Հիմնական

Գործի համար: ԵԱՔԴ/0210/01/10
Վիճակագրական տողի համար : 6.5

Պատասխանող

Սերգեյ Երանոսյան
Սերգեյ Երանոսյան Սուրենի
Էդգար Աբունց Սերգեյի
Էդգար Աբունց
Էդգար Աբունց

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մանուշակ Պետրոսյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Լևոն Ավետիսյան

Վճռաբեկ

Հովհաննես Ղուկասյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մանուշակ Պետրոսյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Լևոն Ավետիսյան

Վճռաբեկ

Հովհաննես Ղուկասյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Սերգեյ Երանոսյանը և Էդգար Աբունցը նախնական համաձայնության գալով, գումարները յուրացնելով, Ֆուրգոն ՍՊԸ-ին պատճառել են խոշոր չափ հանդիսացող՝ 1.250.000 դրամի գույքային վնաս։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2011-04-11 11:00 5
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2011-01-31 14:00 2
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2011-02-21 14:30 2
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0210/01/10
11 ապրիլի 2011թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Խ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, և մյուսի, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2010թ. օգոստոսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14126010 քրեական գործը:
2010թ. օգոստոսի 27-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. սեպտեմբերի 3-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:
2010թ. դեկտեմբերի 27-ին թիվ 14126010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2010թ. հուլիսի 1-ից աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի <<Երազ>> գործարանի դիմաց գործող <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ-ին պատկանող բենզալցակայանում, որպես լիցքավորող, Սուրեն Նորիկի Միսակյանի և էդգար Սերգեյի Աբունցի հետ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով իր կողմից կատարվելիք յուրացմանը վերջիններիս կողմից օժանդակելու վերաբերյալ, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010թ. օգոստոսի 22-ի ժամը 2130-ից մինչև 2010թ. օգոստոսի 23-ի ժամը 0330-ն ընկած ժամանակահատվածում վաճառել է իրեն վստահված, խոշոր չափ հանդիսացող ընդհանուր 1.250.000 ՀՀ դրամ արժողության 2.700 լիտր բենզին, 800 լիտր դիզելային վառելիք և 35 լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ և տիրացել վաճառքից գոյացած գումարին՝ <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ-ին պատճառելով 1.250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Դատարանը դատաքննությունն անց է կացրել արագացված կարգով:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման (2) երկու տարի ժամկետով` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ ապահովվել է նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանից և էդգար Սերգեյի Աբունցից համապարտությամբ հօգուտ <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ-ի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձվել է 1.250.000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ:
2010 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Գ.ՆԺդեհի փողոցի 56ա շենքի թիվ 207 բնակարանի վրա դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ, մինչև տուժող <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ-ի քաղաքացիական հայցի մասով սույն դատավճռի կատարումը:
24.08.2010թ. Սերգեյ Երանոսյանի կողմից ներկայացված 1 հատ կարճաթև մայկան և 1 զույգ կոշիկները վերադարձվել են նրան:
21.02.2011թ. դատավճռով դատապարտվել է նաև էդգար Սերգեյի Աբունցը, որի մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերի կարծիքով դատարանը Ս.Երանոսյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ` հաշվի չառնելով գործում առկա մեղմացուցիչ հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա երիտասարդ է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, սոցիալապես անապահով է, վատառողջ է, տառապում է գլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ անձի փոփոխություններով հիվանդությամբ, որի պատճառով ազատվել է զինվորական ծառայությունից, ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 189 եզրակացության համաձայն` նա կարիք ունի նյարդահոգեբույժի հսկողության: Ս.Երանոսյանը նախկինում դատված կամ որևէ այլ ձևով արատավորված չի եղել, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ` հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, այլ անձանց ազդեցության տակ ընկնելու հետևանքով: Շահագրգռված լինելով գործի օբյեկտիվ քննության համար` տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարված համար, 70000 ՀՀ դրամի չափով մասնակի հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը:
Ըստ բողոքի հեղինակի` վերոնշյալ հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են Ս.Երանոսյանի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորությունը և վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու:
Խնդրել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.02.2011թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել և հաշվի առնելով գործում առկա վերը թվարկված մեղմացուցիչ հանգամանքները ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Բացի այդ, հաշվի առնելով, որ իր պաշտպանյալը հանցագործությամբ տուժողին պատճառված 1 250 000 ՀՀ դրամից 70000 ՀՀ դրամ գումարը վերականգնել է, խնդրել է ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի բաժնեմասից 70000 ՀՀ դրամը հաշվանցել որպես նրա կողմից տուժողին փոխհատուցված գումար:

3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ դատարանը բացի ամբաստանյալների անձը բնութագրող, այդ թվում, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներից, պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, թեև այն վերլուծության չի ենթարկել:
Հանցագործության հանրության համար վտանգավորության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումը արտահայտել է 17.02.2009թ. թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ, որի համաձայն` <<…պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>>:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավոր բնույթն իր մեջ ներառում է ոտնձգության օբյեկտը, մեղքի ձևերը և կատարված հանցագործության ծանրության տեսակը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդված/: Այդ հատկանիշների համակարգի, դրանց փոխադարձ կապի պարզումը հնարավորություն է տալիս հստակ որոշել հանցավոր արարքի որակական բնութագիրը, ճիշտ որակել արարքը և պայմաններ ստեղծել պատժի անհատականացման համար:
Վերաքննիչ դատարանը, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը Ս.Երանոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով քննելիս հաշվի է առնում մեղքի ձևը, այն, որ վերջինս կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, որն ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի դասակարգվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, և նրա կողմից կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործությունից հետո վերջինիս դրսևորած վարքագիծը:
Քրեական գործի նյութերով հիմնավորված և հաստատված է, որ ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանը, աշխատելով <<Ֆուրգոն>>ՍՊԸ-ին պատկանող բենզալցակայանում որպես լիցքավորող և օգտվելով աշխատանքի բերումով իրեն ընձեռնված հնարավորությունից` իր իսկ հերթափոխի օրը` հափշտակություն կատարելու շուրջ նախապես հանցավոր համաձայնության գալով Սուրեն Նորիկի Միսակյանի և Էդգար Սերգեյի Աբունցի հետ, ստեղծել է առավել բարենպաստ պայմաններ իր և մյուսների համար` իրեն վստահված ուրիշի գույքը հափշտակելու համար /Ս.Երանոսյանը վառելիքով լիցքավորել է գնորդների ավտոմեքենաները, գանձել համապատասխան գումարներ, ինչպես նաև պատահական գնորդներին հայտնել, որ բենզալցակայանում ակցիա է իրականացվում/` դրանով իսկ ապահովելով իր առավել ակտիվ մասնակցությունը հանցագործության կատարման մեջ:
Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքն ընդգրկված է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որի դեպքում հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի նվազեցման համար էական նշանակություն ունի պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու հանգամանքը: Մինչդեռ ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանը առ այսօր գտնվելով ազատության մեջ որևէ միջոց չի ձեռնարկել հանցագործությամբ պատճառված վնասը հատուցելու կամ այն այլ կերպ հարթելու ուղղությամբ:
Վերոգրյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են հանցավորի և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցերը քննելիս և վերջինիս նկատմամբ դատական ակտ կայացնելիս ըստ էության ստուգման և գնահատության է ենթարկել նրա արարքի բոլոր հանգամանքները և իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ուստի ամբաստանյալի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի պահանջին` հանցագործությամբ տուժողին պատճառված 1 250 000 ՀՀ դրամից 70000 ՀՀ դրամ գումարը ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի բաժնեմասից հաշվանցելու վերաբերյալ որպես նրա կողմից տուժողին փոխհատուցված գումար, գտնում է, որ այն անհիմն է` այդպիսի ապացույց վերջինիս կողմից չներկայացվելու պատճառով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.02.2011 թվականի դատավճիռը` ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և մյուսի, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
գործ N ԵԱՔԴ/0210/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան
մեղադրող Խ. Բաղդասարյան
պաշտպան Է. Աղաջանյան
տուժողի ներկայացուցիչ Վ. Արուստամյան

2011 թվականի փետրվարի 21-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի ծնված 16.04.1985, Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ֆիզիկապես վատառողջ, չի աշխատում, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Գ.ՆԺդեհի փողոցի 56ա շենքի թիվ 207 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,
2. էդգար Սերգեյի Աբունցի՝ ծնված 28.10.1988թ., Գորիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատել, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 3-րդ թաղամասի 7-րդ հանրակացարանի թիվ 23 բնակարանում, բնակվել է Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցի 45 շենքի թիվ 44 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի նոյեմբերի 19-ից,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. օգոստոսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14126010 քրեական գործը:
2010թ. օգոստոսի 27-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. սեպտեմբերի 3-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին էդգար Սերգեյի Աբունցը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին Սուրեն Նորիկի Միսակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. նոյեմբերի 19-ին էդգար Սերգեյի Աբունցը հայտնաբերվել և ներկայացվել է Արաբկիրի քննչական բաժին:
2010թ. նոյեմբերի 19-ին էդգար Սերգեյի Աբունցին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2010թ. դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել Սուրեն Նորիկի Միսակյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով թիվ 14126010 քրեական գործից մաս անջատել, շնորհելով թիվ 14135010 համարը:
2010թ. դեկտեմբերի 27-ին թիվ 14126010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալներ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին և էդգար Սերգեյի Աբունցին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքների համար.
Սերգեյ Երանոսյանը 2010թ. հուլիսի 1-ից աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի ՙԵրազ՚ գործարանի դիմաց գործող ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատկանող բենզալցակայանում, որպես լիցքավորող, Սուրեն Նորիկի Միսակյանի և էդգար Սերգեյի Աբունցի հետ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով իր կողմից կատարվելիք յուրացմանը վերջիններիս կողմից օժանդակելու վերաբերյալ, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010թ. օգոստոսի 22-ի ժամը 2130-ից մինչև 2010թ. օգոստոսի 23-ի ժամը 0330-ն ընկած ժամանակահատվածում վաճառել է իրեն վստահված, խոշոր չափ հանդիսացող ընդհանուր 1.250.000 ՀՀ դրամ արժողության 2.700 լիտր բենզին, 800 լիտր դիզելային վառելիք և 35 լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ և տիրացել վաճառքից գոյացած գումարին՝ ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատճառելով 1.250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
էդգար Աբունցը Երևան քաղաքի Դավթաշեն և Աջափնյակ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2009թ. դատավճռով դատապարտված լինելով ՀՀ քր օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար և պատժի հետագա կրումից 03.07.2009թ. ազատված լինելով համաներումով, դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով Սուրեն Նորիկի Միսակյանի և Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի ՙԵրազ՚ գործարանի դիմաց գործող, ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատկանող բենզալցակայանում որպես լիցքավորող աշխատող Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի հետ, գնորդներ բենզալցակայան կանչելու և բերելու եղանակով 2010թ. օգոստոսի 22-ի ժամը 2130-ից մինչև 2010թ. օգոստոսի 23-ի ժամը 0330-ն ընկած ժամանակահատվածում օժանդակել է Սերգեյ Երանոսյանին վաճառելու վերջինիս վստահված խոշոր չափ հանդիսացող ընդհանուր 1.250.000 ՀՀ դրամ արժողության 2.700 լիտր բենզին, 800 լիտր դիզելային վառելիք և 35 լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ և տիրանալու վաճառքից գոյացած գումարին, որի հետևանքով ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատճառվել է 1.250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանը և էդգար Սերգեյի Աբունցը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են իրենց առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալների պաշտպան Է.Աղաջանյանը:
Մեղադրող Խ.Բաղդասարյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Արագացված քննություն կիրառելուն չի առարկել նաև տուժողի ներկայացուցիչ Վ.Արուստամյանը և քաղաքացիական հայց է ներկայացրել` ամբաստանյալներից պահանջելով հանցագործությամբ ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատճառված վնասը` 1.250.000 ՀՀ դրամը:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Սույն քրեական գործով մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը մեղադրական ճառում հրաժարվեց Էդգար Աբունցին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքից, նկատի ունենալով, որ Էդգար Աբունցը Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.07.2009թ. որոշմամբ ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ ազատվել է պատժից: Նման պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն Էդգար Աբունցը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ էդգար Սերգեյի Աբունցին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալներ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի և էդգար Սերգեյի Աբունցի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրանց կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորների անձը:
Որպես ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, տառապում է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ անձի փոփոխություններով՚ հիվանդությամբ, նրա խնամքին է գտնվում մայրը:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Որպես ամբաստանյալ էդգար Սերգեյի Աբունցի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար:
Ամբաստանյալ էդգար Աբունցի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալներ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանը և էդգար Սերգեյի Աբունցը ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը, նրանց դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 279 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրանց նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նրանք պետք է կրեն:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցին, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը:
Դատարանը նկատի ունենալով, որ 02.12.2010թ. ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 189 եզրակացության համաձայն, ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի մոտ առկա է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ անձի փոփոխություններով՚ և կարիք ունի նյարդահոգեբույժի հսկողության, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է նշանակել նաև նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
Ամբաստանյալներ Սերգեյ Երանոսյանի և Էդգար Աբունցի կողմից քաղաքացիական հայցը կամավոր ընդունելու պայմաններում, դատարանը գտնում է, որ նրանց դեմ ներկայացված տուժողի ներկայացուցիչ Վալերիկ Արուստամյանի քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է բավարարել և Սերգեյ Երանոսյանից և Էդգար Աբունցից համապարտությամբ հօգուտ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ն, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, պետք է բռնագանձել 1.250.000 ՀՀ դրամ, քանի որ այն չի հակասում օրենքին և չի վերաբերում այլ անձանց իրավունքներին:
Ինչ վերաբերում է գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ համատեղ սեփականության իրավունքով Սերգեյ Երանոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Գ.ՆԺդեհի փողոցի 56ա շենքի թիվ 207 բնակարանի վրա դրված կալանքին, ապա դատարանը գտնում է, որ դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև քաղաքացիական հայցի մասով սույն դատավճռի կատարումը:
24.08.2010թ. Սերգեյ Երանոսյանի կողմից ներկայացված 1 հատ կարճաթև մայկան և 1 զույգ կոշիկները պետք է վերադարձնել նրան:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
Պատժի սկիզբը հաշվել նրան կալանավորելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ ապահովել նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
էդգար Սերգեյի Աբունցին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի նոյեմբերի 19-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
էդգար Աբունցի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանից և էդգար Սերգեյի Աբունցից համապարտությամբ հօգուտ ՙՖուրգոն՚ ՍՊ ընկերության, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել (մեկ միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար) 1.250.000 ՀՀ դրամ:
2010 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Գ.ՆԺդեհի փողոցի 56ա շենքի թիվ 207 բնակարանի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ, մինչև տուժող ՙՖուրգոն՚ ՍՊ ընկերության քաղաքացիական հայցի մասով սույն դատավճռի կատարումը:
24.08.2010թ. Սերգեյ Երանոսյանի կողմից ներկայացված 1 հատ կարճաթև մայկան և 1 զույգ կոշիկները վերադարձնել նրան:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:

ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0210/01/10
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 30-12-2010
Քրեական գործի համարը 0210
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 14126010
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Սերգեյ Երանոսյանը և Էդգար Աբունցը նախնական համաձայնության գալով, գումարները յուրացնելով, Ֆուրգոն ՍՊԸ-ին պատճառել են խոշոր չափ հանդիսացող՝ 1.250.000 դրամի գույքային վնաս։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սերգեյ
Ազգանուն Երանոսյան
Հայրանուն Սուրենի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 179 Մաս 2 Կետ 3
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Էդգար
Ազգանուն Աբունց
Հայրանուն Սերգեյի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 38-179 Մաս 2 Կետ 3,4
Վիճակագրական տողի համարը 6.5
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 30-12-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Լևոն
Ազգանուն Ավետիսյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 10-01-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 10-01-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 10-01-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 31-01-2011
Դատավարության կողմեր
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-02-2011
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-02-2011
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 21-02-2011
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Սերգեյ
Ազգանուն Երանոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 21-02-2011
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Էդգար
Ազգանուն Աբունց
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ՀՀ ԱՆ <Նուբարաշեն> ՔԿՀ-ի կալանավոր
Ամսաթիվ 21-02-2011
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը գործ N ԵԱՔԴ/0210/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան
մեղադրող Խ. Բաղդասարյան
պաշտպան Է. Աղաջանյան
տուժողի ներկայացուցիչ Վ. Արուստամյան

2011 թվականի փետրվարի 21-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի ծնված 16.04.1985, Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ֆիզիկապես վատառողջ, չի աշխատում, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Գ.ՆԺդեհի փողոցի 56ա շենքի թիվ 207 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,
2. էդգար Սերգեյի Աբունցի՝ ծնված 28.10.1988թ., Գորիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատել, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 3-րդ թաղամասի 7-րդ հանրակացարանի թիվ 23 բնակարանում, բնակվել է Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցի 45 շենքի թիվ 44 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի նոյեմբերի 19-ից,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. օգոստոսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14126010 քրեական գործը:
2010թ. օգոստոսի 27-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. սեպտեմբերի 3-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին էդգար Սերգեյի Աբունցը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին Սուրեն Նորիկի Միսակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2010թ. նոյեմբերի 19-ին էդգար Սերգեյի Աբունցը հայտնաբերվել և ներկայացվել է Արաբկիրի քննչական բաժին:
2010թ. նոյեմբերի 19-ին էդգար Սերգեյի Աբունցին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2010թ. դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել Սուրեն Նորիկի Միսակյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով թիվ 14126010 քրեական գործից մաս անջատել, շնորհելով թիվ 14135010 համարը:
2010թ. դեկտեմբերի 27-ին թիվ 14126010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալներ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին և էդգար Սերգեյի Աբունցին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքների համար.
Սերգեյ Երանոսյանը 2010թ. հուլիսի 1-ից աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի ՙԵրազ՚ գործարանի դիմաց գործող ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատկանող բենզալցակայանում, որպես լիցքավորող, Սուրեն Նորիկի Միսակյանի և էդգար Սերգեյի Աբունցի հետ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով իր կողմից կատարվելիք յուրացմանը վերջիններիս կողմից օժանդակելու վերաբերյալ, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010թ. օգոստոսի 22-ի ժամը 2130-ից մինչև 2010թ. օգոստոսի 23-ի ժամը 0330-ն ընկած ժամանակահատվածում վաճառել է իրեն վստահված, խոշոր չափ հանդիսացող ընդհանուր 1.250.000 ՀՀ դրամ արժողության 2.700 լիտր բենզին, 800 լիտր դիզելային վառելիք և 35 լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ և տիրացել վաճառքից գոյացած գումարին՝ ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատճառելով 1.250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
էդգար Աբունցը Երևան քաղաքի Դավթաշեն և Աջափնյակ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2009թ. դատավճռով դատապարտված լինելով ՀՀ քր օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար և պատժի հետագա կրումից 03.07.2009թ. ազատված լինելով համաներումով, դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով Սուրեն Նորիկի Միսակյանի և Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի ՙԵրազ՚ գործարանի դիմաց գործող, ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատկանող բենզալցակայանում որպես լիցքավորող աշխատող Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի հետ, գնորդներ բենզալցակայան կանչելու և բերելու եղանակով 2010թ. օգոստոսի 22-ի ժամը 2130-ից մինչև 2010թ. օգոստոսի 23-ի ժամը 0330-ն ընկած ժամանակահատվածում օժանդակել է Սերգեյ Երանոսյանին վաճառելու վերջինիս վստահված խոշոր չափ հանդիսացող ընդհանուր 1.250.000 ՀՀ դրամ արժողության 2.700 լիտր բենզին, 800 լիտր դիզելային վառելիք և 35 լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ և տիրանալու վաճառքից գոյացած գումարին, որի հետևանքով ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատճառվել է 1.250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանը և էդգար Սերգեյի Աբունցը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են իրենց առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալների պաշտպան Է.Աղաջանյանը:
Մեղադրող Խ.Բաղդասարյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Արագացված քննություն կիրառելուն չի առարկել նաև տուժողի ներկայացուցիչ Վ.Արուստամյանը և քաղաքացիական հայց է ներկայացրել` ամբաստանյալներից պահանջելով հանցագործությամբ ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ին պատճառված վնասը` 1.250.000 ՀՀ դրամը:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Սույն քրեական գործով մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը մեղադրական ճառում հրաժարվեց Էդգար Աբունցին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքից, նկատի ունենալով, որ Էդգար Աբունցը Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.07.2009թ. որոշմամբ ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ ազատվել է պատժից: Նման պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն Էդգար Աբունցը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ էդգար Սերգեյի Աբունցին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալներ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի և էդգար Սերգեյի Աբունցի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրանց կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորների անձը:
Որպես ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, տառապում է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ անձի փոփոխություններով՚ հիվանդությամբ, նրա խնամքին է գտնվում մայրը:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Որպես ամբաստանյալ էդգար Սերգեյի Աբունցի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար:
Ամբաստանյալ էդգար Աբունցի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալներ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանը և էդգար Սերգեյի Աբունցը ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը, նրանց դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 279 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրանց նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նրանք պետք է կրեն:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցին, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը:
Դատարանը նկատի ունենալով, որ 02.12.2010թ. ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 189 եզրակացության համաձայն, ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի մոտ առկա է ՙԳլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ անձի փոփոխություններով՚ և կարիք ունի նյարդահոգեբույժի հսկողության, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է նշանակել նաև նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
Ամբաստանյալներ Սերգեյ Երանոսյանի և Էդգար Աբունցի կողմից քաղաքացիական հայցը կամավոր ընդունելու պայմաններում, դատարանը գտնում է, որ նրանց դեմ ներկայացված տուժողի ներկայացուցիչ Վալերիկ Արուստամյանի քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է բավարարել և Սերգեյ Երանոսյանից և Էդգար Աբունցից համապարտությամբ հօգուտ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր ՙՖուրգոն՚ ՍՊԸ-ն, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, պետք է բռնագանձել 1.250.000 ՀՀ դրամ, քանի որ այն չի հակասում օրենքին և չի վերաբերում այլ անձանց իրավունքներին:
Ինչ վերաբերում է գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ համատեղ սեփականության իրավունքով Սերգեյ Երանոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Գ.ՆԺդեհի փողոցի 56ա շենքի թիվ 207 բնակարանի վրա դրված կալանքին, ապա դատարանը գտնում է, որ դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև քաղաքացիական հայցի մասով սույն դատավճռի կատարումը:
24.08.2010թ. Սերգեյ Երանոսյանի կողմից ներկայացված 1 հատ կարճաթև մայկան և 1 զույգ կոշիկները պետք է վերադարձնել նրան:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
Պատժի սկիզբը հաշվել նրան կալանավորելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ ապահովել նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
էդգար Սերգեյի Աբունցին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի նոյեմբերի 19-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
էդգար Աբունցի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանից և էդգար Սերգեյի Աբունցից համապարտությամբ հօգուտ ՙՖուրգոն՚ ՍՊ ընկերության, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել (մեկ միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար) 1.250.000 ՀՀ դրամ:
2010 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Գ.ՆԺդեհի փողոցի 56ա շենքի թիվ 207 բնակարանի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ, մինչև տուժող ՙՖուրգոն՚ ՍՊ ընկերության քաղաքացիական հայցի մասով սույն դատավճռի կատարումը:
24.08.2010թ. Սերգեյ Երանոսյանի կողմից ներկայացված 1 հատ կարճաթև մայկան և 1 զույգ կոշիկները վերադարձնել նրան:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:

ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 21-02-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 23-03-2011
Էջերի քանակ 551
Գործին կից նյութերը Առդիր քրեական գործը 2 հատորից համապատասխանաբար 264 և 287 թերթերից, ամբաստանյալների վիճակագարական քարտերը և ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի անձնագիրը ծրարված, փակցված քրեական գործին:
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 24-03-2011
Էջերի քանակը 551
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 24-03-2011
Էջերի քանակը 551
Գործին կից նյութերը Առդիր քրեական գործը 2 հատորից համապատասխանաբար 264 և 287 թերթերից, ամբաստանյալների վիճակագարական քարտերը և ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի անձ
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե3154/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 28-03-2011
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 06-06-2011
Այլ նշումներ 2 հատոր՝ 579 էջ
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 08-06-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 20-06-2011
Էջերի քանակ 606
Գործին կից նյութերը Առդիր քրեական գործը 2 հատորից համապատասխանաբար 264 և 342 թերթից և ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
Ամսաթիվ 22-07-2011
Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ
Անուն Էդգար
Ազգանուն Աբունց
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Գործը հանձնվել է դատավորին
Ամսաթիվ 22-07-2011
Հանձնվել է դատավորին
Անուն Լևոն
Ազգանուն Ավետիսյան
Նշանակվել է դատաքննություն
Ամսաթիվ 03-08-2011
Կայացվել է որոշում
Ամսաթիվ 03-08-2011
Որոշման բովանդակություն ԵԱՔԴ/0210/01/10

Ո Ր Ո Շ Ու Մ

դատական ակտը վերանայելու մասին դիմումը քննելու վերաբերյալ


03.08.2011թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանը` նախա•ահող դատավոր Լ.Ավետիսյան, քարտուղարությամբ Ն.Ղազարյանի, մասնակցությամբ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Կ.Բարսեղյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով ՙՍևան՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ էդ•ար Սեր•եյի Աբունցի (ծնված 28.10.1988թ., Գորիս քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատել, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 3-րդ թաղամասի 7-րդ հանրակացարանի թիվ 23 բնակարանում, բնակվել է Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցի 45 շենքի թիվ 44 բնակարանում) դիմումը` դատավճիռը վերանայելու մասին,

Պ ա ր զ ե ց


Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 21-ի թիվ ԵԱՔԴ/0210/01/11 դատավճռով էդ•ար Սեր•եյի Աբունցը մեղավոր է ճանաչվել 38-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով` առանց որոշակի •ործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի նոյեմբերի 19-ից:
2011 թվականի մայիսի 23-ին դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ:
2011 թվականի հուլիսի 22-ին դատարան է ստացվել դատապարտյալ էդ•ար Սեր•եյի Աբունցի դիմումը, համաձայն որի` նա խնդրել է առանց իր մասնակցության վերանայել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճիռը` նկատի ունենալով ՀՀ Ազ•ային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ ՀՀ օրենքը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:


Դատարանը, քննելով դատապարտյալի դիմումը, •տնում է որ այն ենթակա է մերժման, քանի որ ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայում տեղի է ունեցել պատժի խստացում:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. ՙարարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի՚:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 379, 438 հոդվածներով, դատարանը


Ո ր ո շ ե ց


Դատապարտյալ էդ•ար Սեր•եյի Աբունցի դիմումը` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 21-ի թիվ ԵԱՔԴ/0210/01/10 դատավճիռը վերանայելու վերաբերյալ, մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

































Դատարանը, քննելով դատապարտյալի դիմումը, •տնում է որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Նախկինում •ործող ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված էր ազատազրկում երկուսից վեց տարի ժամկետով:
ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսվել է տու•անք` նվազա•ույն աշխատավարձի հին•հարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հին• տարի ժամկետով:
էդ•ար Սեր•եյի Աբունցը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-179 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ էդ•ար Աբունցի նկատմամբ նշանակված պատիժը համաչափ է և այն վերանայման ենթակա չէ:
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 26-08-2011
Էջերի քանակ 2 հատոր` 264, 352
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 26-08-2011
Էջերի քանակը 2 հատոր` 264, 352
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0210/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 17-03-2011
Ամսաթիվ 17-03-2011
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Է
Ազգանուն Աղաջանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Սերգեյ Երանոսյան մյուսը` Էդգար Աբունց Էդգար Սերգեյի Աբունց Բեկանել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի /ՀՀ քր.օր.179 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով - 2 տարի ազ.` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու , Սերգեյ Երանոսյանից և Էդգար Աբունցից համապարտությամբ հօգուտ <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում բռնագանձվել է 1.250.000 ՀՀ դրամ / վերաբերյալ 21.02.2011թ. դատավճիռը և ՀՀ քր.օր-ի 70 հոդ.կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել : Որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում համապարտությամբ բռնագանձման ենթակա 1.250.000 ՀՀ դրամ գումարի ամբաստանյալ Մ.Երանոսյանի բաժնեմասից հաշվակցել նրա կողմից փաստացի փոխհատուցված 70.000 ՀՀ դրամ գումարը :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 17-03-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Մանուշակ
Ազգանուն Պետրոսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 28-03-2011
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 31-03-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 11-04-2011
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 11-04-2011
Ամբաստանյալ
Անուն Սերգեյ
Ազգանուն Երանոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0210/01/10
11 ապրիլի 2011թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Խ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, և մյուսի, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2010թ. օգոստոսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14126010 քրեական գործը:
2010թ. օգոստոսի 27-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. սեպտեմբերի 3-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:
2010թ. դեկտեմբերի 27-ին թիվ 14126010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2010թ. հուլիսի 1-ից աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի <<Երազ>> գործարանի դիմաց գործող <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ-ին պատկանող բենզալցակայանում, որպես լիցքավորող, Սուրեն Նորիկի Միսակյանի և էդգար Սերգեյի Աբունցի հետ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով իր կողմից կատարվելիք յուրացմանը վերջիններիս կողմից օժանդակելու վերաբերյալ, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010թ. օգոստոսի 22-ի ժամը 2130-ից մինչև 2010թ. օգոստոսի 23-ի ժամը 0330-ն ընկած ժամանակահատվածում վաճառել է իրեն վստահված, խոշոր չափ հանդիսացող ընդհանուր 1.250.000 ՀՀ դրամ արժողության 2.700 լիտր բենզին, 800 լիտր դիզելային վառելիք և 35 լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ և տիրացել վաճառքից գոյացած գումարին՝ <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ-ին պատճառելով 1.250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Դատարանը դատաքննությունն անց է կացրել արագացված կարգով:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման (2) երկու տարի ժամկետով` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ ապահովվել է նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանից և էդգար Սերգեյի Աբունցից համապարտությամբ հօգուտ <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ-ի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձվել է 1.250.000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ:
2010 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Գ.ՆԺդեհի փողոցի 56ա շենքի թիվ 207 բնակարանի վրա դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ, մինչև տուժող <<Ֆուրգոն>> ՍՊԸ-ի քաղաքացիական հայցի մասով սույն դատավճռի կատարումը:
24.08.2010թ. Սերգեյ Երանոսյանի կողմից ներկայացված 1 հատ կարճաթև մայկան և 1 զույգ կոշիկները վերադարձվել են նրան:
21.02.2011թ. դատավճռով դատապարտվել է նաև էդգար Սերգեյի Աբունցը, որի մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերի կարծիքով դատարանը Ս.Երանոսյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ` հաշվի չառնելով գործում առկա մեղմացուցիչ հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա երիտասարդ է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, սոցիալապես անապահով է, վատառողջ է, տառապում է գլխուղեղի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ անձի փոփոխություններով հիվանդությամբ, որի պատճառով ազատվել է զինվորական ծառայությունից, ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 189 եզրակացության համաձայն` նա կարիք ունի նյարդահոգեբույժի հսկողության: Ս.Երանոսյանը նախկինում դատված կամ որևէ այլ ձևով արատավորված չի եղել, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ` հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, այլ անձանց ազդեցության տակ ընկնելու հետևանքով: Շահագրգռված լինելով գործի օբյեկտիվ քննության համար` տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարված համար, 70000 ՀՀ դրամի չափով մասնակի հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը:
Ըստ բողոքի հեղինակի` վերոնշյալ հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են Ս.Երանոսյանի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորությունը և վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու:
Խնդրել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.02.2011թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել և հաշվի առնելով գործում առկա վերը թվարկված մեղմացուցիչ հանգամանքները ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Բացի այդ, հաշվի առնելով, որ իր պաշտպանյալը հանցագործությամբ տուժողին պատճառված 1 250 000 ՀՀ դրամից 70000 ՀՀ դրամ գումարը վերականգնել է, խնդրել է ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի բաժնեմասից 70000 ՀՀ դրամը հաշվանցել որպես նրա կողմից տուժողին փոխհատուցված գումար:

3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ դատարանը բացի ամբաստանյալների անձը բնութագրող, այդ թվում, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներից, պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, թեև այն վերլուծության չի ենթարկել:
Հանցագործության հանրության համար վտանգավորության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումը արտահայտել է 17.02.2009թ. թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ, որի համաձայն` <<…պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>>:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավոր բնույթն իր մեջ ներառում է ոտնձգության օբյեկտը, մեղքի ձևերը և կատարված հանցագործության ծանրության տեսակը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդված/: Այդ հատկանիշների համակարգի, դրանց փոխադարձ կապի պարզումը հնարավորություն է տալիս հստակ որոշել հանցավոր արարքի որակական բնութագիրը, ճիշտ որակել արարքը և պայմաններ ստեղծել պատժի անհատականացման համար:
Վերաքննիչ դատարանը, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը Ս.Երանոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով քննելիս հաշվի է առնում մեղքի ձևը, այն, որ վերջինս կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, որն ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի դասակարգվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, և նրա կողմից կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործությունից հետո վերջինիս դրսևորած վարքագիծը:
Քրեական գործի նյութերով հիմնավորված և հաստատված է, որ ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանը, աշխատելով <<Ֆուրգոն>>ՍՊԸ-ին պատկանող բենզալցակայանում որպես լիցքավորող և օգտվելով աշխատանքի բերումով իրեն ընձեռնված հնարավորությունից` իր իսկ հերթափոխի օրը` հափշտակություն կատարելու շուրջ նախապես հանցավոր համաձայնության գալով Սուրեն Նորիկի Միսակյանի և Էդգար Սերգեյի Աբունցի հետ, ստեղծել է առավել բարենպաստ պայմաններ իր և մյուսների համար` իրեն վստահված ուրիշի գույքը հափշտակելու համար /Ս.Երանոսյանը վառելիքով լիցքավորել է գնորդների ավտոմեքենաները, գանձել համապատասխան գումարներ, ինչպես նաև պատահական գնորդներին հայտնել, որ բենզալցակայանում ակցիա է իրականացվում/` դրանով իսկ ապահովելով իր առավել ակտիվ մասնակցությունը հանցագործության կատարման մեջ:
Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքն ընդգրկված է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որի դեպքում հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի նվազեցման համար էական նշանակություն ունի պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու հանգամանքը: Մինչդեռ ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանը առ այսօր գտնվելով ազատության մեջ որևէ միջոց չի ձեռնարկել հանցագործությամբ պատճառված վնասը հատուցելու կամ այն այլ կերպ հարթելու ուղղությամբ:
Վերոգրյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են հանցավորի և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցերը քննելիս և վերջինիս նկատմամբ դատական ակտ կայացնելիս ըստ էության ստուգման և գնահատության է ենթարկել նրա արարքի բոլոր հանգամանքները և իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ուստի ամբաստանյալի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի պահանջին` հանցագործությամբ տուժողին պատճառված 1 250 000 ՀՀ դրամից 70000 ՀՀ դրամ գումարը ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի բաժնեմասից հաշվանցելու վերաբերյալ որպես նրա կողմից տուժողին փոխհատուցված գումար, գտնում է, որ այն անհիմն է` այդպիսի ապացույց վերջինիս կողմից չներկայացվելու պատճառով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Սերգեյ Երանոսյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.02.2011 թվականի դատավճիռը` ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և մյուսի, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 11-04-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 02-05-2011
Էջերի քանակը 1-ին հատորը` 264 թերթից, 2-րդ հատորը` 321 թերթից:
Գործին կից նյութեր Ամբաստանյալ Ս.Երանոսյանի անձնագիրը:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 02-05-2011
Էջերի քանակը 264, 321 թերթից
Գործին կից նյութերը Ս. Երանոսյանի անձնագիրը
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-6183/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 06-05-2011
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0210/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 29-04-2011
Բողոք բերող անձինք Ամբաստանյալի պաշտպան
Բողոք բերող անձինք
Անուն Է
Ազգանուն Աղաջանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալ՝ Սերգեյ Սուրենի Երանոսյան
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 02-05-2011
Գրության համարը ե-6183/11
Գործի ստացման ամսաթիվը 06-05-2011
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 2 հատոր, 2 վիճ. քարտ, 1 անձնագիր
Գործի համարը ԵԱՔԴ/0210/01/10
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 06-05-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Հովհաննես
Ազգանուն Ղուկասյան
Դատավոր
Անուն Հովհաննես
Ազգանուն Ղուկասյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 23-05-2011
Որոշման բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0210/01/10



ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

23 մայիսի 2011 թվական ք.Երևան
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննարկելով Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 11-ի որոշման դեմ ամբաստանյալի պաշտպանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճռով` արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Սերգեյ Երանոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով` առանց որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու։
Ամբաստանյալի պաշտպանի բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի ապրիլի 11-ի որոշմամբ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել է։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի հիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպանը` խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, պատժի մասով բեկանել և փոփոխել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 4-ի որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան։
Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի միատեսակ կիրառության համար, վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի` նախկինում` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124-07, 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08, 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07, 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ 195/07 և 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ ԱՎԴ2-0059/01/08 ընդունված որոշումներին։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի, 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին և պետք է վերադարձվի հետևյալ պատճառաբանությամբ։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Ուստի, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն նաև եզրահանգելու, որ վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի` նախկինում` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124-07, 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08, 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07, 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ 195/07 և 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ ԱՎԴ2-0059/01/08 ընդունված որոշումներին։
։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը ևս հիմնավորված չէ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Սերգեյ Սուրենի Երանոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 11-ի որոշման դեմ ամբաստանյալի պաշտպանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։

Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 01-06-2011
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 02-06-2011
Դատարան Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Այլ նշումներ 2 հատոր՝ 264,333 թերթ, 1 անձնագիր, 2 վիճ. քարտ