ԵԱՔԴ/0159/01/10





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«10» օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Կ.Կարապետյան
մեղադրող Ա.Չիչոյան
պաշտպաններ Գ.Թուխտարյան
Ն.Հակոբյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ռուբեն Մովսեսի Եսայանի` ծնված 1955 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն, հաշվառված է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտայի 33-րդ շենքի 71-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի մայիսի 17-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի ապրիլի 9-ին ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի հետաքննության վարչության առաջին բաժնի ավագ հետաքննիչ Վ.Պետրոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և ըստ քննչական ենթակայության է ուղարկվել թիվ 83155909 քրեական գործը:
2009 թվականի ապրիլի 10-ին ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ա.Մարգարյանի որոշմամբ թիվ 83155909 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010 թվականի մայիսի 20-ին ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ա.Մարգարյանի որոշմամբ թիվ 83155909 քրեական գործով Ռուբեն Մովսեսի Եսայանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2010 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ա.Մարգարյանի որոշմամբ թիվ 61203810 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ա.Մարգարյանի որոշմամբ թիվ 61203810 քրեական գործը միացվել է թիվ 83155909 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 83155909 համարով:
2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ա.Մարգարյանի որոշմամբ թիվ 83155909 քրեական գործով Ռուբեն Մովսեսի Եսայանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2010 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Ա.Մարգարյանի որոշմամբ Ռուբեն Մովսեսի Եսայանի կողմից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հարկային պարտավորություններից խուսափելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 83103810 համարը:
2010 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Ռուբեն Մովսեսի Եսայանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0159/01/10 համարը:
2010 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0159/01/10 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0159/01/10 քրեական գործն ըստ ընդդատության ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2010 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0159/01/10 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2011 թվականի հունվարի 13-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0159/01/10 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
Ըստ մեղադրական եզրակացության` Ռուբեն Մովսեսի Եսայանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա հանդիսանալով որպես «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն, 2009 թվականի ընթացքում «Կարքիստ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Դավիթ Հարությունյանին վճարելով գործարքի ընդհանուր գումարի 5 տոկոսը, վերջինից առանց փաստացի ապրանքներ գնելու ստացել է 70.577.341 ՀՀ դրամի (այդ թվում ԱԱՀ) ապրանքներ ձեռք բերելու վերաբերյալ կեղծ պայմանագիր ու թվով 16 անապրանք հաշիվ-ապրանքագրեր, իբրև թե դրանցում նշված ապրանքները «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունը ձեռք է բերել «Կարքիստ» ՍՊ ընկերությունից: Այնուհետև այդ փաստաթղթերը որպես ծախսը հիմնավորող փաստաթղթեր օգտագործելու եղանակով, խախտելով «Շահութահարկի մասին» ՀՀ օրենքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, «ԱԱՀ-ի մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի և «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի պահանջները, հարկային տեսչություն ներկայացվող հաշվարկներում և հաշվետվություններում ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ մտցնելու, այն է` շահութահարկի հաշվարկում 2009 թվականի համախառն եկամտից նվազեցման ենթակա ծախսեր ցույց տալու և անապրանք հաշիվ-ապրանքագրերում առանձին տողերում ցույց տրված ԱԱՀ-ի գումարները ԱԱՀ-ի հարկման համար հիմք համարվող, կոնկրետ դեպքում ԱԱՀ-ի հաշվարկում ԱԱՀ-ի կրեդիտից հաշվանցման ենթակա ԱԱՀ-ի դեբետ ցույց տալու միջոցով, խուսափել է առանձնապես խոշոր չափերով` 23.525.600 ՀՀ դրամի հարկերը պետական բյուջե վճարելուց:
2011 թվականի հունիսի 2-ին` դատական քննության ընթացքում, մեղադրող Ա.Չիչոյանի որոշմամբ Ռուբեն Մովսեսի Եսայանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նկատի ունենալով, որ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված տվյալներով կատարված հաշվարկներով Ռուբեն Եսայանի կողմից ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալները հաշվետվությունների և հաշվարկների մեջ մտցնելու միջոցով չվճարված հարկային պարտավորությունների գումարը կազմում է 14.115.200 ՀՀ դրամ:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության սկզբում ամբաստանյալ Ռուբեն Մովսեսի Եսայանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրենը: Ինքը տարբեր ընկերություններից ունեցել է պատվերներ և տարբեր ընկերություններ իրեն մատակարարել են ապրանքներ: Մշտական մատակարարներից մեկն այդ անգամ իրեն ասել է, որ պահանջվող ապրանքների մի մասը կարող է տալ համապատասխան փաստաթղթով, իսկ մյուս մասը` առանց փաստաթղթի: Ինքը համաձայնել է նրա հետ և նրանից գնել պահանջվող ապրանքը, սակայն հետագայում կանգնել է փաստի առաջ, քանի որ դրանք ձեռք բերելու վերաբերյալ համապատասխան փաստաթուղթ առկա չի եղել: Նույն մատակարարն իրեն ասել է, որ այդ հարցը կլուծի և նրա մեկ այլ ընկերության միջոցով իրեն կտա համապատասխան փաստաթղթեր: Ինքը համաձայնել է և նրան վճարելով 22-24 տոկոս գումար, որպեսզի նա կարողանա վճարել հարկերը, նրանից ձեռք է բերել այդ ապրանքների ձեռքբերման վերաբերյալ համապատասխան փաստաթղթեր: Նշված մատակարարն իրեն մատակարարել է սպիտակեղեն, բարձեր, ներքնակներ, վերմակներ, կիսաբրդյա ծածկոցներ և այլն: Դավիթ Հարությունյանի ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը: Առաջադրված մեղադարանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, համաձայն չէ միայն առաջադրված մեղադրանքի ծավալի` հաշվարկված հարկերի գումարի հետ: Ապրանքները ձեռք բերելու համար ինքը ծախսեր է կատարել և դրանք որևէ մեկից նվեր չի ստացել, սակայն դրանց ձեռքբերման վերաբերյալ որևէ օրինական փաստաթուղթ առկա չէ:
Մեղադրողի կողմից մեղադրանքը փոխելուց հետո ամբաստանյալ Ռուբեն Եսայանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված նոր մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց:
Սույն քրեական գործի մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալ Դավիթ Հարությունյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է «Քրիստարկե» և «Կարքրիստ» ՍՊ ընկերությունների հիմնադիրը և տնօրենը: Սոցիալապես ծանր վիճակում գտնվելու պատճառով «Կարքրիստ» ՍՊ ընկերության անվամբ կատարել է անապրանք գործարքներ և «թուղթ վաճառել»: «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Եսայանին 5 տոկոս գումարի դիմաց առանց ապրանքների փաստացի մատակարարման տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր: Ինքը «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությանը որևէ ապրանք չի մատակարարել և տեղյակ չէ, թե հաշիվ- ապրանքագրերում նշված ապրանքներն ով է մատակարարել:
Վկա Շիրակ Հարությունյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեում` որպես ավագ օպեր-լիազոր: Սույն քրեական գործով քննիչի որոշման հիման վրա իրենք իրականացրել են ստուգում և կազմել ստուգման ակտ: Ստուգումն իրականացվել է «Հարկերի մասին», «Ավելացված արժեքի հարկի մասին» և «Հայաստանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքների համաձայն: Ստուգման ժամանակ օգտվել են հաշվապահական հաշվառման փաստաթղթերից: Նախնական հաշվարկը կատարվել է մեկ օրվա ընթացքում: Քննչական վարչությունից իրենց ներկայացված հարցադրումը եղել է հետևյալը. «որքան կկազմի հարկային պարտավորությունները, եթե տվյալ գործարքը դիտվի կեղծ»: Ստուգումն անցակցնելիս իրենք նկատի են ունեցել ծախսային մասով հիմնավորված փաստաթղթեր չլինելու փաստը, որը դիտվել է 100 տոկոս շահութաբերություն: Ստուգում իրականացնելիս «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածը կիրառվում է փաստաթղթեր չներկայացնելու, չունենալու, կորցնելու դեպքում:
Վկա Սամվել Առուշանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն ունեցել է «Ֆորդ» մակնիշի բեռնատար մեքենա և զբաղվել է բեռների տեղափոխմամբ: Իր մեքենայով տեղափոխվել է նաև Ռուբեն Եսայանի ապրանքները: Իր մեքենան հաշվառվել է Ռուբեն Եսայանի ընկերությունում: Եղել են դեպքեր, որ Ռուբենն անձամբ է իր մեքենան վարել:
Վկա Սամվել Առուշանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Ֆորդ» մակնիշի 18ԼՏ841 պետհամարանիշի ավտոմեքենան պատկանում է իրեն, որը 2009 թվականի ապրիլին կամ մայիսին վաճառել է: Ինքը ճանաչում է Ռուբեն Եսայանին, սակայն իր մեքենայով նրա համար որևէ ապրանք չի փոխադրել և չի կարող ասել, թե ինչպես է իր մեքենայի տվյալները նշված հաշիվ- ապրանքագրում:
2010 թվականի մայիսի 17-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Դավիթ Հարությունյանը հայտնել է, որ 2008 թվականի վերջին կամ 2009 թվականի սկզբին գնացել է «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության գրասենյակ և Ռուբեն Եսայանին առաջարկել առանց ապրանքների փաստացի մատակարարման 5 տոկոս վարձատրություն դիմաց նրան տալ հաշիվ-ապրանքագրեր: Ռուբենը համաձայնել է իր առաջարկին: Այնուհետև, երբ անհրաժեշտ է եղել, Ռուբենը զանգահարել է իրեն, և ինքը նրան տվել է անապրանք հաշիվ-ապրանքագրեր: Բացի նշվածից, ինքը մեկ կամ երկու անգամ Ռուբենին մատակարարել է ապրանքներ: Իսկ Ռուբեն Եսայանը հայտնել է, որ Դավիթ Հարությունյանի հայտնածը չի համապատասխանում իրականությանը: Իրենց միջև որեէ պայմանավորվածություն չի եղել անապրանք գործարք կատարելու մասին:
Փորձագետի 2010 թվականի սեպտեմբերի 17-ի թիվ 10-2449 եզրակացության համաձայն`
1. ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ ՕՀ վարչության աշխատակիցների կողմից «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունում թիվ 1010778 հանձնարարագրի համաձայն, բյուջեի հետ փոխհարաբերությունների ճշտության և հարկային մարմնի կողմից վերահսկվող օրենսդրության առանձին պահանջների կատարման ճշտության ստուգումը իրականացվել է փաստաթղթային ստուգման մեթոդի մեջ ներառված` փաստաթղթերի ստուգում ըստ ձևի, թվաբանական և նորմատիվային եղանակների կիրառմամբ: ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ ՕՀ վարչության աշխատակիցների կողմից նման մոտեցումը, զուտ մեթոդաբանական առումով սույն փորձաքննությամբ դիտվում է ճիշտ, քանի որ այն բխում է նախաձեռնողի կողմից սույն փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 83155909 քրեական գործում և «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության ստուգվող ժամանակաշրջանի հաշվապահական փաստաթղթերում եղած տվյալներից, մասնավորապես թիվ 83155909 քրեական գործով 2009 թվականին սեպտեմբերի 14-ի դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու մասին կայացված որոշման «Պարզեցի» մասում նշված ելակետային, կոնկրետ դեպքում` «Կատարված նախաքննությամբ պարզվել է, որ «Կարքրիստ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Դավիթ Հարությունյանը 2009 թվականի ընթացքում լրացրել ու առանց ապրանքների փաստացի մատակարարման «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Եսայանին է տվել թվով 16 հաշիվ-ապրանքագրեր ընդհանուր գումարով 70.992.000 դրամի` այն է հ.315 հ/ֆ-11.06.2009թ.` 408.576 դրամի, հ.302 հ/ֆ-02.02.2009թ.` 84.000 դրամի, հ.314 հ/ֆ-03.06.2009թ.` 673.345 դրամի, հ.312 հ/ֆ-01.06.2009թ.` 269.402 դրամի, հ.320 հ/ֆ-01.07.2009թ.` 535.505 դրամի, հ.310 հ/ֆ-20.05.2009թ.` 17.454.000 դրամի, հ.313 հ/ֆ-01.06.2009թ.` 1.215.010 դրամի, հ.331 հ/ֆ-01.10.2009թ.` 12.450.000 դրամի, հ.311 հ/ֆ-26.05.2009թ.` 500.100, հ.301 հ/ֆ-01.02.2009թ.` 8.400 դրամի, հ.316 հ/ֆ-23.06.2009թ.` 921.108 դրամի, հ.319 հ/ֆ-01.07.2009թ.` 24.371.695 դրամի, հ.304 հ/ֆ-10.02.2009թ.` 216.000 դրամի, հ.332 հ/ֆ-23.10.2009թ.` 11.250.000 դրամի, հ.305 հ/ֆ-10.02.2009թ.` 4.200 դրամի, հ.303 հ/ֆ-09.02.2009թ.` 216.000 դրամի, որի հետևանքով «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Եսայանը հարկային տեսչություն ներկայացվող հաշվարկներում և հաշվետվություններում մտցրել է խեղաթյուրված տվյալներ» տվյալներից և «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի նախավերջին պարբերության` «Անապրանք փաստաթղթերը հարկ վճարողների կողմից հարկերի հաշվարկման և/կամ վճարման ենթակա հարկային պարտավորությունների նվազեցման և/կամ հաշվանցումներ կատարելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ» պահանջներից:
2. ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ ՕՀ վարչության աշխատակիցների կողմից 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ի թիվ 1010778 ստուգման ակտում արձանագրված դրվագներով` սույն փորձաքննությամբ կատարված ճշգրտումներով «Կարքրիստ» ՍՊ ընկերության և «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության միջև 2009 թվականին թվով 16 հաշիվ-ապրանքագրերն անապրանք փաստաթղթեր դիտելու պայմաններում, «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունում, տույժ և տուգանքներով հանդերձ, ստուգման օրվա` 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ի դրությամբ առաջանում է ընդամենը` 123654,7 հազար դրամ գումարի լրացուցիչ հարկային պարտավորություն, այդ թվում.
Շահութահարկ` 11762,8 հազար դրամ
ԱԱՀ` 11762,8 հազար դրամ
Ընդամենը հարկեր` 23525,6 հազար դրամ

Տույժեր` 8272,8 հազար դրամ
Տուգանքներ շահութահարկի և ԱԱՀ-ի գծով` 14115,3 հազար դրամ
Տուգանքներ անապրանք գործարքների գծով` 77741,0 հազար դրամ
Ընդամենը տույժեր և տուգանքներ` 100129,1 հազար դրամ
3. «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունում լրացուցիչ հարկային պարտավորությունների առաջացումը արդյունք է «Կարքրիստ» ՍՊ ընկերության կողմից «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության անվամբ թվով 16 անապրանք հաշիվ-ապրանքագրեր դուրս գրելուն և «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության կողմից այդ անապրանք հաշիվ-ապրանքագրերում արտացոլված ապրանքների արժեքը` շահութահարկի հարկման համար հիմք համարվող, կոնկրետ դեպքում շահութահարկի հաշվարկում 2009 թվականի համախառն եկամտից նվազեցման ենթակա ծախսեր ցույց տալուն և անապրանք հաշիվ-ապրանքագրերում առանձին տողերում ցույց տրված ԱԱՀ-ի գումարները ԱԱՀ-ի հարկման համար հիմք համարվող, կոնկրետ դեպքում ԱԱՀ-ի հաշվարկում ԱԱՀ-ի կրեդիտից հաշվանցման ենթակա ԱԱՀ-ի դեբետ ցույց տալուն: Սա, զուտ հարկային հաշվառման տեսանկյունից նշանակում է, որ լրացուցիչ հարկային պարտավորությունները առաջացել են` «Շահութահարկի մասին» ՀՀ օրենքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, «ԱԱՀ-ի մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի և «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի պահանջների խախտման հետևանքով:
Դատական քննության ընթացքում փորձագետ Վասիլ Առուստամյանը 2010 թվականի սեպտեմբերի 17-ի թիվ 10-2449 եզրակացության կապակցությամբ պարզաբանում տվեց այն մասին, որ ըստ էության թե ստուգման ակտում արձանագրված ելակետային տվյալների, որոնք նախաձեռնողի կողմից գնահատված կարգով տրամադրվել է փորձաքննության, և թե իրենց կողմից կատարված փորձաքննությամբ, շահութահարկը հաշվարկվել է համախառն եկամտից առանց նվազեցում կատարելու, այսինքն` առանց ձեռք բերված ապրանքային փաստաթղթերում նշված ապրանքների արժեքը նվազեցնելու: Զուտ հարկային հաշվառումից ստացվում է, որ իրացված ապրանքների ձեռք բերման համար կատարված ծախսերը հաշվի չեն առնվել: Հիմք է ընդունվել ընդհանրապես ծախս չկատարելու փաստը, որովհետև փորձաքննությանը չի տրամադրվել այնպիսի տեղեկություն, որ «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունն իրացված ապրանքների վրա կատարել է փաստացի ծախսեր, կամ ձեռք է բերել տարբեր մատակարարներից, կամ խանութներից: «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության ողջ իրացումը դիտվել է որպես համախառն եկամուտ և դրանից այն նվազեցումները, որ նա կատարել է ներկայացված փաստաթղթերով, հաշվի չեն առնվել, որի արդյունքում ստացվել է 11762,8 հազար դրամ շահութահարկ: Զուտ տնտեսագիտական տեսակետից 73.000.000 իրացված ապրանքից 58.000.000 շահույթ ստանալը անիրատեսական է: Եթե ծախսը «0» է ընդունվում, ապա դա նշանակում է, որ այդ ապրանքը ընկերությունը նվեր է ստացել, իսկ եթե նվերի վերաբերյալ որևէ փաստ առկա չէ, ինչպես նաև ձեռք բերման վերաբերյալ որևէ փաստաթուղթ առկա չէ, ապա ընկերության ծախսերը պետք է հաշվարկվի «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի համաձայն, ինչի կիրառման կարգը նախատեսված է ՀՀ կառավարության թիվ 580 որոշմամբ: Այսինքն ծախսը պետք է հաշվարկել անուղղակի եղանակով: Ապրանքները փաստացի ձեռք բերված լինելու փաստի առկայությունը հաշվարկի մեթոդիկայի վրա կարող է ազդել: Եթե դատարանի կողմից գնահատված նոր ելակետային տվյալ տրամադրվի (ծախս է կատարել, սակայն դա չի փաստաթղթավորել, կամ փաստաթղթավորել է, սակայն այն չի պահպանվել), ապա նման պայմաններում 11762,8 հազար դրամ շահութահարկը ենթակա է վերահաշվարկման: Տվյալ դեպքում շահութահարկը չի հաշվարկվել «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի պայմանների կիրառմամբ, քանի որ իրենց ուղղակի գնահատված կարգով ներկայացվել է, որ դրանց ձեռքբերման փաստաթղթերը կեղծ են: Որևէ այլ տվյալ չի կարող ազդել իրենց կողմից հաշվարկված 11762,8 հազար դրամ ԱԱՀ-ի գումարի չափի վրա:
Փորձագետի 2011 թվականի մայիսի 27-ի թիվ 11-1395 եզրակացության համաձայն` 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ին կազմված թիվ 1010778 ստուգման ակտում արձանագրված դրվագներով «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության լրացուցիչ շահութահարկը, իրացված ապրանքների ձեռքբերման համար ծախսեր կատարած լինելու դեպքում, ձեռքբերման ծախսերը հիմնավորող համապատասխան փաստաթղթեր առկա չլինելու պայմաններում, կոնկրետ դեպքում «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածով և ՀՀ կառավարության 1998 թվականի սեպտեմբերի 18-ի թիվ 580 որոշմամբ հաստատված ««Հարկերի մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 22 հոդվածով նախատեսված դեպքերում Հայաստանի Հանրապետության հարկային տեսչության կողմից հարկվող օբյեկտների և հարկային պարտավորությունների հաշվարկման (գնահատման)» կարգով նախատեսված հասույթի հաշվարկային 25 տոկոս վերադիրի կիրառմամբ` անուղղակի եղանակով կատարված հաշվարկներով կազմում է 2352,4 հազար դրամ: Միաժամանակ նշվել է, որ հիշյալ լրացուցիչ շահութահարկից ենթակա է հաշվարկման տույժ` 483,4 հազար դրամ և տուգանքներ` 1411,4 հազար դրամ:
Դատական քննության ընթացքում փորձագետ Վասիլ Առուստամյանը 2011 թվականի մայիսի 27-ի թիվ 11-1395 եզրակացության կապացությամբ պարզաբանում տվեց այն մասին, որ նախորդ` 2010 թվականի սեպտեմբերի 17-ի թիվ 10-2449 եզրակացության հիմքում դրվել է այն հանգամանքը, որ ձեռքբերումը եղել է անապրանք, այդ իսկ պատճառով շահութահարկը հաշվարկելիս նվազեցումներ չեն կատարվել: Իսկ 2011 թվականի մայիսի 27-ի թիվ 11-1395 եզրակացության ժամանակ հիմք է ընդունվել է ձեռքբերման ապրանքային լինելը, որպիսի պայմաններում առկա են եղել «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի կիրառման հատկանիշներ: Նման պայմաններում շահութահարկի հաշվարկման առավել իրատեսական եղանակը եղել է հասույթի հաշվարկային 25 տոկոս վերադիրի կիրառումը, որն էլ դրվել է 2011 թվականի մայիսի 27-ի թիվ 11-1395 եզրակացության հիմքում:
Փորձագետի 2011 թվականի հուլիսի 20-ի թիվ 24381109 եզրակացության համաձայն` «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության 2009 թվականի հաշվետու տարվա պետական բյուջե վճարման ենթակա շահութահարկի գումարը ենթակա է հաշվարկման «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածոբ և ՀՀ կառավարության թիվ 580 որոշմամբ հաստատված կարգով նախատեսված հասույթի 25 տոկոս վերադիրի դրույթի կիրառմամբ: Հետևապես «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության 2009 թվականի բյուջե վճարման ենթակա շահութահարկի գումարը կազմում է 2352,4 հազար դրամ, իսկ դրանից բխող տույժը` 483,4 հազար դրամ, տուգանքները` 1411,4 հազար դրամ:
2010 հուլիսի 16-ի թիվ 100716009774002 անդորրագրի պատճենի համաձայն` Կենտրոնական գանձապետարանի (Մյասնիկյանի հարկային տեսչության) հաշվեհամարին «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Եսայանը, որպես թիվ 83155909 քրեական գործով պետության պատճառված վնասի վերականգնում, վճարել է 6.000.000 ՀՀ դրամ:
«Ինեկոբանկ» ՓԲ ընկերության 2010 թվականի օգոստոսի 26-ի թիվ 075-191641 անդորրագրի պատճենի համաձայն` Ռուբեն Եսայանը Մյասնիկյանի հարկային տեսչության հաշվեհամարին, որպես շահութահարկ, վճարել է 3.232.600 ՀՀ դրամ:
ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի Մյասնիկյանի հարկային տեսչության պետի 2010 թվականի օգոստոսի 26-ի թիվ 4604 գրության պատճենի համաձայն` «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության հարկային պարտավորությունը առ 2010 թվականի օգոստոսի 23-ի դրությամբ շահութահարկի գծով կազմել է 7523,5 հազար դրամ, իսկ նյութական խրախուսման և համակարգի զարգացման ֆոնդի գծով պարտավորությունը կազմել է 909,9 հազար դրամ: Ընկերության գերավճարը առ 2010 թվականի օգոստոսի 23-ի դրությամբ կազմել է 6070,3 հազար դրամ: Ընկերության կողմից 2009 թվականի շահութահարկի հաշվարկը ներկայացնելուց հետո կատարվել է կանխավճարի վերահաշվարկ, որի արդյունքում 767,4 հազար դրամ ուղղվել է ակտով արձանագրված շահութահարկի գումարի մարմանը:
Այլ փաստաթղթերն որպես ապացույց ճանաչելու և գործին կցելու մասին 2010 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշման համաձայն` «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության հարկային գործում առկա հաշվետվությունները, հաշվարկները և այլ փաստաթղթերը, ընկերության բանկային փաստաթղթերը, պայմանագիրը և գումարի վճարման անդորրագիրը ճանաչվել են ապացույցներ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշման համաձայն` «Կարքիստ» և «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունների միջև կազմված թվով 16 հաշիվ-ապրանքագրերը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2010 թվականի հունիսի 18-ի որոշման համաձայն` կալանք է դրվել Ռուբեն Մովսեսի Եսայանին սեփականության իրավունքով պատկանող «Միցուբիշի» մակնիշի 14ՏՏ852 պետահամարանիշի ավտոմեքենայի վրա:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2010 թվականի հունիսի 18-ի որոշման համաձայն` կալանք է դրվել Ռուբեն Մովսեսի Եսայանին սեփականության իրավունքով պատկանող` Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթի փողոցի 23-րդ շենքի թիվ 1 հասցեում գտնվող շինության վրա:
ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿ հիմնարկի պետի 2011 թվականի ապրիլի 6-ի թիվ 10-793 գրության համաձայն` Ռուբեն Եսայանի մոտ ախտորոշվել է «խրոնիկական բրոնխիտ, խրոնիկական պիերոնեֆրիտ սրացման փուլում: Միզաքարերի հիվանդություն: Լեղաքարային հիվանդություն: Ճարպային հեպատոզ»:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Ռուբեն Մովսեսի Եսայանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
ՀՀ ջրագնդակի ֆեդերացիայի նախագահի և «Ջրագնդակի վետերանների հայկական ասոցիացիա» ՀԿ նախագահի և գլխավոր քարտուղարի կողմից տրված բնութագրերի համաձայն` Ռուբեն Եսայանը հանդիսանում է ՀՀ ջրագնդակի ֆեդերացիայի անդամ, միջազգային կարգի մրցավար է, բազմիցս մասնակցել է օլիպիական խաղերի և աշխարհի առաջնությունների` որպես մրցավար: Աշխատանքային գործունեության ընթացքում նա դրսևորել է որպես աշխատասեր, նվիրված, բարոյապես կայուն, մեծ կամքի ու անբասիր վարքի տեր անձնավորություն:
Թվով տաս դիպլոմների, պատվոգրերի և վկայագրի պատճենների համաձայն` դրանցով պարգևատրվել է Ռուբեն Եսայանը:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի մայիսի 21-ի որոշման համաձայն` Ռուբեն Մովսեսի Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի մայիսի 17-ից:
Վերը նշված ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
-«Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրենը Ռուբեն Մովսեսի Եսայանն է,
-«Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունը հաշվառված է Մյասնիկյան հարկային տեսչությունում,
-«Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Եսայանը 2009 թվականի ընթացքում մատակարարել է ապրանքներ,
-նշված ժամանակահատվածում իրականացրած գործունեության համար «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Եսայանը Մյասնիկյանի հարկային տեսչություն է ներկայացրել թվով 16 անապրանք հաշիվ-ապրանքագրեր,
-նշված 16 անապրանք հաշիվ-ապրանքագրերը ներկայացնելու միջոցով «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Եսայանը չարամտորեն խուսափել է 14.115.200 ՀՀ դրամ հարկ վճարելուց,
-«Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Եսայանի կողմից վճարվել է 10.000.000 ՀՀ դրամ` որպես պատճառված վնասի փոխհատուցում,
-Ռուբեն Եսայանը ամուսնացած է, վատառողջ, ունի բարձրագույն կրթություն, ջրագնդակի միջազգային կարգի մրցավար է, նախկինում դատապարտված չի եղել և բնութագրվում է դրականորեն:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ռուբեն Մովսեսի Եսայանը, 2009 թվականին իրականացրած գործունեության համար հարկման հիմք հանդիսացող փաստաթղթերում ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ մտցնելու միջոցով, չարամտորեն խուսափել է խոշոր չափերի` 14.115.200 ՀՀ դրամ հարկեր վճարելուց: Այսինքն` Ռուբեն Մովսեսի Եսայանը կատարել է արարք, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Ռուբեն Մովսեսի Եսայանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ:
Ռուբեն Եսայանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են` ամուսնացած լինելը, բարձրագույն կրթություն ունենալը, ջրագնդակի միջազգային կարգի մրցավար լինելը և կատարածի համար զղջալը:
Ռուբեն Եսայանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի ավելի քան 2/3-ը` 10.000.000 ՀՀ դրամը, կամովին վերականգնելը:
Դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Եսայանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը, դրականորեն բութագրվելը և վատառողջ լինելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ռուբեն Եսայանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար Ռուբեն Եսայանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ռուբեն Եսայանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Ռուբեն Եսայանի կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 1 (մեկ) տարի 2 (երկու) ամիս 23 (քսաներերք) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել, բացառությամբ այդ որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` Համաներման որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ, իսկ Ռուբեն Եսայանը հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարել է 2009 թվականի ընթացքում: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Սակայն սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է Համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Ռուբեն Եսայանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար: Հիմք ընդունելով վերը նշվածը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուբեն Եսայանին Համաներման որոշման կիրառմամբ պետք է ազատել նշանակված պատժից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 374-րդ հոդվածի համաձայն` ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը կրելուց ազատելով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում, եթե ամբաստանյալը կալանքի տակ է գտնվում, դատարանը նրան անհապաղ ազատում է կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Քանի որ Ռուբեն Եսայանը վերոնշյալ հիմնավորմամբ պետք է ազատվի պատիժը կրելուց, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2010 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Կարքիստ» և «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունների միջև կազմված թվով 16 հաշիվ- ապրանքագրերը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով։
Սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազության կոռուպցիոն և կազմակերպված հանցագործությունների գործերով վարչությունը` ամբաստանյալ Ռուբեն Եսայանից պահանջելով հանցագործությամբ Հայաստանի Հանրապետությանը պատճառված վնասի չվերակագնված մասը` 4.115.200 ՀՀ դրամը: Դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Եսայանի դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է բավարարել և Ռուբեն Եսայանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, պետք է բռնագանձել 4.115.200 ՀՀ դրամ, քանի որ սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվում է, որ Հայաստանի Հանրապետությանը հանցագործությամբ պատճառվել է 14.115.200 ՀՀ դրամի վնաս, որից 10.000.000 ՀՀ դրամը, Ռուբեն Եսայանի կողմից վերականգնել է:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Ռուբեն Եսայանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ քաղաքացիական հայցը վերոնշյալ հիմնավորմամբ պետք է բավարարվի: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-րդ կետի համաձայն` դատարանը պետք է լուծի նաև գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու համար գույքի վրա դրված կալանքը վերացնելու հարցը:
2010 թվականի հունիսի 18-ի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշումների համաձայն` քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը և դատական ծախսերն ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել Ռուբեն Եսայանին սեփականության իրավունքով պատկանող «Միցուբիշի» մակնիշի 14ՏՏ852 պետահամարանիշի ավտոմեքենայի և Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթի փողոցի 23-րդ շենքի թիվ 1 հասցեում գտնվող շինության վրա: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն` գույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Ռուբեն Եսայանի դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցը վերոգրյալ հիմնավորմամբ պետք է բավարարվի, գտնում է, որ Ռուբեն Եսայանին պատկանող գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը չի վերացել, ուստի նրա գույքի վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 238-րդ, 309-րդ, 3091-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Ռուբեն Մովսեսի Եսայանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի ժամկետին հաշվակցելով արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 1 (մեկ) տարի 2 (երկու) ամիս 23 (քսաներերք) օրը:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Ռուբեն Մովսեսի Եսայանին պատժից ազատել:
Ռուբեն Մովսեսի Եսայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2010 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Կարքիստ» և «Առ ընդ Ես» ՍՊ ընկերությունների միջև կազմված թվով 16 հաշիվ-ապրանքագրերը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Քաղաքացիական հայցը բավարարել. Ռուբեն Մովսեսի Եսայանից հօգուտ Հայաստանի Հանրպետության, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 4.115.200 (չորս միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ:
Դատական ծախսերի հարցերը համարել լուծված:
Ռուբեն Մովսեսի Եսայանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ