Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0138/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
6.2
Պատասխանող
Արտաշես Պողոսյան
Արտաշես Պողոսյան Հրաչյայի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մարգո Սիմոնյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մխիթար Պապոյան
Արմեն Խաչատրյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Հոդված 35 Մաս 1, 2
Հոդված 357-360, 366, 369-374
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մարգո Սիմոնյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մխիթար Պապոյան
Արմեն Խաչատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-05-17 | 12:00 | 3 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-01-24 | 14:00 | 1 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2011-02-28 | 11:50 | 1 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Ա.Խաչատրյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Գործ հ.ԵԱՔԴ/0138/01/10
17 մայիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ա.ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԲԵՋԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատական ակտի դեմ բերված Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ` Ա.Մինասյանի 11.08.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
20.08.10թ. որոշմամբ` Ա.Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
27.08.2010թ. որոշմամբ` Ա.Պողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով:
27.08.10թ. քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` մեղադրյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 ամիս ժամկետով:
23.09.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.02.2011թ. դատավճռով` ճանաչվել և հռչակվել է Ա.Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում:
Ա.Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճռի դեմ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 06.04.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները
Ա.Պողոսյանը նախկինում գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար դատապարտված լինելով և դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ կատարել է հափշտակություն, այն է`
2010 թվականի օգոստոսի 10-ին` ժամը 17:00-ի սահմաններում, իրենց` Քանաքեռ 1-ին փողոց 11 տանը, իր մորեղբայր Սամվել Բղդոյանից պահանջել է 6.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն վերջինս հրաժարվել է նշված գումարը տալ, որից հետո նույն տան բակում Ս. Բղդոյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ոտքով հարվածելով և քաշելով` գցել է նրան գետնին ու վերնաշապիկի գրպանից բացահայտ հափշտակել զգալի չափերի հասնող` 6.000 ՀՀ դրամ գումար:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում դատախազը խնդրել է բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատավճիռը և Ա.Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով և նրա նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկման ձևով:
Համաձայն բողոքի` դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ քրեական գործով կատարվել են անհրաժեշտ քննչական գործողություններ և ձեռք են բերվել բավարար ապացույցներ Ա.Պողոսյանին մեղադրանք առաջադրելու համար, ինչպես նաև մեղադրյալի անձը, այն, որ 20 տարեկան է, սակայն արդեն 3 անգամ դատապարտվել է նույնասեռ հանցագործություններ կատարելու համար, նրա կողմից նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները անհիմն են և նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Դատարանը գործով ձեռք բերված ապացույցներով միասնական վերլուծություն չի կատարել ճիշտ եզրահանգման հասնելու համար:
Չնայած անչափահաս վկան ցուցմունք է տվել ոչ մանկավարժական կրթություն ունեցող անձի ներկայությամբ, սակայն այն անձը, որի ներկայությամբ նա տվել է ցուցմունք, հանդիսացել է իրենց մանկատան դայակը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաներում վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, լսելով բողոք բերած անձի հիմնավորումները, հակառակ կողմի փաստարկները, գնահատման ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցությամբ գտավ, որ վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին
2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը
3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում
4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռը կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին լուծում է հետևյալ հարցերը`
ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ, և եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալներ, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը դատարանում պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը, մեղադրյալի անմեղությունը կամ մեղավորությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար այլ հանգամանքներ:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ապացույց թույլատրվում են կասկածյալի, մեղադրյալի, ամբաստանյալի, տուժողի, վկայի, դատապարտյալի ցուցմունքները, փորձագետի եզրակացությունը, իրեղեն ապացույցները, քննչական և այլ դատավարական գործողությունների արձանագրությունները և այլ փաստաթղթեր:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
Համաձայն նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը դատավորը ղեկավարվելով օրենքով ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
Ապացույցները պետք է պարունակեն ոչ թե գնահատողական դատողություններ կամ կարծիքներ, այլ կոնկրետ փաստական տվյալներ որոշակի գործողությունների կամ իրադարձությունների վերաբերյալ, այդ փաստական տվյալները պետք է ձեռք բերվեն օրենքով նշված աղբյուրներից և վերաբերվեն կոնկրետ գործին ու ապացուցման առարկային:
Ապացույցը անթույլատրելի համարելու հիմքերը սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավորը, հետաքննության մարմինը, քննիչը և դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
Ներքին համոզմունքը որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտողի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: թեև ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, սակայն այն չի կարող կամայական լինել: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի ողջ հանգամանքների օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը:
Ապացույցների գնահատումը պետք է դատական ակտում արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների ձևով` հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են այդ ակտի հիմքում, իսկ մյուսները ճանաչվել են ոչ հավաստի, ընդ որում, օրենքը որպես կանոն չի նշում, թե հատկապես որ ապացույցներով պետք է հաստատվի այս կամ այն հանգամանքը, ինչպես նաև չի սահմանում ապացույցի որևէ տեսակի գերակայությունը մյուսի նկատմամբ, ուստի դատարանը հիմնականում ազատ է ապացույցների գնահատման գործում:
Օրենսդիրը ապացույցների ազատ գնահատումը հռչակել է որպես քրեադատավարական օրենքի սկզբունք, համաձայն որի, ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունենալու օրենսդրական արգելքը բացառում է որևէ ապացույցի նկատմամբ կանխակալ մոտեցում ցուցաբերելը, քանի դեռ այդ ապացույցը քրեադատավարական օրենսգրքում ամրագրված ընթացակարգով օրինականության, մրցակցության և կողմերի իրավահավասարության, մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի ապահովման և այլ սկզբունքների պահպանմամբ չի հետազոտվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
Նախաքննական մարմինը Ա.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նախկինում գողություն կատարելու համար դատապարտված լինելով, դատվածությունը չմարված 2010թ. օգոստոսի 10-ին կատարել է կողոպուտ, այն է` կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, իր քեռու` գործով տուժող Ս.Բղդոյանի գրպանից բացահայտ հափշտակել է 6000 դրամ:
Նախաքննության ընթացքում Ա.Պողոսյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ տուժողը իր մորեղբայրն է, ու ապրում են միևնույն բակում, չնայած դեպքի օրը մորեղբայրը հրաժարվել է տալ 200 դրամ հաց գնելու համար, սակայն գումարի շուրջը նրա հետ չի վիճաբանել, նրա նկատմամբ բռնություն չի գործադրել ու գումար նրանից չի հափշտակել, այլ վիճաբանել է նրա հետ, քանի որ վերջինս ցանկացել է □Զատիկ□ մանկատնից տուն վերադարձած անչափահաս որդուն տանել ոստիկանություն, նորից մանկատուն տանելու համար, իսկ որդին չի ցանկացել վերադառնալ մանկատուն: Անչափահաս երեխային պաշտպանելու նպատակով միջամտել է հոր և որդու վիճաբանությանը և երբ մորեղբայրը սկսել է հայհոյել, բարկանալով նրա վրա քաշել է նրա վզից ու գցել է գետին: Դրանից հետո մորեղբայրը գրպանից հանելով թղթադրամները նետել է գետնին և հայտարարել, որ գնալու է ոստիկանություն և հայտնելու է, որ ինքը նրան ծեծի է ենթարկել և հափշտակել է գումարը, ու իր սպառնալիքը ի կատար է ածել:
Նախաքննական մարմինը Ա.Պողոսյանի հանցանքը հիմնավորված է համարել տուժողի ցուցմունքներով, համաձայն որոնց, դեպքի օրը իր քրոջ որդին` Ա.Պողոսյանը իրենից պահանջել է 6000 դրամ, ու չնայած իր մոտ եղել է գումար, սակայն մերժել է նրա խնդրանքը: Դրանից հետո զայրացած Պողոսյանը վիճաբանել է իր հետ, քաշելով օձիքից սենյակից դուրս է հանել և ոտքով հարվածելով իր մեջքին և քաշելով պարանոցից գցել է գետին: Այնուհետև հանել է իր մոտ եղած գումարի մի մասը` 6000 դրամը, իսկ մնացած 5000 դրամը ինքն է նետել նրա վրա: Այդ ընթացքում իրենց մեջ եղել է վիճաբանություն, նաև այն առիթով, որ ինքը ցանակացել է որդուն մանկատուն տանել, իսկ նա չի թողել:
Անչափահաս վկա, տուժողի որդի Ա.Բղդոյանի ցուցմունքով, համաձայն որի, դեպքի օրը Արտաշեսի խնդրանքով ինքը 6000 դրամ է ուզել հորից, որը մերժել է: Դրանից հետո Արտաշեսը մտել է հոր սենյակ, քաշելով հանել է դուրս, ոտքով հարվածել է ու պարանոցից քաշելով գցել է գետին և հոր գրպանից հանել է 6000 դրամ, իսկ հայրն էլ զայրանալով նրա վրա է նետել մնացած 5000 դրամը:
Վկա Ա.Պողոսյանի մոր` Ա.Բղդոյանի ցուցմունքով, համաձայն որի, դեպքի օրը իր աշխատավայր է գնացել տուժողը և հայտնել է, որ իր տղան` Արտաշեսը հարվածել է իրեն և հափշտակել է գումարը:
Սույն քրեական գործի դատաքննության ժամանակ Ա.Պողոսյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները և հայտնել է, որ դեպքի օրը մորեղբոր հետ վիճել է որպեսզի պաշտպանի նրա անչափահաս որդուն և թույլ չտա, որ հայրը նրան տանի ոստիկանություն մանկատուն տեղափոխելու համար: Ինքը տուժողից գումար չի հափշտակել, այլ մորեղբայրը ինքն է հանել գրպանից դրամները և նետել իր վրա, որպեսզի հիմք ունենա ոստիկանություն դիմելու համար, քանի որ կալանավայրից իր վերադառնալուց հետո մորեղբայրը, որը չարաշահել է խմիչքը, մշտապես սպառնացել է իրեն, որ նորից □բանտ կուղարկի□:
Տուժող Ս.Բղդոյանը դատարանում հայտնել է, որ դեպքի օրը Ա.Պողոսյանը իր անչափահաս որդու` Անդրանիկի միջոցով իրենից 6000 դրամ է ուզել, որը ինքը նրան չի տվել: Այդ կապակցությամբ իր ու նրա միջև վեճ է առաջացել, որի ժամանակ նա հարվածել է ու գետին է գցել իրեն, քանի որ անգիտակից է եղել, չի կարող ասել, թե իր մոտից գումարը ով է վերցրել, չնայած որդին ասել է, որ գումարը Արտաշեսն է վերցրել, սակայն չի բացառվում, որ իր որդին այն վերցրած լինի, քանի որ մանկատանը նա գողություն անել է սովորել: Բացի այդ, իրենց մեջ վեճ է եղել նաև որդուն ոստիկանություն տանելու պատճառով, քանի որ ինքը ցանկացել է, որ ոստիկանները նրան տանեն մանկատուն, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել: Դեպքի օրը ինքը եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, ոստիկանությունում տվել է հայտարարություն, որ Արտաշեսը հափշտակել է իր 11.000 դրամը, սակայն 5000 դրամը իրականում եղել է իր մոտ:
Վկա Ա.Բղդոյանը դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքում հայտնել է, որ եղբայրը` գործով տուժողը չարաշահում է ոգելից խմիչքը, իր մոտ անգամ կասկածներ են առաջացել նրա հոգեկան վիճակի վերաբերյալ, մտածել է, որ նրա մոտ կան հոգեկան շեղումներ, Արտաշեսի կալանավայրից վերադառնալուց հետո, հաճախ է հայտնել, որ այնպես պետք է անի, որ նա նորից դատապարտվի: Հաճախ են եղել դեպքեր, երբ նա հայտնել է, որ իրենից գումար են հափշտակել, բայց դրանից հետո նա գտել է այդ գումարները: Եղբայրը վատ է վարվել իր անչափահաս որդու` Անդրանիկի հետ, նրա տեղավորել է մանկատուն, որի պատճառով նրա ու իր որդու միջև երբեմն եղել են վեճեր այն պատճառով, որ երեխան եկել է տուն, իսկ հայրը վռնդել է նրան:
Անչափահաս վկա Ա.Բղդոյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքը գրել է քննիչի թելադրանքով, դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում, դեպքի օրը Արտաշեսի հանձնարարությամբ ինքը հորից գործով տուժողից խնդրել է ընդհամենը 200 դրամ հաց առնելու համար, որը սակայն նա չի տվել: Վեճը հոր և Արտաշեսի միջև առաջացել է այն պատճառով, որ հայրը չի ցանկացել որ ինքը մնա տանը, ու փորձել է ոստիկանության օգնությամբ իրեն տանել մանկատուն, իսկ Արտաշեսը պաշտպանել է իրեն, որի ընթացքում հրել և վայր է գցել հորը: Դրանից հետո հայրը գնացել է ոստիկանություն:
Համաձայն վկա` □Զատիկ□ մանկատան դայակ-գիշերապահ Ա.Մելքոնյանի դատաքննական ցուցմունքի` անչափահաս Ա.Բղդոյանը իրենց մանկատան սաներից է, ինքը ունի ոչ թե մանկավարժական, այլ հաշվապահական կրթություն: Դեպքի օրը մանկատուն են գնացել ոստիկանները և մանկավարժի են հարցրել, բայց քանի որ մանկատանը այդ պահին մանկավարժ չի եղել իրեն են տարել ոստիկանություն և մանկավարժի փոխարեն ինքն է մասնակցել անչափահաս Ա.Բղդոյանի հարցաքննությանը: Երբ երեխան սկսել է ցուցմունք տալ, հայրը կողքից հուշել է նրան, ու որդին էլ կրկնել է նրա ասածը, որն էլ արձանագրվել է քննիչի կողմից: Անչափահաս Ա.Բղդոյանը հարցաքննության ընթացքում տարբեր բաներ է ասել, հայրն էլ անընդհատ միջամտել է: Ինքը ճանաչելով այդ երեխային չի բացառում, որ նա կարող է վերցրած լիներ հոր գումարը:
Համաձայն վկա Ն.Թասարյանի դատաքննական ցուցմունքի` թե ամբաստանյալը և թե տուժողը իր մոտ հարազատներն են, տուժողը հաճախակի է չարաշահել խմիչքը, որպեսզի չխնամի իր երեխաներին, նրանց տեղավորել է մանկատանը: Իրենք ապրում են նույն բակում: Դեպքի օրը լսելով վիճաբանության ձայներ դուրս է եկել բակ և տեղեկացվել է, որ վիճաբանում են Արտաշեսը և տուժողը: Վերջինս ցանկացել է որդուն` Անդրանիկին տանել մանկատուն, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել ու հենց այդ ժամանակէլ տուժողը ասել է, որ Արտաշեսին նորից բանտ է ուղարկելու: Որևէ խոսակցություն գումարի պահանջի մասին, չի լսել, մինչ այդ էլ տուժողը հաճախակի հայտարարել է, որ իրենից գումարներ են գողացել, սակայն հետո գտել է գումարները: Ընդ որում նա մշտապես գտնվել է հարբած վիճակում:
Գործի նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է նաև Ա.Պողոսյանի և տուժողի հարազատներից Ն.Փափախչյանը, որը նրանց հետ բնակվում է նույն բակում, որը հայտնել է, որ դեպքի օրը իր 2 հարազատների մեջ վեճ է տեղի ունեցել վիճաբանություն միայն տուժողի կողմից իր անչափահաս որդուն մանկատուն տանելու Արտաշեսի կողմից արգելք հանդիսանալու պատճառով, սակայն նա որպես վկա նախաքննական մարմնի կողմից չի դատակոչվել:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, վերլուծության ենթարկելով գործի թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված նյութերը, հաշվի առնելով այն փաստը, որ անչափահաս վկայի Ա.Բղդոյանի հարցաքննությունը նախաքննության ընթացքում կատարվել է գործող օրենքի` հատկապես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի պահանջներին ոչ համապատասխան, այն է` նա հարցաքննվել է առանց մանկավարժի ներկայության, նրա նախաքննական ցուցմունքը դիտել է որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույց ու իրավացիորեն այն հանել է ապացույցների շարքից, ինչպես նաև հաշվի է առել այն հանգամանքը, որ նախաքննության ընթացքում չի կատարվել առերեսում Ա.Պողոսյանի և անչափահաս վկայի միջև, այն դեպքում, երբ նրանց ցուցմունքներում առկա են եղել հակասություններ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ այդ վկան դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է իր նախաքննական ցուցմունքներից, գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները համադրելու, վերլուծելու և դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից գնահատելու միջոցով, դրանց բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, Ա.Պողոսյանի մեղավորության մասին փարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նրան առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված չէ և կայացրել է արդարացման դատավճիռ:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ գործի նախաքննության փուլում քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել տուժողի ցուցմունքների նկատմամբ, որը համաձայն գործի քննությամբ ձեռք բերված տվյալների, մի շարք անգամ հայտարարած է եղել, որ Ա.Պողոսյանին պետք է □վերադարձնի բանտ□, անչափահաս վկայի ցուցմունքը վերցվել է գործող օրենքի խախտմամբ, նրա և ամբաստանյալի ցուցմունքներում եղած էական հակասությունների պայմաններում չի կատարել առերեսում, իսկ դատաքննության ընթացքում անչափահաս վկան ընդհանրապես հրաժարվել է իր նախաքննական ցուցմունքներից, հետևաբար քրեական գործում բացակայում են փոխկապակցված ապացույցներ, գտավ, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Նկատի ունենալով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Ա.Խաչատրյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Գործ հ.ԵԱՔԴ/0138/01/10
17 մայիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ա.ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԲԵՋԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատական ակտի դեմ բերված Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ` Ա.Մինասյանի 11.08.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
20.08.10թ. որոշմամբ` Ա.Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
27.08.2010թ. որոշմամբ` Ա.Պողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով:
27.08.10թ. քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` մեղադրյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 ամիս ժամկետով:
23.09.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.02.2011թ. դատավճռով` ճանաչվել և հռչակվել է Ա.Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում:
Ա.Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճռի դեմ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 06.04.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները
Ա.Պողոսյանը նախկինում գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար դատապարտված լինելով և դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ կատարել է հափշտակություն, այն է`
2010 թվականի օգոստոսի 10-ին` ժամը 17:00-ի սահմաններում, իրենց` Քանաքեռ 1-ին փողոց 11 տանը, իր մորեղբայր Սամվել Բղդոյանից պահանջել է 6.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն վերջինս հրաժարվել է նշված գումարը տալ, որից հետո նույն տան բակում Ս. Բղդոյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ոտքով հարվածելով և քաշելով` գցել է նրան գետնին ու վերնաշապիկի գրպանից բացահայտ հափշտակել զգալի չափերի հասնող` 6.000 ՀՀ դրամ գումար:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում դատախազը խնդրել է բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատավճիռը և Ա.Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով և նրա նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկման ձևով:
Համաձայն բողոքի` դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ քրեական գործով կատարվել են անհրաժեշտ քննչական գործողություններ և ձեռք են բերվել բավարար ապացույցներ Ա.Պողոսյանին մեղադրանք առաջադրելու համար, ինչպես նաև մեղադրյալի անձը, այն, որ 20 տարեկան է, սակայն արդեն 3 անգամ դատապարտվել է նույնասեռ հանցագործություններ կատարելու համար, նրա կողմից նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները անհիմն են և նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Դատարանը գործով ձեռք բերված ապացույցներով միասնական վերլուծություն չի կատարել ճիշտ եզրահանգման հասնելու համար:
Չնայած անչափահաս վկան ցուցմունք է տվել ոչ մանկավարժական կրթություն ունեցող անձի ներկայությամբ, սակայն այն անձը, որի ներկայությամբ նա տվել է ցուցմունք, հանդիսացել է իրենց մանկատան դայակը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաներում վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, լսելով բողոք բերած անձի հիմնավորումները, հակառակ կողմի փաստարկները, գնահատման ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցությամբ գտավ, որ վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին
2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը
3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում
4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռը կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին լուծում է հետևյալ հարցերը`
ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ, և եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալներ, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը դատարանում պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը, մեղադրյալի անմեղությունը կամ մեղավորությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար այլ հանգամանքներ:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ապացույց թույլատրվում են կասկածյալի, մեղադրյալի, ամբաստանյալի, տուժողի, վկայի, դատապարտյալի ցուցմունքները, փորձագետի եզրակացությունը, իրեղեն ապացույցները, քննչական և այլ դատավարական գործողությունների արձանագրությունները և այլ փաստաթղթեր:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
Համաձայն նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը դատավորը ղեկավարվելով օրենքով ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
Ապացույցները պետք է պարունակեն ոչ թե գնահատողական դատողություններ կամ կարծիքներ, այլ կոնկրետ փաստական տվյալներ որոշակի գործողությունների կամ իրադարձությունների վերաբերյալ, այդ փաստական տվյալները պետք է ձեռք բերվեն օրենքով նշված աղբյուրներից և վերաբերվեն կոնկրետ գործին ու ապացուցման առարկային:
Ապացույցը անթույլատրելի համարելու հիմքերը սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավորը, հետաքննության մարմինը, քննիչը և դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
Ներքին համոզմունքը որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտողի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: թեև ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, սակայն այն չի կարող կամայական լինել: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի ողջ հանգամանքների օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը:
Ապացույցների գնահատումը պետք է դատական ակտում արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների ձևով` հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են այդ ակտի հիմքում, իսկ մյուսները ճանաչվել են ոչ հավաստի, ընդ որում, օրենքը որպես կանոն չի նշում, թե հատկապես որ ապացույցներով պետք է հաստատվի այս կամ այն հանգամանքը, ինչպես նաև չի սահմանում ապացույցի որևէ տեսակի գերակայությունը մյուսի նկատմամբ, ուստի դատարանը հիմնականում ազատ է ապացույցների գնահատման գործում:
Օրենսդիրը ապացույցների ազատ գնահատումը հռչակել է որպես քրեադատավարական օրենքի սկզբունք, համաձայն որի, ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունենալու օրենսդրական արգելքը բացառում է որևէ ապացույցի նկատմամբ կանխակալ մոտեցում ցուցաբերելը, քանի դեռ այդ ապացույցը քրեադատավարական օրենսգրքում ամրագրված ընթացակարգով օրինականության, մրցակցության և կողմերի իրավահավասարության, մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի ապահովման և այլ սկզբունքների պահպանմամբ չի հետազոտվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
Նախաքննական մարմինը Ա.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նախկինում գողություն կատարելու համար դատապարտված լինելով, դատվածությունը չմարված 2010թ. օգոստոսի 10-ին կատարել է կողոպուտ, այն է` կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, իր քեռու` գործով տուժող Ս.Բղդոյանի գրպանից բացահայտ հափշտակել է 6000 դրամ:
Նախաքննության ընթացքում Ա.Պողոսյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ տուժողը իր մորեղբայրն է, ու ապրում են միևնույն բակում, չնայած դեպքի օրը մորեղբայրը հրաժարվել է տալ 200 դրամ հաց գնելու համար, սակայն գումարի շուրջը նրա հետ չի վիճաբանել, նրա նկատմամբ բռնություն չի գործադրել ու գումար նրանից չի հափշտակել, այլ վիճաբանել է նրա հետ, քանի որ վերջինս ցանկացել է □Զատիկ□ մանկատնից տուն վերադարձած անչափահաս որդուն տանել ոստիկանություն, նորից մանկատուն տանելու համար, իսկ որդին չի ցանկացել վերադառնալ մանկատուն: Անչափահաս երեխային պաշտպանելու նպատակով միջամտել է հոր և որդու վիճաբանությանը և երբ մորեղբայրը սկսել է հայհոյել, բարկանալով նրա վրա քաշել է նրա վզից ու գցել է գետին: Դրանից հետո մորեղբայրը գրպանից հանելով թղթադրամները նետել է գետնին և հայտարարել, որ գնալու է ոստիկանություն և հայտնելու է, որ ինքը նրան ծեծի է ենթարկել և հափշտակել է գումարը, ու իր սպառնալիքը ի կատար է ածել:
Նախաքննական մարմինը Ա.Պողոսյանի հանցանքը հիմնավորված է համարել տուժողի ցուցմունքներով, համաձայն որոնց, դեպքի օրը իր քրոջ որդին` Ա.Պողոսյանը իրենից պահանջել է 6000 դրամ, ու չնայած իր մոտ եղել է գումար, սակայն մերժել է նրա խնդրանքը: Դրանից հետո զայրացած Պողոսյանը վիճաբանել է իր հետ, քաշելով օձիքից սենյակից դուրս է հանել և ոտքով հարվածելով իր մեջքին և քաշելով պարանոցից գցել է գետին: Այնուհետև հանել է իր մոտ եղած գումարի մի մասը` 6000 դրամը, իսկ մնացած 5000 դրամը ինքն է նետել նրա վրա: Այդ ընթացքում իրենց մեջ եղել է վիճաբանություն, նաև այն առիթով, որ ինքը ցանակացել է որդուն մանկատուն տանել, իսկ նա չի թողել:
Անչափահաս վկա, տուժողի որդի Ա.Բղդոյանի ցուցմունքով, համաձայն որի, դեպքի օրը Արտաշեսի խնդրանքով ինքը 6000 դրամ է ուզել հորից, որը մերժել է: Դրանից հետո Արտաշեսը մտել է հոր սենյակ, քաշելով հանել է դուրս, ոտքով հարվածել է ու պարանոցից քաշելով գցել է գետին և հոր գրպանից հանել է 6000 դրամ, իսկ հայրն էլ զայրանալով նրա վրա է նետել մնացած 5000 դրամը:
Վկա Ա.Պողոսյանի մոր` Ա.Բղդոյանի ցուցմունքով, համաձայն որի, դեպքի օրը իր աշխատավայր է գնացել տուժողը և հայտնել է, որ իր տղան` Արտաշեսը հարվածել է իրեն և հափշտակել է գումարը:
Սույն քրեական գործի դատաքննության ժամանակ Ա.Պողոսյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները և հայտնել է, որ դեպքի օրը մորեղբոր հետ վիճել է որպեսզի պաշտպանի նրա անչափահաս որդուն և թույլ չտա, որ հայրը նրան տանի ոստիկանություն մանկատուն տեղափոխելու համար: Ինքը տուժողից գումար չի հափշտակել, այլ մորեղբայրը ինքն է հանել գրպանից դրամները և նետել իր վրա, որպեսզի հիմք ունենա ոստիկանություն դիմելու համար, քանի որ կալանավայրից իր վերադառնալուց հետո մորեղբայրը, որը չարաշահել է խմիչքը, մշտապես սպառնացել է իրեն, որ նորից □բանտ կուղարկի□:
Տուժող Ս.Բղդոյանը դատարանում հայտնել է, որ դեպքի օրը Ա.Պողոսյանը իր անչափահաս որդու` Անդրանիկի միջոցով իրենից 6000 դրամ է ուզել, որը ինքը նրան չի տվել: Այդ կապակցությամբ իր ու նրա միջև վեճ է առաջացել, որի ժամանակ նա հարվածել է ու գետին է գցել իրեն, քանի որ անգիտակից է եղել, չի կարող ասել, թե իր մոտից գումարը ով է վերցրել, չնայած որդին ասել է, որ գումարը Արտաշեսն է վերցրել, սակայն չի բացառվում, որ իր որդին այն վերցրած լինի, քանի որ մանկատանը նա գողություն անել է սովորել: Բացի այդ, իրենց մեջ վեճ է եղել նաև որդուն ոստիկանություն տանելու պատճառով, քանի որ ինքը ցանկացել է, որ ոստիկանները նրան տանեն մանկատուն, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել: Դեպքի օրը ինքը եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, ոստիկանությունում տվել է հայտարարություն, որ Արտաշեսը հափշտակել է իր 11.000 դրամը, սակայն 5000 դրամը իրականում եղել է իր մոտ:
Վկա Ա.Բղդոյանը դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքում հայտնել է, որ եղբայրը` գործով տուժողը չարաշահում է ոգելից խմիչքը, իր մոտ անգամ կասկածներ են առաջացել նրա հոգեկան վիճակի վերաբերյալ, մտածել է, որ նրա մոտ կան հոգեկան շեղումներ, Արտաշեսի կալանավայրից վերադառնալուց հետո, հաճախ է հայտնել, որ այնպես պետք է անի, որ նա նորից դատապարտվի: Հաճախ են եղել դեպքեր, երբ նա հայտնել է, որ իրենից գումար են հափշտակել, բայց դրանից հետո նա գտել է այդ գումարները: Եղբայրը վատ է վարվել իր անչափահաս որդու` Անդրանիկի հետ, նրա տեղավորել է մանկատուն, որի պատճառով նրա ու իր որդու միջև երբեմն եղել են վեճեր այն պատճառով, որ երեխան եկել է տուն, իսկ հայրը վռնդել է նրան:
Անչափահաս վկա Ա.Բղդոյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքը գրել է քննիչի թելադրանքով, դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում, դեպքի օրը Արտաշեսի հանձնարարությամբ ինքը հորից գործով տուժողից խնդրել է ընդհամենը 200 դրամ հաց առնելու համար, որը սակայն նա չի տվել: Վեճը հոր և Արտաշեսի միջև առաջացել է այն պատճառով, որ հայրը չի ցանկացել որ ինքը մնա տանը, ու փորձել է ոստիկանության օգնությամբ իրեն տանել մանկատուն, իսկ Արտաշեսը պաշտպանել է իրեն, որի ընթացքում հրել և վայր է գցել հորը: Դրանից հետո հայրը գնացել է ոստիկանություն:
Համաձայն վկա` □Զատիկ□ մանկատան դայակ-գիշերապահ Ա.Մելքոնյանի դատաքննական ցուցմունքի` անչափահաս Ա.Բղդոյանը իրենց մանկատան սաներից է, ինքը ունի ոչ թե մանկավարժական, այլ հաշվապահական կրթություն: Դեպքի օրը մանկատուն են գնացել ոստիկանները և մանկավարժի են հարցրել, բայց քանի որ մանկատանը այդ պահին մանկավարժ չի եղել իրեն են տարել ոստիկանություն և մանկավարժի փոխարեն ինքն է մասնակցել անչափահաս Ա.Բղդոյանի հարցաքննությանը: Երբ երեխան սկսել է ցուցմունք տալ, հայրը կողքից հուշել է նրան, ու որդին էլ կրկնել է նրա ասածը, որն էլ արձանագրվել է քննիչի կողմից: Անչափահաս Ա.Բղդոյանը հարցաքննության ընթացքում տարբեր բաներ է ասել, հայրն էլ անընդհատ միջամտել է: Ինքը ճանաչելով այդ երեխային չի բացառում, որ նա կարող է վերցրած լիներ հոր գումարը:
Համաձայն վկա Ն.Թասարյանի դատաքննական ցուցմունքի` թե ամբաստանյալը և թե տուժողը իր մոտ հարազատներն են, տուժողը հաճախակի է չարաշահել խմիչքը, որպեսզի չխնամի իր երեխաներին, նրանց տեղավորել է մանկատանը: Իրենք ապրում են նույն բակում: Դեպքի օրը լսելով վիճաբանության ձայներ դուրս է եկել բակ և տեղեկացվել է, որ վիճաբանում են Արտաշեսը և տուժողը: Վերջինս ցանկացել է որդուն` Անդրանիկին տանել մանկատուն, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել ու հենց այդ ժամանակէլ տուժողը ասել է, որ Արտաշեսին նորից բանտ է ուղարկելու: Որևէ խոսակցություն գումարի պահանջի մասին, չի լսել, մինչ այդ էլ տուժողը հաճախակի հայտարարել է, որ իրենից գումարներ են գողացել, սակայն հետո գտել է գումարները: Ընդ որում նա մշտապես գտնվել է հարբած վիճակում:
Գործի նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է նաև Ա.Պողոսյանի և տուժողի հարազատներից Ն.Փափախչյանը, որը նրանց հետ բնակվում է նույն բակում, որը հայտնել է, որ դեպքի օրը իր 2 հարազատների մեջ վեճ է տեղի ունեցել վիճաբանություն միայն տուժողի կողմից իր անչափահաս որդուն մանկատուն տանելու Արտաշեսի կողմից արգելք հանդիսանալու պատճառով, սակայն նա որպես վկա նախաքննական մարմնի կողմից չի դատակոչվել:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, վերլուծության ենթարկելով գործի թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված նյութերը, հաշվի առնելով այն փաստը, որ անչափահաս վկայի Ա.Բղդոյանի հարցաքննությունը նախաքննության ընթացքում կատարվել է գործող օրենքի` հատկապես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի պահանջներին ոչ համապատասխան, այն է` նա հարցաքննվել է առանց մանկավարժի ներկայության, նրա նախաքննական ցուցմունքը դիտել է որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույց ու իրավացիորեն այն հանել է ապացույցների շարքից, ինչպես նաև հաշվի է առել այն հանգամանքը, որ նախաքննության ընթացքում չի կատարվել առերեսում Ա.Պողոսյանի և անչափահաս վկայի միջև, այն դեպքում, երբ նրանց ցուցմունքներում առկա են եղել հակասություններ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ այդ վկան դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է իր նախաքննական ցուցմունքներից, գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները համադրելու, վերլուծելու և դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից գնահատելու միջոցով, դրանց բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, Ա.Պողոսյանի մեղավորության մասին փարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նրան առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված չէ և կայացրել է արդարացման դատավճիռ:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ գործի նախաքննության փուլում քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել տուժողի ցուցմունքների նկատմամբ, որը համաձայն գործի քննությամբ ձեռք բերված տվյալների, մի շարք անգամ հայտարարած է եղել, որ Ա.Պողոսյանին պետք է □վերադարձնի բանտ□, անչափահաս վկայի ցուցմունքը վերցվել է գործող օրենքի խախտմամբ, նրա և ամբաստանյալի ցուցմունքներում եղած էական հակասությունների պայմաններում չի կատարել առերեսում, իսկ դատաքննության ընթացքում անչափահաս վկան ընդհանրապես հրաժարվել է իր նախաքննական ցուցմունքներից, հետևաբար քրեական գործում բացակայում են փոխկապակցված ապացույցներ, գտավ, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Նկատի ունենալով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԵԱՔԴ 0138/01/10
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
28.02.2011թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Արմեն Շահազիզյանի,
պաշտպան` Արմինե Բեջանյանի,
տուժող` Սամվել Բղդոյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի ծնված 05.09.1990թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատված`
1. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 03.05.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1 տարի 6 ամիս ժամկետով,
2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով, Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատարանի 20.09.2006թ.-ի որոշմամբ ազատվել է նշանակված պատժի կրումից, դատվածությունը մարված,
3. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, բնակվում է ք. Երևան, Քանաքեռ 1-ին փողոց, 11-րդ տուն, որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, կալանավորված է 2010 թվականի օ•ոսոտի 27-ից
2010 թվականի օ•ոստոսի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116510 քրեական •ործը: 2010 թվականի օ•ոստոսի 27-ին Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա, նախկինում •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար դատապարտված լինելով և դատվածությունը չմարված, կրկին ան•ամ կատարել է հափշտակություն: Այսպես, 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին` ժամը 17:00-ի սահմաններում, իրենց Քանաքեռ 1-ին փողոց 11 տանը, իր մորեղբայր Սամվել Բղդոյանից պահանջել է 6.000 ՀՀ դրամ •ումար, սակայն վերջինս հրաժարվել է նշված •ումարը տալ, որից հետո նույն տան բակում Ս. Բղդոյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով` ոտքով հարվածելով և քաշելով` •ցել է նրան •ետնին ու վերնաշապիկի •րպանից բացահայտ հափշտակել զ•ալի չափերի հասնող 6.000 ՀՀ դրամ •ումար և թողել-հեռացել՚: 2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին թիվ 09116510 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը եղել է օ•ոստոսի 10-ին: Քեռու որդի Անդրանիկն ապրում է իրենց հետ: Այդ օրը Անդրանիկին ուղարկել է իր մոր մոտ` շուկա, և նա մոր կատարած •նումները բերել է տուն: Սակայն տեսել են, որ մայրը մոռացել է հաց •նել և չցանկանալով երեխային նորից հետ ուղարկել, ասել է նրան, որ •նա, հորից 200 դրամ փող ուզի հաց •նելու համար, երեկոյան մայրը կ•ա և կվերադարձնի: Անդրանիկը հորից խնդրել է այդ •ումարը, սակայն վերջինս ասել է, որ չի տալիս: Երկրորդ ան•ամ ևս երեխան •նացել է հորից •ումար խնդրելու և վերադառնալով ասել է, որ հայրը վատ բառեր է ասում իրենց: Նրանք նստել, հաց են կերել, որից հետո Անդրանիկը տան բակում խաղացել է: Լսել է նրա ձայն, դուրս է եկել և Անդրանիկին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ նա պատասխանել է, որ հայրն ուզում է իրեն մանկատուն տանել: Երեխային կանչել է իր մոտ, որից հետո դուրս է եկել նրա հայրը, քաշքշել է իրեն: Այդ պահին դուրս է եկել իր եղբոր կինը` Նարինեն և ասել է իրեն, որ թողնի Սամվելը •նա, ոչինչ չանի նրան, տեսնում է, որ խմած է: 15-20 րոպե անց կրկին լսել է երեխայի կանչը, թե հայրն ուզում է իրեն քաղմաս տանել: Ինքը Սամվելին ասել է, որ այդ երեխայի հետ •ործ չունենա, ինքն է պահում նրան: Սամվելը փորձել է դուրս •ալ տանից, •նալ ոստիկանություն, որպեսզի •ան Անդրանիկին տանեն մանկատուն, սակայն ինքը թույլ չի տվել նրան դուրս •ալ, քաշել է վզից և •ցել •ետնին: Սամվելը ձևացրել է, որ ինքնազ•ացողությունը վատացել է, և ինքը Անդրանիկին ուղարկել է տանից ջուր բերելու: Ջուրը կաթեցրել է նրա երեսին` մտածելով, որ հնարավոր է` իսկապես վատ է զ•ում, սակայն այդ ժամանակ Սամվելի աչքերը բաց են եղել: Դրանից հետո նա նստել է, ինքն էլ, մտածելով, որ ամեն ինչ կար•ին է, մտել է տուն և երբ վերադարձել է, Սամվելը •րպանից հանել է հազարդրամանոցներ և, •ցելով •ետնին, իրեն ասել է, որ դրանք էլ վերցնի և որ •նալու է քաղմաս և ասի, որ իրեն ծեծել, փողերը տարել է: Այդ ժամանակ Սամվելը և իր որդին են կան•նած եղել հողամասում: Դրանից հետո ինքը դուրս է եկել տանից, •նացել մոր մոտ, որ փող վերցնի ու •նա Ավան Առինջ` մորաքրոջ տուն: Մորաքրոջ որդու հետ դուրս են եկել զբոսնելու և երբ վերադարձել են, մորաքույրն իրեն հարցրել է` ՙայդ ի±նչ ես արել՚, որ քաղմասն իրեն է փնտրում: Ինքը •նացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ իրեն ասել են` ՙ•նա, քեզ հետո կկանչենք՚: Դրանից 3 օր հետո ոստիկաններն եկել են իրենց բակ և դեպքի վայրն են զննել: Սկզբում իրենից ստորա•րություն են վերցրել, իսկ հետո բերել դատարան և կալանավորել:
Տուժող Սամվել Բղդոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալն իր քրոջ որդին է: Իր որդին` Անդրանիկը հանդիսանում է մանկատան սան, օ•ոստոսին մի քանի օրով տուն է բերել: Դեպքի օրը աշխատանքից վերադարձել է տուն, հաց է կերել ու պառկել քնելու: Անդրանիկը մոտեցել է իրեն և ասել, որ Արտաշեսը 6.000 դրամ փող է ուզում, ինքն ասել է, որ ունի, բայց չի տա: Դրանից հետո փողի կապակցությամբ վիճաբանել է Արտաշեսի հետ, նա իրեն խփել •ցել է •ետնին, շուրջ 2-3 րոպե աչքերի դիմաց սևացել է, ան•իտակից վիճակում է եղել և չի հիշում, թե իր մոտ եղած 6.000 դրամ •ումարը ինչպես է կորել: Մտածել է, թե Արտաշեսն է տարել, բայց հնարավոր է նաև, որ իր որդին վերցրած լիներ այդ •ումարը, քանի որ նա ՙձեռքից թույլ է՚ և մանկատանը •ողություն անել է սովորել: ՈՒշքի •ալուց հետո Անդրանիկն ասել է, որ Արտաշեսն է վերցրել այդ •ումարը: Բացի այդ Արտաշեսի հետ վիճաբանել է նաև Անդրանիկին մանկատուն տանելու շուրջ, քանի որ վերջինիս, իրեն չենթարկվելու պատճառով, ցանկացել է մանկատուն տանել, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել իրեն: Ցանկացել է •նալ ոստիկանություն ու հայտնել կատարվածի մասին, սակայն Արտաշեսն իրեն թույլ չի տվել` ասելով, որ նոր է բերդից դուրս եկել: Ինքը •նացել է ոստիկանություն և հայտնել, որ Արտաշես Պողոսյանն իրենից 11.000 դրամ է հափշտակել, սակայն դրանից 5.000 դրամն իր մոտ է եղել, որը •ցել է հողամասի մեջ: Դեպքի օրը •տնվել է ալկոհոլ օ•տա•ործած վիճակում: Որդուն հարցաքննելիս •տնվել է ոստիկանությունում, քննիչի դուռը բաց է եղել և ինքը միջամտել է հարցաքննությանը:
Նախաքննության ընթացքում Սամվել Բղդոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նույն բակում բնակվում է իր քրոջ` Արմինե Բղդոյանի, վերջինիս որդու` Արտաշես Պողոսյանի հետ: Քանի որ Արտաշեսն ընդամենը ութ ամիս առաջ է ազատվել բերդից և չի աշխատել, ինքը նրան սի•արետ է •նել: 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին ինքը ժամը 14:00- ի սահմաններում վերադարձել է աշխատանքից և հաց ուտելուց հետո պառկել քնելու: Երբ արթնացել է, իր որդին` Անդրանիկն, իրեն ասել է, որ Արտաշեսը 6.000 դրամ փող է ուզում, ինքն էլ պատասխանել է, որ Արտաշեսին փոխանցի, որ •ումար չունի: Մի քանի ան•ամ իր որդին •նացել-եկել է, ինչից հետո ինքը, •րպանից հանելով •ումարը և ցուցադրելով այն, ասել է, որ •ումար ունի, բայց չի տա: Այնուհետև Արտաշեսը հարցրել է, թե ինչու •ումար չի տալիս, ինքն էլ կրկնել է, որ ունի, բայց չի տա: Արտաշեսը •ոնե 500 դրամ է խնդրել, սակայն հրաժարվել է և այդ •ումարը տալ: Այնուհետև Արտաշեսը քաշել է վերնաշապիկի օձիքից, ոտքով մեկ ան•ամ հարվածել իր մեջքին և, դուրս հանելով սենյակի աստիճանների վրա, վզից քաշել ու •ցել է •ետնին, աչքերը մի պահ փակվել են և երբ բացել է` նկատել է, որ իր մոտ եղած •ումարից 6.000 դրամը չկա: Հասկացել է, որ Արտաշեսն է •րպանից հանել և մնացած 5.000 ՀՀ դրամը նետել է նրա վրա: Այդ •ումարն Արտաշեսն իրենից չի պահանջել և չի •ողացել: Արտաշեսն իրենից 200 դրամ չի ուզել հաց առնելու համար, այլ պահանջել է 6.000 դրամ և երբ ինքը մերժել է, իրենից 500 դրամ է խնդրել: Արտաշեսն իրեն չի թողել դուրս •ալ բակից, քանի որ ինքն ասել է, որ •նում է ոստիկանություն` կատարվածի մասին հայտնելու: Դրանից հետո •նացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին և հայտնել կատարվածի մասին: Այն 5.000 դրամը, որը նետել է Արտաշեսի վրա, անձամբ չի տեսել, թե ինչպես է նա վերցրել, իսկ իր որդի Անդրանիկն ասել է, որ մնացած 5.000 դրամը Արտաշեսն է վերցրել: Դեպքի օրն իր որդի Անդրանիկին ցանկացել է տանել մանկատուն, քանի որ վերջինս իրեն չի ենթարկվել և ինքը զայրացած է եղել: Այդ հարցի շուրջ վիճաբանություն է եղել իր և Արտաշեսի միջև, ով չի թողել Անդրանիկին տանել մանկատուն: Այդ օրն առավոտյան երկու բաժակ ո•ելից խմիչք է օ•տա•ործել, սակայն հարբած չի եղել:
Վկա Արմինե Բղդոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր որդին` Արտաշես Պողոսյանը, •ողություն չի կատարել: Դեպքի օրը իր եղբայրը` Սամվելը, եկել է իր մոտ` շուկա և հայտնել է, որ •նում է ոստիկանություն բողոքելու, քանի որ Արտաշեսը •ողացել է իր •ումարը: Մինչ այդ էլ նա բազմիցս կրկնել է, որ այնպես է անելու, որ Արտաշիկը նորից նստի: Դրանից հետո Արտաշեսը եկել է, իրենից է փող խնդրել, իսկ երբ Արտաշեսը •ումար է ունենում, իրենից չի ուզում: Ինքը Արտաշեսին 1.000 դրամ է տվել, ով •նացել է մորաքրոջ տուն` Ավան Առինջ: Աշխատանքից վերադարձել է տուն և տեղեկացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները փնտրում են Անդրանիկին` հարցաքննելու համար: Զան•ահարել է Արտաշեսին, տեղեկացրել կատարվածի մասին, իսկ վերջինս անմիջապես եկել է տուն և •նացել է ոստիկանություն: Եղբայրը շատ հաճախ է ո•ելից խմիչքներ օ•տա•ործում, նույնիսկ իր մոտ կասկածներ են առաջացել նրա հո•եպես առողջ լինելու կապակցությամբ: Նախկինում ևս պատահել են դեպքեր, որ իր եղբայրը •ումարներ է կորցրել և դրանց •ողության մեջ մեղադրել է Արտաշեսին, սակայն առավոտյան այդ •ումարն ինքը •տել է տան բակից և դարպասի դիմացից, իսկ երեկոյան հետ է վերադարձրել: Իր որդին և եղբայրն անընդհատ վիճել են եղբոր որդուն` Անդրանիկին մանկատուն տանելու կապակցությամբ: Պատահել է նաև, որ Սամվելը Անդրանիկին, վռնդել է տանից, իսկ Արտաշեսը նրան բերել է իրենց տուն:
Վկա Նարինե Թասալյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալն իր ամուսնու մորաքրոջ որդին է, իսկ տուժողը` ամուսնու քեռին: Սամվել Բղդոյանը բավականին շատ է խմում, նա իր երեխաներին չխնամելու համար տարել է մանկատուն, սակայն երբեմն տուն է բերում: Միասին բնակվում են նույն բակում: 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին նրա որդին` Անդրանիկը տանն է եղել: Կեսօրից հետո բակից վիճաբանության ձայներ է լսել և դուրս •ալով նկատել է, որ Արտաշեսը և Սամվելը վիճաբանում են երեխային մանկատուն տանելու հարցի շուրջ, քանին որ Սամվելը ցանկանում էր Անդրանիկին մանկատուն տանել, իսկ Արտաշեսը չէր թողնում: Լսել է, որ Սամվել Բղդոյանը սպառնացել է Արտաշեսին, որ կրկին ուղարկելու է բերդ: Ինքը մտել է տուն և չի տեսել, թե ինչպես է ավարտվում վիճաբանությունը: Վիճաբանությունից հետո տան բակում տեսել Է տուժողին: Վիճաբանության ընթացքում չի լսել, որ տուժողը •ումար պահանջի Արտաշեսից: Հաճախակի են դեպքերը, երբ Սամվելը հայտարարել է, թե իր •ումարները •ողացել են, սակայն հետա•այում դրանք •տնվել են: Վերջին ան•ամ շուրջ մեկ ամիս առաջ Սամվելը կրկին ասում էր, որ իր •ումարները •ողացել են: Պատահել է, որ Սամվելի քույրը` Արփինեն, թե տանից, թե դրսից •տել է եղբոր կորցրած •ումարները: Սամվելը •րեթե միշտ •տնվում է հարբած վիճակում և նույնիսկ այսօրվա դատական նիստին չի ներկայացել, քանի որ խմած-քնած է բակի ավտոմեքենայի սրահում:
Վերսկսված դատաքննության ժամանակ 1998 թ. ծնված Ա. Բղդոյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ և խնդրեց հիմք ընդունել նախկին դատաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքը, ըստ որի Սամվել Բղդոյանը իր հայրն է, իսկ Արտաշեսը` իր եղբայրը: Նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքներն ամբողջությամբ սուտ են: Անչափահասների տեսուչը քաշել է իր ականջները և ասել, թե ինչ ցուցմունք տա, ինչից ելնելով էլ տվել է այդ ցուցմունքները: Քննիչը նույնպես իրեն ասել է, թե ինչ •րի: Դեպքի օրն առաջին ան•ամ, երբ եղբայրն իրեն ասել է ՙ•նա հորիցդ 200 դրամ փող ուզի հաց առնենք՚, ինքը •նացել ուզել է, սակայն հայրը չի տվել, երկրորդ ան•ամ երբ •նացել է, նորից չի տվել և •ոռ•ռացել է իր վրա և դուրս է •ցել իրեն: Այդ օրը հայրն իրեն ցանկացել է տանել մանկատուն, Արտաշեսը չի թողել, ինչից հետո էլ քաշքշել են իրար և Արտաշեսը հրել ու •ցել է հորը •ետնին: Դրանից հետո հայրը •նացել է քաղմաս:
Նանախաքննության ընթացքում Անդրանիկ Բղդոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սամվել Բղդոյանն հանդիսանում է իր հայրը, իսկ Արտաշեսը` հորոքրոջ որդին: Օ•ոստոսի 10-ին Արտաշեսի պահանջով հորից մի քանի ան•ամ 6000 ՀՀ դրամ է ուզել, սակայն մերժում է ստացել: Արտաշեսը հորը քաշել և •ետնին է •ցել, որից հետո •նացել է Արտաշեսին ջուր բերելու և վերադառնալիս Արտաշեսն արդեն 6000 ՀՀ դրամն հանած է եղել հոր •րպանից, իսկ հայրը 5000 ՀՀ դրամը •ցել է Արտաշեսի ուղղությամբ և ասել, որ •նալու է քաղմաս բողոքելու: Այդ ընթացքում Արտաշեսը մեկ ան•ամ ոտքով հարվածել է հորը:
Վկա Անթառամ Մելքոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՙԶատիկ՚ մանկատանը: 2010թ. օ•ոստոսի 10-ին հանդիսացել է դայակ-•իշերապահ և ունի միջնակար• մասնա•իտական` հաշվապահական կրթություն: Ամբաստանյալին չի ճանաչում: Անդրանիկ Բղդոյանը հանդիսանում է իրենց մանկատան սան: Դեպքի օրը եղել է մանկատանը: Ժամը 7:30-8:00-ի մոտ ոստիկանները եկել են մանկատուն և մանկավարժի են հարցրել, սակայն այդ ժամերին մանկավարժ չի եղել մանկատանը: Նրանք զան•ել են տնօրենին և իրեն են տարել մանկավարժի փոխարեն: Գնացել են Ա. Բղդոյանի մոտ, իսկ հետո, նրա հետ միասին` ոստիկանություն, որտեղ եղել է նաև Սամվել Բղդոյանը: Սկսեցին ցուցմունք •րել երեխայի պատմածով, իսկ հայրը կողքից օ•նում էր նրան` ասելով` ՙսենց ա եղել, չէ±՚, երեխան էլ պատասխանում էր` այո ինչը և քննիչն արձանա•րում էր: Սամվել Բղդոյանի երեխաներին, այդ թվում` Անդրանիկ Բղդոյանին, ճանաչում է որպես սուտխոսան, փնթի երեխա: Իր կարծիքով, երեխան հարցաքննության ժամանակ ճիշտ ցուցմունքներ չի տվել, անընդհատ տարբեր բովանդակությամբ ցուցմունքներ է տվել, հայրն էլ անընդհատ միջամտել է: Կարծում է, որ շատ հնարավոր է, որ երեխան վերցրած լինի հոր •ումարը:
Դատարանը •տնում է, որ անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն անթույլատրելի է և այն որպես ապացույց չի կարող օ•տա•ործվել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 207-րդ հոդվածի համաձայն` մինչև տասնվեց տարեկան վկայի հարցաքննությունը կատարվում է մանկավարժի մասնակցությամբ: Անչափահաս վկայի հարցաքննությանը ներկա •տնվելու իրավունք ունի նրա օրինական ներկայացուցիչը: Հարցաքննությունն սկսելուց առաջ օրինական ներկայացուցչին բացատրվում են հարցաքննությանը ներկա •տննվելու, քննիչի թույլտվությամբ իր դիտողությունները շարադրելու և հարցեր տալու իր իրավունքները, ինչպես նաև պարտականությունները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 210-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Հարցաքննության փաստը, ընթացքը և արդյունքները արտացոլվում են արձանա•րությունում, որը կազմվում է սույն օրենս•րքի պահանջներին համապատասխան:
... 6. Արձանա•րությունում նշվում են բոլոր այն անձանց տվյալները, ովքեր մասնակցել են հարցաքննությանը: Նրանցից յուրաքանչյուրը պետք է ստորա•րի արձանա•րությունը, ինչպես նաև դրանում արված բոլոր լրացումները և ուղղումները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական •ործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օ•տա•ործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել քննչական •ործողության կատարման կար•ի էական խախտմամբ:
Տվյալ դեպքում 2010 թվականի օ•ոստոսի 12-ի Անդրանիկ Բղդոյանի հարցաքննությունը կատարվել է քննչական •ործողության կատարման կար•ի էական խախտմամբ: Անթառամ Մելքոնյանը չէր կարող մասնակցել հարցաքննությանը որպես մանկավարժ, քանի որ նա չի բավարարել մանկավարժի համար ներկայացվող որակավորման պահանջները, մասնավորապես` բարձարա•ույն մասնա•իտական կրթություն` սոցիալական մանկավարժություն որակավորմամբ: Իսկ ՙԶատիկ՚ մանկատան տնօրենի 12.08.2010թ.-ի տեղեկանքի համաձայն` Անթառամ Մելքոնյանը ՙԶատիկ՚ մանկատանը աշխատել է որպես դայակ-•իշերապահ: Անդրանիկ Բղդոյանի հարցաքննությանը նրա օրինական ներկայացուցիչը թեև ներկա է •տնվել և միջամտել է, սակայն նրա մասնակցությունը արձանա•րությունում արտացոլված չէ: Բացի այդ Արտաշես Պողոսյանը և Անդրանիկ Բղդոյանն առերես չեն հարցաքննվել իրենց ցուցմունքներում առկա էական հակասությունների շուրջ:
Արտաշես Պողոսյանի մեղադրանքի հիմքում որպես ապացույցներ դրվել են տուժող Սամվել Բղդոյանի, անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի և ամբաստանյալի մոր` Արմինե Բղդոյանի ցուցմունքները, որոնցից տուժող Ս. Բղդոյանը և նախաքննության և դատաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս չի նշել, թե տեսել է Արտաշես Պողոսյանի կողմից իր 6000 ՀՀ դրամ •ումար հափշտակելու փաստը, անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի ցուցմունքները դատարանի որոշմամբ անթույլատրելի են ճանաչվել, իսկ ամբաստանյալի մայրը` Արմինե Բղդոյանն ընդամենը նշել է, թե եղբայրը` Սամվել Բղդոյանն իրեն հայտնել է, թե որդին է •ողացել իր 6000 ՀՀ դրամ •ումարը: Դատաքննության ընթացքում անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանը, վկա Արմինե Բղդոյանը, վկա Նարինե Թասալյանը և ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանն իրենց ցուցմունքներով ըստ էության հերքեցին վերջինիս կողմից Սամվել Բղդոյանին կողոպտելու հան•ամանքը:
Նման պայմաններում վերլուծելով ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, ստու•ելով ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված հանցա•ործություններ կատարելու վերաբերյալ •ործով ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով` դատարանը •տնում է, որ ապացուցված չէ Արտաշես Պողոսյանի մասնակցությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղսա•րված հանցա•ործության կատարմանը և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է նույն օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քրեական քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` կատարված հանցա•ործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը •տնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ լ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղսա•րված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նա ենթակա է արդարացման:
Դատարանը •տնում է, որ Արտաշես Պողոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է վերացնել:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով, 357-360-րդ, 366-րդ 369-374-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում:
Արտաշես Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
28.02.2011թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Արմեն Շահազիզյանի,
պաշտպան` Արմինե Բեջանյանի,
տուժող` Սամվել Բղդոյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի ծնված 05.09.1990թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատված`
1. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 03.05.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1 տարի 6 ամիս ժամկետով,
2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով, Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատարանի 20.09.2006թ.-ի որոշմամբ ազատվել է նշանակված պատժի կրումից, դատվածությունը մարված,
3. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, բնակվում է ք. Երևան, Քանաքեռ 1-ին փողոց, 11-րդ տուն, որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, կալանավորված է 2010 թվականի օ•ոսոտի 27-ից
2010 թվականի օ•ոստոսի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116510 քրեական •ործը: 2010 թվականի օ•ոստոսի 27-ին Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա, նախկինում •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար դատապարտված լինելով և դատվածությունը չմարված, կրկին ան•ամ կատարել է հափշտակություն: Այսպես, 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին` ժամը 17:00-ի սահմաններում, իրենց Քանաքեռ 1-ին փողոց 11 տանը, իր մորեղբայր Սամվել Բղդոյանից պահանջել է 6.000 ՀՀ դրամ •ումար, սակայն վերջինս հրաժարվել է նշված •ումարը տալ, որից հետո նույն տան բակում Ս. Բղդոյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով` ոտքով հարվածելով և քաշելով` •ցել է նրան •ետնին ու վերնաշապիկի •րպանից բացահայտ հափշտակել զ•ալի չափերի հասնող 6.000 ՀՀ դրամ •ումար և թողել-հեռացել՚: 2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին թիվ 09116510 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը եղել է օ•ոստոսի 10-ին: Քեռու որդի Անդրանիկն ապրում է իրենց հետ: Այդ օրը Անդրանիկին ուղարկել է իր մոր մոտ` շուկա, և նա մոր կատարած •նումները բերել է տուն: Սակայն տեսել են, որ մայրը մոռացել է հաց •նել և չցանկանալով երեխային նորից հետ ուղարկել, ասել է նրան, որ •նա, հորից 200 դրամ փող ուզի հաց •նելու համար, երեկոյան մայրը կ•ա և կվերադարձնի: Անդրանիկը հորից խնդրել է այդ •ումարը, սակայն վերջինս ասել է, որ չի տալիս: Երկրորդ ան•ամ ևս երեխան •նացել է հորից •ումար խնդրելու և վերադառնալով ասել է, որ հայրը վատ բառեր է ասում իրենց: Նրանք նստել, հաց են կերել, որից հետո Անդրանիկը տան բակում խաղացել է: Լսել է նրա ձայն, դուրս է եկել և Անդրանիկին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ նա պատասխանել է, որ հայրն ուզում է իրեն մանկատուն տանել: Երեխային կանչել է իր մոտ, որից հետո դուրս է եկել նրա հայրը, քաշքշել է իրեն: Այդ պահին դուրս է եկել իր եղբոր կինը` Նարինեն և ասել է իրեն, որ թողնի Սամվելը •նա, ոչինչ չանի նրան, տեսնում է, որ խմած է: 15-20 րոպե անց կրկին լսել է երեխայի կանչը, թե հայրն ուզում է իրեն քաղմաս տանել: Ինքը Սամվելին ասել է, որ այդ երեխայի հետ •ործ չունենա, ինքն է պահում նրան: Սամվելը փորձել է դուրս •ալ տանից, •նալ ոստիկանություն, որպեսզի •ան Անդրանիկին տանեն մանկատուն, սակայն ինքը թույլ չի տվել նրան դուրս •ալ, քաշել է վզից և •ցել •ետնին: Սամվելը ձևացրել է, որ ինքնազ•ացողությունը վատացել է, և ինքը Անդրանիկին ուղարկել է տանից ջուր բերելու: Ջուրը կաթեցրել է նրա երեսին` մտածելով, որ հնարավոր է` իսկապես վատ է զ•ում, սակայն այդ ժամանակ Սամվելի աչքերը բաց են եղել: Դրանից հետո նա նստել է, ինքն էլ, մտածելով, որ ամեն ինչ կար•ին է, մտել է տուն և երբ վերադարձել է, Սամվելը •րպանից հանել է հազարդրամանոցներ և, •ցելով •ետնին, իրեն ասել է, որ դրանք էլ վերցնի և որ •նալու է քաղմաս և ասի, որ իրեն ծեծել, փողերը տարել է: Այդ ժամանակ Սամվելը և իր որդին են կան•նած եղել հողամասում: Դրանից հետո ինքը դուրս է եկել տանից, •նացել մոր մոտ, որ փող վերցնի ու •նա Ավան Առինջ` մորաքրոջ տուն: Մորաքրոջ որդու հետ դուրս են եկել զբոսնելու և երբ վերադարձել են, մորաքույրն իրեն հարցրել է` ՙայդ ի±նչ ես արել՚, որ քաղմասն իրեն է փնտրում: Ինքը •նացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ իրեն ասել են` ՙ•նա, քեզ հետո կկանչենք՚: Դրանից 3 օր հետո ոստիկաններն եկել են իրենց բակ և դեպքի վայրն են զննել: Սկզբում իրենից ստորա•րություն են վերցրել, իսկ հետո բերել դատարան և կալանավորել:
Տուժող Սամվել Բղդոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալն իր քրոջ որդին է: Իր որդին` Անդրանիկը հանդիսանում է մանկատան սան, օ•ոստոսին մի քանի օրով տուն է բերել: Դեպքի օրը աշխատանքից վերադարձել է տուն, հաց է կերել ու պառկել քնելու: Անդրանիկը մոտեցել է իրեն և ասել, որ Արտաշեսը 6.000 դրամ փող է ուզում, ինքն ասել է, որ ունի, բայց չի տա: Դրանից հետո փողի կապակցությամբ վիճաբանել է Արտաշեսի հետ, նա իրեն խփել •ցել է •ետնին, շուրջ 2-3 րոպե աչքերի դիմաց սևացել է, ան•իտակից վիճակում է եղել և չի հիշում, թե իր մոտ եղած 6.000 դրամ •ումարը ինչպես է կորել: Մտածել է, թե Արտաշեսն է տարել, բայց հնարավոր է նաև, որ իր որդին վերցրած լիներ այդ •ումարը, քանի որ նա ՙձեռքից թույլ է՚ և մանկատանը •ողություն անել է սովորել: ՈՒշքի •ալուց հետո Անդրանիկն ասել է, որ Արտաշեսն է վերցրել այդ •ումարը: Բացի այդ Արտաշեսի հետ վիճաբանել է նաև Անդրանիկին մանկատուն տանելու շուրջ, քանի որ վերջինիս, իրեն չենթարկվելու պատճառով, ցանկացել է մանկատուն տանել, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել իրեն: Ցանկացել է •նալ ոստիկանություն ու հայտնել կատարվածի մասին, սակայն Արտաշեսն իրեն թույլ չի տվել` ասելով, որ նոր է բերդից դուրս եկել: Ինքը •նացել է ոստիկանություն և հայտնել, որ Արտաշես Պողոսյանն իրենից 11.000 դրամ է հափշտակել, սակայն դրանից 5.000 դրամն իր մոտ է եղել, որը •ցել է հողամասի մեջ: Դեպքի օրը •տնվել է ալկոհոլ օ•տա•ործած վիճակում: Որդուն հարցաքննելիս •տնվել է ոստիկանությունում, քննիչի դուռը բաց է եղել և ինքը միջամտել է հարցաքննությանը:
Նախաքննության ընթացքում Սամվել Բղդոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նույն բակում բնակվում է իր քրոջ` Արմինե Բղդոյանի, վերջինիս որդու` Արտաշես Պողոսյանի հետ: Քանի որ Արտաշեսն ընդամենը ութ ամիս առաջ է ազատվել բերդից և չի աշխատել, ինքը նրան սի•արետ է •նել: 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին ինքը ժամը 14:00- ի սահմաններում վերադարձել է աշխատանքից և հաց ուտելուց հետո պառկել քնելու: Երբ արթնացել է, իր որդին` Անդրանիկն, իրեն ասել է, որ Արտաշեսը 6.000 դրամ փող է ուզում, ինքն էլ պատասխանել է, որ Արտաշեսին փոխանցի, որ •ումար չունի: Մի քանի ան•ամ իր որդին •նացել-եկել է, ինչից հետո ինքը, •րպանից հանելով •ումարը և ցուցադրելով այն, ասել է, որ •ումար ունի, բայց չի տա: Այնուհետև Արտաշեսը հարցրել է, թե ինչու •ումար չի տալիս, ինքն էլ կրկնել է, որ ունի, բայց չի տա: Արտաշեսը •ոնե 500 դրամ է խնդրել, սակայն հրաժարվել է և այդ •ումարը տալ: Այնուհետև Արտաշեսը քաշել է վերնաշապիկի օձիքից, ոտքով մեկ ան•ամ հարվածել իր մեջքին և, դուրս հանելով սենյակի աստիճանների վրա, վզից քաշել ու •ցել է •ետնին, աչքերը մի պահ փակվել են և երբ բացել է` նկատել է, որ իր մոտ եղած •ումարից 6.000 դրամը չկա: Հասկացել է, որ Արտաշեսն է •րպանից հանել և մնացած 5.000 ՀՀ դրամը նետել է նրա վրա: Այդ •ումարն Արտաշեսն իրենից չի պահանջել և չի •ողացել: Արտաշեսն իրենից 200 դրամ չի ուզել հաց առնելու համար, այլ պահանջել է 6.000 դրամ և երբ ինքը մերժել է, իրենից 500 դրամ է խնդրել: Արտաշեսն իրեն չի թողել դուրս •ալ բակից, քանի որ ինքն ասել է, որ •նում է ոստիկանություն` կատարվածի մասին հայտնելու: Դրանից հետո •նացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին և հայտնել կատարվածի մասին: Այն 5.000 դրամը, որը նետել է Արտաշեսի վրա, անձամբ չի տեսել, թե ինչպես է նա վերցրել, իսկ իր որդի Անդրանիկն ասել է, որ մնացած 5.000 դրամը Արտաշեսն է վերցրել: Դեպքի օրն իր որդի Անդրանիկին ցանկացել է տանել մանկատուն, քանի որ վերջինս իրեն չի ենթարկվել և ինքը զայրացած է եղել: Այդ հարցի շուրջ վիճաբանություն է եղել իր և Արտաշեսի միջև, ով չի թողել Անդրանիկին տանել մանկատուն: Այդ օրն առավոտյան երկու բաժակ ո•ելից խմիչք է օ•տա•ործել, սակայն հարբած չի եղել:
Վկա Արմինե Բղդոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր որդին` Արտաշես Պողոսյանը, •ողություն չի կատարել: Դեպքի օրը իր եղբայրը` Սամվելը, եկել է իր մոտ` շուկա և հայտնել է, որ •նում է ոստիկանություն բողոքելու, քանի որ Արտաշեսը •ողացել է իր •ումարը: Մինչ այդ էլ նա բազմիցս կրկնել է, որ այնպես է անելու, որ Արտաշիկը նորից նստի: Դրանից հետո Արտաշեսը եկել է, իրենից է փող խնդրել, իսկ երբ Արտաշեսը •ումար է ունենում, իրենից չի ուզում: Ինքը Արտաշեսին 1.000 դրամ է տվել, ով •նացել է մորաքրոջ տուն` Ավան Առինջ: Աշխատանքից վերադարձել է տուն և տեղեկացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները փնտրում են Անդրանիկին` հարցաքննելու համար: Զան•ահարել է Արտաշեսին, տեղեկացրել կատարվածի մասին, իսկ վերջինս անմիջապես եկել է տուն և •նացել է ոստիկանություն: Եղբայրը շատ հաճախ է ո•ելից խմիչքներ օ•տա•ործում, նույնիսկ իր մոտ կասկածներ են առաջացել նրա հո•եպես առողջ լինելու կապակցությամբ: Նախկինում ևս պատահել են դեպքեր, որ իր եղբայրը •ումարներ է կորցրել և դրանց •ողության մեջ մեղադրել է Արտաշեսին, սակայն առավոտյան այդ •ումարն ինքը •տել է տան բակից և դարպասի դիմացից, իսկ երեկոյան հետ է վերադարձրել: Իր որդին և եղբայրն անընդհատ վիճել են եղբոր որդուն` Անդրանիկին մանկատուն տանելու կապակցությամբ: Պատահել է նաև, որ Սամվելը Անդրանիկին, վռնդել է տանից, իսկ Արտաշեսը նրան բերել է իրենց տուն:
Վկա Նարինե Թասալյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալն իր ամուսնու մորաքրոջ որդին է, իսկ տուժողը` ամուսնու քեռին: Սամվել Բղդոյանը բավականին շատ է խմում, նա իր երեխաներին չխնամելու համար տարել է մանկատուն, սակայն երբեմն տուն է բերում: Միասին բնակվում են նույն բակում: 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին նրա որդին` Անդրանիկը տանն է եղել: Կեսօրից հետո բակից վիճաբանության ձայներ է լսել և դուրս •ալով նկատել է, որ Արտաշեսը և Սամվելը վիճաբանում են երեխային մանկատուն տանելու հարցի շուրջ, քանին որ Սամվելը ցանկանում էր Անդրանիկին մանկատուն տանել, իսկ Արտաշեսը չէր թողնում: Լսել է, որ Սամվել Բղդոյանը սպառնացել է Արտաշեսին, որ կրկին ուղարկելու է բերդ: Ինքը մտել է տուն և չի տեսել, թե ինչպես է ավարտվում վիճաբանությունը: Վիճաբանությունից հետո տան բակում տեսել Է տուժողին: Վիճաբանության ընթացքում չի լսել, որ տուժողը •ումար պահանջի Արտաշեսից: Հաճախակի են դեպքերը, երբ Սամվելը հայտարարել է, թե իր •ումարները •ողացել են, սակայն հետա•այում դրանք •տնվել են: Վերջին ան•ամ շուրջ մեկ ամիս առաջ Սամվելը կրկին ասում էր, որ իր •ումարները •ողացել են: Պատահել է, որ Սամվելի քույրը` Արփինեն, թե տանից, թե դրսից •տել է եղբոր կորցրած •ումարները: Սամվելը •րեթե միշտ •տնվում է հարբած վիճակում և նույնիսկ այսօրվա դատական նիստին չի ներկայացել, քանի որ խմած-քնած է բակի ավտոմեքենայի սրահում:
Վերսկսված դատաքննության ժամանակ 1998 թ. ծնված Ա. Բղդոյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ և խնդրեց հիմք ընդունել նախկին դատաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքը, ըստ որի Սամվել Բղդոյանը իր հայրն է, իսկ Արտաշեսը` իր եղբայրը: Նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքներն ամբողջությամբ սուտ են: Անչափահասների տեսուչը քաշել է իր ականջները և ասել, թե ինչ ցուցմունք տա, ինչից ելնելով էլ տվել է այդ ցուցմունքները: Քննիչը նույնպես իրեն ասել է, թե ինչ •րի: Դեպքի օրն առաջին ան•ամ, երբ եղբայրն իրեն ասել է ՙ•նա հորիցդ 200 դրամ փող ուզի հաց առնենք՚, ինքը •նացել ուզել է, սակայն հայրը չի տվել, երկրորդ ան•ամ երբ •նացել է, նորից չի տվել և •ոռ•ռացել է իր վրա և դուրս է •ցել իրեն: Այդ օրը հայրն իրեն ցանկացել է տանել մանկատուն, Արտաշեսը չի թողել, ինչից հետո էլ քաշքշել են իրար և Արտաշեսը հրել ու •ցել է հորը •ետնին: Դրանից հետո հայրը •նացել է քաղմաս:
Նանախաքննության ընթացքում Անդրանիկ Բղդոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սամվել Բղդոյանն հանդիսանում է իր հայրը, իսկ Արտաշեսը` հորոքրոջ որդին: Օ•ոստոսի 10-ին Արտաշեսի պահանջով հորից մի քանի ան•ամ 6000 ՀՀ դրամ է ուզել, սակայն մերժում է ստացել: Արտաշեսը հորը քաշել և •ետնին է •ցել, որից հետո •նացել է Արտաշեսին ջուր բերելու և վերադառնալիս Արտաշեսն արդեն 6000 ՀՀ դրամն հանած է եղել հոր •րպանից, իսկ հայրը 5000 ՀՀ դրամը •ցել է Արտաշեսի ուղղությամբ և ասել, որ •նալու է քաղմաս բողոքելու: Այդ ընթացքում Արտաշեսը մեկ ան•ամ ոտքով հարվածել է հորը:
Վկա Անթառամ Մելքոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՙԶատիկ՚ մանկատանը: 2010թ. օ•ոստոսի 10-ին հանդիսացել է դայակ-•իշերապահ և ունի միջնակար• մասնա•իտական` հաշվապահական կրթություն: Ամբաստանյալին չի ճանաչում: Անդրանիկ Բղդոյանը հանդիսանում է իրենց մանկատան սան: Դեպքի օրը եղել է մանկատանը: Ժամը 7:30-8:00-ի մոտ ոստիկանները եկել են մանկատուն և մանկավարժի են հարցրել, սակայն այդ ժամերին մանկավարժ չի եղել մանկատանը: Նրանք զան•ել են տնօրենին և իրեն են տարել մանկավարժի փոխարեն: Գնացել են Ա. Բղդոյանի մոտ, իսկ հետո, նրա հետ միասին` ոստիկանություն, որտեղ եղել է նաև Սամվել Բղդոյանը: Սկսեցին ցուցմունք •րել երեխայի պատմածով, իսկ հայրը կողքից օ•նում էր նրան` ասելով` ՙսենց ա եղել, չէ±՚, երեխան էլ պատասխանում էր` այո ինչը և քննիչն արձանա•րում էր: Սամվել Բղդոյանի երեխաներին, այդ թվում` Անդրանիկ Բղդոյանին, ճանաչում է որպես սուտխոսան, փնթի երեխա: Իր կարծիքով, երեխան հարցաքննության ժամանակ ճիշտ ցուցմունքներ չի տվել, անընդհատ տարբեր բովանդակությամբ ցուցմունքներ է տվել, հայրն էլ անընդհատ միջամտել է: Կարծում է, որ շատ հնարավոր է, որ երեխան վերցրած լինի հոր •ումարը:
Դատարանը •տնում է, որ անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն անթույլատրելի է և այն որպես ապացույց չի կարող օ•տա•ործվել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 207-րդ հոդվածի համաձայն` մինչև տասնվեց տարեկան վկայի հարցաքննությունը կատարվում է մանկավարժի մասնակցությամբ: Անչափահաս վկայի հարցաքննությանը ներկա •տնվելու իրավունք ունի նրա օրինական ներկայացուցիչը: Հարցաքննությունն սկսելուց առաջ օրինական ներկայացուցչին բացատրվում են հարցաքննությանը ներկա •տննվելու, քննիչի թույլտվությամբ իր դիտողությունները շարադրելու և հարցեր տալու իր իրավունքները, ինչպես նաև պարտականությունները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 210-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Հարցաքննության փաստը, ընթացքը և արդյունքները արտացոլվում են արձանա•րությունում, որը կազմվում է սույն օրենս•րքի պահանջներին համապատասխան:
... 6. Արձանա•րությունում նշվում են բոլոր այն անձանց տվյալները, ովքեր մասնակցել են հարցաքննությանը: Նրանցից յուրաքանչյուրը պետք է ստորա•րի արձանա•րությունը, ինչպես նաև դրանում արված բոլոր լրացումները և ուղղումները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական •ործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օ•տա•ործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել քննչական •ործողության կատարման կար•ի էական խախտմամբ:
Տվյալ դեպքում 2010 թվականի օ•ոստոսի 12-ի Անդրանիկ Բղդոյանի հարցաքննությունը կատարվել է քննչական •ործողության կատարման կար•ի էական խախտմամբ: Անթառամ Մելքոնյանը չէր կարող մասնակցել հարցաքննությանը որպես մանկավարժ, քանի որ նա չի բավարարել մանկավարժի համար ներկայացվող որակավորման պահանջները, մասնավորապես` բարձարա•ույն մասնա•իտական կրթություն` սոցիալական մանկավարժություն որակավորմամբ: Իսկ ՙԶատիկ՚ մանկատան տնօրենի 12.08.2010թ.-ի տեղեկանքի համաձայն` Անթառամ Մելքոնյանը ՙԶատիկ՚ մանկատանը աշխատել է որպես դայակ-•իշերապահ: Անդրանիկ Բղդոյանի հարցաքննությանը նրա օրինական ներկայացուցիչը թեև ներկա է •տնվել և միջամտել է, սակայն նրա մասնակցությունը արձանա•րությունում արտացոլված չէ: Բացի այդ Արտաշես Պողոսյանը և Անդրանիկ Բղդոյանն առերես չեն հարցաքննվել իրենց ցուցմունքներում առկա էական հակասությունների շուրջ:
Արտաշես Պողոսյանի մեղադրանքի հիմքում որպես ապացույցներ դրվել են տուժող Սամվել Բղդոյանի, անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի և ամբաստանյալի մոր` Արմինե Բղդոյանի ցուցմունքները, որոնցից տուժող Ս. Բղդոյանը և նախաքննության և դատաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս չի նշել, թե տեսել է Արտաշես Պողոսյանի կողմից իր 6000 ՀՀ դրամ •ումար հափշտակելու փաստը, անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի ցուցմունքները դատարանի որոշմամբ անթույլատրելի են ճանաչվել, իսկ ամբաստանյալի մայրը` Արմինե Բղդոյանն ընդամենը նշել է, թե եղբայրը` Սամվել Բղդոյանն իրեն հայտնել է, թե որդին է •ողացել իր 6000 ՀՀ դրամ •ումարը: Դատաքննության ընթացքում անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանը, վկա Արմինե Բղդոյանը, վկա Նարինե Թասալյանը և ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանն իրենց ցուցմունքներով ըստ էության հերքեցին վերջինիս կողմից Սամվել Բղդոյանին կողոպտելու հան•ամանքը:
Նման պայմաններում վերլուծելով ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, ստու•ելով ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված հանցա•ործություններ կատարելու վերաբերյալ •ործով ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով` դատարանը •տնում է, որ ապացուցված չէ Արտաշես Պողոսյանի մասնակցությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղսա•րված հանցա•ործության կատարմանը և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է նույն օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քրեական քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` կատարված հանցա•ործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը •տնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ լ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղսա•րված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նա ենթակա է արդարացման:
Դատարանը •տնում է, որ Արտաշես Պողոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է վերացնել:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով, 357-360-րդ, 366-րդ 369-374-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում:
Արտաշես Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0138/01/10
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 27-09-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0138 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09116510 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արտաշես Պողոսյանը Սամվել Բղդոյանից հափշտակել է 6000 դրամ գումար։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արտաշես |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հայրանուն | Հրաչյայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | 8-ամյա կրթ., չամուսնացած,չի աշխատում |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 176 Մաս 2 Կետ 4,5 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում դատապարտված, դատվածությունը՝ չմարված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 27-09-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 27-09-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 27-09-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 27-09-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-10-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Շահազիզյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արտաշես |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Բեջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Բղդոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Փոփոխության հիմքը | Այլ դատարանի դատավորի նշանակում |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 11-01-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 13-01-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-01-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-01-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արտաշես |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Բեջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Բղդոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:50 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 28-02-2011 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 28-02-2011 |
|---|---|
| Հոդված | |
| Հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ 0138/01/10 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 28.02.2011թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանըª նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի, քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի, մասնակցությամբ մեղադրող` Արմեն Շահազիզյանի, պաշտպան` Արմինե Բեջանյանի, տուժող` Սամվել Բղդոյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի` Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի ծնված 05.09.1990թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատված` 1. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 03.05.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, 2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով, Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատարանի 20.09.2006թ.-ի որոշմամբ ազատվել է նշանակված պատժի կրումից, դատվածությունը մարված, 3. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի հունիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, բնակվում է ք. Երևան, Քանաքեռ 1-ին փողոց, 11-րդ տուն, որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, կալանավորված է 2010 թվականի օ•ոսոտի 27-ից 2010 թվականի օ•ոստոսի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116510 քրեական •ործը: 2010 թվականի օ•ոստոսի 27-ին Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա, նախկինում •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար դատապարտված լինելով և դատվածությունը չմարված, կրկին ան•ամ կատարել է հափշտակություն: Այսպես, 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին` ժամը 17:00-ի սահմաններում, իրենց Քանաքեռ 1-ին փողոց 11 տանը, իր մորեղբայր Սամվել Բղդոյանից պահանջել է 6.000 ՀՀ դրամ •ումար, սակայն վերջինս հրաժարվել է նշված •ումարը տալ, որից հետո նույն տան բակում Ս. Բղդոյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով` ոտքով հարվածելով և քաշելով` •ցել է նրան •ետնին ու վերնաշապիկի •րպանից բացահայտ հափշտակել զ•ալի չափերի հասնող 6.000 ՀՀ դրամ •ումար և թողել-հեռացել՚: 2010 թվականի սեպտեմբերի 23-ին թիվ 09116510 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը եղել է օ•ոստոսի 10-ին: Քեռու որդի Անդրանիկն ապրում է իրենց հետ: Այդ օրը Անդրանիկին ուղարկել է իր մոր մոտ` շուկա, և նա մոր կատարած •նումները բերել է տուն: Սակայն տեսել են, որ մայրը մոռացել է հաց •նել և չցանկանալով երեխային նորից հետ ուղարկել, ասել է նրան, որ •նա, հորից 200 դրամ փող ուզի հաց •նելու համար, երեկոյան մայրը կ•ա և կվերադարձնի: Անդրանիկը հորից խնդրել է այդ •ումարը, սակայն վերջինս ասել է, որ չի տալիս: Երկրորդ ան•ամ ևս երեխան •նացել է հորից •ումար խնդրելու և վերադառնալով ասել է, որ հայրը վատ բառեր է ասում իրենց: Նրանք նստել, հաց են կերել, որից հետո Անդրանիկը տան բակում խաղացել է: Լսել է նրա ձայն, դուրս է եկել և Անդրանիկին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ նա պատասխանել է, որ հայրն ուզում է իրեն մանկատուն տանել: Երեխային կանչել է իր մոտ, որից հետո դուրս է եկել նրա հայրը, քաշքշել է իրեն: Այդ պահին դուրս է եկել իր եղբոր կինը` Նարինեն և ասել է իրեն, որ թողնի Սամվելը •նա, ոչինչ չանի նրան, տեսնում է, որ խմած է: 15-20 րոպե անց կրկին լսել է երեխայի կանչը, թե հայրն ուզում է իրեն քաղմաս տանել: Ինքը Սամվելին ասել է, որ այդ երեխայի հետ •ործ չունենա, ինքն է պահում նրան: Սամվելը փորձել է դուրս •ալ տանից, •նալ ոստիկանություն, որպեսզի •ան Անդրանիկին տանեն մանկատուն, սակայն ինքը թույլ չի տվել նրան դուրս •ալ, քաշել է վզից և •ցել •ետնին: Սամվելը ձևացրել է, որ ինքնազ•ացողությունը վատացել է, և ինքը Անդրանիկին ուղարկել է տանից ջուր բերելու: Ջուրը կաթեցրել է նրա երեսին` մտածելով, որ հնարավոր է` իսկապես վատ է զ•ում, սակայն այդ ժամանակ Սամվելի աչքերը բաց են եղել: Դրանից հետո նա նստել է, ինքն էլ, մտածելով, որ ամեն ինչ կար•ին է, մտել է տուն և երբ վերադարձել է, Սամվելը •րպանից հանել է հազարդրամանոցներ և, •ցելով •ետնին, իրեն ասել է, որ դրանք էլ վերցնի և որ •նալու է քաղմաս և ասի, որ իրեն ծեծել, փողերը տարել է: Այդ ժամանակ Սամվելը և իր որդին են կան•նած եղել հողամասում: Դրանից հետո ինքը դուրս է եկել տանից, •նացել մոր մոտ, որ փող վերցնի ու •նա Ավան Առինջ` մորաքրոջ տուն: Մորաքրոջ որդու հետ դուրս են եկել զբոսնելու և երբ վերադարձել են, մորաքույրն իրեն հարցրել է` ՙայդ ի±նչ ես արել՚, որ քաղմասն իրեն է փնտրում: Ինքը •նացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ իրեն ասել են` ՙ•նա, քեզ հետո կկանչենք՚: Դրանից 3 օր հետո ոստիկաններն եկել են իրենց բակ և դեպքի վայրն են զննել: Սկզբում իրենից ստորա•րություն են վերցրել, իսկ հետո բերել դատարան և կալանավորել: Տուժող Սամվել Բղդոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալն իր քրոջ որդին է: Իր որդին` Անդրանիկը հանդիսանում է մանկատան սան, օ•ոստոսին մի քանի օրով տուն է բերել: Դեպքի օրը աշխատանքից վերադարձել է տուն, հաց է կերել ու պառկել քնելու: Անդրանիկը մոտեցել է իրեն և ասել, որ Արտաշեսը 6.000 դրամ փող է ուզում, ինքն ասել է, որ ունի, բայց չի տա: Դրանից հետո փողի կապակցությամբ վիճաբանել է Արտաշեսի հետ, նա իրեն խփել •ցել է •ետնին, շուրջ 2-3 րոպե աչքերի դիմաց սևացել է, ան•իտակից վիճակում է եղել և չի հիշում, թե իր մոտ եղած 6.000 դրամ •ումարը ինչպես է կորել: Մտածել է, թե Արտաշեսն է տարել, բայց հնարավոր է նաև, որ իր որդին վերցրած լիներ այդ •ումարը, քանի որ նա ՙձեռքից թույլ է՚ և մանկատանը •ողություն անել է սովորել: ՈՒշքի •ալուց հետո Անդրանիկն ասել է, որ Արտաշեսն է վերցրել այդ •ումարը: Բացի այդ Արտաշեսի հետ վիճաբանել է նաև Անդրանիկին մանկատուն տանելու շուրջ, քանի որ վերջինիս, իրեն չենթարկվելու պատճառով, ցանկացել է մանկատուն տանել, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել իրեն: Ցանկացել է •նալ ոստիկանություն ու հայտնել կատարվածի մասին, սակայն Արտաշեսն իրեն թույլ չի տվել` ասելով, որ նոր է բերդից դուրս եկել: Ինքը •նացել է ոստիկանություն և հայտնել, որ Արտաշես Պողոսյանն իրենից 11.000 դրամ է հափշտակել, սակայն դրանից 5.000 դրամն իր մոտ է եղել, որը •ցել է հողամասի մեջ: Դեպքի օրը •տնվել է ալկոհոլ օ•տա•ործած վիճակում: Որդուն հարցաքննելիս •տնվել է ոստիկանությունում, քննիչի դուռը բաց է եղել և ինքը միջամտել է հարցաքննությանը: Նախաքննության ընթացքում Սամվել Բղդոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նույն բակում բնակվում է իր քրոջ` Արմինե Բղդոյանի, վերջինիս որդու` Արտաշես Պողոսյանի հետ: Քանի որ Արտաշեսն ընդամենը ութ ամիս առաջ է ազատվել բերդից և չի աշխատել, ինքը նրան սի•արետ է •նել: 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին ինքը ժամը 14:00- ի սահմաններում վերադարձել է աշխատանքից և հաց ուտելուց հետո պառկել քնելու: Երբ արթնացել է, իր որդին` Անդրանիկն, իրեն ասել է, որ Արտաշեսը 6.000 դրամ փող է ուզում, ինքն էլ պատասխանել է, որ Արտաշեսին փոխանցի, որ •ումար չունի: Մի քանի ան•ամ իր որդին •նացել-եկել է, ինչից հետո ինքը, •րպանից հանելով •ումարը և ցուցադրելով այն, ասել է, որ •ումար ունի, բայց չի տա: Այնուհետև Արտաշեսը հարցրել է, թե ինչու •ումար չի տալիս, ինքն էլ կրկնել է, որ ունի, բայց չի տա: Արտաշեսը •ոնե 500 դրամ է խնդրել, սակայն հրաժարվել է և այդ •ումարը տալ: Այնուհետև Արտաշեսը քաշել է վերնաշապիկի օձիքից, ոտքով մեկ ան•ամ հարվածել իր մեջքին և, դուրս հանելով սենյակի աստիճանների վրա, վզից քաշել ու •ցել է •ետնին, աչքերը մի պահ փակվել են և երբ բացել է` նկատել է, որ իր մոտ եղած •ումարից 6.000 դրամը չկա: Հասկացել է, որ Արտաշեսն է •րպանից հանել և մնացած 5.000 ՀՀ դրամը նետել է նրա վրա: Այդ •ումարն Արտաշեսն իրենից չի պահանջել և չի •ողացել: Արտաշեսն իրենից 200 դրամ չի ուզել հաց առնելու համար, այլ պահանջել է 6.000 դրամ և երբ ինքը մերժել է, իրենից 500 դրամ է խնդրել: Արտաշեսն իրեն չի թողել դուրս •ալ բակից, քանի որ ինքն ասել է, որ •նում է ոստիկանություն` կատարվածի մասին հայտնելու: Դրանից հետո •նացել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին և հայտնել կատարվածի մասին: Այն 5.000 դրամը, որը նետել է Արտաշեսի վրա, անձամբ չի տեսել, թե ինչպես է նա վերցրել, իսկ իր որդի Անդրանիկն ասել է, որ մնացած 5.000 դրամը Արտաշեսն է վերցրել: Դեպքի օրն իր որդի Անդրանիկին ցանկացել է տանել մանկատուն, քանի որ վերջինս իրեն չի ենթարկվել և ինքը զայրացած է եղել: Այդ հարցի շուրջ վիճաբանություն է եղել իր և Արտաշեսի միջև, ով չի թողել Անդրանիկին տանել մանկատուն: Այդ օրն առավոտյան երկու բաժակ ո•ելից խմիչք է օ•տա•ործել, սակայն հարբած չի եղել: Վկա Արմինե Բղդոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր որդին` Արտաշես Պողոսյանը, •ողություն չի կատարել: Դեպքի օրը իր եղբայրը` Սամվելը, եկել է իր մոտ` շուկա և հայտնել է, որ •նում է ոստիկանություն բողոքելու, քանի որ Արտաշեսը •ողացել է իր •ումարը: Մինչ այդ էլ նա բազմիցս կրկնել է, որ այնպես է անելու, որ Արտաշիկը նորից նստի: Դրանից հետո Արտաշեսը եկել է, իրենից է փող խնդրել, իսկ երբ Արտաշեսը •ումար է ունենում, իրենից չի ուզում: Ինքը Արտաշեսին 1.000 դրամ է տվել, ով •նացել է մորաքրոջ տուն` Ավան Առինջ: Աշխատանքից վերադարձել է տուն և տեղեկացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները փնտրում են Անդրանիկին` հարցաքննելու համար: Զան•ահարել է Արտաշեսին, տեղեկացրել կատարվածի մասին, իսկ վերջինս անմիջապես եկել է տուն և •նացել է ոստիկանություն: Եղբայրը շատ հաճախ է ո•ելից խմիչքներ օ•տա•ործում, նույնիսկ իր մոտ կասկածներ են առաջացել նրա հո•եպես առողջ լինելու կապակցությամբ: Նախկինում ևս պատահել են դեպքեր, որ իր եղբայրը •ումարներ է կորցրել և դրանց •ողության մեջ մեղադրել է Արտաշեսին, սակայն առավոտյան այդ •ումարն ինքը •տել է տան բակից և դարպասի դիմացից, իսկ երեկոյան հետ է վերադարձրել: Իր որդին և եղբայրն անընդհատ վիճել են եղբոր որդուն` Անդրանիկին մանկատուն տանելու կապակցությամբ: Պատահել է նաև, որ Սամվելը Անդրանիկին, վռնդել է տանից, իսկ Արտաշեսը նրան բերել է իրենց տուն: Վկա Նարինե Թասալյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալն իր ամուսնու մորաքրոջ որդին է, իսկ տուժողը` ամուսնու քեռին: Սամվել Բղդոյանը բավականին շատ է խմում, նա իր երեխաներին չխնամելու համար տարել է մանկատուն, սակայն երբեմն տուն է բերում: Միասին բնակվում են նույն բակում: 2010 թվականի օ•ոստոսի 10-ին նրա որդին` Անդրանիկը տանն է եղել: Կեսօրից հետո բակից վիճաբանության ձայներ է լսել և դուրս •ալով նկատել է, որ Արտաշեսը և Սամվելը վիճաբանում են երեխային մանկատուն տանելու հարցի շուրջ, քանին որ Սամվելը ցանկանում էր Անդրանիկին մանկատուն տանել, իսկ Արտաշեսը չէր թողնում: Լսել է, որ Սամվել Բղդոյանը սպառնացել է Արտաշեսին, որ կրկին ուղարկելու է բերդ: Ինքը մտել է տուն և չի տեսել, թե ինչպես է ավարտվում վիճաբանությունը: Վիճաբանությունից հետո տան բակում տեսել Է տուժողին: Վիճաբանության ընթացքում չի լսել, որ տուժողը •ումար պահանջի Արտաշեսից: Հաճախակի են դեպքերը, երբ Սամվելը հայտարարել է, թե իր •ումարները •ողացել են, սակայն հետա•այում դրանք •տնվել են: Վերջին ան•ամ շուրջ մեկ ամիս առաջ Սամվելը կրկին ասում էր, որ իր •ումարները •ողացել են: Պատահել է, որ Սամվելի քույրը` Արփինեն, թե տանից, թե դրսից •տել է եղբոր կորցրած •ումարները: Սամվելը •րեթե միշտ •տնվում է հարբած վիճակում և նույնիսկ այսօրվա դատական նիստին չի ներկայացել, քանի որ խմած-քնած է բակի ավտոմեքենայի սրահում: Վերսկսված դատաքննության ժամանակ 1998 թ. ծնված Ա. Բղդոյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ և խնդրեց հիմք ընդունել նախկին դատաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքը, ըստ որի Սամվել Բղդոյանը իր հայրն է, իսկ Արտաշեսը` իր եղբայրը: Նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքներն ամբողջությամբ սուտ են: Անչափահասների տեսուչը քաշել է իր ականջները և ասել, թե ինչ ցուցմունք տա, ինչից ելնելով էլ տվել է այդ ցուցմունքները: Քննիչը նույնպես իրեն ասել է, թե ինչ •րի: Դեպքի օրն առաջին ան•ամ, երբ եղբայրն իրեն ասել է ՙ•նա հորիցդ 200 դրամ փող ուզի հաց առնենք՚, ինքը •նացել ուզել է, սակայն հայրը չի տվել, երկրորդ ան•ամ երբ •նացել է, նորից չի տվել և •ոռ•ռացել է իր վրա և դուրս է •ցել իրեն: Այդ օրը հայրն իրեն ցանկացել է տանել մանկատուն, Արտաշեսը չի թողել, ինչից հետո էլ քաշքշել են իրար և Արտաշեսը հրել ու •ցել է հորը •ետնին: Դրանից հետո հայրը •նացել է քաղմաս: Նանախաքննության ընթացքում Անդրանիկ Բղդոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սամվել Բղդոյանն հանդիսանում է իր հայրը, իսկ Արտաշեսը` հորոքրոջ որդին: Օ•ոստոսի 10-ին Արտաշեսի պահանջով հորից մի քանի ան•ամ 6000 ՀՀ դրամ է ուզել, սակայն մերժում է ստացել: Արտաշեսը հորը քաշել և •ետնին է •ցել, որից հետո •նացել է Արտաշեսին ջուր բերելու և վերադառնալիս Արտաշեսն արդեն 6000 ՀՀ դրամն հանած է եղել հոր •րպանից, իսկ հայրը 5000 ՀՀ դրամը •ցել է Արտաշեսի ուղղությամբ և ասել, որ •նալու է քաղմաս բողոքելու: Այդ ընթացքում Արտաշեսը մեկ ան•ամ ոտքով հարվածել է հորը: Վկա Անթառամ Մելքոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՙԶատիկ՚ մանկատանը: 2010թ. օ•ոստոսի 10-ին հանդիսացել է դայակ-•իշերապահ և ունի միջնակար• մասնա•իտական` հաշվապահական կրթություն: Ամբաստանյալին չի ճանաչում: Անդրանիկ Բղդոյանը հանդիսանում է իրենց մանկատան սան: Դեպքի օրը եղել է մանկատանը: Ժամը 7:30-8:00-ի մոտ ոստիկանները եկել են մանկատուն և մանկավարժի են հարցրել, սակայն այդ ժամերին մանկավարժ չի եղել մանկատանը: Նրանք զան•ել են տնօրենին և իրեն են տարել մանկավարժի փոխարեն: Գնացել են Ա. Բղդոյանի մոտ, իսկ հետո, նրա հետ միասին` ոստիկանություն, որտեղ եղել է նաև Սամվել Բղդոյանը: Սկսեցին ցուցմունք •րել երեխայի պատմածով, իսկ հայրը կողքից օ•նում էր նրան` ասելով` ՙսենց ա եղել, չէ±՚, երեխան էլ պատասխանում էր` այո ինչը և քննիչն արձանա•րում էր: Սամվել Բղդոյանի երեխաներին, այդ թվում` Անդրանիկ Բղդոյանին, ճանաչում է որպես սուտխոսան, փնթի երեխա: Իր կարծիքով, երեխան հարցաքննության ժամանակ ճիշտ ցուցմունքներ չի տվել, անընդհատ տարբեր բովանդակությամբ ցուցմունքներ է տվել, հայրն էլ անընդհատ միջամտել է: Կարծում է, որ շատ հնարավոր է, որ երեխան վերցրած լինի հոր •ումարը: Դատարանը •տնում է, որ անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն անթույլատրելի է և այն որպես ապացույց չի կարող օ•տա•ործվել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 207-րդ հոդվածի համաձայն` մինչև տասնվեց տարեկան վկայի հարցաքննությունը կատարվում է մանկավարժի մասնակցությամբ: Անչափահաս վկայի հարցաքննությանը ներկա •տնվելու իրավունք ունի նրա օրինական ներկայացուցիչը: Հարցաքննությունն սկսելուց առաջ օրինական ներկայացուցչին բացատրվում են հարցաքննությանը ներկա •տննվելու, քննիչի թույլտվությամբ իր դիտողությունները շարադրելու և հարցեր տալու իր իրավունքները, ինչպես նաև պարտականությունները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 210-րդ հոդվածի համաձայն` 1.Հարցաքննության փաստը, ընթացքը և արդյունքները արտացոլվում են արձանա•րությունում, որը կազմվում է սույն օրենս•րքի պահանջներին համապատասխան: ... 6. Արձանա•րությունում նշվում են բոլոր այն անձանց տվյալները, ովքեր մասնակցել են հարցաքննությանը: Նրանցից յուրաքանչյուրը պետք է ստորա•րի արձանա•րությունը, ինչպես նաև դրանում արված բոլոր լրացումները և ուղղումները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական •ործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օ•տա•ործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել քննչական •ործողության կատարման կար•ի էական խախտմամբ: Տվյալ դեպքում 2010 թվականի օ•ոստոսի 12-ի Անդրանիկ Բղդոյանի հարցաքննությունը կատարվել է քննչական •ործողության կատարման կար•ի էական խախտմամբ: Անթառամ Մելքոնյանը չէր կարող մասնակցել հարցաքննությանը որպես մանկավարժ, քանի որ նա չի բավարարել մանկավարժի համար ներկայացվող որակավորման պահանջները, մասնավորապես` բարձարա•ույն մասնա•իտական կրթություն` սոցիալական մանկավարժություն որակավորմամբ: Իսկ ՙԶատիկ՚ մանկատան տնօրենի 12.08.2010թ.-ի տեղեկանքի համաձայն` Անթառամ Մելքոնյանը ՙԶատիկ՚ մանկատանը աշխատել է որպես դայակ-•իշերապահ: Անդրանիկ Բղդոյանի հարցաքննությանը նրա օրինական ներկայացուցիչը թեև ներկա է •տնվել և միջամտել է, սակայն նրա մասնակցությունը արձանա•րությունում արտացոլված չէ: Բացի այդ Արտաշես Պողոսյանը և Անդրանիկ Բղդոյանն առերես չեն հարցաքննվել իրենց ցուցմունքներում առկա էական հակասությունների շուրջ: Արտաշես Պողոսյանի մեղադրանքի հիմքում որպես ապացույցներ դրվել են տուժող Սամվել Բղդոյանի, անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի և ամբաստանյալի մոր` Արմինե Բղդոյանի ցուցմունքները, որոնցից տուժող Ս. Բղդոյանը և նախաքննության և դատաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս չի նշել, թե տեսել է Արտաշես Պողոսյանի կողմից իր 6000 ՀՀ դրամ •ումար հափշտակելու փաստը, անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանի ցուցմունքները դատարանի որոշմամբ անթույլատրելի են ճանաչվել, իսկ ամբաստանյալի մայրը` Արմինե Բղդոյանն ընդամենը նշել է, թե եղբայրը` Սամվել Բղդոյանն իրեն հայտնել է, թե որդին է •ողացել իր 6000 ՀՀ դրամ •ումարը: Դատաքննության ընթացքում անչափահաս վկա Անդրանիկ Բղդոյանը, վկա Արմինե Բղդոյանը, վկա Նարինե Թասալյանը և ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանն իրենց ցուցմունքներով ըստ էության հերքեցին վերջինիս կողմից Սամվել Բղդոյանին կողոպտելու հան•ամանքը: Նման պայմաններում վերլուծելով ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, ստու•ելով ամբաստանյալ Արտաշես Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված հանցա•ործություններ կատարելու վերաբերյալ •ործով ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով` դատարանը •տնում է, որ ապացուցված չէ Արտաշես Պողոսյանի մասնակցությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղսա•րված հանցա•ործության կատարմանը և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է նույն օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քրեական քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` կատարված հանցա•ործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը •տնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ լ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղսա•րված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նա ենթակա է արդարացման: Դատարանը •տնում է, որ Արտաշես Պողոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է վերացնել: Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերով, 357-360-րդ, 366-րդ 369-374-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում: Արտաշես Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 28-02-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 30-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 267 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 31-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 267 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 31-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 267 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-3389/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 04-04-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 06-07-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 08-07-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 307 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 307 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0138/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 28-03-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-03-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Շահազիզյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արտաշես Պողոսյան Բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի /ՀՀ քր.օր. 176 հոդ. 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով ճանաչվել և հռչակվել է նրա անմեղությունը / 28.02.2011թ. դատավճիռը , Արտաշես Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր. 176 հոդ. 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով և 179 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրա նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկման ձևով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 31-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մարգո |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 04-04-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 06-04-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-05-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արտաշես |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտ դատավոր` Ա.Խաչատրյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Գործ հ.ԵԱՔԴ/0138/01/10 17 մայիսի 2011թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ա.ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԲԵՋԱՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատական ակտի դեմ բերված Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի վերաքննիչ բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ` Ա.Մինասյանի 11.08.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 20.08.10թ. որոշմամբ` Ա.Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 27.08.2010թ. որոշմամբ` Ա.Պողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով: 27.08.10թ. քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` մեղադրյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 ամիս ժամկետով: 23.09.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.02.2011թ. դատավճռով` ճանաչվել և հռչակվել է Ա.Պողոսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում: Ա.Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճում: Դատավճռի դեմ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 06.04.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ: Գործի փաստական հանգամանքները Ա.Պողոսյանը նախկինում գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար դատապարտված լինելով և դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ կատարել է հափշտակություն, այն է` 2010 թվականի օգոստոսի 10-ին` ժամը 17:00-ի սահմաններում, իրենց` Քանաքեռ 1-ին փողոց 11 տանը, իր մորեղբայր Սամվել Բղդոյանից պահանջել է 6.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն վերջինս հրաժարվել է նշված գումարը տալ, որից հետո նույն տան բակում Ս. Բղդոյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ոտքով հարվածելով և քաշելով` գցել է նրան գետնին ու վերնաշապիկի գրպանից բացահայտ հափշտակել զգալի չափերի հասնող` 6.000 ՀՀ դրամ գումար: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքում դատախազը խնդրել է բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատավճիռը և Ա.Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով և նրա նկատմամբ սահմանել պատիժ` ազատազրկման ձևով: Համաձայն բողոքի` դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ քրեական գործով կատարվել են անհրաժեշտ քննչական գործողություններ և ձեռք են բերվել բավարար ապացույցներ Ա.Պողոսյանին մեղադրանք առաջադրելու համար, ինչպես նաև մեղադրյալի անձը, այն, որ 20 տարեկան է, սակայն արդեն 3 անգամ դատապարտվել է նույնասեռ հանցագործություններ կատարելու համար, նրա կողմից նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները անհիմն են և նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից: Դատարանը գործով ձեռք բերված ապացույցներով միասնական վերլուծություն չի կատարել ճիշտ եզրահանգման հասնելու համար: Չնայած անչափահաս վկան ցուցմունք է տվել ոչ մանկավարժական կրթություն ունեցող անձի ներկայությամբ, սակայն այն անձը, որի ներկայությամբ նա տվել է ցուցմունք, հանդիսացել է իրենց մանկատան դայակը: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը ՀՀ վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաներում վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, լսելով բողոք բերած անձի հիմնավորումները, հակառակ կողմի փաստարկները, գնահատման ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցությամբ գտավ, որ վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` 1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին 2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը 3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում 4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռը կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին լուծում է հետևյալ հարցերը` ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ, և եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալներ, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը դատարանում պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը, մեղադրյալի անմեղությունը կամ մեղավորությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար այլ հանգամանքներ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ապացույց թույլատրվում են կասկածյալի, մեղադրյալի, ամբաստանյալի, տուժողի, վկայի, դատապարտյալի ցուցմունքները, փորձագետի եզրակացությունը, իրեղեն ապացույցները, քննչական և այլ դատավարական գործողությունների արձանագրությունները և այլ փաստաթղթեր: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: Համաձայն նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը դատավորը ղեկավարվելով օրենքով ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ: Ապացույցները պետք է պարունակեն ոչ թե գնահատողական դատողություններ կամ կարծիքներ, այլ կոնկրետ փաստական տվյալներ որոշակի գործողությունների կամ իրադարձությունների վերաբերյալ, այդ փաստական տվյալները պետք է ձեռք բերվեն օրենքով նշված աղբյուրներից և վերաբերվեն կոնկրետ գործին ու ապացուցման առարկային: Ապացույցը անթույլատրելի համարելու հիմքերը սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավորը, հետաքննության մարմինը, քննիչը և դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: Ներքին համոզմունքը որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտողի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: թեև ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, սակայն այն չի կարող կամայական լինել: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի ողջ հանգամանքների օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: Ապացույցների գնահատումը պետք է դատական ակտում արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների ձևով` հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են այդ ակտի հիմքում, իսկ մյուսները ճանաչվել են ոչ հավաստի, ընդ որում, օրենքը որպես կանոն չի նշում, թե հատկապես որ ապացույցներով պետք է հաստատվի այս կամ այն հանգամանքը, ինչպես նաև չի սահմանում ապացույցի որևէ տեսակի գերակայությունը մյուսի նկատմամբ, ուստի դատարանը հիմնականում ազատ է ապացույցների գնահատման գործում: Օրենսդիրը ապացույցների ազատ գնահատումը հռչակել է որպես քրեադատավարական օրենքի սկզբունք, համաձայն որի, ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունենալու օրենսդրական արգելքը բացառում է որևէ ապացույցի նկատմամբ կանխակալ մոտեցում ցուցաբերելը, քանի դեռ այդ ապացույցը քրեադատավարական օրենսգրքում ամրագրված ընթացակարգով օրինականության, մրցակցության և կողմերի իրավահավասարության, մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի ապահովման և այլ սկզբունքների պահպանմամբ չի հետազոտվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում: Նախաքննական մարմինը Ա.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նախկինում գողություն կատարելու համար դատապարտված լինելով, դատվածությունը չմարված 2010թ. օգոստոսի 10-ին կատարել է կողոպուտ, այն է` կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, իր քեռու` գործով տուժող Ս.Բղդոյանի գրպանից բացահայտ հափշտակել է 6000 դրամ: Նախաքննության ընթացքում Ա.Պողոսյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ տուժողը իր մորեղբայրն է, ու ապրում են միևնույն բակում, չնայած դեպքի օրը մորեղբայրը հրաժարվել է տալ 200 դրամ հաց գնելու համար, սակայն գումարի շուրջը նրա հետ չի վիճաբանել, նրա նկատմամբ բռնություն չի գործադրել ու գումար նրանից չի հափշտակել, այլ վիճաբանել է նրա հետ, քանի որ վերջինս ցանկացել է □Զատիկ□ մանկատնից տուն վերադարձած անչափահաս որդուն տանել ոստիկանություն, նորից մանկատուն տանելու համար, իսկ որդին չի ցանկացել վերադառնալ մանկատուն: Անչափահաս երեխային պաշտպանելու նպատակով միջամտել է հոր և որդու վիճաբանությանը և երբ մորեղբայրը սկսել է հայհոյել, բարկանալով նրա վրա քաշել է նրա վզից ու գցել է գետին: Դրանից հետո մորեղբայրը գրպանից հանելով թղթադրամները նետել է գետնին և հայտարարել, որ գնալու է ոստիկանություն և հայտնելու է, որ ինքը նրան ծեծի է ենթարկել և հափշտակել է գումարը, ու իր սպառնալիքը ի կատար է ածել: Նախաքննական մարմինը Ա.Պողոսյանի հանցանքը հիմնավորված է համարել տուժողի ցուցմունքներով, համաձայն որոնց, դեպքի օրը իր քրոջ որդին` Ա.Պողոսյանը իրենից պահանջել է 6000 դրամ, ու չնայած իր մոտ եղել է գումար, սակայն մերժել է նրա խնդրանքը: Դրանից հետո զայրացած Պողոսյանը վիճաբանել է իր հետ, քաշելով օձիքից սենյակից դուրս է հանել և ոտքով հարվածելով իր մեջքին և քաշելով պարանոցից գցել է գետին: Այնուհետև հանել է իր մոտ եղած գումարի մի մասը` 6000 դրամը, իսկ մնացած 5000 դրամը ինքն է նետել նրա վրա: Այդ ընթացքում իրենց մեջ եղել է վիճաբանություն, նաև այն առիթով, որ ինքը ցանակացել է որդուն մանկատուն տանել, իսկ նա չի թողել: Անչափահաս վկա, տուժողի որդի Ա.Բղդոյանի ցուցմունքով, համաձայն որի, դեպքի օրը Արտաշեսի խնդրանքով ինքը 6000 դրամ է ուզել հորից, որը մերժել է: Դրանից հետո Արտաշեսը մտել է հոր սենյակ, քաշելով հանել է դուրս, ոտքով հարվածել է ու պարանոցից քաշելով գցել է գետին և հոր գրպանից հանել է 6000 դրամ, իսկ հայրն էլ զայրանալով նրա վրա է նետել մնացած 5000 դրամը: Վկա Ա.Պողոսյանի մոր` Ա.Բղդոյանի ցուցմունքով, համաձայն որի, դեպքի օրը իր աշխատավայր է գնացել տուժողը և հայտնել է, որ իր տղան` Արտաշեսը հարվածել է իրեն և հափշտակել է գումարը: Սույն քրեական գործի դատաքննության ժամանակ Ա.Պողոսյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները և հայտնել է, որ դեպքի օրը մորեղբոր հետ վիճել է որպեսզի պաշտպանի նրա անչափահաս որդուն և թույլ չտա, որ հայրը նրան տանի ոստիկանություն մանկատուն տեղափոխելու համար: Ինքը տուժողից գումար չի հափշտակել, այլ մորեղբայրը ինքն է հանել գրպանից դրամները և նետել իր վրա, որպեսզի հիմք ունենա ոստիկանություն դիմելու համար, քանի որ կալանավայրից իր վերադառնալուց հետո մորեղբայրը, որը չարաշահել է խմիչքը, մշտապես սպառնացել է իրեն, որ նորից □բանտ կուղարկի□: Տուժող Ս.Բղդոյանը դատարանում հայտնել է, որ դեպքի օրը Ա.Պողոսյանը իր անչափահաս որդու` Անդրանիկի միջոցով իրենից 6000 դրամ է ուզել, որը ինքը նրան չի տվել: Այդ կապակցությամբ իր ու նրա միջև վեճ է առաջացել, որի ժամանակ նա հարվածել է ու գետին է գցել իրեն, քանի որ անգիտակից է եղել, չի կարող ասել, թե իր մոտից գումարը ով է վերցրել, չնայած որդին ասել է, որ գումարը Արտաշեսն է վերցրել, սակայն չի բացառվում, որ իր որդին այն վերցրած լինի, քանի որ մանկատանը նա գողություն անել է սովորել: Բացի այդ, իրենց մեջ վեճ է եղել նաև որդուն ոստիկանություն տանելու պատճառով, քանի որ ինքը ցանկացել է, որ ոստիկանները նրան տանեն մանկատուն, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել: Դեպքի օրը ինքը եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, ոստիկանությունում տվել է հայտարարություն, որ Արտաշեսը հափշտակել է իր 11.000 դրամը, սակայն 5000 դրամը իրականում եղել է իր մոտ: Վկա Ա.Բղդոյանը դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքում հայտնել է, որ եղբայրը` գործով տուժողը չարաշահում է ոգելից խմիչքը, իր մոտ անգամ կասկածներ են առաջացել նրա հոգեկան վիճակի վերաբերյալ, մտածել է, որ նրա մոտ կան հոգեկան շեղումներ, Արտաշեսի կալանավայրից վերադառնալուց հետո, հաճախ է հայտնել, որ այնպես պետք է անի, որ նա նորից դատապարտվի: Հաճախ են եղել դեպքեր, երբ նա հայտնել է, որ իրենից գումար են հափշտակել, բայց դրանից հետո նա գտել է այդ գումարները: Եղբայրը վատ է վարվել իր անչափահաս որդու` Անդրանիկի հետ, նրա տեղավորել է մանկատուն, որի պատճառով նրա ու իր որդու միջև երբեմն եղել են վեճեր այն պատճառով, որ երեխան եկել է տուն, իսկ հայրը վռնդել է նրան: Անչափահաս վկա Ա.Բղդոյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքը գրել է քննիչի թելադրանքով, դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում, դեպքի օրը Արտաշեսի հանձնարարությամբ ինքը հորից գործով տուժողից խնդրել է ընդհամենը 200 դրամ հաց առնելու համար, որը սակայն նա չի տվել: Վեճը հոր և Արտաշեսի միջև առաջացել է այն պատճառով, որ հայրը չի ցանկացել որ ինքը մնա տանը, ու փորձել է ոստիկանության օգնությամբ իրեն տանել մանկատուն, իսկ Արտաշեսը պաշտպանել է իրեն, որի ընթացքում հրել և վայր է գցել հորը: Դրանից հետո հայրը գնացել է ոստիկանություն: Համաձայն վկա` □Զատիկ□ մանկատան դայակ-գիշերապահ Ա.Մելքոնյանի դատաքննական ցուցմունքի` անչափահաս Ա.Բղդոյանը իրենց մանկատան սաներից է, ինքը ունի ոչ թե մանկավարժական, այլ հաշվապահական կրթություն: Դեպքի օրը մանկատուն են գնացել ոստիկանները և մանկավարժի են հարցրել, բայց քանի որ մանկատանը այդ պահին մանկավարժ չի եղել իրեն են տարել ոստիկանություն և մանկավարժի փոխարեն ինքն է մասնակցել անչափահաս Ա.Բղդոյանի հարցաքննությանը: Երբ երեխան սկսել է ցուցմունք տալ, հայրը կողքից հուշել է նրան, ու որդին էլ կրկնել է նրա ասածը, որն էլ արձանագրվել է քննիչի կողմից: Անչափահաս Ա.Բղդոյանը հարցաքննության ընթացքում տարբեր բաներ է ասել, հայրն էլ անընդհատ միջամտել է: Ինքը ճանաչելով այդ երեխային չի բացառում, որ նա կարող է վերցրած լիներ հոր գումարը: Համաձայն վկա Ն.Թասարյանի դատաքննական ցուցմունքի` թե ամբաստանյալը և թե տուժողը իր մոտ հարազատներն են, տուժողը հաճախակի է չարաշահել խմիչքը, որպեսզի չխնամի իր երեխաներին, նրանց տեղավորել է մանկատանը: Իրենք ապրում են նույն բակում: Դեպքի օրը լսելով վիճաբանության ձայներ դուրս է եկել բակ և տեղեկացվել է, որ վիճաբանում են Արտաշեսը և տուժողը: Վերջինս ցանկացել է որդուն` Անդրանիկին տանել մանկատուն, իսկ Արտաշեսը թույլ չի տվել ու հենց այդ ժամանակէլ տուժողը ասել է, որ Արտաշեսին նորից բանտ է ուղարկելու: Որևէ խոսակցություն գումարի պահանջի մասին, չի լսել, մինչ այդ էլ տուժողը հաճախակի հայտարարել է, որ իրենից գումարներ են գողացել, սակայն հետո գտել է գումարները: Ընդ որում նա մշտապես գտնվել է հարբած վիճակում: Գործի նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է նաև Ա.Պողոսյանի և տուժողի հարազատներից Ն.Փափախչյանը, որը նրանց հետ բնակվում է նույն բակում, որը հայտնել է, որ դեպքի օրը իր 2 հարազատների մեջ վեճ է տեղի ունեցել վիճաբանություն միայն տուժողի կողմից իր անչափահաս որդուն մանկատուն տանելու Արտաշեսի կողմից արգելք հանդիսանալու պատճառով, սակայն նա որպես վկա նախաքննական մարմնի կողմից չի դատակոչվել: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, վերլուծության ենթարկելով գործի թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված նյութերը, հաշվի առնելով այն փաստը, որ անչափահաս վկայի Ա.Բղդոյանի հարցաքննությունը նախաքննության ընթացքում կատարվել է գործող օրենքի` հատկապես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի պահանջներին ոչ համապատասխան, այն է` նա հարցաքննվել է առանց մանկավարժի ներկայության, նրա նախաքննական ցուցմունքը դիտել է որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույց ու իրավացիորեն այն հանել է ապացույցների շարքից, ինչպես նաև հաշվի է առել այն հանգամանքը, որ նախաքննության ընթացքում չի կատարվել առերեսում Ա.Պողոսյանի և անչափահաս վկայի միջև, այն դեպքում, երբ նրանց ցուցմունքներում առկա են եղել հակասություններ, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ այդ վկան դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է իր նախաքննական ցուցմունքներից, գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները համադրելու, վերլուծելու և դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից գնահատելու միջոցով, դրանց բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, Ա.Պողոսյանի մեղավորության մասին փարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նրան առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված չէ և կայացրել է արդարացման դատավճիռ: Վերաքննիչ քրեական դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ գործի նախաքննության փուլում քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել տուժողի ցուցմունքների նկատմամբ, որը համաձայն գործի քննությամբ ձեռք բերված տվյալների, մի շարք անգամ հայտարարած է եղել, որ Ա.Պողոսյանին պետք է □վերադարձնի բանտ□, անչափահաս վկայի ցուցմունքը վերցվել է գործող օրենքի խախտմամբ, նրա և ամբաստանյալի ցուցմունքներում եղած էական հակասությունների պայմաններում չի կատարել առերեսում, իսկ դատաքննության ընթացքում անչափահաս վկան ընդհանրապես հրաժարվել է իր նախաքննական ցուցմունքներից, հետևաբար քրեական գործում բացակայում են փոխկապակցված ապացույցներ, գտավ, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ: Նկատի ունենալով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ա.Շահազիզյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Արտաշես Հրաչյայի Պողոսյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 28-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-05-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 304 թերթից: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 304 թերթից: |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-9256/11 |