Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0188/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Մովսես Տաքսիլդարյան
Մովսես Տաքսիլդարյան Ստեփանի
Մովսես Տաքսիլդարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մխիթար Պապոյան
Արմեն Խաչատրյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մխիթար Պապոյան
Արմեն Խաչատրյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-07-13 | 15:00 | 2 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-01-26 | 14:00 | 1 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-04-06 | 16:00 | 1 |
Գործ ԵԱՔԴ/0188/01/10
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 հուլիսի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ռ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ռ. ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Գ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքը` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14124210 քրեական գործը` ոմն Մովսեսի կողմից առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու փաստի առթիվ:
Նույն օրը Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը ձերբակալվել է:
2010 թվականի օգոստոսի 09-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 09-ի որոշմամբ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք` 2/երկու/ ամիս ժամանակով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի օգոստոսի 06-ից:
2011 թվականի նոյեմբերի 18-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճռով ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 5/հինգ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Մովսես Տաքսիլդարյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի օգոստոսի 06-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ապրանքագիտական փորձաքննություններրրի թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված զարդերը թողնել նրա տնօրինությանը:
Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է: Մովսես Տաքսիլդարյանից հօգուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնագանձվել է 8.352.400/ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 28-ին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի մայիսի 16-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ստացվել տուժող Անահիտ Գաբրիելյանից:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար:
Մովսես Տաքսիլդարյանն աշխատել է <<Ցիտադել>> ընկերությունում, որպես անվտանգության համակարգեր տեղադրող: 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին անվտանգության համակարգեր է տեղադրել Անահիտ Գաբրիելյանի Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տանը: Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն և ձեռք բերել տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը: 2010 թվականի ամռանը անվտանգության համակարգի վերանորոգման աշխատանքներ կատարելու ընթացքում այցելել է Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տուն: Հերթական այցելության ժամանակ` 2010 թվականի հունիսի 06-ին տան ննջասենյակից գողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 11.385.700 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ, որոնք իրացրել է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով զբաղվող տարբեր քաղաքացիների: Այնուհետև, 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տուն հերթական այցելության ժամանակ կրկին անգամ տան ննջասենյակի պահարանից հափշտակել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 1.313.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ: Նույն օրը Մովսես Տաքսիլդարյանը տեղեկացել է, որ ոսկյա իրերի գողության մեջ Անահիտ Գաբրիելյանը և նրա ամուսինը կասկածում են իրեն, ինչից ելնելով էլ հաջորդ օրն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիի բաժին` միաժամանակ ներկայացնելով 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տանից հափշտակած ոսկյա իրերը: Նախաքննության ընթացքում առգրավվել և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ են հանձնվել Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից իրացված ոսկյա իրերի մի մասը, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 1.036.000 ՀՀ դրամ:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանը կայացնրել է անհիմն ու անօրինական դատավճիռ` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ հոդվածների, 23-րդ հոդվածի 3-րդ, 4-րդ մասերի, 358-րդ հոդվածի, 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի, 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջները:
Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդանյանն ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատարանում ընդունելով իր կողմից Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 անգամ ոսկյա զարդերի գողություն կատարելու փաստը` հայտնել է, որ ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Մովսես Տաքսիլդանյանը գողության երկու դեպքերով Անահիտ Գաբրիելյանի բնակարանից հափշտակել է ընդամենը 3.742.000 ՀՀ դրամի արժեքներ, ընդ որում` 1-ին դեպքով` 2.429.000 ՀՀ դրամի, 2-րդ դեպքով 1.313.000 ՀՀ դրամի և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված ընդհանուր վնասի չափը կազմում է ոչ թե 12.810.000 ՀՀ դրամ, այլ 3.742.000 ՀՀ դրամ, ուստի իր պաշտպանյալի արարքը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով:
Մինչդեռ դատարանը խախտելով ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի 1 կետի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի պահանջը, չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածի մասը, որը ենթակա էր կիրառման:
Դատարանը դատավճռում նշելով դատաապրանքագիտական փորձաքննության եզրակացության տվյալները և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ այլ ապացույցները, գնահատման չի ենթարկել և խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 126-127-րդ հոդվածների պահանջները` թերի և միակողմանի է գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները, մեղադրանքի ծավալը չի փոփոխել, հիմք է ընդունել տուժողի հայտարարությամբ արտահայտած չափը` 12.810.000 ՀՀ դրամ, արն ակնհայտ սխալ է և իր պաշտպանյալի համար առաջացրել է ծանր հատևանքներ:
Ինչ վերաբերում է տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին գողությամբ պատճառված վնասի չափին, որը նա գնահատել է 12.810.000 ՀՀ դրամ, ապա այն անհիմն է, քանզի գործով միակ ապացուցը տուժողի հայտարարությունն է, այլ ապացույց գործում չկա, ուստի պաշտպանության կողմը գտնում է, որ տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից հայտնած հափշտակված իրերի և նրանցով պատճառված վնասի չափն իրական չէ և այն չի կարող դրվել մեղադրանքի և մեղադրական դատավճռի հիմքում:
Բացի այդ, գործով վկա Վարուժան Բաբայանից առգրավված ոսկյա զարդերը, որոնք ենթարկվել են փորձաքննության, համաձայն 15.09.2010թ. թիվ 30721010 փորձագիտական եզրակացության` էական տարբերության կա տուժողի նշած արժեքների և փորձագետի կողմից գնահատված արժեքների միջև, որն ապացուցում է, որ տուժողը հափշտակված իրերի արժեքները և չափերը հայտնել է սուբյեկտիվ կարգով, առանց որևէ օբյեկտիվ ապացուցների:
Դատարանի եզրահանգումը չի համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին և հետազոտված ապացույցներին:
Տուժողի ցուցմունքները չեն համապատասխանում ոչ անբաստանյալի, ոչ վկաների ցուցմունքներին և ոչ էլ փորձագետի եզրակացություններին ու գործում առկա գնման ակտերին, Մ.Տաքսիլդարյանի նկատմամբ դատավճիռը կայացվել է միայն տուժողի հայտարարությունը և ցուցմունքը հաշվի առնելով, առանց որևէ այլ օբյեկտիվ ապացույցի, ենթադրությունների հիման վրա, որը հակասում է գործի փաստական հանգամանքներին, այն օբյեկտիվ ու ճշմարտացի չէ, չի համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին և հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ հոդվածների, 23-րդ հոդվածի 3-րդ, 4-րդ մասերի, 358-րդ հոդվածի, 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի, 365-րդ, 397-րդ հոդվածների, ինչպես նաև Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներին, որի համար էլ ենթակա է բեկանման և փոփոխման:
Դատարանն անդրադառնալով իր պաշտպանյալին պատիժ նշանակելու հարցին, նրա անձը բնութագրող տվյալներին, արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը երիդասարդ է և նախկինում դատապարտաված ու արատավորված չի եղել, անտեսելով այն հանգամանքները, որ նա ծառայել է հայկական բանակում, ծառայության ընթացքում հիվանդացել է <<սուր գլոմերուլոնեֆրիտ, սուր ներֆբուրեն սինդրոմ, ձգձգվող ընթացքով երիկամների ֆիլտրացիոն ֆունկցիայի չափավոր խանգարումով>> ախտորոշմամբ, վաղակետ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, այժմ էլ գտնվում է ծանր, հիվանդ վիճակում, զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքով, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ Մ.Տաքսիլդանյանի կողմից կատարված հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրվող տվյալները, կատարած հանցագործությունից հետո դրսևորված վարքագիծը` անկեղծորեն զղջալը, մեղայականով ներկայանալը, գողացված զարդերը ներկայացնելը, պատճառված վնասի մի մասը բնեղենով վերականգնելը, իսկ մյուս մասի վերաբերյալ տրված պարտավորագրով պատճառված վնասն ամբողջությամբ հարթելը, սակայն դրսևորելով սուբյեկտիվ վերաբերմունք` նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
Դատարանը կայացրել է անօրինական, չհիմնավորված ու չպատճառաբանված դատական ակտ, որն ենթակա է բեկանման ու փոփոխման, ինչպես արարքի քրեաիրավական որակման տեսանկյունից, այնպես էլ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու տեսանկյունից:
Ելնելով վերը շարադրված հանգամանքներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-381-րդ, 385-386-րդ, 395-396-րդ, 397-398-րդ հոդվածներով, ՄԱԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով` պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ- Զեյթուն վարչական շրջանների ընդահանուր իրավասիության դատարանի 06.04.2011թ. դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետից վերաորակել նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 4-րդ կետերով և սահմանել մեղմ պատիժ: Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան: Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված նյութական վնասի չափը ընդունել 3.742.000 ՀՀ դրամ, որից չվերականգնաված մասով քաղաքացիական հայցը բավարարել 1.393.000 ՀՀ դրամի չափով` վերադարձնելով տրված պարտավորագիրը:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն օրինական է և հիմնավորված, արարքը որակված է ճիշտ, իսկ նշանակված պատիժն արդարացի է:
Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված գրավոր պատասխանում նշել է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, քանի որ պաշտպանը ցանկանում է իրականության տեղ ներկայացնել այն, թե իբր իրեն պատկանող ոսկյա զարդերն ավելի էժան են։ Դատաքննությամբ ցուցմունք տված վկաները, որոնք Մ.Տաքսիլդւսրյանից գնել էին ոսկյա զարդերը, հայտնել են, որ այն հիմնականում գնել են ոսկու ջարդոնի արժեքով, այլ ոչ թե որպես զարդ և զարմանալիորեն արագ վաճառել են։ Իսկ փորձագետը գնահատել է դրանք ոչ որպես զարդ և հաշվի չի առել այդ զարդերի ծագումը, դրանց նշանակությունն ու իրական արժեքը։ Հաշվի չի առնվել այն հանգամանքը, որ դրանք գնվել են արտասահմանյան այլ երկրների ոսկերչական ֆիրմային խանութներից և դրանց համար վճարվել է այն արժեքները, որը ինքը նշել է: Ինչ վերաբերում է փաստաթղթերին, ապա գրեթե բոլոր զարդերն ունեցել են իրենց փաստաթղթերը, սակայն Մ.Տաքսիլդարյանը զարդերի հետ միասին տարել է նաև դրանց արժեքը հավաստող փաստաթղթերը։
Տուժողը գտնում է, որ փորձ է արվում խեղաթյուրել իրականությունը և Մ.Տաքսիլդարյանին զերծ պահել կատարած արարքի համար քրեական պատասխանատվությունից։ Մ.Տաքսիլդարյանի կողմից որևէ հատուցում չի կատարվել, թեև նրա հարազատները խոստացել էին հատուցել պատճառված վնասը, սակայն մինչ օրս անգամ փորձ չեն արել հատուցելու և որևէ լումա չեն ցանկացել վերականգնել:
Առարկելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքի բոլոր պահանջների դեմ` տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը խնդրել է դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` առանց բավարարման։
Միաժամանակ հայտնել է, որ եթե Մ.Տաքսիլդարյանի կողմից վերականգնվի իրեն պատճառված վնասը, ապա պատրաստ է որևէ բողոք և պահանջ չներկայացնել նրա դեմ։
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը խնդրել է Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 4-րդ կետերով, սահմանել մեղմ պատիժ, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան: Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված նյութական վնասի չափը ընդունել 3.742.000 ՀՀ դրամ, որից չվերականգնաված մասով քաղաքացիական հայցը բավարարել 1.393.000 ՀՀ դրամի չափով` վերադարձնելով տրված պարտավորագիրը:
Առաջին ատյանի դատարանում առաջադրված մեղադրանքում Մովսես Տաքսիլդարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս Մ.Տաքսիլդարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է <<Ցիտադել>> ընկերությունում որպես ռադիոէլեկտրիկ, տեղադրել է անվտանգության համակարգեր: 2009 թվականի ամռանն իրենց ընկերությունը պատվեր է ստացել Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տանը անվտանգության համակարգ տեղադրելու համար: Ինքը, վերցնելով անհրաժեշտ պարագաները, մեկնել է նշված հասցե, որը հանդիսացել է Արտակ Դավթյանի և Անահիտ Գաբրիելյանի տունը: Պատվերի համաձայն` տեղադրել է անվտանգության համակարգն ու այդ ընթացքում ծանոթացել նրանց ընտանիքի բոլոր անդամների հետ: Դրանից մոտ 4 ամիս անց իրեն զանգահարել է Արտակը և ասել, որ անվտանգության համակարգի խափանում կա, և ինքը ներկայացել ու վերացրել է առաջացած խափանումը: 2010 թվականի հուլիսի 01-ից 05-ն ընկած ժամանակահատվածում իրեն զանգահարել է Արտակի կինը` Անահիտը և ասել, որ մուտքի դռան հեռակառավարման սարքի հետ կապված խնդիր կա և ինքը գնացել է նրանց տուն: Նկատել է, որ այդ սարքին ավելացնելու դետալ կա: Խոստացել է հաջորդ օրը ներկայանալ և տեղադրել այն, ինչը և կատարել է: Այդ ընթացքում բարձրացել է նաև տան երկրորդ հարկ և նկատել, որ ննջասենյակում քայլում է Անահիտենց փոքր դուստրը, որի ձեռքին եղել է կապույտ գույնի կտորանման մի տուփ, ինչը վերջինս բացել և փակել է: Նկատել է, որ տուփում առկա է ոսկենման իր: Երեխան տուփը թողել է գետնին ու հեռացել սենյակից: Տեսնելով, որ մոտակայքում ոչ ոք չկա վերցրել է տուփը, բացել այն և տեսել, որ նրանում կան ոսկենման զարդեր ու դրանք հափշտակելու նպատակով դրել է իր պայուսակի մեջ և ավարտելով գործերը հեռացել է: Մոտ 15 օր հետո կրկին զանգահարել է Անահիտը և ասել, որ դռան փականը լավ չի աշխատում: Կրկին գնացել է նրանց տուն և հայտնաբերել, որ դռան փականը խափանված է, վերացրել է այն, սակայն դրան հաջորդող երկու օրվա ընթացքում Անահիտը զանգահարել և հայտնել է նույն խափանման մասին: Կրկին գնացել է նրանց տուն և աշխատել խափանումը վերացնելու ուղղությամբ: Այնուհետև ստուգել է 1-4 հարկերում գտնվող դամաֆոնների աշխատանքը: 2-րդ հարկում գտնվելու ժամանակ աղջիկներից մեկին խնդրել է իջնել և ստուգել դռան փականը, իսկ մյուս երեխան հետևել է քույրիկին, այդ ընթացքում ինքը, օգտվելով ստեղծված առիթից, մտել է Անահիտենց ննջասենյակ և բացել պահարանի դռներն ու դարակները: Տեսել է կարմիր տոպրակի մեջ գտնվող զարդատուփերը, ստուգել է, որ նրանցում առկա են ոսկենման իրեր, առանց հաշվելու վերցրել է դրանք և հեռացել: Ժամը 1900-ի սահմաններում զանգահարել է հայրը` Ստեփան Տաքսիլդարյանը, և կանչել տուն, որտեղ իրեն ասել է, որ մինչև երեկո բերի և տա Այգեձորի Արտակենց տանից գողացված ոսկե իրերը: Սկզբում հերքել է, այնուհետև գնացել է Անահիտենց տուն, որտեղ կրկին ասել է, որ ինքը գողություն չի կատարել, սակայն Արտակը նշել է, որ մինչև երեկո ժամանակ է տալիս ոսկյա զարդերը հետ բերելու համար: Գնացել է տուն և որոշել վերցնել ոսկյա զարդերը և ներկայանալ ոստիկանություն, ինչը և կատարել է: Նշել է նաև, որ ոստիկանություն ներկայացրած զարդերը կազմում է իր հափշտակած զարդերի ընդամենը 10 տոկոսը, որը գողացած է եղել 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին և չի հասցրել վաճառել, իսկ մնացածը վաճառել է. առաջին անգամ` հունիս ամսվա վերջին, ոսկյա զարդերը վաճառել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի հասցեում գործող ոսկու շուկայի 2-րդ համարի խանութում, հետո հուլիս ամսվա կեսերին դրանից քիչ հեռու գտնվող մեկ այլ խանութում, ինչպես նաև հուլիս ամսվա սկզբներին, ինքը կրկին ինչ-որ քանակության զարդեր է վաճառել <<Հայաստան>> հանրախանութի 1-ին հարկի ոսկու շուկայում գտնվող մի տղամարդու, որը հուլիս ամսվա վերջերին, կրկին <<Հայաստան>> հանրախանութում իրենից գնել է Անահիտենց տանից գողացված ոսկյա զարդերից: Այնուհետև հստակեցնելով ցուցմունքը` նշել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 անգամ է գողություն կատարել` առաջին անգամ 2010 թվականի հունիսի 06-ին, իսկ երկրորդ անգամ` օգոստոսի 05-ին: Իրեն մեղավոր է ճանաչում Ա.Գաբրիելյանենց տանից կատարված ոսկեղենների գողությունների համար:
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ստուգելով ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության վերաբերյալ քրեադատավարական պահանջների, գործով ձեռք բերված ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի պատճառաբանություններն արժանահավատ չեն, մտացածին են, դրանք նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարումը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով ձեռք բերված և դատական ակտում շարադրված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի, վկաներ Վարուժան Բաբայանի, Անժելա Մարգարյանի, Էդուարդ Պետրոսյանի, Ստեփան Տաքսիլդարյանի ցուցմունքներով, վկա Ալբերտ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Մովսես Տաքսիլդարյանի մեղայականով ներկայանալու մասին 2010 թվականի օգոստոսի 06-ի արձանագրությամբ, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, առգրավում կատարելու մասին 2010 թվականի օգոստոսի 26-ի արձանագրությամբ, մետաղագիտական, հեմմոլոգիական և ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 28081004 եզրակացությամբ, ապրանքագիտական, մետաղագիտական և հեմմոլոգիական փորձաքննության թիվ 30721010 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող` ապրանքագիտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերի առկայությամբ:
Նախաքննության մարմինը և ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի արարքը գնահատելիս պահպանել են ապացույցների գնահատման վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջները, ամբաստանյալի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը կատարելը և նրա մեղքը հիմնավորվում են քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պահանջն առ այն, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից կատարված արարքը համընկնում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներին, հետևաբար այն պետք է որակվեր նշված հոդվածով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, չի հաստատվում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ, նպատակ ունի ամբաստանյալին ազատել առավել ծանր` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից:
Քրեկան գործով ձեռք բերված ապացույցների ստուգմամբ` յուրաքանչյուր ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլերի ընթացքում ամբաստանյալի կատարած արարքի քրեաիրավական գնահատման առումով նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պահանջը` Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ որոշակի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու մասին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումն անթույլատրելի է հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են`
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել.
2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
/Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշմամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման օրենսդրական պայմանները ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկնաբանել և այդ խնդրի վերաբերյալ իր իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել նաև Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ 124/07, Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07, Հուսիկ Սուրենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08, Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումներով:/
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը /ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշում/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթներից և վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանը Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես նրա անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առել այն, որ նա երիտասարդ է և նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել առել այն, որ նա մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել իր կողմից կատարվածգողության մասին, ինչպես նաև վերադարձրել է գողոնի` 1.313.000/մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար/ ՀՀ դրամ արժեքով մասը:
Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը հաշվի առնելով Մովսես Տաքսիլդարյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքում նշված հանգամանքները` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք չեն կարող օբյեկտիվ հիմք հանդիսանալ եզրակացնելու, որ վերջինիս ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, դատարանը Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, որը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու հրմքեր չկան:
Դատարանը անդրադառնալով տուժող Անահիտ Գաբրեիլյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` գտել է, որ այն հիմնավոր է ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանից հօգուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնագանձել է 8.352.400/ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, հաշվի առնելով, որ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը ևս գտնում է, որ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման մասով քաղաքացիական հայցի բավարարումն առաջին ատյանի դատարանի կողմից հիմնավորված և պատճառաբանված է, համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ, 60-րդ, 158-րդ հոդվածների և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի պահանջներին:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Միևնույն ժամանակ քննության առնելով Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը կիրառելու հարցը` վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի համաձայն` պատժաչափի չկրած մասը պետք է կրճատել մեկ քառորդով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի չկրած մասը պետք է կրճատել մեկ քառորդով:
Պատժաչափի չկրած մասը կրճատելու հաշվարկը պետք է կատարել սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի նկատմամբ կիրառել <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը` պատժաչափի չկրած մասը կրճատել` մեկ քառորդով:
Պատժաչափի չկրած մասը կրճատելու հաշվարկը կատարել որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 հուլիսի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ռ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ռ. ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Գ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքը` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14124210 քրեական գործը` ոմն Մովսեսի կողմից առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու փաստի առթիվ:
Նույն օրը Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը ձերբակալվել է:
2010 թվականի օգոստոսի 09-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 09-ի որոշմամբ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք` 2/երկու/ ամիս ժամանակով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի օգոստոսի 06-ից:
2011 թվականի նոյեմբերի 18-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճռով ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 5/հինգ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Մովսես Տաքսիլդարյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի օգոստոսի 06-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ապրանքագիտական փորձաքննություններրրի թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված զարդերը թողնել նրա տնօրինությանը:
Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է: Մովսես Տաքսիլդարյանից հօգուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնագանձվել է 8.352.400/ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 28-ին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի մայիսի 16-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ստացվել տուժող Անահիտ Գաբրիելյանից:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար:
Մովսես Տաքսիլդարյանն աշխատել է <<Ցիտադել>> ընկերությունում, որպես անվտանգության համակարգեր տեղադրող: 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին անվտանգության համակարգեր է տեղադրել Անահիտ Գաբրիելյանի Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տանը: Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն և ձեռք բերել տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը: 2010 թվականի ամռանը անվտանգության համակարգի վերանորոգման աշխատանքներ կատարելու ընթացքում այցելել է Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տուն: Հերթական այցելության ժամանակ` 2010 թվականի հունիսի 06-ին տան ննջասենյակից գողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 11.385.700 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ, որոնք իրացրել է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով զբաղվող տարբեր քաղաքացիների: Այնուհետև, 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տուն հերթական այցելության ժամանակ կրկին անգամ տան ննջասենյակի պահարանից հափշտակել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 1.313.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ: Նույն օրը Մովսես Տաքսիլդարյանը տեղեկացել է, որ ոսկյա իրերի գողության մեջ Անահիտ Գաբրիելյանը և նրա ամուսինը կասկածում են իրեն, ինչից ելնելով էլ հաջորդ օրն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիի բաժին` միաժամանակ ներկայացնելով 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տանից հափշտակած ոսկյա իրերը: Նախաքննության ընթացքում առգրավվել և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ են հանձնվել Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից իրացված ոսկյա իրերի մի մասը, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 1.036.000 ՀՀ դրամ:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանը կայացնրել է անհիմն ու անօրինական դատավճիռ` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ հոդվածների, 23-րդ հոդվածի 3-րդ, 4-րդ մասերի, 358-րդ հոդվածի, 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի, 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջները:
Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդանյանն ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատարանում ընդունելով իր կողմից Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 անգամ ոսկյա զարդերի գողություն կատարելու փաստը` հայտնել է, որ ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Մովսես Տաքսիլդանյանը գողության երկու դեպքերով Անահիտ Գաբրիելյանի բնակարանից հափշտակել է ընդամենը 3.742.000 ՀՀ դրամի արժեքներ, ընդ որում` 1-ին դեպքով` 2.429.000 ՀՀ դրամի, 2-րդ դեպքով 1.313.000 ՀՀ դրամի և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված ընդհանուր վնասի չափը կազմում է ոչ թե 12.810.000 ՀՀ դրամ, այլ 3.742.000 ՀՀ դրամ, ուստի իր պաշտպանյալի արարքը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով:
Մինչդեռ դատարանը խախտելով ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի 1 կետի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի պահանջը, չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածի մասը, որը ենթակա էր կիրառման:
Դատարանը դատավճռում նշելով դատաապրանքագիտական փորձաքննության եզրակացության տվյալները և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ այլ ապացույցները, գնահատման չի ենթարկել և խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 126-127-րդ հոդվածների պահանջները` թերի և միակողմանի է գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները, մեղադրանքի ծավալը չի փոփոխել, հիմք է ընդունել տուժողի հայտարարությամբ արտահայտած չափը` 12.810.000 ՀՀ դրամ, արն ակնհայտ սխալ է և իր պաշտպանյալի համար առաջացրել է ծանր հատևանքներ:
Ինչ վերաբերում է տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին գողությամբ պատճառված վնասի չափին, որը նա գնահատել է 12.810.000 ՀՀ դրամ, ապա այն անհիմն է, քանզի գործով միակ ապացուցը տուժողի հայտարարությունն է, այլ ապացույց գործում չկա, ուստի պաշտպանության կողմը գտնում է, որ տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից հայտնած հափշտակված իրերի և նրանցով պատճառված վնասի չափն իրական չէ և այն չի կարող դրվել մեղադրանքի և մեղադրական դատավճռի հիմքում:
Բացի այդ, գործով վկա Վարուժան Բաբայանից առգրավված ոսկյա զարդերը, որոնք ենթարկվել են փորձաքննության, համաձայն 15.09.2010թ. թիվ 30721010 փորձագիտական եզրակացության` էական տարբերության կա տուժողի նշած արժեքների և փորձագետի կողմից գնահատված արժեքների միջև, որն ապացուցում է, որ տուժողը հափշտակված իրերի արժեքները և չափերը հայտնել է սուբյեկտիվ կարգով, առանց որևէ օբյեկտիվ ապացուցների:
Դատարանի եզրահանգումը չի համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին և հետազոտված ապացույցներին:
Տուժողի ցուցմունքները չեն համապատասխանում ոչ անբաստանյալի, ոչ վկաների ցուցմունքներին և ոչ էլ փորձագետի եզրակացություններին ու գործում առկա գնման ակտերին, Մ.Տաքսիլդարյանի նկատմամբ դատավճիռը կայացվել է միայն տուժողի հայտարարությունը և ցուցմունքը հաշվի առնելով, առանց որևէ այլ օբյեկտիվ ապացույցի, ենթադրությունների հիման վրա, որը հակասում է գործի փաստական հանգամանքներին, այն օբյեկտիվ ու ճշմարտացի չէ, չի համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին և հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ հոդվածների, 23-րդ հոդվածի 3-րդ, 4-րդ մասերի, 358-րդ հոդվածի, 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի, 365-րդ, 397-րդ հոդվածների, ինչպես նաև Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներին, որի համար էլ ենթակա է բեկանման և փոփոխման:
Դատարանն անդրադառնալով իր պաշտպանյալին պատիժ նշանակելու հարցին, նրա անձը բնութագրող տվյալներին, արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը երիդասարդ է և նախկինում դատապարտաված ու արատավորված չի եղել, անտեսելով այն հանգամանքները, որ նա ծառայել է հայկական բանակում, ծառայության ընթացքում հիվանդացել է <<սուր գլոմերուլոնեֆրիտ, սուր ներֆբուրեն սինդրոմ, ձգձգվող ընթացքով երիկամների ֆիլտրացիոն ֆունկցիայի չափավոր խանգարումով>> ախտորոշմամբ, վաղակետ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, այժմ էլ գտնվում է ծանր, հիվանդ վիճակում, զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքով, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ Մ.Տաքսիլդանյանի կողմից կատարված հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրվող տվյալները, կատարած հանցագործությունից հետո դրսևորված վարքագիծը` անկեղծորեն զղջալը, մեղայականով ներկայանալը, գողացված զարդերը ներկայացնելը, պատճառված վնասի մի մասը բնեղենով վերականգնելը, իսկ մյուս մասի վերաբերյալ տրված պարտավորագրով պատճառված վնասն ամբողջությամբ հարթելը, սակայն դրսևորելով սուբյեկտիվ վերաբերմունք` նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
Դատարանը կայացրել է անօրինական, չհիմնավորված ու չպատճառաբանված դատական ակտ, որն ենթակա է բեկանման ու փոփոխման, ինչպես արարքի քրեաիրավական որակման տեսանկյունից, այնպես էլ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու տեսանկյունից:
Ելնելով վերը շարադրված հանգամանքներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-381-րդ, 385-386-րդ, 395-396-րդ, 397-398-րդ հոդվածներով, ՄԱԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով` պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ- Զեյթուն վարչական շրջանների ընդահանուր իրավասիության դատարանի 06.04.2011թ. դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետից վերաորակել նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 4-րդ կետերով և սահմանել մեղմ պատիժ: Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան: Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված նյութական վնասի չափը ընդունել 3.742.000 ՀՀ դրամ, որից չվերականգնաված մասով քաղաքացիական հայցը բավարարել 1.393.000 ՀՀ դրամի չափով` վերադարձնելով տրված պարտավորագիրը:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն օրինական է և հիմնավորված, արարքը որակված է ճիշտ, իսկ նշանակված պատիժն արդարացի է:
Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված գրավոր պատասխանում նշել է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, քանի որ պաշտպանը ցանկանում է իրականության տեղ ներկայացնել այն, թե իբր իրեն պատկանող ոսկյա զարդերն ավելի էժան են։ Դատաքննությամբ ցուցմունք տված վկաները, որոնք Մ.Տաքսիլդւսրյանից գնել էին ոսկյա զարդերը, հայտնել են, որ այն հիմնականում գնել են ոսկու ջարդոնի արժեքով, այլ ոչ թե որպես զարդ և զարմանալիորեն արագ վաճառել են։ Իսկ փորձագետը գնահատել է դրանք ոչ որպես զարդ և հաշվի չի առել այդ զարդերի ծագումը, դրանց նշանակությունն ու իրական արժեքը։ Հաշվի չի առնվել այն հանգամանքը, որ դրանք գնվել են արտասահմանյան այլ երկրների ոսկերչական ֆիրմային խանութներից և դրանց համար վճարվել է այն արժեքները, որը ինքը նշել է: Ինչ վերաբերում է փաստաթղթերին, ապա գրեթե բոլոր զարդերն ունեցել են իրենց փաստաթղթերը, սակայն Մ.Տաքսիլդարյանը զարդերի հետ միասին տարել է նաև դրանց արժեքը հավաստող փաստաթղթերը։
Տուժողը գտնում է, որ փորձ է արվում խեղաթյուրել իրականությունը և Մ.Տաքսիլդարյանին զերծ պահել կատարած արարքի համար քրեական պատասխանատվությունից։ Մ.Տաքսիլդարյանի կողմից որևէ հատուցում չի կատարվել, թեև նրա հարազատները խոստացել էին հատուցել պատճառված վնասը, սակայն մինչ օրս անգամ փորձ չեն արել հատուցելու և որևէ լումա չեն ցանկացել վերականգնել:
Առարկելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքի բոլոր պահանջների դեմ` տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը խնդրել է դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` առանց բավարարման։
Միաժամանակ հայտնել է, որ եթե Մ.Տաքսիլդարյանի կողմից վերականգնվի իրեն պատճառված վնասը, ապա պատրաստ է որևէ բողոք և պահանջ չներկայացնել նրա դեմ։
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը խնդրել է Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 4-րդ կետերով, սահմանել մեղմ պատիժ, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան: Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված նյութական վնասի չափը ընդունել 3.742.000 ՀՀ դրամ, որից չվերականգնաված մասով քաղաքացիական հայցը բավարարել 1.393.000 ՀՀ դրամի չափով` վերադարձնելով տրված պարտավորագիրը:
Առաջին ատյանի դատարանում առաջադրված մեղադրանքում Մովսես Տաքսիլդարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս Մ.Տաքսիլդարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է <<Ցիտադել>> ընկերությունում որպես ռադիոէլեկտրիկ, տեղադրել է անվտանգության համակարգեր: 2009 թվականի ամռանն իրենց ընկերությունը պատվեր է ստացել Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տանը անվտանգության համակարգ տեղադրելու համար: Ինքը, վերցնելով անհրաժեշտ պարագաները, մեկնել է նշված հասցե, որը հանդիսացել է Արտակ Դավթյանի և Անահիտ Գաբրիելյանի տունը: Պատվերի համաձայն` տեղադրել է անվտանգության համակարգն ու այդ ընթացքում ծանոթացել նրանց ընտանիքի բոլոր անդամների հետ: Դրանից մոտ 4 ամիս անց իրեն զանգահարել է Արտակը և ասել, որ անվտանգության համակարգի խափանում կա, և ինքը ներկայացել ու վերացրել է առաջացած խափանումը: 2010 թվականի հուլիսի 01-ից 05-ն ընկած ժամանակահատվածում իրեն զանգահարել է Արտակի կինը` Անահիտը և ասել, որ մուտքի դռան հեռակառավարման սարքի հետ կապված խնդիր կա և ինքը գնացել է նրանց տուն: Նկատել է, որ այդ սարքին ավելացնելու դետալ կա: Խոստացել է հաջորդ օրը ներկայանալ և տեղադրել այն, ինչը և կատարել է: Այդ ընթացքում բարձրացել է նաև տան երկրորդ հարկ և նկատել, որ ննջասենյակում քայլում է Անահիտենց փոքր դուստրը, որի ձեռքին եղել է կապույտ գույնի կտորանման մի տուփ, ինչը վերջինս բացել և փակել է: Նկատել է, որ տուփում առկա է ոսկենման իր: Երեխան տուփը թողել է գետնին ու հեռացել սենյակից: Տեսնելով, որ մոտակայքում ոչ ոք չկա վերցրել է տուփը, բացել այն և տեսել, որ նրանում կան ոսկենման զարդեր ու դրանք հափշտակելու նպատակով դրել է իր պայուսակի մեջ և ավարտելով գործերը հեռացել է: Մոտ 15 օր հետո կրկին զանգահարել է Անահիտը և ասել, որ դռան փականը լավ չի աշխատում: Կրկին գնացել է նրանց տուն և հայտնաբերել, որ դռան փականը խափանված է, վերացրել է այն, սակայն դրան հաջորդող երկու օրվա ընթացքում Անահիտը զանգահարել և հայտնել է նույն խափանման մասին: Կրկին գնացել է նրանց տուն և աշխատել խափանումը վերացնելու ուղղությամբ: Այնուհետև ստուգել է 1-4 հարկերում գտնվող դամաֆոնների աշխատանքը: 2-րդ հարկում գտնվելու ժամանակ աղջիկներից մեկին խնդրել է իջնել և ստուգել դռան փականը, իսկ մյուս երեխան հետևել է քույրիկին, այդ ընթացքում ինքը, օգտվելով ստեղծված առիթից, մտել է Անահիտենց ննջասենյակ և բացել պահարանի դռներն ու դարակները: Տեսել է կարմիր տոպրակի մեջ գտնվող զարդատուփերը, ստուգել է, որ նրանցում առկա են ոսկենման իրեր, առանց հաշվելու վերցրել է դրանք և հեռացել: Ժամը 1900-ի սահմաններում զանգահարել է հայրը` Ստեփան Տաքսիլդարյանը, և կանչել տուն, որտեղ իրեն ասել է, որ մինչև երեկո բերի և տա Այգեձորի Արտակենց տանից գողացված ոսկե իրերը: Սկզբում հերքել է, այնուհետև գնացել է Անահիտենց տուն, որտեղ կրկին ասել է, որ ինքը գողություն չի կատարել, սակայն Արտակը նշել է, որ մինչև երեկո ժամանակ է տալիս ոսկյա զարդերը հետ բերելու համար: Գնացել է տուն և որոշել վերցնել ոսկյա զարդերը և ներկայանալ ոստիկանություն, ինչը և կատարել է: Նշել է նաև, որ ոստիկանություն ներկայացրած զարդերը կազմում է իր հափշտակած զարդերի ընդամենը 10 տոկոսը, որը գողացած է եղել 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին և չի հասցրել վաճառել, իսկ մնացածը վաճառել է. առաջին անգամ` հունիս ամսվա վերջին, ոսկյա զարդերը վաճառել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի հասցեում գործող ոսկու շուկայի 2-րդ համարի խանութում, հետո հուլիս ամսվա կեսերին դրանից քիչ հեռու գտնվող մեկ այլ խանութում, ինչպես նաև հուլիս ամսվա սկզբներին, ինքը կրկին ինչ-որ քանակության զարդեր է վաճառել <<Հայաստան>> հանրախանութի 1-ին հարկի ոսկու շուկայում գտնվող մի տղամարդու, որը հուլիս ամսվա վերջերին, կրկին <<Հայաստան>> հանրախանութում իրենից գնել է Անահիտենց տանից գողացված ոսկյա զարդերից: Այնուհետև հստակեցնելով ցուցմունքը` նշել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 անգամ է գողություն կատարել` առաջին անգամ 2010 թվականի հունիսի 06-ին, իսկ երկրորդ անգամ` օգոստոսի 05-ին: Իրեն մեղավոր է ճանաչում Ա.Գաբրիելյանենց տանից կատարված ոսկեղենների գողությունների համար:
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ստուգելով ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության վերաբերյալ քրեադատավարական պահանջների, գործով ձեռք բերված ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի պատճառաբանություններն արժանահավատ չեն, մտացածին են, դրանք նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարումը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով ձեռք բերված և դատական ակտում շարադրված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի, վկաներ Վարուժան Բաբայանի, Անժելա Մարգարյանի, Էդուարդ Պետրոսյանի, Ստեփան Տաքսիլդարյանի ցուցմունքներով, վկա Ալբերտ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Մովսես Տաքսիլդարյանի մեղայականով ներկայանալու մասին 2010 թվականի օգոստոսի 06-ի արձանագրությամբ, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, առգրավում կատարելու մասին 2010 թվականի օգոստոսի 26-ի արձանագրությամբ, մետաղագիտական, հեմմոլոգիական և ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 28081004 եզրակացությամբ, ապրանքագիտական, մետաղագիտական և հեմմոլոգիական փորձաքննության թիվ 30721010 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող` ապրանքագիտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերի առկայությամբ:
Նախաքննության մարմինը և ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի արարքը գնահատելիս պահպանել են ապացույցների գնահատման վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջները, ամբաստանյալի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը կատարելը և նրա մեղքը հիմնավորվում են քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պահանջն առ այն, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից կատարված արարքը համընկնում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներին, հետևաբար այն պետք է որակվեր նշված հոդվածով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, չի հաստատվում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ, նպատակ ունի ամբաստանյալին ազատել առավել ծանր` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից:
Քրեկան գործով ձեռք բերված ապացույցների ստուգմամբ` յուրաքանչյուր ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլերի ընթացքում ամբաստանյալի կատարած արարքի քրեաիրավական գնահատման առումով նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պահանջը` Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ որոշակի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու մասին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումն անթույլատրելի է հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են`
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել.
2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
/Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշմամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման օրենսդրական պայմանները ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկնաբանել և այդ խնդրի վերաբերյալ իր իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել նաև Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ 124/07, Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07, Հուսիկ Սուրենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08, Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումներով:/
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը /ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշում/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթներից և վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանը Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես նրա անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առել այն, որ նա երիտասարդ է և նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել առել այն, որ նա մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել իր կողմից կատարվածգողության մասին, ինչպես նաև վերադարձրել է գողոնի` 1.313.000/մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար/ ՀՀ դրամ արժեքով մասը:
Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը հաշվի առնելով Մովսես Տաքսիլդարյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքում նշված հանգամանքները` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք չեն կարող օբյեկտիվ հիմք հանդիսանալ եզրակացնելու, որ վերջինիս ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, դատարանը Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, որը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու հրմքեր չկան:
Դատարանը անդրադառնալով տուժող Անահիտ Գաբրեիլյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` գտել է, որ այն հիմնավոր է ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանից հօգուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնագանձել է 8.352.400/ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, հաշվի առնելով, որ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը ևս գտնում է, որ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման մասով քաղաքացիական հայցի բավարարումն առաջին ատյանի դատարանի կողմից հիմնավորված և պատճառաբանված է, համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ, 60-րդ, 158-րդ հոդվածների և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի պահանջներին:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Միևնույն ժամանակ քննության առնելով Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը կիրառելու հարցը` վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի համաձայն` պատժաչափի չկրած մասը պետք է կրճատել մեկ քառորդով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի չկրած մասը պետք է կրճատել մեկ քառորդով:
Պատժաչափի չկրած մասը կրճատելու հաշվարկը պետք է կատարել սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի նկատմամբ կիրառել <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը` պատժաչափի չկրած մասը կրճատել` մեկ քառորդով:
Պատժաչափի չկրած մասը կրճատելու հաշվարկը կատարել որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԵԱՔԴ 0188/01/10
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
06.04.2011թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Արմեն Շահազիզյանի,
պաշտպան` Ռաֆիկ Սաֆարյանի,
տուժող` Անահիտ Գաբրիելյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ` Գեղամ Հակոբյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի
Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ծնված 03.09.1988թ.-ին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին` ոչ ոք, աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող •լխավոր մասնա•ետ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվել է ք. Երևան, Սունդուկյան փողոց, 18 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, կալանքի տակ է 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ից,
2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14124210 քրեական •ործը: 2010 թվականի նոյեմբերի 18-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին հանդիսանալով ՙՑիտադել՚ ընկերությունում անվտան•ության համակար•երի տեղադրման աշխատակից, Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը անվտան•ության համակար•եր է տեղադրել և ձեռք բերելով տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը, ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն, 2010 թվականի հունիսի 06-ից մինչև 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ը տան ննջասենյակի պահարանից •ողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ` պատճառելով 35.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 12.810.000 ՀՀ դրամի •ույքային վնաս՚: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին թիվ 14124210 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատաքննությամբ և •ործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը հաստատված համարեց հետևյալը.
Մովսես Տաքսիլդարյանն աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում, որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող: 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին անվտան•ության համակար•եր է տեղադրել Անահիտ Գաբրիելյանի Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը: Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն և ձեռք բերել տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը: 2010 թվականի ամռանը անվտան•ության համակար•ի վերանորո•ման աշխատանքներ կատարելու ընթացքում այցելել է Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տուն: Հերթական այցելության ժամանակ` 2010 թվականի հունիսի 06-ին տան ննջասենյակից •ողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 11.385.700 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ, որոնք իրացրել է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով զբաղվող տարբեր քաղաքացիների: Այնուհետև, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տուն հերթական այցելության ժամանակ կրկին ան•ամ տան ննջասենյակի պահարանից հափշտակել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 1.313.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ: Նույն օրը Մովսես Տաքսիլդարյանը տեղեկացել է, որ ոսկյա իրերի •ողության մեջ Անահիտ Գաբրիելյանը և նրա ամուսինը կասկածում են իրեն, ինչից ելնելով էլ հաջորդ օրն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիի բաժին` միաժամանակ ներկայացնելով 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տանից հափշտակած ոսկյա իրերը: Նախաքննության ընթացքում առ•րավվել և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ են հանձնվել Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից իրացված ոսկյա իրերի մի մասը, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 1.036.000 ՀՀ դրամ:
Առաջադրված մեղադրանքում Մովսես Տաքսիլդարյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս Մ. Տաքսիլդարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում որպես ռադիոէլեկտրիկ, տեղադրել է անվտան•ության համակար•եր: 2009 թվականի ամռանն իրենց ընկերությունը պատվեր է ստացել Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը անվտան•ության համակար• տեղադրելու համար: Ինքը, վերցնելով անհրաժեշտ պարա•աները, մեկնել է նշված հասցե, որը հանդիսացել է Արտակ Դավթյանի և Անահիտ Գաբրիելյանի տունը: Պատվերի համաձայն տեղադրել է անվտան•ության համակար•ն ու այդ ընթացքում ծանոթացել նրանց ընտանիքի բոլոր անդամների հետ: Դրանից մոտ 4 ամիս անց իրեն զան•ահարել է Արտակը և ասել, որ անվտան•ության համակար•ի խափանում կա, և ինքը ներկայացել ու վերացրել է առաջացած խափանումը: 2010 թվականի հուլիսի 1-ից 5-ն ընկած ժամանակահատվածում իրեն զան•ահարել է Արտակի կինը` Անահիտը և ասել, որ մուտքի դռան հեռակառավարման սարքի հետ կապված խնդիր կա և ինքը •նացել է նրանց տուն: Նկատել է, որ այդ սարքին ավելացնելու դետալ կա: Խոստացել է հաջորդ օրը ներկայանալ և տեղադրել այն, ինչը և կատարել է: Այդ ընթացքում բարձրացել է նաև տան երկրորդ հարկ և նկատել ,որ ննջասենյակում քայլում է Անահիտենց փոքր դուստրը, որի ձեռքին եղել է կապույտ •ույնի կտորանման մի տուփ, ինչը վերջինս բացել և փակել է: Նկատել է, որ տուփում առկա է ոսկենման իր: Երեխան տուփը թողել է •ետնին ու հեռացել սենյակից: Տեսնելով, որ մոտակայքում ոչ ոք չկա վերցրել է տուփը, բացել այն և տեսել, որ նրանում կան ոսկենման զարդեր ու դրանք հափշտակելու նպատակով դրել է իր պայուսակի մեջ և ավարտելով •ործերը հեռացել է: Մոտ 15 օր հետո կրկին զան•ահարել է Անահիտը և ասել, որ դռան փականը լավ չի աշխատում: Կրկին •նացել է նրանց տուն և հայտնաբերել, որ դռան փականը խափանված է, վերացրել է այն, սակայն դրան հաջորդող երկու օրվա ընթացքում Անահիտը զան•ահարել և հայտնել է նույն խափանման մասին: Կրկին •նացել է նրանց տուն և աշխատել խափանումը վերացնելու ուղղությամբ: Այնուհետև ստու•ել է 1-4 հարկերում •տնվող դամաֆոնների աշխատանքը: 2-րդ հարկում •տնվելու ժամանակ աղջիկներից մեկին խնդրել է իջնել և ստու•ել դռան փականը, իսկ մյուս երեխան հետևել է քույրիկին, այդ ընթացքում ինքը, օ•տվելով ստեղծված առիթից, մտել է Անահիտենց ննջասենյակ և բացել պահարանի դռներն ու դարակները: Տեսել է կարմիր տոպրակի մեջ •տնվող զարդատուփերը, ստու•ել է, որ նրանցում առկա են ոսկենման իրեր, առանց հաշվելու վերցրել է դրանք և հեռացել: Ժամը 19:00-ի սահմաններում զան•ահարել է հայրը` Ստեփան Տաքսիլդարյանը, և կանչել տուն, որտեղ իրեն ասել է, որ մինչև երեկո բերի և տա Այ•եձորի Արտակենց տանից •ողացված ոսկե իրերը: Սկզբում հերքել է, այնուհետև •նացել է Անահիտենց տուն, որտեղ կրկին ասել է, որ ինքը •ողություն չի կատարել, սակայն Արտակը նշել է, որ մինչև երեկո ժամանակ է տալիս ոսկյա զարդերը ետ բերելու համար: Գնացել է տուն և որոշել վերցնել ոսկյա զարդերը և ներկայանալ ոստիկանություն, ինչը և կատարել է: Նշել է նաև, որ ոստիկանություն ներկայացրած զարդերը կազմում է իր հափշտակած զարդերի ընդամենը 10%-ը, որը •ողացած է եղել 2010 թվականի օ•ոստոսի 5-ին և չի հասցրել վաճառել, իսկ մնացածը վաճառել է. առաջին ան•ամ` հունիս ամսվա վերջին, ոսկյա զարդերը վաճառել է Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի հասցեում •ործող ոսկու շուկայի 2-րդ համարի խանութում, հետո հուլիս ամսվա կեսերին դրանից քիչ հեռու •տնվող մեկ այլ խանութում, ինչպես նաև հուլիս ամսվա սկզբներին, ինքը կրկին ինչ-որ քանակության զարդեր է վաճառել ՙՀայաստան՚ հանրախանութի 1-ին հարկի ոսկու շուկայում •տնվող մի տղամարդու, որը հուլիս ամսվա վերջերին, կրկին ՙՀայաստան՚ հանրախանութում իրենից •նել է Անահիտենց տանից •ողացված ոսկյա զարդերից: Այնուհետևմ, հստակեցնելով ցուցմունքը, նշել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 ան•ամ է •ողություն կատարել` առաջին ան•ամ 2010 թվականի հունիսի 6-ին, իսկ երկրորդ ան•ամ` օ•ոստոսի 5-ին: Իրեն մեղավոր է ճանաչում Ա. Գաբրիելյանենց տանից կատարված ոսկեղենների •ողությունների համար:
Բացի ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի ըստ էության խոստովանական ցուցմունքներից նրա կատարած հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալն իրենց տանը 2009 թվականին տեղադրել է անվտան•ության համակար• և քանի որ այն հաճախ խափանվել է հրավիրել են Մովսես Տաքսիլդարյանին դրանք վերացնելու համար: Ինքը և ամուսինը աշխատում են և Մովսեսի հետ հիմնականում շփվել են այդ ժամանակ տանը •տնված իր երեխաները և 72-ամյա մայրը: 2010թ-ի հունիսից մինչև օ•ոստոսի 5-ը Մովսեսը հաճախակի է այցելել իրենց տուն ու այդ ժամանակահատվածում իրենց ննջասենյակից •ողացել է ոսկյա զարդերը: Վերջին •ողությունից հետո վերադարձել է տուն և տեսել հատակին ընկած ամուսնու առաջին նվերը` արծաթյա ականջօղը, ինչը ցանկացել է դնել զարդերի տոպրակի մեջ և նկատել, որ ոսկյա զարդերով լի տոպրակը դատարկ է: Զան•ել է ամուսնուն և հայտնել կատարվածի մասին, իրենք անմիջապես կասկածել են Մովսեսին, քանի որ իրենց տանը մինչ այդ էլ վերջինիս տարօրինակ պահվածքի մասին խոսակցություններ եղել են: Զան•ահարել են Մովսեսի հորը, կանչել են նրան և պահանջել վերադարձնել •ողացվածը` խոստանալով չհայտնել ոստիկանություն: Սակայն Մովսեսը ժխտել է կատարվածը: Դրանից հետո իրենք հայտնել են ոստիկանություն, և հաջորդ օրը Մովսեսի հայրը վերադարձրել է •ողացվածի մի մասը: Ինքը ցուցմունքում նշել է •ողացված ոսկյա զարդերի ցուցակը` 43 կետով, որտեղ թվարկել է դրանք և նշել դրանց արժեքները: Իրեն են վերադարձվել •ողացված իրերի մի մասը` իր ցուցակի 1-ին համարի տակ նշված է մատանիով և ականջօղերով կոմպլեկտը, որն իր ամուսինը բերել է Լենին•րադից` երեխայի մեկ տարեկան դառնալու առիթով և հաստատ հիշում է, որ այն արժե 3.000 ԱՄՆ դոլար` 1.098.000 դրամ: Այդ կոմպլեկտից իրեն վերադարձվել է միայն մատանին, որը թիվ 30721010 եզրակացության թիվ 2 օբյեկտն է` •նահատված 42.000 դրամ, իսկ ոսկերչական խանութում այն դրված է եղել վաճառքի 72.000 դրամով: Իր ցուցակի 9-րդ համարը` ՙՔարերա՚ ֆիրմայի իսպանական մատանին, որն ինքը •նահատել է 2.000 դոլար, քանի որ հենց այդ •նով իրենք դա •նել են օդանավակայանից, նույն եզրակացության թիվ 5 օբյեկտն է, որը փորձա•ետը •նահատել է 85.500 դրամ: Իր ցուցակում 10-րդ համարի տակ նշված կոմպլեկտը, որը բաղկացած էր մատանուց, ականջօղերից և ՙբրոշկայից՚ ինքը •նահատել է 549.000 դրամ, որից 300.000 դրամը վերադարձվել է, իսկ 249.000 դրամ արժողությամբ մազակալը` ոչ: Մատանին և ականջօղերը համապատասխանում են նույն եզրակացության թիվ 1 և թիվ 10 օբյեկտներին` համապատասխանաբար •նահատված` 61.500 և 66.000 դրամ: Իր ցուցակի 13-րդ համարի տակ նշված անձրև ականջօղերը ինքը •նահատել է 219.600 դրամ, որը նույն եզրակացության թիվ 11 օբյեկտն է` •նահատված 231.500 դրամ: Հաջորդը ադամանդյա քարերով և զմրուխտի քարով մատանին է, որը իր ցուցակում նշված է 15-րդ համարի տակ` 549.000 դրամ արժողությամբ, համապատասխանում է նույն եզրակացության թիվ 3 օբյեկտին, որը •նահատվել է 106.500 դրամ: Հաջորդը ադամանդե քարերով մատանին է, նույն եզրակացության թիվ 4 օբյեկտը, որը փորձա•ետը •նահատել է 172.000 դրամ, իսկ ինքն իր ցուցակում նշել է 19-րդ համարի տակ և •նահատել է 366.000 դրամ: Եղել է ՙԱրցախ՚ մետաղադրամ, որը իրենց չի վերադարձվել: Հաջորդն իր ցուցակում 32-րդ համարի տակ նշված սպիտակ մար•արիտով կուլոնը և շղթան են, որոնք ինքը •նահատել է 109.800 դրամ, որը նույն եզրակացության թիվ 9 օբյեկտն է` •նահատված 87.000 դրամ: Իր ցուցակի 35-րդ համարի տակ նշված երեխայի կնունքի խաչից և շղթայից` ընդհանուր իր կողմից 183.000 դրամ •նահատված, վերադարձվել է միայն խաչը` իր •նահատմամբ 100.000 դրամ, իսկ փորձա•ետը •նահատել է 33.000 դրամ. այն նույն եզրակացության թիվ 7 օբյեկտն է: Իր ցուցակում 37-րդը նշված է Աստվածամոր պատկերով կուլոնը, որը նույն եզրակացության թիվ 8 օբյեկտն է: Ինքն այն •նահատել է 91.500 դրամ, իսկ փորձա•ետը` 57.000 դրամ: Իր ցուցակի 42-րդ համարի տակ նշել է ՙայլ՚, որի մեջ մտնում են նույն եզրակացության թիվ 6 օբյեկտը` ՙԱրքայից Արքա՚ հուշադրամը` •նահատված 94.000 դրամ, իսկ նույն համարի տակ նշվածից մատանին և մանկական շղթան չեն վերադարձվել: Իրեն են վերադարձվել նաև փորձա•ետի թիվ 28081004 եզրակացության մեջ նշված թիվ 2 օբյեկտը` 118.500 դրամ արժողությամբ մանյակը` թևնոցը, իր ցուցակի մեջ 2-րդ համարի տակ է: Իր ցուցակի նույն համարի տակ են •տնվում նաև նույն եզրակացության թիվ 13 օբյեկտը` 179.000 դրամ արժողությամբ օվալաձև կախազարդը և թիվ 12 օբյեկտը, որը փորձա•ետը •նահատել է 83.000 դրամ, որոնք կազմել են կոմպլեկտ (պարզապես փորձա•ետը դրանք •նահատելիս առանձնացրել է¤ և ըստ փորձա•ետի արժեցել են 380.500 դրամ, սակայն ինքը դրանք •նահատել է 366.000 դրամ: Հաջորդը սպիտակ և դեղին ոսկուց վզնոցն է, որը նշված է իր ցուցակի 8-րդ համարի տակ` •նահատված 256.200 դրամ, համապատասխանում է նույն եզրակացության թիվ 8 օբյեյկտին, որը փորձա•ետը •նահատել է 271.500 դրամ: Նույն եզրակացության թիվ 14 օբյեկտը, •նահատված 10.000 դրամ, իր ցուցակում նշված չէ: Նույն եզրակացության թիվ 15 օբյեկտն է` •նահատված 127.000 դրամ, համապատասխանում է իր ցուցակում նշված է 24-րդ համարին` •նահատված 109.800 դրամ: Իր ցուցակում 39-րդը նշված են երկու մանկական թևնոցներ, որոնք ինքը •նահատել է 36.600 դրամ, իսկ փորձա•ետը 51.500 դրամ. դրանք նույն եզրակացության թիվ 3 օբյեկտն են: Իր մոտ 43-րդ համարի տակ նշված է աղեղնավոր ոսկե հուշանվերը, որը նույն եզրակացության թիվ 17 օբյեկտն է, ինքը •նահատել է 90.000 դրամ, իսկ փերձա•ետը` 73.000 դրամ: Նույն եզրակացության թիվ 11 օբյեկտը` •նահատված 12.000 դրամ, թիվ 5 օբյեկտը` •նահատված 48.000 և 49.000 դրամ, ընդհանուր` 97.000 դրամ, թիվ 6 օբյեկտը` •նահատված 13.500 դրամ, թիվ 7 օբյեկտը` •նահատված 20.500 դրամ, թիվ 9 օբյեկտը ` •նահատված 12.500 դրամ, թիվ 10 օբյեկտը` •նահատված 10.000 դրամ համապատասխանում են իր ցուցակում 42 համարի տակ նշված զարդերին, որոնք ինքը ընդհանուր •նահատել է 183.000 դրամ: Հաջորդը Սուրբ Էջմիածին ոսկե դրամն է` ցուցակի մեջ 4-րդը, որի արժեքը ինքը նշել է 109.800 դրամ, այն փորձա•ետի նույն եզրակացության 16-րդ օբյեկտն է, որը •նահատվել է 87.500 դրամ: Նույն եզրակացության 1-ին օբյեկտը` •նահատված 128.000 դրամ համապատասխանում է իր ցուցակի 34 համարին, որն ինքը •նահատել է 146.000 դրամ: Սակայն այդ համարի տակ նշվածներից իրեն է վերադարձվել միայն վզնոցը` իր կողմից •նահատված 97.600 դրամ, իսկ իր կողմից 48.800 դրամ •նահատված թևնոցն իրեն չի վերադարձվել: Ըստ իր •նահատման` իրեն վերադարձվել է 4.150.000 դրամ արժողության զարդեր, իսկ փորձա•ետի •նահատմամբ վերադարձված զարդերի արժեքը կազմել է 2.349.000 դրամ: Իր և փորձա•ետի •նահատումների միջև եղած տարբերությունը բացատրում է նրանով, որ •րեթե բոլոր զարդերը •նված են դրսից, իսկ ինքը նշել է հենց այն •ները, որով դրանք •նվել են: Պնդեց, որ մյուս չհայտնաբերված ոսկյա զարդերի արժեքը համապատասխանում է իր կողմից նշված •ներին: Ամբաստանյալի հայրը իրենց ասել է, որ պատրաստ է հատուցելու վնասը, սակայն •ումար չունի: Իրենք էլ ընդառաջել են և պարտավորա•իր-պայմանա•իր է կնքվել, ըստ որի` սկսած հունվար ամսից նա պետք է ամսական 100.000 դրամ •ումար տար, սակայն որևէ •ումար չի փոխանցել: 8.352.400 դրամը չի վերադարձվել: Փորձա•ետի •նահատումների հետ համաձայն չէ, քանի որ նա հաշվել է այստեղի •ներով, իսկ ինքն այդ զարդերը •նել է արտասահմանից: Ոսկյա զարդերին վերաբերվող փաստաթղթերը Մովսեսը տարել է: Զարդերն եղել են տուփերով, սակայն վերադարձվել են առանց դրանց:
Վկա Վարուժան Բաբայանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Խորենացի փողոցի ոսկու շուկայում, անհատ ձեռներեց է: Ամբաստանյալին առաջին ան•ամ տեսել է ոսկու շուկայում ոսկի վաճառելիս, տուժողին չի ճանաչում: Հունիս ամսին ամբաստանյալը եկել է, ասել, որ վաճառքի ենթակա ոսկյա զարդեր ունի, ցույց է տվել, որոնք էլ շուկայական արժեքով ինքը •նահատել է 474.000 դրամ: Մովսեսն ասել է, որ ծնողները տեղյակ են, դուրս է եկել, խոսել հեռախոսով և վերադառնալով ասել է, որ իր ծնողները համաձայն են: Առաջարկել է իրեն ևս խոսել հեռախոսով, սակայն ինքը հավատացել է և չի խոսել: Այդ օրը ամբաստանյալի շորերը կեղտոտ են եղել և նա հայտնել է, որ վերանորո•ում են բնակարանը: Գնման ակտ են կազմել, վճարել է •ումարը: Մեկ-երկու շաբաթ հետո ամբաստանյալը նորից եկել է, իբր կրկին հեռախոսով խոսել է ծնողների հետ, որոնք իրենց համաձայնությունն են տվել: Այդ ան•ամ ինքը շուկայում չի եղել, իր աշխատողն է եղել, իսկ դրամարկղում ընդամենը 200.000 դրամ •ումար է եղել: Աշխատողին ասել է, որ եղած •ումարը տա, ինքը կ•ա և մնացած մասը կտա: 2-3 ժամ հետո ինքն է •նացել, հաշվել և ամբաստանյալին տվել է ամբողջ •ումարը` մոտ 490.000 դրամ, և նորից •նման ակտ են կազմել: Ոսկեղենի կազմում եղել են օղեր և մատանի, որոնք կոմպլեկտ են կազմել: Օղերը վաճառվել են, իսկ մատանին` ոչ: Կոմպլեկտի •ինը եղել է 95.000 դրամ, ընդ որում, մատանին կարժենար մոտ 35.000-40.000 դրամ: Ականջօղերը վերավաճառվել են առքի •նից մոտ 20% ավելի •նով: Զարդերի մեջ եղել է նաև հուշամեդալ 4,3 •րամ քաշով, որը չի ունեցել համապատասխան փաստաթուղթ և այն ևս վաճառվել է, սակայն որպես ջարդոն: Մնացած զարդերը իրենից վերցրել են:
Վկա Անժելա Մար•արյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Խորենացի փողոցի ուսկու շուկայում որպես վաճառողուհի: Ամբաստանյալն իր հաճախորդն է եղել, տուժողին չի ճանաչում: 2010 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին Մովսեսը երկու ան•ամ իրենց մոտ ոսկի է բերել և վաճառել: Առաջին ան•ամ ադամանդյա և ոսկյա զարդեր են եղել, որոնց դիմաց Վարուժանը վճարել է 475.000 դրամ, իսկ երկրորդ ան•ամ` մոտ 490.000 դրամ: Զարդերը ներկայացրել է որպես իրենց անձնականը, բացատրել է, որ վաճառում են տան վերանորո•ման համար: Զարդերը եղել են ամբողջական, այլ ոչ թե ջարդոնի տեսքով: Առքուվաճառքը •նման ակտով •րանցել են: Հետո են տեղեկացվել, որ ոսկին •ողացված է, իսկ այն եկել և բռնա•րավել են:
Վկա Էդուարդ Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ՙՀայաստան՚ հանրախանութի ոսկու շուկայում աշխատել է որպես վաճառող, իսկ այժմ արդեն անհատ ձեռներեց է հանդիսանում: Ամբաստանյալին ճանաչում է որպես հաճախորդ, տուժողին չի ճանաչում: Ամբաստանյալից երկու ան•ամ` հուլիսի 13-ին և 15-ին ոսկի է •նել, հետո իմացել է, որ այն •ողացված է: Առաջին ան•ամ` 2010թ. հուլիսի 13-ին •նել է 626.000 դրամ արժողության զարդեր, իսկ երկրորդ ան•ամ` հուլիսի 15-ին, 605.000 դրամ արժողության: Ոսկին •նահատվել է միջին շուկայական •նով: Այդ զարդերը վերավաճառել է յուրաքանչյուրը •նման արժեքից մոտ 50.000 դրամ ավելի •ումարով: Զարդերի մի մասը նորմալ վիճակում են եղել, իսկ որոշները` ծռված: Իր եկամուտը կազմել է 100.000 դրամ: Այն զարդերը, որոնք նորմալ տեսքի են եղել, ինքը •նել է համեմատաբար բարձր •նով, իսկ ծռվածները` ավելի ցածր •նով` որպես ջարդոն: Սակայն չի կարող ասել, թե ողջ •նվածից որ մասն է որպես զարդ եղել, որը` որպես ջարդոն: Ապրանքը իրացվել է երկրորդ-երրորդ օրը: Մինչև վարույթն իրականացնող մարմինների •ալը, ոսկեղենն արդեն վաճառված է եղել:
Վկա Ստեփան Տաքսիլդարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալն իր որդին է հանդիսանում: Մովսեսը ծառայել է բանակում 1 տարի 8 ամիս, որից հետո հիվանդացել է երիկամների հիվանդությամբ և ազատվել է ծառայությունից: Բանակից հետո աշխատել է որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող: Տուժողի հետ նորմալ հարաբերությունների մեջ է •տնվում: Երբ տուժողի ամուսինը` Արտակ Դավթյանը, զան•ահարել և հայտնել է որդու կատարած •ողության մասին, ինքը խոսել է որդու հետ, ով սկզբից ժխտել է կատարվածը, սակայն հետո հայտնել է, որ իր անձնական դարակում ոսկեղեն կա: Այդ օրը •նացել է տուժողի տուն, խոստացել է վնասը հատուցելու վերաբերյալ: Տուժողի ամուսինն ասել է, որ ոսկեղենի ընդհանուր •ումարը կազմում է 35.000 ԱՄՆ դոլար: Մոտ 15 կտոր ոսկի, որն իր կարծիքով կկազմեր 15.000 ԱՄՆ դոլար, վերցրել է որդու անձնական դարակից, տարել և հանձնել է քննիչ Խաչատրյանին: Հետա•այում իմացել է, որ որդին այլ ոսկիներ էլ է •ողացել, որոնցից մի մասը վաճառել է ոսկու շուկայում, իսկ մյուսը` մետրոյի մոտ: Երկու տեղն էլ •նացել է, փորձել ոսկեղենը հետ վերցնել, սակայն ոսկիներն արդեն վաճառված են եղել: Խոստանում է փոխհատուցել տուժողին պատճառված նյութական վնասը, ինչքան էլ որ լինի:
Վկա Ալբերտ Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Մ. Խորենացի 24 հասցեում •ործող ոսկու շուկայի 1-ին հարկում •տնվող ՙՎաղարշ և որդիներ՚ Ա/Ձ-ի տնօրենն է: Քաղաքացիներին վաճառում և նրանցից •նում է ոսկյա զարդեր: 2010թ. հուլիս ամսվա կեսերին իր մոտ է եկել մի երիտասարդ` Մովսես անունով և ասել, որ ունի 2 հատ ոսկյա ձեռնաշղթա, որոնք ուզում է վաճառել: Ոսկին զննել է, •նահատել և նրան տվել է 160.000 ՀՀ դրամ •ումար` նրա անձնա•րային տվյալները •րանցելով իր •րանցման տետրում: Մովսեսն իրեն ասել է, որ զարդերն իրենն են, ուղղակի տան վերանորո•ման համար •ումարը չի բավականացնում, դրա համար էլ ցանկանում է վաճառել դրանք: Դրանից հետո Մովսեսին այլևս չի տեսել, իսկ շղթաները վաճառել է •նելուց 2-3 օր հետո` որպես ջարդոն, •նման արժեքից մի փոքր ավելի •նով, քանի որ դրանք մեծ արժեք չէին ներկայացնում, ադամանդե քարեր չէին: Այդ շղթաներն իրենից •նել է մի արհեստավոր, ում չի ճանաչում:
Մովսես Տաքսիլդարյանի մեղայականով ներկայանալու մասին 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ի արձանա•րությամբ, ըստ որի նա հայտնել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի բնակարանից կատարել է ոսկյա զարդերի •ողություն:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանա•րությամբ, ըստ որի` մեղադրյալ Մ. Տաքսիլդարյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի 24 հասցեում •ործող ուսկու շուկայի 1-ին հարկում •տնվող կրպակը, որտեղ վաճառել է իր կողմից Ա. Գաբրիելյանի տանից •ողացված զարդերից և ստացել մոտ 162.000 ՀՀ դրամի չափ շահույթ:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րություններով, ըստ որոնց` տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը ճանաչել է Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից •ողացված իր ոսկյա զարդերի մի մասը:
Առ•րավում կատարելու մասին 2010 թվականի օ•ոստոսի 26-ի արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՙՎերդյան Շուշանիկ՚ ԱՁ-ից առ•րավվել է թվով 5 հատ դեղին •ույնի մետաղից մատանի, որոնցից 3-ը ադամանդանման քարերով, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից կախազարդ, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից ականջօղ, մեկ հատ սպիտակ •ույնի մետաղից շղթա իր կախազարդով, թվով 1 հատ դեղին և սպիտակ •ույնի մետաղից քարով խաչ, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից հուշամեդալ, թվով 2 թուղթ` •նման անդորրա•իր և պետռե•իստրի վկայական:
Մետաղա•իտական, հեմմոլո•իական և ապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 28081004 եզրակացությամբ, ըստ որի փորձաքննությանը ներկայացված թվով 17 /տասնյոթ/ օբյեկտների` զարդերի և իրերի ընդհանուր շուկայական արժեքը, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ի դրությամբ, կարող է կազմել 1.313.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար¤ դրամ:
Ապրանքա•իտական, մետաղա•իտական և հեմմոլո•իական փորձաքննության թիվ 30721010 եզրակացությամբ, ըստ որի փորձաքննությանը ներկայացված թվով 11 /տասնմեկ/ օբյեկտների` զարդերի ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ի դրությամբ, կարող էր կազմել 1.036.000 (մեկ միլիոն երեսունվեց հազար¤ դրամ:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող` ապրանքա•իտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերի առկայությամբ:
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, փորձա•ետի եզրակացությունները և •ործում առկա մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք հակասական չեն, մանրամասն են, հստակ, օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը երիտասարդ է և նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել իր կողմից կատարված •ողության մասին, ինչպես նաև վերադարձրել է •ողոնի` 1.313.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար¤ դրամ արժեքով մասը:
Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժող Անահիտ Գաբրեիլյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը •տնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանից հօ•ուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնա•անձել 8.352.400 /ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես հանցա•ործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի պահանջների համաձայն` հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը ենթակա է վերական•նման, իսկ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված` ապրանքա•իտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է թողնել տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի տնօրինությանը, քանի որ դրանք տուժողի տիրապետումից դուրս են եկել •ողության հետևանքով:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 5 /հին•/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց •ույքի բռնա•րավման:
Մովսես Տաքսիլդարյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ապրանքա•իտական փորձաքննություններրրի թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված զարդերը թողնել նրա տնօրինությանը:
Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել: Մովսես Տաքսիլդարյանից հօ•ուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնա•անձել 8.352.400 /ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
06.04.2011թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Արմեն Շահազիզյանի,
պաշտպան` Ռաֆիկ Սաֆարյանի,
տուժող` Անահիտ Գաբրիելյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ` Գեղամ Հակոբյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի
Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ծնված 03.09.1988թ.-ին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին` ոչ ոք, աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող •լխավոր մասնա•ետ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվել է ք. Երևան, Սունդուկյան փողոց, 18 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, կալանքի տակ է 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ից,
2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14124210 քրեական •ործը: 2010 թվականի նոյեմբերի 18-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին հանդիսանալով ՙՑիտադել՚ ընկերությունում անվտան•ության համակար•երի տեղադրման աշխատակից, Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը անվտան•ության համակար•եր է տեղադրել և ձեռք բերելով տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը, ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն, 2010 թվականի հունիսի 06-ից մինչև 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ը տան ննջասենյակի պահարանից •ողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ` պատճառելով 35.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 12.810.000 ՀՀ դրամի •ույքային վնաս՚: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին թիվ 14124210 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատաքննությամբ և •ործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը հաստատված համարեց հետևյալը.
Մովսես Տաքսիլդարյանն աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում, որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող: 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին անվտան•ության համակար•եր է տեղադրել Անահիտ Գաբրիելյանի Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը: Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն և ձեռք բերել տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը: 2010 թվականի ամռանը անվտան•ության համակար•ի վերանորո•ման աշխատանքներ կատարելու ընթացքում այցելել է Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տուն: Հերթական այցելության ժամանակ` 2010 թվականի հունիսի 06-ին տան ննջասենյակից •ողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 11.385.700 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ, որոնք իրացրել է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով զբաղվող տարբեր քաղաքացիների: Այնուհետև, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տուն հերթական այցելության ժամանակ կրկին ան•ամ տան ննջասենյակի պահարանից հափշտակել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 1.313.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ: Նույն օրը Մովսես Տաքսիլդարյանը տեղեկացել է, որ ոսկյա իրերի •ողության մեջ Անահիտ Գաբրիելյանը և նրա ամուսինը կասկածում են իրեն, ինչից ելնելով էլ հաջորդ օրն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիի բաժին` միաժամանակ ներկայացնելով 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տանից հափշտակած ոսկյա իրերը: Նախաքննության ընթացքում առ•րավվել և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ են հանձնվել Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից իրացված ոսկյա իրերի մի մասը, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 1.036.000 ՀՀ դրամ:
Առաջադրված մեղադրանքում Մովսես Տաքսիլդարյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս Մ. Տաքսիլդարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում որպես ռադիոէլեկտրիկ, տեղադրել է անվտան•ության համակար•եր: 2009 թվականի ամռանն իրենց ընկերությունը պատվեր է ստացել Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը անվտան•ության համակար• տեղադրելու համար: Ինքը, վերցնելով անհրաժեշտ պարա•աները, մեկնել է նշված հասցե, որը հանդիսացել է Արտակ Դավթյանի և Անահիտ Գաբրիելյանի տունը: Պատվերի համաձայն տեղադրել է անվտան•ության համակար•ն ու այդ ընթացքում ծանոթացել նրանց ընտանիքի բոլոր անդամների հետ: Դրանից մոտ 4 ամիս անց իրեն զան•ահարել է Արտակը և ասել, որ անվտան•ության համակար•ի խափանում կա, և ինքը ներկայացել ու վերացրել է առաջացած խափանումը: 2010 թվականի հուլիսի 1-ից 5-ն ընկած ժամանակահատվածում իրեն զան•ահարել է Արտակի կինը` Անահիտը և ասել, որ մուտքի դռան հեռակառավարման սարքի հետ կապված խնդիր կա և ինքը •նացել է նրանց տուն: Նկատել է, որ այդ սարքին ավելացնելու դետալ կա: Խոստացել է հաջորդ օրը ներկայանալ և տեղադրել այն, ինչը և կատարել է: Այդ ընթացքում բարձրացել է նաև տան երկրորդ հարկ և նկատել ,որ ննջասենյակում քայլում է Անահիտենց փոքր դուստրը, որի ձեռքին եղել է կապույտ •ույնի կտորանման մի տուփ, ինչը վերջինս բացել և փակել է: Նկատել է, որ տուփում առկա է ոսկենման իր: Երեխան տուփը թողել է •ետնին ու հեռացել սենյակից: Տեսնելով, որ մոտակայքում ոչ ոք չկա վերցրել է տուփը, բացել այն և տեսել, որ նրանում կան ոսկենման զարդեր ու դրանք հափշտակելու նպատակով դրել է իր պայուսակի մեջ և ավարտելով •ործերը հեռացել է: Մոտ 15 օր հետո կրկին զան•ահարել է Անահիտը և ասել, որ դռան փականը լավ չի աշխատում: Կրկին •նացել է նրանց տուն և հայտնաբերել, որ դռան փականը խափանված է, վերացրել է այն, սակայն դրան հաջորդող երկու օրվա ընթացքում Անահիտը զան•ահարել և հայտնել է նույն խափանման մասին: Կրկին •նացել է նրանց տուն և աշխատել խափանումը վերացնելու ուղղությամբ: Այնուհետև ստու•ել է 1-4 հարկերում •տնվող դամաֆոնների աշխատանքը: 2-րդ հարկում •տնվելու ժամանակ աղջիկներից մեկին խնդրել է իջնել և ստու•ել դռան փականը, իսկ մյուս երեխան հետևել է քույրիկին, այդ ընթացքում ինքը, օ•տվելով ստեղծված առիթից, մտել է Անահիտենց ննջասենյակ և բացել պահարանի դռներն ու դարակները: Տեսել է կարմիր տոպրակի մեջ •տնվող զարդատուփերը, ստու•ել է, որ նրանցում առկա են ոսկենման իրեր, առանց հաշվելու վերցրել է դրանք և հեռացել: Ժամը 19:00-ի սահմաններում զան•ահարել է հայրը` Ստեփան Տաքսիլդարյանը, և կանչել տուն, որտեղ իրեն ասել է, որ մինչև երեկո բերի և տա Այ•եձորի Արտակենց տանից •ողացված ոսկե իրերը: Սկզբում հերքել է, այնուհետև •նացել է Անահիտենց տուն, որտեղ կրկին ասել է, որ ինքը •ողություն չի կատարել, սակայն Արտակը նշել է, որ մինչև երեկո ժամանակ է տալիս ոսկյա զարդերը ետ բերելու համար: Գնացել է տուն և որոշել վերցնել ոսկյա զարդերը և ներկայանալ ոստիկանություն, ինչը և կատարել է: Նշել է նաև, որ ոստիկանություն ներկայացրած զարդերը կազմում է իր հափշտակած զարդերի ընդամենը 10%-ը, որը •ողացած է եղել 2010 թվականի օ•ոստոսի 5-ին և չի հասցրել վաճառել, իսկ մնացածը վաճառել է. առաջին ան•ամ` հունիս ամսվա վերջին, ոսկյա զարդերը վաճառել է Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի հասցեում •ործող ոսկու շուկայի 2-րդ համարի խանութում, հետո հուլիս ամսվա կեսերին դրանից քիչ հեռու •տնվող մեկ այլ խանութում, ինչպես նաև հուլիս ամսվա սկզբներին, ինքը կրկին ինչ-որ քանակության զարդեր է վաճառել ՙՀայաստան՚ հանրախանութի 1-ին հարկի ոսկու շուկայում •տնվող մի տղամարդու, որը հուլիս ամսվա վերջերին, կրկին ՙՀայաստան՚ հանրախանութում իրենից •նել է Անահիտենց տանից •ողացված ոսկյա զարդերից: Այնուհետևմ, հստակեցնելով ցուցմունքը, նշել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 ան•ամ է •ողություն կատարել` առաջին ան•ամ 2010 թվականի հունիսի 6-ին, իսկ երկրորդ ան•ամ` օ•ոստոսի 5-ին: Իրեն մեղավոր է ճանաչում Ա. Գաբրիելյանենց տանից կատարված ոսկեղենների •ողությունների համար:
Բացի ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի ըստ էության խոստովանական ցուցմունքներից նրա կատարած հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալն իրենց տանը 2009 թվականին տեղադրել է անվտան•ության համակար• և քանի որ այն հաճախ խափանվել է հրավիրել են Մովսես Տաքսիլդարյանին դրանք վերացնելու համար: Ինքը և ամուսինը աշխատում են և Մովսեսի հետ հիմնականում շփվել են այդ ժամանակ տանը •տնված իր երեխաները և 72-ամյա մայրը: 2010թ-ի հունիսից մինչև օ•ոստոսի 5-ը Մովսեսը հաճախակի է այցելել իրենց տուն ու այդ ժամանակահատվածում իրենց ննջասենյակից •ողացել է ոսկյա զարդերը: Վերջին •ողությունից հետո վերադարձել է տուն և տեսել հատակին ընկած ամուսնու առաջին նվերը` արծաթյա ականջօղը, ինչը ցանկացել է դնել զարդերի տոպրակի մեջ և նկատել, որ ոսկյա զարդերով լի տոպրակը դատարկ է: Զան•ել է ամուսնուն և հայտնել կատարվածի մասին, իրենք անմիջապես կասկածել են Մովսեսին, քանի որ իրենց տանը մինչ այդ էլ վերջինիս տարօրինակ պահվածքի մասին խոսակցություններ եղել են: Զան•ահարել են Մովսեսի հորը, կանչել են նրան և պահանջել վերադարձնել •ողացվածը` խոստանալով չհայտնել ոստիկանություն: Սակայն Մովսեսը ժխտել է կատարվածը: Դրանից հետո իրենք հայտնել են ոստիկանություն, և հաջորդ օրը Մովսեսի հայրը վերադարձրել է •ողացվածի մի մասը: Ինքը ցուցմունքում նշել է •ողացված ոսկյա զարդերի ցուցակը` 43 կետով, որտեղ թվարկել է դրանք և նշել դրանց արժեքները: Իրեն են վերադարձվել •ողացված իրերի մի մասը` իր ցուցակի 1-ին համարի տակ նշված է մատանիով և ականջօղերով կոմպլեկտը, որն իր ամուսինը բերել է Լենին•րադից` երեխայի մեկ տարեկան դառնալու առիթով և հաստատ հիշում է, որ այն արժե 3.000 ԱՄՆ դոլար` 1.098.000 դրամ: Այդ կոմպլեկտից իրեն վերադարձվել է միայն մատանին, որը թիվ 30721010 եզրակացության թիվ 2 օբյեկտն է` •նահատված 42.000 դրամ, իսկ ոսկերչական խանութում այն դրված է եղել վաճառքի 72.000 դրամով: Իր ցուցակի 9-րդ համարը` ՙՔարերա՚ ֆիրմայի իսպանական մատանին, որն ինքը •նահատել է 2.000 դոլար, քանի որ հենց այդ •նով իրենք դա •նել են օդանավակայանից, նույն եզրակացության թիվ 5 օբյեկտն է, որը փորձա•ետը •նահատել է 85.500 դրամ: Իր ցուցակում 10-րդ համարի տակ նշված կոմպլեկտը, որը բաղկացած էր մատանուց, ականջօղերից և ՙբրոշկայից՚ ինքը •նահատել է 549.000 դրամ, որից 300.000 դրամը վերադարձվել է, իսկ 249.000 դրամ արժողությամբ մազակալը` ոչ: Մատանին և ականջօղերը համապատասխանում են նույն եզրակացության թիվ 1 և թիվ 10 օբյեկտներին` համապատասխանաբար •նահատված` 61.500 և 66.000 դրամ: Իր ցուցակի 13-րդ համարի տակ նշված անձրև ականջօղերը ինքը •նահատել է 219.600 դրամ, որը նույն եզրակացության թիվ 11 օբյեկտն է` •նահատված 231.500 դրամ: Հաջորդը ադամանդյա քարերով և զմրուխտի քարով մատանին է, որը իր ցուցակում նշված է 15-րդ համարի տակ` 549.000 դրամ արժողությամբ, համապատասխանում է նույն եզրակացության թիվ 3 օբյեկտին, որը •նահատվել է 106.500 դրամ: Հաջորդը ադամանդե քարերով մատանին է, նույն եզրակացության թիվ 4 օբյեկտը, որը փորձա•ետը •նահատել է 172.000 դրամ, իսկ ինքն իր ցուցակում նշել է 19-րդ համարի տակ և •նահատել է 366.000 դրամ: Եղել է ՙԱրցախ՚ մետաղադրամ, որը իրենց չի վերադարձվել: Հաջորդն իր ցուցակում 32-րդ համարի տակ նշված սպիտակ մար•արիտով կուլոնը և շղթան են, որոնք ինքը •նահատել է 109.800 դրամ, որը նույն եզրակացության թիվ 9 օբյեկտն է` •նահատված 87.000 դրամ: Իր ցուցակի 35-րդ համարի տակ նշված երեխայի կնունքի խաչից և շղթայից` ընդհանուր իր կողմից 183.000 դրամ •նահատված, վերադարձվել է միայն խաչը` իր •նահատմամբ 100.000 դրամ, իսկ փորձա•ետը •նահատել է 33.000 դրամ. այն նույն եզրակացության թիվ 7 օբյեկտն է: Իր ցուցակում 37-րդը նշված է Աստվածամոր պատկերով կուլոնը, որը նույն եզրակացության թիվ 8 օբյեկտն է: Ինքն այն •նահատել է 91.500 դրամ, իսկ փորձա•ետը` 57.000 դրամ: Իր ցուցակի 42-րդ համարի տակ նշել է ՙայլ՚, որի մեջ մտնում են նույն եզրակացության թիվ 6 օբյեկտը` ՙԱրքայից Արքա՚ հուշադրամը` •նահատված 94.000 դրամ, իսկ նույն համարի տակ նշվածից մատանին և մանկական շղթան չեն վերադարձվել: Իրեն են վերադարձվել նաև փորձա•ետի թիվ 28081004 եզրակացության մեջ նշված թիվ 2 օբյեկտը` 118.500 դրամ արժողությամբ մանյակը` թևնոցը, իր ցուցակի մեջ 2-րդ համարի տակ է: Իր ցուցակի նույն համարի տակ են •տնվում նաև նույն եզրակացության թիվ 13 օբյեկտը` 179.000 դրամ արժողությամբ օվալաձև կախազարդը և թիվ 12 օբյեկտը, որը փորձա•ետը •նահատել է 83.000 դրամ, որոնք կազմել են կոմպլեկտ (պարզապես փորձա•ետը դրանք •նահատելիս առանձնացրել է¤ և ըստ փորձա•ետի արժեցել են 380.500 դրամ, սակայն ինքը դրանք •նահատել է 366.000 դրամ: Հաջորդը սպիտակ և դեղին ոսկուց վզնոցն է, որը նշված է իր ցուցակի 8-րդ համարի տակ` •նահատված 256.200 դրամ, համապատասխանում է նույն եզրակացության թիվ 8 օբյեյկտին, որը փորձա•ետը •նահատել է 271.500 դրամ: Նույն եզրակացության թիվ 14 օբյեկտը, •նահատված 10.000 դրամ, իր ցուցակում նշված չէ: Նույն եզրակացության թիվ 15 օբյեկտն է` •նահատված 127.000 դրամ, համապատասխանում է իր ցուցակում նշված է 24-րդ համարին` •նահատված 109.800 դրամ: Իր ցուցակում 39-րդը նշված են երկու մանկական թևնոցներ, որոնք ինքը •նահատել է 36.600 դրամ, իսկ փորձա•ետը 51.500 դրամ. դրանք նույն եզրակացության թիվ 3 օբյեկտն են: Իր մոտ 43-րդ համարի տակ նշված է աղեղնավոր ոսկե հուշանվերը, որը նույն եզրակացության թիվ 17 օբյեկտն է, ինքը •նահատել է 90.000 դրամ, իսկ փերձա•ետը` 73.000 դրամ: Նույն եզրակացության թիվ 11 օբյեկտը` •նահատված 12.000 դրամ, թիվ 5 օբյեկտը` •նահատված 48.000 և 49.000 դրամ, ընդհանուր` 97.000 դրամ, թիվ 6 օբյեկտը` •նահատված 13.500 դրամ, թիվ 7 օբյեկտը` •նահատված 20.500 դրամ, թիվ 9 օբյեկտը ` •նահատված 12.500 դրամ, թիվ 10 օբյեկտը` •նահատված 10.000 դրամ համապատասխանում են իր ցուցակում 42 համարի տակ նշված զարդերին, որոնք ինքը ընդհանուր •նահատել է 183.000 դրամ: Հաջորդը Սուրբ Էջմիածին ոսկե դրամն է` ցուցակի մեջ 4-րդը, որի արժեքը ինքը նշել է 109.800 դրամ, այն փորձա•ետի նույն եզրակացության 16-րդ օբյեկտն է, որը •նահատվել է 87.500 դրամ: Նույն եզրակացության 1-ին օբյեկտը` •նահատված 128.000 դրամ համապատասխանում է իր ցուցակի 34 համարին, որն ինքը •նահատել է 146.000 դրամ: Սակայն այդ համարի տակ նշվածներից իրեն է վերադարձվել միայն վզնոցը` իր կողմից •նահատված 97.600 դրամ, իսկ իր կողմից 48.800 դրամ •նահատված թևնոցն իրեն չի վերադարձվել: Ըստ իր •նահատման` իրեն վերադարձվել է 4.150.000 դրամ արժողության զարդեր, իսկ փորձա•ետի •նահատմամբ վերադարձված զարդերի արժեքը կազմել է 2.349.000 դրամ: Իր և փորձա•ետի •նահատումների միջև եղած տարբերությունը բացատրում է նրանով, որ •րեթե բոլոր զարդերը •նված են դրսից, իսկ ինքը նշել է հենց այն •ները, որով դրանք •նվել են: Պնդեց, որ մյուս չհայտնաբերված ոսկյա զարդերի արժեքը համապատասխանում է իր կողմից նշված •ներին: Ամբաստանյալի հայրը իրենց ասել է, որ պատրաստ է հատուցելու վնասը, սակայն •ումար չունի: Իրենք էլ ընդառաջել են և պարտավորա•իր-պայմանա•իր է կնքվել, ըստ որի` սկսած հունվար ամսից նա պետք է ամսական 100.000 դրամ •ումար տար, սակայն որևէ •ումար չի փոխանցել: 8.352.400 դրամը չի վերադարձվել: Փորձա•ետի •նահատումների հետ համաձայն չէ, քանի որ նա հաշվել է այստեղի •ներով, իսկ ինքն այդ զարդերը •նել է արտասահմանից: Ոսկյա զարդերին վերաբերվող փաստաթղթերը Մովսեսը տարել է: Զարդերն եղել են տուփերով, սակայն վերադարձվել են առանց դրանց:
Վկա Վարուժան Բաբայանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Խորենացի փողոցի ոսկու շուկայում, անհատ ձեռներեց է: Ամբաստանյալին առաջին ան•ամ տեսել է ոսկու շուկայում ոսկի վաճառելիս, տուժողին չի ճանաչում: Հունիս ամսին ամբաստանյալը եկել է, ասել, որ վաճառքի ենթակա ոսկյա զարդեր ունի, ցույց է տվել, որոնք էլ շուկայական արժեքով ինքը •նահատել է 474.000 դրամ: Մովսեսն ասել է, որ ծնողները տեղյակ են, դուրս է եկել, խոսել հեռախոսով և վերադառնալով ասել է, որ իր ծնողները համաձայն են: Առաջարկել է իրեն ևս խոսել հեռախոսով, սակայն ինքը հավատացել է և չի խոսել: Այդ օրը ամբաստանյալի շորերը կեղտոտ են եղել և նա հայտնել է, որ վերանորո•ում են բնակարանը: Գնման ակտ են կազմել, վճարել է •ումարը: Մեկ-երկու շաբաթ հետո ամբաստանյալը նորից եկել է, իբր կրկին հեռախոսով խոսել է ծնողների հետ, որոնք իրենց համաձայնությունն են տվել: Այդ ան•ամ ինքը շուկայում չի եղել, իր աշխատողն է եղել, իսկ դրամարկղում ընդամենը 200.000 դրամ •ումար է եղել: Աշխատողին ասել է, որ եղած •ումարը տա, ինքը կ•ա և մնացած մասը կտա: 2-3 ժամ հետո ինքն է •նացել, հաշվել և ամբաստանյալին տվել է ամբողջ •ումարը` մոտ 490.000 դրամ, և նորից •նման ակտ են կազմել: Ոսկեղենի կազմում եղել են օղեր և մատանի, որոնք կոմպլեկտ են կազմել: Օղերը վաճառվել են, իսկ մատանին` ոչ: Կոմպլեկտի •ինը եղել է 95.000 դրամ, ընդ որում, մատանին կարժենար մոտ 35.000-40.000 դրամ: Ականջօղերը վերավաճառվել են առքի •նից մոտ 20% ավելի •նով: Զարդերի մեջ եղել է նաև հուշամեդալ 4,3 •րամ քաշով, որը չի ունեցել համապատասխան փաստաթուղթ և այն ևս վաճառվել է, սակայն որպես ջարդոն: Մնացած զարդերը իրենից վերցրել են:
Վկա Անժելա Մար•արյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Խորենացի փողոցի ուսկու շուկայում որպես վաճառողուհի: Ամբաստանյալն իր հաճախորդն է եղել, տուժողին չի ճանաչում: 2010 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին Մովսեսը երկու ան•ամ իրենց մոտ ոսկի է բերել և վաճառել: Առաջին ան•ամ ադամանդյա և ոսկյա զարդեր են եղել, որոնց դիմաց Վարուժանը վճարել է 475.000 դրամ, իսկ երկրորդ ան•ամ` մոտ 490.000 դրամ: Զարդերը ներկայացրել է որպես իրենց անձնականը, բացատրել է, որ վաճառում են տան վերանորո•ման համար: Զարդերը եղել են ամբողջական, այլ ոչ թե ջարդոնի տեսքով: Առքուվաճառքը •նման ակտով •րանցել են: Հետո են տեղեկացվել, որ ոսկին •ողացված է, իսկ այն եկել և բռնա•րավել են:
Վկա Էդուարդ Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ՙՀայաստան՚ հանրախանութի ոսկու շուկայում աշխատել է որպես վաճառող, իսկ այժմ արդեն անհատ ձեռներեց է հանդիսանում: Ամբաստանյալին ճանաչում է որպես հաճախորդ, տուժողին չի ճանաչում: Ամբաստանյալից երկու ան•ամ` հուլիսի 13-ին և 15-ին ոսկի է •նել, հետո իմացել է, որ այն •ողացված է: Առաջին ան•ամ` 2010թ. հուլիսի 13-ին •նել է 626.000 դրամ արժողության զարդեր, իսկ երկրորդ ան•ամ` հուլիսի 15-ին, 605.000 դրամ արժողության: Ոսկին •նահատվել է միջին շուկայական •նով: Այդ զարդերը վերավաճառել է յուրաքանչյուրը •նման արժեքից մոտ 50.000 դրամ ավելի •ումարով: Զարդերի մի մասը նորմալ վիճակում են եղել, իսկ որոշները` ծռված: Իր եկամուտը կազմել է 100.000 դրամ: Այն զարդերը, որոնք նորմալ տեսքի են եղել, ինքը •նել է համեմատաբար բարձր •նով, իսկ ծռվածները` ավելի ցածր •նով` որպես ջարդոն: Սակայն չի կարող ասել, թե ողջ •նվածից որ մասն է որպես զարդ եղել, որը` որպես ջարդոն: Ապրանքը իրացվել է երկրորդ-երրորդ օրը: Մինչև վարույթն իրականացնող մարմինների •ալը, ոսկեղենն արդեն վաճառված է եղել:
Վկա Ստեփան Տաքսիլդարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալն իր որդին է հանդիսանում: Մովսեսը ծառայել է բանակում 1 տարի 8 ամիս, որից հետո հիվանդացել է երիկամների հիվանդությամբ և ազատվել է ծառայությունից: Բանակից հետո աշխատել է որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող: Տուժողի հետ նորմալ հարաբերությունների մեջ է •տնվում: Երբ տուժողի ամուսինը` Արտակ Դավթյանը, զան•ահարել և հայտնել է որդու կատարած •ողության մասին, ինքը խոսել է որդու հետ, ով սկզբից ժխտել է կատարվածը, սակայն հետո հայտնել է, որ իր անձնական դարակում ոսկեղեն կա: Այդ օրը •նացել է տուժողի տուն, խոստացել է վնասը հատուցելու վերաբերյալ: Տուժողի ամուսինն ասել է, որ ոսկեղենի ընդհանուր •ումարը կազմում է 35.000 ԱՄՆ դոլար: Մոտ 15 կտոր ոսկի, որն իր կարծիքով կկազմեր 15.000 ԱՄՆ դոլար, վերցրել է որդու անձնական դարակից, տարել և հանձնել է քննիչ Խաչատրյանին: Հետա•այում իմացել է, որ որդին այլ ոսկիներ էլ է •ողացել, որոնցից մի մասը վաճառել է ոսկու շուկայում, իսկ մյուսը` մետրոյի մոտ: Երկու տեղն էլ •նացել է, փորձել ոսկեղենը հետ վերցնել, սակայն ոսկիներն արդեն վաճառված են եղել: Խոստանում է փոխհատուցել տուժողին պատճառված նյութական վնասը, ինչքան էլ որ լինի:
Վկա Ալբերտ Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Մ. Խորենացի 24 հասցեում •ործող ոսկու շուկայի 1-ին հարկում •տնվող ՙՎաղարշ և որդիներ՚ Ա/Ձ-ի տնօրենն է: Քաղաքացիներին վաճառում և նրանցից •նում է ոսկյա զարդեր: 2010թ. հուլիս ամսվա կեսերին իր մոտ է եկել մի երիտասարդ` Մովսես անունով և ասել, որ ունի 2 հատ ոսկյա ձեռնաշղթա, որոնք ուզում է վաճառել: Ոսկին զննել է, •նահատել և նրան տվել է 160.000 ՀՀ դրամ •ումար` նրա անձնա•րային տվյալները •րանցելով իր •րանցման տետրում: Մովսեսն իրեն ասել է, որ զարդերն իրենն են, ուղղակի տան վերանորո•ման համար •ումարը չի բավականացնում, դրա համար էլ ցանկանում է վաճառել դրանք: Դրանից հետո Մովսեսին այլևս չի տեսել, իսկ շղթաները վաճառել է •նելուց 2-3 օր հետո` որպես ջարդոն, •նման արժեքից մի փոքր ավելի •նով, քանի որ դրանք մեծ արժեք չէին ներկայացնում, ադամանդե քարեր չէին: Այդ շղթաներն իրենից •նել է մի արհեստավոր, ում չի ճանաչում:
Մովսես Տաքսիլդարյանի մեղայականով ներկայանալու մասին 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ի արձանա•րությամբ, ըստ որի նա հայտնել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի բնակարանից կատարել է ոսկյա զարդերի •ողություն:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանա•րությամբ, ըստ որի` մեղադրյալ Մ. Տաքսիլդարյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի 24 հասցեում •ործող ուսկու շուկայի 1-ին հարկում •տնվող կրպակը, որտեղ վաճառել է իր կողմից Ա. Գաբրիելյանի տանից •ողացված զարդերից և ստացել մոտ 162.000 ՀՀ դրամի չափ շահույթ:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րություններով, ըստ որոնց` տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը ճանաչել է Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից •ողացված իր ոսկյա զարդերի մի մասը:
Առ•րավում կատարելու մասին 2010 թվականի օ•ոստոսի 26-ի արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՙՎերդյան Շուշանիկ՚ ԱՁ-ից առ•րավվել է թվով 5 հատ դեղին •ույնի մետաղից մատանի, որոնցից 3-ը ադամանդանման քարերով, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից կախազարդ, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից ականջօղ, մեկ հատ սպիտակ •ույնի մետաղից շղթա իր կախազարդով, թվով 1 հատ դեղին և սպիտակ •ույնի մետաղից քարով խաչ, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից հուշամեդալ, թվով 2 թուղթ` •նման անդորրա•իր և պետռե•իստրի վկայական:
Մետաղա•իտական, հեմմոլո•իական և ապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 28081004 եզրակացությամբ, ըստ որի փորձաքննությանը ներկայացված թվով 17 /տասնյոթ/ օբյեկտների` զարդերի և իրերի ընդհանուր շուկայական արժեքը, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ի դրությամբ, կարող է կազմել 1.313.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար¤ դրամ:
Ապրանքա•իտական, մետաղա•իտական և հեմմոլո•իական փորձաքննության թիվ 30721010 եզրակացությամբ, ըստ որի փորձաքննությանը ներկայացված թվով 11 /տասնմեկ/ օբյեկտների` զարդերի ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ի դրությամբ, կարող էր կազմել 1.036.000 (մեկ միլիոն երեսունվեց հազար¤ դրամ:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող` ապրանքա•իտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերի առկայությամբ:
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, փորձա•ետի եզրակացությունները և •ործում առկա մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք հակասական չեն, մանրամասն են, հստակ, օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը երիտասարդ է և նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել իր կողմից կատարված •ողության մասին, ինչպես նաև վերադարձրել է •ողոնի` 1.313.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար¤ դրամ արժեքով մասը:
Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժող Անահիտ Գաբրեիլյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը •տնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանից հօ•ուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնա•անձել 8.352.400 /ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես հանցա•ործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի պահանջների համաձայն` հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը ենթակա է վերական•նման, իսկ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված` ապրանքա•իտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է թողնել տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի տնօրինությանը, քանի որ դրանք տուժողի տիրապետումից դուրս են եկել •ողության հետևանքով:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 5 /հին•/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց •ույքի բռնա•րավման:
Մովսես Տաքսիլդարյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ապրանքա•իտական փորձաքննություններրրի թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված զարդերը թողնել նրա տնօրինությանը:
Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել: Մովսես Տաքսիլդարյանից հօ•ուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնա•անձել 8.352.400 /ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0188/01/10
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 02-12-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0188 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14124210 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մովսես Տաքսիլդարյանը, հանդիսանալով Ցիտադել ընկերությունում անվտանգության համակարգերի տեղադրման աշխատակից, ձեռք է բերել Ա.Գաբրիելյանի վստահությունը, ժամանակ առ ժամանակ այցելել է տուն, ննջասենյակի պահարանից գողացել վերջինիս պատկանող ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ՝ պատճառելով 35.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 12.810.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մովսես |
| Ազգանուն | Տաքսիլդարյան |
| Հայրանուն | Ստեփանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | միջն.կրթ.,չամուսնացած,չի աշխատում |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 3 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 02-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 03-12-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 03-12-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 03-12-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-12-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Շահազիզյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մովսես |
| Ազգանուն | Տաքսիլդարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Սաֆարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անահիտ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Փոփոխության հիմքը | Այլ դատարանի դատավորի նշանակում |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 11-01-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 13-01-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-01-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-01-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մովսես |
| Ազգանուն | Տաքսիլդարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Սաֆարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անահիտ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 06-04-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մովսես |
| Ազգանուն | Տաքսիլդարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 06-04-2011 |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ 0188/01/10 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 06.04.2011թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանըª նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի, քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի, մասնակցությամբ մեղադրող` Արմեն Շահազիզյանի, պաշտպան` Ռաֆիկ Սաֆարյանի, տուժող` Անահիտ Գաբրիելյանի, տուժողի ներկայացուցիչ` Գեղամ Հակոբյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ծնված 03.09.1988թ.-ին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին` ոչ ոք, աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող •լխավոր մասնա•ետ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվել է ք. Երևան, Սունդուկյան փողոց, 18 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, կալանքի տակ է 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ից, 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14124210 քրեական •ործը: 2010 թվականի նոյեմբերի 18-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին հանդիսանալով ՙՑիտադել՚ ընկերությունում անվտան•ության համակար•երի տեղադրման աշխատակից, Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը անվտան•ության համակար•եր է տեղադրել և ձեռք բերելով տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը, ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն, 2010 թվականի հունիսի 06-ից մինչև 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ը տան ննջասենյակի պահարանից •ողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ` պատճառելով 35.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 12.810.000 ՀՀ դրամի •ույքային վնաս՚: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին թիվ 14124210 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատաքննությամբ և •ործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը հաստատված համարեց հետևյալը. Մովսես Տաքսիլդարյանն աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում, որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող: 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին անվտան•ության համակար•եր է տեղադրել Անահիտ Գաբրիելյանի Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը: Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն և ձեռք բերել տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը: 2010 թվականի ամռանը անվտան•ության համակար•ի վերանորո•ման աշխատանքներ կատարելու ընթացքում այցելել է Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տուն: Հերթական այցելության ժամանակ` 2010 թվականի հունիսի 06-ին տան ննջասենյակից •ողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 11.385.700 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ, որոնք իրացրել է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով զբաղվող տարբեր քաղաքացիների: Այնուհետև, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տուն հերթական այցելության ժամանակ կրկին ան•ամ տան ննջասենյակի պահարանից հափշտակել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 1.313.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ: Նույն օրը Մովսես Տաքսիլդարյանը տեղեկացել է, որ ոսկյա իրերի •ողության մեջ Անահիտ Գաբրիելյանը և նրա ամուսինը կասկածում են իրեն, ինչից ելնելով էլ հաջորդ օրն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիի բաժին` միաժամանակ ներկայացնելով 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տանից հափշտակած ոսկյա իրերը: Նախաքննության ընթացքում առ•րավվել և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ են հանձնվել Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից իրացված ոսկյա իրերի մի մասը, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 1.036.000 ՀՀ դրամ: Առաջադրված մեղադրանքում Մովսես Տաքսիլդարյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս Մ. Տաքսիլդարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է ՙՑիտադել՚ ընկերությունում որպես ռադիոէլեկտրիկ, տեղադրել է անվտան•ության համակար•եր: 2009 թվականի ամռանն իրենց ընկերությունը պատվեր է ստացել Երևան քաղաքի Այ•եձոր 66/2 տանը անվտան•ության համակար• տեղադրելու համար: Ինքը, վերցնելով անհրաժեշտ պարա•աները, մեկնել է նշված հասցե, որը հանդիսացել է Արտակ Դավթյանի և Անահիտ Գաբրիելյանի տունը: Պատվերի համաձայն տեղադրել է անվտան•ության համակար•ն ու այդ ընթացքում ծանոթացել նրանց ընտանիքի բոլոր անդամների հետ: Դրանից մոտ 4 ամիս անց իրեն զան•ահարել է Արտակը և ասել, որ անվտան•ության համակար•ի խափանում կա, և ինքը ներկայացել ու վերացրել է առաջացած խափանումը: 2010 թվականի հուլիսի 1-ից 5-ն ընկած ժամանակահատվածում իրեն զան•ահարել է Արտակի կինը` Անահիտը և ասել, որ մուտքի դռան հեռակառավարման սարքի հետ կապված խնդիր կա և ինքը •նացել է նրանց տուն: Նկատել է, որ այդ սարքին ավելացնելու դետալ կա: Խոստացել է հաջորդ օրը ներկայանալ և տեղադրել այն, ինչը և կատարել է: Այդ ընթացքում բարձրացել է նաև տան երկրորդ հարկ և նկատել ,որ ննջասենյակում քայլում է Անահիտենց փոքր դուստրը, որի ձեռքին եղել է կապույտ •ույնի կտորանման մի տուփ, ինչը վերջինս բացել և փակել է: Նկատել է, որ տուփում առկա է ոսկենման իր: Երեխան տուփը թողել է •ետնին ու հեռացել սենյակից: Տեսնելով, որ մոտակայքում ոչ ոք չկա վերցրել է տուփը, բացել այն և տեսել, որ նրանում կան ոսկենման զարդեր ու դրանք հափշտակելու նպատակով դրել է իր պայուսակի մեջ և ավարտելով •ործերը հեռացել է: Մոտ 15 օր հետո կրկին զան•ահարել է Անահիտը և ասել, որ դռան փականը լավ չի աշխատում: Կրկին •նացել է նրանց տուն և հայտնաբերել, որ դռան փականը խափանված է, վերացրել է այն, սակայն դրան հաջորդող երկու օրվա ընթացքում Անահիտը զան•ահարել և հայտնել է նույն խափանման մասին: Կրկին •նացել է նրանց տուն և աշխատել խափանումը վերացնելու ուղղությամբ: Այնուհետև ստու•ել է 1-4 հարկերում •տնվող դամաֆոնների աշխատանքը: 2-րդ հարկում •տնվելու ժամանակ աղջիկներից մեկին խնդրել է իջնել և ստու•ել դռան փականը, իսկ մյուս երեխան հետևել է քույրիկին, այդ ընթացքում ինքը, օ•տվելով ստեղծված առիթից, մտել է Անահիտենց ննջասենյակ և բացել պահարանի դռներն ու դարակները: Տեսել է կարմիր տոպրակի մեջ •տնվող զարդատուփերը, ստու•ել է, որ նրանցում առկա են ոսկենման իրեր, առանց հաշվելու վերցրել է դրանք և հեռացել: Ժամը 19:00-ի սահմաններում զան•ահարել է հայրը` Ստեփան Տաքսիլդարյանը, և կանչել տուն, որտեղ իրեն ասել է, որ մինչև երեկո բերի և տա Այ•եձորի Արտակենց տանից •ողացված ոսկե իրերը: Սկզբում հերքել է, այնուհետև •նացել է Անահիտենց տուն, որտեղ կրկին ասել է, որ ինքը •ողություն չի կատարել, սակայն Արտակը նշել է, որ մինչև երեկո ժամանակ է տալիս ոսկյա զարդերը ետ բերելու համար: Գնացել է տուն և որոշել վերցնել ոսկյա զարդերը և ներկայանալ ոստիկանություն, ինչը և կատարել է: Նշել է նաև, որ ոստիկանություն ներկայացրած զարդերը կազմում է իր հափշտակած զարդերի ընդամենը 10%-ը, որը •ողացած է եղել 2010 թվականի օ•ոստոսի 5-ին և չի հասցրել վաճառել, իսկ մնացածը վաճառել է. առաջին ան•ամ` հունիս ամսվա վերջին, ոսկյա զարդերը վաճառել է Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի հասցեում •ործող ոսկու շուկայի 2-րդ համարի խանութում, հետո հուլիս ամսվա կեսերին դրանից քիչ հեռու •տնվող մեկ այլ խանութում, ինչպես նաև հուլիս ամսվա սկզբներին, ինքը կրկին ինչ-որ քանակության զարդեր է վաճառել ՙՀայաստան՚ հանրախանութի 1-ին հարկի ոսկու շուկայում •տնվող մի տղամարդու, որը հուլիս ամսվա վերջերին, կրկին ՙՀայաստան՚ հանրախանութում իրենից •նել է Անահիտենց տանից •ողացված ոսկյա զարդերից: Այնուհետևմ, հստակեցնելով ցուցմունքը, նշել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 ան•ամ է •ողություն կատարել` առաջին ան•ամ 2010 թվականի հունիսի 6-ին, իսկ երկրորդ ան•ամ` օ•ոստոսի 5-ին: Իրեն մեղավոր է ճանաչում Ա. Գաբրիելյանենց տանից կատարված ոսկեղենների •ողությունների համար: Բացի ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի ըստ էության խոստովանական ցուցմունքներից նրա կատարած հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալն իրենց տանը 2009 թվականին տեղադրել է անվտան•ության համակար• և քանի որ այն հաճախ խափանվել է հրավիրել են Մովսես Տաքսիլդարյանին դրանք վերացնելու համար: Ինքը և ամուսինը աշխատում են և Մովսեսի հետ հիմնականում շփվել են այդ ժամանակ տանը •տնված իր երեխաները և 72-ամյա մայրը: 2010թ-ի հունիսից մինչև օ•ոստոսի 5-ը Մովսեսը հաճախակի է այցելել իրենց տուն ու այդ ժամանակահատվածում իրենց ննջասենյակից •ողացել է ոսկյա զարդերը: Վերջին •ողությունից հետո վերադարձել է տուն և տեսել հատակին ընկած ամուսնու առաջին նվերը` արծաթյա ականջօղը, ինչը ցանկացել է դնել զարդերի տոպրակի մեջ և նկատել, որ ոսկյա զարդերով լի տոպրակը դատարկ է: Զան•ել է ամուսնուն և հայտնել կատարվածի մասին, իրենք անմիջապես կասկածել են Մովսեսին, քանի որ իրենց տանը մինչ այդ էլ վերջինիս տարօրինակ պահվածքի մասին խոսակցություններ եղել են: Զան•ահարել են Մովսեսի հորը, կանչել են նրան և պահանջել վերադարձնել •ողացվածը` խոստանալով չհայտնել ոստիկանություն: Սակայն Մովսեսը ժխտել է կատարվածը: Դրանից հետո իրենք հայտնել են ոստիկանություն, և հաջորդ օրը Մովսեսի հայրը վերադարձրել է •ողացվածի մի մասը: Ինքը ցուցմունքում նշել է •ողացված ոսկյա զարդերի ցուցակը` 43 կետով, որտեղ թվարկել է դրանք և նշել դրանց արժեքները: Իրեն են վերադարձվել •ողացված իրերի մի մասը` իր ցուցակի 1-ին համարի տակ նշված է մատանիով և ականջօղերով կոմպլեկտը, որն իր ամուսինը բերել է Լենին•րադից` երեխայի մեկ տարեկան դառնալու առիթով և հաստատ հիշում է, որ այն արժե 3.000 ԱՄՆ դոլար` 1.098.000 դրամ: Այդ կոմպլեկտից իրեն վերադարձվել է միայն մատանին, որը թիվ 30721010 եզրակացության թիվ 2 օբյեկտն է` •նահատված 42.000 դրամ, իսկ ոսկերչական խանութում այն դրված է եղել վաճառքի 72.000 դրամով: Իր ցուցակի 9-րդ համարը` ՙՔարերա՚ ֆիրմայի իսպանական մատանին, որն ինքը •նահատել է 2.000 դոլար, քանի որ հենց այդ •նով իրենք դա •նել են օդանավակայանից, նույն եզրակացության թիվ 5 օբյեկտն է, որը փորձա•ետը •նահատել է 85.500 դրամ: Իր ցուցակում 10-րդ համարի տակ նշված կոմպլեկտը, որը բաղկացած էր մատանուց, ականջօղերից և ՙբրոշկայից՚ ինքը •նահատել է 549.000 դրամ, որից 300.000 դրամը վերադարձվել է, իսկ 249.000 դրամ արժողությամբ մազակալը` ոչ: Մատանին և ականջօղերը համապատասխանում են նույն եզրակացության թիվ 1 և թիվ 10 օբյեկտներին` համապատասխանաբար •նահատված` 61.500 և 66.000 դրամ: Իր ցուցակի 13-րդ համարի տակ նշված անձրև ականջօղերը ինքը •նահատել է 219.600 դրամ, որը նույն եզրակացության թիվ 11 օբյեկտն է` •նահատված 231.500 դրամ: Հաջորդը ադամանդյա քարերով և զմրուխտի քարով մատանին է, որը իր ցուցակում նշված է 15-րդ համարի տակ` 549.000 դրամ արժողությամբ, համապատասխանում է նույն եզրակացության թիվ 3 օբյեկտին, որը •նահատվել է 106.500 դրամ: Հաջորդը ադամանդե քարերով մատանին է, նույն եզրակացության թիվ 4 օբյեկտը, որը փորձա•ետը •նահատել է 172.000 դրամ, իսկ ինքն իր ցուցակում նշել է 19-րդ համարի տակ և •նահատել է 366.000 դրամ: Եղել է ՙԱրցախ՚ մետաղադրամ, որը իրենց չի վերադարձվել: Հաջորդն իր ցուցակում 32-րդ համարի տակ նշված սպիտակ մար•արիտով կուլոնը և շղթան են, որոնք ինքը •նահատել է 109.800 դրամ, որը նույն եզրակացության թիվ 9 օբյեկտն է` •նահատված 87.000 դրամ: Իր ցուցակի 35-րդ համարի տակ նշված երեխայի կնունքի խաչից և շղթայից` ընդհանուր իր կողմից 183.000 դրամ •նահատված, վերադարձվել է միայն խաչը` իր •նահատմամբ 100.000 դրամ, իսկ փորձա•ետը •նահատել է 33.000 դրամ. այն նույն եզրակացության թիվ 7 օբյեկտն է: Իր ցուցակում 37-րդը նշված է Աստվածամոր պատկերով կուլոնը, որը նույն եզրակացության թիվ 8 օբյեկտն է: Ինքն այն •նահատել է 91.500 դրամ, իսկ փորձա•ետը` 57.000 դրամ: Իր ցուցակի 42-րդ համարի տակ նշել է ՙայլ՚, որի մեջ մտնում են նույն եզրակացության թիվ 6 օբյեկտը` ՙԱրքայից Արքա՚ հուշադրամը` •նահատված 94.000 դրամ, իսկ նույն համարի տակ նշվածից մատանին և մանկական շղթան չեն վերադարձվել: Իրեն են վերադարձվել նաև փորձա•ետի թիվ 28081004 եզրակացության մեջ նշված թիվ 2 օբյեկտը` 118.500 դրամ արժողությամբ մանյակը` թևնոցը, իր ցուցակի մեջ 2-րդ համարի տակ է: Իր ցուցակի նույն համարի տակ են •տնվում նաև նույն եզրակացության թիվ 13 օբյեկտը` 179.000 դրամ արժողությամբ օվալաձև կախազարդը և թիվ 12 օբյեկտը, որը փորձա•ետը •նահատել է 83.000 դրամ, որոնք կազմել են կոմպլեկտ (պարզապես փորձա•ետը դրանք •նահատելիս առանձնացրել է¤ և ըստ փորձա•ետի արժեցել են 380.500 դրամ, սակայն ինքը դրանք •նահատել է 366.000 դրամ: Հաջորդը սպիտակ և դեղին ոսկուց վզնոցն է, որը նշված է իր ցուցակի 8-րդ համարի տակ` •նահատված 256.200 դրամ, համապատասխանում է նույն եզրակացության թիվ 8 օբյեյկտին, որը փորձա•ետը •նահատել է 271.500 դրամ: Նույն եզրակացության թիվ 14 օբյեկտը, •նահատված 10.000 դրամ, իր ցուցակում նշված չէ: Նույն եզրակացության թիվ 15 օբյեկտն է` •նահատված 127.000 դրամ, համապատասխանում է իր ցուցակում նշված է 24-րդ համարին` •նահատված 109.800 դրամ: Իր ցուցակում 39-րդը նշված են երկու մանկական թևնոցներ, որոնք ինքը •նահատել է 36.600 դրամ, իսկ փորձա•ետը 51.500 դրամ. դրանք նույն եզրակացության թիվ 3 օբյեկտն են: Իր մոտ 43-րդ համարի տակ նշված է աղեղնավոր ոսկե հուշանվերը, որը նույն եզրակացության թիվ 17 օբյեկտն է, ինքը •նահատել է 90.000 դրամ, իսկ փերձա•ետը` 73.000 դրամ: Նույն եզրակացության թիվ 11 օբյեկտը` •նահատված 12.000 դրամ, թիվ 5 օբյեկտը` •նահատված 48.000 և 49.000 դրամ, ընդհանուր` 97.000 դրամ, թիվ 6 օբյեկտը` •նահատված 13.500 դրամ, թիվ 7 օբյեկտը` •նահատված 20.500 դրամ, թիվ 9 օբյեկտը ` •նահատված 12.500 դրամ, թիվ 10 օբյեկտը` •նահատված 10.000 դրամ համապատասխանում են իր ցուցակում 42 համարի տակ նշված զարդերին, որոնք ինքը ընդհանուր •նահատել է 183.000 դրամ: Հաջորդը Սուրբ Էջմիածին ոսկե դրամն է` ցուցակի մեջ 4-րդը, որի արժեքը ինքը նշել է 109.800 դրամ, այն փորձա•ետի նույն եզրակացության 16-րդ օբյեկտն է, որը •նահատվել է 87.500 դրամ: Նույն եզրակացության 1-ին օբյեկտը` •նահատված 128.000 դրամ համապատասխանում է իր ցուցակի 34 համարին, որն ինքը •նահատել է 146.000 դրամ: Սակայն այդ համարի տակ նշվածներից իրեն է վերադարձվել միայն վզնոցը` իր կողմից •նահատված 97.600 դրամ, իսկ իր կողմից 48.800 դրամ •նահատված թևնոցն իրեն չի վերադարձվել: Ըստ իր •նահատման` իրեն վերադարձվել է 4.150.000 դրամ արժողության զարդեր, իսկ փորձա•ետի •նահատմամբ վերադարձված զարդերի արժեքը կազմել է 2.349.000 դրամ: Իր և փորձա•ետի •նահատումների միջև եղած տարբերությունը բացատրում է նրանով, որ •րեթե բոլոր զարդերը •նված են դրսից, իսկ ինքը նշել է հենց այն •ները, որով դրանք •նվել են: Պնդեց, որ մյուս չհայտնաբերված ոսկյա զարդերի արժեքը համապատասխանում է իր կողմից նշված •ներին: Ամբաստանյալի հայրը իրենց ասել է, որ պատրաստ է հատուցելու վնասը, սակայն •ումար չունի: Իրենք էլ ընդառաջել են և պարտավորա•իր-պայմանա•իր է կնքվել, ըստ որի` սկսած հունվար ամսից նա պետք է ամսական 100.000 դրամ •ումար տար, սակայն որևէ •ումար չի փոխանցել: 8.352.400 դրամը չի վերադարձվել: Փորձա•ետի •նահատումների հետ համաձայն չէ, քանի որ նա հաշվել է այստեղի •ներով, իսկ ինքն այդ զարդերը •նել է արտասահմանից: Ոսկյա զարդերին վերաբերվող փաստաթղթերը Մովսեսը տարել է: Զարդերն եղել են տուփերով, սակայն վերադարձվել են առանց դրանց: Վկա Վարուժան Բաբայանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Խորենացի փողոցի ոսկու շուկայում, անհատ ձեռներեց է: Ամբաստանյալին առաջին ան•ամ տեսել է ոսկու շուկայում ոսկի վաճառելիս, տուժողին չի ճանաչում: Հունիս ամսին ամբաստանյալը եկել է, ասել, որ վաճառքի ենթակա ոսկյա զարդեր ունի, ցույց է տվել, որոնք էլ շուկայական արժեքով ինքը •նահատել է 474.000 դրամ: Մովսեսն ասել է, որ ծնողները տեղյակ են, դուրս է եկել, խոսել հեռախոսով և վերադառնալով ասել է, որ իր ծնողները համաձայն են: Առաջարկել է իրեն ևս խոսել հեռախոսով, սակայն ինքը հավատացել է և չի խոսել: Այդ օրը ամբաստանյալի շորերը կեղտոտ են եղել և նա հայտնել է, որ վերանորո•ում են բնակարանը: Գնման ակտ են կազմել, վճարել է •ումարը: Մեկ-երկու շաբաթ հետո ամբաստանյալը նորից եկել է, իբր կրկին հեռախոսով խոսել է ծնողների հետ, որոնք իրենց համաձայնությունն են տվել: Այդ ան•ամ ինքը շուկայում չի եղել, իր աշխատողն է եղել, իսկ դրամարկղում ընդամենը 200.000 դրամ •ումար է եղել: Աշխատողին ասել է, որ եղած •ումարը տա, ինքը կ•ա և մնացած մասը կտա: 2-3 ժամ հետո ինքն է •նացել, հաշվել և ամբաստանյալին տվել է ամբողջ •ումարը` մոտ 490.000 դրամ, և նորից •նման ակտ են կազմել: Ոսկեղենի կազմում եղել են օղեր և մատանի, որոնք կոմպլեկտ են կազմել: Օղերը վաճառվել են, իսկ մատանին` ոչ: Կոմպլեկտի •ինը եղել է 95.000 դրամ, ընդ որում, մատանին կարժենար մոտ 35.000-40.000 դրամ: Ականջօղերը վերավաճառվել են առքի •նից մոտ 20% ավելի •նով: Զարդերի մեջ եղել է նաև հուշամեդալ 4,3 •րամ քաշով, որը չի ունեցել համապատասխան փաստաթուղթ և այն ևս վաճառվել է, սակայն որպես ջարդոն: Մնացած զարդերը իրենից վերցրել են: Վկա Անժելա Մար•արյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Խորենացի փողոցի ուսկու շուկայում որպես վաճառողուհի: Ամբաստանյալն իր հաճախորդն է եղել, տուժողին չի ճանաչում: 2010 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին Մովսեսը երկու ան•ամ իրենց մոտ ոսկի է բերել և վաճառել: Առաջին ան•ամ ադամանդյա և ոսկյա զարդեր են եղել, որոնց դիմաց Վարուժանը վճարել է 475.000 դրամ, իսկ երկրորդ ան•ամ` մոտ 490.000 դրամ: Զարդերը ներկայացրել է որպես իրենց անձնականը, բացատրել է, որ վաճառում են տան վերանորո•ման համար: Զարդերը եղել են ամբողջական, այլ ոչ թե ջարդոնի տեսքով: Առքուվաճառքը •նման ակտով •րանցել են: Հետո են տեղեկացվել, որ ոսկին •ողացված է, իսկ այն եկել և բռնա•րավել են: Վկա Էդուարդ Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ՙՀայաստան՚ հանրախանութի ոսկու շուկայում աշխատել է որպես վաճառող, իսկ այժմ արդեն անհատ ձեռներեց է հանդիսանում: Ամբաստանյալին ճանաչում է որպես հաճախորդ, տուժողին չի ճանաչում: Ամբաստանյալից երկու ան•ամ` հուլիսի 13-ին և 15-ին ոսկի է •նել, հետո իմացել է, որ այն •ողացված է: Առաջին ան•ամ` 2010թ. հուլիսի 13-ին •նել է 626.000 դրամ արժողության զարդեր, իսկ երկրորդ ան•ամ` հուլիսի 15-ին, 605.000 դրամ արժողության: Ոսկին •նահատվել է միջին շուկայական •նով: Այդ զարդերը վերավաճառել է յուրաքանչյուրը •նման արժեքից մոտ 50.000 դրամ ավելի •ումարով: Զարդերի մի մասը նորմալ վիճակում են եղել, իսկ որոշները` ծռված: Իր եկամուտը կազմել է 100.000 դրամ: Այն զարդերը, որոնք նորմալ տեսքի են եղել, ինքը •նել է համեմատաբար բարձր •նով, իսկ ծռվածները` ավելի ցածր •նով` որպես ջարդոն: Սակայն չի կարող ասել, թե ողջ •նվածից որ մասն է որպես զարդ եղել, որը` որպես ջարդոն: Ապրանքը իրացվել է երկրորդ-երրորդ օրը: Մինչև վարույթն իրականացնող մարմինների •ալը, ոսկեղենն արդեն վաճառված է եղել: Վկա Ստեփան Տաքսիլդարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալն իր որդին է հանդիսանում: Մովսեսը ծառայել է բանակում 1 տարի 8 ամիս, որից հետո հիվանդացել է երիկամների հիվանդությամբ և ազատվել է ծառայությունից: Բանակից հետո աշխատել է որպես անվտան•ության համակար•եր տեղադրող: Տուժողի հետ նորմալ հարաբերությունների մեջ է •տնվում: Երբ տուժողի ամուսինը` Արտակ Դավթյանը, զան•ահարել և հայտնել է որդու կատարած •ողության մասին, ինքը խոսել է որդու հետ, ով սկզբից ժխտել է կատարվածը, սակայն հետո հայտնել է, որ իր անձնական դարակում ոսկեղեն կա: Այդ օրը •նացել է տուժողի տուն, խոստացել է վնասը հատուցելու վերաբերյալ: Տուժողի ամուսինն ասել է, որ ոսկեղենի ընդհանուր •ումարը կազմում է 35.000 ԱՄՆ դոլար: Մոտ 15 կտոր ոսկի, որն իր կարծիքով կկազմեր 15.000 ԱՄՆ դոլար, վերցրել է որդու անձնական դարակից, տարել և հանձնել է քննիչ Խաչատրյանին: Հետա•այում իմացել է, որ որդին այլ ոսկիներ էլ է •ողացել, որոնցից մի մասը վաճառել է ոսկու շուկայում, իսկ մյուսը` մետրոյի մոտ: Երկու տեղն էլ •նացել է, փորձել ոսկեղենը հետ վերցնել, սակայն ոսկիներն արդեն վաճառված են եղել: Խոստանում է փոխհատուցել տուժողին պատճառված նյութական վնասը, ինչքան էլ որ լինի: Վկա Ալբերտ Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Մ. Խորենացի 24 հասցեում •ործող ոսկու շուկայի 1-ին հարկում •տնվող ՙՎաղարշ և որդիներ՚ Ա/Ձ-ի տնօրենն է: Քաղաքացիներին վաճառում և նրանցից •նում է ոսկյա զարդեր: 2010թ. հուլիս ամսվա կեսերին իր մոտ է եկել մի երիտասարդ` Մովսես անունով և ասել, որ ունի 2 հատ ոսկյա ձեռնաշղթա, որոնք ուզում է վաճառել: Ոսկին զննել է, •նահատել և նրան տվել է 160.000 ՀՀ դրամ •ումար` նրա անձնա•րային տվյալները •րանցելով իր •րանցման տետրում: Մովսեսն իրեն ասել է, որ զարդերն իրենն են, ուղղակի տան վերանորո•ման համար •ումարը չի բավականացնում, դրա համար էլ ցանկանում է վաճառել դրանք: Դրանից հետո Մովսեսին այլևս չի տեսել, իսկ շղթաները վաճառել է •նելուց 2-3 օր հետո` որպես ջարդոն, •նման արժեքից մի փոքր ավելի •նով, քանի որ դրանք մեծ արժեք չէին ներկայացնում, ադամանդե քարեր չէին: Այդ շղթաներն իրենից •նել է մի արհեստավոր, ում չի ճանաչում: Մովսես Տաքսիլդարյանի մեղայականով ներկայանալու մասին 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ի արձանա•րությամբ, ըստ որի նա հայտնել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի բնակարանից կատարել է ոսկյա զարդերի •ողություն: Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանա•րությամբ, ըստ որի` մեղադրյալ Մ. Տաքսիլդարյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի 24 հասցեում •ործող ուսկու շուկայի 1-ին հարկում •տնվող կրպակը, որտեղ վաճառել է իր կողմից Ա. Գաբրիելյանի տանից •ողացված զարդերից և ստացել մոտ 162.000 ՀՀ դրամի չափ շահույթ: Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րություններով, ըստ որոնց` տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը ճանաչել է Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից •ողացված իր ոսկյա զարդերի մի մասը: Առ•րավում կատարելու մասին 2010 թվականի օ•ոստոսի 26-ի արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՙՎերդյան Շուշանիկ՚ ԱՁ-ից առ•րավվել է թվով 5 հատ դեղին •ույնի մետաղից մատանի, որոնցից 3-ը ադամանդանման քարերով, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից կախազարդ, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից ականջօղ, մեկ հատ սպիտակ •ույնի մետաղից շղթա իր կախազարդով, թվով 1 հատ դեղին և սպիտակ •ույնի մետաղից քարով խաչ, թվով 2 հատ դեղին •ույնի մետաղից հուշամեդալ, թվով 2 թուղթ` •նման անդորրա•իր և պետռե•իստրի վկայական: Մետաղա•իտական, հեմմոլո•իական և ապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 28081004 եզրակացությամբ, ըստ որի փորձաքննությանը ներկայացված թվով 17 /տասնյոթ/ օբյեկտների` զարդերի և իրերի ընդհանուր շուկայական արժեքը, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ի դրությամբ, կարող է կազմել 1.313.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար¤ դրամ: Ապրանքա•իտական, մետաղա•իտական և հեմմոլո•իական փորձաքննության թիվ 30721010 եզրակացությամբ, ըստ որի փորձաքննությանը ներկայացված թվով 11 /տասնմեկ/ օբյեկտների` զարդերի ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը, 2010 թվականի օ•ոստոսի 05-ի դրությամբ, կարող էր կազմել 1.036.000 (մեկ միլիոն երեսունվեց հազար¤ դրամ: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող` ապրանքա•իտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերի առկայությամբ: Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, փորձա•ետի եզրակացությունները և •ործում առկա մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք հակասական չեն, մանրամասն են, հստակ, օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը երիտասարդ է և նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել: Որպես ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել իր կողմից կատարված •ողության մասին, ինչպես նաև վերադարձրել է •ողոնի` 1.313.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար¤ դրամ արժեքով մասը: Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան: Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով տուժող Անահիտ Գաբրեիլյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը •տնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանից հօ•ուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնա•անձել 8.352.400 /ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ որպես հանցա•ործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի պահանջների համաձայն` հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը ենթակա է վերական•նման, իսկ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված` ապրանքա•իտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է թողնել տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի տնօրինությանը, քանի որ դրանք տուժողի տիրապետումից դուրս են եկել •ողության հետևանքով: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 5 /հին•/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց •ույքի բռնա•րավման: Մովսես Տաքսիլդարյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի օ•ոստոսի 6-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ապրանքա•իտական փորձաքննություններրրի թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված զարդերը թողնել նրա տնօրինությանը: Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել: Մովսես Տաքսիլդարյանից հօ•ուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնա•անձել 8.352.400 /ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-04-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 308,201 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 308,201 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 10-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 509 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-5056/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 16-05-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Մ-10075/11 2 հատոր |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 18-10-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 308, 307 |
| Այլ նշումներ | Մովսես Տաքսիլդարյաի AK 0396656 սերիայի անձնագիրն ուղարկվել է ՀՀ ԱՆ <Նուբարաշեն> ՔԿՀ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 03-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 108,307 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0188/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 28-04-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-04-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Սաֆարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Մովսես Տաքսիլդարյան Բեկանել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի /ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով - 5 տարի 6 ամիս ազ.` առանց գույքի բռնագրավման , Մ.Տաքսիլդարյանից հօգուտ տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի բռնագանձվել է 8.352.400 ՀՀ դրամ / վերաբերյալ 06.04.2011թ. դատավճիռը , Մովսես Տաքսիլդարյանի արարքը ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով վերաորակել ՀՀ քր.օր-ի 177 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և սահմանել մեղմ պատիժ : Կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. իր նկատմամբ պատիժը պայմանականորեեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան : Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված նյութական վնասի չափը ընդունել 3.742.000 ՀՀ դրամ , որից չվերականգնված մասով քաղ.հայցը բավարարել 1.393.000 ՀՀ դրամի չափով , վերադարձնելով տրված պարտավորագիրը |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 03-05-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 16-05-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Մ.Տաքսիլդարյանի անձնագիրը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-05-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 31-05-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 17-05-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-06-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 31-05-2011 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-06-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 14-06-2011 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-07-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 23-06-2011 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-07-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 09-07-2011 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-07-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Մովսես |
| Ազգանուն | Տաքսիլդարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Այլ նշումներ | Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի նկատմամբ կիրառվել է <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը` պատժաչափի չկրած մասը կրճատվել` մեկ քառորդով: |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԱՔԴ/0188/01/10 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 13 հուլիսի 2011թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ռ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Ռ. ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Գ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքը` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14124210 քրեական գործը` ոմն Մովսեսի կողմից առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու փաստի առթիվ: Նույն օրը Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը ձերբակալվել է: 2010 թվականի օգոստոսի 09-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 09-ի որոշմամբ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք` 2/երկու/ ամիս ժամանակով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի օգոստոսի 06-ից: 2011 թվականի նոյեմբերի 18-ին Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճռով ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 5/հինգ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Մովսես Տաքսիլդարյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի օգոստոսի 06-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ապրանքագիտական փորձաքննություններրրի թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ հանձնված զարդերը թողնել նրա տնօրինությանը: Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է: Մովսես Տաքսիլդարյանից հօգուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնագանձվել է 8.352.400/ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ: Դատավճռի դեմ 2011 թվականի ապրիլի 28-ին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը: Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2011 թվականի մայիսի 16-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ստացվել տուժող Անահիտ Գաբրիելյանից: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Ամբաստանյալ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանը դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար: Մովսես Տաքսիլդարյանն աշխատել է <<Ցիտադել>> ընկերությունում, որպես անվտանգության համակարգեր տեղադրող: 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսին անվտանգության համակարգեր է տեղադրել Անահիտ Գաբրիելյանի Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տանը: Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է վերը նշված տուն և ձեռք բերել տան անդամների, այդ թվում` Անահիտ Գաբրիելյանի վստահությունը: 2010 թվականի ամռանը անվտանգության համակարգի վերանորոգման աշխատանքներ կատարելու ընթացքում այցելել է Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տուն: Հերթական այցելության ժամանակ` 2010 թվականի հունիսի 06-ին տան ննջասենյակից գողացել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 11.385.700 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ, որոնք իրացրել է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով զբաղվող տարբեր քաղաքացիների: Այնուհետև, 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տուն հերթական այցելության ժամանակ կրկին անգամ տան ննջասենյակի պահարանից հափշտակել է Անահիտ Գաբրիելյանին պատկանող 1.313.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդեր և հուշադրամներ: Նույն օրը Մովսես Տաքսիլդարյանը տեղեկացել է, որ ոսկյա իրերի գողության մեջ Անահիտ Գաբրիելյանը և նրա ամուսինը կասկածում են իրեն, ինչից ելնելով էլ հաջորդ օրն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիի բաժին` միաժամանակ ներկայացնելով 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին Անահիտ Գաբրիելյանի տանից հափշտակած ոսկյա իրերը: Նախաքննության ընթացքում առգրավվել և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին ի պահ են հանձնվել Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից իրացված ոսկյա իրերի մի մասը, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 1.036.000 ՀՀ դրամ: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանը կայացնրել է անհիմն ու անօրինական դատավճիռ` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ հոդվածների, 23-րդ հոդվածի 3-րդ, 4-րդ մասերի, 358-րդ հոդվածի, 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի, 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջները: Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդանյանն ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատարանում ընդունելով իր կողմից Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 անգամ ոսկյա զարդերի գողություն կատարելու փաստը` հայտնել է, որ ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Մովսես Տաքսիլդանյանը գողության երկու դեպքերով Անահիտ Գաբրիելյանի բնակարանից հափշտակել է ընդամենը 3.742.000 ՀՀ դրամի արժեքներ, ընդ որում` 1-ին դեպքով` 2.429.000 ՀՀ դրամի, 2-րդ դեպքով 1.313.000 ՀՀ դրամի և տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված ընդհանուր վնասի չափը կազմում է ոչ թե 12.810.000 ՀՀ դրամ, այլ 3.742.000 ՀՀ դրամ, ուստի իր պաշտպանյալի արարքը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով: Մինչդեռ դատարանը խախտելով ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի 1 կետի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի պահանջը, չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածի մասը, որը ենթակա էր կիրառման: Դատարանը դատավճռում նշելով դատաապրանքագիտական փորձաքննության եզրակացության տվյալները և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ այլ ապացույցները, գնահատման չի ենթարկել և խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 126-127-րդ հոդվածների պահանջները` թերի և միակողմանի է գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները, մեղադրանքի ծավալը չի փոփոխել, հիմք է ընդունել տուժողի հայտարարությամբ արտահայտած չափը` 12.810.000 ՀՀ դրամ, արն ակնհայտ սխալ է և իր պաշտպանյալի համար առաջացրել է ծանր հատևանքներ: Ինչ վերաբերում է տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին գողությամբ պատճառված վնասի չափին, որը նա գնահատել է 12.810.000 ՀՀ դրամ, ապա այն անհիմն է, քանզի գործով միակ ապացուցը տուժողի հայտարարությունն է, այլ ապացույց գործում չկա, ուստի պաշտպանության կողմը գտնում է, որ տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի կողմից հայտնած հափշտակված իրերի և նրանցով պատճառված վնասի չափն իրական չէ և այն չի կարող դրվել մեղադրանքի և մեղադրական դատավճռի հիմքում: Բացի այդ, գործով վկա Վարուժան Բաբայանից առգրավված ոսկյա զարդերը, որոնք ենթարկվել են փորձաքննության, համաձայն 15.09.2010թ. թիվ 30721010 փորձագիտական եզրակացության` էական տարբերության կա տուժողի նշած արժեքների և փորձագետի կողմից գնահատված արժեքների միջև, որն ապացուցում է, որ տուժողը հափշտակված իրերի արժեքները և չափերը հայտնել է սուբյեկտիվ կարգով, առանց որևէ օբյեկտիվ ապացուցների: Դատարանի եզրահանգումը չի համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին և հետազոտված ապացույցներին: Տուժողի ցուցմունքները չեն համապատասխանում ոչ անբաստանյալի, ոչ վկաների ցուցմունքներին և ոչ էլ փորձագետի եզրակացություններին ու գործում առկա գնման ակտերին, Մ.Տաքսիլդարյանի նկատմամբ դատավճիռը կայացվել է միայն տուժողի հայտարարությունը և ցուցմունքը հաշվի առնելով, առանց որևէ այլ օբյեկտիվ ապացույցի, ենթադրությունների հիման վրա, որը հակասում է գործի փաստական հանգամանքներին, այն օբյեկտիվ ու ճշմարտացի չէ, չի համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին և հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ հոդվածների, 23-րդ հոդվածի 3-րդ, 4-րդ մասերի, 358-րդ հոդվածի, 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի, 365-րդ, 397-րդ հոդվածների, ինչպես նաև Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներին, որի համար էլ ենթակա է բեկանման և փոփոխման: Դատարանն անդրադառնալով իր պաշտպանյալին պատիժ նշանակելու հարցին, նրա անձը բնութագրող տվյալներին, արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը երիդասարդ է և նախկինում դատապարտաված ու արատավորված չի եղել, անտեսելով այն հանգամանքները, որ նա ծառայել է հայկական բանակում, ծառայության ընթացքում հիվանդացել է <<սուր գլոմերուլոնեֆրիտ, սուր ներֆբուրեն սինդրոմ, ձգձգվող ընթացքով երիկամների ֆիլտրացիոն ֆունկցիայի չափավոր խանգարումով>> ախտորոշմամբ, վաղակետ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, այժմ էլ գտնվում է ծանր, հիվանդ վիճակում, զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքով, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ: Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ Մ.Տաքսիլդանյանի կողմից կատարված հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրվող տվյալները, կատարած հանցագործությունից հետո դրսևորված վարքագիծը` անկեղծորեն զղջալը, մեղայականով ներկայանալը, գողացված զարդերը ներկայացնելը, պատճառված վնասի մի մասը բնեղենով վերականգնելը, իսկ մյուս մասի վերաբերյալ տրված պարտավորագրով պատճառված վնասն ամբողջությամբ հարթելը, սակայն դրսևորելով սուբյեկտիվ վերաբերմունք` նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Դատարանը կայացրել է անօրինական, չհիմնավորված ու չպատճառաբանված դատական ակտ, որն ենթակա է բեկանման ու փոփոխման, ինչպես արարքի քրեաիրավական որակման տեսանկյունից, այնպես էլ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու տեսանկյունից: Ելնելով վերը շարադրված հանգամանքներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-381-րդ, 385-386-րդ, 395-396-րդ, 397-398-րդ հոդվածներով, ՄԱԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով` պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ- Զեյթուն վարչական շրջանների ընդահանուր իրավասիության դատարանի 06.04.2011թ. դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետից վերաորակել նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 4-րդ կետերով և սահմանել մեղմ պատիժ: Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան: Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված նյութական վնասի չափը ընդունել 3.742.000 ՀՀ դրամ, որից չվերականգնաված մասով քաղաքացիական հայցը բավարարել 1.393.000 ՀՀ դրամի չափով` վերադարձնելով տրված պարտավորագիրը: 4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն օրինական է և հիմնավորված, արարքը որակված է ճիշտ, իսկ նշանակված պատիժն արդարացի է: Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ ներկայացված գրավոր պատասխանում նշել է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, քանի որ պաշտպանը ցանկանում է իրականության տեղ ներկայացնել այն, թե իբր իրեն պատկանող ոսկյա զարդերն ավելի էժան են։ Դատաքննությամբ ցուցմունք տված վկաները, որոնք Մ.Տաքսիլդւսրյանից գնել էին ոսկյա զարդերը, հայտնել են, որ այն հիմնականում գնել են ոսկու ջարդոնի արժեքով, այլ ոչ թե որպես զարդ և զարմանալիորեն արագ վաճառել են։ Իսկ փորձագետը գնահատել է դրանք ոչ որպես զարդ և հաշվի չի առել այդ զարդերի ծագումը, դրանց նշանակությունն ու իրական արժեքը։ Հաշվի չի առնվել այն հանգամանքը, որ դրանք գնվել են արտասահմանյան այլ երկրների ոսկերչական ֆիրմային խանութներից և դրանց համար վճարվել է այն արժեքները, որը ինքը նշել է: Ինչ վերաբերում է փաստաթղթերին, ապա գրեթե բոլոր զարդերն ունեցել են իրենց փաստաթղթերը, սակայն Մ.Տաքսիլդարյանը զարդերի հետ միասին տարել է նաև դրանց արժեքը հավաստող փաստաթղթերը։ Տուժողը գտնում է, որ փորձ է արվում խեղաթյուրել իրականությունը և Մ.Տաքսիլդարյանին զերծ պահել կատարած արարքի համար քրեական պատասխանատվությունից։ Մ.Տաքսիլդարյանի կողմից որևէ հատուցում չի կատարվել, թեև նրա հարազատները խոստացել էին հատուցել պատճառված վնասը, սակայն մինչ օրս անգամ փորձ չեն արել հատուցելու և որևէ լումա չեն ցանկացել վերականգնել: Առարկելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքի բոլոր պահանջների դեմ` տուժող Անահիտ Գաբրիելյանը խնդրել է դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` առանց բավարարման։ Միաժամանակ հայտնել է, որ եթե Մ.Տաքսիլդարյանի կողմից վերականգնվի իրեն պատճառված վնասը, ապա պատրաստ է որևէ բողոք և պահանջ չներկայացնել նրա դեմ։ 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել: Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանը խնդրել է Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանին մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 4-րդ կետերով, սահմանել մեղմ պատիժ, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան: Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանին պատճառված նյութական վնասի չափը ընդունել 3.742.000 ՀՀ դրամ, որից չվերականգնաված մասով քաղաքացիական հայցը բավարարել 1.393.000 ՀՀ դրամի չափով` վերադարձնելով տրված պարտավորագիրը: Առաջին ատյանի դատարանում առաջադրված մեղադրանքում Մովսես Տաքսիլդարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալ: Նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս Մ.Տաքսիլդարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է <<Ցիտադել>> ընկերությունում որպես ռադիոէլեկտրիկ, տեղադրել է անվտանգության համակարգեր: 2009 թվականի ամռանն իրենց ընկերությունը պատվեր է ստացել Երևան քաղաքի Այգեձոր 66/2 տանը անվտանգության համակարգ տեղադրելու համար: Ինքը, վերցնելով անհրաժեշտ պարագաները, մեկնել է նշված հասցե, որը հանդիսացել է Արտակ Դավթյանի և Անահիտ Գաբրիելյանի տունը: Պատվերի համաձայն` տեղադրել է անվտանգության համակարգն ու այդ ընթացքում ծանոթացել նրանց ընտանիքի բոլոր անդամների հետ: Դրանից մոտ 4 ամիս անց իրեն զանգահարել է Արտակը և ասել, որ անվտանգության համակարգի խափանում կա, և ինքը ներկայացել ու վերացրել է առաջացած խափանումը: 2010 թվականի հուլիսի 01-ից 05-ն ընկած ժամանակահատվածում իրեն զանգահարել է Արտակի կինը` Անահիտը և ասել, որ մուտքի դռան հեռակառավարման սարքի հետ կապված խնդիր կա և ինքը գնացել է նրանց տուն: Նկատել է, որ այդ սարքին ավելացնելու դետալ կա: Խոստացել է հաջորդ օրը ներկայանալ և տեղադրել այն, ինչը և կատարել է: Այդ ընթացքում բարձրացել է նաև տան երկրորդ հարկ և նկատել, որ ննջասենյակում քայլում է Անահիտենց փոքր դուստրը, որի ձեռքին եղել է կապույտ գույնի կտորանման մի տուփ, ինչը վերջինս բացել և փակել է: Նկատել է, որ տուփում առկա է ոսկենման իր: Երեխան տուփը թողել է գետնին ու հեռացել սենյակից: Տեսնելով, որ մոտակայքում ոչ ոք չկա վերցրել է տուփը, բացել այն և տեսել, որ նրանում կան ոսկենման զարդեր ու դրանք հափշտակելու նպատակով դրել է իր պայուսակի մեջ և ավարտելով գործերը հեռացել է: Մոտ 15 օր հետո կրկին զանգահարել է Անահիտը և ասել, որ դռան փականը լավ չի աշխատում: Կրկին գնացել է նրանց տուն և հայտնաբերել, որ դռան փականը խափանված է, վերացրել է այն, սակայն դրան հաջորդող երկու օրվա ընթացքում Անահիտը զանգահարել և հայտնել է նույն խափանման մասին: Կրկին գնացել է նրանց տուն և աշխատել խափանումը վերացնելու ուղղությամբ: Այնուհետև ստուգել է 1-4 հարկերում գտնվող դամաֆոնների աշխատանքը: 2-րդ հարկում գտնվելու ժամանակ աղջիկներից մեկին խնդրել է իջնել և ստուգել դռան փականը, իսկ մյուս երեխան հետևել է քույրիկին, այդ ընթացքում ինքը, օգտվելով ստեղծված առիթից, մտել է Անահիտենց ննջասենյակ և բացել պահարանի դռներն ու դարակները: Տեսել է կարմիր տոպրակի մեջ գտնվող զարդատուփերը, ստուգել է, որ նրանցում առկա են ոսկենման իրեր, առանց հաշվելու վերցրել է դրանք և հեռացել: Ժամը 1900-ի սահմաններում զանգահարել է հայրը` Ստեփան Տաքսիլդարյանը, և կանչել տուն, որտեղ իրեն ասել է, որ մինչև երեկո բերի և տա Այգեձորի Արտակենց տանից գողացված ոսկե իրերը: Սկզբում հերքել է, այնուհետև գնացել է Անահիտենց տուն, որտեղ կրկին ասել է, որ ինքը գողություն չի կատարել, սակայն Արտակը նշել է, որ մինչև երեկո ժամանակ է տալիս ոսկյա զարդերը հետ բերելու համար: Գնացել է տուն և որոշել վերցնել ոսկյա զարդերը և ներկայանալ ոստիկանություն, ինչը և կատարել է: Նշել է նաև, որ ոստիկանություն ներկայացրած զարդերը կազմում է իր հափշտակած զարդերի ընդամենը 10 տոկոսը, որը գողացած է եղել 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին և չի հասցրել վաճառել, իսկ մնացածը վաճառել է. առաջին անգամ` հունիս ամսվա վերջին, ոսկյա զարդերը վաճառել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի հասցեում գործող ոսկու շուկայի 2-րդ համարի խանութում, հետո հուլիս ամսվա կեսերին դրանից քիչ հեռու գտնվող մեկ այլ խանութում, ինչպես նաև հուլիս ամսվա սկզբներին, ինքը կրկին ինչ-որ քանակության զարդեր է վաճառել <<Հայաստան>> հանրախանութի 1-ին հարկի ոսկու շուկայում գտնվող մի տղամարդու, որը հուլիս ամսվա վերջերին, կրկին <<Հայաստան>> հանրախանութում իրենից գնել է Անահիտենց տանից գողացված ոսկյա զարդերից: Այնուհետև հստակեցնելով ցուցմունքը` նշել է, որ Անահիտ Գաբրիելյանի տանից 2 անգամ է գողություն կատարել` առաջին անգամ 2010 թվականի հունիսի 06-ին, իսկ երկրորդ անգամ` օգոստոսի 05-ին: Իրեն մեղավոր է ճանաչում Ա.Գաբրիելյանենց տանից կատարված ոսկեղենների գողությունների համար: Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ստուգելով ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության վերաբերյալ քրեադատավարական պահանջների, գործով ձեռք բերված ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի պատճառաբանություններն արժանահավատ չեն, մտացածին են, դրանք նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարումը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով ձեռք բերված և դատական ակտում շարադրված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Անահիտ Գաբրիելյանի, վկաներ Վարուժան Բաբայանի, Անժելա Մարգարյանի, Էդուարդ Պետրոսյանի, Ստեփան Տաքսիլդարյանի ցուցմունքներով, վկա Ալբերտ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Մովսես Տաքսիլդարյանի մեղայականով ներկայանալու մասին 2010 թվականի օգոստոսի 06-ի արձանագրությամբ, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, առգրավում կատարելու մասին 2010 թվականի օգոստոսի 26-ի արձանագրությամբ, մետաղագիտական, հեմմոլոգիական և ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 28081004 եզրակացությամբ, ապրանքագիտական, մետաղագիտական և հեմմոլոգիական փորձաքննության թիվ 30721010 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող` ապրանքագիտական փորձաքննությունների թիվ 28081004 և 30721010 եզրակացությունների հետ ստացված թվով 28 ոսկյա զարդերի առկայությամբ: Նախաքննության մարմինը և ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի արարքը գնահատելիս պահպանել են ապացույցների գնահատման վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջները, ամբաստանյալի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը կատարելը և նրա մեղքը հիմնավորվում են քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պահանջն առ այն, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի կողմից կատարված արարքը համընկնում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներին, հետևաբար այն պետք է որակվեր նշված հոդվածով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, չի հաստատվում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ, նպատակ ունի ամբաստանյալին ազատել առավել ծանր` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից: Քրեկան գործով ձեռք բերված ապացույցների ստուգմամբ` յուրաքանչյուր ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը: Քրեական գործի քննության նախորդ փուլերի ընթացքում ամբաստանյալի կատարած արարքի քրեաիրավական գնահատման առումով նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել: Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պահանջը` Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ որոշակի ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու մասին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումն անթույլատրելի է հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են` 1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել. 2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել: /Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշմամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման օրենսդրական պայմանները ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկնաբանել և այդ խնդրի վերաբերյալ իր իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել նաև Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ 124/07, Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07, Հուսիկ Սուրենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08, Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումներով:/ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը /ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշում/: ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթներից և վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանը Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես նրա անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առել այն, որ նա երիտասարդ է և նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել առել այն, որ նա մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել իր կողմից կատարվածգողության մասին, ինչպես նաև վերադարձրել է գողոնի` 1.313.000/մեկ միլիոն երեք հարյուր տասներեք հազար/ ՀՀ դրամ արժեքով մասը: Մովսես Տաքսիլդարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Դատարանը հաշվի առնելով Մովսես Տաքսիլդարյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկման ձևով: Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքում նշված հանգամանքները` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք չեն կարող օբյեկտիվ հիմք հանդիսանալ եզրակացնելու, որ վերջինիս ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, դատարանը Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, որը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու հրմքեր չկան: Դատարանը անդրադառնալով տուժող Անահիտ Գաբրեիլյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` գտել է, որ այն հիմնավոր է ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանից հօգուտ Անահիտ Գաբրիելյանի բռնագանձել է 8.352.400/ութ միլիոն երեք հարյուր հիսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, հաշվի առնելով, որ հայցապահանջը վերաբերում է միայն հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասին: Վերաքննիչ քրեական դատարանը ևս գտնում է, որ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման մասով քաղաքացիական հայցի բավարարումն առաջին ատյանի դատարանի կողմից հիմնավորված և պատճառաբանված է, համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ, 60-րդ, 158-րդ հոդվածների և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի պահանջներին: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Միևնույն ժամանակ քննության առնելով Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը կիրառելու հարցը` վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է հետևյալը. <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի համաձայն` պատժաչափի չկրած մասը պետք է կրճատել մեկ քառորդով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի չկրած մասը պետք է կրճատել մեկ քառորդով: Պատժաչափի չկրած մասը կրճատելու հաշվարկը պետք է կատարել սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Մովսես Տաքսիլդարյանի շահերի պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյանի նկատմամբ կիրառել <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը` պատժաչափի չկրած մասը կրճատել` մեկ քառորդով: Պատժաչափի չկրած մասը կրճատելու հաշվարկը կատարել որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-07-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 17-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | հատոր 1` 308թ., հատոր2` 271թ. |
| Գործին կից նյութեր | Մ.Տաքսիլդարյանի անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 17-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 308, 271 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | Մ. Տաքսիլդարյանի անձնագիրը: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-12251/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 23-08-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0188/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 16-08-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Սաֆարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Մովսես Ստեփանի Տաքսիլդարյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 18-08-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | ԴԴ-8-Ե-12251 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 23-08-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր, 1 անձնագիր |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0188/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-08-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 17-09-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0188/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄ ՎՃՌԱԲԵԿԲՈՂՈՔԸՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒՄԱՍԻՆ 17 սեպտեմբերի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀվճռաբեկդատարանիքրեականպալատը (այսուհետ` Վճռաբեկդատարան), նախագահությամբՀ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբդատավորներԵ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելովՄովսեսՍտեփանիՏաքսիլդարյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2011 թվականիհուլիսի 13-իորոշմանդեմամբաստանյալՄ.ՏաքսիլդարյանիպաշտպանՌ.Սաֆարյանիվճռաբեկբողոքըվարույթընդունելուհարցը, ՊԱՐԶԵՑ ԵրևանիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2011 թվականիապրիլի 6-իդատավճռովՄովսեսՏաքսիլդարյանըմեղավորէճանաչվելՀՀքրեականօրենսգրքի177-րդհոդվածի 3-րդմասի 1-ինկետով, ևնրանկատմամբպատիժէսահմանվելազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիսժամկետով` առանցգույքիբռնագրավման: ՎճռվելէնաևՄ.Տաքսիլդարյանիցհօգուտտուժողիբռնագանձել 8.352.400 ՀՀդրամ: ԱմբաստանյալՄ.ՏաքսիլդարյանիպաշտպանՌ.ՍաֆարյանիվերաքննիչբողոքիքննությանարդյունքումՀՀվերաքննիչքրեականդատարանը 2011 թվականիհուլիսի 13-իորոշմամբվերաքննիչբողոքըմերժելէ` ԵրևանիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2011 թվականիապրիլի 6-իդատավճիռըթողնելովօրինականուժիմեջ: Մ.Տաքսիլդարյանինկատմամբկիրառվելէ «ՀայաստանիՀանրապետությանանկախությանհռչակման 20-րդտարեդարձիկապակցությամբհամաներումհայտարարելումասին» ՀՀԱզգայինժողովի 2011 թվականիմայիսի 26-իորոշման 8-րդկետի 5-րդենթակետը, ևՄ.Տաքսիլդարյանիպատժաչափիչկրածմասըկրճատվելէմեկքառորդով: ՎերոգրյալորոշմանդեմվճռաբեկբողոքէբերելամբաստանյալՄ.ՏաքսիլդարյանիպաշտպանՌ.Սաֆարյանը` խնդրելովբեկանելևփոփոխելԵրևանիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանի 2011 թվականիապրիլի 6-իդատավճիռըևՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2011 թվականիհուլիսի 13-իորոշումը` Մ.ՏաքսիլդարյանինմեղսագրվածարարքըվերաորակելՀՀքրեականօրենսգրքի 177-րդհոդվածի 2-րդմասի 2-րդկետովևսահմանելմեղմպատիժ, կիրառելՀՀԱզգայինժողովի 2011 թվականիմայիսի 26-իհամաներմանակտըևնրանազատելպատիժըկրելուց: ՏուժողԱ.Գաբրիելյանինպատճառվածնյութականվնասիչափընդունել 3.742.000 ՀՀդրամը, որիցչվերականգնվածմասովքաղաքացիականհայցըբավարարել 1.393.000 ՀՀդրամիչափով: Բողոքբերածանձըփաստարկելէ, որբողոքըպետքէվարույթընդունվի, քանիորառկաենՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 2-րդև 3-րդկետերովսահմանվածհիմքերը, այնէ` վերանայվողդատականակտնառերևույթհակասումէվճռաբեկդատարանի` նախկինումընդունվածորոշումներին, ևվերաքննիչդատարանիկողմիցթույլէտրվածառերևույթդատականսխալ, որըկարողէառաջացնելկամառաջացրելէծանրհետևանքներ: Մասնավորապես, բողոքիհեղինակընշելէ, որստորադասդատարաններըխախտելենՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 23-րդ, 358-րդ, 365-րդ, 395-398-րդհոդվածների, ինչպեսնաև «Մարդուիրավունքներիևհիմնարարազատություններիպաշտպանությանմասին» եվրոպականկոնվենցիայի 6-րդհոդվածի 1-ինկետիպահանջներըևկայացրելանօրինական, չհիմնավորվածուչպատճառաբանվածդատականակտեր: Բացիայդ, վերանայվողդատականակտնառերևույթհակասումէՎճռաբեկդատարանի 2007 թվականիփետրվարի 27-իթիվՎԲ-05/07 որոշմանը: Վերլուծելովբողոքիփաստարկները` Վճռաբեկդատարանըգտնումէ, որբողոքիհեղինակիհիմնավորումներըբավարարչենեզրահանգելու, որվերանայվողդատականակտնառերևույթհակասումէՎճռաբեկդատարանի 2007 թվականիփետրվարի 27-իթիվՎԲ-05/07 որոշմանը: Հետևաբար, բերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 2-րդկետովնախատեսվածհիմքըհիմնավորվածչէ: Վճռաբեկդատարանընաևգտնումէ, որբողոքաբերիփաստարկներըբավարարչենեզրահանգելու, որառկաէՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 406-րդհոդվածի 1-ինմասի 1-ինկետովնախատեսված` գործիելքիվրաազդածդատականսխալ` նյութականկամդատավարականիրավունքիխախտում, որըկարողէառաջացնելկամառաջացրելէծանրհետևանք: Հետևաբար, բերվածբողոքումՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասի 3-րդկետովնախատեսվածհիմքընույնպեսհիմնավորվածչէ: ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն` վճռաբեկբողոքըվերադարձվումէ, եթեայնչիհամապատասխանումնույնօրենսգրքի 407-րդհոդվածիև 414.2-րդհոդվածի 1-ինմասիպահանջներին, ուստիներկայացվածբողոքըենթակաէվերադարձման: ՀաշվիառնելովվերոշարադրյալհիմնավորումներըևղեկավարվելովՀՀՍահմանադրության 92-րդհոդվածով, ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 414.1-րդհոդվածի 1-ինև 2-րդմասերով` Վճռաբեկդատարանը ՈՐՈՇԵՑ ՄովսեսՍտեփանիՏաքսիլդարյանիվերաբերյալՀՀվերաքննիչքրեականդատարանի 2011 թվականիհուլիսի 13-իորոշմանդեմամբաստանյալՄ.ՏաքսիլդարյանիպաշտպանՌ.Սաֆարյանիվճռաբեկբողոքըվերադարձնել: Որոշումնօրինականուժիմեջէմտնումկայացմանպահից, վերջնականէևենթակաչէբողոքարկման: Նախագահող` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 04-10-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 10-10-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր՝ 308, 295 թերթ, Մովսես Տաքսիլդարյանի անձնագիրը: |