Հիմնական

Գործի համար: ԵԱՔԴ/0184/01/10
Վիճակագրական տողի համար : 1.1

Պատասխանող

Վռամ Բաղդասարյան
Հայկ Սանդալջյան
Արթուր Փոխարյան
Արսեն Ահարոնյան Լևոնի
Պետրոս Գրիգորյան Խաչատուրի
Հայկ Սանդալջյան Նիկողոսի
Արթուր Փոխարյան Հրանտի
Նարեկ Օհանջանյան Արմենի
Դավիթ Սանդալջյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Գագիկ Ավետիսյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Արթուր Մկրտչյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Արթուր Պողոսյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Գագիկ Ավետիսյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Արթուր Մկրտչյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Արթուր Պողոսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը, Հայկ Սանդալջյանը,Արթուր Փոխարյանը, Նարեկ Օհանջանյանը համաձայնության գալով Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ պարզաբանումներ կատարելու վերաբերյալ , նախապես իր հետ վերցրել է ապօրինի պահվող հրազեն հանդիսացող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներով, կրել դրանք և գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ, առանց էական պատճառի վիճաբանության մեջ են մտել Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել միմյանց հասցեին, քաշքշել, որպես զենք գործադրվող մահակներով հարվածներ են հասցրել իրար, ապօրինի կերպով պահվող հրազենի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով և շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Խ.Մկրտչյանին կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, երեք անգամ կրակել է վերջինիս։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2012-02-08 11:30 2
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2011-04-18 12:00 5
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2011-11-11 16:00 5
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2013-09-11 Գործ No ԵԱՔԴ/0184/01/10 ՈՐՈՇՈւՄ ԴԱՏԱՊԱՐՏՅԱԼԻ ԴԻՄՈՒՄԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 24 սեպտեմբերի 2013թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի մասնակցությամբ` դատախազ Ա.Մարգարյանի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿԲ ներկայացուցիչ Ա.Առաքելյանի դատապարտյալ Ա.Ահարոնյանի Դատական նիստում քննելով դատապարտյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի դիմումը` Հայաստանի Հանրապետությունից մեկնելու թույլտվություն ստանալու վերաբերյալ. ՊԱՐԶԵՑ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 11.11.2011թ. դատավճռով Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով: 21.05.2012թ. կիրառվել է ՀՀ ԱԺ ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 26.05.2011թ. որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը և պատժի չկրած մասը կրճատվել է մեկ քառորդով, վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 4 տարի 2 ամիս 19 օր ժամանակով: ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.04.2013թ. որոշմամբ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածին համապատասխան 1/մեկ/ տարի 4 /չորս/ ամիս 4 /չորս/ օր ժամկետով պատիժը կրելուց պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 5-րդ և 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասերի պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատված Ա.Ահարոնյանի վարքագծի նկատմամբ պատժի չկրած մասի ընթացքում սահմանվել է վերահսկողություն` ՀՀ ԱՆ Քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի միջոցով: 2013թ. սեպտեմբերի 04-ին թիվ ԵԱՔԴ/0184/01/10 քրեական գործով դատապարտյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը դիմում է ներկայացրել դատարան` խնդրելով պարտավորեցնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն բաժանմունքին` թույլատրելու մեկնել Հայաստանի Հանրապետությունից բուժման և ընտանիք կազմելու նպատակով: ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն բաժանմունքի պետ Ա.Առաքելյանն առարկեց դատապարտյալի միջնորդության դեմ նշելով, որ ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.04.2013թ. որոշմամբ սահմանված վերահսկողությունը չի կարող իրականացվել Հայաստանի Հանրապետության սահմաններից դուրս: Դատախազ Ա.Մարգարյանը նույնպես առարկեց դատապարտյալի Ա.Ահարոնյանի միջնորդության դեմ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Ուսումնասիրելով դատապարտյալի դիմումը և ներկայացված նյութերը, դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Արսեն Ահարոնյանի դիմումը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն ՙպատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը դատապարտյալի վրա կարող է դնել որոշակի պարտականություններ` չփոխել մշտական բնակության վայրը, բուժման կուրս անցնել ալկոհոլամոլությունից, թմրամոլությունից, վեներական հիվանդությունից կամ թունամոլությունից, նյութական օգնություն ցույց տալ ընտանիքին: Դատարանը, դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ առանց դրա, դատապարտյալի վրա կարող է դնել նաև նրա ուղղմանը նպաստող այլ պարտականություններ կամ փոխարինել դրանք՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙպայմանական վաղաժամկետ ազատում կիրառելիս դատարանն անձի վրա կարող է դնել սույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հինգերորդ մասով նախատեսված պարտականությունները, որոնք անձը պետք է կատարի պատժի չկրած մասի ընթացքում՚: ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն` ՙպատժից ազատված անձինք oգտվում են այն իրավունքներից և կրում են այն պարտականությունները, որոնք uահմանված են Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիների համար, բացառությամբ դատվածություն ունեցող անձանց, oտարերկրյա քաղաքացիների կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց համար oրենքով նախատեuված uահմանափակումների՚: ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն` ՙօրենքով նախատեuված դեպքերում պատժից ազատված անձանց վարքագծի նկատմամբ վերահuկողությունն իրականացնում է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման uտորաբաժանումը` Հայաuտանի Հանրապետության կառավարության uահմանած կարգով՚: Նշված պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Արսեն Ահարոնյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հնարավոր չէ իրականացնել ՀՀ սահմաններից դուրս: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ, 434-րդ, 437-րդ և 438-րդ հոդվածներով` դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Դատապարտյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի դիմումը` Հայաստանի Հանրապետությունից մեկնելու թույլտվություն ստանալու վերաբերյալ, մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0184/01/10
նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Կ.ՓԻԼՈՅԱՆԻ
Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Վ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
Հ.ՍԱՆԴԱԼՋՅԱՆԻ
Ա.ՓՈԽԱՐՅԱՆԻ
պաշտպաններ Գ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Ն.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Ռ.ԲԱԼՈՅԱՆԻ

2012 թվականի փետրվարի 08-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Արթուր Հրանտի Փոխարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի շահերի պաշտպաններ Գայանե Խաչատրյանի և Նինա Կարապետյանի, ամբաստանյալ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի շահերի պաշտպան Ռուբեն Բալոյանի, ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանի վերաքննիչ բողոքները
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Կ.Հակոբյանի 2010 թվականի մայիսի 13-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14113810 քրեական գործը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. 2010թվականի մայիսի 19-ին Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
3. 2010թվականի մայիսի 19-ին Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
4. 2010թվականի հունիսի 21-ին Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանը և Արթուր Հրանտի Փոխարյանը որպես մեղադրյալ են ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 117-րդ հոդվածով: Առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրանք որպես մեղադրյալ են ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
5. 2010թվականի հոկտեմբերի 19-ին Հ.Սանդալջյանի և Ա.Փոխարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
6. 2010 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Նարեկ Օհանջանյանի և Արմեն Օհանջանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
7. 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ն.Օհանջանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
8. 2010թվականի նոյեմբերի 29-ին թիվ 14113810 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան:
9. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 14113810 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակել դատական քննության` նույն թվականի դեկտեմբերի 13-ին:
10. ՀՀ գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ Կ.Փիլոյանի 2011 թվականի հունվարի 10-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ, 235-րդ, 308-րդ հոդվածների 1-ին մասերով հարուցվել է թիվ 61200111 քրեական գործը:
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Նադիրյանի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
11. 2011թվականի հունվարի 11-ին Վռամ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է:
12. 2011թվականի փետրվարի 14-ին Վռամ Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով և խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
13. 2011թվականի մարտի 03-ին Դավիթ Սանդալջյանը ձերբակալվել է;
14. 2011թվականի մարտի 04-ին Դավիթ Սանդալջյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
15. 2011թվականի մարտի 24-ին թիվ 62201611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան:
16. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 2011 թվականի մարտի 24-ի որոշմամբ թիվ 62201611 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
17. 2011թվականի մարտի 25-ին մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, իսկ Պետրոս Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
18. 2011 թվականի ապրիլի 8-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ 62201611քրեական գործը միացվել է թիվ 14113810 քրեական գործին:
19. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 30-ի որոշմամբ Նարեկ Օհանջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թվականի մայիսի 26-ի <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի հիման վրա:
Նարեկ Օհանջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը վերացվել և նա անհապաղ ազատվել է դատարանի դահլիճից:
20. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճռով Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Վռամ Բաղդասարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 14 /տասնչորս/ տարի ժամկետով:
Վռամ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի հունվարի 11-ից:
21. Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով: Նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Հայկ Սանդալջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի հունիսի 21-ից:
22. Արթուր Հրանտի Փոխարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով: Նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Արթուր Փոխարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի հոկտեմբերի 19-ից:
Իրեղեն ապացույց Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստները, վերադարձվել են:
<<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և գծավոր հագուստը, երեք հատ մահակները, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերը, <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգը, որոնք պահվում են ՀՀ ոստկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում և դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներն ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակները ոչնչացվել են:
<<ՊՄ>> տեսակի 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի, 45 տրամաչափի, <<COLT DOUBLE EAGLE–MK || / SERIES 90>>, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի <<ՊՄ>> տեսակի, <<TT>> տեսակի ատրճանակները թողնվել են ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը:
Նույն դատավճռով դատապարտվել են նաև` Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ազատազրկման հինգ տարի ժամկետով, Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման երեք տարի ժամկետով` կիրառվել է ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է պատժից: Պետրոս Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավումը, վերացվել է և նա ազատվել է դատարանի դահլիճից: Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման երկու տարի ժամկետով: Կիրառվել է ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է պատժից: Դավիթ Սանդալջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և նա ազատվել է դատարանի դահլիճից:/քրեական գործ, հատոր 15, էջ 59-96/
Գործի փաստական հանգամանքները
23. Ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա` ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել ու կրել զենք և ռազմամթերք, մի խումբ անձանց հետ կատարել է զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն, ինչպես նաև խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, ապօրինաբար ուրիշին դիտավորությամբ զրկել է կյանքից:
Վռամ Բաղդասարյանը 2010 թվականի մայիսի 12-ի ցերեկը չնչին` իր վրա խեթ հայացքով նայելու առիթով վիճաբանել է Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերոջ հետ, և այդ վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով նույն օրը` ժամը 2230-ի սահմաններում, ընկերների` Պետրոս Գրիգորյանի, Արսեն Ահարոնյանի և վերջինիս հորաքրոջ որդու` Հայկ Հակոբյանի հետ Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպելով Խաչիկ Մկրտչյանին ու նրա ընկերներ` Հայկ Սանդալջյանին, Արթուր Փոխարյանին, Նարեկ Օհանջանյանին և գործով չպարզված այլ անձանց, կրկին վիճաբանության մեջ են մտել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ` զենքերի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը. տևական ժամանակ հարվածել միմյանց ու տվել փոխադարձ հայհոյանքներ` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը: Վռամ Բաղդասարյանը նշված գործողությունները կատարել է ապօրինի կերպով ձեռք բերված, պահված և կրված, հրազեն հանդիսացող` գործարանային արտադրության, <<ԻՎ 1533>> համարի, 9մմ տրամաչափի, <<ՊՄ>> տեսակի ատրճանակի գործադրմամբ:
Այդ ընթացքում Վռամ Բաղդասարյանը, ցերեկը տեղի ունեցած վերոհիշյալ վիճաբանության աննշան առիթը որպես սպանություն կատարելու պատրվակ օգտագործելով, ինչպես նաև հակառակորդ կողմի հանդեպ իր անձն ընդգծելու մոլուցքով, Խաչիկ Մկրտչյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, դեպքի վայրում գտնվող բազմաթիվ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, վերը նշված <<ԻՎ 1533>> համարի, <<ՊՄ>> տեսակի ատրճանակից կրակոցներ է արձակել նրա վրա, որի արդյունքում Խաչիկ Մկրտչյանը կոնքի շրջանում ստացել է հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ու մահացել:
24. Ամբաստանյալ Հայկ Սանդալջյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա` իր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանի և Արթուր Հրանտի Փոխարյանի հետ, հարցեր պարզաբանելու նպատակով, 2010 թվականի մայիսի 12-ին ժամը 2230-ի սահմաններում, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպել է Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ: Հանդիպումը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը, Խաչիկ Մկրտչյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք շուրջ 15 րոպե շարունակ վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ: Իրենց այդ գործողություններով նրանք` ակնհայտորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության` շրջակա շենքերի բնակիչների, փողոցում գտնվող քաղաքացիների, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել է քաղաքացիների անդորրը:
Խուլիգանության ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը և Արթուր Փոխարյանը որպես զենք օգտագործվող մահակների գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել դեպքի վայրում հայտնված Հայկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:
25. Ամբաստանյալ Արթուր փոխարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա` իր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանի և Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի հետ, հարցեր պարզաբանելու նպատակով, 2010թվականի մայիսի 12-ին ժամը 2230-ի սահմաններում, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպել է Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ: Հանդիպումը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Արթուր Փոխարյանը, Խաչիկ Մկրտչյանը, Հայկ Սանդալջյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք շուրջ 15 րոպե շարունակ վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ: Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհայտորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության` շրջակա շենքերի բնակիչների, փողոցում գտնվող քաղաքացիների, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել են քաղաքացիների անդորրը:
Խուլիգանության ընթացքում Արթուր Փոխարյանը և Հայկ Սանդալջյանը որպես զենք օգտագործվող մահակների գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել դեպքի վայրում հայտնված Հայկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: /քրեական գործ, հատոր 15, է ջ 59-96/
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
26. Ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի շահերի պաշտպաններ Գայանե Խաչատրյանը և Նինա Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել են, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացել է նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներով, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ,18-րդ,106-րդ,107-րդ,124-րդ-127-րդ հոդվածների պահանջները, ինչի արդյունքում կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետը, որը ենթակա չէր կիրառման:
Դատաքննության ժամանակ ակնհայտ է դարձել, որ նախաքննության մարմինը Վ.Բաղդասարյանի արարքին քրեաիրավական գնահատական է տվել բացառապես ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի, ինչպես նաև սույն գործով շահագրգիռ անձանց` Ա.Ահարոնյանի ազգականների` մոր` Կ.Շահինյանի, հոր` Լ.Ահարոնյանի, պապու` Ե.Շահինյանի, քեռու` Հ.Շահինյանի , վկա Հ.Հակոբյանի, որը Ա.Ահարոնյանի հորաքրոջ որդին է, Հ.Շահինյանի վարորդ` Ա.Երիցյանի, Կ.Շահինյանի ընկերուհիների ցուցմունքների հիման վրա, ովքեր տվել են իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներ:
Նախաքննական մարմինը և դատարանը չեն մատնանշել , թե նախաքննական որ ցուցմունքներն են հիմնավորում Վ.Բաղդասարյանին առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ դրանք տարբերվում են միմյանցից:
Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի պաշտպանների` իրենց պաշտպանյալներին լրացուցիչ հարցաքննելու մասին միջնորդության և ՀՀ գլխավոր դատախազի բողոքի հիման վրա` պաշտպանների ներկայությամբ Ա.Ահարոնյանը և Պ.Գրիգորյանը հայտնել են, որ նախկինում սուտ ցուցմունք են տվել պատասխանատվությունից խուսափելու համար, սակայն հասկանալով, որ գործով ձեռք են բերվել ապացույցներ, ցանկացել են հայտնել իրականությունը և ցուցմունքներ են տվել, համաձայն որոնց Ա.Ահարոնյանը հայտնել է, որ <<Մալականի>> այգում գտել է Մակարով տեսակի ատրճանակ, հայտնել է նաև, որ միջադեպի օրը հանդիպել է Խ.Մկրտչյանին. խոսակցության ընթացքում երեք-չորս անգամ կրակել` նրա վրա, վերջին կրակոցից հետո վերջինս վայր է ընկել: Իսկ Պ.Գրիգորյանը հայտնել է, որ իրականում <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակն իրենն է եղել, ինչպես նաև նշել է Ա.Ահարոնյանի և Խ.Մկրտչյանի միջադեպի մանրամասները:
Վերոնշյալ հանգամանքները վկայում են, որ Առաջին ատյանի դատարանը Վ.Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչելու համար առանց հիմնավորման, դեպքի իրական հանգամանքները ներկայացրել է այնպես, ինչպես հարմար էր անձին հանցագործության մեջ մեղադրելու համար: Վ.Բաղդասարյանի դեպքի վայրում գտնվելը և որոշակի գործողություններ կատարելը չի վկայում, որ հենց նա է սպանել Խ.Մկրտչյանին:
Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածը նաև հետևյալ պատճառաբանությամբ` դիտավորյալ սպանություն որակելու համար պետք է գնահատվեն գործի բոլոր հանգամանքները համակցության մեջ, կարևոր հատկանիշ է վնասվածքի բնույթն ու տեղակայումը, հրազենով ոտքին կրակելը չի վկայում կրակողի սպանության դիտավորության մասին:
Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ և 127-րդ հոդվածները, կրկնելով նախաքննության մարմնի խախտումները, վերը նշված ցուցմունքները դրել է դատավճռի հիմքում` որպես Վ.Բաղդասարյանի մեղքը հիմնավորող ապացույցներ: Սակայն նրա մեղքը պարզելու համար պետք է պարզել վերջինիս դիտավորությունը:
Դատավճռի հիմքում դրվել են նաև փորձաքննությունների եզրակացությունները, որոնք վերաբերվում են մարմնական վնասվածքների աստիճաններին, դիակի զննությանը, զենքի, փամփուշտների և դեպքի վայրում հայտնաբերված մահակների համապատասխան փորձաքննություններին: Սակայն նշված եզրակացություններն ու արձանագրությունները չեն ապացուցում Վ.Բաղդասարյանի կողմից Խ.Մկրտչյանին սպանելու հանգամանքը:
Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել և չի գնահատել այն փաստը, որ զենքերի վրայից մաքրվել են մատնահետքերը, որ ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի տաբատի վրա հայտնաբերվել են մետաղի հետքեր, որոնք վկայում են վերջիններիս կողմից զենք կրելու մասին, չի գնահատվել գործում առկա <<Ղ-Տելեկոմի>> վերծանումները, որով հիմնավորվել է, որ Վ.Բաղդասարյանը գտնվել է Արշակունյաց պողոտայում և հետևաբար չէր կարող նույն պահին գտնվելով Կոմիտասի պողոտայում, վիճաբանել Դ.Սանդալջյանի հետ: Դատարանի կողմից անտեսվել է նաև վկա Ա.Ղուկասյանի ցուցմունքը, ով հայտնել է , որ տեսել է, թե ինչպես է Պ.Գրիգորյանի մոտից զենքն ընկել գետնին և վերջինս վերցրել և այն պահել է գոտկատեղում:
Առաջին ատյանի դատարանը չի կատարել բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն` պարզելու համար թե, որ փաստական հանգամանքներն են խեղաթյուրվել Ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության նախկին պետ` Հ.Թամամյանի կողմից, որի արդյունքում Վ.Բաղդասարյանը թիվ 14113810 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ճանաչվել էր որպես վկա, և մեղադրանք առաջադրել: Անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ դեպքից անմիջապես հետո քրեական գործի ընթացքում զենքերի հանձնման և այլ հարցերում միջամտել է ԱԺ պատգամավոր Լ.Սարգսյանը և իբրև վերջինս է համոզել Ա.Ահարոնյանին սպանության համար ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալ:
Այդ փաստի մասին վկայություն են տվել վկաներ` Ա.Երիցյանը, Լ.Ահարոնյանը, Կ.Շահինյանը, ամբաստանյալներ` Ա.Ահարոնյանը և Պ.Գրիգորյանը: Առանց պատճառաբանված որոշման մերժվել են վերը նշված հանգամանքները պարզելու նպատակով հարուցված պաշպանական կողմի միջնորդությունները` Լ.Սարգսյանին և Հ.Թամամյանին վկա ներգրավելու և հարցաքննելու մասին:
Վ.Բաղդասարյանի մեղադրանքի անհիմն լինելը ապացուցվում է նաև
1. ՀՀ ԱԱԾ տնօրենի թիվ 2/5-22 գրության համաձայն ձեռնարկված օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում իբրև պարզվել է, որ միտումնավոր խախտվել են դեպքի փաստական հանգամանքները, որի արդյունքում Վ.Բաղդասարյանը զերծ է մնացել քրեական պատասխանատվությունից: 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ՀՀ ԱԱԾ տնօրենից պահանջել են ներկայացնել ձեռք բերված նյութերի պատճենները, որոնք հիմք են հանդիսացել նման գրություն ներկայացնելու: ՀՀ ԱԱԾ-ից գրավոր հայտնել են, որ պահանջվող նյութերի պատճենները ուղարկվել են նախաքննության մարմնին:
ՀՀ ՀՔԾ-ից իրենց դիմումին պատասխանել են, որ օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում ձեռք բերված նյութերը կցված են ՀՔԾ վարույթում գտնվող իրավապահ մարմինների առանձին պաշտոնատար անձանց կողմից չարաշահումներ կատարելու վերաբերյալ քրեական գործին և չեն կարող տրամադրվել, իսկ Վ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ նյութերը կցված են դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործին: Քրեական գործի նյութերում Վ.Բաղդասարյանի մեղքն ապացուցող ԱԱԾ-ի կողմից տրամադրված նյութեր գոյություն չունեն:
Դատաքննության ժամանակ Վ.Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել, որ Հ.Շահինյանն է իրեն համոզել, որ սպանության մեղքն ընդունի, ինչի դիմաց խոստացել է միջոցներ ձեռնարկել նրա` պատժից շուտ ազատվելու համար: Ասածը հիմնավորելու համար դատարանին է ներկայացվել Հ.Շահինյանի ձեռքով գրված Վ.Բաղդասարյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքը, որը կցվել է քրեական գործին, սակայն չի գնահատվել: Դատավճռի հրապարակումից հետո Վ.Բաղդասարյանն այս փաստի մասին հայտնել է, որ Հ.Շահինյանն ասածը հիմնավորելու համար իրեն ցույց է տվել ՀՀ Ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ` Հ.Թամամյանի հետ կնքված փոխառության պայմանագրի պատճենը, որով Հ.Շահինյանը վերջինիցս փոխառությամբ մոտ 100.000 ԱՄՆ դոլլար է վերցրել: Վ.Բաղդասարյանը սենյակից վերցրել է Հ.Շահինյանի ձեռքով գրված ցուցմունքի օրինակը և փոխառության պայմանագրի պատճենը: Այդ մասին դատարանում չի հայտնել դատարանի և դատախազի կողմնակալ վերաբերմունքի պատճառով: Վերը նշված փաստերը պարզաբանելու համար ներկայացվել են մի շարք միջնորդություններ:
27. Ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի շահերի պաշտպաններ Գ.Խաչատրյանը և Ն.Կարապետյանը խնդրել են վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ և նշանակել քննության վերաքննության կարգով: Բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով ճանաչել անպարտ և արդարացնել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով նշանակել մեղմ պատիժ:/քրեական գործ, հատոր 15, էջ 59-96/
28. Ամբաստանյալ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի շահերի պաշտպան Ռուբեն Բալոյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտմամբ: Դատավճռի նկարագրական –պատճառաբանական մասից երևում է, որ Հ.Սանդալջյանը և Ա.Փոխարյանը վիճաբանությանը չեն մասնակցել, սեռական բնույթի հայհոյանքներ չեն տվել, մահակներ չեն օգտագործել, որևէ մեկին մարմնական վնասվածքներ չեն պատճառել, խուլիգանություն չեն կատարել:
Վիճաբանությունը տեղի է ունեցել Վ.Բաղդասարյանի և Խ.Մկրտչյանի միջև:Հ.Սանդալջյանը և Ա.Փոխարյանը ցուցմունքներ են տվել, որ միջադեպի օրը մահակներ չեն օգտագործել, դրանցով որևէ մեկին վնասվածքներ պատճառել: Նշել են նաև, որ մահակները Խ.Մկրտչյանն է դրել մեքենայի մեջ: Հ.Սանդալջյանը նաև հերքել է իր կողմից մահակը օդում թափահարելու փաստը: Մահակն օդում թափահարելը զենքի գործադրում չէ` ինքնապաշտպանության տեսակ է: Դատարանի հետևությունն այն մասին, որ նրանք միջադեպի ժամանակ մահակներ են օգտագործել և այդ փաստը հաստատելու միակ ապացույց դիտվել է դատարանում հետազոտված վերջիններիս կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, ապա դա անհիմն է, առավել ևս, որ դրանք դրվել են ապացույցների շարքում:
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ չի հիմնավորվել, որ Հ.Սանդալջյանը մահակով ծեծի է ենթարկել Հ. Հակոբյանին` պատճառելով նրան մարմնական վնասվածքներ: Դատարանի դատավճռով հաստատված Հ.Սանդալջյանի կողմից Հ.Հակոբյանին մահակներով հարվածներ հասցնելը հիմնվել է ենթադրությունների վրա:
Ամբաստանյալները և վկաների մեծ մասը դատարանում փոխել են իրենց նախաքննական ցուցմունքները: Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել զինված կողմի ցուցմունքները, իսկ տուժող կողմի ցուցմունքները պատշաճ իրավական վերլուծության և գնահատականի չի արժանացրել: Հ.Հակոբյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ չի հիշում, թե իրեն ովքեր են ծեծի ենթարկել, նշել է, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայից իջնող անձինք իրեն մահակով ծեծի չեն ենթարկել:
Հիմք ընդունելով Հ.Սանդալջյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործում առկա մյուս ապացույցների հետ, պետք է նշել, որ Հ.Սանդալջյանի գործողությունները հասարակական կարգի դեմ ուղղված չեն եղել: Նրա գործողություններում բացակայում են խուլիգանության հատկանիշները: Դատավճռում չկա ապացույց այն մասին, որ Հ.Սանդալջյանը հասարակության նկատմամբ դրսևորել է անհարգալից վերաբերմունք` հիմնավորվել է միայն, որ նա եղել է դեպքի վայրում, որ Խ.Մկրտչյանը մահակներ է դրել մեքենայի մեջ: Որ Հ.Հակոբյանի վնասվածքները հասցվել են բութ կոշտ առարկայով: Հ.Սանդալջյանը մահակով որևէ մեկին մարմնական վնասվածք չի պատճառել: Չի հիմնավրովել նրա կողմից զենքի գործադրմամբ արարք կատարելը:
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ չի պարզվել, թե մահակներից որ մեկն է եղել Խ.Մկրտչյանի մոտ, կամ արյունոտ մահակը նրա կողմից գործադրվել է թե ոչ: Չի ապացուցվել նաև թե մահակի վրայի արյունն ում է պատկանում, ում կողմից է երեք կրակոց արձակվել Մերսեդես մակնիշի ավտոմեքենայի վրա: Արժանահավատ չէ Հ.Հակոբյանի ցուցմունքի այն մասը, որ Մերսեդեսի միջից միանգամից իջել են 3 թե 4 մարդ, քանի որ Մերսեդեսը երկու դռնանի է: Չկա ցուցմունք, որ Հ.Սանդալջյանը վիճաբանել, կռվել և որևէ մեկին ծեծի է ենթարկել: Չկա ապացույց, որ Հ.Սանդալջյանը և մյուսները խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորություն են ունեցել և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք` դրսևորել հասարակության նկատմամբ:
Առաջին ատյանի դատարանը չի հիմնավորել և չի պատճառաբանել, թե որ ապացույցներով է հիմնավորվել նրա մեղավորությունը զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու մեջ:
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և Հ.Սանդալջյանի ուղղվելու մասին է վկայում արարքից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ նա կամավոր ներկայացել է քննչական բաժին, քննությունից չի թաքնվել և չի խոչընդոտել վարույթն իրականացնող մարմնի աշխատանքներին, չի խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ:
29. Ամբաստանյալ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի շահերի պաշտպան Ռ.Բալոյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը Հայկ Սանդալջյանի մասով բեկանել և փոփոխել` նրա գործողություններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի դիսպոզիցիայով սահմանված հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանը զենքի գործադրմամբ խուլիգանական արարք է կատարել, ապա հաշվի առնելով գործում առկա նրա անձը բնութագրող հանգամանքները` Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը Հայկ Սանդալջյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ սահմանել:
30. Ամբաստանյալ Արթուր Հրանտի Փոխարյանը և նրա շահերի պաշտպաններ Ազատ Մարգարյանը և Հայկ Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոք են ներկայացրել Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի վերոհիշյալ դատավճռի դեմ, որով խնդրել են Ա.Փոխարյանի մասով այն բեկանել և փոփոխել, նրա մասով կայացնել արդարացման դատավճիռ` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
ՀՀ վերաքննիչ դատարան ներկայացրած դիմումներով Արթուր Փոխարյանը հրաժարվել է պաշտպաններ Ազատ Մարգարյանի և Հայկ Հովհաննիսյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքից, խնդրել է քննարկել իր նկատմամբ ՀՀ ԱԺ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշմամբ իր պատժի չկրած մասի ¼-ի կրճատման հայցը:
31. Վերաքննիչ բողոքների գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
32. Պաշտպանները պնդեցին բողոքները և խնդրեցին բավարարել:
Ամբաստանյալներ Վ.Բաղդասարյանը և Հ.Սանդալջյանը միացան իրենց պաշտպաններին և խնդրեցին բողոքները բավարարել:
33. Ամբաստանյալ Ա.Փոխարյանը պնդեց բողոքը և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել համաներման ակտը:
34. Մեղադրողները խնդրեցին բողոքը մերժել` ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպաններ Ռ.Բալոյանի, Ն.Կարապետյանի, Գ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալներ Վ.Բաղդասարյանի, Հ.Սանդալջյանի, Ա.Փոխարյանի ելույթները, մեղադրողներ Կ.Փիլոյանի, Ա.Դավթյանի պատասխաննները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
35. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.<< Սպանությունը՝…6) շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, …10. խուլիգանական դրդումներով պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ>>:
ՀՀ նախկին /մինչև 2011 թվականի մայիսի 23-ի օրենքի ընդունումը/ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.<< Սպանությունը՝…6) շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով,…10. խուլիգանական դրդումներով պատժվում է ազատազրկմամբ՝ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.<< 1. Ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը՝…
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն.<<1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝…
…4. որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ՝….
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից յոթ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-4-րդ կետերի համաձայն.
<< Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
36. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:…>>:
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` <<…Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ մասի համաձայն` << Պատժաչափի չկրած մասը կրճատել`
5) մեկ քառորդով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112--րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 180-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 182-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով, 183-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 227-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 228-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 229-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 230-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 231-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 233-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 237-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ…>>:
Նույն որոշմամն 13-րդ մասի համաձայն.<< սույն որոշման կատարումը վերապահել`…
… 4) Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության քրեակատարողական հիմնարկների պետերին` այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրում են քրեակատարողական հիմնարկներում….>>:
37. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճռով, պատիժ նշանակելիս դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է. <<… Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանի մեղավորությունը ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու, կրելու, մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու, ինչպես նաև խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով ապօրինաբար ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերի հատկանիշներով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
…Հայկ Սանդալջյանի և Արթուր Փոխարյանի մեղավորությունը զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նրանք ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:…
…Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հանցավորների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վռամ Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում տուժողի անօրինական վարքագիծը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը, նաև այն, որ նա ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում երեք անձ, նախկինում դատված չի եղել:…
…Հայկ Սանդալջյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել բնութագրվում է դրական:
Արթուր Փոխարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական:…
…Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել>>:/քրեական գործ, հատոր 15, էջ 59-96/
38. Վերաքննիչ դատարանը քննարկելով ամբաստանյալ Ա.Փոխարյանի վերաքննիչ բողոքը, գտավ, որ այն բավարարվել չի կարող: Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Ա.Փոխարյանի նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը կիրառելի է: Սակայն այն պետք է կիրառի քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմը: <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 13-րդ կետի համաձայն` նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու պարտականությունը դրված է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկների վարչակազմի վրա: Հետևաբար դատարանն այդ հարցին լուծում տալ չի կարող:
37. Առաջին ատյանի դատարանը կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության, որ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանին`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, առաջադրված մեղադրանքը հաստատված և հիմնավորված է դատաքննության ժամանակ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
38. Ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանն առաջադրված մեղադրանքւոմ իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի՝ ապօրինի կերպով հրազեն պահելու համար: Ժխտել է 2010 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 1730-ի սահմաններում, Դավիթ Սանդալջյանի հետ վիճաբանելու ու նրան ապտակելու, Խաչիկ Մկրտչյանին ճանաչելու, նրան սպանելու, <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակ պահելու հանգամանքները: Ընդունել է նույն օրը` ժամը 22 30-ի սահմաններում Պետրոս Գրիգորյանի և Արսեն Ահարոնյանի հետ, վեջինիս <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայով Երևանի Կոմիտաս պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում լինելու, սպիտակ ավտոմեքենայից դուրս եկած մի տղայի կողմից իրենց ուղղությամբ կրակելու, դրա արդյունքում Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի վիրավորվելու, այդ ընթացքում իր մոտ գտնվող <<TT>> ատրճանակից կրակոց արձակելու, վերջիններիս մարմնական վնասվածքներով իր ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի 8-րդ, ապա` Միքայելյանի անվան հիվանդանոց տեղափոխելու հանգամանքները: Վ.Բաղդասարյանը հայտարարել է, որ <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակը գտնվել է Պետրոս Գրիգորյանի մոտ և նա է կրակել Խաչիկ Մկրտչյանի ուղղությամբ:
Ամբասատանյալ Վռամ Բաղդասարյանը դեպքի վայրում խուլիգանական գործողությունների ու փոխհրաձգության, դեպքին իր մասնակցության վերաբերյալ տվել է հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներ:
Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով գտել է, որ Վ.Բաղդասարյանի պատճառաբանությունները` բացի մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, 0 անհիմն են, քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ են հետապնդում:
Վ.Բաղդասարյանին մեղսագրված արարքը Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արսեն Ահարոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ունեցել է 7 փամփուշտներով <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակ, որը մշտապես պահել է իր մոտ:
2010թ. մայիսի 12-ին քեռու` Հովհաննես Շահինյանի <<Մերսեդես>> մակնիշի, 50 ՈՈ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով Պետրոս Գրիգորյանի և Վռամ Բաղդասարյանի հետ գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի մոտ: Վռամն ու Պետրոսը իջել են մեքենայից: Նրանց վերադառնալուց հետո վերջինս զայրացած է եղել, իր հարցին պատասխանել է. <<Հեչ, անցավ, բան չկա>>: Այնուհետև, շուրջ երկու ժամ ավտոմեքենայով շրջել են քաղաքում: Ապա Արմեն Երիցյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան փոխանակել են <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի, 18-683 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետ: Դրանից հետո Վռամի, Հայկի ու Պետրոսի հետ նշված ավտոմեքենայով ժամը 22-ի սահմաններում Երբ Կոմիտասի պողոտայից թեքվել և մտել են 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը, իրենց ավտոմեքենային դեմ-դիմաց դուրս է եկել <<Մերսեդես>> մակնիշի, 50-333 պետհամարանիշի, կուպե տեսակի, արծաթագույն ավտոմեքենան ու կանգնել իրենց ավտոմեքենայից մոտ 2 մետր հեռավորության վրա: Իրենք իջել են ավտոմեքենայից: Վերը նշված ավտոմեքենայի վարորդի կողքից իջել է Խաչիկ Մկրտչյանը, աջ ձեռքում գտնվող ատրճանակն ուղղել է իրենց մեքենայի ձախ կողմում գտնվող Պետրոս Գրիգորյանի վրա ու կրակոց արձակել: Պաշտպանվելու նպատակով ցանկացել է գոտկատեղից հանել <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակը, հանելու պահին, խառնաշփոթ վիճակում ատրճանակի փամփշտակալն ընկել է գետնին: Փորձել է այն վերցնել, սակայն նկատելով, որ Պետրոսն ընկել է` փամփշտակալին ուշադրություն չի դարձրել: Վազելով մոտեցել է նրան ու հասկացել՝ որ Խաչիկի արձակած կրակոցից Պետրոսը վիրավորվել է: Այդ պահին իր թիկունքում լսել է ևս մեկ կրակոցի ձայն, ուժեղ ցավ է զգացել նստատեղի մասում և հասկացել՝ որ վիրավորվել է: Շրջվել է և անմիջապես իր հետևում տեսել Խաչիկին` ատրճանակը դեպի իրեն ուղղած վիճակում, ում ձախ ձեռքում եղել է նաև մահակ: Շրջվելու պահին Խաչիկը մահակով հարվածել է իր գլխին, որի հետևանքով թուլացել, ընկել է գետնին ու կորցրել գիտակցությունը: Թե այդ ընթացքում ինչ է տեղի ունեցել Վռամի, Պետրոսի ու Հայկի հետ, չի նկատել, քանի որ ուշադրությունն ուղղված է եղել Խաչիկին, ում մոտ ատրճանակ է եղել, ինչպես նաև` գետնին ընկած Պետրոսին: Երբ գիտակցության է եկել, Պետրոսն ու Վռամն այդտեղ չեն եղել: Իրենց մեքենայից մի քանի մետր հեռավորության վրա` նկատել է գետնին ընկած Հայկին, ով տնքալով անկանոն շարժումներ է արել: Դժվարությամբ նստել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենան ու այն վարելով մոտեցել Հայկին, ով նստել է իր կողքին, և միասին շարժվել են 8-րդ հիվանդանոցի ուղղությամբ: Զանգահարելով Պետրոսին, գնացել են Կոմիտասի պողոտայում գտնվող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ և հանդիպել Վռամին ու Պետրոսին: Վերջիններից տեղեկացել են, որ նրանք դեպքի վայրից հեռացել են <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի ավտոմեքենայով: Հիվանդանոցի ճանապարհին Վռամը կանգնեցրել է մեքենան և ինչ-որ բան ասել Հայկին, որից հետո վերջինս իջել է մեքենայից: Մեքենայով գնացել են 8-րդ հիվանդանոց: Ապա Վռամն իրեն ու Պետրոսին տարել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Հիվանդանոցում իմացել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանը սպանվել է: Խոսակցություններից լսել է, որ նրան Վռամն է սպանել: Դեպքից հետո <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակը թողել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին:
Հիվանդանոցում տեղեկանալով, որ դեպքի ժամանակ արձակված կրակոցի հետևանքով Խաչիկ Մկրտչյանը վիրավորվել ու մահացել է` ենթադրել է, որ վերջինիս վրա կրակողն ու նրան սպանողը փաստորեն փրկել է իր կյանքը: Խաչիկին սպանողի հանդեպ պարտավորվածություն է զգացել և երախտագիտությունից դրդված` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի առթիվ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով ցուցմունք է տվել, թե իբր ինքն է սպանել Խաչիկին` միաժամանակ հույս ունենալով, որ իրավապահ մարմինները կբացահայտեն իրական սպանողին: Հիվանդանոցում գտնվելու ժամանակ Պետրոս Գրիգորյանին խնդրել է ցուցմունք տալ, թե իբր ինքն է Խաչիկին սպանել: Հետագայում գիտակցել է, որ սխալ է վարվել` ուրիշի կատարած հանցանքն իր վրա վերցնելով, և հետագա ցուցմունքներում հայտնել է, որ սպանությունն ինքը չի կատարել: Երբ իր վերաբերյալ քրեական գործն ուղարկվել է դատարան, գիտակցելով, որ կարող է դատապարտվել չարած արարքի, այսինքն` Խաչիկ Մկրտչյանին սպանելու համար` թիվ 62201611 քրեական գործով տված ցուցմունքներում հայտնել է ողջ իրականությունը:
Ի պատասխան ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանի հայտարարության, որ դեպքի պահին << Մակարով>> տեսակի ատրճանակը գտնվել է Պ.Գրիգորյանի մոտ և նա է կրակել Խ.Մկրտչյանի ուղղությամբ` Ա.Ահարոնյանը պնդել է, որ իրականում այդ օրը Պետրոս Գրիգորյանի մոտ ընդհանրապես որևէ զենք չի եղել:
Ամբաստանյալ Պ.Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին Ա.Ահարոնյանի քեռու` Հովհաննես Շահինյանի <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՈՈ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով Արսեն Ահարոնյանի և Վռամ Բաղդասարյանի հետ գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի մոտ: Վռամն իջել է մեքենայից: Մի քանի րոպե հետո, տեսնելով, որ Վռամն ուշանում է` որոշել է գնալ ու տեսնել, թե ինչ է պատահել: Երբ հասել է խանութի մոտ, տեսել է, որ Վռամը քաշել է տարիքով փոքր մի տղայի օձիքից և արհամարհական խոսքեր ասելով` ապտակել նրան: Հավաքվել են շրջակա օբյեկտների աշխատողները, նրանցից հիշում է նշված խանութի տեր և աշխատակից Գևորգին: Խոսակցությունից հասկացել է, որ նշված վիճաբանության պատճառը Վռամին խեթ հայացքով նայելն է եղել: Ինքն ու Արսենը միջամտել, բաժանել են նրանց, որպեսզի վիճաբանությունը կռվի չվերածվի: Վերը նշված երիտասարդը, ով, ինչպես հետագայում արդեն կալանավայրում է իմացել, հանդիսանում է Խաչիկ Մկրտչյանի ընկեր Հայկ Սանդալջյանի եղբայր Դավիթը, մի կողմ անցնելով` գոռալով Վռամին ասել է. <<Դու մեռար,>> ու փախել: Մինչև մեքենա նստելը Վռամը զայրացած ասել է, որ այդ <<լակոտը>> շատ վատ ձևով է նայել իրեն: Այնուհետև Արսենը, Վռամը և ինքը մոտ մեկուկես, երկու ժամ մեքենայով շրջել են քաղաքում: Ապա Արմեն Երիցյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն <<Մերսեդես>> ավտոմեքենան փոխել են <<Տոյոտա Քեմրի>> ավտոմեքենայի հետ: Ավտոմեքենայի ընթացքի ժամանակ տեսել են, որ Վռամը գոտու տակից հանել է <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակը և դրել նստատեղի ու փոխանցման տուփի արանքում: Երեկոյան հանդիպել են նրա հորաքրոջ տղային` Հայկին, ով միացել է իրենց: Չորսով <<Տոյոտա>> մեքենայով շարժվել են դեպի Կոմիտասի 19 շենքի բակ: Ավտոմեքենան վարել է Վռամը, ինքը նստած է եղել նրա հետևում, Արսենը` Վռամի, իսկ Հայկը` իր կողքին: Երբ իրենց մեքենան մտել է Կոմիտաս 17 և 19 շենքերի միջնամասը, իրենց դեմ դուրս է եկել Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերոջ` Նարեկի <<Մերսեդես>> մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենան: Վռամն իր դրած տեղից վերցրել է <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակն ու իջել մեքենայից: Գրեթե նույն պահին մեքենայից իջել են նաև ինքը, Արսենը և Հայկը: Մեքենայից իջնելուց անմիջապես հետո Վռամն ատրճանակը պահել է Նարեկի մեքենայի ուղղությամբ ու բղավելով ասել. <<Հլա դուրս եկաք, արա>>: Այդ պահին ինքը գտնվել է Վռամի հետևում: Դրանից հետո բացվել է <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի դուռը, և այնտեղից իջել է Խաչիկը, ում ձեռքին նույնպես ատրճանակ է եղել: Քանի որ իր առջև գտնվող թե Վռամի, թե Խաչիկի մոտ զենքեր են եղել, որոշել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի մեքենայի հետևի կողմով գնալ Արսենի ու Հայկի մոտ: Երբ շրջվել է, որ գնա, գրեթե մեկ վայրկյանի տարբերությամբ իրար հաջորդող երկու կրակոցի ձայն է լսել: Հենց այդ պահին ուժեղ ցավ է զգացել ձախ ոտքի ստորին հատվածում և ցավից ու վախից կքանստել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի մեքենայի հետևում, այդ ժամանակ ևս մեկ կրակոցի ձայն է լսել: Այնուհետև, ոտքը բռնած, արագ քայլելով գնացել է Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ և լսել ևս մի քանի կրակոցի ձայն: Այդ ընթացքում Արսենի ձեռքում տեսել է արծաթագույն ատրճանակ, որը, ինչպես հետո է իմացել, <<Կոլտ>> տեսակի է եղել: Երբ նստել է մայթեզրին, մի ակնթարթ հետո իրեն է մոտեցել Վռամը, ով շատ խառնված է եղել: Այդ պահին Վռամի կողմից երկաթի ընկնելու ձայն է լսել, երբ շրջվել է նրա կողմը, տեսել է` նա գետնից ատրճանակին նմանվող մի բան է վերցրել ու դրել գոտկատեղում: Քիչ հեռվում` ինտերնետ ակումբի դիմաց, նկատել է ընկերոջը` Հովիկին ու նրա <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի ավտոմեքենան, ում խնդրել է իրենց տեղափոխել հիվանդանոց: Վռամը նստել է նշված մեքենայի առջևի աջ նստատեղին, ինքը` հետևում, և Հովիկը մեքենան վարել է Կոմիտասի պողոտայով` Զեյթուն թաղամասի ուղղությամբ: Հեռախոսով խոսել են Արսենի հետ, հանդիպել են Կոմիտասի պողոտայում գտնվող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ: Այդտեղ իմացել են, որ Արսենը նույնպես Խաչիկի կրակոցներից վիրավորվել է, իսկ Հայկին ծեծել են մահակով: Վռամը նստել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի մեքենայի ղեկին, Հայկը` նրա կողքը, իսկ ինքն ու Արսենը` հետևում: Ճանապարհին` Կոմիտասի պողոտայում գտնվող <<Դայանա>> խանութի մոտ, Վռամը կանգնեցրել է ավտոմեքենան և Հայկին փոխանցելով <<Մակարով>> և <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներ`ասել է, որ դրանք փախցնի: Հայկը վերցրել է նշված երկու ատրճանակներն ու իջել մեքենայից, իսկ իրենք շարունակել են ճանապարհը: <<Մամա միա>> ճաշարանի մոտ հանդիպել են Արսենի մորը` Կարինեին և նրա հետ միասին մեքենայով գնացել հիվանդանոց: Արսենը մեքենայի հետևի նստատեղին է դրել իր մոտ եղած <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակը: Նշված հիվանդանոցից իրենց ուղարկել են Միքայելյանի անվան հիվանդանոցում իրեն ու Արսենին բուժօգնություն են ցույց տվել: Հիվանդանոցում Արսենն իրեն ասել է, որ հավաքվածների խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Խաչիկը մահացել է, Խաչիկն իրենց վրա է կրակել, իսկ նրան սպանողը փրկել է իրենց կյանքը, որի պատճառով էլ սպանությունն իր վրա պետք է վերցնի, պետք է իր վրա վերցնի նաև <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակն իր մոտ լինելու հանգամանքը` պատճառաբանելով, որ այդ ատրճանակից կրակոց չի արձակվել, և Խաչիկը դրանով չի սպանվել, իսկ իր մոտ մի քանի ատրճանակ չէր կարող լինել: Արսենն իրեն խնդրել է նաև ցուցմունքներում հայտնել, թե իբր ինքն է կրակել Խաչիկի վրա: Փորձել է Արսենին համոզել, որ նա իր վրա չվերցնի ուրիշի կատարած սպանությունը, բայց նա չի համոզվել, և ստիպված ընդառաջելով Արսենի խնդրանքին` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի առթիվ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով տված ցուցմունքներում հայտնել է այն, ինչպես խնդրել է Արսենը, մասնավորապես` հայտնել է, թե իբր <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակն իր մոտ է եղել:
Պետրոս Գրիգորյանը հայտնել է, որ նման ցուցմունքներ տալով` Արսեն Ահարոնյանի հետ մտածել են, որ ինքը կդատապարտվի զենքի, իսկ Արսենը` ինքնապաշտպանության համար: Սակայն երբ իրեն` զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն, իսկ Արսենին` սպանություն կատարելու մեղադրանքով քրեական գործն ուղարկվել է դատարան` հասկացել են, որ իրենց չմտածված քայլի հետևանքով կարող են դատապարտվել երկար ժամանակով ազատազրկման` այն էլ չկատարած հանցանքի համար:
Հայկ Սանդալջյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի մայիսի 12-ին Խաչիկ Մկրտչյանի, Արթուր Փոխարյանի և Նարեկ Օհանջանյանի հետ` վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանը իջել է ավտոմեքենայից ու վերադառնալով իր հետ բերել է երեք հատ մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ Խաչիկ Մկրտչյանի պահանջով մեքենան վարել է դեպի 17 և 19 շենքերի միջնամաս: Կանգնել են ու Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2 թե 3 տղաների: Քիչ անց նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Ինքը և Արթուր Փոխարյանը իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն չի հաջողվել:Քիչ անց, Խաչիկ Մկրտչյանը իր գոտկատեղից հանել է ատրճանակ ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ: Այդ տղաներից մեկը վայր է ընկել: Դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել: Սակայն չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և Արթուր Փոխարյանի հետ գնացել են դեպի իրենց ավտոմեքենան, մահակներ վերցնելու համար: Տեսել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանի բերած 3 մահակներից մնացել են երկուսը` մեկ փայտե և մեկ մետաղական: Վերցրել է այնտեղ եղած մահակներից փայտե մահակը, իսկ մյուսը վերցրել է Արթուր Փոխարյանը և պաշտպանվելու համար սկսել են թափահարել դրանք: Ոչ մեկին մահակով չեն ծեծել: Եթե նույնիսկ մահակը ինչ որ մեկին դիպել է, ապա դա պատահական է տեղի ունեցել, Նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանը ընկել է գետնին: Նրան դրել են Նարեկ Օհանջանյանի ավտոմեքենան ու տարել <<Արմենիա>> հիվանդանոց:Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել:
Ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի մայիսի 12-ին Խաչիկ Մկրտչյանի, Հայկ Սանդալջյանի և Նարեկ Օհանջանյանի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանն իջել է ավտոմեքենայից ու քիչ անց վերադառնալով իր հետ բերել է երեք մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ Խաչիկ Մկրտչյանը պահանջել է մեքենան վարել 17 և 19 շենքերի միջնամաս: Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2 թե 3 տղաների: Քիչ անց նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանը և այդ տղաները վիճաբանում են: Ինքը և Հայկ Սանդալջյանն իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն չի հաջողվել: Քիչ անց, իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանը գոտկատեղից հանել է ատրճանակն ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ, որից հետո նրանցից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն ինքը չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և Հայկ Սանդալջյանի հետ գնացել դեպի իրենց ավտոմեքենան` մահակներ վերցնելու համար: Ինքը վերցրել է մետաղական մահակը, իսկ Հայկ Սանդալջյանը` մյուսը և պաշտպանվելու համար սկսել են թափահարել դրանք: Նրանք ոչ մեկին մահակով չեն ծեծել: Եթե մահակը ինչ-որ մեկին դիպել է, ապա պատահական է տեղի ունեցել: Նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանն ընկել է գետնին: Խաչիկ Մկրտչյանին Նարեկ Օհանջանյանի ավտոմեքենայով տարել են <<Արմենիա>> հիվանդանոց: Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել:
Ամբաստանյալ Նարեկ Օհանջանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ միջադեպի օրը Խաչիկ Մկրտչյանի, Արթուր Փոխարյանի և Հայկ Սանդալջյանի հետ իր <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանը բերել է երեք մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Խաչիկ Մկրտչյանի պահանջով մեքենան վարել է դեպի Կոմիտաս 17 և 19 շենքերի միջնամաս: Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է 2-3 տղաների: Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Հայկ Սանդալջյանը և Արթուր Փոխարյանն իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց: Ցանկացել են նրանց հանգստացնել, սակայն չի հաջողվել: Ինքը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ: Իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանը գոտկատեղից հանել է ատրճանակն ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ: Այդ տղաներից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել և գլուխն իջեցրել է ներքև: Երբ կրակոցները դադարել են, գլուխը բարձրացրել է և նկատել, որ Խաչիկ Մկրտչյանն ընկել է գետնին: Իջել է ավտոմեքենայից, կանչել Հայկ Սանդալջյանին և Արթուր Փոխարյանին: Խաչիկ Մկրտչյանին իր ավտոմեքենայով տարել են <<Արմենիա>> հիվանդանոց: Մինչ այդ ինքը գետնից վերցրել և իր ավտոմեքենայի մեջ է դրել նաև Խաչիկ Մկրտչյանի կողմից գործադրած ատրճանակը: Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ: Ավտոմեքենան թողել է Փարաքար գյուղում` ատրճանակը թողնելով ավտոմեքենայում:
Վկա Գևիկ Անդրեասյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17:30-ի սահմաններում Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի առաջին հարկում գտնվող խանութի դիմաց երկու երիտասարդների հետ կանգնած է եղել Դավիթ Սանդալջյանը: Այդ ժամանակ խանութի մոտ կանգնել է Հովհաննես Շահինյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենան, որից իջել են Վռամ Բաղդասարյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը: Մտել է խանութ: Մի քանի վայրկյան անց դրսից ձայն է լսել ու անմիջապես դուրս եկել փողոց: Տեսել է, որ Վռամն ագրեսիվ կերպով քաշքշում է Դավիթի հագուստներից, վերջինս ձեռքով շփում է այտը, իսկ նրա արևային ակնոցը կոտրված ընկած է գետնին: Հասկացել է, որ Վռամը Դավիթին ապտակել է: Արսենն ու Պետրոսը բաժանել են վիճաբանողներին և Վռամին տարել: Դավիթ Սանդալջյանը Վռամին սպառնացել է` ասելով. <<Դե դու քո հալը կտեսնես>>: Նույն օրը` ժամը 23:00-ի սահմաններում, խանութի հաճախորդներից մեկը հայտնել է, որ Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի ներքևի մոտակայքում կռիվ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում կռվի մասնակիցները կրակել են միմյանց վրա, և ականատես է եղել` ինչպես մի տղա կաղալով նստել է մեքենա ու հեռացել: Ժամը 23:30-ին Կոմիտասի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում հավաքվածների խոսակցություններից իմացել է, որ վերոհիշյալ կռվի ժամանակ արձակված կրակոցներից վիրավորվել են Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և իրենց թաղամասի բնակիչ Խաչիկը: Համոզվել է, որ նշված կռվի պատճառը եղել է մի քանի ժամ առաջ իր խանութի դիմաց Վռամի և Դավիթի միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը, Իմացել է նաև, որ դեպքի ժամանակ արձակած կրակոցից Խաչիկն սպանվել է
Ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի, վկա Գ.Անդրիասյանի ցուցմունքներով հերքվել են ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանի պատճառաբանությունները` որ 2010 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 1730-ի սահմաններում, Դավիթ Սանդալջյանի հետ չի վիճաբանել, նրան ապտակել, Խաչիկ Մկրտչյանի ուղղությամբ չի կրակել, սպանել նրան, <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակով վերջինիս ուղղությամբ կրակել է ամբաստանյալ Պ.Գրիգորյանը: Ամբաստանյալ Ա.Ահարոնյանը Պ.Գրիգորյանը մատնանշել են նաև այն շարժառիթները, որի համար սկզբնական շրջանում ընդունել է Խ.Մկրտչյանի սպանությունը Ա.Ահարոնյանի կողմից կատարած լիելու հանգամանքը:
Վկա Արինա Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 13-ին` հիվանդանոցում Արսեն Ահարոնյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. մայիսի 12-ի երեկոյան Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում ինչ-որ տղաներ վիճաբանել են իր, Վռամի և Պետրոսի հետ, որի ընթացքում կրակոցներ են եղել, որի հետևանքով նա ու Պետրոսը վիրավորվել են, իսկ մյուս կողմից մարդ է սպանվել: Արսենն ասել է նաև, որ իրականում ինքը որևէ մեկին չի սպանել: Նման ցուցմունք է տվել, քանի որ այդպես է անհրաժեշտ: Հետագայում Արսեն Ահարոնյանի թաղամասի բնակիչներից լսել է, որ նշված սպանությունը կատարել է Վռամ Բաղդասարյանը: Հիշյալ վիճաբանությանը ներկա գտնվող Հայկ Հակոբյանն իրեն ասել է, որ վիճաբանության ժամանակ Վռամի մոտ ատրճանակ է եղել և որ սպանությունը կատարել է Վռամ Բաղդասարյանը:
Վկա Հովհաննես Սնխչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում իր կողմ են եկել Վռամ Բաղդասարյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը: Վերջինս կաղացել է և մոտ տասը մետրից խնդրել շտապ հասցնել հիվանդանոց` հայտնելով, որ իրեն խփել են: Պետրոսն ու Վռամը նստել են մեքենան, այն վարել է դեպի մոտակա հիվանդանոց: Ճանապարհին Պետրոսը, խոսելով հեռախոսով, իրեն ասել է, որ <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ կանգնի: Երբ մեքենան կանգնեցրել է, անմիջապես իր ավտոմեքենայի դիմաց կանգնել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի սև ավտոմեքենան: Վռամն ու Պետրոսն անմիջապես իջել են իր մեքենայից, նստել նշված <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենան, և կտրուկ ընթացքով հեռացել Կոմիտասի պողոտայով: Այնուհետև իրեն է զանգահարել Արսեն Ահարոնյանը և խնդրել շտապ գնալ Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Արաբկիրի քննչական բաժնում իրեն հարցաքննել են, սակայն ցուցմունքում թաքցրել է դեպքի վայրից Վռամին ու Պետրոսին իր ավտոմեքենայով տեղափոխելու հանգամանքը, քանի որ <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ իր ավտոմեքենայից իջնելիս Պետրոսը խնդրել է իրենց տեսնելու մասին ոչ մեկին չհայտնել:
Վկա Աշոտ Վաչիկի Ղուկասյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում` երբ գտնվել են Կոմիտասի 19-րդ շենքի նկուղում գտնվող ինտերնետ ակումբում, դրսից կրակոցի ձայներ լսելով դուրս է եկել ակումբից: Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի կողմից իրար հաջորդող մի քանի կրակոցներ են հնչել: Դրանից հետո տեսել է, որ նշված շենքերի միջնամասից դուրս են եկել ու դեպի վերև բարձրացել երկու անծանոթ տղա, որոնցից մեկը կաղացել է: Ենթադրելով, որ կաղացող տղան կրակոցներից վիրավորվել է` օգնություն ցույց տալու համար շարժվել է նրանց ուղղությամբ: Կաղացող տղայի տաբատի միջից ատրճանակի նմանվող առարկա է ընկել գետնին, և նա իսկույն այն վերցրել, դրել է տաբատի գրպանում կամ գոտու տակ: Այդ պահին, իր հետևից վազելով, նշված երկու տղաներին է մոտեցել մի անծանոթ, որից հետո շրջվել ու գնացել են: Երկու տղաները նստել են նշված մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ վազքով նրանց մոտեցած տղան` ղեկի մոտ, և մեքենան տեղից կտրուկ շարժվել է: Գնացել է Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ, որտեղ` թիվ 19 շենքի պատի մոտ, նկատել է գետնին ընկած ատրճանակի փամփշտակալ` լիցքավորված փամփուշտներով: Այդ պահին մեքենայով եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, և ավելորդ խնդիրներից խուսափելու նպատակով նշված փամփշտակալը նետել է գետնին:
Վկա, Արսեն Ահարոնյանի հոր` Լևոն Ահարոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 18-19-ի սահմաններում, երբ գտնվել է իրենց բակում` Փափազյան 22/3 շենքի մոտ, տեսել է աներորդուն` Հովհաննես Շահինյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան, որն այդ օրը որդին է վարել: Նկատել է, որ Հայկ Սանդալջյանը, հիշյալ ավտոմեքենան տեսնելով, վազել է հետևից և հայհոյանքներ տալով` պահանջել կանգնել, սակայն մեքենան արագ հեռացել է: Հայկը կանգնած է եղել մայթեզրին կայանված` Նարեկ Օհանջանյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի մոտ` վերջինիս, Արթուր Փոխարյանի, Խաչիկ Մկրտչյանի և մի քանի այլ տղաների հետ: Իսկույն զանգահարել է որդուն, հարցրել, թե ինչ է պատահել: Արսենը պատասխանել է, որ Վռամը Հայկի փոքր եղբոր հետ վիճաբանել և ապտակել է նրան, բայց միաժամանակ ասել է, որ չանհանգստանա: Հետևել է հավաքված երիտասարդներին: Այդ դեպքից մոտ 30-40 րոպե անց նկատել է` ինչպես Կոմիտասի 23-րդ շենքի 2-րդ մուտքի մոտ է կանգնել 08-777 կամ 80-777 պետհամարանիշերով <<Նիվա>> մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենա, որից դուրս է եկել տերը` Պայքարը: Նարեկը, Խաչիկը, Հայկը և Արթուրը, Պայքարին տեսնելով, ոտքով մոտեցել են նրան, բորբոքված խոսել. ինչ-որ բան են պատմել, ապա` Պայքարը բացել է <<Նիվա>>-ի բեռնախցիկը, որտեղից նշված չորս տղաներն ինչ-որ առարկաներ են վերցրել ու մտել հիշյալ շենքի երկրորդ մուտք և մի քանի վայրկյան անց դուրս եկել: Նրանք հագուստների տակ ինչ-որ առարկաներ են թաքցրել: Այնուհետև տղաներն արագ քայլվածքով վերադարձել են Նարեկի մեքենայի մոտ, նստել և հեռացել են: Հասկացել է, որ նրանք զինվել են, ու անմիջապես զանգահարել, այդ մասին տեղեկացրել է Արսենին, ինչպես նաև` պահանջել, որ նա շտապ տուն վերադառնա: Արսենը պատասխանել է, որ չանհանգստանա, ոչ մի լուրջ բան չկա, ու խոստացել է գործերն ավարտելուց հետո վերադառնալ: Ժամը 23:00-ի սահմաններում, տաքսիով գնացել 8-րդ հիվանդանոց, ուր տեղափոխել էին Արսենին ու Պետրոսին: Հիվանդանոցի բակում հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին, ով իրեն հայտնել է, որ կռիվ են արել, ապա տվել է <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակ ու ասել, որ այն պահի` նշելով, որ դա Արսենի ատրճանակն է, հայտնել է, որ ևս երկու ատրճանակ` <<Մակարով>> և <<ՏՏ>> տեսակի, գտնվում են իր քրոջ որդու` Հայկի մոտ: Նշված ատրճանակն անմիջապես փոխանցել է ընկերոջը` Լևոն Թումասյանին, ու նրան խնդրել այն պահել: Վերջինս վերցրել է ատրճանակն ու հեռացել:
Միքայելյանի անվան հիվանդանոցում որդին հեռախոսով խոսել է ինչ-որ մեկի հետ և անընդհատ կրկնել <<Հա, հասկացա>> խոսքերն ու ասել` որ Վռամն է իր կյանքը փրկել, և որ վերջինիս հուսախաբ չի անի: Այդ ժամանակ չեն իմացել, որ Խաչիկը մահացել է: Արսենը պատմել է, որ ցերեկը թքելու պատճառով Վռամը վիճաբանել է մի տղայի հետ, ու քանի որ ժամադրվել են երեկոյան հանդիպել, Վռամը, Արսենը և Պետրոսն իր աներձագի` Հովհաննես Շահինյանի <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայով զինված շրջել են սպորտդպրոցի շրջակա տարածքում: Ժամը 22:00-ի սահմաններում Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպել են Վռամի հետ վիճաբանած տղայի ընկերներին` մոտ 8-10 հոգու: Արսենը պատմել է, որ իրենց և վերջիններիս միջև կռիվ է սկսվել, որի ընթացքում Խաչիկ Մկրտչյանն ատրճանակից կրակել է նախ Պետրոսի, ապա` իր վրա, որից հետո ինքը կրակել է Խաչիկի վրա: Ի սկզբանե չի հավատացել Արսենի պատմածին, սակայն նա շարունակել է պնդել, թե ինքն է կրակել Խաչիկի վրա:
2010 թվականի մայիսի 13-ին` ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հովհաննես Թամամյանն ասել է, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն: Արմեն Երիցյանը նույնպես ասել է, որ ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանն էլ է ասել, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն: Հեռախոսով խոսել է վերջինիս հետ, որից հետո զանգահարել է Հայկ Հակոբյանին: Արմեն Երիցյանի հետ գնացել և Հայկից տեղեկացել են, որ նա ատրճանակները տվել է աներոջը: Արմեն Երիցյանի հետ նույն մեքենայով գնացել են վերջինիս աշխատավայր, նրանից վերցրել ատրճանակները: Արմեն Երիցյանի հետ գնացել են Լևոն Սարգսյանի տուն, որպեսզի վերջինս անձամբ իրեն ասի, որ ատրճանակները տանի ու ներկայացնի ոստիկանություն: Լևոն Սարգսյանը, հայտնել է, որ ինքը տեղյակ է կռվի և սպանության մանրամասներից, գիտի, որ կռվի ժամանակ Խաչիկին կրակել ու սպանել է Վռամը: Նա ասել է, որ գործի ընդհանուր լուծման, ինչպես նաև Վռամին փրկելու համար սպանությունը պետք է իր վրա վերցնի Արսենը: Սկզբում համաձայն չի եղել : Սակայն Լևոն Սարգսյանը երաշխավորել է, որ Արսենը ոչ թե սպանությունով, այլ ինքնապաշտպանությունով է <<գնալու>>, որ այդ ամենն արդեն համաձայնեցրել է` միաժամանակ շեշտելով, որ Վռամը Խաչիկին սպանելով փրկել է Արսենի կյանքը: Լևոն Սարգսյանն ասել է, որ նկարագրված սցենարով գործի դրական լուծման մասին պայմանավորվել է ոստիկանության բարձրաստիճան գեներալի հետ: Լ. Սարգսյանը զննել է իրենց տարած <<Մակարով>> և <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակները, ապա` զանգել ինչ-որ մեկին ու ասել. <<Զենքերն այստեղ են, հեսա Լյովը կբերի ու կհանձնի>>: Իրեն ասել է, որ դրանք տանի ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, հանձնի այնտեղ գտնվող Հովհաննես Թամամյանին: Վստահելով Լևոն Սարգսյանին և տեսնելով, որ գործի գլխին լուրջ մարդիկ են կանգնած` համաձայնել է և ատրճանակները տարել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Բաժնի պետի աշխատասենյակում Հ. Թամամյանը առանց ավելորդ հարցեր տալու` քննիչ Կարեն Հակոբյանին հանձնարարել է զենքերը վերցնել ու ձևակերպել`թե իբր ինքը դրանք վերցրել է որդու թաքցրած տեղից ու կամավոր ներկայացնում է: Քանի որ ինքն այդ մասին որևէ բան ասած չի եղել, հասկացել է, որ իրոք պայմանավորվածություն կա, և գործն ընթանում է Լևոն Սարգսյանի ներկայացրած սցենարով: Հ. Թամամյանի խոսակցությունից հասկացել է, որ նա հաստատ տեղյակ է եղել, որ Խաչիկ Մկրտչյանին սպանել է ոչ թե իր որդին, այլ` Վռամը: Հաջորդ օրը` 2010թ. մայիսի 14-ին, Արմեն Երիցյանը Լ. Սարգսյանի անունից իրեն փոխանցել է, որ <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակը նույնպես պետք է տանի ներկայացնի բաժին: Սակայն հրաժարվել է, որից հետո Արմեն Երիցյանն իր ներկայությամբ զանգահարել է Լ. Սարգսյանին ու նրան տեղեկացրել, որ հրաժարվում է ատրճանակը ներկայացնելուց: Լևոն Սարգսյանն ասել է, որ Արմեն Երիցյանն ատրճանակը վերցնի իր մոտից: Զանգահարել է Լևոն Թումասյանին և նրանից տեղեկանալով, որ նա <<Կոլտ>> ատրճանակը թաքցրել է բարեկամի` Սուրենի հողամասում` Արմեն Երիցյանի հետ մեքենայով գնացել են վերջինիս շենքի մոտ, նրանից վերցրել ատրճանակը, որը թողել է Արմեն Երիցյանի մոտ: Հետագայում իմացել է, որ նշված ատրճանակը հանձնվել է Վռամին, ով էլ այն ներկայացրել է ոստիկանություն:
Առաջին ատյանի դատարանը քննության առնելով պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` հիմնավոր կերպով մերժել է Լ.Ահարոնյանի ցուցմունքն անթույլատրելի ապացույց ճանաչելը, նշելով, որ նա ցուցմունք է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին համապատասխան և այն հաստատել է նաև Վ.Բաղդասարյանին առերես:
Վկա, Կարինե Շահինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ի գիշերը զանգահարել է Կոմիտասի փողոցի 17-րդ շենքի բնակչուհի Նարինե Խաչատրյանը, անհանգստացած հարցրել` թե արդյոք Արսենը տանն է: Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել` Նարինեն պատասխանել է, որ իրենց շենքի մոտ ինչ-որ տղաներ կրակում են, և անհանգստացել է, թե կարող է Արսենն էլ է այդտեղ: Զանգահարել է Արսենն ու ասել, որ շտապ հասնի` մեռնում է: Շենքի մոտ նկատել է իրենց <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենան : Որի ղեկին եղել է Վռամը, հետևի նստատեղի ձախ մասում կիսապառկած` վիճակում` Արսենը, իսկ նրա կողքին` Պետրոսը: Հասկացել է, որ նրանք վնասվածքներ ունեն: Գնացել են 8-րդ հիվանդանոց: Հիվանդանոց գնալու ճանապարհին Արսենը պատասխանել է, որ իրենք մեղավոր չեն: Հետագայում իմացել է, որ այդ միջադեպի ժամանակ կրակոցից սպանվել է Խաչիկը, ու Արսենն ուրիշի կատարածը ցանկացել է վերցնել իր վրա: Այդ ժամանակ միայն հասկացել է, որ իր որդին դեպքի ժամանակ չի էլ իմացել, թե ինչպես և ում կողմից է Խաչիկը վնասվածք ստացել:
Թույլատրել են Արսենին տեսակցել միայն հաջորդ օրը` ցերեկը: Ոստիկաններն ասել են, որ գիշերը տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ Արսենի արձակած կրակոցից սպանվել է Խաչիկը և որ Արսենը ցուցմունք է տվել, որ ինքն է սպանել: Հիվանդասենյակում Արսենն ու Պետրոսը միասին են եղել, և քանի որ այնտեղ նաև ոստիկաններ են ներկա գտնվել, դեպքի մասին ոչինչ չեն խոսել: Ամուսինը` զայրացած, նյարդայնացած, ասել է, որ Խաչիկին իրականում ոչ թե Արսենն է սպանել, այլ` Վռամը, ինչի մասին լսել է ընկերներից և թաղամասի բնակիչներից, նրանց էլ այդ մասին հայտնել են կռվին մասնակցած Խաչիկի ընկերների ծնողները: Որոշ ժամանակ անց հիվանդասենյակում Պետրոսը Արսենին հարցրել է, թե ինչու է իրեն անեծքի տակ գցել: Նա պատմել է, որ դեպքից առաջ Վռամի հետ գնացել է խանութ. վերջինս մտել է առևտուր անելու, իսկ ինքը սպասել է մեքենայում: Խանութի մուտքի մոտ Հայկի փոքր եղբայրը թքել է Վռամի ուղղությամբ, ինչի պատճառով նրանք վիճաբանել են: Ինքը մոտեցել է նրանց ու միջամտել, և այդ վեճի ժամանակ Վռամը հրել է այդ տղային ու վերջինս, սպառնալիքներ տալով, հեռացել է, որից հետո արդեն այդ միջադեպի պատճառով Հայկն իրենց ժամադրել է, ինչն էլ եղել է այդ դեպքի պատճառը: Դեպքի մասին Արսենն ու Պետրոսը պատմել են, որ իրենք եղել են երեքով` Արսենը, Պետրոսը և Վռամը, իսկ մյուս կողմից եղել են Խաչիկը, Հայկը և նրանց ընկերները: Կռվի ժամանակ առաջինը կրակել է Խաչիկը, և երբ նրա առաջին կրակոցից Պետրոսը վիրավորվել ու վայր է ընկել, Արսենը, այդ տեսնելով, մոտեցել է նրան և կռացած ժամանակ հետևից արձակած կրակոցով Խաչիկը նրան էլ է վնասել, որից հետո Վռամը կրակել է Խաչիկի վրա: Այդ պահը Արսենը չի նկատել, քանի որ շրջված է եղել, բայց Պետրոսը տեսել է, որ Խաչիկի վրա Վռամն է կրակել: Արսենն ասել է, որ թեև Խաչիկի վրա կրակելու պահը չի տեսել, բայց այդ պահին Պետրոսն ընկած է եղել գետնին, ինքը կռացած է եղել նրա վրա, և իրենցից միայն Վռամը կարող էր կրակել Խաչիկի վրա:
Արսենի ու Պետրոսի պատմածից հետո Արսենին հարցրել է, թե ինչու է նա ցուցմունք տվել, որ սպանել է Խաչիկին: Արսենը պատասխանել է, որ նման պայմաններում Վռամը պատասխանատվությունից կազատվի, իսկ ինքն էլ մեղմ կպատժվի, քանի որ նախ` Խաչիկն է առաջինը կրակել իր վրա, ինքն էլ ծանր մարմնական վնասվածք ունի և կստացվի, որ Խաչիկի վրա կրակել է ինքնապաշտպանության նպատակով: Պետրոսն էլ է փորձել Արսենին համոզել, որ նա նման ցուցմունք չտա, բայց վերջինս ասել է, որ չի կարող այդ բանը չանել` պատճառաբանելով նաև, որ Խաչիկի վրա կրակելով ու նրան սպանելով` Վռամը փրկել է իրենց կյանքը, ինքն էլ այդ կերպ հատուցում է նրան:
Լսելով Արսենին ` սկզբում մտածել է, որ դա ճիշտ քայլ է, սակայն հետագայում հասկացել է, որ սխալվել է: Որոշել է այդ հարցով խոսել Վռամի հետ և 2010թ. մայիսի վերջին գնացել է վերջինիս աներոջ տուն: Այնտեղ Վռամին փորձել է համոզել, որ գնա և ճիշտ ցուցմունք տա, որ իրականում նա է Խաչիկին սպանել: Վռամը ոչինչ չի պատասխանել, բայց նաև չի ասել, որ Խաչիկին ինքը չի սպանել:
Արսենին սկզբից էլ մեղադրանք են առաջադրել սպանություն կատարելու համար ու կալանավորել : Կալանավորել են նաև Պետրոսին: Տեսնելով, որ ամեն ինչ ի վնաս որդուն է կատարվում` փորձել է նրան համոզել, որ ճիշտ ցուցմունք տա, քանի որ նրան ոչ ոք չի օգնի ու նա ծանր հոդվածով կդատապարտվի: Արսենը չի համաձայնել ցուցմունք տալ, որ իրականում Վռամն է Խաչիկին սպանել: Հետագայում` 2010թ. հոկտեմբերի սկզբին, իրեն հաջողվել է Արսենին համոզել, որ գոնե ցուցմունք տա, որ Խաչիկին չի սպանել: Այդ ժամանակ Արսենը ցուցմունք է տվել, որ սպանություն չի կատարել, սակայն, որ այն Վռամն է կատարել` չի հայտնել: Արսենի ցուցմունք տալուց մոտ մեկ շաբաթ հետո ամուսնուն` Լևոն Ահարոնյանին կանչել են ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հովհաննես Թամամյանի մոտ: Ամուսնու հետ գնացել է վերջինիս աշխատավայր, որտեղ նա ասել է, որ Վռամ Բաղդասարյանին բռնել են, նա գտնվում է մյուս աշխատասենյակում և ցանկանում է իր հետ խոսել` բան ունի ասելու: Իրեն ուղեկցել են Վռամի մոտ, իսկ երբ մնացել են երկուսով, վերջինս ասել է` ուզում է խոստովանի, որ ինքն է սպանել Խաչիկին, սակայն խնդիրն այն է, որ ցանկանում է այնպես անել, որ իրեն դատի տան ոչ թե դիտավորյալ, այլ` ինքնապաշտպանության ժամանակ կատարած սպանության համար: Վռամը խնդրել է, որ իրեն բաց թողնեն, ու դուրս գան, այդ հարցով զրուցեն` նշելով, որ միայն իր ասելով բաց կթողնեն: Հ. Թամամյանին ասել է, որ Վռամը խոստացել է ցուցմունք տալ ու պատմել ճշմարտությունը, և խնդրել է խոսելու համար իրեն բաց թողնել: Թամամյանի թույլտվությամբ դուրս են եկել ոստիկանության շենքից, սակայն վերջինս փախել է:
Տեղյակ չէ, թե Վռամ Բաղդասարյանը որտեղից և ինչ ատրճանակ է ներկայացրել ոստիկանություն, իսկ Լևոն Ահարոնյանի միջոցով ոստիկանություն ներկայացված երկու ատրճանակների մասին հետագայում իմացել է, որ դրանք վերջինիս տվել է նրա քրոջ որդին` Հայկ Հակոբյանը, սակայն թե ինչպես են ատրճանակները հայտնվել Հայկի մոտ, և նա ինչ առնչություն է ունեցել դեպքի հետ` տեղյակ չէ:
Վկա Հովհաննես Շահինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Արսեն Ահարոնյանը քրոջ` Կարինեի որդին է: 2010թ. մայիսի 12-ին` ԱՄՆ-ի Լոս-Անջելես քաղաք` Երևանից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր է ստացել: Տեղեկացրել են, որ Կոմիտասի պողոտայում Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանն ու Վռամ Բաղդասարյանը վիճաբանել են ինչ-որ տղաների հետ, որի ընթացքում փոխհրաձգություն է եղել, արդյունքում` Արսենն ու Պետրոսը վիրավորվել են, իսկ մյուս կողմից մեկը մահացել է: Երևան վերադառնալուց հետո իմացել է, որ Արսենն ու Պետրոսը գտնվում են մեկուսարանում, ընդ որում` Արսենը` սպանություն կատարելու մեղադրանքով: Հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին, ով պատմել է, որ դեպքի օրը` 2010թ. մայիսի 12-ի ցերեկը, եղել է Արսենի և Պետրոսի հետ, ավտոմեքենայով ցանկացել է մտնել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող խանութ: Այդտեղ կանգնած` Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերներից մեկի եղբայրն արհամարհական նայել է իր վրա ու թքել իր ոտքերի տակ, որի պատճառով ապտակել է նրան: Արսենն ու Պետրոսն իրեն չեն թողել, որ շարունակի, և ապտակ ստացած տղան սպառնալիքներ տալով, փախել է: Վռամ Բաղդասարյանը պատմել է, որ այդ միջադեպից հետո նկատել են, որ իրենց ինչ-որ մեքենաներ են հետապնդում, որի պատճառով էլ անվտանգ լինելու համար գտնվել են Կոմիտասի փողոցի 17 հասցեում գտնվող` ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանի գրասենյակում: Նույն օրը ժամը 22:30-ի սահմաններում, երբ ավտոմեքենայով մտել են Կոմիտասի փողոցի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատված, իրենց դեմ-դիմաց կանգնել է մի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են Խաչիկ Մկրտչյանն ու նրա ընկերները: Խաչիկն իջել է ավտոմեքենայից` ատրճանակը ձեռքին: Խաչիկը կրակել է իր վրա, սակայն գնդակը դիպել է Պետրոսի ոտքին, այնուհետև Խաչիկի արձակած կրակոցից վիրավորվել է նաև Արսենը: Համոզվել է, որ Խաչիկն իրեն էլ է խփելու, և իր վրա կրակելուց հետո իր մոտ եղած <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակից կրակել է Խաչիկի վրա: Վռամ Բաղդասարյանի պատմելով` Արսենի մոտ եղել է <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակ: Քանի որ կռվի ժամանակ Արսեն Ահարոնյանը հրազենային վնասվածք է ստացել, որոշել են, որ Արսենը պետք է ընդունի, թե իբր ինքն է կրակել Խաչիկի վրա, քանի որ այդ կերպ նա կարող է պատասխանատվության կանչվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցմամբ սպանություն կատարելու համար, իսկ ճշմարտությունը ներկայացնելու դեպքում իրեն կարող են չհավատալ և մեղադրել սպանություն կատարելու համար, քանի որ ոչ մի մարմնական վնասվածք չի ստացել: Ենթադրել է, որ Արսենի գործը դատարան կուղարկվի անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցումով կատարված սպանության մեղադրանքով: Սակայն Արսենը մեղադրվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով դիտավորյալ սպանության, իսկ Պետրոսը` զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու համար: Այդ ժամանակ կանչել է Վռամ Բաղդասարյանին և տեղեկացրել, որ Արսենին մեղադրում են նույնիսկ ցմահ ազատազրկում նախատեսող հոդվածով հանցանք կատարելու մեջ, ասել է, որ նրանց պայմանավորվածությունը փաստորեն չի իրականացել, և խորհուրդ է տվել ներկայանալ ու պատմել ճշմարտությունը: Վռամը չի առարկել. ասել է, որ հաջորդ օրը հոր` Սամվելի հետ կհանդիպեն իրեն, որից հետո կներկայանան իրավապահ մարմիններին, ու նա կխոստովանի իր արածը: Սակայն Վռամն ու նրա հայրը չեն եկել:
Վկա Արմեն Երիցյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին հանդիպել է Արսենի, Վռամ Բաղդասարյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հետ: Վերջիններիս հանձնել է <<Տոյոտա Քեմրի>> ավտոմեքենան: Այդ ընթացքում իրեն զանգել և պատմել են ցերեկվա ժամերին Վռամի ու Դավիթի միջև տեղի ունեցած միջադեպի մասին, հայտնել նաև, որ այդ տղաները Վռամենց են փնտրում, որպեսզի վիճաբանությունը շարունակեն:
Նույն օրը, ժամը 22:30-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է Հովհաննես Շահինյանի օգնական Միքայել Ղարագյոզյանն ու ասել, որ կրակոցների ձայներ է լսել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող գրասենյակի մոտակայքից: Զանգահարել է Վռամին, ով ասել է, որ տղաներին խփել են: Հեռախոսով խոսել է Արսենի, Վռամի ու Միքայելի հետ և իմացել, որ Արսենն ու Պետրոսը վիրավոր են, ու նրանց տանում են 8-րդ հիվանդանոց: Հիվանդանոցի մոտ` նկատել է նրանց մեքենան, որը դուրս է եկել հիվանդանոցի բակից, որտեղ տեսել է Վռամին, Արսենի հորը` Լևոնին, վերջինիս ընկեր Լյովային, Կոմիտասի բնակիչ Հովիկին և ևս մի անծանոթ տղայի: Իմացել է, որ կռվողներից մեկն սպանվել է: Ոստիկանություն տանելուց առաջ իրեն զանգահարել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լ. Սարգսյանն ու հետաքրքրվել, թե ինչ է եղել, ինչին ինքը պատասխանել է, որ Արսենին ու Պետրոսին են խփել: Իրեն դարձյալ զանգահարել է Լ.Սարգսյանը և ասել, որ հեռախոսը փոխանցի Արսենին, երբ նրանք հեռախոսով խոսել են, Արսենը հեռախոսն անջատելուց հետո իրեն ասել է, որ ամեն ինչ լավ է, ու եթե իրեն դեպքի մասին հարցնեն, ապա հայտնի, որ իբր Արսենն ու Պետրոսը միասին գնացել են այդ շենքերի մոտ, որտեղ հավաքված և իրար քաշքշող տղաներից մեկը կրակել է Պետրոսի վրա, հետո կրակել է նաև Արսենի վրա, քաշքշուկի ընթացքում Արսենն այդ տղայի ձեռքից վերցրել է ատրճանակն ու կրակել նրա վրա, բայց տեղյակ չի` գնդակը կպել է այդ տղային, թե` ոչ:
Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հ.Թամամյանն ասել է, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն ոստիկանություն: Նա ասել է նաև, որ Հայկ անունով մի տղա, ով, ըստ երևույթին, Արսենենց հետ կռվողներից է եղել, գլխի վնասվածքներով դիմել է հիվանդանոց: Թամամյանին ասել է, որ դա երևի Լևոն Ահարոնյանի քրոջ որդի Հայկն է: Հեռախոսով զանգահարել է Լևոն Սարգսյանին ու նրան փոխանցել, որ Թամամյանը Լևոն Ահարոնյանին ասել է, որ նա պետք է զենքերը բերի ու հանձնի ոստիկանություն: Լևոն Սարգսյանն էլ ասել է, որ եթե ասում է, ուրեմն տանեն ու հանձնեն: Պահանջը հաղորդել է Լևոն Ահարոնյանին, ով այդ պահին ոչինչ չի ասել, բայց որոշ ժամանակ անց ասել է, որ միասին գնան ու զենքերը հանձնեն: Այնուհետև Լևոն Ահարոնյանի հետ գնացել են Հաղթանակի զբոսայգու մոտ: Լևոնն իրեն ասել է, որ զենքերը գտնվում են Հայկի մոտ: Հայկը դուրս է եկել շենքից գլուխը վիրակապված: Լևոնն ու Հայկն առանձնացել են և մի քանի րոպե զրուցել: Այնուհետև Լևոնը նստել է մեքենան և ասել, որ պետք է գնան Զեյթուն թաղամաս` շատրվանների մոտ, քանի որ Հայկը զենքերն ինչ-որ մեկին է տվել: Նշված շատրվանների մոտ, տարեց մի տղամարդ տոպրակով փաթաթած զենքերը տվել է իրեն: Այնուհետև Լևոնի հետ գնացել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, Լևոնը ներկայացրել է զենքերը:
Հաջորդ օրը` 2010թ. մայիսի 14-ին ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լ. Սարգսյանն ասել է, որ դեպքի վայրից <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակի փամփշտակալ է հայտնաբերվել, և այդ ատրճանակը պետք է ներկայացվի ոստիկանություն: Լևոն Ահարոնյանին փոխանցել է Լևոն Սարգսյանի պահանջը, վերջինս պատասխանել է, որ <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակի մասին տեղեկություն չունի: Մեքենայով կանգնել են Լևոնի նշած շենքի մոտ, իրենց է մոտեցել մոտ 40-45 տարեկան, իրեն անծանոթ մի տղամարդ, տոպրակը տվել Լևոնին: Ճանապարհին Լևոնն ասել է, որ վերը նշված տոպրակը տա Վռամին. նա գիտի` ինչ պետք է անի: Փոխանցած մուգ գույնի տոպրակը տվել է Վռամին: Շփումից զգացել է, որ տոպրակի մեջ ատրճանակ է դրված: Վռամը, վերցնելով ատրճանակը, գնացել է:
Քանի որ դեպքի մասին ստույգ տեղեկություններ չի ունեցել, Լևոն Ահարոնյանն ու Կարինեն էլ անընդհատ ասել են, որ Արսենը ոչ մեկի վրա չի կրակել: Դեպքից 5-6 օր հետո Կոմիտասի պողոտայում Վռամին հարցրել է, թե, ի վերջո, ինչ է տեղի ունեցել Արսենենց հետ: Վռամը պատմել է, որ դեպքի օրը` ցերեկը, եղել է Արսենի և Պետրոսի հետ ավտոմեքենայով, ցանկացել է մտնել Կոմիտասի փողոցի 17 հասցեում գտնվող շենքի տակ գտնվող խանութ: Նշված խանութի մոտ կանգնած մի <<թուլայի>> է տեսել, ով արհամարական թքել է իր ոտքերի տակ: Ինքն այդ տղային հարցրել է, թե նա ինչու իրեն ձևի մեջ չի պահում, իսկ երբ նա պատասխանել է. <<Դու ով ես, որ ինձ ասես` ես ինձ ոնց պահեմ>>,-Վռամը ոտքով հարվածել է նրա հետույքին: Վռամը պատմել է նաև, որ այդ միջադեպից հետո նկատել են, որ իրենց ինչ-որ մեքենաներ են հետապնդում, և ինչ-որ լարվածություն կա, որի պատճառով էլ անվտանգ լինելու համար գտնվել են Լ.Սարգսյանի գրասենյակում: Ժամը 22 :30-ի սահմաններում, երբ ավտոմեքենայով մտել են Կոմիտասի փողոցի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը, իրենց դեմ-դիմաց կանգնել է մի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են Խաչիկ Մկրտչյանն ու նրա ընկերները: Խաչիկն իջել է ավտոմեքենայից` ատրճանակը ձեռքին, ու անմիջապես կրակել իր վրա, սակայն գնդակը կպել է Պետրոսի ոտքին, նա ընկել է: Հետո Խաչիկը կրակել ու վիրավորել է Արսենին, իսկ այնուհետև կրակել է նաև իր ուղղությամբ, բայց իրեն գնդակը չի կպել: Դրանից հետո ինքն է իր մոտ եղած ատրճանակից մի քանի անգամ կրակել Խաչիկի վրա: Լսելով Վռամին` նրան հարցրել է, թե այդ դեպքում ինչու է Արսենն ասում, որ ինքն է կրակել Խաչիկի վրա: Վռամը պատասխանել է, որ այդպես են որոշել:
Դեպքից 15-20 օր հետո Արսենի մայրը` Կարինեն, իրեն խնդրել է տանել Վռամի աներոջ տուն: Այդ հանդիպման ժամանակ Կարինեն Վռամին ասել է, որ Խաչիկին իր տղան չի սպանել, և նրան խնդրել է` խոստովանել, որ ինքն է սպանությունը կատարել` ասելով, որ այդ դեպքում ինքն ամեն կերպ կաջակցի, որ վերջինս խիստ պատիժ չստանա: Վռամը լսել է Կարինեին, սակայն չի պատասխանել:
Վկա Միքայել Ղարագյոզյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում իրենց բակ են եկել Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանն ու Վռամ Բաղդասարյանը և պատմել, որ մոտ 2 ժամ առաջ մի խանութի մոտ թքելու պատճառով Վռամը վիճաբանել է ոմն Հայկի եղբոր հետ, և վերջինս իրենց սպառնացել է: Այդ պատճառով <<Երիցյաններ>> խանութի մոտակայքում բնակվող տղաներն իրենց են փնտրում: Դեպքից հետո Հովհաննես Շահինյանն իրեն հայտնել է դեպքի հանգամանքներն ու ասել, որ Խաչիկին Վռամն է սպանել <<Մակարով>> ատրճանակից արձակած կրակոցներով, սակայն Արսենն այդ սպանությունն իր վրա է վերցրել, քանի որ Վռամը փրկել է նրա ու Պետրոսի կյանքը:
Ամբաստանյալ Պետրոս Գրիգորյանի հոր` Խաչատուր Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Պ.Գրիգորյանից, Ա.Ահարոնյանից և նրանց ծնողներից և Ա.Երիցյանից տեղեկացել է, որ 2010թ. մայիսի 12-ին Կոմիտասի պողոտայում գտնվող խանութի մոտ Վռամ Բաղդասարյանը խեթ հայացքով նայելու պատճառով վիճաբանել է իրենց թաղամասի բնակիչ Հայկի եղբոր հետ ու ապտակել նրան: Նույն օրը ժամը 22 :30-ի սահմաններում, Պետրոսը Արսեն Ահարոնյանի, Հայկի ու Վռամի հետ Արսեն Ահարոնյանի ավտոմեքենայով եղել են Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում, նրանց առջև դուրս է եկել <<Մերսեդես>> մակնիշի մեքենա, որտեղ եղել են Հայկը, Խաչիկ Մկրտչյանը և ևս երկու տղա: Երկու կողմերն իջել են մեքենաներից, որից հետո Խաչիկը կրակել` նախ վիրավորել է Պետրոսին, իսկ այնուհետև` Արսենին, որից հետո Վռամն իր մոտ գտնվող <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակից կրակել է Խաչիկի վրա, ով ստացած վնասվածքից մահացել է:
Միքայելյանի անվան հիվանդանոցում Արսեն Ահարոնյանը և որդին Պ.Գրիգորյանին հայտնել են, որ թեև Խաչիկ Մկրտչյանի վրա կրակելու բուն պահը չեն տեսել` դեպքից հետո հիվանդանոց գնալու ճանապարհին Վռամն իրենց ասել է, որ ինքն է կրակել Խաչիկի վրա, որից վերջինս վայր է ընկել: Նրանք ասել են նաև, որ որոշել են չհայտնել սպանությունը Վռամի կողմից կատարելու մասին, քանի որ վերջինս, սպանելով Խաչիկին, փրկել է իրենց կյանքը:
Դեպքից որոշ ժամանակ անց Արսենի հայրը` Լևոն Ահարոնյանը` երբ նրան քննադատել է, թե ինչու է որդին հայտնել, թե իբր ինքն է սպանել Խաչիկին, նա պատասխանել է, որ ինչ-որ բարձրաստիճան մարդիկ խոստացել են, որ Արսենը սպանություն կատարելու համար չի դատապարտվի, այլ նրա արարքը կորակվի որպես ինքնապաշտպանություն:
2010թ. սեպտեմբերին Վռամ Բաղդասարյանը իր հարցին, թե ինչու է ուշ կրակել Խաչիկի վրա և թողել, որ նա վիրավորի նախ` Պետրոսին, ապա` Արսենին, Վռամը, ուսերը վեր բարձրացնելով, չի պատասխանել: Այդ պատճառով էլ իր մոտ համոզմունք է առաջացել, որ Խաչիկին Վռամն է սպանել:
Վկաներ Անուշ Բադալյանի և Հայկ Սանդալջյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22-ի սահմաններում երբ գտնվել են տանը, դրսից շատ կարճ ընդմիջումներով լսել են կրակոցի ձայներ, որից վախեցել են:Երբ պատուհանից դուրս են նայել, իրենց և հարևան 19-րդ շենքի միջնամասից լսել են կռվի, ծեծի ձայներ, գոռգոռոցներ, խառը աղմուկ: Հայհոյանքները չեն զանազանել, քանի որ աղմուկը եղել է բարձր և անկանոն: Հետագայում իմացել է, որ կռվի, կրակոցների արդյունքում մեկը մահացել է և կան վիրավորներ: Կատարվածը իր վրա շատ ծանր է անդրադարձել, քանի որ նախ երիտասարդ է սպանվել, բացի այդ խանգարվել է իր և իրենց շենքի բնակիչների անդորրը:
Վկաներ Ժաննա Գրիգորյանի, Գայանե Բաբայանի, Ռուզաննա Խաչատրյանի, Նարինե Խաչատրյանի և Գայանե Դավթյանի ցուցմունքներով ևս հիմնավորվել է 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 22 անց 30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում զենքերի, մահակների գործադրմամբ նաև ամբաստանյալներ Հ.Սանդալջյանի և Վ.Բաղդասարյանի խուլիգանական գործողություններն ու փոխհրաձգություն կատարելու փաստը:
Ամբաստանյալներ Վ.Բաղդասարյանին և Հ.Սանդալջյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև վկաներ Ամալյա Արամյանի, Ժաննա Գրիգորյանի, Գայանե Բաբայանի, Ռուզաննա Խաչատրյանի, Նարինե Խաչատրյանի և Գայանե Դավթյանի ցուցմունքներով, մեղադրյալ Վռամ Բաղդասարյանի բջջային հեռախոսահամարով կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննման արձանագրությամբ, ապացույց ճանաչված` <<ԱրմենՏել>> ՓԲԸ–ից ստացված Ա.Փոխարյանի, Ա.Վարդանյանի, Պ.Վարդանյանի, Հ.Սանդալջյանի, Հ.Հակոբյանի, Ա.Ահարոնյանի, Պ.Գրիգորյանի, Ն.Օհանջանյանի, Մ.Ղարագյոզյանի, Վ.Բաղդասարյանի, Ա.Երիցյանի, Գ.Պողոսյանի, Ա.Բուլղադարյանի, Հ.Սնխչյանի, Խ.Մկրտչյանի, Լ.Ահարոնյանի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսահամարների վերծանումներով, ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱԱԾ հակահետախուզության գլխավոր վարչության պետի 2011թ. հունվարի 26-ի գրությամբ, դեպքի վայրի զննման արձանագրություններով, ատրճանակներ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությունով, ատրճանակ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությամբ, <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայի արտաքին զննությամբ, դատաբժշկական փորձագետի թիվ 443 եզրակացությամբ, դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 1275, 1277, 1286 և 1322 եզրակացություններով, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 209 եզրակացությամբ, դեպքի պահին Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին եղած հագուստների առգրավման և հագուստները ներկայացնելու արձանագրություններով, դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության եզրակացությամբ, Նարեկ Օհանջանյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված փայտյա և երկու մետաղական մահակներով /մեկը կոտրված/ նշանակված քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1365 եզրակացությամբ և կոտրված մահակի վրա հայտնաբերված արյան հետքով, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 219 եզրակացությամբ, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 216 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1127, 660/հ, 659/հ եզրակացություններով, քննչական փորձարարության արձանագրություններով, դատահետքաբանական, դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 1375 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստներով, դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներով ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի <<ՊՄ>> տեսակի ատրճանակով, 45 տրամաչափի, <<COLT DOUBLE EAGLE – MK || / SERIES 90>> ատրճանակով, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի <<ՊՄ>> տեսակի ատրճանակով, <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերով, երեք հատ մահակներով, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերով, <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով, <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերով և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգով:
38. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ստուգելով ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության վերաբերյալ քրեադատավարական պահանջների, գործով ձեռք բերված ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանի և Հ.Սանդալջյանի ցուցմունքներում նշված պատճառաբանություններն արժանահավատ չեն, նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով նախատեսված Հ.Սանդալջյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հանցանքը կատարելը և նրանց մեղքը հաստատվել, իսկ պատճառաբանությունները հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադրված վերոնշյալ ապացույցներով:
39.Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում պաշտպաններ Գ.Խաչատրյանի և Ն.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքում բերած այն պատճառաբանությունը, որ Վ.Բաղդասարյանին մեղսագրված արարքի հիմքում դրվել է ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի, Պ.Գրիգորյանի, նրանց մերձավոր ազգականներ Կ.Շահինյանի, Լ.Ահարոնայնի, Ե.Շահինյանի, Հ.Շահինյանի, Հ.Հակոբյանի, Ա.Երիցյանի և Կ. Շահինյանի ընկերուհիների ցուցմունքները և որ դատարանը չի մատնանշել, թե հակտապես վերոհիշյալ անձանց որ ցուցմունքներով է հիմնավորվում Վ.Բաղդասարյանի մեղադրանքը: Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ ընթացակարգով քննարկել է վերոհիշյալ անձանց ցուցմունքները և դրանց տվել համապատասխան քրեաիրավական գնահատական: Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքները, հաշվի առնելով նաև գործի փաստական հանգամանքները, դրանց պատշաճ իրավական գնահատական է տվել և հիմնավոր կերպով հանգել եզրակացության, որ արժանահավատ են վերջիններիս այն ցուցմունքները, համաձայն որոնց իրականում միջադեպի ընթացքում Խ.Մկրտչյանին <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակով սպանել է ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանը: Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր և արժանահավատ է համարում սկզբնական խոստովանական ցուցմունքներ տալու մասին նրանց հիմնավորումները և բերած շարժառիթը:
Վերոհիշյալ ցուցմունքները արժանահավատ են համարվել նաև գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների, վկաների ցուցմունքների համադրության և գործի փաստական հանգամանքների վերլուծության արդյունքում:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում նաև վերոհիշյալ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ հրազենից տուժողի ոտքին կրակելը չի կարող վկայել Վ.Բաղդասարյանի սպանության դիտավորության մասին: Այդ պատճառաբանությունը հերքվել է գործի փաստական տվյալներով և Խ.Մկրտչյանին մահ պատճառելու փաստով:
Քրեական գործում առկա փորձաքննությունների եզրակացությունները, դիակի զննության արձանագրությունը, զենքի փամփուշտների և դեպքի վայրում հայտնաբերված մահակների փորձաքննությունների եզրակացությունները համադրելով քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել Վ.Բաղդասարյանի դիտավորության՝ նրա կողմից Խ.Մկրտչյանին սպանելու հանգամանքը: Վ.Բաղդասարյանի մեղավորությունը բացառող հանգամանք չի կարող համարվել այն, որ զենքերի վրայից մաքրվել են մատնահետքերը, որ ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի տաբատների վրա հայտնաբերվել են մետաղի հետքեր, որպիսիք վկայում են նրանց կողմից զենք կրելու մասին: Վերոհիշյալի մասին համաապատասխան հիմնավորմամբ ցուցմունքներ են տվել Ա.Ահարոնյանը և Պ.Գրիգորյանը, ինչպես նաև մյուս ականատեսները և վկաները:
Քրեական գործի քննությանը պաշտոնատար անձանց կողմից միջամտելու և քննությունը այլ վարկածով կատարելու փաստը հաստատող բազմաթիվ ապացույցներ են հետազոտվել և գնահատվել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից:
Անհիմն է նաև ՀՀ ԱԱԾ-ի տնօրենի թիվ 2/5-21 գրության մասին վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները: Վերոհիշյալ գրության ուղղությամբ նախաքննական մարմինը և Առաջին ատյանի դատարանը լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն են կատարել և ձեռք բերել ու գնահատել պատշաճ և բավարար ապացույցներ՝ հաստատելու Վ.Բաղդասարյանին մեղսագրված արարքը:
Վկա Հովհաննես Շահինյանի <<ինքնախոստովանական>> ցուցմունքի, նրա՝ Հ.Թամամյանի հետ կնքած փոխառության պայմանագրի հետ կապված Վերաքննիչ բողոքի մյուս պատճառաբանությունները, սույն քրեական գործի ելքի համար չեն կարող նշանակություն ունենալ: Ուստի, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ քրեական գործով բավարար և հիմնավոր ապացույցներ են ձեռք բերվել Վ.Բաղդասարյանին մեղսագրված արարքը հիմնավորելու համար:
40. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում նաև Հ.Սանդալջյանի պաշտպան Ռ.Բալոյանի վերաքննիչ բողոքում բերված այն պատճառաբանությունը, որ գործով ձեռք բերված ապացույցներով չի հիմնավորվել և ապացուցվել, որ Հ.Սանդալջյանը վիճաբանել է Վ.Բաղդասարյանի և նրա ընկերների հետ, մասնակցել է ծեծկռտուքին, վիճաբանությանը, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, օգտագործել մահակենր, որևէ մեկին պատճառել մարմնական վնասվածքներ, կատարել խուլիգանություն: Քրեական գործով՝ հենց վերաքննիչ բողոքում մատնանշված անձանց ցուցմունքներով հիմնավորվել է, որ Հ.Սանդալջյանը իր ընկերների հետ միասին դեպքի վայրում հրազենի և այլ առարկաների գործադրմամբ հասարակական վայրում խանգարելով հասարակական կարգը՝ հայհոյանքներ տալով խանգարել է տեղի բնակիչների և կազմակերպությունների աշխատանքն ու անդորրը: Վաղորոք մահակներ վեցնելու, դեպքի վայր բերելու և միջադեպի ժամանակ ավտոմեքենայից վերցնելու և օգտագործելու հանգամանքը իրենց նախաքննական ցուցմունքներում ընդունել են նաև ամբաստանյալներ Հ.Սանդալջյանն ու Ա.Փոխարյանը: Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ տուժող Հ.Հակոբյանին դեպքի վայրում մարմնական վնասվածքները պատճառվել են բութ առարկայի՝ հնարավոր է մահակի ներգործությամբ: Քննությամբ միջադեպի այլ մասնակիցների մոտ մահակներ լինելու մասին տվյալներ ձեռք չեն բերվել: Մահակենրը, ըստ գործի տվյալների, եղել են Հ.Սանդալջյանի և Ա.Փոխարյանի մոտ: Առաջին ատյանի դատարանը համադրելով վերջիններիս նախաքննական ցուցմունքները, հիմնավոր հետևություն է արել, որ նրանց հենց այդ ցուցմունքներն են արժանահավատ և որ Հ.Հակոբյանը մարմնական վնասվածքները ստացել է Ա.Փոխարյանի և Հ.Սանդալջյանի մահակներով հարվածներ հասցնելու արդյունքում:
Վերոհիշյալ հիմնավորմամբ Հ.Սանդալջյանի և Ա.Փոխարյանի դատարանում տված ցուցմունքները դիտվել են անարժանահավատ: Պաշտպանական կողմի փաստարկները հերքվել են և Հ.Սանդալջյանի մեղավորության մասին հետևությունները հիմնված է ոչ թե ենթադրությունների, այլ գործի նյութերով ձեռք բերված հիմնավոր ապացույցների վրա: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերվալ կասկածներ Առաջին ատյանի դատարանը չի արձանագրել: Վերջինս պատշաճ ընթացակարգով հետազոտել և գնահատել է ամբաստանյալների և վկաների նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, և գործի փաստական տվյալների հաշվառմամբ դրանց տվել է համապատասխան իրավական գնահատական: Հ.Սանդալջյանի կողմից մահակի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու հանգամանքը հաստատվել է քրեական գործի ողջ տվյալներով և հենց բողոքում մատնանաշված և այլ անձանց ցուցմունքներով: Քրեական գործի քննությամբ չի հաստատվել նաև ամբաստանյալ Հ.Սանդալջյանի կողմից մահակն ինքնապաշտպանության նպատակով օգտագործելու հանգամանքը: Հ.Սանդալջյանի գործողություններում առկա են և ապացուցված մեղսագրված խուլիգանության հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
Ինչ վերաբերվում է տուժող Հ.Հակոբյանի դատարանում տված ցուցմունքին, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայից իջնողները իրեն մահակով չեն ծեծել, հիմնավոր չէ: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներում վերջինս մանրամասնորեն ներկայացրել է իրեն ծեծի ենթարկելու, մարմնական վնասվածք ստանալու մանրամասները, հատկապես պնդելով, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայից իջած անձինք են մահակներով իրեն ծեծի ենթարկել: Այդ ցուցմունքներն էլ դատարանը համարում է արժանահավատ:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված չի համարում նաև Հ.Սանդալջյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով վերաքննիչ բողոքի պահանջը:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Հ.Սանդալջյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Հ.Սանդալջյանի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել: Հ.Սանդալջյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
41. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ևս գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վ.Բաղադասարյանի, Հ.Սանդալջյանի մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն արժանահավատ են և վերաբերելի, դրանք իրավացիորեն դրվել են Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հիմքում:
42. Այսպիսով, պաշտպանների վերաքննիչ բողոքը, որով վերջիններս գտնում են, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթների պահանջները ինչն ազդել է գործի ելքի վրա` հիմնավոր չեն և վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` սույն որոշման պատճառաբանական մասում բերած հիմնավորումներով:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի` ամբաստանյալներ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Արթուր Հրանտի Փոխարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով կայացված դատավճիռն օրինական ու հիմնավորված է, հետևաբար այն բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան և դադավճռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի շահերի պաշտպաններ Գայանե Խաչատրյանի և Նինա Կարապետյանի, ամբաստանյալ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի շահերի պաշտպան Ռուբեն Բալոյանի, ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
2. Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Արթուր Հրանտի Փոխարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
գործ N ԵԱՔԴ /0184/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

11.11.2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օֆելյա Կիրակոսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Կորյուն Փիլոյանի
Արթուր Դավթյանի

ամբաստանյալներ Վռամ Բաղդասարյանի
Արսեն Ահարոնյանի
Պետրոս Գրիգորյանի
Հայկ Սանդալջյանի
Արթուր Փոխարյանի
Դավիթ Սանդալջյանի

պաշտպաններ Վարդան Զուռնաչյանի
Գայանե Խաչատրյանի
Նինա Կարապետյանցի
Գեղամ Հակոբյանի
Տիգրան Սաֆարյանի
Ռուբեն Բալոյանի
Վահան Ենգիբարյանի


Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի /ծնված 02.09.1979թ. ք.Երևան, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 3 անձ, չդատված, չի աշխատում, Երևանի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ինստիտուտի 3-րդ կուրսի ուսանող, հաշվառված` ք.Երևան Ն.Դումանի փողոցի 40-րդ տանը, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով:

2. Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի /ծնվ. 04.02.1988թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, Երևանի ժողտնտեսության համալսարանի 4-րդ կուրսի ուսանող, չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Վ.Փափազյան փող. 22/3 շենք, բն. 5-րդ, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:

3. Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի /ծնվ. 15.12.1982թ. ք.Երևան, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Կոմիտասի պող. 17ա շենք բն. 35, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙԵրևան-Կենտրոն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

4. Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի /ծնվ. 25.11.1987թ. ք.Երևան, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Ա.Խաչատրյան փող. 49 տուն, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:

5. Արթուր Հրանտի Փոխարյանի /ծնվ. 23.11.1986թ. ք.Երևան, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Կոմիտաս 27/1 շենք, բն. 28, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:

6. Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյանի /ծնված 24.11.1989թ. ք.Երևան, հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի շխատում, հաշվառված` ք.Երևան, Ա.Խաչատրյան փողոց 49 տուն, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը
13.05.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14113810 քրեական գործը:
11.01.2011թ. Վռամ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է:
14.01.2011թ. Վռամ Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով և խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
03.03.2011թ. Դավիթ Սանդալջյանը ձերբակալվել է;
04.03.2011թ. Դավիթ Սանդալջյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:

19.05.2010թ. Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
19.05.2010թ. Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
21.06.2010թ. Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանը և Արթուր Հրանտի Փոխարյանը որպես մեղադրյալ են ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 117-րդ հոդվածով: Առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրանք որպես մեղադրյալ են ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
19.10.2010թ. Հ.Սանդալջյանի և Ա.Փոխարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
29.11.2010թ. թիվ 14113810 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
24.03.2011թ. թիվ 62201611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2011 թվականին մարտի 25-ին մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով Պետրոս Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
25.03.2011թ. մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ, Արսեն Լևոնի Ահարոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, իսկ Պետրոս Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվելՀՀ քրեական օենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2011 թվականի ապրիլի 8-ին դատարանի որոշմամբ թիվ 62201611քրեական գործը միացվել է թիվ 14113810 քրեական գործին:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինը Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել ու կրել զենք և ռազմամթերք, մի խումբ անձանց հետ կատարել է զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն, ինչպես նաև խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, ապօրինաբար ուրիշին դիտավորությամբ զրկել է կյանքից£
Վռամ Բաղդասարյանը 2010թ. մայիսի 12-ի ցերեկը չնչին` իր վրա խեթ հայացքով նայելու առիթով վիճաբանել է Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերոջ հետ, և այդ վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով նույն օրը` ժամը 22:30-ի սահմաններում, ընկերների` Պետրոս Գրիգորյանի, Արսեն Ահարոնյանի և վերջինիս հորաքրոջ որդու` Հայկ Հակոբյանի հետ Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպելով Խաչիկ Մկրտչյանին ու նրա ընկերներ` Հայկ Սանդալջյանին, Արթուր Փոխարյանին, Նարեկ Օհանջանյանին և գործով չպարզված այլ անձանց, կրկին վիճաբանության մեջ են մտել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ` զենքերի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը. տևական ժամանակ հարվածել միմյանց ու տվել փոխադարձ հայհոյանքներ` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը£ Վռամ Բաղդասարյանը նշված գործողությունները կատարել է ապօրինի կերպով ձեռք բերված, պահված և կրված, հրազեն հանդիսացող` գործարանային արտադրության, ՙԻՎ 1533՚ համարի, 9մմ տրամաչափի, ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակի գործադրմամբ:
Այդ ընթացքում Վռամ Բաղդասարյանը, ցերեկը տեղի ունեցած վերոհիշյալ վիճաբանության աննշան առիթը որպես սպանություն կատարելու պատրվակ օգտագործելով, ինչպես նաև հակառակորդ կողմի հանդեպ իր անձն ընգծելու մոլուցքով, Խաչիկ Մկրտչյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, դեպքի վայրում գտնվող բազմաթիվ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, վերը նշված ՙԻՎ 1533՚ համարի, ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակից կրակոցներ է արձակել նրա վրա, որի արդյունքում Խաչիկ Մկրտչյանը կոնքի շրջանում ստացել է հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ու մահացել՚:

Դատական քննության փուլում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, այն բանի համար, որ ՙնա համաձայնության գալով Վռամ Բաղդասարյանի, Պետրոս Գրիգորյանի հետ, Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ պարզաբանումներ կատարելու վերաբերյալ, և գնացել են Երևան Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ, որտեղ նույն օրը ժամը 22:30-ի սահմաններում, առանց էական պատճառի, վիճաբանության մեջ են մտել Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ փոխադարձ բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել, քաշքշել, հարվածել միմյանց` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը, որի ընթացքում Արսեն Ահարոնյանը գործադրել է իր մոտ ապօրինի պահվող ատրճանակը` այն ի ցույց հանելով, սակայն ատրճանակը նրա մոտից վայր է ընկել և փամփշտատուփը դեպքի վայրում թողնելով Ահարոնյանը հեռացել է՚:

Դատական քննության փուլում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան ՀՀ քրեական օենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙհամաձայնության գալով Վռամ Բաղդասարյանի, Արսեն Ահարոնյանի հետ, Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ պարզաբանումներ կատարելու վերաբերյալ, գնացել են Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ, որտեղ նույն օրը ժամը 22:30-ի սահմաններում, առանց էական պատճառի, վիճաբանության մեջ են մտել Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամաբ, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ փոխադարձ բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել միմյանց հասցեին, քաշքշել, հարվածել միմյանց` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը՚:

Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանին նախաքննության մարմինը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդված 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ ՙիր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանի և Արթուր Հրանտի Փոխարյանի հետ, հարցեր պարզաբանելու նպատակով, 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ հանդիպել են Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ: Հանդիպումը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը, Խաչիկ Մկրտչյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք շուրջ 15 րոպե շարունակ վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ: Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհայտորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության` շրջակա շենքերի բնակիչների, փողոցում գտնվող քաղաքացիների, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել է քաղաքացիների անդորրը:
Խուլիգանության ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը և Արթուր Փոխարյանը որպես զենք օգտագործվող մահակների գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել դեպքի վայրում հայտնված Հայկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով՚:

Արթուր Հրանտի Փոխարյանին նախաքննության մարմինը մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն արարքի համար, որ ՙնա իր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանի և Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի հետ, հարցեր պարզաբանելու նպատակով, 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ հանդիպել են Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ: Հանդիպումը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Արթուր Փոխարյանը, Խաչիկ Մկրտչյանը, Հայկ Սանդալջյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք շուրջ 15 րոպե շարունակ վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ: Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհայտորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության` շրջակա շենքերի բնակիչների, փողոցում գտնվող քաղաքացիների, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել են քաղաքացիների անդորրը:
Խուլիգանության ընթացքում Արթուր Փոխարյանը և Հայկ Սանդալջյանը որպես զենք օգտագործվող մահակների գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել դեպքի վայրում հայտնված Հայկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով՚:

Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյանին` մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ ՙնա դրդել է եղբորը` Հայկ Սանդալջյանին, Խաչիկ Մկրտչյանին ու նրանց ընկերներին զենքի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելուն£
Երևան քաղաքի բնակիչ Վռամ Բաղդասարյանը 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17 անց 30-ի սահմաններում, ընկերների` Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի ներկայությամբ Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի դիմաց չնչին` իր վրա խեթ հայացքով նայելու առիթով վիճաբանել և ապտակել է Դավիթ Սանդալջյանին, ով, սպառնալով հաշվեհարդար տեսնել այդ արարքի համար, դիմել է փախուստի£
Տեղի ունեցածի մասին Դավիթ Սանդալջյանը տեղեկացրել է եղբորը` Հայկ Սանդալջյանին ու նրա ընկերներ` Խաչիկ Մկրտչյանին, Արթուր Փոխարյանին և Նարեկ Օհանջանյանին£ Դավիթ Սանդալջյանի դրդմամբ, վերջիններս, զինվելով ապօրինի կերպով ձեռք բերված, պահված ու կրված հրազեն հանդիսացող` գործարանային արտադրության, КВ 4744 համարի, ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակով, ինչպես նաև որպես զենք օգտագործվող առարկաներով` մահակներով, սկսել են շրջել Կոմիտասի պողոտայի հարակից տարածքում` Վռամ Բաղդասարյանին գտնելու, վերոհիշյալ վիճաբանության հետ կապված հարցերը պարզաբանելու ու նրան պատժելու նպատակով£
Նույն օրը` ժամը 22:30-ի սահմաններում, Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը, Նարեկ Օհանջանյանն ու Խաչիկ Մկրտչյանը Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպելով Վռամ Բաղդասարյանին, Պետրոս Գրիգորյանին, Արսեն Ահարոնյանին և վերջինիս հորաքրոջ որդուն` Հայկ Հակոբյանին, վիճաբանության մեջ են մտել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ` զենքերի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը. տևական ժամանակ հարվածել են միմյանց ու տվել փոխադարձ հայհոյանքներ` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը£
Նկարագրված խուլիգանական գործողությունների ընթացքում Արսեն Ահարոնյանն ու Պետրոս Գրիգորյանն ստացել են հրազենային մարմնական վնասվածքներ, իսկ Խաչիկ Մկրտչյանը` կոնքի շրջանում ստացել է հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ու մահացել՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ապօրինի կերպով հրազեն պահելու համար և իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանին չի սպանել և նրան ընդհանրապես չի ճանաչում, իր մոտ ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ չի եղել£ Ամբաստանյալը ժխտել է 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17 անց 30-ի սահմաններում, Դավիթ Սանդալջյանի հետ վիճաբանելու ու նրան ապտակելու հանգամանքը, նշել է որ նույն օրը` ժամը 22 անց 30-ի սահմաններում, երբ ինքը եղել է Պետրոս Գրիգորյանի և Արսեն Ահարոնյանի հետ, վեջինիս ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով մոտեցել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը իրենց է մոտեցել մի սպիտակ մեքենա և մի տղա դուրս գալով ավտոմեքենայից սկսել է կրակել իրենց վրա, որի հետևանքով Արսենը և Պետրոսը վիրավորվել են : Այդ ընթացքում ինքը իր մոտ գտնվող ՙTT՚ ատրճանակից մեկ անգամ օդ է կրակել, դրանից հետո մարմնական վնասվածքներ ստացած Արսեն Ահարոնյանին ու Պետրոս Գրիգորյանին մեքենայով տեղափոխել է Երևան քաղաքի 8-րդ, ապա` Միքայելյանի անվան հիվանդանոց£ Ամբասատանյալ Վռամ Բաղդասարյանը տեղի ունեցած խուլիգանական գործողությունների ու փոխհրաձգության, ինչպես նաև դեպքին իր մասնակցության` վերաբերյալ տվել է հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներ:
Դատական քննության ընթացքում իր ցուցմունքի վերջնամասում և լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում Վ.Բաղդասարյանը հայտարարեց, որ իբր ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը գտնվել է Պետրոս Գրիգորյանի մոտ և նա է կրակել Խաչիկ Մկրտչյանի ուղղությամբ:

Առաջադրված մեղադրանքում Արսեն Ահարոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն պատասխանեց մեղադրանքի և պաշտպանության կողմի որոշ հարցադրումներին: Ամբաստանյալ Ահարոնյանը պնդեց, որ դատարանը պետք է հիմք ընդունի միայն թիվ 62201611 քրեական գործով տված իր նախաքննական ցուցմունքները:
Դատաքննության փուլում երբ ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանը հայտարարեց որ դեպքի պահին ՙՄակարով՚ ատրճանակը գտնվել է Պետրոս Գրիգորյանի մոտ Արսեն Ահարոնյանը լրացուցիչ ցուցմունքում պնդեց, որ իրականում այդ օրը Պետրոս Գրիգորյանի մոտ ընդհանրապես որևէ զենք չի եղել:
Թիվ 62201611 քրեական գործի նախաքննության փուլում Ա.Ահարոնյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. ապրիլի սկզբին ՙՄալականի՚ այգուց գտել է ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակ` յոթ փամփուշտով£ Ատրճանակը մշտապես պահել է մոտ և տնից դուրս գալիս այն միշտ վերցրել է իր հետ£ 2010թ. մայիսի 12-ին մինչև ժամը 16-ը գտնվել է տանը` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 22\3-րդ շենքի 5-րդ բնակարանում£ Այնուհետև, վերոհիշյալ ատրճանակը դնելով աջ գոտկատեղում, դուրս է եկել և քեռու` Հովհաննես Շահինյանի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, 50 ՈՈ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել է ընկերոջ` Պետրոս Գրիգորյանի տուն, վերցրել նրան, որից հետո միասին մյուս ընկերոջը` Վռամ Բաղդասարյանին, տնից վերցնելով` միասին գնացել են իր` Փափազյան փողոցում գտնվող ավտոլվացման կետ£ Այնտեղ մոտ 40 րոպե մնալուց հետո Վռամը սառը սուրճ խմելու ցանկություն է հայտնել և սուրճ գնելու նպատակով` վերը նշված ավտոմեքենայով, որը վարել է Վռամը, գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի առաջին հարկում գտնվող խանութի մոտ£ Վռամն ավտոմեքենան կանգնեցրել է խանութից մոտ 15-20 մետր հեռավորության վրա, իջել մեքենայից ու գնացել դեպի խանութի կողմը, իսկ ինքն ու Պետրոսը մնացել են մեքենայում£ Մոտ հինգ րոպե անց տեսնելով, որ Վռամն ուշանում է, Պետրոսն իջել է մեքենայից` ուշացման պատճառը պարզելու նպատակով£ Դրանից մոտ հինգ րոպե հետո Պետրոսն ու Վռամը վերադարձել են, և քանի որ վերջինս զայրացած է եղել, նրան հարցրել է, թե ի±նչ է պատահել, և ինչու± ուշացավ, ինչին կոնկրետ պատասխան չի տվել` ասելով.ՙՀեչ, անցավ, բան չկա՚£ Այնուհետև, շուրջ երկու ժամ ավտոմեքենայով շրջել են քաղաքում£ Այդ ընթացքում զանգահարել է Հովհաննես Շահինյանի մտերիմ Արմեն Երիցյանը, ում ՙԵրո՚ են անվանում, և խնդրել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան փոխանակել իր մոտ գտնվող ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի, 18--683 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետ£ Պայմանավորվել ու Արմեն Երիցյանին հանդիպել են Շիրվանզադեի անվան միջնակարգ դպրոցի մոտ, որտեղ նշված ավտոմեքենաները փոխանակել են, որից հետո Վռամի ու Պետրոսի հետ ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են իր նշանածի` Արինա Հովհաննիսյանի ընկերուհու տան մոտ, վերջինիս վերցրել ու մեքենայով տարել իր տուն£ Իրենց շենքի բակում հանդիպել են իր հորն ու հորաքրոջ տղային` Հայկ Հակոբյանին£ Արինան բարձրացել է իրենց տուն, իսկ իրենք, վերցնելով Հայկին, ժամը 22-ի սահմաններում մեքենայով գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ շենքում գտնվող` քեռու գրասենյակի մոտ` այնտեղ թղթախաղով զբաղվելու նպատակով£ Մեքենան վարել է Վռամը, նրա կողքին նստել է ինքը, Պետրոսը` Վռամի հետևի մասում, իսկ Հայկը` վերջինիս կողքին£ Երբ Կոմիտասի պողոտայից թեքվել և մտել են 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը, իրենց ավտոմեքենային դեմ-դիմաց դուրս է եկել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, 50—333 պետհամարանիշի, կուպե տեսակի, արծաթագույն ավտոմեքենա ու կանգնել իրենց ավտոմեքենայից մոտ 2 մետր հեռավորության վրա£ Իրենք իջել են մեքենայից, նույն պահին կուպե տեսակի` վերը նշված մեքենայի վարորդի կողքից իջել է Խաչիկ Մկրտչյանը և, առանց որևէ բան ասելու, աջ ձեռքում գտնվող ատրճանակն ուղղել է իրենց մեքենայի ձախ կողմում գտնվող Պետրոսի վրա ու կրակոց արձակել£ Չհասկանալով, թե ինչ կատարվեց, անհրաժեշտության դեպքում պաշտպանվելու նպատակով ցանկացել է գոտկատեղից հանել ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը, սակայն այն հանելու պահին, խառնաշփոթ վիճակում ատրճանակի փամփշտակալն ընկել է գետնին£ Փորձել է այն վերցնել, սակայն, նկատելով, որ Պետրոսն ընկել է` այլևս փամփշտակալին ուշադրություն չի դարձրել և իրենց ավտոմեքենայի առջևի մասով վազելով մոտեցել է նրան ու հարցրել, թե ինչ պատահեց£ Վերջինս դժվարությամբ պատասխանել է.ՙԿրակեց՚£ Հասկացել է, որ Խաչիկի արձակած կրակոցից Պետրոսը վիրավորվել է£ Այդ պահին, երբ դեմքով կանգնած է եղել դեպի Պետրոսը, իսկ Խաչիկը գտնվել է իր թիկունքում, լսել է ևս մեկ կրակոցի ձայն, որից անմիջապես հետո ուժեղ ցավ է զգացել նստատեղի մասում և հասկացել է, որ կրակոցի հետևանքով վիրավորվել է£ Շրջվել է և անմիջապես իր հետևում տեսել Խաչիկին` ատրճանակը դեպի իրեն ուղղած վիճակում, ում ձախ ձեռքում եղել է նաև մահակ£ Շրջվելու պահին Խաչիկը մահակով հարվածել է իր գլխին, որի հետևանքով թուլացել, ընկել է գետնին ու կորցրել գիտակցությունը£ Թե այդ ընթացքում ինչ է տեղի ունեցել Վռամի, Պետրոսի ու Հայկի հետ, չգիտի, քանի որ ամբողջ ուշադրությունն ուղղված է եղել Խաչիկին, ում մոտ ատրճանակ է եղել, ինչպես նաև` գետնին ընկած Պետրոսին£ Երբ գիտակցության է եկել, տեսել է, որ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան արդեն հեռացել է, և Պետրոսն ու Վռամն այդտեղ չեն£ Իրենց մեքենայի աջ կողմից մի քանի մետր հեռավորության վրա` գրեթե պատի մոտ, նկատել է գետնին ընկած Հայկին, ով տնքալով անկանոն շարժումներ է արել£ Դժվարությամբ նստել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու այն վարելով մոտեցել է Հայկին, ով մեծ դժվարությամբ նույնպես նստել է իր կողքին, և միասին շարժվել են 8-րդ հիվանդանոցի ուղղությամբ£ Ճանապարհին զանգահարել է Պետրոսին, նրանից տեղեկացել, որ նա Վռամի հետ հասել է Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ£ Հայկի հետ միասին մեքենայով հասել են նշված սուպերմարկետի մոտ, որտեղ հանդիպել են Վռամին ու Պետրոսին£ Վերջիններից իմացել է, որ նրանք դեպքի վայրից հեռացել են ինչ-որ ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով£ Քանի որ ինքը վիրավոր է եղել, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի ղեկին է նստել Վռամը, ինքը նստել է վերջինիս հետևում, Հայկը` Վռամի, իսկ Պետրոսը` իր կողքին£ Չի հիշում, թե ճանապարհի որ հատվածում Վռամը կանգնեցրել է մեքենան և ինչ-որ բան ասել Հայկին, որից հետո վերջինս իջել է մեքենայից ու գնացել£ Քանի որ շատ վատ է զգացել ու ցանկացել է, որ կողքին հարազատ մարդ լինի, զանգահարել է մորը, խնդրել, որ նա դուրս գա իրենց շենքի բակ£ Այնուհետև մեքենայով գնացել են իրենց շենքի մոտ, վերցրել մորը և միասին գնացել 8-րդ հիվանդանոց£ Այնտեղ բժիշկները հայտնել են, որ պետք է շտապ դիմեն Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, և Վռամն իրեն ու Պետրոսին տարել է նշված հիվանդանոց, որտեղ իրենց բուժօգնություն են ցույց տվել, իսկ Վռամը գնացել է£ Հիվանդանոցում իմացել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, և խոսակցություններից լսել է, որ նրան Վռամն է սպանել£
Հայտնել է, որ դեպքից հետո իր մոտ եղած ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը դրել ու թողել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի հետևի նստատեղի վրա£
Հայտնել է նաև, որ հիվանդանոցում տեղեկանալով, որ դեպքի ժամանակ արձակված կրակոցի հետևանքով Խաչիկ Մկրտչյանը վիրավորվել ու մահացել է` ենթադրել է, որ վերջինիս վրա կրակողն ու նրան սպանողը փաստորեն փրկել է իր կյանքը, որից ելնելով` Խաչիկին սպանողի հանդեպ պարտավորվածություն է զգացել և երախտագիտությունից դրդված` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի առթիվ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով ցուցմունք է տվել, թե իբր ինքն է սպանել Խաչիկին` միաժամանակ հույս ունենալով, որ իրավապահ մարմինները կբացահայտեն իրական սպանողին£ Հիվանդանոցում գտնվելու ժամանակ Պետրոս Գրիգորյանին խնդրել է ցուցմունք տալ, թե իբր ինքն է Խաչիկին սպանել£ Հետագայում գիտակցել է, որ սխալ է վարվել` ուրիշի կատարած հանցանքն իր վրա վերցնելով, և հետագա ցուցմունքներում հայտնել է, որ սպանությունն ինքը չի կատարել£ Երբ իր վերաբերյալ քրեական գործն ուղարկվել է դատարան, գիտակցելով, որ կարող է դատապարտվել չարած արարքի, այսինքն` Խաչիկ Մկրտչյանին սպանելու համար` թիվ 62201611 քրեական գործով տված ցուցմունքներում հայտնել է ողջ իրականությունը£
հ.6 գ.թ. 54-59, 159-160
հ.9 գ.թ. 23

Ամբաստանյալ Արսեն Ահարոնյանը նախաքննության փուլում իր ցուցմունքը պնդել է նաև Վռամ Բաղդասարյանին առերես£
հ.9 գ.թ. 44-49

Ամբաստանյալ Պետրոս Գրիգորյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննությամբ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին, իր ընկերներ Արսեն Ահարոնյանի և Վռամ Բաղդասարյանի հետ սուրճ գնելու նպատակով Արսենի քեռու ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են կոմիտասի պողոտայի 19 շենքի տակ գտնվող խանութի մոտ: Վռամն իջել է ավտոմեքենայից, սակայն տեսնելով, որ մի քանի րոպե անց նա չի վերադառնում, իջնելով ավտմեքենայից տեսել է, որ Վռամը վիճում է երիտասարդ մի տղայի հետ: Վռամը վերադառնալով դեպի ավտոմեքենան, ասել է, որ այդ տղան իրեն լավ չի պահել: Ինքը չի ճանաչել այդ տղային:
Դրանից հետո իրենք շրջել են քաղաքում, այդ ընթացքում ՙՄերսեդես՚ ավտոմեքենան փոխել են ՙՏոյոտա Քեմրի՚ ավտոմեքենայի հետ, քանի որ ՙՄերսեդես՚-ը պետք էր եկել Արսենի պապին: Ավտոմեքենայով շրջելու ընթացքում տեսել են, որ Վռամը գոտու տակից հանել է ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը և դրել նստատեղի ու փոխանցման տուփի արանքում: Արդեն երեկոյան Արսենենց բակում պատահաբար հանդիպել են նրա հորաքրոջ տղային` Հայկին, որը միացել է իրենց: Չորսով ՙՏոյոտա՚ մեքենայով շարժվել են դեպի Կոմիտասի 19 շենքի բակ, որտեղ գտնվող գրասենյակում հաճախ են լինում: Ավտոմեքենան վարել է Վռամը, ինքը նստած է եղել նրա հետևում, Արսենը` Վռամի, իսկ Հայկը` իր կողքին: Երբ իրենց մեքենան մտել է Կոմիտաս 17 և 19 շենքերի միջնամասը, իրենց դեմ դուրս է եկել մի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Այդ պահին Վռամը վերցնելով ՙՄակարով՚ ատրճանակը, իջել է ավտոմեքենայից, որից հետո ավտոմեքենայից դուրս են եկել նաև ինքը, Արսենը և Հայկը: Ինքը գտնվել է Վռամի հետևում, այդ ժամանակ բացվել է դիմացին կանգնած ՙՄերսեդես՚-ի վարորդի կողքի դուռը, որտեղից իջել է հանգուցյալ Խաչիկ Մկրտչյանը և տեսնելով, որ նրա ձեռքում նույնպես ատրճանակ կա, որոշել է ՙՏոյոտա՚ մեքենայի հետևի կողմով շրջանցել ու գնալ Արսենի կողմը, սակայն երբ շրջվել է, լսել է կրակոցի երկու ձայն ու ուժեղ ցավ է զգացել ձախ ոտքի հատվածում: Ցավից ու վախի հետևանքով կքանստել է ՙՏոյոտա՚ մեքենայի հետևում, այդ ժամանակ նորից լսել է կրակոցի ձայն: Ոտքը բռնած, հնարավոր արագությամբ շարժվել է դեպի Կոմիտասի 19 շենքի ուղղությամբ: Այդ ընթացում նորից լսել է կրակոցի ձայն, սակայն չի հիշում, թե քանի հատ, որից հետո նկատել է Արսենին: Բավական տարածություն հեռանալով այդտեղից, նստել է մայթեզրին, որից հետո իրեն է մոտեցել Վռամը: Այդ ժամանակ նրա մոտ գտնվող ատրճանակն ընկել է գետնին, նա վերցրել ու դրել է գոտկատեղում: Դրանից հետո այդտեղ գտնվող ինտերնետ ակումբի մոտ նկատել է իր ընկերներից Հովիկին ու նա իր ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով իրեն ու Վռամին հեռացրել է այդտեղից: Կոմիտասի պողոտայի ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել են Արսենին ու Հայկին, որոնք ՙՏոյոտա՚ ավտոմեքենայով են եղել, տեղափոխվել են այդ ավտոմքենան, Վռամը նստել է ղեկին, Հայկը նրա կողքին, իսկ ինքն ու Արսենը` հետևում: Այդ ժամանակ իմացել է, որ Խաչիկի կրակոցներից վիրավորվել է նաև Արսենը: Ճանապարհին` Կոմիտասի պողոտայի ՙԴայանա՚ խանութի մոտ կանգնելով, Վռամը Հայկին տվել է ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ ատրճանակները, ասելով, որ դրանք թաքցնի, որից հետո Հայկը իջել է ավտոմեքենայից, իսկ իրենք գնացել են հիվանդանոց: Հիվանդանոցում Արսենն ասել է, որ լսել է, որ Խաչիկը մահացել է: Արսենն ասել է նաև, որ Խաչիկին սպանողը փրկել է իրենց կյանքը և այդ պատճառով ինքն իր վրա կվերցնի Խաչիկի վրա կրակելը :Միաժամանակ Արսենն ասել է, որ ինքը ցուցմունք տա, թե իբր ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը իր մոտ է եղել, քանի որ Արսենի մոտ այդքան ատրճանակ չէր կարող լինել և պայմանավորվածության համաձայն ինքը նույնպես իր ցուցմունքում ասի, որ Արսենն է կրակել Խաչիկի վրա : Հենց սկզբից ինքը դեմ է եղել դրան, ինչի մասին ասել է նաև Արսենին, սակայն նա չի համաձայնվել, ասելով որ այդպես ճիշտ կլինի ու ինքը ստիպված ընկերոջ խնդրանքով Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչին տվել է այդպիսի ցուցմունքներ: Ամբաստանյալ Գրիգորյանը նշել է նաև, որ իրենք մտածել են, որ այդպես ցուցմունք տալով ինքը կդատապարտվի ապօրինի զենք պահելու, իսկ Արսենը` ինքնապաշտպանության նպատակով սպանություն կատարելու համար, սակայն իրենց ցուցմունքները նախաքննության մարմինը հիմք չի ընդունել և գործն ուղարկվել է դատարան: Նա մեղադրվել է զենքով խուլիգանություն կատարելու, իսկ Արսենը` սպանության համար: Այդ ժամանակ հասկացել է, որ սխալ են արել նման ցուցմունքներ տալով, երբ իմացել են որ ձերբակալվել է է նաև Վռամը ինքը պատմել է ողջ իրականությունը:
Իր սկզբնական ցուցմունքներում հայտնել է, որ Վռամը իրենց հետ չի եղել, որովհետև նա նույնպես իր ընկերն է և չի ցանկացել, որ նրա անունը շոշափվի: Անձամբ Վռամի կրակելը չի նկատել, քանի որ վիրավորվելուց հետո անմիջապես հեռացել է այդտեղից, բայց խոսակցություններից լսել է, որ նա է կրակել:
Փաստորեն, Վռամը կրակելով փրկել է իրենց կյանքը, որվհետև Խաչիկը մինչև իր կրակելը արդեն վիրավորել էր իրեն և Արսենին:
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, քանի որ որևէ գործողություն չի կատարել դեպքի ժամանակ: Առաջինը վիրավորվելով, մտածելով իր կյանքի մասին, հեռացել է այդտեղից: Նման պայմաններում ինքը չեր կարող խուլիգանություն կատարած լինել: Նույնիսկ մինչև Հատուկ քննչական ծառայությունում ցուցմունք տալը իր տված նախորդ ցուցմունքներում էլ ինքը չի նշել, որ խուլիգանություն է կատարել: Հայտնեց նաև, որ դեպքի ժամանակ կամ մինչև այդ իր մոտ ոչ մի զենք չի եղել: Ուղղակի ինքը սովորություն ունի իր բանալիները պահել ոչ թե գրպանում, այլ գոտկատեղի տակ, այդ պատճառով էլ փորձագետների կողմից հայտնաբերվել են մետաղի շփման ինչ-որ հետքեր, սակայն, դա ոչ թե զենքից է առաջացել այլ իր բանալիներից, ինչը կարող են հաստատել նաև իր հարազատները:
Ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանի կողմից և լրացուցիչ ցուցմունքում իբր սպանությունը Պետրոս Գրիգորյանի կողմից կատարելու մասին հայտարարելուց հետո, Պետրոս Գրիգորյանը կրկին անգամ պնդեց, որ ՙՄակարով՚ ատրճանակը գտնվել է Վռամի մոտ և նա է կրակել Խաչիկ Մկրտչյանի ուղղությամբ:

Ամբաստանյալ Պետրոս Գրիգորյանը թիվ 62201611 քրեական գործի մինչդատական վարույթի ընթացքում իր ցուցմունքներում նշել է, որ Հովհաննես Շահինյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, 55ՈՈ777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով իրենց բակ է եկել ընկերը` Արսեն Ահարոնյանը£ Միասին մեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Նիկոլ Դումանի փողոցում բնակվող իրենց ընկերոջ` Վռամ Բաղդասարյանի մոտ և վերջինիս վերցնելով` եկել Արսեն Ահարոնյանին պատկանող, Արամ Խաչատրյան փողոցում գտնվող ավտոլվացման կետ£ Մոտ 30 րոպե այնտեղ մնալուց հետո որոշել են սառը սուրճ խմել, և սուրճ գնելու նպատակով վերը նշված մեքենայով գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի տակ գտնվող խանութ£ Մեքենան կանգնեցրել են Կոմիտասի պողոտայում, Վռամն իջել է ու գնացել£ Մի քանի րոպե հետո, տեսնելով, որ Վռամն ուշանում է` որոշել է գնալ ու տեսնել, թե ինչ է պատահել£ Երբ հասել է խանութի մոտ, տեսել է, որ Վռամը քաշել է տարիքով փոքր մի տղայի օձիգից և ինչ-որ արհամարհական խոսքեր ասելով` ապտակել նրան£ Հավաքվել են շրջակա օբյեկտների աշխատողներ, նրանցից հիշում է նշված խանութի տեր և աշխատակից Գևորգին£ Խոսակցությունից հասկացել է, որ նշված վիճաբանության պատճառը Վռամին խեթ հայացքով նայելն է եղել£ Ինքն ու Արսենը միջամտել, բաժանել են նրանց, որպեսզի վիճաբանությունը կռվի չվերածվի£ Վերը նշված երիտասարդը, ով, ինչպես հետագայում արդեն կալանավայրում է իմացել, հանդիսանում է Խաչիկ Մկրտչյանի ընկեր Հայկ Սանդալջյանի եղբայր Դավիթը, մի կողմ անցնելով` վերջինս գոռալով Վռամին ասել է. ՙԴու մեռար՚,-ու փախել£ Մինչև մեքենա նստելը Վռամը զայրացած ասել է, որ այդ ՙլակոտը՚ շատ վատ ձևով է նայել իրեն£ Այնուհետև Արսենը, Վռամը և ինքը մոտ մեկուկես, երկու ժամ մեքենայով շրջել են քաղաքում, որից հետո Արսենին զանգահարել է Հովհաննես Շահինյանի ընկեր Երոն` Արմեն Երիցյանն ու ասել, որ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայում կոնյակներ կան, որոնք, ինչպես նաև` մեքենան, պետք է տան Արսենի պապիկին` Երջանիկ Շահինյանին£ Շիրվանզադեի անվան դպրոցի մոտ հանդիպել են Արմեն Երիցյանին, ում հանձնելով ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան` նրանից վերցրել են դարձյալ Հովհաննես Շահինյանին պատկանող ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենան£ Վռամը նստել է նշված մեքենայի ղեկի մոտ, Արսենը` նրա կողքին, իսկ ինքը`հետևում£ Արսենն ասել է, որ պետք է Ավետյան փողոցից նշանածին` Արինային տանեն իրենց տուն£ Երբ մեքենայով շարժվել են, նկատել է, որ Վռամը գոտու տակից հանել է ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ, դրել իր նստատեղի և փոխանցման տուփի վահանակի արանքում£ Նշել է, որ մինչ այդ Արսենին զանգահարել է նրա հայրը` Լևոնը, և զգուշացրել, որ ցերեկը տեղի ունեցած միջադեպի կապակցությամբ իրենց փնտրում են£ Այնուհետև վերցրել են Արինային ու տարել Արսենենց շենքի մոտ, որտեղ հանդիպել են Արսենի հորը և հորաքրոջ որդուն` Հայկին£ Վերջիններիս հետ 10-15 րոպե զրուցելուց հետո նստել են ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենան ու շարժվել դեպի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի բակ£ Մեքենան վարել է Վռամը, Արսենը նստել է նրա կողքին, ինքը` Վռամի հետևում, իսկ Հայկը` իր կողքին£ Երբ Կոմիտասի պողոտայից թեքվել են ու մտել 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատված, իրենց դեմ-դիմաց դուրս է եկել Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերոջ` Նարեկի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենան£ Թեև այդ պահին ոչ ոք ոչինչ չի ասել, հասկացել են, որ տհաճ հանդիպում է սպասվում£ Վռամն իր դրած տեղից վերցրել է ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակն ու իջել մեքենայից£ Գրեթե նույն պահին մեքենայից իջել են նաև ինքը, Արսենը և Հայկը£ Մեքենայից իջնելուց անմիջապես հետո Վռամն ատրճանակը պահել է Նարեկի մեքենայի ուղղությամբ ու բղավելով ասել. ՙՀլա դուրս եկաք, արա՚£ Այդ պահին ինքը գտնվել է Վռամի հետևում£ Դրանից հետո բացվել է ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի դուռը, և այնտեղից իջել է Խաչիկը, ում ձեռքին նույնպես ատրճանակ է եղել£ Քանի որ իր առջև գտնվող թե Վռամի, թե Խաչիկի մոտ զենքեր են եղել, որոշել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենայի հետևի կողմով գնալ Արսենի ու Հայկի մոտ£ Երբ շրջվել է, որ գնա, գրեթե մեկ վայրկյանի տարբերությամբ իրար հաջորդող երկու կրակոցի ձայն է լսել£ Հենց այդ պահին ուժեղ ցավ է զգացել ձախ ոտքի ստորին հատվածում և ցավից ու վախից կքանստել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենայի հետևում, այդ ժամանակ ևս մեկ կրակոցի ձայն է լսել£ Այնուհետև, ոտքը բռնած, արագ քայլելով գնացել է Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ և լսել ևս մի քանի կրակոցի ձայն£ Այդ ընթացքում Արսենի ձեռքում տեսել է արծաթագույն ատրճանակ, որը, ինչպես հետո է իմացել, ՙԿոլտ՚ տեսակի է եղել£ Երբ նստել է մայթեզրին, մի ակնթարթ հետո իրեն է մոտեցել Վռամը, ով շատ խառնված է եղել£ Այդ պահին Վռամի կողմից երկաթի ընկնելու ձայն է լսել, երբ շրջվել է նրա կողմը, տեսել է` նա գետնից ատրճանակին նմանվող մի բան է վերցրել ու դրել գոտկատեղում£ Քիչ հեռվում` ինտերնետ ակումբի դիմաց, նկատել է իր ընկերներից Հովիկին ու նրա ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենան, նրան խնդրել է իրենց տեղափոխել հիվանդանոց£ Վռամը նստել է նշված մեքենայի առջևի աջ նստատեղին, ինքը` հետևում, և Հովիկը մեքենան վարել է Կոմիտասի պողոտայով` Զեյթուն թաղամասի ուղղությամբ£ Մոտ երկու րոպե հետո իր կամ Վռամի հեռախոսով խոսել են Արսենի հետ և նրանից տեղեկանալով, որ նա էլ է շարժվել` պայմանավորվել են հանդիպել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ, որտեղ էլ հանդիպել են Հայկին ու Արսենին£ Այդտեղ իմացել են, որ Արսենը նույնպես Խաչիկի կրակոցներից վիրավորվել է, իսկ Հայկին ծեծել են մահակով£ Այնուհետև Հովիկն իր մեքենայով հեռացել է, Վռամը նստել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենայի ղեկին, Հայկը` նրա կողքը, իսկ ինքն ու Արսենը` հետևում£ Արսենը զանգահարել է մորը` Կարինեին, և ասել, որ նա դուրս գա իրենց շենքից քիչ հեռու գտնվող ՙՄամա միա՚ ճաշարանի մոտ£ Ճանապարհին` Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙԴայանա՚ խանութի մոտ, Վռամը կանգնեցրել է ավտոմեքենան և Հայկին փոխանցելով ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներ`ասել է, որ նա դրանք փախցնի£ Հայկը վերցրել է նշված երկու ատրճանակներն ու իջել մեքենայից, իսկ իրենք շարունակել են ճանապարհը£ ՙՄամա միա՚ ճաշարանի մոտ հանդիպել են Կարինեին և նրա հետ միասին մեքենայով գնացել հիվանդանոց£ Արսենը մեքենայի հետևի նստատեղին է դրել իր մոտ եղած ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը£ Նշված հիվանդանոցից իրենց ուղարկել են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, որտեղ էլ իրեն ու Արսենին բուժօգնություն են ցույց տվել£ Հիվանդանոցում Արսենն իրեն ասել է, որ հավաքվածների խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Խաչիկը մահացել է£ Արսենն ասել է նաև, որ Խաչիկն իրենց վրա է կրակել, իսկ նրան սպանողը փրկել է իրենց կյանքը, որի պատճառով էլ սպանությունն իր վրա պետք է վերցնի£ Բացի այդ, Արսենն ասել է, որ պետք է իր վրա վերցնի ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակն իր մոտ լինելու հանգամանքը` պատճառաբանելով, որ այդ ատրճանակից կրակոց չի արձակվել, և Խաչիկը դրանով չի սպանվել, իսկ իր մոտ մի քանի ատրճանակ չէր կարող լինել£ Արսենն իրեն խնդրել է նաև ցուցմունքներում հայտնել, թե իբր նա է կրակել Խաչիկի վրա£ Փորձել է Արսենին համոզել, որ նա իր վրա չվերցնի ուրիշի կատարած սպանությունը, բայց նա չի համոզվել, և ստիպված ընդառաջելով Արսենի խնդրանքին` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի առթիվ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով տված ցուցմունքներում հայտնել է այն, ինչպես խնդրել է Արսենը, մասնավորապես` հայտնել է, թե իբր ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակն իր մոտ է եղել£
Պետրոս Գրիգորյանը հայտնել է, որ նման ցուցմունքներ տալով` Արսեն Ահարոնյանի հետ մտածել են, որ ինքը կդատապարտվի զենքի, իսկ Արսենը` ինքնապաշտպանության համար, սակայն երբ իրեն զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն, իսկ Արսենին սպանություն կատարելու մեղադրանքով քրեական գործն ուղարկվել է դատարան, հասկացել են, որ իրենց չմտածված քայլի հետևանքով կարող են դատապարտվել երկար ժամանակով ազատազրկման` այն էլ չկատարած հանցանքի համար£
հ.6 գթ. 49-52,152-154
հ.8 գթ.136

Առաջադրված մեղադրանքում Հայկ Սանդալջյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը մահակի գործադրմամբ խուլիգանություն չի կատարել ոչ մեկին չի հարվածել:

Թիվ 14113810 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 12.05.2010թ. ինքը հանդիպել է Խաչիկ Մկրտչյանին, Արթուր Փոխարյանին և Նարեկ Օհանջանյանին և վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով իրենք գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանը իջել է ավտոմեքենայից ու քիչ անց վերադառնալով իր հետ բերել է երեք հատ մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ հասնելով Խաչիկ Մկրտչյանը ասել է, որ մեքենան վարի դեպի 17 և 19 շենքերի միջնամաս, ապա կանգնել են ու Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2 թե 3 տղաների: Քիչ անց նրանք նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Ինքը և Արթուր Փոխարյանը իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն դա նրանց չի հաջողվել:Քիչ անց, իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանը իր գոտկատեղից հանել է ատրճանակ ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ, որից հետո այդ տղաներից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն ինքը չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և Արթուր Փոխարյանի հետ գնացել դեպի իրենց ավտոմեքենան, մահակներ վերցնելու համար: Տեսել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանի բերած 3 մահակներից մնացել է երկուսը` մեկ փայտե և մեկ մետաղական: Ինքը վերցրել է այնտեղ եղած մահակներից փայտե մահակը, իսկ մյուսը վերցրել է Արթուր Փոխարյանը և պաշտպանվելու համար սկսել են թափահարել դրանք: Նրանք ոչ մեկին մահակով չեն ծեծել: Եթե նույնիսկ մահակը ինչ որ մեկին դիպել է, ապա դա պատահական է տեղի ունեցել, ինքը ոչ մեկին մահակով հարվածելու դիտավորություն չի ունեցել: Քիչ անց նկատել են, որ իրենց ընկեր Խաչիկ Մկրտչյանը ընկել է գետնին:Նրանք Խաչիկ Մկրտչյանին դրել են Նարեկ Օհանջանյանի ավտոմեքենան ու տարել ՙԱրմենիա՚ հիվանդանոց:Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել տարբեր ուղղություններով:
հ.5 գ.թ.119
հ.3 գ.թ.129-131, 225-226

Ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չճանաչեց և դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց, որ Լևոն Ահարոնյանն իր ցուցմունքում հիշատակել է, որ իբր մայիսի 12-ին երեկոյան ժամը 19:20-ի սահմաններում տեսել է, թե ինչպես են ինքը, Նարեկը, Հայկը և Խաչիկը զինվել մահակներով: Ամբաստանյալը նշել է, որ դա սուտ է, չի համապատասխանում իրականությանը, քանի որ այդ ժամանակ ինքը մոր և հարազատների հետ եղել է Արտաշատում: Այդ փաստն ապացուցվել է նաև ՙՎիվասել՚ կազմակերպությունից հանված վերծանումներով, որտեղ ֆիքսվել են իր ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերը և իր գտնվելու վայրը:
Ինքն իր ընկերներին հանդիպել է ժամը 22:00-ի սահմաններում, անգամ տեղյակ չի եղել, թե մեքենան որ ուղղությամբ է շարժվելու, նրանք իրեն ոչինչ չեն ասել: Կոմիտաս 17 և 19 շենքերի մոտ հայտնվելու ժամանակ, երբ Խաչիկը մեքենայից դուրս է եկել և խոսակցությունների մեջ մտել ինչ-որ տղաների հետ, ինքն ու Հայկն իջել և մոտեցել են Խաչիկին` կոնֆլիկտը կանխելու համար: Խաչիկն իրենց ասել է, ՙգնացեք, հեսա գալիս եմ, ձեր գործը չի՚: Մինչ իրենք կհասնեին մեքենայի մոտ, լսվել է կրակոցի ձայն: Իրենք վախից մոտ 1-2 րոպե կքանստել են մեքենայի անվաթևի տակ: Հանկարծ լսվել են Խաչիկի օգնության կանչի ձայները: Անմիջապես հասել, Խաչիկին դրել են Նարեկի մեքենայի մեջ և շարժվել դեպի Հանրապետական հիվանդանոց: Հասնելուն պես մտել է ներս, սայլակ է խնդրել, ու Խաչիկին տարել ընդունարան: Երբ բժիշկը եկել տեսել է, որ մահացած է: Մինչ այդ ինքը կարծել է թե ուշագնաց է, քանի որ մարմնական ոչ մի վնասվածք չի նկատել, այնուհետև, դա լսելուց հետո, վախեցել ու փախուստի է դիմել: Հայտնել է նաև, որ ինքը ոչ մի մահակ չի վերցրել, որևէ մեկին մահակով չի հարվածել: Իսկ ինչ վերաբերում է նախկինում իր կողմից տված ցուցմունքներին, որ իբր մահակը շարժել է պաշտպանվելու նպատակով, հայտնել է, որ ճիշտ չի ասել:

Ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանը թիվ 14113810 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 12.05.2010թ. ինքը հանդիպել է Խաչիկ Մկրտչյանին, Հայկ Սանդալջյանին և Նարեկ Օհանջանյանին և վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով իրենք գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանն իջել է ավտոմեքենայից ու քիչ անց վերադառնալով իր հետ բերել է երեք հատ մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ հասնելով Խաչիկ Մկրտչյանն ասել է, որ մեքենան վարի դեպի 17 և 19 շենքերի միջնամաս, ապա կանգնել են ու Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2 թե 3 տղաների: Քիչ անց նրանք նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Ինքը և Հայկ Սանդալջյանն իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն դա նրանց չի հաջողվել: Քիչ անց, իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանն իր գոտկատեղից հանել է ատրճանակ ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ, որից հետո նրանցից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն ինքը չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և Հայկ Սանդալջյանի հետ գնացել դեպի իրենց ավտոմեքենան, մահակներ վերցնելու համար: Տեսել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանի բերած 3 մահակներից մնացել են երկուսը` մեկ փայտե և մեկ մետաղական: Ինքը վերցրել է մետաղական մահակը, իսկ Հայկ Սանդալջյանը վերցրել է մյուսը և պաշտպանվելու համար սկսել են թափահարել դրանք: Նրանք ոչ մեկին մահակով չեն ծեծել: Եթե նույնիսկ մահակը ինչ-որ մեկին դիպել է, ապա դա պատահական է տեղի ունեցել, ինքը ոչ մեկին մահակով հարվածելու դիտավորություն չի ունեցել: Քիչ անց նկատել են, որ իրենց ընկեր Խաչիկ Մկրտչյանն ընկել է գետնին: Նրանք Խաչիկ Մկրտչյանին դրել են Նարեկ Օհանջանյանի ավտոմեքենան ու տարել ՙԱրմենիա՚ հիվանդանոց: Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել տարբեր ուղղություններով:
հ.5 գ.թ.111
հ.3 գ.թ.138-141, 233-234

Առաջադրված մեղադրանքում մեղադրյալ Դավիթ Սանդալջյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ոչ մեկի հետ չի վիճաբանել, սպառնալիքներ չի տվել, իրեն ոչ ոք չի ապտակել: Վռամ Բաղդասարյանին, Արսեն Ահարոնյանին ու Պետրոս Գրիգորյանին ընդհանրապես չի ճանաչել, այդ օրը տեղի ունեցած խուլիգանության և փոխհրաձգության վերաբերյալ ոչինչ չգիտի£

Ամբաստանյալներ Վռամ Բաղդասարյանին, Արսեն Ահարոնյանին, Պետրոս Գրիգորյանին, Արթուր Փոխարյանին, Հայկ Սանդալջյանին և Դավիթ Սանդալջանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են քրեական գործով հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով:

Նարեկ Արմենի Օհանջանյանը, որի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման որոշման հիման վրա, դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ 12.05.2010թ. ինքը հանդիպել է Խաչիկ Մկրտչյանին, Արթուր Փոխարյանին և Հայկ Սանդալջյանին և իր ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով իրենք գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանն իջել է ավտոմեքենայից ու քիչ անց վերադառնալով իր հետ բերել է երեք մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ հասնելով` Խաչիկ Մկրտչյանն ասել է, որ մեքենան վարի դեպի 17 և 19 շենքերի միջնամաս, ապա կանգնել են ու Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2-3 տղաների: Քիչ անց նրանք նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Հայկ Սանդալջյանը և Արթուր Փոխարյանն իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն դա նրանց չի հաջողվել: Ինքը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ: Քիչ անց, իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանն իր գոտկատեղից հանել է ատրճանակ ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ, որից հետո այդ տղաներից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն ինքը չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և գլուխն իջեցրել ներքև: Քիչ անց, երբ կրակոցները դադարել են, գլուխը բարձրացրել է և նկատել, որ իրենց ընկեր Խաչիկ Մկրտչյանն ընկել է գետնին: Այդ տեսնելով ինքն իջել է ավտոմեքենայից, կանչել իր ընկերներ Հայկ Սանդալջյանին և Արթուր Փոխարյանին, միասին Խաչիկ Մկրտչյանին դրել են իր ավտոմեքենան ու տարել ՙԱրմենիա՚ հիվանդանոց: Մինչ այդ ինքը գետնից վերցրել և իր ավտոմեքենայի մեջ է դրել նաև Խաչիկ Մկրտչյանի կողմից գործադրված ատրճանակը: Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել տարբեր ուղղություններով: Ինքը ավտոմեքենան տարել և թողել է Փարաքար գյուղում` ատրճանակը թողնելով ավտոմեքենայում:

Գործով վկա Գևիկ Անդրեասյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ որպես անհատ ձեռներեց` մթերային ապրանքների առևտրով է զբաղվում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի առաջին հարկում գտնվող խանութում£
2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17:30-ի սահմաններում, նշված խանութի դիմաց կանգնած ծխել է£ Քիչ վերև երկու երիտասարդների հետ կանգնած է եղել իր ծանոթ Դավիթ Սանդալջյանը£ Այդ ժամանակ խանութի մոտ է կանգնել Հովհաննես Շահինյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենան, որից իջել են խանութի մշտական հաճախորդներ Վռամ Բաղդասարյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը£ Մտածելով, որ վերջիններս եկել են հերթական գնումների, մտել է խանութ, սակայն մի քանի վայրկյան անց դրսից ձայն է լսել ու անմիջապես դուրս եկել փողոց` պարզելու, թե ինչ կատարվեց£ Տեսել է, որ Վռամն ագրեսիվ կերպով քաշքշում է Դավիթի հագուստներից, վերջինս ձեռքով շփում է այտը, իսկ նրա արևային ակնոցը կոտրված ընկած է գետնին£ Հասկացել է, որ Վռամը Դավիթին ապտակել է£ Արսենն ու Պետրոսը բաժանել են վիճաբանողներին և Վռամին տարել դեպի իրենց ավտոմեքենան, այդ ժամանակ Դավիթ Սանդալջյանը Վռամին սպառնացել է` ասելով. ՙԴե դու քո հալը կտեսնես՚£ Այնուհետև Վռամը, Արսենն ու Պետրոսը մեքենայով հեռացել են: Նույն օրը` ժամը 23:00-ի սահմաններում, խանութի հաճախորդներից մեկը հայտնել է, որ Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի ներքևի մոտակայքում կռիվ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում կռվի մասնակիցները կրակել են միմյանց վրա, և ականատես է եղել` ինչպես մի տղա կաղալով նստել է մեքենա ու հեռացել£ Մի քանի րոպե անց ժամանել են բազմաթիվ ոստիկաններ£ Ժամը 23:30-ին փակել է խանութը և տուն գնալու ճանապարհին տեսել, որ ոստիկանները շրջափակել են Կոմիտասի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը£ Այդտեղ հավաքվածների խոսակցություններից իմացել է, որ վերոհիշյալ կռվի ժամանակ արձակված կրակոցներից վիրավորվել են Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և իրենց թաղամասի բնակիչ Խաչիկը£ Այս մասին տեղեկանալով` ենթադրել է, որ նշված կռվի պատճառը եղել է մի քանի ժամ առաջ իր խանութի դիմաց Վռամի և Դավիթի միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը, իսկ հաջորդ օրը խոսակցություններից համոզվել է, որ իր ենթադրությունը ճիշտ է£ Հաջորդ օրն իմացել է նաև, որ դեպքի ժամանակ արձակած կրակոցից Խաչիկն սպանվել է£ Հայտնել է նաև, որ Դավիթ Սանդալջյանն ու նրա եղբայրը` Հայկը, Խաչիկի մոտ ընկերներն են եղել, և նրանք են դիմել նրան, որ Վռամի հետ պարզաբանի վերջինիս` Դավիթի հետ վիճաբանելու հանգամանքը£

Գործով վկա Տիգրան Տեր-Մարգարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Հայկ Հակոբյանը իր կնոջ քեռու որդին է£ Նա հաստատել է 2010թ. մայիսի 12-ի գիշերը Հայկ Հակոբյանի ստացած մարմնական վնասվածքների կապակցությամբ վերջինիս հետ հիվանդանոց գնալու հանգամանքը, ինչպես նաև այն, որ նա կնոջ հետ միասին դեպքի հաջորդ երկու օրերին մնացել է Չոլակյան փողոցում գտնվող իր բնակարանում:

Գործով վկա Միքայել Մելիք-Օհանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես պահակ աշխատում է Դրոյի փողոց` 4ՙա՚ հասցեում գտնվող Սարյանի անվան արվեստի դպրոցում£ 2010թ. մայիս ամսին (ստույգ օրը չի հիշում) գտնվել է աշխատավայրում, երբ առավոտյան իրեն զանգահարել, ապա աշխատավայր է եկել Հայկ Հակոբյանը` գլուխը վիրակապած£ Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ գլուխը պատռվել է, և դա ինչ-որ զինվորի հետ կապված գործ է£ Այնուհետև Հայկն իրեն է տվել ցելոֆանե մի տոպրակ, ասել, որ դրա մեջ իր հաշվեցուցակային զենքն է. խնդրել է այն պահել ապահով տեղում` պատճառաբանելով, որ պետք է գնա հոսպիտալ և չի ուզում զենքն իր հետ տանել£ Հայկի գնալուց հետո նրա տված փաթեթը պահել է իր աշխատասենյակի դարակում£ Դրանից մի քանի ժամ անց իրեն զանգահարել է Հայկը, ասել, որ իր մոտ է գալու նրա քեռին` Լևոնը, և խնդրել է նշված փաթեթը փոխանցել վերջինիս£ Մոտ 10 րոպե անց ՙՋիպ՚ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենայով, որը վարել է անծանոթ մի տղամարդ, իր աշխատավայրի մոտ է եկել Լևոնը, և ինքը Հայկի տված փաթեթը հանձնել է նրան£

Վկա Արինա Հովհաննիսյանը, նախաքնության փուլում իր ցուցմունքում հաստատել է, որ Արսեն Ահարոնյանի նշանածն է: 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Վռամ Բաղդասարյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի միասին լինելու, վերջիններիս կողմից Վռամ Բաղդասարյանի վարած ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ընկերուհու տնից իրեն Արսեն Ահարոնյանենց տուն տեղափոխելու և վերջինիս շենքի բակում Հայկ Հակոբյանին հանդիպելու հանգամանքները£ Վկան նշել է, որ դեպքի հաջորդ օրը հիվանդանոցում Արսեն Ահարոնյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. մայիսի 12-ի երեկոյան, իրենց բաժանվելուց հետո, Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում ինչ-որ տղաներ վիճաբանել են իր, Վռամի և Պետրոսի հետ, որի ընթացքում կրակոցներ են եղել, որի հետևանքով նա ու Պետրոսը վիրավորվել են, իսկ մյուս կողմից մարդ է սպանվել£ Արսենն իրեն ասել է նաև, որ իրականում ինքը որևէ մեկին չի սպանել, այլ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ այդպես է անհրաժեշտ£ Հետագայում Արսեն Ահարոնյանի թաղամասի բնակիչների խոսակցություններից լսել է, որ նշված սպանությունը կատարել է Վռամ Բաղդասարյանը, իսկ հիշյալ վիճաբանությանը ներկա գտնվող Հայկ Հակոբյանն իրեն ասել է, որ վիճաբանության ժամանակ Վռամի մոտ ատրճանակ է եղել£
հ.6 գ.թ. 91-93

Վկա Հովհաննես Սնխչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունքներ է տվել, որ 2010թ. մայիսի 12-ի երեկոյան մոր և մորաքրոջ որդու` Գարեգին Պողոսյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի նկուղային հարկում գտնվող ինտերնետ ակումբում, իսկ իր ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենան կայանել է ակումբից մոտ 15 մետր ներքև` դեպի Կոմիտասի 17-րդ շենքը£
Ժամը 22:30-ի սահմաններում դուրս է եկել ծխելու և տեսել, որ ներքևից արագ քայլերով դեպի իր կողմ են բարձրանում Վռամ Բաղդասարյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը£ Վերջինս կաղացել է և իրեն չհասած` մոտ տասը մետրից, գոռալով խնդրել է շտապ հասցնել հիվանդանոց` միաժամանակ հայտնելով, որ իրեն խփել են£ Վազելով մոտեցել է իր ավտոմեքենային, բացել դռները, Պետրոսն ու Վռամը նստել են մեքենան, և կտրուկ շրջադարձ կատարելով, Կոմիտասի պողոտայով, այն վարել է դեպի մոտակա հիվանդանոց£ Ճանապարհին Պետրոսը, խոսելով հեռախոսով, իրեն ասել է, որ ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ կանգնի£ Երբ մեքենան կանգնեցրել է նշված վայրում, անմիջապես իր ավտոմեքենայի դիմաց կանգնել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի սև ավտոմեքենան£ Վռամն ու Պետրոսն անմիջապես իջել են իր մեքենայից, նստել նշված ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան, և կտրուկ ընթացքով հեռացել Կոմիտասի պողոտայով£ Մեքենայով վերադարձել է ինտերնետ ակումբ, մորն ու Գարեգին Պողոսյանին տարել տուն£ Այնուհետև իրեն է զանգահարել Արսեն Ահարոնյանը և խնդրել շտապ գնալ Միքայելյանի անվան հիվանդանոց£ Գարեգին Պողոսյանի հետ գնացել են նշված հիվանդանոց, ուր քիչ անց եկել են ոստիկանության աշխատակիցներ և իրենց տարել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն, ապա` Արաբկիրի բաժին£ Արաբկիրի քննչական բաժնում իրեն հարցաքննել են, սակայն ցուցմունքում թաքցրել է դեպքի վայրից Վռամին ու Պետրոսին իր ավտոմեքենայով տեղափոխելու հանգամանքը, քանի որ ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ իր ավտոմեքենայից իջնելիս Պետրոսը խնդրել է իրենց տեսնելու մասին ոչ մեկին չպատմել£
հ.6 գ.թ. 90-91, 96-98

Հովհաննես Սնխչյանի մայրը` Ջուլիետա Պառավյանը, դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, իր ամուսնու ՙԳԱԶ-2410՚ մակնիշի 161 ՏՍ 61 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով որդին իրեն տարել է Կոմիտասի պողոտայի փոստատան շենքում գործող ինտերնետ ակումբ£ Հայտնել է, որ որդին մոտ տասը րոպեով դուրս է եկել ակումբից, և վերադառնալուց հետո բարեկամի` Գարիկի հետ նշված մեքենայով իրեն տարել են տուն£ Հովիկը մեքենան կանգնեցրել է շենքի բակում, բանալիները տվել իրեն ու ասել, որ մի քանի րոպեով ինչ-որ տեղ է գնում£ Հետո իմացել է, որ Հովիկին տարել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին£ Խուզարկություն կատարելու նպատակով գիշերն իրենց տուն եկած ոստիկաններից տեղեկացել է, որ Կոմիտասի փողոցում ինչ-որ կրակոցներ են եղել, վիրավորվել է Հովիկի ծանոթ Արսենը, ում տարել են հիվանդանոց, այդ հիվանդանոցի բակից էլ Հովիկին տարել են ոստիկանություն£

Գործով վկա Աշոտ Վաչիկի Ղուկասյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ընկերների` Կարենի, Նահապետի, Հովհաննեսի և Արթուրի հետ միասին գտնվել է Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի նկուղային հարկում գործող ինտերնետ ակումբում: Ժամը 22:30-ի սահմաններում դրսից կրակոցի ձայն են լսել և դուրս են եկել ակումբից` տեսնելու, թե ինչ է կատարվում: Դուրս գալուց մոտ մեկուկես րոպե անց Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի կողմից իրար հաջորդող մի քանի կրակոցներ են հնչել£ Դրանից մոտ մեկ րոպե անց տեսել է, որ նշված շենքերի միջնամասից դուրս են եկել ու դեպի վերև բարձրացել երկու անծանոթ տղա, նրանցից մեկը կաղացել է£ Ենթադրելով, որ կաղացող տղան կրակոցներից վիրավորվել է` շարժվել է նրանց ուղղությամբ, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում օգնություն ցույց տա£ Իրար ընդառաջ գալու ընթացքում, երբ իր և այդ տղաների միջև հեռավորությունը կազմել է մոտ 10 մետր, կաղացող տղայի տաբատի միջից ատրճանակի նմանվող առարկա է ընկել գետնին, և նա իսկույն այն վերցրել, դրել է տաբատի գրպանում կամ գոտու տակ£ Այդ պահին, իր հետևից վազելով, նշված երկու տղաներին է մոտեցել անծանոթ մեկ այլ տղա, որից հետո նրանք շրջվել ու գնացել են դեպի ներքև` մայթեզրի մոտ կանգնած ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի մեքենայի ուղղությամբ£ Երկու տղաները նստել են նշված մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ վազքով նրանց մոտեցած տղան` ղեկի մոտ, և մեքենան տեղից կտրուկ շարժվել է£ Նրանց գնալուց հետո գնացել է Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ, որտեղ` թիվ 19 շենքի պատի մոտ, նկատել է գետնին ընկած ատրճանակի փամփշտակալ` լիցքավորված փամփուշտներով: Այդ պահին մեքենայով եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, և ավելորդ խնդիրներից խուսափելու նպատակով նշված փամփշտակալը նետել է գետնին:

Վկա Նահապետ Նաջարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում, ընկերուհու հետ գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի նկուղային հարկում գտնվող ինտերնետ-ակումբ: Ակումբում հանդիպել է Կոմիտաս թաղամասի բնակիչներ Հովհաննեսին, Աշոտին, Կարենին և Արթուրին:
Ժամը 22:30-ի սահմաններում նկատել են, որ ակումբում գտնվող մարդիկ ինչ-որ պատճառով սկսել են դուրս գալ: Քանի որ իրենց ժամն էլ է մոտեցել ավարտին, իրենք էլ են դուրս եկել: Ակումբի մուտքից մի քանի մետր դեպի ներքև բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել: Նրանք խոսել են ինչ-որ կրակոցների մասին: Այդ պահին նկատել է, որ բոլորն ուշադիր նայում են փողոցի կողմը: Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի ներքևի հատվածում` մայթեզրի մոտ կանգնած սպիտակ ԳԱԶ-24 մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ տեսել է երկու անծանոթ տղամարդկանց, նրանցից մեկը կաղացել է, իսկ մյուսն օգնել է վիրավորին նստել այդ մեքենայի հետևի նստատեղին: Նստելուց հետո մեքենան կտրուկ տեղից շարժվել է դեպի ներքև: Բոլորի ենթադրությամբ` կաղացող տղան վիրավորվել էր հենց կրակոցների հետևանքով: Այնուհետև հավաքված մարդիկ խումբ-խումբ սկսել են շարժվել դեպի 19-րդ և 17-րդ շենքերի մոտ: Հետաքրքրությունից դրդված` ընկերուհու հետ քայլել է այդ ուղղությամբ: Հենց այդ պահին փողոցի կողմից հիշյալ շենքերի բակ է մտել ոստիկանության տարբերանշաններով ավտոմեքենան: Ընկերուհու հետ շարունակել են քայլել դեպի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի բակը, որտեղ ոստիկաններն իրեն բռնել ու բերման են ենթարկել Արաբկիրի բաժին: Այնտեղ իրենց հարցուփորձ են արել դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ:

Գործով վկա, Արսեն Ահարոնյանի հայրը Լևոն Ահարոնյանը դատաքննության փուլում օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ: Նախաքննության փուլում վկան ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 18-19-ի սահմաններում, երբ գտնվել է իրենց բակում` Փափազյան 22/3 շենքի մոտ, տեսել է Փափազյան փողոցով ընթացող աներորդուն` Հովհաննես Շահինյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որն այդ օրը որդին է վարել: Նկատել է, որ Հայկ Սանդալջյանը, հիշյալ ավտոմեքենան տեսնելով, վազել է հետևից և հայհոյանքներ տալով` պահանջել կանգնել, սակայն մեքենան արագ հեռացել է: Հայկը կանգնած է եղել մայթեզրին կայանված` Նարեկ Օհանջանյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի մոտ` վերջինիս, Արթուր Փոխարյանի, Խաչիկ Մկրտչյանի և մի քանի այլ տղաների հետ: Տեսնելով այդ` իսկույն զանգահարել է որդուն, հարցրել, թե ինչ է պատահել: Արսենը պատասխանել է, որ Վռամը Հայկի փոքր եղբոր հետ վիճաբանել և ապտակել է նրան, բայց միաժամանակ ասել է, որ չանհանգստանա: Թեև Արսենը շատ հանգիստ է ներկայացրել պատճառը, բայց ներքուստ անհանգստություն է զգացել և տուն չի բարձրացել, այլ կանգնած հետևել է հավաքված երիտասարդներին: Այդ դեպքից մոտ 30-40 րոպե անց նկատել է` ինչպես Կոմիտասի 23-րդ շենքի 2-րդ մուտքի մոտ է կանգնել 08-777 կամ 80-777 պետհամարանիշերով ՙՆիվա՚ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենա, որից դուրս է եկել տերը` Պայքարը: Նարեկը, Խաչիկը, Հայկը և Արթուրը, Պայքարին տեսնելով, ոտքով մոտեցել են նրան, 5-7 րոպե բորբոքված խոսել. ըստ երևույթին, ինչ-որ բան են պատմել, ապա` Պայքարը բացել է ՙՆիվա՚-ի բեռնախցիկը, որտեղից նշված չորս տղաներն ինչ-որ առարկաներ են վերցրել ու մտել հիշյալ շենքի երկրորդ մուտք և մի քանի վայրկյան անց դուրս եկել: Նկատելի է եղել, որ նրանք հագուստների տակ ինչ-որ առարկաներ են թաքցնում: Այնուհետև տղաներն արագ քայլվածքով վերադարձել են Նարեկի մեքենայի մոտ, նստել և հեռացել են: Իսկույն հասկացել է, որ նրանք զինվել են, ու անմիջապես զանգահարել, այդ մասին տեղեկացրել է Արսենին, ինչպես նաև` պահանջել, որ նա շտապ տուն վերադառնա: Արսենը պատասխանել է, որ չանհանգստանա, ոչ մի լուրջ բան չկա, ու խոստացել է գործերն ավարտելուց հետո վերադառնալ:
Դրանից հետո մինչև դեպքն այլևս ոչ Նարեկին, ոչ էլ Արսենեին չի տեսել: Դեպքի մասին տեղեկացել է կնոջից և անմիջապես` ժամը 23:00-ի սահմաններում, տաքսիով գնացել 8-րդ հիվանդանոց, ուր տեղափոխել էին Արսենին ու Պետրոսին£ Հիվանդանոցի բակում հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին, ով իրեն հայտնել է, որ կռիվ են արել, ապա տվել է ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակ ու ասել, որ այն պահի` նշելով, որ դա Արսենի ատրճանակն է£ Վերջինս միաժամանակ հայտնել է, որ ևս երկու ատրճանակ` ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի, գտնվում են իր քրոջ որդու` Հայկի մոտ£ Նշված ատրճանակն անմիջապես փոխանցել է նույնպես հիվանդանոց ժամանած ընկերոջը` Լևոն Թումասյանին, ու նրան խնդրել այն պահել£ Վերջինս վերցրել է ատրճանակն ու հեռացել£
Երբ որդուն տեղափոխել են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, մտել է նրա մոտ, որդին հեռախոսով խոսել է ինչ-որ մեկի հետ և անընդհատ կրկնել ՙՀա, հասկացա՚ խոսքերն ու ասել, որ Վռամն է իր կյանքը փրկել, և որ վերջինիս հուսախաբ չի անի£ Այդ ժամանակ դեռևս չեն իմացել, որ Խաչիկը մահացել է£ Արսենը պատմել է, որ ցերեկը թքելու պատճառով Վռամը վիճաբանել է մի տղայի հետ, ու քանի որ ժամադրվել են երեկոյան հանդիպել, Վռամը, Արսենը և Պետրոսն իր աներձագի` Հովհաննես Շահինյանի ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով զինված շրջել են սպորտդպրոցի շրջակա տարածքում£ Ժամը 22:00-ի սահմաններում Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպել են Վռամի հետ վիճաբանած տղայի ընկերներին` մոտ 8-10 հոգու£ Արսենը պատմել է, որ իրենց և վերջիններիս միջև կռիվ է սկսվել, որի ընթացքում Խաչիկ Մկրտչյանն ատրճանակից կրակել է նախ Պետրոսի, ապա` իր վրա, որից հետո ինքը կրակել է Խաչիկի վրա£ Ի սկզբանե չի հավատացել Արսենի պատմածին, սակայն նա շարունակել է պնդել, թե ինքն է կրակել Խաչիկի վրա£
2010 թվականի մայիսի 13-ին` ժամը 11:00-ի սահմաններում, գնացել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, և երբ Արմեն Երիցյանի հետ կանգնած է եղել բաժնի մոտ, այնտեղ է եկել ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հովհաննես Թամամյանը, ով, տեսնելով իրենց, մոտեցել ու ասել է, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն£ Հովհաննես Թամամյանի գնալուց հետո Արմեն Երիցյանը նույնպես ասել է` ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանն էլ է ասել, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն£ Այնուհետև հեռախոսով խոսել է վերջինիս հետ, որից հետո զանգահարել է Հայկ Հակոբյանին և նրանից տեղեկանալով, որ նա հորաքրոջ աղջկա տանն է` Արմեն Երիցյանի հետ Ջիպ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենայով գնացել են այնտեղ£ Հայկից տեղեկացել են, որ նա ատրճանակները տվել է աներոջը, ով դպրոցում պահակ է աշխատում£ Այնուհետև Արմեն Երիցյանի հետ նույն մեքենայով գնացել են վերջինիս աշխատավայր, նրանից վերցրել ատրճանակները, որից հետո Արմեն Երիցյանի հետ գնացել են Լևոն Սարգսյանի տուն, որպեսզի վերջինս անձամբ իրեն ասի, որ ատրճանակները տանի ու ներկայացնի ոստիկանություն£ Հանդիպման ժամանակ Լևոն Սարգսյանը, հայտնելով, որ ինքը տեղյակ է կռվի և սպանության մանրամասներից, գիտի, որ կռվի ժամանակ Խաչիկին կրակել ու սպանել է Վռամը, իրեն ասել է, որ գործի ընդհանուր լուծման, ինչպես նաև Վռամին փրկելու համար սպանությունը պետք է իր վրա վերցնի Արսենը£ Սկզբում համաձայն չի եղել դրան, սակայն Լևոն Սարգսյանը երաշխավորել է, որ Արսենը ոչ թե սպանությունով, այլ ինքնապաշտպանությունով է ՙգնալու՚, որ այդ ամենն արդեն համաձայնեցրել է` միաժամանակ շեշտելով, որ Վռամը Խաչիկին սպանելով փրկել է Արսենի կյանքը£ Լևոն Սարգսյանն ասել է, որ իր կապերն օգտագործելով նկարագրված սցենարով գործի դրական լուծման մասին պայմանավորվել է ոստիկանության բարձրաստիճան գեներալի հետ£ Լևոն Սարգսյանը զննել է իրենց տարած ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակները, ապա` զանգել ինչ-որ մեկին ու ասել. ՙԶենքերն այստեղ են, հեսա Լյովը կբերի ու կհանձնի՚,- որից հետո իրեն ասել է, որ դրանք տանի ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, հանձնի այնտեղ գտնվող Հովհաննես Թամամյանին£ Վստահելով Լևոն Սարգսյանին և տեսնելով, որ գործի գլխին լուրջ մարդիկ են կանգնած` համաձայնել է և ատրճանակները տարել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին£ Այնտեղ իրեն ուղեկցել են բաժնի պետի աշխատասենյակ, որտեղ եղել է նաև Հովհաննես Թամամյանը£ Վերջինս հարցրել է զենքերի մասին, և դրական պատասխան ստանալով, առանց ավելորդ հարցեր տալու` քննիչ Կարեն Հակոբյանին հանձնարարել է զենքերը վերցնել ու ձևակերպել`թե իբր ինքը դրանք վերցրել է որդու թաքցրած տեղից ու կամավոր ներկայացնում է£ Քանի որ ինքն այդ մասին որևէ բան ասած չի եղել, հասկացել է, որ իրոք պայմանավորվածություն կա, և գործն ընթանում է Լևոն Սարգսյանի ներկայացրած սցենարով£ Հովհաննես Թամամյանի խոսակցությունից հասկացել է, որ նա հաստատ տեղյակ է եղել, որ Խաչիկ Մկրտչյանին սպանել է ոչ թե իր որդին, այլ` Վռամը£ Համոզված է, որ քննիչ Կարեն Հակոբյանն էլ է իմացել իրականությունը£
Հաջորդ օրը` 2010թ. մայիսի 14-ին, Արմեն Երիցյանը Լևոն Սարգսյանի անունից իրեն փոխանցել է, որ ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը նույնպես պետք է տանի ներկայացնի բաժին£ Սակայն հրաժարվել է, որից հետո Արմեն Երիցյանն իր ներկայությամբ զանգահարել է Լևոն Սարգսյանին ու նրան տեղեկացրել, որ ինքը հրաժարվում է ատրճանակը ներկայացնելուց£ Լևոն Սարգսյանն ասել է, որ Արմեն Երիցյանն ատրճանակը վերցնի իր մոտից£ Զանգահարել է Լևոն Թումասյանին և նրանից տեղեկանալով, որ նա ՙԿոլտ՚ ատրճանակը թաքցրել է բարեկամի` Սուրենի հողամասում` Արմեն Երիցյանի հետ մեքենայով գնացել են վերջինիս շենքի մոտ, նրանից վերցրել ատրճանակը, որը թողել է Արմեն Երիցյանի մոտ£ Հետագայում իմացել է, որ նշված ատրճանակը հանձնվել է Վռամին, ով էլ այն ներկայացրել է ոստիկանություն£
հ.6 գ.թ. 36-39, 60-62, 63, 185-187, 192-194
հ.7 գ.թ. 19-21
հ.8 գ.թ. 38-39, 53-56, 66-68
հ.9 գ.թ. 32-33

Ինչ վերաբերում է վկա Լ.Ահարոնյանի նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները որպես ապացույց անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությանը, ապա դատարանը գտնում է, որ վկայի հարցաքննությունը նախաքննության փուլում կատարվել է քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով, բացի այդ, վկա Լ.Ահարոնյանը մինչդատական վարույթում իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վռամ Բաղդասարյանի հետ առերես հարցաքննությամբ:

Վկա, Կարինե Շահինյանը դատաքննությամբ ըստ էության պնդել նախաքննության փուլում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 19-ի սահմաններում, գտնվել է տանը, ամուսինը` Լևոն Ահարոնյանը, եղել է ընկերոջ` Լևոն Թումասյանի տանը, իսկ որդին` Արսենը, տանը չի եղել£ Ժամը 21:30-ի սահմաններում Արսենը եկել է տուն նշանածի` Արինայի հետ£ Մոտ 30 րոպե տանը մնալուց հետո Արսենին ինչ-որ մեկը զանգահարել է, և վերջինս ասել է, որ գնում է շտաբ, շուտով կվերադառնա£ Արսենի գնալուց մոտ 15 րոպե հետո իրեն զանգահարել է Կոմիտասի փողոցի 17-րդ շենքի բնակչուհի Նարինե Խաչատրյանը, ով անհանգստացած հարցրել է, թե արդյոք Արսենը տանն է£ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել` Նարինեն պատասխանել է, որ իրենց շենքի մոտ ինչ-որ տղաներ կրակում են, և անհանգստացել է, թե կարող է Արսենն էլ է այդտեղ£ Անմիջապես դուրս է եկել տնից և երբ գտնվել է աստիճանավանդակի վրա, զանգահարել է Արսենն ու ասել, որ շտապ հասնի` մեռնում է£ Իջնելով հինգերորդ հարկից` դուրս է եկել մուտքից ու ցանկացել է անցնել փողոցը, սակայն կրկին զանգել է Արսենն ու ասել, որ հետ դառնա` իրենք շենքի մոտ են£ Շենքի մոտ նկատել է իրենց ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան : Որի ղեկին եղել է Վռամը, հետևի նստատեղի ձախ մասում կիսապառկած վիճակում եղել է Արսենը, իսկ նրա կողքին` Պետրոսը£ Նրանց վիճակից հասկացել է, որ վնասվածքներ ունեն£ Նստել է առջևի նստատեղին, Արսենը տնքալով ասել է, որ իրենց շուտ հիվանդանոց հասցնեն, և գնացել են գտնվող 8-րդ հիվանդանոց£ Քանի որ հասկացել է, որ Արսենն ու Պետրոսը վնասվածքներն են ստացել, ենթադրել է, որ ինչ-որ կռիվ է տեղի ունեցել, և հիվանդանոց գնալու ճանապարհին Արսենին հարցրել է, թե նրանք ինչ-որ բան են արել, ինչին Արսենը պատասխանել է, որ իրենք մեղավոր չեն£ Ճանապարհին տղաները դեպքից ոչինչ չեն պատմել : Հետագայում, երբ իմացել է, որ այդ միջադեպի ժամանակ կրակոցից սպանվել է Խաչիկը, ու Արսենն ուրիշի կատարածը ցանկացել է վերցնել իր վրա, այդ ժամանակ միայն հասկացել է, որ իր որդին դեպքի ժամանակ չի էլ իմացել, թե ինչպես և ում կողմից է Խաչիկը վնասվածք ստացել£
Երևանի թիվ 8 հիվանդանոցում Արսենին ու Պետրոսին չեն ընդունել և վերջիններիս տեղափոխել են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, որտեղ նրանց վիրահատել են£
Թույլատրել են Արսենին տեսակցել միայն հաջորդ օրը` ցերեկը£ Հիվանդասենյակի մոտ ոստիկաններ են կանգնած եղել, բժիշկներն ասել են, որ կարող է տեսակցել միայն նրանց թույլտվությամբ£ Մտածելով, որ Արսենը միայն տուժող է, հարցրել է, թե ինչու է նրան տեսակցելու համար անհրաժեշտ ոստիկանների թույլտվությունը, վերջիններս իրեն ասել են, որ գիշերը տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ Արսենի արձակած կրակոցից սպանվել է Խաչիկ անունով մի տղա, և որ Արսենը ցուցմունք է տվել, որ ինքն է սպանել£ Ոստիկանները թույլ են տվել մտնել հիվանդասենյակ, սակայն պահանջել են, որ դեպքի մասին ոչինչ չխոսեն£ Հիվանդասենյակում Արսենն ու Պետրոսը միասին են եղել, և քանի որ այնտեղ նաև ոստիկաններ են ներկա գտնվել, դեպքի մասին ոչինչ չեն խոսել£ Լսածից վատացած` գնացել է տուն և կատարվածի մասին պատմել աղջկան ու հարսին£ Մոտ կես ժամ հետո տուն է եկել ամուսինը` զայրացած, նյարդայնացած, և ասել, որ Խաչիկին իրականում ոչ թե Արսենն է սպանել, այլ Վռամը, ինչի մասին լսել է ընկերներից և թաղամասի բնակիչներից, նրանց էլ այդ մասին հայտնել են կռվին մասնակցած Խաչիկի ընկերների ծնողները£ Այդ մասին լսելուց հետո որոշ ժամանակ անց նորից գնացել է հիվանդանոց` ցանկանալով Արսենից այդ հարցը ճշտել£ Այս անգամ ոստիկանները դրսում են եղել, իսկ հիվանդասենյակում միայն Պետրոսն ու Արսենն են եղել£ Վերջինիս հարցրել է, թե ինչու± է նա իրեն անեծքի տակ գցել, ինչին Արսենը պատասխանել է, որ կպատմի այն, ինչն իրականում տեղի է ունեցել£ Նա պատմել է, որ դեպքից առաջ Վռամի հետ գնացել է խանութ. վերջինս մտել է առևտուր անելու, իսկ ինքը սպասել է մեքենայում£ Խանութի մուտքի մոտ Հայկի փոքր եղբայրը թքել է Վռամի ուղղությամբ, ինչի պատճառով նրանք վիճաբանել են£ Ինքը մոտեցել է նրանց ու միջամտել, և այդ վեճի ժամանակ Վռամը հրել է այդ տղային ու վերջինս, սպառնալիքներ տալով, հեռացել է, որից հետո արդեն այդ միջադեպի պատճառով Հայկն իրենց ժամադրել է, ինչն էլ եղել է այդ դեպքի պատճառը£
Բուն դեպքի մասին Արսենն ու Պետրոսը պատմել են, որ իրենք եղել են երեքով` Արսենը, Պետրոսը և Վռամը, իսկ մյուս կողմից եղել են Խաչիկը, Հայկը և նրանց ընկերները£ Կռվի ժամանակ առաջինը կրակել է Խաչիկը, և երբ նրա առաջին կրակոցից Պետրոսը վիրավորվել ու վայր է ընկել, Արսենը, այդ տեսնելով, մոտեցել է նրան և կռացած ժամանակ հետևից արձակած կրակոցով Խաչիկը նրան էլ է վնասել, որից հետո Վռամը կրակել է Խաչիկի վրա£ Այդ պահը Արսենը չի նկատել, քանի որ շրջված է եղել, բայց Պետրոսը տեսել է, որ Խաչիկի վրա Վռամն է կրակել£ Արսենն ասել է, որ թեև Խաչիկի վրա կրակելու պահը չի տեսել, բայց այդ պահին Պետրոսն ընկած է եղել գետնին, ինքը կռացած է եղել նրա վրա, և իրենցից միայն Վռամը կարող էր կրակել Խաչիկի վրա£
Արսենի ու Պետրոսի պատմածը լսելուց հետո Արսենին հարցրել է, թե ինչու է նա ցուցմունք տվել, որ սպանել է Խաչիկին£ Արսենը պատասխանել է, որ նման պայմաններում Վռամը պատասխանատվությունից կազատվի, իսկ ինքն էլ մեղմ կպատժվի, քանի որ նախ` Խաչիկն է առաջինը կրակել իր վրա, ինքն էլ ծանր մարմնական վնասվածք ունի և կստացվի, որ Խաչիկի վրա կրակել է ինքնապաշտպանության նպատակով£ Պետրոսն էլ է փորձել Արսենին համոզել, որ նա նման ցուցմունք չտա, բայց վերջինս ասել է, որ չի կարող այդ բանը չանել` պատճառաբանելով նաև, որ Խաչիկի վրա կրակելով ու նրան սպանելով` Վռամը փրկել է իրենց կյանքը, ինքն էլ այդ կերպ հատուցում է նրան£
Լսելով Արսենի պատմածները` սկզբում մտածել է, որ երևի դա ճիշտ քայլ է, սակայն հետագայում հասկացել է, որ ճիշտ չէ£ Որոշել է այդ հարցով խոսել Վռամի հետ և 2010թ. մայիսի վերջին գնացել է վերջինիս աներոջ տուն£ Այնտեղ Վռամին փորձել է համոզել, որ գնա և ճիշտ ցուցմունք տա, որ իրականում նա է Խաչիկին սպանել£ Վռամը ոչինչ չի պատասխանել, բայց նաև չի ասել, որ Խաչիկին ինքը չի սպանել£
Արսենին հենց սկզբից էլ մեղադրանք են առաջադրել դիտավորյալ սպանություն կատարելու համար ու կալանավորել են£ Կալանավորել են նաև Պետրոսին, իսկ նրանց հետ կռվողների խմբից ոչ մեկը կալանքի տակ չի եղել£ Ելնելով դրանից և տեսնելով, որ ամեն ինչ ի վնաս որդուն է կատարվում` փորձել է նրան համոզել, որ ճիշտ ցուցմունք տա, քանի որ նրան ոչ ոք չի օգնելու, ու նա ծանր հոդվածով կդատապարտվի£ Արսենը չի համաձայնել ցուցմունք տալ, որ իրականում Վռամն է Խաչիկին սպանել` սակայն հետագայում` 2010թ. հոկտեմբերի սկզբին, իրեն հաջողվել է Արսենին համոզել, որ գոնե ցուցմունք տա, որ Խաչիկին չի սպանել£ Այդ ժամանակ Արսենը ցուցմունք է տվել, որ սպանություն չի կատարել, սակայն, որ այն Վռամն է կատարել` չի հայտնել£ Արսենի ցուցմունք տալուց մոտ մեկ շաբաթ հետո ամուսնուն` Լևոն Ահարոնյանին կանչել են ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հովհաննես Թամամյանի մոտ£ Ամուսնու հետ գնացել է վերջինիս աշխատավայր, որտեղ նա ասել է, որ Վռամ Բաղդասարյանին բռնել են, նա գտնվում է մյուս աշխատասենյակում և ցանկանում է իր հետ խոսել` բան ունի ասելու£ Իրեն ուղեկցել են Վռամի մոտ, իսկ երբ մնացել են երկուսով, վերջինս ասել է` ուզում է խոստովանի, որ ինքն է սպանել Խաչիկին, սակայն խնդիրն այն է, որ ցանկանում է այնպես անել, որ իրեն դատի տան ոչ թե դիտավորյալ, այլ` ինքնապաշտպանության ժամանակ կատարած սպանության համար£ Վռամը խնդրել է, որ ասի` իրեն բաց թողնեն, ու դուրս գան, այդ հարցով զրուցեն` նշելով, որ միայն իր ասելով բաց կթողնեն£ Հովհաննես Թամամյանին ասել է, որ Վռամը խոստացել է ցուցմունք տալ ու պատմել ճշմարտությունը, և խնդրել է խոսելու համար իրեն բաց թողնել£ Թամամյանի թույլտվությամբ դուրս են եկել ոստիկանության շենքից, սակայն վերջինս փախել է£
Հայտնել է, որ տեղյակ չէ, թե Վռամ Բաղդասարյանը որտեղից և ինչ ատրճանակ է ներկայացրել ոստիկանություն, իսկ Լևոն Ահարոնյանի միջոցով ոստիկանություն ներկայացված երկու ատրճանակների մասին հետագայում իմացել է, որ դրանք վերջինիս տվել է նրա քրոջ որդին` Հայկ Հակոբյանը, սակայն թե ինչպես են ատրճանակները հայտնվել Հայկի մոտ, և նա ինչ առնչություն է ունեցել դեպքի հետ` չգիտի£

Վկա Հովհաննես Շահինյանը դատաքննությամբ ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները և նշել, որ Արսեն Ահարոնյանը հանդիսանում է քրոջ` Կարինեի որդին£ Պետրոս Գրիգորյանն Արսենի մանկության ընկերն է և հանդիսանում է նրա հարսանիքի քավորը£ Վռամ Բաղդասարյանին ճանաչում է շուրջ տասը տարի` որպես թաղի տղայի£ Ավելի շուտ ճանաչել է Վռամի հորը` Սամվելին, ում հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ, և երբ նա 2007-2008թթ. աշխատել է Արաբկիրի թաղապետարանում` վերջինս համայնքի ղեկավարի, իր տեղակալ էր Վռամն ու նրա կինը նույնպես իր սանիկներն են£ Խաչիկ Մկրտչյանին նույնպես ճանաչել է` որպես թաղամասի բնակչի£ Հայկ Սանդալջյանին, Դավիթ Սանդալջյանին և Արթուր Փոխարյանին չի ճանաչել£
2010թ. մայիսի 9-ին անձնական գործերով մեկնել է ԱՄՆ` Լոս-Անջելես քաղաք£ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 10:30-ի սահմաններում, Երևանից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր է ստացել, և իրեն տեղեկացրել են, որ Կոմիտասի պողոտայում Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանն ու Վռամ Բաղդասարյանը վիճաբանել են ինչ-որ տղաների հետ, որի ընթացքում փոխհրաձգություն է եղել, արդյունքում` Արսենն ու Պետրոսը վիրավորվել են, իսկ մյուս կողմից մեկը մահացել է£ Այդ պատճառով 2010թ. հունիս ամսին վերադարձել է Երևան և հետաքրքրվել է, թե ինչպես է դեպքը տեղի ունեցել£ Երևան վերադառնալուց իմացել է, որ Արսենն ու Պետրոսը գտնվում են մեկուսարանում, ընդ որում` Արսենին սպանություն կատարելու մեղադրանքով, և հնարավորություն չի ունեցել նրանց հանդիպել ու նրանցից ճշտել դեպքի հանգամանքները, որի պատճառով էլ հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին£ Վերջինս իրեն պատմել է, որ դեպքի օրը` 2010թ. մայիսի 12-ի ցերեկը, եղել է Արսենի և Պետրոսի հետ, ավտոմեքենայով ցանկացել է մտնել Կոմիտասի փողոցում գտնվող ինչ-որ խանութ, և այդտեղ կանգնած` Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերներից մեկի եղբայրն արհամարհական նայել է իր վրա ու թքել իր ոտքերի տակ, որի պատճառով ապտակել է նրան£ Արսենն ու Պետրոսն իրեն չեն թողել, որ շարունակի, և ապտակ ստացած տղան սպառնալիքներ տալով, փախել է£ Վռամ Բաղդասարյանը պատմել է նաև, որ այդ միջադեպից հետո նկատել են, որ իրենց ինչ-որ մեքենաներ են հետապնդում, որի պատճառով էլ անվտանգ լինելու համար գտնվել են Կոմիտասի փողոցի 17 հասցեում գտնվող` ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանի գրասենյակում£ Նույն օրը ժամը 22:30-ի սահմաններում, երբ ավտոմեքենայով մտել են Կոմիտասի փողոցի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատված, իրենց դեմ-դիմաց կանգնել է մի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են Խաչիկ Մկրտչյանն ու նրա ընկերները£ Խաչիկն իջել է ավտոմեքենայից` ատրճանակը ձեռքին£ Հասկացել է, որ նա եկել է իրեն խփելու£ Խաչիկը կրակել է իր վրա, սակայն գնդակը դիպել է Պետրոսի ոտքին, այնուհետև Խաչիկի արձակած կրակոցից վիրավորվել է նաև Արսենը£ Այդ ամենից հետո համոզվել է, որ Խաչիկն իրեն էլ է խփելու, և իր վրա կրակելուց հետո իր մոտ եղած ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից կրակել է Խաչիկի վրա£ Վռամ Բաղդասարյանի պատմելով` բացի իր մոտ գտնվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից, Արսենի մոտ եղել է ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակ£ Վռամն իրեն ասել է նաև, որ քանի որ կռվի ժամանակ Արսեն Ահարոնյանը հրազենային վնասվածք է ստացել, որոշել են, որ Արսենը պետք է ընդունի, թե իբր ինքն է կրակել Խաչիկի վրա, քանի որ այդ կերպ նա կարող է պատասխանատվության կանչվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցմամբ սպանություն կատարելու համար, իսկ ճշմարտությունը ներկայացնելու դեպքում իրեն կարող են չհավատալ և մեղադրել դիտավորյալ սպանություն կատարելու համար, քանի որ ոչ մի մարմնական վնասվածք չի ստացել£ Քանի որ Վռամը, Արսենն ու Պետրոսն ընկերներ են եղել և այդ որոշումը նրանք են ընդունել, քանի որ ըստ Վռամի ներկայացնելու` նա փաստորեն փրկել էր ընկերների կյանքը£
Դրանից հետո ենթադրել է, որ Արսենի գործը դատարան կուղարկվի անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցումով կատարված սպանության մեղադրանքով: Սակայն 2010թ. նոյեմբերի վերջերին ավարտվել է քրեական գործի նախաքննությունը: Արսենը մեղադրվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով դիտավորյալ սպանության, իսկ Պետրոսը` զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու համար: Այդ ժամանակ կանչել է Վռամ Բաղդասարյանին և տեղեկացրել, որ Արսենին մեղադրում են նույնիսկ ցմահ ազատազրկում նախատեսող հոդվածով հանցանք կատարելու մեջ, ասել է, որ նրանց պայմանավորվածությունը փաստորեն չի իրականացել, և խորհուրդ է տվել գնալ ներկայանալ ու պատմել ճշմարտությունը: Վռամը չի առարկել. ասել է, որ հաջորդ օրը հոր` Սամվելի հետ կհանդիպեն իրեն, որից հետո կներկայանան իրավապահ մարմիններին, ու նա կխոստովանի իր արածը: Սակայն Վռամն ու նրա հայրը չեն եկել:

Վկա Արմեն Երիցյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները և նշել, որ 2010թ. մայիսի 12-ին առավոտվանից զբաղվել է առօրյա գործերով£ Այնուհետև իրեն զանգահարել է ընկերոջ` Հովհաննես Շահինյանի հայրը` Երջանիկ Շահինյանը, և խնդրել շուկայից առևտուր անել, խանութից կոնյակներ գնել ու դրանք ժամը 20:00-ի սահմաններում տանել ՙՄարիոտ՚ հյուրանոց, քանի որ նա հյուր է ունեցել£ Այդ օրն ինքը Հովհաննես Շահինյանի ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով է եղել, դրանով գնացել, գնումներ է կատարել և ժամը 19:00-ի սահմաններում զանգահարել է Արսեն Ահարոնյանին, որպեսզի նրանցից վերցնի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, 50 ՈՈ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենան£ Նրան հանդիպել է Շիրվանզադեի անվան դպրոցի մոտ, ուր Արսենը եկել է Վռամ Բաղդասարյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հետ£ Վերջիններիս հանձնել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ ավտոմեքենան և վերցնելով ՙՄերսեդես՚-ը` գնացել է ՙՄարիոտ՚ հյուրանոց£ Այդ ընթացքում իրեն զանգել են և պատմել ցերեկվա ժամերին Վռամի ու Դավիթի միջև տեղի ունեցած միջադեպի մասին, հայտնել նաև, որ այդ տղաները Վռամենց են փնտրում, որպեսզի վիճաբանությունը շարունակեն, սակայն դրան մեծ նշանակություն չի տվել:
Նույն օրը, ժամը 22:30-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է Հովհաննես Շահինյանի օգնական Միքայել Ղարագյոզյանն ու ասել, որ կրակոցների ձայներ է լսել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող գրասենյակի մոտակայքից£ Դրանից հետո զանգահարել է Վռամին և նա ասել է միայն, որ տղաներին խփել են£ Այդ ընթացքում մեքենայով Պռոշյան-Բաղրամյան փողոցներով գնացել է դեպի Կոմիտասի պողոտա£ Ճանապարհից հեռախոսով խոսել է Արսենի, Վռամի ու Միքայելի հետ և իմացել, որ Արսենն ու Պետրոսը վիրավոր են, ու նրանց տանում են 8-րդ հիվանդանոց£ Հասնելով հիվանդանոցի մոտ` նկատել է նրանց մեքենան, որը դուրս է եկել հիվանդանոցի բակից, ու իմանալով, որ գնում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Այդ ընթացքում հիվանդանոցի բակում տեսել է Վռամին, Արսենի հորը` Լևոնին, վերջինիս ընկեր Լյովային, Կոմիտասի բնակիչ Հովիկին և ևս մի անծանոթ տղայի: Փորձել են զանգահարել ծանոթ վիրաբույժների, երբ հիվանդանոց են եկել ոստիկանության աշխատակիցներն ու իրենց բոլորին տարել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին£ ճշտելով, որ դեպքի հետ առնչություն չունի` իրեն բաց են թողել£ Այնտեղ իմացել է, որ կռվողներից մեկն սպանվել է£ Նշել է, որ ոստիկանություն տանելուց առաջ իրեն զանգահարել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանն ու հետաքրքրվել, թե ինչ է եղել, ինչին ինքը պատասխանել է, որ Արսենին ու Պետրոսին են խփել£ Հեռախոսային խոսակցությունը կիսատ է մնացել, և ոստիկանությունից դուրս գալուց հետո ճշտելով Լևոն Սարգսյանի բջջային հեռախոսահամարը` զանգահարել է իրեն: Լևոն Սարգսյանը ցանկացել է իրենից ճշտել, թե ինչ նորություն ունի տղաներից, և ասել է, որ մտնի հիվանդանոց, նրանցից իմանա£ Մտել է ընդունարան, որտեղ Արսենի ու Պետրոսի վերքերն արդեն վիրակապել և սպասել են վիրահատության£ Տղաներից չի կարողացել ոչինչ իմանալ և նորից զանգել է Լևոն Սարգսյանին, ով իրեն ասել է, որ հեռախոսը փոխանցի նրանց£ Մտել է Պետրոսի մոտ ու զանգելով Լևոն Սարգսյանին` հեռախոսը տվել է Պետրոսին, ով Լևոն Սարգսյանի հետ խոսելուց հետո հեռախոսն անջատել, տվել է իրեն, բայց չգիտի, թե նրանք ինչ են խոսել£ Դրանից անմիջապես հետո իրեն դարձյալ զանգահարել է Լևոն Սարգսյանը և ասել, որ հեռախոսը փոխանցի Արսենին, երբ նրանք հեռախոսով խոսել են, Արսենը հեռախոսն անջատելուց հետո իրեն ասել է, որ ամեն ինչ լավ է, ու եթե իրեն դեպքի մասին հարցնեն, ապա հայտնի, որ իբր Արսենն ու Պետրոսը միասին գնացել են այդ շենքերի մոտ, որտեղ հավաքված և իրար քաշքշող տղաներից մեկը կրակել է Պետրոսի վրա, հետո կրակել է նաև Արսենի վրա, քաշքշուկի ընթացքում Արսենն այդ տղայի ձեռքից վերցրել է ատրճանակն ու կրակել նրա վրա, բայց տեղյակ չի` գնդաը կպել է այդ տղային, թե` ոչ£
Մայիսի 13-ին` ժամը 10:00-ի սահմաններում, նորից գնացել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, այնտեղ հետաքրքրվել Արսենի ու Պետրոսի առողջության վիճակից, իսկ այնուհետև` ժամը 11:30-ի սահմաններում, հիվանդանոցի բակից վերցնելով ՙՆիսսան ՚ մակնիշի ավտոմեքենան` գնացել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին£ Այդ խոսակցության ժամանակ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին է եկել ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հ.Թամամյանը, ով տեսնելով իրենց` մոտեցել ու ասել է, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն ոստիկանություն` առանց կոնկրետացնելու, թե ինչ զենքեր£ Թամամյանն ասել է նաև, որ Հայկ անունով մի տղա, ով, ըստ երևույթին, Արսենենց հետ կռվողներից է եղել, գլխի վնասվածքներով դիմել է հիվանդանոց£ Ելնելով Լևոնի պատմածից` Թամամյանին ասել է, որ դա երևի Լևոն Ահարոնյանի քրոջ որդի Հայկն է, ինչին Թամամյանը պատասխանել է, որ Հայկին փոխանցեն` ներկայանա ոստիկանություն£ Դրանից հետո իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է Լևոն Սարգսյանին ու նրան փոխանցել, որ Թամամյանը Լևոն Ահարոնյանին ասել է, որ նա պետք է զենքերը բերի ու հանձնի ոստիկանություն£ Լևոն Սարգսյանն էլ ասել է, որ եթե ասում է, ուրեմն տանեն ու հանձնեն£ Լևոն Սարգսյանի պահանջը հաղորդել է Լևոն Ահարոնյանին, ով այդ պահին ոչինչ չի ասել, բայց որոշ ժամանակ անց ասել է, որ միասին գնան ու զենքերը հանձնեն£ Այնուհետև Լևոն Ահարոնյանի հետ իր վարած ՙՆիսան՚ մակնիշի մեքենայով գնացել են Հաղթանակի զբոսայգու մոտ£ Մեքենայից Լևոնը զանգահարել է Հայկին ու նրան հարցրել այն տան տեղը, որտեղ այդ ժամանակ գտնվել է Հայկը£ Ճանապարհին Լևոնն իրեն ասել է, որ զենքերը գտնվում են Հայկի մոտ£ Երբ տեղ են հասել, Հայկը դուրս է եկել շենքից զինվորական համազգեստով, գլուխը վիրակապված£ Բարևելուց հետո Լևոնն ու Հայկն առանձնացել են և մի քանի րոպե զրուցել, որին ինքը ներկա չի եղել£ Այնուհետև Լևոնը նստել է մեքենան և ասել, որ պետք է գնան Զեյթուն թաղամաս` շատրվանների մոտ, քանի որ Հայկը զենքերն ինչ-որ մեկին է տվել£ Երբ հասել են նշված շատրվանների մոտ, քիչ անց իրենց մեքենային է մոտեցել տարեց մի տղամարդ, ով տոպրակով փաթաթած զենքերը տվել է իրեն, ինքն էլ դրանք փոխանցել է Լևոնին£ Այնուհետև Լևոնի հետ մեքենայով գնացել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, Լևոնը ներկայացրել է զենքերը£
Հաջորդ օրը` 2010թ. մայիսի 14-ին` ժամը 14:00-ի սահմաններում, իրեն զանգահարել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանը և ասել, որ դեպքի վայրից ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակի փամփշտակալ է հայտնաբերվել, և այդ ատրճանակը պետք է ներկայացվի ոստիկանություն£ Լ.Սարգսյանն ասել է, որ ինքն Արսենի տնեցիներին փոխանցի, որ նրանք այդ ատրճանակը տանեն հանձնեն£ Չի հիշում` հանդիպել, թե հեռախոսով խոսել է Լևոն Ահարոնյանի հետ, նրան փոխանցել է Լևոն Սարգսյանի պահանջը, վերջինս պատասխանել է, որ ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակի մասին տեղեկություն չունի£ Դրանից հետո գնացել է Արսենենց տուն, քանի որ Լևոն Ահարոնյանն ու Կարինեն նորից ասել են, որ ատրճանակից տեղյակ չեն, նրանց ասել է, որ զանգեն Լևոն Սարգսյանին£ Դրանից մի քանի ժամ հետո իրեն զանգահարել է Լևոն Ահարոնյանն ու կանչել` ասելով, որ տեղ կա գնալու£ Մեքենայով գնացել է Լևոն Ահարոնյանի տան մոտ, վերջինս նստել է մեքենան ու ասել, որ պետք է գնան Նորքի զանգված` ատրճանակը վերցնելու£ Ճանապարհին Լևոնը զանգահարել է ինչ-որ մեկին, ով Լևոնին բացատրել է, թե ուր պետք է գնան, և ինքը մեքենան վարել է վերջինիս նշած երթուղով£ Մեքենայով կանգնել են Լևոնի նշած շենքի մոտ, որից հետո Լևոնը նորից զանգահարել է, և այդ շենքի կողմից իրենց է մոտեցել մոտ 40-45 տարեկան, իրեն անծանոթ մի տղամարդ£ Վերջինիս ձեռքում մուգ գույնի տոպրակ է եղել, և նա, մոտենալով, տոպրակը տվել է Լևոնին£ Ճանապարհին Լևոնն ասել է, որ վերը նշված տոպրակը տա Վռամին. նա գիտի` ինչ պետք է անի£ Զանգահարել է Վռամին, նրան ասել, որ մոտ 15 րոպեից լինի Կոմիտասի փողոցում` ՙՅունիբանկ՚-ի մոտ, քանի որ բան ունի նրան տալու£ Այնուհետև Լևոնին իջեցրել է նրանց տան մոտ` սպորտդպրոցի դիմաց, և իջել վերը նշված բանկի մոտ, որտեղ փոխանցած մուգ գույնի տոպրակը տվել Վռամին£ Այդ ժամանակ` տոպրակը վերցնելուց հետո, շփումից զգացել է, որ տոպրակի մեջ ատրճանակ է դրված£ Վռամը, վերցնելով ատրճանակը, գնացել է` առանց որևէ բան ասելու£
Արմեն Երիցյանը հայտնել է նաև, որ քանի որ դեպքի մասին ստույգ տեղեկություններ չի ունեցել, և Լևոն Ահարոնյանն ու Կարինեն անընդհատ ասել են, որ Արսենը ոչ մեկի վրա չի կրակել, դեպքից մոտ 5-6 օր հետո Կոմիտասի փողոցում հանդիպելով Վռամին` նրան հարցրել է, թե, ի վերջո, ինչ է տեղի ունեցել Արսենենց հետ£ Վռամն իրեն պատմել է, որ դեպքի օրը` ցերեկը, եղել է Արսենի և Պետրոսի հետ ավտոմեքենայով, ցանկացել է մտնել ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանի` Կոմիտասի փողոցի 17 հասցեում գտնվող գրասենյակի կողքի շենքի տակ գտնվող խանութ£ Նշված խանութի մոտ կանգնած մի ՙթուլայի՚ է տեսել, ով արհամարական թքել է իր ոտքերի տակ£ Ինքն այդ տղային հարցրել է, թե նա ինչու± իրեն ձևի մեջ չի պահում, իսկ երբ նա պատասխանել է. ՙԴու ո±վ ես, որ ինձ ասես` ես ինձ ոնց պահեմ՚,-Վռամը ոտքով հարվածել է նրա հետույքին£ Վռամը պատմել է նաև, որ այդ միջադեպից հետո նկատել են, որ իրենց ինչ-որ մեքենաներ են հետապնդում, և ինչ-որ լարվածություն կա, որի պատճառով էլ անվտանգ լինելու համար գտնվել են Լևոն Սարգսյանի գրասենյակում£ Ժամը 22 անց 30-ի սահմաններում, երբ ավտոմեքենայով մտել են Կոմիտասի փողոցի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը, իրենց դեմ-դիմաց կանգնել է մի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են Խաչիկ Մկրտչյանն ու նրա ընկերները£ Խաչիկն իջել է ավտոմեքենայից` ատրճանակը ձեռքին, ու անմիջապես կրակել իր վրա, սակայն գնդակը կպել է Պետրոսի ոտքին, նա ընկել է£ Հետո Խաչիկը կրակել ու վիրավորել է Արսենին, իսկ այնուհետև կրակել է նաև իր ուղղությամբ, բայց իրեն գնդակը չի կպել£ Դրանից հետո ինքն է իր մոտ եղած ատրճանակից մի քանի անգամ կրակել Խաչիկի վրա, որից հետո օգնել է Պետրոսին նստել մեքենան, ու գնացել են Կոմիտասի փողոցի ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ, ուր քիչ հետո եկել է նաև Արսենը, և իրենք միասին գնացել են հիվանդանոց£ Լսելով Վռամի պատմածը` նրան հարցրել է, թե այդ դեպքում ինչու± է Արսենն ասում, որ ինքն է կրակել Խաչիկի վրա£ Վռամը պատասխանել է, որ այդպես են որոշել:
Վկան նշել է նաև, որ դեպքից մոտավորապես 15-20 օր հետո Արսենի մայրը` Կարինեն, իրեն խնդրել է տանել Վռամի աներոջ տուն£ Միասին գնացել են Վռամի աներոջ տուն£ Այդ հանդիպման ժամանակ Կարինեն Վռամին ասել է, որ Խաչիկին իր տղան չի սպանել, և նրան խնդրել է` խոստովանի, որ ինքն է սպանությունը կատարել` ասելով, որ այդ դեպքում ինքն ամեն կերպ կաջակցի, որ նա խիստ պատիժ չստանա£ Վռամը լսել է Կարինեին, սակայն ոչինչ չի պատասխանել£

Վկա Միքայել Ղարագյոզյանը դատաքնությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով իրենց բակ են եկել Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանն ու Վռամ Բաղդասարյանը և պատմել, որ մոտ 2 ժամ առաջ մի խանութի մոտ թքելու պատճառով Վռամը վիճաբանել է ոմն Հայկի եղբոր հետ, և վերջինս իրենց սպառնացել է£ Պատմել են նաև, որ այդ պատճառով ՙԵրիցյաններ՚ խանութի մոտակայքում բնակվող տղաներն իրենց են փնտրում£ Այնուհետև ինքը գնացել է տուն և տեսնելով, որ բջջային հեռախոսները թողել է ավտոմեքենայի մեջ` կնոջ հեռախոսով զանգահարել, ապա` Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի դիմաց հանդիպել է Արսենին ու Վռամին£ Քանի որ մեքենայի ապակիները մգացված են եղել, չի տեսել, թե մեքենայում բացի Արսենից ու Վռամից այլ մարդ եղել է, թե` ոչ£ Այդ ժամանակ նույնպես Արսենն ասել է, որ իրենց փնտրում են, սակայն նրանց հետ չեն հանդիպել, որից հետո ինքը վերցրել է հեռախոսները, գնացել Կոմիտասի պողոտայի 24-րդ շենքի մոտ£ Այդ ընթացքում զանգահարել է Արմեն Երիցյանին, ով Երջանիկ Շահինյանի հետ գտնվել է հյուրանոցում, ու նրան պատմել է կատարվածի մասին£ Այնուհետև իրեն է զանգահարել Արսեն Ահարոնյանը, հարցրել, թե ինչ նորություն կա, հետո խոսել է Պետրոսի հետ, ով խնդրել է շրջել իրենց տաքսի ծառայության շրջակայքում: Քայլելով շրջել է նշված տարածքում, տեսել, որ այդտեղ կասկածելի մեքենաներ չկան, ու այդ մասին հայտնել է Պետրոսին£ Վերջինիս հետ խոսելուց մոտ երկու րոպե անց Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի հատվածում լսել է կրակոցներ£ Դուրս է եկել Կոմիտասի պողոտա, կանգնել է մայթին և նկատել է, որ նշված պողոտայով դեպի վեր ընթանում է Արսենենց ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենան£ Կրակոցներ լսելու մասին հեռախոսով հայտնել է Արմեն Երիցյանին, ով ասել է, որ գալիս է` ճանապարհին է£ Փորձել է զանգահարել Արսենին, երբ մի կերպ կապվել է նրա հետ, վերջինս ասել է, որ իրենք ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ են£ Իր ավտոմեքենայով գնացել է նշված սուպերմարկետի մոտ, բայց մեքենան այդտեղ չի եղել, և այդ ընթացքում Արսենից տեղեկացել է, որ նրանք գնում են ութերորդ հիվանդանոց£ Ինքը նույնպես գնացել է այդ հիվանդանոց: Մեքենայի ղեկին եղել է Վռամը, նրա կողքին նստած է եղել Արսենի մայրը` Կարինեն, իսկ հետևում` Արսենն ու Պետրոսը£ Վերջիններիցս տեղեկանալով, որ գնում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց` գնացել է այնտեղ: Դեպքից հետո Հովհաննես Շահինյանն իրեն պատմել է դեպքի հանգամանքներն ու ասել, որ Խաչիկին Վռամն է սպանել ՙՄակարով՚ ատրճանակից արձակած կրակոցներով, սակայն Արսենն է այդ սպանությունն իր վրա վերցրել, քանի որ Վռամը փրկել է նրա ու Պետրոսի կյանքը£

Ամբաստանյալ Պետրոս Գրիգորյանի հայրը` Խաչատուր Գրիգորյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվել է դատաքննության փուլում ցուցմունքներ տալուց : Նախաքննության ընթացքում վերջինս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ինչ-որ խանութի մոտ Վռամ Բաղդասարյանը խեթ հայացքով նայելու պատճառով վիճաբանել է իրենց թաղամասի բնակիչ Հայկի եղբոր հետ ու ապտակել նրան£ Դրանից մի քանի ժամ հետո` ժամը 22 :30-ի սահմաններում, Պետրոսն ընկերոջ` Արսեն Ահարոնյանի, վերջինիս հորաքրոջ որդու` Հայկի, ու Վռամի հետ Արսեն Ահարոնյանի ավտոմեքենայով եղել են Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում, նրանց առջև դուրս է եկել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի մեքենա, որտեղ եղել են Հայկը, Խաչիկ Մկրտչյանը և ևս երկու տղա£ Երկու կողմերն իջել են մեքենաներից, որից անմիջապես հետո Խաչիկը կրակել և նախ վիրավորել է Պետրոսին, իսկ այնուհետև` նաև Արսենին, որից հետո Վռամն իր մոտ գտնվող ՙՄակարով՚ ատրճանակից կրակել է Խաչիկի վրա, ով ստացած վնասվածքից մահացել է£ Դեպքի վայրից Պետրոսն ու Վռամը հեռացել են թաղամասի բնակիչ` Հովհաննես անունով մի տղայի ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, իսկ Հայկն ու Արսենը` վերջինիս ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենայով£ Դեպքի վայրից հեռանալուց հետո նրանք միմյանց հանդիպել են Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ, որից հետո գնացել են հիվանդանոց£ Հայտնել է, որ այդ մասին տեղեկացել է ինչպես Պետրոսից ու Արսենից, այնպես էլ` վերջինիս ծնողներից և Արմեն Երիցյանից, ով քաջատեղյակ է եղել դեպքի հանգամանքների մասին£
Դեպքից 3-4 օր հետո Միքայելյանի անվան հիվանդանոցում խոսել է Արսեն Ահարոնյանի և իր որդու հետ, ովքեր հայտնել են, որ թեև Խաչիկ Մկրտչյանի վրա կրակելու բուն պահը չեն տեսել` դեպքից հետո հիվանդանոց գնալու ճանապարհին Վռամն իրենց ասել է, որ ինքն է կրակել Խաչիկի վրա, որից վերջինս վայր է ընկել£ Նրանք իրեն ասել են նաև, որ որոշել են չհայտնել սպանությունը Վռամի կողմից կատարելու մասին, քանի որ վերջինս, սպանելով Խաչիկին, փրկել է իրենց կյանքը£
Դեպքից որոշ ժամանակ անց հանդիպել է Արսենի հորը` Լևոն Ահարոնյանին, և երբ նրան քննադատել է, թե ինչու է որդին հայտնել, թե իբր ինքն է սպանել Խաչիկին, նա պատասխանել է, որ ինչ-որ բարձրաստիճան մարդիկ խոստացել են, որ Արսենը դիտավորյալ սպանություն կատարելու համար չի դատապարտվի, այլ քննության ընթացքում նրա արարքը կորակվի որպես ինքնապաշտպանություն£
2010թ. սեպտեմբերին փողոցում հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին և խոսակցության ընթացքում նրան հարցրել է, թե ինչու± է ուշ կրակել Խաչիկի վրա և թողել, որ նա վիրավորի նախ` Պետրոսին, ապա` Արսենին, ինչին Վռամը, ուսերը վեր բարձրացնելով, չի պատասխանել : Այդ պատճառով էլ իր մոտ համոզմունք է առաջացել, որ Խաչիկին Վռամն է սպանել£
հ.7 գ.թ. 23-30

Գործով վկա Անուշ Բադալյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22-ի սահմաններում երբ ինքը գտնվել է իրենց տանը և ընտանիքի անդամների հետ հեռուստացույց է դիտել, դրսից շատ կարճ ընդմիջումներով լսել է կրակոցի ձայներ, որից ինքը վախեցել է:Երբ ինքը պատուհանից դուրս է նայել, իրենց և հարևան 19-րդ շենքի միջնամասից լսել է կռվի, ծեծի ձայներ, գոռգոռոցներ, խառը աղմուկ: Ինքը հայհոյանքները չի զանազանել, քանի որ աղմուկը եղել է բարձր և անկանոն:Դրանից մոտ երկու րոպե անց փորձել է զանգահարել ոստիկանություն, սակայն չի հաջողվել, իսկ մի քանի րոպե անց դուրս նայելով տեսել է ոստիկաններին: Հետագայում ինքն իմացել է, որ կռվի, կրակոցների արդյունքում մեկը մահացել է և կան վիրավորներ: Կատարվածը իր վրա շատ ծանր է անդրադարձել, քանի որ նախ երիտասարդ է սպանվել, բացի այդ խանգարվել է իր և իրենց շենքի բնակիչների անդորրը:

Նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև գործով վկա, Անուշ Բադալյանի որդին` Հայկ Ստեփանի Սանթուրյանը:

Ամբաստանյալներ Վռամ Բաղդասարյանին, Արսեն Ահարոնայանին Պետրոս Գրիգորյանին, Հայկ Սանդալջյանին, Արթուր Փոխարյանին և Դավիթ Սանդալջյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև գործով վկաներ Ամալյա Արամյանի դատաքննությամբ, ինչպես նաև Ժաննա Գրիգորյանի, Գայանե Բաբայանի, Ռուզաննա Խաչատրյանի, Նարինե Խաչատրյանի և Գայանե Դավթյանի նախաքննական ցուցմունքներով, ովքեր ականատես են եղել 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 22 անց 30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում զենքերի, մահակների գործադրմամբ երկու խմբավորուների միջև տեղի ունեցած խուլիգանական գործողություններին ու փոխհրաձգությանը£
հ.4 գ.թ. 219-220, 105-106, 229-230,
հ.1 գ.թ. 62-63,
հ.4 գ.թ. 140-141, 215-216,
հ.6 գ.թ. 127-131, 139-142, 161-162, 200-202, 203-204
հ.8 գ.թ. 115-117

Մեղադրյալ Վռամ Բաղդասարյանի բջջային հեռախոսահամարով կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննմամբ պարզվել է, որի Վռամ Բաղդասարյանի 093-78-84-65 հեռախոսահամարի և Արսեն Ահարոնյանի 077-40-22-90 ու Պետրոս Գրիգորյանի 093-54-71-00 հեռախոսահամարների միջև 2010 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 19:04-ից մինչև 22:29-ը որևէ հեռախոսազանգ չի կատարվել, այսինքն` հիմնավորվել են Արսեն Ահարոնյանի ու Պետրոս Գրիգորյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ այդ ժամանակահատվածում իրենց հետ գտնվել է նաև Վռամ Բաղդասարյանը£
Դեպքից անմիջապես հետո Վռամ Բաղդասարյանի 093-78-84-65 հեռախոսահամարից Արսեն Ահարոնյանի 077-40-22-90 հեռախոսահամարին ժամը 2229-ին, 2230-ին և 2232-ին հեռախոսազանգեր են կատարվել: Այդ հանգամանքը հիմնավորում է Արսեն Ահարոնյանի ու Պետրոս Գրիգորյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ դեպքի վայրից Արսեն Ահարոնյանը և Հայկ Հակոբյանը հեռացել են ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, իսկ Վռամ Բաղդասարյանը և Պետրոս Գրիգորյանը` Հովհաննես Սնխչյանի ՙԳԱԶ-2410՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ու մի քանի րոպե անց հանդիպել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍԱՍ՚ խանութի մոտ, որտեղ Վռամ Բաղդասարյանը և Պետրոս Գրիգորյանը նստել են Արսեն Ահարոնյանի ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան£
հ.9 գ.թ. 14-22

Ապացույց ճանաչված` ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ անվտանգության ծառայության ղեկավարի 2011թ. հունվարի 27-ի թիվ ԱԾ 00\0182 և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերության անվտանգության բաժնի պետի 2011թ. հունվարի 27-ի թիվ SU\5984\270111\5827 գրություններով պարզվել է2010 թվականի մայիսի 12-ից մինչև 15-ն ընկած ժամանակահատվածում Արթուր Փոխարյանի 098-96-86-00, Արա Վարդանյանի 091-82-22-11, Պայքար Վարդանյանի 098-06-77-77, Հայկ Սանդալջյանի 093-88-88-62, Հայկ Հակոբյանի 093-84-48-41, 094-02-62-11, Արսեն Ահարոնյանի 093-40-22-90, 077-40-22-90, 091-43-22-90, Պետրոս Գրիգորյանի 093-54-71-00, 091-54-71-00, Նարեկ Օհանջանյանի 091-40-51-86, 093-90-16-01, 077-10-10-77, Միքայել Ղարագյոզյանի 091-77-09-55, 077-77-09-55, Վռամ Բաղդասարյանի 099-77-11-54, 091-10-55-00, 093-78-84-65, Արմեն Երիցյանի 091-02-11-99, 077-42-10-60, Գարեգին Պողոսյանի 093-11-12-08, Ալեքսանդր Բուլղադարյանի 091-30-08-07, 077-20-46-66, Հովհաննես Սնխչյանի 094-42-62-99, Խաչիկ Մկրտչյանի 098-30-87-77, 091-80-00-86 և Լևոն Ահարոնյանի 093-90-01-10 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, հաստատվել է, որ այդ ժամանակ Վ.Բաղդասարյանը գտնվել է դեպքի վայրն սպասարկող կայանների ռադիոծածկույթում£
հ.7 գ.թ. 94-178
հ.9 գ.թ. 2-3

Քրեական գործով ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱԱԾ հակահետախուզության գլխավոր վարչության պետի 2011թ. հունվարի 26-ի գրությամբ ստացված` ՀՀ ԱՆ ՙԵրևան-Կենտրոն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր Պետրոս Գրիգորյանի նկատմամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունվարի 13-ի որոշման հիման վրա իրականացված ներքին դիտման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման արդյունքում ձայնագրառված` 2011թ. հունվարի 14-ին տեղի ունեցած խոսակցությունների վերծանումներով, ինչպես նաև այդ ձայնագրառումները պարունակող լազերային սկավառակով` պարզվել է որ, Պետրոս Գրիգորյանն իր հետ նույն խցում գտնվող անձանց խոսակցության ընթացքում հանգամանորեն պատմել է 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 22:30-ի սահմաններում, Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում տեղի ունեցած վիճաբանության և փոխհրաձգության պատճառի, դրանց նախորդող իրադարձությունների, հանցագործության հանգամանքների, մասնակիցներից յուրաքանչյուրի գործողությունների, ինչպես նաև դեպքից հետո տեղի ունեցած իրադարձությունների, մասնավորապես` Վռամ Բաղդասարյանի կատարած` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանությունն Արսեն Ահարոնյանի կողմից խոստովանելու դրդապատճառների մասին£
հ.7 գ.թ. 36-77
հ.9 գ.թ. 2-3

Դեպքի վայրի զննման արձանագրություններով պարզվել է, որ այն գտնվում է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի միջնամասում: Զննության ժամանակ հայտնաբերվել են թվով յոթ հատ կրակված պարկուճներ, մեկ գնդակ, մեկ հատ փամփուշտ, մեկ հատ ատրճանակի փամփշտակալ իր յոթ փամփուշտներով, մեկ հատ մահակ, մետաղյա ձող, մետաղյա բիզ, արնանման հետքեր, որոնցից բամբակյա խծուծների վրա վերցվել են նմուշներ:
հ.1 գ.թ.1-8, 94-97

Ատրճանակներ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությունով, պարզվել է որ 13.05.2010թ. ժամը 15-ին Լևոն Ահարոնյանը Արաբկիրի քննչական բաժին է ներկայացրել երկու ատրճանակ և հայտարարել, որ իր որդին` Արսեն Ահարոնյանը իրեն հայտնել է իրենց շենքի մուտքի նկուղային մասում եղած ատրճանակների թաքստոցի մասին և խնդրել է դրանք ներկայացնել ոստիկանություն: Ինքը որդու նշած վայրում գտնելով ատրճանակները ներկայացրել է քննությանը: Ատրճանակների զննությամբ պարզվել է, որ դրանցից մեկը ՙՄակարով՚ տեսակի ИВ 1533 համարի ատրճանակ է, արտաքինից անվնաս, իսկ մյուսը ՙTT՚ տեսակի ջնջված համարով ատրճանակ է, արտաքինից անվնաս:Ներկայացված երկու ատրճանակների փամփշտատուփերում և փողերի մեջ փամփուշտ չի հայտնաբերվել:
հ.1 գ.թ.117

Ատրճանակ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությամբ, պարզվել է 14.05.2010թ. ժամը 22-ին Վռամ Բաղդասարյանն Արաբկիրի քննչական բաժին է ներկայացրել մեկ հատ ատրճանակ և հայտարարել, որՙ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել իր ընկեր Արսեն Ահարոնյանը և խնդրել է գնալ Կոմիտասի պողոտայի 17-19 շենքերի մոտ:Ինքն անմիջապես հասել է այնտեղ, որտեղ տեսել է Արսեն Ահարոնյանին և Պետրոս Գրիգորյանին` գետնին կքանստած վիճակում, որոնց օգնել է նստել Ա.Ահարոնյանին պատկանող ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու նրանց տեղափոխել է հիվանդանոց:Նրանց իջեցնելուց հետո, Պետրոս Գրիգորյանի նստած տեղից գտել է իր կողմից ներկայացվող ատրճանակը՚:
Ատրճանակի զննմամբ պարզվել է, որ այն ՙCOLT՚ տեսակի ջնջված համարով ատրճանակ է, արտաքինից անվնաս: Ներկայացված ատրճանակից բացակայել է պահունակը, փողի մեջ փամփուշտ չի եղել: Ատրճանակի իրանի, փակաղակի և ձգանը ապահովող օղակի հատվածներում առկա են եղել արնանման հետքեր:
հ.1 գ.թ.197

ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայի զննմամբ պարզվել է որ ավտոմեքենայի սրահի 7 հատվածներից մարլյայե խծուծների վրա վերցվել են արնանման հետքեր, ինչպես նաև ավտոմեքենայի սրահի ոտնատակի գորգը` արնանման հետքերով:
հ.1 գ.թ. 181-182

ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայի արտաքին զննությամբ հայտնաբերվել են հրազենային վնասվածքներ: Ավտոմեքենայի սրահի տարբեր հատվածներից մարլյայե խծուծների վրա վերցվել են արնանման հետքեր: Ավտոմեքենայում հայտնաբերվել է ՙՄակարով՚ տեսակի ԿՎ-4744 համարի ատրճանակ, լիցքավորված 6 հատ փամփուշտներով, մեկ հատ փայտյա և երկու հատ մետաղական մահակներ, որոնցից մեկը կոտրված:
հ.2 գ.թ. 29-30

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 443 եզրակացությամբ, Խաչիկ Մկրտչյանի մահը վրա է հասել սուր արյունահոսությունից` կոնքի շրջանի հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ստանալու հետևանքով, որն էլ գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ` մահվան անմիջական պատճառի հետ: Խաչիկ Մկրտչյանի մահը վրա է հասել փորձաքննությունից շուրջ 12-16 ժամ առաջ:Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերվել են. հրազենային ՙմուտքի անցք՚ աջ աճուկային շրջանում, վերքային խողովակի ընթացքով` կոնքի առաջային պատի, ձախ հետույքային շրջանների` փափուկ հյուսվածքների, առպատային և ընդերային կոնքամզերի, միզապարկի, ձախ զստային զարկերակի վնասվածքներ, աջ և ձախ զստոսկրերի`բաց, բեկորային կոտրվածքներ, տարածուն հետկոնքամզային արյունահավաք, հեղուկ և մակարդված արյուն` որովայնի խոռոչում, որոնք պատճառվել են` կենդանության օրոք, պղինձ պարունակող գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված թվով մեկ կրակոցով. նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ, սովորաբար համարվում են` առողջությանը ծանր վնաս պատճառող, կյանքին վտանգ սպառնացող մարմնական վնասվածքներ, իսկ տվյալ դեպքում` բերել են մահվան: Հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ստանալու պահին հրազենի փողաբերանի լայնական կտրվածքն ուղղված է եղել Խ.Մկրտչյանի որովայնի ստորին կեսի աջ առաջակողմնային մակերեսի շրջանը` աջից ձախ, առջևից հետ, վերից քիչ վար ուղղությամբ:
հ.3 գ.թ. 246-256

Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 1275, 1277, 1286 և 1322 եզրակացությունների համաձայն.
-ներկայացված 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակը գործարանային արտադրության է, պիտանի է կրակելու համար և հանդիսանում է հրազեն:Ներկայացված ատրճանակի փողում հայտնաբերվել են կրակոցի հետքեր/մուր, վառոդի կիսաայրված մասնիկ/:
-ներկայացված 9մմ տրամաչափի КВ-4744-68թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակը գործարանային արտադրության է, պիտանի է կրակելու համար և հանդիսանում է հրազեն:Ներկայացված ատրճանակի փողում հայտնաբերվել են կրակոցի հետքեր/մուր, վառոդի կիսաայրված մասնիկ/:
-ներկայացված վեց փամփուշտները գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտներ են նախատեսված ՙՊՄ՚ և ՙԱՊՍ՚ ատրճանակների համար, պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք:
-ներկայացված յոթ պարկուճներից վեցը և չորս գնդակները գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի ՙՊՄ՚ և ՙԱՊՍ՚ ատրճանակների համար նախատեսված (9*18) փամփուշտների մասեր են` կրակված պարկուճներ ու գնդակներ: Դրանցից երեք պարկուճը (դեպքի վայրից) և երեք գնդակը` (մեկը դեպքի վայրից, մեկը Խաչիկ Մկրտչյանի կոշիկի վրայից, մեկը Խաչիկ Մկրտչյանի դիակի դիահերձման ժամանակ նրա մարմնից հանված) կրակվել են փորձաքննությանը ներկայացված 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակից, իսկ երեք պարկուճները (դեպքի վայրից) և Արսեն Ահարոնյանի հագուստի միջից առգրավված մեկ գնդակը կրակվել են փորձաքննությանը ներկայացված 9մմ տրամաչափ КВ-4744-68թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակից:
-ներկայացված ատրճանակը գործարանային արտադրության 45 տրամաչափի, ակոսափող ՙCOLT DOUBLE EAGLE – MK || / SERIES 90՚ ատրճանակ է, պիտանի է կրակոցներ կատարելու համար և հանդիսանում է հրազեն:
-ներկայացված 1 փամփուշտը (դեպքի վայրից առգրավված) գործարանային արտադրության 45 տրամաչափի փամփուշտ է նախատեսված համապատասխան տրամաչափի ՙCOLT ՚ ատրճանակների և մի շարք այլ զենքերի համար, այն վերալիցքավորվել է փորձաքննությանը ներկայացված ՙCOLT ՚ ատրճանակում, պիտանի է կրակվելու համար և հանդիսանում է ռազմամթերք:
-ներկայացված պահունակը (դեպքի վայրից առգրավված) գործարանային արտադրության է նախատեսված 45 տրամաչափի ՙCOLT՚ ատրճանակների համար, այն համապատասխանում է փորձաքննությանը ներկայացված ՙCOLT՚ ատրճանակին, պիտանի է նպատակային օգտագործման համար և ռազմամթերք կամ հրազեն չի հանդիսանում:
-ներկայացված պահունակից հանված յոթ փամփուշտները (դեպքի վայրից առգրավված) գործարանային արտադրության 45 տրամաչափի փամփուշտներ են նախատեսված համապատասխան տրամաչափի ՙCOLT՚ ատրճանակների և մի շարք այլ զենքերի համար: Յոթ փամփուշտներն էլ պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք:
հ.1 գ.թ. 178-180,
հ.2 գ.թ. 54-56, 146-151

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 209 եզրակացությամբ, ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակի փակաղակի վրա, բռնակին մոտ հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է Օ խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Ա.Ահարոնյանից:Ատրճանակի բռնակի պլաստմասե հատվածի վրա, անցումով նաև մետաղական հատվածին, ձգանը պահող օղակի և ձգանի վրա և արտաքին և ներքին մակերեսին, ատրճանակի փամփշտակալի եզրին և ներսային մակերեսին հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Պ.Գրիգորյանից: ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայի սրահի ոտնատակի գորգի վրա հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Պ.Գրիգորյանից:Ավտոմեքենայի սրահից մառլյայե խծուծներով վերցրած 7 հետքերից երկուսում հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է Օ խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Ա.Ահարոնյանից իսկ հինգ հետքերում հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Պ.Գրիգորյանից:
հ.3 գ.թ.97-100

Դեպքի պահին Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին եղած հագուստների առգրավման և հագուստները ներկայացնելու արձանագրությունների, համաձայն դեպքի պահին Խաչիկ Մկրտչյանի հագին եղել է սև գույնի շապիկ և սև գույնի ջինսե կտորից կարված անդրավարտիք, որի հետևի աջ գրպանի վրա առկա է անգլերեն տառերով ՙԳուչչի՚ գրառումը: Արսեն Ահարոնյանի հագին եղել է սպիտակ գույնի մոխրագույն գծանախշերով, երկարաթև վերնաշապիկ և սև գույնի ջինսե կտորից կարված անդրավարտիք: Պետրոս Գրիգորյանի հագին եղել է կարճաթև, կապույտ գույնի շապիկ, որի վրա առկա է ՙադդիդաս՚ գրառումը և կապույտ գույնի ջինսե կտորից կարված անդրավարտիք:
հ.1 գ.թ. 17-19, 22

Դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 15621003 եզրակացությամբ պարզվել են, որ փորձաքննությանը ներկայացված Խ.Մկրտչյանի անդրավարտիքի առջևի աջ վերին հատվածում` գոտկակարից 5սմ ներքև և աջ կողակարից 10սմ դեպի առաջ, առկա է 9*8.5սմ չափերի վնասվածք, որը հրազենային է, գնդակային, առաջացել է 9մմ տրամաչափի, պղինձ պարունակող գնդակով, մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կատարված մեկ կրակոցի հետևանքով և հանդիսանում է մուտքի վնասվածք:Կրակոցի պահին ներկայացված անդրավարտիքը աջ կողային վերին հատվածով ուղղված է եղել դեպի զենքի փողի առաջնային կտրվածքը:
Արսեն Ահարոնյանի անդրավարտիքի հետևի աջ վերին հատվածում` գոտկակարից 9,5սմ ներքև և աջ կողակարից 20սմ դեպի ետ, առկա է 7,5+7սմ չափերի վնասվածք, որը հրազենային է, գնդակային, առաջացել է 7.62-9մմ տրամաչափի, պղինձ պարունակող գնդակով, մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կատարված մեկ կրակոցի հետևանքով և հանդիսանում է մուտքի վնասվածք:Կրակոցի պահին ներկայացված անդրավարտիքը ետևի վերին աջ հատվածով ուղղված է եղել դեպի զենքի փողի առաջնային կտրվածքը: Անդրավարտիքի գոտկային հատվածում առկա են պղնձի և երկաթի մետաղացման հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ նաև զենքի հետ շփման հետևանքով:
Պետրոս Գրիգորյանի անդրավարտիքի ձախ փոխքի առջևի ստորին հատվածում` գոտկակարից 94սմ ներքև և արտաքին կողակարից 7սմ դեպի առաջ, առկա է 8,5+6,5սմ չափերի վնասվածք /վնասվածք N1/, իսկ անդրավարտիքի ձախ փոխքի հետևի ստորին հատվածում` գոտկակարից 97սմ ներքև և արտաքին կողակարից 17սմ դեպի ետ, առկա է 13+6սմ չափերի վնասվածք /վնասվածք N2/, որոնք հրազենային են, գնդակային, առաջացել է 7.62-9մմ տրամաչափի, պղինձ պարունակող գնդակով, մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, առջևից ետ, քիչ վերևից ներքև ուղղությամբ կատարված մեկ կրակոցի հետևանքով, ընդ որում /վնասվածք N1/ հանդիսանում է մուտքի վնասվածք, իսկ /վնասվածք N2/ ելքի վնասվածք:Կրակոցի պահին ներկայացված անդրավարտիքը ձախ փոխքի առջևի ստորին հատվածով ուղղված է եղել դեպի զենքի փողի առաջնային կտրվածքը: Անդրավարտիքի գոտկային հատվածում առկա են պղնձի և երկաթի մետաղացման հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ նաև զենքի հետ շփման հետևանքով:
հ.4 գ.թ. 67-78

Նարեկ Օհանջանյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված փայտյա և երկու մետաղական մահակներով /մեկը կոտրված/ նշանակված քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1365 եզրակացությամբ և կոտրված մահակի վրա հայտնաբերված արյան հետքով նշանակված դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 219 եզրակացությամբ, պարզվել է որ փորձաքննությանը ներկայացված մեկ փայտյա մահակը/բեյսբոլի բիտա/ և մեկ կոտրված մետաղական մահակը սառը զենք չեն հանդիսանում, իսկ մեկ մետաղական մահակը` լախտը գործարանային արտադրության է, դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին: Կոտրված մահակի վրա հայտնաբերված արյան հետքը թողնվել է Օ խմբի արյուն ունեցող անձից, հնարավոր է նաև առաջանար ինչպես Արսեն Ահարոնյանից, այնպես էլ Հայկ Հակոբյանից:
հ.3 գ.թ. 82-85, 105-107

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 216 եզրակացության համաձայն ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված, փորձաքննությանը ներկայացված ՙդռան հենակի վրայից՚, ՙհետին աջ անվադողից՚, ՙատրճանակի վրայից՚ 3 մարլյայի խծուծներով վերցրած կասկածելի հետքերում, մեքենայից առգրավված գծավոր ջեմպերի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է B խումբ ունեցող անձից, հնարավոր է նաև առաջանար Խաչիկ Մկրտչյանից:
հ.3 գ.թ. 101-104

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1127 եզրակացության համաձայն Հայկ Հակոբյանի մարմնական վնասվածքները` դեմքի, գլխի, գոտկային շրջանի, աջ և ձախ վերին վերջույթների, ձախ սրունքի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների, սալջարդ վերքերի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս`առողջության կարճատև քայքայումով:
հ.2 գ.թ.152-153

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 660/հ եզրակացության համաձայն` Ա.Ահարոնյանի ստացած մարմնական վնասվածքները`աջ նստատեղի ներսային մակերեսի, աջ աճուկային շրջանի հրազենային գնդակային միջանցիկ վիրավորման ձևով, որը ուղեկցվել է խորանիստ մկանների, անոթների բաց վնասումով, արտաքին արյունահոսությամբ, աջ ծնկան հոդի, աջ բազկի 1/3-ի հետին մակերեսի արյունազեղման ձևերով, պատճառվել են` հրազենային վնասվածքը գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակած կրակոցի ներգործությամբ, իսկ քերծվածքները և արյունազեղումը բութ, կոշտ առարկաներով, և պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս:
հ.2 գ.թ.42-43

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 659/հ եզրակացության համաձայն Պ.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ սրունք-թաթային հոդի հրազենային գնդակային միջանցիկ վիրավորման ձևով, որը ուղեկցվել է ձախ սրունքի մեծ ոլոքի բաց կոտրվածքով, սրունքի սինդեսմոզի բաց վնասումով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակած կրակոցի ներգործությամբ, պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս:
հ.2 գ.թ.40-41 Քննչական փորձարարության արձանագրությունների համաձայն Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը և Նարեկ Օհանջանյանը մատնացույց են արել այն վայրը, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանը իջել է ավտոմեքենայից և քիչ անց վերադարձել է իր հետ բերելով 3 հատ մահակ:Մատնացույց են արել նաև այն վայրը որտեղ տեղի է ունեցել դեպքը, ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայի կանգնած դիրքն ու վայրը, ինչպես նաև այն տեղը, որտեղ ընկած է եղել Խաչիկ Մկրտչյանը:
հ.3 գ.թ. 173-182

Դատահետքաբանական, դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 1375 եզրակացության համաձայն ՙՄերսեդես՚ 50 ՏՍ 333 համարի ավտոմեքենայի վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի միջանցիկ վնասվածքներ, որոնցից առաջին վնասվածքը` առջևի աջ կողային անվաթևի վրա առաջացել է հետևից առաջ, քիչ վերևից ներքև, աջից ձախ ուղղությամբ մեկ կրակոցի հետևանքով:Երկրորդ վնասվածքը` աջ կողային հայելու կաղապարի դրսային մակերեսի վրա, որի շարունակությունը հայելու հայելային մակերեսի վրա է, առաջացել է մեկ կրակոցի հետևանքով:Նշված վնասվածքի պատճառման կոնկրետ ուղղությունը հնարավոր չի եղել պարզել, քանի որ հայտնի չէ, թե հայելին ինչ դիրքով է եղել կրակելու պահին:Երրորդ վնասվածքը` առջևի աջ կողային դռան ստորին պլաստմասե շերտահատվածի վրա է, որի շարունակությունը դռան ներսային ծածկվող մակերեսի եզրային հարթության վրա, առաջացել է աջից ձախ, վերից վար, առջևից հետ ուղղությամբ մեկ կրակոցի հետևանքով:
հ.3 գ.թ.241-245

Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստներով, դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներով ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակով, 45 տրամաչափի, ՙCOLT DOUBLE EAGLE – MK || / SERIES 90՚ ատրճանակով, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակով, ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտանբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերով, երեք հատ մահակներով, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերով, ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերով և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգով:
հ.4 գ.թ. 83-84, հ.5, գ.թ.3-9

4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանի մեղավորությունը ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու, կրելու, մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու, ինչպես նաև խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով ապօրինաբար ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերի հատկանիշներով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Արսեն Ահարոնյանի` մեղավորությունը ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու, կրելու, մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու մեջ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ և մասի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Պետրոս Գրիգորյանի` մեղավորությունը մի խումբ անձանց կողմից խուլիգանություն կատարելու 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով, նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Հայկ Սանդալջյանի և Արթուր Փոխարյանի մեղավորությունը զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասոի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նրանք ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Ինչ վերաբերում է Դավիթ Սանդալջյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտնում է, որ ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ ապացույցներ ձեռք չեն բերվել Դ.Սանդալջյանի կողմից եղբորը` Հայկ Սանդալջյանին, Խաչիկ Մկրտչյանին և նրանց ընկերներին զենքի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելուն դրդելու վերաբերյալ:
Քրեական գործի փաստական տվյալներով հիմնավորվել է, որ Վռամ Բաղդասարյանը 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17:30-ի սահմաններում, ընկերների` Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի ներկայությամբ Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի դիմաց չնչին` իր վրա խեթ հայացքով նայելու առիթով վիճաբանել և ապտակել է Դավիթ Սանդալջյանին, և վերջինս հաշվեհարդար տեսնելու դիտավորությամբ սպառնացել է Վ.Բաղդասարյանին և բացահայտ հայտարարել` ՙԴու մեռար...՚£
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում սպանության սպառնալիքի համար, եթե այդ սպառնալիքն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել:
Դատարանն արձանագրում է, որ Դավիթ Սանդալջյանի կողմից Վռամ Բաղդասարյանին սպանության սպառնալիքներ են տրվել և այդ սպառնալիքն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել:
Դատարանն այդ եզրահանգմանն է գալիս` հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, ինչպես նաև Դավիթ Սանդալջյանի կողմից այդ հանցանքի կատարման իրադրությունը, շարժառիթները, դրան նախորդող և հաջորդող իրավիճակները:
Սպառնալիքի իրավական բովանդակությունն իր մեջ ընդգրկում է այնպիսի հոգեբանական բռնությունը, եթե այն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել:
Գործի փաստական հանգամանքներով հիմնավորվել է, որ Դ.Սանդալջյանի սպառնալիքներին անմիջականորեն հաջորդել է իր եղբոր` Հայկ Սանդալջյանի, Խաչիկ Մկրտչյանի և նրանց ընկերների կողմից` ինչպես հրազենի, այնպես էլ որպես զենք օտագործվող առարկաների գործադրմամբ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում ք.Երևանի Կոմիտաս պողոտայի 17-19-րդ շենքերի միջնամասում կատարված խուլիգանությունը, որի ընթացքում մի կողմից Արսեն Ահարոնյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը Խաչիկ Մկրտչյանի մոտ գտնվող ատրճանակից արձակած կրակոցից ստացել են կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս, իսկ մյուս կողմից Խաչիկ Մկրտչյանը Վռամ Բաղդասարյանի մոտ գտնվող ատրճանակից արձակած կրակոցից մահացել է:
Նշված պայմաններում Դ.Սանդալջյանի արարքը ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վռամ Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատ-վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում տուժողի անօրինական վարքագիծը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը, նաև այն, որ նա ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում երեք անձ, նախկինում դատված չի եղել:

Արսեն Ահարոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցագործության հետևանքով ինքը նույնպես վիրավորվել և ստացել է կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս:

Պետրոս Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, նախկինում դատված չի եղել, հանցագործության հետևանքով ստացել է կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս:

Հայկ Սանդալջյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել բնութագրվում է դրական:

Արթուր Փոխարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական:

Դավիթ Սանդալջյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական:

Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:

Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին դատարանը գտնում է որ քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստները, պետք է վերադարձնել:
ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտանբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և գծավոր ջեմպրը, երեք հատ մահակները, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերը, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգը, որոնք պահվում են ՀՀ ոստկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում`պետք է ոչնչացնել:
Դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներն ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակները ոչնչացնել:
ՙՊՄ՚ տեսակի 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի, 45 տրամաչափի, ՙCOLT DOUBLE EAGLE – MK || / SERIES 90՚, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի ՙՊՄ՚ տեսակի, ՙTT՚ տեսակի ատրճանակները պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը:

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Վռամ Բաղդասարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 14 /տասնչորս/ տարի ժամկետով:
Վռամ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի հունվարի 11-ից:

Արսեն Լևոնի Ահարոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Արսեն Ահարոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի մայիսի 19-ից:

Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Պետրոս Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, վերացնել և նրան ազատել դատարանի դահլիճից:

Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Հայկ Սանդալջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հունիսի 21-ից:

Արթուր Հրանտի Փոխարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Արթուր Փոխարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հոկտեմբերի 19-ից:

Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Դավիթ Սանդալջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, վերացնել և նրան ազատել դատարանի դահլիճից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստները, վերադարձնել:
ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և գծավոր հագուստը, երեք հատ մահակները, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերը, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգը, որոնք պահվում են ՀՀ ոստկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում` ոչնչացնել:
Դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներն ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակները ոչնչացնել:
ՙՊՄ՚ տեսակի 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի, 45 տրամաչափի, ՙCOLT DOUBLE EAGLE–MK || / SERIES 90՚, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի ՙՊՄ՚ տեսակի, ՙTT՚ տեսակի ատրճանակները, թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0184/01/10
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 29-11-2010
Քրեական գործի համարը 0184
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 14113810
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը, Հայկ Սանդալջյանը,Արթուր Փոխարյանը, Նարեկ Օհանջանյանը համաձայնության գալով Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ պարզաբանումներ կատարելու վերաբերյալ , նախապես իր հետ վերցրել է ապօրինի պահվող հրազեն հանդիսացող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներով, կրել դրանք և գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ, առանց էական պատճառի վիճաբանության մեջ են մտել Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել միմյանց հասցեին, քաշքշել, որպես զենք գործադրվող մահակներով հարվածներ են հասցրել իրար, ապօրինի կերպով պահվող հրազենի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով և շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Խ.Մկրտչյանին կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, երեք անգամ կրակել է վերջինիս։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արսեն
Ազգանուն Ահարոնյան
Հայրանուն Լևոնի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա միջն.կրթ., չամուսնացած, ուսանող
Հոդված_1
Հոդված 104 Մաս 2 Կետ 6,10
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Գրիգորյան
Հայրանուն Խաչատուրի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա միջն-մասն.կրթ., ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, չի աշխատում
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Հայկ
Ազգանուն Սանդալջյան
Հայրանուն Նիկողոսի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա միջն.կրթ., չամուսնացած, չի աշխատում
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արթուր
Ազգանուն Փոխարյան
Հայրանուն Հրանտի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա միջն.կրթ., չամուսնացած, չի աշխատում
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Օհանջանյան
Հայրանուն Արմենի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Լրացուցիչ ինֆորմացիա բարձր.կրթ., չամուսնացած, չի աշխատում
Վիճակագրական տողի համարը 1.1
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 29-11-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Մկրտչյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 30-11-2010
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 30-11-2010
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 30-11-2010
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 21-12-2010
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժողի իրավահաջորդ
Դատավարության կողմեր
Անուն Արսեն
Ազգանուն Ահարոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Հայկ
Ազգանուն Սանդալջյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Փոխարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Օհանջանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Գեղամ
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Տիգրան
Ազգանուն Սաֆարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Էմմա
Ազգանուն Դավթյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 12-01-2011
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-01-2011
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 8
Այլ նշումներ 14-01-2011թ. դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է մեկ այլ հերթի
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-03-2011
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-03-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Այլ նշումներ Դատական նիստը հետաձգվել է անհայտ ժամկետով, երկու քրեական գործը իրար միացնելու համար
Քրեական գործին միացվել է
Ամսաթիվ 25-03-2011
Քրեական օրենսգրքի հոդված
Գործի համարը ԵԱՔԴ/0029/01/11 /62201611/
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 24-03-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 25-03-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 25-03-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 18-04-2011
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժողի իրավահաջորդ
Դատավարության կողմեր
Անուն Վռամ
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արսեն
Ազգանուն Ահարոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Փոխարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Օհանջանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Հայկ
Ազգանուն Սանդալջյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Սանդալջյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Գեղամ
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Տիգրան
Ազգանուն Սաֆարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Ռուբեն
Ազգանուն Բալոյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Վարդան
Ազգանուն Զուռնաչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-04-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-04-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 02-05-2011
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 03-05-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-05-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 16-05-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-05-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 23-05-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-05-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Կիրառվել է համաներում
Ամսաթիվ 30-05-2011
Որոշման բովանդակությունը Գործ ԵԱՔԴ-0184/01/10
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

30.05.2011թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Կ.Փիլոյանի
Ա.Դավթյանի

ամբաստանյալներ Վ.Բաղդասարյանի
Դ.Սանդալջյանի Ա.Ահարոնյանի
Պ.Գրիգորյանի
Հ.Սանդալջյանի
Ա.Փոխարյանի
Ն.Օհանջանյանի

պաշտպաններ Գ.Հակոբյանի
Տ.Սաֆարյանի
Ռ.Բալոյանի
Վ.Զուռնաչյանի
Վ.Ենգիբարյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Նարեկ Արմենի Օհանջանյանի և մյուսների,
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Կալանքի տակ է 2011թ. հունվարի 14-ից:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Նարեկ Արմենի Օհանջանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար , որ ՙնա 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում, իր ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ է տեղափոխել իր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանին, Արթուր Հրանտի Փոխարյանին և Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանին, որոնք հարցեր պարզաբանելու նպատակով, հանդիպել են Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, որը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Խաչիկ Մկրտչյանը, Արթուր Փոխարյանը, Հայկ Սանդալջյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք կատարել են խուլիգանություն:
Խուլիգանության ընթացքում Խաչիկ Մկրտչյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող КВ 4744 համարի ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից կրակել և վիրավորել է Պետրոս Գրիգորյանին և Արսեն Ահարոնյանին` նրանց առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, իսկ Արսեն Ահարոնյանը խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ կրած ИВ 1533 համարի ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից արձակած կրակոցով, ապօրինաբար, դիտավորությամբ Խ.Մկրտչյանին զրկել է կյանքից: Դրանից հետո Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը և Նարեկ Օհանջանյանը հիվանդանոց տեղափոխելու նպատակով, Խաչիկ Մկրտչյանին նստեցրել են Նարեկ Օհանջանյանի կողմից վարվող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում: Այդ ընթացքում Նարեկ Օհանջանյանը, կատարելով հանցագործության պարտակում, դեպքի վայրից վերցրել և ավտոմեքենայում է դրել Խաչիկ Մկրտչյանի կողմից գործադրված, ծանր հանցագործության գործիք հանդիսացող КВ 4744 համարի ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը` լիցքավորված ռազմամթերք հանդիսացող 6 փամփուշտներով: Այնուհետև, նրանք Խաչիկ Մկրտչյանին տարել են ՙԱրմենիա՚ հիվանդանոց, որտեղից Հայկ Սանդալջյանն ու Արթուր Փոխարյանը հեռացել են, իսկ Նարեկ Օհանջանյանը, շարունակելով պարտակել նշված ավտոմեքենայում գտնվող, հանցագործության գործիք հանդիսացող ատրճանակը, ավտոմեքենան տարել և թողել է Փարաքար գյուղում` ատրճանակը թողնելով ավտոմեքենայում՚:
Դատաքննության ընթացքում Նարեկ Օհանջանյանը և նրա պաշտպանը միջնորդեցին Ն.Օհանջանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել ՀՀ Ազգային Ժողովի 26.05.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա:
ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն` կարճման ենթակա են մինչև 2011թ. մայիսի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող այն քրեական գործերը, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասը առավելագույն պատիժ է նախատեսում ազատազրկում մինչև երեք տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ:
Նշված պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Նարեկ Օհանջանյանի նկատմաբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի հիման վրա:
Ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, 313-րդ, 379-րդ հոդվածներով դատարանը`

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Նարեկ Արմենի Օհանջանյանի /ծնված 29.05.1987թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան, Ա.Խաչատրյան 24 շենք, բն. 44/ նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի հիման վրա:
Նարեկ Օհանջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ 26-05-2011
Համաներման մասին որոշման հոդված 6-րդ
Համաներման մասին որոշման մաս 2-րդ
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-06-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 16-06-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 20-06-2011
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-06-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 27-06-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-07-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-07-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 12-07-2011
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-07-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-07-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-07-2011
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 05-08-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-08-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-08-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 05-09-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 06-09-2011
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-09-2011
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 17-09-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-10-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-10-2011
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-10-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 28-10-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-11-2011
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-11-2011
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 11-11-2011
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Վռամ
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-11-2011
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արսեն
Ազգանուն Ահարոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-11-2011
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-11-2011
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) Կիրառվել է ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի <ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տառեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է պատժից
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Հայկ
Ազգանուն Սանդալջյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-11-2011
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արթուր
Ազգանուն Փոխարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-11-2011
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Սանդալջյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-11-2011
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) Կիրառվել է ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի <ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է պատժից:
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը գործ N ԵԱՔԴ /0184/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

11.11.2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օֆելյա Կիրակոսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Կորյուն Փիլոյանի
Արթուր Դավթյանի

ամբաստանյալներ Վռամ Բաղդասարյանի
Արսեն Ահարոնյանի
Պետրոս Գրիգորյանի
Հայկ Սանդալջյանի
Արթուր Փոխարյանի
Դավիթ Սանդալջյանի

պաշտպաններ Վարդան Զուռնաչյանի
Գայանե Խաչատրյանի
Նինա Կարապետյանցի
Գեղամ Հակոբյանի
Տիգրան Սաֆարյանի
Ռուբեն Բալոյանի
Վահան Ենգիբարյանի


Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի /ծնված 02.09.1979թ. ք.Երևան, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 3 անձ, չդատված, չի աշխատում, Երևանի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ինստիտուտի 3-րդ կուրսի ուսանող, հաշվառված` ք.Երևան Ն.Դումանի փողոցի 40-րդ տանը, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով:

2. Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի /ծնվ. 04.02.1988թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, Երևանի ժողտնտեսության համալսարանի 4-րդ կուրսի ուսանող, չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Վ.Փափազյան փող. 22/3 շենք, բն. 5-րդ, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:

3. Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի /ծնվ. 15.12.1982թ. ք.Երևան, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Կոմիտասի պող. 17ա շենք բն. 35, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙԵրևան-Կենտրոն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

4. Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի /ծնվ. 25.11.1987թ. ք.Երևան, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Ա.Խաչատրյան փող. 49 տուն, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:

5. Արթուր Հրանտի Փոխարյանի /ծնվ. 23.11.1986թ. ք.Երևան, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Կոմիտաս 27/1 շենք, բն. 28, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:

6. Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյանի /ծնված 24.11.1989թ. ք.Երևան, հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի շխատում, հաշվառված` ք.Երևան, Ա.Խաչատրյան փողոց 49 տուն, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը
13.05.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14113810 քրեական գործը:
11.01.2011թ. Վռամ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է:
14.01.2011թ. Վռամ Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով և խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
03.03.2011թ. Դավիթ Սանդալջյանը ձերբակալվել է;
04.03.2011թ. Դավիթ Սանդալջյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:

19.05.2010թ. Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
19.05.2010թ. Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
21.06.2010թ. Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանը և Արթուր Հրանտի Փոխարյանը որպես մեղադրյալ են ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 117-րդ հոդվածով: Առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրանք որպես մեղադրյալ են ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
19.10.2010թ. Հ.Սանդալջյանի և Ա.Փոխարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
29.11.2010թ. թիվ 14113810 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
24.03.2011թ. թիվ 62201611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2011 թվականին մարտի 25-ին մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով Պետրոս Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
25.03.2011թ. մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ, Արսեն Լևոնի Ահարոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, իսկ Պետրոս Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվելՀՀ քրեական օենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2011 թվականի ապրիլի 8-ին դատարանի որոշմամբ թիվ 62201611քրեական գործը միացվել է թիվ 14113810 քրեական գործին:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինը Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել ու կրել զենք և ռազմամթերք, մի խումբ անձանց հետ կատարել է զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն, ինչպես նաև խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, ապօրինաբար ուրիշին դիտավորությամբ զրկել է կյանքից£
Վռամ Բաղդասարյանը 2010թ. մայիսի 12-ի ցերեկը չնչին` իր վրա խեթ հայացքով նայելու առիթով վիճաբանել է Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերոջ հետ, և այդ վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով նույն օրը` ժամը 22:30-ի սահմաններում, ընկերների` Պետրոս Գրիգորյանի, Արսեն Ահարոնյանի և վերջինիս հորաքրոջ որդու` Հայկ Հակոբյանի հետ Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպելով Խաչիկ Մկրտչյանին ու նրա ընկերներ` Հայկ Սանդալջյանին, Արթուր Փոխարյանին, Նարեկ Օհանջանյանին և գործով չպարզված այլ անձանց, կրկին վիճաբանության մեջ են մտել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ` զենքերի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը. տևական ժամանակ հարվածել միմյանց ու տվել փոխադարձ հայհոյանքներ` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը£ Վռամ Բաղդասարյանը նշված գործողությունները կատարել է ապօրինի կերպով ձեռք բերված, պահված և կրված, հրազեն հանդիսացող` գործարանային արտադրության, ՙԻՎ 1533՚ համարի, 9մմ տրամաչափի, ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակի գործադրմամբ:
Այդ ընթացքում Վռամ Բաղդասարյանը, ցերեկը տեղի ունեցած վերոհիշյալ վիճաբանության աննշան առիթը որպես սպանություն կատարելու պատրվակ օգտագործելով, ինչպես նաև հակառակորդ կողմի հանդեպ իր անձն ընգծելու մոլուցքով, Խաչիկ Մկրտչյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, դեպքի վայրում գտնվող բազմաթիվ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, վերը նշված ՙԻՎ 1533՚ համարի, ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակից կրակոցներ է արձակել նրա վրա, որի արդյունքում Խաչիկ Մկրտչյանը կոնքի շրջանում ստացել է հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ու մահացել՚:

Դատական քննության փուլում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, այն բանի համար, որ ՙնա համաձայնության գալով Վռամ Բաղդասարյանի, Պետրոս Գրիգորյանի հետ, Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ պարզաբանումներ կատարելու վերաբերյալ, և գնացել են Երևան Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ, որտեղ նույն օրը ժամը 22:30-ի սահմաններում, առանց էական պատճառի, վիճաբանության մեջ են մտել Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ փոխադարձ բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել, քաշքշել, հարվածել միմյանց` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը, որի ընթացքում Արսեն Ահարոնյանը գործադրել է իր մոտ ապօրինի պահվող ատրճանակը` այն ի ցույց հանելով, սակայն ատրճանակը նրա մոտից վայր է ընկել և փամփշտատուփը դեպքի վայրում թողնելով Ահարոնյանը հեռացել է՚:

Դատական քննության փուլում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան ՀՀ քրեական օենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙհամաձայնության գալով Վռամ Բաղդասարյանի, Արսեն Ահարոնյանի հետ, Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ պարզաբանումներ կատարելու վերաբերյալ, գնացել են Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ, որտեղ նույն օրը ժամը 22:30-ի սահմաններում, առանց էական պատճառի, վիճաբանության մեջ են մտել Խաչիկ Մկրտչյանի և նրա ընկերների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելով հասարակության նկատմամաբ, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ փոխադարձ բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել միմյանց հասցեին, քաշքշել, հարվածել միմյանց` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը՚:

Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանին նախաքննության մարմինը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդված 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ ՙիր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանի և Արթուր Հրանտի Փոխարյանի հետ, հարցեր պարզաբանելու նպատակով, 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ հանդիպել են Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ: Հանդիպումը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը, Խաչիկ Մկրտչյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք շուրջ 15 րոպե շարունակ վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ: Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհայտորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության` շրջակա շենքերի բնակիչների, փողոցում գտնվող քաղաքացիների, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել է քաղաքացիների անդորրը:
Խուլիգանության ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը և Արթուր Փոխարյանը որպես զենք օգտագործվող մահակների գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել դեպքի վայրում հայտնված Հայկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով՚:

Արթուր Հրանտի Փոխարյանին նախաքննության մարմինը մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն արարքի համար, որ ՙնա իր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանի և Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի հետ, հարցեր պարզաբանելու նպատակով, 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի մոտ հանդիպել են Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ: Հանդիպումը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Արթուր Փոխարյանը, Խաչիկ Մկրտչյանը, Հայկ Սանդալջյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք շուրջ 15 րոպե շարունակ վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ: Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհայտորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության` շրջակա շենքերի բնակիչների, փողոցում գտնվող քաղաքացիների, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել են քաղաքացիների անդորրը:
Խուլիգանության ընթացքում Արթուր Փոխարյանը և Հայկ Սանդալջյանը որպես զենք օգտագործվող մահակների գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել դեպքի վայրում հայտնված Հայկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով՚:

Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյանին` մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ ՙնա դրդել է եղբորը` Հայկ Սանդալջյանին, Խաչիկ Մկրտչյանին ու նրանց ընկերներին զենքի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելուն£
Երևան քաղաքի բնակիչ Վռամ Բաղդասարյանը 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17 անց 30-ի սահմաններում, ընկերների` Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի ներկայությամբ Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի դիմաց չնչին` իր վրա խեթ հայացքով նայելու առիթով վիճաբանել և ապտակել է Դավիթ Սանդալջյանին, ով, սպառնալով հաշվեհարդար տեսնել այդ արարքի համար, դիմել է փախուստի£
Տեղի ունեցածի մասին Դավիթ Սանդալջյանը տեղեկացրել է եղբորը` Հայկ Սանդալջյանին ու նրա ընկերներ` Խաչիկ Մկրտչյանին, Արթուր Փոխարյանին և Նարեկ Օհանջանյանին£ Դավիթ Սանդալջյանի դրդմամբ, վերջիններս, զինվելով ապօրինի կերպով ձեռք բերված, պահված ու կրված հրազեն հանդիսացող` գործարանային արտադրության, КВ 4744 համարի, ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակով, ինչպես նաև որպես զենք օգտագործվող առարկաներով` մահակներով, սկսել են շրջել Կոմիտասի պողոտայի հարակից տարածքում` Վռամ Բաղդասարյանին գտնելու, վերոհիշյալ վիճաբանության հետ կապված հարցերը պարզաբանելու ու նրան պատժելու նպատակով£
Նույն օրը` ժամը 22:30-ի սահմաններում, Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը, Նարեկ Օհանջանյանն ու Խաչիկ Մկրտչյանը Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպելով Վռամ Բաղդասարյանին, Պետրոս Գրիգորյանին, Արսեն Ահարոնյանին և վերջինիս հորաքրոջ որդուն` Հայկ Հակոբյանին, վիճաբանության մեջ են մտել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ` զենքերի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը. տևական ժամանակ հարվածել են միմյանց ու տվել փոխադարձ հայհոյանքներ` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը£
Նկարագրված խուլիգանական գործողությունների ընթացքում Արսեն Ահարոնյանն ու Պետրոս Գրիգորյանն ստացել են հրազենային մարմնական վնասվածքներ, իսկ Խաչիկ Մկրտչյանը` կոնքի շրջանում ստացել է հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ու մահացել՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ապօրինի կերպով հրազեն պահելու համար և իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանին չի սպանել և նրան ընդհանրապես չի ճանաչում, իր մոտ ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ չի եղել£ Ամբաստանյալը ժխտել է 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17 անց 30-ի սահմաններում, Դավիթ Սանդալջյանի հետ վիճաբանելու ու նրան ապտակելու հանգամանքը, նշել է որ նույն օրը` ժամը 22 անց 30-ի սահմաններում, երբ ինքը եղել է Պետրոս Գրիգորյանի և Արսեն Ահարոնյանի հետ, վեջինիս ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով մոտեցել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը իրենց է մոտեցել մի սպիտակ մեքենա և մի տղա դուրս գալով ավտոմեքենայից սկսել է կրակել իրենց վրա, որի հետևանքով Արսենը և Պետրոսը վիրավորվել են : Այդ ընթացքում ինքը իր մոտ գտնվող ՙTT՚ ատրճանակից մեկ անգամ օդ է կրակել, դրանից հետո մարմնական վնասվածքներ ստացած Արսեն Ահարոնյանին ու Պետրոս Գրիգորյանին մեքենայով տեղափոխել է Երևան քաղաքի 8-րդ, ապա` Միքայելյանի անվան հիվանդանոց£ Ամբասատանյալ Վռամ Բաղդասարյանը տեղի ունեցած խուլիգանական գործողությունների ու փոխհրաձգության, ինչպես նաև դեպքին իր մասնակցության` վերաբերյալ տվել է հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներ:
Դատական քննության ընթացքում իր ցուցմունքի վերջնամասում և լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում Վ.Բաղդասարյանը հայտարարեց, որ իբր ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը գտնվել է Պետրոս Գրիգորյանի մոտ և նա է կրակել Խաչիկ Մկրտչյանի ուղղությամբ:

Առաջադրված մեղադրանքում Արսեն Ահարոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն պատասխանեց մեղադրանքի և պաշտպանության կողմի որոշ հարցադրումներին: Ամբաստանյալ Ահարոնյանը պնդեց, որ դատարանը պետք է հիմք ընդունի միայն թիվ 62201611 քրեական գործով տված իր նախաքննական ցուցմունքները:
Դատաքննության փուլում երբ ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանը հայտարարեց որ դեպքի պահին ՙՄակարով՚ ատրճանակը գտնվել է Պետրոս Գրիգորյանի մոտ Արսեն Ահարոնյանը լրացուցիչ ցուցմունքում պնդեց, որ իրականում այդ օրը Պետրոս Գրիգորյանի մոտ ընդհանրապես որևէ զենք չի եղել:
Թիվ 62201611 քրեական գործի նախաքննության փուլում Ա.Ահարոնյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. ապրիլի սկզբին ՙՄալականի՚ այգուց գտել է ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակ` յոթ փամփուշտով£ Ատրճանակը մշտապես պահել է մոտ և տնից դուրս գալիս այն միշտ վերցրել է իր հետ£ 2010թ. մայիսի 12-ին մինչև ժամը 16-ը գտնվել է տանը` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 22\3-րդ շենքի 5-րդ բնակարանում£ Այնուհետև, վերոհիշյալ ատրճանակը դնելով աջ գոտկատեղում, դուրս է եկել և քեռու` Հովհաննես Շահինյանի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, 50 ՈՈ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել է ընկերոջ` Պետրոս Գրիգորյանի տուն, վերցրել նրան, որից հետո միասին մյուս ընկերոջը` Վռամ Բաղդասարյանին, տնից վերցնելով` միասին գնացել են իր` Փափազյան փողոցում գտնվող ավտոլվացման կետ£ Այնտեղ մոտ 40 րոպե մնալուց հետո Վռամը սառը սուրճ խմելու ցանկություն է հայտնել և սուրճ գնելու նպատակով` վերը նշված ավտոմեքենայով, որը վարել է Վռամը, գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի առաջին հարկում գտնվող խանութի մոտ£ Վռամն ավտոմեքենան կանգնեցրել է խանութից մոտ 15-20 մետր հեռավորության վրա, իջել մեքենայից ու գնացել դեպի խանութի կողմը, իսկ ինքն ու Պետրոսը մնացել են մեքենայում£ Մոտ հինգ րոպե անց տեսնելով, որ Վռամն ուշանում է, Պետրոսն իջել է մեքենայից` ուշացման պատճառը պարզելու նպատակով£ Դրանից մոտ հինգ րոպե հետո Պետրոսն ու Վռամը վերադարձել են, և քանի որ վերջինս զայրացած է եղել, նրան հարցրել է, թե ի±նչ է պատահել, և ինչու± ուշացավ, ինչին կոնկրետ պատասխան չի տվել` ասելով.ՙՀեչ, անցավ, բան չկա՚£ Այնուհետև, շուրջ երկու ժամ ավտոմեքենայով շրջել են քաղաքում£ Այդ ընթացքում զանգահարել է Հովհաննես Շահինյանի մտերիմ Արմեն Երիցյանը, ում ՙԵրո՚ են անվանում, և խնդրել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան փոխանակել իր մոտ գտնվող ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի, 18--683 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետ£ Պայմանավորվել ու Արմեն Երիցյանին հանդիպել են Շիրվանզադեի անվան միջնակարգ դպրոցի մոտ, որտեղ նշված ավտոմեքենաները փոխանակել են, որից հետո Վռամի ու Պետրոսի հետ ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են իր նշանածի` Արինա Հովհաննիսյանի ընկերուհու տան մոտ, վերջինիս վերցրել ու մեքենայով տարել իր տուն£ Իրենց շենքի բակում հանդիպել են իր հորն ու հորաքրոջ տղային` Հայկ Հակոբյանին£ Արինան բարձրացել է իրենց տուն, իսկ իրենք, վերցնելով Հայկին, ժամը 22-ի սահմաններում մեքենայով գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ շենքում գտնվող` քեռու գրասենյակի մոտ` այնտեղ թղթախաղով զբաղվելու նպատակով£ Մեքենան վարել է Վռամը, նրա կողքին նստել է ինքը, Պետրոսը` Վռամի հետևի մասում, իսկ Հայկը` վերջինիս կողքին£ Երբ Կոմիտասի պողոտայից թեքվել և մտել են 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը, իրենց ավտոմեքենային դեմ-դիմաց դուրս է եկել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, 50—333 պետհամարանիշի, կուպե տեսակի, արծաթագույն ավտոմեքենա ու կանգնել իրենց ավտոմեքենայից մոտ 2 մետր հեռավորության վրա£ Իրենք իջել են մեքենայից, նույն պահին կուպե տեսակի` վերը նշված մեքենայի վարորդի կողքից իջել է Խաչիկ Մկրտչյանը և, առանց որևէ բան ասելու, աջ ձեռքում գտնվող ատրճանակն ուղղել է իրենց մեքենայի ձախ կողմում գտնվող Պետրոսի վրա ու կրակոց արձակել£ Չհասկանալով, թե ինչ կատարվեց, անհրաժեշտության դեպքում պաշտպանվելու նպատակով ցանկացել է գոտկատեղից հանել ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը, սակայն այն հանելու պահին, խառնաշփոթ վիճակում ատրճանակի փամփշտակալն ընկել է գետնին£ Փորձել է այն վերցնել, սակայն, նկատելով, որ Պետրոսն ընկել է` այլևս փամփշտակալին ուշադրություն չի դարձրել և իրենց ավտոմեքենայի առջևի մասով վազելով մոտեցել է նրան ու հարցրել, թե ինչ պատահեց£ Վերջինս դժվարությամբ պատասխանել է.ՙԿրակեց՚£ Հասկացել է, որ Խաչիկի արձակած կրակոցից Պետրոսը վիրավորվել է£ Այդ պահին, երբ դեմքով կանգնած է եղել դեպի Պետրոսը, իսկ Խաչիկը գտնվել է իր թիկունքում, լսել է ևս մեկ կրակոցի ձայն, որից անմիջապես հետո ուժեղ ցավ է զգացել նստատեղի մասում և հասկացել է, որ կրակոցի հետևանքով վիրավորվել է£ Շրջվել է և անմիջապես իր հետևում տեսել Խաչիկին` ատրճանակը դեպի իրեն ուղղած վիճակում, ում ձախ ձեռքում եղել է նաև մահակ£ Շրջվելու պահին Խաչիկը մահակով հարվածել է իր գլխին, որի հետևանքով թուլացել, ընկել է գետնին ու կորցրել գիտակցությունը£ Թե այդ ընթացքում ինչ է տեղի ունեցել Վռամի, Պետրոսի ու Հայկի հետ, չգիտի, քանի որ ամբողջ ուշադրությունն ուղղված է եղել Խաչիկին, ում մոտ ատրճանակ է եղել, ինչպես նաև` գետնին ընկած Պետրոսին£ Երբ գիտակցության է եկել, տեսել է, որ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան արդեն հեռացել է, և Պետրոսն ու Վռամն այդտեղ չեն£ Իրենց մեքենայի աջ կողմից մի քանի մետր հեռավորության վրա` գրեթե պատի մոտ, նկատել է գետնին ընկած Հայկին, ով տնքալով անկանոն շարժումներ է արել£ Դժվարությամբ նստել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու այն վարելով մոտեցել է Հայկին, ով մեծ դժվարությամբ նույնպես նստել է իր կողքին, և միասին շարժվել են 8-րդ հիվանդանոցի ուղղությամբ£ Ճանապարհին զանգահարել է Պետրոսին, նրանից տեղեկացել, որ նա Վռամի հետ հասել է Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ£ Հայկի հետ միասին մեքենայով հասել են նշված սուպերմարկետի մոտ, որտեղ հանդիպել են Վռամին ու Պետրոսին£ Վերջիններից իմացել է, որ նրանք դեպքի վայրից հեռացել են ինչ-որ ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով£ Քանի որ ինքը վիրավոր է եղել, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի ղեկին է նստել Վռամը, ինքը նստել է վերջինիս հետևում, Հայկը` Վռամի, իսկ Պետրոսը` իր կողքին£ Չի հիշում, թե ճանապարհի որ հատվածում Վռամը կանգնեցրել է մեքենան և ինչ-որ բան ասել Հայկին, որից հետո վերջինս իջել է մեքենայից ու գնացել£ Քանի որ շատ վատ է զգացել ու ցանկացել է, որ կողքին հարազատ մարդ լինի, զանգահարել է մորը, խնդրել, որ նա դուրս գա իրենց շենքի բակ£ Այնուհետև մեքենայով գնացել են իրենց շենքի մոտ, վերցրել մորը և միասին գնացել 8-րդ հիվանդանոց£ Այնտեղ բժիշկները հայտնել են, որ պետք է շտապ դիմեն Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, և Վռամն իրեն ու Պետրոսին տարել է նշված հիվանդանոց, որտեղ իրենց բուժօգնություն են ցույց տվել, իսկ Վռամը գնացել է£ Հիվանդանոցում իմացել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, և խոսակցություններից լսել է, որ նրան Վռամն է սպանել£
Հայտնել է, որ դեպքից հետո իր մոտ եղած ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը դրել ու թողել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայի հետևի նստատեղի վրա£
Հայտնել է նաև, որ հիվանդանոցում տեղեկանալով, որ դեպքի ժամանակ արձակված կրակոցի հետևանքով Խաչիկ Մկրտչյանը վիրավորվել ու մահացել է` ենթադրել է, որ վերջինիս վրա կրակողն ու նրան սպանողը փաստորեն փրկել է իր կյանքը, որից ելնելով` Խաչիկին սպանողի հանդեպ պարտավորվածություն է զգացել և երախտագիտությունից դրդված` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի առթիվ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով ցուցմունք է տվել, թե իբր ինքն է սպանել Խաչիկին` միաժամանակ հույս ունենալով, որ իրավապահ մարմինները կբացահայտեն իրական սպանողին£ Հիվանդանոցում գտնվելու ժամանակ Պետրոս Գրիգորյանին խնդրել է ցուցմունք տալ, թե իբր ինքն է Խաչիկին սպանել£ Հետագայում գիտակցել է, որ սխալ է վարվել` ուրիշի կատարած հանցանքն իր վրա վերցնելով, և հետագա ցուցմունքներում հայտնել է, որ սպանությունն ինքը չի կատարել£ Երբ իր վերաբերյալ քրեական գործն ուղարկվել է դատարան, գիտակցելով, որ կարող է դատապարտվել չարած արարքի, այսինքն` Խաչիկ Մկրտչյանին սպանելու համար` թիվ 62201611 քրեական գործով տված ցուցմունքներում հայտնել է ողջ իրականությունը£
հ.6 գ.թ. 54-59, 159-160
հ.9 գ.թ. 23

Ամբաստանյալ Արսեն Ահարոնյանը նախաքննության փուլում իր ցուցմունքը պնդել է նաև Վռամ Բաղդասարյանին առերես£
հ.9 գ.թ. 44-49

Ամբաստանյալ Պետրոս Գրիգորյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննությամբ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին, իր ընկերներ Արսեն Ահարոնյանի և Վռամ Բաղդասարյանի հետ սուրճ գնելու նպատակով Արսենի քեռու ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են կոմիտասի պողոտայի 19 շենքի տակ գտնվող խանութի մոտ: Վռամն իջել է ավտոմեքենայից, սակայն տեսնելով, որ մի քանի րոպե անց նա չի վերադառնում, իջնելով ավտմեքենայից տեսել է, որ Վռամը վիճում է երիտասարդ մի տղայի հետ: Վռամը վերադառնալով դեպի ավտոմեքենան, ասել է, որ այդ տղան իրեն լավ չի պահել: Ինքը չի ճանաչել այդ տղային:
Դրանից հետո իրենք շրջել են քաղաքում, այդ ընթացքում ՙՄերսեդես՚ ավտոմեքենան փոխել են ՙՏոյոտա Քեմրի՚ ավտոմեքենայի հետ, քանի որ ՙՄերսեդես՚-ը պետք էր եկել Արսենի պապին: Ավտոմեքենայով շրջելու ընթացքում տեսել են, որ Վռամը գոտու տակից հանել է ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը և դրել նստատեղի ու փոխանցման տուփի արանքում: Արդեն երեկոյան Արսենենց բակում պատահաբար հանդիպել են նրա հորաքրոջ տղային` Հայկին, որը միացել է իրենց: Չորսով ՙՏոյոտա՚ մեքենայով շարժվել են դեպի Կոմիտասի 19 շենքի բակ, որտեղ գտնվող գրասենյակում հաճախ են լինում: Ավտոմեքենան վարել է Վռամը, ինքը նստած է եղել նրա հետևում, Արսենը` Վռամի, իսկ Հայկը` իր կողքին: Երբ իրենց մեքենան մտել է Կոմիտաս 17 և 19 շենքերի միջնամասը, իրենց դեմ դուրս է եկել մի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Այդ պահին Վռամը վերցնելով ՙՄակարով՚ ատրճանակը, իջել է ավտոմեքենայից, որից հետո ավտոմեքենայից դուրս են եկել նաև ինքը, Արսենը և Հայկը: Ինքը գտնվել է Վռամի հետևում, այդ ժամանակ բացվել է դիմացին կանգնած ՙՄերսեդես՚-ի վարորդի կողքի դուռը, որտեղից իջել է հանգուցյալ Խաչիկ Մկրտչյանը և տեսնելով, որ նրա ձեռքում նույնպես ատրճանակ կա, որոշել է ՙՏոյոտա՚ մեքենայի հետևի կողմով շրջանցել ու գնալ Արսենի կողմը, սակայն երբ շրջվել է, լսել է կրակոցի երկու ձայն ու ուժեղ ցավ է զգացել ձախ ոտքի հատվածում: Ցավից ու վախի հետևանքով կքանստել է ՙՏոյոտա՚ մեքենայի հետևում, այդ ժամանակ նորից լսել է կրակոցի ձայն: Ոտքը բռնած, հնարավոր արագությամբ շարժվել է դեպի Կոմիտասի 19 շենքի ուղղությամբ: Այդ ընթացում նորից լսել է կրակոցի ձայն, սակայն չի հիշում, թե քանի հատ, որից հետո նկատել է Արսենին: Բավական տարածություն հեռանալով այդտեղից, նստել է մայթեզրին, որից հետո իրեն է մոտեցել Վռամը: Այդ ժամանակ նրա մոտ գտնվող ատրճանակն ընկել է գետնին, նա վերցրել ու դրել է գոտկատեղում: Դրանից հետո այդտեղ գտնվող ինտերնետ ակումբի մոտ նկատել է իր ընկերներից Հովիկին ու նա իր ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով իրեն ու Վռամին հեռացրել է այդտեղից: Կոմիտասի պողոտայի ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել են Արսենին ու Հայկին, որոնք ՙՏոյոտա՚ ավտոմեքենայով են եղել, տեղափոխվել են այդ ավտոմքենան, Վռամը նստել է ղեկին, Հայկը նրա կողքին, իսկ ինքն ու Արսենը` հետևում: Այդ ժամանակ իմացել է, որ Խաչիկի կրակոցներից վիրավորվել է նաև Արսենը: Ճանապարհին` Կոմիտասի պողոտայի ՙԴայանա՚ խանութի մոտ կանգնելով, Վռամը Հայկին տվել է ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ ատրճանակները, ասելով, որ դրանք թաքցնի, որից հետո Հայկը իջել է ավտոմեքենայից, իսկ իրենք գնացել են հիվանդանոց: Հիվանդանոցում Արսենն ասել է, որ լսել է, որ Խաչիկը մահացել է: Արսենն ասել է նաև, որ Խաչիկին սպանողը փրկել է իրենց կյանքը և այդ պատճառով ինքն իր վրա կվերցնի Խաչիկի վրա կրակելը :Միաժամանակ Արսենն ասել է, որ ինքը ցուցմունք տա, թե իբր ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը իր մոտ է եղել, քանի որ Արսենի մոտ այդքան ատրճանակ չէր կարող լինել և պայմանավորվածության համաձայն ինքը նույնպես իր ցուցմունքում ասի, որ Արսենն է կրակել Խաչիկի վրա : Հենց սկզբից ինքը դեմ է եղել դրան, ինչի մասին ասել է նաև Արսենին, սակայն նա չի համաձայնվել, ասելով որ այդպես ճիշտ կլինի ու ինքը ստիպված ընկերոջ խնդրանքով Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչին տվել է այդպիսի ցուցմունքներ: Ամբաստանյալ Գրիգորյանը նշել է նաև, որ իրենք մտածել են, որ այդպես ցուցմունք տալով ինքը կդատապարտվի ապօրինի զենք պահելու, իսկ Արսենը` ինքնապաշտպանության նպատակով սպանություն կատարելու համար, սակայն իրենց ցուցմունքները նախաքննության մարմինը հիմք չի ընդունել և գործն ուղարկվել է դատարան: Նա մեղադրվել է զենքով խուլիգանություն կատարելու, իսկ Արսենը` սպանության համար: Այդ ժամանակ հասկացել է, որ սխալ են արել նման ցուցմունքներ տալով, երբ իմացել են որ ձերբակալվել է է նաև Վռամը ինքը պատմել է ողջ իրականությունը:
Իր սկզբնական ցուցմունքներում հայտնել է, որ Վռամը իրենց հետ չի եղել, որովհետև նա նույնպես իր ընկերն է և չի ցանկացել, որ նրա անունը շոշափվի: Անձամբ Վռամի կրակելը չի նկատել, քանի որ վիրավորվելուց հետո անմիջապես հեռացել է այդտեղից, բայց խոսակցություններից լսել է, որ նա է կրակել:
Փաստորեն, Վռամը կրակելով փրկել է իրենց կյանքը, որվհետև Խաչիկը մինչև իր կրակելը արդեն վիրավորել էր իրեն և Արսենին:
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, քանի որ որևէ գործողություն չի կատարել դեպքի ժամանակ: Առաջինը վիրավորվելով, մտածելով իր կյանքի մասին, հեռացել է այդտեղից: Նման պայմաններում ինքը չեր կարող խուլիգանություն կատարած լինել: Նույնիսկ մինչև Հատուկ քննչական ծառայությունում ցուցմունք տալը իր տված նախորդ ցուցմունքներում էլ ինքը չի նշել, որ խուլիգանություն է կատարել: Հայտնեց նաև, որ դեպքի ժամանակ կամ մինչև այդ իր մոտ ոչ մի զենք չի եղել: Ուղղակի ինքը սովորություն ունի իր բանալիները պահել ոչ թե գրպանում, այլ գոտկատեղի տակ, այդ պատճառով էլ փորձագետների կողմից հայտնաբերվել են մետաղի շփման ինչ-որ հետքեր, սակայն, դա ոչ թե զենքից է առաջացել այլ իր բանալիներից, ինչը կարող են հաստատել նաև իր հարազատները:
Ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանի կողմից և լրացուցիչ ցուցմունքում իբր սպանությունը Պետրոս Գրիգորյանի կողմից կատարելու մասին հայտարարելուց հետո, Պետրոս Գրիգորյանը կրկին անգամ պնդեց, որ ՙՄակարով՚ ատրճանակը գտնվել է Վռամի մոտ և նա է կրակել Խաչիկ Մկրտչյանի ուղղությամբ:

Ամբաստանյալ Պետրոս Գրիգորյանը թիվ 62201611 քրեական գործի մինչդատական վարույթի ընթացքում իր ցուցմունքներում նշել է, որ Հովհաննես Շահինյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, 55ՈՈ777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով իրենց բակ է եկել ընկերը` Արսեն Ահարոնյանը£ Միասին մեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Նիկոլ Դումանի փողոցում բնակվող իրենց ընկերոջ` Վռամ Բաղդասարյանի մոտ և վերջինիս վերցնելով` եկել Արսեն Ահարոնյանին պատկանող, Արամ Խաչատրյան փողոցում գտնվող ավտոլվացման կետ£ Մոտ 30 րոպե այնտեղ մնալուց հետո որոշել են սառը սուրճ խմել, և սուրճ գնելու նպատակով վերը նշված մեքենայով գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի տակ գտնվող խանութ£ Մեքենան կանգնեցրել են Կոմիտասի պողոտայում, Վռամն իջել է ու գնացել£ Մի քանի րոպե հետո, տեսնելով, որ Վռամն ուշանում է` որոշել է գնալ ու տեսնել, թե ինչ է պատահել£ Երբ հասել է խանութի մոտ, տեսել է, որ Վռամը քաշել է տարիքով փոքր մի տղայի օձիգից և ինչ-որ արհամարհական խոսքեր ասելով` ապտակել նրան£ Հավաքվել են շրջակա օբյեկտների աշխատողներ, նրանցից հիշում է նշված խանութի տեր և աշխատակից Գևորգին£ Խոսակցությունից հասկացել է, որ նշված վիճաբանության պատճառը Վռամին խեթ հայացքով նայելն է եղել£ Ինքն ու Արսենը միջամտել, բաժանել են նրանց, որպեսզի վիճաբանությունը կռվի չվերածվի£ Վերը նշված երիտասարդը, ով, ինչպես հետագայում արդեն կալանավայրում է իմացել, հանդիսանում է Խաչիկ Մկրտչյանի ընկեր Հայկ Սանդալջյանի եղբայր Դավիթը, մի կողմ անցնելով` վերջինս գոռալով Վռամին ասել է. ՙԴու մեռար՚,-ու փախել£ Մինչև մեքենա նստելը Վռամը զայրացած ասել է, որ այդ ՙլակոտը՚ շատ վատ ձևով է նայել իրեն£ Այնուհետև Արսենը, Վռամը և ինքը մոտ մեկուկես, երկու ժամ մեքենայով շրջել են քաղաքում, որից հետո Արսենին զանգահարել է Հովհաննես Շահինյանի ընկեր Երոն` Արմեն Երիցյանն ու ասել, որ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայում կոնյակներ կան, որոնք, ինչպես նաև` մեքենան, պետք է տան Արսենի պապիկին` Երջանիկ Շահինյանին£ Շիրվանզադեի անվան դպրոցի մոտ հանդիպել են Արմեն Երիցյանին, ում հանձնելով ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան` նրանից վերցրել են դարձյալ Հովհաննես Շահինյանին պատկանող ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենան£ Վռամը նստել է նշված մեքենայի ղեկի մոտ, Արսենը` նրա կողքին, իսկ ինքը`հետևում£ Արսենն ասել է, որ պետք է Ավետյան փողոցից նշանածին` Արինային տանեն իրենց տուն£ Երբ մեքենայով շարժվել են, նկատել է, որ Վռամը գոտու տակից հանել է ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ, դրել իր նստատեղի և փոխանցման տուփի վահանակի արանքում£ Նշել է, որ մինչ այդ Արսենին զանգահարել է նրա հայրը` Լևոնը, և զգուշացրել, որ ցերեկը տեղի ունեցած միջադեպի կապակցությամբ իրենց փնտրում են£ Այնուհետև վերցրել են Արինային ու տարել Արսենենց շենքի մոտ, որտեղ հանդիպել են Արսենի հորը և հորաքրոջ որդուն` Հայկին£ Վերջիններիս հետ 10-15 րոպե զրուցելուց հետո նստել են ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենան ու շարժվել դեպի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի բակ£ Մեքենան վարել է Վռամը, Արսենը նստել է նրա կողքին, ինքը` Վռամի հետևում, իսկ Հայկը` իր կողքին£ Երբ Կոմիտասի պողոտայից թեքվել են ու մտել 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատված, իրենց դեմ-դիմաց դուրս է եկել Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերոջ` Նարեկի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենան£ Թեև այդ պահին ոչ ոք ոչինչ չի ասել, հասկացել են, որ տհաճ հանդիպում է սպասվում£ Վռամն իր դրած տեղից վերցրել է ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակն ու իջել մեքենայից£ Գրեթե նույն պահին մեքենայից իջել են նաև ինքը, Արսենը և Հայկը£ Մեքենայից իջնելուց անմիջապես հետո Վռամն ատրճանակը պահել է Նարեկի մեքենայի ուղղությամբ ու բղավելով ասել. ՙՀլա դուրս եկաք, արա՚£ Այդ պահին ինքը գտնվել է Վռամի հետևում£ Դրանից հետո բացվել է ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի դուռը, և այնտեղից իջել է Խաչիկը, ում ձեռքին նույնպես ատրճանակ է եղել£ Քանի որ իր առջև գտնվող թե Վռամի, թե Խաչիկի մոտ զենքեր են եղել, որոշել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենայի հետևի կողմով գնալ Արսենի ու Հայկի մոտ£ Երբ շրջվել է, որ գնա, գրեթե մեկ վայրկյանի տարբերությամբ իրար հաջորդող երկու կրակոցի ձայն է լսել£ Հենց այդ պահին ուժեղ ցավ է զգացել ձախ ոտքի ստորին հատվածում և ցավից ու վախից կքանստել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենայի հետևում, այդ ժամանակ ևս մեկ կրակոցի ձայն է լսել£ Այնուհետև, ոտքը բռնած, արագ քայլելով գնացել է Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ և լսել ևս մի քանի կրակոցի ձայն£ Այդ ընթացքում Արսենի ձեռքում տեսել է արծաթագույն ատրճանակ, որը, ինչպես հետո է իմացել, ՙԿոլտ՚ տեսակի է եղել£ Երբ նստել է մայթեզրին, մի ակնթարթ հետո իրեն է մոտեցել Վռամը, ով շատ խառնված է եղել£ Այդ պահին Վռամի կողմից երկաթի ընկնելու ձայն է լսել, երբ շրջվել է նրա կողմը, տեսել է` նա գետնից ատրճանակին նմանվող մի բան է վերցրել ու դրել գոտկատեղում£ Քիչ հեռվում` ինտերնետ ակումբի դիմաց, նկատել է իր ընկերներից Հովիկին ու նրա ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենան, նրան խնդրել է իրենց տեղափոխել հիվանդանոց£ Վռամը նստել է նշված մեքենայի առջևի աջ նստատեղին, ինքը` հետևում, և Հովիկը մեքենան վարել է Կոմիտասի պողոտայով` Զեյթուն թաղամասի ուղղությամբ£ Մոտ երկու րոպե հետո իր կամ Վռամի հեռախոսով խոսել են Արսենի հետ և նրանից տեղեկանալով, որ նա էլ է շարժվել` պայմանավորվել են հանդիպել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ, որտեղ էլ հանդիպել են Հայկին ու Արսենին£ Այդտեղ իմացել են, որ Արսենը նույնպես Խաչիկի կրակոցներից վիրավորվել է, իսկ Հայկին ծեծել են մահակով£ Այնուհետև Հովիկն իր մեքենայով հեռացել է, Վռամը նստել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենայի ղեկին, Հայկը` նրա կողքը, իսկ ինքն ու Արսենը` հետևում£ Արսենը զանգահարել է մորը` Կարինեին, և ասել, որ նա դուրս գա իրենց շենքից քիչ հեռու գտնվող ՙՄամա միա՚ ճաշարանի մոտ£ Ճանապարհին` Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙԴայանա՚ խանութի մոտ, Վռամը կանգնեցրել է ավտոմեքենան և Հայկին փոխանցելով ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներ`ասել է, որ նա դրանք փախցնի£ Հայկը վերցրել է նշված երկու ատրճանակներն ու իջել մեքենայից, իսկ իրենք շարունակել են ճանապարհը£ ՙՄամա միա՚ ճաշարանի մոտ հանդիպել են Կարինեին և նրա հետ միասին մեքենայով գնացել հիվանդանոց£ Արսենը մեքենայի հետևի նստատեղին է դրել իր մոտ եղած ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը£ Նշված հիվանդանոցից իրենց ուղարկել են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, որտեղ էլ իրեն ու Արսենին բուժօգնություն են ցույց տվել£ Հիվանդանոցում Արսենն իրեն ասել է, որ հավաքվածների խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Խաչիկը մահացել է£ Արսենն ասել է նաև, որ Խաչիկն իրենց վրա է կրակել, իսկ նրան սպանողը փրկել է իրենց կյանքը, որի պատճառով էլ սպանությունն իր վրա պետք է վերցնի£ Բացի այդ, Արսենն ասել է, որ պետք է իր վրա վերցնի ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակն իր մոտ լինելու հանգամանքը` պատճառաբանելով, որ այդ ատրճանակից կրակոց չի արձակվել, և Խաչիկը դրանով չի սպանվել, իսկ իր մոտ մի քանի ատրճանակ չէր կարող լինել£ Արսենն իրեն խնդրել է նաև ցուցմունքներում հայտնել, թե իբր նա է կրակել Խաչիկի վրա£ Փորձել է Արսենին համոզել, որ նա իր վրա չվերցնի ուրիշի կատարած սպանությունը, բայց նա չի համոզվել, և ստիպված ընդառաջելով Արսենի խնդրանքին` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի առթիվ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով տված ցուցմունքներում հայտնել է այն, ինչպես խնդրել է Արսենը, մասնավորապես` հայտնել է, թե իբր ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակն իր մոտ է եղել£
Պետրոս Գրիգորյանը հայտնել է, որ նման ցուցմունքներ տալով` Արսեն Ահարոնյանի հետ մտածել են, որ ինքը կդատապարտվի զենքի, իսկ Արսենը` ինքնապաշտպանության համար, սակայն երբ իրեն զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն, իսկ Արսենին սպանություն կատարելու մեղադրանքով քրեական գործն ուղարկվել է դատարան, հասկացել են, որ իրենց չմտածված քայլի հետևանքով կարող են դատապարտվել երկար ժամանակով ազատազրկման` այն էլ չկատարած հանցանքի համար£
հ.6 գթ. 49-52,152-154
հ.8 գթ.136

Առաջադրված մեղադրանքում Հայկ Սանդալջյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը մահակի գործադրմամբ խուլիգանություն չի կատարել ոչ մեկին չի հարվածել:

Թիվ 14113810 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 12.05.2010թ. ինքը հանդիպել է Խաչիկ Մկրտչյանին, Արթուր Փոխարյանին և Նարեկ Օհանջանյանին և վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով իրենք գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանը իջել է ավտոմեքենայից ու քիչ անց վերադառնալով իր հետ բերել է երեք հատ մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ հասնելով Խաչիկ Մկրտչյանը ասել է, որ մեքենան վարի դեպի 17 և 19 շենքերի միջնամաս, ապա կանգնել են ու Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2 թե 3 տղաների: Քիչ անց նրանք նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Ինքը և Արթուր Փոխարյանը իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն դա նրանց չի հաջողվել:Քիչ անց, իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանը իր գոտկատեղից հանել է ատրճանակ ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ, որից հետո այդ տղաներից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն ինքը չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և Արթուր Փոխարյանի հետ գնացել դեպի իրենց ավտոմեքենան, մահակներ վերցնելու համար: Տեսել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանի բերած 3 մահակներից մնացել է երկուսը` մեկ փայտե և մեկ մետաղական: Ինքը վերցրել է այնտեղ եղած մահակներից փայտե մահակը, իսկ մյուսը վերցրել է Արթուր Փոխարյանը և պաշտպանվելու համար սկսել են թափահարել դրանք: Նրանք ոչ մեկին մահակով չեն ծեծել: Եթե նույնիսկ մահակը ինչ որ մեկին դիպել է, ապա դա պատահական է տեղի ունեցել, ինքը ոչ մեկին մահակով հարվածելու դիտավորություն չի ունեցել: Քիչ անց նկատել են, որ իրենց ընկեր Խաչիկ Մկրտչյանը ընկել է գետնին:Նրանք Խաչիկ Մկրտչյանին դրել են Նարեկ Օհանջանյանի ավտոմեքենան ու տարել ՙԱրմենիա՚ հիվանդանոց:Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել տարբեր ուղղություններով:
հ.5 գ.թ.119
հ.3 գ.թ.129-131, 225-226

Ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չճանաչեց և դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց, որ Լևոն Ահարոնյանն իր ցուցմունքում հիշատակել է, որ իբր մայիսի 12-ին երեկոյան ժամը 19:20-ի սահմաններում տեսել է, թե ինչպես են ինքը, Նարեկը, Հայկը և Խաչիկը զինվել մահակներով: Ամբաստանյալը նշել է, որ դա սուտ է, չի համապատասխանում իրականությանը, քանի որ այդ ժամանակ ինքը մոր և հարազատների հետ եղել է Արտաշատում: Այդ փաստն ապացուցվել է նաև ՙՎիվասել՚ կազմակերպությունից հանված վերծանումներով, որտեղ ֆիքսվել են իր ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերը և իր գտնվելու վայրը:
Ինքն իր ընկերներին հանդիպել է ժամը 22:00-ի սահմաններում, անգամ տեղյակ չի եղել, թե մեքենան որ ուղղությամբ է շարժվելու, նրանք իրեն ոչինչ չեն ասել: Կոմիտաս 17 և 19 շենքերի մոտ հայտնվելու ժամանակ, երբ Խաչիկը մեքենայից դուրս է եկել և խոսակցությունների մեջ մտել ինչ-որ տղաների հետ, ինքն ու Հայկն իջել և մոտեցել են Խաչիկին` կոնֆլիկտը կանխելու համար: Խաչիկն իրենց ասել է, ՙգնացեք, հեսա գալիս եմ, ձեր գործը չի՚: Մինչ իրենք կհասնեին մեքենայի մոտ, լսվել է կրակոցի ձայն: Իրենք վախից մոտ 1-2 րոպե կքանստել են մեքենայի անվաթևի տակ: Հանկարծ լսվել են Խաչիկի օգնության կանչի ձայները: Անմիջապես հասել, Խաչիկին դրել են Նարեկի մեքենայի մեջ և շարժվել դեպի Հանրապետական հիվանդանոց: Հասնելուն պես մտել է ներս, սայլակ է խնդրել, ու Խաչիկին տարել ընդունարան: Երբ բժիշկը եկել տեսել է, որ մահացած է: Մինչ այդ ինքը կարծել է թե ուշագնաց է, քանի որ մարմնական ոչ մի վնասվածք չի նկատել, այնուհետև, դա լսելուց հետո, վախեցել ու փախուստի է դիմել: Հայտնել է նաև, որ ինքը ոչ մի մահակ չի վերցրել, որևէ մեկին մահակով չի հարվածել: Իսկ ինչ վերաբերում է նախկինում իր կողմից տված ցուցմունքներին, որ իբր մահակը շարժել է պաշտպանվելու նպատակով, հայտնել է, որ ճիշտ չի ասել:

Ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանը թիվ 14113810 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 12.05.2010թ. ինքը հանդիպել է Խաչիկ Մկրտչյանին, Հայկ Սանդալջյանին և Նարեկ Օհանջանյանին և վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով իրենք գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանն իջել է ավտոմեքենայից ու քիչ անց վերադառնալով իր հետ բերել է երեք հատ մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ հասնելով Խաչիկ Մկրտչյանն ասել է, որ մեքենան վարի դեպի 17 և 19 շենքերի միջնամաս, ապա կանգնել են ու Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2 թե 3 տղաների: Քիչ անց նրանք նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Ինքը և Հայկ Սանդալջյանն իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն դա նրանց չի հաջողվել: Քիչ անց, իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանն իր գոտկատեղից հանել է ատրճանակ ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ, որից հետո նրանցից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն ինքը չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և Հայկ Սանդալջյանի հետ գնացել դեպի իրենց ավտոմեքենան, մահակներ վերցնելու համար: Տեսել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանի բերած 3 մահակներից մնացել են երկուսը` մեկ փայտե և մեկ մետաղական: Ինքը վերցրել է մետաղական մահակը, իսկ Հայկ Սանդալջյանը վերցրել է մյուսը և պաշտպանվելու համար սկսել են թափահարել դրանք: Նրանք ոչ մեկին մահակով չեն ծեծել: Եթե նույնիսկ մահակը ինչ-որ մեկին դիպել է, ապա դա պատահական է տեղի ունեցել, ինքը ոչ մեկին մահակով հարվածելու դիտավորություն չի ունեցել: Քիչ անց նկատել են, որ իրենց ընկեր Խաչիկ Մկրտչյանն ընկել է գետնին: Նրանք Խաչիկ Մկրտչյանին դրել են Նարեկ Օհանջանյանի ավտոմեքենան ու տարել ՙԱրմենիա՚ հիվանդանոց: Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել տարբեր ուղղություններով:
հ.5 գ.թ.111
հ.3 գ.թ.138-141, 233-234

Առաջադրված մեղադրանքում մեղադրյալ Դավիթ Սանդալջյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ոչ մեկի հետ չի վիճաբանել, սպառնալիքներ չի տվել, իրեն ոչ ոք չի ապտակել: Վռամ Բաղդասարյանին, Արսեն Ահարոնյանին ու Պետրոս Գրիգորյանին ընդհանրապես չի ճանաչել, այդ օրը տեղի ունեցած խուլիգանության և փոխհրաձգության վերաբերյալ ոչինչ չգիտի£

Ամբաստանյալներ Վռամ Բաղդասարյանին, Արսեն Ահարոնյանին, Պետրոս Գրիգորյանին, Արթուր Փոխարյանին, Հայկ Սանդալջյանին և Դավիթ Սանդալջանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են քրեական գործով հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով:

Նարեկ Արմենի Օհանջանյանը, որի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` համաներման որոշման հիման վրա, դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ 12.05.2010թ. ինքը հանդիպել է Խաչիկ Մկրտչյանին, Արթուր Փոխարյանին և Հայկ Սանդալջյանին և իր ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով իրենք գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանն իջել է ավտոմեքենայից ու քիչ անց վերադառնալով իր հետ բերել է երեք մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ հասնելով` Խաչիկ Մկրտչյանն ասել է, որ մեքենան վարի դեպի 17 և 19 շենքերի միջնամաս, ապա կանգնել են ու Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2-3 տղաների: Քիչ անց նրանք նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Հայկ Սանդալջյանը և Արթուր Փոխարյանն իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն դա նրանց չի հաջողվել: Ինքը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ: Քիչ անց, իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանն իր գոտկատեղից հանել է ատրճանակ ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ, որից հետո այդ տղաներից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն ինքը չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և գլուխն իջեցրել ներքև: Քիչ անց, երբ կրակոցները դադարել են, գլուխը բարձրացրել է և նկատել, որ իրենց ընկեր Խաչիկ Մկրտչյանն ընկել է գետնին: Այդ տեսնելով ինքն իջել է ավտոմեքենայից, կանչել իր ընկերներ Հայկ Սանդալջյանին և Արթուր Փոխարյանին, միասին Խաչիկ Մկրտչյանին դրել են իր ավտոմեքենան ու տարել ՙԱրմենիա՚ հիվանդանոց: Մինչ այդ ինքը գետնից վերցրել և իր ավտոմեքենայի մեջ է դրել նաև Խաչիկ Մկրտչյանի կողմից գործադրված ատրճանակը: Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել տարբեր ուղղություններով: Ինքը ավտոմեքենան տարել և թողել է Փարաքար գյուղում` ատրճանակը թողնելով ավտոմեքենայում:

Գործով վկա Գևիկ Անդրեասյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ որպես անհատ ձեռներեց` մթերային ապրանքների առևտրով է զբաղվում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի առաջին հարկում գտնվող խանութում£
2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17:30-ի սահմաններում, նշված խանութի դիմաց կանգնած ծխել է£ Քիչ վերև երկու երիտասարդների հետ կանգնած է եղել իր ծանոթ Դավիթ Սանդալջյանը£ Այդ ժամանակ խանութի մոտ է կանգնել Հովհաննես Շահինյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենան, որից իջել են խանութի մշտական հաճախորդներ Վռամ Բաղդասարյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը£ Մտածելով, որ վերջիններս եկել են հերթական գնումների, մտել է խանութ, սակայն մի քանի վայրկյան անց դրսից ձայն է լսել ու անմիջապես դուրս եկել փողոց` պարզելու, թե ինչ կատարվեց£ Տեսել է, որ Վռամն ագրեսիվ կերպով քաշքշում է Դավիթի հագուստներից, վերջինս ձեռքով շփում է այտը, իսկ նրա արևային ակնոցը կոտրված ընկած է գետնին£ Հասկացել է, որ Վռամը Դավիթին ապտակել է£ Արսենն ու Պետրոսը բաժանել են վիճաբանողներին և Վռամին տարել դեպի իրենց ավտոմեքենան, այդ ժամանակ Դավիթ Սանդալջյանը Վռամին սպառնացել է` ասելով. ՙԴե դու քո հալը կտեսնես՚£ Այնուհետև Վռամը, Արսենն ու Պետրոսը մեքենայով հեռացել են: Նույն օրը` ժամը 23:00-ի սահմաններում, խանութի հաճախորդներից մեկը հայտնել է, որ Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի ներքևի մոտակայքում կռիվ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում կռվի մասնակիցները կրակել են միմյանց վրա, և ականատես է եղել` ինչպես մի տղա կաղալով նստել է մեքենա ու հեռացել£ Մի քանի րոպե անց ժամանել են բազմաթիվ ոստիկաններ£ Ժամը 23:30-ին փակել է խանութը և տուն գնալու ճանապարհին տեսել, որ ոստիկանները շրջափակել են Կոմիտասի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը£ Այդտեղ հավաքվածների խոսակցություններից իմացել է, որ վերոհիշյալ կռվի ժամանակ արձակված կրակոցներից վիրավորվել են Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և իրենց թաղամասի բնակիչ Խաչիկը£ Այս մասին տեղեկանալով` ենթադրել է, որ նշված կռվի պատճառը եղել է մի քանի ժամ առաջ իր խանութի դիմաց Վռամի և Դավիթի միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը, իսկ հաջորդ օրը խոսակցություններից համոզվել է, որ իր ենթադրությունը ճիշտ է£ Հաջորդ օրն իմացել է նաև, որ դեպքի ժամանակ արձակած կրակոցից Խաչիկն սպանվել է£ Հայտնել է նաև, որ Դավիթ Սանդալջյանն ու նրա եղբայրը` Հայկը, Խաչիկի մոտ ընկերներն են եղել, և նրանք են դիմել նրան, որ Վռամի հետ պարզաբանի վերջինիս` Դավիթի հետ վիճաբանելու հանգամանքը£

Գործով վկա Տիգրան Տեր-Մարգարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Հայկ Հակոբյանը իր կնոջ քեռու որդին է£ Նա հաստատել է 2010թ. մայիսի 12-ի գիշերը Հայկ Հակոբյանի ստացած մարմնական վնասվածքների կապակցությամբ վերջինիս հետ հիվանդանոց գնալու հանգամանքը, ինչպես նաև այն, որ նա կնոջ հետ միասին դեպքի հաջորդ երկու օրերին մնացել է Չոլակյան փողոցում գտնվող իր բնակարանում:

Գործով վկա Միքայել Մելիք-Օհանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես պահակ աշխատում է Դրոյի փողոց` 4ՙա՚ հասցեում գտնվող Սարյանի անվան արվեստի դպրոցում£ 2010թ. մայիս ամսին (ստույգ օրը չի հիշում) գտնվել է աշխատավայրում, երբ առավոտյան իրեն զանգահարել, ապա աշխատավայր է եկել Հայկ Հակոբյանը` գլուխը վիրակապած£ Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ գլուխը պատռվել է, և դա ինչ-որ զինվորի հետ կապված գործ է£ Այնուհետև Հայկն իրեն է տվել ցելոֆանե մի տոպրակ, ասել, որ դրա մեջ իր հաշվեցուցակային զենքն է. խնդրել է այն պահել ապահով տեղում` պատճառաբանելով, որ պետք է գնա հոսպիտալ և չի ուզում զենքն իր հետ տանել£ Հայկի գնալուց հետո նրա տված փաթեթը պահել է իր աշխատասենյակի դարակում£ Դրանից մի քանի ժամ անց իրեն զանգահարել է Հայկը, ասել, որ իր մոտ է գալու նրա քեռին` Լևոնը, և խնդրել է նշված փաթեթը փոխանցել վերջինիս£ Մոտ 10 րոպե անց ՙՋիպ՚ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենայով, որը վարել է անծանոթ մի տղամարդ, իր աշխատավայրի մոտ է եկել Լևոնը, և ինքը Հայկի տված փաթեթը հանձնել է նրան£

Վկա Արինա Հովհաննիսյանը, նախաքնության փուլում իր ցուցմունքում հաստատել է, որ Արսեն Ահարոնյանի նշանածն է: 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Վռամ Բաղդասարյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի միասին լինելու, վերջիններիս կողմից Վռամ Բաղդասարյանի վարած ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ընկերուհու տնից իրեն Արսեն Ահարոնյանենց տուն տեղափոխելու և վերջինիս շենքի բակում Հայկ Հակոբյանին հանդիպելու հանգամանքները£ Վկան նշել է, որ դեպքի հաջորդ օրը հիվանդանոցում Արսեն Ահարոնյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. մայիսի 12-ի երեկոյան, իրենց բաժանվելուց հետո, Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում ինչ-որ տղաներ վիճաբանել են իր, Վռամի և Պետրոսի հետ, որի ընթացքում կրակոցներ են եղել, որի հետևանքով նա ու Պետրոսը վիրավորվել են, իսկ մյուս կողմից մարդ է սպանվել£ Արսենն իրեն ասել է նաև, որ իրականում ինքը որևէ մեկին չի սպանել, այլ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ այդպես է անհրաժեշտ£ Հետագայում Արսեն Ահարոնյանի թաղամասի բնակիչների խոսակցություններից լսել է, որ նշված սպանությունը կատարել է Վռամ Բաղդասարյանը, իսկ հիշյալ վիճաբանությանը ներկա գտնվող Հայկ Հակոբյանն իրեն ասել է, որ վիճաբանության ժամանակ Վռամի մոտ ատրճանակ է եղել£
հ.6 գ.թ. 91-93

Վկա Հովհաննես Սնխչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունքներ է տվել, որ 2010թ. մայիսի 12-ի երեկոյան մոր և մորաքրոջ որդու` Գարեգին Պողոսյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի նկուղային հարկում գտնվող ինտերնետ ակումբում, իսկ իր ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենան կայանել է ակումբից մոտ 15 մետր ներքև` դեպի Կոմիտասի 17-րդ շենքը£
Ժամը 22:30-ի սահմաններում դուրս է եկել ծխելու և տեսել, որ ներքևից արագ քայլերով դեպի իր կողմ են բարձրանում Վռամ Բաղդասարյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը£ Վերջինս կաղացել է և իրեն չհասած` մոտ տասը մետրից, գոռալով խնդրել է շտապ հասցնել հիվանդանոց` միաժամանակ հայտնելով, որ իրեն խփել են£ Վազելով մոտեցել է իր ավտոմեքենային, բացել դռները, Պետրոսն ու Վռամը նստել են մեքենան, և կտրուկ շրջադարձ կատարելով, Կոմիտասի պողոտայով, այն վարել է դեպի մոտակա հիվանդանոց£ Ճանապարհին Պետրոսը, խոսելով հեռախոսով, իրեն ասել է, որ ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ կանգնի£ Երբ մեքենան կանգնեցրել է նշված վայրում, անմիջապես իր ավտոմեքենայի դիմաց կանգնել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի սև ավտոմեքենան£ Վռամն ու Պետրոսն անմիջապես իջել են իր մեքենայից, նստել նշված ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան, և կտրուկ ընթացքով հեռացել Կոմիտասի պողոտայով£ Մեքենայով վերադարձել է ինտերնետ ակումբ, մորն ու Գարեգին Պողոսյանին տարել տուն£ Այնուհետև իրեն է զանգահարել Արսեն Ահարոնյանը և խնդրել շտապ գնալ Միքայելյանի անվան հիվանդանոց£ Գարեգին Պողոսյանի հետ գնացել են նշված հիվանդանոց, ուր քիչ անց եկել են ոստիկանության աշխատակիցներ և իրենց տարել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն, ապա` Արաբկիրի բաժին£ Արաբկիրի քննչական բաժնում իրեն հարցաքննել են, սակայն ցուցմունքում թաքցրել է դեպքի վայրից Վռամին ու Պետրոսին իր ավտոմեքենայով տեղափոխելու հանգամանքը, քանի որ ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ իր ավտոմեքենայից իջնելիս Պետրոսը խնդրել է իրենց տեսնելու մասին ոչ մեկին չպատմել£
հ.6 գ.թ. 90-91, 96-98

Հովհաննես Սնխչյանի մայրը` Ջուլիետա Պառավյանը, դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, իր ամուսնու ՙԳԱԶ-2410՚ մակնիշի 161 ՏՍ 61 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով որդին իրեն տարել է Կոմիտասի պողոտայի փոստատան շենքում գործող ինտերնետ ակումբ£ Հայտնել է, որ որդին մոտ տասը րոպեով դուրս է եկել ակումբից, և վերադառնալուց հետո բարեկամի` Գարիկի հետ նշված մեքենայով իրեն տարել են տուն£ Հովիկը մեքենան կանգնեցրել է շենքի բակում, բանալիները տվել իրեն ու ասել, որ մի քանի րոպեով ինչ-որ տեղ է գնում£ Հետո իմացել է, որ Հովիկին տարել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին£ Խուզարկություն կատարելու նպատակով գիշերն իրենց տուն եկած ոստիկաններից տեղեկացել է, որ Կոմիտասի փողոցում ինչ-որ կրակոցներ են եղել, վիրավորվել է Հովիկի ծանոթ Արսենը, ում տարել են հիվանդանոց, այդ հիվանդանոցի բակից էլ Հովիկին տարել են ոստիկանություն£

Գործով վկա Աշոտ Վաչիկի Ղուկասյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ընկերների` Կարենի, Նահապետի, Հովհաննեսի և Արթուրի հետ միասին գտնվել է Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի նկուղային հարկում գործող ինտերնետ ակումբում: Ժամը 22:30-ի սահմաններում դրսից կրակոցի ձայն են լսել և դուրս են եկել ակումբից` տեսնելու, թե ինչ է կատարվում: Դուրս գալուց մոտ մեկուկես րոպե անց Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի կողմից իրար հաջորդող մի քանի կրակոցներ են հնչել£ Դրանից մոտ մեկ րոպե անց տեսել է, որ նշված շենքերի միջնամասից դուրս են եկել ու դեպի վերև բարձրացել երկու անծանոթ տղա, նրանցից մեկը կաղացել է£ Ենթադրելով, որ կաղացող տղան կրակոցներից վիրավորվել է` շարժվել է նրանց ուղղությամբ, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում օգնություն ցույց տա£ Իրար ընդառաջ գալու ընթացքում, երբ իր և այդ տղաների միջև հեռավորությունը կազմել է մոտ 10 մետր, կաղացող տղայի տաբատի միջից ատրճանակի նմանվող առարկա է ընկել գետնին, և նա իսկույն այն վերցրել, դրել է տաբատի գրպանում կամ գոտու տակ£ Այդ պահին, իր հետևից վազելով, նշված երկու տղաներին է մոտեցել անծանոթ մեկ այլ տղա, որից հետո նրանք շրջվել ու գնացել են դեպի ներքև` մայթեզրի մոտ կանգնած ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի մեքենայի ուղղությամբ£ Երկու տղաները նստել են նշված մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ վազքով նրանց մոտեցած տղան` ղեկի մոտ, և մեքենան տեղից կտրուկ շարժվել է£ Նրանց գնալուց հետո գնացել է Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ, որտեղ` թիվ 19 շենքի պատի մոտ, նկատել է գետնին ընկած ատրճանակի փամփշտակալ` լիցքավորված փամփուշտներով: Այդ պահին մեքենայով եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, և ավելորդ խնդիրներից խուսափելու նպատակով նշված փամփշտակալը նետել է գետնին:

Վկա Նահապետ Նաջարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում, ընկերուհու հետ գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի նկուղային հարկում գտնվող ինտերնետ-ակումբ: Ակումբում հանդիպել է Կոմիտաս թաղամասի բնակիչներ Հովհաննեսին, Աշոտին, Կարենին և Արթուրին:
Ժամը 22:30-ի սահմաններում նկատել են, որ ակումբում գտնվող մարդիկ ինչ-որ պատճառով սկսել են դուրս գալ: Քանի որ իրենց ժամն էլ է մոտեցել ավարտին, իրենք էլ են դուրս եկել: Ակումբի մուտքից մի քանի մետր դեպի ներքև բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել: Նրանք խոսել են ինչ-որ կրակոցների մասին: Այդ պահին նկատել է, որ բոլորն ուշադիր նայում են փողոցի կողմը: Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի ներքևի հատվածում` մայթեզրի մոտ կանգնած սպիտակ ԳԱԶ-24 մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ տեսել է երկու անծանոթ տղամարդկանց, նրանցից մեկը կաղացել է, իսկ մյուսն օգնել է վիրավորին նստել այդ մեքենայի հետևի նստատեղին: Նստելուց հետո մեքենան կտրուկ տեղից շարժվել է դեպի ներքև: Բոլորի ենթադրությամբ` կաղացող տղան վիրավորվել էր հենց կրակոցների հետևանքով: Այնուհետև հավաքված մարդիկ խումբ-խումբ սկսել են շարժվել դեպի 19-րդ և 17-րդ շենքերի մոտ: Հետաքրքրությունից դրդված` ընկերուհու հետ քայլել է այդ ուղղությամբ: Հենց այդ պահին փողոցի կողմից հիշյալ շենքերի բակ է մտել ոստիկանության տարբերանշաններով ավտոմեքենան: Ընկերուհու հետ շարունակել են քայլել դեպի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի բակը, որտեղ ոստիկաններն իրեն բռնել ու բերման են ենթարկել Արաբկիրի բաժին: Այնտեղ իրենց հարցուփորձ են արել դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ:

Գործով վկա, Արսեն Ահարոնյանի հայրը Լևոն Ահարոնյանը դատաքննության փուլում օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ: Նախաքննության փուլում վկան ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 18-19-ի սահմաններում, երբ գտնվել է իրենց բակում` Փափազյան 22/3 շենքի մոտ, տեսել է Փափազյան փողոցով ընթացող աներորդուն` Հովհաննես Շահինյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որն այդ օրը որդին է վարել: Նկատել է, որ Հայկ Սանդալջյանը, հիշյալ ավտոմեքենան տեսնելով, վազել է հետևից և հայհոյանքներ տալով` պահանջել կանգնել, սակայն մեքենան արագ հեռացել է: Հայկը կանգնած է եղել մայթեզրին կայանված` Նարեկ Օհանջանյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի մոտ` վերջինիս, Արթուր Փոխարյանի, Խաչիկ Մկրտչյանի և մի քանի այլ տղաների հետ: Տեսնելով այդ` իսկույն զանգահարել է որդուն, հարցրել, թե ինչ է պատահել: Արսենը պատասխանել է, որ Վռամը Հայկի փոքր եղբոր հետ վիճաբանել և ապտակել է նրան, բայց միաժամանակ ասել է, որ չանհանգստանա: Թեև Արսենը շատ հանգիստ է ներկայացրել պատճառը, բայց ներքուստ անհանգստություն է զգացել և տուն չի բարձրացել, այլ կանգնած հետևել է հավաքված երիտասարդներին: Այդ դեպքից մոտ 30-40 րոպե անց նկատել է` ինչպես Կոմիտասի 23-րդ շենքի 2-րդ մուտքի մոտ է կանգնել 08-777 կամ 80-777 պետհամարանիշերով ՙՆիվա՚ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենա, որից դուրս է եկել տերը` Պայքարը: Նարեկը, Խաչիկը, Հայկը և Արթուրը, Պայքարին տեսնելով, ոտքով մոտեցել են նրան, 5-7 րոպե բորբոքված խոսել. ըստ երևույթին, ինչ-որ բան են պատմել, ապա` Պայքարը բացել է ՙՆիվա՚-ի բեռնախցիկը, որտեղից նշված չորս տղաներն ինչ-որ առարկաներ են վերցրել ու մտել հիշյալ շենքի երկրորդ մուտք և մի քանի վայրկյան անց դուրս եկել: Նկատելի է եղել, որ նրանք հագուստների տակ ինչ-որ առարկաներ են թաքցնում: Այնուհետև տղաներն արագ քայլվածքով վերադարձել են Նարեկի մեքենայի մոտ, նստել և հեռացել են: Իսկույն հասկացել է, որ նրանք զինվել են, ու անմիջապես զանգահարել, այդ մասին տեղեկացրել է Արսենին, ինչպես նաև` պահանջել, որ նա շտապ տուն վերադառնա: Արսենը պատասխանել է, որ չանհանգստանա, ոչ մի լուրջ բան չկա, ու խոստացել է գործերն ավարտելուց հետո վերադառնալ:
Դրանից հետո մինչև դեպքն այլևս ոչ Նարեկին, ոչ էլ Արսենեին չի տեսել: Դեպքի մասին տեղեկացել է կնոջից և անմիջապես` ժամը 23:00-ի սահմաններում, տաքսիով գնացել 8-րդ հիվանդանոց, ուր տեղափոխել էին Արսենին ու Պետրոսին£ Հիվանդանոցի բակում հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին, ով իրեն հայտնել է, որ կռիվ են արել, ապա տվել է ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակ ու ասել, որ այն պահի` նշելով, որ դա Արսենի ատրճանակն է£ Վերջինս միաժամանակ հայտնել է, որ ևս երկու ատրճանակ` ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի, գտնվում են իր քրոջ որդու` Հայկի մոտ£ Նշված ատրճանակն անմիջապես փոխանցել է նույնպես հիվանդանոց ժամանած ընկերոջը` Լևոն Թումասյանին, ու նրան խնդրել այն պահել£ Վերջինս վերցրել է ատրճանակն ու հեռացել£
Երբ որդուն տեղափոխել են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, մտել է նրա մոտ, որդին հեռախոսով խոսել է ինչ-որ մեկի հետ և անընդհատ կրկնել ՙՀա, հասկացա՚ խոսքերն ու ասել, որ Վռամն է իր կյանքը փրկել, և որ վերջինիս հուսախաբ չի անի£ Այդ ժամանակ դեռևս չեն իմացել, որ Խաչիկը մահացել է£ Արսենը պատմել է, որ ցերեկը թքելու պատճառով Վռամը վիճաբանել է մի տղայի հետ, ու քանի որ ժամադրվել են երեկոյան հանդիպել, Վռամը, Արսենը և Պետրոսն իր աներձագի` Հովհաննես Շահինյանի ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով զինված շրջել են սպորտդպրոցի շրջակա տարածքում£ Ժամը 22:00-ի սահմաններում Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպել են Վռամի հետ վիճաբանած տղայի ընկերներին` մոտ 8-10 հոգու£ Արսենը պատմել է, որ իրենց և վերջիններիս միջև կռիվ է սկսվել, որի ընթացքում Խաչիկ Մկրտչյանն ատրճանակից կրակել է նախ Պետրոսի, ապա` իր վրա, որից հետո ինքը կրակել է Խաչիկի վրա£ Ի սկզբանե չի հավատացել Արսենի պատմածին, սակայն նա շարունակել է պնդել, թե ինքն է կրակել Խաչիկի վրա£
2010 թվականի մայիսի 13-ին` ժամը 11:00-ի սահմաններում, գնացել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, և երբ Արմեն Երիցյանի հետ կանգնած է եղել բաժնի մոտ, այնտեղ է եկել ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հովհաննես Թամամյանը, ով, տեսնելով իրենց, մոտեցել ու ասել է, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն£ Հովհաննես Թամամյանի գնալուց հետո Արմեն Երիցյանը նույնպես ասել է` ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանն էլ է ասել, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն£ Այնուհետև հեռախոսով խոսել է վերջինիս հետ, որից հետո զանգահարել է Հայկ Հակոբյանին և նրանից տեղեկանալով, որ նա հորաքրոջ աղջկա տանն է` Արմեն Երիցյանի հետ Ջիպ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենայով գնացել են այնտեղ£ Հայկից տեղեկացել են, որ նա ատրճանակները տվել է աներոջը, ով դպրոցում պահակ է աշխատում£ Այնուհետև Արմեն Երիցյանի հետ նույն մեքենայով գնացել են վերջինիս աշխատավայր, նրանից վերցրել ատրճանակները, որից հետո Արմեն Երիցյանի հետ գնացել են Լևոն Սարգսյանի տուն, որպեսզի վերջինս անձամբ իրեն ասի, որ ատրճանակները տանի ու ներկայացնի ոստիկանություն£ Հանդիպման ժամանակ Լևոն Սարգսյանը, հայտնելով, որ ինքը տեղյակ է կռվի և սպանության մանրամասներից, գիտի, որ կռվի ժամանակ Խաչիկին կրակել ու սպանել է Վռամը, իրեն ասել է, որ գործի ընդհանուր լուծման, ինչպես նաև Վռամին փրկելու համար սպանությունը պետք է իր վրա վերցնի Արսենը£ Սկզբում համաձայն չի եղել դրան, սակայն Լևոն Սարգսյանը երաշխավորել է, որ Արսենը ոչ թե սպանությունով, այլ ինքնապաշտպանությունով է ՙգնալու՚, որ այդ ամենն արդեն համաձայնեցրել է` միաժամանակ շեշտելով, որ Վռամը Խաչիկին սպանելով փրկել է Արսենի կյանքը£ Լևոն Սարգսյանն ասել է, որ իր կապերն օգտագործելով նկարագրված սցենարով գործի դրական լուծման մասին պայմանավորվել է ոստիկանության բարձրաստիճան գեներալի հետ£ Լևոն Սարգսյանը զննել է իրենց տարած ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակները, ապա` զանգել ինչ-որ մեկին ու ասել. ՙԶենքերն այստեղ են, հեսա Լյովը կբերի ու կհանձնի՚,- որից հետո իրեն ասել է, որ դրանք տանի ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, հանձնի այնտեղ գտնվող Հովհաննես Թամամյանին£ Վստահելով Լևոն Սարգսյանին և տեսնելով, որ գործի գլխին լուրջ մարդիկ են կանգնած` համաձայնել է և ատրճանակները տարել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին£ Այնտեղ իրեն ուղեկցել են բաժնի պետի աշխատասենյակ, որտեղ եղել է նաև Հովհաննես Թամամյանը£ Վերջինս հարցրել է զենքերի մասին, և դրական պատասխան ստանալով, առանց ավելորդ հարցեր տալու` քննիչ Կարեն Հակոբյանին հանձնարարել է զենքերը վերցնել ու ձևակերպել`թե իբր ինքը դրանք վերցրել է որդու թաքցրած տեղից ու կամավոր ներկայացնում է£ Քանի որ ինքն այդ մասին որևէ բան ասած չի եղել, հասկացել է, որ իրոք պայմանավորվածություն կա, և գործն ընթանում է Լևոն Սարգսյանի ներկայացրած սցենարով£ Հովհաննես Թամամյանի խոսակցությունից հասկացել է, որ նա հաստատ տեղյակ է եղել, որ Խաչիկ Մկրտչյանին սպանել է ոչ թե իր որդին, այլ` Վռամը£ Համոզված է, որ քննիչ Կարեն Հակոբյանն էլ է իմացել իրականությունը£
Հաջորդ օրը` 2010թ. մայիսի 14-ին, Արմեն Երիցյանը Լևոն Սարգսյանի անունից իրեն փոխանցել է, որ ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակը նույնպես պետք է տանի ներկայացնի բաժին£ Սակայն հրաժարվել է, որից հետո Արմեն Երիցյանն իր ներկայությամբ զանգահարել է Լևոն Սարգսյանին ու նրան տեղեկացրել, որ ինքը հրաժարվում է ատրճանակը ներկայացնելուց£ Լևոն Սարգսյանն ասել է, որ Արմեն Երիցյանն ատրճանակը վերցնի իր մոտից£ Զանգահարել է Լևոն Թումասյանին և նրանից տեղեկանալով, որ նա ՙԿոլտ՚ ատրճանակը թաքցրել է բարեկամի` Սուրենի հողամասում` Արմեն Երիցյանի հետ մեքենայով գնացել են վերջինիս շենքի մոտ, նրանից վերցրել ատրճանակը, որը թողել է Արմեն Երիցյանի մոտ£ Հետագայում իմացել է, որ նշված ատրճանակը հանձնվել է Վռամին, ով էլ այն ներկայացրել է ոստիկանություն£
հ.6 գ.թ. 36-39, 60-62, 63, 185-187, 192-194
հ.7 գ.թ. 19-21
հ.8 գ.թ. 38-39, 53-56, 66-68
հ.9 գ.թ. 32-33

Ինչ վերաբերում է վկա Լ.Ահարոնյանի նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները որպես ապացույց անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությանը, ապա դատարանը գտնում է, որ վկայի հարցաքննությունը նախաքննության փուլում կատարվել է քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով, բացի այդ, վկա Լ.Ահարոնյանը մինչդատական վարույթում իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վռամ Բաղդասարյանի հետ առերես հարցաքննությամբ:

Վկա, Կարինե Շահինյանը դատաքննությամբ ըստ էության պնդել նախաքննության փուլում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 19-ի սահմաններում, գտնվել է տանը, ամուսինը` Լևոն Ահարոնյանը, եղել է ընկերոջ` Լևոն Թումասյանի տանը, իսկ որդին` Արսենը, տանը չի եղել£ Ժամը 21:30-ի սահմաններում Արսենը եկել է տուն նշանածի` Արինայի հետ£ Մոտ 30 րոպե տանը մնալուց հետո Արսենին ինչ-որ մեկը զանգահարել է, և վերջինս ասել է, որ գնում է շտաբ, շուտով կվերադառնա£ Արսենի գնալուց մոտ 15 րոպե հետո իրեն զանգահարել է Կոմիտասի փողոցի 17-րդ շենքի բնակչուհի Նարինե Խաչատրյանը, ով անհանգստացած հարցրել է, թե արդյոք Արսենը տանն է£ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել` Նարինեն պատասխանել է, որ իրենց շենքի մոտ ինչ-որ տղաներ կրակում են, և անհանգստացել է, թե կարող է Արսենն էլ է այդտեղ£ Անմիջապես դուրս է եկել տնից և երբ գտնվել է աստիճանավանդակի վրա, զանգահարել է Արսենն ու ասել, որ շտապ հասնի` մեռնում է£ Իջնելով հինգերորդ հարկից` դուրս է եկել մուտքից ու ցանկացել է անցնել փողոցը, սակայն կրկին զանգել է Արսենն ու ասել, որ հետ դառնա` իրենք շենքի մոտ են£ Շենքի մոտ նկատել է իրենց ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան : Որի ղեկին եղել է Վռամը, հետևի նստատեղի ձախ մասում կիսապառկած վիճակում եղել է Արսենը, իսկ նրա կողքին` Պետրոսը£ Նրանց վիճակից հասկացել է, որ վնասվածքներ ունեն£ Նստել է առջևի նստատեղին, Արսենը տնքալով ասել է, որ իրենց շուտ հիվանդանոց հասցնեն, և գնացել են գտնվող 8-րդ հիվանդանոց£ Քանի որ հասկացել է, որ Արսենն ու Պետրոսը վնասվածքներն են ստացել, ենթադրել է, որ ինչ-որ կռիվ է տեղի ունեցել, և հիվանդանոց գնալու ճանապարհին Արսենին հարցրել է, թե նրանք ինչ-որ բան են արել, ինչին Արսենը պատասխանել է, որ իրենք մեղավոր չեն£ Ճանապարհին տղաները դեպքից ոչինչ չեն պատմել : Հետագայում, երբ իմացել է, որ այդ միջադեպի ժամանակ կրակոցից սպանվել է Խաչիկը, ու Արսենն ուրիշի կատարածը ցանկացել է վերցնել իր վրա, այդ ժամանակ միայն հասկացել է, որ իր որդին դեպքի ժամանակ չի էլ իմացել, թե ինչպես և ում կողմից է Խաչիկը վնասվածք ստացել£
Երևանի թիվ 8 հիվանդանոցում Արսենին ու Պետրոսին չեն ընդունել և վերջիններիս տեղափոխել են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, որտեղ նրանց վիրահատել են£
Թույլատրել են Արսենին տեսակցել միայն հաջորդ օրը` ցերեկը£ Հիվանդասենյակի մոտ ոստիկաններ են կանգնած եղել, բժիշկներն ասել են, որ կարող է տեսակցել միայն նրանց թույլտվությամբ£ Մտածելով, որ Արսենը միայն տուժող է, հարցրել է, թե ինչու է նրան տեսակցելու համար անհրաժեշտ ոստիկանների թույլտվությունը, վերջիններս իրեն ասել են, որ գիշերը տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ Արսենի արձակած կրակոցից սպանվել է Խաչիկ անունով մի տղա, և որ Արսենը ցուցմունք է տվել, որ ինքն է սպանել£ Ոստիկանները թույլ են տվել մտնել հիվանդասենյակ, սակայն պահանջել են, որ դեպքի մասին ոչինչ չխոսեն£ Հիվանդասենյակում Արսենն ու Պետրոսը միասին են եղել, և քանի որ այնտեղ նաև ոստիկաններ են ներկա գտնվել, դեպքի մասին ոչինչ չեն խոսել£ Լսածից վատացած` գնացել է տուն և կատարվածի մասին պատմել աղջկան ու հարսին£ Մոտ կես ժամ հետո տուն է եկել ամուսինը` զայրացած, նյարդայնացած, և ասել, որ Խաչիկին իրականում ոչ թե Արսենն է սպանել, այլ Վռամը, ինչի մասին լսել է ընկերներից և թաղամասի բնակիչներից, նրանց էլ այդ մասին հայտնել են կռվին մասնակցած Խաչիկի ընկերների ծնողները£ Այդ մասին լսելուց հետո որոշ ժամանակ անց նորից գնացել է հիվանդանոց` ցանկանալով Արսենից այդ հարցը ճշտել£ Այս անգամ ոստիկանները դրսում են եղել, իսկ հիվանդասենյակում միայն Պետրոսն ու Արսենն են եղել£ Վերջինիս հարցրել է, թե ինչու± է նա իրեն անեծքի տակ գցել, ինչին Արսենը պատասխանել է, որ կպատմի այն, ինչն իրականում տեղի է ունեցել£ Նա պատմել է, որ դեպքից առաջ Վռամի հետ գնացել է խանութ. վերջինս մտել է առևտուր անելու, իսկ ինքը սպասել է մեքենայում£ Խանութի մուտքի մոտ Հայկի փոքր եղբայրը թքել է Վռամի ուղղությամբ, ինչի պատճառով նրանք վիճաբանել են£ Ինքը մոտեցել է նրանց ու միջամտել, և այդ վեճի ժամանակ Վռամը հրել է այդ տղային ու վերջինս, սպառնալիքներ տալով, հեռացել է, որից հետո արդեն այդ միջադեպի պատճառով Հայկն իրենց ժամադրել է, ինչն էլ եղել է այդ դեպքի պատճառը£
Բուն դեպքի մասին Արսենն ու Պետրոսը պատմել են, որ իրենք եղել են երեքով` Արսենը, Պետրոսը և Վռամը, իսկ մյուս կողմից եղել են Խաչիկը, Հայկը և նրանց ընկերները£ Կռվի ժամանակ առաջինը կրակել է Խաչիկը, և երբ նրա առաջին կրակոցից Պետրոսը վիրավորվել ու վայր է ընկել, Արսենը, այդ տեսնելով, մոտեցել է նրան և կռացած ժամանակ հետևից արձակած կրակոցով Խաչիկը նրան էլ է վնասել, որից հետո Վռամը կրակել է Խաչիկի վրա£ Այդ պահը Արսենը չի նկատել, քանի որ շրջված է եղել, բայց Պետրոսը տեսել է, որ Խաչիկի վրա Վռամն է կրակել£ Արսենն ասել է, որ թեև Խաչիկի վրա կրակելու պահը չի տեսել, բայց այդ պահին Պետրոսն ընկած է եղել գետնին, ինքը կռացած է եղել նրա վրա, և իրենցից միայն Վռամը կարող էր կրակել Խաչիկի վրա£
Արսենի ու Պետրոսի պատմածը լսելուց հետո Արսենին հարցրել է, թե ինչու է նա ցուցմունք տվել, որ սպանել է Խաչիկին£ Արսենը պատասխանել է, որ նման պայմաններում Վռամը պատասխանատվությունից կազատվի, իսկ ինքն էլ մեղմ կպատժվի, քանի որ նախ` Խաչիկն է առաջինը կրակել իր վրա, ինքն էլ ծանր մարմնական վնասվածք ունի և կստացվի, որ Խաչիկի վրա կրակել է ինքնապաշտպանության նպատակով£ Պետրոսն էլ է փորձել Արսենին համոզել, որ նա նման ցուցմունք չտա, բայց վերջինս ասել է, որ չի կարող այդ բանը չանել` պատճառաբանելով նաև, որ Խաչիկի վրա կրակելով ու նրան սպանելով` Վռամը փրկել է իրենց կյանքը, ինքն էլ այդ կերպ հատուցում է նրան£
Լսելով Արսենի պատմածները` սկզբում մտածել է, որ երևի դա ճիշտ քայլ է, սակայն հետագայում հասկացել է, որ ճիշտ չէ£ Որոշել է այդ հարցով խոսել Վռամի հետ և 2010թ. մայիսի վերջին գնացել է վերջինիս աներոջ տուն£ Այնտեղ Վռամին փորձել է համոզել, որ գնա և ճիշտ ցուցմունք տա, որ իրականում նա է Խաչիկին սպանել£ Վռամը ոչինչ չի պատասխանել, բայց նաև չի ասել, որ Խաչիկին ինքը չի սպանել£
Արսենին հենց սկզբից էլ մեղադրանք են առաջադրել դիտավորյալ սպանություն կատարելու համար ու կալանավորել են£ Կալանավորել են նաև Պետրոսին, իսկ նրանց հետ կռվողների խմբից ոչ մեկը կալանքի տակ չի եղել£ Ելնելով դրանից և տեսնելով, որ ամեն ինչ ի վնաս որդուն է կատարվում` փորձել է նրան համոզել, որ ճիշտ ցուցմունք տա, քանի որ նրան ոչ ոք չի օգնելու, ու նա ծանր հոդվածով կդատապարտվի£ Արսենը չի համաձայնել ցուցմունք տալ, որ իրականում Վռամն է Խաչիկին սպանել` սակայն հետագայում` 2010թ. հոկտեմբերի սկզբին, իրեն հաջողվել է Արսենին համոզել, որ գոնե ցուցմունք տա, որ Խաչիկին չի սպանել£ Այդ ժամանակ Արսենը ցուցմունք է տվել, որ սպանություն չի կատարել, սակայն, որ այն Վռամն է կատարել` չի հայտնել£ Արսենի ցուցմունք տալուց մոտ մեկ շաբաթ հետո ամուսնուն` Լևոն Ահարոնյանին կանչել են ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հովհաննես Թամամյանի մոտ£ Ամուսնու հետ գնացել է վերջինիս աշխատավայր, որտեղ նա ասել է, որ Վռամ Բաղդասարյանին բռնել են, նա գտնվում է մյուս աշխատասենյակում և ցանկանում է իր հետ խոսել` բան ունի ասելու£ Իրեն ուղեկցել են Վռամի մոտ, իսկ երբ մնացել են երկուսով, վերջինս ասել է` ուզում է խոստովանի, որ ինքն է սպանել Խաչիկին, սակայն խնդիրն այն է, որ ցանկանում է այնպես անել, որ իրեն դատի տան ոչ թե դիտավորյալ, այլ` ինքնապաշտպանության ժամանակ կատարած սպանության համար£ Վռամը խնդրել է, որ ասի` իրեն բաց թողնեն, ու դուրս գան, այդ հարցով զրուցեն` նշելով, որ միայն իր ասելով բաց կթողնեն£ Հովհաննես Թամամյանին ասել է, որ Վռամը խոստացել է ցուցմունք տալ ու պատմել ճշմարտությունը, և խնդրել է խոսելու համար իրեն բաց թողնել£ Թամամյանի թույլտվությամբ դուրս են եկել ոստիկանության շենքից, սակայն վերջինս փախել է£
Հայտնել է, որ տեղյակ չէ, թե Վռամ Բաղդասարյանը որտեղից և ինչ ատրճանակ է ներկայացրել ոստիկանություն, իսկ Լևոն Ահարոնյանի միջոցով ոստիկանություն ներկայացված երկու ատրճանակների մասին հետագայում իմացել է, որ դրանք վերջինիս տվել է նրա քրոջ որդին` Հայկ Հակոբյանը, սակայն թե ինչպես են ատրճանակները հայտնվել Հայկի մոտ, և նա ինչ առնչություն է ունեցել դեպքի հետ` չգիտի£

Վկա Հովհաննես Շահինյանը դատաքննությամբ ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները և նշել, որ Արսեն Ահարոնյանը հանդիսանում է քրոջ` Կարինեի որդին£ Պետրոս Գրիգորյանն Արսենի մանկության ընկերն է և հանդիսանում է նրա հարսանիքի քավորը£ Վռամ Բաղդասարյանին ճանաչում է շուրջ տասը տարի` որպես թաղի տղայի£ Ավելի շուտ ճանաչել է Վռամի հորը` Սամվելին, ում հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ, և երբ նա 2007-2008թթ. աշխատել է Արաբկիրի թաղապետարանում` վերջինս համայնքի ղեկավարի, իր տեղակալ էր Վռամն ու նրա կինը նույնպես իր սանիկներն են£ Խաչիկ Մկրտչյանին նույնպես ճանաչել է` որպես թաղամասի բնակչի£ Հայկ Սանդալջյանին, Դավիթ Սանդալջյանին և Արթուր Փոխարյանին չի ճանաչել£
2010թ. մայիսի 9-ին անձնական գործերով մեկնել է ԱՄՆ` Լոս-Անջելես քաղաք£ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 10:30-ի սահմաններում, Երևանից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր է ստացել, և իրեն տեղեկացրել են, որ Կոմիտասի պողոտայում Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանն ու Վռամ Բաղդասարյանը վիճաբանել են ինչ-որ տղաների հետ, որի ընթացքում փոխհրաձգություն է եղել, արդյունքում` Արսենն ու Պետրոսը վիրավորվել են, իսկ մյուս կողմից մեկը մահացել է£ Այդ պատճառով 2010թ. հունիս ամսին վերադարձել է Երևան և հետաքրքրվել է, թե ինչպես է դեպքը տեղի ունեցել£ Երևան վերադառնալուց իմացել է, որ Արսենն ու Պետրոսը գտնվում են մեկուսարանում, ընդ որում` Արսենին սպանություն կատարելու մեղադրանքով, և հնարավորություն չի ունեցել նրանց հանդիպել ու նրանցից ճշտել դեպքի հանգամանքները, որի պատճառով էլ հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին£ Վերջինս իրեն պատմել է, որ դեպքի օրը` 2010թ. մայիսի 12-ի ցերեկը, եղել է Արսենի և Պետրոսի հետ, ավտոմեքենայով ցանկացել է մտնել Կոմիտասի փողոցում գտնվող ինչ-որ խանութ, և այդտեղ կանգնած` Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերներից մեկի եղբայրն արհամարհական նայել է իր վրա ու թքել իր ոտքերի տակ, որի պատճառով ապտակել է նրան£ Արսենն ու Պետրոսն իրեն չեն թողել, որ շարունակի, և ապտակ ստացած տղան սպառնալիքներ տալով, փախել է£ Վռամ Բաղդասարյանը պատմել է նաև, որ այդ միջադեպից հետո նկատել են, որ իրենց ինչ-որ մեքենաներ են հետապնդում, որի պատճառով էլ անվտանգ լինելու համար գտնվել են Կոմիտասի փողոցի 17 հասցեում գտնվող` ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանի գրասենյակում£ Նույն օրը ժամը 22:30-ի սահմաններում, երբ ավտոմեքենայով մտել են Կոմիտասի փողոցի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատված, իրենց դեմ-դիմաց կանգնել է մի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են Խաչիկ Մկրտչյանն ու նրա ընկերները£ Խաչիկն իջել է ավտոմեքենայից` ատրճանակը ձեռքին£ Հասկացել է, որ նա եկել է իրեն խփելու£ Խաչիկը կրակել է իր վրա, սակայն գնդակը դիպել է Պետրոսի ոտքին, այնուհետև Խաչիկի արձակած կրակոցից վիրավորվել է նաև Արսենը£ Այդ ամենից հետո համոզվել է, որ Խաչիկն իրեն էլ է խփելու, և իր վրա կրակելուց հետո իր մոտ եղած ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից կրակել է Խաչիկի վրա£ Վռամ Բաղդասարյանի պատմելով` բացի իր մոտ գտնվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից, Արսենի մոտ եղել է ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակ£ Վռամն իրեն ասել է նաև, որ քանի որ կռվի ժամանակ Արսեն Ահարոնյանը հրազենային վնասվածք է ստացել, որոշել են, որ Արսենը պետք է ընդունի, թե իբր ինքն է կրակել Խաչիկի վրա, քանի որ այդ կերպ նա կարող է պատասխանատվության կանչվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցմամբ սպանություն կատարելու համար, իսկ ճշմարտությունը ներկայացնելու դեպքում իրեն կարող են չհավատալ և մեղադրել դիտավորյալ սպանություն կատարելու համար, քանի որ ոչ մի մարմնական վնասվածք չի ստացել£ Քանի որ Վռամը, Արսենն ու Պետրոսն ընկերներ են եղել և այդ որոշումը նրանք են ընդունել, քանի որ ըստ Վռամի ներկայացնելու` նա փաստորեն փրկել էր ընկերների կյանքը£
Դրանից հետո ենթադրել է, որ Արսենի գործը դատարան կուղարկվի անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցումով կատարված սպանության մեղադրանքով: Սակայն 2010թ. նոյեմբերի վերջերին ավարտվել է քրեական գործի նախաքննությունը: Արսենը մեղադրվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով դիտավորյալ սպանության, իսկ Պետրոսը` զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու համար: Այդ ժամանակ կանչել է Վռամ Բաղդասարյանին և տեղեկացրել, որ Արսենին մեղադրում են նույնիսկ ցմահ ազատազրկում նախատեսող հոդվածով հանցանք կատարելու մեջ, ասել է, որ նրանց պայմանավորվածությունը փաստորեն չի իրականացել, և խորհուրդ է տվել գնալ ներկայանալ ու պատմել ճշմարտությունը: Վռամը չի առարկել. ասել է, որ հաջորդ օրը հոր` Սամվելի հետ կհանդիպեն իրեն, որից հետո կներկայանան իրավապահ մարմիններին, ու նա կխոստովանի իր արածը: Սակայն Վռամն ու նրա հայրը չեն եկել:

Վկա Արմեն Երիցյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները և նշել, որ 2010թ. մայիսի 12-ին առավոտվանից զբաղվել է առօրյա գործերով£ Այնուհետև իրեն զանգահարել է ընկերոջ` Հովհաննես Շահինյանի հայրը` Երջանիկ Շահինյանը, և խնդրել շուկայից առևտուր անել, խանութից կոնյակներ գնել ու դրանք ժամը 20:00-ի սահմաններում տանել ՙՄարիոտ՚ հյուրանոց, քանի որ նա հյուր է ունեցել£ Այդ օրն ինքը Հովհաննես Շահինյանի ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով է եղել, դրանով գնացել, գնումներ է կատարել և ժամը 19:00-ի սահմաններում զանգահարել է Արսեն Ահարոնյանին, որպեսզի նրանցից վերցնի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, 50 ՈՈ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենան£ Նրան հանդիպել է Շիրվանզադեի անվան դպրոցի մոտ, ուր Արսենը եկել է Վռամ Բաղդասարյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հետ£ Վերջիններիս հանձնել է ՙՏոյոտա Քեմրի՚ ավտոմեքենան և վերցնելով ՙՄերսեդես՚-ը` գնացել է ՙՄարիոտ՚ հյուրանոց£ Այդ ընթացքում իրեն զանգել են և պատմել ցերեկվա ժամերին Վռամի ու Դավիթի միջև տեղի ունեցած միջադեպի մասին, հայտնել նաև, որ այդ տղաները Վռամենց են փնտրում, որպեսզի վիճաբանությունը շարունակեն, սակայն դրան մեծ նշանակություն չի տվել:
Նույն օրը, ժամը 22:30-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է Հովհաննես Շահինյանի օգնական Միքայել Ղարագյոզյանն ու ասել, որ կրակոցների ձայներ է լսել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող գրասենյակի մոտակայքից£ Դրանից հետո զանգահարել է Վռամին և նա ասել է միայն, որ տղաներին խփել են£ Այդ ընթացքում մեքենայով Պռոշյան-Բաղրամյան փողոցներով գնացել է դեպի Կոմիտասի պողոտա£ Ճանապարհից հեռախոսով խոսել է Արսենի, Վռամի ու Միքայելի հետ և իմացել, որ Արսենն ու Պետրոսը վիրավոր են, ու նրանց տանում են 8-րդ հիվանդանոց£ Հասնելով հիվանդանոցի մոտ` նկատել է նրանց մեքենան, որը դուրս է եկել հիվանդանոցի բակից, ու իմանալով, որ գնում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Այդ ընթացքում հիվանդանոցի բակում տեսել է Վռամին, Արսենի հորը` Լևոնին, վերջինիս ընկեր Լյովային, Կոմիտասի բնակիչ Հովիկին և ևս մի անծանոթ տղայի: Փորձել են զանգահարել ծանոթ վիրաբույժների, երբ հիվանդանոց են եկել ոստիկանության աշխատակիցներն ու իրենց բոլորին տարել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին£ ճշտելով, որ դեպքի հետ առնչություն չունի` իրեն բաց են թողել£ Այնտեղ իմացել է, որ կռվողներից մեկն սպանվել է£ Նշել է, որ ոստիկանություն տանելուց առաջ իրեն զանգահարել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանն ու հետաքրքրվել, թե ինչ է եղել, ինչին ինքը պատասխանել է, որ Արսենին ու Պետրոսին են խփել£ Հեռախոսային խոսակցությունը կիսատ է մնացել, և ոստիկանությունից դուրս գալուց հետո ճշտելով Լևոն Սարգսյանի բջջային հեռախոսահամարը` զանգահարել է իրեն: Լևոն Սարգսյանը ցանկացել է իրենից ճշտել, թե ինչ նորություն ունի տղաներից, և ասել է, որ մտնի հիվանդանոց, նրանցից իմանա£ Մտել է ընդունարան, որտեղ Արսենի ու Պետրոսի վերքերն արդեն վիրակապել և սպասել են վիրահատության£ Տղաներից չի կարողացել ոչինչ իմանալ և նորից զանգել է Լևոն Սարգսյանին, ով իրեն ասել է, որ հեռախոսը փոխանցի նրանց£ Մտել է Պետրոսի մոտ ու զանգելով Լևոն Սարգսյանին` հեռախոսը տվել է Պետրոսին, ով Լևոն Սարգսյանի հետ խոսելուց հետո հեռախոսն անջատել, տվել է իրեն, բայց չգիտի, թե նրանք ինչ են խոսել£ Դրանից անմիջապես հետո իրեն դարձյալ զանգահարել է Լևոն Սարգսյանը և ասել, որ հեռախոսը փոխանցի Արսենին, երբ նրանք հեռախոսով խոսել են, Արսենը հեռախոսն անջատելուց հետո իրեն ասել է, որ ամեն ինչ լավ է, ու եթե իրեն դեպքի մասին հարցնեն, ապա հայտնի, որ իբր Արսենն ու Պետրոսը միասին գնացել են այդ շենքերի մոտ, որտեղ հավաքված և իրար քաշքշող տղաներից մեկը կրակել է Պետրոսի վրա, հետո կրակել է նաև Արսենի վրա, քաշքշուկի ընթացքում Արսենն այդ տղայի ձեռքից վերցրել է ատրճանակն ու կրակել նրա վրա, բայց տեղյակ չի` գնդաը կպել է այդ տղային, թե` ոչ£
Մայիսի 13-ին` ժամը 10:00-ի սահմաններում, նորից գնացել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց, այնտեղ հետաքրքրվել Արսենի ու Պետրոսի առողջության վիճակից, իսկ այնուհետև` ժամը 11:30-ի սահմաններում, հիվանդանոցի բակից վերցնելով ՙՆիսսան ՚ մակնիշի ավտոմեքենան` գնացել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին£ Այդ խոսակցության ժամանակ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին է եկել ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հ.Թամամյանը, ով տեսնելով իրենց` մոտեցել ու ասել է, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն ոստիկանություն` առանց կոնկրետացնելու, թե ինչ զենքեր£ Թամամյանն ասել է նաև, որ Հայկ անունով մի տղա, ով, ըստ երևույթին, Արսենենց հետ կռվողներից է եղել, գլխի վնասվածքներով դիմել է հիվանդանոց£ Ելնելով Լևոնի պատմածից` Թամամյանին ասել է, որ դա երևի Լևոն Ահարոնյանի քրոջ որդի Հայկն է, ինչին Թամամյանը պատասխանել է, որ Հայկին փոխանցեն` ներկայանա ոստիկանություն£ Դրանից հետո իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է Լևոն Սարգսյանին ու նրան փոխանցել, որ Թամամյանը Լևոն Ահարոնյանին ասել է, որ նա պետք է զենքերը բերի ու հանձնի ոստիկանություն£ Լևոն Սարգսյանն էլ ասել է, որ եթե ասում է, ուրեմն տանեն ու հանձնեն£ Լևոն Սարգսյանի պահանջը հաղորդել է Լևոն Ահարոնյանին, ով այդ պահին ոչինչ չի ասել, բայց որոշ ժամանակ անց ասել է, որ միասին գնան ու զենքերը հանձնեն£ Այնուհետև Լևոն Ահարոնյանի հետ իր վարած ՙՆիսան՚ մակնիշի մեքենայով գնացել են Հաղթանակի զբոսայգու մոտ£ Մեքենայից Լևոնը զանգահարել է Հայկին ու նրան հարցրել այն տան տեղը, որտեղ այդ ժամանակ գտնվել է Հայկը£ Ճանապարհին Լևոնն իրեն ասել է, որ զենքերը գտնվում են Հայկի մոտ£ Երբ տեղ են հասել, Հայկը դուրս է եկել շենքից զինվորական համազգեստով, գլուխը վիրակապված£ Բարևելուց հետո Լևոնն ու Հայկն առանձնացել են և մի քանի րոպե զրուցել, որին ինքը ներկա չի եղել£ Այնուհետև Լևոնը նստել է մեքենան և ասել, որ պետք է գնան Զեյթուն թաղամաս` շատրվանների մոտ, քանի որ Հայկը զենքերն ինչ-որ մեկին է տվել£ Երբ հասել են նշված շատրվանների մոտ, քիչ անց իրենց մեքենային է մոտեցել տարեց մի տղամարդ, ով տոպրակով փաթաթած զենքերը տվել է իրեն, ինքն էլ դրանք փոխանցել է Լևոնին£ Այնուհետև Լևոնի հետ մեքենայով գնացել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, Լևոնը ներկայացրել է զենքերը£
Հաջորդ օրը` 2010թ. մայիսի 14-ին` ժամը 14:00-ի սահմաններում, իրեն զանգահարել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանը և ասել, որ դեպքի վայրից ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակի փամփշտակալ է հայտնաբերվել, և այդ ատրճանակը պետք է ներկայացվի ոստիկանություն£ Լ.Սարգսյանն ասել է, որ ինքն Արսենի տնեցիներին փոխանցի, որ նրանք այդ ատրճանակը տանեն հանձնեն£ Չի հիշում` հանդիպել, թե հեռախոսով խոսել է Լևոն Ահարոնյանի հետ, նրան փոխանցել է Լևոն Սարգսյանի պահանջը, վերջինս պատասխանել է, որ ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակի մասին տեղեկություն չունի£ Դրանից հետո գնացել է Արսենենց տուն, քանի որ Լևոն Ահարոնյանն ու Կարինեն նորից ասել են, որ ատրճանակից տեղյակ չեն, նրանց ասել է, որ զանգեն Լևոն Սարգսյանին£ Դրանից մի քանի ժամ հետո իրեն զանգահարել է Լևոն Ահարոնյանն ու կանչել` ասելով, որ տեղ կա գնալու£ Մեքենայով գնացել է Լևոն Ահարոնյանի տան մոտ, վերջինս նստել է մեքենան ու ասել, որ պետք է գնան Նորքի զանգված` ատրճանակը վերցնելու£ Ճանապարհին Լևոնը զանգահարել է ինչ-որ մեկին, ով Լևոնին բացատրել է, թե ուր պետք է գնան, և ինքը մեքենան վարել է վերջինիս նշած երթուղով£ Մեքենայով կանգնել են Լևոնի նշած շենքի մոտ, որից հետո Լևոնը նորից զանգահարել է, և այդ շենքի կողմից իրենց է մոտեցել մոտ 40-45 տարեկան, իրեն անծանոթ մի տղամարդ£ Վերջինիս ձեռքում մուգ գույնի տոպրակ է եղել, և նա, մոտենալով, տոպրակը տվել է Լևոնին£ Ճանապարհին Լևոնն ասել է, որ վերը նշված տոպրակը տա Վռամին. նա գիտի` ինչ պետք է անի£ Զանգահարել է Վռամին, նրան ասել, որ մոտ 15 րոպեից լինի Կոմիտասի փողոցում` ՙՅունիբանկ՚-ի մոտ, քանի որ բան ունի նրան տալու£ Այնուհետև Լևոնին իջեցրել է նրանց տան մոտ` սպորտդպրոցի դիմաց, և իջել վերը նշված բանկի մոտ, որտեղ փոխանցած մուգ գույնի տոպրակը տվել Վռամին£ Այդ ժամանակ` տոպրակը վերցնելուց հետո, շփումից զգացել է, որ տոպրակի մեջ ատրճանակ է դրված£ Վռամը, վերցնելով ատրճանակը, գնացել է` առանց որևէ բան ասելու£
Արմեն Երիցյանը հայտնել է նաև, որ քանի որ դեպքի մասին ստույգ տեղեկություններ չի ունեցել, և Լևոն Ահարոնյանն ու Կարինեն անընդհատ ասել են, որ Արսենը ոչ մեկի վրա չի կրակել, դեպքից մոտ 5-6 օր հետո Կոմիտասի փողոցում հանդիպելով Վռամին` նրան հարցրել է, թե, ի վերջո, ինչ է տեղի ունեցել Արսենենց հետ£ Վռամն իրեն պատմել է, որ դեպքի օրը` ցերեկը, եղել է Արսենի և Պետրոսի հետ ավտոմեքենայով, ցանկացել է մտնել ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանի` Կոմիտասի փողոցի 17 հասցեում գտնվող գրասենյակի կողքի շենքի տակ գտնվող խանութ£ Նշված խանութի մոտ կանգնած մի ՙթուլայի՚ է տեսել, ով արհամարական թքել է իր ոտքերի տակ£ Ինքն այդ տղային հարցրել է, թե նա ինչու± իրեն ձևի մեջ չի պահում, իսկ երբ նա պատասխանել է. ՙԴու ո±վ ես, որ ինձ ասես` ես ինձ ոնց պահեմ՚,-Վռամը ոտքով հարվածել է նրա հետույքին£ Վռամը պատմել է նաև, որ այդ միջադեպից հետո նկատել են, որ իրենց ինչ-որ մեքենաներ են հետապնդում, և ինչ-որ լարվածություն կա, որի պատճառով էլ անվտանգ լինելու համար գտնվել են Լևոն Սարգսյանի գրասենյակում£ Ժամը 22 անց 30-ի սահմաններում, երբ ավտոմեքենայով մտել են Կոմիտասի փողոցի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը, իրենց դեմ-դիմաց կանգնել է մի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են Խաչիկ Մկրտչյանն ու նրա ընկերները£ Խաչիկն իջել է ավտոմեքենայից` ատրճանակը ձեռքին, ու անմիջապես կրակել իր վրա, սակայն գնդակը կպել է Պետրոսի ոտքին, նա ընկել է£ Հետո Խաչիկը կրակել ու վիրավորել է Արսենին, իսկ այնուհետև կրակել է նաև իր ուղղությամբ, բայց իրեն գնդակը չի կպել£ Դրանից հետո ինքն է իր մոտ եղած ատրճանակից մի քանի անգամ կրակել Խաչիկի վրա, որից հետո օգնել է Պետրոսին նստել մեքենան, ու գնացել են Կոմիտասի փողոցի ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ, ուր քիչ հետո եկել է նաև Արսենը, և իրենք միասին գնացել են հիվանդանոց£ Լսելով Վռամի պատմածը` նրան հարցրել է, թե այդ դեպքում ինչու± է Արսենն ասում, որ ինքն է կրակել Խաչիկի վրա£ Վռամը պատասխանել է, որ այդպես են որոշել:
Վկան նշել է նաև, որ դեպքից մոտավորապես 15-20 օր հետո Արսենի մայրը` Կարինեն, իրեն խնդրել է տանել Վռամի աներոջ տուն£ Միասին գնացել են Վռամի աներոջ տուն£ Այդ հանդիպման ժամանակ Կարինեն Վռամին ասել է, որ Խաչիկին իր տղան չի սպանել, և նրան խնդրել է` խոստովանի, որ ինքն է սպանությունը կատարել` ասելով, որ այդ դեպքում ինքն ամեն կերպ կաջակցի, որ նա խիստ պատիժ չստանա£ Վռամը լսել է Կարինեին, սակայն ոչինչ չի պատասխանել£

Վկա Միքայել Ղարագյոզյանը դատաքնությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով իրենց բակ են եկել Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանն ու Վռամ Բաղդասարյանը և պատմել, որ մոտ 2 ժամ առաջ մի խանութի մոտ թքելու պատճառով Վռամը վիճաբանել է ոմն Հայկի եղբոր հետ, և վերջինս իրենց սպառնացել է£ Պատմել են նաև, որ այդ պատճառով ՙԵրիցյաններ՚ խանութի մոտակայքում բնակվող տղաներն իրենց են փնտրում£ Այնուհետև ինքը գնացել է տուն և տեսնելով, որ բջջային հեռախոսները թողել է ավտոմեքենայի մեջ` կնոջ հեռախոսով զանգահարել, ապա` Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի դիմաց հանդիպել է Արսենին ու Վռամին£ Քանի որ մեքենայի ապակիները մգացված են եղել, չի տեսել, թե մեքենայում բացի Արսենից ու Վռամից այլ մարդ եղել է, թե` ոչ£ Այդ ժամանակ նույնպես Արսենն ասել է, որ իրենց փնտրում են, սակայն նրանց հետ չեն հանդիպել, որից հետո ինքը վերցրել է հեռախոսները, գնացել Կոմիտասի պողոտայի 24-րդ շենքի մոտ£ Այդ ընթացքում զանգահարել է Արմեն Երիցյանին, ով Երջանիկ Շահինյանի հետ գտնվել է հյուրանոցում, ու նրան պատմել է կատարվածի մասին£ Այնուհետև իրեն է զանգահարել Արսեն Ահարոնյանը, հարցրել, թե ինչ նորություն կա, հետո խոսել է Պետրոսի հետ, ով խնդրել է շրջել իրենց տաքսի ծառայության շրջակայքում: Քայլելով շրջել է նշված տարածքում, տեսել, որ այդտեղ կասկածելի մեքենաներ չկան, ու այդ մասին հայտնել է Պետրոսին£ Վերջինիս հետ խոսելուց մոտ երկու րոպե անց Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի հատվածում լսել է կրակոցներ£ Դուրս է եկել Կոմիտասի պողոտա, կանգնել է մայթին և նկատել է, որ նշված պողոտայով դեպի վեր ընթանում է Արսենենց ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենան£ Կրակոցներ լսելու մասին հեռախոսով հայտնել է Արմեն Երիցյանին, ով ասել է, որ գալիս է` ճանապարհին է£ Փորձել է զանգահարել Արսենին, երբ մի կերպ կապվել է նրա հետ, վերջինս ասել է, որ իրենք ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ են£ Իր ավտոմեքենայով գնացել է նշված սուպերմարկետի մոտ, բայց մեքենան այդտեղ չի եղել, և այդ ընթացքում Արսենից տեղեկացել է, որ նրանք գնում են ութերորդ հիվանդանոց£ Ինքը նույնպես գնացել է այդ հիվանդանոց: Մեքենայի ղեկին եղել է Վռամը, նրա կողքին նստած է եղել Արսենի մայրը` Կարինեն, իսկ հետևում` Արսենն ու Պետրոսը£ Վերջիններիցս տեղեկանալով, որ գնում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց` գնացել է այնտեղ: Դեպքից հետո Հովհաննես Շահինյանն իրեն պատմել է դեպքի հանգամանքներն ու ասել, որ Խաչիկին Վռամն է սպանել ՙՄակարով՚ ատրճանակից արձակած կրակոցներով, սակայն Արսենն է այդ սպանությունն իր վրա վերցրել, քանի որ Վռամը փրկել է նրա ու Պետրոսի կյանքը£

Ամբաստանյալ Պետրոս Գրիգորյանի հայրը` Խաչատուր Գրիգորյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվել է դատաքննության փուլում ցուցմունքներ տալուց : Նախաքննության ընթացքում վերջինս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ինչ-որ խանութի մոտ Վռամ Բաղդասարյանը խեթ հայացքով նայելու պատճառով վիճաբանել է իրենց թաղամասի բնակիչ Հայկի եղբոր հետ ու ապտակել նրան£ Դրանից մի քանի ժամ հետո` ժամը 22 :30-ի սահմաններում, Պետրոսն ընկերոջ` Արսեն Ահարոնյանի, վերջինիս հորաքրոջ որդու` Հայկի, ու Վռամի հետ Արսեն Ահարոնյանի ավտոմեքենայով եղել են Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում, նրանց առջև դուրս է եկել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի մեքենա, որտեղ եղել են Հայկը, Խաչիկ Մկրտչյանը և ևս երկու տղա£ Երկու կողմերն իջել են մեքենաներից, որից անմիջապես հետո Խաչիկը կրակել և նախ վիրավորել է Պետրոսին, իսկ այնուհետև` նաև Արսենին, որից հետո Վռամն իր մոտ գտնվող ՙՄակարով՚ ատրճանակից կրակել է Խաչիկի վրա, ով ստացած վնասվածքից մահացել է£ Դեպքի վայրից Պետրոսն ու Վռամը հեռացել են թաղամասի բնակիչ` Հովհաննես անունով մի տղայի ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, իսկ Հայկն ու Արսենը` վերջինիս ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի մեքենայով£ Դեպքի վայրից հեռանալուց հետո նրանք միմյանց հանդիպել են Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետի մոտ, որից հետո գնացել են հիվանդանոց£ Հայտնել է, որ այդ մասին տեղեկացել է ինչպես Պետրոսից ու Արսենից, այնպես էլ` վերջինիս ծնողներից և Արմեն Երիցյանից, ով քաջատեղյակ է եղել դեպքի հանգամանքների մասին£
Դեպքից 3-4 օր հետո Միքայելյանի անվան հիվանդանոցում խոսել է Արսեն Ահարոնյանի և իր որդու հետ, ովքեր հայտնել են, որ թեև Խաչիկ Մկրտչյանի վրա կրակելու բուն պահը չեն տեսել` դեպքից հետո հիվանդանոց գնալու ճանապարհին Վռամն իրենց ասել է, որ ինքն է կրակել Խաչիկի վրա, որից վերջինս վայր է ընկել£ Նրանք իրեն ասել են նաև, որ որոշել են չհայտնել սպանությունը Վռամի կողմից կատարելու մասին, քանի որ վերջինս, սպանելով Խաչիկին, փրկել է իրենց կյանքը£
Դեպքից որոշ ժամանակ անց հանդիպել է Արսենի հորը` Լևոն Ահարոնյանին, և երբ նրան քննադատել է, թե ինչու է որդին հայտնել, թե իբր ինքն է սպանել Խաչիկին, նա պատասխանել է, որ ինչ-որ բարձրաստիճան մարդիկ խոստացել են, որ Արսենը դիտավորյալ սպանություն կատարելու համար չի դատապարտվի, այլ քննության ընթացքում նրա արարքը կորակվի որպես ինքնապաշտպանություն£
2010թ. սեպտեմբերին փողոցում հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին և խոսակցության ընթացքում նրան հարցրել է, թե ինչու± է ուշ կրակել Խաչիկի վրա և թողել, որ նա վիրավորի նախ` Պետրոսին, ապա` Արսենին, ինչին Վռամը, ուսերը վեր բարձրացնելով, չի պատասխանել : Այդ պատճառով էլ իր մոտ համոզմունք է առաջացել, որ Խաչիկին Վռամն է սպանել£
հ.7 գ.թ. 23-30

Գործով վկա Անուշ Բադալյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22-ի սահմաններում երբ ինքը գտնվել է իրենց տանը և ընտանիքի անդամների հետ հեռուստացույց է դիտել, դրսից շատ կարճ ընդմիջումներով լսել է կրակոցի ձայներ, որից ինքը վախեցել է:Երբ ինքը պատուհանից դուրս է նայել, իրենց և հարևան 19-րդ շենքի միջնամասից լսել է կռվի, ծեծի ձայներ, գոռգոռոցներ, խառը աղմուկ: Ինքը հայհոյանքները չի զանազանել, քանի որ աղմուկը եղել է բարձր և անկանոն:Դրանից մոտ երկու րոպե անց փորձել է զանգահարել ոստիկանություն, սակայն չի հաջողվել, իսկ մի քանի րոպե անց դուրս նայելով տեսել է ոստիկաններին: Հետագայում ինքն իմացել է, որ կռվի, կրակոցների արդյունքում մեկը մահացել է և կան վիրավորներ: Կատարվածը իր վրա շատ ծանր է անդրադարձել, քանի որ նախ երիտասարդ է սպանվել, բացի այդ խանգարվել է իր և իրենց շենքի բնակիչների անդորրը:

Նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև գործով վկա, Անուշ Բադալյանի որդին` Հայկ Ստեփանի Սանթուրյանը:

Ամբաստանյալներ Վռամ Բաղդասարյանին, Արսեն Ահարոնայանին Պետրոս Գրիգորյանին, Հայկ Սանդալջյանին, Արթուր Փոխարյանին և Դավիթ Սանդալջյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև գործով վկաներ Ամալյա Արամյանի դատաքննությամբ, ինչպես նաև Ժաննա Գրիգորյանի, Գայանե Բաբայանի, Ռուզաննա Խաչատրյանի, Նարինե Խաչատրյանի և Գայանե Դավթյանի նախաքննական ցուցմունքներով, ովքեր ականատես են եղել 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 22 անց 30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում զենքերի, մահակների գործադրմամբ երկու խմբավորուների միջև տեղի ունեցած խուլիգանական գործողություններին ու փոխհրաձգությանը£
հ.4 գ.թ. 219-220, 105-106, 229-230,
հ.1 գ.թ. 62-63,
հ.4 գ.թ. 140-141, 215-216,
հ.6 գ.թ. 127-131, 139-142, 161-162, 200-202, 203-204
հ.8 գ.թ. 115-117

Մեղադրյալ Վռամ Բաղդասարյանի բջջային հեռախոսահամարով կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննմամբ պարզվել է, որի Վռամ Բաղդասարյանի 093-78-84-65 հեռախոսահամարի և Արսեն Ահարոնյանի 077-40-22-90 ու Պետրոս Գրիգորյանի 093-54-71-00 հեռախոսահամարների միջև 2010 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 19:04-ից մինչև 22:29-ը որևէ հեռախոսազանգ չի կատարվել, այսինքն` հիմնավորվել են Արսեն Ահարոնյանի ու Պետրոս Գրիգորյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ այդ ժամանակահատվածում իրենց հետ գտնվել է նաև Վռամ Բաղդասարյանը£
Դեպքից անմիջապես հետո Վռամ Բաղդասարյանի 093-78-84-65 հեռախոսահամարից Արսեն Ահարոնյանի 077-40-22-90 հեռախոսահամարին ժամը 2229-ին, 2230-ին և 2232-ին հեռախոսազանգեր են կատարվել: Այդ հանգամանքը հիմնավորում է Արսեն Ահարոնյանի ու Պետրոս Գրիգորյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ դեպքի վայրից Արսեն Ահարոնյանը և Հայկ Հակոբյանը հեռացել են ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, իսկ Վռամ Բաղդասարյանը և Պետրոս Գրիգորյանը` Հովհաննես Սնխչյանի ՙԳԱԶ-2410՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ու մի քանի րոպե անց հանդիպել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՍԱՍ՚ խանութի մոտ, որտեղ Վռամ Բաղդասարյանը և Պետրոս Գրիգորյանը նստել են Արսեն Ահարոնյանի ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան£
հ.9 գ.թ. 14-22

Ապացույց ճանաչված` ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ անվտանգության ծառայության ղեկավարի 2011թ. հունվարի 27-ի թիվ ԱԾ 00\0182 և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերության անվտանգության բաժնի պետի 2011թ. հունվարի 27-ի թիվ SU\5984\270111\5827 գրություններով պարզվել է2010 թվականի մայիսի 12-ից մինչև 15-ն ընկած ժամանակահատվածում Արթուր Փոխարյանի 098-96-86-00, Արա Վարդանյանի 091-82-22-11, Պայքար Վարդանյանի 098-06-77-77, Հայկ Սանդալջյանի 093-88-88-62, Հայկ Հակոբյանի 093-84-48-41, 094-02-62-11, Արսեն Ահարոնյանի 093-40-22-90, 077-40-22-90, 091-43-22-90, Պետրոս Գրիգորյանի 093-54-71-00, 091-54-71-00, Նարեկ Օհանջանյանի 091-40-51-86, 093-90-16-01, 077-10-10-77, Միքայել Ղարագյոզյանի 091-77-09-55, 077-77-09-55, Վռամ Բաղդասարյանի 099-77-11-54, 091-10-55-00, 093-78-84-65, Արմեն Երիցյանի 091-02-11-99, 077-42-10-60, Գարեգին Պողոսյանի 093-11-12-08, Ալեքսանդր Բուլղադարյանի 091-30-08-07, 077-20-46-66, Հովհաննես Սնխչյանի 094-42-62-99, Խաչիկ Մկրտչյանի 098-30-87-77, 091-80-00-86 և Լևոն Ահարոնյանի 093-90-01-10 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, հաստատվել է, որ այդ ժամանակ Վ.Բաղդասարյանը գտնվել է դեպքի վայրն սպասարկող կայանների ռադիոծածկույթում£
հ.7 գ.թ. 94-178
հ.9 գ.թ. 2-3

Քրեական գործով ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱԱԾ հակահետախուզության գլխավոր վարչության պետի 2011թ. հունվարի 26-ի գրությամբ ստացված` ՀՀ ԱՆ ՙԵրևան-Կենտրոն՚ ՔԿ հիմնարկի կալանավոր Պետրոս Գրիգորյանի նկատմամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունվարի 13-ի որոշման հիման վրա իրականացված ներքին դիտման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման արդյունքում ձայնագրառված` 2011թ. հունվարի 14-ին տեղի ունեցած խոսակցությունների վերծանումներով, ինչպես նաև այդ ձայնագրառումները պարունակող լազերային սկավառակով` պարզվել է որ, Պետրոս Գրիգորյանն իր հետ նույն խցում գտնվող անձանց խոսակցության ընթացքում հանգամանորեն պատմել է 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 22:30-ի սահմաններում, Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում տեղի ունեցած վիճաբանության և փոխհրաձգության պատճառի, դրանց նախորդող իրադարձությունների, հանցագործության հանգամանքների, մասնակիցներից յուրաքանչյուրի գործողությունների, ինչպես նաև դեպքից հետո տեղի ունեցած իրադարձությունների, մասնավորապես` Վռամ Բաղդասարյանի կատարած` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանությունն Արսեն Ահարոնյանի կողմից խոստովանելու դրդապատճառների մասին£
հ.7 գ.թ. 36-77
հ.9 գ.թ. 2-3

Դեպքի վայրի զննման արձանագրություններով պարզվել է, որ այն գտնվում է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17 և 19 շենքերի միջնամասում: Զննության ժամանակ հայտնաբերվել են թվով յոթ հատ կրակված պարկուճներ, մեկ գնդակ, մեկ հատ փամփուշտ, մեկ հատ ատրճանակի փամփշտակալ իր յոթ փամփուշտներով, մեկ հատ մահակ, մետաղյա ձող, մետաղյա բիզ, արնանման հետքեր, որոնցից բամբակյա խծուծների վրա վերցվել են նմուշներ:
հ.1 գ.թ.1-8, 94-97

Ատրճանակներ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությունով, պարզվել է որ 13.05.2010թ. ժամը 15-ին Լևոն Ահարոնյանը Արաբկիրի քննչական բաժին է ներկայացրել երկու ատրճանակ և հայտարարել, որ իր որդին` Արսեն Ահարոնյանը իրեն հայտնել է իրենց շենքի մուտքի նկուղային մասում եղած ատրճանակների թաքստոցի մասին և խնդրել է դրանք ներկայացնել ոստիկանություն: Ինքը որդու նշած վայրում գտնելով ատրճանակները ներկայացրել է քննությանը: Ատրճանակների զննությամբ պարզվել է, որ դրանցից մեկը ՙՄակարով՚ տեսակի ИВ 1533 համարի ատրճանակ է, արտաքինից անվնաս, իսկ մյուսը ՙTT՚ տեսակի ջնջված համարով ատրճանակ է, արտաքինից անվնաս:Ներկայացված երկու ատրճանակների փամփշտատուփերում և փողերի մեջ փամփուշտ չի հայտնաբերվել:
հ.1 գ.թ.117

Ատրճանակ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությամբ, պարզվել է 14.05.2010թ. ժամը 22-ին Վռամ Բաղդասարյանն Արաբկիրի քննչական բաժին է ներկայացրել մեկ հատ ատրճանակ և հայտարարել, որՙ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել իր ընկեր Արսեն Ահարոնյանը և խնդրել է գնալ Կոմիտասի պողոտայի 17-19 շենքերի մոտ:Ինքն անմիջապես հասել է այնտեղ, որտեղ տեսել է Արսեն Ահարոնյանին և Պետրոս Գրիգորյանին` գետնին կքանստած վիճակում, որոնց օգնել է նստել Ա.Ահարոնյանին պատկանող ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի ավտոմեքենան ու նրանց տեղափոխել է հիվանդանոց:Նրանց իջեցնելուց հետո, Պետրոս Գրիգորյանի նստած տեղից գտել է իր կողմից ներկայացվող ատրճանակը՚:
Ատրճանակի զննմամբ պարզվել է, որ այն ՙCOLT՚ տեսակի ջնջված համարով ատրճանակ է, արտաքինից անվնաս: Ներկայացված ատրճանակից բացակայել է պահունակը, փողի մեջ փամփուշտ չի եղել: Ատրճանակի իրանի, փակաղակի և ձգանը ապահովող օղակի հատվածներում առկա են եղել արնանման հետքեր:
հ.1 գ.թ.197

ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայի զննմամբ պարզվել է որ ավտոմեքենայի սրահի 7 հատվածներից մարլյայե խծուծների վրա վերցվել են արնանման հետքեր, ինչպես նաև ավտոմեքենայի սրահի ոտնատակի գորգը` արնանման հետքերով:
հ.1 գ.թ. 181-182

ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայի արտաքին զննությամբ հայտնաբերվել են հրազենային վնասվածքներ: Ավտոմեքենայի սրահի տարբեր հատվածներից մարլյայե խծուծների վրա վերցվել են արնանման հետքեր: Ավտոմեքենայում հայտնաբերվել է ՙՄակարով՚ տեսակի ԿՎ-4744 համարի ատրճանակ, լիցքավորված 6 հատ փամփուշտներով, մեկ հատ փայտյա և երկու հատ մետաղական մահակներ, որոնցից մեկը կոտրված:
հ.2 գ.թ. 29-30

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 443 եզրակացությամբ, Խաչիկ Մկրտչյանի մահը վրա է հասել սուր արյունահոսությունից` կոնքի շրջանի հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ստանալու հետևանքով, որն էլ գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ` մահվան անմիջական պատճառի հետ: Խաչիկ Մկրտչյանի մահը վրա է հասել փորձաքննությունից շուրջ 12-16 ժամ առաջ:Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերվել են. հրազենային ՙմուտքի անցք՚ աջ աճուկային շրջանում, վերքային խողովակի ընթացքով` կոնքի առաջային պատի, ձախ հետույքային շրջանների` փափուկ հյուսվածքների, առպատային և ընդերային կոնքամզերի, միզապարկի, ձախ զստային զարկերակի վնասվածքներ, աջ և ձախ զստոսկրերի`բաց, բեկորային կոտրվածքներ, տարածուն հետկոնքամզային արյունահավաք, հեղուկ և մակարդված արյուն` որովայնի խոռոչում, որոնք պատճառվել են` կենդանության օրոք, պղինձ պարունակող գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված թվով մեկ կրակոցով. նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ, սովորաբար համարվում են` առողջությանը ծանր վնաս պատճառող, կյանքին վտանգ սպառնացող մարմնական վնասվածքներ, իսկ տվյալ դեպքում` բերել են մահվան: Հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ստանալու պահին հրազենի փողաբերանի լայնական կտրվածքն ուղղված է եղել Խ.Մկրտչյանի որովայնի ստորին կեսի աջ առաջակողմնային մակերեսի շրջանը` աջից ձախ, առջևից հետ, վերից քիչ վար ուղղությամբ:
հ.3 գ.թ. 246-256

Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 1275, 1277, 1286 և 1322 եզրակացությունների համաձայն.
-ներկայացված 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակը գործարանային արտադրության է, պիտանի է կրակելու համար և հանդիսանում է հրազեն:Ներկայացված ատրճանակի փողում հայտնաբերվել են կրակոցի հետքեր/մուր, վառոդի կիսաայրված մասնիկ/:
-ներկայացված 9մմ տրամաչափի КВ-4744-68թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակը գործարանային արտադրության է, պիտանի է կրակելու համար և հանդիսանում է հրազեն:Ներկայացված ատրճանակի փողում հայտնաբերվել են կրակոցի հետքեր/մուր, վառոդի կիսաայրված մասնիկ/:
-ներկայացված վեց փամփուշտները գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտներ են նախատեսված ՙՊՄ՚ և ՙԱՊՍ՚ ատրճանակների համար, պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք:
-ներկայացված յոթ պարկուճներից վեցը և չորս գնդակները գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի ՙՊՄ՚ և ՙԱՊՍ՚ ատրճանակների համար նախատեսված (9*18) փամփուշտների մասեր են` կրակված պարկուճներ ու գնդակներ: Դրանցից երեք պարկուճը (դեպքի վայրից) և երեք գնդակը` (մեկը դեպքի վայրից, մեկը Խաչիկ Մկրտչյանի կոշիկի վրայից, մեկը Խաչիկ Մկրտչյանի դիակի դիահերձման ժամանակ նրա մարմնից հանված) կրակվել են փորձաքննությանը ներկայացված 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակից, իսկ երեք պարկուճները (դեպքի վայրից) և Արսեն Ահարոնյանի հագուստի միջից առգրավված մեկ գնդակը կրակվել են փորձաքննությանը ներկայացված 9մմ տրամաչափ КВ-4744-68թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակից:
-ներկայացված ատրճանակը գործարանային արտադրության 45 տրամաչափի, ակոսափող ՙCOLT DOUBLE EAGLE – MK || / SERIES 90՚ ատրճանակ է, պիտանի է կրակոցներ կատարելու համար և հանդիսանում է հրազեն:
-ներկայացված 1 փամփուշտը (դեպքի վայրից առգրավված) գործարանային արտադրության 45 տրամաչափի փամփուշտ է նախատեսված համապատասխան տրամաչափի ՙCOLT ՚ ատրճանակների և մի շարք այլ զենքերի համար, այն վերալիցքավորվել է փորձաքննությանը ներկայացված ՙCOLT ՚ ատրճանակում, պիտանի է կրակվելու համար և հանդիսանում է ռազմամթերք:
-ներկայացված պահունակը (դեպքի վայրից առգրավված) գործարանային արտադրության է նախատեսված 45 տրամաչափի ՙCOLT՚ ատրճանակների համար, այն համապատասխանում է փորձաքննությանը ներկայացված ՙCOLT՚ ատրճանակին, պիտանի է նպատակային օգտագործման համար և ռազմամթերք կամ հրազեն չի հանդիսանում:
-ներկայացված պահունակից հանված յոթ փամփուշտները (դեպքի վայրից առգրավված) գործարանային արտադրության 45 տրամաչափի փամփուշտներ են նախատեսված համապատասխան տրամաչափի ՙCOLT՚ ատրճանակների և մի շարք այլ զենքերի համար: Յոթ փամփուշտներն էլ պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք:
հ.1 գ.թ. 178-180,
հ.2 գ.թ. 54-56, 146-151

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 209 եզրակացությամբ, ՙԿոլտ՚ տեսակի ատրճանակի փակաղակի վրա, բռնակին մոտ հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է Օ խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Ա.Ահարոնյանից:Ատրճանակի բռնակի պլաստմասե հատվածի վրա, անցումով նաև մետաղական հատվածին, ձգանը պահող օղակի և ձգանի վրա և արտաքին և ներքին մակերեսին, ատրճանակի փամփշտակալի եզրին և ներսային մակերեսին հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Պ.Գրիգորյանից: ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայի սրահի ոտնատակի գորգի վրա հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Պ.Գրիգորյանից:Ավտոմեքենայի սրահից մառլյայե խծուծներով վերցրած 7 հետքերից երկուսում հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է Օ խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Ա.Ահարոնյանից իսկ հինգ հետքերում հայտնաբերվել է արյան առկայություն, որն առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև հնարավոր է որ առաջանար Պ.Գրիգորյանից:
հ.3 գ.թ.97-100

Դեպքի պահին Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին եղած հագուստների առգրավման և հագուստները ներկայացնելու արձանագրությունների, համաձայն դեպքի պահին Խաչիկ Մկրտչյանի հագին եղել է սև գույնի շապիկ և սև գույնի ջինսե կտորից կարված անդրավարտիք, որի հետևի աջ գրպանի վրա առկա է անգլերեն տառերով ՙԳուչչի՚ գրառումը: Արսեն Ահարոնյանի հագին եղել է սպիտակ գույնի մոխրագույն գծանախշերով, երկարաթև վերնաշապիկ և սև գույնի ջինսե կտորից կարված անդրավարտիք: Պետրոս Գրիգորյանի հագին եղել է կարճաթև, կապույտ գույնի շապիկ, որի վրա առկա է ՙադդիդաս՚ գրառումը և կապույտ գույնի ջինսե կտորից կարված անդրավարտիք:
հ.1 գ.թ. 17-19, 22

Դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 15621003 եզրակացությամբ պարզվել են, որ փորձաքննությանը ներկայացված Խ.Մկրտչյանի անդրավարտիքի առջևի աջ վերին հատվածում` գոտկակարից 5սմ ներքև և աջ կողակարից 10սմ դեպի առաջ, առկա է 9*8.5սմ չափերի վնասվածք, որը հրազենային է, գնդակային, առաջացել է 9մմ տրամաչափի, պղինձ պարունակող գնդակով, մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կատարված մեկ կրակոցի հետևանքով և հանդիսանում է մուտքի վնասվածք:Կրակոցի պահին ներկայացված անդրավարտիքը աջ կողային վերին հատվածով ուղղված է եղել դեպի զենքի փողի առաջնային կտրվածքը:
Արսեն Ահարոնյանի անդրավարտիքի հետևի աջ վերին հատվածում` գոտկակարից 9,5սմ ներքև և աջ կողակարից 20սմ դեպի ետ, առկա է 7,5+7սմ չափերի վնասվածք, որը հրազենային է, գնդակային, առաջացել է 7.62-9մմ տրամաչափի, պղինձ պարունակող գնդակով, մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կատարված մեկ կրակոցի հետևանքով և հանդիսանում է մուտքի վնասվածք:Կրակոցի պահին ներկայացված անդրավարտիքը ետևի վերին աջ հատվածով ուղղված է եղել դեպի զենքի փողի առաջնային կտրվածքը: Անդրավարտիքի գոտկային հատվածում առկա են պղնձի և երկաթի մետաղացման հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ նաև զենքի հետ շփման հետևանքով:
Պետրոս Գրիգորյանի անդրավարտիքի ձախ փոխքի առջևի ստորին հատվածում` գոտկակարից 94սմ ներքև և արտաքին կողակարից 7սմ դեպի առաջ, առկա է 8,5+6,5սմ չափերի վնասվածք /վնասվածք N1/, իսկ անդրավարտիքի ձախ փոխքի հետևի ստորին հատվածում` գոտկակարից 97սմ ներքև և արտաքին կողակարից 17սմ դեպի ետ, առկա է 13+6սմ չափերի վնասվածք /վնասվածք N2/, որոնք հրազենային են, գնդակային, առաջացել է 7.62-9մմ տրամաչափի, պղինձ պարունակող գնդակով, մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, առջևից ետ, քիչ վերևից ներքև ուղղությամբ կատարված մեկ կրակոցի հետևանքով, ընդ որում /վնասվածք N1/ հանդիսանում է մուտքի վնասվածք, իսկ /վնասվածք N2/ ելքի վնասվածք:Կրակոցի պահին ներկայացված անդրավարտիքը ձախ փոխքի առջևի ստորին հատվածով ուղղված է եղել դեպի զենքի փողի առաջնային կտրվածքը: Անդրավարտիքի գոտկային հատվածում առկա են պղնձի և երկաթի մետաղացման հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ նաև զենքի հետ շփման հետևանքով:
հ.4 գ.թ. 67-78

Նարեկ Օհանջանյանին պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված փայտյա և երկու մետաղական մահակներով /մեկը կոտրված/ նշանակված քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1365 եզրակացությամբ և կոտրված մահակի վրա հայտնաբերված արյան հետքով նշանակված դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 219 եզրակացությամբ, պարզվել է որ փորձաքննությանը ներկայացված մեկ փայտյա մահակը/բեյսբոլի բիտա/ և մեկ կոտրված մետաղական մահակը սառը զենք չեն հանդիսանում, իսկ մեկ մետաղական մահակը` լախտը գործարանային արտադրության է, դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին: Կոտրված մահակի վրա հայտնաբերված արյան հետքը թողնվել է Օ խմբի արյուն ունեցող անձից, հնարավոր է նաև առաջանար ինչպես Արսեն Ահարոնյանից, այնպես էլ Հայկ Հակոբյանից:
հ.3 գ.թ. 82-85, 105-107

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 216 եզրակացության համաձայն ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված, փորձաքննությանը ներկայացված ՙդռան հենակի վրայից՚, ՙհետին աջ անվադողից՚, ՙատրճանակի վրայից՚ 3 մարլյայի խծուծներով վերցրած կասկածելի հետքերում, մեքենայից առգրավված գծավոր ջեմպերի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է B խումբ ունեցող անձից, հնարավոր է նաև առաջանար Խաչիկ Մկրտչյանից:
հ.3 գ.թ. 101-104

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1127 եզրակացության համաձայն Հայկ Հակոբյանի մարմնական վնասվածքները` դեմքի, գլխի, գոտկային շրջանի, աջ և ձախ վերին վերջույթների, ձախ սրունքի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների, սալջարդ վերքերի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս`առողջության կարճատև քայքայումով:
հ.2 գ.թ.152-153

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 660/հ եզրակացության համաձայն` Ա.Ահարոնյանի ստացած մարմնական վնասվածքները`աջ նստատեղի ներսային մակերեսի, աջ աճուկային շրջանի հրազենային գնդակային միջանցիկ վիրավորման ձևով, որը ուղեկցվել է խորանիստ մկանների, անոթների բաց վնասումով, արտաքին արյունահոսությամբ, աջ ծնկան հոդի, աջ բազկի 1/3-ի հետին մակերեսի արյունազեղման ձևերով, պատճառվել են` հրազենային վնասվածքը գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակած կրակոցի ներգործությամբ, իսկ քերծվածքները և արյունազեղումը բութ, կոշտ առարկաներով, և պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս:
հ.2 գ.թ.42-43

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 659/հ եզրակացության համաձայն Պ.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ սրունք-թաթային հոդի հրազենային գնդակային միջանցիկ վիրավորման ձևով, որը ուղեկցվել է ձախ սրունքի մեծ ոլոքի բաց կոտրվածքով, սրունքի սինդեսմոզի բաց վնասումով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակած կրակոցի ներգործությամբ, պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս:
հ.2 գ.թ.40-41 Քննչական փորձարարության արձանագրությունների համաձայն Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը և Նարեկ Օհանջանյանը մատնացույց են արել այն վայրը, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանը իջել է ավտոմեքենայից և քիչ անց վերադարձել է իր հետ բերելով 3 հատ մահակ:Մատնացույց են արել նաև այն վայրը որտեղ տեղի է ունեցել դեպքը, ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայի կանգնած դիրքն ու վայրը, ինչպես նաև այն տեղը, որտեղ ընկած է եղել Խաչիկ Մկրտչյանը:
հ.3 գ.թ. 173-182

Դատահետքաբանական, դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 1375 եզրակացության համաձայն ՙՄերսեդես՚ 50 ՏՍ 333 համարի ավտոմեքենայի վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի միջանցիկ վնասվածքներ, որոնցից առաջին վնասվածքը` առջևի աջ կողային անվաթևի վրա առաջացել է հետևից առաջ, քիչ վերևից ներքև, աջից ձախ ուղղությամբ մեկ կրակոցի հետևանքով:Երկրորդ վնասվածքը` աջ կողային հայելու կաղապարի դրսային մակերեսի վրա, որի շարունակությունը հայելու հայելային մակերեսի վրա է, առաջացել է մեկ կրակոցի հետևանքով:Նշված վնասվածքի պատճառման կոնկրետ ուղղությունը հնարավոր չի եղել պարզել, քանի որ հայտնի չէ, թե հայելին ինչ դիրքով է եղել կրակելու պահին:Երրորդ վնասվածքը` առջևի աջ կողային դռան ստորին պլաստմասե շերտահատվածի վրա է, որի շարունակությունը դռան ներսային ծածկվող մակերեսի եզրային հարթության վրա, առաջացել է աջից ձախ, վերից վար, առջևից հետ ուղղությամբ մեկ կրակոցի հետևանքով:
հ.3 գ.թ.241-245

Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստներով, դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներով ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակով, 45 տրամաչափի, ՙCOLT DOUBLE EAGLE – MK || / SERIES 90՚ ատրճանակով, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակով, ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտանբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերով, երեք հատ մահակներով, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերով, ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերով և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգով:
հ.4 գ.թ. 83-84, հ.5, գ.թ.3-9

4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանի մեղավորությունը ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու, կրելու, մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու, ինչպես նաև խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով ապօրինաբար ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերի հատկանիշներով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Արսեն Ահարոնյանի` մեղավորությունը ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու, կրելու, մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու մեջ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ և մասի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Պետրոս Գրիգորյանի` մեղավորությունը մի խումբ անձանց կողմից խուլիգանություն կատարելու 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով, նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Հայկ Սանդալջյանի և Արթուր Փոխարյանի մեղավորությունը զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասոի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նրանք ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Ինչ վերաբերում է Դավիթ Սանդալջյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտնում է, որ ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ ապացույցներ ձեռք չեն բերվել Դ.Սանդալջյանի կողմից եղբորը` Հայկ Սանդալջյանին, Խաչիկ Մկրտչյանին և նրանց ընկերներին զենքի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելուն դրդելու վերաբերյալ:
Քրեական գործի փաստական տվյալներով հիմնավորվել է, որ Վռամ Բաղդասարյանը 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17:30-ի սահմաններում, ընկերների` Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի ներկայությամբ Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի դիմաց չնչին` իր վրա խեթ հայացքով նայելու առիթով վիճաբանել և ապտակել է Դավիթ Սանդալջյանին, և վերջինս հաշվեհարդար տեսնելու դիտավորությամբ սպառնացել է Վ.Բաղդասարյանին և բացահայտ հայտարարել` ՙԴու մեռար...՚£
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում սպանության սպառնալիքի համար, եթե այդ սպառնալիքն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել:
Դատարանն արձանագրում է, որ Դավիթ Սանդալջյանի կողմից Վռամ Բաղդասարյանին սպանության սպառնալիքներ են տրվել և այդ սպառնալիքն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել:
Դատարանն այդ եզրահանգմանն է գալիս` հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, ինչպես նաև Դավիթ Սանդալջյանի կողմից այդ հանցանքի կատարման իրադրությունը, շարժառիթները, դրան նախորդող և հաջորդող իրավիճակները:
Սպառնալիքի իրավական բովանդակությունն իր մեջ ընդգրկում է այնպիսի հոգեբանական բռնությունը, եթե այն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել:
Գործի փաստական հանգամանքներով հիմնավորվել է, որ Դ.Սանդալջյանի սպառնալիքներին անմիջականորեն հաջորդել է իր եղբոր` Հայկ Սանդալջյանի, Խաչիկ Մկրտչյանի և նրանց ընկերների կողմից` ինչպես հրազենի, այնպես էլ որպես զենք օտագործվող առարկաների գործադրմամբ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում ք.Երևանի Կոմիտաս պողոտայի 17-19-րդ շենքերի միջնամասում կատարված խուլիգանությունը, որի ընթացքում մի կողմից Արսեն Ահարոնյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը Խաչիկ Մկրտչյանի մոտ գտնվող ատրճանակից արձակած կրակոցից ստացել են կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս, իսկ մյուս կողմից Խաչիկ Մկրտչյանը Վռամ Բաղդասարյանի մոտ գտնվող ատրճանակից արձակած կրակոցից մահացել է:
Նշված պայմաններում Դ.Սանդալջյանի արարքը ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վռամ Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատ-վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում տուժողի անօրինական վարքագիծը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը, նաև այն, որ նա ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում երեք անձ, նախկինում դատված չի եղել:

Արսեն Ահարոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցագործության հետևանքով ինքը նույնպես վիրավորվել և ստացել է կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս:

Պետրոս Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, նախկինում դատված չի եղել, հանցագործության հետևանքով ստացել է կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս:

Հայկ Սանդալջյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել բնութագրվում է դրական:

Արթուր Փոխարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական:

Դավիթ Սանդալջյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական:

Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:

Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին դատարանը գտնում է որ քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստները, պետք է վերադարձնել:
ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտանբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և գծավոր ջեմպրը, երեք հատ մահակները, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերը, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգը, որոնք պահվում են ՀՀ ոստկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում`պետք է ոչնչացնել:
Դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներն ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակները ոչնչացնել:
ՙՊՄ՚ տեսակի 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի, 45 տրամաչափի, ՙCOLT DOUBLE EAGLE – MK || / SERIES 90՚, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի ՙՊՄ՚ տեսակի, ՙTT՚ տեսակի ատրճանակները պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը:

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Վռամ Բաղդասարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 14 /տասնչորս/ տարի ժամկետով:
Վռամ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի հունվարի 11-ից:

Արսեն Լևոնի Ահարոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Արսեն Ահարոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի մայիսի 19-ից:

Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Պետրոս Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, վերացնել և նրան ազատել դատարանի դահլիճից:

Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Հայկ Սանդալջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հունիսի 21-ից:

Արթուր Հրանտի Փոխարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Արթուր Փոխարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հոկտեմբերի 19-ից:

Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Դավիթ Սանդալջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, վերացնել և նրան ազատել դատարանի դահլիճից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստները, վերադարձնել:
ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և գծավոր հագուստը, երեք հատ մահակները, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերը, ՙՏոյոտա Քեմրի՚ մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգը, որոնք պահվում են ՀՀ ոստկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում` ոչնչացնել:
Դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներն ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակները ոչնչացնել:
ՙՊՄ՚ տեսակի 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի, 45 տրամաչափի, ՙCOLT DOUBLE EAGLE–MK || / SERIES 90՚, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի ՙՊՄ՚ տեսակի, ՙTT՚ տեսակի ատրճանակները, թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 11-11-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 14-12-2011
Էջերի քանակ 15 հատոր - 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157 թերթից
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 14-12-2011
Էջերի քանակը 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 14-12-2011
Էջերի քանակը 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-15515/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 16-12-2011
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 12-04-2012
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 16-04-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 26-06-2012
Էջերի քանակ 17 հատոր` 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157, 268, 42
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 27-06-2012
Էջերի քանակը 17 հատոր` 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157, 268, 42
Ներկայացվել է դիմում/ միջնորդություն
Ամսաթիվ 04-09-2013
Ներկայացվել է դիմում միջնորդություն Դատապարտյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի դիմումը` Հայաստանի Հանրապետությունից մեկնելու թույլտվություն ստանալու վերաբերյալ
Դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Մկրտչյան
Նշանակվել է դատական նիստ 11-09-2013
Միջնորդության ընթացքը Մերժվել է
Որոշումը Գործ No ԵԱՔԴ/0184/01/10

ՈՐՈՇՈւՄ

ԴԱՏԱՊԱՐՏՅԱԼԻ ԴԻՄՈՒՄԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


24 սեպտեմբերի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ Ա.Մարգարյանի
ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿԲ ներկայացուցիչ Ա.Առաքելյանի
դատապարտյալ Ա.Ահարոնյանի

Դատական նիստում քննելով դատապարտյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի դիմումը` Հայաստանի Հանրապետությունից մեկնելու թույլտվություն ստանալու վերաբերյալ.

ՊԱՐԶԵՑ

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 11.11.2011թ. դատավճռով Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով: 21.05.2012թ. կիրառվել է ՀՀ ԱԺ ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 26.05.2011թ. որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը և պատժի չկրած մասը կրճատվել է մեկ քառորդով, վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 4 տարի 2 ամիս 19 օր ժամանակով:
ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.04.2013թ. որոշմամբ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածին համապատասխան 1/մեկ/ տարի 4 /չորս/ ամիս 4 /չորս/ օր ժամկետով պատիժը կրելուց պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 5-րդ և 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասերի պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատված Ա.Ահարոնյանի վարքագծի նկատմամբ պատժի չկրած մասի ընթացքում սահմանվել է վերահսկողություն` ՀՀ ԱՆ Քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի միջոցով:
2013թ. սեպտեմբերի 04-ին թիվ ԵԱՔԴ/0184/01/10 քրեական գործով դատապարտյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը դիմում է ներկայացրել դատարան` խնդրելով պարտավորեցնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն բաժանմունքին` թույլատրելու մեկնել Հայաստանի Հանրապետությունից բուժման և ընտանիք կազմելու նպատակով:
ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն բաժանմունքի պետ Ա.Առաքելյանն առարկեց դատապարտյալի միջնորդության դեմ նշելով, որ ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.04.2013թ. որոշմամբ սահմանված վերահսկողությունը չի կարող իրականացվել Հայաստանի Հանրապետության սահմաններից դուրս:
Դատախազ Ա.Մարգարյանը նույնպես առարկեց դատապարտյալի Ա.Ահարոնյանի միջնորդության դեմ

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Ուսումնասիրելով դատապարտյալի դիմումը և ներկայացված նյութերը, դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Արսեն Ահարոնյանի դիմումը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն ՙպատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը դատապարտյալի վրա կարող է դնել որոշակի պարտականություններ` չփոխել մշտական բնակության վայրը, բուժման կուրս անցնել ալկոհոլամոլությունից, թմրամոլությունից, վեներական հիվանդությունից կամ թունամոլությունից, նյութական օգնություն ցույց տալ ընտանիքին: Դատարանը, դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ առանց դրա, դատապարտյալի վրա կարող է դնել նաև նրա ուղղմանը նպաստող այլ պարտականություններ կամ փոխարինել դրանք՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙպայմանական վաղաժամկետ ազատում կիրառելիս դատարանն անձի վրա կարող է դնել սույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հինգերորդ մասով նախատեսված պարտականությունները, որոնք անձը պետք է կատարի պատժի չկրած մասի ընթացքում՚:
ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն` ՙպատժից ազատված անձինք oգտվում են այն իրավունքներից և կրում են այն պարտականությունները, որոնք uահմանված են Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիների համար, բացառությամբ դատվածություն ունեցող անձանց, oտարերկրյա քաղաքացիների կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց համար oրենքով նախատեuված uահմանափակումների՚:
ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն` ՙօրենքով նախատեuված դեպքերում պատժից ազատված անձանց վարքագծի նկատմամբ վերահuկողությունն իրականացնում է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման uտորաբաժանումը` Հայաuտանի Հանրապետության կառավարության uահմանած կարգով՚:
Նշված պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Արսեն Ահարոնյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հնարավոր չէ իրականացնել ՀՀ սահմաններից դուրս:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ, 434-րդ, 437-րդ և 438-րդ հոդվածներով` դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Դատապարտյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի դիմումը` Հայաստանի Հանրապետությունից մեկնելու թույլտվություն ստանալու վերաբերյալ, մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 01-10-2013
Էջերի քանակ 17 հատոր` 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157, 268, 72
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 02-10-2013
Էջերի քանակը 17 հատոր` 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157, 268, 72
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0184/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 09-12-2011
Ամսաթիվ 09-12-2011
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Գայանե
Ազգանուն Խաչատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Վռամ Բաղդասարյան, մյուսները՝ Արթուր Փոխարյան , Արսեն Ահարոնյան, Պետրոս Գրիգորյան, Հայկ Սանդալջյան , Դավիթ Սանդալջյան,Արթուր Հրանտի Փոխարյան , Արսեն Լևոնի Ահարոնյան, Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյան,Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյան , Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյան, Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի /ՀՀ քր. օր-ի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով- 12 տարի ազ., 235 հոդվածի 1-ին մասով - 2 տարի ազ., 258 հոդվածի 4-րդ մասով - 5 տարի ազ. և վերջնական պատիժ սահմանել 14 տարի ազ./ վերաբերյալ 11.11.11թ. դատավճիռը, Վ.Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ ,10-րդ կետերով ճանաչել անպարտ և արդարացնել, իսկա 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով նշանակել մեղմ պատիժ:
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 12-12-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Ավետիսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 16-12-2011
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 20-12-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 29-12-2011
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 11-01-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 19-01-2012
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 07-02-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 08-02-2012
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 08-02-2012
Ամբաստանյալ
Անուն Վռամ
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամբաստանյալ
Անուն Հայկ
Ազգանուն Սանդալջյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամբաստանյալ
Անուն Արթուր
Ազգանուն Փոխարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0184/01/10
նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Կ.ՓԻԼՈՅԱՆԻ
Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Վ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
Հ.ՍԱՆԴԱԼՋՅԱՆԻ
Ա.ՓՈԽԱՐՅԱՆԻ
պաշտպաններ Գ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Ն.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Ռ.ԲԱԼՈՅԱՆԻ

2012 թվականի փետրվարի 08-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Արթուր Հրանտի Փոխարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի շահերի պաշտպաններ Գայանե Խաչատրյանի և Նինա Կարապետյանի, ամբաստանյալ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի շահերի պաշտպան Ռուբեն Բալոյանի, ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանի վերաքննիչ բողոքները
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Կ.Հակոբյանի 2010 թվականի մայիսի 13-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14113810 քրեական գործը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. 2010թվականի մայիսի 19-ին Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
3. 2010թվականի մայիսի 19-ին Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
4. 2010թվականի հունիսի 21-ին Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանը և Արթուր Հրանտի Փոխարյանը որպես մեղադրյալ են ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 117-րդ հոդվածով: Առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրանք որպես մեղադրյալ են ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
5. 2010թվականի հոկտեմբերի 19-ին Հ.Սանդալջյանի և Ա.Փոխարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
6. 2010 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Նարեկ Օհանջանյանի և Արմեն Օհանջանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
7. 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ն.Օհանջանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
8. 2010թվականի նոյեմբերի 29-ին թիվ 14113810 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան:
9. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 14113810 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակել դատական քննության` նույն թվականի դեկտեմբերի 13-ին:
10. ՀՀ գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ Կ.Փիլոյանի 2011 թվականի հունվարի 10-ի որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ, 235-րդ, 308-րդ հոդվածների 1-ին մասերով հարուցվել է թիվ 61200111 քրեական գործը:
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Նադիրյանի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
11. 2011թվականի հունվարի 11-ին Վռամ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է:
12. 2011թվականի փետրվարի 14-ին Վռամ Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով և խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
13. 2011թվականի մարտի 03-ին Դավիթ Սանդալջյանը ձերբակալվել է;
14. 2011թվականի մարտի 04-ին Դավիթ Սանդալջյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
15. 2011թվականի մարտի 24-ին թիվ 62201611 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան:
16. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 2011 թվականի մարտի 24-ի որոշմամբ թիվ 62201611 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
17. 2011թվականի մարտի 25-ին մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով ամբաստանյալ Արսեն Լևոնի Ահարոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, իսկ Պետրոս Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
18. 2011 թվականի ապրիլի 8-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ 62201611քրեական գործը միացվել է թիվ 14113810 քրեական գործին:
19. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 30-ի որոշմամբ Նարեկ Օհանջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թվականի մայիսի 26-ի <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի հիման վրա:
Նարեկ Օհանջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը վերացվել և նա անհապաղ ազատվել է դատարանի դահլիճից:
20. Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճռով Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Վռամ Բաղդասարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 14 /տասնչորս/ տարի ժամկետով:
Վռամ Բաղդասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի հունվարի 11-ից:
21. Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով: Նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Հայկ Սանդալջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի հունիսի 21-ից:
22. Արթուր Հրանտի Փոխարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով: Նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Արթուր Փոխարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի հոկտեմբերի 19-ից:
Իրեղեն ապացույց Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստները, վերադարձվել են:
<<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և գծավոր հագուստը, երեք հատ մահակները, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերը, <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերը և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգը, որոնք պահվում են ՀՀ ոստկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում և դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներն ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակները ոչնչացվել են:
<<ՊՄ>> տեսակի 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի, 45 տրամաչափի, <<COLT DOUBLE EAGLE–MK || / SERIES 90>>, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի <<ՊՄ>> տեսակի, <<TT>> տեսակի ատրճանակները թողնվել են ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը:
Նույն դատավճռով դատապարտվել են նաև` Արսեն Լևոնի Ահարոնյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ազատազրկման հինգ տարի ժամկետով, Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ազատազրկման երեք տարի ժամկետով` կիրառվել է ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է պատժից: Պետրոս Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավումը, վերացվել է և նա ազատվել է դատարանի դահլիճից: Դավիթ Նիկողոսի Սանդալջյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման երկու տարի ժամկետով: Կիրառվել է ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է պատժից: Դավիթ Սանդալջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և նա ազատվել է դատարանի դահլիճից:/քրեական գործ, հատոր 15, էջ 59-96/
Գործի փաստական հանգամանքները
23. Ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա` ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել ու կրել զենք և ռազմամթերք, մի խումբ անձանց հետ կատարել է զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն, ինչպես նաև խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, ապօրինաբար ուրիշին դիտավորությամբ զրկել է կյանքից:
Վռամ Բաղդասարյանը 2010 թվականի մայիսի 12-ի ցերեկը չնչին` իր վրա խեթ հայացքով նայելու առիթով վիճաբանել է Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերոջ հետ, և այդ վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով նույն օրը` ժամը 2230-ի սահմաններում, ընկերների` Պետրոս Գրիգորյանի, Արսեն Ահարոնյանի և վերջինիս հորաքրոջ որդու` Հայկ Հակոբյանի հետ Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպելով Խաչիկ Մկրտչյանին ու նրա ընկերներ` Հայկ Սանդալջյանին, Արթուր Փոխարյանին, Նարեկ Օհանջանյանին և գործով չպարզված այլ անձանց, կրկին վիճաբանության մեջ են մտել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ` զենքերի և որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը. տևական ժամանակ հարվածել միմյանց ու տվել փոխադարձ հայհոյանքներ` դրանով իսկ խախտելով հարակից շենքերի բնակիչների և անցորդների անդորրն ու հանգիստը: Վռամ Բաղդասարյանը նշված գործողությունները կատարել է ապօրինի կերպով ձեռք բերված, պահված և կրված, հրազեն հանդիսացող` գործարանային արտադրության, <<ԻՎ 1533>> համարի, 9մմ տրամաչափի, <<ՊՄ>> տեսակի ատրճանակի գործադրմամբ:
Այդ ընթացքում Վռամ Բաղդասարյանը, ցերեկը տեղի ունեցած վերոհիշյալ վիճաբանության աննշան առիթը որպես սպանություն կատարելու պատրվակ օգտագործելով, ինչպես նաև հակառակորդ կողմի հանդեպ իր անձն ընդգծելու մոլուցքով, Խաչիկ Մկրտչյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, դեպքի վայրում գտնվող բազմաթիվ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, վերը նշված <<ԻՎ 1533>> համարի, <<ՊՄ>> տեսակի ատրճանակից կրակոցներ է արձակել նրա վրա, որի արդյունքում Խաչիկ Մկրտչյանը կոնքի շրջանում ստացել է հրազենային, գնդակային, թափանցող, կույր վնասվածք ու մահացել:
24. Ամբաստանյալ Հայկ Սանդալջյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա` իր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանի և Արթուր Հրանտի Փոխարյանի հետ, հարցեր պարզաբանելու նպատակով, 2010 թվականի մայիսի 12-ին ժամը 2230-ի սահմաններում, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպել է Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ: Հանդիպումը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը, Արթուր Փոխարյանը, Խաչիկ Մկրտչյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք շուրջ 15 րոպե շարունակ վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ: Իրենց այդ գործողություններով նրանք` ակնհայտորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության` շրջակա շենքերի բնակիչների, փողոցում գտնվող քաղաքացիների, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել է քաղաքացիների անդորրը:
Խուլիգանության ընթացքում Հայկ Սանդալջյանը և Արթուր Փոխարյանը որպես զենք օգտագործվող մահակների գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել դեպքի վայրում հայտնված Հայկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:
25. Ամբաստանյալ Արթուր փոխարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա` իր ընկերներ Խաչիկ Արմենի Մկրտչյանի և Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի հետ, հարցեր պարզաբանելու նպատակով, 2010թվականի մայիսի 12-ին ժամը 2230-ի սահմաններում, Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպել է Արսեն Լևոնի Ահարոնյանի, նրա ընկեր Պետրոս Խաչատուրի Գրիգորյանի և գործով չպարզված անձանց հետ: Հանդիպումը վերածվել է վիճաբանության, ապա` կռվի, որի ընթացքում Արթուր Փոխարյանը, Խաչիկ Մկրտչյանը, Հայկ Սանդալջյանը, Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և գործով չպարզված անձինք շուրջ 15 րոպե շարունակ վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ: Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհայտորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության` շրջակա շենքերի բնակիչների, փողոցում գտնվող քաղաքացիների, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել են քաղաքացիների անդորրը:
Խուլիգանության ընթացքում Արթուր Փոխարյանը և Հայկ Սանդալջյանը որպես զենք օգտագործվող մահակների գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել դեպքի վայրում հայտնված Հայկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: /քրեական գործ, հատոր 15, է ջ 59-96/
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
26. Ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի շահերի պաշտպաններ Գայանե Խաչատրյանը և Նինա Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել են, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացել է նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներով, դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ,18-րդ,106-րդ,107-րդ,124-րդ-127-րդ հոդվածների պահանջները, ինչի արդյունքում կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետը, որը ենթակա չէր կիրառման:
Դատաքննության ժամանակ ակնհայտ է դարձել, որ նախաքննության մարմինը Վ.Բաղդասարյանի արարքին քրեաիրավական գնահատական է տվել բացառապես ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի, ինչպես նաև սույն գործով շահագրգիռ անձանց` Ա.Ահարոնյանի ազգականների` մոր` Կ.Շահինյանի, հոր` Լ.Ահարոնյանի, պապու` Ե.Շահինյանի, քեռու` Հ.Շահինյանի , վկա Հ.Հակոբյանի, որը Ա.Ահարոնյանի հորաքրոջ որդին է, Հ.Շահինյանի վարորդ` Ա.Երիցյանի, Կ.Շահինյանի ընկերուհիների ցուցմունքների հիման վրա, ովքեր տվել են իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներ:
Նախաքննական մարմինը և դատարանը չեն մատնանշել , թե նախաքննական որ ցուցմունքներն են հիմնավորում Վ.Բաղդասարյանին առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ դրանք տարբերվում են միմյանցից:
Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի պաշտպանների` իրենց պաշտպանյալներին լրացուցիչ հարցաքննելու մասին միջնորդության և ՀՀ գլխավոր դատախազի բողոքի հիման վրա` պաշտպանների ներկայությամբ Ա.Ահարոնյանը և Պ.Գրիգորյանը հայտնել են, որ նախկինում սուտ ցուցմունք են տվել պատասխանատվությունից խուսափելու համար, սակայն հասկանալով, որ գործով ձեռք են բերվել ապացույցներ, ցանկացել են հայտնել իրականությունը և ցուցմունքներ են տվել, համաձայն որոնց Ա.Ահարոնյանը հայտնել է, որ <<Մալականի>> այգում գտել է Մակարով տեսակի ատրճանակ, հայտնել է նաև, որ միջադեպի օրը հանդիպել է Խ.Մկրտչյանին. խոսակցության ընթացքում երեք-չորս անգամ կրակել` նրա վրա, վերջին կրակոցից հետո վերջինս վայր է ընկել: Իսկ Պ.Գրիգորյանը հայտնել է, որ իրականում <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակն իրենն է եղել, ինչպես նաև նշել է Ա.Ահարոնյանի և Խ.Մկրտչյանի միջադեպի մանրամասները:
Վերոնշյալ հանգամանքները վկայում են, որ Առաջին ատյանի դատարանը Վ.Բաղդասարյանին մեղավոր ճանաչելու համար առանց հիմնավորման, դեպքի իրական հանգամանքները ներկայացրել է այնպես, ինչպես հարմար էր անձին հանցագործության մեջ մեղադրելու համար: Վ.Բաղդասարյանի դեպքի վայրում գտնվելը և որոշակի գործողություններ կատարելը չի վկայում, որ հենց նա է սպանել Խ.Մկրտչյանին:
Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածը նաև հետևյալ պատճառաբանությամբ` դիտավորյալ սպանություն որակելու համար պետք է գնահատվեն գործի բոլոր հանգամանքները համակցության մեջ, կարևոր հատկանիշ է վնասվածքի բնույթն ու տեղակայումը, հրազենով ոտքին կրակելը չի վկայում կրակողի սպանության դիտավորության մասին:
Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ և 127-րդ հոդվածները, կրկնելով նախաքննության մարմնի խախտումները, վերը նշված ցուցմունքները դրել է դատավճռի հիմքում` որպես Վ.Բաղդասարյանի մեղքը հիմնավորող ապացույցներ: Սակայն նրա մեղքը պարզելու համար պետք է պարզել վերջինիս դիտավորությունը:
Դատավճռի հիմքում դրվել են նաև փորձաքննությունների եզրակացությունները, որոնք վերաբերվում են մարմնական վնասվածքների աստիճաններին, դիակի զննությանը, զենքի, փամփուշտների և դեպքի վայրում հայտնաբերված մահակների համապատասխան փորձաքննություններին: Սակայն նշված եզրակացություններն ու արձանագրությունները չեն ապացուցում Վ.Բաղդասարյանի կողմից Խ.Մկրտչյանին սպանելու հանգամանքը:
Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել և չի գնահատել այն փաստը, որ զենքերի վրայից մաքրվել են մատնահետքերը, որ ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի տաբատի վրա հայտնաբերվել են մետաղի հետքեր, որոնք վկայում են վերջիններիս կողմից զենք կրելու մասին, չի գնահատվել գործում առկա <<Ղ-Տելեկոմի>> վերծանումները, որով հիմնավորվել է, որ Վ.Բաղդասարյանը գտնվել է Արշակունյաց պողոտայում և հետևաբար չէր կարող նույն պահին գտնվելով Կոմիտասի պողոտայում, վիճաբանել Դ.Սանդալջյանի հետ: Դատարանի կողմից անտեսվել է նաև վկա Ա.Ղուկասյանի ցուցմունքը, ով հայտնել է , որ տեսել է, թե ինչպես է Պ.Գրիգորյանի մոտից զենքն ընկել գետնին և վերջինս վերցրել և այն պահել է գոտկատեղում:
Առաջին ատյանի դատարանը չի կատարել բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն` պարզելու համար թե, որ փաստական հանգամանքներն են խեղաթյուրվել Ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության նախկին պետ` Հ.Թամամյանի կողմից, որի արդյունքում Վ.Բաղդասարյանը թիվ 14113810 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ճանաչվել էր որպես վկա, և մեղադրանք առաջադրել: Անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ դեպքից անմիջապես հետո քրեական գործի ընթացքում զենքերի հանձնման և այլ հարցերում միջամտել է ԱԺ պատգամավոր Լ.Սարգսյանը և իբրև վերջինս է համոզել Ա.Ահարոնյանին սպանության համար ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալ:
Այդ փաստի մասին վկայություն են տվել վկաներ` Ա.Երիցյանը, Լ.Ահարոնյանը, Կ.Շահինյանը, ամբաստանյալներ` Ա.Ահարոնյանը և Պ.Գրիգորյանը: Առանց պատճառաբանված որոշման մերժվել են վերը նշված հանգամանքները պարզելու նպատակով հարուցված պաշպանական կողմի միջնորդությունները` Լ.Սարգսյանին և Հ.Թամամյանին վկա ներգրավելու և հարցաքննելու մասին:
Վ.Բաղդասարյանի մեղադրանքի անհիմն լինելը ապացուցվում է նաև
1. ՀՀ ԱԱԾ տնօրենի թիվ 2/5-22 գրության համաձայն ձեռնարկված օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում իբրև պարզվել է, որ միտումնավոր խախտվել են դեպքի փաստական հանգամանքները, որի արդյունքում Վ.Բաղդասարյանը զերծ է մնացել քրեական պատասխանատվությունից: 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ՀՀ ԱԱԾ տնօրենից պահանջել են ներկայացնել ձեռք բերված նյութերի պատճենները, որոնք հիմք են հանդիսացել նման գրություն ներկայացնելու: ՀՀ ԱԱԾ-ից գրավոր հայտնել են, որ պահանջվող նյութերի պատճենները ուղարկվել են նախաքննության մարմնին:
ՀՀ ՀՔԾ-ից իրենց դիմումին պատասխանել են, որ օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում ձեռք բերված նյութերը կցված են ՀՔԾ վարույթում գտնվող իրավապահ մարմինների առանձին պաշտոնատար անձանց կողմից չարաշահումներ կատարելու վերաբերյալ քրեական գործին և չեն կարող տրամադրվել, իսկ Վ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ նյութերը կցված են դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործին: Քրեական գործի նյութերում Վ.Բաղդասարյանի մեղքն ապացուցող ԱԱԾ-ի կողմից տրամադրված նյութեր գոյություն չունեն:
Դատաքննության ժամանակ Վ.Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել, որ Հ.Շահինյանն է իրեն համոզել, որ սպանության մեղքն ընդունի, ինչի դիմաց խոստացել է միջոցներ ձեռնարկել նրա` պատժից շուտ ազատվելու համար: Ասածը հիմնավորելու համար դատարանին է ներկայացվել Հ.Շահինյանի ձեռքով գրված Վ.Բաղդասարյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքը, որը կցվել է քրեական գործին, սակայն չի գնահատվել: Դատավճռի հրապարակումից հետո Վ.Բաղդասարյանն այս փաստի մասին հայտնել է, որ Հ.Շահինյանն ասածը հիմնավորելու համար իրեն ցույց է տվել ՀՀ Ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ` Հ.Թամամյանի հետ կնքված փոխառության պայմանագրի պատճենը, որով Հ.Շահինյանը վերջինիցս փոխառությամբ մոտ 100.000 ԱՄՆ դոլլար է վերցրել: Վ.Բաղդասարյանը սենյակից վերցրել է Հ.Շահինյանի ձեռքով գրված ցուցմունքի օրինակը և փոխառության պայմանագրի պատճենը: Այդ մասին դատարանում չի հայտնել դատարանի և դատախազի կողմնակալ վերաբերմունքի պատճառով: Վերը նշված փաստերը պարզաբանելու համար ներկայացվել են մի շարք միջնորդություններ:
27. Ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի շահերի պաշտպաններ Գ.Խաչատրյանը և Ն.Կարապետյանը խնդրել են վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ և նշանակել քննության վերաքննության կարգով: Բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով ճանաչել անպարտ և արդարացնել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով նշանակել մեղմ պատիժ:/քրեական գործ, հատոր 15, էջ 59-96/
28. Ամբաստանյալ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի շահերի պաշտպան Ռուբեն Բալոյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտմամբ: Դատավճռի նկարագրական –պատճառաբանական մասից երևում է, որ Հ.Սանդալջյանը և Ա.Փոխարյանը վիճաբանությանը չեն մասնակցել, սեռական բնույթի հայհոյանքներ չեն տվել, մահակներ չեն օգտագործել, որևէ մեկին մարմնական վնասվածքներ չեն պատճառել, խուլիգանություն չեն կատարել:
Վիճաբանությունը տեղի է ունեցել Վ.Բաղդասարյանի և Խ.Մկրտչյանի միջև:Հ.Սանդալջյանը և Ա.Փոխարյանը ցուցմունքներ են տվել, որ միջադեպի օրը մահակներ չեն օգտագործել, դրանցով որևէ մեկին վնասվածքներ պատճառել: Նշել են նաև, որ մահակները Խ.Մկրտչյանն է դրել մեքենայի մեջ: Հ.Սանդալջյանը նաև հերքել է իր կողմից մահակը օդում թափահարելու փաստը: Մահակն օդում թափահարելը զենքի գործադրում չէ` ինքնապաշտպանության տեսակ է: Դատարանի հետևությունն այն մասին, որ նրանք միջադեպի ժամանակ մահակներ են օգտագործել և այդ փաստը հաստատելու միակ ապացույց դիտվել է դատարանում հետազոտված վերջիններիս կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, ապա դա անհիմն է, առավել ևս, որ դրանք դրվել են ապացույցների շարքում:
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ չի հիմնավորվել, որ Հ.Սանդալջյանը մահակով ծեծի է ենթարկել Հ. Հակոբյանին` պատճառելով նրան մարմնական վնասվածքներ: Դատարանի դատավճռով հաստատված Հ.Սանդալջյանի կողմից Հ.Հակոբյանին մահակներով հարվածներ հասցնելը հիմնվել է ենթադրությունների վրա:
Ամբաստանյալները և վկաների մեծ մասը դատարանում փոխել են իրենց նախաքննական ցուցմունքները: Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել զինված կողմի ցուցմունքները, իսկ տուժող կողմի ցուցմունքները պատշաճ իրավական վերլուծության և գնահատականի չի արժանացրել: Հ.Հակոբյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ չի հիշում, թե իրեն ովքեր են ծեծի ենթարկել, նշել է, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայից իջնող անձինք իրեն մահակով ծեծի չեն ենթարկել:
Հիմք ընդունելով Հ.Սանդալջյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործում առկա մյուս ապացույցների հետ, պետք է նշել, որ Հ.Սանդալջյանի գործողությունները հասարակական կարգի դեմ ուղղված չեն եղել: Նրա գործողություններում բացակայում են խուլիգանության հատկանիշները: Դատավճռում չկա ապացույց այն մասին, որ Հ.Սանդալջյանը հասարակության նկատմամբ դրսևորել է անհարգալից վերաբերմունք` հիմնավորվել է միայն, որ նա եղել է դեպքի վայրում, որ Խ.Մկրտչյանը մահակներ է դրել մեքենայի մեջ: Որ Հ.Հակոբյանի վնասվածքները հասցվել են բութ կոշտ առարկայով: Հ.Սանդալջյանը մահակով որևէ մեկին մարմնական վնասվածք չի պատճառել: Չի հիմնավրովել նրա կողմից զենքի գործադրմամբ արարք կատարելը:
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ չի պարզվել, թե մահակներից որ մեկն է եղել Խ.Մկրտչյանի մոտ, կամ արյունոտ մահակը նրա կողմից գործադրվել է թե ոչ: Չի ապացուցվել նաև թե մահակի վրայի արյունն ում է պատկանում, ում կողմից է երեք կրակոց արձակվել Մերսեդես մակնիշի ավտոմեքենայի վրա: Արժանահավատ չէ Հ.Հակոբյանի ցուցմունքի այն մասը, որ Մերսեդեսի միջից միանգամից իջել են 3 թե 4 մարդ, քանի որ Մերսեդեսը երկու դռնանի է: Չկա ցուցմունք, որ Հ.Սանդալջյանը վիճաբանել, կռվել և որևէ մեկին ծեծի է ենթարկել: Չկա ապացույց, որ Հ.Սանդալջյանը և մյուսները խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորություն են ունեցել և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք` դրսևորել հասարակության նկատմամբ:
Առաջին ատյանի դատարանը չի հիմնավորել և չի պատճառաբանել, թե որ ապացույցներով է հիմնավորվել նրա մեղավորությունը զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու մեջ:
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և Հ.Սանդալջյանի ուղղվելու մասին է վկայում արարքից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ նա կամավոր ներկայացել է քննչական բաժին, քննությունից չի թաքնվել և չի խոչընդոտել վարույթն իրականացնող մարմնի աշխատանքներին, չի խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ:
29. Ամբաստանյալ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի շահերի պաշտպան Ռ.Բալոյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը Հայկ Սանդալջյանի մասով բեկանել և փոփոխել` նրա գործողություններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի դիսպոզիցիայով սահմանված հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանը զենքի գործադրմամբ խուլիգանական արարք է կատարել, ապա հաշվի առնելով գործում առկա նրա անձը բնութագրող հանգամանքները` Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը Հայկ Սանդալջյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ սահմանել:
30. Ամբաստանյալ Արթուր Հրանտի Փոխարյանը և նրա շահերի պաշտպաններ Ազատ Մարգարյանը և Հայկ Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոք են ներկայացրել Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի վերոհիշյալ դատավճռի դեմ, որով խնդրել են Ա.Փոխարյանի մասով այն բեկանել և փոփոխել, նրա մասով կայացնել արդարացման դատավճիռ` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
ՀՀ վերաքննիչ դատարան ներկայացրած դիմումներով Արթուր Փոխարյանը հրաժարվել է պաշտպաններ Ազատ Մարգարյանի և Հայկ Հովհաննիսյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքից, խնդրել է քննարկել իր նկատմամբ ՀՀ ԱԺ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> որոշմամբ իր պատժի չկրած մասի ¼-ի կրճատման հայցը:
31. Վերաքննիչ բողոքների գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
32. Պաշտպանները պնդեցին բողոքները և խնդրեցին բավարարել:
Ամբաստանյալներ Վ.Բաղդասարյանը և Հ.Սանդալջյանը միացան իրենց պաշտպաններին և խնդրեցին բողոքները բավարարել:
33. Ամբաստանյալ Ա.Փոխարյանը պնդեց բողոքը և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել համաներման ակտը:
34. Մեղադրողները խնդրեցին բողոքը մերժել` ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպաններ Ռ.Բալոյանի, Ն.Կարապետյանի, Գ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալներ Վ.Բաղդասարյանի, Հ.Սանդալջյանի, Ա.Փոխարյանի ելույթները, մեղադրողներ Կ.Փիլոյանի, Ա.Դավթյանի պատասխաննները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
35. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.<< Սպանությունը՝…6) շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, …10. խուլիգանական դրդումներով պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ>>:
ՀՀ նախկին /մինչև 2011 թվականի մայիսի 23-ի օրենքի ընդունումը/ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.<< Սպանությունը՝…6) շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով,…10. խուլիգանական դրդումներով պատժվում է ազատազրկմամբ՝ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.<< 1. Ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը՝…
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն.<<1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝…
…4. որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ՝….
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից յոթ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-4-րդ կետերի համաձայն.
<< Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
36. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:…>>:
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` <<…Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ մասի համաձայն` << Պատժաչափի չկրած մասը կրճատել`
5) մեկ քառորդով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112--րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 180-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 182-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով, 183-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 227-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 228-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 229-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 230-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 231-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 233-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 237-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ…>>:
Նույն որոշմամն 13-րդ մասի համաձայն.<< սույն որոշման կատարումը վերապահել`…
… 4) Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության քրեակատարողական հիմնարկների պետերին` այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրում են քրեակատարողական հիմնարկներում….>>:
37. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճռով, պատիժ նշանակելիս դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է. <<… Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանի մեղավորությունը ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու, կրելու, մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու, ինչպես նաև խուլիգանական դրդումներով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով ապօրինաբար ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերի հատկանիշներով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
…Հայկ Սանդալջյանի և Արթուր Փոխարյանի մեղավորությունը զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով նախատեսված հանցանք կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում ապացուցված է, որի համար նրանք ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:…
…Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հանցավորների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վռամ Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում տուժողի անօրինական վարքագիծը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը, նաև այն, որ նա ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում երեք անձ, նախկինում դատված չի եղել:…
…Հայկ Սանդալջյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել բնութագրվում է դրական:
Արթուր Փոխարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական:…
…Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել>>:/քրեական գործ, հատոր 15, էջ 59-96/
38. Վերաքննիչ դատարանը քննարկելով ամբաստանյալ Ա.Փոխարյանի վերաքննիչ բողոքը, գտավ, որ այն բավարարվել չի կարող: Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Ա.Փոխարյանի նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Ազգային Ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը կիրառելի է: Սակայն այն պետք է կիրառի քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմը: <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 13-րդ կետի համաձայն` նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու պարտականությունը դրված է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկների վարչակազմի վրա: Հետևաբար դատարանն այդ հարցին լուծում տալ չի կարող:
37. Առաջին ատյանի դատարանը կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության, որ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանին`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, առաջադրված մեղադրանքը հաստատված և հիմնավորված է դատաքննության ժամանակ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
38. Ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանն առաջադրված մեղադրանքւոմ իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի՝ ապօրինի կերպով հրազեն պահելու համար: Ժխտել է 2010 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 1730-ի սահմաններում, Դավիթ Սանդալջյանի հետ վիճաբանելու ու նրան ապտակելու, Խաչիկ Մկրտչյանին ճանաչելու, նրան սպանելու, <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակ պահելու հանգամանքները: Ընդունել է նույն օրը` ժամը 22 30-ի սահմաններում Պետրոս Գրիգորյանի և Արսեն Ահարոնյանի հետ, վեջինիս <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայով Երևանի Կոմիտաս պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում լինելու, սպիտակ ավտոմեքենայից դուրս եկած մի տղայի կողմից իրենց ուղղությամբ կրակելու, դրա արդյունքում Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի վիրավորվելու, այդ ընթացքում իր մոտ գտնվող <<TT>> ատրճանակից կրակոց արձակելու, վերջիններիս մարմնական վնասվածքներով իր ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի 8-րդ, ապա` Միքայելյանի անվան հիվանդանոց տեղափոխելու հանգամանքները: Վ.Բաղդասարյանը հայտարարել է, որ <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակը գտնվել է Պետրոս Գրիգորյանի մոտ և նա է կրակել Խաչիկ Մկրտչյանի ուղղությամբ:
Ամբասատանյալ Վռամ Բաղդասարյանը դեպքի վայրում խուլիգանական գործողությունների ու փոխհրաձգության, դեպքին իր մասնակցության վերաբերյալ տվել է հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներ:
Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով գտել է, որ Վ.Բաղդասարյանի պատճառաբանությունները` բացի մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, 0 անհիմն են, քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ են հետապնդում:
Վ.Բաղդասարյանին մեղսագրված արարքը Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արսեն Ահարոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ունեցել է 7 փամփուշտներով <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակ, որը մշտապես պահել է իր մոտ:
2010թ. մայիսի 12-ին քեռու` Հովհաննես Շահինյանի <<Մերսեդես>> մակնիշի, 50 ՈՈ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով Պետրոս Գրիգորյանի և Վռամ Բաղդասարյանի հետ գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի մոտ: Վռամն ու Պետրոսը իջել են մեքենայից: Նրանց վերադառնալուց հետո վերջինս զայրացած է եղել, իր հարցին պատասխանել է. <<Հեչ, անցավ, բան չկա>>: Այնուհետև, շուրջ երկու ժամ ավտոմեքենայով շրջել են քաղաքում: Ապա Արմեն Երիցյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան փոխանակել են <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի, 18-683 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետ: Դրանից հետո Վռամի, Հայկի ու Պետրոսի հետ նշված ավտոմեքենայով ժամը 22-ի սահմաններում Երբ Կոմիտասի պողոտայից թեքվել և մտել են 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը, իրենց ավտոմեքենային դեմ-դիմաց դուրս է եկել <<Մերսեդես>> մակնիշի, 50-333 պետհամարանիշի, կուպե տեսակի, արծաթագույն ավտոմեքենան ու կանգնել իրենց ավտոմեքենայից մոտ 2 մետր հեռավորության վրա: Իրենք իջել են ավտոմեքենայից: Վերը նշված ավտոմեքենայի վարորդի կողքից իջել է Խաչիկ Մկրտչյանը, աջ ձեռքում գտնվող ատրճանակն ուղղել է իրենց մեքենայի ձախ կողմում գտնվող Պետրոս Գրիգորյանի վրա ու կրակոց արձակել: Պաշտպանվելու նպատակով ցանկացել է գոտկատեղից հանել <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակը, հանելու պահին, խառնաշփոթ վիճակում ատրճանակի փամփշտակալն ընկել է գետնին: Փորձել է այն վերցնել, սակայն նկատելով, որ Պետրոսն ընկել է` փամփշտակալին ուշադրություն չի դարձրել: Վազելով մոտեցել է նրան ու հասկացել՝ որ Խաչիկի արձակած կրակոցից Պետրոսը վիրավորվել է: Այդ պահին իր թիկունքում լսել է ևս մեկ կրակոցի ձայն, ուժեղ ցավ է զգացել նստատեղի մասում և հասկացել՝ որ վիրավորվել է: Շրջվել է և անմիջապես իր հետևում տեսել Խաչիկին` ատրճանակը դեպի իրեն ուղղած վիճակում, ում ձախ ձեռքում եղել է նաև մահակ: Շրջվելու պահին Խաչիկը մահակով հարվածել է իր գլխին, որի հետևանքով թուլացել, ընկել է գետնին ու կորցրել գիտակցությունը: Թե այդ ընթացքում ինչ է տեղի ունեցել Վռամի, Պետրոսի ու Հայկի հետ, չի նկատել, քանի որ ուշադրությունն ուղղված է եղել Խաչիկին, ում մոտ ատրճանակ է եղել, ինչպես նաև` գետնին ընկած Պետրոսին: Երբ գիտակցության է եկել, Պետրոսն ու Վռամն այդտեղ չեն եղել: Իրենց մեքենայից մի քանի մետր հեռավորության վրա` նկատել է գետնին ընկած Հայկին, ով տնքալով անկանոն շարժումներ է արել: Դժվարությամբ նստել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենան ու այն վարելով մոտեցել Հայկին, ով նստել է իր կողքին, և միասին շարժվել են 8-րդ հիվանդանոցի ուղղությամբ: Զանգահարելով Պետրոսին, գնացել են Կոմիտասի պողոտայում գտնվող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ և հանդիպել Վռամին ու Պետրոսին: Վերջիններից տեղեկացել են, որ նրանք դեպքի վայրից հեռացել են <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի ավտոմեքենայով: Հիվանդանոցի ճանապարհին Վռամը կանգնեցրել է մեքենան և ինչ-որ բան ասել Հայկին, որից հետո վերջինս իջել է մեքենայից: Մեքենայով գնացել են 8-րդ հիվանդանոց: Ապա Վռամն իրեն ու Պետրոսին տարել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Հիվանդանոցում իմացել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանը սպանվել է: Խոսակցություններից լսել է, որ նրան Վռամն է սպանել: Դեպքից հետո <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակը թողել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին:
Հիվանդանոցում տեղեկանալով, որ դեպքի ժամանակ արձակված կրակոցի հետևանքով Խաչիկ Մկրտչյանը վիրավորվել ու մահացել է` ենթադրել է, որ վերջինիս վրա կրակողն ու նրան սպանողը փաստորեն փրկել է իր կյանքը: Խաչիկին սպանողի հանդեպ պարտավորվածություն է զգացել և երախտագիտությունից դրդված` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի առթիվ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով ցուցմունք է տվել, թե իբր ինքն է սպանել Խաչիկին` միաժամանակ հույս ունենալով, որ իրավապահ մարմինները կբացահայտեն իրական սպանողին: Հիվանդանոցում գտնվելու ժամանակ Պետրոս Գրիգորյանին խնդրել է ցուցմունք տալ, թե իբր ինքն է Խաչիկին սպանել: Հետագայում գիտակցել է, որ սխալ է վարվել` ուրիշի կատարած հանցանքն իր վրա վերցնելով, և հետագա ցուցմունքներում հայտնել է, որ սպանությունն ինքը չի կատարել: Երբ իր վերաբերյալ քրեական գործն ուղարկվել է դատարան, գիտակցելով, որ կարող է դատապարտվել չարած արարքի, այսինքն` Խաչիկ Մկրտչյանին սպանելու համար` թիվ 62201611 քրեական գործով տված ցուցմունքներում հայտնել է ողջ իրականությունը:
Ի պատասխան ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանի հայտարարության, որ դեպքի պահին << Մակարով>> տեսակի ատրճանակը գտնվել է Պ.Գրիգորյանի մոտ և նա է կրակել Խ.Մկրտչյանի ուղղությամբ` Ա.Ահարոնյանը պնդել է, որ իրականում այդ օրը Պետրոս Գրիգորյանի մոտ ընդհանրապես որևէ զենք չի եղել:
Ամբաստանյալ Պ.Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին Ա.Ահարոնյանի քեռու` Հովհաննես Շահինյանի <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՈՈ 777 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով Արսեն Ահարոնյանի և Վռամ Բաղդասարյանի հետ գնացել են Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի մոտ: Վռամն իջել է մեքենայից: Մի քանի րոպե հետո, տեսնելով, որ Վռամն ուշանում է` որոշել է գնալ ու տեսնել, թե ինչ է պատահել: Երբ հասել է խանութի մոտ, տեսել է, որ Վռամը քաշել է տարիքով փոքր մի տղայի օձիքից և արհամարհական խոսքեր ասելով` ապտակել նրան: Հավաքվել են շրջակա օբյեկտների աշխատողները, նրանցից հիշում է նշված խանութի տեր և աշխատակից Գևորգին: Խոսակցությունից հասկացել է, որ նշված վիճաբանության պատճառը Վռամին խեթ հայացքով նայելն է եղել: Ինքն ու Արսենը միջամտել, բաժանել են նրանց, որպեսզի վիճաբանությունը կռվի չվերածվի: Վերը նշված երիտասարդը, ով, ինչպես հետագայում արդեն կալանավայրում է իմացել, հանդիսանում է Խաչիկ Մկրտչյանի ընկեր Հայկ Սանդալջյանի եղբայր Դավիթը, մի կողմ անցնելով` գոռալով Վռամին ասել է. <<Դու մեռար,>> ու փախել: Մինչև մեքենա նստելը Վռամը զայրացած ասել է, որ այդ <<լակոտը>> շատ վատ ձևով է նայել իրեն: Այնուհետև Արսենը, Վռամը և ինքը մոտ մեկուկես, երկու ժամ մեքենայով շրջել են քաղաքում: Ապա Արմեն Երիցյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն <<Մերսեդես>> ավտոմեքենան փոխել են <<Տոյոտա Քեմրի>> ավտոմեքենայի հետ: Ավտոմեքենայի ընթացքի ժամանակ տեսել են, որ Վռամը գոտու տակից հանել է <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակը և դրել նստատեղի ու փոխանցման տուփի արանքում: Երեկոյան հանդիպել են նրա հորաքրոջ տղային` Հայկին, ով միացել է իրենց: Չորսով <<Տոյոտա>> մեքենայով շարժվել են դեպի Կոմիտասի 19 շենքի բակ: Ավտոմեքենան վարել է Վռամը, ինքը նստած է եղել նրա հետևում, Արսենը` Վռամի, իսկ Հայկը` իր կողքին: Երբ իրենց մեքենան մտել է Կոմիտաս 17 և 19 շենքերի միջնամասը, իրենց դեմ դուրս է եկել Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերոջ` Նարեկի <<Մերսեդես>> մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենան: Վռամն իր դրած տեղից վերցրել է <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակն ու իջել մեքենայից: Գրեթե նույն պահին մեքենայից իջել են նաև ինքը, Արսենը և Հայկը: Մեքենայից իջնելուց անմիջապես հետո Վռամն ատրճանակը պահել է Նարեկի մեքենայի ուղղությամբ ու բղավելով ասել. <<Հլա դուրս եկաք, արա>>: Այդ պահին ինքը գտնվել է Վռամի հետևում: Դրանից հետո բացվել է <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի դուռը, և այնտեղից իջել է Խաչիկը, ում ձեռքին նույնպես ատրճանակ է եղել: Քանի որ իր առջև գտնվող թե Վռամի, թե Խաչիկի մոտ զենքեր են եղել, որոշել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի մեքենայի հետևի կողմով գնալ Արսենի ու Հայկի մոտ: Երբ շրջվել է, որ գնա, գրեթե մեկ վայրկյանի տարբերությամբ իրար հաջորդող երկու կրակոցի ձայն է լսել: Հենց այդ պահին ուժեղ ցավ է զգացել ձախ ոտքի ստորին հատվածում և ցավից ու վախից կքանստել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի մեքենայի հետևում, այդ ժամանակ ևս մեկ կրակոցի ձայն է լսել: Այնուհետև, ոտքը բռնած, արագ քայլելով գնացել է Կոմիտասի պողոտայի ուղղությամբ և լսել ևս մի քանի կրակոցի ձայն: Այդ ընթացքում Արսենի ձեռքում տեսել է արծաթագույն ատրճանակ, որը, ինչպես հետո է իմացել, <<Կոլտ>> տեսակի է եղել: Երբ նստել է մայթեզրին, մի ակնթարթ հետո իրեն է մոտեցել Վռամը, ով շատ խառնված է եղել: Այդ պահին Վռամի կողմից երկաթի ընկնելու ձայն է լսել, երբ շրջվել է նրա կողմը, տեսել է` նա գետնից ատրճանակին նմանվող մի բան է վերցրել ու դրել գոտկատեղում: Քիչ հեռվում` ինտերնետ ակումբի դիմաց, նկատել է ընկերոջը` Հովիկին ու նրա <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի ավտոմեքենան, ում խնդրել է իրենց տեղափոխել հիվանդանոց: Վռամը նստել է նշված մեքենայի առջևի աջ նստատեղին, ինքը` հետևում, և Հովիկը մեքենան վարել է Կոմիտասի պողոտայով` Զեյթուն թաղամասի ուղղությամբ: Հեռախոսով խոսել են Արսենի հետ, հանդիպել են Կոմիտասի պողոտայում գտնվող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ: Այդտեղ իմացել են, որ Արսենը նույնպես Խաչիկի կրակոցներից վիրավորվել է, իսկ Հայկին ծեծել են մահակով: Վռամը նստել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի մեքենայի ղեկին, Հայկը` նրա կողքը, իսկ ինքն ու Արսենը` հետևում: Ճանապարհին` Կոմիտասի պողոտայում գտնվող <<Դայանա>> խանութի մոտ, Վռամը կանգնեցրել է ավտոմեքենան և Հայկին փոխանցելով <<Մակարով>> և <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակներ`ասել է, որ դրանք փախցնի: Հայկը վերցրել է նշված երկու ատրճանակներն ու իջել մեքենայից, իսկ իրենք շարունակել են ճանապարհը: <<Մամա միա>> ճաշարանի մոտ հանդիպել են Արսենի մորը` Կարինեին և նրա հետ միասին մեքենայով գնացել հիվանդանոց: Արսենը մեքենայի հետևի նստատեղին է դրել իր մոտ եղած <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակը: Նշված հիվանդանոցից իրենց ուղարկել են Միքայելյանի անվան հիվանդանոցում իրեն ու Արսենին բուժօգնություն են ցույց տվել: Հիվանդանոցում Արսենն իրեն ասել է, որ հավաքվածների խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Խաչիկը մահացել է, Խաչիկն իրենց վրա է կրակել, իսկ նրան սպանողը փրկել է իրենց կյանքը, որի պատճառով էլ սպանությունն իր վրա պետք է վերցնի, պետք է իր վրա վերցնի նաև <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակն իր մոտ լինելու հանգամանքը` պատճառաբանելով, որ այդ ատրճանակից կրակոց չի արձակվել, և Խաչիկը դրանով չի սպանվել, իսկ իր մոտ մի քանի ատրճանակ չէր կարող լինել: Արսենն իրեն խնդրել է նաև ցուցմունքներում հայտնել, թե իբր ինքն է կրակել Խաչիկի վրա: Փորձել է Արսենին համոզել, որ նա իր վրա չվերցնի ուրիշի կատարած սպանությունը, բայց նա չի համոզվել, և ստիպված ընդառաջելով Արսենի խնդրանքին` Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի առթիվ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով տված ցուցմունքներում հայտնել է այն, ինչպես խնդրել է Արսենը, մասնավորապես` հայտնել է, թե իբր <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակն իր մոտ է եղել:
Պետրոս Գրիգորյանը հայտնել է, որ նման ցուցմունքներ տալով` Արսեն Ահարոնյանի հետ մտածել են, որ ինքը կդատապարտվի զենքի, իսկ Արսենը` ինքնապաշտպանության համար: Սակայն երբ իրեն` զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն, իսկ Արսենին` սպանություն կատարելու մեղադրանքով քրեական գործն ուղարկվել է դատարան` հասկացել են, որ իրենց չմտածված քայլի հետևանքով կարող են դատապարտվել երկար ժամանակով ազատազրկման` այն էլ չկատարած հանցանքի համար:
Հայկ Սանդալջյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի մայիսի 12-ին Խաչիկ Մկրտչյանի, Արթուր Փոխարյանի և Նարեկ Օհանջանյանի հետ` վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանը իջել է ավտոմեքենայից ու վերադառնալով իր հետ բերել է երեք հատ մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ Խաչիկ Մկրտչյանի պահանջով մեքենան վարել է դեպի 17 և 19 շենքերի միջնամաս: Կանգնել են ու Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2 թե 3 տղաների: Քիչ անց նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Ինքը և Արթուր Փոխարյանը իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն չի հաջողվել:Քիչ անց, Խաչիկ Մկրտչյանը իր գոտկատեղից հանել է ատրճանակ ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ: Այդ տղաներից մեկը վայր է ընկել: Դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել: Սակայն չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և Արթուր Փոխարյանի հետ գնացել են դեպի իրենց ավտոմեքենան, մահակներ վերցնելու համար: Տեսել է, որ Խաչիկ Մկրտչյանի բերած 3 մահակներից մնացել են երկուսը` մեկ փայտե և մեկ մետաղական: Վերցրել է այնտեղ եղած մահակներից փայտե մահակը, իսկ մյուսը վերցրել է Արթուր Փոխարյանը և պաշտպանվելու համար սկսել են թափահարել դրանք: Ոչ մեկին մահակով չեն ծեծել: Եթե նույնիսկ մահակը ինչ որ մեկին դիպել է, ապա դա պատահական է տեղի ունեցել, Նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանը ընկել է գետնին: Նրան դրել են Նարեկ Օհանջանյանի ավտոմեքենան ու տարել <<Արմենիա>> հիվանդանոց:Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել:
Ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010 թվականի մայիսի 12-ին Խաչիկ Մկրտչյանի, Հայկ Սանդալջյանի և Նարեկ Օհանջանյանի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանն իջել է ավտոմեքենայից ու քիչ անց վերադառնալով իր հետ բերել է երեք մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Կոմիտաս 19 շենքի մոտ Խաչիկ Մկրտչյանը պահանջել է մեքենան վարել 17 և 19 շենքերի միջնամաս: Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է այդտեղ կանգնած 2 թե 3 տղաների: Քիչ անց նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանը և այդ տղաները վիճաբանում են: Ինքը և Հայկ Սանդալջյանն իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց, ցանկանալով նրանց հանգստացնել, սակայն չի հաջողվել: Քիչ անց, իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանը գոտկատեղից հանել է ատրճանակն ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ, որից հետո նրանցից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն ինքը չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել է և Հայկ Սանդալջյանի հետ գնացել դեպի իրենց ավտոմեքենան` մահակներ վերցնելու համար: Ինքը վերցրել է մետաղական մահակը, իսկ Հայկ Սանդալջյանը` մյուսը և պաշտպանվելու համար սկսել են թափահարել դրանք: Նրանք ոչ մեկին մահակով չեն ծեծել: Եթե մահակը ինչ-որ մեկին դիպել է, ապա պատահական է տեղի ունեցել: Նկատել են, որ Խաչիկ Մկրտչյանն ընկել է գետնին: Խաչիկ Մկրտչյանին Նարեկ Օհանջանյանի ավտոմեքենայով տարել են <<Արմենիա>> հիվանդանոց: Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ ու հեռացել:
Ամբաստանյալ Նարեկ Օհանջանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ միջադեպի օրը Խաչիկ Մկրտչյանի, Արթուր Փոխարյանի և Հայկ Սանդալջյանի հետ իր <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով շրջել են Արաբկիր թաղամասով: Խաչիկ Մկրտչյանի խնդրանքով գնացել են վերջինիս շենքի բակ, որտեղ Խաչիկ Մկրտչյանը բերել է երեք մահակ ու դրել ավտոմեքենայի մեջ` իր ոտքերի տակ: Ժամը 22:30-ի սահմաններում Խաչիկ Մկրտչյանի պահանջով մեքենան վարել է դեպի Կոմիտաս 17 և 19 շենքերի միջնամաս: Խաչիկ Մկրտչյանը մեքենայից իջնելով մոտեցել է 2-3 տղաների: Խաչիկ Մկրտչյանի և այդ տղաների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Հայկ Սանդալջյանը և Արթուր Փոխարյանն իջել են ավտոմեքենայից ու մոտեցել նրանց: Ցանկացել են նրանց հանգստացնել, սակայն չի հաջողվել: Ինքը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ: Իր համար անսպասելի, Խաչիկ Մկրտչյանը գոտկատեղից հանել է ատրճանակն ու մի քանի անգամ կրակել այդ տղաների ուղղությամբ: Այդ տղաներից մեկը վայր է ընկել: Դրանից հետո դարձյալ կրակոցներ են տեղի ունեցել, սակայն չի տեսել, թե ով է կրակում, քանի որ առաջին կրակոցներից հետո վախեցել և գլուխն իջեցրել է ներքև: Երբ կրակոցները դադարել են, գլուխը բարձրացրել է և նկատել, որ Խաչիկ Մկրտչյանն ընկել է գետնին: Իջել է ավտոմեքենայից, կանչել Հայկ Սանդալջյանին և Արթուր Փոխարյանին: Խաչիկ Մկրտչյանին իր ավտոմեքենայով տարել են <<Արմենիա>> հիվանդանոց: Մինչ այդ ինքը գետնից վերցրել և իր ավտոմեքենայի մեջ է դրել նաև Խաչիկ Մկրտչյանի կողմից գործադրած ատրճանակը: Ճանապարհին հասկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանը մահացել է, նրան թողել են հիվանդանոցի մուտքի մոտ: Ավտոմեքենան թողել է Փարաքար գյուղում` ատրճանակը թողնելով ավտոմեքենայում:
Վկա Գևիկ Անդրեասյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 17:30-ի սահմաններում Երևանի Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի առաջին հարկում գտնվող խանութի դիմաց երկու երիտասարդների հետ կանգնած է եղել Դավիթ Սանդալջյանը: Այդ ժամանակ խանութի մոտ կանգնել է Հովհաննես Շահինյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենան, որից իջել են Վռամ Բաղդասարյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը: Մտել է խանութ: Մի քանի վայրկյան անց դրսից ձայն է լսել ու անմիջապես դուրս եկել փողոց: Տեսել է, որ Վռամն ագրեսիվ կերպով քաշքշում է Դավիթի հագուստներից, վերջինս ձեռքով շփում է այտը, իսկ նրա արևային ակնոցը կոտրված ընկած է գետնին: Հասկացել է, որ Վռամը Դավիթին ապտակել է: Արսենն ու Պետրոսը բաժանել են վիճաբանողներին և Վռամին տարել: Դավիթ Սանդալջյանը Վռամին սպառնացել է` ասելով. <<Դե դու քո հալը կտեսնես>>: Նույն օրը` ժամը 23:00-ի սահմաններում, խանութի հաճախորդներից մեկը հայտնել է, որ Կոմիտասի պողոտայի 19-րդ շենքի ներքևի մոտակայքում կռիվ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում կռվի մասնակիցները կրակել են միմյանց վրա, և ականատես է եղել` ինչպես մի տղա կաղալով նստել է մեքենա ու հեռացել: Ժամը 23:30-ին Կոմիտասի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում հավաքվածների խոսակցություններից իմացել է, որ վերոհիշյալ կռվի ժամանակ արձակված կրակոցներից վիրավորվել են Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանը և իրենց թաղամասի բնակիչ Խաչիկը: Համոզվել է, որ նշված կռվի պատճառը եղել է մի քանի ժամ առաջ իր խանութի դիմաց Վռամի և Դավիթի միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը, Իմացել է նաև, որ դեպքի ժամանակ արձակած կրակոցից Խաչիկն սպանվել է
Ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի, վկա Գ.Անդրիասյանի ցուցմունքներով հերքվել են ամբաստանյալ Վռամ Բաղդասարյանի պատճառաբանությունները` որ 2010 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 1730-ի սահմաններում, Դավիթ Սանդալջյանի հետ չի վիճաբանել, նրան ապտակել, Խաչիկ Մկրտչյանի ուղղությամբ չի կրակել, սպանել նրան, <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակով վերջինիս ուղղությամբ կրակել է ամբաստանյալ Պ.Գրիգորյանը: Ամբաստանյալ Ա.Ահարոնյանը Պ.Գրիգորյանը մատնանշել են նաև այն շարժառիթները, որի համար սկզբնական շրջանում ընդունել է Խ.Մկրտչյանի սպանությունը Ա.Ահարոնյանի կողմից կատարած լիելու հանգամանքը:
Վկա Արինա Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 13-ին` հիվանդանոցում Արսեն Ահարոնյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. մայիսի 12-ի երեկոյան Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում ինչ-որ տղաներ վիճաբանել են իր, Վռամի և Պետրոսի հետ, որի ընթացքում կրակոցներ են եղել, որի հետևանքով նա ու Պետրոսը վիրավորվել են, իսկ մյուս կողմից մարդ է սպանվել: Արսենն ասել է նաև, որ իրականում ինքը որևէ մեկին չի սպանել: Նման ցուցմունք է տվել, քանի որ այդպես է անհրաժեշտ: Հետագայում Արսեն Ահարոնյանի թաղամասի բնակիչներից լսել է, որ նշված սպանությունը կատարել է Վռամ Բաղդասարյանը: Հիշյալ վիճաբանությանը ներկա գտնվող Հայկ Հակոբյանն իրեն ասել է, որ վիճաբանության ժամանակ Վռամի մոտ ատրճանակ է եղել և որ սպանությունը կատարել է Վռամ Բաղդասարյանը:
Վկա Հովհաննես Սնխչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում իր կողմ են եկել Վռամ Բաղդասարյանն ու Պետրոս Գրիգորյանը: Վերջինս կաղացել է և մոտ տասը մետրից խնդրել շտապ հասցնել հիվանդանոց` հայտնելով, որ իրեն խփել են: Պետրոսն ու Վռամը նստել են մեքենան, այն վարել է դեպի մոտակա հիվանդանոց: Ճանապարհին Պետրոսը, խոսելով հեռախոսով, իրեն ասել է, որ <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ կանգնի: Երբ մեքենան կանգնեցրել է, անմիջապես իր ավտոմեքենայի դիմաց կանգնել է <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի սև ավտոմեքենան: Վռամն ու Պետրոսն անմիջապես իջել են իր մեքենայից, նստել նշված <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենան, և կտրուկ ընթացքով հեռացել Կոմիտասի պողոտայով: Այնուհետև իրեն է զանգահարել Արսեն Ահարոնյանը և խնդրել շտապ գնալ Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Արաբկիրի քննչական բաժնում իրեն հարցաքննել են, սակայն ցուցմունքում թաքցրել է դեպքի վայրից Վռամին ու Պետրոսին իր ավտոմեքենայով տեղափոխելու հանգամանքը, քանի որ <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ իր ավտոմեքենայից իջնելիս Պետրոսը խնդրել է իրենց տեսնելու մասին ոչ մեկին չհայտնել:
Վկա Աշոտ Վաչիկի Ղուկասյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում` երբ գտնվել են Կոմիտասի 19-րդ շենքի նկուղում գտնվող ինտերնետ ակումբում, դրսից կրակոցի ձայներ լսելով դուրս է եկել ակումբից: Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի կողմից իրար հաջորդող մի քանի կրակոցներ են հնչել: Դրանից հետո տեսել է, որ նշված շենքերի միջնամասից դուրս են եկել ու դեպի վերև բարձրացել երկու անծանոթ տղա, որոնցից մեկը կաղացել է: Ենթադրելով, որ կաղացող տղան կրակոցներից վիրավորվել է` օգնություն ցույց տալու համար շարժվել է նրանց ուղղությամբ: Կաղացող տղայի տաբատի միջից ատրճանակի նմանվող առարկա է ընկել գետնին, և նա իսկույն այն վերցրել, դրել է տաբատի գրպանում կամ գոտու տակ: Այդ պահին, իր հետևից վազելով, նշված երկու տղաներին է մոտեցել մի անծանոթ, որից հետո շրջվել ու գնացել են: Երկու տղաները նստել են նշված մեքենայի հետևի նստատեղին, իսկ վազքով նրանց մոտեցած տղան` ղեկի մոտ, և մեքենան տեղից կտրուկ շարժվել է: Գնացել է Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ, որտեղ` թիվ 19 շենքի պատի մոտ, նկատել է գետնին ընկած ատրճանակի փամփշտակալ` լիցքավորված փամփուշտներով: Այդ պահին մեքենայով եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, և ավելորդ խնդիրներից խուսափելու նպատակով նշված փամփշտակալը նետել է գետնին:
Վկա, Արսեն Ահարոնյանի հոր` Լևոն Ահարոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 18-19-ի սահմաններում, երբ գտնվել է իրենց բակում` Փափազյան 22/3 շենքի մոտ, տեսել է աներորդուն` Հովհաննես Շահինյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենան, որն այդ օրը որդին է վարել: Նկատել է, որ Հայկ Սանդալջյանը, հիշյալ ավտոմեքենան տեսնելով, վազել է հետևից և հայհոյանքներ տալով` պահանջել կանգնել, սակայն մեքենան արագ հեռացել է: Հայկը կանգնած է եղել մայթեզրին կայանված` Նարեկ Օհանջանյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի մոտ` վերջինիս, Արթուր Փոխարյանի, Խաչիկ Մկրտչյանի և մի քանի այլ տղաների հետ: Իսկույն զանգահարել է որդուն, հարցրել, թե ինչ է պատահել: Արսենը պատասխանել է, որ Վռամը Հայկի փոքր եղբոր հետ վիճաբանել և ապտակել է նրան, բայց միաժամանակ ասել է, որ չանհանգստանա: Հետևել է հավաքված երիտասարդներին: Այդ դեպքից մոտ 30-40 րոպե անց նկատել է` ինչպես Կոմիտասի 23-րդ շենքի 2-րդ մուտքի մոտ է կանգնել 08-777 կամ 80-777 պետհամարանիշերով <<Նիվա>> մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենա, որից դուրս է եկել տերը` Պայքարը: Նարեկը, Խաչիկը, Հայկը և Արթուրը, Պայքարին տեսնելով, ոտքով մոտեցել են նրան, բորբոքված խոսել. ինչ-որ բան են պատմել, ապա` Պայքարը բացել է <<Նիվա>>-ի բեռնախցիկը, որտեղից նշված չորս տղաներն ինչ-որ առարկաներ են վերցրել ու մտել հիշյալ շենքի երկրորդ մուտք և մի քանի վայրկյան անց դուրս եկել: Նրանք հագուստների տակ ինչ-որ առարկաներ են թաքցրել: Այնուհետև տղաներն արագ քայլվածքով վերադարձել են Նարեկի մեքենայի մոտ, նստել և հեռացել են: Հասկացել է, որ նրանք զինվել են, ու անմիջապես զանգահարել, այդ մասին տեղեկացրել է Արսենին, ինչպես նաև` պահանջել, որ նա շտապ տուն վերադառնա: Արսենը պատասխանել է, որ չանհանգստանա, ոչ մի լուրջ բան չկա, ու խոստացել է գործերն ավարտելուց հետո վերադառնալ: Ժամը 23:00-ի սահմաններում, տաքսիով գնացել 8-րդ հիվանդանոց, ուր տեղափոխել էին Արսենին ու Պետրոսին: Հիվանդանոցի բակում հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին, ով իրեն հայտնել է, որ կռիվ են արել, ապա տվել է <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակ ու ասել, որ այն պահի` նշելով, որ դա Արսենի ատրճանակն է, հայտնել է, որ ևս երկու ատրճանակ` <<Մակարով>> և <<ՏՏ>> տեսակի, գտնվում են իր քրոջ որդու` Հայկի մոտ: Նշված ատրճանակն անմիջապես փոխանցել է ընկերոջը` Լևոն Թումասյանին, ու նրան խնդրել այն պահել: Վերջինս վերցրել է ատրճանակն ու հեռացել:
Միքայելյանի անվան հիվանդանոցում որդին հեռախոսով խոսել է ինչ-որ մեկի հետ և անընդհատ կրկնել <<Հա, հասկացա>> խոսքերն ու ասել` որ Վռամն է իր կյանքը փրկել, և որ վերջինիս հուսախաբ չի անի: Այդ ժամանակ չեն իմացել, որ Խաչիկը մահացել է: Արսենը պատմել է, որ ցերեկը թքելու պատճառով Վռամը վիճաբանել է մի տղայի հետ, ու քանի որ ժամադրվել են երեկոյան հանդիպել, Վռամը, Արսենը և Պետրոսն իր աներձագի` Հովհաննես Շահինյանի <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայով զինված շրջել են սպորտդպրոցի շրջակա տարածքում: Ժամը 22:00-ի սահմաններում Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի մոտ հանդիպել են Վռամի հետ վիճաբանած տղայի ընկերներին` մոտ 8-10 հոգու: Արսենը պատմել է, որ իրենց և վերջիններիս միջև կռիվ է սկսվել, որի ընթացքում Խաչիկ Մկրտչյանն ատրճանակից կրակել է նախ Պետրոսի, ապա` իր վրա, որից հետո ինքը կրակել է Խաչիկի վրա: Ի սկզբանե չի հավատացել Արսենի պատմածին, սակայն նա շարունակել է պնդել, թե ինքն է կրակել Խաչիկի վրա:
2010 թվականի մայիսի 13-ին` ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հովհաննես Թամամյանն ասել է, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն: Արմեն Երիցյանը նույնպես ասել է, որ ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանն էլ է ասել, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն: Հեռախոսով խոսել է վերջինիս հետ, որից հետո զանգահարել է Հայկ Հակոբյանին: Արմեն Երիցյանի հետ գնացել և Հայկից տեղեկացել են, որ նա ատրճանակները տվել է աներոջը: Արմեն Երիցյանի հետ նույն մեքենայով գնացել են վերջինիս աշխատավայր, նրանից վերցրել ատրճանակները: Արմեն Երիցյանի հետ գնացել են Լևոն Սարգսյանի տուն, որպեսզի վերջինս անձամբ իրեն ասի, որ ատրճանակները տանի ու ներկայացնի ոստիկանություն: Լևոն Սարգսյանը, հայտնել է, որ ինքը տեղյակ է կռվի և սպանության մանրամասներից, գիտի, որ կռվի ժամանակ Խաչիկին կրակել ու սպանել է Վռամը: Նա ասել է, որ գործի ընդհանուր լուծման, ինչպես նաև Վռամին փրկելու համար սպանությունը պետք է իր վրա վերցնի Արսենը: Սկզբում համաձայն չի եղել : Սակայն Լևոն Սարգսյանը երաշխավորել է, որ Արսենը ոչ թե սպանությունով, այլ ինքնապաշտպանությունով է <<գնալու>>, որ այդ ամենն արդեն համաձայնեցրել է` միաժամանակ շեշտելով, որ Վռամը Խաչիկին սպանելով փրկել է Արսենի կյանքը: Լևոն Սարգսյանն ասել է, որ նկարագրված սցենարով գործի դրական լուծման մասին պայմանավորվել է ոստիկանության բարձրաստիճան գեներալի հետ: Լ. Սարգսյանը զննել է իրենց տարած <<Մակարով>> և <<ՏՏ>> տեսակի ատրճանակները, ապա` զանգել ինչ-որ մեկին ու ասել. <<Զենքերն այստեղ են, հեսա Լյովը կբերի ու կհանձնի>>: Իրեն ասել է, որ դրանք տանի ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, հանձնի այնտեղ գտնվող Հովհաննես Թամամյանին: Վստահելով Լևոն Սարգսյանին և տեսնելով, որ գործի գլխին լուրջ մարդիկ են կանգնած` համաձայնել է և ատրճանակները տարել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Բաժնի պետի աշխատասենյակում Հ. Թամամյանը առանց ավելորդ հարցեր տալու` քննիչ Կարեն Հակոբյանին հանձնարարել է զենքերը վերցնել ու ձևակերպել`թե իբր ինքը դրանք վերցրել է որդու թաքցրած տեղից ու կամավոր ներկայացնում է: Քանի որ ինքն այդ մասին որևէ բան ասած չի եղել, հասկացել է, որ իրոք պայմանավորվածություն կա, և գործն ընթանում է Լևոն Սարգսյանի ներկայացրած սցենարով: Հ. Թամամյանի խոսակցությունից հասկացել է, որ նա հաստատ տեղյակ է եղել, որ Խաչիկ Մկրտչյանին սպանել է ոչ թե իր որդին, այլ` Վռամը: Հաջորդ օրը` 2010թ. մայիսի 14-ին, Արմեն Երիցյանը Լ. Սարգսյանի անունից իրեն փոխանցել է, որ <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակը նույնպես պետք է տանի ներկայացնի բաժին: Սակայն հրաժարվել է, որից հետո Արմեն Երիցյանն իր ներկայությամբ զանգահարել է Լ. Սարգսյանին ու նրան տեղեկացրել, որ հրաժարվում է ատրճանակը ներկայացնելուց: Լևոն Սարգսյանն ասել է, որ Արմեն Երիցյանն ատրճանակը վերցնի իր մոտից: Զանգահարել է Լևոն Թումասյանին և նրանից տեղեկանալով, որ նա <<Կոլտ>> ատրճանակը թաքցրել է բարեկամի` Սուրենի հողամասում` Արմեն Երիցյանի հետ մեքենայով գնացել են վերջինիս շենքի մոտ, նրանից վերցրել ատրճանակը, որը թողել է Արմեն Երիցյանի մոտ: Հետագայում իմացել է, որ նշված ատրճանակը հանձնվել է Վռամին, ով էլ այն ներկայացրել է ոստիկանություն:
Առաջին ատյանի դատարանը քննության առնելով պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` հիմնավոր կերպով մերժել է Լ.Ահարոնյանի ցուցմունքն անթույլատրելի ապացույց ճանաչելը, նշելով, որ նա ցուցմունք է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին համապատասխան և այն հաստատել է նաև Վ.Բաղդասարյանին առերես:
Վկա, Կարինե Շահինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ի գիշերը զանգահարել է Կոմիտասի փողոցի 17-րդ շենքի բնակչուհի Նարինե Խաչատրյանը, անհանգստացած հարցրել` թե արդյոք Արսենը տանն է: Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել` Նարինեն պատասխանել է, որ իրենց շենքի մոտ ինչ-որ տղաներ կրակում են, և անհանգստացել է, թե կարող է Արսենն էլ է այդտեղ: Զանգահարել է Արսենն ու ասել, որ շտապ հասնի` մեռնում է: Շենքի մոտ նկատել է իրենց <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենան : Որի ղեկին եղել է Վռամը, հետևի նստատեղի ձախ մասում կիսապառկած` վիճակում` Արսենը, իսկ նրա կողքին` Պետրոսը: Հասկացել է, որ նրանք վնասվածքներ ունեն: Գնացել են 8-րդ հիվանդանոց: Հիվանդանոց գնալու ճանապարհին Արսենը պատասխանել է, որ իրենք մեղավոր չեն: Հետագայում իմացել է, որ այդ միջադեպի ժամանակ կրակոցից սպանվել է Խաչիկը, ու Արսենն ուրիշի կատարածը ցանկացել է վերցնել իր վրա: Այդ ժամանակ միայն հասկացել է, որ իր որդին դեպքի ժամանակ չի էլ իմացել, թե ինչպես և ում կողմից է Խաչիկը վնասվածք ստացել:
Թույլատրել են Արսենին տեսակցել միայն հաջորդ օրը` ցերեկը: Ոստիկաններն ասել են, որ գիշերը տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ Արսենի արձակած կրակոցից սպանվել է Խաչիկը և որ Արսենը ցուցմունք է տվել, որ ինքն է սպանել: Հիվանդասենյակում Արսենն ու Պետրոսը միասին են եղել, և քանի որ այնտեղ նաև ոստիկաններ են ներկա գտնվել, դեպքի մասին ոչինչ չեն խոսել: Ամուսինը` զայրացած, նյարդայնացած, ասել է, որ Խաչիկին իրականում ոչ թե Արսենն է սպանել, այլ` Վռամը, ինչի մասին լսել է ընկերներից և թաղամասի բնակիչներից, նրանց էլ այդ մասին հայտնել են կռվին մասնակցած Խաչիկի ընկերների ծնողները: Որոշ ժամանակ անց հիվանդասենյակում Պետրոսը Արսենին հարցրել է, թե ինչու է իրեն անեծքի տակ գցել: Նա պատմել է, որ դեպքից առաջ Վռամի հետ գնացել է խանութ. վերջինս մտել է առևտուր անելու, իսկ ինքը սպասել է մեքենայում: Խանութի մուտքի մոտ Հայկի փոքր եղբայրը թքել է Վռամի ուղղությամբ, ինչի պատճառով նրանք վիճաբանել են: Ինքը մոտեցել է նրանց ու միջամտել, և այդ վեճի ժամանակ Վռամը հրել է այդ տղային ու վերջինս, սպառնալիքներ տալով, հեռացել է, որից հետո արդեն այդ միջադեպի պատճառով Հայկն իրենց ժամադրել է, ինչն էլ եղել է այդ դեպքի պատճառը: Դեպքի մասին Արսենն ու Պետրոսը պատմել են, որ իրենք եղել են երեքով` Արսենը, Պետրոսը և Վռամը, իսկ մյուս կողմից եղել են Խաչիկը, Հայկը և նրանց ընկերները: Կռվի ժամանակ առաջինը կրակել է Խաչիկը, և երբ նրա առաջին կրակոցից Պետրոսը վիրավորվել ու վայր է ընկել, Արսենը, այդ տեսնելով, մոտեցել է նրան և կռացած ժամանակ հետևից արձակած կրակոցով Խաչիկը նրան էլ է վնասել, որից հետո Վռամը կրակել է Խաչիկի վրա: Այդ պահը Արսենը չի նկատել, քանի որ շրջված է եղել, բայց Պետրոսը տեսել է, որ Խաչիկի վրա Վռամն է կրակել: Արսենն ասել է, որ թեև Խաչիկի վրա կրակելու պահը չի տեսել, բայց այդ պահին Պետրոսն ընկած է եղել գետնին, ինքը կռացած է եղել նրա վրա, և իրենցից միայն Վռամը կարող էր կրակել Խաչիկի վրա:
Արսենի ու Պետրոսի պատմածից հետո Արսենին հարցրել է, թե ինչու է նա ցուցմունք տվել, որ սպանել է Խաչիկին: Արսենը պատասխանել է, որ նման պայմաններում Վռամը պատասխանատվությունից կազատվի, իսկ ինքն էլ մեղմ կպատժվի, քանի որ նախ` Խաչիկն է առաջինը կրակել իր վրա, ինքն էլ ծանր մարմնական վնասվածք ունի և կստացվի, որ Խաչիկի վրա կրակել է ինքնապաշտպանության նպատակով: Պետրոսն էլ է փորձել Արսենին համոզել, որ նա նման ցուցմունք չտա, բայց վերջինս ասել է, որ չի կարող այդ բանը չանել` պատճառաբանելով նաև, որ Խաչիկի վրա կրակելով ու նրան սպանելով` Վռամը փրկել է իրենց կյանքը, ինքն էլ այդ կերպ հատուցում է նրան:
Լսելով Արսենին ` սկզբում մտածել է, որ դա ճիշտ քայլ է, սակայն հետագայում հասկացել է, որ սխալվել է: Որոշել է այդ հարցով խոսել Վռամի հետ և 2010թ. մայիսի վերջին գնացել է վերջինիս աներոջ տուն: Այնտեղ Վռամին փորձել է համոզել, որ գնա և ճիշտ ցուցմունք տա, որ իրականում նա է Խաչիկին սպանել: Վռամը ոչինչ չի պատասխանել, բայց նաև չի ասել, որ Խաչիկին ինքը չի սպանել:
Արսենին սկզբից էլ մեղադրանք են առաջադրել սպանություն կատարելու համար ու կալանավորել : Կալանավորել են նաև Պետրոսին: Տեսնելով, որ ամեն ինչ ի վնաս որդուն է կատարվում` փորձել է նրան համոզել, որ ճիշտ ցուցմունք տա, քանի որ նրան ոչ ոք չի օգնի ու նա ծանր հոդվածով կդատապարտվի: Արսենը չի համաձայնել ցուցմունք տալ, որ իրականում Վռամն է Խաչիկին սպանել: Հետագայում` 2010թ. հոկտեմբերի սկզբին, իրեն հաջողվել է Արսենին համոզել, որ գոնե ցուցմունք տա, որ Խաչիկին չի սպանել: Այդ ժամանակ Արսենը ցուցմունք է տվել, որ սպանություն չի կատարել, սակայն, որ այն Վռամն է կատարել` չի հայտնել: Արսենի ցուցմունք տալուց մոտ մեկ շաբաթ հետո ամուսնուն` Լևոն Ահարոնյանին կանչել են ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հովհաննես Թամամյանի մոտ: Ամուսնու հետ գնացել է վերջինիս աշխատավայր, որտեղ նա ասել է, որ Վռամ Բաղդասարյանին բռնել են, նա գտնվում է մյուս աշխատասենյակում և ցանկանում է իր հետ խոսել` բան ունի ասելու: Իրեն ուղեկցել են Վռամի մոտ, իսկ երբ մնացել են երկուսով, վերջինս ասել է` ուզում է խոստովանի, որ ինքն է սպանել Խաչիկին, սակայն խնդիրն այն է, որ ցանկանում է այնպես անել, որ իրեն դատի տան ոչ թե դիտավորյալ, այլ` ինքնապաշտպանության ժամանակ կատարած սպանության համար: Վռամը խնդրել է, որ իրեն բաց թողնեն, ու դուրս գան, այդ հարցով զրուցեն` նշելով, որ միայն իր ասելով բաց կթողնեն: Հ. Թամամյանին ասել է, որ Վռամը խոստացել է ցուցմունք տալ ու պատմել ճշմարտությունը, և խնդրել է խոսելու համար իրեն բաց թողնել: Թամամյանի թույլտվությամբ դուրս են եկել ոստիկանության շենքից, սակայն վերջինս փախել է:
Տեղյակ չէ, թե Վռամ Բաղդասարյանը որտեղից և ինչ ատրճանակ է ներկայացրել ոստիկանություն, իսկ Լևոն Ահարոնյանի միջոցով ոստիկանություն ներկայացված երկու ատրճանակների մասին հետագայում իմացել է, որ դրանք վերջինիս տվել է նրա քրոջ որդին` Հայկ Հակոբյանը, սակայն թե ինչպես են ատրճանակները հայտնվել Հայկի մոտ, և նա ինչ առնչություն է ունեցել դեպքի հետ` տեղյակ չէ:
Վկա Հովհաննես Շահինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Արսեն Ահարոնյանը քրոջ` Կարինեի որդին է: 2010թ. մայիսի 12-ին` ԱՄՆ-ի Լոս-Անջելես քաղաք` Երևանից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր է ստացել: Տեղեկացրել են, որ Կոմիտասի պողոտայում Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանն ու Վռամ Բաղդասարյանը վիճաբանել են ինչ-որ տղաների հետ, որի ընթացքում փոխհրաձգություն է եղել, արդյունքում` Արսենն ու Պետրոսը վիրավորվել են, իսկ մյուս կողմից մեկը մահացել է: Երևան վերադառնալուց հետո իմացել է, որ Արսենն ու Պետրոսը գտնվում են մեկուսարանում, ընդ որում` Արսենը` սպանություն կատարելու մեղադրանքով: Հանդիպել է Վռամ Բաղդասարյանին, ով պատմել է, որ դեպքի օրը` 2010թ. մայիսի 12-ի ցերեկը, եղել է Արսենի և Պետրոսի հետ, ավտոմեքենայով ցանկացել է մտնել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող խանութ: Այդտեղ կանգնած` Խաչիկ Մկրտչյանի ընկերներից մեկի եղբայրն արհամարհական նայել է իր վրա ու թքել իր ոտքերի տակ, որի պատճառով ապտակել է նրան: Արսենն ու Պետրոսն իրեն չեն թողել, որ շարունակի, և ապտակ ստացած տղան սպառնալիքներ տալով, փախել է: Վռամ Բաղդասարյանը պատմել է, որ այդ միջադեպից հետո նկատել են, որ իրենց ինչ-որ մեքենաներ են հետապնդում, որի պատճառով էլ անվտանգ լինելու համար գտնվել են Կոմիտասի փողոցի 17 հասցեում գտնվող` ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Սարգսյանի գրասենյակում: Նույն օրը ժամը 22:30-ի սահմաններում, երբ ավտոմեքենայով մտել են Կոմիտասի փողոցի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատված, իրենց դեմ-դիմաց կանգնել է մի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են Խաչիկ Մկրտչյանն ու նրա ընկերները: Խաչիկն իջել է ավտոմեքենայից` ատրճանակը ձեռքին: Խաչիկը կրակել է իր վրա, սակայն գնդակը դիպել է Պետրոսի ոտքին, այնուհետև Խաչիկի արձակած կրակոցից վիրավորվել է նաև Արսենը: Համոզվել է, որ Խաչիկն իրեն էլ է խփելու, և իր վրա կրակելուց հետո իր մոտ եղած <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակից կրակել է Խաչիկի վրա: Վռամ Բաղդասարյանի պատմելով` Արսենի մոտ եղել է <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակ: Քանի որ կռվի ժամանակ Արսեն Ահարոնյանը հրազենային վնասվածք է ստացել, որոշել են, որ Արսենը պետք է ընդունի, թե իբր ինքն է կրակել Խաչիկի վրա, քանի որ այդ կերպ նա կարող է պատասխանատվության կանչվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցմամբ սպանություն կատարելու համար, իսկ ճշմարտությունը ներկայացնելու դեպքում իրեն կարող են չհավատալ և մեղադրել սպանություն կատարելու համար, քանի որ ոչ մի մարմնական վնասվածք չի ստացել: Ենթադրել է, որ Արսենի գործը դատարան կուղարկվի անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցումով կատարված սպանության մեղադրանքով: Սակայն Արսենը մեղադրվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով դիտավորյալ սպանության, իսկ Պետրոսը` զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու համար: Այդ ժամանակ կանչել է Վռամ Բաղդասարյանին և տեղեկացրել, որ Արսենին մեղադրում են նույնիսկ ցմահ ազատազրկում նախատեսող հոդվածով հանցանք կատարելու մեջ, ասել է, որ նրանց պայմանավորվածությունը փաստորեն չի իրականացել, և խորհուրդ է տվել ներկայանալ ու պատմել ճշմարտությունը: Վռամը չի առարկել. ասել է, որ հաջորդ օրը հոր` Սամվելի հետ կհանդիպեն իրեն, որից հետո կներկայանան իրավապահ մարմիններին, ու նա կխոստովանի իր արածը: Սակայն Վռամն ու նրա հայրը չեն եկել:
Վկա Արմեն Երիցյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին հանդիպել է Արսենի, Վռամ Բաղդասարյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հետ: Վերջիններիս հանձնել է <<Տոյոտա Քեմրի>> ավտոմեքենան: Այդ ընթացքում իրեն զանգել և պատմել են ցերեկվա ժամերին Վռամի ու Դավիթի միջև տեղի ունեցած միջադեպի մասին, հայտնել նաև, որ այդ տղաները Վռամենց են փնտրում, որպեսզի վիճաբանությունը շարունակեն:
Նույն օրը, ժամը 22:30-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է Հովհաննես Շահինյանի օգնական Միքայել Ղարագյոզյանն ու ասել, որ կրակոցների ձայներ է լսել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող գրասենյակի մոտակայքից: Զանգահարել է Վռամին, ով ասել է, որ տղաներին խփել են: Հեռախոսով խոսել է Արսենի, Վռամի ու Միքայելի հետ և իմացել, որ Արսենն ու Պետրոսը վիրավոր են, ու նրանց տանում են 8-րդ հիվանդանոց: Հիվանդանոցի մոտ` նկատել է նրանց մեքենան, որը դուրս է եկել հիվանդանոցի բակից, որտեղ տեսել է Վռամին, Արսենի հորը` Լևոնին, վերջինիս ընկեր Լյովային, Կոմիտասի բնակիչ Հովիկին և ևս մի անծանոթ տղայի: Իմացել է, որ կռվողներից մեկն սպանվել է: Ոստիկանություն տանելուց առաջ իրեն զանգահարել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լ. Սարգսյանն ու հետաքրքրվել, թե ինչ է եղել, ինչին ինքը պատասխանել է, որ Արսենին ու Պետրոսին են խփել: Իրեն դարձյալ զանգահարել է Լ.Սարգսյանը և ասել, որ հեռախոսը փոխանցի Արսենին, երբ նրանք հեռախոսով խոսել են, Արսենը հեռախոսն անջատելուց հետո իրեն ասել է, որ ամեն ինչ լավ է, ու եթե իրեն դեպքի մասին հարցնեն, ապա հայտնի, որ իբր Արսենն ու Պետրոսը միասին գնացել են այդ շենքերի մոտ, որտեղ հավաքված և իրար քաշքշող տղաներից մեկը կրակել է Պետրոսի վրա, հետո կրակել է նաև Արսենի վրա, քաշքշուկի ընթացքում Արսենն այդ տղայի ձեռքից վերցրել է ատրճանակն ու կրակել նրա վրա, բայց տեղյակ չի` գնդակը կպել է այդ տղային, թե` ոչ:
Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ պետ Հ.Թամամյանն ասել է, որ զենքերը պետք է ներկայացնեն ոստիկանություն: Նա ասել է նաև, որ Հայկ անունով մի տղա, ով, ըստ երևույթին, Արսենենց հետ կռվողներից է եղել, գլխի վնասվածքներով դիմել է հիվանդանոց: Թամամյանին ասել է, որ դա երևի Լևոն Ահարոնյանի քրոջ որդի Հայկն է: Հեռախոսով զանգահարել է Լևոն Սարգսյանին ու նրան փոխանցել, որ Թամամյանը Լևոն Ահարոնյանին ասել է, որ նա պետք է զենքերը բերի ու հանձնի ոստիկանություն: Լևոն Սարգսյանն էլ ասել է, որ եթե ասում է, ուրեմն տանեն ու հանձնեն: Պահանջը հաղորդել է Լևոն Ահարոնյանին, ով այդ պահին ոչինչ չի ասել, բայց որոշ ժամանակ անց ասել է, որ միասին գնան ու զենքերը հանձնեն: Այնուհետև Լևոն Ահարոնյանի հետ գնացել են Հաղթանակի զբոսայգու մոտ: Լևոնն իրեն ասել է, որ զենքերը գտնվում են Հայկի մոտ: Հայկը դուրս է եկել շենքից գլուխը վիրակապված: Լևոնն ու Հայկն առանձնացել են և մի քանի րոպե զրուցել: Այնուհետև Լևոնը նստել է մեքենան և ասել, որ պետք է գնան Զեյթուն թաղամաս` շատրվանների մոտ, քանի որ Հայկը զենքերն ինչ-որ մեկին է տվել: Նշված շատրվանների մոտ, տարեց մի տղամարդ տոպրակով փաթաթած զենքերը տվել է իրեն: Այնուհետև Լևոնի հետ գնացել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, Լևոնը ներկայացրել է զենքերը:
Հաջորդ օրը` 2010թ. մայիսի 14-ին ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լ. Սարգսյանն ասել է, որ դեպքի վայրից <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակի փամփշտակալ է հայտնաբերվել, և այդ ատրճանակը պետք է ներկայացվի ոստիկանություն: Լևոն Ահարոնյանին փոխանցել է Լևոն Սարգսյանի պահանջը, վերջինս պատասխանել է, որ <<Կոլտ>> տեսակի ատրճանակի մասին տեղեկություն չունի: Մեքենայով կանգնել են Լևոնի նշած շենքի մոտ, իրենց է մոտեցել մոտ 40-45 տարեկան, իրեն անծանոթ մի տղամարդ, տոպրակը տվել Լևոնին: Ճանապարհին Լևոնն ասել է, որ վերը նշված տոպրակը տա Վռամին. նա գիտի` ինչ պետք է անի: Փոխանցած մուգ գույնի տոպրակը տվել է Վռամին: Շփումից զգացել է, որ տոպրակի մեջ ատրճանակ է դրված: Վռամը, վերցնելով ատրճանակը, գնացել է:
Քանի որ դեպքի մասին ստույգ տեղեկություններ չի ունեցել, Լևոն Ահարոնյանն ու Կարինեն էլ անընդհատ ասել են, որ Արսենը ոչ մեկի վրա չի կրակել: Դեպքից 5-6 օր հետո Կոմիտասի պողոտայում Վռամին հարցրել է, թե, ի վերջո, ինչ է տեղի ունեցել Արսենենց հետ: Վռամը պատմել է, որ դեպքի օրը` ցերեկը, եղել է Արսենի և Պետրոսի հետ ավտոմեքենայով, ցանկացել է մտնել Կոմիտասի փողոցի 17 հասցեում գտնվող շենքի տակ գտնվող խանութ: Նշված խանութի մոտ կանգնած մի <<թուլայի>> է տեսել, ով արհամարական թքել է իր ոտքերի տակ: Ինքն այդ տղային հարցրել է, թե նա ինչու իրեն ձևի մեջ չի պահում, իսկ երբ նա պատասխանել է. <<Դու ով ես, որ ինձ ասես` ես ինձ ոնց պահեմ>>,-Վռամը ոտքով հարվածել է նրա հետույքին: Վռամը պատմել է նաև, որ այդ միջադեպից հետո նկատել են, որ իրենց ինչ-որ մեքենաներ են հետապնդում, և ինչ-որ լարվածություն կա, որի պատճառով էլ անվտանգ լինելու համար գտնվել են Լ.Սարգսյանի գրասենյակում: Ժամը 22 :30-ի սահմաններում, երբ ավտոմեքենայով մտել են Կոմիտասի փողոցի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածը, իրենց դեմ-դիմաց կանգնել է մի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են Խաչիկ Մկրտչյանն ու նրա ընկերները: Խաչիկն իջել է ավտոմեքենայից` ատրճանակը ձեռքին, ու անմիջապես կրակել իր վրա, սակայն գնդակը կպել է Պետրոսի ոտքին, նա ընկել է: Հետո Խաչիկը կրակել ու վիրավորել է Արսենին, իսկ այնուհետև կրակել է նաև իր ուղղությամբ, բայց իրեն գնդակը չի կպել: Դրանից հետո ինքն է իր մոտ եղած ատրճանակից մի քանի անգամ կրակել Խաչիկի վրա: Լսելով Վռամին` նրան հարցրել է, թե այդ դեպքում ինչու է Արսենն ասում, որ ինքն է կրակել Խաչիկի վրա: Վռամը պատասխանել է, որ այդպես են որոշել:
Դեպքից 15-20 օր հետո Արսենի մայրը` Կարինեն, իրեն խնդրել է տանել Վռամի աներոջ տուն: Այդ հանդիպման ժամանակ Կարինեն Վռամին ասել է, որ Խաչիկին իր տղան չի սպանել, և նրան խնդրել է` խոստովանել, որ ինքն է սպանությունը կատարել` ասելով, որ այդ դեպքում ինքն ամեն կերպ կաջակցի, որ վերջինս խիստ պատիժ չստանա: Վռամը լսել է Կարինեին, սակայն չի պատասխանել:
Վկա Միքայել Ղարագյոզյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում իրենց բակ են եկել Արսեն Ահարոնյանը, Պետրոս Գրիգորյանն ու Վռամ Բաղդասարյանը և պատմել, որ մոտ 2 ժամ առաջ մի խանութի մոտ թքելու պատճառով Վռամը վիճաբանել է ոմն Հայկի եղբոր հետ, և վերջինս իրենց սպառնացել է: Այդ պատճառով <<Երիցյաններ>> խանութի մոտակայքում բնակվող տղաներն իրենց են փնտրում: Դեպքից հետո Հովհաննես Շահինյանն իրեն հայտնել է դեպքի հանգամանքներն ու ասել, որ Խաչիկին Վռամն է սպանել <<Մակարով>> ատրճանակից արձակած կրակոցներով, սակայն Արսենն այդ սպանությունն իր վրա է վերցրել, քանի որ Վռամը փրկել է նրա ու Պետրոսի կյանքը:
Ամբաստանյալ Պետրոս Գրիգորյանի հոր` Խաչատուր Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Պ.Գրիգորյանից, Ա.Ահարոնյանից և նրանց ծնողներից և Ա.Երիցյանից տեղեկացել է, որ 2010թ. մայիսի 12-ին Կոմիտասի պողոտայում գտնվող խանութի մոտ Վռամ Բաղդասարյանը խեթ հայացքով նայելու պատճառով վիճաբանել է իրենց թաղամասի բնակիչ Հայկի եղբոր հետ ու ապտակել նրան: Նույն օրը ժամը 22 :30-ի սահմաններում, Պետրոսը Արսեն Ահարոնյանի, Հայկի ու Վռամի հետ Արսեն Ահարոնյանի ավտոմեքենայով եղել են Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում, նրանց առջև դուրս է եկել <<Մերսեդես>> մակնիշի մեքենա, որտեղ եղել են Հայկը, Խաչիկ Մկրտչյանը և ևս երկու տղա: Երկու կողմերն իջել են մեքենաներից, որից հետո Խաչիկը կրակել` նախ վիրավորել է Պետրոսին, իսկ այնուհետև` Արսենին, որից հետո Վռամն իր մոտ գտնվող <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակից կրակել է Խաչիկի վրա, ով ստացած վնասվածքից մահացել է:
Միքայելյանի անվան հիվանդանոցում Արսեն Ահարոնյանը և որդին Պ.Գրիգորյանին հայտնել են, որ թեև Խաչիկ Մկրտչյանի վրա կրակելու բուն պահը չեն տեսել` դեպքից հետո հիվանդանոց գնալու ճանապարհին Վռամն իրենց ասել է, որ ինքն է կրակել Խաչիկի վրա, որից վերջինս վայր է ընկել: Նրանք ասել են նաև, որ որոշել են չհայտնել սպանությունը Վռամի կողմից կատարելու մասին, քանի որ վերջինս, սպանելով Խաչիկին, փրկել է իրենց կյանքը:
Դեպքից որոշ ժամանակ անց Արսենի հայրը` Լևոն Ահարոնյանը` երբ նրան քննադատել է, թե ինչու է որդին հայտնել, թե իբր ինքն է սպանել Խաչիկին, նա պատասխանել է, որ ինչ-որ բարձրաստիճան մարդիկ խոստացել են, որ Արսենը սպանություն կատարելու համար չի դատապարտվի, այլ նրա արարքը կորակվի որպես ինքնապաշտպանություն:
2010թ. սեպտեմբերին Վռամ Բաղդասարյանը իր հարցին, թե ինչու է ուշ կրակել Խաչիկի վրա և թողել, որ նա վիրավորի նախ` Պետրոսին, ապա` Արսենին, Վռամը, ուսերը վեր բարձրացնելով, չի պատասխանել: Այդ պատճառով էլ իր մոտ համոզմունք է առաջացել, որ Խաչիկին Վռամն է սպանել:
Վկաներ Անուշ Բադալյանի և Հայկ Սանդալջյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 12-ին ժամը 22-ի սահմաններում երբ գտնվել են տանը, դրսից շատ կարճ ընդմիջումներով լսել են կրակոցի ձայներ, որից վախեցել են:Երբ պատուհանից դուրս են նայել, իրենց և հարևան 19-րդ շենքի միջնամասից լսել են կռվի, ծեծի ձայներ, գոռգոռոցներ, խառը աղմուկ: Հայհոյանքները չեն զանազանել, քանի որ աղմուկը եղել է բարձր և անկանոն: Հետագայում իմացել է, որ կռվի, կրակոցների արդյունքում մեկը մահացել է և կան վիրավորներ: Կատարվածը իր վրա շատ ծանր է անդրադարձել, քանի որ նախ երիտասարդ է սպանվել, բացի այդ խանգարվել է իր և իրենց շենքի բնակիչների անդորրը:
Վկաներ Ժաննա Գրիգորյանի, Գայանե Բաբայանի, Ռուզաննա Խաչատրյանի, Նարինե Խաչատրյանի և Գայանե Դավթյանի ցուցմունքներով ևս հիմնավորվել է 2010թ. մայիսի 12-ին` ժամը 22 անց 30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 17-րդ և 19-րդ շենքերի միջև ընկած հատվածում զենքերի, մահակների գործադրմամբ նաև ամբաստանյալներ Հ.Սանդալջյանի և Վ.Բաղդասարյանի խուլիգանական գործողություններն ու փոխհրաձգություն կատարելու փաստը:
Ամբաստանյալներ Վ.Բաղդասարյանին և Հ.Սանդալջյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև վկաներ Ամալյա Արամյանի, Ժաննա Գրիգորյանի, Գայանե Բաբայանի, Ռուզաննա Խաչատրյանի, Նարինե Խաչատրյանի և Գայանե Դավթյանի ցուցմունքներով, մեղադրյալ Վռամ Բաղդասարյանի բջջային հեռախոսահամարով կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննման արձանագրությամբ, ապացույց ճանաչված` <<ԱրմենՏել>> ՓԲԸ–ից ստացված Ա.Փոխարյանի, Ա.Վարդանյանի, Պ.Վարդանյանի, Հ.Սանդալջյանի, Հ.Հակոբյանի, Ա.Ահարոնյանի, Պ.Գրիգորյանի, Ն.Օհանջանյանի, Մ.Ղարագյոզյանի, Վ.Բաղդասարյանի, Ա.Երիցյանի, Գ.Պողոսյանի, Ա.Բուլղադարյանի, Հ.Սնխչյանի, Խ.Մկրտչյանի, Լ.Ահարոնյանի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսահամարների վերծանումներով, ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱԱԾ հակահետախուզության գլխավոր վարչության պետի 2011թ. հունվարի 26-ի գրությամբ, դեպքի վայրի զննման արձանագրություններով, ատրճանակներ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությունով, ատրճանակ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությամբ, <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայի արտաքին զննությամբ, դատաբժշկական փորձագետի թիվ 443 եզրակացությամբ, դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 1275, 1277, 1286 և 1322 եզրակացություններով, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 209 եզրակացությամբ, դեպքի պահին Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին եղած հագուստների առգրավման և հագուստները ներկայացնելու արձանագրություններով, դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության եզրակացությամբ, Նարեկ Օհանջանյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված փայտյա և երկու մետաղական մահակներով /մեկը կոտրված/ նշանակված քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1365 եզրակացությամբ և կոտրված մահակի վրա հայտնաբերված արյան հետքով, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 219 եզրակացությամբ, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 216 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1127, 660/հ, 659/հ եզրակացություններով, քննչական փորձարարության արձանագրություններով, դատահետքաբանական, դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 1375 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված Խաչիկ Մկրտչյանի, Արսեն Ահարոնյանի և Պետրոս Գրիգորյանի հագին դեպքի պահին եղած հագուստներով, դեպքի վայրից հայտնաբերված յոթ հատ կրակված պարկուճներով ու չորս հատ 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, 9մմ տրամաչափի ИВ 1533-85թ. համարի <<ՊՄ>> տեսակի ատրճանակով, 45 տրամաչափի, <<COLT DOUBLE EAGLE – MK || / SERIES 90>> ատրճանակով, 9մմ տրամաչափի KВ 4744 համարի <<ՊՄ>> տեսակի ատրճանակով, <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայում հայտնաբերված արյան հետքերից 3 մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերով, երեք հատ մահակներով, կոտրված մահակի վրայից մարլյայի խծուծում վերցված արյան հետքերով, <<Մերսեդես>> մակնիշի 50 ՏՍ 333 համարանիշի ավտոմեքենայով, <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի 18 ԼՍ 643 համարանիշի ավտոմեքենայից մարլյայի խծուծներում վերցված արյան հետքերով և արյան հետքերով սրահի ոտնատակի գորգով:
38. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ստուգելով ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության վերաբերյալ քրեադատավարական պահանջների, գործով ձեռք բերված ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանի և Հ.Սանդալջյանի ցուցմունքներում նշված պատճառաբանություններն արժանահավատ չեն, նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով նախատեսված Հ.Սանդալջյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հանցանքը կատարելը և նրանց մեղքը հաստատվել, իսկ պատճառաբանությունները հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադրված վերոնշյալ ապացույցներով:
39.Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում պաշտպաններ Գ.Խաչատրյանի և Ն.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքում բերած այն պատճառաբանությունը, որ Վ.Բաղդասարյանին մեղսագրված արարքի հիմքում դրվել է ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի, Պ.Գրիգորյանի, նրանց մերձավոր ազգականներ Կ.Շահինյանի, Լ.Ահարոնայնի, Ե.Շահինյանի, Հ.Շահինյանի, Հ.Հակոբյանի, Ա.Երիցյանի և Կ. Շահինյանի ընկերուհիների ցուցմունքները և որ դատարանը չի մատնանշել, թե հակտապես վերոհիշյալ անձանց որ ցուցմունքներով է հիմնավորվում Վ.Բաղդասարյանի մեղադրանքը: Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ ընթացակարգով քննարկել է վերոհիշյալ անձանց ցուցմունքները և դրանց տվել համապատասխան քրեաիրավական գնահատական: Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքները, հաշվի առնելով նաև գործի փաստական հանգամանքները, դրանց պատշաճ իրավական գնահատական է տվել և հիմնավոր կերպով հանգել եզրակացության, որ արժանահավատ են վերջիններիս այն ցուցմունքները, համաձայն որոնց իրականում միջադեպի ընթացքում Խ.Մկրտչյանին <<Մակարով>> տեսակի ատրճանակով սպանել է ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանը: Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր և արժանահավատ է համարում սկզբնական խոստովանական ցուցմունքներ տալու մասին նրանց հիմնավորումները և բերած շարժառիթը:
Վերոհիշյալ ցուցմունքները արժանահավատ են համարվել նաև գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների, վկաների ցուցմունքների համադրության և գործի փաստական հանգամանքների վերլուծության արդյունքում:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում նաև վերոհիշյալ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ հրազենից տուժողի ոտքին կրակելը չի կարող վկայել Վ.Բաղդասարյանի սպանության դիտավորության մասին: Այդ պատճառաբանությունը հերքվել է գործի փաստական տվյալներով և Խ.Մկրտչյանին մահ պատճառելու փաստով:
Քրեական գործում առկա փորձաքննությունների եզրակացությունները, դիակի զննության արձանագրությունը, զենքի փամփուշտների և դեպքի վայրում հայտնաբերված մահակների փորձաքննությունների եզրակացությունները համադրելով քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել Վ.Բաղդասարյանի դիտավորության՝ նրա կողմից Խ.Մկրտչյանին սպանելու հանգամանքը: Վ.Բաղդասարյանի մեղավորությունը բացառող հանգամանք չի կարող համարվել այն, որ զենքերի վրայից մաքրվել են մատնահետքերը, որ ամբաստանյալներ Ա.Ահարոնյանի և Պ.Գրիգորյանի տաբատների վրա հայտնաբերվել են մետաղի հետքեր, որպիսիք վկայում են նրանց կողմից զենք կրելու մասին: Վերոհիշյալի մասին համաապատասխան հիմնավորմամբ ցուցմունքներ են տվել Ա.Ահարոնյանը և Պ.Գրիգորյանը, ինչպես նաև մյուս ականատեսները և վկաները:
Քրեական գործի քննությանը պաշտոնատար անձանց կողմից միջամտելու և քննությունը այլ վարկածով կատարելու փաստը հաստատող բազմաթիվ ապացույցներ են հետազոտվել և գնահատվել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից:
Անհիմն է նաև ՀՀ ԱԱԾ-ի տնօրենի թիվ 2/5-21 գրության մասին վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները: Վերոհիշյալ գրության ուղղությամբ նախաքննական մարմինը և Առաջին ատյանի դատարանը լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն են կատարել և ձեռք բերել ու գնահատել պատշաճ և բավարար ապացույցներ՝ հաստատելու Վ.Բաղդասարյանին մեղսագրված արարքը:
Վկա Հովհաննես Շահինյանի <<ինքնախոստովանական>> ցուցմունքի, նրա՝ Հ.Թամամյանի հետ կնքած փոխառության պայմանագրի հետ կապված Վերաքննիչ բողոքի մյուս պատճառաբանությունները, սույն քրեական գործի ելքի համար չեն կարող նշանակություն ունենալ: Ուստի, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ քրեական գործով բավարար և հիմնավոր ապացույցներ են ձեռք բերվել Վ.Բաղդասարյանին մեղսագրված արարքը հիմնավորելու համար:
40. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում նաև Հ.Սանդալջյանի պաշտպան Ռ.Բալոյանի վերաքննիչ բողոքում բերված այն պատճառաբանությունը, որ գործով ձեռք բերված ապացույցներով չի հիմնավորվել և ապացուցվել, որ Հ.Սանդալջյանը վիճաբանել է Վ.Բաղդասարյանի և նրա ընկերների հետ, մասնակցել է ծեծկռտուքին, վիճաբանությանը, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, օգտագործել մահակենր, որևէ մեկին պատճառել մարմնական վնասվածքներ, կատարել խուլիգանություն: Քրեական գործով՝ հենց վերաքննիչ բողոքում մատնանշված անձանց ցուցմունքներով հիմնավորվել է, որ Հ.Սանդալջյանը իր ընկերների հետ միասին դեպքի վայրում հրազենի և այլ առարկաների գործադրմամբ հասարակական վայրում խանգարելով հասարակական կարգը՝ հայհոյանքներ տալով խանգարել է տեղի բնակիչների և կազմակերպությունների աշխատանքն ու անդորրը: Վաղորոք մահակներ վեցնելու, դեպքի վայր բերելու և միջադեպի ժամանակ ավտոմեքենայից վերցնելու և օգտագործելու հանգամանքը իրենց նախաքննական ցուցմունքներում ընդունել են նաև ամբաստանյալներ Հ.Սանդալջյանն ու Ա.Փոխարյանը: Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ տուժող Հ.Հակոբյանին դեպքի վայրում մարմնական վնասվածքները պատճառվել են բութ առարկայի՝ հնարավոր է մահակի ներգործությամբ: Քննությամբ միջադեպի այլ մասնակիցների մոտ մահակներ լինելու մասին տվյալներ ձեռք չեն բերվել: Մահակենրը, ըստ գործի տվյալների, եղել են Հ.Սանդալջյանի և Ա.Փոխարյանի մոտ: Առաջին ատյանի դատարանը համադրելով վերջիններիս նախաքննական ցուցմունքները, հիմնավոր հետևություն է արել, որ նրանց հենց այդ ցուցմունքներն են արժանահավատ և որ Հ.Հակոբյանը մարմնական վնասվածքները ստացել է Ա.Փոխարյանի և Հ.Սանդալջյանի մահակներով հարվածներ հասցնելու արդյունքում:
Վերոհիշյալ հիմնավորմամբ Հ.Սանդալջյանի և Ա.Փոխարյանի դատարանում տված ցուցմունքները դիտվել են անարժանահավատ: Պաշտպանական կողմի փաստարկները հերքվել են և Հ.Սանդալջյանի մեղավորության մասին հետևությունները հիմնված է ոչ թե ենթադրությունների, այլ գործի նյութերով ձեռք բերված հիմնավոր ապացույցների վրա: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերվալ կասկածներ Առաջին ատյանի դատարանը չի արձանագրել: Վերջինս պատշաճ ընթացակարգով հետազոտել և գնահատել է ամբաստանյալների և վկաների նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, և գործի փաստական տվյալների հաշվառմամբ դրանց տվել է համապատասխան իրավական գնահատական: Հ.Սանդալջյանի կողմից մահակի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու հանգամանքը հաստատվել է քրեական գործի ողջ տվյալներով և հենց բողոքում մատնանաշված և այլ անձանց ցուցմունքներով: Քրեական գործի քննությամբ չի հաստատվել նաև ամբաստանյալ Հ.Սանդալջյանի կողմից մահակն ինքնապաշտպանության նպատակով օգտագործելու հանգամանքը: Հ.Սանդալջյանի գործողություններում առկա են և ապացուցված մեղսագրված խուլիգանության հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
Ինչ վերաբերվում է տուժող Հ.Հակոբյանի դատարանում տված ցուցմունքին, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայից իջնողները իրեն մահակով չեն ծեծել, հիմնավոր չէ: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներում վերջինս մանրամասնորեն ներկայացրել է իրեն ծեծի ենթարկելու, մարմնական վնասվածք ստանալու մանրամասները, հատկապես պնդելով, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի ավտոմեքենայից իջած անձինք են մահակներով իրեն ծեծի ենթարկել: Այդ ցուցմունքներն էլ դատարանը համարում է արժանահավատ:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված չի համարում նաև Հ.Սանդալջյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով վերաքննիչ բողոքի պահանջը:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Հ.Սանդալջյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Հ.Սանդալջյանի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալը բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել: Հ.Սանդալջյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
41. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ևս գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վ.Բաղադասարյանի, Հ.Սանդալջյանի մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն արժանահավատ են և վերաբերելի, դրանք իրավացիորեն դրվել են Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հիմքում:
42. Այսպիսով, պաշտպանների վերաքննիչ բողոքը, որով վերջիններս գտնում են, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթների պահանջները ինչն ազդել է գործի ելքի վրա` հիմնավոր չեն և վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` սույն որոշման պատճառաբանական մասում բերած հիմնավորումներով:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի` ամբաստանյալներ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Արթուր Հրանտի Փոխարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով կայացված դատավճիռն օրինական ու հիմնավորված է, հետևաբար այն բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան և դադավճռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի շահերի պաշտպաններ Գայանե Խաչատրյանի և Նինա Կարապետյանի, ամբաստանյալ Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի շահերի պաշտպան Ռուբեն Բալոյանի, ամբաստանյալ Արթուր Փոխարյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
2. Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, Հայկ Նիկողոսի Սանդալջյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Արթուր Հրանտի Փոխարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 08-02-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 12-03-2012
Էջերի քանակը 250,216,267,230,219,234, 224, 234, 102, 135, 182,198,168,196,157, 236
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 13-03-2012
Էջերի քանակը 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157, 236 թերթից:
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-3401/12
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 16-03-2012
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0184/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 06-03-2012
Բողոք բերող անձինք Ամբաստանյալի պաշտպան
Բողոք բերող անձինք
Անուն Գայանե
Ազգանուն Խաչատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալ` Վռամ Սամվելի Բաղդասարյան
Բողոք բերող անձինք
Անուն Նինա
Ազգանուն Կարապետյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 12-03-2012
Գրության համարը Ե-3401
Գործի ստացման ամսաթիվը 16-03-2012
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 16 հատոր
Գործի համարը ԵԱՔԴ/0184/01/10
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 16-03-2012
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Պողոսյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 04-04-2012
Որոշման բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0184/01/10







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

4 ապրիլի 2012 թվական ք.Երևան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննարկելով Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 8-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանի պաշտպաններ Գ.Խաչատրյանի և Ն.Կարապետյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճռով Վռամ Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել ազատազրկման 14 տարի ժամկետով։
Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի փետրվարի 8-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ի դատավճիռը` օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։
Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք են բերել պաշտպաններ Գ.Խաչատրյանը և Ն.Կարապետյանը` խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 8-ի որոշումը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության։
Բողոքի հեղինակները փաստարկել են, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանք։ Հետևաբար բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Վռամ Սամվելի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 8-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վ.Բաղդասարյանի պաշտպաններ Գ.Խաչատրյանի և Ն.Կարապետյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։


Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 05-04-2012
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 10-04-2012
Դատարան Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Այլ նշումներ 16 հատոր` 250, 216, 267, 230, 219, 234, 224, 234, 102, 135, 182, 198, 168, 196, 157, 268 թերթ, 2 անձնագրեր, թիվ 14113810 քրեական գործով փորձարարության թիվ 1275-10 եզրակացության կից ներկայացված 7 պարկուճները և 4 գնդակները: