Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0108/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
15.12
Պատասխանող
Դերենիկ Մինասյան
Դերենիկ Մինասյան Աղասիի
Դերենիկ Մինասյան
Դերենիկ Մինասյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Հովհաննես Ղուկասյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Հովհաննես Ղուկասյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2010-10-20 | 12:00 | 5 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2010-08-11 | 14:00 | 2 |
2010թ.
Գործ No. ԵԱՔԴ/0108/01/10
à ð à Þ à ô Ø
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20 հոկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
դատավորներ` Գ.Մելիք-Սարգսյան
Մ.Պետրոսյան
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
Գ.Հախնազարյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
մեղադրող` Դ.Կարապետյանի
պաշտպան` Ռ.Խաչատրյանի
ամբաստանյալ` Դ.Մինասյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 09114510 քրեական գործը հարուցվել է 2010թ. հուլիսի 20-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Ղարիբյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
Նախաքննության մարմնի 20.07.2010թ. որոշմամբ Դ.Մինասյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
23.07.2010թ. Դ.Մինասյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Դ.Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 31..08.2010թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Խաչատրյանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Դ.Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա խախտելով <<Զինապարտության մասին>> ՀՀ օրենքը, խուսափել է ժամկետային զինվորական ծառայության 2010թ. գարնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և հիմնավորումները.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Պաշտպան Ռ.Խաչատրյանը չվիճարկելով արարքի իրավաբանական որակումը, դատարանի կողմից ընտրված պատժատեսակն ու պատժաչափը, գտնում է անընդունելի հետևյալ հիմնավորմամբ։
Դատարանն իր դատավճռի մեջ պատճառաբանական մասում նշել է, որ <<պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնվում հանցագործության բնույթն ու հանրության վտանգավորության աստիճանը>>, նաև նշել է, որ <<ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան>>, այնուհետև՝ <<հաշվի է առնվում նաև, որ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1–ին մասով նախատեսված վերը նշված խիստ պատժատեսակը և այդ պատժատեսակում ամենաբարձր չափը>>:
Սա է դատարանի պատճառաբանական մասը պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ։
Փաստորեն, դատարանն իր դատավճռով չի պատճառաբանել Դ.Մինսայանի նկատմամբ ընտրված պատժատեսակը և նրա չափը։ Ավելին, դատարանը չի քննարկել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի պահանջով նախատեսված լուծման ենթակա հարցը՝ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայության մասով և այդ կապակցությամբ որևէ նշում կամ անդրադարձ նույնպես դատավճռում չկա։
Հետևաբար, այս տեսակետից նույնպես հետևություններ և պատճառաբանություններ դատավճիռը չի պարունակում։ Նշված հանգամանքներն ակնհայտ ցույց են տալիս, որ դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները՝ դատավճռի օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված լինելու մասին։ Օրենքի հիշյալ դրույթը պարտավորեցնում է դատարանին դատավճիռը կայացնել օրինական, հիմնավոր և պատճառաբանված։ Դ.Մինասյանի պարագայում դատավճիռը օրինական չէ, քանի որ այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության և օրենքների այն պահանջների անտեսմամբ, որոնք պարտադիր են տվյալ քրեական գործը լուծելիս։
Այսպես, ՀՀ Սահմանադրության 16-րդ հոդվածը ամրագրում է օրենքի առջև բոլորի հավասարության և առանց խտրականության, հավասարապես օրենքով պաշտպանելու մարդու իրավունքները։
Մինչդեռ, դատարանի կողմից ընտրված պատժատեսակը և այդ պատժատեսակում ամենաբարձր չափը չնայած չունի իրավաբանական պատճառաբանություն, սակայն ունի իր ներքին հիմնավորումը, այն է՝ արտահայտում է որոշակի շերտերի այն մտայնությունն ու մոտեցումը, որն ուղղված է Եհովայի վկաների համայնքի դեմ։
Հետևաբար, Դ.Մինասյանը որպես Եհովայի վկա, այս տրամաբանությամբ էլ ենթարկվել է չարդարացված և չպատճառաբանված պատժի և պատժաչափի։
Դ.Մինասյանի անձի պարագայում դատարանը ղեկավարվել է ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով՝ արդարության սկզբունքով, և ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածով՝ մարդասիրության սկզբունքով, և ոչ էլ ՀՀ Սահմանադրության 16-րդ հոդվածի դրույթով, այլ իր մոտեցումն արտահայտել է Եհովայի վկաների նկատմամբ օրվա տրամադրությունները, որը ինչ խոսք, չի կարող արդարադատություն համարվել։
Դատարանի այս մոտեցումը, ինչպես վերևում նշվեց, շարունակվել է նաև պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների գնահատման ժամանակ։ Այն, որ Դ.Մինասյանը նախկինում որևէ ձևով արատավորված կամ դատված չի եղել, երիտասարդ է, գնահատականի չի արժանացել։
Հետևաբար, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ոտնահարել է Դ.Մինասյանի մարդկային իրավունքներն ու ազատությունները։ Նման դեպքում Կոնվենցիայի 13-րդ հոդվածը երաշխավորում է իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցի մարդու իրավունքը, նշելով, որ այդ իրավունքն ապահովվում է պետական մարմինների կողմից, նույնիսկ եթե խախտումը կատարել է ի պաշտոնե գործող անձը։
Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ հոդվածով և Եվրոպական Կոնվենցիայի 13-րդ հոդվածով՝ բողոք բերած անձը խնդրում է փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2010թ. դատավճիռը պատժատեսակի և պատժաչափի մասով, դրանք համապատասխանեցնել օրինականության և մարդասիրության սկզբունքներին, ընտրելով արդարացի պատժատեսակ և դրա շրջանակներում համարժեք պատժաչափ:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ դատավճիռը փոփոխել Դ.Մինասյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` <<հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված առավելագույն պատժաչափը, որն ակնհայտ խիստ է:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատժաչափը մեղմացնելու վերաբերյալ, հանգում է այն հետևության, որ դրանք հիմնավորված են և վերաքննիչ բողոքը ենթակա է բավարարման` նկատի ունենալով ինչպես ամբաստանյալին վերագրվող հանցանքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը` կատարվածը միջին ծանրության հանցագործություն է, այնպես էլ հանցավորի անձը` երիտասարդ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Այսպիսով, առաջին ատյանի դատավճռի վերանայման արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է բավարարման, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, նկատի ունենալով, որ գործով պատիժ նշանակելիս` պատժաչափը որոշելիս թույլ է տրվել նյութական իրավունքի խախտում, որը հանգեցրել է դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով` փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Դ.Մինասյանը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քկհ-ում, որի սկիզբը պետք է հաշվել 2010թ. օգոստոսի 11-ից:
Դ.Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գործ No. ԵԱՔԴ/0108/01/10
à ð à Þ à ô Ø
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20 հոկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
դատավորներ` Գ.Մելիք-Սարգսյան
Մ.Պետրոսյան
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
Գ.Հախնազարյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
մեղադրող` Դ.Կարապետյանի
պաշտպան` Ռ.Խաչատրյանի
ամբաստանյալ` Դ.Մինասյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 09114510 քրեական գործը հարուցվել է 2010թ. հուլիսի 20-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Ղարիբյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
Նախաքննության մարմնի 20.07.2010թ. որոշմամբ Դ.Մինասյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
23.07.2010թ. Դ.Մինասյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Դ.Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 31..08.2010թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Խաչատրյանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Դ.Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա խախտելով <<Զինապարտության մասին>> ՀՀ օրենքը, խուսափել է ժամկետային զինվորական ծառայության 2010թ. գարնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և հիմնավորումները.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Պաշտպան Ռ.Խաչատրյանը չվիճարկելով արարքի իրավաբանական որակումը, դատարանի կողմից ընտրված պատժատեսակն ու պատժաչափը, գտնում է անընդունելի հետևյալ հիմնավորմամբ։
Դատարանն իր դատավճռի մեջ պատճառաբանական մասում նշել է, որ <<պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնվում հանցագործության բնույթն ու հանրության վտանգավորության աստիճանը>>, նաև նշել է, որ <<ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան>>, այնուհետև՝ <<հաշվի է առնվում նաև, որ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1–ին մասով նախատեսված վերը նշված խիստ պատժատեսակը և այդ պատժատեսակում ամենաբարձր չափը>>:
Սա է դատարանի պատճառաբանական մասը պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ։
Փաստորեն, դատարանն իր դատավճռով չի պատճառաբանել Դ.Մինսայանի նկատմամբ ընտրված պատժատեսակը և նրա չափը։ Ավելին, դատարանը չի քննարկել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի պահանջով նախատեսված լուծման ենթակա հարցը՝ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայության մասով և այդ կապակցությամբ որևէ նշում կամ անդրադարձ նույնպես դատավճռում չկա։
Հետևաբար, այս տեսակետից նույնպես հետևություններ և պատճառաբանություններ դատավճիռը չի պարունակում։ Նշված հանգամանքներն ակնհայտ ցույց են տալիս, որ դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները՝ դատավճռի օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված լինելու մասին։ Օրենքի հիշյալ դրույթը պարտավորեցնում է դատարանին դատավճիռը կայացնել օրինական, հիմնավոր և պատճառաբանված։ Դ.Մինասյանի պարագայում դատավճիռը օրինական չէ, քանի որ այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության և օրենքների այն պահանջների անտեսմամբ, որոնք պարտադիր են տվյալ քրեական գործը լուծելիս։
Այսպես, ՀՀ Սահմանադրության 16-րդ հոդվածը ամրագրում է օրենքի առջև բոլորի հավասարության և առանց խտրականության, հավասարապես օրենքով պաշտպանելու մարդու իրավունքները։
Մինչդեռ, դատարանի կողմից ընտրված պատժատեսակը և այդ պատժատեսակում ամենաբարձր չափը չնայած չունի իրավաբանական պատճառաբանություն, սակայն ունի իր ներքին հիմնավորումը, այն է՝ արտահայտում է որոշակի շերտերի այն մտայնությունն ու մոտեցումը, որն ուղղված է Եհովայի վկաների համայնքի դեմ։
Հետևաբար, Դ.Մինասյանը որպես Եհովայի վկա, այս տրամաբանությամբ էլ ենթարկվել է չարդարացված և չպատճառաբանված պատժի և պատժաչափի։
Դ.Մինասյանի անձի պարագայում դատարանը ղեկավարվել է ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով՝ արդարության սկզբունքով, և ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածով՝ մարդասիրության սկզբունքով, և ոչ էլ ՀՀ Սահմանադրության 16-րդ հոդվածի դրույթով, այլ իր մոտեցումն արտահայտել է Եհովայի վկաների նկատմամբ օրվա տրամադրությունները, որը ինչ խոսք, չի կարող արդարադատություն համարվել։
Դատարանի այս մոտեցումը, ինչպես վերևում նշվեց, շարունակվել է նաև պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների գնահատման ժամանակ։ Այն, որ Դ.Մինասյանը նախկինում որևէ ձևով արատավորված կամ դատված չի եղել, երիտասարդ է, գնահատականի չի արժանացել։
Հետևաբար, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ոտնահարել է Դ.Մինասյանի մարդկային իրավունքներն ու ազատությունները։ Նման դեպքում Կոնվենցիայի 13-րդ հոդվածը երաշխավորում է իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցի մարդու իրավունքը, նշելով, որ այդ իրավունքն ապահովվում է պետական մարմինների կողմից, նույնիսկ եթե խախտումը կատարել է ի պաշտոնե գործող անձը։
Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ հոդվածով և Եվրոպական Կոնվենցիայի 13-րդ հոդվածով՝ բողոք բերած անձը խնդրում է փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2010թ. դատավճիռը պատժատեսակի և պատժաչափի մասով, դրանք համապատասխանեցնել օրինականության և մարդասիրության սկզբունքներին, ընտրելով արդարացի պատժատեսակ և դրա շրջանակներում համարժեք պատժաչափ:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ դատավճիռը փոփոխել Դ.Մինասյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` <<հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված առավելագույն պատժաչափը, որն ակնհայտ խիստ է:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատժաչափը մեղմացնելու վերաբերյալ, հանգում է այն հետևության, որ դրանք հիմնավորված են և վերաքննիչ բողոքը ենթակա է բավարարման` նկատի ունենալով ինչպես ամբաստանյալին վերագրվող հանցանքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը` կատարվածը միջին ծանրության հանցագործություն է, այնպես էլ հանցավորի անձը` երիտասարդ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Այսպիսով, առաջին ատյանի դատավճռի վերանայման արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է բավարարման, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, նկատի ունենալով, որ գործով պատիժ նշանակելիս` պատժաչափը որոշելիս թույլ է տրվել նյութական իրավունքի խախտում, որը հանգեցրել է դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով` փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Դ.Մինասյանը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քկհ-ում, որի սկիզբը պետք է հաշվել 2010թ. օգոստոսի 11-ից:
Դ.Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
գործ No ԵԱՔԴ 0108/01/10
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահող դատավոր Լ.Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե.Կարապետյան
մեղադրող Դ. Կարապետյան
2010թ. օգոստոսի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի, ծնված 28.04.1992թ. Վայոց Ձորի մարզի Ռինդ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի փողոցի 19 շենքի թիվ 40 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09114510 քրեական գործը:
2010թ. հուլիսի 20-ին Դերենիկ Աղասիի Մինասյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. հուլիսի 26-ին թիվ 09114510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում:
2010թ. հուլիսի 26-ին քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության 2010թ. օգոստոսի 11-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Դերենիկ Մինասյանը խախտելով ՙԶինապարտության մասին՚ ՀՀ օրենքը, խուսափել է ժամկետային զինվորական ծառայության 2010թ. գարնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Դերենիկ Մինասյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը 1995 թվականից հաճախում է Եհովայի վկաների ժողովի հանդիպումներին: 2005 թվականից սկսած ուսումնասիրում է Աստվածաշունչը և 2009թ. մկրտվել է որպես Եհովայի վկա: 2010թ. անցել է բուժզննություն Արաբկիրի զինկոմիսարիատում, ճանաչվել պիտանի զինվորական ծառայության համար, կանգնել է հաշվառման, ստացել զինկոմիսարիատից ծանուցագիր զինվորական ծառայության մեկնելու համար, սակայն հրաժարվում է մեկնել ծառայության: Չի ներկայացրել դիմում այլընտրանքային ծառայության մեկնելու համար, քանի որ այդ ծառայությունը գտնվում է ՀՀ Զինված ուժերի հսկողության ներքո և իր կողմից նման ծառայության անցնելը հավասարազոր է զինվորական ծառայությանը:
Ամբաստանյալ Դերենիկ Մինասյանը դատաքննության ընթացքում հայտնեց նաև, որ ներկայումս նույնպես հրաժարվում է այլընտրանքային ծառայության մեկնել, քանի որ ՀՀ-ում գործող համանուն օրենքը չի համապատասխանում եվրոպական չափանիշներին, քանի որ այլընտրանքային ծառայողները գտնվում են ՀՀ զինված ուժերի վերահսկողության ներքո:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Վկա, Արաբկիրի զինկոմիսարիատի կցագրման գծով տեսուչ, Ռուբեն Կառլենի Մելքումյանի նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. գարնանային զորակոչին Դերենիկ Մինասյանը ներկայացել է Արաբկիրի զինկոմիսարիատ, անցել բժշկական զննություն և ճանաչվել պիտանի շարային ծառայության համար, սակայն հրաժարվել է մեկնել զինվորական ծառայության: Դ. Մինասյանը Արաբկիրի զինվորական կոմիսարին ուղղված դիմումում նշել է, որ ուսումնասիրում է Աստվածաշունչ, հանդիսանում է Եհովայի վկա և հրաժարվում է ինչպես ժամկետային, այնպես էլ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց:
Վկաներ, ամբաստանյալի ծնողներ Աղասի և Էլյա Մինասյաններն օգտվելով ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իրենց տրված իրավունքներից, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեցին իրենց որդու վերաբերյալ քրեական գործով ցուցմունք տալուց:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Դերենիկ Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով:
Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոխել, ընտրել կալանավորումը և նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճում:
Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահող դատավոր Լ.Ավետիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ե.Կարապետյան
մեղադրող Դ. Կարապետյան
2010թ. օգոստոսի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի, ծնված 28.04.1992թ. Վայոց Ձորի մարզի Ռինդ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի փողոցի 19 շենքի թիվ 40 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09114510 քրեական գործը:
2010թ. հուլիսի 20-ին Դերենիկ Աղասիի Մինասյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. հուլիսի 26-ին թիվ 09114510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում:
2010թ. հուլիսի 26-ին քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության 2010թ. օգոստոսի 11-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Դերենիկ Մինասյանը խախտելով ՙԶինապարտության մասին՚ ՀՀ օրենքը, խուսափել է ժամկետային զինվորական ծառայության 2010թ. գարնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Դերենիկ Մինասյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը 1995 թվականից հաճախում է Եհովայի վկաների ժողովի հանդիպումներին: 2005 թվականից սկսած ուսումնասիրում է Աստվածաշունչը և 2009թ. մկրտվել է որպես Եհովայի վկա: 2010թ. անցել է բուժզննություն Արաբկիրի զինկոմիսարիատում, ճանաչվել պիտանի զինվորական ծառայության համար, կանգնել է հաշվառման, ստացել զինկոմիսարիատից ծանուցագիր զինվորական ծառայության մեկնելու համար, սակայն հրաժարվում է մեկնել ծառայության: Չի ներկայացրել դիմում այլընտրանքային ծառայության մեկնելու համար, քանի որ այդ ծառայությունը գտնվում է ՀՀ Զինված ուժերի հսկողության ներքո և իր կողմից նման ծառայության անցնելը հավասարազոր է զինվորական ծառայությանը:
Ամբաստանյալ Դերենիկ Մինասյանը դատաքննության ընթացքում հայտնեց նաև, որ ներկայումս նույնպես հրաժարվում է այլընտրանքային ծառայության մեկնել, քանի որ ՀՀ-ում գործող համանուն օրենքը չի համապատասխանում եվրոպական չափանիշներին, քանի որ այլընտրանքային ծառայողները գտնվում են ՀՀ զինված ուժերի վերահսկողության ներքո:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Վկա, Արաբկիրի զինկոմիսարիատի կցագրման գծով տեսուչ, Ռուբեն Կառլենի Մելքումյանի նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. գարնանային զորակոչին Դերենիկ Մինասյանը ներկայացել է Արաբկիրի զինկոմիսարիատ, անցել բժշկական զննություն և ճանաչվել պիտանի շարային ծառայության համար, սակայն հրաժարվել է մեկնել զինվորական ծառայության: Դ. Մինասյանը Արաբկիրի զինվորական կոմիսարին ուղղված դիմումում նշել է, որ ուսումնասիրում է Աստվածաշունչ, հանդիսանում է Եհովայի վկա և հրաժարվում է ինչպես ժամկետային, այնպես էլ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց:
Վկաներ, ամբաստանյալի ծնողներ Աղասի և Էլյա Մինասյաններն օգտվելով ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իրենց տրված իրավունքներից, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեցին իրենց որդու վերաբերյալ քրեական գործով ցուցմունք տալուց:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Դերենիկ Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով:
Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոխել, ընտրել կալանավորումը և նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճում:
Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0108/01/10
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 26-07-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0108 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09114510 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Դերենիկ Մինասյանը խուսափել է ժամկետային զին.ծառայությունից, դրանից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Դերենիկ |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հայրանուն | Աղասիի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.12 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 26-07-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 26-07-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 27-07-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 27-07-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-08-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 11-08-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Դերենիկ |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 11-08-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ No ԵԱՔԴ 0108/01/10 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահող դատավոր Լ.Ավետիսյան դատական նիստերի քարտուղար Ե.Կարապետյան մեղադրող Դ. Կարապետյան 2010թ. օգոստոսի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի, ծնված 28.04.1992թ. Վայոց Ձորի մարզի Ռինդ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի փողոցի 19 շենքի թիվ 40 բնակարանում: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09114510 քրեական գործը: 2010թ. հուլիսի 20-ին Դերենիկ Աղասիի Մինասյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2010թ. հուլիսի 26-ին թիվ 09114510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում: 2010թ. հուլիսի 26-ին քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության 2010թ. օգոստոսի 11-ին: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար. Դերենիկ Մինասյանը խախտելով ՙԶինապարտության մասին՚ ՀՀ օրենքը, խուսափել է ժամկետային զինվորական ծառայության 2010թ. գարնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում: 3.Ապացույցների հետազոտում. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Դերենիկ Մինասյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը 1995 թվականից հաճախում է Եհովայի վկաների ժողովի հանդիպումներին: 2005 թվականից սկսած ուսումնասիրում է Աստվածաշունչը և 2009թ. մկրտվել է որպես Եհովայի վկա: 2010թ. անցել է բուժզննություն Արաբկիրի զինկոմիսարիատում, ճանաչվել պիտանի զինվորական ծառայության համար, կանգնել է հաշվառման, ստացել զինկոմիսարիատից ծանուցագիր զինվորական ծառայության մեկնելու համար, սակայն հրաժարվում է մեկնել ծառայության: Չի ներկայացրել դիմում այլընտրանքային ծառայության մեկնելու համար, քանի որ այդ ծառայությունը գտնվում է ՀՀ Զինված ուժերի հսկողության ներքո և իր կողմից նման ծառայության անցնելը հավասարազոր է զինվորական ծառայությանը: Ամբաստանյալ Դերենիկ Մինասյանը դատաքննության ընթացքում հայտնեց նաև, որ ներկայումս նույնպես հրաժարվում է այլընտրանքային ծառայության մեկնել, քանի որ ՀՀ-ում գործող համանուն օրենքը չի համապատասխանում եվրոպական չափանիշներին, քանի որ այլընտրանքային ծառայողները գտնվում են ՀՀ զինված ուժերի վերահսկողության ներքո: Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Վկա, Արաբկիրի զինկոմիսարիատի կցագրման գծով տեսուչ, Ռուբեն Կառլենի Մելքումյանի նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. գարնանային զորակոչին Դերենիկ Մինասյանը ներկայացել է Արաբկիրի զինկոմիսարիատ, անցել բժշկական զննություն և ճանաչվել պիտանի շարային ծառայության համար, սակայն հրաժարվել է մեկնել զինվորական ծառայության: Դ. Մինասյանը Արաբկիրի զինվորական կոմիսարին ուղղված դիմումում նշել է, որ ուսումնասիրում է Աստվածաշունչ, հանդիսանում է Եհովայի վկա և հրաժարվում է ինչպես ժամկետային, այնպես էլ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց: Վկաներ, ամբաստանյալի ծնողներ Աղասի և Էլյա Մինասյաններն օգտվելով ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իրենց տրված իրավունքներից, դատաքննության ընթացքում հրաժարվեցին իրենց որդու վերաբերյալ քրեական գործով ցուցմունք տալուց: Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է: Դերենիկ Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Դերենիկ Աղասիի Մինասյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով: Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոխել, ընտրել կալանավորումը և նրան կալանքի վերցնել դատարանի դահլիճում: Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-08-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 81 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 81 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 14-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 81 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-11023 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 16-09-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 14-12-2010 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 16-12-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 17-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 139 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 139 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 16-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 145 |
| ՈՒր(դատարան) | Վճռաբեկ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-2238/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 21-02-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 02-05-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 172 |
| Այլ նշումներ | Դատավճիռն ի կատար է ածվել 16.12.2010թվականին |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0108/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 31-08-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 31-08-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ռուստամ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Դերենիկ Մինասյան Փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի /ՀՀ քր.օր. 327 հոդ. 1-ին մասով - 3 տարի ազ. / վերաբերյալ 11.08.2010թ. դատավճիռը , Դ.Մինասյանի նկատմամբ ընտրել արդարացի պատժատեսակ և նրա շջանակներում նշանակել համարժեք պատժաչափ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 01-09-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 16-09-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | 1 հատոր, 81 թերթից, ամբաստանյալի վիճ. քարտը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-09-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 20-10-2010 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Դերենիկ |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Այլ նշումներ | չկա |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | 2010թ. Գործ No. ԵԱՔԴ/0108/01/10 à ð à Þ à ô Ø ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 20 հոկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ դատավորներ` Գ.Մելիք-Սարգսյան Մ.Պետրոսյան քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի Գ.Հախնազարյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª մեղադրող` Դ.Կարապետյանի պաշտպան` Ռ.Խաչատրյանի ամբաստանյալ` Դ.Մինասյանի դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 09114510 քրեական գործը հարուցվել է 2010թ. հուլիսի 20-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Ղարիբյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նախաքննության մարմնի 20.07.2010թ. որոշմամբ Դ.Մինասյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 23.07.2010թ. Դ.Մինասյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Դ.Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով: Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 31..08.2010թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Խաչատրյանը: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Դ.Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա խախտելով <<Զինապարտության մասին>> ՀՀ օրենքը, խուսափել է ժամկետային զինվորական ծառայության 2010թ. գարնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և հիմնավորումները. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Պաշտպան Ռ.Խաչատրյանը չվիճարկելով արարքի իրավաբանական որակումը, դատարանի կողմից ընտրված պատժատեսակն ու պատժաչափը, գտնում է անընդունելի հետևյալ հիմնավորմամբ։ Դատարանն իր դատավճռի մեջ պատճառաբանական մասում նշել է, որ <<պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնվում հանցագործության բնույթն ու հանրության վտանգավորության աստիճանը>>, նաև նշել է, որ <<ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան>>, այնուհետև՝ <<հաշվի է առնվում նաև, որ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1–ին մասով նախատեսված վերը նշված խիստ պատժատեսակը և այդ պատժատեսակում ամենաբարձր չափը>>: Սա է դատարանի պատճառաբանական մասը պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ։ Փաստորեն, դատարանն իր դատավճռով չի պատճառաբանել Դ.Մինսայանի նկատմամբ ընտրված պատժատեսակը և նրա չափը։ Ավելին, դատարանը չի քննարկել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի պահանջով նախատեսված լուծման ենթակա հարցը՝ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայության մասով և այդ կապակցությամբ որևէ նշում կամ անդրադարձ նույնպես դատավճռում չկա։ Հետևաբար, այս տեսակետից նույնպես հետևություններ և պատճառաբանություններ դատավճիռը չի պարունակում։ Նշված հանգամանքներն ակնհայտ ցույց են տալիս, որ դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները՝ դատավճռի օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված լինելու մասին։ Օրենքի հիշյալ դրույթը պարտավորեցնում է դատարանին դատավճիռը կայացնել օրինական, հիմնավոր և պատճառաբանված։ Դ.Մինասյանի պարագայում դատավճիռը օրինական չէ, քանի որ այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության և օրենքների այն պահանջների անտեսմամբ, որոնք պարտադիր են տվյալ քրեական գործը լուծելիս։ Այսպես, ՀՀ Սահմանադրության 16-րդ հոդվածը ամրագրում է օրենքի առջև բոլորի հավասարության և առանց խտրականության, հավասարապես օրենքով պաշտպանելու մարդու իրավունքները։ Մինչդեռ, դատարանի կողմից ընտրված պատժատեսակը և այդ պատժատեսակում ամենաբարձր չափը չնայած չունի իրավաբանական պատճառաբանություն, սակայն ունի իր ներքին հիմնավորումը, այն է՝ արտահայտում է որոշակի շերտերի այն մտայնությունն ու մոտեցումը, որն ուղղված է Եհովայի վկաների համայնքի դեմ։ Հետևաբար, Դ.Մինասյանը որպես Եհովայի վկա, այս տրամաբանությամբ էլ ենթարկվել է չարդարացված և չպատճառաբանված պատժի և պատժաչափի։ Դ.Մինասյանի անձի պարագայում դատարանը ղեկավարվել է ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով՝ արդարության սկզբունքով, և ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածով՝ մարդասիրության սկզբունքով, և ոչ էլ ՀՀ Սահմանադրության 16-րդ հոդվածի դրույթով, այլ իր մոտեցումն արտահայտել է Եհովայի վկաների նկատմամբ օրվա տրամադրությունները, որը ինչ խոսք, չի կարող արդարադատություն համարվել։ Դատարանի այս մոտեցումը, ինչպես վերևում նշվեց, շարունակվել է նաև պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների գնահատման ժամանակ։ Այն, որ Դ.Մինասյանը նախկինում որևէ ձևով արատավորված կամ դատված չի եղել, երիտասարդ է, գնահատականի չի արժանացել։ Հետևաբար, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ոտնահարել է Դ.Մինասյանի մարդկային իրավունքներն ու ազատությունները։ Նման դեպքում Կոնվենցիայի 13-րդ հոդվածը երաշխավորում է իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցի մարդու իրավունքը, նշելով, որ այդ իրավունքն ապահովվում է պետական մարմինների կողմից, նույնիսկ եթե խախտումը կատարել է ի պաշտոնե գործող անձը։ Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ հոդվածով և Եվրոպական Կոնվենցիայի 13-րդ հոդվածով՝ բողոք բերած անձը խնդրում է փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2010թ. դատավճիռը պատժատեսակի և պատժաչափի մասով, դրանք համապատասխանեցնել օրինականության և մարդասիրության սկզբունքներին, ընտրելով արդարացի պատժատեսակ և դրա շրջանակներում համարժեք պատժաչափ: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ դատավճիռը փոփոխել Դ.Մինասյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` <<հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>: Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված առավելագույն պատժաչափը, որն ակնհայտ խիստ է: Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատժաչափը մեղմացնելու վերաբերյալ, հանգում է այն հետևության, որ դրանք հիմնավորված են և վերաքննիչ բողոքը ենթակա է բավարարման` նկատի ունենալով ինչպես ամբաստանյալին վերագրվող հանցանքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը` կատարվածը միջին ծանրության հանցագործություն է, այնպես էլ հանցավորի անձը` երիտասարդ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Այսպիսով, առաջին ատյանի դատավճռի վերանայման արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է բավարարման, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, նկատի ունենալով, որ գործով պատիժ նշանակելիս` պատժաչափը որոշելիս թույլ է տրվել նյութական իրավունքի խախտում, որը հանգեցրել է դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. օգոստոսի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով` փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով. Դերենիկ Աղասիի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: Դ.Մինասյանը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քկհ-ում, որի սկիզբը պետք է հաշվել 2010թ. օգոստոսի 11-ից: Դ.Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 20-10-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 06-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1 հատոր` 135թերթ |
| Գործին կից նյութեր | ամբ. վիճ. քարտը |
| Այլ նշումներ | չկա |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 06-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 135 թերթից, |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-15795/10 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0108/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 25-01-2012 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Շեյն Հիթ |
| Ազգանուն | Բրեյդի |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Դերենիկ |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 16-02-2012 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-2238 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 21-02-2012 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 1 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0108/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 21-02-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Ղուկասյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 20-03-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0108/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 20 մարտի 2012 թվական ք. Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Դ. Մինասյանի պաշտպան Շ.Բրեյդիի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 11-ի դատավճռով Դերենիկ Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Ամբաստանյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ պատժի մասով փոփոխել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 11-ի դատավճիռը և Դ.Մինասյանին դատապարտել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշումը չի բողոքարկվել, ստացել է օրինական ուժ։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշման դեմ 2012 թվականի հունվարի 25-ին վճռաբեկ բողոք է բերել դատապարտյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Շ.Բրեյդին` խնդրելով նոր հանգամանքի հիմքով ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել այն, ինչպես նաև ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 11-ի դատավճիռը և դատապարտյալ Դ.Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ։ Պարտավորեցնել ՀՀ կառավարությանը դատապարտյալ Դ.Մինասյանին վճարել ազատազրկման յուրաքանչյուր ամսվա դիմաց 1.000 եվրո, ինչպես նաև դատական ծախսերն ու ծախքերը։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առկա է նոր հանգամանք։ Բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի 6-րդ մասը, գտել է նաև, որ սույն գործով թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը։ Մասնավորապես, բողոքի հեղինակը նշել է, որ Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 7-ի վճիռը հանդիսանում է սույն գործով դատական ակտերը վերանայելու համար նոր հանգամանք։ Բողոքաբերը գործի փաստական հանգամանքների, ներպետական և միջազգային իրավական նորմերի, ինչպես նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի վճիռների, մասնավորապես Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռի վկայակոչմամբ գտել է նաև, որ Դ.Մինասյանը հետապնդվել և ազատազրկվել է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 3-րդ և 9-րդ հոդվածների խախտմամբ` առանձին վերցված և 14-րդ հոդվածի հետ համատեղ, նրան հետապնդելն ու դատապարտելը ոչ մի իրավական և փաստական հիմք չի ունեցել։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով մարդու իրավունքների խախտում է արձանագրվել այն հիմքով, որ դիմումատուի դատապարտման ժամանակ չկար այլընտրանքային ծառայության հնարավորություն (տե՛ս Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 7-ի վճիռը, կետեր 124-126)։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ 2003 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ընդունվել է «Այլընտրանքային ծառայության մասին» ՀՀ օրենքը, որն ուժի մեջ է մտել 2004 թվականի հուլիսի 1-ից։ Սույն գործի նյութերից երևում է, որ Դ.Մինասյանը դատապարտվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 11-ի դատավճռով։ Այսինքն` Դ.Մինասյանի դատապարտման ժամանակ գործել է «Այլընտրանքային ծառայության մասին» ՀՀ օրենքը, որը վերջինիս այլընտրանքային ծառայության հնարավորություն է ընձեռել։ Հետևաբար, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից հաստատված` անձի իրավունքի խախտման փաստը սույն գործով նոր հանգամանքի հետևանքով դատական ակտը վերանայելու հիմք չի հանդիսանում։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագում է նաև, որ բողոքաբերի հիմնավորումները բավարար չեն եզրահանգելու, որ սույն գործով թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը։ Ինչ վերաբերում է փաստաբանի փորձնակ Ե.Մարգարյանի կողմից որպես դատապարտյալի պաշտպան հանդես գալու և այդ կարգավիճակով վճռաբեկ բողոք ներկայացրած լինելու հանգամանքին, ապա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Ե.Մարգարյանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և «Փաստաբանության մասին» ՀՀ օրենքի իմաստով որպես պաշտպան հանդես գալու, հետևաբար նաև վճռաբեկ բողոք ներկայացնելու իրավունք չունի։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դերենիկ Աղասիի Մինասյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Դ.Մինասյանի պաշտպան Շ.Բրեյդիի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 18-04-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 20-04-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 1 հատոր` 170, 1 վիճակագրական քարտ: |