գործ N ԵԱՔԴ/0213/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

16.02.2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Ա.Քոչարյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Շահազիզյանի
ամբաստանյալ Հ.Միրիբյանի

2011թ. փետրվարի 16-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Գասպարի Միրիբյանի, ծնված 23.06.1966թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, ութամյա կրթությամբ, նախկինում դատված, դատվածությունը չմարված, հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2010թ. դեկտեմբերի 07-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09124510 քրեական գործը:
2010թ. դեկտեմբերի 07-ին Հ.Միրիբյանը ձերբակալվել է:
2010թ. դեկտեմբերի 10-ին ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
14.11.1995թ. ՀՀ Գերագույն դատարանի դատավճռով դատապարտվել է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 15-99-րդ հոդվածի 1-ին և 7-րդ կետերով, 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 86-րդ հոդվածի 4-րդ մասով 10 տարի ազատազրկման, արարքը 10.09.2003թ. Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերին և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերին ու պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9 տարի ժամկետով:
2010թ. դեկտեմբերի 29-ին թիվ 09124510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հովհաննես Գասպարի Միրիբյանին մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա նախկինում ավազակություն և գողություն կատարելու համար դատապարտվելով ազատազրկման, դատվածությունը չմարված, 2009թ. նոյեմբերի վերջերին, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել է Զ.Սարկավագի 145/1 շենքում գտնվող, Արմեն Ստեփանի Մանուկյանին պատկանող նկուղի դուռը, ապօրինի մուտք է գործել ներս և այնտեղից գողացել 12 շիշ ձեթ, 15 խտացրած կաթ և 10 կգ յուղ, Ա.Մանուկյանին պատճառելով զգալի չափերի` 30.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:

3.Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում Հովհաննես Միրիբյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և դատաքննությամբ ըստ էության պնդել է նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ մոտ 2 տարի առաջ վաճառել են իրենց Զ.Սարկավագի 147/1 շենքի 13 բնակարանը, որից հետո ինքը մնացել է անօթևան: 2009թ. նոյեմբերի վերջերին, գիշերը ժամը 04-ի սահմաններում, Զ.Սարկավագի 145/1 շենքի մոտ շրջելիս, որոշել է այդ շենքի նկուղներից մեկից սնունդ գողանալ: Մտել է շենքի երրորդ մուտքի նկուղ, մետաղե ձող գտել, դրանով բացել, նույն շենքի առաջին հարկի բնակիչ Արմեն Մանուկյանին պատկանող նկուղի դուռը, մտել ներս և գողացել է 12 շիշ ձեթ, 15 խտացրած կաթ և 10կգ յուղ: Այդ սննդամթերքը տարել և թաքցրել է Քանաքեռի կայարանի հարակից այգիներում, որտեղ այդ ժամանակ ապրել է, իսկ հետագայում դրանք օգտագործել է:

Ամբաստանյալ Հովհաննես Միրիբյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով©

Գործով տուժող Արմեն Ստեփանի Մանուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. նոյեմբերին գնել է մեկ արկղ 1 լիտր տարողությամբ կապրոնե շշերով ձեթ, մեկ արկղ խտացրած կաթ և կարագ, որը հալել և ստացել են 10 կգ յուղ: Ձեթերը, խտացրած կաթերը և կապրոնե դույլով յուղը, պահել են իրենց նկուղում: Մինչև 2009թ. նոյեմբերի վերջ ձեթի և խտացրած կաթի մի մասն օգտագործել են և մնացել է 12 շիշ ձեթ, 15 խտացրած կաթ ու 10 կգ յուղը: 2009թ. նոյեմբերի վերջերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, առավոտյան, երբ իջել է նկուղ սննդամթերք բերելու, տեսել է, որ նկուղի մուտքի դռան փականը կոտրված է, իսկ դուռը` բաց: Մտնելով նկուղ տեսել է, որ նշված 12 շիշ ձեթը, 15 խտացրած կաթը և 10 կգ յուղը բացակայում է, ու հասկացել է, որ կատարվել է գողություն: 2010թ. դեկտեմբերի 07-ին իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատողներ, հարցուփորձ արել նշված գողության մասին, ինքը պատմել է կատարվածի մասին, որից հետո տվել հաղորդում:
Միաժամանակ Ա.Մանուկյանը նշել է, որ քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի:

Գ/Թ 24-25

Գործով վկա Կարինե Վոլոդյայի Մանուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իրենք 2009թ. աշնանը գնել են տարբեր տեսակի սննդամթերքներ, որոնք պահել են իրենց նկուղում` ձմռանն օգտագործելու համար: 2009թ. նոյեմբերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, առավոտյան, Ա.Մանուկայնանն իջել է նկուղ` սննդամթերք բերելու: Քիչ անց վերադարձել է ու ասել, որ նկուղի մուտքի դռան փականը կոտրված է և նկուղից կատարվել է գողություն: Զննել են նկուղը, պարզել են, որ գողացվել է 12 շիշ ձեթը, 15 խտացրած կաթը և 10 կգ յուղը: Կատարված գողությամբ իրենց պատճառվել է 30.000 ՀՀ դրամի վնաս, բայց անմիջապես չեն դիմել ոստիկանություն, քանի որ գողացվածը մեծ արժեք չի ներկայացրել իրենց համար: 2010թ. դեկտեմբերի 07-ին իրենց տուն են ելել ոստիկանության աշխատողներ, հարցուփորձ արել նշված գողության մասին և ասել, որ բռնել են Հովհաննես Միրիբյանին, որը խոստովանել է, որ նշված գողությունը կատարել է ինքը, որից հետո Ա.Մանուկյանը տվել է հաղորդում:

Գ/Թ 42-43

Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունով այն մասին, որ Հ.Միրիբյանը մատնացույց է արել Ա.Մանուկյանին պատկանող նկուղի գտնվելու վայրը, ցույց տվել, թե ինչպես է բացել նկուղի դուռը, մտել ներս և որտեղից ու ինչպես է կատարել գողությունը:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:

4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Միրիբյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Միրիբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջում է կատարած արարքի համար:
Դատարանը որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դիտում է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ և 11-րդ կետերով դատված և դատվածությունը չմարված լինելը:
Անդրադառնալով հանցագործության հետևանքով պատճառված նյութական վնասի հատուցմանը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է համարել լուծված, քանի որ տուժաղը նյութական վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հովհաննես Գասպարի Միրիբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի դեկտեմբերի 07-ից:
Հովհաննես Միրիբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: