Գործ համար ԵԱՔԴ 0039/01/10
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
Հանուն Հայաստանի Հանրապետության

12.05.2010թ. դատարանի թիվ 6 դահլիճում

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախա•ահությամբ դատավոր` Ս. Արամյանի
քարտուղարությամբ` Մ. Սամսոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա. Աղայանի
ամբաստանյալ` Հ. Մարտիրոսյանի
պաշտպան` Ժ. Օհանյանի


դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Կոնստանտինի Մարտիրոսյանի` ծնված 17.03.1979թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատված, չի աշխատում, փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի, Ավանի, Թումանյան թաղամասի, 7/2 շենքի, թիվ 5 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Խափանման միջոց է ընտրված` ստորա•րություն չհեռանալու մասին:


ՊԱՐԶԵՑ

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Սույն քրեական •ործը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է Արաբկիրի քննչական բաժնի կողմից` 2010թ.-ի փետրվարի 5-ին:
Հովհաննես Մարտիրոսյանը, որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել 12.02.2010թ.-ին և նույն օրվա որոշմամբ նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Քրեական •ործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել:
Քրեական •ործը` մեղադրական եզրակացությամբ, դատարանում ստացվել է 2010թ.-ի ապրիլի 6-ին:

2. Արա•ացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելը ամբաստանյալ Հովհաննես Մարտիրոսյանը միջնորդեց արա•ացված դատական քննության կար• կիրառել և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, նախապես խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, •իտակցում է արա•ացված կար•ով դատաքննություն կատարելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը իրեն պարզ է ու հասկանալի, առաջադրված մեղադրանքում ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում:
Մեղադրողը համաձայնվեց •ործով արա•ացված դատական քննության կար• կիրառելուն:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751 և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել` արա•ացված կար•ով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Հովհաննես Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա ուրիշի •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010թ.-ի փետրվարի 2-ին, ժամը 19:00-ից մինչև 19:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արաբկիր 29-րդ փողոցի թիվ 17/1 առանձնատան խոհանոցի ապակին կոտրելու միջոցով, ապօրինի մուտք է •ործել Գոռ Ժորայի Ստեփանյանի նշված հասցեում •տնվող տուն, սակայն իր կամքից անկախ հան•ամանքներով հանցա•ործությունը ավարտին չի հասցրել` հափշտակման ակնկալվող դրամ չհայտնաբերելու պատճառով:
03.05.2010թ.-ին տուժող Գոռ Ստեփանյանը դիմում է ներկայացրել դատարան` հայտնելով, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ պարտք ու պահանջ չունի:


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի` •ողությունը, որը կատարվել է բնակարան, պահեստարան կամ շինություն ապօրինի մուտք •ործելով` պատժվում է ազատազրկմամբ` երկուսից վեց տարի ժամկետով:
Համաձայն նույն օրենս•րքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի` հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող •երազանցել օրենս•րքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելա•ույն ժամկետի երեք քառորդը:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375-3 հոդվածի 6-րդ մասի` դատարանը արա•ացված կար•ով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող •երազանցել կատարված հանցա•ործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը:
Տվյալ դեպքում կատարված հանցա•ործությունը պատժվում է ազատազրկմամբ առավելա•ույնը 6 տարի ժամկետով, սակայն հանցափորձի համար պատժաչափը չի կարող •երազանցել 4.5 տարին, իսկ արա•ացված դատաքննության դեպքում` 3 տարին:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը, ինչպես նաև արարքի հասարակական վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է դիտում այն, որ ամբաստանյալը խոստովանել և զղջացել է կատարած արարքի համար, նրա խնաքմի տակ է •տնվում մեկ մանկահասակ /երեք ու կես տարեկան/ երեխա, ամբաստանյալը ընտանիքի միակ աշխատողն ու կերակրողն է, նրա հո•ածության ներքո են •տնվում նաև ընտանիքի մյուս անդամները, երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութա•րվում է դրական, իսկ որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը չի դիտում:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կար•ապահական •ումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հան•ում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
Դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նման եզրակացության է հան•ում, հաշվի առնելով •ործի հան•ամանքները` մասնավորապես այն, որ հանցա•ործությամբ նյութական վնաս չի պատճառվել, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերը թվարկված հան•ամանքները:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360 հոդվածներով և 3753 հոդվածի 6-րդ մասով, դատարանը.

ՎՃՌԵՑ
1. Հովհաննես Կոնստանտինի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2. ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով:
3. ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70 հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
4. Դատապարտյալի վարքա•ծի նկատմամբ վերահսկողության իրականացումը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի, ըստ դատապարտյալի բնակության վայրի բաժանմունքին:
5. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը` թողնել անփոփոխ:
6. Սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից մեկ ամիս հետո և նշված ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ԱՐԱՄՅԱՆ