ԵԱՔԴ/0076/01/10





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«08» հուլիսի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ա.Շահազիզյան
տուժող Գ.Շուբինա
ամբաստանյալների օրինական ներկայացուցիչներ Ի.Յուրտաև
Գ.Չիչյան
պաշտպան Է.Վարդանյան
թարգմանիչ Վ.Շահինյան

դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի` ծնված 1994 թվականի փետրվարի 26-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ մոլդովին, ՀՀ քաղաքացի, իննամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Երևան քաղաքի Արաբկիր 39-րդ փողոցի 26-րդ տանը: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել հսկողության հանձնելը:
Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի` ծնված 1993 թվականի հուլիսի 30-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Երևան քաղաքի Արաբկիր 39-րդ փողոցի 21-րդ տանը: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել հսկողության հանձնելը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Տ.Ահարոնյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09108210 քրեական գործը:
2010 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Տ.Ահարոնյանի որոշմամբ Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Տ.Ահարոնյանի որոշմամբ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի մայիսի 14-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Տ.Ահարոնյանի որոշմամբ Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի մայիսի 14-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Տ.Ահարոնյանի որոշմամբ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2010 թվականի հունիսի 11-ին Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի և Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Միխայիլ Իվանի Յուրտաևին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով անչափահաս Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի հետ, 2010 թվականի ապրիլի 11-ին` ժամը 10:00-ի սահմաններում, խոհանոցի պատուհանը բացելու եղանակով, ապօրինի մուտք է գործել Գալինա Յակովլևնա Շուբինայի` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 3-րդ փակուղու 12ա տուն, և գաղտնի հափշտակել 462.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության չորս կտոր հասարակ զարդ (բիժուտերիա), մեկ հատ թվային ֆոտոխցիկ, համակարգչի մեկ հատ ֆլեշ, երկու հատ ոսկյա մատանի, մեկ հատ պղնձե ինքնաեռ և ատամի քսանչորս հատ ոսկյա շապիկներ:
Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով անչափահաս Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի հետ, 2010 թվականի ապրիլի 11-ին` ժամը 10:00-ի սահմաններում, խոհանոցի պատուհանը բացելու եղանակով, ապօրինի մուտք է գործել Գալինա Յակովլևնա Շուբինայի` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 3-րդ փակուղու 12ա տուն, և գաղտնի հափշտակել 462.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության չորս կտոր հասարակ զարդ (բիժուտերիա), մեկ հատ թվային ֆոտոխցիկ, համակարգչի մեկ հատ ֆլեշ, երկու հատ ոսկյա մատանի, մեկ հատ պղնձե ինքնաեռ և ատամի քսանչորս հատ ոսկյա շապիկներ:
2. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևը և Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեցին, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ:
Տուժող Գալինա Յակովլևնա Շուբինան դատական նիստի ժամանակ հայտարարեց, որ ինքը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չի առարկում և, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ինքը որևէ պարտք ու պահանջ չունի, քանի որ նրանց ծնողների կողմից իրեն պատճառված նյութական վնասն ամբաղջությամբ վերականգնված է:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևը և Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանը կատարել են արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ինքնախոստովանական ցուցմունքները, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը, ծննդյան վկայականի պատճենները և բնութագրերը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցանքը կատարելու պահին անչափահաս լինելը, ինչը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով:
Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը, դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ), ինչպես նաև տուժողին պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար Միխայիլ Իվանի Յուրտաևը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ կատարած հանցանքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի, և պետք է արդյոք նա այն կրի:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Սույն գործով Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում հանցագործության կատարման հանգամանքներն ու գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, կյանքի և դաստիարակության պայմանները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ հանցագործությունից հետո զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց, չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Դատարանի այս հետևությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասը գույքային առումով, վերականգնված է: Այսինքն, պատժի նպատակներից մեկը` սոցիալական արդարությունը, մասնակի վերականգնված է:
Այսպիսով Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի կողմից պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, համաձայն որի, եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցանքը կատարելու պահին անչափահաս լինելը, ինչը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով:
Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը, դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ), ինչպես նաև տուժողին պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ կատարած հանցանքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Հիմք ընդունելով վերոնշյալ հիմնավորումները և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում հանցագործության կատարման հանգամանքներն ու գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, կյանքի և դաստիարակության պայմանները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ հանցագործությունից հետո զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց, չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից, Դատարանը հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակներին հասնելը հնարավոր է առանց ամբաստանյալի կողմից պատիժը կրելու: Այսինքն` ամբաստանյալ Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի նկատմամբ նույնպես կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Թեև դատարանը վերոնշյալ հանգամանքների առկայությունը բավարար է համարում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար, սակայն հարկ է համարում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը քննարկել նաև անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ ՄԱԿ-ի նվազագույն ստանդարտ կանոնների (Պեկինյան կանոններ) լույսի ներքո, որի 19.1-ին կետի համաձայն` անչափահաuին որևէ ուղղիչ հիմնարկում ներփակելը միշտ պետք է ծայրահեղ միջոց լինի, անհրաժեշտ նվազագույն ժամկետի համար կիրառված: Նշված իրավադրույթի մեկնաբանություններում ասված է. «Առաջադեմ քրեագիտությունը հանդեu է գալիu այնպիuի միջոցների oգտագործման գերադաuելիության oգտին, որոնք չեն նախատեuում ուղղիչ հիմնարկներում ներփակումը: Հաuտատված է, որ ուղղիչ հիմնարկներում ներփակելու միջոցով ձեռք բերված արդյունքները, լավագույն դեպքում, աննշան են այդ միջոցառման չկիրառման արդյունքների համեմատությամբ: Անհատականության համար բազմաթիվ աննպաuտ հետևանքներն անխուuափելի են ուղղիչ հիմնարկներում ներփակելու ցանկացած դեպքի համար և միանգամայն տեuանելի է, որ դրանք չեն փոխհատուցվում ուղղիչ աշխատանքով: Uա հատկապեu արդարացի է անչափահաuների նկատմամբ, որոնք ենթակա են բացաuական ազդեցությունների: Բացի դրանից, ոչ միայն ազատազրկման, այլև հաuարակությունից մեկուuացնելու հետ կապված բացաuական հետևանքները անչափահաuի վրա ազդում են ավելի շատ, քան մեծահաuակի, քանի որ դրանց անչափահաuները առնչվում են զարգացման uկզբնական շրջանում»: Նշվածից հետևում է, որ անչափահասին հասարակությունից մեկուսացումը պետք է իրականացվի շատ զգույշ և բացառիկ դեպքերում, քանի որ մեկուսացման բացասական հետևանքների վտանգը շատ ավելի մեծ է անչափահասների մասով:
Այսպիսով, Դատարանը, ելնելով վերոգրյալից և անչափահասների բարեհաջողության որոշիչ գործոնից, ինչը որպես սկզբունք ամրագրված է վերոնշյալ փաստաթղթում, գտնում է, որ անչափահասներ Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի և Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի նկատմամբ ծայրահեղ միջոցի դիմելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, իսկ նրանց ուղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով։
2010 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ տուժող Գալինա Շուբինան ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քաղաքացիական հայցից հրաժարվելն ընդունելը հանգեցնում է քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցով վարույթի կարճման: Սույն գործով քաղաքացիական հայցվոր Գալինա Շուբինան դատական նիստի ժամանակ հրաժարվել է իր կողմից հարուցած քաղաքացիական հայցից, ուստի Դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցից հրաժարումը պետք է ընդունել և Գալինա Շուբինայի կողմից հարուցած քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի մայիսի 4-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված մեկ հատ թվային ֆոտոխցիկը, երկու հատ կախազարդերը պետք է վերադարձնել տուժող Գալինա Շուբինային:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված վնասն ամբողջությամբ հատուցվել է: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի առաջին մաuի 2-8-րդ կետերով նախատեuված դատական ծախuերին, ապա դրանք արագացված դատական քննության կարգ կիարռելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 8-րդ մասի` ամբաuտանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 308-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ և 3753-րդ, հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Միխայիլ Իվանի Յուրտաևին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Միխայիլ Իվանի Յուրտաևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Սերյոժա Ալբերտի Չիչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի մայիսի 4-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված մեկ հատ թվային ֆոտոխցիկը, երկու հատ կախազարդերը վերադարձնել Գալինա Շուբինային:
Գալինա Շուբինայի հարուցած քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ