ԵԱՔԴ/0063/01/10





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26.08.2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով`
նախագահող դատավորª Ս.Ղազարյան
քարտուղարությամբª Ա.Մարգարյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողª Ռ.Խաչատրյանի
պաշտպան` Ղ.Պապոյանի
տուժող` Լ.Գրիգորյանի
տուժողի իրավահաջորդ` Ն.Նաջարյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Վ.Ենոքյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քր.գործն ըստ մեղադրանքի
Գոհարիկ Սահակի Առաքելյանի, ծնված 01.05.1937թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, այրի, չի աշխատում, թոշակառու, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է ք.Երևան, Նիզամի փ. 2 շենք, 40 բն., բնակվում է ք.Երևան, Նար-Դոսի փողոց 2-րդ նրբանցք, 45 տուն:


Ամբաստանվում է ՀՀ քր.օր-ի 213 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ 2004թ-ի նոյեմբեր ամսին Էմիլ Նաջարյանը Գոհարիկ Առաքելյանից պարտքով գումար վերցնելու նպատակով խնդրել է իր մտերիմ Լամարա Գրիգորյանին վերջինիս ք.Երևան Նիզամի փողոցի 2-րդ շենքի 40 բնակարանը գրավ դնել, որպես պարտքի վերադարձման երաշխիք: Գործարքը կատարվել է թիվ 1 նոտարական գրասենյակում, սակայն կազմվել է ոչ թե գրավի, այլ բնակարանի առուվաճառքի պայմանագիր: Պայմանագիրը ստորագրելուց հետո Էմիլ Նաջարյանը 7.600 ԱՄՆ դոլար է վերցրել Գ.Առաքելյանից և բանավոր պայմանավորվել, այնուհետև կազմվել է նաև ձեռագիր գրավոր պարտավորագիր այն մասին, որ Էմիլ Նաջարյանը Գ.Առաքելյանին է վերադարձնելու է 10.000 ԱՄՆ դոլար` վերցված պարտք գումարի և ամսական 5 տոկոս տոկոսադրույքի հաշվարկով, իսկ Գ.Առաքելյանը Լամարա Գրիգորյանի բնակարանը սեփականության իրավունքով վերաձևակերպել է իր անունով: Այնուհետև Գ.Առաքելյանն Է.Նաջարյանից անձամբ, ինչպես նաև Լ.Գրիգորյանի միջոցով, գործարքի կնքման օրվանից մինչև 2009թ-ի մայիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածը ստացել է տրված պարտք գումարը և դրա տոկոսները, ինչով գերազանցել է ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած 15 տոկոս տարեկան դրույքաչափի կրկնապատիկը:
Վերը նշված արարքի համար Գոհարիկ Առաքելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր.օր-ի 213 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որում նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, պատճառաբանելով, որ Էմիլ Վարդգեսի Նաջարյանին ճանաչել է, որպես պոլիկլինիկայի տնօրեն, որտեղ ինքը պարբերաբար այցելել է առողջական խնդիրների հետ կապված: Այցելությունների ընթացքում իրենց միջև ստեղծվել է նաև մտերմություն: 2004թ. ինքը ցանկացել է գնել բնակարան և ապրել որդուց առանձին: Իր նպատակի մասին հայտնել է նաև Է.Նաջարյանին և խնդրել հարմար բնակարան լինելու դեպքում հայտնել իրեն: Հետագայում Է.Նաջարյանը իրեն հայտնել է, որ վաճառվում է Երևանի Նիզամի փողոցի 2 շենքի 40 բնակարանը: Հայտնել է նաև, որ վաճառողը իր մտերիմն է: Այցելել է բնակարան, պայմանավորվել է գնի վերաբերյալ և 2004թ. նոյեմբերի 19-ին 1-ին նոտարական գրասենյակում կնքել է առուվաճառքի պայմանագիր, համաձայն որի ինքը Լ.Գրիգորյանին է վճարել 10.400 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ Լ.Գրիգորյանը իրեն է վաճառել վերը նշված բնակարանը: Առուվաճառքի ժամանակ Է.Նաջարյանը իրեն հայտնել է, որ Լ.Գրիգորյանը բնակարանը վաճառում է, քանի որ իրեն շտապ գումար է անհրաժեշտ, սակայն վերջին 6 ամսվա ընթացքում հնարավորություն է ունենալու այդ գումարը վերադարձնելու և ցանկություն ունի բնակարանը կրկին հետ գնելու: Ինքը անշահախնդիր ձևով համաձայնել է, որ իր գումարը հետ վերադարձնելու դեպքում բնակարանը կրկին հետ կվերաձևակերպի Լ.Գրիգորյանի անվամբ: Իր իսկ կողմից գրավոր կազմվել է պարտավորագիր, որի համաձայն ինքը պարաստակամություն է հայտնել Լ.Գրիգորյանի բնակարանը հետ ձևակերպել նրա անվամբ, երբ Է.Նաջարյանը իր 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը հետ վերադարձնի իրեն: Հետագայում Լ.Գրիգորյանի կողմից իրեն են տրվել որոշակի գումարներ, սակայն գումարների հետ վերադարձը դադարել է և ինքը ցանկացել է, որ Լ.Գրիգորյանը իր ընտանիքի անդամների հետ ազատի բնակարանը, սակայն մի քանի տարի շարունակ մարդասիրական նպատակներով թույլատրել է, որ վերջիններս շարունակեն բնակվել այդ բնակարանում: Բացի այդ նշել է, որ նշված ժամանակահատվածում ինքը անշահախնդիր ձևով 6.000-7.000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Է.Նաջարյանին և վերջինիս կողմից իրեն կատարված գումարների մուծումները եղել են այդ պարտքի վերադարձման գումարները, այլ ոչ թե ինչ-որ տոկոսներ: Այն հարցին թե ինչու է իր կողմից կազմված պարտավորագրով գումարային պահանջ ներկայացրել Է.Նաջարյանին, բացի այդ, թե ինչու է առուվաճառքի պայմանագրում և պարտավորագրում նշվել տարբեր գումարների չափեր մեղադրյալ Գ.Առաքելյանը տվել է ոչ տրամաբանական պատասխաններ:
Մեղադրյալ Գ.Առաքելյանի ցուցմունքները անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, որոնք հերքվել են, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նախաքննությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Երևանի Նիզամի փ. 2 շենքի 40 բնակարանի բնակիչ Լամարա Սերյոժայի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2004թ. մոտավորապես հոկտեմբեր ամսին, իրենց ընտանիքի մտերիմ Էմիլ Վարդգեսի Նաջարյանը եկել է իրենց տուն և հայտնել է, որ ցանկանում է տոկոսով գումար վերցնել, որի համար խնդրել է իրեն գրավ դնել բնակարանը: Այդ առաջարկին ինքը կտրականապես մերժել է, սակայն հետագայում Է.Նաջարյանը իրեն հավաստիացրել է, որ 6 ամսվա ընթացքում ինքը կկատարի ողջ գումարի հետ վերադարձը և բնակարանը կհանի գրավից: Այնուհետև 2004թ. նոյեմբերի 19-ին Է.Նաջարյանի հետ ինքը և իր դուստրերը` Գայանե և Հերմինե Գրիգորյանները գնացել են 1-ին նոտարական գրասենյակ նշված գրավի պայմանագիրը կնքելու համար: Նոտարական գրասենյակում հանդիպել են իրենց նախկինում անծանոթ Գոհարիկ Սահակի Առաքելյանին, որին շրջապատում դիմել են Կիմա անվամբ: Վերջինիս հետ իրենք մտել են նոտարի աշխատասենյակ, որտեղ իրենք առանց պայմանագրի բովանդակությանը ծանոթանալու ստորագրել են մի պայմանագիր, իմանալով, որ ստորագրված փաստաթղթը հանդիսանում է գրավի պայմանագիրը: Այդ ժամանակ Գ.Առաքելյանը Է.Նաջարյանին է տվել 7.600 ԱՄՆ դոլար գումար ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Նշված գումարի 5 տոկոսը եղել է ոչ ամբողջ թվով, Սակայն Գ.Առաքելյանի պահանջով և փոխադարձ համաձայնությամբ պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել ամսեկան տոկոսադրույքը ամսական 400 ԱՄՆ դոլար սահմանելու մասին: Այնուհետև, հենց նոտարական գրասենյակում Է.Նաջարյանը Գ.Առաքելյանին է տվել առաջին ամսվա տոկոսը` 400 ԱՄՆ դոլար գումար: Նշված գործողությունից հետո իր մոտ համոզման համար ցանկություն է առաջացել անմիջականորեն ծանոթանալ պայմանագրի տեքստի բովանդակությանը և իր դստերից վերցնելով ակնոցները ընթերցել է այն, որով և հասկացել է, որ իրականում իրենց կողմից առանց գիտության ստորագրվել է առուվաճառքի պայմանագիր: Տեղեկանալուվ կատարված թյուրիմածության մասին փորձել է Է.Նաջարյանից պարզել, թե ինչու է իրականում նման բան եղել: Վերջինս իրեն ասել է, որ ինքը նույնպես տեղեկություն չի ունեցել, որ կնքվելու է առուվաճառքի պայմանագիր, սակայն հավաստիացրել է իրեն, որ 6 ամսվա ընթացքում կլուծի ողջ պարտքուպահանջի հարցերը և բնակարանը կվերաձևակերպի իր անունով: Այդ բանավոր խոստումը իրեն չի բավարարել և դրանից հետո հենց նոտարական գրասենյակի տարածքում ինքը Գ.Առաքելյանից պահանջել է, որ գրավոր պարտավորագիր գրի նշված բանավոր պայմանավորվածության վերաբերյալ, քանի որ վերջինս բազմիցս շեշտել է, որ բնակարանը իրեն պետք չի և նշված թղթաբանությունը կատարվում է միայն երաշխավորության դիմաց: Իր պահանջներից հետո Գ.Առաքելյանը իրենց բանավոր պայմանավորվածությունը գրի է առել և կազմել մի գրավոր պարտավորագիր, համաձայն որի նա պարտավորվում է Երևանի Նիզամի փ. 2 շենք 40 բնակարանը հետ վերաձևակերպել իր անվամբ, երբ Է.Նաջարյանը նրան վերադարձնի 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Նշված գումարի չափը իրենից ենթադրել է մայր գումարը` 7.600 ԱՄՆ դոլարը և նախնական պայմանավորված 6 ամսվա տոկոսադրույքները` 2.400 ԱՄՆ դոլար գումար: Դրանից հետո մինչև 2005թ. հուլիս ամիսն ինքը Է.Նաջարյանից վերցնելով գումարները տվել է Գ.Առաքելյանին, որի դիմաց կազմվել է համապատասխան ստացականներ: Որոշ ժամանակ անց նման կարգը դուր չի եկել Գ.Առաքելյանին և վերջինս պահանջել է, որ հետագա գումարների մարումը կատարվի Է.Նաջարյանի կողմից: Վերջինս հանդիպման ժամանակ, երբ Գ.Առաքելյանին է տվել հերթական ամսվա տոկոսադրույքը վերջինս վերցրել և պատռել է ստացականի թուղթը, սակայն ինքը կարողացել է հավաքել մասնիկները և կպցնել, որից հետո Գ.Առաքելյանին կրկին պարտավորեցրել է գրել իրեն վճարված գումարների մասին գրություն: Հետագայում ինքը շարունակաբար տեղեկացել է, որ Է.Նաջարյանը անձամբ վերը նշված գումարի դիմաց տոկոսներ է վճարել Գ.Առաքեյլանին նախապես պայմանավորված ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքի չափով: Նշված վճարումների մասին Է.Նաջարյանը կատարել է գրառումներ և վերջին ժամանակահատվածում, մինչ մահը, երբ արդեն իրենք որոշած են եղել բնակարանի հետ կապված իրավունքները վերականգնել դատական ճանապարհով, իր աշխատակցուհու միջոցով վճարված գումարների վերաբերյալ կազմել է տպագիր տեղեկանք: Սակայն, 2009թ. մայիսի 31-ին Է.Նաջարյանը մահացել է և ինքը ինքնուրույն է իր իրավունքների վերականգնման համար դիմել դատարան: Մինչ 2009թ. ապրիլ ամիսը Գ.Առաքելյանը ոչ մի քայլ չի ձեռնարկել իրենց տանից դուրս հանելու համար, քանի որ մինչ այդ ժամանակահատվածը սիստեմատիկորեն Է.Նաջարյանից շարունակել է գումարներ ստանալ:
Երևանի Գ.Նժդեհի փողոցի 8 շենքի 24 բնակարանի բնակիչ, գործով տուժող Էմիլ Վարդգեսի Նաջարյանի իրավահաջորդ ճանաչված Նելի Վարդգոսի Նաջարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ մոտավորապես 2006-2007թթ. իր եղբորից` Էմիլ Նաջարյանից, տեղեկացել է, որ նա ինչ-որ կնոջից տոկոսով գումար է վերցրել և այդ կինը գումարների վճարման հետ կապված շատ է անհանգստացնում նրան: Ստեղծված իրավիճակից անհանգստացած լինելով եղբորից փորձել է պարզել, թե իրականում ինչ է պատահել և Է.Նաջարյանը իրեն հայտնել է, որ 2004թ-ից Գոհարիկ Սահակի Առաքեյլանից ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով վերցրել է 7.600 ԱՄՆ դոլար: Իրենց մեջ ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն 5 տոկոսի հաշվարկը ամբողջացվել է կազմել է ամսեկան 400 ԱՄՆ դոլար: Որպես գումարի հետ վերադարձման երաշխիք նշված կինը պահանջել է, որ իր մոտ գրավադրվի բնակարան և եղբայրը իր մտերիմ Լամարա Գրիգորյանին խնդրել է, որ իր Նիզամի փողոցի 2 շենքի 40 բնակարանը գրավադրի Գոհարիկ Առաքելյանի մոտ:
Նախապես ձեռք բերված համաձայնության համաձայն գումարը վերցվել է 6 ամիս ժամկետով և այդ ընթացքում բնականաբար պետք է բնակարանի հետ կապված հետ ձևակերպումները կատարվեր: Նշված գրավադրումը իրականացնելու համար Լամարա Գրիգորյանը իր դուստրերի` Գայանե և Հերմինե Գրիգորյանների հետ միասին գնացել են առաջին նոտարական գրասենյակ, որտեղ ստորագրել են մի պայմանագիր, ըստ իրենց տեղեկության` գրավադրման պայմանագիրը: Պայմանագիրը ստորագրելուց հետո եղբայրը Գ.Առաքելյանից վերցրել է վերը նշված 7.600 ԱՄՆ դոլար գումարը: Այնուհետև Լ.Գրիգորյանը շրջել է պայմանագրի էջը և պարզել է, որ իրականում կնքվել է առուվաճառքի պայմանագիր, որը հանկարծակի է բերել նրանց: Դրանից հետո Գ.Առաքելյանը ասել է, որ բնակարանը իրեն չի հետաքրքրում, իր գումարները տոկոսադրույքներով հետ վերադարձնելուց հետո ինքը կվերաձևակերպի բնակարանը կրկին Լ.Գրիգորյանի անվամբ: Նշված բանավոր պայմանավորվածությունը Լ.Գրիգորյանի պահանջով վեր է ածվել Գ.Առաքելյանի կողմից գրավոր ձևակերպված պարտավորագրի, որով վերջինս պարտավորվել է նշված Նիզամի փողոց 2 շենք 40 բնակարանը ձևակերպել Լ.Գրիգորյանի անվամբ, երբ Է.Նաջարյանը իրեն հետ վերադարձնի տրված պարք գումարը` 7.600 ԱՄՆ դոլարը և 6 ամսվա տոկոսադրույքները` ամսեկան 400 ԱՄՆ դոլար` ընդհանուրը 10.000 ԱՄՆ դոլար:
Դրանից հետո Է.Նաջարյանից տեղեկացել է, որ սկզբնական շրջանում տոկոսադրույքների մարումը կատարվել է Լ.Գրիգորյանի միջոցով, որոնց դիմաց կազմվել է ստացականներ: Սակայն հետագայում Գ.Առաքելյանը չի ցանկացել, որ նշված գործողությունները ստանան գրավոր ձևակերպում և չի ցանկացել, որ հետագայում գումարների փոխանցումը կատարվի Լ.Գրիգորյանի միջոցով, քանզի նա մշտապես պահպանել է գումարի փոխանցման գրավոր փաստաթղթային տեսքը: Հետագայում Գ.Առաքելյանի պահանջով տոկոսադրույքների և գումարի մարումը շարունակվել է Է.Նաջարյանի կողմից անձամբ, որոնց մասին ստացականներ չեն կազմվել: Միանչև 2009թ. ապրիլ ամիսը Գ.Առաքելյանը չի անհանգստացրել Լ.Գրիգորյանին բնակարանը ազատելու հետ կապված: Է.Նաջարյանը և Լ.Գրիգորյանը տարիներ շարունակ վճարելով նշված տոկոսները վերջապես 2009թ-ի ապրիլ-մայիս ամիսներին ցանկացել են իրավական ճանապարհով լուծել ստեղծված խնդիրը և դիմել դատարան: Սակայն 2009թ-ի մայիս ամսին Էմիլ Նաջարյանը մահացել է և պլանավորված դատական պրոցեսը սկսել է Լ.Գրիգորյանը: Ինքը բազմիցս ներկա է գտնվել այն հեռախոսային խոսակցություններին, երբ Գ.Առաքելյանը զանգահարել է եղբորը և նրանից պահանջել է տոկոսներ, որոնց պատաճառով իր եղբայրն ընկել է հոգեկան ծանր ապրումների մեջ: Եղբորից տեղեկացել է նաև, որ իր կողմից գումարների և տոկոսադրույքների հետ վերադարձման վերաբերյալ չնայած, որ ինքը ստացականներ չի վերցրել, սակայն իր նոթատետրում կատարել է համապատասխան գրառումներ, որոնց տվյալներով նաև կազմվել է տեղեկանք հետագայում դատարան ներկայացնելու համար:
Գործով վկաներ, Երևանի Նիզամի փողոցի 2 շենքի 40 բնակարանի բնակիչներ Գայանե և Հերմինե Խաչիկի Գրիգորյանների նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում են Լամարա Գրիգորյանի դուստրերը: Էմիլ Նաջարյանը հանդիսացել է իրեն ընտանիքի բարեկամը: 2004թ. մոտավորապես հոկտեմբեր ամսից Է.Նաջարյանը եկել է իրենց տուն և Լ.Գրիգորյանին հայտնել է, որ ցանկանում է ինչ-որ կնոջից ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով պարտքով գումար վերցնել, որի համար անհրաժեշտ է բնակարան գրավադնել: Իր բնակարանը այդ ժամանակ եղել է գրավադրված, որի պատճառով նա խնդրել է իրենց մորը նշված գումարը վերցնելու համար գրավադնել բնակարանը և խոստացել է 6 ամսվա ընթացքում մարել պարտավորությունը և բնակարանը հանել գրավից: Սկզբնական շրջանում իրենց մայրը կտրականապես դեմ է եղել նշված առաջարկին, սակայն հետագայում հավատալով, որ 6 ամսվա ընթացքում նշված խնդիրը կլուծվի, տվել է իր համաձայնությունը: Պլանավորած գործարքը կատարելու համար 2004թ. նոյեմբերի 19-ին իրենք Է.Նաջարյանի հետ միասոին գնացել են առաջին նոտարական գրասենյակ, որտեղ հանդիպել են իրենց նախկինում անծանոթ Գոհար Սահակի Առաքելյանին: Հենց նրա հետ հանդիպման առաջին իսկ պահից հասկացել են, որ այդ կինն է Է.Նաջարյանին տոկոսով գումար տվողը: Մտել են նոտարի աշխատասենյակ, որտեղ նրանք ստորագրել են մի պայմանագիր, իմանալով, որ նշվածով կատարվում է իրենց բնակարանի գրավադրումը: Դրանից հետո Գ.Առաքելյանը Է.Նաջարյանի հետ լուծել է իրենց իսկ նախապես պայմանավորված գումարային խնդիրները: Այնուհետև. Լ.Գրիգորյանը ցանկացել է անձամբ ընթերցել և ծանոթանալ պայմանագրի բովանդակությանը, որից հետո պարզվել է, որ իրականում կնքվել է առուվաճառքի պայմանագիր: Լ.Գրիգորյանը ամիջապես ցանկացել է չեղյալ հայտարարել պայմանագիրը, քանի որ Է.Նաջարյանը նույնպես տեղյակ է եղել կատարվածից: Սակայն, այդ ժամանակ Գ.Առաքեյանը ասել է, որ ինքը աչք չունի իրենց բնակարանի վրա և իր գումարները և տոկոսները վճարելուց հետո բնականաբար հետ կվերաձևակերպի բնակարանը իրենց անունով: Այդ ժամանակ Է.Նաջարյանը լրացուցիչ նույնպես պնդել է, որ մինչև 6 ամիս ժամկետում ինքը Գ.Առաքելյանին կվճարի տոկոսադրույքները և պարքով վերցրած գումարները և բնակարանի սեփականության վկայականը հետ կվերաձևակերպի իրենց: Այնուհետև իրենց մայրը` Լ.Գրիգորյանը, վերը նշված բանավոր պայմանավորվածության համաձայն գրավոր պարտավորագիր է վերցրել Գ.Առաքելյանից, համաձայն որի վերջինս պարտավորվել է Է.Նաջարյանի կողմից իրեն պարտք եղած գումարը` 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, իրենց հետ վերադարձնելուց հետո, բնակարանը հետ վերաձևակերպել իրենց անունով: Նշված գումարը իր մեջ ներառել է 7.600 ԱՄՆ դոլար մայր գումարը և 6 ամսվա տոկոսադրույքները` ամսեկան 400 ԱՄՆ դոլլար չափով: Նշված գործարքից հետո իրենց մոր կողմից մինչև 2005թ. հուլիս ամիսը Է.Նաջարյանից գումարները վերցնելու միջոցով շարունակվել է տոկոսների մարումը, որի դիմաց վերցվել է ստացականներ, սակայն այդ ժամանակահատվածում Գ.Առաքելյանը այլևս չի ցանկացել գումարները ստանալ իրենց մորից, որովհետև դրանց դիմաց նա պահանջել է ստացել է ստացականներ: Է.Նաջարյանը այդ ժամանակահատվածից անձամբ է սկսել կատարել տոկոսների մարումները: Նշված գումարների հետ վճարման վերաբերյալ տեղյակ են, որ Է.Նաջարյանը կատարել է նշումներ իր նոթատետրում, որի համաձայն հետագայում տպագիր տեղեկանք իրենց բնակարանի հետ կապված հարցը դատական կարգով լուծելու համար: Մինչև 2009թ. ապրիլ ամիսը Գ.Առաքելյանը ոչ մի գործողություն չի ձեռնարկել իրենց բնակարանից դուրս հանելու համար և դա այն պատճառով, որ մինչ այդ շարունակվել է իրեն գումարների վճարումը: 2009թ. մայիսին մահացել է Է.Նաջարյանը, որից հետո իրենք դիմել են դատարան իրենց կորցրած բնակարանը հետ վերադարձնելու համար:
Գործով վկա Նարինե Աշոտի Ստեփանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 1984թ-ց աշխատում է թիվ 4 բուժմասում, որպես կադրերի տեսուչ: 2004թ-ի վերջերից 2005թ-ի սկզբներն ընկած ժամանակահատվածում ծանոթացել է Լամարա Գրիգորյանի հետ, որն իրենց աշխատավայր է եկել տնօրեն Էմիլ Նաջարյանի մոտ: Վերջիններիս խոսակցություններց տեղեկացել է, որ Է.Նաջարյանը Գոհարիկ Առաքելյանից ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով վերցրել է 7.600 ԱՄՆ դոլար գումար, որի դիմաց գրավադրել է Լ.Գրիգորյանի բնակարանը, սակայն իրականում թյուրիմացաբար բնակարանի գրավադրման փոխարեն կնքվել է բնակարանի առուվաճառքի պայմանագիր, որը պետք է չեղյալ հայտարարվեր որոշակի գումարային պարտավորությունների մարումից հետո: Լ.Գրիգորյանը նշված ժամանակահատվածում եկել է իրենց աշխատավայր և տոկոսի գումարները Է.Նաջարյանից վերցնելով տարել հանձնել է Գ.Առաքելյանին: Այդ ընթացքում վերջինս ստացել է նաև ստացականներ: Հետագայում Գ.Առաքելյանը Է.Նաջարյանին հայտնել է, որ չի ցանկանում այլևս գործ ունենալ Լ.Գրիգորյանի հետ, քանի որ ինքը գումարն անձամբ տվել է վերջինիս և դրանից հետո տոկոսագումարների վճարումը կատարվել է անձամբ Է.Նաջարյանի կողմից: Ժամանակ առ ժամանակ Է.Նաջարյանն ինքն է տարել գումարները Գ.Առաքելյանի տուն, երբեմն էլ եկել է աշխատավայր և սկանդալներ սարքել Է.Նաջարյանի հետ, ինչից խուսափելու համար նա աշխատել է վճարել տոկոսագումարները պարտաճանաչ, կամ նման այցելությունների ժամանակ խուսափել է աշխատասենյակում լինելուց: Մոտավորապես 2009թ. փետրվար ամսին, աշխատավայրից դուրս գալուց իր և Է.Նաջարյանի ճանապարհները մի ուղու վրա է եղել և նա իրեն ասել է, որ տաքսիով տեղ կհասցնի: Մինչ իրեն ճանապարհելը գնացել են Ֆրունզեի փողոցի վրա գտնվող շենքերից մեկը, որտեղ այդ ժամանակ բնակվել է Գ.Առաքելյանը: Է.Նաջարյանը բարձրացել է նրա բնակարան և հանձնել 155.000 ՀՀ դրամ գումար 500 ԱՄՆ դոլարի փոխարեն: Դրանից որոշ ժամանակ անց Գ.Առաքելյանը զանգահարել է իրենց աշխատավայր և խնդրել է Է.Նաջարյանին: Վերջինս տեղում չի եղել և Գ.Առաքելյանը իրեն խնդրել է, որ Է.Նաջարյանին փոխանցի, որ երկար ժամանակ է ինչ իրեն գումար չի տվել, իսկ ինքը ասել է, որ ներկա է եղել երբ փետրվար ամսին Է.Նաջարյանը 155.000 ՀՀ դրամ գումար է վճարել, որից հետո Գ.Առաքելյանը խոսակցությունը չի շարունակել: Վերջինիս բոլորը ճանաչել են Կիմա անվամբ և նա զանգահարելուց նույնպես ներկայացել է այդ անվամբ: Ինքը բազմաթիվ անգամ ներկա է եղել վիճաբանություններին, երբ Գ.Առաքելյանը եկել է իրենց աշխատավայր և Է.Նաջարյանից պահանջել է տոկոսներ իրեն տված գումարների դիմաց: Իրենց փոխադարձ համաձայնության համաձայն ամսեկան տոկոսադրույքը կազմել է 400 ԱՄՆ դոլար: 2009թ. ապրիլի 28-ին իրենց աշխատավայր է զանգահարել Գ.Առաքելյանը և խնդրել է հեռախոսը փոխանցել Է.Նաջարյանին, սակայն վերջինս տեղում չի եղել , իսկ Գ.Առաքելյանը հայտնել է, որ զանգահարել է ուղակի ծննդյան օրը շնորհավորելու համար: Հաջորդ օրը ինքը զարմացած այդ մասին հայտնել է Է.Նաջարյանին, հարցնելով, թե ինչպես է, որ նա գումար չի պահանջում և չէր վիճաբանում, իսկ Է.Նաջարյանը հայտնել է իրեն, որ նախորդ օրն է 300 ԱՄՆ դոլար գումար վճարել նրան: Նման իրավիճակը, գումարների փոխանցումը շարունակվել է մինչև Է.Նաջարյանի մահը:
Գործով վկաներ Մելանյա Գուրգենի Ստեփանյանի և Վարդգես Էմիլի Նաջարյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ իրենք համապատասխանաբար հանդիսանում են հանգուցյալ Էմիլ Վարդգոսի Նաջարյանի կինը և որդին: Է.Նաջարյանի մահից հետո իրենց նախկինում անծանոթ Լամարա Գրիգորյանից տեղեկացել են, որ Է.Նաջարյանը 2004թ. ամսեկան 5 տոկոս տոկոսադրույքով 7.600 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել Գոհարիկ Առաքելյանից, որի դիմաց նա պետք է գրավադներ իր բնակարանը Է.Նաջարյանի խնդրանքներից ելնելով, սակայն գրավադրման փոխարեն թյուրիմացաբար կնքվել է առուվաճառքի պայմանագիր: Մարելով բոլոր ֆինանսական պարտավորությունները, վճարելով սիստեմատիկ տոկոսները նշված կինը հրաժարվել է բնակարանը հետ տրամադրելուց: Լ.Գրիգորյանը իրենց ոչ մի նյութական պահանջ չի ներկայացրել, իրենք էլ համապատասխանաբար հայտնել են, որ ոչնչով չեն կարող իրեն օգնել:
Տուժող Լամարա Գրիգորյանի և Գոհարիկ Առաքելյանի, վկաներ Հերմինե, Գայանե Գրիգորյանների և Գ.Առաքելյանի առերես հարցաքննությունների արձանագրություններով:
Փորձագետի թիվ 02371001 եզրակացությամբ այն մասին, որ նոթատետրում տեղավորված ռուսերեն և հայերեն ձեռագիր և թվային գրառումները կատարվել են Էմիլ Նաջարյանի կողմից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Լ.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված թղթի կտրոնի և նոթատետրի, ինչպես նաև Գահարիկ Առաքելյանի կողմից ձեռագիր կազմված պայմանագրի և կազմած գումարների ստացման վերաբերյալ ստացականների:
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռքբերված ապացույցները, համադրելով դրանք միմյանց հետ, տալով դրանց քրեաիրավական գնահատական, ղեկավարվելով օրենքով իրավագիտակցությամբ և ներքին համոզմաբ, հանգում է այն հետևության, որ Գոհարիկ Առաքելյանի մեղքը ՀՀ քր.օր-ի 213 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով լիովին ապացուցված է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Գոհարիկ Սահակի Առաքելյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` դատարանը գնահատում է ինչպես արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա կին է, նա 73 տարեկան է:
Պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի գտել:
Վերլուծելով վերը նշվածը դատարանը գտնում է, որ Գոհարիկ Սահակի Առաքելյանի ուղղումն ու վերադասիարակումը հնարավոր է միայն ազատազրկման ձևով պատիժ կրելով, նշանակված պատիժը նա պետք է կրի, որով կվերականգնվի նաև սոցիալական արդարությունը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված նոթատետրը և թղթի կտրոնը վերադարձնել ըստ պատկանելիության:
Դատարանը քննության առնելով ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման կիրառման հարցը գտավ, որ համաներումը ամբաստանյալ Գոհարիկ Սահակի Առաքելյանի նկատմամբ կիրառելի է:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գոհարիկ Սահակի Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր-ի 213 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ-ի համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժի կրումից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված նոթատետրը և թղթի կտրոնը վերադարձնել ըստ պատկանելիության:
Ընտրված խափանման միջոցը վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան այն հրապարակելուց հետո մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՂԱԶԱՐՅԱՆ