Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0160/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
6.5
Պատասխանող
Լիլյա Վարպետյան
Լիլյա Վարպետյան Հայրապետի
Լիլյա Վարպետյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-05-12 | 12:00 | 5 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2010-11-23 | 10:00 | 8 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-03-21 | 10:00 | 8 |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0160/01/10
12 մայիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
07.05.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104010 քրեական գործը:
19.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
26.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով:
27.10.2010թ. թիվ 69104010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է այն բանի համար, որ 2006թ. հունվարի 03-ին կնքված թիվ 416 աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, օժտված է եղել իրականացնելու ընկերության դրամարկղ կանխիկ դրամը մուտքգրելու, ելքագրելու, ինչպես նաև մուտքագրված կանխիկ դրամի պահպանման լիազորություններով: Լ.Վարպետյանը 2009թ. դեկտեմբերից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը բժշկական համալիրի դրամարկղ է մուտքագրել վճարովի ծառայություններից օգտվելու դիմաց հաճախորդների կողմից կանխիկ վճարված 29.330.230 ՀՀ դրամ գումարները և օգտվելով ընձեռված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև ապրիլի 30-ը յուրացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքգրված հիշյալ գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել իր կարիքների համար:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Լ.Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի բռնագանձվել է 24.190.380 ՀՀ դրամ:
Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոփոխվել է, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը և նա կալանավորվել է դատական նիստի դահլիճում:
Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ.Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերի կարծիքով դատարանը Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
Դատարանի կողմից հաշվի չեն առնվել գործում առկա բոլոր մեղմացուցիչ հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ իր պաշտպանյալը կին է` 01.05.1954թ. ծնված, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է Միտրալ անբավարարություն առաջին աստիճանի, ՁՓ-ի դիաստոլիկ դիսֆունկցիա, և Դիաֆրագմայի ճողվածք հիվանդություններով, նրա խնամքին է վատառողջ ամուսինը` Սեդրակ Հարոյանը, որը տառապում է շիզոֆրենիա պարանոյիկ ձև հոգեկան հիվանդությամբ: Լ.Վարպետյանը նախկինում դատված կամ որևէ այլ ձևով արատավորված չի եղել /այս կապակցությամբ վկայակոչել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ-124-07 որոշումը/, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ` ընտանեկան ծանր նյութական վիճակից ելնելով, շահագրգռված լինելով գործի օբյեկտիվ քննության համար` տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարվածի համար, մասնակի հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, շուրջ 2 ամիս գտնվում է կալանքի տակ:
Ըստ բողոքի հեղինակի` վերոնշյալ հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են Լ.Վարպետյանի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորությունը և վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացրած 24190380 ՀՀ դրամ քաղաքացիական հայցի պահանջին` բողոքաբերը հայտնել է, որ ամբաստանյալն այն ընդունում է մասնակի` 10.000.000 ՀՀ դրամի չափով, որից 1.369.000 ՀՀ դրամը վերջինս նախաքննության ընթացքում վերադարձրել է, փաստորեն մնում է միայն 8.631.000 ՀՀ դրամը:
Խնդրել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.03.2011թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել և հաշվի առնելով գործում առկա վերը թվարկված մեղմացուցիչ հանգամանքները` վերջինիս նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, իսկ տուժողի ներկայացրած 24.190.380 ՀՀ դրամ քաղաքացիական հայցի պահանջը բավարարել մասնակի` 8.631.000 ՀՀ դրամի չափով:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ դատարանը բացի ամբաստանյալների անձը բնութագրող, այդ թվում, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներից, պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, թեև այն վերլուծության չի ենթարկել:
Հանցագործության հանրության համար վտանգավորության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումը արտահայտել է 17.02.2009թ. թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ, որի համաձայն` <<…պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>>:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավոր բնույթն իր մեջ ներառում է ոտնձգության օբյեկտը, մեղքի ձևերը և կատարված հանցագործության ծանրության տեսակը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդված/: Այդ հատկանիշների համակարգի, դրանց փոխադարձ կապի պարզումը հնարավորություն է տալիս հստակ որոշել հանցավոր արարքի որակական բնութագիրը, ճիշտ որակել արարքը և պայմաններ ստեղծել պատժի անհատականացման համար:
Վերաքննիչ դատարանը, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով քննելիս հաշվի է առնում մեղքի ձևը, այն, որ վերջինս կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, որն ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի դասակարգվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, և նրա կողմից կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործությունից հետո վերջինիս դրսևորած վարքագիծը:
Քրեական գործի նյութերով հիմնավորված և հաստատված է, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը, աշխատելով <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում 2006թ. մինչև 2010թ. որպես հաշվապահ-գանձապահ և օգտվելով աշխատանքի բերումով իրեն ընձեռնված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում յուրացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքագրված գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել է իր կարիքների համար, ինչը հայտնաբերվել, ապա կանխվել է միայն իրավասու մարմինների գործողությունների հետևանքով:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալի կողմից շարունակաբար ոտնձգության օբյեկտ են հանդիսացել այն գումարները, որոնք վճարվել են երեխաների բուժման համար` վերջիններիս ծնողների կողմից:
Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքն ընդգրկված է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որի դեպքում հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի նվազեցման համար էական նշանակություն ունի պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու հանգամանքը: Մինչդեռ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը մինչև 21.03.2011թ. գտնվելով ազատության մեջ որևէ միջոց չի ձեռնարկել հանցագործությամբ պատճառված վնասն հատուցելու կամ այն այլ կերպ հարթելու ուղղությամբ:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի փաստարկին, որ ամբաստանյալը դեռևս նախաքննության ընթացքում 1.369.000 ՀՀ դրամի չափով վերականգնել է հանցագործությամբ տուժողին պատճառված վնասը, ապա դատարանն արձանագրում է, որ նշված գումարը ամբաստանյալը կամովին չի վերականգնել, այլ այն հայտնաբերվել է վերջինիս պայուսակում վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարված գործողությունների ընթացքում:
Անդրադառնալով բողոքաբերի այն փաստարկին, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը լիովին ընդունում է մեղքը և դեպքի կապակցությամբ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստարկները չեն համապատասխանում իրականությանը.
Թեև մեղքը ընդունելը կամ չընդունելը, դեպքի վերաբերյալ խոստովանական ցուցմունքներ տալը ամբաստանյալի իրավունքն է և ոչ պարտականությունը, սակայն գործի տվյալներով հիմնավորված և հաստատված է, որ վերջինս նախաքննության սկզբնական փուլից մինչև դատաքննությունը ներառյալ դեպքի կապակցությամբ տվել է իրարամերժ ցուցմունքներ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն` հայտնելով, որ ինքը հանցագործությամբ հափշտակել է ընդամենը 10.000.000 ՀՀ դրամ:
Վերոգրյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են հանցավորի և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով քաղաքացիական հայցի հարցը` հանգում է այն հետևության, որ դատարանը քաղաքացիական հայցի հարցը քննելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 20-րդ գլխում սահմանված իրավանորմերով և տուժող <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ի կողմից ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի դեմ հարուցված 24.190.380 ՀՀ դրամ գումարի քաղաքացիական հայցի հարցը լուծել է օրենքի շրջանակներում:
Մինչդեռ պաշտպանության կողմը ինչպես վերաքննիչ բողոքով, այնպես էլ վերաքննիչ դատարանում բողոքի հիմնավորումները ներկայացնելիս քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ իր պահանջը հիմնավորող որևէ ապացույց չի ներկայացրել, որի պայմաններում այն փոփոխելու և վերաքննիչ բողոքն քաղաքացիական հայցի մասով ևս բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն արդարացի է, այն բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից, նրա նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի ու պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ սույն որոշումը հիմնված է կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ամբաստանյալ Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.03.2011 թվականի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0160/01/10
12 մայիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
07.05.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104010 քրեական գործը:
19.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
26.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով:
27.10.2010թ. թիվ 69104010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է այն բանի համար, որ 2006թ. հունվարի 03-ին կնքված թիվ 416 աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, օժտված է եղել իրականացնելու ընկերության դրամարկղ կանխիկ դրամը մուտքգրելու, ելքագրելու, ինչպես նաև մուտքագրված կանխիկ դրամի պահպանման լիազորություններով: Լ.Վարպետյանը 2009թ. դեկտեմբերից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը բժշկական համալիրի դրամարկղ է մուտքագրել վճարովի ծառայություններից օգտվելու դիմաց հաճախորդների կողմից կանխիկ վճարված 29.330.230 ՀՀ դրամ գումարները և օգտվելով ընձեռված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև ապրիլի 30-ը յուրացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքգրված հիշյալ գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել իր կարիքների համար:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Լ.Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի բռնագանձվել է 24.190.380 ՀՀ դրամ:
Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոփոխվել է, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը և նա կալանավորվել է դատական նիստի դահլիճում:
Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ.Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերի կարծիքով դատարանը Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
Դատարանի կողմից հաշվի չեն առնվել գործում առկա բոլոր մեղմացուցիչ հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ իր պաշտպանյալը կին է` 01.05.1954թ. ծնված, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է Միտրալ անբավարարություն առաջին աստիճանի, ՁՓ-ի դիաստոլիկ դիսֆունկցիա, և Դիաֆրագմայի ճողվածք հիվանդություններով, նրա խնամքին է վատառողջ ամուսինը` Սեդրակ Հարոյանը, որը տառապում է շիզոֆրենիա պարանոյիկ ձև հոգեկան հիվանդությամբ: Լ.Վարպետյանը նախկինում դատված կամ որևէ այլ ձևով արատավորված չի եղել /այս կապակցությամբ վկայակոչել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ-124-07 որոշումը/, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ` ընտանեկան ծանր նյութական վիճակից ելնելով, շահագրգռված լինելով գործի օբյեկտիվ քննության համար` տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարվածի համար, մասնակի հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, շուրջ 2 ամիս գտնվում է կալանքի տակ:
Ըստ բողոքի հեղինակի` վերոնշյալ հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են Լ.Վարպետյանի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորությունը և վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացրած 24190380 ՀՀ դրամ քաղաքացիական հայցի պահանջին` բողոքաբերը հայտնել է, որ ամբաստանյալն այն ընդունում է մասնակի` 10.000.000 ՀՀ դրամի չափով, որից 1.369.000 ՀՀ դրամը վերջինս նախաքննության ընթացքում վերադարձրել է, փաստորեն մնում է միայն 8.631.000 ՀՀ դրամը:
Խնդրել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.03.2011թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել և հաշվի առնելով գործում առկա վերը թվարկված մեղմացուցիչ հանգամանքները` վերջինիս նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, իսկ տուժողի ներկայացրած 24.190.380 ՀՀ դրամ քաղաքացիական հայցի պահանջը բավարարել մասնակի` 8.631.000 ՀՀ դրամի չափով:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ դատարանը բացի ամբաստանյալների անձը բնութագրող, այդ թվում, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներից, պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, թեև այն վերլուծության չի ենթարկել:
Հանցագործության հանրության համար վտանգավորության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումը արտահայտել է 17.02.2009թ. թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ, որի համաձայն` <<…պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>>:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավոր բնույթն իր մեջ ներառում է ոտնձգության օբյեկտը, մեղքի ձևերը և կատարված հանցագործության ծանրության տեսակը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդված/: Այդ հատկանիշների համակարգի, դրանց փոխադարձ կապի պարզումը հնարավորություն է տալիս հստակ որոշել հանցավոր արարքի որակական բնութագիրը, ճիշտ որակել արարքը և պայմաններ ստեղծել պատժի անհատականացման համար:
Վերաքննիչ դատարանը, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով քննելիս հաշվի է առնում մեղքի ձևը, այն, որ վերջինս կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, որն ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի դասակարգվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, և նրա կողմից կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործությունից հետո վերջինիս դրսևորած վարքագիծը:
Քրեական գործի նյութերով հիմնավորված և հաստատված է, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը, աշխատելով <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում 2006թ. մինչև 2010թ. որպես հաշվապահ-գանձապահ և օգտվելով աշխատանքի բերումով իրեն ընձեռնված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում յուրացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքագրված գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել է իր կարիքների համար, ինչը հայտնաբերվել, ապա կանխվել է միայն իրավասու մարմինների գործողությունների հետևանքով:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալի կողմից շարունակաբար ոտնձգության օբյեկտ են հանդիսացել այն գումարները, որոնք վճարվել են երեխաների բուժման համար` վերջիններիս ծնողների կողմից:
Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքն ընդգրկված է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որի դեպքում հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի նվազեցման համար էական նշանակություն ունի պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու հանգամանքը: Մինչդեռ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը մինչև 21.03.2011թ. գտնվելով ազատության մեջ որևէ միջոց չի ձեռնարկել հանցագործությամբ պատճառված վնասն հատուցելու կամ այն այլ կերպ հարթելու ուղղությամբ:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի փաստարկին, որ ամբաստանյալը դեռևս նախաքննության ընթացքում 1.369.000 ՀՀ դրամի չափով վերականգնել է հանցագործությամբ տուժողին պատճառված վնասը, ապա դատարանն արձանագրում է, որ նշված գումարը ամբաստանյալը կամովին չի վերականգնել, այլ այն հայտնաբերվել է վերջինիս պայուսակում վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարված գործողությունների ընթացքում:
Անդրադառնալով բողոքաբերի այն փաստարկին, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը լիովին ընդունում է մեղքը և դեպքի կապակցությամբ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստարկները չեն համապատասխանում իրականությանը.
Թեև մեղքը ընդունելը կամ չընդունելը, դեպքի վերաբերյալ խոստովանական ցուցմունքներ տալը ամբաստանյալի իրավունքն է և ոչ պարտականությունը, սակայն գործի տվյալներով հիմնավորված և հաստատված է, որ վերջինս նախաքննության սկզբնական փուլից մինչև դատաքննությունը ներառյալ դեպքի կապակցությամբ տվել է իրարամերժ ցուցմունքներ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն` հայտնելով, որ ինքը հանցագործությամբ հափշտակել է ընդամենը 10.000.000 ՀՀ դրամ:
Վերոգրյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են հանցավորի և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով քաղաքացիական հայցի հարցը` հանգում է այն հետևության, որ դատարանը քաղաքացիական հայցի հարցը քննելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 20-րդ գլխում սահմանված իրավանորմերով և տուժող <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ի կողմից ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի դեմ հարուցված 24.190.380 ՀՀ դրամ գումարի քաղաքացիական հայցի հարցը լուծել է օրենքի շրջանակներում:
Մինչդեռ պաշտպանության կողմը ինչպես վերաքննիչ բողոքով, այնպես էլ վերաքննիչ դատարանում բողոքի հիմնավորումները ներկայացնելիս քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ իր պահանջը հիմնավորող որևէ ապացույց չի ներկայացրել, որի պայմաններում այն փոփոխելու և վերաքննիչ բողոքն քաղաքացիական հայցի մասով ևս բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն արդարացի է, այն բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից, նրա նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի ու պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ սույն որոշումը հիմնված է կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ամբաստանյալ Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.03.2011 թվականի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
21.03.2011թ. գործ No ԵԱՔԴ/0160/01/10
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Մ.Հայրապետյանի
Լ.Մխոյանի
Ա.Քոչարյանի
Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.Սարգսյանի
պաշտպան Է.Աղաջանյանի
ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Լ.Գրիգորյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի /ծնված 01.05.1954թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, նախինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Մովսես Խորենացու անվան փող. տուն 231/31:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
07.05.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104010 քրեական գործը:
19.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
26.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով:
27.10.2010թ. թիվ 69104010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն արարքի համար, որ նա 2006թ. հունվարի 03-ին կնքված թիվ 416 աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, օժտված է եղել իրականացնելու ընկերության դրամարկղ կանխիկ դրամը մուտքգրելու, ելքագրելու, ինչպես նաև մուտքագրված կանխիկ դրամի պահպանման լիազորություններով: Լ.Վարպետյանը 2009թ. դեկտեմբերից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը բժշկական համալիրի դրամարկղ է մուտքագրել վճարովի ծառայություններից օգտվելու դիմաց հաճախորդների կողմից կանխիկ վճարված 29.330.230 ՀՀ դրամ գումարները և օգտվելով ընձեռված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև ապրիլի 30-ը յութացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքգրված հիշյալ գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել իր կարիքների համար:
3.Ապացույցների հետազոտում
Դատաքննությամբ Լիլյա Վարպետյանն ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ցուցմունքներ տվեց այն մասին, որ 14.08.1997թ.-ից մինչև 03.01.2006թ. ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում աշխատել է որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ 03.01.2006թ.-ից մինչև 30.04.2010թ.-ն` որպես հաշվապահ-գանձապահ: Իր աշխատանքային պարտականությունները կայացել են` յուրաքանչյուր օրվա վերջում հիվանդանոցի մյուս դրամարկղերից ստանալ և իր դրամարկղում մուտքագրել օրվա ընթացքում հիվանդանոցի վճարովի ծառայությունների դիմաց կատարված վճարումներից գոյացած գումարները, ստուգել մուտքի անդորրագրերը և հաշվիչ դրամարկղային մեքենայի ֆիսկալային կտրոնները: Ընկերության դրամարկղ մուտքագրված և ելքագրված գումարների վերաբերյալ գրառումներ կատարել դրամարկղային գրքում: Երբ մի քանի օրվա ընթացքում դրամարկղում հավաքվել է որոշակի գումար, գլխավոր հաշվապահի և հիվանդանոցի տնօրենի ստորագրությամբ տրված հանձնարարականով դրամարկղի գումարները ելքագրել է դրամարկղից և մուտքագրել է հիվանդանոցի բանկային հաշվեհամարին` առօրյա ծախսերի համար դրամարկղում թողնելով ընդամենը 1.000.000 դրամ կանխիկ գումար:
2005թ. իր որդիներ Դավիթ և Գրիգոր Հարոյանները ցանկացել են ոսկյա զարդերի առևտրով զբաղվել, ինչի համար պարտքով ամսեկան տարբեր տոկոսադրույքներով և առանց տոկոսի տարբեր չափերի գումարներ են վերցրել իրենց ծանոթներից, բարեկամներից և տարբեր վարկային կազմակերպություններից, սակայն` չկարողանալով դրանք մարել, արդեն 2009թ. դեկտեմբերին պարտքերի գումարներն ավելացել են, ինչի պատճառով չեն կարողացել դրանք վճարել: Այդ ընթացքում գրավադրել են իր և իր ընտանիքի մյուս անդամների ոսկյա զարդերը: Բացի այդ` 31.08.2009թ. կնքված անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով 13.125.000 դրամով Ա. Զոհրաբյանին է վաճառել իրեն պատկանող` Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու 231/31 տունը:
Տեսնելով, որ պարտքերը կուտակվել են, իսկ ինքը որևէ եկամտի աղբյուր չունի դրանք մարելու համար, 2009թ. դեկտեմբերի վերջերին որոշել է հիվանդանոցի դրամարկղից վերցնել իրեն վստահված գումարները և դրանցով մարել պարտքերը:
2010թ. հունվարի սկզբից ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը զբաղված է եղել տարեկան և ամսեկան հարկային հաշվետվությունների կազմմամբ, ինչի պատճառով չի կարողացել ստուգել դրամարկղը և ինքը, օգտվելով այդ հանգամանքից, իր հարազատներից և բարեկամներից որևէ մեկին չհայտնելով իր մտադրության մասին, 2010թ. հունվարից մինչև ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում դրամարկղից հափշտակել է 10.000.000 դրամ, որով փակել է իր պարտքերը և տոկոսադրույքները: Երբ Հասմիկ Դաբաղյանն իրենից բանավոր կերպով պահանջել է հայտնել դրամարկղում առկա մնացորդի չափը, ինքը վերջինիս ասել է այն թվերը որոնք իրականում ինքը մուտք է արել դրամարկղ, ինչի պատճառով էլ Հ.Դաբաղյանը որևէ բան չի կասկածել իր կողմից դրամարկղից գումար հափշտակելու մասին:
2010թ. ապրիլի 29-ին Հ.Դաբաղյանն իրեն ասել է, որ հարկային տեսչությունից ստուգում է սպասվում և մինչ այդ պետք է ստուգվի դրամարկղը, իրենից պահանջել է մուտքերի և ելքերի անդորրագրերը, որոնք ամբողությամբ տվել է վերջինիս: Հ.Դաբաղյանը համակարգել է դրանք ու վերադարձրել իրեն, որպեսզի մուտքագրի դրամարկղային գրքում: Նույն օրը ժամը 21:00-ի սահմաններում իրեն տուն ճանապարհելու համար իր մոտ է գնացել հարսը` Թեհմինե Ումրշատյանը և մնացել իր հետ:
Ինքը, դրամարկղային գիրքը լրացնելուց հետո, այն հանձնել է Հ.Դաբաղյանին, իսկ վերջինս էլ գիրքն ուսումնասիրելուց հետո ստուգել է դրամարկղում առկա մնացորդի չափը, ինչի ընթացքում նկատել է, որ փաստաթղթերի համաձայն դրամարկղում պետք է լիներ 29.642.085 ՀՀ դրամ, սակայն` իրականում եղել է 3.770.850 ՀՀ դրամ գումար: Այդ ժամանակ Հ.Դաբաղյանն իրեն հարցրել է, թե որտեղ է մնացած գումարը, բայց` վախենալով նրա հարցին պատասխանելուց, միայն ուսերն է թափահարել: Դրանից հետո միասին կրկին ստուգել են գումարների մուտքերի և ելքերի վերաբերյալ փաստաթղթերի գրառումները, դրանք համադրել դրամարկղային գրքում եղած գրառումներին, սակայն` ստացվել է նույն գումարը: Այդ ժամանակ Հ.Դաբաղյանը նյարդայնացած հայտարարել է, որ իրենցից ոչ-ոք չի հեռանալու մինչև գումարն ամբողջությամբ չվերականգվի: Հարսը` Թեհիմնեն, անմիջապես զանգահարել է իր որդի Դավիթ Հարոյանին և հայտնել դրամարկղի պակասորդի մասին, իսկ քանի որ վերջինս հիվանդանոցի դիմաց իրեն է սպասելիս եղել, անմիջապես բարձրացել է աշխատասենյակ, բայց` իմանալով բացակայող գումարի մասին, հանկարծակիի է եկել ու առանց որևէ բան ասելու, կրկին հեռացել է հիվանդանոցից:
Իր ցուցմունքներում Լ.Վարպետյանը հայտնել է նաև, որ դրամարկղից գումարները վերցնելիս որևէ եկամտի այլ աղբյուր չի ունեցել, որպեսզի դրանք վերադարձնի և գիտակցել է դրա անհնարինությունը: Ինքը գրավոր տվել է 2 հայտարարություն, որոնցից մեկում նշել է, որ ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղից հափշտակել է 10.000.000 դրամ գումար, իսկ մյուսում` որ 25.871.235 դրամ գումարի պակասորդը ճիշտ է հաշվարկվել:
Նախաքննության սկզբնական փուլում Լ.Վարպետյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և որպես կասկածյալ ու մեղադրյալ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունվարից մինչև ապրիլի 29-ը ընկած ժամանակահատվածում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղից ինքն է հափշտակել շուրջ 26 մլն ՀՀ դրամ գումարը և դրանցով հոգացել է իր կարիքներն ու մարել տարիների ընթացքում կուտակված պարտքերը:
Նշված ցուցմունքներով հայտնել է նաև, որ 2010թ. հունվարի երկրորդ կեսին հիվանդանոցի դրամարկղից հափշտակել է շուրջ 5.000.000 դրամ, փետրվարի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ, մարտի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ և ապրիլի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ, այսինքն` ընդհանուրը շուրջ 26 մլն դրամ գումար:
Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն Սպարտակ Հայկի Ղազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից` վերջինիս հիվանդանոցում աշխատանքի ընդունվելու ժամանակվանից:
2010թ. ապրիլի 29-ին հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղում կատարված ստուգմամբ ընկերության գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը հայտնաբերել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ, ինչի մասին 30.04.2010թ. առավոտյան հայտնել է ընկերության տնօրեն Արման Բաբլոյանին, իսկ ինքն այդ մասին իմացել է նույն օրը ժամը 15:00-ի սահմաններում: Արման Բաբլոյանը հիվանդանոցի աշխատակիցների կազմով ստեղծել է ժամանակավոր հանձնաժողով, որն ստուգել է Լ.Վարպետյանի հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և դրամարկղում եղած կանխիկ գումարն ու հայտնաբերել շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Դրանից հետո Ա.Բաբլոյանից իմացել է, որ Լ.Վարպետյանը խոստովանել է, որ ինքն է դրամարկղից հափշտակել նշված գումարները:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ս.Ղազարյանն ավելացրել է նաև, որ ընկերությունը Լ. Վարպետյանի հափշտակության հետևանքով կրել է 25.559.380 ՀՀ դրամի վնաս, որից 1.369.000 ՀՀ դրամ գումարը Լ. Վարպետյանը վերադարձրել է ընկերությանը, գումարն օրենքով սահմանված կարգով մուտքագրվել է ՍՊԸ ընկերության դրամարկղ և այդ մասին կատարվել է գրառում դրամարկղային գրքում ու հանդես գալով ընկերության անունից` ներկայացրել է քաղաքացիական հայց` 24.190.380 ՀՀ դրամի չափով:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Ալեքսանդրի Դաբաղյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2002թ.-ից համատեղությամբ աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ, իսկ 2003թ. մինչև 2005թ. նոյեմբեր ամիսն աշխատել է նույն ՍՊԸ-ի տնտեսագիտական ծառայության ղեկավար, 2005թ.-ից` որպես գլխավոր հաշվապահ: 1997թ.-ց մինչև 2005թ. ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահն է եղել Լիլյա Վարպետյանը, որն իր նշանակվելուց հետո նույն ՍՊԸ-ում նշանակվել է որպես հաշվապահ-գանձապահ:
Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 2002թ.-ից և նրա հետ գտնվել է աշխատանքային հարաբերություններում: Վերջինս մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը իր վրա դրված աշխատանքային պարտականությունները կատարել է նորմալ, հիմնականում առանց թերացումների:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում գործել են 7 ներքին դրամարկղեր իրենց ՀԴՄ-ներով և բացի Լ. Վարպետյանից աշխատել են թվով 9 գանձապահներ: Նրանք բոլորն աշխատանքային օրվա վերջում Լիլյա Վարպետյանին են ներկայացրել տվյալ աշխատանքային օրվա բոլոր մուտքերի անդորրագրերը, ՀԴՄ-ի օրվա ֆիսկալ կտրոնը` լրացված ամփոփ մուտքի անդորրագրով, որն ստորագրվել է Լ. Վարպետյանի և այն ներկայացնող գանձապահի կողմից: Ամփոփ անդորրագրերի հիման վրա լրացվել է դրամարկղի գիրքը և իրեն է ներկայացվել օրվա հաշվետվությունը` ընկերությունում մշակված ձևաթղթի վրա, որից հետո ինքը ձևաթղթի բովանդակությունն անց է կացրել համակարգիչ: Դրամարկղից կանխիկ գումարի ելքագրման իրավունք է ունեցել միայն Լիլյա Վարպետյանը:
Համապատասխան հաշվարկային փաստաթղթով որոշելով գումարի չափը` այն
ստորագրվել է իր և ՍՊԸ-ի տնօրենի կողմից ու ներկայացվել է Լ. Վարպետյանին, որի հիման վրա էլ վերջինս դրամարկղից դուրս է գրել կանխիկ գումարներ:
Կանխիկ գումարներ են դուրս գրվել աշխատավարձի վճարման, առհաշիվ գումարներ տալու, հազվադեպ` նաև կանխիկ գնումներ կատարելու, պետ. տուրքեր վճարելու, ընկերությանը մատուցված ծառայությունների դիմաց վճարելու, կանխիկ գումարը բանկային հաշվարկային հաշվին մուտքագրելու և այլ նպատակներով:
Լիլյան ամեն օր իրեն տվել է միայն տվյալ օրվա դրամական միջոցների մուտքերի վերաբերյալ փաստաթղթային հաշվետվությունները, իսկ ելքերի վերաբերյալ հաշվետվություն տվել է միայն անհրաժեշտության դեպքում:
Հաճախորդների կատարած վճարումների հաշվին մեկ օրվա ընթացքում ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտք է եղել շուրջ 1-1.2 մլն. կանխիկ դրամ և դրամարկղում շատ գումարներ չմնալու համար ինքը Լիլյային բանավոր կարգով հանձնարարել է, որ շաբաթը մեկ անգամ գումարը ելքագրվի դրամարկղից և մուտքագրվի ՍՊԸ-ի` բանկում ունեցած հաշվեհամարին, ընթացիկ ծախսերի համար դրամարկղում պահելով ընդամենը 1.000.000 կանխիկ դրամ:
Մինչև 2010թ. ինքը Լիլյայի հետ յուրաքանչյուր ամիս ստուգել է հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, ինչպես նաև` դրամարկղում եղած կանխիկ գումարները և միշտ ամեն ինչ եղել է առանց թերացումների: Վերջին ստուգումն իրականացրել է 2009թ. դեկտեմբերի 20-25 ընկած ժամանակահատվածում և ամեն ինչ համապատասխանել է փաստաթղթերում եղած տեղեկություններին:
2010թ.-ի հունվարից լինելով զբաղված ընկերության տարեկան հաշվեկշռի, ամսեկան, եռամսյակային հաշվետվությունների կազմամբ` ֆիզիկապես չի հասցրել ստուգել դրամարկղում եղած գումարի մնացորդը: 2010թ. ապրիլին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Արաբկիրի տարածքային հարկային տեսչությունից զգուշացրել են, որ ստուգում են իրականացնելու ՍՊԸ-ում, ինչի պատճառով որոշել է ստուգել դրամարկղը` միաժամանակ ամբողջությամբ ստուգելով նաև 2010թ. հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը: Ապրիլի 29-ին Լիլյային խնդրել է ստուգման համար իրեն տալ դրամարկղային գիրքը, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ այն չի լրացրել: Լիլյային օգնել է լրացնել դրամարկղային գիրքը, իսկ այդ ընթացքում` ժամը 18-19-ի սահմաններում, հիվանդանոց է գնացել Լիլյայի հարս Թեհմինե Ումրշատյանը` սկեսրոջը տուն ուղեկցելու նպատակով:
Լիլյայի տված ելքային հաշվետվությունների և բանկային փոխանցումների ստուգման ընթացքում նկատել է, որ դրամարկղում առկա գումարի մնացորդն ըստ փաստաթղթային տվյալների կազմել է շուրջ 29.000.000 դրամ գումար, սակայն` դրամարկղում փաստացի եղել է շուրջ 3.000.000 դրամ կանխիկ գումար: Տեխնիկական սխալները բացառելու նպատակով կրկին ստուգել է դրամարկղում եղած կանխիկ գումարները և հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, սակայն` քանի որ ստացվել է նույն գումարը, Լիլյային ասել է, որ դրամարկղից պակասում է շուրջ 25.000.000 կանխիկ գումար և հարցրել, թե որտեղ է գումարը: Լիլյան հավաստիացրել է, որ որևէ բանից տեղեկություն չունի և միասին կրկին ստուգել են հաշվարկները, որի արդյունքում կրկին նույն գումարի պակասորդն է եղել, սակայն` Լիլյան շարունակել է պնդել, որ որևէ բանից տեղեկություն չունի: Դրանից հետո Լիլյան փորձել է իրեն համոզել, որ սպասի լուսաբացին և որևէ մեկին չհայտնի գումարի բացակայության մասին, իսկ նա գումարը տեղը կդնի: Լիլյայի հարս Թեհմինեն, որն ամբողջ ընթացքում ներկա է եղել, իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ամուսնուն` Դավիթ Հարոյանին և նրան կանչել հիվանդանոց: Այդ ժամանակ Լիլյան որդուն հայտնել է, որ դրամարկղից պակասել է շուրջ 25.000.000 դրամ, որից հետո որդին առանց որևէ բան ասելու հեռացել է: Ինքն այդ ժամանակ ասել է, որ ճիշտ կլինի, որ այդ գիշեր բոլորով մնան հիվանդանոցում, ինչին Լիլյան չի առարկել: Հաջորդ օրն առավոտյան ինքը ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանին հայտնել է դրամարկղում եղած շուրջ 25.000.000 դրամի պակասորդի մասին, ինչպես նաև այն մասին, որ Լիլյան խնդրել է պակասորդի մասին տնօրենին չասել: Դրանից հետո Լիլյան իր ներկայությամբ զանգահարել է իր որդիներին և ասել, որ քանի դեռ տնօրենը տեղյակ չի` արագացնեն գումարի հայթայթումը: Դրանից շուրջ 30 րոպե անց տնօրեն Ա. Բաբլոյանն իրեն Լիլյայի հետ կանչել է աշխատասենյակ, որտեղ Լիլյային ասել է, որ եթե գումարը չվերադարձնի, հաղորդում կներկայացնի իրավապահ մարմիններին: Սակայն` այդ ընթացքում Լիլյան շարունակել է պնդել, որ ընդհանրապես որևէ գումարից ոչ մի տեղեկություն չունի:
Նույն օրը ժամը 11-ի սահմաններում հիվանդանոց են գնացել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցները, տնօրենի հրամանով ստեղծվել է հանձնաժողով, որի կազմում ընդգրկվել են ինքը, Լիլյան, կադրերի բաժնի ղեկավար Նատալյա Պետրիկինան, հաշվապահ Արփիկ Ալեքսանյանը և ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանը, իսկ նախագահել է տնօրեն Արման Բաբլոյանը: Ոստիկանության աշխատակիցների ներկայությամբ ստուգել են դրամարկղում փաստացի եղած գումարը, հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, որի արդյունքում պարզվել է, որ դրամարկղում պակասորդի չափը կազմել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամ: Ստուգման վերաբերյալ կազմվել է ակտ և ստորագրվել հանձնաժողովի անդամների կողմից:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Արայի Բաբլոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. ապրիլի 15-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊ ընկերությունում, իսկ 2007թ. հունիսի 1-ից հանդիսացել է ՍՊԸ-ի տնօրենը: Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է շուրջ 11-12 տարի: 1997թ.-ից մինչև 2005թ. Լ. Վարպետյանը հանդիսացել է ընկերության գլխավոր հաշվապահը, սակայն` 2005թ.-ին նա սխալ հաշվետվություն է ներկայացրել հարկային մարմիններին, ինչի հետևանքով ՍՊԸ-ն տուգանվել է շուրջ 7 մլն ՀՀ դրամ և դրանից հետո Լիլյան ընկերությունում զբաղեցրել է հաշվապահ-գանձապահի պաշտոնը, իսկ 2005թ. ընկերության գլխավոր հաշվապահ է նշանակվել Հասմիկ Դաբաղյանը:
Բժշկական համալիրում բացի Լ.Վարպետյանից աշխատել են թվով 9 գանձապահներ և եղել է 7 ՀԴՄ: Դրանք բոլորը մուտքագրել են ընկերության վճարովի ծառայություններից օգտված հաճախորդների կանխիկ վճարումները, իսկ օրվա վերջում գումարներն ամփոփ մուտքի անդորրագրերով հանձնվել են հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա վարպետյանին:
Լ.Վարպետյանը հանդիսացել է նյութական պատասխանատու անձ` աշխատանքային պայմանագրի ու ՙԴրամարկղային գործառնությունների մասին՚ և ՙՀաշվապահական հաշվառման մասին՚ ՀՀ օրենքների համաձայն, քանի որ նրա վրա է դրված եղել կանխիկ գումարի պահպանման պարտականությունը: Գանձապահներից միայն նա է գումարներ դուրս գրել կազմակերպությունից, սակայն գումարները` կանխիկ, թե` բանկային փոխանցմամբ, կազմակերպությունից դուրս են գրվել միայն իր և գլխավոր հաշվապահի կողմից ստորագրված դրամարկղային ելքի անդորրագրի հիման վրա:
2010թ. ապրիլի վերջերին Արաբկիրի ՏՀՏ-ից իրեն` որպես ՍՊԸ-ի տնօրենի տեղեկացրել են, որ ՍՊԸ-ում պետք է իրականացվի անցած 2 հաշվետու տարիների հարկային ստուգում, ինչն էլ առիթ է հանդիսացել, որ ինքը հրահանգավորի Հասմիկին ստուգել ՍՊԸ-ի հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և դրամարկղը:
Ապրիլի 30-ի առավոտյան ժամը 09:00-ի սահմաններում հիվանդանոցում Հ. Դաբաղյանից տեղեկացել է, որ Լ. Վարպետյանի դրամարկղում ստուգման արդյունքում հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Անմիջապես Հասմիկին հանձնարարել է, որպեսզի կրկին ստուգի փաստաթղթերը` նկատի ունենալով, որ հնարավոր է այդ պակասորդը տեխնիկական սխալի արդյունք լինի, սակայն` վերջինս հայտնել է, որ դրամարկղն արդեն իսկ մի քանի անգամ ստուգել է և այդ վարկածը բացառվում է: Հասմիկին հարցրել է, թե ինչպես է Լիլյան բացատրել պակասորդը ու իմացել, որ Լիլյան որևէ կերպ չի բացատրել գումարի կորուստը, միայն ուսերն է թափահարել և խնդրել է տնօրենին պակասորդի մասին չհայտնել` խոստանալով կարճ ժամկետում վերականգնել պակասորդի գումարն ամբողջությամբ:
Դրանից հետո իր աշխատասենյակ է հրավիրել Լիլյա Վարպետյանին և Հասմիկ Դաբաղյանին ու անձամբ Լիլյային հարցրել է, թե որտեղ է գումարը, իսկ նա թափահարել է ուսերն ու դրա վերաբերյալ որևէ բացատրություն չի տվել` ասելով, որ որևէ գումարից տեղեկություն չունի: Լիլյային ասել է, որ համոզված է, որ նա է գումարը վերցրել և եթե մի քանի ժամվա ընթացքում գումարը չներկայացնի` այդ մասին կհայտնի իրավապահ մարմիններին: Լիլյան առանց որևէ բան ասելու դուրս է գնացել սենյակից: Դրանից հետո իմացել է, որ Լ.Վարպետյանն առանց թույլտվության հեռացել է հիվանդանոցից և արդեն վերադարձել է իր հետ ունենալով 1.239.000 դրամ կանխիկ գումար:
Ժամը 13:00-ի սահմաններում այդ ամենի մասին տեղյակ է պահել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչությանը և նրա աշխատակիցների բանավոր պահանջով ստեղծել է հանձնաժողով` որի նախագահ է հանդիսացել ինքը, իսկ անդամները` հիվանդանոցի աշխատակիցները, այդ թվում` նաև Լիլյա Վարպետյանը: Դրանից շուրջ 30 րոպե անց հիվանդանոց են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները:
Ստուգման ընթացքում դրամարկղում արձանագրվել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ: Ստուգման վերաբերյալ կազմվել է ակտ, որն ստորագրվել է իր ու հանձնաժողովի մյուս բոլոր անդամների կողմից: Այնուհետև` Լ.Վարպետյանը, որպես իր վերցրած գումարի հատուցում, ներկայացրել է մոտը եղած 1.239.000 ՀՀ դրամ գումարը:
Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի որդի Դավիթ Սեդրակի Հարոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ մայրը` Լիլյա Վարպետյանը, 1997թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում` սկզբում որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ հետո` որպես գանձապահ-հաշվապահ: Հայրը` Սեդրակ Հայրոյանը, տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ:
2005թ.-ին ոսկու առևտրով զբաղվելու նպատակով պարտքով գումարներ են վերցրել իրենց ծանոթներից, սակայն` ոսկու գների կտրուկ տատանման հետևանքով մեծ վնասներ են կրել ու չեն կարողացել շարունակել ոսկու առևտուրը, ինչի հետևանքով պարտքերը կուտակվել են:
2010թ. ապրիլի 29-ին եղբոր որդու ծննդյան տարեդարձի կապակցությամբ իր կնոջ` Թեհմինե Ումրշատյանի հետ գնացել են եղբոր տուն, որտեղ իմացել են, որ մայրը դեռևս աշխատանքից չի վերադարձել ու կնոջ հետ երեկոյան ժամը 21:00-ի սահմաններում գնացել են նրա աշխատավայր, որպեսզի միասին տուն վերադառնան: Թեհմինեն գնացել է Լիլյայի աշխատասենյակ, իսկ ինքը սպասել է հիվանդանոցի բակում: Դրանից շուրջ 1 ժամ անց Թեհմինեն զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարին ու կանչել Լիլյայի աշխատասենյակ: Ինքն անմիջապես բարձրացել է այնտեղ ու հիվանդանոցի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանն իրեն հայտնել է, որ դրամարկղից պակասել է շուրջ 25 մլն դրամ գումար: Այդ լուրից հանկարծակիի է եկել ու առանց որևէ բան ասելու` չկողմնորոշվելով, թե ինչ կարելի է անել, գնացել է տուն, իսկ Թեհմինեն հիվանդանոցից վերադարձել է առավոտյան ժամը 07:00-ի սահմաններում: Լիլյան մնացել է հիվանդանոցում: Հաջորդ օրը ժամը 15:00-ի սահմաններում եղբոր` Գրիգորի հետ գնացել են հիվանդանոց և իմացել, որ այնտեղ են եղել նաև ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակիցները: Նույն օրը ժամը 19:00-ի սահմաններում Լիլյային տարել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ:
Մոր պատմածից իմացել է, որ նա դրամարկղից հափշտակված գումարներով մարել է պարտքերը:
Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի որդի Գրիգոր Սեդրակի Հարոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր մայր Լիլյա Վարպետյանը 1997թ.-ից աշխատել է Արաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում` սկզբում որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ հետո` որպես գանձապահ-հաշվապահ: Հայրը` Սեդրակ Հայրոյանը, տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ:
Ինքն ու եղբայրը` Դավիթ Հարոյանը, 2005թ. զբաղվել են ոսկու առևտրով, սակայն` ընթացքում ոսկու գների կտրուկ տատանման հետևանքով իրենք մեծ վնասներ են կրել ու չեն կարողացել շարունակել ոսկու առևտուրը: Պարտքերը կուտակվել են և իրենք դրանք չեն կարողացել մարել:
2010թ. ապրիլի 29-ին եղբայրը` Դավիթը, երեկոյան պատմել է, որ հիվանդանոցի դրամարկղի ստուգման արդյուքում այնտեղ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ: Իսկ դրանից հետո մոր հետ զրուցելիս, իմացել է, որ նա է վերցրել այդ գումարներն ու դրանցով վճարել է պարտքերը:
Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի հարս Թեհմինե Վահանի Ումրշատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամուսնու` Դավիթ Հարոյանի հետ շուրջ 3 տարի է բնակվում է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի 9-րդ շենքի 26 բնակարանում: 2005թ.-ին ամուսինն ու տեգրը` Գրիգոր Հարոյանը, սկսել են զբաղվել ոսկու առևտրով և ոսկի գնելու նպատակով տոկոսով ու առանց տոկոսների գումարներ են վերցրել տարբեր մարդկանցից: Քանի որ այլ եկամուտ չեն ունեցել, այդ պատճառով դժվարությամբ են հոգացել իրենց կարիքները, իսկ պարտքերը գնալով ավելացել են:
2010թ. ապրիլի 29-ին Գրիգորի երեխայի ծննդյան տարեդարձի կապակցությամբ ամուսնու հետ գնացել են սկեսրոջ տուն և քանի որ վերջինս դեռևս աշխատանքի վայրում է եղել` այնտեղից միասին գնացել են Լիլյայի աշխատանքի վայր նրան տուն տանելու համար: Երբ բարձրացել է Լիլյայի աշխատասենյակ, այնտեղ եղել են միայն սկեսուրն ու գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, որոնք ինչ-որ հաշվարկներով են զբաղված եղել ու գրառումներ են կատարել: Երբ Հասմիկն ու Լիլյան միասին ստուգել են դրամարկղում առկա մնացորդը, պարզվել է, որ դրամարկղում եղել է ընդամենը շուրջ 3 մլն դրամ գումար: Այդ ժամանակ Հասմիկը խուճապի է մատնվել և սկեսուրին ասել է, որ կանչի տղաներին ու ասի պակասորդի մասին: Ինքն այդ պահին աշխատասենյակ է կանչել հիվանդանոցի բակում սպասող ամուսնուն, ու երբ վերջինս մտել է աշխատասենյակ, Հասմիկը նրան պատմել է, որ դրամարկղից պակասել է 25-26 մլն դրամ գումար և որ այն մինչև առավոտ պետք է տեղում լինի: Դավիթը շփոթված անմիջապես գնացել է գումար փնտրելու, իսկ ինքը, Լիլյան և Հասմիկը ողջ գիշեր մնացել են հիվանդանոցում: Հաջորդ օրն առավոտյան ժամը 7:30-8:00-ի սահմաններում ինքը գնացել է տուն, իսկ Լիլյան ու Հասմիկը մնացել են հիվանդանոցում: Դրանից հետո այլևս չի իմացել, թե հիվանդանոցում ինչ է կատարվել, միայն իմացել է, որ կանչել են ոստիկանության աշխատակիցներին և կատարել են դարամարկղի մնացորդի հաշվարկ:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Արփիկ Աբգարի Ալեքսանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ և Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է այդ ժամանակվանից: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լիլյա Վարպետյանը, Գայանե Պողոսյանը և Շուշանիկ Մելիքյանը, սակայն` իրենցից որևէ մեկը Լ. Վարպետյանի հետ ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չեն եղել, որի պատճառը եղել է նրա չշփվող բնավորությունը և իրենց միջև եղած տարիքային տարբերությունը:
Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը որևէ անգամ չի լսել, որ Լ. Վարպետյանը դրամարկղի հետ կապված որևէ խնդիր ունեցած լինի: 30.04.2010թ. առավոտյան, երբ Գայանե Պողոսյանի հետ գնացել են աշխատանքի վայր, նկատել են, որ Լիլյան վատ տրամադրություն է ունեցել: Նույն օրը` կեսօրվա մոտ, ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա. Բաբլոյանի հետ իրենց աշխատասենյակ է մտել մի անձնավորություն և ներկայացել որպես ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշախատակից: Նրանց զրույցից հասկացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրը ստեղծվել է հանձնաժողով, որի նախագահը հանդիսացել է Ա. Բաբլոյանը, իսկ անդամները` ինքը, կադրերի բաժնի վարիչ Նատալյա Պետրիկինան, գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես միջազգային ծրագրերի համակարգող աշխատող Լիանա Սահակյանը և Լիլյա Վարպետյանը: Հանձնաժողովն ստուգել է դրամարկղը, այնտեղ առկա գումարը, հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, որի արդյունքում դրամարկղում հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Այդ օրվանից հետո Լիլյային այլևս չի տեսել և նրա հետ չի շփվել:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կադրերի բաժնի վարիչ Նատալյա Ալեքսանդրի Պետրիկինայի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ.-ից հանդիսացել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կադրերի բաժնի վարիչ:
Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 2003թ.-ից և նրա հետ գտնվել է միայն աշխատանքային հարաբերություններում:
30.04.2010թ. կեսօրին ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանն իրեն հրավիրել է իր աշխատասենյակ, որտեղ գտնվել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցները և ասել, որ պետք է հանձնաժողով ձևավորվի Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղի մնացորդն ստուգելու համար և ինքը պետք է լինի այդ հանձնաժողովի կազմում: Հանձնաժողովի նախագահը հանդիսացել է Ա. Բաբլոյանը, իսկ անդամները` ինքը, գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, հաշվապահ Արփիկ Ալեքսանյանը, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանը և Լիլյա Վարպետյանը: Դրամարկղի բոլոր հաշվապահական փաստաթղթերը և առկա գումարի մնացորդը տեղափոխել են Ա.Բաբլոյանի աշխատասենյակ և ստուգել, որի արդյունքում պարզվել է, որ դրամարկղում եղած կանխիկ գումարի չափը կազմել է շուրջ 3 մլն դրամ գումար, սակայն` փաստաթղթերում եղած տեղեկությունների հետ համեմատելով պարզվել է, որ դրամարկղում եղել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ: Դրամի պակասորդն իրենց կողմից արձանագրվել է, որում ստորագրել են Ա. Բաբլոյանը և հանձնաժողովի մյուս բոլոր անդամները` այդ թվում նաև Լ. Վարպետյանը:
Այդ ընթացքում Լ. Վարպետյանը որևէ բան չի խոսել, որևէ կերպ չի արտահայտվել և չի փորձել արդարանալ: Դրանից հետո իմացել է, որ Լիլյա Վարպետյանը հենց նույն օրը 1.239.000 դրամ կանխիկ գումար է ներկայացրել ոստիկանության աշխատակիցներին` որպես վնասի հատուցում: Դրանից հետո այլևս Լիլյային չի հանդիպել:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Մհերի Սահակյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող:
Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ն ինքը որևէ անգամ չի լսել, որ Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղում որևէ խնդիր լինի: 30.04.2010թ. աշխատանքի վայրում իմացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրն ստեղծվել է հանձնաժողով, որի կազմում ընդգրկվել է նաև ինքը: Հանձնաժողովն ստուգել է դրամարկղը, այնտեղ առկա գումարը և հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և Լ.Վարպետյանի մոտ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Դեպքի այլ մանրամասնություններից տեղեկություն չի ունեցել: Այդ օրվանից հետո Լիլյային այլևս չի տեսել և նրա հետ չի շփվել: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Գայանե Հրաչիկի Պողոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. սեպտեմբերից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ:
Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է ՍՊԸ-ում աշխատելու օրվանից, սակայն նրա հետ հիմնականում շփվել է 2009թ. հոկտեմբերից: Վերջինս չխոսկան, քիչ շփվող անձնավորություն է եղել, իր անձնական ընտանեկան կյանքից գրեթե չի խոսել: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լ. Վարպետյանը, Արփիկ Ալեքսանյանը և Շուշանիկ Մելիքյանը, սակայն` Լիլյայի հետ իրենցից որևէ մեկն ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չի եղել նրա չխոսկան բնավորության և տարիքային տարբերության պատճառով:
Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը ինքը որևէ անգամ չի լսել, որ Լ.Վարպետյանը դրամարկղում որևէ խնդիր ունեցած լինի: 30.04.2010թ. կեսօրվա մոտ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա.Բաբլոյանի հետ իրենց աշխատասենյակ է մտել մի անձնավորություն և ներկայացել որպես ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակից: Նրանց զրույցից հասկացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրն ստեղծվել է հանձնաժողով, որն ստուգել է դրամարկղը և Լիլյայի մոտ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Այդ օրվանից հետո Լ.Վարպետյանին այլևս չի տեսել:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Շուշանիկ Գագիկի Մելիքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ և Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է ՍՊԸ-ում աշխատելու օրվանից: Վերջինս չխոսկան, քիչ շփվող անձնավորություն է եղել, իր անձնական կյանքից գրեթե չի խոսել: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լ.Վարպետյանը, Արփիկ Ալեքսանյանը և Գայանե Պողոսյանը, սակայն` Լ.Վարպետյանի հետ իրենցից որևէ մեկն ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չի եղել: Լիլյան իր խնդիրների մասին իրենց մոտ երբևէ չի խոսել:
30.04.2010թ. ինքը եղել է արձակուրդում և աշխատանքի է գնացել 01.05.2010թ.-ին ու այդ ժամանակ էլ աշխատակիցներից իմացել է, որ Լ.Վարպետյանի դրամարկղի ստուգմամբ այնտեղից հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ:
Դրանից հետո այլևս Լիլյային երբևէ չի տեսել ու նրա հետ չի շփվել:
Գործով վկաներ, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գանձապահներ Անի Բարսեղյանի, Մարգարիտա Հակոբյանի, Նառա Հովհաննիսյանի, Նարինե Միրզոյանի, Սուսաննա Զաքարյանի, Սյուզաննա Պապոյանի, Տաթևիկ Մկրտչյանի, Վարսիկ Մկրտումյանի և Խանում Արզումանովայի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանի հետ գտնվել են աշխատանքային հարաբերություններում և մինչև 30.04.2010թ. նրա կողմից աշխատանքում որևէ թերացում չի եղել: 30.04.2010թ. կեսօրվա մոտ իմացել են, որ Լ. Վարպետյանի դրամարկղում հայտանաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ:
Աշխատանքային օրվա ընթացքում հիվանդանոցի վճարովի ծառայություններից օգտված անձանց կողմից վճարված կանխիկ գումարները օրվա վերջում լրացված անդորրագրերով ու ամփոփ ՀԴՄ ֆիսկալային անդորրագրով ներկայացվել են Լ.Վարպետյանին: Իրենք քաղաքացիների կողմից վճարված գումարներն ամբողջությամբ մուտքագրել են իրենց դրամարկղ, իսկ օրվա վերջում դրանք բոլորը հաշված հանձնել են Լ.Վարպետյանին: Վերջինս իր հերթին հաշվել է գումարները և դրանք մուտքագրել իր դրամարկղ: Իրենք երբևէ Լ.Վարպետյանին պակաս գումարներ չեն տվել:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնտեսական մասի աշխատակից Արշակ Վարազդատի Նիկոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից: 2010թ. մարտին Լիլյա Վարպետյանն իրենից խնդրել է պարտքով գումար և նրան առանց տոկոսների տվել է 4000 ԱՄՆ դոլար գումար: 2010թ. ապրիլի կեսերին աշխատավայրում Լիլյան իրեն ընդհանուր պարտքից վերադարձրել է 500 ԱՄՆ դոլարը, իսկ մնացած 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը մնացել է պարտք:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի արխիվարիուս Նունե Լևոնի Սադոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից: 2009թ. գարնանը Լիլյան իրենից պարտքով գումար է խնդրել և 2009թ. մարտ ամսին նրան տվել է 400.000 դրամ, իսկ մի քանի օր անց` ևս 200.000 դրամ ամսեկան 10% տոկոսադրույքով: Իր դստեր ուսման վարձը վճարելու նպատակով իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել և 2009թ. հունիս-հուլիս ամիսներին Լիլյայից ստացել է տված գումարի 300.000 դրամը, ինչպես նաև 30-40.000 դրամ ամսեկան տոկոսավճարները: Մնացած 300.000 դրամ մայր գումարը Լիլյան իրեն պարտք է մնացել: Մինչև 2010թ. ապրիլ ամիսը Լիլյան միշտ բարեխիճ ձևով վճարել է տոկոսները: Ընդհանուրը` Լիլյա Վարպետյանն իրեն վճարել է շուրջ 650.000 դրամ:
Գործով վկա Նազիկ Մինասի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է շուրջ 20 տարի, նա եղել է Դավիթաշենում իր հարևանուհին: Իր երկու որդիները բնակվում են ՌԴ-ում և 2009թ., օգոստոսին ինքը գնացել է նրանց այցելության: ՀՀ է վերադարձել նույն թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին: Այդ ժամանակ իր հետ ՌԴ-ից որոշակի գումար է բերել` բնակարանի վերանորոգման համար: Մի օր Լիլյայի հետո հեռախոսով զրուցելիս Լիլյան իրենից պարտքով գումար է խնդրել և նրան առանց տոկոսադրույքի տվել է 2000 Եվրո գումար: Լիլյան գումարն ամբողջությամբ վերադարձրել է 2010թ. փետրվարին:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի քույր տնտեսուհի Շուշանիկ Թադևոսի Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. ամռանն ինքն ստացել է 1550 Եվրո գումար լատարեն, դրանից մի երկու օր անց Լիլյա Վարպետյանն իրենից խնդրել է պարտքով տոկոսով գումար տալ: Լիլյային մի քանի օր անց տվել է 1550 Եվրո գումարը` ամսեկան 10 տոկոսով, իսկ նա ամեն ամիս իրեն վճարել է տոկոսները մինչև 2010թ. ապրիլ ամիսը նեռայալ` ընդհանուրը 1860 Եվրո գումար:
Գործով վկա Վարդիգյոլ Ռազմիկի Միքայելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լ.Վարպետյանին ճանաչել է դեռևս ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում աշխատելիս: 2009թ. հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին Լիլյա Վարպետյանն իրենից պարտքով գումար է խնդրել և նրան տվել է 1300 ԱՄՆ դոլար` առանց տոկոսադրույքի, իսկ Լիլյան խոստացել է գումարը հնարավորինս շուտ վերադարձնել: 2010թ. հունվարի 16-17-ին Լիլյան իրեն վերադարձրել է 1300 ԱՄՆ դոլարն ամբողջությամբ:
Գործով վկա Արմենուհի Արտուշի Բաբայանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 7 տարի ճանաչել է Լ.Վարպետյանին և նրա հարս Թեհմինե Ումրշատյանին: 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Թեհմինեն իրենից պարտքով գումար է խնդրել` ասելով, որ իրենք ֆինանսական ծանր դրության մեջ են գտնվում և նրան առանց տոկոսադրույքի տվել է 2000 ԱՄՆ դոլար: Բացի այդ` նույն թվականի նոյեմբերին Թեհմինեին տվել է ևս 1.500.000 դրամ գումար: Թեհմինեն գումարներն ամբողջությամբ վերադարձրել է 2010թ. մարտի վերջին:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի քույր տնտեսուհի Նվարդ Ռազմիկի Սարիբեկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 7 տարի ճանաչել է Լ.Վարպետյանին: 2009թ. ձմռանը Լիլյա Վարպետյանն իրենից պարտքով տոկոսով գումար է խնդրել` անձնական կարիքների համար: Լիլյային տվել է 700 ԱՄՆ դոլար գումար` ամսեկան 10 տոկոսով: Լիլյան մինչև 2010թ. ապրիլն ընկած ժամանակահատվածում ամեն ամիս իրեն վճարել է տոկոսները` ընդհանուրը 840 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն` մայր գումար 700 ԱՄՆ դոլարը չի վերադարձրել:
Որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթեր հանդիսացող ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանի 29 ապրիլի 2010թ. թիվ 400-Ա հրամանով, որով հրամայվել է 30.04.2010թ. արտահերթ կարգով անցկացնել և նույն օրն ավարտել ընկերության գլխավոր դրամարկղի ստուգումը, ինչի համար ստեղծվել է հանձնաժողով տնօրեն Արման Բաբլոյանի գլխավորությամբ, իսկ անդամներ նշանակել գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանին, հաշվապահ Արփենիկ Ալեքսանյանին, միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանին, կադրերի բաժնի ղեկավար Նատալյա Պետրիկինային և հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա Վարպետյանին:
Լիլյա Վարպետյանի կողմից 30.04.2010թ. գրված հայտարարություններով, որոնցում նշված է, որ դրամարկղում ստուգմամբ հայտնաբերվել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ և հանձնաժողովի աշխատանքները կատարվել են ճիշտ:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղի արտահերթ ստուգման արդյունքում 30.04.2010թ. կազմված համեմատական տեղեկագրով, որի համաձայն ստուգման պահին դրամարկղում եղել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղի արտահերթ ստուգում կատարելու վերաբերյալ 30.04.2010թ. կազմված ակտով, որի համաձայն ստուգման պահին դրամարկղում եղել է ընդամենը 3.770.850 դրամ:
Դատահաշվապահական փորձաքննության 27.09.2010թ. թիվ 10-1342 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա. Բաբլոյանի թիվ 400-Ա հրամանով ստեղծված հանձնաժողովի կոմից ստուգումը կատարվել է ճիշտ մեթոդով` փաստաթղթերի ստուգում ըստ ձևի, թվաբանական և նորմատիվային եղանակների կիրառմամբ:
2010թ. հունվարի 1-ից մինչև ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամական միջոցների և ելքերի վերաբերյալ դրամարկղային գրքում առկա գրառումները մասնակիորեն են համապատասխանում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահական փաստաթղթերում եղած գրառումներին:
Փորձաքննության ներկայացված ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի փաստաթղթերի` դրամական միջոցների մուտքերի և ելքերի վերաբերյալ դրամարկղային գրքում առկա գրառումները կատարվել են սահմանված կարգով: Սակայն` հարկ է նշել, որ դրամարկղային գրքում կանխիկ դրամական միջոցների մուտքի, ելքի և մնացորդի վերաբերյալ հաշվարկները կատարվել են ոչ ճիշտ, որի հետևանքով դրամարկղի իրական պակասորդը փորձաքննությամբ կատարված վերահաշվարկներով կազմել է 25.559.380 դրամ, այլ ոչ թե` 25.871.235 դրամ:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հ.Դաբաղյանի և Լիլյա Վարպետյանի կողմից կազմված ակտով, որի համաձայան Լ.Վարպետյանը 30.04.2010թ. Հ.Դաբաղյանին է հանձնել, իսկ վերջինս ընդունել է ստուգմամբ դրամարկղում հայտնաբերված 3.770.850 դրամը:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կողմից 30.04.2010թ. տրված տեղեկանքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանը 14.08.1997թ.-ից մինչև 30.04.2010թ. աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ և հանդիսացել է նյութական պատասխանատու անձ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ,
գտնում է, որ ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ֆիզիկապես վատառողջ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, մասնակիորեն ընդունել է մեղքը, ամուսինը հոգեկան հիվանդ է, մասնակիորեն վերականգնել է պատճառված վնասը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Անդրադառնալով հանցագործությամբ տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցին դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի պետք է բռնագանձել 24.190.380 ՀՀ դրամ:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ. Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ հանցագործության հետևանքով պատճառված նյութական վնասը չի հատուցվել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Լ.Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի բռնագանձել 24.190.380 ՀՀ դրամ:
Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն
չհեռանալու մասին, փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել կալանքը և նրան կալանավորել դատարանի դահլիճից:
Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ.Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Մ.Հայրապետյանի
Լ.Մխոյանի
Ա.Քոչարյանի
Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.Սարգսյանի
պաշտպան Է.Աղաջանյանի
ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Լ.Գրիգորյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի /ծնված 01.05.1954թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, նախինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Մովսես Խորենացու անվան փող. տուն 231/31:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
07.05.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104010 քրեական գործը:
19.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
26.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով:
27.10.2010թ. թիվ 69104010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն արարքի համար, որ նա 2006թ. հունվարի 03-ին կնքված թիվ 416 աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, օժտված է եղել իրականացնելու ընկերության դրամարկղ կանխիկ դրամը մուտքգրելու, ելքագրելու, ինչպես նաև մուտքագրված կանխիկ դրամի պահպանման լիազորություններով: Լ.Վարպետյանը 2009թ. դեկտեմբերից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը բժշկական համալիրի դրամարկղ է մուտքագրել վճարովի ծառայություններից օգտվելու դիմաց հաճախորդների կողմից կանխիկ վճարված 29.330.230 ՀՀ դրամ գումարները և օգտվելով ընձեռված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև ապրիլի 30-ը յութացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքգրված հիշյալ գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել իր կարիքների համար:
3.Ապացույցների հետազոտում
Դատաքննությամբ Լիլյա Վարպետյանն ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ցուցմունքներ տվեց այն մասին, որ 14.08.1997թ.-ից մինչև 03.01.2006թ. ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում աշխատել է որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ 03.01.2006թ.-ից մինչև 30.04.2010թ.-ն` որպես հաշվապահ-գանձապահ: Իր աշխատանքային պարտականությունները կայացել են` յուրաքանչյուր օրվա վերջում հիվանդանոցի մյուս դրամարկղերից ստանալ և իր դրամարկղում մուտքագրել օրվա ընթացքում հիվանդանոցի վճարովի ծառայությունների դիմաց կատարված վճարումներից գոյացած գումարները, ստուգել մուտքի անդորրագրերը և հաշվիչ դրամարկղային մեքենայի ֆիսկալային կտրոնները: Ընկերության դրամարկղ մուտքագրված և ելքագրված գումարների վերաբերյալ գրառումներ կատարել դրամարկղային գրքում: Երբ մի քանի օրվա ընթացքում դրամարկղում հավաքվել է որոշակի գումար, գլխավոր հաշվապահի և հիվանդանոցի տնօրենի ստորագրությամբ տրված հանձնարարականով դրամարկղի գումարները ելքագրել է դրամարկղից և մուտքագրել է հիվանդանոցի բանկային հաշվեհամարին` առօրյա ծախսերի համար դրամարկղում թողնելով ընդամենը 1.000.000 դրամ կանխիկ գումար:
2005թ. իր որդիներ Դավիթ և Գրիգոր Հարոյանները ցանկացել են ոսկյա զարդերի առևտրով զբաղվել, ինչի համար պարտքով ամսեկան տարբեր տոկոսադրույքներով և առանց տոկոսի տարբեր չափերի գումարներ են վերցրել իրենց ծանոթներից, բարեկամներից և տարբեր վարկային կազմակերպություններից, սակայն` չկարողանալով դրանք մարել, արդեն 2009թ. դեկտեմբերին պարտքերի գումարներն ավելացել են, ինչի պատճառով չեն կարողացել դրանք վճարել: Այդ ընթացքում գրավադրել են իր և իր ընտանիքի մյուս անդամների ոսկյա զարդերը: Բացի այդ` 31.08.2009թ. կնքված անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով 13.125.000 դրամով Ա. Զոհրաբյանին է վաճառել իրեն պատկանող` Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու 231/31 տունը:
Տեսնելով, որ պարտքերը կուտակվել են, իսկ ինքը որևէ եկամտի աղբյուր չունի դրանք մարելու համար, 2009թ. դեկտեմբերի վերջերին որոշել է հիվանդանոցի դրամարկղից վերցնել իրեն վստահված գումարները և դրանցով մարել պարտքերը:
2010թ. հունվարի սկզբից ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը զբաղված է եղել տարեկան և ամսեկան հարկային հաշվետվությունների կազմմամբ, ինչի պատճառով չի կարողացել ստուգել դրամարկղը և ինքը, օգտվելով այդ հանգամանքից, իր հարազատներից և բարեկամներից որևէ մեկին չհայտնելով իր մտադրության մասին, 2010թ. հունվարից մինչև ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում դրամարկղից հափշտակել է 10.000.000 դրամ, որով փակել է իր պարտքերը և տոկոսադրույքները: Երբ Հասմիկ Դաբաղյանն իրենից բանավոր կերպով պահանջել է հայտնել դրամարկղում առկա մնացորդի չափը, ինքը վերջինիս ասել է այն թվերը որոնք իրականում ինքը մուտք է արել դրամարկղ, ինչի պատճառով էլ Հ.Դաբաղյանը որևէ բան չի կասկածել իր կողմից դրամարկղից գումար հափշտակելու մասին:
2010թ. ապրիլի 29-ին Հ.Դաբաղյանն իրեն ասել է, որ հարկային տեսչությունից ստուգում է սպասվում և մինչ այդ պետք է ստուգվի դրամարկղը, իրենից պահանջել է մուտքերի և ելքերի անդորրագրերը, որոնք ամբողությամբ տվել է վերջինիս: Հ.Դաբաղյանը համակարգել է դրանք ու վերադարձրել իրեն, որպեսզի մուտքագրի դրամարկղային գրքում: Նույն օրը ժամը 21:00-ի սահմաններում իրեն տուն ճանապարհելու համար իր մոտ է գնացել հարսը` Թեհմինե Ումրշատյանը և մնացել իր հետ:
Ինքը, դրամարկղային գիրքը լրացնելուց հետո, այն հանձնել է Հ.Դաբաղյանին, իսկ վերջինս էլ գիրքն ուսումնասիրելուց հետո ստուգել է դրամարկղում առկա մնացորդի չափը, ինչի ընթացքում նկատել է, որ փաստաթղթերի համաձայն դրամարկղում պետք է լիներ 29.642.085 ՀՀ դրամ, սակայն` իրականում եղել է 3.770.850 ՀՀ դրամ գումար: Այդ ժամանակ Հ.Դաբաղյանն իրեն հարցրել է, թե որտեղ է մնացած գումարը, բայց` վախենալով նրա հարցին պատասխանելուց, միայն ուսերն է թափահարել: Դրանից հետո միասին կրկին ստուգել են գումարների մուտքերի և ելքերի վերաբերյալ փաստաթղթերի գրառումները, դրանք համադրել դրամարկղային գրքում եղած գրառումներին, սակայն` ստացվել է նույն գումարը: Այդ ժամանակ Հ.Դաբաղյանը նյարդայնացած հայտարարել է, որ իրենցից ոչ-ոք չի հեռանալու մինչև գումարն ամբողջությամբ չվերականգվի: Հարսը` Թեհիմնեն, անմիջապես զանգահարել է իր որդի Դավիթ Հարոյանին և հայտնել դրամարկղի պակասորդի մասին, իսկ քանի որ վերջինս հիվանդանոցի դիմաց իրեն է սպասելիս եղել, անմիջապես բարձրացել է աշխատասենյակ, բայց` իմանալով բացակայող գումարի մասին, հանկարծակիի է եկել ու առանց որևէ բան ասելու, կրկին հեռացել է հիվանդանոցից:
Իր ցուցմունքներում Լ.Վարպետյանը հայտնել է նաև, որ դրամարկղից գումարները վերցնելիս որևէ եկամտի այլ աղբյուր չի ունեցել, որպեսզի դրանք վերադարձնի և գիտակցել է դրա անհնարինությունը: Ինքը գրավոր տվել է 2 հայտարարություն, որոնցից մեկում նշել է, որ ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղից հափշտակել է 10.000.000 դրամ գումար, իսկ մյուսում` որ 25.871.235 դրամ գումարի պակասորդը ճիշտ է հաշվարկվել:
Նախաքննության սկզբնական փուլում Լ.Վարպետյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և որպես կասկածյալ ու մեղադրյալ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունվարից մինչև ապրիլի 29-ը ընկած ժամանակահատվածում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղից ինքն է հափշտակել շուրջ 26 մլն ՀՀ դրամ գումարը և դրանցով հոգացել է իր կարիքներն ու մարել տարիների ընթացքում կուտակված պարտքերը:
Նշված ցուցմունքներով հայտնել է նաև, որ 2010թ. հունվարի երկրորդ կեսին հիվանդանոցի դրամարկղից հափշտակել է շուրջ 5.000.000 դրամ, փետրվարի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ, մարտի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ և ապրիլի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ, այսինքն` ընդհանուրը շուրջ 26 մլն դրամ գումար:
Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն Սպարտակ Հայկի Ղազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից` վերջինիս հիվանդանոցում աշխատանքի ընդունվելու ժամանակվանից:
2010թ. ապրիլի 29-ին հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղում կատարված ստուգմամբ ընկերության գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը հայտնաբերել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ, ինչի մասին 30.04.2010թ. առավոտյան հայտնել է ընկերության տնօրեն Արման Բաբլոյանին, իսկ ինքն այդ մասին իմացել է նույն օրը ժամը 15:00-ի սահմաններում: Արման Բաբլոյանը հիվանդանոցի աշխատակիցների կազմով ստեղծել է ժամանակավոր հանձնաժողով, որն ստուգել է Լ.Վարպետյանի հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և դրամարկղում եղած կանխիկ գումարն ու հայտնաբերել շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Դրանից հետո Ա.Բաբլոյանից իմացել է, որ Լ.Վարպետյանը խոստովանել է, որ ինքն է դրամարկղից հափշտակել նշված գումարները:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ս.Ղազարյանն ավելացրել է նաև, որ ընկերությունը Լ. Վարպետյանի հափշտակության հետևանքով կրել է 25.559.380 ՀՀ դրամի վնաս, որից 1.369.000 ՀՀ դրամ գումարը Լ. Վարպետյանը վերադարձրել է ընկերությանը, գումարն օրենքով սահմանված կարգով մուտքագրվել է ՍՊԸ ընկերության դրամարկղ և այդ մասին կատարվել է գրառում դրամարկղային գրքում ու հանդես գալով ընկերության անունից` ներկայացրել է քաղաքացիական հայց` 24.190.380 ՀՀ դրամի չափով:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Ալեքսանդրի Դաբաղյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2002թ.-ից համատեղությամբ աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ, իսկ 2003թ. մինչև 2005թ. նոյեմբեր ամիսն աշխատել է նույն ՍՊԸ-ի տնտեսագիտական ծառայության ղեկավար, 2005թ.-ից` որպես գլխավոր հաշվապահ: 1997թ.-ց մինչև 2005թ. ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահն է եղել Լիլյա Վարպետյանը, որն իր նշանակվելուց հետո նույն ՍՊԸ-ում նշանակվել է որպես հաշվապահ-գանձապահ:
Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 2002թ.-ից և նրա հետ գտնվել է աշխատանքային հարաբերություններում: Վերջինս մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը իր վրա դրված աշխատանքային պարտականությունները կատարել է նորմալ, հիմնականում առանց թերացումների:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում գործել են 7 ներքին դրամարկղեր իրենց ՀԴՄ-ներով և բացի Լ. Վարպետյանից աշխատել են թվով 9 գանձապահներ: Նրանք բոլորն աշխատանքային օրվա վերջում Լիլյա Վարպետյանին են ներկայացրել տվյալ աշխատանքային օրվա բոլոր մուտքերի անդորրագրերը, ՀԴՄ-ի օրվա ֆիսկալ կտրոնը` լրացված ամփոփ մուտքի անդորրագրով, որն ստորագրվել է Լ. Վարպետյանի և այն ներկայացնող գանձապահի կողմից: Ամփոփ անդորրագրերի հիման վրա լրացվել է դրամարկղի գիրքը և իրեն է ներկայացվել օրվա հաշվետվությունը` ընկերությունում մշակված ձևաթղթի վրա, որից հետո ինքը ձևաթղթի բովանդակությունն անց է կացրել համակարգիչ: Դրամարկղից կանխիկ գումարի ելքագրման իրավունք է ունեցել միայն Լիլյա Վարպետյանը:
Համապատասխան հաշվարկային փաստաթղթով որոշելով գումարի չափը` այն
ստորագրվել է իր և ՍՊԸ-ի տնօրենի կողմից ու ներկայացվել է Լ. Վարպետյանին, որի հիման վրա էլ վերջինս դրամարկղից դուրս է գրել կանխիկ գումարներ:
Կանխիկ գումարներ են դուրս գրվել աշխատավարձի վճարման, առհաշիվ գումարներ տալու, հազվադեպ` նաև կանխիկ գնումներ կատարելու, պետ. տուրքեր վճարելու, ընկերությանը մատուցված ծառայությունների դիմաց վճարելու, կանխիկ գումարը բանկային հաշվարկային հաշվին մուտքագրելու և այլ նպատակներով:
Լիլյան ամեն օր իրեն տվել է միայն տվյալ օրվա դրամական միջոցների մուտքերի վերաբերյալ փաստաթղթային հաշվետվությունները, իսկ ելքերի վերաբերյալ հաշվետվություն տվել է միայն անհրաժեշտության դեպքում:
Հաճախորդների կատարած վճարումների հաշվին մեկ օրվա ընթացքում ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտք է եղել շուրջ 1-1.2 մլն. կանխիկ դրամ և դրամարկղում շատ գումարներ չմնալու համար ինքը Լիլյային բանավոր կարգով հանձնարարել է, որ շաբաթը մեկ անգամ գումարը ելքագրվի դրամարկղից և մուտքագրվի ՍՊԸ-ի` բանկում ունեցած հաշվեհամարին, ընթացիկ ծախսերի համար դրամարկղում պահելով ընդամենը 1.000.000 կանխիկ դրամ:
Մինչև 2010թ. ինքը Լիլյայի հետ յուրաքանչյուր ամիս ստուգել է հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, ինչպես նաև` դրամարկղում եղած կանխիկ գումարները և միշտ ամեն ինչ եղել է առանց թերացումների: Վերջին ստուգումն իրականացրել է 2009թ. դեկտեմբերի 20-25 ընկած ժամանակահատվածում և ամեն ինչ համապատասխանել է փաստաթղթերում եղած տեղեկություններին:
2010թ.-ի հունվարից լինելով զբաղված ընկերության տարեկան հաշվեկշռի, ամսեկան, եռամսյակային հաշվետվությունների կազմամբ` ֆիզիկապես չի հասցրել ստուգել դրամարկղում եղած գումարի մնացորդը: 2010թ. ապրիլին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Արաբկիրի տարածքային հարկային տեսչությունից զգուշացրել են, որ ստուգում են իրականացնելու ՍՊԸ-ում, ինչի պատճառով որոշել է ստուգել դրամարկղը` միաժամանակ ամբողջությամբ ստուգելով նաև 2010թ. հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը: Ապրիլի 29-ին Լիլյային խնդրել է ստուգման համար իրեն տալ դրամարկղային գիրքը, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ այն չի լրացրել: Լիլյային օգնել է լրացնել դրամարկղային գիրքը, իսկ այդ ընթացքում` ժամը 18-19-ի սահմաններում, հիվանդանոց է գնացել Լիլյայի հարս Թեհմինե Ումրշատյանը` սկեսրոջը տուն ուղեկցելու նպատակով:
Լիլյայի տված ելքային հաշվետվությունների և բանկային փոխանցումների ստուգման ընթացքում նկատել է, որ դրամարկղում առկա գումարի մնացորդն ըստ փաստաթղթային տվյալների կազմել է շուրջ 29.000.000 դրամ գումար, սակայն` դրամարկղում փաստացի եղել է շուրջ 3.000.000 դրամ կանխիկ գումար: Տեխնիկական սխալները բացառելու նպատակով կրկին ստուգել է դրամարկղում եղած կանխիկ գումարները և հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, սակայն` քանի որ ստացվել է նույն գումարը, Լիլյային ասել է, որ դրամարկղից պակասում է շուրջ 25.000.000 կանխիկ գումար և հարցրել, թե որտեղ է գումարը: Լիլյան հավաստիացրել է, որ որևէ բանից տեղեկություն չունի և միասին կրկին ստուգել են հաշվարկները, որի արդյունքում կրկին նույն գումարի պակասորդն է եղել, սակայն` Լիլյան շարունակել է պնդել, որ որևէ բանից տեղեկություն չունի: Դրանից հետո Լիլյան փորձել է իրեն համոզել, որ սպասի լուսաբացին և որևէ մեկին չհայտնի գումարի բացակայության մասին, իսկ նա գումարը տեղը կդնի: Լիլյայի հարս Թեհմինեն, որն ամբողջ ընթացքում ներկա է եղել, իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ամուսնուն` Դավիթ Հարոյանին և նրան կանչել հիվանդանոց: Այդ ժամանակ Լիլյան որդուն հայտնել է, որ դրամարկղից պակասել է շուրջ 25.000.000 դրամ, որից հետո որդին առանց որևէ բան ասելու հեռացել է: Ինքն այդ ժամանակ ասել է, որ ճիշտ կլինի, որ այդ գիշեր բոլորով մնան հիվանդանոցում, ինչին Լիլյան չի առարկել: Հաջորդ օրն առավոտյան ինքը ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանին հայտնել է դրամարկղում եղած շուրջ 25.000.000 դրամի պակասորդի մասին, ինչպես նաև այն մասին, որ Լիլյան խնդրել է պակասորդի մասին տնօրենին չասել: Դրանից հետո Լիլյան իր ներկայությամբ զանգահարել է իր որդիներին և ասել, որ քանի դեռ տնօրենը տեղյակ չի` արագացնեն գումարի հայթայթումը: Դրանից շուրջ 30 րոպե անց տնօրեն Ա. Բաբլոյանն իրեն Լիլյայի հետ կանչել է աշխատասենյակ, որտեղ Լիլյային ասել է, որ եթե գումարը չվերադարձնի, հաղորդում կներկայացնի իրավապահ մարմիններին: Սակայն` այդ ընթացքում Լիլյան շարունակել է պնդել, որ ընդհանրապես որևէ գումարից ոչ մի տեղեկություն չունի:
Նույն օրը ժամը 11-ի սահմաններում հիվանդանոց են գնացել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցները, տնօրենի հրամանով ստեղծվել է հանձնաժողով, որի կազմում ընդգրկվել են ինքը, Լիլյան, կադրերի բաժնի ղեկավար Նատալյա Պետրիկինան, հաշվապահ Արփիկ Ալեքսանյանը և ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանը, իսկ նախագահել է տնօրեն Արման Բաբլոյանը: Ոստիկանության աշխատակիցների ներկայությամբ ստուգել են դրամարկղում փաստացի եղած գումարը, հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, որի արդյունքում պարզվել է, որ դրամարկղում պակասորդի չափը կազմել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամ: Ստուգման վերաբերյալ կազմվել է ակտ և ստորագրվել հանձնաժողովի անդամների կողմից:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Արայի Բաբլոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. ապրիլի 15-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊ ընկերությունում, իսկ 2007թ. հունիսի 1-ից հանդիսացել է ՍՊԸ-ի տնօրենը: Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է շուրջ 11-12 տարի: 1997թ.-ից մինչև 2005թ. Լ. Վարպետյանը հանդիսացել է ընկերության գլխավոր հաշվապահը, սակայն` 2005թ.-ին նա սխալ հաշվետվություն է ներկայացրել հարկային մարմիններին, ինչի հետևանքով ՍՊԸ-ն տուգանվել է շուրջ 7 մլն ՀՀ դրամ և դրանից հետո Լիլյան ընկերությունում զբաղեցրել է հաշվապահ-գանձապահի պաշտոնը, իսկ 2005թ. ընկերության գլխավոր հաշվապահ է նշանակվել Հասմիկ Դաբաղյանը:
Բժշկական համալիրում բացի Լ.Վարպետյանից աշխատել են թվով 9 գանձապահներ և եղել է 7 ՀԴՄ: Դրանք բոլորը մուտքագրել են ընկերության վճարովի ծառայություններից օգտված հաճախորդների կանխիկ վճարումները, իսկ օրվա վերջում գումարներն ամփոփ մուտքի անդորրագրերով հանձնվել են հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա վարպետյանին:
Լ.Վարպետյանը հանդիսացել է նյութական պատասխանատու անձ` աշխատանքային պայմանագրի ու ՙԴրամարկղային գործառնությունների մասին՚ և ՙՀաշվապահական հաշվառման մասին՚ ՀՀ օրենքների համաձայն, քանի որ նրա վրա է դրված եղել կանխիկ գումարի պահպանման պարտականությունը: Գանձապահներից միայն նա է գումարներ դուրս գրել կազմակերպությունից, սակայն գումարները` կանխիկ, թե` բանկային փոխանցմամբ, կազմակերպությունից դուրս են գրվել միայն իր և գլխավոր հաշվապահի կողմից ստորագրված դրամարկղային ելքի անդորրագրի հիման վրա:
2010թ. ապրիլի վերջերին Արաբկիրի ՏՀՏ-ից իրեն` որպես ՍՊԸ-ի տնօրենի տեղեկացրել են, որ ՍՊԸ-ում պետք է իրականացվի անցած 2 հաշվետու տարիների հարկային ստուգում, ինչն էլ առիթ է հանդիսացել, որ ինքը հրահանգավորի Հասմիկին ստուգել ՍՊԸ-ի հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և դրամարկղը:
Ապրիլի 30-ի առավոտյան ժամը 09:00-ի սահմաններում հիվանդանոցում Հ. Դաբաղյանից տեղեկացել է, որ Լ. Վարպետյանի դրամարկղում ստուգման արդյունքում հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Անմիջապես Հասմիկին հանձնարարել է, որպեսզի կրկին ստուգի փաստաթղթերը` նկատի ունենալով, որ հնարավոր է այդ պակասորդը տեխնիկական սխալի արդյունք լինի, սակայն` վերջինս հայտնել է, որ դրամարկղն արդեն իսկ մի քանի անգամ ստուգել է և այդ վարկածը բացառվում է: Հասմիկին հարցրել է, թե ինչպես է Լիլյան բացատրել պակասորդը ու իմացել, որ Լիլյան որևէ կերպ չի բացատրել գումարի կորուստը, միայն ուսերն է թափահարել և խնդրել է տնօրենին պակասորդի մասին չհայտնել` խոստանալով կարճ ժամկետում վերականգնել պակասորդի գումարն ամբողջությամբ:
Դրանից հետո իր աշխատասենյակ է հրավիրել Լիլյա Վարպետյանին և Հասմիկ Դաբաղյանին ու անձամբ Լիլյային հարցրել է, թե որտեղ է գումարը, իսկ նա թափահարել է ուսերն ու դրա վերաբերյալ որևէ բացատրություն չի տվել` ասելով, որ որևէ գումարից տեղեկություն չունի: Լիլյային ասել է, որ համոզված է, որ նա է գումարը վերցրել և եթե մի քանի ժամվա ընթացքում գումարը չներկայացնի` այդ մասին կհայտնի իրավապահ մարմիններին: Լիլյան առանց որևէ բան ասելու դուրս է գնացել սենյակից: Դրանից հետո իմացել է, որ Լ.Վարպետյանն առանց թույլտվության հեռացել է հիվանդանոցից և արդեն վերադարձել է իր հետ ունենալով 1.239.000 դրամ կանխիկ գումար:
Ժամը 13:00-ի սահմաններում այդ ամենի մասին տեղյակ է պահել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչությանը և նրա աշխատակիցների բանավոր պահանջով ստեղծել է հանձնաժողով` որի նախագահ է հանդիսացել ինքը, իսկ անդամները` հիվանդանոցի աշխատակիցները, այդ թվում` նաև Լիլյա Վարպետյանը: Դրանից շուրջ 30 րոպե անց հիվանդանոց են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները:
Ստուգման ընթացքում դրամարկղում արձանագրվել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ: Ստուգման վերաբերյալ կազմվել է ակտ, որն ստորագրվել է իր ու հանձնաժողովի մյուս բոլոր անդամների կողմից: Այնուհետև` Լ.Վարպետյանը, որպես իր վերցրած գումարի հատուցում, ներկայացրել է մոտը եղած 1.239.000 ՀՀ դրամ գումարը:
Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի որդի Դավիթ Սեդրակի Հարոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ մայրը` Լիլյա Վարպետյանը, 1997թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում` սկզբում որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ հետո` որպես գանձապահ-հաշվապահ: Հայրը` Սեդրակ Հայրոյանը, տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ:
2005թ.-ին ոսկու առևտրով զբաղվելու նպատակով պարտքով գումարներ են վերցրել իրենց ծանոթներից, սակայն` ոսկու գների կտրուկ տատանման հետևանքով մեծ վնասներ են կրել ու չեն կարողացել շարունակել ոսկու առևտուրը, ինչի հետևանքով պարտքերը կուտակվել են:
2010թ. ապրիլի 29-ին եղբոր որդու ծննդյան տարեդարձի կապակցությամբ իր կնոջ` Թեհմինե Ումրշատյանի հետ գնացել են եղբոր տուն, որտեղ իմացել են, որ մայրը դեռևս աշխատանքից չի վերադարձել ու կնոջ հետ երեկոյան ժամը 21:00-ի սահմաններում գնացել են նրա աշխատավայր, որպեսզի միասին տուն վերադառնան: Թեհմինեն գնացել է Լիլյայի աշխատասենյակ, իսկ ինքը սպասել է հիվանդանոցի բակում: Դրանից շուրջ 1 ժամ անց Թեհմինեն զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարին ու կանչել Լիլյայի աշխատասենյակ: Ինքն անմիջապես բարձրացել է այնտեղ ու հիվանդանոցի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանն իրեն հայտնել է, որ դրամարկղից պակասել է շուրջ 25 մլն դրամ գումար: Այդ լուրից հանկարծակիի է եկել ու առանց որևէ բան ասելու` չկողմնորոշվելով, թե ինչ կարելի է անել, գնացել է տուն, իսկ Թեհմինեն հիվանդանոցից վերադարձել է առավոտյան ժամը 07:00-ի սահմաններում: Լիլյան մնացել է հիվանդանոցում: Հաջորդ օրը ժամը 15:00-ի սահմաններում եղբոր` Գրիգորի հետ գնացել են հիվանդանոց և իմացել, որ այնտեղ են եղել նաև ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակիցները: Նույն օրը ժամը 19:00-ի սահմաններում Լիլյային տարել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ:
Մոր պատմածից իմացել է, որ նա դրամարկղից հափշտակված գումարներով մարել է պարտքերը:
Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի որդի Գրիգոր Սեդրակի Հարոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր մայր Լիլյա Վարպետյանը 1997թ.-ից աշխատել է Արաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում` սկզբում որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ հետո` որպես գանձապահ-հաշվապահ: Հայրը` Սեդրակ Հայրոյանը, տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ:
Ինքն ու եղբայրը` Դավիթ Հարոյանը, 2005թ. զբաղվել են ոսկու առևտրով, սակայն` ընթացքում ոսկու գների կտրուկ տատանման հետևանքով իրենք մեծ վնասներ են կրել ու չեն կարողացել շարունակել ոսկու առևտուրը: Պարտքերը կուտակվել են և իրենք դրանք չեն կարողացել մարել:
2010թ. ապրիլի 29-ին եղբայրը` Դավիթը, երեկոյան պատմել է, որ հիվանդանոցի դրամարկղի ստուգման արդյուքում այնտեղ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ: Իսկ դրանից հետո մոր հետ զրուցելիս, իմացել է, որ նա է վերցրել այդ գումարներն ու դրանցով վճարել է պարտքերը:
Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի հարս Թեհմինե Վահանի Ումրշատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամուսնու` Դավիթ Հարոյանի հետ շուրջ 3 տարի է բնակվում է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի 9-րդ շենքի 26 բնակարանում: 2005թ.-ին ամուսինն ու տեգրը` Գրիգոր Հարոյանը, սկսել են զբաղվել ոսկու առևտրով և ոսկի գնելու նպատակով տոկոսով ու առանց տոկոսների գումարներ են վերցրել տարբեր մարդկանցից: Քանի որ այլ եկամուտ չեն ունեցել, այդ պատճառով դժվարությամբ են հոգացել իրենց կարիքները, իսկ պարտքերը գնալով ավելացել են:
2010թ. ապրիլի 29-ին Գրիգորի երեխայի ծննդյան տարեդարձի կապակցությամբ ամուսնու հետ գնացել են սկեսրոջ տուն և քանի որ վերջինս դեռևս աշխատանքի վայրում է եղել` այնտեղից միասին գնացել են Լիլյայի աշխատանքի վայր նրան տուն տանելու համար: Երբ բարձրացել է Լիլյայի աշխատասենյակ, այնտեղ եղել են միայն սկեսուրն ու գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, որոնք ինչ-որ հաշվարկներով են զբաղված եղել ու գրառումներ են կատարել: Երբ Հասմիկն ու Լիլյան միասին ստուգել են դրամարկղում առկա մնացորդը, պարզվել է, որ դրամարկղում եղել է ընդամենը շուրջ 3 մլն դրամ գումար: Այդ ժամանակ Հասմիկը խուճապի է մատնվել և սկեսուրին ասել է, որ կանչի տղաներին ու ասի պակասորդի մասին: Ինքն այդ պահին աշխատասենյակ է կանչել հիվանդանոցի բակում սպասող ամուսնուն, ու երբ վերջինս մտել է աշխատասենյակ, Հասմիկը նրան պատմել է, որ դրամարկղից պակասել է 25-26 մլն դրամ գումար և որ այն մինչև առավոտ պետք է տեղում լինի: Դավիթը շփոթված անմիջապես գնացել է գումար փնտրելու, իսկ ինքը, Լիլյան և Հասմիկը ողջ գիշեր մնացել են հիվանդանոցում: Հաջորդ օրն առավոտյան ժամը 7:30-8:00-ի սահմաններում ինքը գնացել է տուն, իսկ Լիլյան ու Հասմիկը մնացել են հիվանդանոցում: Դրանից հետո այլևս չի իմացել, թե հիվանդանոցում ինչ է կատարվել, միայն իմացել է, որ կանչել են ոստիկանության աշխատակիցներին և կատարել են դարամարկղի մնացորդի հաշվարկ:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Արփիկ Աբգարի Ալեքսանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ և Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է այդ ժամանակվանից: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լիլյա Վարպետյանը, Գայանե Պողոսյանը և Շուշանիկ Մելիքյանը, սակայն` իրենցից որևէ մեկը Լ. Վարպետյանի հետ ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չեն եղել, որի պատճառը եղել է նրա չշփվող բնավորությունը և իրենց միջև եղած տարիքային տարբերությունը:
Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը որևէ անգամ չի լսել, որ Լ. Վարպետյանը դրամարկղի հետ կապված որևէ խնդիր ունեցած լինի: 30.04.2010թ. առավոտյան, երբ Գայանե Պողոսյանի հետ գնացել են աշխատանքի վայր, նկատել են, որ Լիլյան վատ տրամադրություն է ունեցել: Նույն օրը` կեսօրվա մոտ, ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա. Բաբլոյանի հետ իրենց աշխատասենյակ է մտել մի անձնավորություն և ներկայացել որպես ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշախատակից: Նրանց զրույցից հասկացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրը ստեղծվել է հանձնաժողով, որի նախագահը հանդիսացել է Ա. Բաբլոյանը, իսկ անդամները` ինքը, կադրերի բաժնի վարիչ Նատալյա Պետրիկինան, գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես միջազգային ծրագրերի համակարգող աշխատող Լիանա Սահակյանը և Լիլյա Վարպետյանը: Հանձնաժողովն ստուգել է դրամարկղը, այնտեղ առկա գումարը, հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, որի արդյունքում դրամարկղում հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Այդ օրվանից հետո Լիլյային այլևս չի տեսել և նրա հետ չի շփվել:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կադրերի բաժնի վարիչ Նատալյա Ալեքսանդրի Պետրիկինայի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ.-ից հանդիսացել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կադրերի բաժնի վարիչ:
Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 2003թ.-ից և նրա հետ գտնվել է միայն աշխատանքային հարաբերություններում:
30.04.2010թ. կեսօրին ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանն իրեն հրավիրել է իր աշխատասենյակ, որտեղ գտնվել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցները և ասել, որ պետք է հանձնաժողով ձևավորվի Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղի մնացորդն ստուգելու համար և ինքը պետք է լինի այդ հանձնաժողովի կազմում: Հանձնաժողովի նախագահը հանդիսացել է Ա. Բաբլոյանը, իսկ անդամները` ինքը, գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, հաշվապահ Արփիկ Ալեքսանյանը, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանը և Լիլյա Վարպետյանը: Դրամարկղի բոլոր հաշվապահական փաստաթղթերը և առկա գումարի մնացորդը տեղափոխել են Ա.Բաբլոյանի աշխատասենյակ և ստուգել, որի արդյունքում պարզվել է, որ դրամարկղում եղած կանխիկ գումարի չափը կազմել է շուրջ 3 մլն դրամ գումար, սակայն` փաստաթղթերում եղած տեղեկությունների հետ համեմատելով պարզվել է, որ դրամարկղում եղել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ: Դրամի պակասորդն իրենց կողմից արձանագրվել է, որում ստորագրել են Ա. Բաբլոյանը և հանձնաժողովի մյուս բոլոր անդամները` այդ թվում նաև Լ. Վարպետյանը:
Այդ ընթացքում Լ. Վարպետյանը որևէ բան չի խոսել, որևէ կերպ չի արտահայտվել և չի փորձել արդարանալ: Դրանից հետո իմացել է, որ Լիլյա Վարպետյանը հենց նույն օրը 1.239.000 դրամ կանխիկ գումար է ներկայացրել ոստիկանության աշխատակիցներին` որպես վնասի հատուցում: Դրանից հետո այլևս Լիլյային չի հանդիպել:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Մհերի Սահակյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող:
Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ն ինքը որևէ անգամ չի լսել, որ Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղում որևէ խնդիր լինի: 30.04.2010թ. աշխատանքի վայրում իմացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրն ստեղծվել է հանձնաժողով, որի կազմում ընդգրկվել է նաև ինքը: Հանձնաժողովն ստուգել է դրամարկղը, այնտեղ առկա գումարը և հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և Լ.Վարպետյանի մոտ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Դեպքի այլ մանրամասնություններից տեղեկություն չի ունեցել: Այդ օրվանից հետո Լիլյային այլևս չի տեսել և նրա հետ չի շփվել: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Գայանե Հրաչիկի Պողոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. սեպտեմբերից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ:
Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է ՍՊԸ-ում աշխատելու օրվանից, սակայն նրա հետ հիմնականում շփվել է 2009թ. հոկտեմբերից: Վերջինս չխոսկան, քիչ շփվող անձնավորություն է եղել, իր անձնական ընտանեկան կյանքից գրեթե չի խոսել: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լ. Վարպետյանը, Արփիկ Ալեքսանյանը և Շուշանիկ Մելիքյանը, սակայն` Լիլյայի հետ իրենցից որևէ մեկն ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չի եղել նրա չխոսկան բնավորության և տարիքային տարբերության պատճառով:
Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը ինքը որևէ անգամ չի լսել, որ Լ.Վարպետյանը դրամարկղում որևէ խնդիր ունեցած լինի: 30.04.2010թ. կեսօրվա մոտ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա.Բաբլոյանի հետ իրենց աշխատասենյակ է մտել մի անձնավորություն և ներկայացել որպես ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակից: Նրանց զրույցից հասկացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրն ստեղծվել է հանձնաժողով, որն ստուգել է դրամարկղը և Լիլյայի մոտ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Այդ օրվանից հետո Լ.Վարպետյանին այլևս չի տեսել:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Շուշանիկ Գագիկի Մելիքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ և Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է ՍՊԸ-ում աշխատելու օրվանից: Վերջինս չխոսկան, քիչ շփվող անձնավորություն է եղել, իր անձնական կյանքից գրեթե չի խոսել: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լ.Վարպետյանը, Արփիկ Ալեքսանյանը և Գայանե Պողոսյանը, սակայն` Լ.Վարպետյանի հետ իրենցից որևէ մեկն ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չի եղել: Լիլյան իր խնդիրների մասին իրենց մոտ երբևէ չի խոսել:
30.04.2010թ. ինքը եղել է արձակուրդում և աշխատանքի է գնացել 01.05.2010թ.-ին ու այդ ժամանակ էլ աշխատակիցներից իմացել է, որ Լ.Վարպետյանի դրամարկղի ստուգմամբ այնտեղից հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ:
Դրանից հետո այլևս Լիլյային երբևէ չի տեսել ու նրա հետ չի շփվել:
Գործով վկաներ, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գանձապահներ Անի Բարսեղյանի, Մարգարիտա Հակոբյանի, Նառա Հովհաննիսյանի, Նարինե Միրզոյանի, Սուսաննա Զաքարյանի, Սյուզաննա Պապոյանի, Տաթևիկ Մկրտչյանի, Վարսիկ Մկրտումյանի և Խանում Արզումանովայի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանի հետ գտնվել են աշխատանքային հարաբերություններում և մինչև 30.04.2010թ. նրա կողմից աշխատանքում որևէ թերացում չի եղել: 30.04.2010թ. կեսօրվա մոտ իմացել են, որ Լ. Վարպետյանի դրամարկղում հայտանաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ:
Աշխատանքային օրվա ընթացքում հիվանդանոցի վճարովի ծառայություններից օգտված անձանց կողմից վճարված կանխիկ գումարները օրվա վերջում լրացված անդորրագրերով ու ամփոփ ՀԴՄ ֆիսկալային անդորրագրով ներկայացվել են Լ.Վարպետյանին: Իրենք քաղաքացիների կողմից վճարված գումարներն ամբողջությամբ մուտքագրել են իրենց դրամարկղ, իսկ օրվա վերջում դրանք բոլորը հաշված հանձնել են Լ.Վարպետյանին: Վերջինս իր հերթին հաշվել է գումարները և դրանք մուտքագրել իր դրամարկղ: Իրենք երբևէ Լ.Վարպետյանին պակաս գումարներ չեն տվել:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնտեսական մասի աշխատակից Արշակ Վարազդատի Նիկոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից: 2010թ. մարտին Լիլյա Վարպետյանն իրենից խնդրել է պարտքով գումար և նրան առանց տոկոսների տվել է 4000 ԱՄՆ դոլար գումար: 2010թ. ապրիլի կեսերին աշխատավայրում Լիլյան իրեն ընդհանուր պարտքից վերադարձրել է 500 ԱՄՆ դոլարը, իսկ մնացած 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը մնացել է պարտք:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի արխիվարիուս Նունե Լևոնի Սադոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից: 2009թ. գարնանը Լիլյան իրենից պարտքով գումար է խնդրել և 2009թ. մարտ ամսին նրան տվել է 400.000 դրամ, իսկ մի քանի օր անց` ևս 200.000 դրամ ամսեկան 10% տոկոսադրույքով: Իր դստեր ուսման վարձը վճարելու նպատակով իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել և 2009թ. հունիս-հուլիս ամիսներին Լիլյայից ստացել է տված գումարի 300.000 դրամը, ինչպես նաև 30-40.000 դրամ ամսեկան տոկոսավճարները: Մնացած 300.000 դրամ մայր գումարը Լիլյան իրեն պարտք է մնացել: Մինչև 2010թ. ապրիլ ամիսը Լիլյան միշտ բարեխիճ ձևով վճարել է տոկոսները: Ընդհանուրը` Լիլյա Վարպետյանն իրեն վճարել է շուրջ 650.000 դրամ:
Գործով վկա Նազիկ Մինասի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է շուրջ 20 տարի, նա եղել է Դավիթաշենում իր հարևանուհին: Իր երկու որդիները բնակվում են ՌԴ-ում և 2009թ., օգոստոսին ինքը գնացել է նրանց այցելության: ՀՀ է վերադարձել նույն թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին: Այդ ժամանակ իր հետ ՌԴ-ից որոշակի գումար է բերել` բնակարանի վերանորոգման համար: Մի օր Լիլյայի հետո հեռախոսով զրուցելիս Լիլյան իրենից պարտքով գումար է խնդրել և նրան առանց տոկոսադրույքի տվել է 2000 Եվրո գումար: Լիլյան գումարն ամբողջությամբ վերադարձրել է 2010թ. փետրվարին:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի քույր տնտեսուհի Շուշանիկ Թադևոսի Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. ամռանն ինքն ստացել է 1550 Եվրո գումար լատարեն, դրանից մի երկու օր անց Լիլյա Վարպետյանն իրենից խնդրել է պարտքով տոկոսով գումար տալ: Լիլյային մի քանի օր անց տվել է 1550 Եվրո գումարը` ամսեկան 10 տոկոսով, իսկ նա ամեն ամիս իրեն վճարել է տոկոսները մինչև 2010թ. ապրիլ ամիսը նեռայալ` ընդհանուրը 1860 Եվրո գումար:
Գործով վկա Վարդիգյոլ Ռազմիկի Միքայելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լ.Վարպետյանին ճանաչել է դեռևս ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում աշխատելիս: 2009թ. հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին Լիլյա Վարպետյանն իրենից պարտքով գումար է խնդրել և նրան տվել է 1300 ԱՄՆ դոլար` առանց տոկոսադրույքի, իսկ Լիլյան խոստացել է գումարը հնարավորինս շուտ վերադարձնել: 2010թ. հունվարի 16-17-ին Լիլյան իրեն վերադարձրել է 1300 ԱՄՆ դոլարն ամբողջությամբ:
Գործով վկա Արմենուհի Արտուշի Բաբայանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 7 տարի ճանաչել է Լ.Վարպետյանին և նրա հարս Թեհմինե Ումրշատյանին: 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Թեհմինեն իրենից պարտքով գումար է խնդրել` ասելով, որ իրենք ֆինանսական ծանր դրության մեջ են գտնվում և նրան առանց տոկոսադրույքի տվել է 2000 ԱՄՆ դոլար: Բացի այդ` նույն թվականի նոյեմբերին Թեհմինեին տվել է ևս 1.500.000 դրամ գումար: Թեհմինեն գումարներն ամբողջությամբ վերադարձրել է 2010թ. մարտի վերջին:
Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի քույր տնտեսուհի Նվարդ Ռազմիկի Սարիբեկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 7 տարի ճանաչել է Լ.Վարպետյանին: 2009թ. ձմռանը Լիլյա Վարպետյանն իրենից պարտքով տոկոսով գումար է խնդրել` անձնական կարիքների համար: Լիլյային տվել է 700 ԱՄՆ դոլար գումար` ամսեկան 10 տոկոսով: Լիլյան մինչև 2010թ. ապրիլն ընկած ժամանակահատվածում ամեն ամիս իրեն վճարել է տոկոսները` ընդհանուրը 840 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն` մայր գումար 700 ԱՄՆ դոլարը չի վերադարձրել:
Որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթեր հանդիսացող ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանի 29 ապրիլի 2010թ. թիվ 400-Ա հրամանով, որով հրամայվել է 30.04.2010թ. արտահերթ կարգով անցկացնել և նույն օրն ավարտել ընկերության գլխավոր դրամարկղի ստուգումը, ինչի համար ստեղծվել է հանձնաժողով տնօրեն Արման Բաբլոյանի գլխավորությամբ, իսկ անդամներ նշանակել գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանին, հաշվապահ Արփենիկ Ալեքսանյանին, միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանին, կադրերի բաժնի ղեկավար Նատալյա Պետրիկինային և հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա Վարպետյանին:
Լիլյա Վարպետյանի կողմից 30.04.2010թ. գրված հայտարարություններով, որոնցում նշված է, որ դրամարկղում ստուգմամբ հայտնաբերվել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ և հանձնաժողովի աշխատանքները կատարվել են ճիշտ:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղի արտահերթ ստուգման արդյունքում 30.04.2010թ. կազմված համեմատական տեղեկագրով, որի համաձայն ստուգման պահին դրամարկղում եղել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղի արտահերթ ստուգում կատարելու վերաբերյալ 30.04.2010թ. կազմված ակտով, որի համաձայն ստուգման պահին դրամարկղում եղել է ընդամենը 3.770.850 դրամ:
Դատահաշվապահական փորձաքննության 27.09.2010թ. թիվ 10-1342 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա. Բաբլոյանի թիվ 400-Ա հրամանով ստեղծված հանձնաժողովի կոմից ստուգումը կատարվել է ճիշտ մեթոդով` փաստաթղթերի ստուգում ըստ ձևի, թվաբանական և նորմատիվային եղանակների կիրառմամբ:
2010թ. հունվարի 1-ից մինչև ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամական միջոցների և ելքերի վերաբերյալ դրամարկղային գրքում առկա գրառումները մասնակիորեն են համապատասխանում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահական փաստաթղթերում եղած գրառումներին:
Փորձաքննության ներկայացված ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի փաստաթղթերի` դրամական միջոցների մուտքերի և ելքերի վերաբերյալ դրամարկղային գրքում առկա գրառումները կատարվել են սահմանված կարգով: Սակայն` հարկ է նշել, որ դրամարկղային գրքում կանխիկ դրամական միջոցների մուտքի, ելքի և մնացորդի վերաբերյալ հաշվարկները կատարվել են ոչ ճիշտ, որի հետևանքով դրամարկղի իրական պակասորդը փորձաքննությամբ կատարված վերահաշվարկներով կազմել է 25.559.380 դրամ, այլ ոչ թե` 25.871.235 դրամ:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հ.Դաբաղյանի և Լիլյա Վարպետյանի կողմից կազմված ակտով, որի համաձայան Լ.Վարպետյանը 30.04.2010թ. Հ.Դաբաղյանին է հանձնել, իսկ վերջինս ընդունել է ստուգմամբ դրամարկղում հայտնաբերված 3.770.850 դրամը:
ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կողմից 30.04.2010թ. տրված տեղեկանքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանը 14.08.1997թ.-ից մինչև 30.04.2010թ. աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ և հանդիսացել է նյութական պատասխանատու անձ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ,
գտնում է, որ ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ֆիզիկապես վատառողջ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, մասնակիորեն ընդունել է մեղքը, ամուսինը հոգեկան հիվանդ է, մասնակիորեն վերականգնել է պատճառված վնասը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Անդրադառնալով հանցագործությամբ տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցին դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի պետք է բռնագանձել 24.190.380 ՀՀ դրամ:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ. Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ հանցագործության հետևանքով պատճառված նյութական վնասը չի հատուցվել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Լ.Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի բռնագանձել 24.190.380 ՀՀ դրամ:
Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն
չհեռանալու մասին, փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել կալանքը և նրան կալանավորել դատարանի դահլիճից:
Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ.Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0160/01/10
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 29-10-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0160 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69104010 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Լիլյա Վարպետյանը յուրացման եղանակով հափշտակել է իրեն վստհված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել է իր կարիքների համար։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Լիլյա |
| Ազգանուն | Վարպետյան |
| Հայրանուն | Հայրապետի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | միջն.մասն.կրթ.,ամուսնացած,խնամքին ոչ-ոք |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.5 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 29-10-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 01-11-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 01-11-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 01-11-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-11-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լիլյա |
| Ազգանուն | Վարպետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 21-03-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Լիլյա |
| Ազգանուն | Վարպետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 21-03-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | 21.03.2011թ. գործ No ԵԱՔԴ/0160/01/10 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Մ.Հայրապետյանի Լ.Մխոյանի Ա.Քոչարյանի Օ.Կիրակոսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Հ.Սարգսյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանի ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի տուժողի ներկայացուցիչ Լ.Գրիգորյանի Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի /ծնված 01.05.1954թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, նախինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Մովսես Խորենացու անվան փող. տուն 231/31: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը 07.05.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104010 քրեական գործը: 19.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 26.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով: 27.10.2010թ. թիվ 69104010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2.Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն արարքի համար, որ նա 2006թ. հունվարի 03-ին կնքված թիվ 416 աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, օժտված է եղել իրականացնելու ընկերության դրամարկղ կանխիկ դրամը մուտքգրելու, ելքագրելու, ինչպես նաև մուտքագրված կանխիկ դրամի պահպանման լիազորություններով: Լ.Վարպետյանը 2009թ. դեկտեմբերից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը բժշկական համալիրի դրամարկղ է մուտքագրել վճարովի ծառայություններից օգտվելու դիմաց հաճախորդների կողմից կանխիկ վճարված 29.330.230 ՀՀ դրամ գումարները և օգտվելով ընձեռված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև ապրիլի 30-ը յութացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքգրված հիշյալ գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել իր կարիքների համար: 3.Ապացույցների հետազոտում Դատաքննությամբ Լիլյա Վարպետյանն ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ցուցմունքներ տվեց այն մասին, որ 14.08.1997թ.-ից մինչև 03.01.2006թ. ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում աշխատել է որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ 03.01.2006թ.-ից մինչև 30.04.2010թ.-ն` որպես հաշվապահ-գանձապահ: Իր աշխատանքային պարտականությունները կայացել են` յուրաքանչյուր օրվա վերջում հիվանդանոցի մյուս դրամարկղերից ստանալ և իր դրամարկղում մուտքագրել օրվա ընթացքում հիվանդանոցի վճարովի ծառայությունների դիմաց կատարված վճարումներից գոյացած գումարները, ստուգել մուտքի անդորրագրերը և հաշվիչ դրամարկղային մեքենայի ֆիսկալային կտրոնները: Ընկերության դրամարկղ մուտքագրված և ելքագրված գումարների վերաբերյալ գրառումներ կատարել դրամարկղային գրքում: Երբ մի քանի օրվա ընթացքում դրամարկղում հավաքվել է որոշակի գումար, գլխավոր հաշվապահի և հիվանդանոցի տնօրենի ստորագրությամբ տրված հանձնարարականով դրամարկղի գումարները ելքագրել է դրամարկղից և մուտքագրել է հիվանդանոցի բանկային հաշվեհամարին` առօրյա ծախսերի համար դրամարկղում թողնելով ընդամենը 1.000.000 դրամ կանխիկ գումար: 2005թ. իր որդիներ Դավիթ և Գրիգոր Հարոյանները ցանկացել են ոսկյա զարդերի առևտրով զբաղվել, ինչի համար պարտքով ամսեկան տարբեր տոկոսադրույքներով և առանց տոկոսի տարբեր չափերի գումարներ են վերցրել իրենց ծանոթներից, բարեկամներից և տարբեր վարկային կազմակերպություններից, սակայն` չկարողանալով դրանք մարել, արդեն 2009թ. դեկտեմբերին պարտքերի գումարներն ավելացել են, ինչի պատճառով չեն կարողացել դրանք վճարել: Այդ ընթացքում գրավադրել են իր և իր ընտանիքի մյուս անդամների ոսկյա զարդերը: Բացի այդ` 31.08.2009թ. կնքված անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով 13.125.000 դրամով Ա. Զոհրաբյանին է վաճառել իրեն պատկանող` Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու 231/31 տունը: Տեսնելով, որ պարտքերը կուտակվել են, իսկ ինքը որևէ եկամտի աղբյուր չունի դրանք մարելու համար, 2009թ. դեկտեմբերի վերջերին որոշել է հիվանդանոցի դրամարկղից վերցնել իրեն վստահված գումարները և դրանցով մարել պարտքերը: 2010թ. հունվարի սկզբից ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը զբաղված է եղել տարեկան և ամսեկան հարկային հաշվետվությունների կազմմամբ, ինչի պատճառով չի կարողացել ստուգել դրամարկղը և ինքը, օգտվելով այդ հանգամանքից, իր հարազատներից և բարեկամներից որևէ մեկին չհայտնելով իր մտադրության մասին, 2010թ. հունվարից մինչև ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում դրամարկղից հափշտակել է 10.000.000 դրամ, որով փակել է իր պարտքերը և տոկոսադրույքները: Երբ Հասմիկ Դաբաղյանն իրենից բանավոր կերպով պահանջել է հայտնել դրամարկղում առկա մնացորդի չափը, ինքը վերջինիս ասել է այն թվերը որոնք իրականում ինքը մուտք է արել դրամարկղ, ինչի պատճառով էլ Հ.Դաբաղյանը որևէ բան չի կասկածել իր կողմից դրամարկղից գումար հափշտակելու մասին: 2010թ. ապրիլի 29-ին Հ.Դաբաղյանն իրեն ասել է, որ հարկային տեսչությունից ստուգում է սպասվում և մինչ այդ պետք է ստուգվի դրամարկղը, իրենից պահանջել է մուտքերի և ելքերի անդորրագրերը, որոնք ամբողությամբ տվել է վերջինիս: Հ.Դաբաղյանը համակարգել է դրանք ու վերադարձրել իրեն, որպեսզի մուտքագրի դրամարկղային գրքում: Նույն օրը ժամը 21:00-ի սահմաններում իրեն տուն ճանապարհելու համար իր մոտ է գնացել հարսը` Թեհմինե Ումրշատյանը և մնացել իր հետ: Ինքը, դրամարկղային գիրքը լրացնելուց հետո, այն հանձնել է Հ.Դաբաղյանին, իսկ վերջինս էլ գիրքն ուսումնասիրելուց հետո ստուգել է դրամարկղում առկա մնացորդի չափը, ինչի ընթացքում նկատել է, որ փաստաթղթերի համաձայն դրամարկղում պետք է լիներ 29.642.085 ՀՀ դրամ, սակայն` իրականում եղել է 3.770.850 ՀՀ դրամ գումար: Այդ ժամանակ Հ.Դաբաղյանն իրեն հարցրել է, թե որտեղ է մնացած գումարը, բայց` վախենալով նրա հարցին պատասխանելուց, միայն ուսերն է թափահարել: Դրանից հետո միասին կրկին ստուգել են գումարների մուտքերի և ելքերի վերաբերյալ փաստաթղթերի գրառումները, դրանք համադրել դրամարկղային գրքում եղած գրառումներին, սակայն` ստացվել է նույն գումարը: Այդ ժամանակ Հ.Դաբաղյանը նյարդայնացած հայտարարել է, որ իրենցից ոչ-ոք չի հեռանալու մինչև գումարն ամբողջությամբ չվերականգվի: Հարսը` Թեհիմնեն, անմիջապես զանգահարել է իր որդի Դավիթ Հարոյանին և հայտնել դրամարկղի պակասորդի մասին, իսկ քանի որ վերջինս հիվանդանոցի դիմաց իրեն է սպասելիս եղել, անմիջապես բարձրացել է աշխատասենյակ, բայց` իմանալով բացակայող գումարի մասին, հանկարծակիի է եկել ու առանց որևէ բան ասելու, կրկին հեռացել է հիվանդանոցից: Իր ցուցմունքներում Լ.Վարպետյանը հայտնել է նաև, որ դրամարկղից գումարները վերցնելիս որևէ եկամտի այլ աղբյուր չի ունեցել, որպեսզի դրանք վերադարձնի և գիտակցել է դրա անհնարինությունը: Ինքը գրավոր տվել է 2 հայտարարություն, որոնցից մեկում նշել է, որ ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղից հափշտակել է 10.000.000 դրամ գումար, իսկ մյուսում` որ 25.871.235 դրամ գումարի պակասորդը ճիշտ է հաշվարկվել: Նախաքննության սկզբնական փուլում Լ.Վարպետյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և որպես կասկածյալ ու մեղադրյալ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունվարից մինչև ապրիլի 29-ը ընկած ժամանակահատվածում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղից ինքն է հափշտակել շուրջ 26 մլն ՀՀ դրամ գումարը և դրանցով հոգացել է իր կարիքներն ու մարել տարիների ընթացքում կուտակված պարտքերը: Նշված ցուցմունքներով հայտնել է նաև, որ 2010թ. հունվարի երկրորդ կեսին հիվանդանոցի դրամարկղից հափշտակել է շուրջ 5.000.000 դրամ, փետրվարի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ, մարտի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ և ապրիլի սկզբներին` շուրջ 7.000.000 դրամ, այսինքն` ընդհանուրը շուրջ 26 մլն դրամ գումար: Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով. Գործով տուժող ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն Սպարտակ Հայկի Ղազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից` վերջինիս հիվանդանոցում աշխատանքի ընդունվելու ժամանակվանից: 2010թ. ապրիլի 29-ին հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղում կատարված ստուգմամբ ընկերության գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը հայտնաբերել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ, ինչի մասին 30.04.2010թ. առավոտյան հայտնել է ընկերության տնօրեն Արման Բաբլոյանին, իսկ ինքն այդ մասին իմացել է նույն օրը ժամը 15:00-ի սահմաններում: Արման Բաբլոյանը հիվանդանոցի աշխատակիցների կազմով ստեղծել է ժամանակավոր հանձնաժողով, որն ստուգել է Լ.Վարպետյանի հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և դրամարկղում եղած կանխիկ գումարն ու հայտնաբերել շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Դրանից հետո Ա.Բաբլոյանից իմացել է, որ Լ.Վարպետյանը խոստովանել է, որ ինքն է դրամարկղից հափշտակել նշված գումարները: Տուժողի ներկայացուցիչ Ս.Ղազարյանն ավելացրել է նաև, որ ընկերությունը Լ. Վարպետյանի հափշտակության հետևանքով կրել է 25.559.380 ՀՀ դրամի վնաս, որից 1.369.000 ՀՀ դրամ գումարը Լ. Վարպետյանը վերադարձրել է ընկերությանը, գումարն օրենքով սահմանված կարգով մուտքագրվել է ՍՊԸ ընկերության դրամարկղ և այդ մասին կատարվել է գրառում դրամարկղային գրքում ու հանդես գալով ընկերության անունից` ներկայացրել է քաղաքացիական հայց` 24.190.380 ՀՀ դրամի չափով: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Ալեքսանդրի Դաբաղյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2002թ.-ից համատեղությամբ աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ, իսկ 2003թ. մինչև 2005թ. նոյեմբեր ամիսն աշխատել է նույն ՍՊԸ-ի տնտեսագիտական ծառայության ղեկավար, 2005թ.-ից` որպես գլխավոր հաշվապահ: 1997թ.-ց մինչև 2005թ. ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահն է եղել Լիլյա Վարպետյանը, որն իր նշանակվելուց հետո նույն ՍՊԸ-ում նշանակվել է որպես հաշվապահ-գանձապահ: Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 2002թ.-ից և նրա հետ գտնվել է աշխատանքային հարաբերություններում: Վերջինս մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը իր վրա դրված աշխատանքային պարտականությունները կատարել է նորմալ, հիմնականում առանց թերացումների: ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում գործել են 7 ներքին դրամարկղեր իրենց ՀԴՄ-ներով և բացի Լ. Վարպետյանից աշխատել են թվով 9 գանձապահներ: Նրանք բոլորն աշխատանքային օրվա վերջում Լիլյա Վարպետյանին են ներկայացրել տվյալ աշխատանքային օրվա բոլոր մուտքերի անդորրագրերը, ՀԴՄ-ի օրվա ֆիսկալ կտրոնը` լրացված ամփոփ մուտքի անդորրագրով, որն ստորագրվել է Լ. Վարպետյանի և այն ներկայացնող գանձապահի կողմից: Ամփոփ անդորրագրերի հիման վրա լրացվել է դրամարկղի գիրքը և իրեն է ներկայացվել օրվա հաշվետվությունը` ընկերությունում մշակված ձևաթղթի վրա, որից հետո ինքը ձևաթղթի բովանդակությունն անց է կացրել համակարգիչ: Դրամարկղից կանխիկ գումարի ելքագրման իրավունք է ունեցել միայն Լիլյա Վարպետյանը: Համապատասխան հաշվարկային փաստաթղթով որոշելով գումարի չափը` այն ստորագրվել է իր և ՍՊԸ-ի տնօրենի կողմից ու ներկայացվել է Լ. Վարպետյանին, որի հիման վրա էլ վերջինս դրամարկղից դուրս է գրել կանխիկ գումարներ: Կանխիկ գումարներ են դուրս գրվել աշխատավարձի վճարման, առհաշիվ գումարներ տալու, հազվադեպ` նաև կանխիկ գնումներ կատարելու, պետ. տուրքեր վճարելու, ընկերությանը մատուցված ծառայությունների դիմաց վճարելու, կանխիկ գումարը բանկային հաշվարկային հաշվին մուտքագրելու և այլ նպատակներով: Լիլյան ամեն օր իրեն տվել է միայն տվյալ օրվա դրամական միջոցների մուտքերի վերաբերյալ փաստաթղթային հաշվետվությունները, իսկ ելքերի վերաբերյալ հաշվետվություն տվել է միայն անհրաժեշտության դեպքում: Հաճախորդների կատարած վճարումների հաշվին մեկ օրվա ընթացքում ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտք է եղել շուրջ 1-1.2 մլն. կանխիկ դրամ և դրամարկղում շատ գումարներ չմնալու համար ինքը Լիլյային բանավոր կարգով հանձնարարել է, որ շաբաթը մեկ անգամ գումարը ելքագրվի դրամարկղից և մուտքագրվի ՍՊԸ-ի` բանկում ունեցած հաշվեհամարին, ընթացիկ ծախսերի համար դրամարկղում պահելով ընդամենը 1.000.000 կանխիկ դրամ: Մինչև 2010թ. ինքը Լիլյայի հետ յուրաքանչյուր ամիս ստուգել է հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, ինչպես նաև` դրամարկղում եղած կանխիկ գումարները և միշտ ամեն ինչ եղել է առանց թերացումների: Վերջին ստուգումն իրականացրել է 2009թ. դեկտեմբերի 20-25 ընկած ժամանակահատվածում և ամեն ինչ համապատասխանել է փաստաթղթերում եղած տեղեկություններին: 2010թ.-ի հունվարից լինելով զբաղված ընկերության տարեկան հաշվեկշռի, ամսեկան, եռամսյակային հաշվետվությունների կազմամբ` ֆիզիկապես չի հասցրել ստուգել դրամարկղում եղած գումարի մնացորդը: 2010թ. ապրիլին ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Արաբկիրի տարածքային հարկային տեսչությունից զգուշացրել են, որ ստուգում են իրականացնելու ՍՊԸ-ում, ինչի պատճառով որոշել է ստուգել դրամարկղը` միաժամանակ ամբողջությամբ ստուգելով նաև 2010թ. հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը: Ապրիլի 29-ին Լիլյային խնդրել է ստուգման համար իրեն տալ դրամարկղային գիրքը, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ այն չի լրացրել: Լիլյային օգնել է լրացնել դրամարկղային գիրքը, իսկ այդ ընթացքում` ժամը 18-19-ի սահմաններում, հիվանդանոց է գնացել Լիլյայի հարս Թեհմինե Ումրշատյանը` սկեսրոջը տուն ուղեկցելու նպատակով: Լիլյայի տված ելքային հաշվետվությունների և բանկային փոխանցումների ստուգման ընթացքում նկատել է, որ դրամարկղում առկա գումարի մնացորդն ըստ փաստաթղթային տվյալների կազմել է շուրջ 29.000.000 դրամ գումար, սակայն` դրամարկղում փաստացի եղել է շուրջ 3.000.000 դրամ կանխիկ գումար: Տեխնիկական սխալները բացառելու նպատակով կրկին ստուգել է դրամարկղում եղած կանխիկ գումարները և հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, սակայն` քանի որ ստացվել է նույն գումարը, Լիլյային ասել է, որ դրամարկղից պակասում է շուրջ 25.000.000 կանխիկ գումար և հարցրել, թե որտեղ է գումարը: Լիլյան հավաստիացրել է, որ որևէ բանից տեղեկություն չունի և միասին կրկին ստուգել են հաշվարկները, որի արդյունքում կրկին նույն գումարի պակասորդն է եղել, սակայն` Լիլյան շարունակել է պնդել, որ որևէ բանից տեղեկություն չունի: Դրանից հետո Լիլյան փորձել է իրեն համոզել, որ սպասի լուսաբացին և որևէ մեկին չհայտնի գումարի բացակայության մասին, իսկ նա գումարը տեղը կդնի: Լիլյայի հարս Թեհմինեն, որն ամբողջ ընթացքում ներկա է եղել, իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ամուսնուն` Դավիթ Հարոյանին և նրան կանչել հիվանդանոց: Այդ ժամանակ Լիլյան որդուն հայտնել է, որ դրամարկղից պակասել է շուրջ 25.000.000 դրամ, որից հետո որդին առանց որևէ բան ասելու հեռացել է: Ինքն այդ ժամանակ ասել է, որ ճիշտ կլինի, որ այդ գիշեր բոլորով մնան հիվանդանոցում, ինչին Լիլյան չի առարկել: Հաջորդ օրն առավոտյան ինքը ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանին հայտնել է դրամարկղում եղած շուրջ 25.000.000 դրամի պակասորդի մասին, ինչպես նաև այն մասին, որ Լիլյան խնդրել է պակասորդի մասին տնօրենին չասել: Դրանից հետո Լիլյան իր ներկայությամբ զանգահարել է իր որդիներին և ասել, որ քանի դեռ տնօրենը տեղյակ չի` արագացնեն գումարի հայթայթումը: Դրանից շուրջ 30 րոպե անց տնօրեն Ա. Բաբլոյանն իրեն Լիլյայի հետ կանչել է աշխատասենյակ, որտեղ Լիլյային ասել է, որ եթե գումարը չվերադարձնի, հաղորդում կներկայացնի իրավապահ մարմիններին: Սակայն` այդ ընթացքում Լիլյան շարունակել է պնդել, որ ընդհանրապես որևէ գումարից ոչ մի տեղեկություն չունի: Նույն օրը ժամը 11-ի սահմաններում հիվանդանոց են գնացել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցները, տնօրենի հրամանով ստեղծվել է հանձնաժողով, որի կազմում ընդգրկվել են ինքը, Լիլյան, կադրերի բաժնի ղեկավար Նատալյա Պետրիկինան, հաշվապահ Արփիկ Ալեքսանյանը և ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանը, իսկ նախագահել է տնօրեն Արման Բաբլոյանը: Ոստիկանության աշխատակիցների ներկայությամբ ստուգել են դրամարկղում փաստացի եղած գումարը, հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, որի արդյունքում պարզվել է, որ դրամարկղում պակասորդի չափը կազմել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամ: Ստուգման վերաբերյալ կազմվել է ակտ և ստորագրվել հանձնաժողովի անդամների կողմից: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Արայի Բաբլոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. ապրիլի 15-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊ ընկերությունում, իսկ 2007թ. հունիսի 1-ից հանդիսացել է ՍՊԸ-ի տնօրենը: Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է շուրջ 11-12 տարի: 1997թ.-ից մինչև 2005թ. Լ. Վարպետյանը հանդիսացել է ընկերության գլխավոր հաշվապահը, սակայն` 2005թ.-ին նա սխալ հաշվետվություն է ներկայացրել հարկային մարմիններին, ինչի հետևանքով ՍՊԸ-ն տուգանվել է շուրջ 7 մլն ՀՀ դրամ և դրանից հետո Լիլյան ընկերությունում զբաղեցրել է հաշվապահ-գանձապահի պաշտոնը, իսկ 2005թ. ընկերության գլխավոր հաշվապահ է նշանակվել Հասմիկ Դաբաղյանը: Բժշկական համալիրում բացի Լ.Վարպետյանից աշխատել են թվով 9 գանձապահներ և եղել է 7 ՀԴՄ: Դրանք բոլորը մուտքագրել են ընկերության վճարովի ծառայություններից օգտված հաճախորդների կանխիկ վճարումները, իսկ օրվա վերջում գումարներն ամփոփ մուտքի անդորրագրերով հանձնվել են հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա վարպետյանին: Լ.Վարպետյանը հանդիսացել է նյութական պատասխանատու անձ` աշխատանքային պայմանագրի ու ՙԴրամարկղային գործառնությունների մասին՚ և ՙՀաշվապահական հաշվառման մասին՚ ՀՀ օրենքների համաձայն, քանի որ նրա վրա է դրված եղել կանխիկ գումարի պահպանման պարտականությունը: Գանձապահներից միայն նա է գումարներ դուրս գրել կազմակերպությունից, սակայն գումարները` կանխիկ, թե` բանկային փոխանցմամբ, կազմակերպությունից դուրս են գրվել միայն իր և գլխավոր հաշվապահի կողմից ստորագրված դրամարկղային ելքի անդորրագրի հիման վրա: 2010թ. ապրիլի վերջերին Արաբկիրի ՏՀՏ-ից իրեն` որպես ՍՊԸ-ի տնօրենի տեղեկացրել են, որ ՍՊԸ-ում պետք է իրականացվի անցած 2 հաշվետու տարիների հարկային ստուգում, ինչն էլ առիթ է հանդիսացել, որ ինքը հրահանգավորի Հասմիկին ստուգել ՍՊԸ-ի հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և դրամարկղը: Ապրիլի 30-ի առավոտյան ժամը 09:00-ի սահմաններում հիվանդանոցում Հ. Դաբաղյանից տեղեկացել է, որ Լ. Վարպետյանի դրամարկղում ստուգման արդյունքում հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Անմիջապես Հասմիկին հանձնարարել է, որպեսզի կրկին ստուգի փաստաթղթերը` նկատի ունենալով, որ հնարավոր է այդ պակասորդը տեխնիկական սխալի արդյունք լինի, սակայն` վերջինս հայտնել է, որ դրամարկղն արդեն իսկ մի քանի անգամ ստուգել է և այդ վարկածը բացառվում է: Հասմիկին հարցրել է, թե ինչպես է Լիլյան բացատրել պակասորդը ու իմացել, որ Լիլյան որևէ կերպ չի բացատրել գումարի կորուստը, միայն ուսերն է թափահարել և խնդրել է տնօրենին պակասորդի մասին չհայտնել` խոստանալով կարճ ժամկետում վերականգնել պակասորդի գումարն ամբողջությամբ: Դրանից հետո իր աշխատասենյակ է հրավիրել Լիլյա Վարպետյանին և Հասմիկ Դաբաղյանին ու անձամբ Լիլյային հարցրել է, թե որտեղ է գումարը, իսկ նա թափահարել է ուսերն ու դրա վերաբերյալ որևէ բացատրություն չի տվել` ասելով, որ որևէ գումարից տեղեկություն չունի: Լիլյային ասել է, որ համոզված է, որ նա է գումարը վերցրել և եթե մի քանի ժամվա ընթացքում գումարը չներկայացնի` այդ մասին կհայտնի իրավապահ մարմիններին: Լիլյան առանց որևէ բան ասելու դուրս է գնացել սենյակից: Դրանից հետո իմացել է, որ Լ.Վարպետյանն առանց թույլտվության հեռացել է հիվանդանոցից և արդեն վերադարձել է իր հետ ունենալով 1.239.000 դրամ կանխիկ գումար: Ժամը 13:00-ի սահմաններում այդ ամենի մասին տեղյակ է պահել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչությանը և նրա աշխատակիցների բանավոր պահանջով ստեղծել է հանձնաժողով` որի նախագահ է հանդիսացել ինքը, իսկ անդամները` հիվանդանոցի աշխատակիցները, այդ թվում` նաև Լիլյա Վարպետյանը: Դրանից շուրջ 30 րոպե անց հիվանդանոց են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները: Ստուգման ընթացքում դրամարկղում արձանագրվել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ: Ստուգման վերաբերյալ կազմվել է ակտ, որն ստորագրվել է իր ու հանձնաժողովի մյուս բոլոր անդամների կողմից: Այնուհետև` Լ.Վարպետյանը, որպես իր վերցրած գումարի հատուցում, ներկայացրել է մոտը եղած 1.239.000 ՀՀ դրամ գումարը: Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի որդի Դավիթ Սեդրակի Հարոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ մայրը` Լիլյա Վարպետյանը, 1997թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում` սկզբում որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ հետո` որպես գանձապահ-հաշվապահ: Հայրը` Սեդրակ Հայրոյանը, տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: 2005թ.-ին ոսկու առևտրով զբաղվելու նպատակով պարտքով գումարներ են վերցրել իրենց ծանոթներից, սակայն` ոսկու գների կտրուկ տատանման հետևանքով մեծ վնասներ են կրել ու չեն կարողացել շարունակել ոսկու առևտուրը, ինչի հետևանքով պարտքերը կուտակվել են: 2010թ. ապրիլի 29-ին եղբոր որդու ծննդյան տարեդարձի կապակցությամբ իր կնոջ` Թեհմինե Ումրշատյանի հետ գնացել են եղբոր տուն, որտեղ իմացել են, որ մայրը դեռևս աշխատանքից չի վերադարձել ու կնոջ հետ երեկոյան ժամը 21:00-ի սահմաններում գնացել են նրա աշխատավայր, որպեսզի միասին տուն վերադառնան: Թեհմինեն գնացել է Լիլյայի աշխատասենյակ, իսկ ինքը սպասել է հիվանդանոցի բակում: Դրանից շուրջ 1 ժամ անց Թեհմինեն զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարին ու կանչել Լիլյայի աշխատասենյակ: Ինքն անմիջապես բարձրացել է այնտեղ ու հիվանդանոցի գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանն իրեն հայտնել է, որ դրամարկղից պակասել է շուրջ 25 մլն դրամ գումար: Այդ լուրից հանկարծակիի է եկել ու առանց որևէ բան ասելու` չկողմնորոշվելով, թե ինչ կարելի է անել, գնացել է տուն, իսկ Թեհմինեն հիվանդանոցից վերադարձել է առավոտյան ժամը 07:00-ի սահմաններում: Լիլյան մնացել է հիվանդանոցում: Հաջորդ օրը ժամը 15:00-ի սահմաններում եղբոր` Գրիգորի հետ գնացել են հիվանդանոց և իմացել, որ այնտեղ են եղել նաև ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակիցները: Նույն օրը ժամը 19:00-ի սահմաններում Լիլյային տարել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ: Մոր պատմածից իմացել է, որ նա դրամարկղից հափշտակված գումարներով մարել է պարտքերը: Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի որդի Գրիգոր Սեդրակի Հարոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր մայր Լիլյա Վարպետյանը 1997թ.-ից աշխատել է Արաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում` սկզբում որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ հետո` որպես գանձապահ-հաշվապահ: Հայրը` Սեդրակ Հայրոյանը, տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: Ինքն ու եղբայրը` Դավիթ Հարոյանը, 2005թ. զբաղվել են ոսկու առևտրով, սակայն` ընթացքում ոսկու գների կտրուկ տատանման հետևանքով իրենք մեծ վնասներ են կրել ու չեն կարողացել շարունակել ոսկու առևտուրը: Պարտքերը կուտակվել են և իրենք դրանք չեն կարողացել մարել: 2010թ. ապրիլի 29-ին եղբայրը` Դավիթը, երեկոյան պատմել է, որ հիվանդանոցի դրամարկղի ստուգման արդյուքում այնտեղ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ: Իսկ դրանից հետո մոր հետ զրուցելիս, իմացել է, որ նա է վերցրել այդ գումարներն ու դրանցով վճարել է պարտքերը: Գործով վկա, Լիլյա Վարպետյանի հարս Թեհմինե Վահանի Ումրշատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամուսնու` Դավիթ Հարոյանի հետ շուրջ 3 տարի է բնակվում է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի 9-րդ շենքի 26 բնակարանում: 2005թ.-ին ամուսինն ու տեգրը` Գրիգոր Հարոյանը, սկսել են զբաղվել ոսկու առևտրով և ոսկի գնելու նպատակով տոկոսով ու առանց տոկոսների գումարներ են վերցրել տարբեր մարդկանցից: Քանի որ այլ եկամուտ չեն ունեցել, այդ պատճառով դժվարությամբ են հոգացել իրենց կարիքները, իսկ պարտքերը գնալով ավելացել են: 2010թ. ապրիլի 29-ին Գրիգորի երեխայի ծննդյան տարեդարձի կապակցությամբ ամուսնու հետ գնացել են սկեսրոջ տուն և քանի որ վերջինս դեռևս աշխատանքի վայրում է եղել` այնտեղից միասին գնացել են Լիլյայի աշխատանքի վայր նրան տուն տանելու համար: Երբ բարձրացել է Լիլյայի աշխատասենյակ, այնտեղ եղել են միայն սկեսուրն ու գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, որոնք ինչ-որ հաշվարկներով են զբաղված եղել ու գրառումներ են կատարել: Երբ Հասմիկն ու Լիլյան միասին ստուգել են դրամարկղում առկա մնացորդը, պարզվել է, որ դրամարկղում եղել է ընդամենը շուրջ 3 մլն դրամ գումար: Այդ ժամանակ Հասմիկը խուճապի է մատնվել և սկեսուրին ասել է, որ կանչի տղաներին ու ասի պակասորդի մասին: Ինքն այդ պահին աշխատասենյակ է կանչել հիվանդանոցի բակում սպասող ամուսնուն, ու երբ վերջինս մտել է աշխատասենյակ, Հասմիկը նրան պատմել է, որ դրամարկղից պակասել է 25-26 մլն դրամ գումար և որ այն մինչև առավոտ պետք է տեղում լինի: Դավիթը շփոթված անմիջապես գնացել է գումար փնտրելու, իսկ ինքը, Լիլյան և Հասմիկը ողջ գիշեր մնացել են հիվանդանոցում: Հաջորդ օրն առավոտյան ժամը 7:30-8:00-ի սահմաններում ինքը գնացել է տուն, իսկ Լիլյան ու Հասմիկը մնացել են հիվանդանոցում: Դրանից հետո այլևս չի իմացել, թե հիվանդանոցում ինչ է կատարվել, միայն իմացել է, որ կանչել են ոստիկանության աշխատակիցներին և կատարել են դարամարկղի մնացորդի հաշվարկ: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Արփիկ Աբգարի Ալեքսանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ և Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է այդ ժամանակվանից: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լիլյա Վարպետյանը, Գայանե Պողոսյանը և Շուշանիկ Մելիքյանը, սակայն` իրենցից որևէ մեկը Լ. Վարպետյանի հետ ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չեն եղել, որի պատճառը եղել է նրա չշփվող բնավորությունը և իրենց միջև եղած տարիքային տարբերությունը: Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը որևէ անգամ չի լսել, որ Լ. Վարպետյանը դրամարկղի հետ կապված որևէ խնդիր ունեցած լինի: 30.04.2010թ. առավոտյան, երբ Գայանե Պողոսյանի հետ գնացել են աշխատանքի վայր, նկատել են, որ Լիլյան վատ տրամադրություն է ունեցել: Նույն օրը` կեսօրվա մոտ, ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա. Բաբլոյանի հետ իրենց աշխատասենյակ է մտել մի անձնավորություն և ներկայացել որպես ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշախատակից: Նրանց զրույցից հասկացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրը ստեղծվել է հանձնաժողով, որի նախագահը հանդիսացել է Ա. Բաբլոյանը, իսկ անդամները` ինքը, կադրերի բաժնի վարիչ Նատալյա Պետրիկինան, գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես միջազգային ծրագրերի համակարգող աշխատող Լիանա Սահակյանը և Լիլյա Վարպետյանը: Հանձնաժողովն ստուգել է դրամարկղը, այնտեղ առկա գումարը, հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը, որի արդյունքում դրամարկղում հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Այդ օրվանից հետո Լիլյային այլևս չի տեսել և նրա հետ չի շփվել: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կադրերի բաժնի վարիչ Նատալյա Ալեքսանդրի Պետրիկինայի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ.-ից հանդիսացել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կադրերի բաժնի վարիչ: Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 2003թ.-ից և նրա հետ գտնվել է միայն աշխատանքային հարաբերություններում: 30.04.2010թ. կեսօրին ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանն իրեն հրավիրել է իր աշխատասենյակ, որտեղ գտնվել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցները և ասել, որ պետք է հանձնաժողով ձևավորվի Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղի մնացորդն ստուգելու համար և ինքը պետք է լինի այդ հանձնաժողովի կազմում: Հանձնաժողովի նախագահը հանդիսացել է Ա. Բաբլոյանը, իսկ անդամները` ինքը, գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանը, հաշվապահ Արփիկ Ալեքսանյանը, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանը և Լիլյա Վարպետյանը: Դրամարկղի բոլոր հաշվապահական փաստաթղթերը և առկա գումարի մնացորդը տեղափոխել են Ա.Բաբլոյանի աշխատասենյակ և ստուգել, որի արդյունքում պարզվել է, որ դրամարկղում եղած կանխիկ գումարի չափը կազմել է շուրջ 3 մլն դրամ գումար, սակայն` փաստաթղթերում եղած տեղեկությունների հետ համեմատելով պարզվել է, որ դրամարկղում եղել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ: Դրամի պակասորդն իրենց կողմից արձանագրվել է, որում ստորագրել են Ա. Բաբլոյանը և հանձնաժողովի մյուս բոլոր անդամները` այդ թվում նաև Լ. Վարպետյանը: Այդ ընթացքում Լ. Վարպետյանը որևէ բան չի խոսել, որևէ կերպ չի արտահայտվել և չի փորձել արդարանալ: Դրանից հետո իմացել է, որ Լիլյա Վարպետյանը հենց նույն օրը 1.239.000 դրամ կանխիկ գումար է ներկայացրել ոստիկանության աշխատակիցներին` որպես վնասի հատուցում: Դրանից հետո այլևս Լիլյային չի հանդիպել: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Մհերի Սահակյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ.-ից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի միջազգային ծրագրերի համակարգող: Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ն ինքը որևէ անգամ չի լսել, որ Լիլյա Վարպետյանի դրամարկղում որևէ խնդիր լինի: 30.04.2010թ. աշխատանքի վայրում իմացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրն ստեղծվել է հանձնաժողով, որի կազմում ընդգրկվել է նաև ինքը: Հանձնաժողովն ստուգել է դրամարկղը, այնտեղ առկա գումարը և հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերը և Լ.Վարպետյանի մոտ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Դեպքի այլ մանրամասնություններից տեղեկություն չի ունեցել: Այդ օրվանից հետո Լիլյային այլևս չի տեսել և նրա հետ չի շփվել: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Գայանե Հրաչիկի Պողոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. սեպտեմբերից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ: Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է ՍՊԸ-ում աշխատելու օրվանից, սակայն նրա հետ հիմնականում շփվել է 2009թ. հոկտեմբերից: Վերջինս չխոսկան, քիչ շփվող անձնավորություն է եղել, իր անձնական ընտանեկան կյանքից գրեթե չի խոսել: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լ. Վարպետյանը, Արփիկ Ալեքսանյանը և Շուշանիկ Մելիքյանը, սակայն` Լիլյայի հետ իրենցից որևէ մեկն ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չի եղել նրա չխոսկան բնավորության և տարիքային տարբերության պատճառով: Մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը ինքը որևէ անգամ չի լսել, որ Լ.Վարպետյանը դրամարկղում որևէ խնդիր ունեցած լինի: 30.04.2010թ. կեսօրվա մոտ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա.Բաբլոյանի հետ իրենց աշխատասենյակ է մտել մի անձնավորություն և ներկայացել որպես ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակից: Նրանց զրույցից հասկացել է, որ դրամարկղի հետ կապված ինչ-որ խնդիրներ են եղել: Նույն օրն ստեղծվել է հանձնաժողով, որն ստուգել է դրամարկղը և Լիլյայի մոտ հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն ՀՀ դրամի պակասորդ: Այդ օրվանից հետո Լ.Վարպետյանին այլևս չի տեսել: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահ Շուշանիկ Գագիկի Մելիքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերից աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ և Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է ՍՊԸ-ում աշխատելու օրվանից: Վերջինս չխոսկան, քիչ շփվող անձնավորություն է եղել, իր անձնական կյանքից գրեթե չի խոսել: Միևնույն սենյակում աշխատել են ինքը, Լ.Վարպետյանը, Արփիկ Ալեքսանյանը և Գայանե Պողոսյանը, սակայն` Լ.Վարպետյանի հետ իրենցից որևէ մեկն ընկերական կամ այլ մոտ հարաբերություններում չի եղել: Լիլյան իր խնդիրների մասին իրենց մոտ երբևէ չի խոսել: 30.04.2010թ. ինքը եղել է արձակուրդում և աշխատանքի է գնացել 01.05.2010թ.-ին ու այդ ժամանակ էլ աշխատակիցներից իմացել է, որ Լ.Վարպետյանի դրամարկղի ստուգմամբ այնտեղից հայտնաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ: Դրանից հետո այլևս Լիլյային երբևէ չի տեսել ու նրա հետ չի շփվել: Գործով վկաներ, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գանձապահներ Անի Բարսեղյանի, Մարգարիտա Հակոբյանի, Նառա Հովհաննիսյանի, Նարինե Միրզոյանի, Սուսաննա Զաքարյանի, Սյուզաննա Պապոյանի, Տաթևիկ Մկրտչյանի, Վարսիկ Մկրտումյանի և Խանում Արզումանովայի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանի հետ գտնվել են աշխատանքային հարաբերություններում և մինչև 30.04.2010թ. նրա կողմից աշխատանքում որևէ թերացում չի եղել: 30.04.2010թ. կեսօրվա մոտ իմացել են, որ Լ. Վարպետյանի դրամարկղում հայտանաբերվել է շուրջ 25 մլն դրամի պակասորդ: Աշխատանքային օրվա ընթացքում հիվանդանոցի վճարովի ծառայություններից օգտված անձանց կողմից վճարված կանխիկ գումարները օրվա վերջում լրացված անդորրագրերով ու ամփոփ ՀԴՄ ֆիսկալային անդորրագրով ներկայացվել են Լ.Վարպետյանին: Իրենք քաղաքացիների կողմից վճարված գումարներն ամբողջությամբ մուտքագրել են իրենց դրամարկղ, իսկ օրվա վերջում դրանք բոլորը հաշված հանձնել են Լ.Վարպետյանին: Վերջինս իր հերթին հաշվել է գումարները և դրանք մուտքագրել իր դրամարկղ: Իրենք երբևէ Լ.Վարպետյանին պակաս գումարներ չեն տվել: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնտեսական մասի աշխատակից Արշակ Վարազդատի Նիկոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից: 2010թ. մարտին Լիլյա Վարպետյանն իրենից խնդրել է պարտքով գումար և նրան առանց տոկոսների տվել է 4000 ԱՄՆ դոլար գումար: 2010թ. ապրիլի կեսերին աշխատավայրում Լիլյան իրեն ընդհանուր պարտքից վերադարձրել է 500 ԱՄՆ դոլարը, իսկ մնացած 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը մնացել է պարտք: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի արխիվարիուս Նունե Լևոնի Սադոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է 1997թ.-ից: 2009թ. գարնանը Լիլյան իրենից պարտքով գումար է խնդրել և 2009թ. մարտ ամսին նրան տվել է 400.000 դրամ, իսկ մի քանի օր անց` ևս 200.000 դրամ ամսեկան 10% տոկոսադրույքով: Իր դստեր ուսման վարձը վճարելու նպատակով իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել և 2009թ. հունիս-հուլիս ամիսներին Լիլյայից ստացել է տված գումարի 300.000 դրամը, ինչպես նաև 30-40.000 դրամ ամսեկան տոկոսավճարները: Մնացած 300.000 դրամ մայր գումարը Լիլյան իրեն պարտք է մնացել: Մինչև 2010թ. ապրիլ ամիսը Լիլյան միշտ բարեխիճ ձևով վճարել է տոկոսները: Ընդհանուրը` Լիլյա Վարպետյանն իրեն վճարել է շուրջ 650.000 դրամ: Գործով վկա Նազիկ Մինասի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանին ճանաչել է շուրջ 20 տարի, նա եղել է Դավիթաշենում իր հարևանուհին: Իր երկու որդիները բնակվում են ՌԴ-ում և 2009թ., օգոստոսին ինքը գնացել է նրանց այցելության: ՀՀ է վերադարձել նույն թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին: Այդ ժամանակ իր հետ ՌԴ-ից որոշակի գումար է բերել` բնակարանի վերանորոգման համար: Մի օր Լիլյայի հետո հեռախոսով զրուցելիս Լիլյան իրենից պարտքով գումար է խնդրել և նրան առանց տոկոսադրույքի տվել է 2000 Եվրո գումար: Լիլյան գումարն ամբողջությամբ վերադարձրել է 2010թ. փետրվարին: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի քույր տնտեսուհի Շուշանիկ Թադևոսի Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. ամռանն ինքն ստացել է 1550 Եվրո գումար լատարեն, դրանից մի երկու օր անց Լիլյա Վարպետյանն իրենից խնդրել է պարտքով տոկոսով գումար տալ: Լիլյային մի քանի օր անց տվել է 1550 Եվրո գումարը` ամսեկան 10 տոկոսով, իսկ նա ամեն ամիս իրեն վճարել է տոկոսները մինչև 2010թ. ապրիլ ամիսը նեռայալ` ընդհանուրը 1860 Եվրո գումար: Գործով վկա Վարդիգյոլ Ռազմիկի Միքայելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Լ.Վարպետյանին ճանաչել է դեռևս ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում աշխատելիս: 2009թ. հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին Լիլյա Վարպետյանն իրենից պարտքով գումար է խնդրել և նրան տվել է 1300 ԱՄՆ դոլար` առանց տոկոսադրույքի, իսկ Լիլյան խոստացել է գումարը հնարավորինս շուտ վերադարձնել: 2010թ. հունվարի 16-17-ին Լիլյան իրեն վերադարձրել է 1300 ԱՄՆ դոլարն ամբողջությամբ: Գործով վկա Արմենուհի Արտուշի Բաբայանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 7 տարի ճանաչել է Լ.Վարպետյանին և նրա հարս Թեհմինե Ումրշատյանին: 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Թեհմինեն իրենից պարտքով գումար է խնդրել` ասելով, որ իրենք ֆինանսական ծանր դրության մեջ են գտնվում և նրան առանց տոկոսադրույքի տվել է 2000 ԱՄՆ դոլար: Բացի այդ` նույն թվականի նոյեմբերին Թեհմինեին տվել է ևս 1.500.000 դրամ գումար: Թեհմինեն գումարներն ամբողջությամբ վերադարձրել է 2010թ. մարտի վերջին: Գործով վկա, ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ - ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի քույր տնտեսուհի Նվարդ Ռազմիկի Սարիբեկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 7 տարի ճանաչել է Լ.Վարպետյանին: 2009թ. ձմռանը Լիլյա Վարպետյանն իրենից պարտքով տոկոսով գումար է խնդրել` անձնական կարիքների համար: Լիլյային տվել է 700 ԱՄՆ դոլար գումար` ամսեկան 10 տոկոսով: Լիլյան մինչև 2010թ. ապրիլն ընկած ժամանակահատվածում ամեն ամիս իրեն վճարել է տոկոսները` ընդհանուրը 840 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն` մայր գումար 700 ԱՄՆ դոլարը չի վերադարձրել: Որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթեր հանդիսացող ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Արման Բաբլոյանի 29 ապրիլի 2010թ. թիվ 400-Ա հրամանով, որով հրամայվել է 30.04.2010թ. արտահերթ կարգով անցկացնել և նույն օրն ավարտել ընկերության գլխավոր դրամարկղի ստուգումը, ինչի համար ստեղծվել է հանձնաժողով տնօրեն Արման Բաբլոյանի գլխավորությամբ, իսկ անդամներ նշանակել գլխավոր հաշվապահ Հասմիկ Դաբաղյանին, հաշվապահ Արփենիկ Ալեքսանյանին, միջազգային ծրագրերի համակարգող Լիանա Սահակյանին, կադրերի բաժնի ղեկավար Նատալյա Պետրիկինային և հաշվապահ-գանձապահ Լիլյա Վարպետյանին: Լիլյա Վարպետյանի կողմից 30.04.2010թ. գրված հայտարարություններով, որոնցում նշված է, որ դրամարկղում ստուգմամբ հայտնաբերվել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ և հանձնաժողովի աշխատանքները կատարվել են ճիշտ: ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղի արտահերթ ստուգման արդյունքում 30.04.2010թ. կազմված համեմատական տեղեկագրով, որի համաձայն ստուգման պահին դրամարկղում եղել է 25.871.235 ՀՀ դրամի պակասորդ: ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամարկղի արտահերթ ստուգում կատարելու վերաբերյալ 30.04.2010թ. կազմված ակտով, որի համաձայն ստուգման պահին դրամարկղում եղել է ընդամենը 3.770.850 դրամ: Դատահաշվապահական փորձաքննության 27.09.2010թ. թիվ 10-1342 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա. Բաբլոյանի թիվ 400-Ա հրամանով ստեղծված հանձնաժողովի կոմից ստուգումը կատարվել է ճիշտ մեթոդով` փաստաթղթերի ստուգում ըստ ձևի, թվաբանական և նորմատիվային եղանակների կիրառմամբ: 2010թ. հունվարի 1-ից մինչև ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի դրամական միջոցների և ելքերի վերաբերյալ դրամարկղային գրքում առկա գրառումները մասնակիորեն են համապատասխանում ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի հաշվապահական փաստաթղթերում եղած գրառումներին: Փորձաքննության ներկայացված ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի փաստաթղթերի` դրամական միջոցների մուտքերի և ելքերի վերաբերյալ դրամարկղային գրքում առկա գրառումները կատարվել են սահմանված կարգով: Սակայն` հարկ է նշել, որ դրամարկղային գրքում կանխիկ դրամական միջոցների մուտքի, ելքի և մնացորդի վերաբերյալ հաշվարկները կատարվել են ոչ ճիշտ, որի հետևանքով դրամարկղի իրական պակասորդը փորձաքննությամբ կատարված վերահաշվարկներով կազմել է 25.559.380 դրամ, այլ ոչ թե` 25.871.235 դրամ: ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի գլխավոր հաշվապահ Հ.Դաբաղյանի և Լիլյա Վարպետյանի կողմից կազմված ակտով, որի համաձայան Լ.Վարպետյանը 30.04.2010թ. Հ.Դաբաղյանին է հանձնել, իսկ վերջինս ընդունել է ստուգմամբ դրամարկղում հայտնաբերված 3.770.850 դրամը: ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի կողմից 30.04.2010թ. տրված տեղեկանքով այն մասին, որ Լիլյա Վարպետյանը 14.08.1997թ.-ից մինչև 30.04.2010թ. աշխատել է ՙԱրաբկիր՚ ԲՀ-ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ և հանդիսացել է նյութական պատասխանատու անձ: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ ապացուցված է, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ֆիզիկապես վատառողջ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, մասնակիորեն ընդունել է մեղքը, ամուսինը հոգեկան հիվանդ է, մասնակիորեն վերականգնել է պատճառված վնասը: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Անդրադառնալով հանցագործությամբ տուժողներին պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման հարցին դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի պետք է բռնագանձել 24.190.380 ՀՀ դրամ: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ. Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ հանցագործության հետևանքով պատճառված նյութական վնասը չի հատուցվել: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-րդ, 373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Լ.Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ ՙԱրաբկիր՚ Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի բռնագանձել 24.190.380 ՀՀ դրամ: Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել կալանքը և նրան կալանավորել դատարանի դահլիճից: Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ.Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-03-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 253, 241, 161 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 161,241,253 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 161.241.253 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-4455 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 28-04-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 20-06-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 22-06-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 07-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 253, 241, 217 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 08-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 253, 241, 217 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0160/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 20-04-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 20-04-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Է |
| Ազգանուն | Աղաջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Լիլյա Վարպետյան Պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի /ՀՀ քր.օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով - 5 տարի 6 ամիս ազ., ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանից հօգուտ <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի բռնագանձվել է 24.190.380 ՀՀ դրամ / վերաբերյալ 21.03.2011թ. դատավճիռը և հաշվի առնելով մեղմացուցիչ հանգամանքները Լ.Վարպետյանի նկատմամբ ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեեն չկիրառել : Տուժողի ներկայացված 24.190.380 ՀՀ դրամի քաղ.հայցի պահանջը բավարարել մասնակի` 8.631.000 ՀՀ դրամ գումար : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 27-04-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 28-05-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 02-05-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-05-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Լիլյա |
| Ազգանուն | Վարպետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ ԵԱՔԴ/0160/01/10 12 մայիսի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի մարտի 21-ի դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 07.05.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104010 քրեական գործը: 19.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 26.05.2010թ. Լիլյա Վարպետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով: 27.10.2010թ. թիվ 69104010 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է այն բանի համար, որ 2006թ. հունվարի 03-ին կնքված թիվ 416 աշխատանքային պայմանագրով աշխատելով <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ-գանձապահ, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, օժտված է եղել իրականացնելու ընկերության դրամարկղ կանխիկ դրամը մուտքգրելու, ելքագրելու, ինչպես նաև մուտքագրված կանխիկ դրամի պահպանման լիազորություններով: Լ.Վարպետյանը 2009թ. դեկտեմբերից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ը բժշկական համալիրի դրամարկղ է մուտքագրել վճարովի ծառայություններից օգտվելու դիմաց հաճախորդների կողմից կանխիկ վճարված 29.330.230 ՀՀ դրամ գումարները և օգտվելով ընձեռված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև ապրիլի 30-ը յուրացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքգրված հիշյալ գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել իր կարիքների համար: Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Լ.Վարպետյանի տնտեսությունից և անձնական վաստակից հօգուտ <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր ԵԴԱԻ ՍՊԸ-ի բռնագանձվել է 24.190.380 ՀՀ դրամ: Լիլյա Վարպետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոփոխվել է, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը և նա կալանավորվել է դատական նիստի դահլիճում: Արամայիս Խաչատուրի Զոհրաբյանի անվամբ գրանցված Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացու անվան փողոցի 231-31 տան և Լ.Վարպետյանի հեռուստացույցի, բազմոցի և սեղանի վրա դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ: 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Բողոքաբերի կարծիքով դատարանը Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Դատարանի կողմից հաշվի չեն առնվել գործում առկա բոլոր մեղմացուցիչ հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ իր պաշտպանյալը կին է` 01.05.1954թ. ծնված, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է Միտրալ անբավարարություն առաջին աստիճանի, ՁՓ-ի դիաստոլիկ դիսֆունկցիա, և Դիաֆրագմայի ճողվածք հիվանդություններով, նրա խնամքին է վատառողջ ամուսինը` Սեդրակ Հարոյանը, որը տառապում է շիզոֆրենիա պարանոյիկ ձև հոգեկան հիվանդությամբ: Լ.Վարպետյանը նախկինում դատված կամ որևէ այլ ձևով արատավորված չի եղել /այս կապակցությամբ վկայակոչել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ-124-07 որոշումը/, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ` ընտանեկան ծանր նյութական վիճակից ելնելով, շահագրգռված լինելով գործի օբյեկտիվ քննության համար` տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարվածի համար, մասնակի հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, շուրջ 2 ամիս գտնվում է կալանքի տակ: Ըստ բողոքի հեղինակի` վերոնշյալ հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են Լ.Վարպետյանի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորությունը և վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու: Անդրադառնալով տուժողի ներկայացրած 24190380 ՀՀ դրամ քաղաքացիական հայցի պահանջին` բողոքաբերը հայտնել է, որ ամբաստանյալն այն ընդունում է մասնակի` 10.000.000 ՀՀ դրամի չափով, որից 1.369.000 ՀՀ դրամը վերջինս նախաքննության ընթացքում վերադարձրել է, փաստորեն մնում է միայն 8.631.000 ՀՀ դրամը: Խնդրել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.03.2011թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել և հաշվի առնելով գործում առկա վերը թվարկված մեղմացուցիչ հանգամանքները` վերջինիս նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, իսկ տուժողի ներկայացրած 24.190.380 ՀՀ դրամ քաղաքացիական հայցի պահանջը բավարարել մասնակի` 8.631.000 ՀՀ դրամի չափով: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ դատարանը բացի ամբաստանյալների անձը բնութագրող, այդ թվում, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներից, պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, թեև այն վերլուծության չի ենթարկել: Հանցագործության հանրության համար վտանգավորության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումը արտահայտել է 17.02.2009թ. թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ, որի համաձայն` <<…պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը>>: Հանցագործության` հանրության համար վտանգավոր բնույթն իր մեջ ներառում է ոտնձգության օբյեկտը, մեղքի ձևերը և կատարված հանցագործության ծանրության տեսակը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդված/: Այդ հատկանիշների համակարգի, դրանց փոխադարձ կապի պարզումը հնարավորություն է տալիս հստակ որոշել հանցավոր արարքի որակական բնութագիրը, ճիշտ որակել արարքը և պայմաններ ստեղծել պատժի անհատականացման համար: Վերաքննիչ դատարանը, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը Լ.Վարպետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով քննելիս հաշվի է առնում մեղքի ձևը, այն, որ վերջինս կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, որն ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի դասակարգվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, և նրա կողմից կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործությունից հետո վերջինիս դրսևորած վարքագիծը: Քրեական գործի նյութերով հիմնավորված և հաստատված է, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը, աշխատելով <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ում 2006թ. մինչև 2010թ. որպես հաշվապահ-գանձապահ և օգտվելով աշխատանքի բերումով իրեն ընձեռնված հնարավորությունից` 2010թ. հունվարի 11-ից մինչև 2010թ. ապրիլի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում յուրացման եղանակով հափշտակել է ՍՊԸ-ի դրամարկղ մուտքագրված գումարներից իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 25.559.380 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և ծախսել է իր կարիքների համար, ինչը հայտնաբերվել, ապա կանխվել է միայն իրավասու մարմինների գործողությունների հետևանքով: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալի կողմից շարունակաբար ոտնձգության օբյեկտ են հանդիսացել այն գումարները, որոնք վճարվել են երեխաների բուժման համար` վերջիններիս ծնողների կողմից: Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքն ընդգրկված է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում, որի դեպքում հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի նվազեցման համար էական նշանակություն ունի պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու հանգամանքը: Մինչդեռ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը մինչև 21.03.2011թ. գտնվելով ազատության մեջ որևէ միջոց չի ձեռնարկել հանցագործությամբ պատճառված վնասն հատուցելու կամ այն այլ կերպ հարթելու ուղղությամբ: Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի փաստարկին, որ ամբաստանյալը դեռևս նախաքննության ընթացքում 1.369.000 ՀՀ դրամի չափով վերականգնել է հանցագործությամբ տուժողին պատճառված վնասը, ապա դատարանն արձանագրում է, որ նշված գումարը ամբաստանյալը կամովին չի վերականգնել, այլ այն հայտնաբերվել է վերջինիս պայուսակում վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարված գործողությունների ընթացքում: Անդրադառնալով բողոքաբերի այն փաստարկին, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանը լիովին ընդունում է մեղքը և դեպքի կապակցությամբ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստարկները չեն համապատասխանում իրականությանը. Թեև մեղքը ընդունելը կամ չընդունելը, դեպքի վերաբերյալ խոստովանական ցուցմունքներ տալը ամբաստանյալի իրավունքն է և ոչ պարտականությունը, սակայն գործի տվյալներով հիմնավորված և հաստատված է, որ վերջինս նախաքննության սկզբնական փուլից մինչև դատաքննությունը ներառյալ դեպքի կապակցությամբ տվել է իրարամերժ ցուցմունքներ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն` հայտնելով, որ ինքը հանցագործությամբ հափշտակել է ընդամենը 10.000.000 ՀՀ դրամ: Վերոգրյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են հանցավորի և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան: Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով քաղաքացիական հայցի հարցը` հանգում է այն հետևության, որ դատարանը քաղաքացիական հայցի հարցը քննելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 20-րդ գլխում սահմանված իրավանորմերով և տուժող <<Արաբկիր>> Բժշկական Համալիր-Երեխաների և Դեռահասների Առողջության Ինստիտուտ ՍՊԸ-ի կողմից ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի դեմ հարուցված 24.190.380 ՀՀ դրամ գումարի քաղաքացիական հայցի հարցը լուծել է օրենքի շրջանակներում: Մինչդեռ պաշտպանության կողմը ինչպես վերաքննիչ բողոքով, այնպես էլ վերաքննիչ դատարանում բողոքի հիմնավորումները ներկայացնելիս քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ իր պահանջը հիմնավորող որևէ ապացույց չի ներկայացրել, որի պայմաններում այն փոփոխելու և վերաքննիչ բողոքն քաղաքացիական հայցի մասով ևս բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Լ.Վարպետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն արդարացի է, այն բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից, նրա նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի ու պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ սույն որոշումը հիմնված է կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա: Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Լիլյա Վարպետյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել: Ամբաստանյալ Լիլյա Հայրապետի Վարպետյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.03.2011 թվականի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 12-05-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 15-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը` 253 թերթից, 2-րդ հատորը` 241 թերթւից, 3-րդ հատորը` 203 թերթից: |
| Գործին կից նյութեր | չկա |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 15-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 253, 241, 203 թերթից |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-8765/ |