Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

18.11.2011թ. ք.Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԱՔԴ/0209/01/10

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ` Զ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Հ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Հ.ԲԱԲԱՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Գ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալի, պաշտպանի ու տուժողների ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Սերյոժայի Ղուկասյանի` ՀՀ քր. օր. 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը

Գոռ Ղուկասյանը 2009թ. հոկտեմբեր ամսից մինչև 2009թ. դեկտեմբեր ամսվա վերջերն ընկած ժամանակահատվածում ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Մանուկ Սամվելի Գևորգյանի, Հասմիկ Սամվելի Գևորգյանի, Զավեն Ռաֆիկի Գևորգյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանց ազգական` մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ Գևորգ Ռաֆիկի Գևորգյանին կալանքից ազատելու, վերջինիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով կամ անազատության հետ չկապված այլ խափանման միջոցով փոխարինելու գործընթացը կազմակերպելու պատրվակով, Երևան քաղաքի Բաբայան և այլ փողոցներում Մանուկ, Հասմիկ և Զավեն Գևորգյաններից խաբեությամբ մաս-մաս ստացել է ընդհանուրը 11.430.500 ՀՀ դրամ կազմող 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն այդ ուղղությամբ որևէ քայլ չի ձեռնարկել և խարդախությամբ հափշտակել է նշված գումարը` վերջիններիս պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 19-ի դատավճռով Գոռ Ղուկասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամանակով: Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվվել 08.12.2010թ-ից:
Տուժողների կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է և Գոռ Սուկասյանից հօգուտ Հասմիկ Գևորգյանի բռնագանձվել 1.143.000 ՀՀ դրամ, Մանուկ Գևորգյանի` 5.715.000 ՀՀ դրամ և Զավեն Գևորգյանի` 2.857.000 ՀՀ դրամ` բռնագանձումը տարածելով Գոռ Ղուկասյանին բաժնային սեփականության իրավունքով պատկանող Արագածոտնի մարզի Թալին քաղաքում գտնվող տնամերձի, օժանդակ կառույցի և երկու միավոր գյուղատնտեսական նշանակության հողամասի վրա:

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջները

Ամբաստանյալ Գոռ Ղուկասյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.09.2011թ-ի դատավճռի դեմ և պատճառաբանելով, որ իր դեմ հարուցված քրեական գործը շինծու է, հիմնված միայն <<տուժողների>> շահագրգիրռ ու իրարամերժ ցուցմունքների վրա, իրականում ինքը Գևորգյաններից 30.000 ԱՄՆ դոլարը վերցրել է ոչ թե Գևորգ Գևորգյանին կալանքից ազատելու համար, այլ` պարտքով, ընդ որում Մանուկ Գևորգյանը եղել է իր 20 տարվա ընկերը և մինչ այդ էլ իրենց միջև նման գումարային հարաբերություններ շատ են եղել, միջնորդել է բեկանել դատավճիռը և իր նկատմամբ կայացնել արդարացնող դատական ակտ:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.09.2011թ-ի դատավճիռը բողոքարկել է նաև ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը` միջնորդելով բեկանել այն և ճանաչել ու հռչակել իր պաշտպանյալի անմեղությանը մեղսագրվող արարքում:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<…Ընդհանուր իրավասության դատարանում գործի դատաքննության ժամանակ որևէ կերպ չհիմնավորվեց, որ իմ պաշտպանյալը գումարները վերցրել է ոչ միայն իր ընկերը հանդիսացող Մանուկ Գևորգյանից, այլ նաև մյուս տուժողներից: Դատարանում նաև չհիմնավորվեց գումարները վերցնելու տեղը, ժամանակը, ինչպես նաև չհիմնավորվեց յուրաքանչյուր անգամ վերցված գումարի չափը:
Դատարանը վերցված գումարների չափը որոշելիս հիմնվել է միայն տուժողների հակասական ցուցմունքների վրա, որոնք այլ օբյեկտիվ տվյալներով չեն հաստատվել:
…Ընդհանուր առմամբ 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար վերցնելու վերաբերյալ իմ պաշտպանյալն ընդունեց, սակայն հերքեց սույն գործով տուժողներ Հասմիկ Գևորգյանից և Զավեն Գևորգյանից դրանք վերցնելու, ինչպես նաև դրանք Գևորգ Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոխելու պատրվակով վերցնելու փաստը:
Հետևաբար սույն գործով ապացուցման առարկան կայանում է նրանում, թե արդյոք իմ պաշտպանյալն այդ գումարները կամ դրանց մի մասը ստացել է տուժողներ Հասմիկ Գևորգյանից և Զավեն Գևորգյանից, ինչպես նաև վերջիններիս խոստումներ տվել է արդյոք Գևորգ Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխելու ուղղությամբ որևէ գործողություններ կատարել, թե ոչ:
Սույն գործն ամբողջությամբ կառուցված է ցուցմունքների վրա, ինչը հատկանշական է խարդախության վերաբերյալ գործերին: Դեռ ավելին, սույն գործը կառուցված է տուժողներ հանդիսացող անձանց ցուցմունքների վրա, որոնք առանց օբյեկտիվ այլ տվյալների չեն կարող միանշանակ արժանահավատ լինել այն պատճառով, որ նրանք նպատակ ունեն օժանդակելու միմյանց: Դեպքի վերաբերյալ նրանց ցուցմունքները որոշ դեպքերում հիմնված են միմյանց հետ ունեցած խոսակցություններից արված իրենց ենթադրությունների վրա:
…Ամիսներ շարունակ մեղադրողը հետաձգում էր դատական նիստերը` նույնիսկ չգալով դատարան և պաշտպանական կողմի համար անհասկանալի կերպով տեղեկացնում էր դատարանին, որ դեռևս ժամանակ է անհրաժեշտ ինչ որ գործողություններ կատարելու համար, մասնավորապես ինչ որ ձայնագրությունների վերաբերյալ նշանակված փորձաքննության եզրկացություն պետք է ստացվեր:
Այդ ամբողջ ընթացքում մեղադրողը ձեռք է բերել որոշակի նյութեր և ապացույցներ, որոնց ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ դրանցում տեղ գտած տեղեկությունները վերաբերվում են նաև սույն գործով վկա Արամ Հայրապետյանին, սակայն վերջինիս վերաբերյալ որպես մեղադրյալ ներգրավվելու որոշում չի կայացվում, իսկ իմ պաշտպանյալը շարունակում է մնալ մեղադրյալի կարգավիճակում, այնինչ ըստ տուժողների ցուցմունքների, նրանք գործել են համատեղ: Հետևաբար, եթե տուժողների ցուցմունքների հիման վրա Արամ Հայրապետյանի արարքում բացակայում է հանցակազմը, ապա նույն տրամաբանությամբ էլ այն բացակայում է իմ պաշտպանյալի արարքում և սույն գործը կրում է զուտ քաղաքացիաիրավական բնույթ:
Գտնում եմ, որ սույն գործով կատարվել է թերի քննություն, ինչն ամբողջականացնելու համար կատարված միջնորդությունները մերժվեցին դատարանի կողմից, հետևաբար էլ կասկածի տակ դրվեց իմ պաշտպանյալի կողմից հափշտակություն կատարելու դիտավորություն ունենալու հանգամանքը, ուստի դա պետք է մեկնաբանվի հօգուտ վերջինիս:
Կարևոր ուշադրության է արժանի նաև փոխառության պայմանագիրը: Ըստ մեղադրանքի կողմի տրամաբանության, անձը, ով նպատակ է ունեցել վստահությունը չարաշահելու եղանակով գումարների տիրանալու, կամավոր կնքում է փոխառության պայմանագիր, կամավոր մարում է վերցված գումարի մի մասը, կամավոր որոշակի գործողություններ կատարման արդյունքում դրա մի մասի մարման համար պարտատիրոջ նշած անձին է հանձնում երաշխիք հանդիսացող գույք: Ի դեպ դատարանը նաև անտեսել է, որ իմ պաշտպանյալը գումարի որոշ մասի վերադարձման դիմաց ավտոմեքենա է հանձնել տուժողներին:
Նշված այս գործողություններն ինքնին հերքում են իմ պաշտպանյալի խաբեության մտադրություն ունենալու մեղադրանքի կողմի և դատարանի կարծիքը, ի դեպ մեղադրանքի կողմում հանդես եկող հինգ անձանցից միայն մեղադրողը, այն էլ մեկ անգամ հանդես եկավ մեղադրական ճառով, եթե կարելի է դա ճառ անվանել, քանի որ դա ընդամենը մեղադրական եղրակացությունից մեջբերումներ էր, իսկ մյուս անձինք միացան այդ ճառին` որևէ վերլուծություն չունենալով անելու այս երկարատև դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցների վերաբերյալ, ինչն էլ համադրելով կասկածի տակ դրված հանգամանքների հետ, հերքում են իմ պաշտպանյալի կողմից քրեորեն պատժելի արարք կատարելու դիտավորության փաստը, սակայն դատարանը պարզապես նույն եղանակով հաստատեց մեղադրական եզրակացությունը:
…Որևէ հիմնավոր ապացույց նույնիսկ գոյություն չունի, որ իմ պաշտպանյալին տուժողներ Զավեն և Հասմիկ Գևորգյանները գումար տված լինեն, նրա հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերված լինի իրենց հարազատին պատասխանատվությունից ազատելու վերաբերյալ, քանի որ ես ապացույց չեմ համարում շահագրգիռ անձի ցուցմունքներն այն մասին, որ ես չեմ հիշում, թե ինչքան գումար, և չգիտեմ թե ինչի համար տվեցի Գոռին, դա էլ այն պարագայում, երբ տուժողներն առաջին անգամ չէին ստիպված լինում իրենց հարազատին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և հստակ պետք է որ գիտակցեին, թե ում, երբ և որքան գումար պետք է տրվեր գործով զբաղվելու համար: Հասմիկ Գևորգյանն էլ դատարանում հայտնեց, որ հստակ գիտակցում է, թե ինչ է նշանակում փաստաբանական ինստիտուտը: Հետևաբար հարց է առաջանում, թե ով է Գոռ Ղուկասյանը, որ պետք է նրանց խոստումներ տար, գումարներ պահանջեր` 100, 200 դոլար, իսկ նրանք էլ դպրոցական երեխայի պես պետք է խաբնվեին: Սա զուրկ է որևէ տրամաբանությունից: Եթե իմ պաշտպանյալը քրեորեն պատժելի արարք է կատարել տուժողների նման հայտարարությունների հիման վրա, ապա յուրաքանչյուր քաղաքացիական գործով, որով վիճարկվում է փոխառությամբ ստացված գումարի փաստը և պատասխանողն առարկում է հայցի դեմ, ապա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության>>:
Տուժողների ներկայացուցիչ Հ.Բաբայանը իր վերաքննիչ բողոքով միջնորդել է բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.09.2011թ-ի դատավճիռը և փոփոխել` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել կատարված հանցագործությունը և անձը բնութագրող տվյալներին համաչափ պատիժ:
Իր վերաքննիչ բողոքը տուժողների ներկայացուցիչը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<…Առաջին ատյանի դատարանի կայացրած դատական ակտով թույլ է տրվել նյութական իրավունքի խախտում, ինչը հանգեցրել է դատական սխալի: Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-64-րդ հոդվածներով սահմանված պատիժ նշանակելու սկզբունքները, որի հետևանքով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է մեղմ պատիժ:
…Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նաշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Քննարկվող դեպքում Գ.Ղուկասյանը գիտակցելով տուժողների ոչ բարվոք սոցիալական վիճակը, նրանցից հափշտակել է առաձնապես խոշոր չափի գումարներ, տուժողներին գցելով ծանր նյութական կացության մեջ, իսկ հետո նաև ընդհանուր առմամբ շուրջ մեկ տարի տևած նախաքննության, ապա նաև դատաքննության ընթացքում վնասը հարթելուն ուղղված միջոցներ չի ձեռնարկել:
Բացի այդ, Գ.Ղուկասյանն իր գործողություններով տուժողներին խաբելու արդյունքում զրկել է նրանց մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ, տուժողների հարազատ Գ.Գևորգյանին լիարժեք իրավաբանական օգնություն ցույց տալու հնարավորությունից, հորդորելով որևէ կերպ չմիջամտել գործին և սպասել գործի դրական ելքին>>:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գ.Ղուկասյանը, պաշտպան Վ.Գրիգորյանը, տուժողներ Զ. և Հ.Գևորգյանները, վերջիններիս ներկայացուցիչ Հ.Բաբայանը նույն հիմնավորումներով ու պատճառաբանություններով ներկայացված վերաքննիչ բողոքները պնդեցին, մեղադրող Ռ.Խաչատրյանը բողոքների դեմ առարկելով` միջնորդեց առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները

Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքներում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի, պաշտպանի, տուժողների ու նրանց ներկայացուցչի պատճառաբանությունները, մեղադրողի պատասխանը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.09.2011թ-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ ամբաստանյալի, պաշտպանի ու տուժողների ներկայացուցչի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքները` մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում Գոռ Ղուկասյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ինքը խարդախություն չի կատարել, նշված ժամանակահատվածում անձնական կարիքների համար մաս-մաս 30.000 ԱՄՆ դոլար պարտքով գումար է վերցրել իր ընկեր Մանուկ Գևորգյանից, սակայն հետագայում ֆինանսական դժվարություններ ունենալու պատճառով չի կարողացել վերադարձնել պարտքը: Գևորգ Գևորգյանի կալանքը գրավով փոխարինելու մասին խոսակցություն է ունեցել Մանուկ Գևորգյանի հետ, նրանից այդ առթիվ 2009թ-ի հոկտեմբերին վերցրած 10.000 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է Արամ Հայրապետյանին, սակայն նույն օրն իսկ գումարն ամբողջությամբ հետ է վերադարձրել, քանի որ Արամն ասել է, որ այդ հարցով ինքը չի կարող օգնել: Ինքը 30.000 ԱՄՆ դոլարը վերցրել է միայն Մանուկ Գևորգյանից, իսկ Զավեն և Հասմիկ Գևորգյանները իրեն որևէ գումար չեն տվել: Քանի որ հոր առողջական խնդիրների և անձնական այլ պրոբլեմների պատճառով պարտքով վերցրած գումարները չի կարողացել ժամանակին վերադարձնել, Մանուկ Գևորգյանի առաջարկով կնքվել է փոխառության պայմանագիր, որում որպես գումար տվող նշվել է նրա քրոջ` Հասմիկ Գևորգյանի անունը: Եթե ինքը նպատակ ունենար խարդախությամբ հափշտակելու այդ 30.000 ԱՄՆ դոլարը, ապա փոխառության պայմանագիր չէր կնքի: Թեև փոխառության պայմանագրում որպես գումարի վերադարձման ժամկետ է նշվել 2010թ-ի ապրիլի 20-ը, սակայն ինքը 2010թ. ապրիլ-օգոստոս ամիսների ընթացքում կարողացել է վերադարձնել միայն 4500 ԱՄՆ դոլարը;
Ամբաստանյալ Գոռ Ղուկասյանի պատճառաբանությունները անհիմն են ու մտացածին, նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից, դրանք հերքվում և նրան մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվում է գործի փաստական հանգամանքների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Գործով տուժող Մանուկ Գևորգյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Հասմիկ Գևորգյանն իր քույրն է, իսկ Գևորգ Գևորգյանը` նրա ամուսինը: 2009թ. սեպտեմբեր ամսին փեսան` Գևորգը, Արմավիրի ոստիկանության կողմից կալանավորվել է և գտնվել է <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ-ում: Քանի որ նա ունեցել է առողջական խնդիրներ, քույրը խնդրել է, որպեսզի օգնի` Գևորգին կալանքից գրավով ազատելու հարցում: Իմանալով, որ իր ընկեր Գոռ Ղուկասյանն աշխատում է Արմավիրի մարզի ԱԱԾ-ում. 2009թ. հոկտեմբեր ամսվա սկզբներին հանդիպել է նրան և խնդրել է օգնել: Գոռ Ղուկասյանն ասել է, որ իր ծանոթ Արամը կարող է օգտակար լինել այդ հարցում և առաջարկել է հանդիպել նրա հետ: 2009թ. հոկտեմբերին ինքը եղբոր` Զավենի հետ միասին հանդիպել է Գոռին և նրա ծանոթ Արամին: Արամը հարցրել է, թե ինչում է մեղադրվում Գևորգը: Զավենը պատասխանել է, որ Գևորգ Գևորգյանը մեղադրվում է թմրանյութեր ապօրինի իրացնելու մեջ: Արամն ասել է, որ դեռևս ոչինչ չի կարող ասել: Հանդիպման ժամանակ գումարի վերաբերյալ խոսակցություն չի եղել: Մի քանի օրից իրեն զանգահարել է Գոռը, կանչել հանդիպման` Երևանի Բանգլադեշ կոչվող թաղամասում և ասել է, որ Արամը խոստացել է, որ Գևորգին գրավով կազատեն, սակայն դրա համար 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ` չմանրամասնելով, թե այդ գումարն ինչպես է օգտագործվելու: Ինքն այդ մասին ասել է Հասմիկին և Զավենին, վերջիններս պատրաստակամություն են հայտնել հայթայթելու գումարը: Դրանից հետո Բանգլադեշ թաղամասում հանդիպել է Գոռին և տվել 15.000 ԱՄՆ դոլար: Գոռը վերցրել է այն և ասել, որ շուտով կտեղեկացնի, թե ինչպես են գործերն ընթանում: Նույն օրը երեկոյան Գոռը զանգահարել և ասել է, որ պետք է հանդիպել, քանի որ գործը չի ստացվում: Ինքը հանդիպել է Գոռին, նրա հետ միասին գնացել է Զավենի մոտ, որտեղ Գոռն իր ներկայությամբ գումարի մի մասը` 10.000 ԱՄՆ դոլարը, վերադարձրել է Զավենին և ասել, որ մնացած 5000 ԱՄՆ դոլարը կարող է տալ միայն հաջորդ օրը առավոտյան: Միաժամանակ հայտնել է, որ իբր Արամը ճշտել է, որ բարդություն կա, որը կապված է ավելի մեծ գումարի` մոտ 30.000 ԱՄՆ դոլարի հետ: Հաջորդ օրն ինքը, համաձայնեցնելով Հասմիկի և Զավենի հետ, զանգահարել է Գոռին և ասել է, որ իրենք պատրաստ են նաև այդ չափի գումար տալ: Ինքն ու Զավենը Երևանի Բաբայան փողոցի վրա հանդիպել են Գոռին, ով ասել է, որ 30.000 ԱՄՆ դոլարը կազմելու է ամբողջ գումարը, իսկ այժմ նախնական իրեն անհրաժեշտ է 18.000 ԱՄՆ դոլար, այսինքն` իր մոտ մնացած 5000 դոլարին պետք է ավելացնեն ևս 13.000 դոլար: Հաջորդ օրն առավոտյան Զավենը ևս 3000 ԱՄՆ դոլար գումար է հայթայթել և 13.000 դոլարը տվել է Գոռին: Վերջինս զանգահարել է Արամին, հայտնել, որ գալիս է, միաժամանակ խնդրել է իրեն տանել Աջափնյակ թաղամաս` Արամենց շենքի մոտ: Ինքն ու Զավենը նրան տարել են պահանջված վայր, սպասել են ավտոմեքենայի մեջ, 20 րոպե անց Գոռ Ղուկասյանը վերադարձել է և ասել, որ գումարը տվել է Արամին: Դրանից մի քանի օր անց Գոռը զանգահարել է իրեն ու Զավենին, և ասել, որ շտապ էլի գումար է անհրաժեշտ: Ինքը և Զավենը կրկին գնացել են Բաբայան փողոց, որտեղ Գոռին տվել են պահանջված գումարները: Դրանից հետո ինքը և Հասմիկը կամ ինքն ու Զավենը մաս-մաս` ընդհանուրը 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար են տվել Գոռ Ղուկասյանին մինչև 2010թ. դեկտեմբեր ամսվա վերջերը, քանի որ նա ամեն անգամ ասել է, որ գումարներն անհրաժեշտ են Գևորգին կալանքից ազատելու համար: Ինքը, Հասմիկը և Զավենը բազմիցս զանգահարել են, հանդիպել Գոռին, հարցրել, թե ինչու Գևորգը կալանքից չի ազատվում, Գոռը ձգձգումների համար ամեն անգամ բերել է տարբեր անհիմն պատճառաբանություններ: 2010թ. մարտ-ապրիլ ամիսներին ինքը հանդիպել է Արամին և Գոռին: Արամին հարցրել է, թե արդյոք Գևորգը մայիս ամսին դուրս կգա կալանքից, սակայն Արամը հստակ պատասխան չի տվել: Վրդովվելով` ինքը, պահանջել է հետ վերադարձնել բոլոր գումարները: Արամը պատասխանել է, որ նման խոստում չի տվել, որից հետո Արամը և Գոռը սկսել են միմյանց հետ վիճաբանել: Դրանից հետո ինքը Հասմիկի և Զավենի հետ հանդիպել են Գոռին և Արամին, պահանջել հետ վերադարձնել տված բոլոր գումարները, սակայն Արամն ասել է, որ իրենից գումար չպահանջեն, քանի որ իրեն գումար չեն տվել, իսկ Գոռն ասել է, որ այդ գումարները ինքը հետ կվերադարձնի: Իրենք որպես երաշխիք պահանջել են ինչ-որ փաստաթուղթ կազմել և կնքել են ձևական փոխառության պայմանագիր, որով իբր Հասմիկը Գոռին պարտքով տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, պայմանագրի տակ ստորագրել են ինքը ու Զավենը որպես վկա, ինչպես նաև Գոռը և Հասմիկը որպես կողմեր: Պայմանագրով Գոռը պարտավորվել է գումարները հետ վերադարձնել մեկ ամսվա ընթացքում, ինչը տեղի չի ունեցել: Դրանից հետո ոչ Գոռին և ոչ էլ Արամին, չի հանդիպել: Գոռին բազմիցս զանգահարել է, պահանջել հանդիպել և գումարները հետ վերադարձնել, սակայն վերջինս խուսափել է հանդիպումից և գումարը հետ վերադարձնելուց: Հետագայում Հասմիկից և Զավենից տեղեկացել է, որ Գոռ Ղուկասյանը 4500 ԱՄՆ դոլար գումար է վերադարձրել Զավենին:
Տուժող Զավեն Ռաֆիկի Գևորգյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Հասմիկ Գևորգյանը եղբոր` Գևորգ Գևորգյանի կինն է: Եղբայրը 2009թ. սեպտեմբեր ամսին կալանավորվել է Արմավիրի ոստիկանության կողմից: Քանի որ Գևորգը ունի լուրջ առողջական խնդիրներ, Հասմիկը ցանկացել է, որ նա գոնե ժամանակավորապես գրավով ազատվի կալանքից: 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Հասմիկի եղբոր` Մանուկ Գևորգյանի առաջարկով նրա հետ միասին հանդիպել է նրա ընկեր Գոռին և վերջինիս ծանոթ Արամին: Երևանի Հանրապետական հիվանդանոցի մոտ գտնվող սրճարանում Մանուկն իրեն ծանոթացրել է Գոռի հետ, ասել, որ վերջինս աշխատել է Արմավիրի մարզի ԱԱԾ-ում: Խոսակցության ընթացքում Գոռն ասել է, որ Արամը կարող է օգտակար լինել Գևորգին կալանքից ազատելու համար: Վերջինս հարցրել է իրեն ու Մանուկին, թե ինչ գիտեն, ինչում է մեղադրվում Գևորգը, մեղավոր է, թե ոչ: Ինքն պատասխանել է, որ ինչքանով տեղյակ է` Գևորգը մեղադրվում է թմրանյութեր ապօրինի իրացնելու մեջ: Արամն ասել է, որ դեռևս ոչինչ չի կարող ասել, հետագայում կտեղեկացնի, երբ պարզի, թե ինչպես են գործի հանգամանքները: Այդ ժամանակ գումարի վերաբերյալ ընդհանրապես խոսակցություն չի եղել: Հետագայում իմացել է, որ Մանուկը խորհրդակցելով Հասմիկի հետ` Գոռին` նրա պահանջով 15.000 ԱՄՆ դոլար է տվել` Գևորգին կալանքից ազատելու հարցը կարգավորելու համար: 2009թ. հոկտեմբեր ամսին իր մոտ են եկել Մանուկն ու Գոռը, վերջինս ասել է, որ Գևորգին կալանքից ազատելու հարցը հնարավոր է լուծել 30.000 ԱՄՆ դոլարի սահմաններում: Միաժամանակ Գոռն իրեն է տվել Մանուկի տված 15.000 ԱՄՆ դոլարից 10.000 ԱՄՆ դոլարը, ինքը հարցրել է եթե չի ստացվում, ապա ինչու նա հետ չի տալիս ամբողջ գումարը, ինչին Գոռը պատասխանել է, որ ինքը Արամի մոտ ժամանակավորապես թողել է 5000 ԱՄՆ դոլարը, որպեսզի հետագայում տեղ լինի նորից նրան դիմելու: Ինքն ու Մանուկն ասել են Գոռին, որ անմիջապես չեն կարող պատասխանել, կմտածեն և լրացուցիչ կտեղեկացնեն: Դրանից հետո ինքը, Մանուկը և Հասմիկը եկել են համաձայնության, որ Գոռի պահանջած գումարները կտան: Ինքն ու Մանուկը հանդիպել են Գոռին Երևանի Բաբայան փողոցի վրա: Վերջինս ասել է, որ 30.000 ԱՄՆ դոլարը կազմելու է ամբողջ գումարը, իսկ այժմ նախնական իրեն անհրաժեշտ է 18.000 ԱՄՆ դոլար, այսինքն` իր մոտ մնացած 5000 ԱՄՆ դոլարին իրենք պետք է ավելացնեն ևս 13.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Մի քանի օրից Գոռը զանգել է Մանուկին, ասել, որ եթե համաձայն են, ապա բերեն այդ 13.000 ԱՄՆ դոլարը: Հաջորդ օրն առավոտյան Մանուկի հետ միասին Բաբայան փողոցում կրկին հանդիպել են Գոռին և իր ձեռքով 13.000 դոլարը տվել է նրան: Վերջինս բջջայինով զանգահարել է Արամին, հայտնել, որ գալիս է, այնուհետև խնդրել է իրեն տանել Աջափնյակ թաղամաս` Արամենց շենքի մոտ: Ինքն ու Մանուկը ավտոմեքենայով նրան տարել են այնտեղ, սպասել մեքենայի մեջ: Քիչ անց Գոռ Ղուկասյանը վերադարձել է և ասել, որ գումարը փոխանցել է Արամին, և ամեն ինչ նորմալ է: Դրանից մի քանի օր անց Գոռը զանգահարել է ինչպես իրեն, այնպես էլ Մանուկին և ասել, որ շտապ էլի գումար է պետք: Ինքը հայթայթել է այդ գումարը, Մանուկի հետ կրկին գնացել է Բաբայան փողոց, տվել է Գոռի պահանջած գումարները: Ինքը, Մանուկը և Հասմիկը Երևան քաղաքի տարբեր վայրերում մինչև 2009թ. դեկտեմբեր ամսվա վերջերը, մաս-մաս`ընդհանուրը 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար են տվել Գոռ Ղուկասյանին: 2010թ. հունվարից հետո ոչինչ տեղի չի ունեցել, Գևորգը մնացել է կալանքի տակ: Ինքը, Հասմիկը և Մանուկը բազմիցս զանգահարել են, հանդիպել են նրան, հարցրել են, թե ինչու Գևորգը կալանքից չի ազատվում: Մի անգամ Գոռն ասել է, որ մայիս ամսին հաստատ Գևորգը դուրս կգա, իսկ ձգձգումների համար բերել է տարբեր պատճառաբանություններ և իրենք սկսել են կասկածել, որ նրա կողմից խաբվում են: Ինքը, Հասմիկը և Մանուկը հանդիպել են Գոռին և Արամին, պահանջել հետ վերադարձնել տված բոլոր գումարները: Դրանից հետո որպես երաշխիք պահանջել են գոնե ինչ-որ փաստաթուղթ կազմել և կնքել են ձևական փոխառության պայմանագիր, որով իբր Հասմիկը Գոռին պարտքով տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Պայմանագրի տակ որպես վկաներ ստորագրել են ինքը ու Մանուկը, ինչպես նաև` Գոռը և Հասմիկը որպես կողմեր: Պայմանագրով Գոռը պարտավորվել է գումարները հետ վերադարձնել մեկ ամսվա ընթացքում, ինչը տեղի չի ունեցել: Դրանից հետո բազմաթիվ անգամ հանդիպել և հեռախոսազրույցներ է ունեցել Գոռի հետ, պահանջել է վերադարձնել գումարները: 2010թ. հոլիս-օգոստոս ամիսներին կարողացել են Գոռից 4500 ԱՄՆ դոլար հետ ստանալ, նա տվել է նաև իր զինգրքույկը, իսկ Արամը` իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան: Սակայն դրանից հետո ոչ իրեն, ոչ Հասմիկին և ոչ էլ Մանուկին Գոռը գումար չի տվել և խուսափել է իրենց հանդիպելուց: 06.12.2010թ-ին իրենք ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում հայտնել են դեպքի մասին:
Տուժող Հասմիկ Սամվելի Գևոգյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009թ. սեպտեմբեր ամսին ամուսինը կալանավորվել է Արմավիրի ոստիականության կողմից և գտնվել է կալանքի տակ <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ-ում: Քանի որ նա ունի լուրջ առողջական խնդիրներ, ինքը ցանկացել է, որպեսզի Գևորգը ժամանակավորապես ազատվի կալանքից` մինչև առողջության հետ կապված խնդիրները լուծվեն: Այդ հարցով խնդրել է եղբորը` Մանուկին: 2009թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին եղբայրն ասել է, որ հանդիպել է Արմավիրի ԱԱԾ-ում աշխատող իր ընկերոջը` Գոռին, որին խնդրել է օգնել: Որոշ ժամանակ անց Գոռը տեղեկացրել է Մանուկին, որ իր ծանոթ Արամը կարող է այդ հարցում օգտակար լինել: Զավենին խնդրել է Մանուկի հետ գնալ, հանդիպել Արամին ու Գոռին և խոսել նրանց հետ: 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Մանուկը և Զավենն ասել են, որ Գոռը և Արամը նշված գործի համար պահանջել են սկզբում 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար, այնուհետև Մանուկի տված 15.000 ԱՄՆ դոլարից 10.000 դոլարը Գոռը հետ է վերադարձրել` ասելով, որ Գևորգին կալանքից ազատելը բարդ գործ է և դա հնարավոր կլինի լուծել միայն 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով: Ինքը Զավենի և Մանուկի հետ պայմանավորվել է, որ մաս-մաս կտան պահանջված գումարները` Գևորգին օգնելու համար: Գոռը չի ասել Մանուկին և Զավենին, թե ինչպես է կազմակերպվելու այդ գործը` նշելով որ դա իրենց խնդիրը չէ և իրենց չի վերաբերվում, և որ մինչև 2010թ. ամանորը Գևորգը տանը կլինի: Մի քանի օր անց Մանուկը և Զավենը տարբեր տեղերից ճարել են 13.000 ԱՄՆ դոլար և տվել Գոռին, վերջինիս մոտ մնացած 5000 դոլարի հետ հաշվարկված նրան ըստ էության տվել են 18.000 դոլար: Դրանից հետո Գոռը պարբերաբար պահանջել է գումարներ` պատճառաբանելով, որ դրանք անհրաժեշտ են Գևորգի հարցը լուծելու համար: Մինչև 2009թ. դեկտեմբեր ամիսը ինքը, Զավենը և Մանուկը ընդհանուր առմամբ Գոռին տվել են 30.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն Գևորգը մնացել է կալանքի տակ: Ինքը, Զավենը և Մանուկը բազմիցս զանգահարել են, հանդիպել են Գոռին, հարցրել են, թե ինչու Գևորգը կալանքից չի ազատվում, ինչին նա պատասխանել է, որ մայիս ամսին Գևորգը հաստատ դուրս կգա, իսկ ձգձգումների համար բերել է տարբեր անհասկանալի պատճառաբանություններ: Իրենց մոտ կասկած է առաջացել, որ խաբված են: Բազմաթիվ անգամ զանգահարել է Գոռին, որն ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, շուտով Գևորգը կալանքից կազատվի: 2010թ. մարտ-ապրիլ ամիսներին Զավենի և Մանուկի հետ միասին Բանգլադեշ թաղամասում հանդիպել են Գոռին ու Արամին և պահանջել վերադարձնել գումարները, սակայն Արամն ասել է, որ իրենից գումար չպահանջեն, քանի որ իրեն գումար չեն տվել, իսկ Գոռն ասել է, որ այդ գումարներն ինքը կվերադարձնի: Այդ ժամանակ Գոռն առաջարկել է գումարը վերադարձնելու փաստաթուղթ կազմել, միայն թե իրենք չդիմեն ոստիկանություն` իրենց խաբելու համար: Կազմվել է ձևական փոխառության պայմանագիր, որով իբրև ինքը Գոռին պարտքով տվել է 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը վերջինս պարտավորվել է վերադարձնել մեկ ամսվա ընթացքում, մինչև 20.04.2010թ-ը: Դրանից հետո ինքը բազմաթիվ անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել Գոռի հետ` պահանջելով վերադարձնել գումարները, սակայն ապարդյուն: Ի վերջո, Զավենին հաջողվել է 2010թ. հուլիս-օգոստոս ամիսներին Գոռից 4500 ԱՄՆ դոլար գումար հետ ստանալ, նա Զավենին է տվել նաև իր զինգրքույկը, ինչպես նաև Արամը Զավենի մոտ թողել է իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան` որպես գումարը հետ վերադարձնելու երաշխիք: Սակայն դրանից հետո ոչ իրեն, ոչ Զավենին և ոչ էլ Մանուկին Գոռը գումարներ չի վերադարձրել, խուսափել է իրենց հանդիպելուց; 06.12.2010թ. ինքը, Զավենը և Մանուկը դիմել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ և հաղորդում տվել հանցագործության մասին: Գոռ Ղուկասյանը խարդախությամբ հափշտակել է իրենց գումարները, իսկ 2010թ. նոյեմբերի 24-ին ամուսինը Արմավիրի դատարանի կողմից դատապարտվել է 9 տարի ժամկետով ազատազրկման:
Վկա Արամ Վոլոդյայի Հայրապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գոռ Ղուկասյանն իր հեռավոր ազգականն է, որի հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ: 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Գոռը հայտնել է, որ իր վաղեմի ընկերոջ փեսային ձերբակալել են թմրանյութեր ապօրինի իրացնելու համար և նա գտնվում է կալանքի տակ: Դրանից մոտ մեկ շաբաթ անց նա զանգահարել է իրեն, խնդրել հանդիպել Երևանի Հանրապետական հիվանդանոցի մոտ գտնվող սրճարանում: Ինքը գնացել է նշված վայր, որտեղ հանդիպել է Գոռ Ղուկասյանին և նրա երկու ընկերներին: Խոսակցության ժամանակ իմացել է, որ Զավենը կալանավորվածի եղբայրն է, իսկ մյուսը` կնոջ եղբայրը: Դրանից մեկ շաբաթ անց Գոռ Ղուկասյանը եկել է իրենց տուն և ասել է, որ 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել իր ընկեր Մանուկից` նրա փեսային կալանքից ազատելու հարցը լուծելու համար, առաջարկել է նշված գումարով օգնել Գևորգ Գևորգյանին: Ինքը Գոռին մերժել է` ասելով, որ ոչինչ չի կարող անել և հորդորել է գումարը հետ վերադարձնել: Գոռը փողը վերցրել է և իր տնից հեռացել: Դրանից հետո բավականին երկար ժամանակ նրան չի հանդիպել: Միայն 2009թ. դեկտեմբեր ամսին նրան տեսել է Թալին քաղաքում և անձնական պատճառներով պարտքով 5000 ԱՄՆ դոլար գումար է խնդրել: Դրանից հետո, 2010թ. հունվար ամսին ինքը Գոռին հանդիպել է Երևանի Բանգլադեշ թաղամասում` <<Կայզեր>> խանութի մոտ, որտեղ վերջինս 5000 ԱՄՆ դոլար գումարը տվել է իրեն, ինքն էլ խոստացել է առաջին իսկ հնավարվորության դեպքում պարտքը հետ վերադարձնել: 2010թ. մարտ-ապրիլ ամիսներին Գոռ Ղուկասյանը եղել է իր հետ և խնդրել է իրեն ավտոմեքենայով տանել Մանուկի հետ հանդիպման: Ինքը մնացել է մեքենանայի մեջ, իսկ Գոռ Ղուկասյանը փողոցում հանդիպել է Մանուկ, Զավեն և Հասմիկ Գևորգյաններին: Հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ վերջիններս վիճաբանում են Գոռի հետ, նրանից պահանջում հետ վերադարձնել 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար, այնուհետև իրենից նույնպես պահանջել են նշված գումարը, ինքը անակնկալի է եկել և միայն այդ ժամանակ իմացել է, որ Գոռը Գևորգ Գևորգյանին կալանքից ազատելու համար նրանցից վերցրել է 30.000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո Գոռ Ղուկասյանն իրեն ցույց է տվել փոխառության պայմանագիր` 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարի պարտքի մասին: Այնուհետև իր մոտ է եկել Զավեն Գևորգյանը, որը հայտնել է, որ Գոռ Ղուկասյանը իրենցից մաս-մաս վերցրել է 30.000 ԱՄՆ դոլար` իբրև իր միջոցով Գևորգ Գևորգյանին կալանքից ազատելու համար`մշտապես նշելով, որ բոլոր գումարները հանձնել է Արամին: Ինքը խոսել է Գոռ Ղուկասյանի հետ և վերջինս խնդրել է վերադարձնել պարտքով տված 5000 ԱՄՆ դոլար գումարը` նշելով, որ այդ գումարը տվել է իրեն` Մանուկից վերցրած գումարներից, ինքը պատասխանել է, որ այդ պահին պարտքը չի կարող վերադարձնել: Գոռ Ղուկասյանը խնդրել է իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան ժամանակավորապես հանձնել Զավեն Գևորգյանին որպես գումարները հետ վերադարձնելու երաշխիք: Ինքը նրա խնդրանքը չի մերժել և մեքենան մի քանի օրից հանձնել է Զավեն Գևորգյանին:
Նախաքննության ընթացքում տուժողներ Մ.Գևորգյանը, Զ.Գևորգյանը, Հ.Գևորգյանը և վկա Ա.Հայրապետյանն իրենց ցուցմունքները պնդել են նաև Գ.Ղուկասյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում:
Համաձայն տուժող Զավեն Գևորգյանի կողմից քննությանը ներկայացրած փոխառության պայմանագրի պատճենի` Գոռ Ղուկասյանը Հասմիկ Գևորգյանից պարտքով վերցրել է 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար` պարտավորվելով վերադարձնել այն մինչև 20.04.2010թ-ը:
Ամբաստանյալի և վերաքննիչ բողոքում` պաշտպանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով:
- Տուժողներ Զավեն, Մանուկ ու Հասմիկ Գևորգյանների թե նախաքննական և թե դատաքննական ցուցմունքներում էական հակասություններ չկան, նրանք գործի քննության ողջ ընթացքում հայտնել են, որ Գոռ Ղուկասյանին ընդհանուրը 30.000 ԱՄՆ դոլար գումարը տվել են ոչ թե պարտքով, այլ իրենց հարազատ Գևորգ Գևորգյանին կալանքից գրավով ազատելու համար, ինչը Զավեն և Հասմիկ Գևորգյանները պնդեցին նաև վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում:
- Որպես կասկածյալ հարցաքննության ընթացքում, ինչպես նաև տուժողների հետ առերեսման ժամանակ Գոռ Ղուկասյանն ընդունել է, որ 2009թ-ի դեկտեմբերին Մանուկ Գևորգյանից վերցրել է 10.000 ԱՄՆ դոլար Գևորգ Գևորգյանին կալանքից ազատելու հարցերը կարգավորելու համար, սակայն նույն օրն իսկ ամբողջ գումարը հետ է վերադարձրել, քանի որ այդ հարցը հնարավոր չի եղել լուծել:
- 30.000 ԱՄՆ դոլարի փոխառության պայմանագիրը ստորագրվել է նաև Մանուկ Գևորգյանի կողմից, որով նույնպես հերքվում է ամբաստանյալի այն պատճառաբանությունը, թե իբր ինքը գումարները վերցրել է միայն Մանուկից, իսկ պայմանագիրը կնքվել է Հասմիկ Գևորգյանի հետ, քանի որ այդ ժամանակ Մանուկ Գևորգյանը չի կարողացել ներկա գտնվել:
- Համաձայն գործում առկա տվյալների, Գոռ Ղուկասյանը 1999-2006 թթ-ին հանդիսացել է իրավապահ համակարգի աշխատող և, ըստ Գևորգյանների ցուցմունքների, այդ հանգամանքը հաշվի առնելով էլ` Գևորգ Գևորգյանի կալանավորման հարցը լուծելու խնդրանքով իրենք դիմել են նրան:
- Ինչ վերաբերում է Արամ Հայրապետյանին, ապա նախաքննական մարմնի 27.12.2010թ-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ ՀՀ քր. օր. 178 հոդ. 3-րդ մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Արդեն քրեական գործը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում գտնվելու ընթացքում ՀՀ գլխավոր դատախազի 10.05.2011թ-ի որոշմամբ Արամ Հայրապետյանի նկատմամբ կայացված վերոնշյալ որոշումը վերացվել է, որի հիման վրա ՀՀ քր. դատ. օր. 3091 հոդվածի կորգով մեղադրողի միջնորդության հիման վրա գործի դատաքննությունը հետաձգվել է, Արամ Հայրապետյանի մասով կատարվել է ծավալուն քննություն, որի արդյունքներով քրեական հետապնդման մարմինը 06.09.2011թ-ին կրկին որոշում է կայացրել նրա նկատմամբ ՀՀքր. օր. 178 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնել` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ ՀՀ քր. դատ. օր. 309 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Այսպիսով, դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ Գոռ Մանուկյանը 2009թ-ի հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին խարդախությամբ հափշտակել է Զավեն, Մանուկ և Հասմիկ Գևորգյանների առանձնապես խոշոր չափերի գումարը` 11.430.500 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 ԱՄՆ դոլարը, այսինքն` նրա հանցանքը ՀՀ քր. օր. 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով ճիշտ է որակված, նրա և պաշտպանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքված են գործի փաստական հանգամանքների վերոնշյալ ամբողջությամբ:
Ամբաստանյալ Գոռ Ղուկասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի է առել հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտել, որ նա նախկինում դատված չէ, խնամքին ունի մեկ երեխա, մասնակիորեն վերականգնել է տուժողներին պատճառված վնասը, արձանագրել պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից Գոռ Ղուկասյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր. 10, 48, 61 հոդվածներով նախատեսված պատժի անհատականացման, արդարացիության սկզբունքներին ու նպատակներին, ուստի տուժողների ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքը նույնպես ենթակա է մերժման:
Տուժողների կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը առաջին ատյանի դատարանը լուծել է ՀՀ քր. դատ. օր. 154-164 հոդվածների պահանջների պահպանմամբ:

Ելնելով վերոգրյալից եւ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հ.հ. վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գոռ Սերյոժայի Ղուկասյանի` ՀՀ քր. օր. 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել անփոփոխ, ամբաստանյալի, պաշտպանի և տուժողների ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ