ԵԱՔԴ/0212/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան
մեղադրող Ռ. Խաչատրյան
տուժողներ Ս.Մանուկյան, Ն.Մովսիսյան, Մ.Անտոնյան, Ե.Օհանյան

2011 թվականի մարտի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Արտակ Մարատի Հակոբյանի, ծնված 21.11.1978թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, նախկինում դատված` 1.Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 19.01.2003թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 109 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ուղղիչ աշխատանքների 1 տարի ժամանակով, 2.ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 18.05.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 և 68 հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի 4 չորս ամիս ժամանակով, ազատվել է 19.03.2009թ., դատվածությունը չմարված, ժամանակավորապես բնակվել է Երևան քաղաքի Անտառային փողոցի 160 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2 մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, 258 հոդվածի 2-րդ մասով, 179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 133 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի օգոստոսի 20-ից,
2. Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի, ծնված 05.12.1977թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, չի աշխատում, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Միրաքյան փողոցի 79/1 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009թ. հոկտեմբերի 22-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14133309 քրեական գործը:
2009թ. սեպտեմբերի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14130809 քրեական գործը:
2009թ. նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ թիվ 14130809 քրեական գործը միացվել է թիվ 14133309 քրեական գործին, քննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում` թիվ 14133309 քրեական գործի համարով:
2009թ. դեկտեմբերի 19-ին Արտակ Մարատի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 258 հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2009թ. դեկտեմբերի 21-ին Արտակ Մարատի Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով և 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2010թ. ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 14130809 քրեական գործից Արտակ Մարատի Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է` շնորհելով թիվ 14112510 համարը:
2010թ. օգոստոսի 20-ին Արտակ Մարատի Հակոբյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է Արաբկիրի քննչական բաժին:
2010թ. օգոստոսի 24-ին Արտակ Մարատի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2010թ. նոյեմբերի 29-ին Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2010թ. դեկտեմբերի 6-ին Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2010թ. դեկտեմբերի 8-ին Արտակ Մարատի Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2 մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով, 258 հոդվածի 2-րդ մասով, 179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 133 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
2010թ. դեկտեմբերի 30-ին թիվ 14112510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալներ Արտակ Մարատի Հակոբյանին և Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանին մեղադրանքներ է առաջադրել հետևյալ արարքների համար.
Արտակ Հակոբյանը ավազակություն կատարելու համար դատապարտված լինելով, պատիժը կրելուց հետո դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, տարբեր եղանակներով կատարել է գույքի հափշտակություններ: Այսպես.
Արտակ Մարատի Հակոբյանը, կրկին անգամ, խարդախությամբ գույք հափշտակելու նպատակով, 2009թ. օգոստոս ամսին թերթում տպագրված հայտարարության միջոցով տեղեկացել է, որ Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցի 42 շենքի թիվ 1 բնակարանի սեփականատեր, զառամյալ Սարգիս Արամի Մանուկյանը, իրեն խնամելու դիմաց, համատեղ, անհատույց բնակվելու պայմանով փնտրում է միայնակ կնոջ։ Սարգիս Մանուկյանից գումար հափշտակելու նպատակով հանցավոր համաձայնության է եկել իր հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի հետ: Այնուհետև, իր կողմից մշակված հանցավոր պլանի համաձայն, Ն.Մովսիսյանը 15.08.2009թ. զանգահարել է Սարգիս Մանուկյանին, խաբեությամբ ներկայացել է Աննա Խալաթյան տվյալներով և իբրև ծանոթանալու նպատակով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել հանդիպելու նրան։ 16.08.2009թ. Նաիրա Մովսիսյանը հանդիպել է Սարգիս Մանուկյանին, ստացել է վերջինիս համաձայնությունը համատեղ բնակվելու: Այնուհետև բնակարանի պայմաններին ձևականորեն ծանոթանալուց հետո, պատրաստակամություն է հայտնել նույն օրը տեղափոխվելու, սակայն խաբեությամբ նշել է, որ անձնական իրերն ու հագուստները գտնվում են իր կողմից վարձակալած բնակարանում և դրանք ստանալու ու տեղափոխելու համար անհրաժեշտ է Արմեն անունով բնակարանատիրոջը վճարել իր կողմից պարտքով վերցրած 50.000 դրամ գումարը։ Սարգիս Մանուկյանի մոտ համոզմունք առաջացնելու նպատակով Նաիրա Մովսիսյանը զանգահարել է Արտակ Հակոբյանին և վերջինիս ներկայացնելով իբրև Արմեն անունով իր կողմից վարձակալած բնակարանի սեփականատեր, հեռախոսը փոխանցել է Սարգիս Մանուկյանին: Արտակ Հակոբյանը Սարգիս Մանուկյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում հավաստել է Նաիրա Մովսիսյանի կողմից իրեն 50.000 դրամ գումար պարտք լինելու հանգամանքը: Միաժամանակ խոստացել է գումարը ստանալուց հետո Նաիրա Մովսիսյանին թույլատրել իր բնակարանից անձնական իրերը վերցնելու: Չարաշահելով Սարգիս Մանուկյանի վստահությունը, Նաիրա Մովսիսյանը, իբրև Արմենին վճարելու և իրերը ստանալու պատրվակով, Սարգիս Մանուկյանից խնդրել է պարտքով 50.000 դրամ գումար տրամադրել: Նույն օրը ժամը 2130-ի սահմաններում ստանալով նշված գումարը, հափշտակել է ու հանձնել Արտակ Հակոբյանին։
Այսինքն՝ Ա.Հակոբյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Բացի այդ, Արտակ Հակոբյանը, 2009թ. սեպտեմբերի 20-ին, ժամը 0030-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 47 շենքի 47 բնակարանում, Կարեն Կառլենի Աբրահամյանի հետ ստեղծված շուրջ 1 ժամ տևողությամբ միջադեպի ընթացքում հայհոյանքներ տալով և հարվածներ հասցնելով՝ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է Կ.Աբրահամյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով: Հարվածների հետևանքով Կ.Աբրահամյանին պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ, որոնք արտահայտվել են՝ աջ քիթշրթունքային ծալքի կզակային աջ կեսի, ստորին շրթունքի աջ կեսի, ձախ բազկի միջին 3-ի առաջային մակերեսի, աջ նախաբազուկ դաստակային հոդի կտրած, ձախ նախաբազկի միջին 3-ի առաջային մակերեսի քերծվածքի և ձախ բազկի վերին 3-ի առաջային մակերեսի արյունազեղման ձևով։
Այսինքն՝ Ա.Հակոբյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով։
Բացի այդ, Արտակ Հակոբյանը, կրկին անգամ, գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2009թ. սեպտեմբերի 20-ին, երեկոյան, իր կողմից ժամանակավոր վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 47 շենքի թիվ 47 բնակարանը ազատելիս, յուրացրել է բնակարանատիրոջ՝ Եվա Ռոբերտի Օհանյանի կողմից իրեն ժամանակավոր օգտագործման համար վստահված՝ 15.000 դրամ արժողությամբ ՙՊանասոնիկ՚ ֆիրմայի հեռուստացույցը և 50.000 դրամ արժողությամբ գորգը, որով Ե.Օհանյանին ընդհանուր գումարով պատճառել է 65.000 դրամի նյութական վնաս։
Այսինքն՝ Ա.Հակոբյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Բացի այդ, Արտակ Հակոբյանը, կրկին անգամ, շորթմամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ, 2009թ. սեպտեմբերի 22-ին զանգահարել է իր հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ գտնվող Մարինե Հենզելի Անտոնյանին, ումից պահանջել է իրեն 50.000 դրամ գումար տրամադրել, միաժամանակ սպառնալով, որ պահանջվող գումարը չստանալու դեպքում արատավորող տեղեկություններ կտարածի նրա մասին ինչպես հարազատների շրջանում, այնպես էլ աշխատանքային միջավայրում։
Այսինքն՝ Ա.Հակոբյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Բացի այդ, Արտակ Հակոբյանը, կրկին անգամ, ուրիշի գույքը խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ, 2010թ. օգոստոս ամսվա սկզբներին, խաբեությամբ՝ անվճար նորոգման հանձնելու պատրվակով, Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանից ստացել և հափշտակել է ՙՏօոy Vaio՚ տեսակի, VGN-CS200 մոդելի համակարգիչը, որով նրան պատճառել է 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.110.000 դրամի նյութական վնաս։
Այսինքն՝ Ա.Հակոբյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
Բացի այդ, Արտակ Մարատի Հակոբյանը 2010թ. օգոստոսի 18-ին, ժամը 1330-ի սահմաններում, Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանին խաբեությամբ, իբրև ազգականների հետ ծանոթացնելու նպատակով, հրավիրել է իր կողմից վարձակալած Երևան քաղաքի Անտառային փողոցի թիվ 160 տուն, որտեղ վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, մինչև երեկոյան ուշ ժամը պահել է անազատության մեջ, զրկել է ազատ տեղաշարժվելու հնարավորությունից փակելով տան մուտքի դուռը, ինչպես նաև հարազատների հետ կապ հաստատելու հնարավորությունից՝ կողոպտելով Ն.Մովսիսյանին պատկանող բջջային հեռախոսները: Այնուհետև Նաիրա Մովսիսյանի կամքին հակառակ վերջինիս տեղափոխել է ՙՎան՚ հյուրանոց, որտեղից էլ 19.08.2010թ. ժամը 00-ի սահմաններում, Ն.Մովսիսյանն օգտվելով Ա.Հակոբյանի զբաղվածության հանգամանքից, դիմել է փախուստի։
Այսինքն՝ Ա.Հակոբյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Բացի այդ, Արտակ Հակոբյանը, կրկին անգամ, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2010թ. օգոստոսի 18-ին, ժամը 1330-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Անտառային փողոցի 160 տանն իր կողմից անազատության մեջ պահվող Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանից բացահայտ հափշտակել է 50.000 դրամ արժողությամբ ՙSony՚ տեսակի DSC-W220 մոդելի ֆոտոխցիկը, 45.000 դրամ արժողությամբ ՙSamsung՚ տեսակի SGH-G400 մոդելի բջջային հեռախոսը, 5.000 դրամ արժողությամբ ՙSamsung՚ տեսակի E1070 մոդելի բջջային հեռախոսը և 40.000 դրամ արժողությամբ ՙSamsung՚ տեսակի, SGH-T229 մոդելի բջջային հեռախոսը, որով Ն.Մովսիսյանին ընդհանուր գումարով պատճառել է 140.000 դրամի նյութական վնաս։
Այսինքն՝ Ա.Հակոբյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով։
Բացի այդ, Արտակ Մարատի Հակոբյանը, կրկին անգամ, խարդախությամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ, 2010թ. օգոստոսի 18-ին երեկոյան գնացել է իր կողմից Երևան քաղաքի Անտառային փողոցի 160 տանն անազատության մեջ պահվող Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի բնակության վայր, որտեղ վերջինիս եղբորից՝ Արթուր էդիկի Մովսիսյանից խաբեությամբ, իբրև Ն.Մովսիսյանին փոխանցելու պատրվակով, ստացել ու հափշտակել է Ն.Մովսիսյանին պատկանող 370.000 դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը։
Այսինքն՝ Ա.Հակոբյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Նաիրա Մովսիսյանը 2009թ. օգոստոս ամսին իր հետ փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Արտակ Մարատի Հակոբյանի հետ նախնական համաձայնության գալով կատարել է գույքի հափշտակություն խարդախության միջոցով: Այսպես.
2009թ. օգոստոս ամսին, Արտակ Մարատի Հակոբյանից տեղեկացել է, որ Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցի 42 շենքի թիվ 1 բնակարանի սեփականատեր, զառամյալ Սարգիս Արամի Մանուկյանն իրեն խնամելու դիմաց և համատեղ, անհատույց բնակվելու պայմանով փնտրում է միայնակ կնոջ: Ա.Հակոբյանի առաջարկով և վերջինիս հետ հանցավոր համաձայնության գալով, որոշել է բնակարանատեր Սարգիս Մանուկյանից խարդախությամբ գումար հափշտակել։ Այդ նպատակով և Ա.Հակոբյանի կողմից մշակված հանցավոր պլանի համաձայն, 15.08.2009թ. զանգահարել է Ս.Մանուկյանին, խաբեությամբ ներկայացել է Աննա Խալաթյան տվյալներով և, իբրև ծանոթանալու նպատակով, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել նրա հետ հանդիպելու։ 16.08.2009թ. հանդիպել է Ս.Մանուկյանին, ստացել վերջինիս համաձայնությունը համատեղ բնակվելու հարցում: Բնակարանի պայմաններին ձևականորեն ծանոթանալուց հետո Ն.Մովսիսյանը, պատրաստակամություն է հայտնել նույն օրը տեղափոխվելու, սակայն խաբեությամբ հայտնել է, որ անձնական իրերն ու հագուստները գտնվում են իր կողմից վարձակալած բնակարանում և դրանք ստանալու ու տեղափոխելու համար անհրաժեշտ է Արմեն անունով բնակարանատիրոջը վճարել իր կողմից պարտքով վերցրած 50.000 դրամ գումարը: Ս.Մանուկյանի մոտ համոզմունք առաջացնելու նպատակով զանգահարել է Արտակ Հակոբյանին և վերջինիս ներկայացնելով իբրև Արմեն անունով իր կողմից վարձակալած բնակարանի սեփականատեր, հեռախոսը փոխանցել է Սարգիս Մանուկյանին: Ա.Հակոբյանը Ս.Մանուկյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում հավաստել է Ն.Մովսիսյանի կողմից իրեն 50.000 դրամ գումար պարտք լինելու հանգամանքը, միաժամանակ խոստացել է գումարը ստանալուց հետո Ն.Մովսիսյանին թույլատրել իր բնակարանից վերցնելու անձնական իրերը։ Չարաշահելով Ս.Մանուկյանի վստահությունը, Ն.Մովսիսյանը, իբրև Արմենին վճարելու և իրերը ստանալու պատրվակով Ս.Մանուկյանից խնդրել է պարտքով 50.000 դրամ գումար տրամադրել: Նույն օրը ժամը 2130-ի սահմաններում ստանալով նշված գումարը, հափշտակել է ու հանձնել Արտակ Հակոբյանին։
3.Ապացույցների հետազոտում.
Արտակ Մարատի Հակոբյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ավազակային հարձակում կատարելու համար 2004թ. դատապարտվել Է ազատազրկման և պատժի կրման նպատակով տեղափոխվել Է ՙԳորիս՚ քրեակատարողական հիմնարկ: ՔԿՀ-ից, հեռախոսազանգերի միջոցով ծանոթացել Է Արմավիրի մարզի բնակչուհի Մարինե Անտոնյանի հետ: 2009թ. մարտ ամսին ազատվելով կալանավայրից, շարունակել Է Մ.Անտոնյանի հետ շփումը՝ հանդիպումների միջոցով։ 2009թ. օգոստոս ամսին, իր հետ փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի հետ համատեղ բնակվել Է վերջինիս Երևան քաղաքի Միրաքյան փողոցի 79/1 տանը։ Նույն ամսին Ն.Մովսիսյանն իր կողմից պլանավորած եղանակով, Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցի 42 շենքի թիվ 1 բնակարանի սեփականատեր Սարգիս Մանուկյանից հափշտակել Է 50.000 դրամ գումար։
2009թ. սեպտեմբերի 19-ին, Ն.Մովսիսյանի հետ վարձակալությամբ բնակվելու համար տեղափոխվել են Եվա Օհանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 47 շենքի թիվ 47 բնակարան։Նույն օրը, նորամուտը նշելու առիթով իրենց տուն են եկել Ն.Մովսիսյանի քույրը՝ Մանուշակ Մովսիսյանը, ինչպես նաև վերջինիս ամուսինը՝ Կարեն Աբրահամյանը։Բնակարանի հյուրասենյակում առանձնանալով՝ Կ.Աբրահամյանի հետ խմել Է օղի և գարեջուր։ Կ.Աբրահամյանը գտնվել Է գինովցած վիճակում և իր հետ զրուցելու ընթացքում անուղղակի կերպով հայհոյանքներ Է տվել։Այդ առիթով ինքը դիտողություն Է արել Կ.Աբրահամյանին, սակայն վերջինս դիտողությունը ցավագին Է ընդունել, ինչի պատճառով իր ու Կ.Աբրահամյանի միջև վեճ է առաջացել, որը վերածվել է փոխադարձ կռվի: Այդ ընթացքում ինքն ու Կ.Աբրահամյանը միմյանց հայհոյանքներ են ուղղել և կոտրված սպասքի ապակու կտորներով անկանոն հարվածներ հասցրել մարմնի տարբեր մասերին։
2009թ. սեպտեմբերի 20-ին, գիշերվա ժամի, գնացել է իր կողմից վարձակալած Ե.Օհանյանին պատկանող Վ.Համբարձումյան փողոցի 47 շենքի թիվ 47 բնակարան և հափշտակելով Ե.Օհանյանին պատկանող գորգը հեռացել է բնակարանից։
Այնուհետև, 2009թ. սեպտեմբերի 22-ին զանգահարել է Մարինե Անտոնյանին, նրանից պահանջել է 50.000 դրամ գումար տրամադրել և սպառնացել է, որ գումարը չստանալու դեպքում նրա մասին արատավորող տեղեկություններ կտարածի նրա հարազատների շրջանում և աշխատանքի վայրում։
2010թ. օգոստոսի 18-ին, իր տուն է գնացել Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանը, ում հետ միասին զբոսնելու նպատակով շուրջ 1 օր ժամանակով գնացել է Սևան քաղաք: Նախքան այդ, Ն.Մովսիսյանի խնդրանքով գնացել է վերջինիս բնակության վայր ու եղբորից ստացել Ն.Մովսիսյանին պատկանող 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը։
Դատական քննության ընթացքում Արտակ Հակոբյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասամբ և ցուցմունք տվեց, որ խուլիգանության դրվագով և Ն.Մովսիսյանի հետ խարդախություն կատարելու դրվագով իր մեղքն ընդունում է: Ն.Մովսիսյանն իր կողմից կազմված ծրագրի համաձայն Սարգիս Մանուկյանից խաբեությամբ վերցրել և իրեն է տվել 50.000 դրամ: Մյուս դրվագներով մեղքը չի ընդունում, գտնելով, որ դրանք զրպարտության արդյունք են:
Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի հետ ծանոթացել է դեռևս 10 տարի առաջ: Դրանից հետո կալանավորվել է, իսկ ազատվելուց հետո շփվել են: Իրենց փոխհարաբերությունները շատ լավ են եղել: 2010թ. օգոստոսի 17-ին Նաիրան զանգահարելով իրեն ճշտել է իր գտնվելու վայրը և տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է իր մոտ: Միասին ճաշել են, և Նաիրան ասելով, որ տրամադրություն չունի, առաջարկել է գնալ զբոսնելու: Իր տանը մնացել են մինչև ժամը 2000-ը: Մինչ այդ, ժամը 1630-ի սահմաններում իր տուն են գնացել Նաիրայի ընկերուհի Էմման` իր մոր հետ: Նաիրան սկսել է ձևեր անել, թե իբր ինքն ուզում է ստիպողաբար ամուսնանալ նրա հետ: Իսկ ինքը նրանց ասել է, որ չի պատրաստվում նրա հետ ամուսնանալ: Ընկերուհին ու մայրը սուրճ են խմել ու գնացել, իրենք էլ զբոսնելով իջել են Թումանյան փողոց: Հետո գնացել են Սևան, քոթեջ են վարձել, զվարճացել են, իսկ երեկոյան վերադարձել են տուն: Այդ օրը մտել են ՙՎան՚ հյուրանոց` հաց ուտելու: Այդ ընթացքում Նաիրային զանգահարել է նրա մայրը և դստեր ամուսնության հարցի շուրջ ցանկացել է խոսել իր հետ: Ինքը նրա մորը պատասխանել է, որ չի պատրաստվում ամուսնանալ Նաիրայի հետ, քանի որ ամուսնացած է: Նաիրան հեռախոսները թողնելով սեղանին դուրս է եկել: 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը Նաիրայի առաջարկով գնացել և վերցրել է նրա եղբորից` Սևան գնալու համար: Նաիրան իրեն համակարգիչ չի տվել, իսկ ֆոտոխցիկը մնացել էր իր տանը, որն ինքը բակի երեխաների միջոցով վերադարձրել է նրան:
Նաիրային ինքը ստիպողաբար չի պահել: Այդ տան դուռն այնքան բարակ դուռ է, փոքր կողպեքով, որ ուժեղ հրելու դեպքում կբացվեր: Ն.Մովսիսյանն իրեն զրպարտում է, քանի որ սիրահարված էր ու ուզում էր իր հետ ամուսնանալ: Դրա համար նա սուտ ցուցմունք է տվել:
Մարինե Անտոնյանի հետ ինքը լավ հարաբերությունների մեջ է եղել: Վերջինս կալանավորներից ինչ որ մեկի հետ խնդիր է ունեցել և ինքը խոստացել է այն կարգավորել: Մարինեից փող է ուզել բուժման ծախսերը հոգալու համար:
Եվա Օհանյանի տան մեկ ամսվա վարձավճարը ինքը վճարել է, սակայն այնտեղ է մնացել ընդամենը մեկ օր: Ինքը ոչինչ չի վերցրել:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն ինքը չի գրել և չի ստորագրել:
Ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանի պատճառաբանությունները մտացածին և անհիմն են, հետապնդում են պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնելու նպատակ:
Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հրաժարվելով ցուցմունք տալուց, պնդել է նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը: Համաձայն այդ ցուցմունքի 2008թ. դեկտեմբեր ամսին, հեռախոսազանգի միջոցով ծանոթացել է ՙԳորիս՚ ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Արտակ Մարատի Հակոբյանի հետ։ 2009թ. մարտ ամսին Ա.Հակոբյանը ազատվել է կալանավայրից և վերադարձել Երևան։ Այդ ժամանակվանից սկսած փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ է գտնվել նրա հետ և վարձակալությամբ բնակվել է Արտաշիսյան փողոցում գտնվող մի բնակարանում: Համատեղ բնակվելու ընթացքում ծանոթացել է Արմավիրի մարզի բնակչուհի Մարինե Անտոնյանի հետ: Իմացել է, որ նա սիրահարված է Ա.Հակոբյանին և վերջինիս նյութական օգնություն է ցուցաբերել՝ տարբեր չափի գումարներ տալու միջոցով։ Կարճ ժամանակ անց, զբոսնելու նպատակով Ա.Հակոբյանի հետ մեկնել է ՈՒՀ Օդեսա քաղաք, որտեղ բնակվել է Ա.Հակոբյանի քրոջ՝ Լուսինեի տանը։2009թ. հուլիս ամսին վերադառնալով ՀՀ,
կրկին Ա.Հակոբյանի հետ միասին ժամանակավոր բնակվել է Միրաքյան փողոցի 79/1 տանը, իր ծնողների հետ միասին։ Այդ ընթացքում Ա.Հակոբյանը թերթերում տպագրված հայտարարությունների միջոցով փնտրել է վարձակալությամբ տրվող բնակարան՝ իր հետ առանձին, համատեղ բնակվելու նպատակով։
2009թ. օգոստոս ամսին, Ա.Հակոբյանի հետ միասին ՙԻնֆո Մարկետ՚ թերթում տպագրված հայտարարությունից տեղեկացել է, որ Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցի 12 շենքի թիվ 1 բնակարանի սեփականատեր, զառամյալ Սարգիս Արամի Մանուկյանը իրեն խնամելու դիմաց, համատեղ, անհատույց բնակվելու պայմանով փնտրում է միայնակ կնոջ։Հայտարարությանը ծանոթանալուց հետո, Ա.Հակոբյանն առաջարկել է բնակարանատեր Ս.Մանուկյանից խաբեությամբ գումար հափշտակել, միաժամանակ, ներկայացրել է իր կողմից նախագծած հանցավոր գործողությունների պլան։ Ա.Հակոբյանի երկար համոզելուց հետո, տվել է իր համաձայնությունը՝ վերջինիս հետ հանցագործության կատարմանը մասնակցելու։Այնուհետև, Ա.Հակոբյանի պահանջով, վերջինիս 094-31-78-26 հեռախոսահամարով զանգահարել է Ա.Մանուկյանին և կրկին Ա.Հակոբյանի թելադրանքով, բնակարանատեր Ս.Մանուկյանի հետ ծանոթանալու ընթացքում վերջինիս ներկայացել է Աննա անունով։ Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում, իբրև բնակարանի պայմաններին ծանոթանալու նպատակով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Ս.Մանուկյանի հետ հանդիպելու։ Այնուհետև, իր կողմից կատարվող հետագա հանցավոր քայլերի վերաբերյալ Ա.Հակոբյանից առաջադրանքներ ստանալով, 16.08.2009թ. հանդիպել է Ս.Մանուկյանին և գնացել վերջինիս բնակարան։ Բնակարանում, կարճատև զրույցից հետո ստացել է Ս.Մանուկյանի համաձայնությունը՝ իր հետ համատեղ բնակվելու: Ինքը, ձևականորեն ծանոթանալով բնակարանի պայմաններին, պատրաստակամություն է հայտնել նույն օրը տեղափոխվելու, սակայն խաբեությամբ նշել է, որ անձնական իրերն ու հագուստները գտնվում են իր կողմից վարձակալած բնակարանում և դրանք ստանալու ու տեղափոխելու համար անհրաժեշտ է Արմեն անունով բնակարանատիրոջը վճարել պարտքով վերցրած 50.000 դրամ գումարը: Ա.Հակոբյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն, ինքը, Ս.Մանուկյանի մոտ համոզմունք առաջացնելու նպատակով՝ զանգահարել է Ա.Հակոբյանին և վերջինիս ներկայացնելով Արմեն անունով, որպես իր կողմից վարձակալած բնակարանի սեփականատեր, հեռախոսը փոխանցել է Ս.Մանուկյանին։ Ա.Հակոբյանը Ս.Մանուկյանի հետ զրուցելու ընթացքում հավաստել է գումարային պարտքի վերաբերյալ իր կողմից Ս.Մանուկյանին ներկայացրած իրականությանը չհամապատասխանող հանգամանքները, որից հետո ինքն իբրև Արմենին վճարելու և իրերը ստանալու պատրվակով, Ս.Մանուկյանից խնդրել է պարտքով 50.000 դրամ գումար տրամադրել և խոստացել է այն մոտակա օրերին վերադարձնել՝ ՈՒՀ, Խերսոն քաղաքում բնակվող ծնողների կողմից փոխանցված գումարը ստանալուն պես։ Նույն օրը, ժամը 2130-ի սահմաններում Ս.Մանուկյանից ստացել 50.000 դրամ գումարը և վերջինիս պահանջով գրել է ստացական, որը հաստատել է կեղծ ստորագրությամբ ու տվյալներով։ Այնուհետև հեռացել է Ա.Մանուկյանի բնակարանից, իսկ հափշտակած գումարը հանձնել է շենքի բակում իրեն սպասող Ա.Հակոբյանին։
Դրանից հետո, 2009թ. սեպտեմբերի 19-ին, Ա.Հակոբյանի հետ վարձակալությամբ բնակվելու նպատակով տեղափոխվել է Եվա Օհանյանին պատկանող՝ Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 47 շենքի թիվ 47 բնակարան, որտեղ բացի առաջին անհրաժեշտության համար նախատեսված կահավորանքի, Ե.Օհանյանից կողմից ժամանակավոր օգտագործման համար իրենց է հանձնվել արտասահմանյան արտադրության հին հեռուստացույց և գորգ։ Նույն օրը, նորամուտը նշելու առիթով, երեկոյան իրենց տուն են գնացել իր քույրը՝ Մանուշակ Մովսիսյանը և վերջինիս ամուսինը՝ Կարեն Աբրահամյանը։ Ա.Հակոբյանն ու Կ.Աբրահամյանը հյուրասենյակում օղի են խմել, իսկ ինքը քրոջ հետ գտնվել է խոհանոցում և զբաղվել է կենցաղային առօրյա գործերով։ Հյուրասենյակում Ա.Հակոբյանը և Կ.Աբրահամյանը վիճել, բարձրաձայն հայհոյել և կռվել են միմյանց հետ, որի ընթացքում Կ.Աբրահամյանն ու Ա.Հակոբյանը միմյանց հարվածներ են հասցրել հատակին թափված կոտրված սպասքի ապակու կտորներով։ Շուրջ 30 րոպե տևողությամբ վեճի ավարտից հետո, Մ.Մովսիսյանն ու Կ.Աբրահամյանը հեռացել են տանից, իսկ ինքը, կանչված շտապօգնության մեքենայով Ա.Հակոբյանի հետ միասին գնացել է հիվանդանոց։ Հիվանդանոցում Ա.Հակոբյանը ներկայացել և գրանցվել է կեղծ տվյալներով, այնուհետև ստացել է անհրաժեշտ բուժօգնություն։Դրանից հետո ինքը, միայնակ տեղափոխվել և ժամանակավորապես բնակվել է ծնողների տանը, որտեղ էլ նույն գիշերվա ընթացքում Ա.Հակոբյանը Ե.Օհանյանի տանից փոխադրել է իր անձնական իրերն ու հագուստները: Դրանց թվում Ե.Օհանյանի կողմից իրենց ժամանակավոր օգտագործման համար հանձնված գույք՝ հեռուստացույց կամ գորգ չի եղել։
2010թ. օգոստոսի 20-ին, Ա.Հակոբյանը, օգտագործման համար իրեն տվել է ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոս, որն ինքը շահագործել Է 094-76-52-32 հեռախոսահամարով։ Նշված հեռախոսը, ոստիկանության աշխատակիցների կողմից առգրավելուց հետո տեղեկացել Է, որ այն պատկանել Է քրեական գործով տուժող Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանին, ումից Ա.Հակոբյանը հափշտակել Է։
Ա.Հակոբյանի կողմից կատարած այլ հանցանքների մասին տեղեկություններ չունի զղջում Է իր կողմից կատարած խարդախության համար, հատուցել Է տուժող Ս.Մանուկյանին պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ։
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Սարգիս Արամի Մանուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ զառամյալ տարիքում միայնակ բնակվելու և խնամող չունենալու պատճառով՝ 2009թ. հուլիս ամսին ՙԻնֆո Մարկետ՚ թերթում հայտարարություն Է տպագրել, որ իր հետ համատեղ, անհատույց բնակվելու պայմանով և խնամելու դիմաց, միայնակ կնոջ կտրամադրի իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Գրիբոյեդով փողոցի 42 շենքի թիվ 1 բնակարանը։ Այդ առիթով, 2009թ. օգոստոս ամսվա կեսին, իր տան հեռախոսահամարին զանգահարել է մի օրիորդ, ով ներկայացել է Աննա Խալաթյան տվյալներով, որից հետո բնակարանի պայմաներին ծանոթանալու համար Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍաս՚ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Ա.Խալաթյանին, ում իսկական տվյալները հետագայում իմացել Է, որ Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյան Է և ուղեկցել Է իր բնակարան։ Ն.Մովսիսյանը բնակարանը զննելուց հետո, տվել է իր համաձայնությունն իրեն խնամելու և համատեղ բնակվելու համար, սակայն նշել Է, որ անձնական իրերն ու հագուստները գտնվում են իր կողմից վարձակալած բնակարանում և դրանք ստանալու ու տեղափոխելու համար անհրաժեշտ Է Արմեն անունով բնակարանատիրոջը վճարել պարտքով վերցրած 50.000 դրամ գումարը։ Այնուհետև Ն.Մովսիսյանը, Արմենին վճարելու և իրերը ստանալու նպատակով խնդրել Է իրեն պարտքով 50.000 դրամ գումար տրամադրել և հավաստիացրել Է, որ այն ստանալու դեպքում կվերադարձնի մոտակա օրերին՝ ՈՒՀ Խերսոն քաղաքում բնակվող ծնողների կողմից փոխանցվելիք գումարը ստանալուն պես։ Այնուհետև, Ն.Մովսիսյանի առաջարկով, հեռախոսով զրուցել Է վերջինիս պարտատիրոջ՝ Արմենի հետ, ում իսկական տվյալները հետագայում իմացել Է, որ Արտակ Հակոբյան Է: Ա.Հակոբյանը հաստատել է Ն.Մովսիսյանի կողմից իրեն 50.000 դրամ պարտք լինելու հանգամանքը, միաժամանակ խոստացել Է գումարը ստանալուն պես Ն.Մովսիսյանին թույլատրել վերցնելու իր իրերն ու հագուստները։Ա.Հակոբյանի հետ զրուցելուց հետո, ինքը Ն.Մովսիսյանին տվել Է 50.000 դրամ գումար, որի դիմաց վերջինս գրելով ստացական, հեռացել Է` իբրև իրերը ստանալու և տեղափոխելու նպատակով, սակայն չ| վերադարձել: Ն.Մովսիսյանին հայտնաբերելու նպատակով զանգահարել Է վերջինիս կողմից տրված 094-31-78-26 հեռախոսահամարով, սակայն համարն անջատված Է եղել։
2010թ. դեկտեմբերի 1-ին, քննչական բաժնում իր մասնակցությամբ կատարված ՙԱնձին ճանաչման ներկայացնելու մասին՚ քննչական գործողության ընթացքում ճանաչել Է Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանին, ով խաբեությամբ հափշտակել Է իրեն պատկանող 50.000 դրամ գումարը: Վերջինս իր հերթին իրեն է ճանաչել: Նույն օրը Ն.Մովսիսյանից ստացել է հանցագործության հետևանքով պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ, որի վերաբերյալ տվել Է ստացական։
Տուժող Եվա Ռոբերտի Օհանյանը պնդել է նախնական քննության ընթացքում որպես տուժող հարցաքննվելիս, ինչպես նաև Ա.Հակոբյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն այն մասին, որ իր ընտանիքին պատկանող՝ Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 47 շենքի թիվ 47 բնակարանը, ամսական 60.000 դրամ վարձավճարով, 2010թ. սեպտեմբերի 19-ին տրամադրել Է Արտակ Հակոբյանին և Նաիրա անունով մի աղջկա, ում Ա.Հակոբյանը ներկայացրել Է որպես իր կին։ 2010թ. սեպտեմբերի 20-ին, հարևան բնակիչներից, այնուհետև ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Ա.Հակոբյանի և վերջինիս կնոջ քրոջ ամուսնու միջև իր բնակարանում միջադեպ Է տեղի ունեցել։ Այդ օրվանից սկսած Ա.Հակոբյանին չի տեսել, իսկ հետագայում, երբ այցելել Է ի կողմից վարձով հանձնված բնակարանը, հայտնաբերել Է, որ բնակարանից բացի Ա.Հակոբյանի ու վերջինիս կնոջը պատկանող իրերից, բացակայում Է նաև ժամանակավոր օգտագործման համար իր կողմից Ա.Հակոբյանին հանձնված՝ 15.000 դրամ արժողությամբ ՙՓանասոնիկ՚ տեսակի հին հեռուստացույցը և 50.000 դրամ արժողությամբ գորգը։Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նյութական պահանջ չունի։
Տուժող Մարինե Հենզելի Անտոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. սեպտեմբեր ամսին, պատահական հեռախոսազանգի միջոցով ծանոթացել Է ՙԳորիս՚ քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր, Արման անունով ներկայացած անձի հետ, ում իսկական տվյալները հետագայում պարզել Է, որ Արտակ Հակոբյան Է։Ա.Հակոբյան հետ ծանոթանալուց հետո պահպանել է մտերիմ հարաբերություններ: Վերջինիս խնդրանքով երբեմն սնունդ և ծխախոտ է ուղարկել կալանավայր։ 2009թ. մարտ ամսին, Ա.Հակոբյանն ազատվել է կալանքից, որից հետո նրա հետ շփումը շարունակել է նաև հանդիպումների միջոցով։ Ինքը Ա.Հակոբյանի խնդրանքով, պարբերաբար տարբեր չափի գումարներ է տվել՝ առօրյա կենցաղային ծախսերը հոգալու նպատակով։ 2009թ. սեպտեմբերի 22-ին Ա.Հակոբյանը զանգահարել է իրեն և 50.000 դրամ գումար է պահանջել, որն ինքը հրաժարվել է տրամադրել։Մերժումը ստանալուց հետո, Ա.Հակոբյանը սպառնացել է, որ գումարը չստանալու դեպքում արատավորող տեղեկություններ կտարածի իր մասին՝ հարազատներին կհայտնի, որ ինքն անբարոյական է, նույնը նաև աշխատանքային վայրում։Ա.Հակոբյանի հետապնդումներից ազատվելու և նրա հետ կապերը խզելու նպատակով, որոշել է պահանջվող գումարը տրամադրել և պայամանավորվածություն է ձեռք բերել Ա.Հակոբյանի հետ հանդիպելու։ Նախքան հանդիպումը, 2009թ. սեպտեմբերի 24-ին, ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է ոստիկանության բաժին, որտեղ կատարվածի մասին տեղեկություններ է տվել, որից հետո հաղորդում է տվել Ա.Հակոբյանի կողմից իր նկատմամբ կատարած հանցագործության մասին։ Այնուհետև, ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ գնացել է Ա.Հակոբյանի հետ հանդիպման՝ Երևանի Աջափնյակ համայնքի վարչական տարածք, որտեղից էլ Ա.Հակոբյանը տարվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին։
Տուժող Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. օգոստոս ամսին ՙՕդնոկլասնիկ՚ կայքի միջոցով ծանոթացել է Նարեկ Քարդաշյան տվյալներով նույն կայքում հաշվառված անձի հետ, ում իսկական տվյալները հետագայում՝ քրեական գործով նախաքննության ընթացքում իմացել է, որ Արտակ Հակոբյան է։Ա.Հակոբյանի հետ սկբնական ընթացքում շփվել է միայն կայքով հաղորդագրություններ ուղարկելու միջոցով, այնուհետև նաև հեռախոսակապի միջոցով, իսկ հանդիպման առաջարկությունները մերժել է՝ վերջինիս խառնվածքին ոչ բավարար չափով ծանոթ լինելու պատճառով։2010թ օգոստոս ամսվա սկբներին, Ա.Հակոբյանի հետ հեռախոսով զրուցելու ընթացքում հայտնել է, որ իրեն պատկանող ՙՏօոy \/aio՚ տեսակի համակարգիչը անսարք Է և նորոգման կարիք ունի։Տեղեկանալով այդ մասին, Ա.Հակոբյանը խնդրել Է համակարգիչն իրեն տրամադրել՝ անվճար նորոգման հանձնելու և վերադարձնելու համար։Ընդունելով Ա.Հակոբյանի առաջարկը, իրեն պատկանող ՙՏօոy \/aio՚ տեսակի, 3.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.110.000 դրամ արժողությամբ համակարգիչը նույն օրը փոխանցել է Ա.Հակոբյանին, վերջինիս կողմից ուղարկված անձի միջոցով, ում ինքը չի ճանաչել։Որոշ ժամանակ անց, Ա.Հակոբյանին խնդրել Է վերադարձնել իր համակարգիչը, սակայն Ա.Հակոբյանը չի վերադարձրել՝ պարբերաբար պատճառաբանելով, որ այն դեռևս նորոգված չէ։Այդ ընթացքում Ա.Հակոբյանի հետ տեղի ունեցած հաճախակի հեռախոսազրույցների արդյունքում վերջինիս նկատմամբ վստահություն է ձեռք բերել, իսկ 2010թ. օգոստոսի 18-ին, ընդունել է Ա.Հակոբյանի հրավերքի առաջարկը՝ հորեղբոր հետ ծանոթանալու նպատակով վերջինիս բնակարանում հյուրընկալվելու։Նշված օրը Ա.Հակոբյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն և վերջինիս կողմից նշված հասցեով, ժամը 1330-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Անտառային փողոցի թիվ 160 տուն, որտեղ առաջին անգամ հանդիպել է Ա.Հակոբյանին։Տանը, բացի Ա.Հակոբյանից ուրիշ ոչ ոք չի եղել և վերջինից հետաքրքրվել է հորեղբոր ընտանիքի անդամների բացակայության վերաբերյալ։Ա.Հակոբյանը պատասխանել է, որ հարազատները կարճ ժամանակ անց կվերադառնան տուն։Այդ ընթացքում, ինքն Ա.Հակոբյանի ներկայությամբ զանգահարել է իր տուն և եղբոր կնոջը՝ Նարինե Սոլկարյանին հայտնելով, որ կիսավարտիքի գրպանում 1000 ԱՄՆ դոլար գումար է գտնվում, խնդրել է այն թաքցնել ապահով վայրում՝ հնարավոր կորստից խուսափելո նպատակով։Տանը, Ա.Հակոբյանի հետ տեղի ունեցած կարճատև զրույցի արդյունքում հիասթափվել է և ցանկացել է հեռանալ վերջինիս տանից, սակայն Ա.Հակոբյանը անսպասելիորեն խլել է իր պայուսակը, կողոպտել այնտեղ գտնվող թվով 3 բջջային հեռախոսները, ֆոտոխցիկը, ուսումնասիրել է դրանցում առկա նկարները և խանդի ու ուժգին զայրույթի զգացմունքներ արտահայտելով՝ արգելել է հեռանալ տանից՝ բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով։Նույն ժամանակ Ա.Հակոբյանը նկատելով կողոպտած հեռախոսներից մեկի մեջ գրանցված՝ բաց թողնված հեռախոսազանգը, զանգահարել է տվյալ հեռախոսահամարի աբոնենտին և զրուցել նրա` իր ընկերուհու՝ Ւմմա Ավակովայի և վերջինիս մոր՝ Թամարա Միսկարյանի հետ։Է.Ավակովային և Թ.Միսկարյանին հայտնել է, որ ամուսնության նպատակով Նարեկը փախցրել է իրեն, միաժամանակ նշել է նրա տան գտնվելու մոտավոր հասցեն։Քիչ անց, Է.Ավակովան և Թ.Միսկարյանը գնացել են իր և Ա.Հակոբյանի մոտ: Նրա հետ զրուցելու միջոցով փորձել են համոզել հանցավոր ուղղուց հետ կանգնելու։Ա.Հակոբյանը, կարծես համոզվելով, խոստացել է, որ կարճ ժամանակ անց, տուն կուղեկցի իրեն, որից հետո Է.Ավակովան և Թ.Միսկարյանը հեռացել են։Դրանից հետո, Ա.Հակոբյանը կրկին սպառնալիքներ տալով, իրեն կարգադրել է, որ չաղմկի, չփորձի փախչել և վերցնելով կողոպտած բջջային հեռախոսներն ու փակելով մուտքի դուռը՝ հեռացել է տանից։Կարճ ժամանակ անց Ա.Հակոբյանը վերադարձել է և պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, իր կամքին հակառակ իրեն տեղափոխել է Սևանա լիճ, որտեղից, արդեն 19.08.2010թ. ժամը 00-ի սահմաններում տեղափոխել է Երևանի Հյուսիսային պողոտայի հարևանությամբ տեղակայված ՙՎան՚ հյուրանոց։Հյուրանոցում, ինքն օգտվելով Ա.Հակոբյանի կողմից հեռախոսով զրուցելու հանգամանքից, դիմել է փախուստի: Այնուհետև տեղեկացել է, որ Անտառային փողոցի թիվ 160 տանը անազատության մեջ փակված գտնվելու ընթացքում, Ա.Հակոբյանը կարճատև բացակայության ժամանակ գնացել է իր տուն և եղբորից՝ Արթուր Մովսիսյանից խաբեությամբ հափշտակել է իր կիսավարտիքի գրպանում գտնվող 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը։
Կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժնում: Ա.Հակոբյանի կողմից կատարած հափշտակությունների հետևանքով ընդհանուր գումարով կրել է ընդհանուր 1.367.000 դրամի նյութական վնաս։
Թիվ 14133309 քրեական գործով նախնական քննության ընթացքում որպես մեղադրյալ հարցաքննված Կարեն Կռալենի Աբրահամյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. սեպտեմբերի 19-ին, երեկոյան, իր կնոջ՝ Մանուշակ Մովսիսյանի քրոջ՝ Նաիրա Մովսիսյանի ամուսինը՝ Արտակ Հակոբյանը զանգահարելով իրեն հայտնել է, որ կնոջ հետ միասին վարձակալությամբ բնակվելու համար նոր բնակարան է տեղափոխվել և հրավիրել բնակարանի նորամուտը նշելու։ Խանութից գնելով 1 շիշ օղի, 2 շիշ գարեջուր և հյութ, Մ.Մովսիսյանի հետ միասին գնացել է Վ.Համբարձումյան 47 շենքի թիվ 47 բնակարան՝ Ա.Հակոբյանի և վերջինիս կնոջ կողմից վարձակալած բնակության վայրը: Բնակարանի ննջասենյակում Ա.Հակոբյանի հետ առանձնանալով, խմել են օղին և գարեջուրը, իսկ կինն իր քրոջ հետ միասին գտնվել է խոհանոցում։ Այդ ընթացքում Ա.Հակոբյանը Ն.Մովսիսյանին դիտողություն է արել՝ հայհոյանք ուղղելով, որը լսել է նաև իր կինը՝ Մ.Մովսիսյանը։ Այդ պատճառով ինքն իր հերթինի Ա.Հակոբյանին դիտողություն է արել, պահանջելով, որ իր կնոջ ներկայությամբ հայհոյանքներ չկատարի, սակայն Ա.Հակոբյանը դիտողությունը ցավագին է ընդունել և զայրանալով սկսել է հայհոյանքներ ուղղել իր հասցեին, որից հետո նաև հարվածներ հասցրել ինչպես ձեռքերով, այնպես էլ սեղանի վրա գտնվող կոտրված ապակյա սպասքի կտորներով։ Ինքը Ա.Հակոբյանի հայհոյանքներից վրդովվելով, պատասխան հայհոյանքներ է ուղղել Ա.Հակոբյանի հասցեին` հարձակումից պաշտպանվելու նպատակով հարվածներ հասցրել։Կռիվը դադարել է Մանուշակ և Նաիրա Մովսիսյանների միջամտության արդյունքում, որից հետո ինքը, նկատելով որ մարմինն արնաշաղախ վիճակում է, կնոջ հետ միասին գնացել է մոտակա՝ ՙՔանաքեռ-Զեյթուն՚ ԲԿ՝ օգնություն ստանալու նպատակով։ Նույն օրը կատարված դեպքի մասին հաղորդում է տվել իրավապահ մարմիններին։
Վկա Մանուշակ Կառլոսի Մովսիսյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Կարեն Կառլենի Աբրահամյանի կինը, ում հետ միասին վարձակալությամբ բնակվել է Դ.Անհաղթի 9 շենքի թիվ 11 բնակարանում։ 2009թ. սեպտեմբերի 19-ի երեկոյան, իր քրոջ՝ Նաիրա Մովսիսյանի ամուսինը՝ Արտակ Հակոբյանը զանգահարելով ամուսնուն հայտնել է, որ կնոջ հետ միասին վարձակալությամբ բնակվելու համար նոր բնակարան է տեղափոխվել և հրավիրել է՝ նորամուտը նշելու։ Կ.Աբրահամյանը խանութից գնել է 1 շիշ օղի, 2 շիշ գարեջուր և հյութ, որից հետո նրա հետ միասին գնացել է Ա.Հակոբյանի և իր քրոջ կողմից վարձակալած նոր բնակարանը։ Կ.Աբրահամյանը և Ա.Հակոբյանը առանձնանալով հյուրասենյակում խմել են օղին և գարեջուրը, իսկ ինքը Ն.Մովսիսյանի հետ միասին այդ ընթացքում գտնվել է բնակարանի խոհանոցում։ Այդ ընթացքում Ա.Հակոբյանը Ն.Մովսիսյանին նկատողություն է արել, որի ժամանակ նաև հայհոյանք է տվել։ Ամուսինը, լսելով Ա.Հակոբյանի հայհոյանքը, նրան դիտողություն է արել, պահանջելով, որ իր ներկայությամբ հայհոյանքներ չտա, սակայն Ա.Հակոբյանը դիտողությունը ցավագին է ընդունել։ Դրա արդյունքում Կ.Աբրահամյանի և Ա.Հակոբյանի միջև վեճ է առաջացել, որը վերածվել է կռվի։ Ինքը քրոջ հետ միասին միջամտել է կռիվը դադարեցնելու նպատակով, սակայն Ա.Հակոբյանը շարունակել է հարվածներ հասցնել Կ.Աբրահամյանին, միաժամանակ հայհոյանք է ուղղել նրա ծնողի հասցեին։ Կ.Աբրահամյանն իր հանգուցյալ ծնողների հասցեին ուղղված հայհոյանքը լսելով՝ վիրավորվել և զայրացել է ու փոխադարձաբար հայհոյել է Ա.Հակոբյանին։ Մի պահ Ա.Հակոբյանը դադարել է կռիվը և տեսնելով Կ.Աբրահամյանի արյունոտված մարմինը, զանգահարել և շտապօգնություն է կանչել, սակայն ինքը ամուսնու հետ հեռացել է բնակարանից և բուժօգնություն ստանալու նպատակով գնացել է ՙՔանաքեռ-Զեյթուն՚ ԲԿ։
Վկա Նարինե Ղազարոսի Դերմենջյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 47 շենքի թիվ 50 բնակարանում, որը գտնվում է նշված շենքի 9-րդ հարկում։ Իր բնակարանի անմիջապես ներքևի՝ թիվ 47 բնակարանի սեփականատերերին անուններով չի ճանաչել, սակայն նկատել է, որ նշված բնակարանը գրեթե մշտապես հանձնվել է տարբեր քաղաքացիների օգտագործմանը։ 2009թ. սեպտեմբերի 20-ին ժամը 0030-ի սահմաններում, լսելով բարձրաձայն հայհոյանքների ձայներ, արթնացել է քնից: Հասկացել է, որ դրանք հնչում են թիվ 47 բնակարանում վիճաբանող տղամարդկանց կողմից: Տղամարդկանց միջև վիճաբանությունը տևել Է շուրջ 1 ժամ, որից հետո երբ դադարել Է, բնակարանի պատուհանից նկատել Է շտապօգնության ավտոմեքենա, որի մեջ նստել են մեկ կին և մեկ տղամարդ: Մթության պատճառով այլ մանրամասներ չի նկատել։
Վկաներ Աննա Արտուշի Հովհաննիսյանի և Տաթևիկ Հրաչի Շահնազարյանի նախնական քննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009թ. սեպտեմբեր ամսից վարձակալական հիմունքներով բնակվել են Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 47 շենքի թիվ 46 բնակարանում։ 2009թ. սեպտեմբերի 20-ին, ժամը 0010-ի սահմաններում լսելով բարձր աղմուկի և հայհոյանքների ձայներ՝ քնից արթնացել են և պարզել, որ դրանք հնչում են հարևան՝ թիվ 47 բնակարանում կռվող երկու տղամարդկանց կողմից։ Լսել են նաև կոտրվող ապակու և կանանց ձայներ, սակայն առավել ակտիվ աղմկում ո բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչել են երկու տղամարդկանց կողմից։ Շուրջ մեկ ժամ տևողությամբ կատարված անկարգության արդյունքում ընկել են սարսափահար տագնապային և լարված հոգեվիճակի մեջ։
Վկա էմմա Սերգեյի Ավակովայի ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թ. ճանաչել և մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվել Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի հետ։ 2010թ օգոստոս ամսվա սկզբին Ն.Մովսիսյանից իմացել է, որ վերջինս ՙՕդնոկլասնիկի՚ կայքի միջոցով ծանոթացել է Նարեկ Քարդաշյան տվյալներով նույն կայքում գրանցված մի երիտասարդի հետ, ում իսկական անունը, ինչպես հետագայում է իմացել, Արտակ է։ Տեղեկացել է նաև, որ Արտակը Ն.Մովսիսյանին բազմաթիվ անգամ հանդիպման արաջարկություններ Է կատարել, որոնք Ն.Մովսիսյանի կողմից մերժվել են։ 2010թ. օգոստոսի 18-ին առավոտյան, Ն.Մովսիսյանի հետ տեղի ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում իմացել Է որ վերջինս Արտակի կողմից հրավիրվել Է հորեղբոր տուն՝ ծանոթանալու նպատակով: Նույն օրը ցերեկը փորձել Է կապ հաստատել Ն.Մովսիսյանի հետ, սակայն վերջինիս կողմից օգտագործվող 3 հեռախոսահամարներն Էլ անջատված են եղել։Կարճ ժամանակ անց, Ն.Մովսիսյանի հեռախոսահամարով զանգահարել Է Արտակը և զրուցել է ինչպես իր, այնպես Էլ իր մոր՝ Թամարա Միսկարյանի հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում պարզել Է, որ Արտակը Ն.Մովսիսյանին զրկել Է ազատությունից, նրան պահում Է իր տանը, որը գտնվում Է Անտառային փողոցում։ Մոտավոր հասցեն պարզելուց հետո, մոր հետ միասին գնացել և գտել Է Արտակի տունը, որտեղ հայտնաբերել Է Ն.Մովսիսյանին հուզված վիճակում։ Ինքը, մոր հետ միասին սկսել է համոզել Արտակին, որպեսզի վերջինս բաց թողնի Ն.Մովսիսյանին: Երկար համոզելուց հետո, Արտակը խոստացել է Ն.Մովսիսյանին կարճ ժամանակ հետո անվնաս ուղեկցել նրա բնակարան։ Արտակի խոսքերին հավատալով՝ ինքը մոր հետ միասին հեռացել Է այդ տանից: Որոշ ժամանակ անց Ն.Մովսիսյանի եղբոր՝ Արթուր Մովսիսյանի հետ տեղի ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում պարզել Է, որ վերջինս րոպեներ առաջ Արտակին տվել Է Ն.Մովսիսյանին պատկանող, տանը գտնվող 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ Արտակի պնդմամբ Ն.Մովսիսյանին փոխանցելու համար։Այդ հանգամանքի շուրջ պարզաբանում ստանալու նպատակով փորձել Է հեռախոսով խոսել Ն.Մովսիսյանի հետ, սակայն հեռախոսազանգերին ոչ ոք չի պատասխանել։ Արդեն հաջորդ օրը, ժամը 2000-ի սահմաններում, երբ հաջողվել Է կապ ստեղծել Ն.Մովսիսյանի հետ, վերջինից իմացել Է, որ դեռևս անազատության մեջ Է պահվում Արտակի կողմից։Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում, ինքը Ն.Մովսիսյանից հետաքրքրվել Է Արտակի կողմից ստացած 1000 ԱՄՆ դոլարի վերաբերյալ, ինչից Ն.Մովսիսյանը անակնկալի Է եկել և կռահել Է, որ Արտակը այն խաբեությամբ Է հափշտակել։ Նույն պահին հեռախոսակապը կտրվել Է, իսկ հետագայում, երբ տեսակցել Է Ն.Մովսիսյանին, իմացել Է, որ վերջինս ՙՎան՚ հյուրանոցից փախուստի դիմելու միջոցով ազատվել Է Ա.Հակոբյանից:
Վկա Թամարա Հարությունի Միսկարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թ. ճանաչել Է դստեր ընկերուհուն՝ Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանին և վերջինիս ընտանիքի անդամներին 2010թ. հուլիս ամսին Ն.Մովսիսյանից իմացել Է, որ նա ՙՕդնոկլասնիկի՚ կայքի միջոցով ծանոթացել Է Նարեկ Քարդաշյան տվյալներով նույն կայքում գրանցված մի երիտասարդի հետ, ում իսկական անունը, ինչպես հետագայում է իմացել, Արտակ Է։ 2010թ. օգոստոսի 18-ին ցերեկվա ժամի, դստեր հեռախոսին զանգահարել Է Արտակը և հայտնել, որ ինքը Ն.Մովսիսյանին ՙփախցրել՚ Է, զրկել Է ազատությունից և նրան պահում Է իր տանը, որը գտնվում Է Անտառային փողոցում: Մոտավոր հասցեն պարզելուց հետո, դստեր հետ միասին գնացել և գտել Է Արտակի տունը, որտեղ հայտնաբերել Է Ն.Մովսիսյանին հուզված վիճակում։ Ինքը դստեր հետ միասին սկսել է համոզել Արտակին, որպեսզի վերջինս բաց թողնի Ն.Մովսիսյանին: Երկար ժամանակ համոզելուց հետո, Արտակը խոստացել է հրաժարվել իր հանցավոր քայլից ու կարճ ժամանակ հետո Ն.Մովսիսյանին ուղեկցել նրա բնակարան։ Արտակի խոսքերին հավատալով, ինքն իր դստեր հետ միասին հեռացել է այդ տանից: Հետագայում իմացել է, որ Արտակը Ն.Մովսիսյանին 1 օրից ավելի ժամանակով պահել է անազատության մեջ: Բացի այդ, խաբեության միջոցով Ն.Մովսիսյանի եղբորից ստացել ու հափշտակել է 1.000 ԱՄն դոլար գումարը, որը պատկանել է Ն.Մովսիսյանին։
Ամբաստանյալների կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի կողմից ձեռագիր լրացված, վերջինիս կողմից տուժող Սարգիս Արամի Մանուկյանից 50.000 դրամ գումարը ստանալու հանգամանքը հավաստող, քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված ՙստացական՚ փաստաթղթով։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 550 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ա.Հակոբյանի մարմնական վնասվածքները՝ դեմքի, ձախ դաստակի մատների շրջանների ճանկռվածքների, քերծվածքների ձևով հասցվել են սուր, արտացցված ծայրեր ունեցող և բութ, կոշտ առարկաներով, չի բացառվում նաև կոտրված ապակու կտորներով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2292 եզրակացությամբ այն մասին, որ Կ.Աբրահամյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ աջ քիթ-շրթունքային ծալքի, կզակային աջ կեսի, ստորին շրթունքի աջ կեսի, ձախ բազկի մ.3-ի առաջային մակերեսի, աջ նախաբազուկ դաստակային հոդի կտրած (ըստ բժշկական փաստաթղթերի), ձախ նախաբազկի մ.3-ի առաջային մակերեսի տվյալ պահին գունազրկված տեղամասի, նախկինում եղած քերծվածքի, ձախ բազկի վ.3–ի առաջային մակերեսի արյունազեղման ձևերով հասցվել են՝ կտրած վերքերը սուր եզր ունեցող բութ, իսկ քերծվածքը Լ արյունազեղումը բութ, կոշտ առարկաներով և պատճառել են առողջության թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով։
Առգրավում կատարելու արձանագրություններով, որ
1. 20.08.2010թ. ոստիկանության Մալաթիայի բաժին բերման ենթարկված Ա.Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են (տուժող Ն.Մովսիսյանի տվյալներով հաշվառված) 099-20-30-59 հեռախոսաքարտը ՙSamsung՚ տեսակի E1070 մոդելի բջջային հեռախոսը, 1 հատ 100 ԱՄն դոլար, 1 հատ 50 ԱՄՆ դոլար, 7 հատ 20 ԱՄՆ դոլար և 2 հատ 5 ԱՄՆ դոլար թղթադրամները։
2. 29.11.2010թ. ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Ն.Մովսիսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված ՙSamsung՚ տեսակի SGH-G400 մոդելի, ՙIMEI 35256302096511/8՚ համարի բջջային հեռախոսն իր կողմից շահագործվող 094-76-52-33 հեռախոսահամարով։
Ա.Հակոբյանի կողմից տուժող Ն.Մովսիսյանից հափշտակված ՙSamsung՚ տեսակի E1070 մոդելի, ՙIMEI 356891/03/050462/7՚ համարի, ՙSamsung՚ տեսակի SGH-G400 մոդելի, ՙIMEI 35256302096511/8՚ համարի բջջային հեռախոսները, ՙSony՚ տեսակի DSC-W220 մոդելի, 7160146 գործարանային համարի ֆոտոխցիկը և 1 հատ 100 ԱՄն դոլար, 1 հատ 50 ԱՄՆ դոլար, 7 հատ 20 ԱՄՆ դոլար և 2 հատ 5 ԱՄՆ դոլար թղթադրամները զննելու և իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումով։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 926 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված՝ ՙSony՚ տեսակի DSC-W220 մոդելի ֆոտոխցիկի շուկայական արժեքը 2010թ. օգոստոսի 18-ի դրությամբ կազմել է 50.00 դրամ, «ՙSamsung՚ տեսակի SGH-G400 մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական արժեքը 2010թ. օգոստոսի 18-ի դրությամբ կազմել է 45.000 դրամ, ՙSamsung՚ տեսակի E1070 մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական արժեքը 2010թ. օգոստոսի 18-ի դրությամբ կազմել է 5.000 դրամ։
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված՝ Արթուր Էդիկի Մովսիսյանի կողմից տրված բացատրության արձանագրությամբ և վերջինիս կողմից ԱՄՆ Ֆլորիդա Նահանգից էլեկտրոնային փոստի միջոցով ուղարկված հաղորդագրությամբ այն մասին, որ հանդիսանում է Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի հարազատ եղբայրը։ 18.08.2010թ. գտնվել է ՀՀ-ում, իր ընտանիքին պատկանող՝ Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 31/2 շենքի թիվ 4ա բնակարանում։Նույն օրը, ժամը 1330-ի սահմաններում քույրը՝ Ն.Մովսիսյանը դուրս է եկել տանից, իսկ երեկոյան ժամի իրենց տուն է գնացել Նարեկ Քարդաշյանը, ում ինքը նախքան այդ մեկ անգամ տեսել է։Ն.Քարդաշյանը, ում իսկական անունը, ինչպես հետագայում է իմացել, Արտակ է, հանդիպելով իրեն հայտնել է, որ գնացել է Ն.Մովսիսյանի խնդրանքով, որպեսզի ստանա վերջինիս պատկանող, կիսավարտիքի գրպանում գտնվող 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը և փոխանցի Ն.Մովսիսյանին։ Ինքը հետաքրքրվել է, թե ինչու իր գումարը ստանալու համար Ն.Մովսիսյանն անձամբ չի եկել, որին Արտակը վստահորեն պատասխանել է, որ Ն.Մովսիսյանն այդ գումարով ոսկի է ցանկանում գնել: Նա միաժամանակ ցույց է տվել Ն.Մովսիսյանի բջջային հեռախոսը, իբրև ապացույց իր խոսքերի, որ եկել է Ն.Մովսիսյանի հանձնարարությամբ։Վստահելով Արտակին, վերջինիս տվել է Ն.Մովսիսյանին պատկանող 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, սակայն հետագայում պարզել է, որ Արտակը գումարը ստացել և հափշտակել է ինչպես քրոջն, այնպես էլ իրեն խաբելու միջոցով: Իմացել է նաև, որ այդ ժամանակ Ն.Մովսիսյանը գտնվել է Արտակի կողմից ազատությունից ապօրինի զրկված։
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ և դրան կից տեղեկանքով այն մասին, որ տուժող Աարգիս Մանուկյանին ճանաչման ներկայացված թվով 4 լուսանկարներին պատկերված անձանցից, վերջինս ճանաչել է իրենից խարդախոթյամբ 50.000 դրամ գումար հափշտակած, որպես Աննա Խալաթյան տվյալներով ներկայացած անձին, ով տեղեկանքի համաձայն հանդիսացել է Երևան քաղաքի Միրաքյան փողոցի 79/1 տան բնակչուհի Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանը։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ այն մասին, որ տուժող Ս.Մանուկյանին ճանաչման ներկայացված թվով 4 անձանցից, վերջինս ճանաչել և ճանաչվել է Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի կողմից, ով խաբեության միջոցով հափշտակել է իրեն պատկանող 50.000 դրամ գումարը։
Հեռախոսահամարների վերծանումներով, ըստ որոնց Ա.Հակոբյանն ու Ն.Մովսիսյանը տուժող Ս.Մանուկյանի հետ խոսել են Ա.Հակոբյանի կողմից շահագործվող 094-31-78-26 հեռախոսահամարով, ինպես նաև, որ Ն.Մովսիսյանը Ա.Հակոբյանի կողմից տուժող Ն.Մովսիսյանից հափշտակված հեռախոսն օգտագործել է իր կողմից շահագործվող 094-76-52-33 հեռախոսահամարով։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Անտառային փողոցի թիվ 160 տան զննության ընթացքում, Ա.Հակոբյանի կողմից վարձակալած առանձնասենյակի լուսամուտը համալրված է ճաղավանդակով, մուտքի դուռը՝ կողպեքով և բացակայում է քաղաքային հեռախոսակապը։
Արտակ Հակոբյանի դատվածության պահանջագրով, Աջափնյակ և Դավիթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատավճռով, նույն քրեական գործով ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացրած դատավճռով, ըստ որոնց Ա.Հակոբյանն ավազակային հարձակում կատարելու համար դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի 4 ամիս ժամանակով, մինչև 19.03.2009թ.։
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Մարատի Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2 մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, 258 հոդվածի 2-րդ մասով, 179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 133 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2 մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի, 258 հոդվածի 2-րդ մասի, 179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի, 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի, 133 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալներ Արտակ Հակոբյանի և Նաիրա Մովսիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրանց կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորների անձը:
Արտակ Հակոբյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես ամբաստանյալ Նաիրա Մովսիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ինչպես նաև այն, որ տուժողին պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնել է:
Նաիրա Մովսիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալներ Արտակ Մարատի Հակոբյանը և Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանը ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արտակ Հակոբյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182 հոդվածի 2-րդ մասի, 133 հոդվածի 2-րդ մասի, 176 հոդվածի 2-րդ մասի, 178 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիաներով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի, 258 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիաներով նախատեսված է պատիժ նաև ազատարկման ձևով, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով: Արտակ Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները մասնակի գումարելու կանոնի կիրառմամբ, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկումը նշանակելը նպատակահարմար չէ:
Դատարանը, հաշվի առնելով Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ Նաիրա Մովսիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Դատարանը հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Նաիրա Մովսիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու` պայմանականորեն պատիժը չկիրառելու պայմաններում:
Դատարանը գտնում է, որ տուժողներ Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի, Մարինե Հենզելի Անտոնյանի և Եվա Ռոբերտի Օհանյանի քաղաքացիական հայցերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ Նաիրա Մովսիսյանը գրավոր դիմում է ներկայացրել դատարան, հայտնելով, որ ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանից որևէ պահանջ չունի, իսկ Մարինե Անտոնյանը և Եվա Օհանյանը դատական քննության ժամանակ հայտնել են, որ ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանից որևէ պահանջ չունեն:
Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Մանուկյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ դատական քննության ժամանակ տուժողը հայտնել է, որ ամբաստանյալ Նաիրա Մովսիսյանից որևէ պահանջ չունի:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ 2010թ. սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանին ի պահ հանձնված ՙSamsung՚ տեսակի E1070 մոդելի բջջային հեռախոսը, 1 հատ 100 ԱՄն դոլար, 1 հատ 50 ԱՄՆ դոլար, 7 հատ 20 ԱՄՆ դոլար և 2 հատ 5 ԱՄՆ դոլար թղթադրամները և 2010թ. դեկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանին ի պահ հանձնված ՙSamsung՚ տեսակի SGH-G400 մոդելի, ՙSony՚ տեսակի DSC-W220 մոդելի ֆոտոխցիկը պետք է թողնել Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի տնօրինությանը:
2010թ. նոյեմբերի 29-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի կողմից տուժող Սարգիս Արամի Մանուկյանին տրված ստացականը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
Ապացույցներ ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ 20.08.2010թ. Արթուր Էդիկի Մովսիսյանի կողմից տրված բացատրությունը և 03.12.2010թ. էլեկտրոնային փոստի միջոցով ուղարկված հաղորդագրությունը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արտակ Մարատի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, 258 հոդվածի 2-րդ մասով, 179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 133 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման մեկ (1) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով` ազատազրկման երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա` նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու սկզբունքով, Արտակ Մարատի Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում վեց (6) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի օգոստոսի 20-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Արտակ Մարատի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան մեկ (1) տարի ժամկետով:
Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողներ Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի, Սարգիս Արամի Մանուկյանի, Մարինե Հենզելի Անտոնյանի և Եվա Ռոբերտի Օհանյանի քաղաքացիական հայցերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանին ի պահ հանձնված ՙSamsung՚ տեսակի E1070 մոդելի բջջային հեռախոսը, 1 հատ 100 ԱՄն դոլար, 1 հատ 50 ԱՄՆ դոլար, 7 հատ 20 ԱՄՆ դոլար և 2 հատ 5 ԱՄՆ դոլար թղթադրամները, ՙSamsung՚ տեսակի SGH-G400 մոդելի բջջային հեռախոսը, ՙSony՚ տեսակի DSC-W220 մոդելի ֆոտոխցիկը թողնել Նաիրա Էդիկի Մովսիսյանի տնօրինությանը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Նաիրա Կառլոսի Մովսիսյանի կողմից տուժող Սարգիս Արամի Մանուկյանին տրված ստացականը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Ապացույցներ ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ 20.08.2010թ. Արթուր Էդիկի Մովսիսյանի կողմից տրված բացատրությունը և 03.12.2010թ. էլեկտրոնային փոստի միջոցով ուղարկված հաղորդագրությունը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ