ԵԱՔԴ/0154/01/10




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«17» նոյեմբերի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Դ.Կարապետյան
տուժողներ Է.Հակոբյան
Հ.Հակոբյան
տուժողի ներկայացուցիչ Հ.Գրիգորյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանի` ծնված 1984 թվականի նոյեմբերի 2-ին Ապարան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Երևան քաղաքի Հաղթանակի 11-րդ փողոցի 71-րդ տանը: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի օգոստոսի 26-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի հուլիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի հետաքննության բաժանմնունքի տեսուչ Ռ.Եպիսկոպոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14156710 քրեական գործը:
2010 թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Անանյանի որոշմամբ թիվ 14156710 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010 թվականի օգոստոսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Անանյանի որոշմամբ թիվ 14156710 քրեական գործով Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Անանյանի որոշմամբ թիվ 14156710 քրեական գործից անջատվել է անհայտ անձի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է 14128310 համարը:
2010 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն արարքի համար, որ նա 2010 թվականի հուլիսի 9-ին` ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցով ալկոհոլ օգտագործաց վիճակում բարձր արագությամբ վարել է իրեն պատկանող «ՎԱԶ-2108» մակնիշի 05ՕՕ485 պետհամարանիշի մեքենան` գործով չպարզված անձի հետ ընթանալով դեպի Ազատության պողոտա, Ն.Զարյան և Տիգրանյան փողոցների հատման խաչմերուկի մոտ մոտեցել են «ԳԱԶ-22171» մակնիշի 21ՍՍ076 պետհամարանիշի մեքենայով երթևեկող ամուսիններ Հայկարամ Գարսևանի Հակոբյանին, Թագուհի Սերյոժայի Մկրտչյանին և նրանց որդի Էդիկ Հայկարամի Հակոբյանին, «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայով փակել են ճանապարհը, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ տալով, ճանապարհը չզիջելու անհիմն վիճաբանություն են սկսել վերջինների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, շուրջ 30 րոպե տևողությամբ խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ են տվել Հայկարամ Հակոբյանի, Թագուհի Մկրտչյանի և Էդիկ Հակոբյանի հասցեներին` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցրել և Էդիկ Հակոբյանի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, ինչպես նաև Ռուբեն Հովհաննիսյանը առանց պատճառի ձեռքերով հարվածել և դիտավորությամբ կոտրել է Հայկարամ Հակոբյանին պատկանող` նշված «ԳԱԶ-22171» մակնիշի մեքենայի դիմապակին: Ռուբեն Հովհաննիսյանը և գործով չպարզված անձը շուրջ 30 րոպե շարունակ հրապարակավ, բարձրաձայն խուլիգանական հայհոյանքներ են տվել և կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել նաև հավաքված հասարակության` ավելի քան քսան քաղաքացիների նկատմամբ, ովքեր փորձել են դադարեցնել ծեծկռտուքը և խուլիգանական գործողությունները, սակայն ի վերջո լսելով, որ հավաքված բազմությունը ոստիկանություն է կանչում և դեպքի վայրին մոտենում են ոստիկանության աշխատակիցներ, գործով չպարզված անձը դիմել է փախուստի, իսկ Ռուբեն Հովհաննիսյանը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Ռուբեն Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի վայրից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա` Արաբկիրի թաղապետարանի դիմաց, իր մեքենայի մարտկոցը խափանվել է, ինչի պատճառով ինքն անծանոթ մի երիտասարդի խնդրել է օգնել իրեն: Անծանոթ երիտասարդը համաձայնել է օգնել իրեն, և միասին հրել ու գործի են գցել մեքենայի շարժիչը: Դրանից հետո այդ անծանոթը հարցրել է, թե որ ուղղությամբ է ինքը գնում, և խնդրել է իր հետ գնալ դեպի Ազատության պողոտա: Սակայն դեպքի վայրում` Ն.Զարյան և Տիգրանյան փողոցների խաչմերուկում, մեքենաներով միմյանց խանգարելու պատճառով ինքն ու տուժողները վիճաբանել են, իսկ իր հետ եղած անծանոթ երիտասարդ հեռացել է այդտեղից: Նա վիճաբանությանը չի մասնակցել: Վիճաբանության ժամանակ ինքը բարկացել է և կոտրել «Գազել» մակնիշի մեքենայի դիմապակին, սակայն դրանից հետո ինքը գնել է նոր դիմապակի և տվել տուժողներին: Նշված վայրում ինքն իր մեքենայի ընթացքը դանդաղեցրել է և հավասարվելով «Գազել» մակնիշի մեքենային, վարորդին հարցրել, թե ինչու նա նորմալ չի վարում մեքենան: Այդ ժամանակ «Գազել» մակնիշի մեքենայի վարորդի որդին, ով եղել է նրա կողքին, իրեն պատասխանել է, որ ինքը չպետք է ասի, թե ինչպես հայրը վարի մեքենան և ավելացրել. «Եզի տղա»: Նշված բառերի պատճառով ինքն իր մեքենան կանգնեցրել է նրանց մեքենայի առջևում, իջել մեքենայից և նույն կերպ պատասխանել նրան: Դրանից հետո սկսվել է վիճաբանություն ու քաշքշուք, որի ընթացքում ինքը և նա տվել են փոխադարձ հայհոյանքներ և հարվածել միմյանց: Վիճաբանության ձայների պատճառով այդտեղ հավաքվել են շատ անձինք: Նրա մայրը ոստիկանություն է կանչել, և ոստիկանները իրենց տարել են ոստիկանություն: Վիճաբանության ժամանակ ինքը եղել է միայնակ, իսկ իր հետ եղած անծանոթը չի մասնակցել կռվին:
Տուժող Էդիկ Հակոբյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին որ, 2010 հունիսի 9-ին ինքը, իր հայրն ու մայրը իրենց մեքենայով Մալաթիայի շուկայից գնալիս են եղել իրենց բարեկամի տուն, իսկ մեքենան վարել է իր հայրը: Ճանապարհին` Ն.Զարյան փողոցում, Ռուբենը մեծ արագությամբ մոտեցել ու «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայով փակել է իրենց մեքենայի ճանապարհը և սկսել հայհոյել: Ինքը, լսելով նրանց հայհոյանքները, բարձր ձայնով ասել է. «Այ եզի տղա, ինչ ես քֆուր անում»: Դրանից հետո երկու անձ իջել են մեքենայից ու սկսել հարվածել իրեն: Բացի այդ Ռուբենը ձեռքերով հարվածել ու կոտրել է իրենց մեքենայի դիմապակին: Նրանք իրեն վայր են գցել ու սկսել ոտքերով հարվածել, ինչի պատճառով ինքն ուշագնաց է եղել: Այդ ժամանակ հավաքված անձանցից մեկը Ռուբենին քաշել-տարել է մի կողմ, իսկ նրա ընկերը փախել է: Ընդհանուր առմամբ վիճաբանությունն ու կռիվը տևել է 20-30 րոպե, որի ժամանակ և իր կողմից և նրանց կողմից հնչել են հայհոյանքներ: Ռուբենը եղել է ավելի ագրեսիվ, քան մյուս տղան:
Տուժող Հայկարամ Հակոբյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2010 հունիսի 9-ին` ժամը 01:00-ի սահմաններում, ինքն, իր կինն ու որդին իր մեքենայով Մալաթիայի շուկայից գնալիս են եղել բարեկամի տուն: Ճանապարհին` Ն.Զարյան փողոցում, ինքը նկատել է, որ մի մեքենա շատ արագ, լույսերը վառած գալիս է իր ետևից, որի պատճառով ինքը կանգնեցրել է իր մեքենան, որպեսզի այդ մեքենան անցնի: Անցնելուց հետո այդ մեքենան կանգնել է իր մեքենայի առջևում, և դրա միջից իջել են Ռուբենն ու մեկ այլ տղա: Իջնելուց հետո Ռուբենը հայհոյել է իրենց, որի պատճառով իր որդին բղավել է, թե ինչու է նա հայհոյում: Դրանից հետո նրանք մոտեցել են իր տղային և մեքենայի պատուհանից սկսել հարվածել նրան: Ինքը մոտեցել է Ռուբենին, քաշել նրա ձեռքից, որպեսզի չծեծեն որդուն: Այդ ժամանակ Ռուբենը հարվածել և կոտրել է իր մեքենայի դիմապակին: Դրանից հետո նրանք բացել են իր մեքենայի դուռը, որդուն քաշել-գցել գետնին և ոտքերով հարվածել նրան: Իր կինն սկսել է բղավել է, որի պատճառով շատ մարդիկ են հավաքվել ու հանդարտեցրել կռիվը: Իր որդին եղել է արնաշաղախ: Ինքն ու իր որդին նրանց չեն հարվածել: Այնուհետև եկել են ոստիկանները և իրենց տարել ոստիկանություն: Ինքը քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի: Բացի այդ, ամբաստանյալի կողմից իրեն տրվել է մեքենայի նոր դիմապակի:
Վկա Թագուհի Մկրտչյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2010 թվականի հունիս կամ հուլիս ամսին (կոնկրետ օրը չի հիշում)` ժամը 01:00-ի սահմաններում, ինքը, իր ամուսինը` Հայկարամ Հակոբյանը և որդին` Էդիկ Հակոբյանը, իրենց` «Սոբոլ» մակնիշի մեքենայով Մալաթիայի շուկայից գնալիս են եղել Դավթաշեն: Այդ ժամանակ իրենց մեքենան վարել է իր ամուսինը, իսկ ինքն ու որդին նստած են եղել նրա կողքին: Ճանապարհին` Տիգրանյան փողոցում, իր ամուսինը ցանկացել է շրջվել, սակայն կանգնեցրել է մեքենան և ասել. «Ինչ արագ է գալիս»: Այդ ժամանակ իրենց մեքենայի ետևից եկել է մուգ գույնի մեքենա և կանգնել իրենց մեքենայի առջևում: Նշված մեքենայից իջել են Ռուբենն ու մեկ այլ տղա և հայհոյելով մոտեցել իրենց: Այդ ժամանակ իր տղան բղավել է, թե ինչու են նրանք հայհոյում, որին ի պատասխան Ռուբենը մոտեցել է իր տղային ու հարվածել նրան, որից հետո սկսվել է կռիվ: Նրանք քաշել, գետին են գցել Էդիկին և սկսել ծեծել նրան: Նրանցից առավել ակտիվը եղել է Ռուբենը, ով եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում: Ռուբենը ձեռքերով հարվածել և կոտրել է իրենց մեքենայի դիմապակին: Վիճաբանության և կռվի պատճառով շատ անձիք են հավաքվել, ովքեր միջամտել են և դադարեցրել այն: Եթե չլիներ ժողովուրդը, նրանք կշարունակեին գործողությունները: Նրանք իրեն ու իր ամուսնուն չեն հարվածել: Վիճաբանությունն ու կռիվը տևել է մոտ 20-30 րոպե: Կռվի ժամանակ Ռուբենը և մյուս տղան տվել են հայհոյանքներ:
Վկա Ջեմմա Պաբեյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցի 108-րդ տանը: 2010 թվականի հուլիսի 9-ին` ժամը 01:00-ի սահմաններում, ինքը լսել է բարձր ձայներ, ինչից շատ է վախեցել, դուրս եկել տնից և տեսել, որ Տիգրանյան և Ն.Զարյան փողոցների խաչմերուկում շատ մարդիկ են հավաքված: Այդտեղ կանգնած են եղել երկու մեքենաներ, որոնցից մեկը եղել է սպիտակ գույնի երթուղային տաքսու նման, իսկ մյուսը` մուգ գույնի սովորական մարդատար: Նշված մեքենաների վարորդները միմյանց քաշքշել են ու ընկել գետնին: Սպիտակ մեքենայով եղել են մի տարեց տղամարդ, մի կին ու մի երիտասարդ, իսկ մարդատար մեքենայով եղել է մի երիտասարդ: Ինքը տեսել է նաև, որ մարդատար մեքենայի վարորդը ձեռքով հարվածել և կոտրել է սպիտակ մեքենայի դիմապակին: Նրանք միմյանց անպատվել ու վիրավորել են: Խոսակցություններից հասկացել է, որ մեքենաների վարորդները միմյանց չեն զիջել, ինչի պատճառով սկսել են վիճաբանել: Ընդհանուր առմամբ վիճաբանությունը տևել է 15-20 րոպե: Այդ ժամանակ մոտեցել են ոստիկաններն ու նրանց տարել ոստիկանություն:
Վկա Ջեմմա Պաբեյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցի 108-րդ տանը: Իր տունը տեղակայված է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան և Տիգրանյան փողոցների խաչմերուկի մոտ: 2010 հունիսի 9-ին` ժամը 01:00-ի սահմաններում, ինքը դստեր հետ գտնվել է տանը: Այդ ժամանակ փողոցից լսվել են աղմուկ և հայհոյանքներ: Ինքը դուրս է եկել և գնացել Ն.Զարյան փողոցի երթևեկելի հատված, որտեղ տեղի է ունեցել վիճաբանություն, կռիվ և քաշքշուկ: Վիճաբանողների մի կողմում եղել են մի տղամարդ, նրա կինը և որդին, իսկ մյուս կողմում բարձրահասակ, մոտ 26-27 տարեկան մի տղա: Նրանց շուրջը հավաքված են եղել մոտ 15 անձ, ովքեր փորձել են դադարեցնել խառնաշփոթը: Այդտեղ կանգնած են եղել մուգ գույնի «ՎԱԶ-2108» մակնիշի և սպիտակ գույնի «Գազել» մակնիշի մեքենաներ, որոնցից «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենան պատկանել է նշված մոտ 26-27 տարեկան երիտասարդին, իսկ «Գազել» մակնիշի մեքենան մյուս տղամարդուն: Վիճաբանության ժամանակ հնչել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, սակայն չի կարող ասել, թե կոնկրետ ում կողմից են հնչել դրանք: Այնուհետև «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայի տերը ձեռքերով հարվածել և կոտրել է «Գազել» մակնիշի մեքենայի դիմապակին: «Գազել» մակնիշի մեքենայի տերը բջջային հեռախոսով զանգահարել է ինչ-որ մեկին և օգնություն խնդրել: Քաշքշուկի ընթացքում «Գազել» մակնիշի մեքենայի ուղևոր երիտասարդ տղան ընկել է գետնին: Այնուհետև եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, և կրքերը հանդարտվել են: Դեպքը տևել է մոտ 20-25 րոպե, որի ընթացքում հավաքվել է բազմություն և փորձել հանգստացնել վիճաբանող կողմերին: «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայի վարորդից բացի նրա հետ այլ անձի ինքը չի տեսել և իր ընկալմամբ նա եղել է միայնակ: Ինքը եղել է շատ վախեցած, քանի որ գիշերային ժամին եղել է աղմուկ, որն էլ խանգարել է իրենց հանգիստը և անդորրը:
Վկա Անուշ Հարությունյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցի 110-րդ տանը: Դեպքի օրը` ժամը 01:00-ի սահմաններում, բարձր ձայներ է լսել, ինչի պատճառով դուրս է եկել տնից և տեսել, որ Տիգրանյան և Ն.Զարյան փողոցների խաչմերուկում շատ մարդիկ են հավաքված: Տեսել է նաև երկու մեքենա, որոնցից մեկի դիմապակին եղել է կոտրված: Այդտեղ տեսել է ամբաստանյալին, ով վիճաբանել է մի կնոջ հետ: Նրանք միմյանց անպատվել են շատ վատ բառերով: Քիչ հետո եկել են ոստիկանները և նրանց տարել ոստիկանություն:
Վկա Անուշ Հարությունյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցի 110-րդ տանը: 2010 թվականի հուլիսի 9-ին` ժամը 01:00-ի սահմաններում, ինքը եղել է քնած, երբ Ն.Զարյան փողոցի կողմից լսվել են գոռգոռոցներ, ճիչեր և վիճաբանության ձայներ: Ինքը վեր է կացել և ձայների ուղղությամբ դուրս եկել տնից: Այդ ժամանակ Ն.Զարյան և Տիգրանյան փողոցների խաչմերուկի մոտ եղել են մոտ 20 անձինք, ովքեր փորձել են բաժանել միմյանց հետ վիճող և քաշքշող կողմերին: Այդ ժամանակ հնչել են բարձրաձայն խուլիգանական հայհոյանքներ, այդ թվում սեռական լկտի հայհոյանքեր, գոռգոռոցներ: Կռվողների և քաշքշողների մի կողմում եղել է մոտ 25 տարեկան երիտասարդ, ով եղել է մուգ կապույտ «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայով, իսկ մյուս կողմում` սպիտակ «Գազել» մակնիշի մեքենայի ուղևորները` մեկ երիտասարդ, մեկ տարիքով տղամարդ և մեկ կին, ով անընդհատ ճչացել է և ոստիկանություն կանչել: «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայի վարորդը կոտրել է «Գազել» մակնիշի մեքենայի դիմապակաին: Վիճաբանությունը տևել է մոտ 30 րոպե, որի ընթացքում անընդհատ հնչել են լկտի խուլիգանական հայհոյանքներ, և հավաքված անձինք պահանջել են դադարեցնել ծեծկռտուքն ու հայհոյանքները: «Գազել» մակնիշի մեքենայից իջել է նշված կինը և ավելի բարձր ձայնով շարունակել գոռալ: Այնուհետև եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, և այդ ժամանակ ամեն ինչ դադարել է: Չնայած ինքը «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայի վարորդից բացի նրա հետ այլ անձ չի նկատել, սակայն «Գազել» մակնիշի մեքենայի ուղևոր կինը անընդհատ ասել է, որ երկրորդը անձ է եղել, ով փախել է:
Վկա Նշան Կաուկչյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում, որպես պրոֆիլակտիկայի բաժանմունքի ավագ տեսուչ: 2010 թվականի հուլիսի 9-ին ինքը եղել է օպերատիվ հերթապահ և իր գործընկեր Արման Գևորգյանի հետ շրջել Արաբկիրի վարչական տարածքում: Նույն օրը` ժամը 01:00-ից հետո, ինքն ու Արմանը Ն.Զարյան և Տիգրանյան փողոցների խաչմերուկում նկատել են մի խումբ հավաքված անձանց, որի պատճառով մոտեցել են նրանց և պարզել, որ նրանք հավաքվել են վիճաբանության ու կռվի պատճառով: Նշված վայրում կանգնած են եղել «Գազել» և «ՎԱԶ-2108» մակնիշի երկու մեքենաներ: «Գազել» մակնիշի մեքենայով եղել են տուժողներ Հայկարամ Հակոբյանը, նրա որդի Էդիկ Հակոբյանը, և մի կին, իսկ «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայով եղել է ամբաստանյալ Ռուբեն Հովհաննիսյանը: Դեպքի վայրում «Գազել» մեքենայի ուղևոր կինն ասել է, որ երկու երիտասարդ ծեծել են որդուն, որոնցից մեկը փախել է, իսկ մյուսը Ռուբենն է: Իրենք նկատել են նաև, որ «Գազել մակնիշի մեքենայի դիմապակին եղել է կոտրված: Երիտասարդ տուժողի շորերը եղել են պատռված և արյունոտ: Իրենք դեպքի վայր են կանչել ոստիկանության այլ աշխատակիցների և տուժողներին ու ամբաստանյալին ուղեկցել ոստիկանության բաժին:
Վկա Արման Գևորգյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում: 2010 թվականի հուլիսի 9-ին ինքը եղել է օպերատիվ հերթապահ և իր գործընկեր Նշան Կաուկչյանի հետ շրջել Արաբկիրի վարչական տարածքում: Նույն օրը` ժամը 01:00-ի սահմաններում, Տիգրանյան և Ն.Զարյան փողոցների խաչմերուկում նկատել են հավաքված մարդկանց, ինչի պատճառով մոտեցել են նրանց: Այդտեղ կանգնած են եղել երկու մեքենաներ` մեկը «Գազել», իսկ մյուսը` «ՎԱԶ-2108» մակնիշի: «Գազել» մակնիշի մեքենայի դիմապակին եղել է կոտրված: Հավաքված անձանցից մի կին օգնություն է կանչել` ասելով, որ ամբաստանյալը ծեծել է որդուն և կոտրել մեքենայի դիմապակին: Նա ասել է նաև, որ ամբաստանյալի հետ եղել է երկրորդ անձ: Նրա որդու վրա եղել են մարմնական վնասվածքներ, իսկ հագուստները եղել են պատռված: Այդ ժամանակ այդտեղ են եկել նաև ոստիկանության այլ աշխատակիցներ, որից հետո ինքն ամբաստանյալին բերման է ենթարկել ոստիկանություն, իսկ իր գործընկերը տուժողների հետ միասին նրանց «Գազել» մակնիշի մեքենայով եկել են ոստիկանություն:
Տրանսպորտային միջոցը զննելու մասին 2010 թվականի հուլիսի 9-ի արձանագրության համաձայն` «ԳԱԶ-22171» մակնիշի 21ՍՍ076 պետհամարանիշի մեքենայի զննությամբ պարզվել է, որ մեքենան սպիտակ գույնի է, գործարանային արտադրության, իսկ առջևի դռների վրա առկա է «Соболь» (Սոբոլ) գրառումը: Մեքենայի դիմապակին եղել է կոտրված:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2010 թվականի օգոստոսի 11-ի արձանագրության համաձայն` զննությամբ պարզվել է, որ դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան և Տիգրանյան փողոցների խաչմերուկը: Ն.Զարյան փողոցի երթևեկելի մասը 8մ է, իսկ Տիգրանյան փողոցի երթևեկելի մասը` 11մ: Տուժողներ Հայկարամ և Էդիկ Հակոբյանների մատնանշած վայրից 10-15 մետր հեռավորության վրա առկա են բնակելի տներ, այդ թվում` Ն.Զարյան փողոցի 102-րդ և 104-րդ տները:
Փորձագետի 2010 թվականի հուլիսի 26-ի թիվ 1684 եզրակացության համաձայն` Էդիկ Հակոբյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` աջ արմնկային հետին մակերեսի քերծվածքների, աջ բազկի մ/3-ի հետին մակերեսի քերծվածքի, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի քերծվածքի, կրծքավանդկի ձախ կեսի հետին մակերեսի քերծվածքի, ձախ ուսագոտու հետին մակերեսի քերծվածքի, ձախ արմնկային հետին մակերեսի քերծվածքների, պարանոցի աջ կեսի կողմնային մակերեսի արյունազեղման, ձախ ծնկային առաջային մակերեսի քերծվածքի, արյունազեղման, աջ այտային շրջանի քերծվածքի, աջ ճակատային հատվածի քերծվածքի, աջ ականջախեցու վերին եզրի շրջանի քերծվածքի, ինչպես նաև գանգուղեղային տրավմայի երևույթների ձևերով, պատճառվել են բութ առարկաների ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով` նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` 6 օրից ավելի, բայց ոչ ավելի 21 օրից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ի որոշման համաձայն` տուժող Էդիկ Հակոբյանի վերնաշապիկը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Սթափության վիճակի զննության թիվ 324 արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի հուլիսի 9-ին` ժամը 02:30-ին կատարված զննությամբ Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանը գտնվել է ալկոհոլի գործածման վիճակում` առանց հարբածության:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 26-ի որոշման համաձայն` Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի օգոստոսի 26-ից:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
Ծննդյան թիվ ԱԱ101136 վկայականի համաձայն` 2006 թվականի ապրիլի 11-ին ծնված Մարգարիտա Ռուբենի Հովհաննիսյանի հայրը Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանն է:
Ծննդյան թիվ ԱԱ283654 վկայականի համաձայն` 2008 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ծնված Էրիկ Ռուբենի Հովհաննիսյանի հայրը Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանն է:
Բնութագրի համաձայն` Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանը բնութագրվում է դրականորեն:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանը գործով չպարզված անձի հետ 2010 թվականի հուլիսի 9-ին` ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ն.Զարյան և Տիգրանյան փողոցների խաչմերուկում, ճանապարհը չզիջելու պատճառով «ՎԱԶ-2108» մակնիշի մեքենայով փակել է «ԳԱԶ-22171» մակնիշի 21ՍՍ076 պետհամարանիշի մեքենայի ճանապարհը, վիճաբանել նշված մեքենայի վարորդ Հայկարամ Հակոբյանի, ուղևորներ Թագուհի Մկրտչյանի և Էդիկ Հակոբյանի հետ, տվել բարձրաձայն հայհոյանքներ, ձեռքերով հարվածել ու կոտրել «ԳԱԶ-22171» մակնիշի մեքենայի դիմապակին, հարվածել Էդիկ Հակոբյանին` նրա առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: Այսինքն` Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանը գործով չպարզված անձի հետ, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով և ուրիշի գույքը ոչնչացնելով, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Ռուբեն Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը:
Ռուբեն Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների (Մարգարիտա Ռուբենի Հովհաննիսյան` ծնված 2006 թվականի ապրիլի 11-ին և Էրիկ Ռուբենի Հովհաննիսյան` ծնված 2008 թվականի դեկտեմբերի 23-ին) առկայությունը և տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին վերականգնելը:
Դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է` հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Ռուբեն Հովհաննիսյանը քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, գտնում է, որ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է` հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ռուբեն Հովհաննիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ռուբեն Հովհաննիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ Ռուբեն Հովհաննիսյանի կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Ռուբեն Հովհաննիսյանի ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2010 թվականի օգոստոսի 26-ից, քանի որ այդ օրվանից նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված վերնաշապիկը պետք է վերադարձնել տուժող Էդիկ Հակոբյանին:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Ռուբեն Հովհաննիսյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ հանցաքործությամբ պատճառված գույքային վնասը վերականգնված է, իսկ տուժողները, հնարավորությունը ունենալով ներկայացնելու իրենց շահերը, ամբաստանյալին որևէ պահանջ չեն ներկայացրել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք նույնպես ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 26-ից:
Ռուբեն Սասունի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված վերնաշապիկը վերադարձնել տուժող Էդիկ Հակոբյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ