ԵԱՔԴ/0069/01/10






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«17» հունիսի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ն.Ղազարյան
մեղադրող Լ.Մանուկյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի` ծնված 1974 թվականի հուլիսի 17-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվել է Երևան քաղաքի Դավթաշենի 4-րդ թաղամասի 42-րդ շենքի 26-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի փետրվարի 20-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Հովհաննիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14106610 քրեական գործը:
2010 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 14106610 քրեական գործով Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2010 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 14106610 քրեական գործով Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:

2010 թվականի մայիսի 24-ին Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` այն արաքի համար, որ նա 2006 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 271-րդ հոդվածով դատապարտված լինելով մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման և տուգանքի, պատիժը կրելուց հետո, դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, 2010 թվականի փետրվարին, Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 36/1 շենքի բակում Ռոբերտ Գառնիկի Հովհաննիսյանից առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի ձեռք է բերել, պահել և փոխադրել խոշոր չափ հանդիսացող 7.35 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որն էլ 2010 թվականի փետրվարի 9-ին Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 22-րդ շենքի մոտից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո հայտնաբերվել է նրա անձնական խուզարկությամբ:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանը դատական քննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ, սակայն նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքնները Դատարանի կողմից հրապարակվելուց հետո հայտնեց, որ հրապարակված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանը նախնական քննության ընթացքում` 2010 թվականի փետրվարի 20-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նախկինում ինքը ՀՀ քրեակա օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու համար դատապարտվել մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման: Պատժից ազատվել է 2006 թվականին` համաներման ակտի հիման վրա: 2009 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներից օգտագործում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց: 2009 թվականի հոկտեմբերին ինքը «Ֆիրդուսի» կոչվող տոնավաճառում պատահաբար ծանոթացել է Ահմեդ անունով մի պարսիկի հետ, ով իրեն առաջարկել է գնել ափիոն տեսակի թմրամիջոց: Ինքը Ահմեդի հետ պայմանավորվել է հանդիպել նույն թվականի դեկտեմբերի սկզբին` Հանրապետության հրապարակում: Պայմանավորված օրը նշված վայրում ինքը Ահմեդից գնել է մոտ 8 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որի համար նրան վճարել է 70.000 ՀՀ դրամ: Նշված թմրամիջոցը ինքը պահել է Երևան քաղաքի Մանուշյան փողոցի 65-րդ տան բակում գտնվող իր ավտոտնակում` սառնարանի մեջ: 2010 թվականի փետրվարի 19-ին ինքը ցանկացել է օգտագործել այդ ափիոնը: Այդ նպատակով իր ընկեր Վահրամի «ՎԱԶ-2112» ավտոմեքենայով ինքը գնացել է և վերցրել այն: Նույն օրը` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 22-րդ շենքի մոտ իրեն մոտեցել են ոստիկանները և տարել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Իր անձնական խուզարկության ժամանակ իր բաճկոնի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է ափիոն տեսակի թմրամիջոց:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանը նախնական քննության ընթացքում` 2010 թվականի փետրվարի 23-ին ցուցմունք է տվել այն մասի, որ 2009 թվականի դեկտեմբերին ինքը անձնական օգտագործման համար Հանրապետության հրապարակում Ահմեդից 70.000 ՀՀ դրամով գնել է մոտ 8 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որը պահել է իր ավտոտնակում` սառնարանի մեջ: 2010 թվականի փետրվարի 19-ին` ժամը 21.00-ին, Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 22-րդ շենքի մոտից ինքը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է նշված թմրամիջոցը:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանը նախնական քննության ընթացքում` 2010 թվականի մայիսի 6-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, իր մոտից հայտնաբերված ափիոն տեսակի թմրամիջոցը ձեռք է բերել ոչ թե Ահմեդից, այլ իր մտերիմ Ռոբերտ Հովհաննիսյանից, ով մահացել է: Նախկինում ինքը նշել է, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել Ահմեդից, որպեսզի չմերկացնի Ռոբերտին: Ինքը Ռոբերտից թմրամիջոցը ձեռք է բերել 2010 թվականի փետրվարի կեսերին` 70.000 ՀՀ դրամով:
Վկա Արտուշ Չիլինգարյանը նախնական քննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի փետրվարի 19-ին Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցում` ոստիկանության շենքի մոտ, իրեն մոտեցել է մի ոստիկան և հրավիրել որպես ընթերակա ներկա լինել ինչ-որ խուզարկության: Ոստիկանության շենքի երկրորդ հարկի աշխատասենյակներից մեկում իր և մեկ այլ ընթերակայի ներկայությամբ ոստիկանները խուզարկել են Հովհաննես Սահակյանին: Հովհաննեսի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակում փաթեթավորված գորշ գույնի նյութ:
Անձին բերման ենթարկելու մասին 2010 թվականի փետրվարի 19-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի փետրվարի 19-ին` ժամը 21:00-ին, Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանը ապօրինի թմրամիջոց պահելու և տեղափոխելու կասկածանքով բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին:
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2010 թվականի փետրվարի 19-ի արձանագրության համաձայն` Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի բաճկոնի արտաքին ձախ գրպանից հայտնաբերվել և առգրավվել է մոտ 8 գրամ գորշ գույնի զանգված:
Փորձագետի 2010 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ 88Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված 7.35 գրամ հատատուն քաշով մուգ շագանակագույն նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց:
Փորձագետի 2010 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ 0129 եզրակացության համաձայն` Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի` 2010 թվականի փետրվարի 20-ի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոն խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ:
ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի դատանարկոլոգիական հանձնաժողովի 2010 թվականի ապրիլի 8-ի թիվ 112/10 եզրակացության համաձայն` Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի գիտակցությունը պարզ է, կողմնորշման ձևերը ստույգ, կոնտակտին մատչելի: Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 2010 թվականի ապրիլի 18-ի որոշման համաձայն` Հովհաննես Սահակյանից առգրավված 7.35 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի մայիսի 6-ի դատավճռով Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 271-րդ հոդվածով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով և տուգանք 70.000 ՀՀ դրամի չափով:
Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի մայիսի 6-ի դատավճռի պատճենի համաձայն` Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 271-րդ հոդվածով 1-ին մասով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի յոթանասունապատիկի (70.000 ՀՀ դրամի) չափով: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2005 թվականի մարտի 2-ից:
ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության կալանավորվածների և դատապարտյալների հաշվառման բաժնի պետի 2010 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ Ե40/3-438 գրության համաձայն` Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի մայիսի 6-ի դատավճռով Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 271-րդ հոդվածով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2005 թվականի մարտի 2-ից: 2006 թվականի օգոստոսի 11-ին ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 2006 թվականի հունիսի 7-ի որոշման 1-ին հոդվածի «ա» կետի համաձայն` Հովհաննես Սահակյանը ազատվել է:
Ձերբակալման 2010 թվականի փետրվարի 20-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի փետրվարի 20-ին` ժամը 16:30-ին, Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանը ձերբակալվել է:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննելու մասին 2010 թվականի փետրվարի 23-ի որոշման համաձայն` Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը, կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի փետրվարի 20-ից:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանը 2010 թվականի փետրվարին Ռոբերտ Հովհաննիսյանից առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափ հանդիսացող 7.35 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որը նրա մոտից հայտնաբերվել է 2010 թվականի փետրվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում: Այսինքն Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանը կատարել է արարք, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (նույն արարքները, որոնք կատարվել են կրկին անգամ) առաջադրված մեղադրանքին, ապա Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ նշվածը հիմնավորելու համար մեղադրանքի կողմի ներկայացրած փաստարկներին:
Ըստ մեղադրանքի կողմի նման եզրահանգման գալու և Հովհաննես Սահակյանինի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք առաջադրելու հիմք է հանդիսացել այն, որ նա 2006 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 271-րդ հոդվածով դատապարտված լինելով մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման և տուգանքի, պատիժը կրելուց հետո, դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ կատարել է վերը նշված հանցանքը:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանը Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի մայիսի 6-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 271-րդ հոդվածով 1-ին մասով նախատեսված արարքների համար դատապարտվել է 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման և տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի յոթանասունապատիկի չափով, իսկ ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2005 թվականի մարտի 2-ից: ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 2006 թվականի հունիսի 7-ի որոշման կիրառմամբ Հովհաննես Սահակյանը 2006 թվականի օգոստոսի 11-ին ազատվել է պատժից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը համարվում է միջին ծանրության հանցագործություն: Նույն օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն` դատվածությունը մարվում է միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ` պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո: Նշված իրավադրույթների ուժով Հովհաննես Սահակյանի դատվածությունը համարվում է մարված, քանի որ սույն քրեական գործով հիմնավորվել է, որ նա հանցանքը կատարել է 2010 թվականի փետրվարին, իսկ նրա դատվածություն մարվել է 2009 թվականի օգոստոսի 11-ին:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Սահակյանի արարքում առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված` արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ: Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ապացուցված չլինելը նվազեցնում է առաջադրված մեղադրանքի սահմանը, ինչի արդյունքում, սակայն, հոդվածի կամ հոդվածի մասի փոփոխություն տեղի չի ունենում: Նման պարագայում արդարացման դատավճռի կայացումը և ամբաստանյալի անմեղության հռչակումը Դատարանը գտնում է անիրատեսական, քանի որ ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրված եղել նաև նույն հոդվածի նույն մասի այլ կետով, որով նա ճանաչվել է մեղավոր:
Հովհաննես Սահակյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանն արձանագրում է, որ Հովհաննես Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, անդրադառնալով Հովհաննես Սահակյանի վատառողջ (հաշմանդամ) լինելը պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելու հարցին, հարկ է համարում նշել, որ սույն քրեական գործում առկա չէ որևէ ապացույց, որով հաստատվում է, որ Հովհաննես Սահակյանը վատառողջ (հաշմանդամ) է, իսկ այդ մասին նրա հայտարարությունը ինքնին բավարար չէ նման եզրահանգման գալու համար: Ավելին` Հովհաննես Սահակյանը Դատարանի հարցին պատասխանեց, որ հաշմանդամության խումբ չունի:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հովհաննես Սահակյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ նրա կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանք է կատարել և ճանաչվել է ալկոհոլամոլությունից և թմրամոլությունից բուժման կարիք ունեցող: Նշվածի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Սահակյանի նկատմամբ պետք է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիu անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց: Ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2010 թվականի փետրվարի 20-ից, քանի որ նա ձերբակալվել է այդ օրը, իսկ 2010 թվականի փետրվարի 23-ի նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 7.35 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Հովհաննես Սահակյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 1-ին, 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին, նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ, հոդվածներով` Դատարանը


ՎՃՌԵՑ

Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի փետրվարի 20-ից:
Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի նկատմամբ նշանակել հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում:
Հովհաննես Վիլիկի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված 7.35 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ