ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԱՔԴ/0186/01/10
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա. Խաչատրյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

1 հուլիսի 2011թվական ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Պ. ԲՈՇՆԱՂՅԱՆԻ
Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Հ. ՉԱԽՈՅԱՆԻ
Կ. ԲԱՏԻԿՅԱՆԻ
պաշտպան` Կ. ՄԱՆՈՒՉԱՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ա. ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Արտյոմ Ստեփանի Ղազարյանի և Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Գայանե Լյուդվիգյանի բերած վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտյոմ Ստեփանի Ղազարյանի, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ռ. Համբարձումյանի 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ` Արմեն Նորիկի Բաբայանի կողմից իրացնելու նպատակով կեղծ փողեր պահելու և իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14136609 քրեական գործը:

2. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Վ. Ջիվանյանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշումներով Արտյոմ Ստեփանի Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:

3. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` առաջին ատյանի դատարան/ 2009 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը և մեղադրյալ Արտյոմ Ղազարյանը նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:

4. Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա. Հակոբյանի 2010 թվականի մարտի 10-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Վ. Ջիվանյանը հեռացվել է թիվ 14136609 քրեական գործով քրեական դատավարությանը մասնակցելուց:

5. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի քննիչ Վ. Լաչինյանը 2010 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ թիվ 14136609 քրեական գործն ընդունել է վարույթ և շարունակել նախաքննությունը:

6. Քննիչ Վ. Լաչինյանի 2010 թվականի մայիսի 3-ի որոշումներով մեղադրյալ Արտյոմ Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է և նա ներգրավել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202 հոդվածի 1-ին մասով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով և 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

7. 2010 թվականի մայիսի 10-ի որոշմամբ թիվ 14136609 քրեական գործից մաս է անջատվել և շնորհվել է թիվ 59103610 համարը:

8. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի հունիսի 25-ի որոշմամբ թիվ 59103610 քրեական գործից մաս է անջատվել և շնորհվել է թիվ 59103610/1 համարը:

9. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 21-ի որոշմամբ բավարարվել է վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը և մեղադրյալ Ա. Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է թողնվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի հուլիսի 19-ից:

10. 2010 թվականի սեպտեմբերի 14-ի և նոյեմբերի 15-ի որոշումներով առաջին ատյանի դատարանը բավարարել է քննիչի միջնորդությունները և մեղադրյալ Ա. Ղազարյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացրել է մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 19-ը:

11. Քննիչ Վ. Լաչինյանի 2010 թվականի նոյեմբերի 16-ի որոշումներով մեղադրյալ Արտյոմ Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է և նա ներգրավել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով և 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

12. 2010 թվականի նոյեմբերի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ին:
13. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ի որոշմամբ` քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ի որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում քննության 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, նախագահող դատավոր Մ. Պապոյան:

14. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Պապոյանը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր նշանակվելու կապակցությամբ թիվ ԵԱՔԴ/0186/01/10 քրեական գործը զեկուցագրով հանձնել է մեկ այլ դատավորի:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա. Խաչատրյանը 2011 թվականի հունվարի 11-ի որոշմամբ Արտյոմ Ստեփանի Ղազարյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0186/01/10 քրեական գործն ընդունել է վարույթ:

15. Առաջին ատյանի դատարանը, 2011 թվականի մարտի 16-ի դատավճռով, ամբաստանյալ Արտյոմ Ստեփանի Ղազարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
Ա. Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արտյոմ Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի հուլիսի 19-ից: Ա. Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

16. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ համապատասխանաբար 2011 թվականի ապրիլի 12-ին և 15-ին վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանը և Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Գ. Լյուդվիգյանը:

17. Վերաքննիչ դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 21-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:

Գործի փաստական հանգամանքները

18. Ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանը վերոհիշյալ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել այն բանի համար, որ նա 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ին Երևան քաղաքի Դ. Անհաղթի 6 շենքի 24 բնակարանում Արմեն Բաբայանի հետ համաձայնություն է ձեռք բերել վերջինիս պատկանող <<Մոսկվիչ 21412>> մակնիշի 01 ՕՏ 312 պետհամարանիշի ավտոմեքենան գնելու դիմաց 200 հատ 1.000 դրամանոց կեղծ թղթադրամներով վճարելու շուրջ: Որից հետո` 2009 թվականի նոյեմբերի 25-ին` ժամը 03-ից մինչև 08-ի սահմաններում Ա. Ղազարյանը, քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել 161 հատ 1.000 դրամ անվանական արժեքով կեղծ թղթադրամներ և նշված ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Անդրանիկի փողոցի 19 շենքի բակում և Օհանովի փողոցի 37 շենքի դիմացի անցուղում պայմանավորվածության համաձայն <<Մոսկվիչ 21412>> մակնիշի 01 ՕՏ 312 պետհամարանիշի ավտոմեքենան գնելու դիմաց դրանք հանձնել է Արմեն Բաբայանին:
Բացի այդ, Արտյոմ Ղազարյանը 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ին` ժամը 23-ի սահմաններում համաձայնության է եկել Արմեն Բաբայանի և Գևորգ Բեգլարյանի հետ 20.000 ՀՀ դրամով խոշոր չափի 1 գրամ <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց միասին ձեռք բերելու և օգտագործելու շուրջ, որից հետո նույն օրը` ժամը 24-ի սահմաններում վերջինիս միջոցով Անդրանիկ Վարդանյանից 20.000 դրամով ձեռք են բերել խոշոր չափի` 1 գրամ <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցը և պրեկուրսոր համարվող քացախաթթվի անհիդրիդը:

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

19. Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանը նշել է, որ համաձայն չէ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հետ, քանի որ իր կատարած հանցագործությունը լիովին ընդունել է, իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջում է արարքի համար: Դատարանը հաշվի չի առել այն մեղմացուցիչ հանգամանքը, որ ինքն իր խնամքի տակ ունի երկու անչափահաս` մինչև տասնչորս տարեկան երեխաներ, վատառողջ կին, թոշակառու մայր և հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, համայնքից և աշխատավայրից տրված են բնութագրեր, որը ապացուցում է այն փաստը, որ ինքը հասարակության և իր ընտանիքի համար պիտանի մարդ է: Նախկինում դատվածություն և ոչ էլ վարչական իրավախախտումներ չունի: Ներկայումս ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես խիստ անապահով վիճակում և կարծում է, որ դատարանը խիստ է վարվել իր նկատմամբ:
Խնդրել է վերանայել քրեական գործը, հաշվի առնել տվյալ գործի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և վերը նշված մեղմացուցիչ հանգամանքները և սահմանել ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառել պայմանական կալանք:

20. Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Գ. Լյուդվիգյանը իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշել է, որ գտնում է, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 16.03.2011թ. դատավճիռը ենթակա է բեկանման, քանի որ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է` ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը, որի հետևանքով Ա. Ղազարյանին մեղսագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետից անհիմն կերպով վերավորակվել է նույն օրենսգրքի 202 հոդվածի 1-ին մասով: Նման պայմաններում քրեական օրենքի սխալ կիրառումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենասգրքի 395 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն դատավճիռը բեկանելու հիմք է:
Դատարանը, դատաքննության ընթացքում իրականացնելով ապացույցների հետազոտություն, գտել է, որ նախաքննության մարմինը Արտյոմ Ղազարյանի գործողություններին տվել է ոչ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և 1000 դրամանոց կեղծ թղթադրամներ իրացնելու դրվագով վերջինիս արարքը վերավորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202 հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանն, Ա. Ղազարյանի արարքը վերավորակելիս, հիմք է ընդունել վերջինիս անհիմն ցուցմունքներն այն մասին, որ տաքսի ծառայությունում որպես վարորդ աշխատելու ընթացքում իր բջջային հեռախոսը 60-70 հազար դրամով վաճառելու նպատակով այն տվել է Արմեն անունով իրեն ծանոթ մի ուղևորի, որը խոստացել է օգնել իրեն և վաճառել հեռախոսը, սակայն որոշ ժամանակ անց վերջինս հայտնել է, որ իրեն խաբել են և հեռախոսի դիմաց կեղծ 1000 դրամանոցներ են տվել: Վերցնելով կեղծ թղթադրամները, հաշվել ու տեսել է, որ դրանք կազմում է 161 հատ: Հետագայում ավտոմեքենա գնելու նպատակով նշված կեղծ թղթադրամներն ինքը հանձնել է Ա. Բաբայանին: Դատարանը գտել է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցներով չի հաստատվել, որ Ա. Ղազարյանը մինչև հանցագործությունը սկսելը, այսինքն նախքան իրացնելու նպատակով կեղծ փողեր կամ արժեթղթեր ձեռք բերելը կամ պահելը կամ դրանք իրացնելը գործով չպարզված անձի հետ պայմանավորվել է դրանք միասին իրացնելու մասին և առավել ևս նրա հետ միասին իրացրել են դրանք:
Դատարանը համապատասխան ճիշտ վերլուծության չի ենթարկել և ճիշտ չի գնահատել դատաքննության ընթացքում հետազոտված բոլոր ապացույցները, որոնցով հաստատվել է այն հանգամանքը, որ Արտյոմ Ղազարյանը կեղծ 1000 դրամ անվանական արժեքով թղթադրամների ձեռք բերման աղբյուր է ունեցել և նախնական համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ կեղծ 1000 դրամանոց թղթադրամներն իրացնելու հարցում, վերջինիցս ստանալով 161 հատ 1000 դրամ անվանական արժեքով կեղծ թղթադրամներ դրանք իրացրել է Արմեն Բաբայանին:
Գործով դատապարտյալներ Արմեն Բաբայանը և Գևորգ Բեգլարյանը ցուցմունքեր են տվել և առերես պնդել Ա. Ղազարյանին այն մասին, որ Ա. Բաբայանի ավտոմեքենան գնելու համար Ա. Ղազարյանը գրպանից հանելով 2 հատ 1000 դրամանոց թղթադրամներ իրենց ասել է, որ դրանք կեղծ են և ինքը կերծ փողերի ձեռք բերման աղբյուր ունի, որ 1 հատ կեղծ 1000 դրամանոցը ձեռք է բերում 500 ՀՀ դրամով, միաժամանակ Ա. Ղազարյանն առաջարկել է Ա. Բաբայանին ավտոմեքենայի դիմաց վճարել կեղծ թղթադրամներով: Վերջինս համաձայնվել է ավտոմեքենան 200000 կեղծ թղթադրամով վաճառել Ա. Ղազարյանին: Այդ նպատակով հաջորդ օրը նոյեմբերի 25-ին ժամը 03-ի սահմաններում պայմանավորված 200000 կեղծ թղթադրամից Ա. Ղազարյանը Ա. Բաբայանին է իրացրել 20 հատ կեղծ 1000 դրամանոց: Նույն օրը ժամը 08-ի սահմաններում վերջինս դարձյալ տվել է 141 հատ կեղծ 1000 դրամանոցներ, խոստանալով մնացածը հետո տալ:
Ա. Բաբայանի և Գ. Բեգլարյանի ցուցմունքերը հաստատվել են նաև դատաքննության ընթացքում:
Նշված անձանց հիշյալ ցուցմունքերից ակնհայտ է, որ Ա. Ղազարյանի և քննությամբ չպարզված նրա հանցակցի միջև տեղի է ունեցել նախնական համաձայնություն կեղծ թղթադրամների իրացման հարցում:
ՀՀ քրեական պրենսգրքի 202 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում իրացնելու նպատակով մի խումբ անձանց կողմից համաձայնությամբ կեղծ փողեր կամ արժեթղթեր պատրաստելու կամ պահելու իրացնելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործությունը սկսելը պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202 հոդվածի օբյեկտիվ կողմը սահմանում է մի քանի գործողություններ` իրացնելու նպատակով կեղծ թղթադրամներ պատրաստելը կամ իրացնելը, այսինքն նշված գործողություններից որևէ մեկի կատարումը համարվում է առանձին հանցագործություն:
Արտյոմ Ղազարյանը քննությամբ չպարզված անձից մինչև կեղծ թղթադրամները վերցնելը, պայմանավորվել է դրա դիմաց վճարել իսկական թղթադրամներ, այսինքն Ա. Ղազարյանի և քննությամբ չպարզված անձի միջև տեղի է ունեցել հանցանքը համատեղ կատարելու, տվյալ դեպքում կեղծ թղթադրամները իրացնելու պայամանվորվածություն, այսինքն հանցագործության մասնակիցներից յուրաքնաչյուրը կատարել է այնպիսի գործողություն, որն իր մեջ պարունակում է հանցակազմի օբեկտիվ կողմի հատկանիշ, տվյալ դեպքում կեղծ թղթադրամների իրացումը: Հանցանքը համատեղ կատարելու պայամանվորվածությունը չի ենթադրում միայն, որ կողմերը պետք է երկար բանակցեն, պլանավորեն իրենց մտադրությունները և այլն: Այն կարող է տեղի ունեցել ունենալ ակնթարթորեն, առանց բառերի փոխանակման, միայն ժեստերի միջոցով: Խմբի անդամները մինչև հանցագործությունը սկսելը համաձայնություն են ձեռք բերել այն համատեղ կատարելու մասին, այսինքն սուբյեկտիվ կողմից դրսևորել են դիտավորություն, որը սույն գործով պայամանվորված է քննությամբ պարզված անձից կեղծ թղթադրամներ Ա. Ղազարյանի կողմից դրանք դարձյալ իրացնելու նպատակով ձեռք բերելով:
Վերոգրյալից ելնելով ավագ դատախազ Գ. Լյուդվիգյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 16-ի դատավճիռը:
Արտյոմ Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով և 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակել համաչափ պատիժ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանական կողմի ելույթը, ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանին, մեղադրողներ Հ. Չախոյանին և Կ. Բատիկյանին, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.

21. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:

22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:

23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:

24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:

25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում>>:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում.

26. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը:

27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:

28. Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել և դատավճռում մասնավորապես նշել է հետևյալը. <<Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ըստ էության ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի սեպտեմբերի 10-ից 15-ն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է <<Կայզեր>> տաքսի ծառայությունում որպես վարորդ: Այդ ընթացքում մի տղամարդ կանգնեցրել է իր մեքենան և պատվիրել գնալ Տեցի հանրակացարան, ներկայացել է որպես Արմեն` նշելով որ իրեն նաև <<Մենակ՚>> են ասում: Վերջինս իրեն խնդրել է, որ անհրաժեշտության դեպքում մոտենա, քանի որ այդ տարածքում տաքսու խնդիր է եղել: Դրանից հետո մի քանի անգամ կատարել է նրա պատվերները, ով միշտ պարտաճանաչ վճարել է ուղեվարձը: Այդ ժամանակ ինքը ցանկացել է վաճառել իր հեռախոսը, քանի որ մեքենան նորոգելու համար գումարի պակաս է ունեցել: Մի օր Արմենին ասել է, որ ցանկանում է վաճառել իր հեռախոսը 60-70 հազար դրամով, վերջինս էլ խոստացել է օգնել` ասելով, որ ընկեր ունի, որը հասկանում է հեռախոսներից ու եթե հավանություն տա դրան, ինքը կգնի այն, իսկ եթե` ոչ, կօգնի վաճառել: Ինքը տվել է հեռախոսը` վստահելով նրան և ակնկալելով գումարն ստանալ երկու օրից: Պայմանավորված օրն Արմենն իրեն գումար չի տվել և ժամանակ է խնդրել գումարը տալու համար և այդպես ամեն անգամ հետաձգել է գումարի վճարումը: Վերջին հանդիպման ժամանակ, երբ ինքը պահանջել է իր հեռախոսի գումարը, Արմենն ասել է, որ իրեն խաբել են և ապրանքի դիմաց կեղծ թղթադրամներ` 1.000-դրամանոցներ են տվել: Ինքը չի հավատացել, քանի որ այլևս չի վստահել նրան և ստիպել է, որ ցույց տա այդ կեղծ թղթադրամները: Երբ Արմենն իրեն ցույց է տվել փողերի կապոցը, ինքը այն վերցրել է` համոզվելու համար, որ դրանք կեղծ են: Արմենն իրեն ցույց է տվել, թե ինչում է կայանում թղթադրամների կեղծ լինելը և ասել, որ այդ թղթադրամների խնդիրը լուծելուց հետո կտա իր խեռախոսի գումարը: Ինքը ջղայինացած է եղել, վերցրել է այդ կեղծ թղթադրամները և ասել, որ հեռախոսի գումարը տալուց հետո կվերադարձնի դրանք: Հետագայում, հաշվելուց հետո պարզել է, որ թղթադրամները 160-ն են: Ինքը չի իմացել, որ կեղծ փող պահելն անգամ հանցագործություն է: Դրանից հետո անընդհատ փորձել է գտնել Արմենին, սակայն չի կարողացել, իսկ վերջինիս հեռախոսն անհասանելի է եղել: 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ին Հայանիստ գյուղից դեպի Արգավանդ տանող ճանապարհին հանդիպել է Գևորգ Բեգլարյանին, ով պատվիրել է իրեն տանել Զեյթուն թաղամաս և ճանապարհին ասել է, որ իր ընկերը մատչելի գնով վաճառում է <<Մոսկվիչ>> ավտոմեքենա: Իրեն հետաքրքրել է այդ մեքենան և նրանք պայմանավորվել են մեքենան տեսնելու վերաբերյալ: Երեկոյան գնացել է Գևորգ Բեգլարյանի տուն, ուր եկել է նաև Արմեն Բաբայանը, ծանոթացել են, խոսել մեքենայի մասին: Դրանից հետո ինքը և Արմեն Բաբայանն իջել են մեքենան զննելու: Մտածել է, որ շատ լավ կլիներ, եթե Արմենն համաձայնվեր մեքենան իրեն վաճառել կեղծ փողերի դիմաց, մտածելով, որ դրանով կորցրածը ետ կբերի: Առաջարկել է մեքենան գնել 200.000 կեղծ դրամով և միաժամանակ ցանկանալով չարժեզրկել իր մոտ եղած թղթադրամները` խաբել է, թե իբր յուրաքանչյուր 1000 դրամի դիմաց վճարել է 500 դրամ: Գործարքը կնքելուց հետո ինքն ու Արմենը վերադարձել են Գևորգենց տուն: Այդ ընթացքում Գևորգն ասել է, որ իրեն լավ չի զգում թմրամիջոցի կարիք ունենալու պատճառով և հարցրել է կարող է արդյոք պարտքով փող տալ իրեն թմրամիջոց գնելու համար: Ինքն էլ պատասխանել է, որ գումար ունի, սակայն այն իրեն պետք է առավոտյան շուտ: 20.000 դրամ է տվել պարտքով, պայմանով, որ Գևորգը և Արմենը կվերադարձնեն առավոտյան: Չգիտի, թե ումից են գնել թմրանյութը և ինչպես են պատրաստել, սակայն դրանից իրեն էլ են չափաբաժին հանել: Երբ Գևորգը և Արմենը առանձնացել են, ինքն իր բաժին թմրանյութը թափել է, քանի որ ամբողջ կյանքում վախեցել է թմրանյութ օգտագործելուց, իսկ երբ նրանք վերադարձել են, ինքը չի ասել, որ թափել է թմրանյութը` լավ իմանալով, թե որքան թանկ են նրանք գնահատում այն և չպատկերացնելով, թե ինչպես կվերաբերվեին իր այդ արարքին: Գևորգը և Արմենը մտածել են, որ ինքն էլ իր չափաբաժին թմրանյութն է օգտագործել ու քանի որ արդեն ուշ է եղել, ինքն Արմենին առաջարկել է տուն գնալ, իսկ մեքենան տանել իրենց բակ և երբ առավոտյան Արմենը կգար և կտար իր 20.000 դրամը, ինքն էլ մեքենայի գումարը, այսինքն` կեղծ թղթադրամները կտար: Մեքենան անսարք լինելու պատճառով իրենք շատ ուշ են հասել տուն: Արմենն ասել է, որ Մալաթիայի շուկայում գործ ունի և խնդրել է կեղծ թղթադրամներից իրեն տալ: Ինքն Արմենին տվել է մոտ 20 հատ կեղծ 1.000-դրամանոց և իրենք բաժանվել են, ինչից հետո գնացել է տուն ու քնել: Առավոտյան, երբ արթնացել է մեքենան բակում չի եղել, մտածել է, որ Արմենը չի կարողացել տուն գնալ և մեքենայով է գնացել: Շատ չանցած Արմենն առանց մեքենայի եկել է և ասել, որ գիշերը ցանկացել է մեքենայով տուն գնալ, սակայն անսարքության պատճառով այն վթարի է ենթարկվել: Միասին գնացել են այն վայրը, որտեղ Արմենը մեքենայով հարվածել էր մայթեզրի քարին: Ինքն օգնել է Արմենին, և իր տաքսի մեքենայով ճանապարհից քաշել հանել են վթարված մեքենան: Արմենը ներողություն է խնդրել կատարվածի համար ու հարցրել, թե արդյոք կուզենա այդպիսի վիճակում գնել <<Մոսկվիչ>>-ը: Ինքը համաձայնվել է, քանի որ կարծել է, որ կեղծ փողերն ինչ-որ բանի վերածելու այլ առիթ չի ունենա ու համոզված է եղել, որ հեռախոսի գումարը պետք է վերջնականապես կորած համարել: Այդ պահին Արմենին տվել է իր մոտ եղած բոլոր կեղծ թղթադրամները: Մնացած մանրամասները չի հիշում, զղջում է իր արարքի համար և խնդրում իրեն մեղմ վերաբերվել: Թմրանյութ երբեք չի օգտագործել, և քանի որ իր անալիզները մաքուր են եղել, իրեն տարել են նարկոհոգեբանի մոտ, ում պարզ ասել է, որ բանակում կանեփ է ծխել:
Վերլուծելով ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը, ամբաստանյալների ցուցմունքները և համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմինը, Արտյոմ Ղազարյանի գործողություններին տվել է ոչ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և 1.000-դրամանոց կեղծ թղթադրամներ իրացնելու դրվագով նրան մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում իրացնելու նպատակով մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կեղծ փողեր կամ արժեթղթեր պատրաստելու կամ պահելու կամ դրանք իրացնելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործությունն սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին:
Գործով ձեռք բերված ապացույցներով չի հաստատվել, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանը մինչև հանցագործությունն սկսելը, այսինքն` նախքան իրացնելու նպատակով կեղծ փողեր և արժեթղթեր ձեռք բերելը կամ պահելը կամ դրանք իրացնելը գործով չպարզված անձի հետ պայմանավորվել է դրանք միասին իրացնելու մասին և առավել ևս նրա հետ միասին իրացրել են դրանք: Այսինքն` ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարումը բացի իր ըստ էության խոստովանական ցուցմունքներից հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով.
Դատապարտյալ Արմեն Բաբայանի` նախաքննության ընթացքում մեկ այլ քրեական գործով որպես կասկածյալ և մեղադրյալ տված ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009 թվականի նոյեմբերի 23-ին հանդիպել է Գևորգ Բեգլարյանին և վերջինս իրեն ասել է, որ իր ծանոթներից մեկը ցանկանում է գնել իր ՙՄոսկվիչ 2141՚ մակնիշի ավտոմեքենան և դրա համար ցանկանում է վճարել կեղծ թղթադրամներով 200.000 դրամ գումարի չափով, բացի այդ ասել է նաև, որ 20.000 ՀՀ դրամանոց իսկական թղթադրամ է տալիս ափիոն տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու համար: Ինքը համաձայնվել է և ասել, որ Գևորգը կանչի իր այդ ծանոթին: Որոշ ժամանակ անց վերադարձել է Գևորգի` Դ. Անհաղթի 6 շենքի 24 բնակարան և տեսել, որ Գևորգի հետ այնտեղ է ևս մեկ 33-ին մոտ տարիքի, կարճ սև մազերով, քիչ երկարավուն դեմքով, չսափրված, մոտ 175 սմ հասակով տղամարդ, որը ծանոթացել է իր հետ և ներկայացել է որպես Արտյոմ ՙՄոծո՚ մականունով: Այնուհետև, Գևորգն իրեն ներկայացրել է, որ Արտյոմն այն անձն է, որը կեղծ թղթադրամներով ցանկանում է գնել իր ավտոմեքենան: Ինքն ու Արտյոմն սկսել են խոսել ավտոմեքենան գնելու հարցի շուրջ, ինքն ասել է, որ այն վաճառում է 120.000 դրամով, Արտյոմը համաձայնվել է և ասել, որ դրա համար կվճարի կեղծ թղթադրամներով 200.000 ՀՀ դրամի չափով: Ինքն էլ համաձայնվել է` մտածելով, որ 200.000 դրամն իրացնելով 120.000-ից ավելի շատ փող կմնա: Բացի այդ, Արտյոմն ասել է, որ կեղծ 1.000-դրամանոցների ՙալիք՚ ունի և մեկ հատ կեղծ 1.000-դրամանոցը գնում է 500 իսկական դրամով և իր ունեցած ողջ գումարով գնել է կեղծ 1.000-դրամանոցներ: Դրանից հետո որոշել են թմրանյութ օգտագործել, Արտյոմն ասել է, որ գումար ունի, սակայն այն իրեն առավոտյան պետք է: Ինքն ու Գևորգը որոշել են հավասարապես Արտյոմին տալ 7.000-ական դրամ և խոստացել են առավոտյան վերադարձնել: Նշված գումարը Գևորգին է տվել ու ասել, որ ափիոն բերի: Գևորգը, դուրս գալով, քիչ անց վերադարձել է` իր հետ բերելով մեկ չափաբաժին ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որպեսզի երեքով գործածեն: Այն ներարկիչների միջոցով գործածել են` յուրաքանչյուրը մոտ մեկական գրամ: Դրանից հետո` ժամը 01:00-ի սահմաններում ինքն ու Արտյոմը միասին դուս են եկել Գևորգի բնակարանից և Արտյոմն իրեն ասել է, որ ավտոմեքենան տանեն Հարավ Արևմտյան թաղամասում գտնվող իրենց շենքի բակ: Այնուհետև միասին գնացել են Արտյոմի մատնանշած հասցե` Անդրանիկի 19 շենքի բակ և ավտոմեքենան կանգնեցրել այդ բակում: Ինքն Արտյոմին ասել է, որ 20 հատ 1.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամ տա իր ծախսերի համար` պատճառաբանելով, որ իր մոտ գումար չկա: Վերջինս գրպանից հանել է կեղծ թղթադրամները, հաշվել և 20 հատ կեղծ 1.000-դրամանոց թղթադրամ տվել իրեն, որից հետո ինքը հեռացել է: Լուսադեմին կրկին հանդիպել է Արտյոմի հետ, ով հանել է մի կապ կեղծ թղթադրամ և ասել, որ այդտեղ 200.000-ից քիչ է, մնացածը խոստացել է վճարել հետո: Դրանից հետո հանդիպել է Գևորգին և նրա օգնությամբ հաշվել է Արտյոմի տված կեղծ 1.000-դրամանոց թղթադրամները, որոնք կազմել են 157 հատ: Որտեղից Արտյոմին այդ կեղծ թղթադրամները, ինքը չի կարող ասել, քանի որ նրան այդ մասին ոչինչ չի հարցրել, իսկ Արտյոմն իրեն ոչինչ չի ասել: Բացի իրենից, Գևորգից և Արտյոմից իրենց հետ ոչ ոք չի եղել ու որևէ մեկը տեղյակ էլ չի եղել Արտյոմի կողմից կեղծ թղթադրամներն իրեն իրացնելու խոսակցություններին ու գործընթացին: Թմրամիջոցն ինքը գործածել է ձախ թևի երակից, իսկ թե Գևորգը և Արտյոմը ինչպես են գործածել, չի կարող ասել: Չգիտի, թե արդյոք Արտյոմը մշտապես գործածել է թմրամիջոց, թե` ոչ:
Դատապարտյալ Գևորգ Բեգլարյանի` նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2006 թվականից Արաբկիրի քաղմասում օպեր Տիգրան Ալեքսանյանի մոտ գրանցված է որպես գործակալ և համագործակցում է ոստիկանների հետ: Արտյոմ Ղազարյանի հետ ծանոթացել է 2009թ. ամռանը Մասիսի շրջանում. մի քանի անգամ նրա տաքսիով եկել են Երևան և մտերմացել են: Արտյոմի և Արմենի հետ հանդիպել են իր` Դավիթ Անհաղթի 6 շենք, բնակարան 24 հասցեում գտնվող տանը նոյեմբերի 24-ին` ժամը 22:30-ի սահմաններում: Մինչ այդ Արտյոմին տեղեկացրել է, որ իր ծանոթներից մեկը` Արմենը, վաճառում է ՙՄոսկվիչ՚ ավտոմեքենա: Այդ օրը Արտյոմն եկել է ավտոմեքենան տեսնելու: Արտյոմը և Արմենը իջել են շենքի բակ, նայել ավտոմեքենան և, մոտ 15 րոպե անց հետ գալով, սկսել են զրուցել ավտոմեքենայի գնի շուրջ: Արմենն ասել է, որ այն վաճառում է 120.000 դրամով: Արտյոմն իրենց ցույց է տվել երկու հատ կեղծ 1.000-դրամանոց և ասել, որ կարող է գնել մեքենան կեղծ փողերով, ասել է նաև, որ կեղծ թղթադրամները վաճառվում են հատը 500 դրամով, սակայն չի ասել, թե որտեղից դրանք: Դրանից հետո Արմենն Արտյոմից իսկական փող է խնդրել` որպես մաղարիչ թմրանյութ ձեռք բերելու համար: Արտյոմն ասել է, որ ունի 20.000 դրամ, սակայն այն իրեն պետք է ու եթե տա, պետք է առավոտյան վերադարձնեն: Սակայն դրանից հետո Արտյոմն առաջարկել է 20.000 դրամը հավասար բաժանել իրենց մեջ, այսինքն` յուրաքանչյուրն Արտյոմին պետք է առավոտյան 7.000-ական դրամ տային: Ինքը ՙsms՚ հաղորդագրություն է ուղարկել Անդրանիկ Վարդանյանի 093.03.05.06 հեռախոսահամարին, ով մոտ մեկ ժամ անց բերել է մեկ չափաբաժին` մեկ գրամ, ափիոն և 2-գրամանոց ներարկիչի մեջ մոտ մեկ գրամ անհիդրիդ: Թմրանյութը ինքը պատրաստել է և երեքով օգտագործել են` ինքը` տազից, Արմենը` ոտքից, իսկ Արտյոմը` ձեռքից: Դրանից հետո` գիշերը ժամը 01:00-ի սահմաններում Արմենն իր ավտոմեքենայով ցանկացել է տուն տանել Արտյոմին և երկուսով դուրս են եկել: Առավոտյան ժամը 10:00-ին մոտ Արմենը վերադարձել է և ասել, որ իր ավտոմեքենան կեղծ փողով վաճառել է Արտյոմին: Նրա ասելով` պայմանավորվել են 200.000 դրամ կեղծ փող, բայց գնալուց ավտոն խփել է, և Արտյոմը 200.000-ից քիչ փող է տվել` լրիվ կեղծ հազարանոցներ: Երկուսով հաշվել են տված կեղծ հազարանոցները. դրանք կարծես 157 հատ են եղել: Բացի կեղծ հազարանոցներից Արտյոմի մոտ ուրիշ կեղծ փող չի տեսել:
Վկա Անուշավան Ղազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում: Քննիչն իրեն տեղեկացրել է, որ նախաքննության ընթացքում մեղադրյալներից մեկը (Արմեն Բաբայան, խոստովանել է, որ իրեն կեղծ հազարանոց է տվել: Ինքն էլ հաստատել է դա, նշել, որ, այդպիսի բան հիշում է, սակայն տվողին չի ճանաչում: Անծանոթը տվել է հազարանոց, ՙՆոյ՚ ծխախոտ է ուզել, ինքն էլ հասկացել է, որ թղթադրամը կեղծ է, պահանջել է, որ հեռանա, քանի դեռ չի զայրացել: Նա վերցրել է թղթադրամը, ճմրթել կամ պատռել է այն ու հեռացել:
Արմեն Բաբայանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, ըստ որի` նրա մոտից հայտնաբերվել է 86 հատ կեղծ 1.000 դրամ անվանական արժեքով թղթադրամ, մեկ հատ դանակ ու մեկ հատ հարվածիչ:
Գևորգ Բեգլարյանի կողմից կեղծ թղթադրամներ ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ:
Փաստաթղթաբանական փորձաքննության թիվ 09-2476 եզրակացությամբ, ըստ որի` փորձաքննությանը ներկայացված թվով 144 հատ 1.000 դրամ անվականան արժեքով /Թ06243345 - 17 հատ, Թ35321269 – 17 հատ, Թ58674112 – 22 հատ, Թ33683642 – 25 հատ, Թ02228129 – 28 հատ/ և /Թ60308572 – 35 հատ/ սերիա-համարի թղթադրամները կատարվել են համակարգչային գունավոր շիթային տպիչով կամ տպիչներով և չեն համապատասխանում ՀՀ պետստանդարտի պահանջներին:
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, ըստ որի` Արմեն Բաբայանը 2009 թվականի նոյեմբերի 27-ին մատնացույց է արել Անդրանիկի 19 շենքի բակը և Օհանով փողոցի 37 շենքի դիմացի անցուղին, հայտնել, որ Արտյոմ Ղազարյանը այդ տեղերում է իրեն տվել կեղծ 1.000-դրամանոցները: Արմեն Բաբայանը մատնացույց է արել Երևանի Վատյան 61 հասցեում գործող <<Սիմոն և Հակոբ թոռներ>> գյուղմթերքների շուկան և հայտարարել, որ 3 հատ կեղծ 1.000-դրամանոցները ինքը իրացրել է շուկայում` իրեն անծանոթ անձանց: Արմեն Բաբայանը, մատնացույց անելով Անդրանիկ և Րաֆֆի փողոցների հատման կետում գտնվող կրպակը, հայտարարել է, որ 1 հատ 1.000-դրամանոց կեղծ թղթադրամը փորձել է իրացնել կրպակի վաճառողին, սակայն վերջինիս կողմից թղթադրամի կեղծ լինելը հայտնաբերելուց հետո ինքը պատռել է այն և հեռացել:
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, ըստ որի` Արմեն Բաբայանն իրեն ճանաչման ներկայացված չորս լուսանկարներում պատկերված անձանցից ճանաչել է <<Մոծո>> մականվամբ և Արտյոմ անունով ներկայացած Երևան քաղաքի բնակիչ Արտյոմ Ստեփանի Ղազարյանին և հայտարարել, որ նա 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ի լույս 25-ի գիշերը Երևան քաղաքի Անդրանիկի փողոց 19 շենքի և Օհանովի փողոց 37 շենքի մոտ իրեն տվել է 157 հատ կեղծ 1.000 դրամանոցներ:
Թիվ 09-2476 եզրակացությանը կից ծրարը բացելու և զննելու մասին արձանագրությամբ, ըստ որի` դրա մեջ առկա են եղել թվով 144 /հարյուր քառասունչորս/ հատ 1.000 դրամ անվանական արժեքով թղթադրամներ:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՙՂ. Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 17.02.2010թ. ստացված մեկ հատ լազերային սկավառակով և դրա վերծանումները զննելու մասին 29.04.2010թ.-ի արձանագրությամբ, ըստ որի` 24.11.2009թ.` ժամը 23:09-ին, Գևորգ Բեգլարյանն իր 093-82-95-35 հեռախոսահամարից երեք SMS հաղորդագրություն է ուղարկել Անդրանիկ Վարդանյանի 093-03-05-06 հեռախոսահամարին:
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 1116 եզրակացությամբ, ըստ որի` 28.11.2009թ. Արմեն Բաբայանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ:
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 1128 եզրակացությամբ, ըստ որի` 08.12.2009թ. Գևորգ Բեգլարյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ:
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 58/10 եզրակացությամբ, ըստ որի` Գևորգ Բեգլարյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 57/10 եզրակացությամբ, ըստ որի` Արմեն Նորիկի Բաբայանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, սակայն հարկադիր բուժումը հակացուցված է:
03.08.2010թ.-ի Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից թիվ 14136609 /ԵԱՔԴ 0058/01/10/ քրեական գործով դատական քննության ընթացքի մեկ հատ լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրությամբ:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 03.08.2010թ.-ի Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից թիվ 14136609 /ԵԱՔԴ 0058/01/10/ քրեական գործով դատական քննության ընթացքի մեկ հատ լազերային սկավառակով և կայացված դատավճռով:
09.09.2010թ.-ի Հայաստանի Հանրապետության Վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից թիվ 14136609 /ԵԱՔԴ 0058/01/10/ քրեական գործով դատական քննության ընթացքի մեկ հատ լազերային սկավառակը և կայացված դատավճիռը զննելու մասին արձանագրությամբ:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 09.09.2010թ.-ի Հայաստանի Հանրապետության Վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից թիվ 14136609 /ԵԱՔԴ 0058/01/10/ քրեական գործով դատական քննության ընթացքի մեկ հատ լազերային սկավառակով և կայացված դատավճիռով:
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալներ Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հատկանիշներին, որնցով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահանգման համար դատարանը հիմք է ընդունում հատկապես ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանի, դատապարտյալներ Գ. Բեգլարյանի և Ա. Բաբայանի, վկայի ցուցմունքները, գործում առկա մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք մանրամասն են, հստակ, օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված գործի փաստական հանգամանքներին և հաստատվում են գործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանի մեղքը հիմնավորող ապացույցները ձեռք են բերվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարայանը բնակության ու աշխատանքի վայրերում բնութագրվում է դրական, ինչպես նաև նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ պատիժը նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ են գտնվում մինչև 14 տարեկան երկու երեխա և նա հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը:
Ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Ղազարյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:>>:

29. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով Ա. Ղազարյանի կողմից հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, Ա. Ղազարյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը և, որ վերաքննիչ բողոքում և վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ընթացքում նշված փաստարկները Ա. Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն կարող դառնալ:

30. Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները, Ա. Ղազարյանի արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանգում է հետևության, որ նման պայմաններում Ա. Ղազարյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:

31. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Գ. Լյուդվիգյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ Ա. Ղազարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքներում հաստատված է, իսկ ավագ դատախազ Գ. Լյուդվիգյանի` վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները հերքված են Առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ դատավճռով:

32. Անդրադառնալով Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Գ. Լյուդվիգյանի վերաքննիչ բողոքում բերված այն հիմնավորմանը, որ Արտյոմ Ղազարյանի կողմից գործով չպարզված անձից կեղծ թղթադրամ ձեռք բերելու փաստն ինքնին ենթադրում է վերջինիս հետ կայացած նախնական համաձայնություն` կեղծ թղթադրամներն իրացնելու հարցում, ապա վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում հայտնել հետևյալ իրավական դիրքորոշումը:

33. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածում սահմանված են հանցանքը մի խումբ անձանց, կազմակերպված խմբի կամ հանցավոր համագործակցության կողմից կատարելը:
Նշված հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործությունն սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին:

34. Սույն հոդվածի իրավադրույթներից հետևում է, որ համաձայնությունը համարվում է նախնական, եթե հանցագործության մասնակիցները պայմանավորվում են համատեղ կատարել հանցանքը մինչև դրա օբյեկտիվ կողմը հանդիսացող գործողությունները սկսելը` անկախ նրանից, թե ինչքան ժամանակ է անցել համաձայնությունից հետո /հանցագործության նախապատրաստության փուլում կամ սկսելու անմիջապես առաջ/: Համաձայնությունը հնարավոր է բանավոր կամ գրավոր, պայմանական նշանով, ձեռքի կամ դեմքի շարժումներով և այլն:

35. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, Ա. Ղազարյանը կեղծ թղթադրամները ձեռք է բերել գործով չպարզված անձից: Այսինքն մի անձից, ով սույն գործով չի հարցաքննվել և նրա գործողությունների շրջանակը, բացի կեղծ դրամը վաճառելու փաստից, հնարավոր չի եղել պարզել` դրանցում կեղծ դրամի իրացմանն ուղղված նրա դիտավորության առկայությունը պարզելու, այնուհետև դրանց իրավական գնահատման արժանացնելու համար:

36. Այդպիսով, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ միայն կեղծ թղթադրամ վաճառելու փաստի առկայությունը ինքնին չի կարող ենթադրել վաճառողի և ձեռք բերողի միջև կայացած նախնական համաձայնություն` կեղծ թղթադրամներն իրացնելու հարցում:

37. Այսպիսով, ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանի կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրա մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, դատախազի բողոքում առկա փաստարկները, հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և Ա. Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղավոր ճանաչելու համար:

38. Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 16-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքներում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն և թույլ չի տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1. Վերաքննիչ բողոքները մերժել:

2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մարտի 16-ի դատավճիռը` Արտյոմ Ստեփանի Ղազարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

4. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ