Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԱՔԴ/0093/01/10
09 դեկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանի շահերի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2010 թվականի հուլիսի 23-ի դատավճռի դեմ.


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնում 02.09.2009 թվականին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09155109 քրեական գործը:
07.09.2009 թվականին 09155109 քրեական գործը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի կարգով ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժին:
11.12.2009 թվականին Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը:
25.06.2010 թվականին Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Նախնական քննության մարմնի 25.06.2010 թվականի որոշմամբ թիվ 09155109 քրեական գործից անջատվել է Գևորգ Խանոյանի վերաբերյալ մասը և շնորհվել թիվ 09155109/1 համարը:
07.07.2010 թվականին թիվ 09155109/1 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում:
Ամբաստանյալ Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ Արսեն Գրիգորի Գևորգյանի և Գևորգ Աշոտի Ավետիսյանի հետ, նախնական համաձայնությամբ, 2009թ. օգոստոսի վերջերին, գիշերը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Ֆանարջյան փողոցի` Հովհաննես Սահակի Զաքարյանին պատկանող թիվ 2 տան բակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել են 12 մետր երկարությամբ 19 հատ 12 մմ հաստության և 1 հատ 10 մմ հաստության մետաղյա ամրաններ` Հ.Զաքարյանին պատճառելով զգալի չափի` 60.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, կրկին անգամ, Գևորգ Խանոյանը 2009թ. օգոստոս ամսին, գիշերը, Արսեն Գրիգորի Գևորգյանի և Գևորգ Աշոտի Ավետիսյանի հետ նախնական համաձայանությամբ, Քանաքեռ 6-րդ փողոցի 8-րդ տան դիմաց կայանած, Գառնիկ Եփրեմի Մանուկյանի կողմից շահագործվող, ՙԳազել՚ մակնիշի S2192 պ/հ ավտոմեքենայի սրահից բացել են շարժիչի ծածկոցը և գաղտնի հափշտակել էլեկտրական մարտկոցը` Գ.Մանուկյանին պատճառելով զգալի չափի` 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Կրկին անգամ, Գևորգ Խանոյանը 2009թ. սեպտեմբերի սկզբներին, գիշերը, Արսեն Գրիգորի Գևորգյանի և Գևորգ Աշոտի Ավետիսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Ծարավ Աղբյուր փողոցի 12-րդ տան դիմաց կայանած, Հարություն Լևոնի Հովհաննիսյանին պատկանող, ՙԳազել՚ մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից բացել են շարժիչի ծածկոցը և գաղտնի հափշտակել էլեկտրական մարտկոցը` Հ.Հովհաննիսյանին պատճառելով զգալի չափի` 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2009թ. սեպտեմբերի սկզբներին, գիշերը, Արսեն Գրիգորի Գևորգյանի և Գևորգ Աշոտի Ավետիսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, բացել են Քանաքեռ 2-րդ փողոցի 53 տան դիմաց կայանած, Նշան Վաչագանի Կոստանյանին պատկանող ՙՎԱԶ 2102՚ մակնիշի, 61 274 պ/հ ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցը և գաղտնի հափշտակել էլեկտրական մարտկոցը` Ն.Կոստանյանին պատճառելով 1000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Կրկին անգամ, Գևորգ Խանոյանը 2009թ. օգոստոսի վերջերին, գիշերը, Գևորգ Աշոտի Ավետիսյանի և Արսեն Գրիգորի Գևորգյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Քանաքեռ 4-րդ փողոցի 47-րդ տան դիմաց կայանած, Վարդան Ժուդեկսի Եփրեմյանին պատկանող ՙԳազել՚ մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից բացել են շարժիչի ծածկոցը և գաղտնի հափշտակել էլեկտրական մարտկոցը` Վ.Եփրեմյանին պատճառելով զգալի չափի` 32.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2009թ. սեպտեմբերի սկզբներին, գիշերը, Սուրեն Սամվելի Պողոսյանի, Գևորգ Աշոտի Ավետիսյանի և Արսեն Գրիգորի Գևորգյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, Ֆանարջյան փողոցի 12-րդ տան դիմաց կայանած, Արտաշես Գաբրիելյանին պատկանող ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկից գաղտնի հափշտակել են մեքենայի պահեստային անվադողը և ամբարձիչը` Ա.Գաբրիելյանին պատճառելով զգալի չափի` 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Կրկին անգամ, Գևորգ Խանոյանը 2009թ. սեպտեմբերի սկզբներին, գիշերը, Գևորգ Աշոտի Ավետիսյանի, Արսեն Գրիգորի Գևորգյանի և Սուրեն Սամվելի Պողոսյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, դարպասի վրայով ապօրինի մուտք է գործել Քանաքեռի 4-րդ փողոցի 26ա տան բակ և այնտեղ կայանած, Ռոման Հակոբի Հակոբյանին պատկանող ՙԳԱԶ 3110՚ մակնիշի 09ss185 պ/հ ավտոմեքենայի առջևի աջ դռան ապակին կոտրելու միջոցով մեքենայի սրահից գաղտնի հափշտակել է ձայնարկիչը` Ռ.Հակոբյանին պատճառելով զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները դատաքննությունն անց է կացրել արագացված կարգով:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և դատապարտվել է ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 08.12.2009 թվականից:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը` ամբաստանյալ Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ:
Տուժողներ Ռոման Հակոբի Հակոբյանին, Հովհաննես Սահակի Զաքարյանին, Նշան Վաչագանի Կոստանյանին, Հարություն Լևոնի Հովհաննիսյանին քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց ներկայացնելու իրավունք է վերապահվել, իսկ տուժողներ Գառնիկ Եփրեմի Մանուկյանի և Վարդուհի Խաչիկի Ղարիբյանի քաղաքացիական հայցերի հարցը համարվել է լուծված:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գևորգ Խանոյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ըստ բողոք բերած անձի` դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 64-րդ, 70-րդ հոդվածների պահանջները։
Բողոքաբերը հայտնել է, որ իր պաշտպանյալ Գ.Խանոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված արարքի ծանրությանը և նրա անձին. Գ.Խանոյանը դեռ փոքրահասակ տարիքում զրկվել է 2 ծնողներից, մեծացել է տատիկի խնամքի ներքո, սոցիալապես խիստ անապահով ընտանիքում, ընտանիքի միակ կերակրողն է, փոքր եղբայրը գտնվում է 75 տարեկան ծեր, հիվանդ, կենսաթոշակառու տատիկի խնամքին, ֆիզիկապես վատառողջ է, որի համար նրան նույնիսկ բանակ չեն զորակոչել, բնութագրվում է դրական հարևանների, թաղային լիազորի կողմից, նախկինում դատապարտված չի եղել, առաջին անգամն է, որ խնդիրներ է ունենում օրենքի հետ, անկեղծորեն ընդունել է իր մեղքը, աջակցել նախաքննությանը և խորապես զղջում է կատարածի համար։
Պաշտպանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` հայտնել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ վերոնշյալ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քր. օր. 70հոդ. կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քր. օր. 70 հոդ. սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քր. օր. 48 հոդ. 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես տուժողին պատճառված վնասը հարթելը կամ այն այլ կերպ՝ հարթելուն ուղղված միջոցներ ձեռնարկելը։
Բողոքաբերը հայտնել է, որ թեև դատարանը դատավճռի մեջ նշել է Գևորգ Խանոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, սակայն ըստ էության հաշվի չի առել դրանք, ինչպես նաև ՀՀ վճոաբեկ դատարանի նախադեպերը:
Խնդրել է վերը նշված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումները կիրառել Գ.Խանոյանի նկատմամբ և ազատազրկման հետ միաժամանակ կիրառել նաև ՀՀ քր. օր. 70 հոդվածը:

3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրող կողմի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Այսինքն, դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության աստիճանը և այլն/:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը անհատականացման հիմք են ոչ միայն արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող բոլոր հատկանիշները` ընտանեական դրությունը, առողջական վիճակը, դատվածություն, դրսևորած վարքագիծը աշխատանքում, շրջապատում և կենցաղում, տարիքը և այլն, և պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ կհասնի պատժի նպատակներին:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերվում են ինչպես հանցագործության, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում է միաժամանակ և հանցագործությունը, և հանցավորի անձնավորությունը:
Այդ իսկ պատճառով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերվում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով մեղադրվող ամբաստանյալ Գևորգ Խանոյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալի շահերի պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարածի համար, մանուկ հասակից զրկված է եղել ծնողներից, խնամքին են գտնվում տասնչորս տարեկան եղբայրը և զառամյալ տատը, ում միակ կերակրողն ինքն է, հանցանքը կատարել է կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման հետևանքով, նախկինում դատված չի եղել, տուժողները խնդրել են ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող դատարանի կողմից մատնանշված վերոգրյալ բոլոր հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը և դաստիարակվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով պաշտպան Ա.Հոբոսյանի վկայակոչած ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներին, որով վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է իր դիրքորոշումը, գտնում է, որ պաշտպանի կողմից վկայակոչված որոշումները սույն գործով կիրառելի չեն, քանի որ չեն պարունակում նույնանման փաստական հանգամանքներ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտն օրինական է ու հիմնավոր և այն փոփոխելու հիմքեր չկան, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գևորգ Խանոյանի շահերի պաշտպան Ա.Հոբոսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.07.2010 թվականի դատավճիռը` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Ռեմիկի Խանոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ