Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0153/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
3.5
Պատասխանող
Հովհաննես Գևորգյան
Հովհաննես Գևորգյան Սերգեյի
Հովհաննես Գևորգյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-01-19 | 12:00 | 3 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2010-10-25 | 11:00 | 2 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2010-11-23 | 11:00 | 2 |
Գործ հ. ԵԱՔԴ/0153/01/10
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 հունվարի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանի, ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպան Է.Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննութան առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում 2010թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116210 քրեական գործը:
2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Նշան Համլետի Աբգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Նույն օրվա որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի կողմից Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ սեռական բնույթի լկտի զրույցներ տանելու և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով նրա սեռական օրգաններին հպվելու մասով Հ.Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
29.09.2009թ. որոշմամբ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը, վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. հոկտեմբերի 8-ին թիվ 09116210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2010թվականի նոյեմբերի 23-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի` 300.000/երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հիշյալ դատավճռի դեմ 16.12.2010թ. վերաքննիչ բողոք է բերել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանը:
Դատավճռի դեմ 23.12.2010թ. ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը և նրա շահերի պաշտպան Էմմա Եղիազարյանը ևս ներկայացրել են վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքների առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա նախապես իմանալով Նշան Համլետի Աբգարյանի 14 տարեկան լինելու փաստի մասին, 2010թ. հուլիսի 20-ին, ժամը 17-ի սահմաններում “Հաղթանակ” զբոսայգու “Պտտվող անիվ” կարուսելի նստարանին, այնուհետև նույն օրը` ժամը 18-ի սահմաններում “Հաղթանակ” զբոսայգու “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա, սեռական բնույթի լկտի զրույցներ է տարել ակնհայտ 16 տարեկան չլրացած, 1995թ. հուլիսի 21-ին ծնված, Նշան Աբգարյանի հետ և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով հպվել է նրա սեռական օրգաններին` անառակաբարո գործողություններ կատարելով վերջինիս նկատմամբ:
3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
1. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանը իր վերաքննիչ բողոքով գտնում է, որ դատավճիռը պատժատեսակի մասով անհիմն է և անարդարացի, երթակա է մասնակիորեն բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Մեղադրողը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտել է, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի ուղղվելը հնարավոր է միայն նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն կրելու դեպքում, քանի որ այլ պատժատեսակի նշանակումը չի կարող նպաստել պատժի նպատակների ապահովմանը: Ինչ վերաբերում է պատժի չափին, ապա առավելագույնը 2 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող սանկցիայի և տվյալ քրեական գործի փաստական հանգամանքների պարագաներում 6 ամիս ազատազրկումը համաչափ է Հովհաննես Գևորգյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը:
Դատարանը, պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գալով սխալ եզրահանգման, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, և փաստորեն` թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 48-րդ հոդվածներով սահմանված դրույթների խախտումներ:
Բացի այդ, տվյալ գործի փաստական հանգամանքներում ամբաստանյալի դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը և երկրորդ կարգի հաշմանդամ հանդիսանալը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելը ևս չի կարող բավարար համարվել տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու համար:
Բողոքի հեղինակը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցանքի ծանրությանը, չի նպաստում և չի կարող նպաստել սոցիալական արդարության վերականգնմանը, հանցագործությունների կանխմանը և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրել է մասնակիորեն բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի մասով և նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկում` 6 ամիս ժամկետով:
2. Ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը և նրա շահերի պաշտպան Է.Եղիազարյանը իրենց վերաքննիչ բողոքով խնդրել են բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ին կայացված դատավճիռը և կայացնել արդարացման դատավճիռ, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները.
Դատարանը հիմք է ընդունել մեղադրանքի հիմքում դրված այսպես կոչված ապացույցները` տուժող Նշան Աբգարյանի ցուցմունքը, որի նկատմամբ ոստիկանությունում քրեական գործն պետք է հարուցվեր, որին ոստիկանությունում հայտնել են ցուցմունքից հրաժարվելու հետևանքների մասին, որը դատաքննության ժամանակ ևս հաստատվել է, ապացուցողական նշանակություն են տվել վկա Վաչիկ Աղեկյանի ցուցմունքին, որը Նշան Աբգարյանի կողմից տրված ցուցմունքները հաստատելու և հետևաբար նրան ենթադրյալ քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցում օգնելու համար:
Դատարանի կողմից ապացուցողական նշանակություն է տրվել Վաչիկ Աղեկյանի մոր` Կարինե Մանթաշյանի կողմից տրված ցուցմունքներին, որը դատավարության մասնակիցների հարցերին պատասխանում էր հարցերով, հարձակողական դիրքով և որը փորձում էր օգնել չնախատեսված իրավիճակում հայտնված Նշան Աբգարյանին:
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանը տվել է հաճախ իրարամերժ, հակասական, բայց և իր որդու համար նպաստավոր ցուցմունքներ: Սույն քրեական գործում հիշատակված հավատ ներշնչող սեռական բնույթի պարբերաբար կրկնվող բառակապակցությունները և անտրամաբանական ձևով նկարագրված սեռական գործողությունները մեկ նպատակ են հետապնդել` կառուցել քրեական գործ:
Մեղադրական դատավճռի հիմքում նշված ապացույցները չեն կարող լուրջ իրավական հիմնավորում հանդիսանալ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Սույն դատավճռով խախտվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին ենթակետի 24-րդ հոդվածի 1-ին ենթակետի պահանջները:
Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ հանդիսանում է “Հուսո Առագաստ” հասարակական կազմակերպության անդամ, երկրաշարժի ժամանակ 1988-1989թթ. բարեգործական համերգներով հանդես է եկել երկրի տարբեր շրջաններում և ստացված հասույթը փոխանցել ԼՂՀ երեխաներին և անապահով ընտանիքներին: Հանդիսանում է “Բարգավաճ Հայաստան” հասարակական քաղաքական կազմակերպության անդամ, ավարտել է Մոսկվայի Գնիսինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտը, 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, տառապում է վարիկոզ և շաքարային դիապետ հիվանդություններով:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի, ինչպես նաև ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ինքը Նշան Աբգարյանի նկատմամբ անառակաբարո գործողություններ չի կատարել, ոչ կարուսելին նստած ժամանակ, ոչ էլ այգու նստարանին նստած ժամանակ նրա հետ սեքսուալ բնույթի խոսակցություններ չի վարել և նրա սեռական օրգաններին չի հպվել: Դեպքի օրը տուժողի և նրա ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ ծանոթացել է Երևանի “Հաղթանակ” զբոսայգում, նրանց պաղպաղակ, գարեջուր և կարկանդակ է հյուրասիրել: Նրանց հետ “Պտտվող անիվ” կարուսել է նստել, ապա միասին գնացել են այգում գտնվող “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս, նստել նստարանին և զրուցել, սակայն ինքը անառակաբարո գործողություններ չի կատարել: Նշանն ու Վաչիկն իրեն հայտնել են, որ իրենք անչափահաս են և Նշանը դեռևս 15 տարեկան չի դարձել, սակայն, իր կարծիքով, վերջինս իր տարիքից ավելի մեծ տեսք է ունեցել:
Հայտնել է նաև, որ տուժողը, նրա օրինական ներկայացուցիչը և վկաներն իրեն զրպարտում են, քանի որ ինքը տուժողի կողմից իր պայուսակից կատարված փողի գողության մասին հայտնել է ոստիկանություն: Նրանք պաշտպանության և վերժխնդրության նպատակով զրպարտում են իրեն անառակաբարո գործողություններ կատարելու մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, այդ թվում նաև ամբաստանյալի ցուցմունքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի պատճառաբանությունները անհիմն են, հետապնդում են պատժից և պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, դրանք հերքվում են և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատվում է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Նշան Համլետի Աբգարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ միասին գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողանալու: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հասել են “Հաղթանակ” զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Այդ ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսանում է Հովհաննես Գևորգյանը: Վերջինս նայել է բոլոր լողացողներին: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն ասել է այդ տղային. “դու չես կարա թափել, դու փոքր ես” ու ցույց տալով իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին` ասել է. “այ իրենք կարան թափեն”: Դրանից հետո շարունակել են լողանալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Վաչիկից հարցրել է իրենց տարիքները: Վաչիկ Աղեկյանը պատասխանել է, որ ինքը 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է իրեն, թե արդյոք Վաչիկ Աղեկյանը ճիշտ է ասում: Ինքը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է, իսկ Վաչիկը` 16: Ժամը 17-ի սահմաններում Վաչիկ Աղեկյանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այնուհետև, Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի այգու կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, “ադի-բուդի”, “քաղցր բամբակ”, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, ինքը կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և Հովհաննես Գևորգյանն իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի “Կասկադին” հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Վաչիկ Աղեկյանի ուսերին ու ասել. “ոնց ձեր … կքաշեի”, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել Հովհաննես Գևորգյանին և գնացել տուն: Կրկին անգամ Վաչիկի հետ “Հաղթանակ” զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ “ադի-բուդի” գնելուց հետո կգա լողավազան: Վաչիկ Աղեկյանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. “նայում եմ ձեր ..., կայֆ եմ ստանում”: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի “Պտտվող անիվ” կարուսելը, Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող “Ուրախ ժամանց” սրճարանում, որտեղ նա պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ “Կիլիկիա” գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց երեքի միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննե Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են “Պտտվող անիվ” կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է Վաչիկ Աղեկյանի կողքին և փորձել է նրա տաբատի շղթան բացել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Սակայն Վաչիկը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է իր կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել իր տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է իր սեռական օրգանները: Ինքը Հովհաննես Գևորգյանի կողքից տեղափոխվել և նստել է Վաչիկի կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից վերջինս ասել է, որ իրեն լավ չի զգում և հոգնած է: Ժամը 18-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Ինքը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմում, իսկ Վաչիկ Աղեկյանը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է իր սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ ինքը հրելով հեռացրել է նրա ձեռքը և կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է իր ձեռքից, քաշել է հետ` ասելով. “նստի, մեզ ոչ ոք չի տենա”: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին ասել է “խմած եք, կայֆոտած կլինեք, բերեք …, կայֆ կստանաք”: Այդ ժամանակ ինքը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը` նետել է նրա վրա, և պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո արագ քայլերով հեռացել է և գնացել է տուն: Հաջորդ օրը կատարվածի մասին պատմել է հորը` Համլետ Աբգարյանին, ով հաղորդում է տվել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում:
Դատաքննության ընթացքում կատարված առերեսման ժամանակ տուժող Նշան Աբգարյանը պնդել է իր ցուցմունքը և հայտնել, որ ինքը ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին չի զրպարտում:
Վկա Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ միասին գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողալու: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հասել են “Հաղթանակ” զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում իմացել է, Հովհաննես Գևորգյանն է: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հ.Գևորգյանը ասել է այդ տղային. “դու չես կարա թափես, դու փոքր ես” ու ցույց տալով իրեն ու Նշանին` ասել է. “այ իրենք կարան թափեն”: Դրանից հետո շարունակել են լողալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Նշան Աբգարյանից հարցրել է իրենց տարիքները: Ինքը պատասխանել է, որ 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է Նշանին, թե արդյոք դա ճիշտ է: Նշան Աբգարյանը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է: Ժամը 17-ի սահմաններում Նշանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը, ցույց տալով կենտրոնական մուտքի կողմը, հարցրել է, թե այդ ուղղությամբ են գնում: Այնուհետև նրա հետ միասին գնացել են դեպի կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Նշանի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, “ադի-բուդի”, “քաղցր բամբակ”, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, նա կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և նա իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի “Կասկադին” հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Նշան Աբգարյանի ուսերին ու ասել է. “ոնց ձեր … կքաշեի”, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել նրան և գնացել տուն: Կրկին անգամ Նշան Աբգարյանի հետ “Հաղթանակ” զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ “ադի-բուդի” գնելուց հետո կգա լողավազան: Նշանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Ինքը տեսել է, թե ինչպես է Հովհաննես Գևորգյանը մերսում մի 12-13 տարեկան տղայի մեջքը: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Նշան Աբգարյանին ասել է. “նայում եմ ձեր …….., կայֆ եմ ստանում”: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Նշանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի “Պտտվող անիվ” կարուսելը` Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող “Ուրախ ժամանց” սրճարանում, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանն իրենց երեքի համար պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ “Կիլիկիա” գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են “Պտտվող անիվ” կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է իր կողքին և փորձել է իր տաբատի շղթան իջեցնել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է սեռական օրգանները: Ինքը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է Նշան Աբգարյանի կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել նրա տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Նշանը նրա կողքից տեղափոխվել և նստել է իր կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից` Հովհաննես Գևորգյանն ասել է, որ հոգնել է և իրեն լավ չի զգում: Ժամը 18-ի սահմաններում նրա և Նշանի հետ միասին գնացել են դեպի “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Նշանը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմը, իսկ ինքը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` իր սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանի հետ միասին հրելով հեռացրել են Հովհաննես Գևորգյանի ձեռքերը և Նշանը կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է Նշանի ձեռքից ու ինչ-որ բան է ասել: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա: Պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո Նշանն արագ քայլերով հեռացել է, իսկ ինքը մնացել է կանգնած Հովհաննես Գևորգյանի մոտ:
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Նշան Աբգարյանի հայրը: 2010թ. հուլիսի 21-ին որդին` Նշան Աբգարյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Նշան Աբգարյանին և նրա ընկերոջը` Վաչիկ Աղեկյանին հրավիրել է սրճարան, որտեղ հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Դրանից հետո նստել են կարուսել, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանը, Վաչիկ Աղեկյանը և Նշան Աբգարյանը գնացել են “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը 2 ձեռքով բռնել է որդու` Նշանի և նրա ընկերոջ` Վաչիկի սեռական օրգանները, փորձել է իջեցնել նրանց տաբատների շղթաները, լկտի առաջարկություններ է արել և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այդ ժամանակ որդին` Նշան Աբգարյանը վերցրել է Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը, նետել է նրա վրա ու հեռացել է: Հետագայում որդին իրեն պատմել է այդ ամենը: Ինքը կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությունում:
Վկա Կարինե Ղազարի Մանթաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Վաչիկ Աղեկյանի մայրը: 2010թ. հուլիսի 18-ին և 20-ին որդին` Վաչիկ Աղեկյանն ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Վաչիկ Աղեկյանը պատմել է, որ հենց այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Վաչիկ Աղեկյանին և նրա ընկերոջը` Նշան Աբգարյանին հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Այնուհետև “Հաղթանակ” զբոսայգու “Պտտվող անիվ” կարուսելում, այնուհետև նաև “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և իր որդու` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Դրանից հետո Նշան Աբգարյանը Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա և հեռացել է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործի քննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին աղդել գործով ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա` թույլ չեն տրվել և ամբաստանյալի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ապացույցները ձեռք են բերվել քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներին համապատասխան և դատարանի կողմից դրանք ճիշտ են գնահատվել իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը կատարել է հանցագործություն նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի համար պետք է ենթարկվի պատժի և դատարանի կողմից նշանակված պատիժը պետք է կրի:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցին և այդ առթիվ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը բավարար չափով հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում հանգել է այն ճիշտ եզրահանգման, որ բացակայում է պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ և այն խստացման առումով փոփոխելու հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վեարոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի, ամբաստանայալ Հ.Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները մերժել։
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ։
Ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրիանկան ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 հունվարի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանի, ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպան Է.Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննութան առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում 2010թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116210 քրեական գործը:
2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Նշան Համլետի Աբգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Նույն օրվա որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի կողմից Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ սեռական բնույթի լկտի զրույցներ տանելու և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով նրա սեռական օրգաններին հպվելու մասով Հ.Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
29.09.2009թ. որոշմամբ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը, վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. հոկտեմբերի 8-ին թիվ 09116210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2010թվականի նոյեմբերի 23-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի` 300.000/երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հիշյալ դատավճռի դեմ 16.12.2010թ. վերաքննիչ բողոք է բերել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանը:
Դատավճռի դեմ 23.12.2010թ. ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը և նրա շահերի պաշտպան Էմմա Եղիազարյանը ևս ներկայացրել են վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքների առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա նախապես իմանալով Նշան Համլետի Աբգարյանի 14 տարեկան լինելու փաստի մասին, 2010թ. հուլիսի 20-ին, ժամը 17-ի սահմաններում “Հաղթանակ” զբոսայգու “Պտտվող անիվ” կարուսելի նստարանին, այնուհետև նույն օրը` ժամը 18-ի սահմաններում “Հաղթանակ” զբոսայգու “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա, սեռական բնույթի լկտի զրույցներ է տարել ակնհայտ 16 տարեկան չլրացած, 1995թ. հուլիսի 21-ին ծնված, Նշան Աբգարյանի հետ և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով հպվել է նրա սեռական օրգաններին` անառակաբարո գործողություններ կատարելով վերջինիս նկատմամբ:
3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
1. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանը իր վերաքննիչ բողոքով գտնում է, որ դատավճիռը պատժատեսակի մասով անհիմն է և անարդարացի, երթակա է մասնակիորեն բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Մեղադրողը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտել է, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի ուղղվելը հնարավոր է միայն նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն կրելու դեպքում, քանի որ այլ պատժատեսակի նշանակումը չի կարող նպաստել պատժի նպատակների ապահովմանը: Ինչ վերաբերում է պատժի չափին, ապա առավելագույնը 2 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող սանկցիայի և տվյալ քրեական գործի փաստական հանգամանքների պարագաներում 6 ամիս ազատազրկումը համաչափ է Հովհաննես Գևորգյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը:
Դատարանը, պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գալով սխալ եզրահանգման, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, և փաստորեն` թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 48-րդ հոդվածներով սահմանված դրույթների խախտումներ:
Բացի այդ, տվյալ գործի փաստական հանգամանքներում ամբաստանյալի դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը և երկրորդ կարգի հաշմանդամ հանդիսանալը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելը ևս չի կարող բավարար համարվել տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու համար:
Բողոքի հեղինակը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցանքի ծանրությանը, չի նպաստում և չի կարող նպաստել սոցիալական արդարության վերականգնմանը, հանցագործությունների կանխմանը և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրել է մասնակիորեն բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի մասով և նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկում` 6 ամիս ժամկետով:
2. Ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը և նրա շահերի պաշտպան Է.Եղիազարյանը իրենց վերաքննիչ բողոքով խնդրել են բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ին կայացված դատավճիռը և կայացնել արդարացման դատավճիռ, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները.
Դատարանը հիմք է ընդունել մեղադրանքի հիմքում դրված այսպես կոչված ապացույցները` տուժող Նշան Աբգարյանի ցուցմունքը, որի նկատմամբ ոստիկանությունում քրեական գործն պետք է հարուցվեր, որին ոստիկանությունում հայտնել են ցուցմունքից հրաժարվելու հետևանքների մասին, որը դատաքննության ժամանակ ևս հաստատվել է, ապացուցողական նշանակություն են տվել վկա Վաչիկ Աղեկյանի ցուցմունքին, որը Նշան Աբգարյանի կողմից տրված ցուցմունքները հաստատելու և հետևաբար նրան ենթադրյալ քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցում օգնելու համար:
Դատարանի կողմից ապացուցողական նշանակություն է տրվել Վաչիկ Աղեկյանի մոր` Կարինե Մանթաշյանի կողմից տրված ցուցմունքներին, որը դատավարության մասնակիցների հարցերին պատասխանում էր հարցերով, հարձակողական դիրքով և որը փորձում էր օգնել չնախատեսված իրավիճակում հայտնված Նշան Աբգարյանին:
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանը տվել է հաճախ իրարամերժ, հակասական, բայց և իր որդու համար նպաստավոր ցուցմունքներ: Սույն քրեական գործում հիշատակված հավատ ներշնչող սեռական բնույթի պարբերաբար կրկնվող բառակապակցությունները և անտրամաբանական ձևով նկարագրված սեռական գործողությունները մեկ նպատակ են հետապնդել` կառուցել քրեական գործ:
Մեղադրական դատավճռի հիմքում նշված ապացույցները չեն կարող լուրջ իրավական հիմնավորում հանդիսանալ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Սույն դատավճռով խախտվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին ենթակետի 24-րդ հոդվածի 1-ին ենթակետի պահանջները:
Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ հանդիսանում է “Հուսո Առագաստ” հասարակական կազմակերպության անդամ, երկրաշարժի ժամանակ 1988-1989թթ. բարեգործական համերգներով հանդես է եկել երկրի տարբեր շրջաններում և ստացված հասույթը փոխանցել ԼՂՀ երեխաներին և անապահով ընտանիքներին: Հանդիսանում է “Բարգավաճ Հայաստան” հասարակական քաղաքական կազմակերպության անդամ, ավարտել է Մոսկվայի Գնիսինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտը, 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, տառապում է վարիկոզ և շաքարային դիապետ հիվանդություններով:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի, ինչպես նաև ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ինքը Նշան Աբգարյանի նկատմամբ անառակաբարո գործողություններ չի կատարել, ոչ կարուսելին նստած ժամանակ, ոչ էլ այգու նստարանին նստած ժամանակ նրա հետ սեքսուալ բնույթի խոսակցություններ չի վարել և նրա սեռական օրգաններին չի հպվել: Դեպքի օրը տուժողի և նրա ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ ծանոթացել է Երևանի “Հաղթանակ” զբոսայգում, նրանց պաղպաղակ, գարեջուր և կարկանդակ է հյուրասիրել: Նրանց հետ “Պտտվող անիվ” կարուսել է նստել, ապա միասին գնացել են այգում գտնվող “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս, նստել նստարանին և զրուցել, սակայն ինքը անառակաբարո գործողություններ չի կատարել: Նշանն ու Վաչիկն իրեն հայտնել են, որ իրենք անչափահաս են և Նշանը դեռևս 15 տարեկան չի դարձել, սակայն, իր կարծիքով, վերջինս իր տարիքից ավելի մեծ տեսք է ունեցել:
Հայտնել է նաև, որ տուժողը, նրա օրինական ներկայացուցիչը և վկաներն իրեն զրպարտում են, քանի որ ինքը տուժողի կողմից իր պայուսակից կատարված փողի գողության մասին հայտնել է ոստիկանություն: Նրանք պաշտպանության և վերժխնդրության նպատակով զրպարտում են իրեն անառակաբարո գործողություններ կատարելու մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, այդ թվում նաև ամբաստանյալի ցուցմունքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի պատճառաբանությունները անհիմն են, հետապնդում են պատժից և պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, դրանք հերքվում են և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատվում է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Նշան Համլետի Աբգարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ միասին գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողանալու: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հասել են “Հաղթանակ” զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Այդ ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսանում է Հովհաննես Գևորգյանը: Վերջինս նայել է բոլոր լողացողներին: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն ասել է այդ տղային. “դու չես կարա թափել, դու փոքր ես” ու ցույց տալով իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին` ասել է. “այ իրենք կարան թափեն”: Դրանից հետո շարունակել են լողանալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Վաչիկից հարցրել է իրենց տարիքները: Վաչիկ Աղեկյանը պատասխանել է, որ ինքը 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է իրեն, թե արդյոք Վաչիկ Աղեկյանը ճիշտ է ասում: Ինքը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է, իսկ Վաչիկը` 16: Ժամը 17-ի սահմաններում Վաչիկ Աղեկյանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այնուհետև, Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի այգու կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, “ադի-բուդի”, “քաղցր բամբակ”, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, ինքը կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և Հովհաննես Գևորգյանն իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի “Կասկադին” հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Վաչիկ Աղեկյանի ուսերին ու ասել. “ոնց ձեր … կքաշեի”, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել Հովհաննես Գևորգյանին և գնացել տուն: Կրկին անգամ Վաչիկի հետ “Հաղթանակ” զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ “ադի-բուդի” գնելուց հետո կգա լողավազան: Վաչիկ Աղեկյանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. “նայում եմ ձեր ..., կայֆ եմ ստանում”: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի “Պտտվող անիվ” կարուսելը, Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող “Ուրախ ժամանց” սրճարանում, որտեղ նա պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ “Կիլիկիա” գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց երեքի միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննե Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են “Պտտվող անիվ” կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է Վաչիկ Աղեկյանի կողքին և փորձել է նրա տաբատի շղթան բացել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Սակայն Վաչիկը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է իր կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել իր տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է իր սեռական օրգանները: Ինքը Հովհաննես Գևորգյանի կողքից տեղափոխվել և նստել է Վաչիկի կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից վերջինս ասել է, որ իրեն լավ չի զգում և հոգնած է: Ժամը 18-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Ինքը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմում, իսկ Վաչիկ Աղեկյանը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է իր սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ ինքը հրելով հեռացրել է նրա ձեռքը և կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է իր ձեռքից, քաշել է հետ` ասելով. “նստի, մեզ ոչ ոք չի տենա”: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին ասել է “խմած եք, կայֆոտած կլինեք, բերեք …, կայֆ կստանաք”: Այդ ժամանակ ինքը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը` նետել է նրա վրա, և պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո արագ քայլերով հեռացել է և գնացել է տուն: Հաջորդ օրը կատարվածի մասին պատմել է հորը` Համլետ Աբգարյանին, ով հաղորդում է տվել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում:
Դատաքննության ընթացքում կատարված առերեսման ժամանակ տուժող Նշան Աբգարյանը պնդել է իր ցուցմունքը և հայտնել, որ ինքը ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին չի զրպարտում:
Վկա Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ միասին գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողալու: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հասել են “Հաղթանակ” զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում իմացել է, Հովհաննես Գևորգյանն է: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հ.Գևորգյանը ասել է այդ տղային. “դու չես կարա թափես, դու փոքր ես” ու ցույց տալով իրեն ու Նշանին` ասել է. “այ իրենք կարան թափեն”: Դրանից հետո շարունակել են լողալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Նշան Աբգարյանից հարցրել է իրենց տարիքները: Ինքը պատասխանել է, որ 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է Նշանին, թե արդյոք դա ճիշտ է: Նշան Աբգարյանը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է: Ժամը 17-ի սահմաններում Նշանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը, ցույց տալով կենտրոնական մուտքի կողմը, հարցրել է, թե այդ ուղղությամբ են գնում: Այնուհետև նրա հետ միասին գնացել են դեպի կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Նշանի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, “ադի-բուդի”, “քաղցր բամբակ”, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, նա կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և նա իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի “Կասկադին” հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Նշան Աբգարյանի ուսերին ու ասել է. “ոնց ձեր … կքաշեի”, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել նրան և գնացել տուն: Կրկին անգամ Նշան Աբգարյանի հետ “Հաղթանակ” զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ “ադի-բուդի” գնելուց հետո կգա լողավազան: Նշանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Ինքը տեսել է, թե ինչպես է Հովհաննես Գևորգյանը մերսում մի 12-13 տարեկան տղայի մեջքը: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Նշան Աբգարյանին ասել է. “նայում եմ ձեր …….., կայֆ եմ ստանում”: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Նշանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի “Պտտվող անիվ” կարուսելը` Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող “Ուրախ ժամանց” սրճարանում, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանն իրենց երեքի համար պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ “Կիլիկիա” գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են “Պտտվող անիվ” կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է իր կողքին և փորձել է իր տաբատի շղթան իջեցնել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է սեռական օրգանները: Ինքը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է Նշան Աբգարյանի կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել նրա տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Նշանը նրա կողքից տեղափոխվել և նստել է իր կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից` Հովհաննես Գևորգյանն ասել է, որ հոգնել է և իրեն լավ չի զգում: Ժամը 18-ի սահմաններում նրա և Նշանի հետ միասին գնացել են դեպի “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Նշանը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմը, իսկ ինքը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` իր սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանի հետ միասին հրելով հեռացրել են Հովհաննես Գևորգյանի ձեռքերը և Նշանը կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է Նշանի ձեռքից ու ինչ-որ բան է ասել: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա: Պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո Նշանն արագ քայլերով հեռացել է, իսկ ինքը մնացել է կանգնած Հովհաննես Գևորգյանի մոտ:
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Նշան Աբգարյանի հայրը: 2010թ. հուլիսի 21-ին որդին` Նշան Աբգարյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Նշան Աբգարյանին և նրա ընկերոջը` Վաչիկ Աղեկյանին հրավիրել է սրճարան, որտեղ հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Դրանից հետո նստել են կարուսել, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանը, Վաչիկ Աղեկյանը և Նշան Աբգարյանը գնացել են “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը 2 ձեռքով բռնել է որդու` Նշանի և նրա ընկերոջ` Վաչիկի սեռական օրգանները, փորձել է իջեցնել նրանց տաբատների շղթաները, լկտի առաջարկություններ է արել և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այդ ժամանակ որդին` Նշան Աբգարյանը վերցրել է Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը, նետել է նրա վրա ու հեռացել է: Հետագայում որդին իրեն պատմել է այդ ամենը: Ինքը կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությունում:
Վկա Կարինե Ղազարի Մանթաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Վաչիկ Աղեկյանի մայրը: 2010թ. հուլիսի 18-ին և 20-ին որդին` Վաչիկ Աղեկյանն ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Վաչիկ Աղեկյանը պատմել է, որ հենց այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Վաչիկ Աղեկյանին և նրա ընկերոջը` Նշան Աբգարյանին հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Այնուհետև “Հաղթանակ” զբոսայգու “Պտտվող անիվ” կարուսելում, այնուհետև նաև “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և իր որդու` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Դրանից հետո Նշան Աբգարյանը Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա և հեռացել է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործի քննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին աղդել գործով ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա` թույլ չեն տրվել և ամբաստանյալի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ապացույցները ձեռք են բերվել քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներին համապատասխան և դատարանի կողմից դրանք ճիշտ են գնահատվել իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը կատարել է հանցագործություն նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի համար պետք է ենթարկվի պատժի և դատարանի կողմից նշանակված պատիժը պետք է կրի:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցին և այդ առթիվ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը բավարար չափով հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում հանգել է այն ճիշտ եզրահանգման, որ բացակայում է պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ և այն խստացման առումով փոփոխելու հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վեարոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի, ամբաստանայալ Հ.Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները մերժել։
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ։
Ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրիանկան ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան
մեղադրող Գ. Շահբազյան
պաշտպան Է. Եղիազարյան
տուժող Ն. Աբգարյան
տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Հ. Աբգարյան
2010թ. նոյեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի, ծնված 27.04.1953թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է Ազգային պետ. ֆիլհարմոնիայի ՙՏկզար՚ նվագախմբում` որպես մեներգիչ, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 22 շենքի թիվ 70 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116210 քրեական գործը:
2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Նշան Համլետի Աբգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի կողմից Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ սեռական բնույթի լկտի զրույցներ տանելու և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով նրա սեռական օրգաններին հպվելու մասով Հ.Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2009թ. սեպտեմբերի 29-ին Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. հոկտեմբերի 8-ին թիվ 09116210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Հովհաննես Գևորգյանը նախապես իմանալով Նշան Համլետի Աբգարյանի 14 տարեկան լինելու փաստի մասին, 2010թ. հուլիսի 20-ին, ժամը 17-ի սահմաններում ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելի նստարանին, այնուհետև նույն օրը` ժամը 18-ի սահմաններում ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա, սեռական բնույթի լկտի զրույցներ է տարել ակնհայտ 16 տարեկան չլրացած, 1995թ. հուլիսի 21-ին ծնված, Նշան Աբգարյանի հետ և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով հպվել է նրա սեռական օրգաններին` անառակաբարո գործողություններ կատարելով վերջինիս նկատմամբ:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը Նշան Աբգարյանի նկատմամբ անառակաբարո գործողություններ չի կատարել, ոչ կարուսելին նստած ժամանակ, ոչ էլ այգու նստարանին նստած ժամանակ նրա հետ սեքսուալ բնույթի խոսակցություններ չի վարել և նրա սեռական օրգաններին չի հպվել:
Ամբաստանյալը հայտնեց, որ ինքը դեպքի օրը տուժողի և նրա ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ ծանոթացել է Երևանի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում, նրանց պաղպաղակ, գարեջուր և կարկանդակ է հյուրասիրել: Նրանց հետ ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսել է նստել, ապա միասին գնացել են այգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս, նստել նստարանին և զրուցել, սակայն ինքը անառակաբարո գործողություններ չի կատարել:
Ամբաստանյալ Գևորգյանը հայտնեց նաև, որ Նշանն ու Վաչիկն իրեն հայտնել են, որ իրենք անչափահաս են և Նշանը դեռևս 15 տարեկան չի դարձել, սակայն, իր կարծիքով, վերջինս իր տարիքից ավելի մեծ տեսք է ունեցել:
Հայտնել է նաև, որ տուժողը, նրա օրինական ներկայացուցիչը և վկաներն իրեն զրպարտում են, քանի որ ինքը տուժողի կողմից իր պայուսակից կատարված փողի գողության մասին հայտնել է ոստիկանություն: Նրանք պաշտպանության և վերժխնդրության նպատակով զրպարտում են իրեն անառակաբարո գործողություններ կատարելու մեջ:
Հովհաննես Գևորգյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ:
Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Նշան Համլետի Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ միասին գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողանալու: Ժամը 1330-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Այդ ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսանում է Հովհաննես Գևորգյանը: Վերջինս նայել է բոլոր լողացողներին: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն ասել է այդ տղային. ՙդու չես կարա թափել, դու փոքր ես՚ ու ցույց տալով իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին` ասել է. ՙայ իրենք կարան թափեն՚: Դրանից հետո շարունակել են լողանալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Վաչիկից հարցրել է իրենց տարիքները: Վաչիկ Աղեկյանը պատասխանել է, որ ինքը 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է իրեն, թե արդյոք Վաչիկ Աղեկյանը ճիշտ է ասում: Ինքը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է, իսկ Վաչիկը` 16: Ժամը 17-ի սահմաններում Վաչիկ Աղեկյանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այնուհետև, Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի այգու կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, ՙադի-բուդի՚, ՙքաղցր բամբակ՚, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, ինքը կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և Հովհաննես Գևորգյանն իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի ՙԿասկադին՚ հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Վաչիկ Աղեկյանի ուսերին ու ասել. ՙոնց ձեր … կքաշեի՚, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել Հովհաննես Գևորգյանին և գնացել տուն: Կրկին անգամ Վաչիկի հետ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ ՙադի-բուդի՚ գնելուց հետո կգա լողավազան: Վաչիկ Աղեկյանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. ՙնայում եմ ձեր ..., կայֆ եմ ստանում՚: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը, Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող ՙՈւրախ ժամանց՚ սրճարանում, որտեղ նա պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ ՙԿիլիկիա՚ գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց երեքի միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննե Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է Վաչիկ Աղեկյանի կողքին և փորձել է նրա տաբատի շղթան բացել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Սակայն Վաչիկը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է իր կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել իր տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է իր սեռական օրգանները: Ինքը Հովհաննես Գևորգյանի կողքից տեղափոխվել և նստել է Վաչիկի կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից վերջինս ասել է, որ իրեն լավ չի զգում և հոգնած է: Ժամը 18-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Ինքը նստել է Հովհաննե Գևորգյանի ձախ կողմում, իսկ Վաչիկ Աղեկյանը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է իր սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ ինքը հրելով հեռացրել է նրա ձեռքը և կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է իր ձեռքից, քաշել է հետ` ասելով. ՙնստի, մեզ ոչ ոք չի տենա՚: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. ՙխմած եք, կայֆոտած կլինեք, բերեք …, կայֆ կստանաք՚: Այդ ժամանակ ինքը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը` նետել է նրա վրա, և պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո արագ քայլերով հեռացել է և գնացել է տուն: Հաջորդ օրը կատարվածի մասին պատմել է հորը` Համլետ Աբգարյանին, ով հաղորդում է տվել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում:
Դատական քննության ընթացքում կատարված առերեսման ընթացքում տուժող Նշան Աբգարյանը պնդեց իր ցուցմունքը և հայտնեց, որ ինքը ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին չի զրպարտում:
Վկա Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ միասին գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողալու: Ժամը 1330-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում իմացել է, Հովհաննես Գևորգյանն է: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հ.Գևորգյանը ասել է այդ տղային. ՙդու չես կարա թափես, դու փոքր ես՚ ու ցույց տալով իրեն ու Նշանին` ասել է. ՙայ իրենք կարան թափեն՚: Դրանից հետո շարունակել են լողալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Նշան Աբգարյանից հարցրել է իրենց տարիքները: Ինքը պատասխանել է, որ 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է Նշանին, թե արդյոք դա ճիշտ է: Նշան Աբգարյանը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է: Ժամը 17-ի սահմաններում Նշանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը, ցույց տալով կենտրոնական մուտքի կողմը, հարցրել է, թե այդ ուղղությամբ են գնում: Այնուհետև նրա հետ միասին գնացել են դեպի կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Նշանի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, ՙադի-բուդի՚, ՙքաղց բամբակ՚, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, նա կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և նա իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի ՙԿասկադին՚ հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Նշան Աբգարյանի ուսերին ու ասել է. ՙոնց ձեր … կքաշեի՚, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել նրան և գնացել տուն: Կրկին անգամ Նշան Աբգարյանի հետ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ ՙադի-բուդի՚ գնելուց հետո կգա լողավազան: Նշանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Ինքը տեսել է, թե ինչպես է Հովհաննես Գևորգյանը մերսում մի 12-13 տարեկան տղայի մեջքը: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Նշան Աբգարյանին ասել է. ՙնայում եմ ձեր …….., կայֆ եմ ստանում՚: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Նշանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը` Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող ՙՈւրախ ժամանց՚ սրճարանում, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանն իրենց երեքի համար պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ ՙԿիլիկիա՚ գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է իր կողքին և փորձել է իր տաբատի շղթան իջեցնել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է սեռական օրգանները: Ինքը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է Նշան Աբգարյանի կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել նրա տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Նշանը նրա կողքից տեղափոխվել և նստել է իր կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից` Հովհաննես Գևորգյանն ասել է, որ հոգնել է և իրեն լավ չի զգում: Ժամը 18-ի սահմաններում նրա և Նշանի հետ միասին գնացել են դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Նշանը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմը, իսկ ինքը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` իր սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանի հետ միասին հրելով հեռացրել են Հովհաննես Գևորգյանի ձեռքերը և Նշանը կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է Նշանի ձեռքից ու ինչ-որ բան է ասել: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա: Պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո Նշանն արագ քայլերով հեռացել է, իսկ ինքը մնացել է կանգնած Հովհաննես Գևորգյանի մոտ:
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Նշան Աբգարյանի հայրը: 2010թ. հուլիսի 21-ին որդին` Նշան Աբգարյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Նշան Աբգարյանին և նրա ընկերոջը` Վաչիկ Աղեկյանին հրավիրել է սրճարան, որտեղ հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Դրանից հետո նստել են կարուսել, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանը, Վաչիկ Աղեկյանը և Նշան Աբգարյանը գնացել են ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը 2 ձեռքով բռնել է որդու` Նշանի և նրա ընկերոջ` Վաչիկի սեռական օրգանները, փորձել է իջեցնել նրանց տաբատների շղթաները, լկտի առաջարկություններ է արել և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այդ ժամանակ որդին` Նշան Աբգարյանը վերցրել է Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը, նետել է նրա վրա ու հեռացել է: Հետագայում որդին իրեն պատմել է այդ ամենը: Ինքը կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությունում:
Վկա Կարինե Ղազարի Մանթաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ որ հանդիսանում է Վաչիկ Աղեկյանի մայրը: 2010թ. հուլիսի 18-ին և 20-ին որդին` Վաչիկ Աղեկյանն ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Վաչիկ Աղեկյանը պատմել է, որ հենց այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Վաչիկ Աղեկյանին և նրա ընկերոջը` Նշան Աբգարյանին հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Այնուհետև ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելում, այնուհետև նաև ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և իր որդու` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Դրանից հետո Նշան Աբգարյանը Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա և հեռացել է:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, երկրորդ խմբի հաշմանդամ է, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հովհաննես Գևորգյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել տուգանքի 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան
մեղադրող Գ. Շահբազյան
պաշտպան Է. Եղիազարյան
տուժող Ն. Աբգարյան
տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Հ. Աբգարյան
2010թ. նոյեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի, ծնված 27.04.1953թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է Ազգային պետ. ֆիլհարմոնիայի ՙՏկզար՚ նվագախմբում` որպես մեներգիչ, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 22 շենքի թիվ 70 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116210 քրեական գործը:
2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Նշան Համլետի Աբգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի կողմից Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ սեռական բնույթի լկտի զրույցներ տանելու և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով նրա սեռական օրգաններին հպվելու մասով Հ.Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2009թ. սեպտեմբերի 29-ին Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. հոկտեմբերի 8-ին թիվ 09116210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Հովհաննես Գևորգյանը նախապես իմանալով Նշան Համլետի Աբգարյանի 14 տարեկան լինելու փաստի մասին, 2010թ. հուլիսի 20-ին, ժամը 17-ի սահմաններում ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելի նստարանին, այնուհետև նույն օրը` ժամը 18-ի սահմաններում ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա, սեռական բնույթի լկտի զրույցներ է տարել ակնհայտ 16 տարեկան չլրացած, 1995թ. հուլիսի 21-ին ծնված, Նշան Աբգարյանի հետ և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով հպվել է նրա սեռական օրգաններին` անառակաբարո գործողություններ կատարելով վերջինիս նկատմամբ:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը Նշան Աբգարյանի նկատմամբ անառակաբարո գործողություններ չի կատարել, ոչ կարուսելին նստած ժամանակ, ոչ էլ այգու նստարանին նստած ժամանակ նրա հետ սեքսուալ բնույթի խոսակցություններ չի վարել և նրա սեռական օրգաններին չի հպվել:
Ամբաստանյալը հայտնեց, որ ինքը դեպքի օրը տուժողի և նրա ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ ծանոթացել է Երևանի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում, նրանց պաղպաղակ, գարեջուր և կարկանդակ է հյուրասիրել: Նրանց հետ ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսել է նստել, ապա միասին գնացել են այգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս, նստել նստարանին և զրուցել, սակայն ինքը անառակաբարո գործողություններ չի կատարել:
Ամբաստանյալ Գևորգյանը հայտնեց նաև, որ Նշանն ու Վաչիկն իրեն հայտնել են, որ իրենք անչափահաս են և Նշանը դեռևս 15 տարեկան չի դարձել, սակայն, իր կարծիքով, վերջինս իր տարիքից ավելի մեծ տեսք է ունեցել:
Հայտնել է նաև, որ տուժողը, նրա օրինական ներկայացուցիչը և վկաներն իրեն զրպարտում են, քանի որ ինքը տուժողի կողմից իր պայուսակից կատարված փողի գողության մասին հայտնել է ոստիկանություն: Նրանք պաշտպանության և վերժխնդրության նպատակով զրպարտում են իրեն անառակաբարո գործողություններ կատարելու մեջ:
Հովհաննես Գևորգյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ:
Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Նշան Համլետի Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ միասին գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողանալու: Ժամը 1330-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Այդ ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսանում է Հովհաննես Գևորգյանը: Վերջինս նայել է բոլոր լողացողներին: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն ասել է այդ տղային. ՙդու չես կարա թափել, դու փոքր ես՚ ու ցույց տալով իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին` ասել է. ՙայ իրենք կարան թափեն՚: Դրանից հետո շարունակել են լողանալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Վաչիկից հարցրել է իրենց տարիքները: Վաչիկ Աղեկյանը պատասխանել է, որ ինքը 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է իրեն, թե արդյոք Վաչիկ Աղեկյանը ճիշտ է ասում: Ինքը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է, իսկ Վաչիկը` 16: Ժամը 17-ի սահմաններում Վաչիկ Աղեկյանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այնուհետև, Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի այգու կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, ՙադի-բուդի՚, ՙքաղցր բամբակ՚, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, ինքը կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և Հովհաննես Գևորգյանն իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի ՙԿասկադին՚ հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Վաչիկ Աղեկյանի ուսերին ու ասել. ՙոնց ձեր … կքաշեի՚, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել Հովհաննես Գևորգյանին և գնացել տուն: Կրկին անգամ Վաչիկի հետ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ ՙադի-բուդի՚ գնելուց հետո կգա լողավազան: Վաչիկ Աղեկյանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. ՙնայում եմ ձեր ..., կայֆ եմ ստանում՚: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը, Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող ՙՈւրախ ժամանց՚ սրճարանում, որտեղ նա պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ ՙԿիլիկիա՚ գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց երեքի միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննե Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է Վաչիկ Աղեկյանի կողքին և փորձել է նրա տաբատի շղթան բացել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Սակայն Վաչիկը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է իր կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել իր տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է իր սեռական օրգանները: Ինքը Հովհաննես Գևորգյանի կողքից տեղափոխվել և նստել է Վաչիկի կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից վերջինս ասել է, որ իրեն լավ չի զգում և հոգնած է: Ժամը 18-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Ինքը նստել է Հովհաննե Գևորգյանի ձախ կողմում, իսկ Վաչիկ Աղեկյանը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է իր սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ ինքը հրելով հեռացրել է նրա ձեռքը և կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է իր ձեռքից, քաշել է հետ` ասելով. ՙնստի, մեզ ոչ ոք չի տենա՚: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. ՙխմած եք, կայֆոտած կլինեք, բերեք …, կայֆ կստանաք՚: Այդ ժամանակ ինքը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը` նետել է նրա վրա, և պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո արագ քայլերով հեռացել է և գնացել է տուն: Հաջորդ օրը կատարվածի մասին պատմել է հորը` Համլետ Աբգարյանին, ով հաղորդում է տվել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում:
Դատական քննության ընթացքում կատարված առերեսման ընթացքում տուժող Նշան Աբգարյանը պնդեց իր ցուցմունքը և հայտնեց, որ ինքը ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին չի զրպարտում:
Վկա Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ միասին գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողալու: Ժամը 1330-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում իմացել է, Հովհաննես Գևորգյանն է: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հ.Գևորգյանը ասել է այդ տղային. ՙդու չես կարա թափես, դու փոքր ես՚ ու ցույց տալով իրեն ու Նշանին` ասել է. ՙայ իրենք կարան թափեն՚: Դրանից հետո շարունակել են լողալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Նշան Աբգարյանից հարցրել է իրենց տարիքները: Ինքը պատասխանել է, որ 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է Նշանին, թե արդյոք դա ճիշտ է: Նշան Աբգարյանը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է: Ժամը 17-ի սահմաններում Նշանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը, ցույց տալով կենտրոնական մուտքի կողմը, հարցրել է, թե այդ ուղղությամբ են գնում: Այնուհետև նրա հետ միասին գնացել են դեպի կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Նշանի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, ՙադի-բուդի՚, ՙքաղց բամբակ՚, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, նա կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և նա իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի ՙԿասկադին՚ հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Նշան Աբգարյանի ուսերին ու ասել է. ՙոնց ձեր … կքաշեի՚, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել նրան և գնացել տուն: Կրկին անգամ Նշան Աբգարյանի հետ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ ՙադի-բուդի՚ գնելուց հետո կգա լողավազան: Նշանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Ինքը տեսել է, թե ինչպես է Հովհաննես Գևորգյանը մերսում մի 12-13 տարեկան տղայի մեջքը: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Նշան Աբգարյանին ասել է. ՙնայում եմ ձեր …….., կայֆ եմ ստանում՚: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Նշանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը` Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող ՙՈւրախ ժամանց՚ սրճարանում, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանն իրենց երեքի համար պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ ՙԿիլիկիա՚ գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է իր կողքին և փորձել է իր տաբատի շղթան իջեցնել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է սեռական օրգանները: Ինքը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է Նշան Աբգարյանի կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել նրա տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Նշանը նրա կողքից տեղափոխվել և նստել է իր կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից` Հովհաննես Գևորգյանն ասել է, որ հոգնել է և իրեն լավ չի զգում: Ժամը 18-ի սահմաններում նրա և Նշանի հետ միասին գնացել են դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Նշանը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմը, իսկ ինքը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` իր սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանի հետ միասին հրելով հեռացրել են Հովհաննես Գևորգյանի ձեռքերը և Նշանը կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է Նշանի ձեռքից ու ինչ-որ բան է ասել: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա: Պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո Նշանն արագ քայլերով հեռացել է, իսկ ինքը մնացել է կանգնած Հովհաննես Գևորգյանի մոտ:
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Նշան Աբգարյանի հայրը: 2010թ. հուլիսի 21-ին որդին` Նշան Աբգարյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Նշան Աբգարյանին և նրա ընկերոջը` Վաչիկ Աղեկյանին հրավիրել է սրճարան, որտեղ հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Դրանից հետո նստել են կարուսել, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանը, Վաչիկ Աղեկյանը և Նշան Աբգարյանը գնացել են ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը 2 ձեռքով բռնել է որդու` Նշանի և նրա ընկերոջ` Վաչիկի սեռական օրգանները, փորձել է իջեցնել նրանց տաբատների շղթաները, լկտի առաջարկություններ է արել և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այդ ժամանակ որդին` Նշան Աբգարյանը վերցրել է Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը, նետել է նրա վրա ու հեռացել է: Հետագայում որդին իրեն պատմել է այդ ամենը: Ինքը կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությունում:
Վկա Կարինե Ղազարի Մանթաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ որ հանդիսանում է Վաչիկ Աղեկյանի մայրը: 2010թ. հուլիսի 18-ին և 20-ին որդին` Վաչիկ Աղեկյանն ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Վաչիկ Աղեկյանը պատմել է, որ հենց այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Վաչիկ Աղեկյանին և նրա ընկերոջը` Նշան Աբգարյանին հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Այնուհետև ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելում, այնուհետև նաև ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և իր որդու` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Դրանից հետո Նշան Աբգարյանը Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա և հեռացել է:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, երկրորդ խմբի հաշմանդամ է, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հովհաննես Գևորգյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել տուգանքի 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0153/01/10
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 08-10-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0153 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09116210 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հովհաննես Գևորգյանը սեռական բնույթի լկտի զրույցներ է տարել անչափահաս Ն.Աբգարյանի հետ և նրա նկատմամբ կատարել է անառակաբարո գործողություններ։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հայրանուն | Սերգեյի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | բարձր.կրթ.,ամուսնացած, աշխատում է Տկզար նվագախմբում որպես մեներգիչ, 2-րդ խմբի հաշմանդամ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 3.5 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 08-10-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 08-10-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 11-10-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 11-10-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-10-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 23-11-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 23-11-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան դատական նիստերի քարտուղար Ե. Կարապետյան մեղադրող Գ. Շահբազյան պաշտպան Է. Եղիազարյան տուժող Ն. Աբգարյան տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Հ. Աբգարյան 2010թ. նոյեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի, ծնված 27.04.1953թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, աշխատում է Ազգային պետ. ֆիլհարմոնիայի ՙՏկզար՚ նվագախմբում` որպես մեներգիչ, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 22 շենքի թիվ 70 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116210 քրեական գործը: 2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Նշան Համլետի Աբգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի կողմից Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ սեռական բնույթի լկտի զրույցներ տանելու և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով նրա սեռական օրգաններին հպվելու մասով Հ.Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2009թ. սեպտեմբերի 29-ին Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2010թ. հոկտեմբերի 8-ին թիվ 09116210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար. Հովհաննես Գևորգյանը նախապես իմանալով Նշան Համլետի Աբգարյանի 14 տարեկան լինելու փաստի մասին, 2010թ. հուլիսի 20-ին, ժամը 17-ի սահմաններում ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելի նստարանին, այնուհետև նույն օրը` ժամը 18-ի սահմաններում ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա, սեռական բնույթի լկտի զրույցներ է տարել ակնհայտ 16 տարեկան չլրացած, 1995թ. հուլիսի 21-ին ծնված, Նշան Աբգարյանի հետ և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով հպվել է նրա սեռական օրգաններին` անառակաբարո գործողություններ կատարելով վերջինիս նկատմամբ: 3.Ապացույցների հետազոտում. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը Նշան Աբգարյանի նկատմամբ անառակաբարո գործողություններ չի կատարել, ոչ կարուսելին նստած ժամանակ, ոչ էլ այգու նստարանին նստած ժամանակ նրա հետ սեքսուալ բնույթի խոսակցություններ չի վարել և նրա սեռական օրգաններին չի հպվել: Ամբաստանյալը հայտնեց, որ ինքը դեպքի օրը տուժողի և նրա ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ ծանոթացել է Երևանի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում, նրանց պաղպաղակ, գարեջուր և կարկանդակ է հյուրասիրել: Նրանց հետ ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսել է նստել, ապա միասին գնացել են այգում գտնվող ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս, նստել նստարանին և զրուցել, սակայն ինքը անառակաբարո գործողություններ չի կատարել: Ամբաստանյալ Գևորգյանը հայտնեց նաև, որ Նշանն ու Վաչիկն իրեն հայտնել են, որ իրենք անչափահաս են և Նշանը դեռևս 15 տարեկան չի դարձել, սակայն, իր կարծիքով, վերջինս իր տարիքից ավելի մեծ տեսք է ունեցել: Հայտնել է նաև, որ տուժողը, նրա օրինական ներկայացուցիչը և վկաներն իրեն զրպարտում են, քանի որ ինքը տուժողի կողմից իր պայուսակից կատարված փողի գողության մասին հայտնել է ոստիկանություն: Նրանք պաշտպանության և վերժխնդրության նպատակով զրպարտում են իրեն անառակաբարո գործողություններ կատարելու մեջ: Հովհաննես Գևորգյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ: Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Նշան Համլետի Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ միասին գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողանալու: Ժամը 1330-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Այդ ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսանում է Հովհաննես Գևորգյանը: Վերջինս նայել է բոլոր լողացողներին: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն ասել է այդ տղային. ՙդու չես կարա թափել, դու փոքր ես՚ ու ցույց տալով իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին` ասել է. ՙայ իրենք կարան թափեն՚: Դրանից հետո շարունակել են լողանալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Վաչիկից հարցրել է իրենց տարիքները: Վաչիկ Աղեկյանը պատասխանել է, որ ինքը 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է իրեն, թե արդյոք Վաչիկ Աղեկյանը ճիշտ է ասում: Ինքը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է, իսկ Վաչիկը` 16: Ժամը 17-ի սահմաններում Վաչիկ Աղեկյանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այնուհետև, Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի այգու կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, ՙադի-բուդի՚, ՙքաղցր բամբակ՚, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, ինքը կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և Հովհաննես Գևորգյանն իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի ՙԿասկադին՚ հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Վաչիկ Աղեկյանի ուսերին ու ասել. ՙոնց ձեր … կքաշեի՚, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել Հովհաննես Գևորգյանին և գնացել տուն: Կրկին անգամ Վաչիկի հետ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ ՙադի-բուդի՚ գնելուց հետո կգա լողավազան: Վաչիկ Աղեկյանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. ՙնայում եմ ձեր ..., կայֆ եմ ստանում՚: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը, Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող ՙՈւրախ ժամանց՚ սրճարանում, որտեղ նա պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ ՙԿիլիկիա՚ գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց երեքի միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննե Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է Վաչիկ Աղեկյանի կողքին և փորձել է նրա տաբատի շղթան բացել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Սակայն Վաչիկը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է իր կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել իր տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է իր սեռական օրգանները: Ինքը Հովհաննես Գևորգյանի կողքից տեղափոխվել և նստել է Վաչիկի կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից վերջինս ասել է, որ իրեն լավ չի զգում և հոգնած է: Ժամը 18-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Ինքը նստել է Հովհաննե Գևորգյանի ձախ կողմում, իսկ Վաչիկ Աղեկյանը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է իր սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ ինքը հրելով հեռացրել է նրա ձեռքը և կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է իր ձեռքից, քաշել է հետ` ասելով. ՙնստի, մեզ ոչ ոք չի տենա՚: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. ՙխմած եք, կայֆոտած կլինեք, բերեք …, կայֆ կստանաք՚: Այդ ժամանակ ինքը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը` նետել է նրա վրա, և պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո արագ քայլերով հեռացել է և գնացել է տուն: Հաջորդ օրը կատարվածի մասին պատմել է հորը` Համլետ Աբգարյանին, ով հաղորդում է տվել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում: Դատական քննության ընթացքում կատարված առերեսման ընթացքում տուժող Նշան Աբգարյանը պնդեց իր ցուցմունքը և հայտնեց, որ ինքը ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին չի զրպարտում: Վկա Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ միասին գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողալու: Ժամը 1330-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում իմացել է, Հովհաննես Գևորգյանն է: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հ.Գևորգյանը ասել է այդ տղային. ՙդու չես կարա թափես, դու փոքր ես՚ ու ցույց տալով իրեն ու Նշանին` ասել է. ՙայ իրենք կարան թափեն՚: Դրանից հետո շարունակել են լողալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Նշան Աբգարյանից հարցրել է իրենց տարիքները: Ինքը պատասխանել է, որ 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է Նշանին, թե արդյոք դա ճիշտ է: Նշան Աբգարյանը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է: Ժամը 17-ի սահմաններում Նշանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը, ցույց տալով կենտրոնական մուտքի կողմը, հարցրել է, թե այդ ուղղությամբ են գնում: Այնուհետև նրա հետ միասին գնացել են դեպի կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Նշանի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, ՙադի-բուդի՚, ՙքաղց բամբակ՚, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, նա կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և նա իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի ՙԿասկադին՚ հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Նշան Աբգարյանի ուսերին ու ասել է. ՙոնց ձեր … կքաշեի՚, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել նրան և գնացել տուն: Կրկին անգամ Նշան Աբգարյանի հետ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ ՙադի-բուդի՚ գնելուց հետո կգա լողավազան: Նշանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Ինքը տեսել է, թե ինչպես է Հովհաննես Գևորգյանը մերսում մի 12-13 տարեկան տղայի մեջքը: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Նշան Աբգարյանին ասել է. ՙնայում եմ ձեր …….., կայֆ եմ ստանում՚: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Նշանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը` Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող ՙՈւրախ ժամանց՚ սրճարանում, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանն իրենց երեքի համար պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ ՙԿիլիկիա՚ գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է իր կողքին և փորձել է իր տաբատի շղթան իջեցնել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է սեռական օրգանները: Ինքը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է Նշան Աբգարյանի կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել նրա տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Նշանը նրա կողքից տեղափոխվել և նստել է իր կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից` Հովհաննես Գևորգյանն ասել է, որ հոգնել է և իրեն լավ չի զգում: Ժամը 18-ի սահմաններում նրա և Նշանի հետ միասին գնացել են դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Նշանը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմը, իսկ ինքը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` իր սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանի հետ միասին հրելով հեռացրել են Հովհաննես Գևորգյանի ձեռքերը և Նշանը կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է Նշանի ձեռքից ու ինչ-որ բան է ասել: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա: Պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո Նշանն արագ քայլերով հեռացել է, իսկ ինքը մնացել է կանգնած Հովհաննես Գևորգյանի մոտ: Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Նշան Աբգարյանի հայրը: 2010թ. հուլիսի 21-ին որդին` Նշան Աբգարյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Նշան Աբգարյանին և նրա ընկերոջը` Վաչիկ Աղեկյանին հրավիրել է սրճարան, որտեղ հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Դրանից հետո նստել են կարուսել, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանը, Վաչիկ Աղեկյանը և Նշան Աբգարյանը գնացել են ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամաս, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը 2 ձեռքով բռնել է որդու` Նշանի և նրա ընկերոջ` Վաչիկի սեռական օրգանները, փորձել է իջեցնել նրանց տաբատների շղթաները, լկտի առաջարկություններ է արել և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այդ ժամանակ որդին` Նշան Աբգարյանը վերցրել է Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը, նետել է նրա վրա ու հեռացել է: Հետագայում որդին իրեն պատմել է այդ ամենը: Ինքը կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությունում: Վկա Կարինե Ղազարի Մանթաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ որ հանդիսանում է Վաչիկ Աղեկյանի մայրը: 2010թ. հուլիսի 18-ին և 20-ին որդին` Վաչիկ Աղեկյանն ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Վաչիկ Աղեկյանը պատմել է, որ հենց այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Վաչիկ Աղեկյանին և նրա ընկերոջը` Նշան Աբգարյանին հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Այնուհետև ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՊտտվող անիվ՚ կարուսելում, այնուհետև նաև ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և իր որդու` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Դրանից հետո Նշան Աբգարյանը Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա և հեռացել է: Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է: Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, երկրորդ խմբի հաշմանդամ է, բնութագրվում է դրական: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Հովհաննես Գևորգյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել տուգանքի 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-11-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 23-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 74,145 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 74,145 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 23-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 74,145 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-15197 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 24-12-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 11-03-2011 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | 2 հատոր |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 18-03-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 28-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 264 |
| Գործին կից նյութերը | Առդիր քրեական գործը 2 հատորից համապատասխանաբար 145 և 119 թերթից և ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 31-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 144,119 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0153/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 23-12-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-12-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Էմմա |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Հովհաննես Գևորգյան Բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի /ՀՀ քր. օր-ի 142 հոդ.1-ին մասով - տուգանք՝ 300.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 2311.2010թ. դատավճիռը և կայացնել արդարացման դատավճիռ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | վիճ. քարտ |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 11-01-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 11-01-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-01-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԱՔԴ/0153/01/10 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 19 հունվարի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանի, ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպան Է.Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննութան առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում 2010թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116210 քրեական գործը: 2009թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Նշան Համլետի Աբգարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Նույն օրվա որոշմամբ թիվ 09116210 քրեական գործով Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի կողմից Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ սեռական բնույթի լկտի զրույցներ տանելու և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով նրա սեռական օրգաններին հպվելու մասով Հ.Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: 29.09.2009թ. որոշմամբ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142 հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրը, վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2010թ. հոկտեմբերի 8-ին թիվ 09116210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` դատարան/: Դատարանի 2010թվականի նոյեմբերի 23-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի` 300.000/երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Հիշյալ դատավճռի դեմ 16.12.2010թ. վերաքննիչ բողոք է բերել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանը: Դատավճռի դեմ 23.12.2010թ. ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը և նրա շահերի պաշտպան Էմմա Եղիազարյանը ևս ներկայացրել են վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ բողոքների առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2.Գործի փաստական հանգամանքները Ամբաստանյալ Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա նախապես իմանալով Նշան Համլետի Աբգարյանի 14 տարեկան լինելու փաստի մասին, 2010թ. հուլիսի 20-ին, ժամը 17-ի սահմաններում “Հաղթանակ” զբոսայգու “Պտտվող անիվ” կարուսելի նստարանին, այնուհետև նույն օրը` ժամը 18-ի սահմաններում “Հաղթանակ” զբոսայգու “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա, սեռական բնույթի լկտի զրույցներ է տարել ակնհայտ 16 տարեկան չլրացած, 1995թ. հուլիսի 21-ին ծնված, Նշան Աբգարյանի հետ և անպարկեշտ ձևով ձեռքերով հպվել է նրա սեռական օրգաններին` անառակաբարո գործողություններ կատարելով վերջինիս նկատմամբ: 3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: 1. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Շահբազյանը իր վերաքննիչ բողոքով գտնում է, որ դատավճիռը պատժատեսակի մասով անհիմն է և անարդարացի, երթակա է մասնակիորեն բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Մեղադրողը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտել է, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի ուղղվելը հնարավոր է միայն նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն կրելու դեպքում, քանի որ այլ պատժատեսակի նշանակումը չի կարող նպաստել պատժի նպատակների ապահովմանը: Ինչ վերաբերում է պատժի չափին, ապա առավելագույնը 2 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող սանկցիայի և տվյալ քրեական գործի փաստական հանգամանքների պարագաներում 6 ամիս ազատազրկումը համաչափ է Հովհաննես Գևորգյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը: Դատարանը, պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գալով սխալ եզրահանգման, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, և փաստորեն` թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 48-րդ հոդվածներով սահմանված դրույթների խախտումներ: Բացի այդ, տվյալ գործի փաստական հանգամանքներում ամբաստանյալի դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը և երկրորդ կարգի հաշմանդամ հանդիսանալը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելը ևս չի կարող բավարար համարվել տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու համար: Բողոքի հեղինակը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցանքի ծանրությանը, չի նպաստում և չի կարող նպաստել սոցիալական արդարության վերականգնմանը, հանցագործությունների կանխմանը և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելուն: Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրել է մասնակիորեն բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի մասով և նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկում` 6 ամիս ժամկետով: 2. Ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը և նրա շահերի պաշտպան Է.Եղիազարյանը իրենց վերաքննիչ բողոքով խնդրել են բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ին կայացված դատավճիռը և կայացնել արդարացման դատավճիռ, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները. Դատարանը հիմք է ընդունել մեղադրանքի հիմքում դրված այսպես կոչված ապացույցները` տուժող Նշան Աբգարյանի ցուցմունքը, որի նկատմամբ ոստիկանությունում քրեական գործն պետք է հարուցվեր, որին ոստիկանությունում հայտնել են ցուցմունքից հրաժարվելու հետևանքների մասին, որը դատաքննության ժամանակ ևս հաստատվել է, ապացուցողական նշանակություն են տվել վկա Վաչիկ Աղեկյանի ցուցմունքին, որը Նշան Աբգարյանի կողմից տրված ցուցմունքները հաստատելու և հետևաբար նրան ենթադրյալ քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցում օգնելու համար: Դատարանի կողմից ապացուցողական նշանակություն է տրվել Վաչիկ Աղեկյանի մոր` Կարինե Մանթաշյանի կողմից տրված ցուցմունքներին, որը դատավարության մասնակիցների հարցերին պատասխանում էր հարցերով, հարձակողական դիրքով և որը փորձում էր օգնել չնախատեսված իրավիճակում հայտնված Նշան Աբգարյանին: Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանը տվել է հաճախ իրարամերժ, հակասական, բայց և իր որդու համար նպաստավոր ցուցմունքներ: Սույն քրեական գործում հիշատակված հավատ ներշնչող սեռական բնույթի պարբերաբար կրկնվող բառակապակցությունները և անտրամաբանական ձևով նկարագրված սեռական գործողությունները մեկ նպատակ են հետապնդել` կառուցել քրեական գործ: Մեղադրական դատավճռի հիմքում նշված ապացույցները չեն կարող լուրջ իրավական հիմնավորում հանդիսանալ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Սույն դատավճռով խախտվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին ենթակետի 24-րդ հոդվածի 1-ին ենթակետի պահանջները: Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ հանդիսանում է “Հուսո Առագաստ” հասարակական կազմակերպության անդամ, երկրաշարժի ժամանակ 1988-1989թթ. բարեգործական համերգներով հանդես է եկել երկրի տարբեր շրջաններում և ստացված հասույթը փոխանցել ԼՂՀ երեխաներին և անապահով ընտանիքներին: Հանդիսանում է “Բարգավաճ Հայաստան” հասարակական քաղաքական կազմակերպության անդամ, ավարտել է Մոսկվայի Գնիսինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտը, 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, տառապում է վարիկոզ և շաքարային դիապետ հիվանդություններով: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի, ինչպես նաև ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ինքը Նշան Աբգարյանի նկատմամբ անառակաբարո գործողություններ չի կատարել, ոչ կարուսելին նստած ժամանակ, ոչ էլ այգու նստարանին նստած ժամանակ նրա հետ սեքսուալ բնույթի խոսակցություններ չի վարել և նրա սեռական օրգաններին չի հպվել: Դեպքի օրը տուժողի և նրա ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ ծանոթացել է Երևանի “Հաղթանակ” զբոսայգում, նրանց պաղպաղակ, գարեջուր և կարկանդակ է հյուրասիրել: Նրանց հետ “Պտտվող անիվ” կարուսել է նստել, ապա միասին գնացել են այգում գտնվող “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս, նստել նստարանին և զրուցել, սակայն ինքը անառակաբարո գործողություններ չի կատարել: Նշանն ու Վաչիկն իրեն հայտնել են, որ իրենք անչափահաս են և Նշանը դեռևս 15 տարեկան չի դարձել, սակայն, իր կարծիքով, վերջինս իր տարիքից ավելի մեծ տեսք է ունեցել: Հայտնել է նաև, որ տուժողը, նրա օրինական ներկայացուցիչը և վկաներն իրեն զրպարտում են, քանի որ ինքը տուժողի կողմից իր պայուսակից կատարված փողի գողության մասին հայտնել է ոստիկանություն: Նրանք պաշտպանության և վերժխնդրության նպատակով զրպարտում են իրեն անառակաբարո գործողություններ կատարելու մեջ: Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, այդ թվում նաև ամբաստանյալի ցուցմունքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի պատճառաբանությունները անհիմն են, հետապնդում են պատժից և պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, դրանք հերքվում են և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատվում է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Նշան Համլետի Աբգարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանի հետ միասին գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողանալու: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հասել են “Հաղթանակ” զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Այդ ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսանում է Հովհաննես Գևորգյանը: Վերջինս նայել է բոլոր լողացողներին: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն ասել է այդ տղային. “դու չես կարա թափել, դու փոքր ես” ու ցույց տալով իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին` ասել է. “այ իրենք կարան թափեն”: Դրանից հետո շարունակել են լողանալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Վաչիկից հարցրել է իրենց տարիքները: Վաչիկ Աղեկյանը պատասխանել է, որ ինքը 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է իրեն, թե արդյոք Վաչիկ Աղեկյանը ճիշտ է ասում: Ինքը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է, իսկ Վաչիկը` 16: Ժամը 17-ի սահմաններում Վաչիկ Աղեկյանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այնուհետև, Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի այգու կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Վաչիկի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, “ադի-բուդի”, “քաղցր բամբակ”, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, ինքը կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և Հովհաննես Գևորգյանն իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի “Կասկադին” հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Վաչիկ Աղեկյանի ուսերին ու ասել. “ոնց ձեր … կքաշեի”, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել Հովհաննես Գևորգյանին և գնացել տուն: Կրկին անգամ Վաչիկի հետ “Հաղթանակ” զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ “ադի-բուդի” գնելուց հետո կգա լողավազան: Վաչիկ Աղեկյանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Վաչիկ Աղեկյանին ասել է. “նայում եմ ձեր ..., կայֆ եմ ստանում”: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի “Պտտվող անիվ” կարուսելը, Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող “Ուրախ ժամանց” սրճարանում, որտեղ նա պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ “Կիլիկիա” գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց երեքի միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննե Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են “Պտտվող անիվ” կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է Վաչիկ Աղեկյանի կողքին և փորձել է նրա տաբատի շղթան բացել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Սակայն Վաչիկը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է իր կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել իր տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է իր սեռական օրգանները: Ինքը Հովհաննես Գևորգյանի կողքից տեղափոխվել և նստել է Վաչիկի կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից վերջինս ասել է, որ իրեն լավ չի զգում և հոգնած է: Ժամը 18-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի և Վաչիկ Աղեկյանի հետ միասին գնացել են դեպի “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Ինքը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմում, իսկ Վաչիկ Աղեկյանը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է իր սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ ինքը հրելով հեռացրել է նրա ձեռքը և կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է իր ձեռքից, քաշել է հետ` ասելով. “նստի, մեզ ոչ ոք չի տենա”: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Վաչիկ Աղեկյանին ասել է “խմած եք, կայֆոտած կլինեք, բերեք …, կայֆ կստանաք”: Այդ ժամանակ ինքը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը` նետել է նրա վրա, և պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո արագ քայլերով հեռացել է և գնացել է տուն: Հաջորդ օրը կատարվածի մասին պատմել է հորը` Համլետ Աբգարյանին, ով հաղորդում է տվել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում: Դատաքննության ընթացքում կատարված առերեսման ժամանակ տուժող Նշան Աբգարյանը պնդել է իր ցուցմունքը և հայտնել, որ ինքը ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանին չի զրպարտում: Վկա Վաչիկ Մանվելի Աղեկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ միասին գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղ գտնվող լողավազանում լողալու: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հասել են “Հաղթանակ” զբոսայգի և սկսել են լողալ լողավազանում: Լողալու ընթացքում լողավազանի մոտ գտնվող նստարանին նկատել է մի տարեց տղամարդու, ով ինչպես հետագայում իմացել է, Հովհաննես Գևորգյանն է: Այդ ընթացքում մի փոքր տարիքի տղա ավազ է լցրել ջրի մեջ: Հովհաննես Գևորգյանը նրան ասել է, որ ավազ չթափի: Այդ տղան պատասխանել է, որ այլևս չի թափի: Այդ ժամանակ Հ.Գևորգյանը ասել է այդ տղային. “դու չես կարա թափես, դու փոքր ես” ու ցույց տալով իրեն ու Նշանին` ասել է. “այ իրենք կարան թափեն”: Դրանից հետո շարունակել են լողալ, որի ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրենից ու Նշան Աբգարյանից հարցրել է իրենց տարիքները: Ինքը պատասխանել է, որ 16 տարեկան է, իսկ Նշան Աբգարյանը` 14: Հովհաննես Գևորգյանը հարցրել է Նշանին, թե արդյոք դա ճիշտ է: Նշան Աբգարյանը պատասխանել է, որ իրոք ինքը 14 տարեկան է: Ժամը 17-ի սահմաններում Նշանի հետ հագնվել են և ցանկացել հեռանալ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը, ցույց տալով կենտրոնական մուտքի կողմը, հարցրել է, թե այդ ուղղությամբ են գնում: Այնուհետև նրա հետ միասին գնացել են դեպի կենտրոնական մուտքի կողմը: Ճանապարհին Հովհաննես Գևորգյանն իր և Նշանի համար առաջարկել է գնել գարեջուր, “ադի-բուդի”, “քաղցր բամբակ”, բայց իրենք հրաժարվել են: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է պաղպաղակ` ասելով, որ եթե իրենք հրաժարվեն, նա կնեղանա: Իրենք համաձայնել են և նա իրենց համար գնել է մեկական պաղպաղակ: Դուրս գալով կենտրոնական մուտքից` գանցել են դեպի “Կասկադին” հարակից տարածք, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը ձեռքերը դրել է իր և Նշան Աբգարյանի ուսերին ու ասել է. “ոնց ձեր … կքաշեի”, բայց ոչ մի գործողություն չի կատարել: Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել նրան և գնացել տուն: Կրկին անգամ Նշան Աբգարյանի հետ “Հաղթանակ” զբոսայգի են եկել 2010թ. հուլիսի 20-ին: Դեպի լողավազան գնալու ճանապարհին հանդիպել են Հովհաննես Գևորգյանին, ով ասել է, որ “ադի-բուդի” գնելուց հետո կգա լողավազան: Նշանի հետ սկսել են լողալ լողավազանում: Ինքը տեսել է, թե ինչպես է Հովհաննես Գևորգյանը մերսում մի 12-13 տարեկան տղայի մեջքը: Լողալու ընթացքում Հովհաննես Գևորգյանն իրեն ու Նշան Աբգարյանին ասել է. “նայում եմ ձեր …….., կայֆ եմ ստանում”: Ժամը 16-ի սահմաններում դուրս են եկել լողավազանից և սկսել են հագնվել: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանն իրեն և Նշանին առաջարկել է կարուսել նստել: Իրենք համաձայնել են: Գնալով դեպի “Պտտվող անիվ” կարուսելը` Հովհաննես Գևորգյանն առաջարկել է նստել այդ կարուսելի մոտ գտնվող “Ուրախ ժամանց” սրճարանում, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանն իրենց երեքի համար պատվիրել է 6 հատ կարկանդակ և 0,5 լիտր տարողությամբ 4 շիշ “Կիլիկիա” գարեջուր, որը հավասար բաժանվել է իրենց միջև: Դրանից հետո ժամը 17-ի սահմաններում Հովհաննես Գևորգյանի առաջարկությամբ նստել են “Պտտվող անիվ” կարուսելը: Կարուսելում Հովհաննես Գևորգյանը սկզբում նստել է իր կողքին և փորձել է իր տաբատի շղթան իջեցնել և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է սեռական օրգանները: Ինքը թույլ չի տվել շարունակել: Դրանից հետո Հովհաննես Գևորգյանը նստել է Նշան Աբգարյանի կողքին և նույն ձևով փորձել է իջեցնել նրա տաբատի շղթան և հագուստի վրայից ձեռքով բռնել է նրա սեռական օրգանները: Նշանը նրա կողքից տեղափոխվել և նստել է իր կողքին: Միասին պտտվել են 3 պտույտ: Սրճարանում պատվիրած գարեջրերի, կարկանդակների և կարուսելի տոմսերի գումարները վճարել է Հովհաննես Գևորգյանը: Իջնելով կարուսելից` Հովհաննես Գևորգյանն ասել է, որ հոգնել է և իրեն լավ չի զգում: Ժամը 18-ի սահմաններում նրա և Նշանի հետ միասին գնացել են դեպի “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս և նստել են այնտեղ գտնվող նստարանին: Հովհաննես Գևորգյանը նստել է կենտրոնում: Նշանը նստել է Հովհաննես Գևորգյանի ձախ կողմը, իսկ ինքը` աջ: Այդ ժամանակ Հովհաննես Գևորգյանը միանգամից ձախ ձեռքով հագուստի վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի սեռական օրգանները, իսկ աջ ձեռքով` իր սեռական օրգանները, սկսել է հետ-առաջ շարժումներ անել, ցանկացել է իջեցնել տաբատների շղթաները` կատարելով սեռական բնույթի անպարկեշտ արտահայտություններ, որից Հովհաննես Գևորգյանը հաճույք էր ստանում: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանի հետ միասին հրելով հեռացրել են Հովհաննես Գևորգյանի ձեռքերը և Նշանը կանգնել է: Հովհաննես Գևորգյանը բռնել է Նշանի ձեռքից ու ինչ-որ բան է ասել: Այդ ժամանակ Նշան Աբգարյանը վերցնելով Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա: Պայուսակի պարունակությունը թափվել է գետին, որից հետո Նշանն արագ քայլերով հեռացել է, իսկ ինքը մնացել է կանգնած Հովհաննես Գևորգյանի մոտ: Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Համլետ Աբգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Նշան Աբգարյանի հայրը: 2010թ. հուլիսի 21-ին որդին` Նշան Աբգարյանն իրեն պատմել է, որ 2010թ. հուլիսի 18-ին ընկերոջ` Վաչիկ Աղեկյանի հետ գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Նշան Աբգարյանին և նրա ընկերոջը` Վաչիկ Աղեկյանին հրավիրել է սրճարան, որտեղ հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Դրանից հետո նստել են կարուսել, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այնուհետև Հովհաննես Գևորգյանը, Վաչիկ Աղեկյանը և Նշան Աբգարյանը գնացել են “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամաս, որտեղ Հովհաննես Գևորգյանը 2 ձեռքով բռնել է որդու` Նշանի և նրա ընկերոջ` Վաչիկի սեռական օրգանները, փորձել է իջեցնել նրանց տաբատների շղթաները, լկտի առաջարկություններ է արել և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Այդ ժամանակ որդին` Նշան Աբգարյանը վերցրել է Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը, նետել է նրա վրա ու հեռացել է: Հետագայում որդին իրեն պատմել է այդ ամենը: Ինքը կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությունում: Վկա Կարինե Ղազարի Մանթաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Վաչիկ Աղեկյանի մայրը: 2010թ. հուլիսի 18-ին և 20-ին որդին` Վաչիկ Աղեկյանն ընկերոջ` Նշան Աբգարյանի հետ գնացել են “Հաղթանակ” զբոսայգի` այնտեղի լողավազանում լողալու: Վաչիկ Աղեկյանը պատմել է, որ հենց այնտեղ էլ ծանոթացել են Հովհաննես Գևորգյանի հետ: 2010թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Գևորգյանն իր որդուն` Վաչիկ Աղեկյանին և նրա ընկերոջը` Նշան Աբգարյանին հյուրասիրել է գարեջուր և կարկանդակ: Այնուհետև “Հաղթանակ” զբոսայգու “Պտտվող անիվ” կարուսելում, այնուհետև նաև “Մայր Հայաստան” հուշարձանի հետնամասում գտնվող նստարանի վրա Հովհաննես Գևորգյանը հագուստների վրայից բռնել է Նշան Աբգարյանի և իր որդու` Վաչիկ Աղեկյանի սեռական օրգանները և լկտի խոսակցություններ է տարել նրանց հետ: Դրանից հետո Նշան Աբգարյանը Հովհաննես Գևորգյանի պայուսակը նետել է նրա վրա և հեռացել է: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործի քննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին աղդել գործով ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա` թույլ չեն տրվել և ամբաստանյալի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներին: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ապացույցները ձեռք են բերվել քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներին համապատասխան և դատարանի կողմից դրանք ճիշտ են գնահատվել իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը կատարել է հանցագործություն նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի համար պետք է ենթարկվի պատժի և դատարանի կողմից նշանակված պատիժը պետք է կրի: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցին և այդ առթիվ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը բավարար չափով հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում հանգել է այն ճիշտ եզրահանգման, որ բացակայում է պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ և այն խստացման առումով փոփոխելու հիմքեր չկան: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ելնելով վեարոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի, ամբաստանայալ Հ.Գևորգյանի և նրա շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները մերժել։ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 23-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Սերգեյի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ։ Ամբաստանյալ Հովհաննես Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրիանկան ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-01-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր` 1-ինը` 145 թերթ, 2-րդը` 115 թերթ |
| Գործին կից նյութեր | ամբաստանյալի վիճ. քարտը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 145, 115 թերթից |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-2749/11 |