ԵԱՔԴ/0162/01/10








ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«1» դեկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ա.Աղայան
տուժող Երևան քաղաքի քաղաքապետարան
տուժողի ներկայացուցիչ Է.Շաքարյան
պաշտպաններ Գ.Հակոբյան
Գ.Ազարյան


դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հարություն Հակոբի Շատյանի` ծնված 1985 թվականի հուլիսի 22-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, սովորում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի 5-րդ կուրսում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Նորաշխարհյան փողոցի 38-րդ տանը, բնակվում է Երևան քաղաքի 17-րդ թաղամասի 12-րդ շենքի 36-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,
Սիփան Վրեժի Գրիգորյանի` ծնված 1988 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, չիաշխատում, սովորում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի 5-րդ կուրսում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Խնկո Ապոր փողոցի 10-րդ տանը: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի օգոստոսի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Հարությունյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14125510 քրեական գործը:
2010 թվականի օգոստոսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 14125510 քրեական գործով Հարություն Հակոբի Շատյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 14125510 քրեական գործով Սիփան Վրեժի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Հարություն Հակոբի Շատյանի և Սիփան Վրեժի Գրիգորյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Հարություն Հակոբի Շատյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի օգոստոսի 23-ին` ժամը 15:00-ի սահմաններում, ընկերոջ` Սիփան Վրեժի Գրիգորյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ապօրինի մուտք է գործել Երևանի քաղաքապետարանին պատկանող Դավիթաշենի կամրջի պահեստարան հանդիսացող ցանկապատված տարածք և փորձել գողանալ ընդհանուր 71.300 ՀՀ դրամ արժողության կամրջի սպասարկման սայլակի 1 հատ էլեկտրական շարժիչ, 1 հատ սահմանափակիչ, 1 հատ շարժիչի կափարիչ, 1 հատ լուսարձակ, ընդհանուր 154 մետր երկարության տարբեր տրամաչափի սնուցման էլեկտրական հաղորդալարեր ու 6 հատ առանց պաշտպանիչ շերտի պղնձյա հաղորդալարեր, սակայն հանցանքը նրանց կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չի հասցվել, քանի որ նույն պահին Հարություն Շատյանը բռնվել է ոստիկանության ՊՊՎ ՀՁՊ գնդի աշխատակիցների կողմից, իսկ Սիփան Գրիգորյանը դիմել է փախուստի:
Սիփան Վրեժի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի օգոստոսի 23-ին` ժամը 15:00-ի սահմաններում, ընկերոջ` Հարություն Հակոբի Շատյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, ապօրինի մուտք է գործել Երևանի քաղաքապետարանին պատկանող Դավիթաշենի կամրջի պահեստարան հանդիսացող ցանկապատված տարածք և փորձել գողանալ ընդհանուր 71.300 ՀՀ դրամ արժողության կամրջի սպասարկման սայլակի 1 հատ էլեկտրական շարժիչ, 1 հատ սահմանափակիչ, 1 հատ շարժիչի կափարիչ, 1 հատ լուսարձակ, ընդհանուր 154 մետր երկարության տարբեր տրամաչափի սնուցման էլեկտրական հաղորդալարեր ու 6 հատ առանց պաշտպանիչ շերտի պղնձյա հաղորդալարեր, սակայն հանցանքը նրանց կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չի հասցվել, քանի որ նույն պահին Հարություն Շատյանը բռնվել է ոստիկանության ՊՊՎ ՀՁՊ գնդի աշխատակիցների կողմից, իսկ Սիփան Գրիգորյանը դիմել է փախուստի:
2. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Հարություն Հակոբի Շատյանը և Սիփան Վրեժի Գրիգորյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեցին, որ միջնորդությունները ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են իրենց պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքներն իրենց պարզ են, համաձայն են մեղադրանքների հետ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Հակոբի Շատյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, իսկ ամբաստանյալ Սիփան Վրեժի Գրիգորյանը արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ինքնախոստովանական ցուցմունքները, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրերը, ծննդյան վկայականի, ուսանողական տոմսերի, բժշկական փաստաթղթերի, վկայագրերի և շնորհալագրերի պատճենները, բնութագիրը և տուժողի դիմումը, եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Հարություն Շատյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար զղջալը, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում սովորելը և ամուսնացած լինելը:
Հարություն Շատյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երեխայի (Դավիթ Հարությունի Շատյան` ծնված 2007 թվականի հոկտեմբերի 24-ին) առկայությունը, հանցագործության մյուս մասնակցին մերկացնելը, ինչպես նաև տուժողին պատճառված նյութական վնասը կամովին վերականգնելը:
Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Շատյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և վատառողջ լինելը (նրա մոտ ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ):
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հարություն Շատյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հարություն Շատյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հարություն Շատյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Հարություն Շատյանի կողմից կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում անդրադառնալ ամբաստանյալ Հարություն Շատյանի պատժի չափի հարցին: Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցանքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ` ազատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը: Այսինքն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի ուժով տվյալ հանցագործության համար նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետը չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումն է: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից, ապա առավել մեղմ պատիժը: Քանի որ տվյալ չավարտված հանցագործության համար նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ուժով չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումն է, հետևաբար արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` ամբաստանյալ Հարություն Շատյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը: Դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է նրանով, որ ոչ քրեական, ոչ քրեադատավարական օրենսդրությամբ արգելված կամ սահմանափակված չէ վկայակոչված քրեաիրավական և քրեադատավարական նորմերի միաժամանակյա կիրառությանը, ավելին` դրանց միջև չկա որևէ հակասություն: Այսինքն, երկու ինստիտուտներն էլ տվյալ իրավահարաբերությունում կիրառելի են: Հակառակ մեկնաբանության պարագայում չավարտված հանցագործություններով վկայակոչված ինստիտուտներից մեկը պետք է չգործի, ինչը չի բխում նաև ամբաստանյալի շահերից:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Սույն գործով Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հարություն Շատյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` արարքի կատարման հանգամանքներն ու գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ նա չլինելով կալանավորված, չի խուսափել քննությունից ու դատից և չի կատարել այլ հանցավոր արարքներ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հարություն Շատյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Դատարանի այս հետևությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ տուժողին պատճառված գույքային վնասը վերականգնված է, ինչպես նաև սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված իրերը օրենքի ուժով պետք է վերադարձվեն տուժողին: Այսինքն, պատժի նպատակներից մեկը` սոցիալական արդարությունը, այդ մասով վերականգնված է:
Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Շատյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սիփան Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար զղջալը, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում սովորելը և շնորհալի լուսանկարիչ լինելը:
Սիփան Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է տուժողին պատճառված նյութական վնասը կամովին վերականգնելը:
Դատարանը գտնում է, որ Սիփան Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Սիփան Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Սիփան Գրիգորյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Սիփան Գրիգորյանի կողմից կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանի պատժի չափի հարցին, ապա Դատարանը գտնում է, որ վերոգրյալ հիմնավորմամբ ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
Դատարանը, հիմք ընդունելով սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման վերաբերյալ վերը նշված հիմնավորումները և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում հանցագործության կատարման հանգամանքներն ու գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, Սիփան Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, այդ թվում` տուժողին պատճառված վնասը կամովին վերականգնելը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ նա հանցագործությունից հետո զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց, չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից ու դատից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Դատարանը գտնում է, որ Սիփան Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով:
Սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց է ներկայացրել տուժող Երևան քաղաքի քաղաքապետարանի ներկայացուցիչ Էդվարդ Շաքարյանը` ամբաստանյալներից պահանջելով հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասը` 15.000 ՀՀ դրամը: Սակայն Էդվարդ Շաքարյանը 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Դատարան ներկայացրած դիմումով հրաժարվել է հարուցված քաղաքացիական հայցից` նշելով, որ ամբաստանյալների կողմից Երևան քաղաքի քաղաքապետարանին հասցված վնասը վերականգնվել է: Հետևապես Դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցից հրաժարումը պետք է ընդունել և տուժող Երևան քաղաքի քաղաքապետարանի ներկայացուցիչ Էդվարդ Շաքարյանի կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ Էդվարդ Շաքարյանին ի պահ հանձնված էլեկտրական շարժիչը, էլեկտրական սահմանափակիչը, ռեդուկտորի կափարիչը, լուսարձակը, 1.5քմմ կտրվածքով 36մ երկարությամբ կանաչ գույնի պաշտպանիչ շերտով, 1.5քմմ կտրվածքով 28մ երկարությամբ դեղին գույնի պաշտպանիչ շերտով, 1.5քմմ կտրվածքով 30մ երկարությամբ մանուշակագույն պաշտպանիչ շերտով, 10քմմ կտրվածքով 60մ երկարությամբ սպիտակ գույնի պաշտպանիչ շերտով և 16քմմ կտրվածքով 40սմ երկարությամբ պղնձյա 6 հատ առանց պաշտպանիչ շերտի էլեկտրական հաղորդալարերը պետք է վերադարձնել Երևան քաղաքի քաղաքապետարանին:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Հարություն Հակոբի Շատյանից և Սիփան Գրիգորյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված վնասը վերականգնված է, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված իրերը պետք է վերադարձվեն տուժողին: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով նախատեuված դատական ծախuերին, ապա դրանք արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաuտանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 161-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Հարություն Հակոբի Շատյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Հարություն Հակոբի Շատյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Հարություն Հակոբի Շատյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սիփան Վրեժի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Սիփան Վրեժի Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Սիփան Վրեժի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո`2010 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ Էդվարդ Շաքարյանին ի պահ հանձնված էլեկտրական շարժիչը, էլեկտրական սահմանափակիչը, ռեդուկտորի կափարիչը, լուսարձակը, 1.5քմմ կտրվածքով 36մ երկարությամբ կանաչ գույնի պաշտպանիչ շերտով, 1.5քմմ կտրվածքով 28մ երկարությամբ դեղին գույնի պաշտպանիչ շերտով, 1.5քմմ կտրվածքով 30մ երկարությամբ մանուշակագույն պաշտպանիչ շերտով, 10քմմ կտրվածքով 60մ երկարությամբ սպիտակ գույնի պաշտպանիչ շերտով և 16քմմ կտրվածքով 40սմ երկարությամբ պղնձյա 6 հատ առանց պաշտպանիչ շերտի էլեկտրական հաղորդալարերը վերադարձնել Երևան քաղաքի քաղաքապետարանին:
Երևան քաղաքի քաղաքապետարանի քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ