ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԱՔԴ/0104/01/10
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա. Մկրտչյան


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


13 դեկտեմբերի 2011թվական ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Տ. ՍԱՀԱԿՅԱՆ
Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Գ. ՆԱՎԱՍԱՐԴՅԱՆԻ
Վ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ

պաշտպաններ` Հ. ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆԻ
Տ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ռ. ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Կ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Պ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ա. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի, ամբաստանյալ Պետրոս Հակոբյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանի, ամբաստանյալ Կարեն Կարապետյանի պաշտպան Հայկ Իսրայելյանի, ՀՀ Գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանի և նույն վարչության ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանի բերած վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Կարեն Սենիկի Կարապետյանի, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս. Հովհաննիսյանի 2010թ. հունվարի 16-ի որոշմամբ Պ. Հակոբյանի և անհայտ անձի կողմից ավազակային հարձակման փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 14100610 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթի տակ և կատարվել նախաքննություն: /հ1 գ-թ 1/

2. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի պետ Ս. Ա. Եղիազարյանի 2010թ. հունվարի 16-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով ստեղծվել է քննչական խումբ, նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս. Գ. Հովհաննիսյանին, քննիչ Ա. Արամյանին:
Քննչական խմբի ղեկավար նշանակվել է ավագ քննիչ Ս. Գ. Հովհաննիսյանը: /հ1 գ-թ 13/

3. Ավագ քննիչ Ս. Հովհաննիսյանի 2010թ. հունվարի 17-ի որոշմամբ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանը ձերբակալվել է, որի մասին կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: /հ1 գ-թ 29-32/

4. ՀՀ Ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 18-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: /հ1 գ-թ 86/

5. ՀՀ Ոստիկանության պետի տեղակալ, քննչական գլխավոր վարչության պետ Գ. Ս. Համբարձումյանի 2010թ. հունվարի 18-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի մեջ ընդգրկվել են ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Հայկ Նորայրի Մանգոյանը, ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Սամվել Գուրգենի Հովհաննիսյանը, նույն բաժնի քննիչ Արամ Էռնեստի Արամյանը:
Քննչական խմբի ղեկավար նշանակվել է ավագ քննիչ Հայկ Մանգոյանը: /հ1 գ-թ 87-88/
6. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի որոշմամբ նախաքննությանը մի քանի քննիչներին հանձարարված թիվ 14100610 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և ղեկավարվել է քննչական խմբի քննիչների գործողությունները: /հ1 գ-թ 89/

7. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 19-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով Պետրոս Մնացականի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: /հ1 գ-թ 117-118/

8. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 19-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին /այսուհետև` Առաջին ատյանի դատարան/ մեղադրյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում կիրառելու համար: /հ1 գ-թ 124-125/

9. Առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հունվարի 19-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 14100610 քրեական գործով մեղադրյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրվել է կալանք` 2 /երկու/ ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 17.01.2010թ.-ից: /հ1 գ-թ 126/

10. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ Կարեն Սենիկի Կարապետյանը ձերբակալվել է, որի մասին կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: /հ1 գ-թ 217-220/

11. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանը ձերբակալվել է, որի մասին կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: /հ1 գ-թ 226-229/

12. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Մաշտոցի քննչական բաժնի քննիչ Ա. Ս. Սմբատյանի 2009թ. դեկտեմբերի 13-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 10132809 քրեական գործը, գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /հ2 գ-թ 20/

13. Մաշտոցի քննչական բաժնի պետ Ա. Մ. Առաքելյանի 2009թ. դեկտեմբերի 13-ի որոշմամբ թիվ 10132809 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են քննչական բաժնի քննիչ Արթուր Սմբատյանը, Ռաֆիկ Կարապետյանը և Վարդան Մելքոնյանը:
Քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել քննչական բաժնի քննիչ Արթուր Սմբատյանը: /հ2 գ-թ 21/

14. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի որոշմամբ թիվ 10132809 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /հ2 գ-թ 105/

15. Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Խ. Գ. Երեմյանի 2009թ. դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ անհայտ անձանց կողմից Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 31/26 տանը Ռուզաննա Ալեքսանյանի և նրա քրոջ` Երազիկ Ալեքսանյանի և վերջինիս երեք աղջիկների` Անահիտ, Արմինե և Նարինե Բադալյանների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 16132309 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /հ3 գ-թ 5/

16. Մալաթիայի քննչական բաժնի պետ Ս. Պ. Սարդարյանի 2009թ. դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 16132309 քրեական գործի նախաքննությունը կատարելու համար ստեղծվել է քննչական խումբ` Մալաթիայի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Կ. Խաչատրյանի, քննիչներ` Խ. Երեմյանի և Ս. Միքայելյանի կազմով` Կ. Խաչատրյանի ղեկավարությամբ: /հ3 գ-թ 33/

17. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 10132809 քրեական գործը միացվել է թիվ 14100610 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 14100610 համարի տակ: /հ2 գ-թ 1/

18. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 16132309 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /հ3 գ-թ 279/

19. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ4 գ-թ 21-24/

20. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել առաջին ատյանի դատարանին մեղադրյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ 2 ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց կալանավորում կիրառելու համար: /հ4 գ-թ 27-29/

21. Առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հունվարի 22-ի որոշմամբ քննիչի վերոհիշյալ միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 14100610 քրեական գործով մեղադրյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանք` 2 /երկու/ ամիս ժամանակով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 20.01.2010թ.-ից: /հ4 գ-թ 30-31/

22. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով Կարեն Սենիկի Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ4 գ-թ 32-35/

23. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել առաջին ատյանի դատարանին մեղադրյալ Կարեն Սենիկի Կարապետյանի նկատմամբ 2 ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց կալանավորում կիրառելու համար: /հ4 գ-թ 39-41/

24. Առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հունվարի 22-ի որոշմամբ քննիչի վերոհիշյալ միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 14100610 քրեական գործով մեղադրյալ Կարեն Սենիկի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանք` 2 /երկու/ ամիս ժամանակով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 20.01.2010թ.-ից: /հ4 գ-թ 42-43/

25. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մարտի 1-ի որոշմամբ թիվ 16130309 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /հ5 գ-թ 16/

26. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մարտի 4-ի որոշմամբ թիվ 16130309 քրեական գործը միացվել է թիվ 14100610 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 14100610 համարի տակ: /հ5 գ-թ 19/

27. Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ռ. Գևորգյանի 2009թ. դեկտեմբերի 1-ի որոշմամբ անհայտ անձի կողմից Ելենա Վարդազարյանի վրա ավազակային հարձակում կատարելու փաստի առթիվ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 16130309 քրեական գործը, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: /հ5 գ-թ 22/

28. Քննիչ Ռ. Գևորգյանի 2010թ. հունվարի 25-ի որոշմամբ միջնորդվել է դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին թիվ 16130309 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացնել մեկ ամիս ժամանակով ` մինչև 2010թ. մարտի 1-ը:
Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Գ. Հ. Պողոսյանի 2010թ. հունվարի 27-ի որոշմամբ թիվ 16130309 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մինչև 2010թ. մարտի 1-ը: /հ5 գ-թ 125-126/

29. Քննիչ Ռ. Գևորգյանի 2010թ. փետրվարի 18-ի որոշմամբ թիվ 16130309 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննությունների վարչություն` թիվ 14100610 քրեական գործին միացնելու և համատեղ ընթացքը լուծելու համար: /հ5 գ-թ 154-155/

30. Քննիչ Ռ. Գևորգյանի 2010թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ միջնորդվել է դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին թիվ 16130309 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացնել մեկ ամիս ժամանակով ` մինչև 2010թ. ապրիլի 1-ը:
Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Գ. Հ. Պողոսյանի 2010թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 16130309 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մինչև 2010թ. ապրիլի 1-ը: /հ5 գ-թ 157-158/

31. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մարտի 5-ի որոշմամբ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ5 գ-թ 185-186/

32. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մարտի 5-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով Պետրոս Մնացականի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ5 գ-թ 187-190/

33. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մարտի 5-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել երկու ամիս ժամանակով: /հ5 գ-թ 194-196/

34. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մարտի 10-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Կարեն Սենիկի Կարապետյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել երկու ամիս ժամանակով: /հ5 գ-թ 205-207/

35. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մարտի 10-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել երկու ամիս ժամանակով: /հ5 գ-թ 209-211/

35. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. մարտի 11-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամսով` մինչև 2010թ. մայիսի 17-ը: /հ5 գ-թ 217-218/

36. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. մարտի 15-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը մեղադրյալ Կարեն Սենիկի Կարապետյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու մասին բավարարվել է և այն երկարացվել է երկու ամիս ժամանակով: /հ5 գ-թ 219-223/

37. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. մարտի 15-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը մեղադրյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու մասին բավարարվել է և այն երկարացվել է երկու ամիս ժամանակով: /հ5 գ-թ 224-227/

38. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մարտի 12-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել ՀՀ գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանին թիվ 14100610 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացնել երկու ամիս ժամանակով` 2010թ. մայիսի 16-ը:
Ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանի 2010թ. մարտի 12-ի որոշմամբ քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամանակով` մինչև 2010թ. մայիսի 16-ը: /հ5 գ-թ 240-241/

39. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մայիսի 7-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել երկու ամիս ժամանակով: /հ6 գ-թ 225-227/

40. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մայիսի 7-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Կարեն Սենիկի Կարապետյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել երկու ամիս ժամանակով: /հ6 գ-թ 228-230/

41. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մայիսի 7-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել երկու ամիս ժամանակով: /հ6 գ-թ 231-233/

42. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամսով` մինչև 2010թ. հունիսի 17-ը: /հ6 գ-թ 247-249/

43. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. մայիսի 14-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Կարեն Սենիկի Կարապետյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2 ամիս ժամանակով` մինչև 20.07.2010թ.: /հ6 գ-թ 250-251/

44. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. մայիսի 14-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2 ամիս ժամանակով` մինչև 20.07.2010թ.: /հ6 գ-թ 252-253/

45. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել ՀՀ գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանին թիվ 14100610 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացնել մեկ ամիս ժամանակով` 2010թ. հունիսի 16-ը:
Ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանի 2010թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2010թ. հունիսի 16-ը: /հ6 գ-թ 256-257/

46. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունիսի 11-ի որոշմամբ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ6 գ-թ 311-314/

47. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ6 գ-թ 315-319/

48. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունիսի 11-ի որոշմամբ Կարեն Սենիկի Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ6 գ-թ 323-326/

49. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով Կարեն Սենիկի Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ6 գ-թ 327-331/

50. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունիսի 11-ի որոշմամբ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ6 գ-թ 335-336/

51. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունիսի 11-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով Պետրոս Մնացականի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: /հ6 գ-թ 338-341/

52. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հունիսի 14-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել ՀՀ գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանին թիվ 14100610 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացնել 15 օր ժամանակով` 2010թ. հուլիսի 1-ը:
Ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանի 2010թ. հունիսի 14-ի որոշմամբ քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 15 օր ժամանակով` մինչև 2010թ. հուլիսի 1-ը: /հ6 գ-թ 345-348/

53. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հուլիսի 1-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Կարեն Սենիկի Կարապետյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել 20 օր ժամանակով: /հ6 գ-թ 386-389/

54. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հուլիսի 1-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել 20 օր ժամանակով: /հ6 գ-թ 391-394/

55. Ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի 2010թ. հուլիսի 1-ի որոշմամբ թիվ 14100610 քրեական գործով միջնորդություն է հարուցվել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին` մեղադրյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի նկատմամբ կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնել 20 օր ժամանակով: /հ6 գ-թ 396-398/

56. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 6-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 20 օր ժամանակով` մինչև 09.08.2010թ.: /հ6 գ-թ 405-407/

57. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 6-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Կարեն Սենիկի Կարապետյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 20 օր ժամանակով` մինչև 09.08.2010թ.: /հ6 գ-թ 408-410/

58. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 9-ի որոշմամբ ավագ քննիչ Հ. Մանգոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 20 օր ժամանակով` մինչև 09.08.2010թ.: /հ6 գ-թ 422-424/

59. 2010թ. հուլիսի 14-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությանը և այն ուղարկվել է առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է 2010թ. հուլիսի 17-ին: /հ6 գ-թ 425-456 և հ7 գ-թ 2-3/

60. Առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 19-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: /հ7 գ-թ 4/

61. Առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. օգոստոսի 2-ի որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության: /հ7 գ-թ 4/

62. Առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 20-ի դատավճռով Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի քան հանցագործությամբ պատճառված վնասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոներով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով, Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի քան հանցագործությամբ պատճառված վնասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանը ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվվել է 2010թ. հունվարի 20-ից:
Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պետրոս Մնացականի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 /տասը/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի քան հանցագործությամբ պատճառված վնասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոներով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով, Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11 /տասնմեկ/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելին քան հանցագործությամբ պատճառված վնասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Պետրոս Մնացականի Հակոբյանը ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվվել է 2010թ. հունվարի 17-ից:
Պետրոս Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Կարեն Սենիկի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 11 /տասնմեկ/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի քան հանցագործությամբ պատճառված վնասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոներով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով, Կարեն Սենիկի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելին քան հանցագործությամբ պատճառված վնասը:
Կարեն Սենիկի Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվվել է 2010թ. հունվարի 20-ից:
Կարեն Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Դատավճռով նաև վճռվել է` Կ. Կարապետյանից, Պ. Հակոբյանից և Ա. Մարտիրոսյանից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Ելենա Վարդազարյանի բռնագանձվել է 1.515.000 /մեկ միլիոն հինգ հարյուր տասնհինգ հազար/, 645 /վեց հարյուր քառասունհինգ/ ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, հօգուտ Մնացական Շահգալդյանի` 3.949.190 /երեք միլիոն ինը հարյուր քառասունինը հազար հարյուր իննսուն/ ՀՀ դրամ, հօգուտ Երազիկ Ալեքսանյանի` 7.500 /յոթ հազար հինգ հարյուր/ ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող, տուժող Արսեն Խաչատրյանից ավազակությամբ հափշտակված երկու <<Նոկիա>> տեսակի բջջային հեռախոսները հանձնվել են Արսեն Խաչատրյանին, տուժող Արմեն Հարությունյանից հափշտակված երկու 1.000 /մեկ հազար/ և մեկ 20.000 /քսան հազար/ ՀՀ թղթադրամները վերադարձվել են Արմեն Հարությունին, տուժող Երազիկ Ալեքսանյանից հափշտակված երեք <<Նոկիա>> տեսակի բջջային հեռախոսները և մեկ ականջօղի կտորը վերադարձվել են Երազիկ Ալեքսանյանին:
Կարճեցված փողով հրացանը և երկու 16 մմ տրամաչափի որսորդական հրացանի փամփուշտները բռնագրավվել և հանձնվել են համապատասխան պետական հիմնարկին:
Որպես ապացույց հանդիսացող և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.2010թ.-ի մեղադրյալ Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու նիստի ձայնագրառման սկավառակը, դատարանի 14.12.2009թ., 26.01.2010թ., 24.03.2010թ. որշումների հիման վրա <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<Արմենտել>> ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսային վերծանումների սկավառակները և դրանց զննության արձանագրությունը պահվել են գործի հետ միասին:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող Երևանի Դավիթաշեն Ձոր-1 թաղամասի 89 տան դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված խոհանոցային դանակը և կպչուն ժապավենները, Երևանի Կուրղինյան փող. 3շ. 44 բն. դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված կպչուն ժապավենները, Երազիկ Ալեքսանյանի տան դեպքի վայրի զննությամբ առգրավված <<Բրիլիանտ>> տեսակի ծխախոտը, դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված երկու դիմակ-գլխարկները, Պետրոս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ առգրավված դիմակ-գլխարկը, մեկ զույգ ձեռնոցը և դրանցից անջատված ԴՆԹ-երը, Երևանի Կուրղինյան փող. 3շ. 44 բն. դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված կպչուն ժապավենները, երկու կրակված փամփուշտների պարկուճները, կարճեցված փողով հրացանի պոչամասը, փողի կտորը, մկրատը, մետաղ և փայտ կտրելու սղոցները և սրաքարը, ոչնչացվել են:
2008թ. արտադրության ՎԱԶ 21214 մակնիշի 15 ՏՕ 250 պետհամարանիշի` գրավադրված ավտոմեքենան վերադարձվել է <<Յունիբանկ>> ՓԲ ընկերությանը: /հ7 գ-թ 21-55/

63. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը` 30.09.2011թ.-ին, ՀՀ Գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանն ու ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանը` 13.10.2011թ.-ին, ամբաստանյալ Պետրոս Հակոբյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանը` 21.10.2011թ.-ին, ինչպես նաև ամբաստանյալ Կարեն Կարապետյանի պաշտպան Հայկ Իսրայելյանը` 24.10.2011թ.-ին:

64. Վերաքննիչ դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ, նշանակվել է Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:

Գործի փաստական հանգամանքները

65. Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ նա ավազակություններ կատարելու դիտավորությամբ 2009թ-ի նոյեմբերին իր հորաքրոջ որդի, Երևան քաղաքի բնակիչ Կարեն Կարապետյանի առաջարկով ներգրավվել է կազմակերպված կայուն խմբի կազմում, պլանավորել են հանցագործությունների կատարումը, Կ. Կարապետյանն Ա. Մարտիրոսյանին տրամադրել է զենք` գազային ատրճանակ, որի գործադրմամբ վերջինս 2009թ-ի նոյեմբերի 30-ին, ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելու նպատակով, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով ավազակություն է կատարել Երևան քաղաքի Կուրղինյան փողոցի 3 շենքի 44 բնակարանի բնակիչների նկատմամբ: Դրանից հետո, կազմակերպված հանցավոր խմբի կազմում Կ. Կարապետյանն ընդգրկել է նաև Արմեն Մարտիրոսյանի ընկերոջը` Պետրոս Մնացականի Հակոբյանին, որի հետ կազմակերպված խմբով ապօրինի կերպով ձեռք են բերել, պատրաստել և պահել հրազեն հանդիսացող կարճեցված փողով հրացան, դրա և գազային ատրճանակի գործադրմամբ 2009թ.-ի դեկտեմբերի 12-ին, 26-ին և 2010թ.-ի հունվարի 16-ին Կ. Կարապետյանի ղեկավարմամբ Ա. Մարտիրոսյանը և Պ. Հակոբյանը ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերի գույք հափշտակելու նպատակով, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով ու սպառնալիքներ տալով ավազակություններ են կատարել Երևան քաղաքում գտնվող ևս երեք տների բնակիչների նկատմամբ:
Կարեն Կարապետյանը 2009թ. նոյեմբերի վերջերին անչափահաս Արմեն Մարտիրոսյանին հայտնել է զենքի գործադրմամբ առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելու նպատակով ավազակային հարձակումներ կատարելու իր մտադրության մասին, վերջինս համաձայնվել է և Կ. Կարապետյանը նրան ներգրավել է կազմակերպված խմբով առանձնապես ծանր հանցագործություններ կատարելու մեջ: Կ. Կարապետյանը որպես թիրախ ընտրել է իր հարևանությամբ բնակվող` Երևան քաղաքի Կուրղինյան փողոցի 3 շենքի 44 բնակարանի բնակիչներ` ամուսիններ Արսեն Լալայանցի և Ելենա Վարդազարյանի ընտանիքը: Կարեն Կարապետյանը Արմեն Մարտիրոսյանին տրամադրել է գազային ատրճանակ և բացատրել հանցագործության կատարման մեխանիզմը, այն է` առաջարկել է դուռը թակել և մտնել հիշյալ բնակարան, որտեղ ատրճանակի գործադրմամբ սպառնալիքներ տալով հափշտակել ոսկե զարդեր ու գումարներ: Ա. Մարտիրոսյանը համաձայնվել է, որից հետո 2009թ. նոյեմբերի 30-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում միասին եկել են հիշյալ շենքի մոտ, Կ.Կարապետյանն սպասել է իրեն պատկանող Վազ-2121 մակնիշի 15 ՏՕ 250 պետհամարանիշի ավտոմեքենայում, իսկ Ա.Մարտիրոսյանը վերցնելով վերջինիս կողմից տրամադրած ատրճանակը, մոտեցել է Կուրղինյան փողոցի 5 շենքին, սակայն նույն պահին որոշել է նշված բնակարան մուտք գործել շենքի տանիքից, քանի որ այն գտնվել է վերջին` 5-րդ հարկում և դրսից տեսել է, որ բնակարանի բաց պատշգամբի ինքնաշեն տանիքը պահող մետաղյա ձողից և դրանից քիչ ներքև ամրացված ալեհավաքից բռնվելով կարող է աննկատ մտնել բնակարան: Այդ նպատակով, Ա. Մարտիրոսյանը նշված շենքի աջ մասում կանգնեցված Երազ մակնիշի ավտոմեքենայի տանիքին բարձրանալով հասել է շենքի հրշեջ աստիճանին, որով բարձրացել է տանիք, ապա մոտեցել է նշված բնակարանի բաց պատշգամբին և բռնվելով ինքնաշեն եզրային տանիքը պահող թեքությամբ զոդված ձողից և կանգնելով դրանից քիչ ներքև ամրացված ալեհավաքին, ապօրինի մուտք է գործել պատշգամբ: Այնուհետև, Ա. Մարտիրոսյանը բաց դռներից անցնել է պատշգամբից դեպի խոհանոց, ապա հյուրասենյակ, որտեղ ատրճանակով հարձակվել է Ելենա Վարդազարյանի ու նրա երկու անչափահաս դուստրեր` Աննա և Մարի Լալայանցների վրա, նշված զենքի գործադրմամբ, նրանց կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով ատրճանակը դրել է սեղանի շուրջ նստած Ելենա Վարդազարյանի գլխի շրջանին, պահանջել չաղմկել և իրեն շտապ հանձնել գումարներն ու ոսկե զարդերը` սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կսպանի: Ելենա Վարդազարյանը հասկանալով, որ իր և դուստրերի կյանքին վտանգ է սպառնում, ենթարկվել է Ա. Մարտիրոսյանի պահանջին, նրան ուղեկցել է ննջասենյակ որտեղից Ա. Մարտիրոսյանը հափշտակել է 248.816 ՀՀ դրամին համարժեք 645 ԱՄՆ դոլար և 1.515.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե, արծաթե զարդեր, արծաթե հուշանվերներ, հասարակ մետաղից զարդեր և ժամացույցներ, ընդհանուր` խոշոր չափերի 1.763.816 դրամի կանխիկ գումար և գույք, որից հետո, տան մուտքի դռնից դիմել է փախուստի: Նույն պահին, շուրջ 100 մետր հեռանալով շենքից, հանդիպել է իրեն ավտոմեքենայում սպասող Կարեն Կարապետյանին, որին տվել է հափշտակած ոսկե զարդերն ու մի պատահական տաքսի կանգնեցնելով հեռացել է: Հաջորդ օրը, Կարեն Կարապետյանը եկել է Բալահովիտ գյուղ, որտեղ հափշտակված գումարները հավասարապես կիսել են միմյանց միջև, իսկ ոսկե զարդերը մնացել են Կ. Կարապետյանի մոտ` հետագայում իրացնելու նպատակով:
Դրանից հետո, 2009թ. դեկտեմբերի սկզբներին Արմեն Մարտիրոսյանն ընկերոջը` Պետրոս Հակոբյանին հայտնել է իր և Կարեն Կարապետյանի կողմից հրազենի գործադրմամբ կազմակերպված խմբով ավազակային հարձակումներ կատարելու մտադրության մասին, առաջարկել նրան միասին կատարել հանցագործությունները: Վերջինս ընդունել է առաջարկը: Հանցավոր խումբը, բազմիցս ավազակային հարձակումներ կատարելու նպատակով, այս անգամ արդեն երեքով միասին պայմանավորվել և պլանավորել հետագա հանցագործությունների կատարումը` Կ. Կարապետյանի կողմից ստեղծված կայուն կազմակերպված հանցավոր խմբի կազմով: Այդ նպատակով Կ.Կարապետյանը նրանց տրամադրել է իր մոտ ապօրինի պահվող որսորդական երկփողանի մեկ հրացան և մեկ գազային ատրճանակ` իրենց փամփուշտներով: Նշված հրացանն ու ատրճանակը Ա. Մարտիրոսյանն ապօրինի տեղափոխել է իր հորը պատկանող` Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղի ճանապարհին գտնվող ավտոմեքենաների յուղման չգործող կետ, որտեղ հղկաքարի սարքով կտրել ու կարճեցրել է հրացանի փողը և բռնակը, դրանով իսկ ապօրինի պատրաստելով հրազեն հանդիսացող զենք: Նույն ժամանակահատվածում Արմեն Մարտիրոսյանը գնել է սև կտորից ձեռնոցներ և գլխարկներ և վերջիններիս աչքերի շրջանում կտրվածքներ կատարելով, պատրաստել դիմակներ: Այնուհետև, Կարեն Կարապետյանը խմբի մյուս անդամներ Պետրոս Հակոբյանի և Արմեն Մարտիրոսյանի հետ կրկին կատարել են դերաբաշխում, մասնավորապես, նախնական պայմանավորվածության համաձայն Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը թիրախն ընտրելուց հետո, դիմակավորված ու զինված հրազեններով պետք է մուտք գործեին առանձնատներ և իրականացնեին իրենց հանցավոր դիտավորությունը, իսկ Կարեն Կարապետյանը` իր վարած Վազ-2121 մակնիշի 15 ՏՕ 250 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով նրանց պետք է տեղափոխեր դեպքի վայրեր: Բացի այդ, Կ.Կարապետյանը հետագայում պետք է զբաղվեր նաև հափշտակված զարդերի իրացմամբ:
2009թ. դեկտեմբերից կազմակերպված հանցավոր խումբը հստակ մշակված ծրագրով ձեռնամուխ է եղել հաջորդ երեք ավազակությունների կատարմանը, որպես թիրախ ընտրելով Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում տեղակայված արտաքինից բարվոք տեսք ունեցող առանձնատները, հաշվի առնելով նաև դեպքի վայրեր մուտք գործելու հարմարությունը:
2009թ. դեկտեմբերի 11-ին` երեկոյան Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանը, վերջինիս ավտոմեքենայով Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղից եկել են Սամվել Սուրենի Շահգալդյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Դավիթաշեն Ձոր-1 թաղամասի 89 տան մոտ, որտեղ ուսումնասիրել են տան դիրքը, հնարավոր մուտք գործելու և փախուստի դիմելու վայրերը: Հաջորդ օրը` 2009թ. դեկտեմբերի 12-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում, իրականացնելով իրենց հանցավոր դիտավորությունը, նրանք երեքով եկել են հիշյալ տան մոտ, որտեղ Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և ատրճանակը, իսկ ապա պարիսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ` թաքնվել են տան կաթսայատան մոտ: Ժամը 23:15-ի սահմաններում, Սամվել Շահգալդյանը դուրս է եկել տանից և մտել կաթսայատուն, նույն պահին Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը մոտեցել են նրան, որտեղ վերջինս Սամվել Շահգալդյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, հրացանով հարվածել է նրա գլխին, պատճառել թեթև մարմնական վնասվածք` առողջության կարճատև քայքայումով և պահանջել իրենց գումար ու ոսկե զարդեր հանձնելու նպատակով ուղեկցել տուն: Սամվել Շահգալդյանը ստիպված ենթարկվելով, Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին ուղեկցել է տուն, որտեղ Սամվել Շահգալդյանի կնոջ` Սիրանույշ Կիրակոսյանի, նրանց որդիներ Մնացական Շահգալդյանի և Սուրեն Շահգելդյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով, վերջինիս նաև հարվածներ հասցնելով, պահանջել են գումար և ոսկե զարդեր, ապա Արմեն Մարտիրոսյանն իր հետ նախապես վերցրած կպչուն ժապավենով կապել է Սամվել Շահգալդյանին և Սուրեն Շահգելդյանին, իր մոտի ատրճանակը փոխանցել է Պետրոս Հակոբյանին, որը շարունակել է հսկել տան անդամներին, Ա. Մարտիրոսյանը տուժողներին հաղորդակցությունից զրկելու նպատակով, վնասել է տան քաղաքային և Սուրեն Շահգելդյանի բջջային հեռախոսները, ապա, սրահի լրագրասեղանից վերցնելով դանակ, դրել է Մնացական Շահգալդյանի պարանոցի շրջանին և նրա հետ բարձրացել տան երկրորդ հարկ, որտեղի ննջասենյակներից հափշտակել է 1.628.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե զարդեր, ձեռքի ժամացույց, 21.600 դրամ կանխիկ գումար, իսկ տան անդամների գրպաններից և դրսում` տան բակում կանգնած Սամվել Շահգալդյանի ավտոմեքենայի սրահից` ընդհանուրը 1.960.000 ՀՀ դրամ, 309.590 ՀՀ դրամին համարժեք 807 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար և 30.000 դրամ արժողությամբ բջջային հեռախոս: Հափշտակելով ընդհանուր առմամբ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 3.949.190 ՀՀ դրամի գույք և գումար` Ա. Մարտիրոսյանը և Պ. Հակոբյանը դիմել են փախուստի:
Նույն օրը, վերադառնալով Բալահովիտ գյուղ, Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը հրացանը և ատրճանակը պահել են վերջինիս հորը պատկանող ավտոմեքենաների յուղման կետում` հետագայում կրկին ավազակային հարձակումներ կատարելու համար, հափշտակված ոսկե զարդերը տվել են Կարեն Կարապետյանին` հետագայում դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ գումարները կիսել են միմյանց միջև:
Շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրությունը Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանը կրկին ավազակային հարձակում կատարելու նպատակով 2009թ. դեկտեմբերի 25-ին վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Մալաթիա շրջանի վարչական տարածքում, որտեղ ընտրել են ամուսիններ Մանվել Բադալյանին և Երազիկ Ալեքսանյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 31/26 տունը, ուսումնասիրել իրենց հնարավոր մուտք գործելու և փախուստի դիմելու վայրերը:
Հաջորդ օրը` 2009թ. դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում Կարեն Կարապետյանը Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին իր ավտոմեքենայով տեղափոխել է հիշյալ տան մոտ, որտեղ վերջիններս հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և ատրճանակը, իսկ ապա պարիսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ` թաքնվել են ավտոտնակում: Ժամը 23.00-ի սահմաններում Երազիկ Ալեքսանյանն անչափահաս դստեր` Անահիտ Բադալյանի հետ դուրս են եկել բակ, երբ ցանկացել են վերադառնալ տուն, Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը նրանց հրելով մտցրել են ներս և փակել մուտքի դուռը, այնուհետև հիշյալ զենքերի գործադրմամբ, Երազիկ Ալեքսանյանի, վերջինիս քրոջ` Ռուզաննա Ալեքսանյանի, դուստրեր` Անահիտ, Արմինե և Նարինե Բադալյանների հասցեին տվել են նրանց կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ, այնուհետև պարբերաբար միմյանց փոխարինելով հսկել են տան բոլոր անդամներին և տան տարբեր սենյակներում շրջելով հափշտակել են 2.833.575 ՀՀ դրամին համարժեք 7.500 ԱՄՆ դոլար, 54.469 ՀՀ դրամին համարժեք 100 եվրո, 10.000 ՀՀ դրամ, 7.579.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե զարդեր, 330.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ երեք բջջային հեռախոս: Հափշտակելով ընդհանուր առմամբ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 10.807.044 ՀՀ դրամի գույք և գումար` Ա.Մարտիրոսյանը և Պ.Հակոբյանը դիմել են փախուստի:
Նույն օրը վերադառնալով Բալահովիտ գյուղ` Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը հրացանը և ատրճանակը պահել են ավտոմեքենաների յուղման կետում, հետագայում ավազակային հարձակումներ կատարելու համար, հափշտակած ոսկե զարդերը տվել են Կարեն Կարապետյանին` դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ գումարը կիսել են միմյանց միջև:
Բացի այդ, կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանն այս անգամ 2010թ. հունվարի 15-ին երեկոյան ժամերին, վերջինիս ուղեկցությամբ և ավտոմեքենայով եկել են Երևանի Արաբկիրի վարչական շրջան, որտեղ որպես ավազակային հարձակման թիրախ են ընտրել <<Արայ>> ՍՊ ընկերության սեփականատեր Արմեն Արայի Պետրոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տունը, ուսումնասիրել և պլանավորել են հանցագործության կատարման մեխանիզմները:
Պայմանավորվածության համաձայն 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22.15-ին Կարեն Կարապետյանն իր ավտոմեքենայով Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին բերել է հիշյալ տան մոտ, որտեղ վերջիններս հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և գազային ատրճանակը, ապա պարսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ, թաքնվել են: Քիչ անց տեսնելով տան անվտանգության աշխատակից Սամսոն Վոլոդյայի Չիչակյանին, նշված զենքերի օգտագործմամբ հարձակվել են նրա վրա, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, ծեծի են ենթարկել նրան և պատճառել թեթև մարմնական վնասվածքներ` առողջության կարճատև քայքայումով, այնուհետև պահանջել են գումար, իսկ քիչ անց նույն տան բակ ահազանգով ժամանած <<Արայ>> ՍՊԸ-ի անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Մակեդոնի Խաչատրյանին և նրա ընկեր Արմեն Տիգրանի Հարությունյանին, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, պառկեցրել են գետնին, ծեծի ենթարկել, վերջինիս պատճառել թեթև մարմնական վնասվածքներ` առողջության կարճատև քայքայումով, Ա. Հարությունյանից պահանջել և հափշտակել են վերջինիս 22.000 դրամ գումարը, 80.000 դրամ արժողությամբ <<Nokia>> տեսակի բջջային հեռախոսը, իսկ Ա.Խաչատրյանից հափշտակել են 73.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ երկու <<Nokia>> բջջային հեռախոսները, ապա պահանջել են բացել առանձնատան դռները և մատնացույց անել տանը պահվող գումարի և ոսկե զարդերի գտնվելու վայրը թյուրիմացաբար կարծելով, թե նրանք հանդիսանում են առանձնատան տերերը:
Նույն պահին դեպքի վայր ժամանած ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցներին տեսնելով, Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանն իրենց մոտ եղած զենքից կրակոց արձակելով, դիմել են փախուստի: Ոստիկանության աշխատակիցների հետ նրանց հետապնդել է նաև անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանը` իր ծառայողական <<Peugeot>> մակնիշի ավտոմեքենայով: Քիչ անց Ա.Խաչատրյանը Երևանի Թավրիզյան փողոցում տեսել է փախուստի դիմող Պետրոս Հակոբյանին, որն իր մոտ եղած կարճափող հրացանը պահել է նրա ուղղությամբ, Ա. Խաչատրյանն ընթացքի ժամանակ կռացել է և այդ պահին ավտոմեքենան հարվածել է Պ. Հակոբյանին, ինչի հետևանքով վերջինս վայր է ընկել և հաջողվել է նրան ձերբակալել: Դեպքից հետո Կ. Կարապետյանը և Ա. Մարտիրոսյանը դիմել են փախուստի, թաքնվել Գյումրի քաղաքում բնակվող ծանոթների տանը, որտեղ էլ նրանք հայտնաբերվել ու ձերբակալվել են՚:
Նախաքննության մարմինը Պետրոս Մնացականի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ նա ավազակություններ կատարելու նպատակով 2009թ.-ի դեկտեմբերին ընդգրկվելով Կարեն Սենիկի Կարապետյանի կողմից անչափահաս` Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի ներգրավմամբ ստեղծված և արդեն իսկ 2009թ.-ի նոյեմբերի 30-ին ավազակային հարձակում կատարած կայուն կազմակերպված հանցավոր խմբի կազմում, ապա այս անգամ արդեն երեքով, առանձնապես ծանր հանցագործություններ կատարելու նպատակով, պլանավորել են հանցագործությունների կատարումը, կազմակերպված խմբով ապօրինի կերպով ձեռք են բերել, պատրաստել և պահել հրազեն հանդիսացող կարճեցված փողով հրացան: Այնուհետև, Կ. Կարապետյանի ղեկավարմամբ Պ. Հակոբյանը և Ա. Մարտիրոսյանը կարճեցված փողով հրացանի և գազային ատրճանակի գործադրմամբ 2009թ.-ի դեկտեմբերի 12-ին, 26-ին և 2010թ.-ի հունվարի 16-ին ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերի գույք հափշտակելու նպատակով, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով ու սպառնալիքներ տալով, ավազակություններ են կատարել Երևան քաղաքում գտնվող ևս երեք տների բնակիչների նկատմամբ:
2009թ. դեկտեմբերի սկզբներին Արմեն Մարտիրոսյանը Պետրոս Հակոբյանին հայտնել է իր և Կարեն Կարապետյանի կողմից հրազենի գործադրմամբ կազմակերպված խմբով ավազակային հարձակումներ կատարելու մտադրության մասին, առաջարկել նրան միասին կատարել հանցագործությունները: Վերջինս ընդունել է առաջարկը: Հանցավոր խումբը, բազմիցս ավազակային հարձակումներ կատարելու նպատակով, այս անգամ արդեն երեքով միասին պայմանավորվել և պլանավորել են հետագա հանցագործությունների կատարումը Կ. Կարապետյանի կողմից ստեղծված կայուն կազմակերպված հանցավոր խմբի կազմով: Այդ նպատակով Կ. Կարապետյանը նրանց տրամադրել է իր մոտ ապօրինի պահվող որսորդական երկփողանի մեկ հրացան և մեկ գազային ատրճանակ` իրենց փամփուշտներով: Նշված հրացանն ու ատրճանակը Ա. Մարտիրոսյանն ապօրինի տեղափոխել է իր հորը պատկանող` Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղի ճանապարհին գտնվող ավտոմեքենաների յուղման չգործող կետ, որտեղ հղկաքարի սարքով կտրել ու կարճեցրել է հրացանի փողը և բռնակը, դրանով իսկ ապօրինի պատրաստելով հրազեն հանդիսացող զենք: Նույն ժամանակահատվածում, Արմեն Մարտիրոսյանը գնել է սև կտորից ձեռնոցներ և գլխարկներ, վերջիններիս աչքերի շրջանում կտրվածքներ կատարելով` պատրաստել դիմակներ: Այնուհետև, Կարեն Կարապետյանը խմբի մյուս անդամներ Պետրոս Հակոբյանի և Արմեն Մարտիրոսյանի հետ կրկին կատարել են դերաբաշխում, մասնավորապես, նախնական պայմանավորվածության համաձայն Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը թիրախն ընտրելուց հետո, դիմակավորված ու զինված հրազեններով պետք է մուտք գործեին առանձնատներ և իրականացնեին իրենց հանցավոր դիտավորությունը, իսկ Կարեն Կարապետյանը` իր վարած Վազ-2121 մակնիշի 15 ՏՕ 250 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով նրանց պետք է տեղափոխեր դեպքի վայրեր: Բացի այդ, Կ. Կարապետյանը հետագայում պետք է զբաղվեր նաև հափշտակված զարդերի իրացմամբ:
2009թ. դեկտեմբերից կազմակերպված հանցավոր խումը հստակ մշակված ծրագրով ձեռնամուխ է եղել հաջորդ երեք ավազակությունների կատարմանը, որպես թիրախ ընտրելով Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում տեղակայված արտաքինից բարվոք տեսք ունեցող առանձնատները, հաշվի առնելով նաև դեպքի վայրեր մուտք գործելու հարմարավետությունը:
2009թ. դեկտեմբերի 11-ին երեկոյան ժամերին Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանը, վերջինիս ավտոմեքենայով Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղից եկել են Սամվել Սուրենի Շահգալդյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Դավիթաշեն Ձոր-1 թաղամասի 89 տան մոտ, որտեղ ուսումնասիրել են տան դիրքը, հնարավոր մուտք գործելու և փախուստի դիմելու վայրերը: Հաջորդ օրը` 2009թ. դեկտեմբերի 12-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում, իրականացնելով իրենց հանցավոր դիտավորությունը, նրանք երեքով եկել են հիշյալ տան մոտ, որտեղ Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և ատրճանակը, ապա պարիսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ` թաքնվել են տան կաթսայատան մոտ: Ժամը 23:15-ի սահմաններում, Սամվել Շահգալդյանը դուրս է եկել տնից և մտել կաթսայատուն, նույն պահին Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը մոտեցել են նրան, վերջինս Սամվել Շահգալդյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, հրացանով հարվածել է նրա գլխին` պատճառել թեթև մարմնական վնասվածք առողջության կարճատև քայքայումով, և պահանջել են իրենց գումար ու ոսկե զարդեր հանձնելու նպատակով ուղեկցել տուն: Սամվել Շահգալդյանը ստիպված ենթարկվելով, Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին ուղեկցել է տուն, որտեղ Սամվել Շահգալդյանի կնոջ` Սիրանույշ Կիրակոսյանի, նրանց որդիներ Մնացական Շահգալդյանի և Սուրեն Շահգելդյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով, վերջինիս նաև հարվածներ հասցնելով, պահանջել են գումար և ոսկե զարդեր, ապա Արմեն Մարտիրոսյանը իր հետ նախապես վերցրած կպչուն ժապավենով կապել է Սամվել Շահգալդյանին և Սուրեն Շահգելդյանին, իր մոտի ատրճանակը փոխանցել է Պետրոս Հակոբյանին, որը շարունակել է հսկել տան անդամներին, Ա. Մարտիրոսյանը տուժողներին հաղորդակցությունից զրկելու նպատակով, վնասել է տան քաղաքային և Սուրեն Շահգելդյանի բջջային հեռախոսները, ապա, սրահի լրագրասեղանից վերցնելով դանակ` դրել է Մնացական Շահգալդյանի պարանոցի շրջանին և նրա հետ բարձրացել տան երկրորդ հարկ, որտեղի ննջասենյակներից հափշտակել է 1.628.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե զարդեր, ձեռքի ժամացույց, 21.600 դրամ կանխիկ գումար, իսկ տան անդամների գրպաններից և դրսում` տան բակում կանգնած Սամվել Շահգալդյանի ավտոմեքենայի սրահից ընդհանուր` 1.960.000 ՀՀ դրամ, 309.590 ՀՀ դրամին համարժեք 807 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար և 30.000 դրամ արժողությամբ բջջային հեռախոս: Հափշտակելով ընդհանուր առմամբ առանձնապես խոշոր չափերի 3.949.190 ՀՀ դրամի գույք և գումար` Ա. Մարտիրոսյանը և Պ. Հ ակոբյանը դիմել են փախուստի:
Նույն օրը, վերադառնալով Բալահովիտ գյուղ, Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը հրացանը և ատրճանակը պահել են վերջինիս հորը պատկանող ավտոմեքենաների յուղման կետում` հետագայում կրկին ավազակային հարձակումներ կատարելու համար, հափշտակված ոսկե զարդերը տվել են Կարեն Կարապետյանին` հետագայում դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ գումարը կիսել են միմյանց միջև:
Շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրությունը Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանը կրկին ավազակային հարձակում կատարելու նպատակով 2009թ. դեկտեմբերի 25-ին վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Մալաթիա շրջանի վարչական տարածքում, որտեղ ընտրել են ամուսիններ Մանվել Բադալյանին և Երազիկ Ալեքսանյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 31/26 տունը, ուսումնասիրել իրենց հնարավոր մուտք գործելու և փախուստի դիմելու վայրերը:
Հաջորդ օրը` 2009թ. դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում Կարեն Կարապետյանը Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին իր ավտոմեքենայով տեղափոխել է հիշյալ տան մոտ, որտեղ վերջիններս հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և ատրճանակը, ապա պարիսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ թաքնվել են ավտոտնակում: Ժամը 23:00-ի սահմաններում Երազիկ Ալեքսանյանը անչափահաս դստեր` Անահիտ Բադալյանի հետ դուրս են եկել բակ, իսկ երբ ցանկացել են վերադառնալ տուն, Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը նրանց հրելով մտցրել են ներս և փակել մուտքի դուռը, այնուհետև հիշյալ զենքերի գործադրմամբ, Երազիկ Ալեքսանյանի, վերջինիս քրոջ` Ռուզաննա Ալեքսանյանի, դուստրեր` Անահիտ, Արմինե և Նարինե Բադալյանների հասցեին տվել են նրանց կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ, այնուհետև պարբերաբար միմյանց փոխարինելով հսկել են տան բոլոր անդամներին և տան տարբեր սենյակներում շրջելով հափշտակել են 2.833.575 ՀՀ դրամին համարժեք 7.500 ԱՄՆ դոլար, 54.469 ՀՀ դրամին համարժեք 100 եվրո, 10.000 ՀՀ դրամ, 7.579.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե զարդեր, 330.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ երեք բջջային հեռախոսներ: Հափշտակելով ընդհանուր առմամբ առանձնապես խոշոր չափերի 10.807.044 ՀՀ դրամի գույք և գումար` Ա. Մարտիրոսյանը և Պ. Հակոբյանը դիմել են փախուստի:
Նույն օրը, վերադառնալով Բալահովիտ գյուղ, Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը հրացանը և ատրճանակը պահել են ավտոմեքենաների յուղման կետում` հետագայում ավազակային հարձակումներ կատարելու համար, հափշտակած ոսկե զարդերը տվել են Կարեն Կարապետյանին` դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ գումարը կիսել են միմյանց միջև:
Բացի այդ, կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանն այս անգամ 2010թ. հունվարի 15-ին երեկոյան ժամերին, վերջինիս ուղեկցությամբ և ավտոմեքենայով եկել են Երևանի Արաբկիրի վարչական շրջան, որտեղ որպես ավազակային հարձակման թիրախ են ընտրել <<Արայ>> ՍՊ ընկերության սեփականատեր Արմեն Արայի Պետրոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տունը, ուսումնասիրել և պլանավորել են հանցագործության կատարման մեխանիզմները:
Պայմանավորվածության համաձայն 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22:15-ին Կարեն Կարապետյանը իր ավտոմեքենայով Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին բերել է հիշյալ տան մոտ, որտեղ վերջիններս հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և գազային ատրճանակը, ապա պարսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ, թաքնվել են: Քիչ անց, տեսնելով տան անվտանգության աշխատակից Սամսոն Վոլոդյայի Չիչակյանին, նշված զենքերով հարձակվել են նրա վրա, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ծեծի են ենթարկել նրան և պատճառել թեթև մարմնական վնասվածքներ` առողջության կարճատև քայքայումով, այնուհետև պահանջել են գումար, իսկ քիչ անց նույն տան բակ ահազանգով ժամանած <<Արայ>> ՍՊԸ-ի անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Մակեդոնի Խաչատրյանին և նրա ընկեր Արմեն Տիգրանի Հարությունյանին, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով, պառկեցրել են գետնին, ծեծի ենթարկել, վերջինիս պատճառել թեթև մարմնական վնասվածքներ` առողջության կարճատև քայքայումով, Ա.Հարությունյանից պահանջել և հափշտակել են վերջինիս 22.000 դրամ գումարը, 80.000 դրամ արժողությամբ <<Nokia>> տեսակի բջջային հեռախոսը, իսկ Ա.Խաչատրյանից հափշտակել են 73.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ երկու <<Nokia>> բջջային հեռախոսները, ապա պահանջել են բացել առանձնատան դռները և մատնացույց անել տանը պահվող գումարի և ոսկե զարդերի գտնվելու վայրը` թյուրիմացաբար կարծելով, թե նրանք են առանձնատան տերերը:
Նույն պահին դեպքի վայր ժամանած ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցներին տեսնելով, Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանն իրենց մոտ եղած զենքից կրակոց արձակելով, դիմել են փախուստի: Ոստիկանության աշխատակիցների հետ նրանց հետապնդել է նաև անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանը` իր ծառայողական <<Peugeot>>մակնիշի ավտոմեքենայով: Քիչ անց Ա.Խաչատրյանը Երևանի Թավրիզյան փողոցում տեսել է փախուստի դիմող Պետրոս Հակոբյանին, որն իր մոտ եղած կարճափող հրացանը պահել է նրա ուղղությամբ, սակայն Ա. Խաչատրյանն ընթացքի ժամանակ կռացել է և այդ պահին ավտոմեքենան հարվածել է Պ. Հակոբյանին, ինչի հետևանքով վերջինս վայր է ընկել և հաջողվել է նրան ձերբակալել:
Դեպքից հետո Կ. Կարապետյանը և Ա. Մարտիրոսյանը դիմել են փախուստի, թաքնվել Գյումրի քաղաքում բնակվող ծանոթների տանը, որտեղ էլ նրանք հայտնաբերվել ու ձերբակալվել են:
Կարեն Սենիկի Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասերով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա ավազակություններ կատարելու դիտավորությամբ 2009թ.-ի նոյեմբերին իր մորեղբոր որդի, 12.07.1992թ.-ին ծնված անչափահաս, Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղի բնակիչ Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանին ներգրավելով ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, կազմակերպել, ղեկավարել ու պլանավորել է հանցագործությունների կատարումը, Ա.Մարտիրոսյանին տրամադրել է զենք` գազային ատրճանակ, որի գործադրմամբ Ա.Մարտիրոսյանը 2009թ.-ի նոյեմբերի 30-ին, ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելու նպատակով, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիք տալով ավազակություն է կատարել Երևան քաղաքի Կուրղինյան փողոցի 3 շենքի 44 բնակարանի բնակիչների նկատմամբ: Դրանից հետո, կազմակերպված հանցավոր խմբի կազմում Կ. Կարապետյանն ընդգրկել է նաև Արմեն Մարտիրոսյանի ընկերոջը` Պետրոս Մնացականի Հակոբյանին, որի հետ միասին կազմակերպված խմբով ապօրինի կերպով ձեռք են բերել, պատրաստել և պահել հրազեն հանդիսացող կարճեցված փողով հրացան, դրա և գազային ատրճանակի գործադրմամբ 2009թ.-ի դեկտեմբերի 12-ին, 26-ին և 2010թ.-ի հունվարի 16-ին Կ. Կարապետյանի ղեկավարմամբ Ա. Մարտիրոսյանը և Պ. Հակոբյանը ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերի գույք հափշտակելու նպատակով, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով ու սպառնալիքներ տալով, ավազակություններ են կատարել Երևան քաղաքում գտնվող ևս երեք տների բնակիչների նկատմամբ:
Կարեն Կարապետյանը 2009թ. նոյեմբերի վերջերին անչափահաս Արմեն Մարտիրոսյանին հայտնել է զենքի գործադրմամբ առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելու նպատակով ավազակային հարձակումներ կատարելու իր մտադրության մասին, վերջինս համաձայնվել է և Կ. Կարապետյանը նրան ներգրավել է կազմակերպված խմբով առանձնապես ծանր հանցագործություններ կատարելու մեջ: Կ. Կարապետյանը որպես թիրախ ընտրել է իր հարևանությամբ բնակվող` Երևան քաղաքի Կուրղինյան փողոցի 3 շենքի 44 բնակարանի բնակիչներ` ամուսիններ Արսեն Լալայանցի և Ելենա Վարդազարյանի ընտանիքը: Կարեն Կարապետյանը Արմեն Մարտիրոսյանին տրամադրել է գազային ատրճանակ և բացատրել հանցագործության կատարման մեխանիզմը, այն է` առաջարկել է դուռը թակել և մտնել հիշյալ բնակարան, որտեղ ատրճանակի գործադրմամբ սպառնալիքներ տալով` հափշտակել ոսկե զարդեր ու գումարներ: Ա. Մարտիրոսյանը համաձայնվել է, որից հետո 2009թ. նոյեմբերի 30-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում միասին եկել են հիշյալ շենքի մոտ, Կ.Կարապետյանն սպասել է իրեն պատկանող Վազ-2121 մակնիշի 15 ՏՕ 250 պետհամարանիշի ավտոմեքենայում, իսկ Ա. Մարտիրոսյանը վերցնելով վերջինիս կողմից տրամադրված ատրճանակը, մոտեցել է Կուրղինյան փողոցի 5 շենքին, սակայն որոշել է նշված բնակարան մուտք գործել շենքի տանիքից, քանի որ այն գտնվել է վերջին` 5-րդ հարկում և դրսից տեսել է, որ բնակարանի բաց պատշգամբի ինքնաշեն տանիքը պահող մետաղյա ձողից և դրանից քիչ ներքև ամրացված ալեհավաքից բռնվելով կարող է աննկատ մտնել բնակարան: Այդ նպատակով, Ա. Մարտիրոսյանը նշված շենքի աջ մասում կանգնեցված <<Երազ>> մակնիշի ավտոմեքենայի տանիքին բարձրանալով հասել է շենքի հրշեջ աստիճանին, որով բարձրացել է տանիք, ապա մոտեցել է նշված բնակարանի բաց պատշգամբին և բռնվելով ինքնաշեն եզրային տանիքը պահող թեքությամբ զոդված ձողից ու կանգնելով դրանից քիչ ներքև ամրացված ալեհավաքին, ապօրինի մուտք է գործել պատշգամբ: Այնուհետև, Ա. Մարտիրոսյանը բաց դռներից անցնել է պատշգամբից դեպի խոհանոց, ապա հյուրասենյակ, որտեղ ատրճանակով հարձակվել է Ելենա Վարդազարյանի ու նրա երկու անչափահաս դուստրեր` Աննա և Մարի Լալայանցների վրա, նշված զենքի գործադրմամբ, նրանց կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով ատրճանակը դրել է սեղանի շուրջ նստած Ելենա Վարդազարյանի գլխի շրջանին, պահանջել չաղմկել և իրեն շտապ հանձնել գումարներն ու ոսկե զարդերը` սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կսպանի: Ելենա Վարդազարյանը հասկանալով, որ իր և դուստրերի կյանքին վտանգ է սպառնում, ենթարկվել է Ա.Մարտիրոսյանի պահանջին, նրան ուղեկցել է ննջասենյակ, որտեղից Ա.Մարտիրոսյանը հափշտակել է 248.816 ՀՀ դրամին համարժեք 645 ԱՄՆ դոլար և 1.515.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե, արծաթե զարդեր, արծաթե հուշանվերներ, հասարակ մետաղից զարդեր և ժամացույցներ, ընդհանուր` խոշոր չափերի հասնող 1.763.816 դրամի կանխիկ գումար և գույք, որից հետո, տան մուտքի դռնից դիմել է փախուստի: Նույն պահին, շուրջ 100 մետր հեռանալով շենքից, հանդիպել է իրեն ավտոմեքենայում սպասող Կարեն Կարապետյանին, որին տվել է հափշտակված ոսկե զարդերն ու մի պատահական տաքսի կանգնեցնելով հեռացել է: Հաջորդ օրը, Կարեն Կարապետյանը եկել է Բալահովիտ գյուղ, որտեղ հափշտակված գումարները հավասարապես կիսել են միմյանց միջև, իսկ ոսկե զարդերը մնացել են Կ. Կարապետյանի մոտ` հետագայում իրացնելու նպատակով:
Դրանից հետո, 2009թ. դեկտեմբերի սկզբներին Արմեն Մարտիրոսյանն ընկերոջը` Պետրոս Հակոբյանին հայտնել է իր և Կարեն Կարապետյանի կողմից հրազենի գործադրմամբ կազմակերպված խմբով ավազակային հարձակումներ կատարելու մտադրության մասին, առաջարկել նրան միասին կատարել հանցագործությունները: Վերջինս ընդունել է առաջարկը: Հանցավոր խումբը, բազմիցս ավազակային հարձակումներ կատարելու նպատակով, այս անգամ արդեն երեքով միասին պայմանավորվել և պլանավորել են հետագա հանցագործությունների կատարումը` Կ. Կարապետյանի կողմից ստեղծված կայուն կազմակերպված հանցավոր խմբի կազմով: Այդ նպատակով Կ. Կարապետյանը նրանց տրամադրել է իր մոտ ապօրինի պահվող որսորդական երկփողանի մեկ հրացան և մեկ գազային ատրճանակ` իրենց փամփուշտներով: Նշված հրացանն ու ատրճանակը Ա.Մարտիրոսյանը ապօրինի տեղափոխել է իր հորը պատկանող` Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղի ճանապարհին գտնվող ավտոմեքենաների յուղման չգործող կետ, որտեղ հղկաքարի սարքով կտրել ու կարճեցրել է հրացանի փողը և բռնակը, դրանով իսկ ապօրինի պատրաստելով հրազեն հանդիսացող զենք: Նույն ժամանակահատվածում, Արմեն Մարտիրոսյանը գնել է սև կտորից ձեռնոցներ և գլխարկներ, վերջիններիս աչքերի շրջանում կտրվածքներ կատարելով պատրաստել է դիմակներ: Այնուհետև, Կարեն Կարապետյանը խմբի մյուս անդամներ Պետրոս Հակոբյանի և Արմեն Մարտիրոսյանի հետ կրկին կատարել են դերաբաշխում, մասնավորապես, նախնական պայմանավորվածության համաձայն Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը թիրախն ընտրելուց հետո, դիմակավորված ու զինված հրազեններով պետք է մուտք գործեին առանձնատներ և իրականացնեին իրենց հանցավոր դիտավորությունը, իսկ Կարեն Կարապետյանը` իր վարած Վազ-2121 մակնիշի 15 ՏՕ 250 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով նրանց պետք է տեղափոխեր դեպքի վայրեր: Բացի այդ, Կ. Կարապետյանը հետագայում պետք է զբաղվեր նաև հափշտակված զարդերի իրացմամբ:
2009թ. դեկտեմբերից կազմակերպված հանցավոր խումբը հստակ մշակված ծրագրով ձեռնամուխ է եղել հաջորդ երեք ավազակությունների կատարմանը, որպես թիրախ ընտրելով Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում տեղակայված արտաքինից բարվոք տեսք ունեցող առանձնատները, հաշվի առնելով նաև դեպքի վայրեր մուտք գործելու հարմարությունը:
2009թ. դեկտեմբերի 11-ին երեկոյան ժամերին Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանը, վերջինիս ավտոմեքենայով Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղից եկել են Սամվել Սուրենի Շահգալդյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Դավիթաշեն Ձոր-1 թաղամասի 89 տան մոտ, որտեղ ուսումնասիրել են տան դիրքը, հնարավոր մուտք գործելու և փախուստի դիմելու վայրերը: Հաջորդ օրը` 2009թ. դեկտեմբերի 12-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում, իրականացնելով իրենց հանցավոր դիտավորությունը, նրանք երեքով եկել են հիշյալ տան մոտ, որտեղ Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և ատրճանակը, ապա պարիսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ` թաքնվել են տան կաթսայատան մոտ: Ժամը 23:15-ի սահմաններում, Սամվել Շահգալդյանը դուրս է եկել տնից և մտել կաթսայատուն, նույն պահին Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը մոտեցել են նրան, որտեղ վերջինս Սամվել Շահգալդյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, հրացանով հարվածել է նրա գլխին, պատճառել թեթև մարմնական վնասվածք` առողջության կարճատև քայքայումով, և պահանջել են իրենց գումար ու ոսկե զարդեր հանձնելու նպատակով ուղեկցել տուն: Սամվել Շահգալդյանը ստիպված ենթարկվելով, Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին ուղեկցել է տուն, որտեղ Արմեն Մարտիրոսյանը Սամվել Շահգալդյանի կնոջ` Սիրանույշ Կիրակոսյանի, նրանց որդիներ Մնացական Շահգալդյանի և Սուրեն Շահգելդյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով, վերջինիս նաև հարվածներ հասցնելով, պահանջել են գումար և ոսկե զարդեր, ապա Արմեն Մարտիրոսյանն իր հետ նախապես վերցրած կպչուն ժապավենով կապել է Սամվել Շահգալդյանին և Սուրեն Շահգելդյանին, իր մոտի ատրճանակը փոխանցել է Պետրոս Հակոբյանին, որը շարունակել է հսկել տան անդամներին, Ա. Մարտիրոսյանը տուժողներին հաղորդակցությունից զրկելու նպատակով, վնասել է տան քաղաքային և Սուրեն Շահգելդյանի բջջային հեռախոսները, ապա, սրահի լրագրասեղանից վերցնելով դանակ` դրել է Մնացական Շահգալդյանի պարանոցի շրջանին և նրա հետ բարձրացել տան երկրորդ հարկ, որտեղի ննջասենյակներից հափշտակել է 1.628.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե զարդեր, ձեռքի ժամացույց, 21.600 դրամ կանխիկ գումար, իսկ տան անդամների գրպաններից և դրսում տան բակում կանգնած Սամվել Շահգալդյանի ավտոմեքենայի սրահից ընդհանուր` 1.960.000 ՀՀ դրամ, 309.590 ՀՀ դրամին համարժեք 807 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար և 30.000 դրամ արժողությամբ բջջային հեռախոս: Այսպիսով Ա.Մարտիրոսյանը և Պ.Հակոբյանը, հափշտակելով ընդհանուր առմամբ առանձնապես խոշոր չափերի` 3.949.190 ՀՀ դրամի գույք և գումար, դիմել են փախուստի:
Նույն օրը վերադառնալով Բալահովիտ գյուղ Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը հրացանը և ատրճանակը պահել են վերջինիս հորը պատկանող ավտոմեքենաների յուղման կետում` հետագայում կրկին ավազակային հարձակումներ կատարելու համար, հափշտակված ոսկե զարդերը տվել են Կարեն Կարապետյանին` հետագայում դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ գումարները կիսել են միմյանց միջև:
Շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրությունը` Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանը կրկին ավազակային հարձակում կատարելու նպատակով 2009թ. դեկտեմբերի 25-ին վերջինիս ավտոմեքենայով շրջել են Մալաթիա շրջանի վարչական տարածքում, որտեղ ընտրել են ամուսիններ Մանվել Բադալյանին և Երազիկ Ալեքսանյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 31/26 տունը, ուսումնասիրել իրենց հնարավոր մուտք գործելու և փախուստի դիմելու վայրերը:
Հաջորդ օրը` 2009թ. դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում Կարեն Կարապետյանը Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին իր ավտոմեքենայով տեղափոխել է հիշյալ տան մոտ, որտեղ վերջիններս հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և ատրճանակը, ապա պարիսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ` թաքնվել են ավտոտնակում: Ժամը 23:00-ի սահմաններում Երազիկ Ալեքսանյանը անչափահաս դստեր` Անահիտ Բադալյանի հետ դուրս են եկել բակ, իսկ երբ ցանկացել են վերադառնալ տուն, Արմեն Մարտիրոսյանը և Պետրոս Հակոբյանը նրանց հրելով մտցրել են ներս և փակել մուտքի դուռը, այնուհետև հիշյալ զենքերի գործադրմամբ, Երազիկ Ալեքսանյանի, վերջինիս քրոջ` Ռուզաննա Ալեքսանյանի, դուստրեր` Անահիտ, Արմինե և Նարինե Բադալյանների հասցեին տվել են նրանց կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ, այնուհետև պարբերաբար միմյանց փոխարինելով հսկել են տան բոլոր անդամներին և տան տարբեր սենյակներում շրջելով հափշտակել են 2.833.575 ՀՀ դրամին համարժեք 7.500 ԱՄՆ դոլար, 54.469 ՀՀ դրամին համարժեք 100 եվրո, 10.000 ՀՀ դրամ, 7.579.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե զարդեր, 330.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ երեք բջջային հեռախոս: Այսպիսով` հափշտակելով ընդհանուր առմամբ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 10.807.044 ՀՀ դրամի գույք և գումար, Ա. Մարտիրոսյանը և Պ. Հակոբյանը դիմել են փախուստի:
Նույն օրը, վերադառնալով Բալահովիտ գյուղ, Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը հրացանը և ատրճանակը պահել են ավտոմեքենաների յուղման կետում` հետագայում ավազակային հարձակումներ կատարելու համար, հափշտակված ոսկե զարդերը տվել են Կարեն Կարապետյանին` դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ գումարը կիսել են միմյանց միջև:
Բացի այդ, կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Արմեն Մարտիրոսյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանն այս անգամ 2010թ. հունվարի 15-ին երեկոյան ժամերին, վերջինիս ուղեկցությամբ և ավտոմեքենայով եկել են Երևանի Արաբկիրի վարչական շրջան, որտեղ որպես ավազակային հարձակման թիրախ են ընտրել <<Արայ>> ՍՊ ընկերության սեփականատեր Արմեն Արայի Պետրոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տունը, ուսումնասիրել և պլանավորել են հանցագործության կատարման մեխանիզմները:
Պայմանավորվածության համաձայն 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22.15-ին Կարեն Կարապետյանը իր ավտոմեքենայով Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին բերել է հիշյալ տան մոտ, որտեղ վերջիններս հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և գազային ատրճանակը, ապա պարիսպի վրայով ապօրինի մուտք գործելով բակ թաքնվել են: Քիչ անց տեսնելով տան անվտանգության աշխատակից Սամսոն Վոլոդյայի Չիչակյանին, նշված զենքերի օգտագործմամբ հարձակվել են նրա վրա, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ծեծի են ենթարկել նրան և պատճառել թեթև մարմնական վնասվածքներ` առողջության կարճատև քայքայումով, այնուհետև պահանջել են գումար, իսկ քիչ անց նույն տան բակ ահազանգով ժամանած <<Արայ>> ՍՊԸ-ի անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Մակեդոնի Խաչատրյանի և նրա ընկեր Արմեն Տիգրանի Հարությունյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով նրանց պառկեցրել են գետնին, ծեծի են ենթարկել, վերջինիս պատճառել թեթև մարմնական վնասվածքներ առողջության կարճատև քայքայումով, Ա. Հարությունյանից պահանջել և հափշտակել են վերջինիս 22.000 դրամ գումարը, 80.000 դրամ արժողությամբ <<Nokia>> տեսակի բջջային հեռախոսը, իսկ Ա.Խաչատրյանից հափշտակել են 73.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ երկու <<Nokia>> բջջային հեռախոսները, ապա պահանջել են բացել առանձնատան դռները և մատնացույց անել տանը պահվող գումարի և ոսկե զարդերի գտնվելու վայրը` թյուրիմացաբար կարծելով, թե նրանք հանդիսանում են առանձնատան տերերը:
Նույն պահին դեպքի վայր ժամանած ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցներին տեսնելով, Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը իրենց մոտ եղած զենքից կրակոց արձակելով, դիմել են փախուստի: Ոստիկանության աշխատակիցների հետ նրանց հետապնդել է նաև անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանը իր ծառայողական <<Peugeot>> մակնիշի ավտոմեքենայով: Քիչ անց Ա.Խաչատրյանը Երևանի Թավրիզյան փողոցում տեսել է փախուստի դիմող Պետրոս Հակոբյանին, որն իր մոտ եղած կարճափող հրացանը պահել է նրա ուղղությամբ, սակայն Ա. Խաչատրյանը ընթացքի ժամանակ կռացել է և այդ պահին ավտոմեքենան հարվածել է Պ. Հակոբյանին, ինչի հետևանքով վերջինս վայր է ընկել և հաջողվել է նրան ձերբակալել: Դեպքից հետո Կ. Կարապետյանը և Ա. Մարտիրոսյանը դիմել են փախուստի, թաքնվել Գյումրի քաղաքում բնակվող ծանոթների տանը, որտեղ էլ նրանք հայտնաբերվել ու ձերբակալվել են:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

64. Վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանի պաշտպան Ռ. Սիրեկանյանը, որ իր վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշել է, որ Երևանի քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.09.2011թ. կայացրած դատավճիռը օրինական և հիմնավորված չէ։ Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Բողոքի հեղինակը իր հետևությունները հիմնավորելու համար հղում է կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի, 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 398-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի դրույթների վրա:
Այնուհետև բողոքի հեղինակը նշել է, որ Արմեն Մարտիրոսյանը առաջադրված մեղադրանքում թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել, որ մեղադրանքի մեջ թվարկված որևէ հանցանք չի կատարել, նախկինում վախեցած է եղել ոստիկաններից, վախից ընդունել է, քանի որ առաջին անգամ է ոստիկանությունում եղել:
11.02.2011թ. դատական նիստում իր պաշտպանյալը ցուցմունք է տվել, որ առաջադրված մեղադրանքում մասնակի է մեղավոր ճանաչում, <<Արայի>> դեպքը ընդունում է: Կարեն Կարապետյանը ընդհանրապես կապ չունի, իսկ Արայի դեպքն էլ նրան չի պատմել։ Փորձարարության ժամանակ ոստիկանության աշխատակիցներն էին ցույց տալիս տեղերը ու ասում էին ցույց տուր, ինքն էլ ցույց էր տալիս, իսկ այդ ժամանակ ոչ նրա մայրն է եղել և ոչ էլ պաշտպանը:
Դատաքննության ընթացքում Արմեն Մարտիրոսյանի մայրը` նրա օրինական ներկայացուցիչ Օֆելյա Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել, որ երեխային տեսել է շորերը ճղճղված, մազերը գզգզված ու վատ վիճակում։ Հարցրել է, թե ինչ է եղել, նա որևէ բան չի ասել: Մոտ չորս ժամ մնալուց հետո, իմացել է, որ իր երեխային տարել են դեպքի վայրը ցույց տալու, առանց իր և պաշտպանի։ Փաստաբանի հետ ոչ մի պայմանագիր չի կնքել, առանց վճարի էր նա մասնակցում։ Ոչ մի ցուցմունքի, ոչ էլ որևէ քննության չի մասնակցել:
Պաշտպանը նշել է, որ թե տուժողների, և թե վկաների ցուցմունքներից պարզ է դառնում, որ նրանցից ոչ մեկը չէր կարող ճանաչել ամբաստանյալներին, նրանք եղել են դիմակներով, ինչպես նաև վերջիններիս նկարագրությունները չեն համընկնում սույն գործով ամբաստանյալների արտաքինին և այլ հատկանիշներին։
Նախաքննություն իրականացնող մարմինը Արմեն Մարտիրոսյանի` որպես կասկածյալի և որպես մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունները կազմելիս թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ և նրանից խոստովանական ցուցմունքներ է կորզվել ինչպես իր, այնպես էլ քրեական գործով մյուս ամբաստանյալների վերաբերյալ։
Ինչպես դատաքննության ընթացքում, այնպես էլ նախաքննության ընթացքում Արմեն Մարտիրոսյանը հայտնել է, որ որևէ հանցագործություն չի կատարել: Դատաքննության ընթացքում բազմաթիվ անգամ նշել է, որ իր ծնողը, որպես օրինական ներկայացուցիչ չի մասնակցել իր հարցաքննություններին, բացի այդ քննիչի կողմից հրավիրվել է պաշտպան, վերջինս իր հարցաքննություններին չի մասնակցել, ավելին, եթե ներկա է եղել, ապա հարցաքննության կեսից հեռացել է: Ոչ նա և ոչ էլ մայրը որևէ պաշտպանի հետ պայմանագիր չեն կնքել, ավելին` քննիչի կողմից հրավիրված պաշտպանից նա հրաժարվել է: Նախաքննության ընթացքում խախտվել է իր պաշտպանյալի պաշտպանության իրավունքը։
Իր հետևությունները հիմնավորելու համար բողոքաբերը հղում է կատարել ՀՀ Սահմանադրության 20-րդ հոդվածի, <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի <<գ>> կետի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի դրույթների վրա, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի, 70-րդ հոդվածի, 71-րդ հոդվածի դրույթների վրա և նշել, որ մեջբերված դրույթների վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը, ի թիվս պաշտպանի պարտադիր մասնակցության այլ դեպքերի, սահմանում է, որ վարույթին պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր է, երբ հանցանք կատարելու պահին կասկածյալը կամ մեղադրյալն անչափահաս է։
Սույն քրեական գործի նյութերից երևում է, որ քննիչը իր նախաձեռնությամբ է հրավիրել փաստաբան Գագիկ Ազարյանին, Արմեն Մարտիրոսյանի շահերը ներկայացնելու համար։
Բողոքաբերը նշել է, որ սույն գործով փաստաբան Գագիկ Ազարյանի մասնակցությունը կրել է անօրինական բնույթ, քանի որ վերջինս վարույթին ներգրավվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգի խախտմամբ։
ՀՀ Փաստաբանների Պալատի Խորհուրդը գտել է, որ փաստաբան Գագիկ Ազարյանը կատարել է Փաստաբանի վարքագծի կանոնագրքի 8-րդ հոդվածի 2-րդ մասի խախտում և ենթարկվել է կարգապահական պատասխանատվության:
Նախաքննություն իրականացնող մարմինը Արմեն Մարտիրոսյանի մասնակցությամբ կատարել է քննչական փորձարարություններ և կազմվել է արձանագրություններ։ Դրանց մասին արձանագրությունը կազմելիս թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի Էական խախտումներ։
Նախաքննության ընթացքում Ա. Մարտիրոսյանը փաստացի զրկված է եղել վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից, որպես իր օրինական ներկայացուցիչ ճանաչված մոր` Օֆելյա Մարտիրոսյանի ներկայությամբ հարցաքննվելու, քննչական փորձարարությանը մասնակցելու, վերջինիս հետ առանձին, անարգել տեսակցելու հնարավորությունից: Օֆելյա Մարտիրոսյանի կողմից դատարանում արված հայտարարության համաձայն` քննիչը խոչընդոտել է նրան իր որդու` Արմեն Մարտիրոսյանին տեսակցելուն, ինչպես նաև նրա հարցաքննություններին և այլ քննչական գործողություններին մասնակցելուն։ Զրկվել է օրենքով իրեն վերապահված մի շարք իրավունքների իրացումից։
Բողոքի հեղինակը նշել է, որ խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված մի շարք դրույթներ, մասնավորապես ՀՀ դատավարության օրենսգրքի 441-րդ հոդվածը, այնէ` սույն քրեական գործով, որպես օրինական ներկայացուցիչ Օֆելյա Մարտիրոսյանը ոչ միայն չի մասնակցել, այլև զրկված է եղել իր մի շարք իրավունքներից, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 77-րդ հոդվածով։
Բողոքի հեղինակը հղում է կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի և նույն հոդվածի 2-րդ մասի դրույթների, Վճռաբեկ դատարանի` Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշման 15-րդ կետի, ՀՀ Սահմանադրության 22 հոդվածի պահանջների վրա և նշել է, որ դատարանը Արմեն Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքները, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունները, որպես ապացույց չպետք է ընդունի, այն ապացույցների շարքից պետք է հանի, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտմամբ։
Պաշտպանը միջնորդել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 331-րդ հոդվծի 2-րդ մասի համաձայն դրանք հանել ապացույցների շարքից և դիտել, որպես ապացույց չթույլատրվող նյութեր։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքների կապակցությամբ բողոքի հեղինակը հայտնել է, որ նրա նկատմամբ պետք է քրեական հետապնդումը դադարեցնել, քանի որ քրեական գործի քննության ընթացքում ձեռք չեն բերվել բավարար ապացույցներ, որոնք կհիմնավորեին կազմակերպված խմբի առկայությունը, խմբի կողմից արարքների կատարումը։
Արմեն Մարտիրոսյանը զրկված է եղել իր մոր, օրինական ներկայացուցիչ` Օֆելյա Մարտիրոսյանի մասնակցությամբ դատական նիստին իր պաշտպանական ճառը և վերջին խոսքը ասելու իրավունքից։
Դատարանը ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի պաշտպանական ճառը և վերջին խոսքը չի լսել և հեռացել է խորհրդակցական սենյակ դատական ակտ կայացնելու։

65. Պաշտպան Ռ. Սիրեկանյանը խնդրել է բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 20.09.2011թ. դատվճիռը, Արմեն Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով կայացնել արդարացման դատական ակտ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով արարքը վերաորակել, համապատասխանեցնել իր կողմից կատարված արարքին և նրա նկատմամբ նշանակել առավել մեղմ պատիժ։

66. Վերաքննիչ բողոք են ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետ Գ. Նավասարդյանը և ՀՀ գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Վ. Գևորգյանը, որոնք իրենց բողոքում նշել են, որ բողոքը բերվել է միայն Պետրոս Հակոբյանի և Կարեն Կարապետյանի նկատմամբ դատարանի կողմից սահմանված պատժի դեմ, այն ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառաբանությամբ։
Դատարանը, պատիժ սահմանելիս, թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա` հանգեցնելով ակնհայտ մեղմ պատժի նշանակման։
Դատարանը, Պ. Հակոբյանի և Կ. Կարապետյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Դատարանի կողմից խախտվել են նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները: Դատարանի կողմից մեղմ պատժի նշանակմամբ խախտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նաև այն հանգամանքը, որ Պ. Հակոբյանի և Կ. Կարապետյանի կատարած հանցանքը դասվում է առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին, որը վերջին տարիներին լայն տարածում է ստացել հանրապետության տարածքում և պատժի խստացումը կարող է կանխարգելիչ դեր խաղալ նմանատիպ հանցագործությունների նվազեցմանը։ Բացի այդ, նրանց կատարած հանցանքը իրենից ներկայացնում է հանրորեն մեծ վտանգավորություն, այն եղել է բազմադրվագ` կատարվել է չորս բնակարանների բնակիչների նկատմամբ, որից երկու բնակարանում գտնվել են անչափահաս երեխաներ, որոնց հոգեկան և առողջական վիճակը չէր կարող անհետևանք մնալ։ Ամբաստանյալների անձը նույնպես իրենից ներկայացնում է հանրորեն մեծ վտանգավորություն, որի վկայությունն է նրանց անհարգալից պահվածքը դատարանի դահլիճում, դատարանի օրինական պահանջներին չենթարկվելը, ինչպես նաև նրանց հանդուգն վերաբերմունքը տուժողների և դատավարական մյուս մասնակիցների նկատմամբ։
Դատարանը Պ. Հակոբյանի և Կ. Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս հաշվի չի առել այն, որ ամբաստանյալներն ընդանրապես չեն ընդունել իրենց կողմից կատարված հանցանքը, չեն զղջացել, իրենց մեղավոր չեն ճանաչել կատարված հանցագործության համար, տուժողներին պատճառված առանձնապես խոշոր չափերի հասնող վնասը չեն վերականգնել, անգամ փորձ չեն կատարել վնասը հատուցելու ուղղությամբ։

67. Դատախազներ Գ. Նավասարդյանը և Վ. Գևորգյանը խնդրել են ամբաստանյալներ Պետրոս Հակոբյանի և Կարեն Կարապետյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.09.11թ. դատավճիռը, պատժի մեղմության առումով, բեկանել և փոփոխել, Պ. Հակոբյանի և Կ. Կարապետյանի նկատմամբ սահմանված պատիժը խստացնել։

68. Վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Պետրոս Հակոբյանի պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանը, մասնավորապես նշելով, որ քրեական գործի նյութերով չի հիմնավորվել Պետրոս Հակոբյանի կողմից կազմակերպված խմբի կողմից ապօրինի կերպով զենք պատրաստելու, պահելու, կրելու և ավազակային հարձակումներ կատարելու հանգամանքները։
Պետրոս Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղսագրված արարքները նախաքննական մարմինը փորձել է ապացուցել միմիայն գործով ամբաստանյալ` Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի նախաքննության սկզբնական ցուցմունքներով։
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանն, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում երբևէ իրեն մեղավոր չի ճանաչել և այդ կապակցությամբ թե նախաքննության, և թե դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ իրեն առաջադրված մեղադրանքում նշված հանցագործությունների հետ ինքը որևէ առնչություն չունի, իսկ ինչ վերաբերվում է Արմեն Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքներին, ապա դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում։
Քրեական գործով չի կատարվել բազմակողմանի լրիվ և օբյեկտիվ քննություն։ Նախաքննությունը կատարվել է թերի, հապճեպորեն, ապացույցների հավաքման միակողմանի` մեղադրող հակումով, կասկածելի հանգամանքները ի վնաս Կարեն Կարապետյանի, Արմեն Մարտիրոսյանի և Պետրոս Հակոբյանի գնահատելով, հակասական ցուցմունքները, բազմակողմանի վերլուծության և ստուգման չենթարկելով և դրանք առաջադված մեղադրանքին համապատասխանեցնելով, որի արդյունքում կազմվել է ոչ օբյեկտիվ մեղադրական եզրակացություն։
Արմեն Մարտիրոսյանի ցուցմունքը դիտվել է արժանահավատ, այն դեպքում, երբ նրա ցուցմունքը քրեական գործի նյութերում չի գտնում իր հիմնավորումը։ ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի, Եվրոպական դատարանի բազմաթիվ նախադեպերի, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի պահանջների համաձայն՝ մեղադրական դատավճիռը չի կարող կայացվել ենթադրությունների և մեկ անձի ցուցմունքների հիման վրա և պետք է հիմնավորվի անմեղության կանխավարկածի և ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելու հիման վրա։
Մեղադրական եզրակացությունը հիմնված է զուտ ենթադրությունների վրա։

69. Պաշտպան Տ. Գրիգորյանը խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 20.09.2011 թվականի թիվ ԵԱՔԴ 0104/01/10 դատավճռը` Պետրոս Հակոբյանի մասով բեկանել և Պետրոս Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել։

70. Վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Կ. Կարապետյանի պաշտպան Հայկ Իսրայելյանը նշելով, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հիմնավորված չէ, չի բխում ՀՀ քրեական դատատավարության օրենսգրքի, քրեական օրենսգրքի և ՄԻԵԿ պահանջներից:
Պաշտպանը հղում է կատարել ՄԻԵԿ 6-րդ հոդվածի և ՀՀ քր քրեական դատատավարության 17-րդ հոդվածի, ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ, 21-րդ հոդվածների դրույթների վրա և նշել է, որ սույն գործի քննության ընթացքում դատարանը խախտել է մի շարք օրենսդրական հիմնարար սկզբունքներ, որոնք հանգեցրել են գործով փաստերի վերաբերյալ սխալ եզրահանգումների և անհիմն ու անօրինական դատավճռի կայացման: Մասնավորապես` դատարանը, խախտելով ՀՀ քրեական դատատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածը, գործով հավաքված ապացույցները չի ենթարկել բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման և նաև, ի խախտումն ՀՀ քրեական դատատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջների, չի կատարել գործով ձեռք բերված ապացույցների գնահատում՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության և ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։ Դատարանը, խախտելով նաև ՀՀ քրեական դատատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի պահանջը` ի սկզբանե անարժանահավատ համարելով իր պաշտպանյալի տված ցուցմունքները, հիմք չի ընդունել նրանցում բերված փաստերը, չի ստուգել դրանք գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների համակցությամբ, ինչ պատճառով կատարել է սխալ եզրահանգում փաստերի վերաբերյալ:

71. Պաշտպան Հ. Իսրայելյանը դատարանից խնդրել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 20.09.2011թ.-ի դատավճռը բեկանել Կ. Կարապետյանի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել և վերջինիս արդարացնել:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանների և դատախազի ելույթը, լսելով ամբաստանյալներ` Կ. Կարապետյանին, Պ. Հակոբյանին, Ա. Մարտիրոսյանին, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.

ա/ Ամբաստանյալներ Կ. Կարապետյանի, Պ. Հակոբյանի և Ա. Մարտիրոսյանի առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը.

72. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…>>:

73. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածը սահմանում է. <<1. Տասնութ տարին լրացած անձի կողմից տվյալ հանցագործության համար սույն օրենսգրքով քրեական պատասխանատվության տարիքի հասած անչափահասին խոստումներ տալու, խաբեության կամ այլ եղանակով հանցանքի կատարմանը ներգրավելը...>>:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասը սահմանում է. <<Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ կամ երրորդ մասով նախատեսված արարքները՝ զուգորդված՝ անչափահասին կազմակերպված խմբի կամ հանցավոր համագործակցության կամ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանք կատարելուն ներգրավելով...>>:

74. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. <<Ավազակությունը` ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակումը, որը կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով...
Նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է. <<Ավազակությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելու նպատակով,
2) կազմակերպված խմբի կողմից...>>:

75. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. <<Ապօրինի կերպով հրազեն, դրան համալրող դետալներ, ռազմամթերք, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր պատրաստելը կամ նորոգելը...>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է. <<Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են կազմակերպված խմբի կողմից...>>:

76. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:>>:

77. Առաջին ատյանի դատարանը, հետազոտելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ, ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալներ Կարեն Կարապետյանը, Պետրոս Հակոբյանը և Արմեն Մարտիրոսյանը կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներին, իսկ Կարեն Կարապետյանի արարքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին:

78. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա:

Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մասնակցել է միայն <<Արայ>> ՍՊ ընկերության սեփականատեր Արմեն Պետրոսյանին պատկանող` Երևանի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տան վրա կատարված ավազակային հարձակմանը և հրաժարվել է այդ դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ցուցմունք տալուց:

Ամբաստանյալ Պետրոս Հակոբյանը նախաքննության փուլում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի հունվարի 16-ին, առանց որևէ նպատակի մտել է Երևանի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տան բակ, եղել է մենակ, իրեն անծանոթ մարդուց գումար է պահանջել, որն էլ տվել է:

Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2009թ-ի նոյեմբերին հորաքոջ որդի Կարեն Կարապետյանն առաջարկել է զենքի գործադրմամբ հարձակումներ կատարել քաղաքացիների վրա և գումար հափշտակել, ապա այն բաժանել միմյանց միջև: Ինքը համաձայնվել է, որից հետո Կ. Կարապետյանը տվել է գազային ատրճանակ, բացատրել, որ պետք է թակի իրենց հարևանությամբ բնակվող Երևան քաղաքի Կուրղինյան փողոցի 3 շենքի 44 բնակարանի դուռը և ատրճանակը պահելով տան անդամների վրա` գումար պահանջի: 2009թ. նոյեմբերի 30-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում Կ. Կարապետյանի հետ միասին եկել են վերջինիս բնակության վայր, որտեղ Կ. Կարապետյանը սպասել է դրսում, իսկ ինքը մոտեցել է Կուրղինյան փողոցի 5 շենքին, սակայն նույն պահին որոշել է նշված բնակարան մուտք գործել շենքի տանիքից, քանի որ այն գտնվել է վերջին` 5-րդ հարկում և դրսից տեսել է, որ բնակարանի բաց պատշգամբի ինքնաշեն տանիքը պահող մետաղյա ձողից և դրանից քիչ ներքև ամրացված ալեհավաքից բռնվելով կարող է աննկատ մտնել բնակարան: Այդ նպատակով, նշված շենքի աջ մասում կանգնեցված ՙԵրազ՚ մակնիշի ավտոմեքենայի տանիքին բարձրանալով հասել է շենքի հրշեջ աստիճանին, որով բարձրացել է տանիք, ապա մոտեցել նշված բնակարանի բաց պատշգամբին և բռնվելով ինքնաշեն եզրային տանիքը պահող թեքությամբ զոդված ձողից ու կանգնելով դրանից քիչ ներքև ամրացված ալեհավաքին, մտել է պատշգամբ: Պատշգամբից, բաց դռներից անցնել է դեպի խոհանոց, ապա հյուրասենյակ, որտեղ ատրճանակաը պահելով սեղանի շուրջ նստած մի կնոջ ու նրա երեխաների վրա, պահանջել է չաղմկել և իրեն շտապ հանձնել գումարներն ու ոսկե զարդերը, հակառակ դեպքում սպառնալով, որ կսպանի: Նշված կինը ենթարկվել է իր պահանջին և ուղեկցել տան ննջասենյակ, որտեղից վերցրել է 645 ԱՄՆ դոլար և ոսկե, արծաթե զարդեր, արծաթե հուշանվերներ, հասարակ մետաղից զարդեր և ժամացույցներ, ապա տան մուտքի դռնից փախել է: Նույն պահին, շուրջ 100 մետր հեռանալով շենքից, հանդիպել է իրեն ավտոմեքենայում սպասող Կարենին, որին տվել է հափշտակված ոսկե զարդերն ու մի պատահական տաքսի ավտոմեքենա կանգնեցնելով հեռացել է: Հաջորդ օրը Կարենը եկել է Բալահովիտ գյուղ, որտեղ հափշտակված գումարները հավասարապես կիսել են միմյանց միջև, իսկ ոսկե զարդերը մնացել են Կարենի մոտ` իրացնելու նպատակով:
2009թ. դեկտեմբերի սկզբներին համագյուղացի ընկերոջը` Պետրոս Հակոբյանին հայտնել է իր և Կարենի կողմից ատրճանակով հարձակվելու և գումարներ հափշտակելու մտադրության մասին, առաջարկել նրան միասին կատարել հանցագործությունները: Վերջինս ընդունել է առաջարկը և Ա. Մարտիրոսյանն այդ մասին հայտնել է նաև Կ. Կարապետյանին, որը տվել է իր համաձայնությունը: Նույն ժամանակ Կ.Կարապետյանն իրենց տվել է որսորդական երկփողանի մեկ հրացան և մեկ գազային ատրճանակ` դրանց փամփուշտներով: Նշված հրացանն ու ատրճանակը տեղափոխել է իր հորը պատկանող` Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղի ճանապարհին գտնվող ավտոմեքենաների յուղման չգործող կետ, որտեղ հղկաքարի սարքով կտրել ու կարճեցրել է հրացանի փողը և բռնակը, որպեսզի այն հեշտությամբ օգտագործվի և քողարկվի հագուստների մեջ: Նույն ժամանակահատվածում իր և Պետրոսի համար գնել է երկուական սև կտորից ձեռնոցներ և գլխարկներ, վերջիններիս աչքերի շրջանում կտրվածքներ կատարելով պատրաստել է դիմակներ: Երեքով պայմանավորվել են, որ ինքը Պետրոսի հետ բնակարանն ընտրելուց հետո, դիմակավորված ու զինված հրազեններով պետք է մուտք գործեն առանձնատներ և հափշտակեն գումարներ ու ոսկե զարդեր, իսկ Կարենն իր վարած ՙՎԱԶ-2121՚ մակնիշի 15 ՏՕ 250 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով նրանց պետք է տեղափոխի տների մոտ: Բացի այդ, Կարենը հետագայում պետք է զբաղվի նաև հափշտակված զարդերի իրացմամբ:
2009թ. դեկտեմբերի 11-ին երեկոյան ժամերին ինքը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանը, վերջինիս ավտոմեքենայով Բալահովիտ գյուղից եկել են Երևան քաղաքի Դավիթաշեն Ձոր-1 թաղամաս, որտեղ ուսումնասիրել են մի առանձնատան դիրքը, մուտք գործելու և փախուստի դիմելու հնարավոր վայրերը: Հաջորդ օրը` 2009թ. դեկտեմբերի 12-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում, ինքն ու Պ. Հակոբյանը եկել են հիշյալ տան մոտ, որտեղ հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և ատրճանակը, ապա պարսպի վրայով մուտք գործելով բակ` թաքնվել են տան կաթսայատան մոտ: Ժամը 23:15-ի սահմաններում, տան անդամներից մի տղամարդ դուրս է եկել տանից և մտել կաթսայատուն, նույն պահին ինքն ու Պետրոս Հակոբյանը մոտեցել են նրան, որտեղ վերջինս հրացանով հարվածել է նրա գլխին և պահանջել իրենց գումար ու ոսկե զարդեր հանձնելու նպատակով ուղեկցել տուն: Նշված տղամարդը ենթարկվելով, իրենց ուղեկցել է տուն, որտեղ սպառնալիքներ տալով, պահանջել են գումար և ոսկե զարդեր, ապա ինքը նախապես վերցրած կպչուն ժապավենով կապել է իրենց տուն ուղեկցած տղամարդուն և նրա որդուն, ապա իր ատրճանակը փոխանցել է Պետրոս Հակոբյանին, որը շարունակել է հսկել տան անդամներին, իսկ ինքը սրահի լրագրասեղանից վերցնելով դանակ` դրել է մյուս որդու պարանոցի շրջանին և նրա հետ բարձրացել տան երկրորդ հարկ, որտեղ ննջասենյակներից վերցրել է ոսկե զարդեր, ձեռքի ժամացույց, 21.600 դրամ կանխիկ գումար, իսկ տան անդամների գրպաններից և դրսում` տան բակում կանգնած ավտոմեքենայի սրահից, իր հիշելով շուրջ 1.500.000 դրամ, 807 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ և բջջային հեռախոս: Այնուհետև տան բոլոր անդամներին փակելով զգեստապահարանում, դիմել են փախուստի:
Նույն օրը, վերադառնալով Բալահովիտ գյուղ, հրացանը և ատրճանակը պահել են իր հորը պատկանող ավտոմեքենաների յուղման կետում` հետագայում կրկին ավազակային հարձակումներ կատարելու համար, հափշտակված ոսկե զարդերը տվել են Կարեն Կարապետյանին` հետագայում դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ գումարը կիսել են երեքի միջև:
Օրեր անց, որոշել են կրկին հարձակվել մեկ այլ տան վրա, երեքով` Կ. Կարապետյանն ավտոմեքենայով 2009թ. դեկտեմբերի 25-ին շրջել են Երևանի Մալաթիա թաղամասում, որտեղ ընտրել են մի առանձնատուն, ուսումնասիրել իրենց հնարավոր մուտք գործելու և փախուստի դիմելու վայրերը:
Հաջորդ օրը` 2009թ. դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում Կարեն Կարապետյանը իրեն և Պետրոս Հակոբյանին նույն ավտոմեքենայով տեղափոխել է հիշյալ տան մոտ, որտեղ Պետրոսի հետ հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և ատրճանակը, ապա պարիսպի վրայով մուտք գործելով բակ` թաքնվել են ավտոտնակում: Ժամը 23:00-ի սահմաններում մի կին երեխայի հետ դուրս են եկել բակ, իսկ երբ ցանկացել են վերադառնալ տուն, ինքն ու Պետրոս Հակոբյանը նրանց հրելով մտցրել են ներս և փակել մուտքի դուռը, այնուհետև հիշյալ զենքերը պահելով տանը գտնվող մյուս անձանց վրա պահանջել են գումար և ոսկե զարդեր, հակառակ դեպքում սպառնալով, որ կսպանեն, այնուհետև պարբերաբար միմյանց փոխարինելով հսկել են տան բոլոր անդամներին և տան տարբեր սենյակներում շրջելով վերցրել են շուրջ 7.500 ԱՄՆ դոլար, 100 եվրո, 10.000 ՀՀ դրամ, բազմաթիվ ոսկե զարդեր, երեք բջջային հեռախոսներ, որից հետո դիմել են փախուստի:
Նույն օրը, վերադառնալով Բալահովիտ գյուղ, հրացանը և ատրճանակը պահել են ավտոմեքենաների յուղման կետում` հետագայում ավազակային հարձակումներ կատարելու համար, հափշտակված ոսկե զարդերը տվել են Կարեն Կարապետյանին` դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ գումարը կիսել են միմյանց միջև:
Բացի այդ, ինքը, Պետրոս Հակոբյանը և Կարեն Կարապետյանը 2010թ. հունվարի 15-ին երեկոյան ժամերին, վերջինիս ուղեկցությամբ և ավտոմեքենայով եկել են Երևանի Արաբկիր թաղամաս, որտեղ որպես թիրախ են ընտրել հրազդանի կիրճին հարակից մի առանձնատուն, ուսումնասիրել և պլանավորել են հարձակման կատարման մեխանիզմները:
Պայմանավորվածության համաձայն 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22:15-ին Կարեն Կարապետյանն իր ավտոմեքենայով իրեն և Պետրոս Հակոբյանին բերել է հիշյալ տան մոտ, որտեղ վերջինիս հետ հագել են նախապես բերված դիմակները, ձեռնոցները, վերցրել կարճեցված փողով երկփողանի հրացանը և գազային ատրճանակը, ապա պարսպի վրայով մուտք գործելով բակ` թաքնվել են: Քիչ անց տեսնելով տան բակում քայլող մի տղամարդու, հարձակվել են նրա վրա, ծեծի ենթարկել նրան և պահանջել են գումար, իսկ քիչ անց նույն տան բակ են մտել ևս երկու տղամարդ, որոնց նույնպես ծեծի ենթարկելով հրազեններով սպառնալով պառկեցրել են գետնին, նրանցից վերցրել են երեք բջջային հեռախոս, 22.000 դրամ գումար, ապա պահանջել են բացել առանձնատան դռները և մատնացույց անել տանը պահվող գումարի և ոսկե զարդերի գտնվելու վայրը: Քիչ անց ինչ որ անձինք գոռացել են ոստիկանությունից ենք, որից անմիջապես հետո Պետրոս Հակոբյանի հետ տան մուտքի դարպասից դիմել են փախուստի: Փախուստի դիմելիս տեսել է, թե ինչպես մի ավտոմեքենա փողոցում Պետրոս Հակոբյանին հարվածել և վայր է գցել, ինչի հետևանքով վերջինիս ձեռքից ընկել է կարճեցված փողով հրացանը, որն ինքը վերցնելով շարունակել է փախչել: Ճանապարհին մի ավտոտնակի արանքում գցել է նշված հրացանը, ապա քիչ վազելով նաև գցել է երկու բջջային հեռախոսները և պատահական տաքսիով վերադարձել է Բալահովիտ գյուղ: Այնուհետև զանգահարել է Կարեն Կարապետյանին հայտնել, որ Պետրոսին հավնաբար բռնել են և վերջինիս առաջարկով ու ավտոմեքենայով մեկնել են Գյումրի քաղաք, որտեղ թաքնվել են նրա ծանոթների տանը: /հատոր-1 գ.թ. 236-245,հատոր-4 գ.թ. 15, 26, 154, 169, 171, հատոր-5 գ.թ. 18, 228-231, հատոր-6 գ.թ. 2, 28-29, 151-152, 322/:

Գործով տուժող Ելենա Կոնստանտինի Վարդազարյանը առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009թ. նոյեմբերի 30-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը իր անչափահաս դուստրեր Աննա, Մարի և Եվա Լալայանցների հետ գտնվել է իրենց` Երևան քաղաքի Կուրղինյան փողոցի 5 շենքի 44 բնկարանի հյուրասենյակում, երբ խոհանոցի կողմից ներս է մտել Արմեն Մարտրտիրոսյանը և հետևից ձեռքով փակել է իր բերանը, ապա ատրճանակը դնելով իր գլխին պահանջել է գումար և ոսկե զարդեր, իսկ վախից ճչացող երեխաներին հրահանգել է լռել: Հասկանալով, որ իր և դուստրերի կյանքին վտանգ է սպառնում ստիպված ենթարկվել է երիտասարդի պահանջին, ուղեկցել է ննջասենյակ, որտեղ Ա.Մարտիրոսյանը կպչուն ժապավենով կապել է իր ձեռքերը, ապա զգեստապահարանից վերցրել է 645 ԱՄՆ դոլար և 1.515.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե, արծաթե զարդեր, արծաթե հուշանվերներ, հասարակ մետաղից զարդեր և ժամացույցներ, որից հետո դիմել է փախուստի:
Ելենա Վարդազարյանը նշել է նաև, որ երբ 21.01.2010թ-ին Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությամբ ցուցադրվել է ավազակային հարձակումներ կատարելու կասկածանքով ձերբակալված Արմեն Մարտիրոսյանը, ինքն ու իր դուստրերն իսկույն ճանաչել են նրան` որպես 30.11.2009թ.-ին իրենց նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարողի: Դատաքննության ժամանակ Ելենա Վարդազարյանը մատնացույց արեց ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին և պնդեց, որ 2009թ. նոյեմբերի 30-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում նա ավազակային հարձակում է կատարել իր և իր ընտանիքի անդամների նկատմամբ: Տուժողը միաժամանակ նշեց, որ ամբաստանյալներից ճանաչում է նաև Կարեն Կարապետյանին, որը բնակվում է իրենց հարևանությամբ: Ելենա Վարդազարյանը ցուցմունքում ավելացրեց նաև, որ իր անչափահաս երեխաները հոգեկան ապրումներ են ունեցել և շատ ծանր են տարել այդ դեպքը:

Գործով տուժող Մնացական Սամվելի Շահգալդյանը առաջին ատյանի դատարանում հաստատել է նախաքննության փուլում տրված իր ցուցմունքները և պնդել է, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, երեկոյան ծնողների` Սամվել Շահգալդյանի, Սիրանույշ Կիրակոսյանի և եղբոր` Սուրեն Շահգելդյանի հետ գտնվել են տանը: Ժամը 23:15-ի սահմաններում հայրը` Սամվելը դուրս է եկել բակում գտնվող կաթսայատուն` տան ջեռուցումը կարգավորելու նպատակով, քիչ անց վերադարձել է երկու դիմակավորված երիտասարդների ուղեկցությամբ, որոնցից մեկի ձեռքին եղել է ատրճանակ, իսկ մյուսի` կարճեցված փողով երկփողանի հրացան, հոր գլխի շրջանին եղել է արնահոսող մարմնական վնասվածք: Դիմակավորված անձինք պահանջել են 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար և ոսկե զարդեր: Այնուհետև եղբորը` Սուրենին և հորը` Սամվելին կպչուն ժապավեններով կապել են միմյանց, հանցագործներից մեկը շարունակել է հսկել տան անդամներին, իսկ մյուսը սեղանից վերցնելով խոհանոցային դանակը հետևից դրել է իր պարանոցին և այդ դիրքով ուղեկցել է տան երկրորդ հարկ, միասին հերթով շրջել են բոլոր ննջասենյակներով, որտեղից հանցագործը հափշտակել է 1.628.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե զարդեր, ձեռքի ժամացույց, 21.600 դրամ կանխիկ գումար, իսկ տան անդամների գրպաններից և դրսում տան բակում կանգնած իր ավտոմեքենայի սրահից ընդհանուր` 1.960.000 ՀՀ դրամ, 807 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ և հորը պատկանող 30.000 դրամ արժողությամբ ՙNokia՚ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսը: Այդ ամենից հետո երկու երիտասարդներն իրենց փակել են տան զգեստապահարանում և դիմել փախուստի:

Տուժող Սուրեն Շահգալդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում գտնվել է իրենց Երևան քաղաքի Դավթաշեն Ձոր-1 թաղամասի 89 տանը, այդ ժամանակ տուն են ներխուժել երկու զինված, դիմակավորված անձ, զենքի սպառնալիքով իրենց հետ ներս են բերել իր հորը Սամվել Շահգալդյանին` ձեռքերը կապած, գլուխը արյունոտ վիճակում: Ավազակները զենքի սպառնալիքով պահանջել են գումար և ոսկե զարդեր, ապա կապել են իրեն ու Սամվել Շահգալդյանին, դանակը պահելով Մնացական Շահգալդյանի պարանոցի շրջանին, հափշտակել են իրենց տանը եղած ոսկե զարդերն ու կանխիկ գումարը և դիմել փախուստի:

Տուժող Սամվել Սուրենի Շահգալդյանի նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 12-ին երեկոյան ընտանիքի` կնոջ Սիրանույշ Կիրակոսյանի, որդիներ Մնացական Շահգալդյանի և Սուրեն Շահգալդյանի հետ գտնվել են տանը: Ժամը 23:15-ի սահմաններում դուրս է եկել առանձնատան բակում գտնվող կաթսայատուն` տան ջեռուցումը կարգավորելու նպատակով և այդ ժամանակ իրեն արագ մոտեցել են երկու երիտասարդներ` դիմակներով, որոնցից մեկի ձեռքին եղել է ատրճանակ, իսկ մյուսի` կարճեցված փողով երկփողանի հրացան, հարվածել են իր գլխի շրջանին` պատճառել մարմնական վնասվածք: Հարցին, թե ինչ են ուզում իրենից, դիմակավորված անձինք հայտնել են, որ իրենց անհրաժեշտ է 30.000 ԱՄՆ դոլար, եթե չտա ապա իրեն կսպանեն: Հասկանալով, որ իր կյանքին վտանգ է սպառնում, դիմակավորված անձանց ասել է, որ նախ այդքան գումար չունի, դրսում կանգնեցված իր ավտոմեքենայից կարող է տալ շուրջ 1.000.000 դրամ միայն անհրաժեշտ է տանից վերցնել ավտոմեքենայի բանալիները, սակայն հանցագործներն իրեն չհավատալով ուղեկցել են տուն: Մտնելով տան հյուրսենյակ, դիմակավորված անձինք անմիջապես զենքերով հսկողուղության տակ են վերցրել նաև կնոջը` Սիրանույշին և որդիներին Մնացականին ու Սուրենին, վերջինիս իր հետ միասին կապել են իրար կպչուն ժապավեններով, Սուրենին նաև ծեծի ենթարկել, սպառնացել, որ եթե գումար չտան, նրանց կսպանեն: Այդ ժամանակ, ատրճանակով երիտասարդն իր զենքը փոխանցել է ընկերոջը, ապա սեղանից վերցնելով մրգամանի մեջ եղած խոհանոցային դանակը, դրել է Մնացականի պարանոցին և այդ դիրքով ուղեկցել է տան երկրորդ հարկ, որտեղից հափշտակել է 1.628.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդեր, ձեռքի ժամացույց, 21.600 դրամ կանխիկ գումար, իսկ տան անդամների գրպաններից և դրսում տան բակում կանգնած իր ավտոմեքենայի սրահից ընդհանուր` 1.960.000 ՀՀ դրամ, 807 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ և 30.000 դրամ արժողությամբ բջջային հեռախոս: Այդ ամենից հետո երկու երիտասարդներն իրենց փակել են տան զգեստապահարանում և դիմել փախուստի:/ հատոր 2 գ.թ. 26-33, 118-119, հատոր 4 գ.թ. 159/:

Նախաքննության ընթացքում Մնացական, Սուրեն և Սամվել Շահգալդյանների ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել նաև տուժող Սիրանույշ Կիրակոսյանը: /հատոր 2 գ.թ. 46-49/:

Տուժող Երազիկ Վոլոդյայի Ալեքսանյանը պնդելով նախաքննությամբ տված իր ցուցմունքները, առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբերի 26-ին, երեկոյան իր դուստրեր Արմինե, Նարինե, Անահաիտ Բադալյանների և քրոջ` Ռուզաննա Վոլոդյայի Ալեքսանյանի հետ միասին գտնվել են իրենց պատկանող` Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 31/26 առանձնատանը: Ժամը 22:00-ի սահմաններում անչափահաս դուստր Նարինեի հետ դուրս է եկել բակ և երբ ցանկացել է մտնել տուն, իր վրա հարձակվել են երկու դիմակավորված ու ատրճանակով և կարճեցված փողով հրացանով զինված երիտասարդներ, հրելով մտցրել ներս և փակել մուտքի դուռը, այնուհետև հանցագործները պահանջել են հանձնել տանը եղած գումարը և ոսկե զարդերը, սպառնալով որ, հակառակ դեպքում կսպանեն: Զինված երիտասարդները պարբերաբար միմյանց փոխարինելով հսկել են տան բոլոր անդամներին և իր հետ շրջելով տան ննջասենյակներով ու խոհանոցով հափշտակել են 7.500 ԱՄՆ դոլար, 100 եվրո, 10.000 ՀՀ դրամ, 7.579.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկե զարդեր, 330.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ երեք բջջային հեռախոս և տան մուտքի դռնից դիմել են փախուստի: Դատաքննության ժամանակ Երազիկ Ալեքսանյանը մատնացույց արեց ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանին ու Պետրոս Հակոբյանին և պնդեց,որ հենց նրանք են իրենց վրա հարձակում կատարած երիտասարդները` նշելով, որ չնայած դեպքի օրը նրանք եղել են դիմակներով, սակայն ինքը կարողացել է ճանաչել ամբաստանյալներին նրանց կազմվածքից, աչքերից և ձայնից: Տուժողը նշեց նաև, որ իրենց տանը քննչական փորձարարության ժամանակ Արմեն Մարտիրոսյանն ամենայն մանրամասնությամբ պատմել և նկարագրել է ավազակային հարձակման ժամանակ իր կատարած գործողությունները, որոնք ճշգրիտ կերպով համընկնում էին դեպքի իրադրությանն ու հանգամանքներին և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներին: Երազիկ Վարդազարյանն ավելացրեց նաև, որ իր դուստրերը ծանր հոգեկան ապրումներ են ունեցել դեպքից հետո:

Տուժող Ռուզաննա Ալեքսանյանը պնդելով իր նախաքննական ցուցմունքները, առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբերի 26-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում ինքը, քրոջ Երազիկ Ալեքսանյանի և վերջինիս դուստրերի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 31/26 առանձնատանը, երբ իր, քրոջ` Երազիկ Ալեքսանյանի և վերջինիս դուստրերի վրա հարձակվել են երկու դիմակավորված ու ատրճանակով և կարճեցված փողով հրացանով զինված երիտասարդներ, որոնք զենքի գործադրման սպառնալիքով, պահանջել են իրենց հանձնել տանը եղած գումարը և ոսկե զարդերը ու նրանք ստիպված ենթարկվել են այդ երիտասարդների պահանջներին: Շրջելով տան սենյակներով` հանցագործները հափշտակել են տանը եղած գումարը, ոսկե զարդերը ու այլ արժեքավոր իրեր և դիմել փախուստի: Ռ. Ալեքսանյանը նշել է, որ քննչական փորձարարության ժամանակ Արմեն Մարտիրոսյանը մանրամասն մատնացույց է արել և նկարագրել է ավազակային հարձակման ժամանակ կատարած իր գործողությունները և դրանց հաջորդականությունը, որոնք լիովին համընկել են դեպքի հանգամանքներին ու իրադրությանը: Դատաքննության ժամանակ Ռ. Ալեքսանյանը մատնացույց է արել ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանին և Պետրոս Հակոբյանին` պնդելով որ հենց նրանք են եղել իրենց վրա ավազակային հարձակում կատարողները, որոնց նա կարողանում է հստակ ճանաչել նրանց կազմվածքից, աչքերից և ձայնից:

Դատաքննությամբ Սամսոն Չիչակյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է <<Արայ>> ՍՊ ընկերության անվտանգության աշխատակից և զբաղվում է ՍՊ ընկերության սեփականատիրոջը պատկանող` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տան պահպանությամբ: 2010թ. հունվար ամսին, երբ նա գտնվել է վերը նշված հասցեում, երկու դիմակավորված և զինված անձիք հարձակվել են իր վրա, ծեծի ենթարկել իրեն, զենքի սպառնալիքով ստիպել են պարկել գետնին և պահանջել են դատարկել գրպանները, հանձնել հեռախոսը և իր մոտ եղած գումարը: Քիչ անց մոտեցել են <<Արայ>> ՍՊ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավարը և նրա ընկերը, դիմակավորված անձիք, զենքի սպառնալիքով, նրանց նույնպես ստիպել են պարկել գետնին և պահանջել դատարկել գրպանները, հանձնել հեռախոսներն ու իրենց մոտ եղած գումարը: Ս.Չիչակյանը նշել է, որ հարձակում կատարած անձինք զինված են եղել ատրճանակով ու կարճեցված փողով հրացանով և կրում էին սև գույնի, կտորից դիմակներ ու ձեռնոցներ:

Տուժող Արսեն Մակեդոնի Խաչատրյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է <<Արայ>> ՍՊ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավարը, գործընկեր` Սամսոն Չիչակյանը զբաղվում է ՍՊ ընկերության սեփականատեր Արմեն Արայի Պետրոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տան պահպանությամբ: 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22:20-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է ՍՊ ընկերության սեփակատիրոջ քույրը` Արմինե Պետրոսյանը և հատնել, որ տան բակում կասկածելի անձինք կան: Քանի որ գտնվել է մոտակայքում` ընկերոջ Արմեն Հարությունյանի տանը, վերջինիս հետ շուրջ 3 րոպեից իր վարած <<Peugeot>> մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է տան մոտ, որտեղ դարպասի մոտ տեսել է կանգնած Արմինեի <<BMW>> մակնիշի ավտոմեքենան, նա եղել է ղեկին նստած իսկ կողքին նստած է եղել մայրը` Կարինեն: Հարցին, թե ինչ է պատահել Արմինեն պատասխանել է, որ երկու հոգի պահակ Սամսոնին ինչ որ առարկաներ ձեռքերում քաշ տալով տարան տան հետևի հատվածը: Ինքն ու Արմենն անմիջապես գնացել են տան հետևի հատված և տեսել Սամսոնին գետնին պառկած և երկու դիմակավորված, ատրճանակով ու կարճեցված փողով հրացանով զինված երիտասարդները, որոնք ասել են մոտեցեք ու պառկեք գետնին: Ինքը փորձել է ճշտել, թե նրանք ինչ են ուզում, սակայն երիտասարդներից մեկը մյուսին դիմելով ասել է, թե <<չի ենթարկվում, արի սրան սպանենք>>: Սպանելու սպառնալիքներ տալով ու ծեծի ենթարկելով պառկեցրել են գետնին, ապա պահանջել և վերցրել են իրենից 2 բջջային հեռախոսները, իսկ Արմենից` մեկ բջջային հեռախոս և 22.000 դրամ գումար: Իրեն առանձնացնելով` զինված երիտասարդները պահանջել են բացել տան դռները, իրենց հանձնել գումար և ոսկե զարդեր, սակայն նա հայտնել է, որ չի կարող դա անել քանի որ տան բանալիները իր մոտ չեն: Քիչ անց լսել է, որ մոտեցող անձինք գոռում են ոստիկանությունից ենք, ինչից անմիջապես հետո զինված երկու երիտասարդները տան կողքով դիմել են փախուստի: Ինքը ոստիկանների հետ միասին հետապնդել է հանցագործներին և նրան հաջովել է փախուստի դիմած երիտասարդներից մեկին բռնել` իր ծառայողական <<Peugeot>> մակնիշի ավտոմեքենայով վրաերթի ենթարկելով: /հատոր 1 գ.թ. 21-24, հատոր 4 գ.թ. 16?:

Տուժող Արմեն Հարությունյանը նախաքննության փուլում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի հունվարի 16-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում Արսեն Խաչատրյանը գտնվում էր իր բնակարանում, երբ նրա բջջային հեռախոսահամարին զանգահարեց Եսայի Պետրոսյանը: Խոսակցությունից հետո ինքը և Արսենը, վերջինիս ՙPeugeot՚ մակնիշի ավտոմեքենայով անմիջապես ուղևորվեցին Պետրոսյան Արմենի տուն: Երբ մոտեցան, Արմինեն հայտնեց, որ զինված մարդիկ կան շենքի հետևի մասում: Ինքը և Արսենն անմիջապես վազել են դեպի շենքի հետևի հատված, որտեղ նկատել են երկու զինված և դիմակավորված անձանց, որոնցից մեկը գտնվում էր շենքին կից կամարի մոտ` կռացած վիճակում, իսկ մյուսն անհանգիստ քայլում էր` ձեռքին եղած ՙօբրեզը՚ շարժելով այս ու այն կողմ: Վերջինս նկատելով իրենց, բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել և զենքի սպառնալիքով պահանջել պառկել ու փոխանցել հեռախոսները: Իրենք կատարել են նրա պահանջը և Արսենը նրան է հանձնել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, ինքն էլ իր մոտ գտնվող <<NOKIA>> տեսակի բջջային հեռախոսը, որի մեջ եղել է 077 55-88-30 համարը: Այնուհետև այդ զինված տղան պահանջել է դատարկել գրպանները և հանձնել իրենց մոտ եղած ողջ գումարը: Ինքն իր տաբատի ձախ գրպանից հանել է իր մոտ եղած մեկ հատ քսան հազարանոց և թվով երկու` հազար դրամանոց թխտադրամները և տվել նրան: Քիչ անց մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և զինված անձինք դիմել են փախուստի: Հետագայում նա իմացել է, որ Արսենը, հետապնդելով նրանցից մեկին, իր ծառայողական ավտոմեքենայով հարվածել է նրան և վայր գցել: Հանցագործները երկուսն էլ կրում էին սև անթափանց դիմակներ, որից երևում էր միայն բերանը և աչքերը, իսկ ձեռքերին ունեին սև ձեռնոցներ: Նա նշել է, որ հանցագործները նիհարավուն կազմվածքով էին, իսկ ատրճանակ կրողը` քիչ ավելի ցածրահասակ էր, քան կարճափող հրացան կրողը: /հատոր 1 գ.թ. 37-40, հատոր 4 գ.թ. 18/:

Վկա Արմինե Արայի Պետրոսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոր` Կարինե Սուքիասյանի հետ 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22:20-ի սահմաններում <<BMW>> մակնիշի ավտոմեքենայով վերադարձել է իրենց պատկանող` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տուն, և բացելով հեռակառավարվող դարպասը, տեսել է, որ երկու դիմակավորված անձինք, որոնցից մեկի ձեռքին կար հրացանին նմանվող զենք, հարվածներ հասցնելով իրենց տան պահակ Սամսոն Չիչակյանին քաշելով տարել են տան հետևի հատվածը: Նույն պահին զանգահաել է ոստիկանություն և <<Արայ>> ՍՊ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանին, իսկ ինքը մոր հետ սպասել է դարպասի մոտ: Շուրջ 3 րոպեից Արսեն Խաչատրյանը եկել է ընկերոջ Արմենի հետ, որին հայտնել են կատարավածի մասին: Արսենը և Արմենը գնացել են տան հետևի մասը, քիչ անց եկել են նաև ոստիկանության աշխատակիցները, որոնք նույնպես անցել են տան ետևի հատվածը: Դրանից անմիջապես հետո տեսել է, որ երկու դիմակավորված անձինք դարպասից դուրս են վազել և նրանցից մեկը հրացանին նմանվող զենքով մեկ անգամ դեպի օդ է կրակել, ապա մի քանի անգամ կրակել է նաև ոստիկանության աշխատակիցը: Փախչող անձանց, ծառայողական <<Peugeot>> մակնիշի ավտոմեքենայով հետապնդել է նաև Արսեն Խաչատրյանը, որին հաջողվել է նրանցից մեկին բռնել: /հատոր 4 գ.թ. 120-122, 267/:

Վկա Կարինե Սուքիասյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տանը, դստեր Արմինե Պետրոսյանի, նրա երկու մանկահասակ երեխաների հետ միասին: 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում ինքը և Արմինեն վերադարձել են տուն, Արմինեն տան դարպասները հեռակառավարմամբ բացել է և երբ ավտոմեքենան ամբողջությամբ մտել է տան բակ, ձախ հատվածում տեսել են, որ երկու դիմակավորված անձինք, որոնցից մեկի ձեռքին եղել է հրացանին նմանվող զենք, հարձակվել են իրենց պահակ Սամսոնի վրա, նրանցից մեկը հրացանին նմանվող զենքով հարվածել է Սամսոնին, նրան գցելով գետնին և գրեթե քարշ տալով, տարել են տան ետևի մասը և կորել են իրենց տեսադաշտից: Արմինեն իր բջջային հեռախոսից զանգահարել է 1-02, իսկ ինքը զանգահարել է<<Արայ>> ՍՊ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանին և հայտնել կատարվածի մասին: Շուրջ 5-6 րոպե անց Արսենը իր վարած <<Peugeot>> մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է իր ընկերոջ` Արմենի հետ, նրանց հայտնել են, որ զինված մարդիք կան տան ետևում և նրանց մոտ է գտնվում նաև Սամսոնը: Արսենը և Արմենն արագ գնացել են շենքի ետևի մասը, իրենք որևէ ձայն չեն լսել, ավտոմեքենայից չեն իջել: Արսենի գալուց շուրջ 5 րոպե անց եկել են նաև ոստիկանության աշխատակիցները երկու կամ երեք ավտոմեքենայով, վերջիններիս ասել է, որ պահակ Սամսոնը, Արսենը և Արմենը գտնվում են տան ետևի մասում, նրանց հետ են նաև զինված երկու անձ: Ոստիկաններն արագ վազել են շենքի ետևի կողմը, մի քանի վայրկյան անց երկու դիմակավոր անձինք արագ վազելով անցել են իրենց ավտոմեքենայի դիմացով դեպի դուրս և նույն պահին նրանց կողմից կրակոցի ձայն է լսել, տեսել է նաև կրակոցի բոցը և վստահ է, որ կրակել է դիմակավորված անձանցից մեկը, նրանց ետևից վազել են ոստիկանները, նրանց հետապնդում էր նաև Արսենը իր ավտոմեքենայով: Հետագայում իմացել է, որ Արսենն կարողացել է հասնել զինված հանցագործներից մեկին, և վրաերթի ենթարկելով, բռնել նրան: /հատոր 4 գ.թ. 123-125, 268/:

ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության օպեր-լիազոր, որպես վկա հարցաքննված Արտակ Գուրգենի Թադևոսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22:40-ի սահմաններում ոստիկանության Արաբկիրի բաժին է զանգահարել Երևանի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տան բնակիչ Արմինե Պետրոսյանը և հայտնել, որ իրենց տան պահակին ինչ որ անձինք ծեծի են ենթարկում: Ինքը, ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի անձնակազմի գծով տեղակալ Հարություն Մկրտչյանը, օպեր լիազոր Արամայիս Սիմոնյանը, հերթապահ մասի վարորդ Էդուարդ Հակոբյանը, վերջինիս ամրացված ծառայողական ավտոմեքենայով մեկնել են դեպքի վայր, որտեղ տան դարպասների մոտ կանգնած <<BMW>> մակնիշի ավտոմեքենայի ղեկին նստած Արմինե Պետրոսյանը հայտնել է, որ բացի պահակից, տան ետևի հատված են անցել նաև <<Արայ>> ՍՊ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանը, ընկերոջ` Արմենի հետ: Վարորդ Է. Հակոբյանը մնացել է ավտոմեքենայի մոտ, իսկ ինքը, Ա. Սիմոնյանը և Հ. Մկրտչյանը քայլել են այդ ուղղությամբ և մթության մեջ կանչել է, որ քրեական հետախուզությունից են, որ դուրս գան, որից անմիջապես հետո տեսել է, որ երկու դիմակավորված, ատրճանակով և կարճեցված փողով հրացանով զինված անձինք տան մյուս հատվածից փախուստի են դիմում դեպի մուտքի դարպասի ուղղությամբ: Նույն պահին տեսել են նաև գետնին պառկած երեք տղամարդու, ապա վազել փախչողների ուղղությամբ, լսվել է մեկ կրակոց, ապա ևս 5 կրակոց առաջինից տարբերվող, վերջին կրակոցներն արձակել է վարորդ Էդուրադ Հակոբյանը: Անմիջապես սկսել են վազքով, ապա ավտոմեքենայով հետապնդել հանցագործներին, վերջիններիս իրենց հետ հետապնդել է նաև ՍՊ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանը, որին հաջողվել է Թավրիզյան փողոցում փախչողներից մեկին վրաերթի ենթարկելով բռնել: Անմիջապես վրաերթի ենթարկվածին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ վերջինս հանդիսանում է Բալահովիտ գյուղի բնակիչ Պետրոս Մնացականի Հակոբյանը: Պետրոս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է հրացանի երկու փամփուշտ, սև կտորից դիմակ-գլխարկ, մեկ 20.000 և երկու 1.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամներ և մեկ զույգ սև կտորից ձեռնոցներ: /հատոր 4 գ.թ. 256-258/:

ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի հերթապահ մասի վարորդ, որպես վկա հարցաքննված Էդուարդ Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22:40 սահմաններում ոստիկանության Արաբկիրի բաժին է զանգահարել Երևանի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տան բնակիչ Արմինե Պետրոսյանը և հայտնել, որ իրենց տան պահակին ինչ-որ անձինք ծեծի են ենթարկում: Ինքը, ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի անձնակազմի գծով տեղակալ Հարություն Մկրտչյանը, օպեր լիազորներ Արամայիս Սիմոնյանը, Արտակ Թադևոսյանը, իրեն կցված ծառայողական ավտոմեքենայով մեկնել են դեպքի վայր, որտեղ տան դարպասների մոտ կանգնած <<BMW>> մակնիշի ավտոմեքենայի ղեկին նստած Արմինե Պետրոսյանը հայտնել է, որ բացի պահակից, տան ետևի հատված են անցել նաև <<Արայ>> ՍՊ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանը, ընկերոջ` Արմենի հետ: Ինքը սպասել է դրսում իսկ գործընկերները մտել են տան բակ, որից անմիջապես հետո տեսել է, որ երկու դիմակավորված, ատրճանակով և կարճեցված փողով հրացանով զինված անձինք տան մյուս հատվածից դարպասից փախուստի դիմեցին և նրանցից կարճեցված փողով հրացանով անձը մեկ անգամ օդ կրակեց: Նույն պահին հրահանգել է <<ՙկանգնեք կկրակեմ>>, մեկ նախազգուշական կրակոց է արձակել դեպի օդ: Վերջիններիս հետապնդել է նաև <<Արայ>> ՍՊ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավար Արսեն Խաչատրյանը, որին հաջողվել է փախչողներից մեկին վրաերթի ենթարկելով բռնել: Անմիջապես վրաերթի ենթարկվածին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:

Վկա Հարություն Մկրատչյանը պնդելով նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունվարի 16-ին ժամը 22:40-ի սահմաններում ոստիկանության Արաբկիրի բաժին ահազանգ է հնչել և հայտնել են, որ զինված և դիմակավորված անձինք հարձակում են կատարել Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տան վրա, նա օպերատիվ խմբի հետ միասին մեկնել է դեպքի վայր, որտեղ տեղեկալանով հանցագործների գտնվելու վայրի մասին, գնացել են նրանց ուղղությամբ: Հանցագործները դիմել են փախուստի և օպեր խումբը հետապնդել է նրանց,այդ ժամանակ հնչել են կրակոցներ, երկու կրակոց դեպի օդ արձակել են հանցագործները և հինգ կրակոց դեպի օդ արզակել է Էդուարդ Հակոբյանը: Իրենց հետ միասին հանցագործներին հետապնդել է նաև Արսեն Խաչատրյանը, որին հաջողվել է Թավրիզյան փողոցում փախչողներից մեկին, վրաերթի ենթարկելով, բռնել, որին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
Վկա Հ. Մկրտչյանը մատնացույց է արել Պետրոս Հակոբյանին և նշել է, որ նա այն անձն է, որին դեպքի օրը հաջողվել է բռնել վրաերթի ենթարկելով, և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:

Նախաքննության ընթացքում վկաներ Ա. Թադևոսյանի, Հ. Մկրտչյանի և Է.Հակոբյանի ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև որպես վկա հարցաքննված` ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի օպեր-լիազոր Արամայիս Սիմոնյանը: /հատոր 4 գ.թ. 259-261, 262-264/:

Վկա Դոնարա Իոնանովայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ-ի հունվարի 17-ին ժամը 10:00-ի սահմաններում Երևանի Սևքարեցի Սաքոյի փողոցով անցնելիս գտել է երկու <<Nokia>> տեսակի բջջային հեռախոս, որոնցից մեկի զանգին պատասխանել է: Զանգողը ներկայացել է ոստիկանության աշխատակից և խնդրել սպասել իրեն: Քիչ անց մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց ներկայացրել է նշված բջջային հեռախոսները, ապա նրանցից տեղեկացել է, որ դրանք հափշտակված են եղել: /հատոր 6 գ.թ. 77-78?

Վկա Արթուր Գվիդոնի Ղազարյանի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ-ի հունվարի 17-ին ժամը 16:20-ի սահմաններում գտնվել է իրեն պատկանող` Երևան քաղաքի Հ. Էմինի փողոցի 4-3 տանը, երբ բակում խաղացող 10-ամյա որդին` Վազգենը տուն է բերել մի կարճեցված փողով հրացան և հայտնել, որ գտել է: Նույն պահին Վազգենի ձեռքից հրացանը վերցնելով զանգահարել է ոստիկանություն: Քիչ անց ժամանած ոստիկաններին ներկայացրել է որդու կողմից գտած հրացանը, իսկ վերջինս նրանց մատնացույց է արել բակում գտնվող ավտոտնակի ու էլեկտրակայանի միջև ընկած տարածությունը, որտեղից գտել է այն:

Անչափահաս վկա Վազգեն Արթուրի Ղազարյանի նախաքննության փուլում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ.-ի հունվարի 17-ին ցերեկը, բակում խաղալիս, իրենց բակի ավտոտնակի և էլեկտրակայանի միջև ընկած մասում գտել է մի հրացան, ենթադրելով, որ այն կարող է իսկական հրազեն լինել անմիջապես տարել տվել է հորը` Արթուրին, վերջինս զանգահարել է ոստիկանություն: Քիչ անց եկած ոստիկաններին հայրը հանձնել է հրացանը, իսկ ինքը վերջիններիս մատնացույց է արել այն վայրը որտեղից գտել է այն: /հատոր 6 գ.թ. 174-175/:

Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությամբ, որի ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել իր, Պետրոս Հակոբյանի և Կարեն Կարապետյանի կողմից` 12.12.2009թ. Երևան քաղաքի Դավիթաշեն Ձոր-1 թաղամասի 89 տան, 26.12.2009թ. Լենինգրադյան փողոցի 31/26 տան և 16.01.2010թ. Փափազյան փողոցի 2-րդ նրբանցքի 101 տան բնակիչների նկատմամբ կատարած ավազակային հարձակումների դեպքի վայրերը, բացատրել հանցագործության կատարման մեխանիզմները և հանգամանքները, տուժողների տներում ստույգ ցույց է տվել հափշտակված զարդերի ու գումարների գտնվելու վայրերը: Բացի այդ, Ա. Մարտիրոսյանը քննչական փորձարարության ընթացքում մատնացույց է արել նաև Երևանի Հ. Էմինի փողոցում գտնվող ավտոտնակի և էլեկտրակայանի միջև ընկած տարածքը, որտեղ 16.01.2010թ. գցել է Պ. Հակոբյանի ձեռքից վրաերթի հետևանքով ընկած կարճեցված փողով հրացանը: /հատոր 1 գ.թ. 247-265/:

Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել իր և Կարեն Կարապետյանի կողմից 30.11.2009թ. Երևանի Կուրղինյան փողոցի 3 շենքի 44 բնակարանի բնակիչներ` Ելենա Վարդազարյանի ու նրա անչափահաս դուստրերի նկատմամբ կատարած ավազակային հարձակման դեպքի վայրը, բացատրել հանցագործության կատարման մեխանիզմները և հանգամանքները, ցույց տվել տանիքի այն ձողը և հեռուստացույցի ալեհավաքը որոնցից բռնվելով մտել է 5-րդ հարկում գտնվող տուժողի տան պատշգամբ, ապա տուժողի տանը ստույգ ցույց է տվել հափշտակած զարդերի ու գումարների գտնվելու վայրերը:
Նույն քննչական փորձարարության ընթացքում ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանը հայտնել է նաև, որ այն ձողը և ալեհավաքը, որոնցից բռնվելով մտել է տուժողի տան պատշգամբ, տեղաշարժված են քիչ դեպի ներս: Փորձարարության մասնակից տուժող Ելենա Վարդազարյանը նույնպես հաստատել է այդ հանգամանքը` հայտարարելով, որ դեպքից հետո ամուսինը դրանք քիչ տեղափոխել է` պատշգամբից մուտք գործելը բացառելու նպատակով: /հատոր 5 գ.թ. 232-239/:

Ամբաստանյալ Կարեն Կարապետյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Կուրղինյան փողոցի 5 շենքի բակում գտնվող ավտոտնակ-արտադրամասի խուզարկության արձանագրությամբ այն մասին, որ միջանցքի աջ հատվածում գտնվող, առանձնասենյակ տանող դռան շեմի արանքից հայտնաբերվել է տուժող Երազիկ Ալեքսանյանի տնից 26.12.2009թ. ավազակությամբ հափշտակված մեկ ականջօղի կտորը: /հատոր 1 գ.թ. 185-186/:

Ամբաստանյալ Պետրոս Հակոբյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի նրա մոտ հայտնաբերվել է մեկ դիմակ-գլխարկ, մեկ զույգ ձեռնոց, երկու որսորդական հրացանի փամփուշտ, երկու 1.000 և մեկ 20.000 ՀՀ թղթադրամներ: /հատոր 1 գ.թ. 4:

Ամբաստանյալ Կարեն Կարապետյանին պատկանող ավտոտնակ-արտադրամասի խուզարկությամբ հայտնաբերված ականջօղը տուժող Երազիկ Ալեքսանյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ վերջինս իրեն ներկայացված ականջօղերից ճանաչել և մատնացույց է արել այն ականջօղը, որը 26.12.2009թ-ին ավազակությամբ հափշտակվել էր իր տնից: /հատոր 4 գ.թ. 77-79, 341/:

Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Պետրոս Հակոբյանին տուժող Արսեն Խաչատրյանը ճանաչել և մատնացույց է արել որպես 16.01.2010թ. իր և իր գործընկերների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարողի և որը փախչելիս իր ուղղությամբ պահել է կարճեցված փողով հրացանն ինչի հետևանքով իր վարած ավտոմեքենայով Պ. Հակոբյանին վրաերթի է ենթարկել: /հատոր 1 գ.թ. 90/:

Վկա Արթուր Ղազարյանի կողմից ոստիկանության աշխատակիցներին ներկայացված կարճեցված փողով հրացանը տուժողներ Սուրեն Շահգալդյանին, Երազիկ Ալեքսանյանին և Արսեն Խաչատրյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով այն մասին, որ վերջիններս ներկայացված նմանատիպ զենքերից մատնացույց են արել վերը նշված հրացանը և հայտարարել, որ այն եղել է իրենց նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարող անձանցից մեկի ձեռքին: /հատոր 6 գ.թ. 30-32, 34-36, 38-40:

Դատաձգաբանական, դատաքիմիական, դատահետքաբանական և սառը զենքի համալիր փորձաքննության թիվ 133 եզրակացությամբ այն մասին, որ կարճեցված փողով հրացանը պատրաստված է գործարանային արտադրության <<ՁԿի-ի>> մոդելի որսորդական ողորկափող երկփողանի հրացանից` դրա փողերի և խզակոթի ինքնաշեն կարճեցմամբ: Կարճեցված հրացանի երկու փողերում հայտնաբերված մրի և կիսայրված վառոդի մասնիկները հանդիսանում են կրակոցի արգասիքներ: Կարճեցված հրացանի բռնակի պոչամասի և փողի դիմային մակերեսներն ուղեկցվում են կտրվածքներին բնորոշ հատկանիշներով և դրանք կարող էին առաջանալ` պոչամասի հատվածը` սղոցի, իսկ փողի հատվածը` մետաղասղոցի ներգործության հետևանքով: Կարճեցված փողով հրացանի փամփշտանոցներում առկա երկու պարկուճները կրակված են նույն հրացանի աջ և ձախ փողերից: Հրացանի փողի և բռնակի վրա առկա է սև գույնի ներկածածկույթ, որը գործարանային չէ: /հատոր 6 գ.թ. 98-101, 102/:

Դատաձգաբանական, դատաքիմիական, դատահետքաբանական և սառը զենքի համալիր փորձաքննության թիվ 188 եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Ա. Մարտիրոսյանի հորը պատկանող ավտոմեքենաների յուղման կետում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված մեկ խզակոթը և կտրված փողը հանդիսանում են գործարանային արտադրության որսորդական ողորկափող երկփողանի հրացանի` փայտյա կտրված խզակոթի հետևամաս և նույն հրացանի փողի առջևի հատված: Փորձաքննությանը ներկայացված հրացանի փողի և բռնակի կտորներն ուղեկցվում են կտրվածքներին բնորոշ հատկանիշներով և դրանք կարող էին առաջանալ` պոչամասի հատվածը` սղոցի, իսկ փողի հատվածը` մետաղասղոցի ներգործության, հնարավոր է նաև փորձաքննությանը ներկայացված սղոցների ներգործության հետևանքով և դրանք 18.01.2010թ-ի դատաձգաբանական, հետքաբանական, քրեագիտական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննությամբ ներկայացված կարճեցված փողով հրացանի փողի և պոչամասի հետ նախկինում կարող էին կազմել մեկ ամբողջականություն: Փորձաքննությանը ներկայացված դիմակ գլխարկների վրա առկա են կտրվածքներ, որոնք հնարավոր է առաջացել են ներկայացված մկրատի ներգործության հետևանքով: /հատոր 6 գ.թ. 119, 121-125/:

Դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 182 եզրակացությամբ այն մասին, որ տուժող Երազիկ Ալեքսանյանի ու նրա ընտանիքի անդամների նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակման կապակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված առաջին դիմակ-գլխարկից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագիրը համընկնում է Արմեն Մարտիրոսյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ, որը կազմում է 99,9 տոկոս հավանականություն, որ դիմակի հետքից անջատված ԴՆԹ-ն առաջացել է Արմեն Մարտիրոսյանից: /հատոր 6 գ.թ. 241-243/:
Դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 183 եզրակացությամբ այն մասին, որ տուժող Երազիկ Ալեքսանյանի ու նրա ընտանիքի անդամների նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակման կապակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված երկրորդ դիմակ-գլխարկից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագիրը համընկնում է Պետրոս Հակոբյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ, որը կազմում է 99.7 տոկոս հավանականություն, որ դիմակի հետքից անջատված ԴՆԹ-ն առաջացել է Պետրոս Հակոբյանից: /հատոր 6 գ.թ. 241-243/:

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 711, 712 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Ե. Ալեքսանյանի տան դեպքի վայրի զննությամբ առգրավված ՙԲրիլիանտ՚ տեսակի ծխախոտի մնացորդում հայտնաբերված թքի հետքն առաջացել է N արյան խումբ ունեցող անձի կողմից, որը նույնանում է մեղադրյալ Պ. Հակոբյանի արյան խմբի հետ: /հատոր 4 գ.թ. 189-191/:

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 2 եզրակացությամբ, համաձայն որի տեղ-փորձաքննությանը ներկայացված երկու դիմակ գլխարկների վրա հաստատվել է թքի առկայություն և առաջին դիմակի արյան խմբային պատկանելությունը նույնանում է Արմեն Մարտիրոսյանի, իսկ երկրորդը` Պետրոս Հակոբյանի արյան խմբերի հետ: /հատոր 6 գ.թ.57-63/:

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 680 եզրակացության համաձայն փորձաքննությանը ներկայացված դեպքի վայրից առգրավված արյան նմուշները խմբային պատկանելությամբ համընկնում են տուժող Սամվել Շահգալդյանի արյան խմբի հետ: /հատոր 2 գ.թ. 147-150/:

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 121 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Արմեն Հարությունյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ ծոծրակային շրջանի արյունազեղման, ենթավերնոսկրային արյունահավաքի ձևով, հասցվել է` բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, որն առաջացրել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: /հատոր 4 գ.թ. 346-347/:

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 122 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Սամսոն Չիչակյանի Արմեն Հարությունյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի շրջանի սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել է` բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, որն առաջացրել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: /հատոր 4 գ.թ. 348-349/:

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2989 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Սուրեն Շահգալդյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ բազկի արյունազեղման ձևով, հասցվել է` բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: /հատոր 2 գ.թ. 132-133/:

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2990 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Սամվել Շահգալդյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի ձախ ճակատային շրջանի արյունազեղման, գլխի ձախ ճակատային շրջանի սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, որն առաջացրել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: /հատոր 2 գ.թ. 134-135/:

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 144 եզրակացությամբ, համաձայն որի մեղադրյալ Պետրոս Հակոբյանի մարմնական վնասվածքները` աջ աչքի վերին և ստորին կոպերի, ակնագնդի սպիտակուցաթաղանթի դրսային կեսի, աջ բազկի միջին երրորդի կողմնային մակերեսի, աջ և ձախ ուսագոտիների կողմնային մակերեսների արյունազեղումների, աջից գոտկային շրջանի, աջ և ձախ ծնկահոդերի շրջանների առաջային մակերեսների, ձախ սրունքի վերին երրորդի առաջային մակերեսի քերծվածքների, ձախ հետույքային շրջանի սալջարդ վերքի և զույգ դաստակների մատերի եղնգային ֆալանգների թիկնային մակերեսների կծած վերքերի ձևով, հասցվել են` բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, որն առաջացրել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: /հատոր 4 գ.թ. 350-351/:

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 00641010 եզրակացությամբ, այն մասին, որ տուժող Ե. Ալեքսանյանից հափշտակված երեք ՙNokia՚ տեսակի բջջային հեռախոսների ընդհանուր շուկայական արժեքը կազմում է 330.000 ՀՀ դրամ: /հատոր 4 գ.թ. 236-237/:

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 73-ԱՊ եզրակացությամբ, այն մասին, որ տուժող Ա.Խաչատրյանից հափշտակված երկու ՙNokia՚ տեսակի բջջային հեռախոսների ընդհանուր շուկայական արժեքը կազմում է 73.000 ՀՀ դրամ, իսկ վերջինիս վարած ՙPeugeot՚ մակնիշի 194 ԼՍ 61 պետհամարանիշի ավտոմեքենային վթարի հետևանքով պատճառվել է 380.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: /հատոր 4 գ.թ. 242-244?:

Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված մեղադրյալ Կարեն Կարապետյանի վարած Վազ-2121 մակնիշի 15 ՏՕ 250 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով: /հատոր 6 գ.թ. 291/:

Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Երևանի Դավիթաշեն Ձոր-1 թաղամասի 89 տան դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված խոհանոցային դանակի և կպչուն ժապավեննով: /հատոր 2 գ.թ. 165/:

Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Երևանի Կուրղինյան փող. 3շ. 44 բն. դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված կպչուն ժապավեններով: /հատոր 5 գ.թ. 167/:

Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Արսեն Խաչատրյանից հափշտակված երկու <<Nokia>> տեսակի բջջային հեռախոսներով: /հատոր 4 գ.թ. 341/:

Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված մեղադրյալ Պետրոս Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և տուժող Արմեն Հարությունյանից հափշտակված երկու 1.000 և մեկ 20.000 ՀՀ թղթադրամներով: /հատոր 4 գ.թ. 340/:

Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Երազիկ Ալեքսանյանից հափշտակված երեք <<Nokia>> տեսակի բջջային հեռախոսներով: /հատոր 4 գ.թ. 238/:

Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված տուժող Ե.Ալեքսանյանից ավազակությամբ հափշտակված մեկ ականջօղով: /հատոր 4 գ.թ. 341:

Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Երազիկ Ալեքսանյանի տան դեպքի վայրի զննությամբ առգրավված <<Բրիլիանտ>> տեսակի ծխախոտով: /հատոր 4 գ.թ. 192/:

Գործով ապացույց ճանաչված և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.2010թ. Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանք կիրառելու դատական նիստի ձայնագրառման արձանագրությամբ, որում ամբաստանյալը դատարանում ավազակության բոլոր դրվագներով տվել է խոստովանական և հանցակիցներ Կարեն Կարապետյանին ու Պետրոս Հակոբյանին մերկացնող ցուցմունքներ: /հատոր 4 գ.թ. 165, 166-167, 168/:

Գործով ապացույց ճանաչված և դատարանի 14.12.2009թ., 26.01.2010թ., 24.03.2010թ. որշումների հիման վրա <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<Արմենտել>> ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսային վերծանումների սկավառակներով և դրանց զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ հիմնավորվել է մեղադրյալներ Կ. Կարապետյանի և Ա. Մարտիրոսյանի միևնույն դեպքի վայրերում գտնվելու և միասին տեղաշարժվելու հանգամանքները: /հատոր 6 գ.թ. 259-262, 263/:

79. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ Արմեն Մարտիրոսյանի, Պետրոս Հակոբյանի, ինչպես նաև Կարեն Կարապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ մեղավորության վերաբերյալ` հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալների մեղավորությունը հիմնավորված է Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ժամանակ հետազոտված և դատավճռում շարադրված` ամբաստանյալների հանցանքը հիմնավորող ապացույցներով, որոնցով և հերքվում են վերաքննիչ բողոքներում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում` դատաքննության ժամանակ, ամբաստանյալների պաշտպաններ Ռ. Սիրեկանյանի, Տ. Գրիգորյանի, Հայկ Իսրայելյանի բերած ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պատճառաբանությունները:

80. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանի պաշտպան Ռ. Սիրեկանյանի, ամբաստանյալ Կ. Կարապետյանի պաշտպան Հ. Իսրայելյանի, ամբաստանյալ Պ. Հակոբյանի պաշտպան Տ. Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքների փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Ա. Մարտիրոսյանի, Պ. Հակոբյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, ինչպես նաև Կ. Կարապետյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղսագրված արարքներում հաստատված է:

81. Այսպիսով, ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրանց մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանի պաշտպան Ռ. Սիրեկանյանի, ամբաստանյալ Կ. Կարապետյանի պաշտպան Հ. Իսրայելյանի, ամբաստանյալ Պ. Հակոբյանի պաշտպան Տ. Գրիգորյանի բերած բողոքներում առկա փաստարկները, հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և Ա. Մարտիրոսյանի, Կ. Կարապետյանի և Պ. Հակոբյանի վերաբերյալ արդարացման դատական ակտ կայացնելու, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանի արարքը վերավորակելու համար:

բ/ Կ. Կարապետյանի և Պ. Հակոբյանի պատժի խստացման, իսկ Ա. Մարտիրոսյանի պատժի մեղմացնելու մասով

82. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:

83. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:

84. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:

85. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:

86. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում>>:

87. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի. <<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`…
4/ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին…>>:

88. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով>>:

89. Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Որպես ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ինչպես նաև հանցանքը կատարելու պահին նրա անչափահաս լինելը: Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Պետրոս Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ նա բնութագրվում է դրական: Նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Ամբաստանյալ Կարեն Կարապետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ նախկինում դատված չի եղել, խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ երեխաները: Ամբաստանյալ Կարեն Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտել է, որ ամբաստանյալներ Կ. Կարապետյանի, Ա. Մարտիրոսյանի և Պ. Հակոբյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում:

90. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Կ. Կարապետյանի, Պ. Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնելու, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի իրացվելիության հարցերը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանցավորների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորների անձը, հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի և 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիաների սահմաններում` Պ. Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 11 տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելին քան հանցագործությամբ պատճառված վնասը, Կ. Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 12 տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելին քան հանցագործությամբ պատճառված վնասը, որը համապատասխանում է հանցագործությունների ծանրությանը և ամբաստանյալների անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը և, որ վերաքննիչ բողոքներում նշված փաստարկները նշանակված պատիժը խստացնելու կամ մեղմացնելու հիմք չեն կարող դառնալ:

91. Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանի պաշտպան Ռ. Սիրեկանյանի այն պատճառաբանությանը, որ նախաքննության մարմինն Ա. Մարտիրոսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունները և դրանց վերաբերյալ կազմված արձանագրությունները իրականացրել է քրեադատավրական օրենքի էական խախտմամբ, այն է` դրանց կատարմանը մասնակից չի դարձվել անչափահաս Ա. Մարտիրոսյանի օրինական ներկայացուցիչը, դրանք կատարվել են նրա պաշտպանական իրավունքի խախտմամբ, նրանից խոստովանական ցուցմունքներ է կորզվել ինչպես իր, այնպես էլ մյուս ամբաստանյալների վերաբերյալ, հետևաբար դրանք որպես ապացույց պետք է չընդունվեն և հանվեն ապացույցների շարքից, ապա Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում հայտնել հետևյալ իրավական դիրքորոշումը:

92. ՀՀ քրեական դատավարությանօրենսգրքի 77-րդ հոդվածում սահմանված են տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, կասկածյալի, մեղադրյալի օրինական ներկայացուցչի իրավունքները և պարտականությունները: Նույն հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, կասկածյալի, մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչը, սույն օրենսգրքով, սահմանված կարգով, իրավունք ունի` 1/…, 2/…, 3/…, 4/ քրեական հետապնդման մարմնի առաջարկով մասնակցել իրականացվող քննչական կամ դատավարական այլ գործողություններին…>>:
Սույն հոդվածի իրավական վերլուծությունից հետևում է, որ մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչը կարող է մասնակցել իրականացվող քննչական կամ այլ դատավարական գործողություններին միայն քրեական հետապնդման մարմնի առաջարկով:

93. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը` քննիչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ սահմանված` իր իրավասության սահմաններում, քրեական գործով իրականացնելով նախաքննություն, նման առաջարկով չդիմելով ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Օֆելյա Մարտիրոսյանին, գործել է օրենքի շրջանակներում:

94. Ինչ վերաբերվում է նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանից խոստովանական ցուցմունքներ է կորզելու մասին պաշտպան Ռ. Սիրեկանյանի փաստարկին, ապա ինչպես երևում է գործի նյութերից, այդպիսիք իրենց հաստատումը չեն գտել քրեական գործում:

95. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 20-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքներում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն, և թույլ չի տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց


1. Վերաքննիչ բողոքները մերժել:

2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 20-ի դատավճիռը` Արմեն Գևորգի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Պետրոս Մնացականի Հակոբյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Կարեն Սենիկի Կարապետյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 236-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Տ. ՍԱՀԱԿՅԱՆ

Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ