գործ N ԵԱՔԴ/0171/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան
մեղադրող Գ. Շահբազյան
տուժող Ս. Մաիլյան


2011 թվականի փետրվարի 10-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի, ծնված 08.07.1978թ., Բաքու քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՇին-Հրապարակ Մասթեր՚ ՍՊԸ-ում` որպես գլխավոր հաշվապահ, հաշվառված է Կոտայքի մարզի Բյուրեղավան գյուղում, բնակվում է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 126/1 շենքի թիվ 24 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. հուլիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14123010 քրեական գործը:
2010թ. հոկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել Արմեն Ալեքսանդրի Վարդանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, 258 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու մասին, որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրելու մասին:
2010թ. հոկտեմբերի 29-ի որոշումներով թիվ 14123010 քրեական գործով Սուրեն Մաիլյանի հաղորդման հիման վրա Արմեն Վարդանյանի վերաբերյալ քրեական գործից մասը կարճվել և քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով և 2-րդ մասով:
Սուրեն Մաիլյանի կողմից Արմեն Վարդանյանին անզգուշությամբ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք պատճառելու վերաբերյալ քրեական գործից մասը կարճվել և քրեական հետապնդում չի իրականացվել` Սուրեն Մաիլյանի արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2010թ. նոյեմբերի 4-ի որոշմամբ թիվ 14123010 քրեական գործով Արմեն Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. նոյեմբերի 12-ին թիվ 14123010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արմեն Ալեքսանդրի Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Արմեն Վարդանյանը 2010թ. հունիսի 29-ին, ժամը 1800-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 29 հասցեում գտնվող ՙՀեռահաղորդակցության հանրապետական կենտրոն՚ ՊՈԱԿ-ի դիմաց՝ ճամփեզրին, մոտեցել է Սուրեն Զարմիկի Մաիլյանին և կենցաղային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում բռունցքով ղիտավորյալ հարվածել է վերջինիս դեմքին՝ պատճառելով առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։
3.Ապացույցների հետազոտում.
Նախնական քննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում Արմեն Վարդանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց։
Դատական քննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Վարդանյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Սուրեն Մաիլյանին ճանաչում է 2000 թվականից: 2007 թվականին ամուսնացել է նրա դստեր՝ Միլենա Մաիլյանի հետ: Հետո իրենց հարաբերությունները լարվել են և 2010 թվականին Միլենա Մաիլյանը երեխայի հետ միասին տեղափոխվել է հայրական տուն: Որոշ ժամանակ երեխան գտնվել է իր մոտ: Երեխայի խնամակալության հետ կապված վեճի կապակցությամբ սկսվել են դատական գործընթացներ: Հերթական դատական նիստից հետո, հարցերի պարզաբանման համար ինքը Սուրեն Մաիլյանի հետ պայմանավորվել է հանդիպել նրա աշխատանքի վայրում: Սուրեն Մաիլյանն իր գործընկերների հետ դուրս է եկել հիմնարկից և քայլել դեպի իր ուղղությամբ: Ինքը մոտենալով նրան, առաջարկել է գնալ դիմացի մայթի սրճարան` զրուցելու։ Սուրեն Մաիլյանը պատասխանելով, որ զրուցելու բան չունի, հրել ու հարվածել է իրեն: Ինքն էլ ինքնապաշտպանության նպատակով բռունցքով հարվածել է նրա դեմքին: Հետո Սուրեն Մաիլյանը քար է վերցրել, որ հարվածի իրեն, սակայն ինքը ձեռքով պահել է քարը, որից իր ձեռքը վնասվել է: Իր արարքի համար ներողություն է խնդրել Սուրեն Մաիլյանից: Զղջում է կատարածի համար:
Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը, բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Սուրեն Մաիլյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007 թվականին իր դուստրը՝ Միլենա Մաիլյանն ամուսնացել է Արմեն Վարդանյանի հետ: Համատեղ ամուսնական կյանքի ընթացքում ունեցել են մեկ որդի՝ Ալեքս Վարդանյանին։ Կենցաղային տարբեր պատճառներից ելնելով դուստրը 2010թ. ապրիլի 17-ին երեխայի հետ միասին տեղափոխվել է բնակվելու Աբովյան քաղաքում գտնվող իր տուն։ Միլենան դիմել է դատարան ամուսնալուծության և երեխայի խնամակալության հարցը լուծելու համար։ 2010թ. հունիսի 29-ին թոռնիկի խնամակալության հարցի հետ կապված դատական նիստից հետո, դստեր հետ գնացել է Թբիլիսյան խճուղի 29 հասցեում գտնվող իրենց աշխատավայր, որտեղ դարպասների մոտ նկատել են Արմեն Վարդանյանին, ում հետ փոքր-ինչ լեզվակռվից հետո, իրենք գնացել են աշխատանքի, իսկ Արմենը հեռացել է։ ժամը 1600-ի սահմաններում Արմեն Վարդանյանը երկու անգամ զանգահարել է իրեն, սակայն ինքը չի պատասխանել, հասկանալով, որ վերջինս բորբոքված է և հնարավոր է վիճաբանություն ստեղծի։ Արդեն ժամը 1800-ի սահմաններում Արմենը կրկին զանգահարել է իր բջջային հեռախոսին և ինքը այդ անգամ պատասխանել է: Արմեն Վարդանյանն առաջարկել է դուրս գալ խոսելու։ Քանի որ աշխատանքային ժամն ավարտված է եղել, գործընկերներ Արայիկ Մարուքյանի և Օնիկ Մեյմարյանի հետ դուրս է եկել հիմնարկից և քայլել դեպի Թբիլիսյան խճուղու ճամփեզր, որտեղ ինքը մի քանի քայլ առաջ է ընկել գործընկերներից, որպեսզի զրուցի Արմենի հետ։ Երբ հասել է ճամփեզր, նկատել է, որ Արմեն Վարդանյանը կանգնած է: Վերջինս մոտենալով իրեն բռնել է ձեռքը և առաջարկել գնալ դիմացի մայթում գտնվող սրճարանում զրուցելու։ Ինքը պատասխանել է, որ զրուցելու բան չունի և դեռ ձեռքը հետ չքաշած, Արմենը բռունցքով ուժգին հարվածել է դեմքին, ավելի կոնկրետ ձախ աչքի շրջանում ու հայհոյել իրեն։ Այդ պահին մոտեցել են իրենից քիչ հետ քայլող վերը նշված գործընկերներն ու բաժանել իրենց։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ դիմացի մայթից մոտեցել և փորձել են Արմենին հանգստացնել նրա հայրը և եղբայրը, ինքը չի նկատել թե ինչպես են նրանք հեռացել, քանի որ դեմքն արյունոտված լինելու պատճառով գնացել է լվացվելու։ Ինքը Արմեն Վարդանյանին չի հայհոյել և չի հարվածել։
Վկա, ՙՀեռահաղորդակցության հանրապետական կենտրոն՚ ՊՈԱԿ-ի աշխատակից Արայիկ Մարուքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր հետ նույն հիմնարկում աշխատում է նաև Սուրեն Մալիյանը, ում դուստրը՝ Միլենա Մաիլյանը, ով նույնպես աշխատում է իրենց հիմնարկում, փաստացի ամուսնալուծվել է Արմեն Վարդանյանից և վերջինս չի ցանկանամ երեխային տալ մորը, անգամ չի թողնում տեսակցել, որի պատճառով էլ Սուրենի և Արմենի միջև տարաձայնություններ կան։ 2010թ. հունիսի 29-ին, ժամը 1800-ի սահմաններում իրենք սովորականի նման դուրս են եկել Թբիլիսյան խճուղի 29 հասցեում գտնվող իրենց աշխատավայրից, որպեսզի գնան տուն։ Դեպի Թբիլիսյան խճուղու ճամփեզր քայլելիս երբ Սուրենը հասել է ճամփեզրի մոտ, ինքը նկատել է, որ նրա նախկին փեսան` Արմեն Վարդանյանը հանկարծակի բռունցքով հարվածել է Սուրենի դեմքին ու վնասվածք պատճառել։ Իրենք անմիջապես վազել և բաժանել են Սուրենին և Արմենին: Դրանից հետո Սուրենը գնացել է լվանալու դեմքի արյունը, իսկ դիմացի մայթից մոտեցել և Արմենին տարել են նրա հայրն ու եղբայրը։ Սուրեն Մաիլյանը Արմեն Վարդանյանին չի հարվածել և չի հայհոյել։
Վկա, ՙՀեռահաղորդակցության հանրապետական կենտրոն՚ ՊՈԱԿ-ի աշխատակից Օնիկ Մեյմարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ նույն հիմնարկում է աշխատում նաև Սուրեն Մաիլյանը։ Տեղյակ է Սուրենի և նրա նախկին փեսա Արմեն Վարդանյանի միջև առկա տարաձայնություններին կապված Արմենի և Սուրենի դստեր՝ Միլենայի ամուսնալուծության և նրանց երեխայի խնամքի հետ։ 2010թ. հունիսի 29-ին, ժամը 1800-ի սահմաններում Թբիլիսյան խճուղի 29 հասցեում գտնվող իրենց աշխատանքի վայրից տուն գնալիս Սուրենը մի քանի քայլ առաջ է ընկել իրենից և մյուս գործընկեր Արային Մարուքյանից ու երբ հասել է Թբիլիսյան խճուղու ճամփեզր, ինքը նկատել է, որ Արմեն Վարդանյանը մոտեցել է Սուրենին և հանկարծակի բռունցքով հարվածել Մաիլյանի դեմքին և հայհոյել վերջինիս հասցեին։ Այդ տեսնելով, իրենք անմիջապես մոտեցել և բաժանել են նրանց, որի ընթացքում նկատել է, որ Սուրենի դեմքից արյուն է հոսում։ Սուրենը գնացել է լվացվելու, իսկ Արմենի հայրը և եղբայրը, եկել և տարել են Արմենին։ Հայտնել է նաև, որ Սուրենը Արմենին չի հարվածել և չի հայհոյել։
Վկա Միլենա Մաիլյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 29-ին, ժամը 1800-ի սահմաններում, վերջացնելով աշխատանքը դուրս է եկել Երևանի Թբիլիսյան խճուղի 29 հասցեում գտնվող իրենց աշխատավայրից և նկատել է, որ հիմնարկի դիմաց՝ ճամփեզրին կանգնած է իր նախկին ամուսին Արմեն Վարդանյանը, ով հեռախոսով խոսելիս է եղել։ Վախենալով նրա հետ ընդհարումից, ինքը զանգահարել է հորը ՝ Սուրեն Մաիլյանին և հայտնել, որ Արմենը դրսում է, զգույշ լինի, որից հետո գնացել է տուն։ Արդեն ժամը 21-ի սահմաններում, երբ հայրը եկել է տուն, ինքը նկատել է, որ նրա դեմքը, ավելի կոնկրետ ձախ աչքն արյունոտված է ու իր հարցին, թե ինչ է պատահել, հայրը պատմել է, որ երբ ժամը 18-ի սահմաններում դուրս է եկել աշխատավայրից, Թբիլիսյան խճուղու ճամփեզրին Արմեն Վարդանյանը մոտենալով իրեն անսպասելի բռունցքով հարվածել է դեմքին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ։ Հայրն իրեն պատմել է, որ այդ ամենին ներկա են գտնվել և բաժանել գործընկերներ Արայիկ Մարուքյանը և Օնիկ Մեյմարյանը։
Վկա, ՙՀեոահաղորդակցության հանրապետական կենտրոն՚ ՊՈԱԿ-ի աշխատակից Ռուզաննա Բեգլարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 30-ին առավոտյան աշխատանքի գալով, գործընկերներից իմացել է, որ իրենց աշխատակից Սուրեն Մաիլյանի նախկին փեսա Արմեն Վարդանյանը նախորդ օրն աշխատանքից հետո, ժամը 18-ի սահմաններում հիմնարկի դիմաց՝ Թբիլիսյան խճուղու ճամփեզրին հանդիպելով Սուրեն Մաիլյանին հանկարծակի բռունցքով հարվածել է վերջինիս դեմքին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ։ Իրեն հայտնի է նաև, որ գործընկերներ Արայիկը և Օնիկը միջամտել և բաժանել են։
Վկա, ՙՀեռահաղորդակցության հանրապետական կենտրոն՚ ՊՈԱԿ-ի նախկին աշխատակից Կարինե Խաչատրյանի նախնական քննության ընթացքում տված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ երկու տարի է աշխատանքի վայրից ճանաչում է Սուրեն Մաիլյանին և նրա դուստր Միլենա Մաիլյանին: Արմեն Վարդանյանին անձամբ չի ճանաչում, նախկինում մի քանի անգամ տեսել է Միլենային ուղեկցելիս: Սակայն լսել է, որ նա շատ ագրեսիվ, անհավասարակշիռ անձնավորություն է: Իմացել է, որ նա բազմիցս հետապնդել է Միլենային և Սուրենին, սպառնացել, որ վրեժխնդիր կլինի և երեխային չի վերադարձնի:
2010թ. հունիսի 30-ին առավոտյան աշխատանքի գալով, գործընկերներից իմացել է, որ Սուրեն Մաիլյանի նախկին փեսա Արմեն Վարդանյանը նախորդ օրն աշխատանքից հետո, ժամը 18-ի սահմաններում, հիմնարկի դիմաց՝ Թբիլիսյան խճուղու ճամփեզրին հանդիպելով Սուրեն Մաիլյանին, հանկարծակի բռունցքով հարվածել է վերջինիս դեմքին։ Իրենց գործընկերները միջամտել և բաժանել են։
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Սուրեն Մաիլյանի և Արմեն Վարդանյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, ըստ որի Սուրեն Մաիլյանն իր ցուցմունքներն առերես պնդել է Արմեն Վարդանյանին։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1577 եզրակացությամբ, համաձայն որի Սուրեն Մաիլյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ աչքի վերին կոպի արյունազեղման, ձախ սրունքի միջին երրորդականի աոաջակողմնային մակերեսի քերծվածքների և ձախ հոնքաղեղի հաստության սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետին, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությանը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քսանմեկ օրից։
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Ալեքսանդրի Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Արմեն Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Արմեն Վարդանյանի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին է գտնվում երեք տարեկան երեխան:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Ալեքսանդրի Վարդանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արմեն Վարդանյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Սուրեն Մաիլյանը հրաժարվել է քաղաքացիական հայցի պահանջ ներկայացնելուց, դատարանը գտնում է, որ այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արմեն Ալեքսանդրի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով և նրան դատապարտել տուգանքի հարյուր հիսուն հազար (150.000) ՀՀ դրամի չափով:
Արմեն Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Սուրեն Մաիլյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ