակ, իրեղեն ապացույց` 6 տետր, 1 նոթատետր, 2 ստվարաթուղթ: