Գործ հ. ԵԱՔԴ/0037/01/10

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

24 մարտի 2011թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂՆԵՐ` Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Գ.ՏԻԳՐԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` ՅՈՒ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Է.ՉԻՆԱՐՅԱՆԻ
Կ.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ
Ս.ՄԱԼԱՔՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Բաբկեն Սերգեյի Մարտոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-338 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 38-349 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 38-308 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճռի դեմ բերված բողոքները

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
ՀՀ ԱԱԾ հակահետախուզության գլխավոր վարչության նախապատրաստված նյութերի հիման վրա ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ին հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 58211409 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 308 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Գործով կատարված քննությամբ պարզվել է, որ Երևան քաղաքի Հ.Էմին 14 հասցեում գտնվող ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ հացի արտադրամասից 2009թ. փետրվարի 16-ին կատարված գողության մեղավորներին պարզելու նպատակով, ընկերության հիմնադիր-տնօրեն` Արտյոմ Մակարյանը, ՍՊԸ աշխատակից` Եգոր Հակոբյանը, արտադրամասի պետ` Լուսինե Նալբանդյանը և Հրանտ Մխոյանը, նախնական համաձայնության գալով` 2009թվականի փետրվարի 21-ին, ժամը 14:30-ի սահմաններում արտադրամասի բանվոր` Աննա Հայկազի Ավագյանին մեղադրել են նշված գողության հետ առնչություն ունենալու մեջ, և վերջինիս կյանքի ու առողջության նկատմամբ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, ՙԳլեխ՚ մականունով Հրանտ Մխոյանը և Եգոր Հակոբյանը սկսել են Աննա Ավագյանին ծեծի ենթարկել£ Աննա Ավագյանը հրաժարվել է, նշելով, որ ինքը որևէ առնչություն չունի կատարված գողության հետ£ Այդ ժամանակ, առևանգելու նպատակով, Արտյոմ Մակայրանի ցուցումով Եգոր Հակոբյանն Աննա Ավագյանին փակել է արտադրամասում գտնվող նկուղատիպ տարածքում, իսկ այնուհտեև Լուսինե Նալբանդյանի պահանջով Եգոր Հակոբյանը նրան տեղափոխել է պահակակետին հարակից սենյակ, որտեղ Լուսինե Նալբանդյանը նրանից պահանջել է, որպեսզի մտածի և ասի ճշմարտությունը գողության մասին, որից հետո անձամբ փականով փակել է այդ սենյակի դուռը և հեռացել է£ Մոտ տաս րոպե անց Լուսինե Նալբանդյանը վերադարձել է Աննա Ավագյանի մոտ և կրկին պահանջել է, որ հայտնի գողությունը կատարողի անունը, սակայն վերջինս հերքել է գողությունից որևէ տեղեկություն ունենալու հանգամանքը£ Այդ ժամանակ Արտյոմ Մակարյանը, Եգոր Հակոբյանը և Հրանտ Մխոյանն Աննա Ավագյանի կամքին հակառակ, նրան ծեծի ենթարկելով և սպառնալով, որ տանում են սպանելու` Լուսինե Նալբանդյանի կողմից փակված սենյակից դուրս հանելով` մտցրել են Արտյոմ Մակարյանի ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 13 ԼԼ 311 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, որից հետո Արտյոմ Մակարյանը և Հրանտ Մխոյանը նրան առևանգված այդ վիճակում տեղափոխել են Երևան-Եղվարդ մայրուղու մոտ 9 կմ-ից հետո դեպի ձախ թեքվող հողածածկ ճանապարհով 1 կմ հեռավորության վրա գտնվող ամայի տարածք և սկսել են խոշտանգումների ենթարկել, ընդ որում մինչև այդ տարածք հասցնելը, դեռևս ավտոմեքենայի բեռնախցիկում Աննա Ավագյանի գտնվելու ընթացքում, Հրանտ Մխոյանը, նստած լինելով մեքենայի ետևի նստատեղին, շարունակաբար հարվածներ է հասցրել Աննա Ավագյանի գլխին և մարմնին, պատճառելով նրան ուժեղ ցավ և հոգեկան տառապանքներ, այնուհետև նշված տարածքում Արտյոմ Մակարյանն ատրճանակի գործադրման և սպանելու սպառնալիքով, նրանից պահանջել է հայտնել գողություն կատարողի անունը, երեքից չորս անգամ կրակոցներ է արձակել, ատրճանակը մտցրել է Աննա Ավագյանի բերանը, իսկ Հրանտ Մխոյանն Աննա Ավագյանին խոշտանգումների ենթարկելով նրա երեսը ընկղմել է ձյան մեջ` շնջահեղձություն պատճառելով, որից հետո քարշ է տվել և ծեծի ենթարկել£ Չդիմանալով խոշտանգումներին Աննա Ավագյանը հայտնել է, որ իբր գողությունը կատարել է Ռոբերտ Բասմաջյանը£ Նույն ժամանակ նշված վայր է ժամանել Լուսինե Նալբանդյանը և նրանց հետ միասին վերադարձել հացի արտադրամաս£ Հացի արտադրամասում Արտյոմ Մակարյանը, Հրանտ Մխոյանը և մյուսները ծեծի են ենթարկել նաև Ռոբերտ Բասմաջյանին` պահանջելով խոստովանել գողությունը կատարելու հանգամանքը£ Այդ ընթացքում Արտյոմ Մակարյանը ատրճանակով մի քանի անգամ կրակել է օդ և Ռոբերտ Բասմաջյանի ոտքերի տակ, որից քիչ անց Լուսինե Նալբանդյանը իր անձրևանոցով հարվածներ է հասցրել Ռոբերտ Բասմաջյանի ձեռքերին` կոտրելով անձրևանոցը£ Դրանից հետո Արտյոմ Մակարյանը, Հրանտ Մխոյանը և քննությամբ դեռևս չպարզված մի քանի այլ անձինք Ռոբերտ Բասմաջյանին բռնությամբ մտցնելով Արտյոմ Մակարյանի ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 13 ԼԼ 311 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, սպանելու սպառնալիքներով, նրա կամքին հակառակ, տեղափոխել են Երևան-Ապարան մայրուղուց դեպքի Բյուրական տանող ավտոճանապարհի մոտ 300 մետր հեռավորության վրա գտնող ամայի տարածք և պահանջել են խոստովանել գողությունը կատարելու փաստը, այդտեղ էլ, Ռոբերտ Բասմաջյանը վախենալով իր կյանքի համար, խոստովանել է, թե իբր գողությունը կատարվել է իր կողմից, որից հետո նրան, իր կամքին հակառակ, վերադարձրել են հացի արտադրամասի տարածք ու շարունակելով ծեծի ենթարկել պահանջել են հայտնել գողությանն իբր մասնակից երկրորդ անձի անունը£ Այդ ընթացքում Լուսինե Նալբանդյանի պահանջով` պահակ Նորիկ Ադամյանը և Աննա Ավագյանը հավաքել են կրակված պարկուճները, որոնք Նորիկ Ադամյանը Լուսինե Նալբանդյանի ցուցմունքով տարել և թափել են£ Բացի այդ, ձգտելով իմանալ գողությանը մասնակցություն ունեցած երկրորդ անձի անունը, արտադրամասում գտնվելու ընթացքում, Աննա Ավագյանին, մի խումբ անձանց կողմից առանձին դաժանությամբ խոշտանգումների ենթարկելով, Հրանտ Մխոյանը, Եգոր Հակոբյանի և Լուսինե Նալբանդյանի ներկայությամբ, ուժով նստեցրել է գործածության մեջ գտնված, հացի արտադրության համար օգտագործվող վառարանի տաք թավայի վրա` սպառանալով մտցնել գործող վառարանի մեջ, միաժամանակ նրա ձեռքերին հարվածներ է հասցրել հացի արտադրության մեջ օգտագործվող երկաթյա թիանման առարկայով£ Դրանից հետո Եգոր Հակոբյանը էլեկտրական տաքացուցիչի վրա ջերմացված տաք պտուտակաների բանալիով այրել է Աննա Ավագյանի երկու այտերը` նրան դիտավորյալ կերպով պատճառելով ուժեղ ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանքներ£ Ռոբերտ Բասմաջյանը ժամեր անց ազատ է արձակվել այն բանից հետո, երբ արտադրամաս են եկել նրա հարազատները, իսկ Աննա Ավագյանն արտադրամասից հեռացել է 2009 թվականի փետրվարի 22-ին ժամը 17:00-ի սահմաններում£
Նշված դեպքի փաստով ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է թիվ 14106809 քրեական գործը, որը վարույթ է ընդունվել և քննվել է նույն բաժնում ստեղծված քննչական խմբի ղեկավար` Բաբկեն Սերգոյի Մարտոյանի կողմից£
Թիվ 14106809 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանը, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի վարութում քննվող նույն քրեական գործով ծանր հանցագործություններ կատարելու մեջ մեղադրվող իր որդու` Արտյոմ Մակարյանի և վերջինիս հետ միասին, նույն արարքների համար մեղադրվող` Լուսինե Նալբանդյանի, Հրանտ Մխոյանի և Եգոր Հակոբյանի վիճակը մեղմացնելու, նրանց նկատմամբ սպասվող քրեական պատասխանատվության աստիճանը թեթևացնելու նպատակով, 2009 թվականի մայիս ամսվա սկզբներին դրդել է նուն գործով տուժողներ` Աննա Ավագյանին և Ռոբերտ Բասմաջյանին, թիվ 14106809 քրեական գործի շրջանականերում տալ լրացուցիչ սուտ ցուցմունքներ, դրանցում հերքելով տուժողների նախկինում տրված ցուցմունքներում նշված առևանգման փաստին վերաբերվող հանգամանքները, ընդ որում Աննա Ավագյանին դրա համար վճարելով 1500 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ Ռոբերտ Բասմաջյանին խոստանալով հետագայում վարձահատույց լինել£
Այնուհետև, Մաթևոս Մակարյանը դրդել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ` Բաբկեն Մարտոյանին, պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, ապացույց հանդիսացող տուժողների այդ ցուցմունքները կեղծել և դրանով իսկ հիմք նախապատարաստել նրանց արարքները վերավորակելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքով առավել մեղմ պատիժ սահմանող հոդվածներով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար£
Տուժողներ` Աննա Ավագյանը և Ռոբերտ Բասմաջյանը, Մաթևոս Մակարյանի դրդմամբ, 2009 թվականի մայիսի 4-ին դիմումներ են հղել ՀՀ դատախազության Արաբկիր համայնքի դատախազությանը` ցանկություն հայտնելով լրացուցիչ հարցաքննվել, որից հետո, 2009 թվականի մայիսի 8-ին և 11-ին, ՀԿԳ ավագ քննիչ` Բաբկեն Մարտոյանի թելադրանքով սուտ ցուցմունքներ են տվել` խեղաթյուրելով կատարված դեպքերի նկարագիրը, դրանով իսկ գործով քննիչի կողմից ապացույցներ են կեղծվել£ Արդյունքում, նախատեսվածի համաձայն, նախաքննության այդ փուլում Բաբկեն Մարտոյանի կողմից ստեղծվել են նախադրյալներ` դատարանում Արտյոմ Մակարյանի, Հրանտ Մխոյանի և Եգոր Հակոբյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելու և համաներում կիրառելու, իսկ Լուսինե Նալբանդյանի նկատմամբ դեռևս նախաքննության ընթացքում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար£
Բաբկեն Մարտոյանը, հանցավոր մտադրությունն իրականցնելով, պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելով, հանցագործության կատարման ընթացքում մեղադրյալների համաձայնեցված և փոխկապակցված գործողությունները բաղդատել է, կեղծված ապացույցների հիմքով ոչ ճիշտ և անհամապատասխան քրեաիրավական որակումներ է տվել և 2009թ. մայիսի 22-ին որոշում է կայացրել` Արտյոմ Մակարյանին, Եգոր Հակոբյանին, Հրանտ Մխոյանին և Լուսինե Նալբանդյանին 2009թ. փետրվարի 26-ին առաջադրված մեղադրանքներից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 6-րդ կետերով մասը վերացնելու, Արտյոմ Մակարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին և 322 հոդվածի 2-րդ մասերով, Հրանտ Մխոյանին և Եգոր Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ Լուսինե Նալբանդյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին£ Բացի այդ, 2009թ. մայիսի 22-ի որոշմամբ Եգոր Հակոբյանի և Հրանտ Մխոյանի նկատմամբ քրեական գործի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված մասը կարճել է` Աննա Ավագյանի կողմից բողոք չունենալու հիմքով, իսկ 22.05.2009թ. որոշմամբ` Լուսինե Նալբանդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 1-ին մասով` Աննա Ավագյանին ազատությունից ապօրինի զրկելու համար իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցրել և նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` գրավը, վերացրել է£
Նախաքննությունը ավարտված համարվելով, թիվ 14106809 քրեական գործը 2009 թվականի մայիսի 27-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար£ Արագացված դատաքննության արդյունքում, դատարանի 2009 թվականի հունիսի 22-ի դատավճռով Արտյոմ Մակարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 322 հոդվածի 2-րդ մասով ու նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել է ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, իսկ Հրանտ Մխոյանը և Եգոր Հակոբյանը մեղավոր են ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակվել է ազատազրկում համապատասխանաբար 2 տարի և 2 տարի 6 ամիս ժամկետներով£ ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2009թ. հունիսի 19-ի որոշման կիրառմամբ երեք ամբաստանյալներն էլ ազատվել են պատժի կրումից և ազատ են արձակվել դատարանի դահլիճից£
Փաստորեն, տուժողների և նրանց հարազատների ապացույց հանդիսացող ցուցմունքների կեղծման հետևանքով հանցագործությունը կատարած վերոհիշյալ անձինք արարքի ծանրությանը և վտանգավորությանը ոչ համաչափ պատիժ ստանալով ազատ են արձակվել, որով պետության շահերին պատճառվել է էական վնաս, ինչի արդյունքում ՀՀ գլխավոր դատախազի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ վերացվել են ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ.Մարտոյանի` Եգոր Հակոբյանի և Հրանտ Մխոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու, ինչպես նաև Լուսինե Նալբանդյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին 22.05.2009թ. որոշումները:
Իսկ 22.09.09թ. ՀՀ Գլխավոր դատախազի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը 29.09.09թ. որոշում է կայացրել բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.06.2009թ. դատավճիռը և գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` նոր քննություն կատարելու համար` այն հիմնավորմամբ, որ 22.06.09թ. դատական ակտով թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25, 127, 292, 293, 296, 375 1., 309 1. հոդվածների և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 7-րդ, 322-րդ, 113-րդ, 131-րդ, հոդվածների պահանջների հիմնարար խախտումներ, ինչպես նաև խախտվել է սահմանադրորեն պահպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը£
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 29.09.09թ. որոշումը պաշտպանական կողմը 29.10.2009թ. բողոքարկել է ՀՀ Վճռաբեկ դատարան, սակայն 2.12.2009թ. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը որոշում է կայացրել վճռաբեկ բողոքը վերադարձնելու մասին, որից հետո գործը ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որի 23.12.2009թ. որոշմամբ քրեական գործը վերադարձվել է մեղադրողին և նույն օրն էլ ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից թիվ 7-293 քր./ 09 գրությամբ այն ուղարկվել է ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչություն` տուժողներ` Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի հաղորդումների հիման վրա ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության կողմից հարուցված թիվ 58211409 քրեական գործի հետ համատեղ նախաքննություն կատարելու համար£
2009թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ թիվ 58211409 և թիվ 14106809 քրեական գործերը միացվել են և նախաքննության կատարումը շարունակվել է թիվ 58211409 համարով, իսկ 03 մարտի 2010թ. որոշմամբ թիվ 58211409 քրեական գործի վարույթից մեղադրյալներ` Արտյոմ Մխիթարի Մակարյանի, Լուսինե Էդիկի Նալբանդյանի, Հրանտ Վոլոդյայի Մխոյանի և Եգոր Ռազմիկի Հակոբյանի վերաբերյալ անջատվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 58202110 հերթական համարը, այնուհետև, հետախուզման տակ գտնվող Արտյոմ Մակարյանի վերաբերյալ այդ քրեական գործից անջատվել է նոր քրեական գործ 58202210 համարով£
Մեղադրական եզրակացությունը կազմվել է 2010թվականի մարտի 24-ին, Երևան քաղաքում:
Համաձայն ՀՀ քր. դատ. օր-ի 272 հոդվածի, քրեական գործը մեղադրական եզրակացության հետ միասին ուղարկվել նախաքննության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազին£
31.03.2010 թվականին Բաբկեն Մարտոյանի և Մաթևոս Մակարյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2010 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճռով ամբաստանյալներ` Բաբկեն Սերգոյի Մարտոյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Բաբկեն Մարտոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
Բաբկեն Մարտոյանի պատժի սկիզբը հաշվել է 2009թվականի սեպտեմբերի 23-ից:
Ընտրված խափանման միջոց` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-338 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-349 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 38-308 հոդվածի 1-ին մասով£
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-338 հոդվածների 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրան դատապարտել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-349 հոդվածների 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-308 հոդվածների 1-ին մասով` դատապարտել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով, Մաթևոս Մակարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
Մաթևոս Մակարյանի պատժի սկիզբը հաշվել է 2009թվականի սեպտեմբերի 23-ից:
Ընտրված խափանման միջոց` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև` իրեղեն ապացույցներ ճանաչված` ՙՊՄ՚ տեսակի 9 մմ տրամաչափի ատրճանակը (N–ըA-4335-78թ.) և գործարանային արտադրության` 9 մմ տրամաչափի 17 հատ փամփուշտները, անձրևանոցը, ՙՍամսունգ SGH–E 250՚ մոդելի 357451/01/162770/4 համարի բջջային հեռախոսի տուփը, տուժող` Ռոբերտ Բասմաջյանի կողմից կրած հագուստը, որի վրա եղել են վերջինիս նկատմամբ կատարված բռնության հետքեր, տուժող` Աննա Ավագյանի կիսավերարկուն թողնել անջատված մասով քրեական գործին կից և այդ հարցին անդրադառնալ թիվ 58211409 քրեական գործի վարույթից մեղադրյալներ` Արտյոմ Մխիթարի Մակարյանի, Լուսինե Էդիկի Նալբանդյանի, Հրանտ Վոլոդյայի Մխոյանի և Եգոր Ռազմիկի Հակոբյանի վերաբերյալ անջատված և դատաքննության փուլում գտնվող թիվ 58202110 և հետախուզման տակ գտնվող Արտյոմ Մակարյանի վերաբերյալ անջատված թիվ 58202210 գործի ավարտից հետո:
2010 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Մաթևոս Մակարյանի շահերի պաշտպան` Յու.Խաչատրյանը, ամբաստանյալ Բաբկեն Մարտոյանի շահերի պաշտպաններ` Է.Չինարյանը, Կ.Քամալյանը և Ս.Մալաքյանը, որը Վերաքննիչ քրեական դատարանի դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 03.12.2010թ.-ին:
Դատավարության մյուս մասնակիցների կողմից այլ վերաքննիչ բողոքներ և գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:


2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

ա/ Պաշտպան Յու.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Պաշտպան Յու.Խաչատրյանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի մեղադրական դատավճիռն անհիմն է և անօրինական, չի բխում գործի փաստական հանգամանքներից կայացվել է քրեադատավարական օրենքի էական խախտմամբ և ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանություններով.
Սույն քրեական գործով կայացված դատավճիռը զուտ մեխանիակական շարադրանքը և շուրջ ութ ամիս տևած դատաքննությամբ հետազոտված փաստական հանգամանքները, ապացույցները առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաշվի չեն առնվել կայացված դատական ակտում:Դատարանը դատավճռում` ապացույցների հետազոտում և գնահատում բաժնում որպես հիմնավորում արձանագրել է նույն մեղադրական եզրակացությունում նշված ապացույցները` ապացույցների քանակը ցույց տալով հանդերձ, առանց առանձնացնելու, թե որ ապացույցներով է հիմնավորվում իմ պաշտպանյալին առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի երեք տարբեր հոդվածներից յուրաքանչյուրը, չէ որ դրանից ամեն մեկը առանձին հանցակազմ է պարունակում: Դատարանն անտեսելով որոշակի փաստական հանգամանքներ, որոնք ապացուցում են իր պաշտպանյալի անմեղությունը և շատ ապացույցներ որոնք վերաբերելի չեն, կամ որևէ ապացուցողական նշանակություն չունեն առաջադրված մեղադրանքի համար կամ ընդհակառակը, մի բան էլ հիմնավորում են իր պաշտպանյալի անմեղությունը, զարմանալի կերպով դատավճռում ներկայացրել է որպես Մաթևոս Մակարյանի մեղքը հաստատող ապացույցներ: Այսպես`
Դատարանը իր պաշտպանյալին մեղավոր է ճանաչել գործով տուժողներ ճանաչվածներ Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի, վկաներ, Հարություն Բասմաջյանի, Անդրանիկ Բասմաջյանի, Սրբուհի Ավագյանի, Հայկազ Ավագյանի, Նորիկ Ադամյանի, Գևորգ Մալոյանի, Հեղուշ Անդրիկյանի, Ջուլիետա Հարությունյանի, Կարինե Հակոբյանի, Սամվել Լամբարյանի, Անդրանիկ Աչիկյանի, Կարեն Հակոբյանի, Հրանտ Հակոբյանի, Աշոտ Ավետիսյանի, Հակոբ Բաբայանի, Վրեժ Դավթյանի, Լյուբա Դանիելյանի, Հրանտ Մխոյանի, Եգոր Հակոբյանի, Լուսինե Նալբանդյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները և մեղադրական եզրակացությունում նշված իրեղեն ճանաչված ապացույցները դատավճռում շարադրելով: Դատարանը անտեսելով հաշվի չառնելով, դատավճռում չարձանագրելով, չներկայացնելով դատաքննության ընթացքում իր իսկ կողմից հարցաքննված նշված վկաների տրված ցուցմունքները իր պաշտպանյալի գործողությունների վերաբերյալ և դատավճռում ներկայացնելով մեկ այլ քրեական գործին վերաբերվող նույն վկաների նախաքննական ցուցմունքները, դրանով իսկ խախտել է ՀՀ քրական դատավարության օրենսգրքի գլուխ 16-ի բոլոր` 124, 125, 126, 127 հոդվածներով սահմանված` ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստուգմանը և ապացույցների գնահատմանը ներկայացվող օրենսդրական պահանջները: Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից թույլ տրված նշված քրեադատավարական իրավունքի խախատումներն ազդել են Մաթևոս Մակարյանի նկատմամաբ դատավճիռ կայացնելու հարցում ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Դա արտահայտվել է հետևյալում.
Նշված ապացույցներից վկաներ Հեղուշ Անդրիկյանի, Ջուլիետա Հարությունյանի, Կարինե Հակոբյանի, Կարեն Բաղդասարյանի ցուցմունքները որպես իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատող ապացույցներ ընդհանրապես վերաբերելի ապացույց չեն հանդիսանում, ինչը հաստատվել է վերջիններիս կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով, այն մասին, որ իրենց նույնիսկ ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում սույն քրեական գործի շրջանակներում չեն հարցաքննել, իսկ Մաթևոս Մակարյանի և բաբակեն Մարտոյանի վերաբերյալ քննված քրեական գործից տեղյակ չեն և նրանց մեղքը հաստատող, ինչպես նաև սույն գործով նշանակություն ունեցող որևէ հանագամանք չեն կարող հայտնել դատարանին: Մնում է զարմանալ, թե առաջին ատյանի դատարանը ինչից ելնելով է ապացույցները գնահատել որպես վերաբերելի և թույլատրելի: Ավելին` դատարանը գործով վկա Կարեն Բաղդասարյանին դատավճռում նշված վկաների շարքում չհիշատակելով հանդերձ, Ջուլիետա Հարությունյանի, Կարինե Հակոբյանի ցուցմունքները վկայակոչելով արձանագրել է, որ դատաքննության ընթացքում Ջուլիետա Հարությունյանը, Կարինե Հակոբյանը և Կարեն Բաղդասարյանը տվեցին նույնաբովանդակ ցուցմունք, ինչն էլ տվել էին նախաքննության ընթացքում:
Նույնիսկ դատավճռում ներկայացված նրանց նախաքննական ցուցմունքներով հիմնավորվում է, որ նշված վկաների ցուցմունքները վերաբերում են ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ-ից 2009թ. փետրվարի 15-ի լույս 16-ի գիշերը արտադրամասի գրասենյակից գողություն կատարելու հանգամանքներին և սույն գործով իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքին նրանց հայտնած տեղեկությունները ընդհանրապես չեն վերաբերում: Դրանով իսկ դատարանը խախատել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջը, որ գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամաբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Պաշտպանական կողմի միջնորդությունները, սույն քրեական գործով չհարցաքննված վկաների ցուցմունքները ապացույցների շարքից հանելու վերաբերյալ դատարանի կողմից հետաձգվեցին, այնուհետև անտեսվեցին, դրանով իսկ խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի պահանջները:
Գործով հարցաքննված վկաներից Անդրանիկ Բասմաջյանը, Հայկազ Ավագյանը, Նորիկ Ադամյանը, Գևորգ Մալոյանը, Սամվել Լամբարյանը, Լյուբա Դանիելյանը, Եգոր Հակոբյանը, Լուսինե Նալբանդյանը դատաքննության ընթացքում տրված, իսկ Անդրանիկ Աչիկյանի և Հրանտ Մխոյանի հրապարակված ցուցմունքներով հաստատեցին, որ իրենց որևէ հանգամանք, փաստ հայտնի չէ իր պաշտպանյալ Մ. Մաթևոսյանի կողմից 2009 թվականի ընթացքում Աննա Ավագյանին և Ռոբերտ Բասմաջյանին, նախկինում քննված քրեական գործի շրջանակներում լրացուցիչ սուտ ցուցմունքներ տալուն դրդելու, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բաբկեն Մարտոյանին՝ տուժողներ ճանաչվածների ցուցմունքները կեղծելուն դրդելու, ինչպես նաև վերջինիս պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելուն դրդելու վերաբերյալ։
Գործով վկաներ Կարեն Հակոբյանը, Աշոտ Ավետիսյանը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով, իսկ դատաքննության ընթացքում Հակոբ Բաբայանի, Վրեժ Դավթյանի կողմից տրված ցուցմունքների հրապարակմամբ ոչ միայն չհաստատվեց նախաքննության մարմնի կողմից իր պաշտպանյալին և Բաբկեն Մարտոյանին առաջադրված մեղադրանքը, այլև հիմնավորվեց, որ Արտյոմ Մակարյանի և մյուսների վերաբերյալ նախկին քրեական գործով քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի քննչական գործողությունները կատարվել են օրենքի շրջանակներում և դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազության հետ համապատասխան քննարկումներ իրականացնելուց հետո։
Առաջին ատյանի դատարանը դատաքննության ընթացքում ստուգված ապացույցները չներկայացնելով դատավճռում, գրեթե բոլոր վկաների նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներից հետո, մեկ նախադասությամբ արձանագրել է, որ դատաքննության ընթացքում նրանք տվեցին նույնաբովանդակ ցուցմունք, ինչն էլ տվել էին նախաքննության ընթացքում, դրանով իսկ խեղաթյուրել է դատաքննության արդյունքները և հետազոտված ապացույցները։ Այսպես, դատավճռի 24-րդ էջում վկա Անդրանիկ Աչիկյանի, իսկ 29-րդ էջում, վկա Վրեժ Դավթյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները ներկայացնելով, դատարանը արձանագրել է, որ Վրեժ Դավթյանը, Անդրանիկ Աչիկյանը դատաքննության ընթացքում տվեցին նույնաբովանդակ ցուցմունք, ինչն էլ տրվել էր նախաքննության ընթացքում, այն դեպքում, երբ նշված վկաները դատարան չեն ներկայացել և բնականաբար դատարանում ցուցմունք չեն տվել, իսկ նրանց նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, հարգելի բացակայության պատճառաբանությամբ դատարանի կողմից հրապարակվել են սույն թվականի հուլիսի 14-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում։ Դատավճռի 30 էջում արձանագրված գործով վկա Հրանտ Մխոյանի ցուցմունքի վերջում նշված չէ, թե նա դատաքննության ընթացքում ինչ ցուցմունք է տվել, կամ դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվել է թե ոչ, իր նախաքննական ցուցմունքը հերքել է, թե պնդել։ Բացի այդ անհասկանալի է դատավճռում նշված ցուցմունքի 16-րդ տողում գրված հետևյալ արտահայտությունը. ՙԻնքը քաղաքից դուրս որևէ մեկի չի տարել՚։ Այս հանգամանքը բերված բողոքում վերաքննիչ դատարանի ուշադրությանը չէր ներկայացվի և կդիտվեր սովորական մի վրիպակ,/ նույն կերպ գրված է մեղադրական եզրակացության 33-րդ էջում գտնվող նույն անձի ցուցմունքի 16-րդ տողում/, եթե դատավճռում տեղ չգտներ անմիջապես իր պաշտպանյալի օրինական շահերն առընչվող մեկ այլ հանգամանք։ Աույն գործով կայացված դատավճռի 7-9-րդ էջերում, որպես իր պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույց արձանագրված է գործով տուժող ներկայացված Աննա Ավագյանի ցուցմունքը, որի 9-րդ էջի 20-23-րդ տողերում գրված է հետևյալ կերպ. ՙՄաթևոսն ասել է, որ ամեն ինչ լավ կլինի և ինքը դրա հետ կապված խնդիրների չի հանդիպի, վախենալու բան չունի, քննիչների հետ պայմանավորվածություն կա, նրանք իրենք են վախենում և սպասում են իր առաջին քայլին, որից հետո կասեն, թե ինչը ոնց պետք է ցուցմունքում գրվի՚: Այս տողերը Աննա Ավագյանն իր որևէ ցուցմունքում չի գրել, դրանք այդ ձևով մեղադրական եզրակացությունում ներկայացրել է նախաքննոլթյան մարմինն, որպես տուժողի նախաքննական ցուցմունք, իր պաշտպանյալին մեղսագրված արարքը հիմնավորելու նպատակով։ Դատարանն իր հերթին, իրեն նեղություն չպատճառելու և անհիմն մեղադրանքները հիմնավորելու նպատակով, դատաքննության ավարտից հետո էլեկտրոնային կրիչի կամ էլեկտրոնային փոստի միջոցով նույնությամբ վերցրել է մեղադրական եզրակացության մեջ ներկայացված մեղադրյալների, տուժողների և վկաների ցուցմունքները, նույն տառասխալներով և նույն բացթողումներով արտատպել է դատավճռում, /որը պարզ երևում է մեղադրական եզրակացոլթյան և դատակճռի համադրումից / ներկայացնելով որպես դատարանում հետազոտված ապացույցներ ի վնաս իր պաշտպանյալի, միաժամանակ անտեսելով իր իսկ կողմից հետազոտված փաստական հանգամանքները։ Դրանով իսկ խախտել է ապացուցմանը վերաբերող քրեադատավարական նորմերի պահանջները, որի արդյունքում իր պաշտպանյալի գործողությունների վերաբերյալ սխալ հետևության է հանգել նրա նկատմամբ կայացնելով մեղադրական դատավճիռ և դրանով իսկ խաթարել է արդարադատության բուն էությունը։
Սույն քրեական գործով Աննա Ավագյանը և Ռոբերտ Բասմաջյանը անհիմն կերպով դատաքննությանը մասնակցել և ցուցմունքներ են տվել որպես տուժողներ, չնայած այն հանգամանքին, որ իր պաշտպանյալի վերաբերյալ քննված թիվ 5821409 քրեական գործով տուժող ճանաչված անձինք չկան, նման որոշում քննիչի կամ դատարանի կողմից չկա կայացված։ Աննա Ավագյանին և Ռոբերտ Բասմաջյանին տուժող ճանաչելու մասին որոշում 23.02.2009թ. կայացվել է մեկ այլ թիվ 14106809 քրեական գործով դեռևս քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի կողմից, որտեղ այդ որոշումներում արձանագրված է, որ Աննա Ավագյանին և Ռոբերտ Բասմաջյանին ֆիզիկական վնաս է պատճառվել Արտյոմ Մակարյանի, Հրանտ Մխոյանի և Եգոր Հակոբյանի գործողությունների հետևանքով \հ1.գ.թ 26–27, 32-33/։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջի՝ տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս։ Նախաքննության մարմինն, իր պաշտպանյալի կողմից այդ որ պատճառած վնասն է ապացուցել, որ հանգել է նման հետևության։ Այն դեպքում, երբ նույն Ռոբերտ Բասմաջյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց, որ ինքն որևէ կերպ չի տուժել Մաթևոս Մակարյանի և Բաբկեն Մարտոյանի գործողություններից և սույն քրեական գործով որևէ պահանջ չունի։ Ավելին, նա 12.05.2010թ. տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում ցուցմունք տվեց, որ ինքը բողոք չունենալով, որևէ տեղ չի բողոքել, հաղորդում և ցուցմունք տալու համար իրեն բերման են ենթարկել ԱԱԾ, ՙԽանջյան փողոցի հետևի կողմով ինձ մտցրել են ԱԱԾ։ Երբ ինձ տարան ԱԱԾ, ես խառնվեցի և զանգեցի հորս, սակայն ինձ տարան, ես ասացի, որ ես բողոք չունեմ, պահանջ չունեմ, սակայն ինձ ասացին, որ ինձ մեղադրանք են առաջադրում կեղծ ցուցմունք տալու համար։ Հաղորդում տալը ինձ համար եղել է պաշտպանություն։ Իսկ քրեական գործի նյութերին ծանոթացնելու համար ինձ չեն կանչել և չեն ծանոթացրել՚։
Դատաքննության ընթացքում ԱԱԾ-ում հաղորդում տալու վերաբերյալ գրեթե նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց նաև սույն գործով որպես երկրորդ տուժող ճանաչված Աննա Ավագյանը, նշելով, որ ինքն իր կամքով չի գնացել հաղորդում տալու և իրեն ևս տարել են ԱԱԾ։ Այդ մասին նաև հաստատեց նրա մայր, գործով վկա Սրբուհի Ավագյանը դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով։ Ավելին, նա նշեց, որ ԱԱԾ-ում իրեն ասել են այնպես ցուցմունքդ գրի, որ Աննայի գրածի հետ համապատասխանի, իսկ Բաբկեն Մարտոյանի մոտ իր ցուցմունքը գրել է իր կամքով և իր բառերով։ Ինչ վերաբերում է իր պաշտպանյալին՝ Մաթևոս Մակարյանին դատարանում տեսնելով ամբաստանյալի կարգակիճակով, գործով վկա Սրբուհի Ավագյանը զարմանք հայտնեց, թե ինչու են նրան պատասխանատվության կանչել, երբ այդ մարդը բարի է եղել, իրենց գումար է տվել աղջկա բժշկական ծախսերի հատուցման համար և 25.08.2010թ. դատական նիստի ժամանակ ցուցմունք տվեց, որ ՙԻնձ չի սովորեցրել Մաթևոս Մակարյանը, որ ցուցմունք փոխեմ և չի կաշառել այդ առթիվ՚։ Առաջադրված հարցին պատասխանելիս հայտնեց, որ Մակարյանը ինձ չի ասել, որ քննիչի հետ պայմանավորվել է։ Նշված ցուցմունքները դատարանը դատավճռում չի արձանագրել, չի համադրել մյուս ապացույցների հետ, որի արդյունքում ապացույցները ճիշտ չի գնահատել, ինչից ելնելով էլ արարքների որակման հարցում սխալ եզրահանգում է կատարել։ Գործով վկա Սրբուհի Ավագյանի՝ մեղադրական եզրակացությունից արտատպված ցուցմունքը դատավճռում որպես ապացույց ներկայացնելով, դատարանը դատաքննության ընթացքում վերջինիս ցուցմունքը չարձանագրելով, մեկ տողով գրել է հետևյալ նախադասությունը, խեղաթյուրելով վկայի ցուցմունքի նշանակությունը՝ ՙդատաքննության ընթացքում Սրբուհի Ավագյանը հայտարարեց, որ իրեն ասել են գրի այնպես, որ համապատասխանի Աննայի ցուցմունքի հետ՚։ Դատարանը այս կերպ մասսամբ ներկայացնելով վկայի ցուցմունքը, տպավորություն է ստեղծել, թե այդ խոսքերը ասվել է քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի կողմից, այն դեպքում երբ, ըստ վկայի ցուցմունքի, իրեն այդպես հանձնարարել է ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Մ. Համբարձումյանը։
Առաջին ատյանի դատարանն իր պաշտպանյալի մեղքը հաստատող հանգամանք նշել է սույն քրեական գործի Հ 5, գ.թ. 133,134-ում գտնվող, տուժող ճանաչված Աննա Ավագյանի կողմից Մաթևոս Մակարյանից վերցրած 1500 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին գրված 11.05. 2009թ. ստացականը, այն դեպքում, երբ այդ ստացականով հակառակը՝ ապացուցվում է Մաթևոս Մակարյանի անմեղությունը։ Այսպես, սույն քրեական գործի 4-րդ հատորի 9-րդ էջի վրա, որտեղ ութամյա կրթությամբ Աննա Ավագյանի բառապաշարին ոչ հարիր, խիստ ընդգծված բառերով ՙմեղադրանք է՚ ներկայացվում իբրև իր պաշտպանյալի կողմից կատարած գործողությունների վերաբերյալ, վերջում գրված է հետևյալը. ՙՄաթևոսը ինձ 1500 ԱՄՆ դոլար տալուց առաջ ինձանից վերցրեց գրավոր ստացական՝ ինձ այդքան գումար տալու մասին, որում սակայն որևէ պատճառ չնշվեց՚։ Գրվածից պարզ է դառնում, որ նախաքննության մարմինը դրանով ցանկացել է ապացուցված համարել, որ գումարը վերցվել է Ա. Ավագյանի կողմից ցուցմունքները փոխելու համար, հուսալով, որ տվյալ ստացականը պահպանված չի լինի, քանի որ բավական երկար ժամանակ է անցել։ Սակայն 2009թ. հոկտեմբերի 16-ին սույն քրեական գործին կցելու, այն հոտազոտելու և որպես ապացույց ճանաչելու համար իր կողմից ներկայացվեց Մաթևոս Մակարյանի կնոջ՝ Սյուզաննա Գրիգորյանի կողմից քննությանը տրամադրելու համար ինձ հանձնած ստացականը գրված և ստորագրված է Աննա Ավագյանի և նրա մոր՝ Սրբուհի Ավագյանի կողմից 11.05.2009թ., որով հաստատվում է, որ տրված հաղորդումները և ցուցմունքները արժանահավատ չեն և Մաթևոս Մակարյանը Աննա Ավագյանին 1500 ԱՄՆ դոլարը իր տղայի և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործով տվել է, ոչ թե ցուցմունք փոխելու, այլ որպես նրան պատճառված վնասի հատուցում։ Տվյալ փաստաթուղթը պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտվեց դատաքննության ընթացքում, որը գտնվում է սույն գործի 5-րդ, հատորի 134 էջում:
Նախաքննության մարմինը և դատարանը չգիտես ինչից ելնելով, իր պաշտպանյալին մեղսագրված արարքը հիմնավորող ապացույց են ճանաչել, նրա մոտից ՀՀ ԱԱԾ ՁՊՎ-ում նրան պահելու ընթացքում 24.02.2009թ. հայտնաբերված թղթի կտորը, որի վրա ձեռագիր գրառումներից եզրահանգել է, որ իր պաշտպանյալին իբրև հայտնի են, թե իրականում նրա որդու և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործով ինչ դրդապատճառներով և հանգամանքներում են Բաբկեն Մարտոյանի կողմից վերավորակումներ կատարվել, որի մասին նա չի հայտնել քննությանը: Հիշյալ փաստաթղթի հետազոտումից, որը գտնվում է հ4, գ.թ. 103-ում, պարզ է դառնում, որ նման եզրահանգումը ընդհամենը նախաքննության մարմնի չփարատված կասկածն է, որի համաձայն ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: Տվյալ գրության բովանդակությամբ և Մ.Մակարյանի կողմից այդ առթիվ դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքների համաձայն Բաբկեն Մարտոյանի կողմից վերաորակումներ կատարելու որևէ դրդապատճառի մասին խոսք չկա:
Որպես իրեղեն ապացույց դատարանը նշել է թիվ 09-2024 փորձաքննության եզրակացությունը, ըստ որի Աննա Ավագյանի կողմից ներկայացված կիսավերարկուի վրա առկա են բարձր ջերմային ազդեցության հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ գերտաքացած օբյեկտի հետ կոնտակտի հետևանքով: Հարգելի դատարան, նախ Աննա Ավագյանը ցուցմունք տվեց դատական նիստի ընթացքում, որ իրեն ոչ թե նստեցրել կամ պառկեցրել են շիկացած սկավառակի վրա, այլ սպառնացել են հրել դեպի վառարան: Բացի այդ վառարանի վերին հատվածի բարձրությունը համընկնում է Աննա Ավագյանի գոտկատեղին և վառարանին հպվելով հնարավոր չէր լինել, որ այրվեր նրա կիսավերարկուկի օձիքը և թիկունքի հատվածը, որպիսիք նկարագրված են տվյալ եզրակացությունում: Իսկ ընդհանուր առմամբ պարզ չի թե ինչ ապացույց կարող է դիտվել այրված կիսավերարկուն իր պաշտպանյալին մեղսագրված արարքը հիմնավորելու համար չէ, նախկինում կիսավերարկուի այրվել, չայրվելու հարց չի եղել, որն էլ կարող էր փոխվել իր պաշտպանյալի դրդմամբ:
Իբրև ապացույց նշվել է նաև 2009թ. դեկտեմբերի 24-ին թիվ 09-24-89 դատահեղինակային փորձաքննության եզրակացությունը, ըստ որի տուժողներ ճանաչված Ռոբերտ Բասմաջյանի և Աննա Ավագյանի կողմից ՀՀ դատախազության Արաբկիրի դատախազին հասցեագրված դիմումների տեքստերի, ինչպես նաև նրանց լրացուցիչ հարցաքննությունների արձանագրությունների տեքստերի հեղինակները հավանաբար իրենք չեն, սակայն առանձին հատվածներում առկա են նրանց գրավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ: Այստեղից պարզ է դառնում, որ ապացույցը անհիմն կերպով է դրվել իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում, քանի որ այն նախաքննության մարմնի չփարատված կասկածն է հանդիսանում:
Ինչ վերաբերում է Ռոբերտ Բասմաջյանի և Աննա Ավագյանի կողմից ՀՀ դատախազության Արաբկիր դատախազին հասցեագրված դիմումների վերաբերյալ տրված նրանց իրարամերժ ցուցմունքներին, ապա դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ Ռոբերտ Բասմաջյանը կաշկանդված էր որոշ դրվագներում ճշմարտացի ցուցմունքներ տալուց և մոռանալաով, որ արդեն իսկ իր ցուցմունքում իր ձեռքով գրել էր, որ 04.05.2009թ. դիմումը գրել է իր ձեռքով, իր շարադրությամբ, նշեց իբրև այն թելադրվել է Մաթևոս Մակարյանի կողմից և մինչև քննիչ Բ.Մարտոյանի մոտ լրացուցիչ ցուցմունք տալու դիմումի առթիվ, գրավոր արդեն իսկ իրեն է տվել այդ ցուցմունքը, որը ինքը պահել է իրենց ավտոմեքենայի մեջ և ցույց է տվել իր հորը: Սակայն նրա արժանահավատ հայտարարությունները հերքվեցին, իր իսկ հոր` Հարություն Բասմաջյանի կողմից, երբ դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տրվեց, որ նման բան տեղի չի ունեցել և ինքը որևէ նախապես գրված ցուցմունք չի տեսել: Առավել ևս Մաթևոս Մակարյանը չէր կարող կանխատեսել քննիչի կողմից առաջադրվելիք հարցերը և դրանց պատասխանները, որպեսզի նախապես թելադրեր Ռոբերը Բասմաջյանի բազմաէջանոց ցուցմունք գրելու համար: Իսկ Աննա Ավագյանի ցուցմունքն այն մասով, որ իր 04.05.2009թ. դիմումն ուղղված դատախազությանը թելադրվել է իր պաշտպանյալի կողմից, հերքվում է հետևյալ հանգամանքով. վերջինս ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում և դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց, պնդելով, որ Մաթևոս Մակարյանը նշված դիմումում իրեն թելադրել է, որ իր դեմքը Եգոր Հակոբյանը այրել է խանդի հողի վրա առաջացած զայրութից, սակայն դատական նիստի ընթացքում տվյալ դիմումի հետազոտմամբ պարզ դարձավ, որ նման միտք ընդհանրապես չկա դիմումում գրված:
Մեղադրողի կողմից որպես հաջորդ ապացույց նշվեց մեկ այլ քրեական գործով մեղադրյալներ Լուսինե Նալբանդյանի, Արտյոմ Մակարյանի, Եգոր Հակոբյանի, Հրանտ Մխոյանի, Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զանգերի վերծանումները, գտնելով, որ դրանց համադրությամբ և վերլուծությամբ երևում է, որ մեղադրյալներ Լուսինե Նալբանդյանը, Արտյոմ Մակարյանը, Եգոր Հակոբյանը, Հրանտ Մխոյանը դեպքի օրը եղել են փոխադարձ կապի մեջ, իսկ տուժողներ Աննա Ավագյանը և Ռոբերտ Բասմաջյանը դեպքի օրը, 2009թ. փետրվարի 21-ին, առևանգված ժամերի ընթացքում նրանց բջջային հեռախոսահամարները չեն շահագործվել, ինչով հաստատվում է, որ տուժողները զրկված են եղել հեռախոսով ազատ հաղորդակցվելու և կապ հաստատելու հնարավորությունից:
Բերված այս ապացույցների առթիվ անհրաժեշտ է նշել, որ Լուսինե Նալբանդյանի, Արտոյամ Մակարյանի, Եգոր Հակոբյանի, Հրանտ Մխոյանի հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զանգերի նույն վերծանումներով պարզ երևում է, որ ոչ միայն 2009թ. փետրվարի 21-ին են նրանք միմյանց զանգահարել, այլ լինելով աշխատանքային գործընկերներ, մյուս օրերի ընթացքում ևս զանգահարել են միմյանց, տարբեր աշխատանքային և կենցաղային հարցերով: Ինչ կապ ունեն նշված հեռախոսային զանգերը իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորելու հետ` զուտ ցանկությամբ և ենթադրությամբ, ինչպես կարող են գործով կատարված ցանկացած հարցման արդյունք դիտել ապացույց և դրանց հիման վրա ծանր մեղադրանք առաջադրել անձանց, ովքեր իրենց գործողություններով, թե իրավական, թե մարդկային փոխհարաբերությունների հարթության մեջ որևէ սխալ թույլ չեն տվել: Իսկ ինչ վերաբերում է դեպքի օրը տուժողների բջջային հեռախոսահամարները չշահագործվելուն և հեռախոսով ազատ հաղորդակցվելու ու կապ հաստատելու հնարավորությունից զրկված լինելուն, ապա սույն քերական գործի հ9, 139 էջում առկա է գործով տուժող ճանաչված Ռոբերտ Բասմաջյանի լրացուցիչ հարցաքննության արձանագրությունը, որտեղ նույն քննիչը, ով մեղադրական եզրակացությունում գրել է տուժողների հեռախոսով ազատ հաղորդակցվելու և կապ հաստատելու հնարավորությունից զրկված լինելու մասին, հարց է տվել Ռոբերտ Բասմաջյանին հետևյալ կերպ. ՙՔննությամբ պարզվել է, որ Ձեզ պատկանող 094-89-66-83 հեռախոսահամարից 2009թ. փետրվարի 21-ին, ժամը 18:00-ից հետո 18:25 Դուք զանգահարել եք 093-26-62-22 հեռախոսահամարին, 18:49-ին Ձեզ զանգահարել են 093-73-00-68 հեռախոսահամարից, իսկ այնուհետև մինչև 23:15-ը հաղորդագրություններ եք ստացել գործում նշված տարբեր հեռախոսահամարներից, ցուցմունք տվեք այդ կապակցությամբ՚: Եվ տուժող ճանաչվածը ցուցմունք է տվել և նրա հայրը Հարություն Բասմաջյանն էլ դատաքնության ընթացքում հաստատեց, որ իրոք քննիչի կողմից նկատի ունեցված այսպես կոչված առևանգման ժամերին ոչ ոք չի զրկել տուժողին իր բջջային հեռախոսով խոսելու հնարավորությունից և նա խոսել է իր ընկերոջ Սարգիսի, իր կնոջ և ծնողների հետ: Ինչ վերաբերում է մեղադրողի կողմից որպես ապացույց բերված այն հանգամանքը, որ իր պաշտպանյալը` Մաթևոս Մակարյանը քրեական գործի ընթացքում, թիվ 14106809 քրեական գործի դատավարական ղեկավարումը իրականացրած Աշոտ Ավետիսյանի հետ փոխադարձ հեռախոսակապ է հաստատել 132 անգամ և դրանով հետաքրքրություն է ցուցաբերել իր որդու Արտյոմ Մակարյանի քրեական գործի նախաքննության ընթացքի նկատմամբ, ապա հարկ է նշել, որ նախ հեռախոսազանգերը եղել են շատ ավելի քիչ, քանի որ գործի 10-րդ հատորում գտնվող վերծանումներից երևում է, որ նույն անձի ամեն զանգ նշված է կրկնակի` մի դեպքում ելքի, մյուս դեպքում մուտքի տեսքով, որոշ դեպքերում էլ զանգերին չի պատասխանվել, բացի այդ գտնում է, որ եթե նույնիսկ այդ զանգերի քանակը լիներ նույնիսկ 132 ավելի, ապա դա ևս մեղադրանքի կողմի չփարատված կասկածը և ենթադրությունն է իր պաշտպանյալի կողմից հանցանքը կատարելու վերաբերյալ: Մաթևոս Մակարյանը կապված հեռախոսազանգերի հետ ցուցմունք է տվել, ներկայացրել է իրեղեն ապացույց ճանաչված իր որդու ավտոմեքենան ի պահ ընդունելու խոսակցությունները և որևէ անօրինական գործողություններ այդ վերծանումներով չի հիմնավորված:
Գտնում է, որ սույն քերական գործով անցնող անձանց ցուցմունքների արժանահավատությունը գնահատելիս, շատ կարևոր է նաև հաշվի առնել նրանց կենսագրությունները և բնութագրերը:
Մաթևոս Մակարյանն ունի մշտական բնակության վայր, հայտնի է նրա անձը, բնութագրվում է դրական, ինչպես իր հարևանների, այնպես էլ աշխատանքային կոլեկտիվի կողմից: Մաթևոս Մակարյանը 1986թ. հանդիսանում է տեխնկական գիտությունների թեկածու, հացամթերումների և հացամշակման նոր սարքավորումների ստեղծման հեղինակ է և իր արգասաբեր աշխատանքով նվիրված է իր երկրին և ժողովրդին: Բացի այդ անազատության մեջ է գտնվում 60-ամյա մի անձ, որը տառապում է շաքարային դիաբետ 2-րդ տիպ, ծանր աստիճանի դիաբետիկ նեյրոպաթիա, միկրոակրուսեցիոպատիա, ակնահատակում դիաբետիկ 1-ին աստիճանի անցիպատիա, դիաբետիկ նեֆրոպատիա, դիաբետիկ կարդիոպատիա, լյարդի լիպոդիստրոֆիա հիվանդությամբ, հաշմանդամ է, մինչև ձերբակալվելը գտնվել է բժիշկների մշտական հսկողության տակ: Այժմ բժիշկների մշտական հսկողության տակ է գտնվում կալանավայրում և ըստ տրված տեղեկանքի ի լրումն թվարկված հիվանդությունների, իր պաշտպանյալը տառապում է նաև միզաքարային հիվանդությամբ, մշտապես կրկնվող նոպաներով, առկա է ճարպային հեպատոզ, շականագեղձի ադենոմիա, քրոնիկ փորկապություն:
Բաբեկեն Մարտոեյանը բազմափորձ քննիչ է, երկար տարիներ նվիրված ծառայել է ՆԳ, այնուհետև ոստիկանության համակարգում, արգասաբեր ծառայության համար պարգևատրվել է ՀՀ Գլխավոր դատախազի պատվոգրով, ունի լավ ընտանիք և լավ բնութագիր:
Իսկ ինչ բնութագիր ունեն տուժողներ ճանաչվածներ Ռոբերտ Բասմաջյանն ու Աննա Ավագյանը, որոնց հակասական և անարժանահավատ ցուցմունքները հիմք ընդունելով և նրանց վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճելով, մեղադրել և ազատությունից զրկել են Մաթևոս Մակարյանին և Բաբկեն Մարտոյանին:
Ըստ ՀՀ Տավուշի մարզի Բաղանիսի գյուղապետարանի կողմից տրված 16.10.2009թ. թիվ 454 գրության` Աննա Ավագյանը ծնվել է 1990թ. Նոյեմբերյանի Բաղանիս գյուղում: Մեծացել է կենցաղային և ներընտանեկան բազմաթիվ խնդիրներ ունեցող ընտանքում: Ծնողների համատեղ կյանքն ընթացել է կոնֆլիկտներով, որոնց պատճառով հաճախակի բաժանվել են: Ընտանիքը բնակվել է համայնքի տարբեր թաղամասերում և որտեղ էլ բնակվել են տվյալ թաղամասի բնակիչները բազմաթիվ անգամ բանավոր բողոքել են նրանց մշտական կռիվներից, անբարո պահվածքից և ֆիզիկական հաշվեհարդարներից միմյանց նկատմամբ: Հայրը պայմանական դատապարտված է եղել գողության համար: Աննա Ավագյանի բացասական բնութագիրը հաստատեց նաև դատաքնննության ընթացքում հենց իր համախոհը` Ռոբերտ Բասմաջյանը, նշելով, որ Աննա Ավագյանը ինտիմ սեռական կապերի մեջ է եղել ինչպես իր, այնպես էլ այլ անձանց հետ: Այսքանից հետ նախաքննության մարմնի կողմից նույն վայրից վերցրած և գործին կցած դրական բնութագիրը չի կարող համոզիչ լինել: Ռոբերտ Բասմաջյանը նախկինում կատարած հանցավոր արարքի համար դատապարտվել է 3 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման և արատավորված է: Այսպիսով, երբ առանձին-առանձին անդրադառնում ենք իմ պաշտպանյալի մեղավորությունն ապացուցող և նրա մեղավորությունը հերքող ապացույցներին, ապա պարզ է դառնում, որ սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով չի կարող հիմնավորվել իմ պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը, նրա գործողություններում չկա հանցավոր արարք կատարելու հանցակազմ: Զուտ այն հանգամանքները, որ տուժողները կամավոր, մեղայականով չեն ներկայացել ՀՀ ԱԱԾ, նրանց խաբեությամբ ըստ իրենց ցուցմունքների, բերման են ենթարկել, սպառնացել են մեղադրանք առաջադրելու սպառնալիքով, սակայն ստանալով անհրաժեշտ ցուցմունքներ, կարճել են նրանց նկատմամբ գործի վարույթը և դադարեցրել են քրեական հետապնդումը գործուն զղջալու պաւոճառաբանությամբ միայն սուտ ցուցմունք տալու հանցակազմի հետ կապված, որոշման մեջ նշելով, որ տուժողները և մյուս անձինք կամավոր մեղայականով են ներկայացել, ընդ որում տուժող անհիմն ներկայացված Ռոբերտ Բասմաջյանը նախկինում դատվածություն ունեցող անձ է, նրանց մեղադրանք չեն առաջադրել քննիչին կատարած հանցանքում օժանդակելու մեջ, եթե գտնում էին, որ հիմնավոր է վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը, տուժողների անարժանահավատ՛ հաղորդումները նույնությամբ արտագրելով և որպես ցուցմունք ներկայացնելով, բոլոր հնարավոր քրեադատավարական իրավունքի խախտումները կատարվել են նախաքննության մարմնի և դատարանի կողմից իմ պաշտպանյալին իր կողմից չկատարած արարքների մեջ մեղադրելու համար: Դրանով իսկ, խախտվել է նաև «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների մասինե Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի պահանջները, համաձայն որի՝ ՙՅուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առընչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17 հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է՝ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները՝ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է՝ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, իսկ 4-րդ մասը սահմանում է. ՙմեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել նշված օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն՝ գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման՝ ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: Նույն օրենսգրքի 127 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ՝ դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ: Նույն օրենսգրքի 365 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4–րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: Անհրաժեշտ է նշել, որ սույն քրեական գործը ծագել էր այն պատճառով, որ ապացուցվեր« ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ, սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Բաբկեն Մարտոյանի կողմրց, նրա վարույթում քննված թիվ 14106809 քրեական գործով շուրջ 60.000ԱՄՆ դոլար կաշառք վերցնելու և այդ շարժառիթից դրդված, Արտյոմ Մակարյանի և մյուսների օգտին ապացույցներ կեղծելու մասին, չգիտես իրականում, ում կողմից և ինչ նպատակով շրջանառության մեջ դրված լուրերը։ Սակայն կատարված քննությամբ այդպիսի հանգամանք չի ապացուցվել և քննիչը սույն քրեական գործով 2010թ. մարտի 3-ին /հ10,գ.թ.157–160/ որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթից մաս կարճելու և քրեական հետապնդում այդ մասով չիրականացնելու մասին։ Այս դեպքում հարց Է առաջանում, եթե քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափերով կաշառք վերցնելու, իսկ Մաթևոս Մակարյանի կողմից այն տալու հանգամանքը չի հաստատվում, ապա ուրիշ ինչ շարժառիթից դրդված պետք Է Բաբկեն Մարտոյանը ապացույցներ կեղծեր և իմ պաշտպանյալն Էլ ինչպես պետք է դրդեր նրան հանցանք կատարելու համար։ Արդյոք մեղադրանքի կողմը դատարանին ներկայացրեց ապացույցներ, թե ուրիշ ինչ շարժառիթից ելնելով է Բաբկեն Մարտոյանը իր քննած գործով ապացույցներ կեղծել, չէ որ տվյալ հանցավոր արարքի հանցակազմի սուբյեկւոիվ կողմը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 4-րդ մասի դրդիչ համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով։ Եթե, նույնիսկ մի պահ ընդունենք, որ քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի կողմից պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու և ցուցմունքները կեղծելու մասով դատարանի դատավճիռը հիմնավոր է և ապացուցված, ապա, նույնիսկ այս դեպքում դատարանը քննիչին իմ պաշտպանյալի կողմից դրդելու ինչ ապացույցներ է հետազոտել կամ արձանագրել, որոնք այդպես Էլ չկան նշված դատավճռում։ Այդ իսկ պատճառով առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի՝ դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումները մասում, առանց իրավական հիմնավոր վերլուծություն կատարելու, դատարանը մեկ նախադասությամբ արձանագրել է հետևյալը. ՙԱպացուցված է նաև Մաթևոս Մակարյանին մեղսագրված արարքը՚; Պաշտպանը գտնում է, որ դատարանը նման կերպ շարադրելով դատավճիռը, նպատակ է հետապնդել տպավորություն ստեղծել, որ կան բավականին ապացույցներ նշված անձանց հանցավոր արարք կատարելու մեջ մեղադրելու համար։ Սակայն, երբ առանձին–առանձին անդրադառնում ենք Մաթևոս Մակարյանի մեղավորությունն ապացուցող և նրա մեղավորությունը հերքող ապացույցներին, ապա պարզ է դառնում, որ սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով չի կարող հիմնավորվել իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը, նրա գործողություններում չկա հանցավոր արարք կատարելու հանցակազմ:
Այսպիսով, ընդհանուր իրավասության դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 58-րդ, 102, 124, 125, 126, 127, 309-րդ, 360-րդ, 365-րդ հոդվածների պահանջները, կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել ապացույցներին, նշված քրեադատավարական իրավունքի խախտումների արդյունքում իր պաշտպանյալի գործողությունների վերաբերյալ սխալ հետևության է հանգել, նրա նկատմամբ կայացնելով մեղադրական դատավճիռ։ Դատարանի կողմից թույլ տրված և վերը ներկայացված քրեադատավարական իրավունքի խախտումներն ազդել են սույն քրեական գործի ելքի և դատարանի կողմից ճիշտ վերջնական որոշում կայացնելու վրա և դրանով իսկ խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը, խախտվել սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 376, 376/1, 377-379, 380/1,381 հոդվածների պահանջներով, վերաքննիչ քրեական դատարանից խնդրել են Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ–Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ 0037/01/10 քրեական գործով կայացված 02.11.2010թ. դատավճռը ամբողջությամբ բեկանել, Մաթևոս Մակարյանի և Բաբկեն Մարտոյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատավճիռ, նրանց գործողություններում հանցակազմի քացակայության հիմքով: Հետազոտել ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից դատավճռում չարձանագրված, սակայն դատաքննության րնթացքում հետազոտված տուժողների և վկաների ցուցմունքները/ դատական նիստերի համակարգչային ձայնագրությունները, որոնք գտնվում են քրեական գործին կից/ և դատավճռում նշված բոլոր ապացույցները, որոնք վերաբերում են իմ պաշտպանյալին մեղսագրված արարքին: Այնուամենայնիվ, եթե վերաքննիչ դատարանը կգտնի, որ իմ պաշտպանյալի մեղավորությունը հիմնավորված է, ելնելով նրա առողջական ծանր վիճակից, միջնորդում եմ նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը, հաշվի առնելով, արդեն իսկ նրա կալանքի տակ գտնված մեկ տարի երկու ամիս ժամկետը և ազատ արձակել դատարանի դահլիճից։ Նշված միջնորդությունը չբավարարելու դեպքում, միջնորդել եմ Մաթևոս Մակարյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ|ածր և նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:



բ/ Պաշտպաններ Է.Չինարյանի, Կ.Քամալյանի և Ս.Մալաքյանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Պաշտպանները գտնում են, որ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներին, դատավճիռը ընդհամենը քննիչի կազմված մեղադրական եզրակացության բառացի արտագրությունն է և մինչդատական վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույց հանդիսացած ապօրինությունների սրբագրումն է:
Գործի մինչդատական վարույթի և Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի սույն գործով դատաքննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի բազմաթիվ ու հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը և սույն դատական ակտի կայացման առկայության պայմաններում դատարանի կայացրած վերջնական դատական ակտը չի կարող օրինական և արդարացի համարվել հետյալ պատճառաբանություններով.
ԱԱԾ նախաքննական մարմինը գործով տուժողներ Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի հայտարարությունների հիման վրա 18.09.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցել է թիվ 58211409 քրեական գործը` Բաբկեն Մարտոյանի կողմից պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու և ապացույցները կեղծելու փաստերի առթիվ:
23.09.2009թ. Բ.Մարտոյանը ծանուցագրով հրավիրվել է ԱԱԾ քննչական բաժին, որտեղ նույն օրը քննիչը Բ.Մարտոյանին փոխանակ հարցաքններ որպես կասկածյալի, քանի որ քրեական գործը ուղղակի նրա նկատմամբ է հարուցվել . հարցաքննվել է որպես վկայի: Մարտոյանը օգտվելով վկային օրենքով վերապահված իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունք տալ: Ցուցմունք տալուց հրաժարվելը պայմանավորված է եղել նրանով, քանի որ վկայի դատավարական կարգավիճակը էականորեն տարբերվում է կասկածյալի դատավարական կարգավիճակից:
Նշելով ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 96-րդ հոդվածը, պաշտպանները նշում են, որ քննչական մարմինը Բ.Մարտոյանին ԱԱԾ հրավիրելուց հետո պարտավոր էր նրան ձերբակալել կամ նրա նկատմամբ ընտրեր որևէ խափանման միջոց և նրան սկսեր հարցաքննել որպես կասկածյալ, սակայն այդպես չի վարվել, նրան սկսել է հարցաքննել որպես վկա: Ավարտելով հարցաքննությունը, քննիչը սկսել է վկա Մարտոյանին առերես հարցաքննել Ա.Ավագյանի և Ռ.Բասմաջյանի և վերջինիս եղբայր` Անդրանիկի Բասմաջյանի հետ:
Առերեսման հենց սկզբում պաշտպանները առարկել են առերեսման կատարման դեմ և պահանջել են դադարեցնել այն, սակայն դա չի կաշկանդել քննիչին շարունակելու ապօրինի առերեսումը և գտնում են, որ տվյալ դեպքում խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդածի պահանջները:
Այն, որ քննիչները Մարտոյանին և մյուս անձանց առերես հարցաքննել են որոշակի նպատակով, դա փաստ է և միտումնավոր կատարված քննչական գործողություն:
Նույն քրեական գործով մեղադրյալ Լուսինե Նալբանդյանը և նրա պաշտպանը բազմիցս գործի մինչդատական վարույթի ընթացքում միջնորդել են քննիչին առերես հարցաքննություն կատարելու Լ.Նալբանդյանի և վկա Սամվել Լամբարյանի միջև, սակայն քննիչը 28.12.2009թ. որոշում է կայացրել և մերժել է այդ միջնորդությունը` հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օերենսգրքի 216-րդ հոդվածը` նշելով, որ առերեսում կկատարվի միայն այն դեպքում, երբ Լ.Նալբանդյանը ցուցմունք կտա տվյալ հարցի կապակցությամբ և էական հակասություններ կլինեն նրանց ցուցմունքներում:
Նույն քննչական գործի նախաքննության շրջանակներում, նույն հարցի կապակցությամբ քննիչի տարբեր մոտեցումը կամ երկակի ստանդարտի կիրառումը խոսում է այն մասին, որ ի սկզբանե Բ.Մարտոյանի նկատմամբ կատարվել է միակողմանի և նպատակաուղղված մոտեցում: Քննիչները Բ.Մարտոյանի հետ առերես հարցաքննելով նշած անձանց, նպատակ են հետապնդել ամրապնդել իրենց կողմից թելադրած ցուցմունքները և հայտարարությունները, իսկ տուժողները, լինելով բերման ենթարկված, հոգեբանորեն ճնշված վիճակում, գրել են այն, ինչ թելադրել են: Փաստացի խախտվել է ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը, ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի, 65-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերի, 3-րդ մասի պահանջները:
2009թ. փետրվարի 23-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 14106809 քրեական գործը ՀՀ քր. օր.-ի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 6-րդ կետերի և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Սույն գործով տուժողներին լրացուցիչ հարցաքննելուց հետո Մարտոյանը ձեռք բերված նոր տվյալների մասին զեկուցել է համայնքների դատախազին, որից հետո հսկող դատախազ Ա.Ավետիսյանի կողմից 15.05.2009թ. գրավոր ցուցում է տրվել հարցաքննել տուժողների ընտանիքի այն անդամներին և հարազատներին, որոնք ցուցմունքներ են տվել և հայտնել կատարված առևանգման մասին, հակասությունների դեպքում կատարել առերես հարցաքննություններ, դեպքի վայրի լրացուցիչ զննում և այլ քննչական գործողություններ: Ցուցմունքում նշված գործողությունները կատարելուց հետո Մարտոյանի կողմից գործը կրկին զեկուցվել է համայնքի դատախազությանը, որից հետո արարքներին տրվել է իրավական գնահատական և Ա.Մակարյանի և մյուսների արարքները վերաորակվել են և դրանից հետո նոր ցուցում չստանալուց հետո Մարտոյանը քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկել է համայնքների դատախազին: Վերջինս հաստատել է մեղադրական եզրակացությունը և գործը 26.05.2009թ. ուղարկվել է դատարան:
Բ.Մարտոյանը կատարելով իր պաշտոնեական պարտականությունները, որը չէր էլ կարող չնկատել, հարցաքննելով տուժողներին` ստեղծել է նոր իրավական փաստաթուղթ` ապացույց, որը որոշակի առումով ենթրակվել է փոփոխությունների ոչ թե Բ.Մարտոյանի կողմից, այլ` տուժողները ինքնակամ նախ դատախազության տված դիմումներում, իսկ այնուհետև լարացուցիչ ցուցմունքներում որոշակի առումով փոխել են իրենց նախկինում տված ցուցմունքների որոշակի մասը` միայն առևանգման մասով և վերջապես ինչ պետք է աներ Բ.Մարտոյանը, նրանց նկատմամբ ֆիզիկական հարկադրանք կիրառեր, ահաբեկեր կամ այլ ապօրինի գործողություններ կատարեր, որպեսզի տուժողները պնդեին իրենց տված սկզբնական ցուցնունքները:
Մարտոյանը քրեական գործից որևէ ցուցմունք չի հանել, որևէ իրեղեն ապացույց չի ոչնչացրել և տվյալ պարագայում խոսել նրա կողմից ապացույցների կեղծման մասին, անհեթեթություն է և ոչնչով չհիմնավորված մեղադրանք:
Քրեական գործում չկան ինչպես տուժողներին ԱԱԾ բերման ենթարկելու, այնպես էլ նրանց կամ նրանց հարազատներին ԱԱԾ հրավիրելու որևէ ծանուցագիր: Գործում չկան նաև տուժողներին սուտ ցուցմունքներ տալու համար որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին որոշումներ: Ահա նման պայմաններում տուժողներից ընդունել են հայտարարություններ:
Սրբուհի Ավագյանը դատարանում ոչ միայն հայտարարել է, որ իրեն Մարտոյանը չի թելադրել և ուղղորդել, թե ինչ գրի, այլ ընդհակառակը` հայտարարել է, որ իրեն և աղջկան` Աննա Ավագյանին ԱԱԾ-ում հարցաքննել են զուգահեռաբար, միևնույն ժամանակ նույն սենյակում և համեմատելով ու թելադրելով երկուսի ցուցմունքներն էլ համապատասխանեցրել են միմյանց: Նա դատարանում հայտարարեց, որ քննիչ Համբարձումյանը իրենց հարցաքննելու ժամանակ պահանջել է, որ ցուցմունքը այնպես գրի, որ հակասություններ չլինեն իր և աղջկա գրածների միջև: Իսկ երբ դատարանում հրապարկվեց նրա ցուցմունքները, նա շատ անկեղծ զարմացավ, երբ լսեց իր ձեռքով գրված ցուցմունքի որոշ մտքեր և բացատրեց դատարանին, որ իրականում այդպես չէ, իրեն թելադրել են, դրա համար այդպես է գրել:
Փաստորեն, դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ տուժողներ Ա.Ավագյանը և Ռ.Բասմաջյանը 2009թ. սեպտեմբերի 17-ին ԱԱԾ-ի աշխատակիցների կողմից բառիս բուն իմաստով, առանց համապատասխան որոշման, բերման են ենթարկվել ԱԱԾ և սուտ ցուցմունք տալու համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու սպառնալիքով նրանց թեալդրել են գրել հայտարարություններ և ցուցմունքներ:
Տվյալ դեպքում խախտվել են ապացույցների ձեռք բերման օրենքով սահմանված կարգը:
Տուժողների նկատմամբ ԱԱԾ-ում բռնության ենթարկվելու հատկանիշները դատաքննության ժամանակ չհայտնաբերվեցին, բայց փոխարենը դատաքննությամբ լիովին հիմնավորվեց, որ նրանք իրենց կամքին հակառակ բռնությամբ բերման են ենթարկվել ԱԱԾ, որտեղ էլ քրեական պատասպխանատվության սպառնալիքով նրանցից կորզել են Մարտոյանի դեմ ուղղված ցուցմունքներ:
Բ.Մարտոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչը դրել է տուժողներ Ա.Ավագյանի և Ռ.Բասմաջյանի, վկաներ Անդրանիկ Բասմաջյանի և Սրբուհի Ավագյանի` ԱԱԾ-ում տված հայտարարությունները և ցուցմունքները: Ի դեպ` անհրաժեշտ է նկատի ունենալ, որ ինչպես քննիչի կազմած մեղադրական եզրակացության մեջ, այնպես էլ դատավճռում Անդրանիկ Բասմաջյանի և Սրբուհի Ավագյանի ցուցմունքների վերլուծությունների մեջ Բ.Մարտոյանին մեղադրող մեկ տող անգամ չկա գրված:
Բ.Մարտոյանի կողմից տուժողներին և վկաներին ուղղորդելու, ցուցմունք թելադրելու հարցերը լիովին հերքվեցին գործի դատաքննության ժամանակ:
Գործի դատաքննության ժամանակ հարցաքննվեցին վկաներ Հեղուշ Անդրիկյանը, Ջուլիետա Հարությունյանը, Կարինե Հակոբյանը, որոնց հարցաքննել է միայն Բ.Մարտոյանը, նրանք ԱԱԾ-ի քննիչների կողմից չէին հարցաքննվել և բոլորն էլ հստակ ցումունքներ տվեցին, որ իրենց Բ.Մարտոյանը հարցաքննելիս չի թելադրել կամ ուղղորդել: Իրենք կամ անձամբ են գրել կամ իրենց պատմածը արձանագրել է քննիչը, իսկ վերջում բարձրաձայն ընթերցվել և իրենք իրենց ստորագրություններով հաստատել են գրվածները: Այսինքն` նրանք ևս, որոնք բացարձակ որևէ կապ չունեն Մարտոյանին առաջադրված մեղադրանքը հերքելու կամ հիմնավորելու մեջ, հիմնավորեցին, որ Բ.Մարտոյանը իրենց չի ուղղորդել և թելադրել, թե ինչպիսի ցուցմունքներ տան: Դրանով իսկ ևս հիմնավորվում է, որ վկային կամ տուժողին ուղղորդելը Մարտոյանի ոճը չէ:
Բացի այդ պաշտպանները գտնում են, որ Մարտոյանին առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունը սուբյեկտիվ կողմից կատարվում է որոշակի շարժառիթներով և հետապնդում է որոշակի նպատակ: Այն կատարվում է ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորությամբ: Տվյալ դեպքում, չնայած հանցագործության շարժառիթները և նպատակը հանդիսանում են հանցագործության սուբյեկտիվ կողմից ֆակուլտատիվ հատկանիշեր, սակայն քանի որ նրանք օրենսդրի կողմից ուղղակիորեն նշված է որպես հանցակազմի բաղադրամաս, ապա ձեռք է բերում պարտադիր հատկանիշի նշանակություն:
Նախաքննության ընթացքում ԱԱԾ-ի քննչական վարչության քննիչները Մարտոյանի և Մակարյանի վերաբերյալ քրեական գործով որպես քննության միակ վարկած են ընդունել Մարտոյանի կողմից շուրջ 60.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք ստանալը և շահադիտական շարժառիթներով վերաորակումներ կատարելը: Այդ վարկածը ստուգելու համար ԱԱԾ քննչական վարչությունը հանձնարարություն է տվել ԱԱԾ-ի Լոռվա մարզային վարչությանը` 60.000 ԱՄՆ դոլարի շուրջ: Արտոյմ Մակարյանի ընկերների, հարազատների շրջանում օպերատիվ միջոցառումներ իրականացնելու մասին:
Մաթևոս Մակարյանը նախաքննության ժամանակ տարբեր վերադաս մարմիններին հղած իր դիմում բողոքներով և դատաքննության ժամանակ իր ցուցմունքով հայտարարեց, որ ինքը որդու` Արտյոմ Մակարյանի գործի քնության ժամանակ ինչպես գործը քննող քննիչ Մարտոյանին, այնպես էլ պաշտոնատար անձանց գումար կամ այլ արժեքներ չի տվել իր որդուն օգնելու, նրա կատարած արարքը վերաորակելու համար: Նա ընդամենը խնդրել է գործով հսկող դատախազին, որպեսզի օբյեկտիվ քննություն կատարեն, որովհետև այդ ժամանակ այդ գործը մեծ աղմուկ էր հանել այն մասով, թե իբր Ա.Ավագյանին և Ռ.Բասմաջյանին այնքան են ծեծել, որ նրանք մահամերձ վիճակում են և հանրապետության ղեկավարությանը սխալ ինֆորմացիա են տվել, դրա համար ինքը մտահոգված է եղել քննության օբյեկտիվության համար: Դատարանում Մ.Մակարյանը հստակ հայտարարեց, որ ԱԱԾ-ի քննիչն իրեն խոստացել էր անհապաղ ազատել կալանքից և օգնել իր որդուն, եթե նա հայտնի իրեն, որ քննիչին կաշառք է տվել: Բայց քանի որ նման բան չի եղել, ինքը որևէ մեկին կաշառք չի տվել, իրեն անհիմն մեղադրանքներն են առաջադրել և կալանավորել:
ԱԱԾ-ի նախաքննական մարմինը 6-ամսյա նախաքննության ընթացքում Մ.Մակարյանի կողմից կաշառք տալու կամ Բ.Մարտոյանի կողմից կաշառք ստանալու փաստը չհիմնավորելով 03.03.2010թ. որոշում է կայացրել քրեական գործից վարույթի մաս կարճելու և քրեական հետապնդում այդ մասով չկիրականացնելու մասին:
Քննիչը տեսնելով, որ Մարտոյանի գործողություններում բացակայել է շահադիտական կամ ասենք անձնական շահագրգռվածությունը 09.02.2010թ. Մարտոյանին նոր մեղադրանք է առաջադրել նույն հոդվածներով անձնական շահագրգռվածության փոխարեն գրելով անձնանական այլ շահագրգռվածություն:
Մարտոյանի պարագայում ինչպես պաշտոնեական լիազորություների, այնպես էլ ապացույցների կեղծման դեպքում նախաքննության ընթացքում որպես միակ վարկած քննության առարկա է դարձել ենթադրվող 60.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք ստանալը և ապացույցների կեղծման հավանականությունը, այսինքն` անձնական շահագրգռվածությունը, որը իսպառ հերքվել էր մինչդատական վարույթի ընթացքում, որը քննության առարկա դարձավ և դարձյալ հերքվեց դատաքննության ժամանակ: Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ապացուցվեց, որ Բ.Մարտոյանը տուժողների կողմից համայնքների դատախազին գրած դիմումների հետ որևէ կապ չի ունեցել: Տուժողները նշել են, որ դիմումները գրել են Մ.Մակարյանի խնդրանքով, իսկ Մ.Մակարյանը իր բազմաթիվ ցուցմունքներում հերքեց այն ենթադրությունը, թե ինքը Մարտոյանին շահագրգռել է կամ ինչ-որ ձևով խնդրել է հօգուտ նրա որդու քրեական գործով արարք վերաորակել:
Քրեական գործում Մ.Մակարյանի գործողություններում վերը նշված որևէ արարքի հատկանիշ չի հիմնավորվել: Փաստորեն` Բ.Մարտոյանի գործողություններում բացակայում է նաև ապացույցների կեղծման հանցակազմը:
Այսպիսով, պաշտպանական կողմը գտնում է, որ Բ.Մարտոյանի գործողություններում բացակայում է ՀՀ քր. օր.-ի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքների հատկանիշները:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. օր.-ի 376-381-րդ հոդվածներով, պաշտպանները խնդրել են բեկանել Երևանի Արաբկիր Քանքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճիռը, Բաբկեն Մարտոյանին ճանաչել անպարտ և դատարանի որոշմամբ արդարացված, դադարեցնել նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը, վերացնել նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից: Իսկ եթե դատարանը նրան կգտնի մեղավոր որևէ արարքի կատարման մեջ, ուստի խնդրել են հաշվի առնել քրեական գործում առկա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնել պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքների իսպառ բացակայությունը քրեական գործում և մեղմացնել Բ.Մարտոյանի պատժաչափը կամ ենթարկել նրան ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանական դատապարտության:



3. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Մ. Մակարյանի և Բ.Մարտոյանի պաշտպաններ Է.Չինարյանի, Կ.Քամալյանի, Ս. Մալաքյանի, Յու.Խաչատրյանի կողմից իրենց վերաքննիչ բողոքների հիմնավորումները, ամբաստանյալների պատճառաբանությունները, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի պատասխանը ստուգելով ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով վերաբերելիության, թույլատրելիության քրեադատավարական պահանջների, ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսակետից, ստուգելով քրեական գործը քննելիս և լուծելիս ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանների վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 02-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բաբկեն Սերգեյի Մարտոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-338 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 38-349 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 38-308 հոդվածի 1-ին մասով` թողնելով օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ամբաստանյալ Բաբկեն Սերգոյի Մարտոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքնում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, սակայն տուժողներ` Աննա Ավագյանի, Ռոբերտ Բասմաջյանի, վկա` Անդրանիկ Բասմաջյանի հետ կատարված առերես հարցաքննությունների ընթացքում նշել է, որ տուժողները դիմումները գրել են դրսում և դատախազի միջոցով է ուղարկվել ոստիկանություն£ Դիմումի շուրջ նրանց հարցաքննել է, որի ընթացքում հարցեր է տրվել այն մասին, թե ինչու են ուզում լրացումներ կատարել նախկին ցուցմունքներում և հարցրել է` գուցե դիմում գրելու ժամանակ նրանց սպառնացել են, հարկադրել են, կաշառել են և դրա համար էլ դիմումներ են գրվել դատախազին, սակայն նրանք հավաստիացրել են, որ նրանց հետ նման բաներ չի եղել, դիմումները գրվել է նրանց նախաձեռնությամբ, նրանց կամքով, քանի որ, ըստ նրանց ասելու, նախկինում ավելի խիստ ցուցմունքներ են տվել, քան իրականում տեղի է ունեցել£ Ինքը նրանց չի թելադրել, թե ինչպիսի ցուցմունք տան և հետևանքների մասին ասել է ընդամենն այն, որ սուտ ցուցմունք տվողը ենթարկվելու է քրեական պատասխանատվության, անհրաժեշտ է ճիշտ ցուցմունքներ տալ, նրանք էլ ասել են, որ այդ նոր ցուցմունքները ճիշտ են և վերջնական£
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ամբաստանյալ Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-338-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 38-349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել, որ որդու` Արտյոմ Մակարյանի վերաբերյալ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում քննիչ Բաբկեն Մարտոյանին չի դրդել ապացույցներ կեղծելուն և չի դրդել պաշտոնական դիրքը չարաշահելուն, իր կապն այդ քննիչի և գործի վարույթի հետ առնչություն ունեցած մյուս պաշտոնատար անձանց հետ պայմանավորված է եղել միայն այնքանով, որ խնդրել է գործով օբյեկտիվություն հանդես բերել, բացի այդ դիմել է Արտյոմ Մակարյանից առգրավված, իրենց ընտանիքին պատկանող ավտոմեքենան վերադարձնելու խնդրանքով£ Անօրինական բնույթի որևէ առաջարկությամբ նրանց չի դիմել£ Տուժող Աննա Ավագյանին տվել է 1500 ԱՄՆ դոլար գումար, որպես նրա կրած ծախսերի և վնասի հատուցում և չի դրդել տալ սուտ ցուցմունքներ, ընդամենը խնդրել է ասել ճշմարտությունը, քանի որ լսել է, որ նա իր ցուցմունքներում շատ խիստ է ներկայացրել կատարվածը£ Ինքը նրան խնդրել է ճիշտ ցուցմունքներ տալ, այլ ոչ ստել և մեղմացնել իր որդու վիճակը£ Նույն առաջարկը կատարել է նաև Ռոբերտ Բասմաջյանին, սակայն վերջինիս գումար չի տվել£ Բաբկեն Մարտոյանի կողմից տուժողների և նրանց հարազատների ցուցմունքները թելադրելու մասին ոչինչ չգիտի և հայտնել չի կարող£
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Բաբկեն Մարտոյանի և Մաթևոս Մակարյանի` դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները արժանահավատ չի համարել, գտել է, որ ամբաստանյալների պատճառաբանություններն անհիմն են, քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ են հետապնդում:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 02.11.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալներ Բաբկեն Սերգոյի Մարտոյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ, Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-338-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 38-349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ, մեղադրանքի հիմքում դրել է նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցները.
Տուժող Աննա Հայկազի Ավագյանի` նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը այն մասին, որ 2008 թվականի հուլիսի 6-ից աշխատել է ք. Երևան Հ. Էմին 14 հասցեում գործող ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ-ում, որպես բանվորուհի£ Ընկերությունը զբաղվել է հացի արտադրությամբ, իր գործունեությունը կայացել է նրանում, որ հավաքել է արդեն թխված հացերը և տեղադրել է արկղերի մեջ£ Աշխատել է հերթափոխով, աշխատանքային օրը սկսվել է ժամը 16£00-ից և ավարտվել է հաջորդ օրը ժամը 9£00-ին£ 2009թ. փետրվարի 15-ին ժամը 16£00-ից եղել է աշխատանքի վայրում£ Փետրվարի 15-ի գիշերը լույս 16-ին, գիշերային ժամին, հացի արտադրամաս է եկել Ռոբերտ Բասմաջյանը ու տեղեկացրել է, որ Լուսինեն չի գալու և նրան, Սպիտակ քաղաքում տեղի ունեցած հարսանիքից հետո, տուն է տարել£ Ռոբերտ Բասմաջյանը արտադրամաս գալը պատճառաբանել է հարսանեկան սկուտեղները այդտեղ բերելով£ Ռոբերտը եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, բայց ոչ հարբած£ Նա արտադրամասում մնացել է մոտ կես ժամ և հեռացել է ժամը 1անց 10 րոպեին£ Այնուհետև, սովորականի պես շարունակել են աշխատել և այդ ընթացքում արտադրամաս որևէ ուրիշ անձ չի եկել£ Առավոտյան ժամը 8-ի սահմաններում, վերջացնելով աշխատանքը, դուրս է եկել արտադրամասից և հենց այդ պահին հացթուխ Եգորը հայտնել է, որ գիշերը ինչ որ մեկը մտել է արտադրամասի պետ Լուսինե Նալբանդյանի աշխատասենյակ, որը գտնվում է արտադրամասի տարածքում և գողություն է կատարել, սակայն նա չի ասել, թե ինչ են գողացել£ Դրանից հետո, արտադրամասի տնօրեն Արտյոմ Մակարյանն ասել է, որ բոլորը մնան փռի տարածքում և դուրս չգան£ Մոտ 2 ժամ հետո Լուսինեն հայտնել է, որ կարող են գնալ տուն£ 2009 թվականի փետրվարի 21-ին, ժամը 14£30-ի սահմաններում, սովորականի նման եկել է աշխատանքի£ Եգոր Հակոբյանն ընդառաջ դուրս գալով` կանչել է իրեն Արտյոմ Մակարյանի մոտ, վերջինիս աշխատասենյակ£ Այդ ժամանակ Արտյոմը Եգորին ասել է, որ ստուգի իր պայուսակը, վերջինս, կատարելով ցուցումը, դատարկել է պարունակությունը, այդ թվում հանել է բջջային հեռախոսը£ Եգորն ասել է, որ իր մատնահետքերը կան գողության մեջ, որից հետո Արտյոմը Եգորին ցուցում է տվել տանել ու իրեն գցել նկուղը և դուռը փակել£ Եգորը տանելով իրեն, մտցրել է արտադրամասի տարածքում գտնվող նկուղը, որը նման է աղբանոցի, և փականով փակել է դուռը£ Շուրջ 10 րոպե հետո, ներսում գտնվելով` լսել է, որ արտադրամասի պետ Լուսինեն Եգորին կարգադրել է իրեն տանել պահակի սենյակ£ Եգորը, գալով` հանել է իրեն նկուղից ու տարել է պահակի սենյակ£ Պահակի սենյակում Լուսինեն իրեն ասել է, որ տեղյակ ե ±ս գողությունը, թե ով է կատարել, և հետաքրքրվել է, թե ինչո±ւ այդ մասին նրան չի ասվել£ Ինքը Լուսինեին պատասխանել է, որ գողությունից որևէ տեղեկություն չունի, այդ ժամանակ Լուսինեն տվել է 5 րոպե ժամանակ մտածելու համար ու գնացել է, իր ետևից փակելով սենյակի դուռը£ Մոտ 5 րոպե հետո Լուսինեն վերադարձել է ու հարցրել է, թե ի±նչ որոշեցիր, ինքը կրկին պատասխանել է, որ մտածելու բան չունի, քանի որ տեղյակ չի, թե գողությունը ով է կատարել և դրա հետ կապ չունի£ Լուսինեի դուրս գալուց անմիջապես հետո, ներս են մտել Արտյոմ Մակարյանը և ՙԳլեխ՚ մականունով Հրանտ Մխոյանը, և սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով` պահանջել են ասել գողությունը կատարողի անունը, ինչին ի պատասխան` ինքը կրկին ասել է, որ անտեղյակ է£ Այդ ժամանակ Հրանտն իրեն ապտակել է, բռնել մազերից ու ասել, որ դա վերջին հնարավորությունն է, թե չէ գնում ենք, ինքը ևս մեկ անգամ կրկնել է, որ տեղեկություն չունի£ Խոսակցությունը տևել է մոտ 5 րոպե, Հրանտն իր հագուստից քաշելով, սենյակից հանել է դուրս, որտեղ կանգնած է եղել Եգորը£ Հրանտը ստիպողաբար իրեն մտցրել է Արտյոմի ՙՋիպ՚ ավտոմեքենայի բեռնախցիկը և դուռը փակել է վրան£ Հրանտը նստել է ավտոմեքենայի ետևի նստատեղին, իսկ Արտյոմը ղեկի մոտ£ Այդ ընթացքում Եգոր Հակոբյանն իր հերթին իրեն առաջարկել է ասել ճշմարտությունը և կրկին անտեղյակության մասին պատասխան ստանալով, բառացիորեն իրեն սպառնացել է` ՙեթե այդպես է` գնա ու մեռիր՚ արտահայտությամբ£ Արտյոմը վարել է ավտոմեքենան, իսկ Հրանտը ողջ ճանապարհի ընթացքում հայհոյանքներ տալով` ծեծել է, քաշել է մազերը և խփել գլխին` պահանջելով ասել գողությունը կատարող անձի անունը, իսկ ինքը պատասխանել է, որ ոչնչից տեղյակ չէ£ Իրեն այդ վիճակում հասցրել են Աշտարակ քաղաքի կողմը և դաշտային ճանապարհով տարել են ինչ որ տեղ` որտեղ մարդիկ չեն եղել£ Արտյոմը ավտոմեքենան այդ ամայի տարածքում կանգնեցնելուց հետո, իրեն իջեցրել են բեռնախցիկից ու նստեցրել են վարորդի կողքի նստատեղին£ Արտյոմը առաջարկել է ասել գողությունը կատարողի անունը` խոստանալով դրա համար որևէ խնդիր չունենալ, սակայն ինքը կրկին ասել է, որ չգիտի ու ոչինչ ասել չի կարող£ Այդ ժամանակ Հրանտն իրեն իջեցնելով ավտոմեքենայից, գցել է գետնին, քաշել է մազերից, հագուստից բռնած քարշ է տվել գետնով, գլուխը ընկղմելով ձյան մեջ` ետևի կողմից սեղմելով` շնչահեղձ է արել և միաժամանակ, պահանջել է ասել գողությունը կատարողի անունը, ինքը նորից պատասխանել է, որ ոչինչ չգիտի, ասել չի կարող£ Այդ ժամանակ Արտյոմը մեքենայից ատրճանակ է բերել, մեկ անգամ կրակել է օդ և սպառնացել է չասելու դեպքում խփել, այդ պահին ինքը պառկած է եղել գետնին£ Արտյոմը մի պահ ասել է, որ կասկածում է Ռուբոյին, ինքը նորից պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, այդ ժամանակ Արտյոմը կրակել է իր ոտքերի տակ, որից հետո ատրճանակի փողը մտցրել է իր բերանի մեջ ու սպառանցել է, որ կխփի£ Փրկվելու համար ինքը խոստովանել է, թե իբր տեղյակ է, որ գողությունը կատարվել է Ռուբոյի կողմից, սակայն իրականում այդ մասին ոչինչ չգիտի£ Մոտ ժամը 17£30-ի սահմաններում, նշված ամայի տարածք է ժամանել նաև Լուսինեն` ՙՆիվա՚ մակնիշի ինչ-որ ավտոմեքենայով, որի վարորդին չի տեսել և չի ճանաչում: Ամայի տարածքից Հրանտը և Լուսինեն նշված ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմքենայով, իսկ ինքն ու Արտյոմը` վերջինիս ավտոմեքենայով մեկնել են Արտյոմին պատկանող գազալցակայան, որը գտնվում է Երևան-Աշտարակ ավտոմայրուղու վրա, Աշտարակ քաղաք չհասած` ճանապարհին, Արտյոմը վստահեցրել է, որ խնդիրներ չկան, իրեն փող կտա և չի թողնի, որ նեղացնեն£ Գազալցակայանում իր հետ ոչինչ չի կատարվել, միայն Եգորը հետաքրքրվել է, թե գողության մասին իմանալով` ինչո±ւ շուտ չի ասել£ Գազալցակայանից հացի արտադրամաս է վերադարձել Լուսինեի և Հրանտի հետ միասին, Արտյոմի ավտոմեքենայով, որը վարել է գազալցակայանի աշխատակից Արթուրը, իսկ Արտյոմը վերադարձել է Եգորի և մեկ ուրիշ տղայի հետ` վերջինիս ավտոմեքենայով£ Հացի արտադրամասում տեսնելով Ռոբերտ Բասմաջյանին` Արտյոմը, Եգորը և Հրանտը սկսել են նրան ծեծի ենթարկել£ Այդ պահին Լուսինեն իրեն ասել է, որ նստիր պահակի սենյակում£ Արտադրամասում գտնվելու ժամերի ընթացքում, պահակի սենյակում Եգորն իրեն հայհոյանքներ տալով, ձեռքում ունեցած ՙկլյուչը՚ տաքացրել է էլեկտրական ջեռուցիչի վրա և սպառնացել է, որ կվառի լեզուն, ինքը շրջել է դեմքը և Եգորը վառել է երկու այտերը, ասելով, որ այլևս նրան չխաբի£ Բացի այդ, ձգտելով իմանալ գողությանը մասնակից երկրորդ անձի անունը, Հրանտ Մխոյանը իրեն ստիպողաբար պառկեցրել է գործածության մեջ գտնված ՙԷՖՏԷԼ՚ տեսակի հացի վառարանի թավայի վրա և սպառանցել է մտցնել վառարանի մեջ, միաժամանակ ասելով, որ ձեռքի շիշը կմտցնի բերանը£ Ներսում եղել են նաև Լուսինեն ու Եգորը, այդ ընթացքում Լուսինեն ծիծաղել է իր հետ կատարվածի վրա£ Համոզվելով, որ իրեն հայտնի չէ գողությանը մասնակցություն ունեցած երկրորդ անձի անունը, իրեն հանգիստ են թողել£ Այդ գիշերվա ընթացքում ինքը աշխատանքի դուրս չի եկել, քանի որ ֆիզիկապես վատ ինքնազգացողություն է ունեցել£ Ռոբերտ Բասմաջյանը ժամեր անց ազատ է արձակվել այն բանից հետո, երբ արտադրամաս են եկել նրա հարազատները, իսկ ինքը, արտադրամասում գիշերելով, հեռացել է 2009 թվականի փետրվարի 22-ին ժամը 17.00-ի սահմաններում£ Ընդ որում, Արտյոմ Մակարյանը և Լուսինե Նալբանդյանը, մտավախություն ունենալով, որ ծնողներն իր վիճակը տեսնելով կարող են բողոքել, առաջարկել են տուն չգնալ և մնալ արտադրամասում, սակայն ինքը պնդել է, որ այլևս չի կարող մնալ այդտեղ, խոստացել է ծնողներին ոչինչ չասել, իսկ դեմքի այրվածքը պատճառաբանել աշխատանքում այն ստանալու հետևանքով, որից հետո միայն Արտյոմ Մակարյանը և Լուսինե Նալբանդյանը համաձայնություն են տվել և թույլատրել են իրեն հեռանալ£ Արտյոմի ու մյուսների կալանավորումից մեկ շաբաթ հետո, իրեն է հանդիպել վերջինիս հայրը` Մաթևոս Մակարյանը ու խնդրել է, որ ինքը փոխի ցուցմունքները և նրա որդու գործի հետ կապված մեղմ ցուցմունքներ տրվի, սակայն ինքը մերժել է նրան£ Դրանից հետո, նույն հարցով նա ևս մի քանի անգամ դիմել է, սակայն ամեն անգամ մերժել է նրան£ Հերթական անգամ Մաթևոսը դիմել է իրեն Արտյոմենց դատավճռից որոշ ժամանակ առաջ£ Նա եկել է իրենց տուն և հերթական անգամ խնդրել մեղմացնել տված ցուցմունքները, միաժամանակ ասելով, որ միևնույնն է նրա որդին նստելու է, ընդամենը պետք է, որ մի երկու տարի քիչ նստի£ Ինքն ասել է, որ եթե պրոբլեմներ չի ունենա ցուցմունքը փոխելու պատճառով, ապա համաձայն է օգնել նրանց£ Մաթևոսն ասել է, որ ամեն ինչ լավ կլինի և ինքը դրա հետ կապված խնդիրների չի հանդիպի, վախենալու բան չունի, քննիչների հետ պայմանավորվածություն կա, նրանք իրենք են վախենում և սպասում են իր առաջին քայլին, որից հետո կասեն, թե ինչը ոնց պետք է ցուցմունքում գրվի£ Դրանից հետո, Մաթևոսը խոստացել է տալ 1500 ԱՄՆ դոլար կրած զրկանքների և ծախսերի համար£ Մաթևոսն իրենց տանը թելադրել է Արաբկիր համայնքի դատախազին հասցեագրված դիմումը, որի բովանդակությունը ամբողջությամբ թելադրվել է Մաթևոսի կողմից, դրանից հետո նրա հետ միասին, իրենց ՙԳազ-31՚ մակնիշի ավտոմեքենայով երկուսով գնացել են դատախազություն և դիմումը գցել է դատախազության արկղը£ Դրանից հետո քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի կանչով ներկայացել է հարցաքննության և նա անձամբ է իրեն հարցաքննել£ Մարտոյանին ասել է, որ խղճալով Արտյոմին` ցանկանում է ցուցմունքները փոխել ու մեղմ ցուցմունքներ գրել, որից հետո նա սկսել է թելադրել իր կողմից գրված ցուցմունքի բովանդակությունը£ Հարցաքննության ընթացքում տեսնելով, որ Մարտոյանը շատ է մեղմացնում կատարվածի նկարագրությունը, հարցրել է նրանից, թե արդյոք բարդություններ չեն առաջանա նման ձևով ցուցմունքներ տալով, նա էլ պատասխանել է, որ չի թելադրի այնպիսի բաներ, որը իրեն կվնասի, անհանգստանալու ոչինչ չկա£ Դրանից հետո գրվել է ցուցմունքը, որը ստորագրել և հեռացել է£ Քննչը հարցաքննության ընթացքում նույնիսկ չի հարցրել, թե նախկինում նման ցուցմունքներ տալուց հետո ինչո±ւ է միանգամից նման ձևով փոխում ցուցմունքները, ինչն էլ հետո հիմք հանդիսացավ, որ Արտյոմն ազատվեց կալանքից£ Ինքը պնդում է, որ Բաբկեն Մարտոյանը բառացի ասել է, որ նա իրեն այնպիսի ցուցմունքներ չի թելադրի, որը կարող է իրեն վնասել£ Քննիչը նույնպես ասել է, որ իր նոր ցուցմունքով ընդամենը մեղմացվում է Արտյոմի ու մյուսների վիճակն, ու այնպես չէ, որ նրանք ընդհանրապես ազատվելու են պատժից£ Ինքն այդ ցուցմունքները չէր կարող ինքնուրույն գրել, համաձայնության է եկել քննիչի հետ ու գրել է նրա թելադրանքով, միաժամանակ, փորձել է առարկել նրա թելադրանքին, վախենելով, որ դա կարող է վնասել իրեն ու այդ մասին ասել է Բաբկեն Մարտոյանին և նա էլ նման արտահայտություններ կատարելով հանգստացրել է իրեն£ Դիմումը և նշված ցուցմունքը գրելուց հետո ինձ հետ առերեսվողը տվել է իրեն խոստացված 1500 ԱՄՆ դոլարը, որը ընտանիքի անդամների հետ ծախսել են կարիքների համար£
Աննա Ավագյանն իր այդ ցուցմունքները պնդել է նաև Արտյոմ Մակարյանի, Լուսինե Նալբանդյանի, Հրանտ Մխոյանի, Եգոր Հակոբյանի, Մաթևոս Մակարյանի և Բաբկեն Մարտոյանի հետ կատարված առերես հարցաքննությունների ընթացքում£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Աննա Ավագյանը պնդել է իր վերը նշված սկզբնական նախաքննական ցուցմունքները և միաժամանակ, հայտնել, որ իրոք քննիչ Բ.Մարտոյանին երբ ինքը հարցրել է, եթե ցուցմունքը ինքը փոխի, իրեն պատասխանատվության կենթարկեն, թե ոչ, քննիչը պատասխանել է` ոչ, իսկ ինչ վերաբերվում է ցուցմունքը թելադրելուն, ապա ինքը պատմել է և դիմումի բովանդակության համաձայն` գրել է:
Տուժող Ռոբերտ Հարությունի Բասմաջյանի ցուցմունքը այն մասին, որ շուրջ 2 տարի աշխատել է ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊ ընկերությունում որպես առաքիչ, որտեղից ազատվել է աշխատավարձի ցածր լինելու պատճառով£ 2008 օգոստոսից ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ տնօրեն Արտյոմ Մակարյանի հետ բանավոր պայմանավորվածությամբ, վերջինիս պատկանող ք.Երևան, Հ. Էմինի 14 հասցեում գտնվող հացի գործարանից օրվա ընթացքում մեկ կամ երկու անգամ հաց է մատակարարել Երևանի խանութներին£ Դրա համար օրական նա վճարել է 2000 դրամ£ Նշված հացի գործարանի փաստացի տնօրենը հանդիսացել է Լուսինե Նալբանդյանը£ Մինչև իր հետ կատարված դեպքը ունեցել է շատ մտերիմ հարաբերություններ Արտյոմ Մակարյանի, նրա ընտանիքի, ծնողների հետ£ 2008 թվականի օգոստոսից ճանաչել է նույն հացի գործարանում աշխատող Աննա Ավագյանին, որի հետ ոչ մի հարաբերություն չի ունեցել£ 2009 թվականի փետրվարի 15-ին Սպիտակ քաղաքում տեղի է ունեցել Արտյոմ Մակարյանի քավորությամբ հարսանիք, պսակադրվել է Արթուր անունով անձը, որը Մակարյանի ազգականն է£ Ինքը նույնպես մասնակցել է այդ հարսանիքին, որպես Լուսինե Նալբանդյանի վարորդ, մեկնելով իր հորը պատկանող ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայով£ Նշված հարսանիքի ընթացքում մշտապես գտնվել է նրանց հետ£ Լուսինեի հետ Երևան է վերադարձել 2009թ. փետրվարի 16-ին ժամը 00£30-ի սահմաններում£ Լուսինեին իջեցրել է Կոմիտաս պողոտայի հարևանությամբ գտնվող նրանց շենքի բակում, զանգով` համոզվել է, որ նա անվտանգ տեղ է հասել, հետո գնացել է հացի գործարան, որտեղ պահակ Նորիկին անձամբ հանձնել է իր ավտոմեքենայի մեջ մնացած հարսանիքի սկուտեղները, քանի որ առավոտյան ավտոմեքենան հանձնելու էր հորը և չէր ցանկանում սկուտեղները մոռանալ ավտոմեքենայում£ Արտադրամասում մնացել է մոտ 5-ից 10 րոպե, որևէ մեկի հետ չի առանձնացել, խոսել են ընդհանուր թեմաներով, որից հետո հեռացել է£ Ժամը 00£50-ին մտել է տուն, քնել է, ոչ մի տեղ չի բացակայել, գիշերը անցկացրել է տանը£ Արտյոմ Մակարյանը այդ գիշեր չի վերադարձել, գիշերել է Սպիտակ քաղաքում, նրա ազգականների տանը£ 2009 թվականի փետրվարի 16-ին, ժամը 8£30-ի սահմաններում, իր ավտոմեքենայով մեկնել է հացի գործարան իր աշխատանքը կատարելու£ Պահակ Հրանտից իմացել է, որ գիշերվա ընթացքում, հացի գործարանի տնօրենի աշխատասենյակից գողություն է կատարվել£ Իր ներկայությամբ զանգահարել ու կանչել են Լուսինեին, իսկ նա էլ իր հերթին զանգահարել է Արտյոմ Մակարյանին£ Ինքն այդ ընթացքում հացն առաքել է խանութ, իսկ դրանից հետո վերադարձել է հացի գործարան£ Լուսինեն հայտնել է, որ զանգահարել է Մակարյանին, որից հետո նա եկել է գործարան ու ոստիկանություն է կանչել£ Ինքը ողջ օրվա ընթացքում գտնվել է գործարանում, օգնել է Մակարյանին դասավորել աշխատասենյակը£ Նրա չհրկիզվող պահարանը օգնել է վերանորոգել` եռակցողի մոտ տանելով£ Տուն է գնացել ժամը 24£00-ի սահմաններում£ Հաջորդ օրերին շարունակել է աշխատել առանց որևէ խնդիրների£ Իրեն ոչ ոք չի ասել, որ կասկածում են գողության մեջ£ Այդ մասին առաջին անգամ իրեն ասել է Արտյոմ Մակարյանը 2009թ. փետրվարի 21-ին, ժամը 15£00-ի սահմաններում, երբ վերադարձել է հացի գործարան չորս օրվա աշխատավարձը ստանալու համար£ Մտնելով Մակարյանի աշխատասենյակ տեսել է, որ նա զրուցում է Աննա Ավագյանի հետ£ Արտյոմ Մակարյանը Աննա Ավագյանից հարցնում էր, թե ով է կատարել գողությունը, և պնդում էր, որ նա տեղյակ է կատարվածից£ Այդ պահին աշխատասենյակում նրանք գտնվել են երկուսով£ Արտյոմը կանչել է հացի արտադրամասի խմորիչ Եգորին և ասել է, որ վերջինս Աննային տանի, քանի որ նա ազատ շարժվելու իրավունք չուներ£ Ինքը տեսել է, թե ինչպես է Աննան ծնկաչոք խնդրել Արտյոմին, որ նա ոչնչից տեղյակ չէ£ Աննային տանելուց հետո, Արտյոմը իրեն ասել է, որ իր վրա կասկածում է և ենթադրում է, որ կապ ունի գողության հետ, սակայն կարող է տուն գնալ, քանի որ դեռևս նրան պետք չէ£ Գնացել է տուն և մոտ 3 ժամ անց 2009 թվականի փետրվարի 21-ին ժամը 18£30-ի սահմաններում, կրկին գնացել է հացի արտադրամաս, քանի որ նեղված է եղել իր հասցեին ասված կասկածանքի մասին խոսքերից£ Ցանկացել է հնարավորինս շուտ իմանալ, թե ինչ է տեղի ունենում և ապացուցի իր անմեղությունը£ Այդ ժամանակ ինքը Արտյոմ Մակարյանին չի տեսել արտադրամասում, իսկ պահակ Նորիկից տեղեկացել է, որ տնօրենը դուրս է եկել գործարանից£ Մինչև տնօրենի վերադարձը Նորիկի հետ շախմատ են խաղացել£ Մի քանի րոպե հետո լսվել է Մակարյանի ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 13LL311 պ/հ ավտոմեքենայի ձայնը£ Նորիկը բացել է արտադրամասի մուտքի դարպասները և նշված ավտոմեքենայի հետ միասին, ետևից տարածք է մտել նաև բաց գույնի ՙՄիցուբիշի՚ մակնիշի ավտոմեքենա£ Ավտոմեքենաների բակ մտնելուց հետո իջել են մոտ 10-ից 15 անձինք, որոնք առանց որևէ խոսք ասելու` հարձակվել են իր վրա և սկսել են անխղճաբար ծեծել£ Առաջինը իրեն դեմքի շրջաններում բռունցքով հարվածել են Արտյոմ Մակարյանը, նրա ընկեր Հրանտը, որի մականունը ՙԳլեխ՚ է, ծեծողների մեջ ճանաչել է նաև խմորիչ Եգորին, իսկ մնացածին նախկինում չի տեսել£ Նրանց հետ է եղել նաև Լուսինեն£ Իրեն ծեծելով տարել են հացի արտադրամասի տարածք, որտեղ շարունակել են ևս մի քանի րոպե ծեծել£ Ընդհանուր առմամբ այդ ժամանակ ծեծը տևել է մոտ 10 րոպե, ինքը չի կարողացել այդ ընթացքում հեռանալ, քանի որ իր կամքին հակառակ պահել են արտադրամասում£ Այդ ժամանակ Արտյոմ Մակարյանը մոտը ունեցած ատրճանակով կրակել է ոտքերի տակ£ Դրանից հետո, իրեն նստեցրել են Արտյոմ Մակարյանի ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 13 LL 311 պ/հ ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և տարել են Ապարանի շրջանի Քուչակ գյուղի մոտակա ամայի տարածք£ Այդտեղ խոսել են իր հետ երկու անծանոթ տղաներ և առաջարկել են խոստովանել գողությունը, հակառակ դեպքում Արտյոմ Մակարյանը կարող էր սպանել£ Վախի ազդեցության տակ խոստովանել է իրականում իր հետ ոչ մի կապ չունեցող գողության կատարումը£ Այնուհետև, նույն ավտոմեքենայով վերադարձել են հացի արտադրամաս, որտեղ շարունակվել է ծեծը` պահանջելով հայտնել, թե ինչ է գողացվել£ Այդ ժամանակ խնդրել է իրեն հանգիստ թողնել` խոստանալով գողացված գումարը վերադարձնել£ Բացի այդ, իրենից պահանջել են հայտնել գողությանը մասնակցություն ունեցած երկրորդ անձի անունը և ինքը ստիպված, տեղիք տալով ճնշմանը, խաբելով` ասել է, որ գողությանը մասնակցել է նաև ընկերը` Արտակ Վլասյանը£ Դրանից հետո, իր առաջարկով գնացել են Արտակի ետևից, հույս ունենալով, որ Արտակին կանչելու ժամանակ կկարողանա ազատվել իրեն հետապնդողներից£ Արտակենց տան մոտ հասնելով` իրեն թույլ չեն տվել իջնել մեքենայից և ինքը չի կարողացել ազատվել ուղեկիցներից£ Արտակին կանչելուց հետո վերադարձել են արտադրամաս, այդտեղ վերջինս, Արտյոմին և մյուսներին բացատրել է, որ նա որևէ կապ չունի գողության դեպքի հետ, որից հետո նրան հավատացել են և Արտակը հեռացել է£ Իրականում Արտակը անտեղյակ է եղել դեպքից, ինքը ստիպված է տվել նրա անունը, այդ պահին վերջինս է անցել իր մտքով ու դրա պատճառով էլ նրա անունն է տվել£ Ժամը 1£30-ի սահմաններում արտադրամաս են եկել ծնողները և նրանց հետ վերադարձել է տուն£ Մինչ հեռանալը, արտադրամաս իր ծնողների գալուց հետո, Լուսինե Նալբանդյանն իր եղբոր` Անդրանիկ Բասմաջյանի հետ միասին, գնացել են իրենց տուն, որպեսզի Լուսինեն ուսումնասիրի բնակարանը ու համոզվի, որ այդտեղ գողացված իրեր չկան և այդպես էլ, Լուսինեն իրենց բնակարանում գողացված որևէ իր չի հայտնաբերել£ Իր կարծիքով Արտյոմը և մյուսները նման ձևով են իր հետ վարվել Լուսինե Նալբանդյանի դրդմամբ, քանի որ նա է սովորաբար կառավարել Արտյոմ Մակարյանի գործողությունները, ինչպես նաև նա հացի արտադրամասում ծեծելուն անձամբ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել, նրա մոտ եղած վառ գույնի անձրևանոցով իր ոտքերին ու ձեռքերին հարվածներ է հասցրել£ Լուսինեն արտադրամասում իր ծնողների հետ խոսելիս խոստովանել է, որ անձրևանոցով անձամբ հարվածել է իրեն, ինչի հետևանքով պատռվածքի ձևով ստացել է ձախ ձեռքի արմնկային շրջանի վնասվածք£ Իրականում ինքը գողության հետ որևէ կապ չունի, այդ հարցում ոչ մեկին չի կասկածում, ենթադրում է, որ իր վրա սկսել են կասկածել, քանի որ գողության գիշերը եղել է արտադրամասում£ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվող քրեական գործի քննության ընթացքում, քրեական գործը դատարանում քննվելուց առաջ, Արտյոմ Մակարյանի հայրը` Մաթևոս Մակարյանը, իրեն դիմել է խնդրանքով, որ գնա քննիչի մոտ և փոխի նախկինում տված ցուցմունքները, ասելով որ պատրաստ է գումար վճարել£ Ինքը սկզբում հրաժարվել է, սակայն նա անընդհատ շարունակել է իրեն դիմել այդ խնդրանքով, որի արդյունքում որոշել է օգնել նրան, քանի որ մտածել է, որ ընկերոջ հայրն է, ու խոստացել է փոխել ցուցմունքը, առանց որևէ գումարի դիմաց£ Գնացել է առաջին անգամ ցուցմունքը փոխելու և մտել է քննիչ Կարեն Հակոբյանի մոտ£ Վերջինս ասել է, որ եթե սուտ ցուցմունք տա, ապա կպատժվի օրենքի սահմաններում£ Լսելով այս մասին` հրաժարվել է սուտ ցուցմունք տալուց և պնդել է նախկինում տված ցուցմունքները ու դուրս գալով քննիչի մոտից, այս մասին պատմել է Մաթևոս Մակարյանին, որը Արաբկիրի ոստիկանության շենքի բակում սպասել է իրեն£ Վերջինս բջջային հեռախոսով զանգահարել է ինչ-որ մարդու և իր ասածները փոխանցել է նրան, այնուհետև ասել է, որ գնա, մի քանի օր անց նա կզանգի£ Իրոք, մի քանի օր հետո, իրեն զանգահարել է Մաթևոս Մակարյանը և կանչել է հացի գործարան, որտեղ Արտյոմի աշխատասենյակում ասել է, որ նա հարցերը լուծել է, պետք է դիմում գրվի Արաբկիրի դատախազին, որից հետո գնալ քննիչի մոտ` ցուցմունքը փոխելու£ Մաթևոս Մակարյանը մոտը գտնվող թղթի վրա գրված տեքստից իրեն թելադրել է դիմումը, որը ինքը գրել է, նշելով, որ նախկինում տված ցուցմունքները չափազանցեցված են£ Ստորագրել է այդ դիմումը և տվել է Մաթևոս Մակարյանին, որը վերցնելով այն, ասել է, որ մոտ օրերս կգնան Արաբկիրի դատախազություն և դիմումը կտան£ Դրանից մոտ 1 կամ 2 օր անց, զանգահարել է Մաթևոս Մակարյանը և հանդիպել են Արաբկիրի դատախազության շենքի մոտ£ Երկուսով մտել են այդ շենք, և ինքը իր ձեռքով դիմումը գցել է արկղի մեջ£ Ինքը Մաթևոս Մակարյանին հարցրել է, թե քննիչի մոտ հարցաքննվելիս, ի±նչ պետք է գրի, նա ասել է, որ պետք է նշել, որ իրեն չեն առևանգել, այլ իր հոժար կամքով գնալու էր Սպիտակ քաղաք, որպեսզի ստանար բուժօգնություն, և քննիչը ավելի ստույգ կասի, թե ինչ պետք է գրվի, ու նրա թելադրանքով այն կգրվի£ Ինքը Մաթևոս Մակարյանից հարցրել է, թե իրեն չե±ն դատի սուտ ցուցմունք տալու համար, նա պատասխանել է, որ ոչ, քանի որ նրանք բոլոր հարցերը լուծել են£ Մոտ մեկ շաբաթ անց, կանչել է քննիչ Մարտոյանը, որին ինքը հարցաքննության ընթացքում նույնպես հարցրել է, թե սուտ ցուցմունք տալու համար չե±ն դատի, և քննիչը պատասխանել է, որ` ոչ£ Ինքն ասել է քննիչին Արտյոմի հոր խնդրանքի մասին և որ եկել է ցուցմունքը փոխելու, քանի որ դա խնդրել է Արտյոմի հայրը և հարցրել է նրան, թե դրա համար կարո±ղ է ենթարկվել քրեական պատասխանատվության£ Նա պատասխանել է, որ իրեն ոչ ոք չի նեղացնի, լինելու է արագացված դատ£ Ինքը փոխել է ցուցմունքները, առևանգման պահով, նշելով, որ իրեն չեն առևանգել, այլ տարել են Սպիտակ քաղաք, որպեսզի բուժօգնություն ցույց տան, այսինքն իր ցուցմունքում նշել է, որ իր հոժար կամքով է գնացել Սպիտակ քաղաք£ Քննիչը հարցեր էր ուղղել և թելադրել է, որպեսզի ինքը գրի ցուցմունքը իրավաբանական ձևով£ Քննիչ Մարտոյանն ասել է նաև, որ պետք է հարցաքննի եղբորն` Անդրանիկին, որը նույնպես հարցաքննվելիս պետք է նշի, որ իր նախկինում տված ցուցմունքներն այն մասին որ իրեն առևանգել են, չափազանցեցված են եղել, ինքն էլ նրան պատմել է, որ զայրացած լինելով` տվել է իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ£ Քննիչ Մարտոյանն ասել է նաև, որ եղբայրը ոստիկանության աշխատակից է և եթե այս ձևով ցուցմունքներ տա, սա ավելի արժանահավատ կդարձնի իր ցուցմունքները և դրանով էլ օգուտ կլինի Արտյոմենց£ Ինքը գրել է ցուցմունքը և այլևս նրան չի հանդիպել£
Ռոբերտ Բասմաջյանն իր այդ ցուցմունքները պնդել է նաև Արտյոմ Մակարյանի, Եգոր Հակոբյանի, Հրանտ Մխոյանի և Լուսինե Նալբանդյանի, Բաբկեն Մարտոյանի և Մաթևոս Մակարյանի հետ կատարված առերես հարցաքննությունների ընթացքում£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Ռոբերտ Բասմաջյանը վեր նշված իր սկզբնական նախաքննական ցուցմունքները պնդել է, միաժամանակ դատարանում հայտարարել, որ քննիչ Բ.Մարտոյանը իր դիմումի համաձայն` իրեն հարցաքննել է և վերջում իրեն ասել է, որ հեռախոսի մասին ցուցմունքում գրի, որ իբրև տվել են, բայց իրականում այն չէին տվել, պատճառաբանելով, որ լավ մարդիկ են, ինչ ասել են` կանեն:
Վկա Հարություն Անդրանիկի Բասմաջյանի ցուցմունքը այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դավթաշեն 7-րդ փողոցի 6-րդ տանը` կնոջ, երկու որդիների` Ռոբերտ և Անդրանիկ Բասմաջյանների ու նրանց կանանց հետ միասին` նույն բնակարանում£ Որդին` Ռոբերտը, ավելի քան երկու տարի առաջ աշխատել է ք. Երևանի Հովսեփյան 14 հասցեում գտնվող հացի գործարանում որպես վարորդ-առաքիչ£ Աշխատավարձը ցածր լինելու պատճառով նա դուրս է եկել աշխատանքից և իր անձնական ՙՎազ՚ 2107 ավտոմեքենայով տաքսի է վարել£ Երբ Ռոբերտը աշխատել է հացի գործարանում, հաճախակի ասել է, որ գործարանի տնօրեն Արտյոմի հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում, սակայն ինքը Արտյոմին տեսել է Աշտարակի ճանապարհին£ Մոտ 3-4 ամիս առաջ Ռոբերտն ընդունվել է հացի գործարանում որպես առաքիչ£ Այդ ընթացքում հանդիսացել է Արտյոմի ընտանիքի վարորդը£ 2009թ. փետրվարի 15-ին Ռոբերտն ասել է, որ այդ օրը հրավիրված է աշխատակիցներից Արթուրի հարսանիքին£ Այդ օրը Ռոբերտը տանից դուրս է եկել ժամը 12.00-ի սահմաններում, մյուս որդու` Անդրանիկի ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայով£ Քանի որ Ռոբերտն ասել է, որ հարսանիքը տեղի է ունենալու Սպիտակ քաղաքում, այդ պատճառով էլ իրենք անհանգստանալով, ժամը 19.20-ի սահմաններում զանգահարել են իր կնոջ բջջային հեռախոսահամարից` (094-89-66-83) Ռոբերտի (094-89-66-82) հեռախոսահամարին, որպեսզի իմանան ամեն ինչ նորմալ է, թե± ոչ£ Ռոբերտն իրենց ասել է, որ հարսանիքի տեղում է և ամեն ինչ նորմալ է£ Ժամը 23.00-ի սահմաններում իրենք դարձյալ զանգահարել են Ռոբերտին, որն էլ ասել է, որ Սպիտակ քաղաքից դուրս է գալիս, սակայն չի ասել, թե ում հետ£ Դրանից հետո, ժամը 24.20–ի սահմաններում, իրենք նորից զանգահարել են վերջինիս, որն էլ պատասխանել է, որ նրանց աշխատակից Լուսինեին պետք է իջեցնի տուն, այնուհետև հանձնի հարսանյաց զամբյուղները և գա տուն£ Ժամը 24:50–ի սահմաններում Ռոբերտը եկել է տուն£ 2009թ. փետրվարի 21-ին, ժամը 17-ի սահմաններում, Ռոբերտը տանից դուրս է եկել եղբոր` Անդրանիկի ՙ21011՚ մակնիշի ավտոմեքենայով և ասել, որ գնում է արհեստավորի մոտ, քանի որ նրա մեքենան տրվել էր վերանորոգման£ Ժամը 22.00-ի սահմաններում ինքը արթնացել և կնոջը հարցրել է, թե որտեղ է Ռոբերտը, վերջինս էլ պատասխանել է, որ ժամը 20.00-ի սահմաններում զանգահարել է որդուն և իմացել, որ նա հացի գործարանում է£ Սակայն տեսնելով, որ Ռոբերտը չկա, ինքը անհանգստացել է և իր (099-51-36-56) բջջային հեռախոսահամարից, ժամը 23:00-24:00-ի սահմաններում, մի քանի անգամ զանգահարել է Ռոբերտի (094-89-66-82) բջջային հեռախսահամարին, որոնց նա պատասխանել է, որ շուտով կգա, սակայն տեսնելով, որ որդին չի գալիս` փորձել է մեկ անգամ ևս զանգահարել նրան, բայց վերջինիս հեռախոսն անջատված է եղել£ Այդ ժամանակ կինն ու Անդրանիկը գնացել են հացի գործարան£ Որոշ ժամանակ անց ինքը զանգահարել է Անդրանիկին և հարցրել Ռոբերտի մասին, Անդրանիկը պատասխանել է, որ Ռոբերտը հացի գործարանում է և այնտեղ խառը վիճակ է տիրում£ Այնուհետև, 10 րոպե անց, կինը, Անդրանիկը և Լուսինեն եկել են իրենց տուն և այդ ժամանակ ինքը նրանցից իմացել է, որ հացի գործարանից մի քանի օր առաջ գողություն է կատարվել և գողացվել է Լուսինեի կոսմետիկան, իսկ Լուսինեն գնացել է, որպեսզի տեսնի արդյոք դա իրենց տանը չէ±, քանի որ գողության մեջ կասկածել են Ռոբերտին£ Երբ ստուգել են տան իրերը և Լուսինեն տեսել է, որ իր կոսմետիկան այնտեղ չէ, իրենք բոլորը միասին վերադարձել են հացի գործարան£ Իրենք մտել են մի սենյակ, որտեղ հավաքված են եղել 6-7 հոգի մարդ, որոնցից ինքը դեմքով ճանաչել է միայն Արտյոմին£ Դռան մոտ նստած է եղել մի աղջիկ, որի երկու այտերին ինքը նկատել է վերքեր, այնտեղ է գտնվել նաև Ռոբերտը ծեծված վիճակում` ձեռքերը ուռած, հագուստը պատառոտված, աչքը կապտած, ամբողջությամբ արյունոտված վիճակով£ Սենյակում գտնվող մյուս անձանց ինքը տեսել է առաջին անգամ, չի ճանաչել և անունները չգիտի, սակայն նրանց տեսնելու դեպքում` կճանաչի£ Տեսնելով որդուն այդ վիճակում, ինքը զայրացած հարցրել է, թե ի±նչ է պատահել, Արտյոմը պատասխանել է, որ այդ սենյակից գողություն է կատարվել և գողացվել են կնիքները, գումարի մասին ոչինչ չի ասվել£ Ինքը Արտյոմին հարցրել է, թե ե±րբ է գողությունը կատարվել, վերջինս ասել է, որ հարսանիքի գիշերը£ Ինքը պատասխանել է, որ հնարավոր չէ, որ Ռոբերտն այդ գողության հետ կապ ունենար, սակայն Արտյոմն ասել է, որ դռան մոտ նստած վերքոտ երեսով աղջիկը ասել է, որ գողությունը Ռոբերտն է կատարել£ Այդ լսելով Ռոբերտն ասել է, որ ինքը գողություն չի կատարել, իսկ աղջիկը ասել է, որ գողության գիշերը նա Ռոբերտին տեսել է այդ սենյակում£ Այդ ժամանակ ինքը Ռոբերտին դուրս է կանչել և ասել, որ եթե գողությունը նա է արել, ապա թող իրեն ճիշտն ասի, բայց Ռոբերտն ասել է, որ ինքը չի կատարել և, որ իրեն ենթարկել են խոշտանգումների` մոտ 20 հոգով, ծեծի են ենթարկել, կրակել են ոտքերի տակ, որից հետո տարել են Քուչակ գյուղի կողմերը, ՙչոլի՚ մեջ ցանկացել են սպանել և այդ պատճառով ստիպված ասել է, որ գողությունը ինքն է կատարել, որպեսզի չսպանեն£ Այնուհետև իրենք վերադարձել են սենյակ, և Արտյոմն իրենց ասել է, որ Ռոբերտին կարող են տանել տուն, որպեսզի մտածեն և նրան պատասխանեն` Ռոբերտն է կատարել, թե± ոչ£ Տանը իրենք Ռոբերտին դարձյալ հարցրել են, թե արդյո±ք նա է կատարել գողությունը, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ ինքը դրա հետ ոչ մի կապ չունի£ Իսկ իրենց հարցին, թե ինչու± այն աղջիկը այդպիսի բան ասաց, Ռոբերտը պատասխանել է, որ նրան նույնպես ծեծի են ենթարկել, այդ պատճառով վախից տվել է Ռոբերտի անունը£ Հաջորդ օրը Անդրանիկը զանգահարել է Արտյոմին և ասել, որ Ռոբերտը գողության հետ ոչ մի կապ չունի, իսկ Արտյոմը ահաբեկել է նրան, ասելով որ տանից որևէ թանկ իր կտանի£ Իրենք Արտյոմից վախենալով, ոչ ոստիկանություն, և ոչ էլ բուժօգնության չեն դիմել£ Աննային չի ճանաչում և չգիտի, թե Ռոբերտն ինչ կապ ուներ նրա հետ£ Հարսանիքից վերադառնալուց հետո, մինչև առավոտյան ժամը 08.00-ն, Ռոբերտը տանից դուրս չի գնացել, քանի որ այդ դեպքում ինքը անպայման կիմանար` ձայներ կլսեր£ Փետրվարի 16-ից հետո Ռոբերտը մեծ գումար, օծանելիք, մեծաքանակ մետաղադրամ տուն չի տարել£ Կատարված գողության մեջ ինքը ոչ ոքի չի կասկածում£ Ռոբերտին ծեծի ենթարկողներից ինքը ճանաչել է միայն Արտյոմին, և հենց վերջինս էլ կրակել է Ռոբերտի ոտքերի տակ, և Լուսինեին, որն էլ իրեն անձամբ ասել է, որ անձրևանոցով խփել է Ռոբերտի թևին և պատռել նրա թևը£
Դեպքի օրը, հացի գործարան գնալիս, ինքը ոչ մեկի մոտ ատրճանակ, հրազեն կամ նման տեսակի զենք չի տեսել£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Հարություն Բասմաջյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Անդրանիկ Հարությունի Բասմաջյանի ցուցմունքը այն մասին, որ եղբոր` Ռոբերտ Բասմաջյանի ընտանիքի և ծնողների հետ միասին են բնակվում£ 1999 թվականից աշխատում է ոստիկանության համակարգում£ Եղբայրն աշխատել է հացի արտադրամասում` որպես վարորդ£ 2009 թվականի փետրվարի 15-ին վերցրել է իրենց ընտանիքի ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան Սպիտակ քաղաքում հարսանիքի մեկնելու համար£ Արտյոմի և Լուսինեի հետ առնչություն չի ունեցել, իմացել է, որ նրանք հանդիսանում են Ռոբերտի տնօրենները£ Փետրվարի 15-ին ժամը 22:30-ից քնել է և եղբոր տուն վերադառնալը չի տեսել£ Մինչև փետրվարի 21-ն ամեն ինչ եղել է նորմալ, սովորական վիճակում£ Փետրվարի 21-ին ժամը 17£00-ին Ռոբերտը տանից դուրս է եկել£ Ինքը մի քանի անգամ զանգահարել է եղբոր հեռախոսահամարին, վերջինս պատասխանել է, որ շուտով կգա, սակայն ամեն զանգից հետո շարունակել է ուշանալ£ Ժամը 24£30-ի սահմաններում մայրը արթնացրել է իրեն ու հայտնել է, որ Ռոբերտը դեռևս չի եկել տուն£ Ինքը զանգահարել է Ռոբերտին, վերջինս ասել է, որ հացի արտադրամասում է և կգա մոտ 30 րոպեից£ Անհանգստանալով Ռոբերտի պատասխանից, ինքը մոր հետ միասին մեկնել է հացի արտադրամաս ու այնտեղ տեսել է Ռոբերտին` ծեծված ու արյունոտված վիճակում£ Այնտեղ են եղել Լուսինեն, Արտյոմը, ՙԳլեխը՚ և ևս չորս-հինգ մարդ, որոնց չի ճանաչել£ Բակում կանգնեցված է եղել միայն Արտյոմի ավտոմեքենան£ Ռոբերտից հարցրել է, թե ինչ է պատահել, վերջինս ասել է, որ հարսանիքի գիշերը արտադրամասից գողություն է կատարվել ու իրեն կասկածում են գողության մեջ, սակայն ինքն այդ գողության հետ որևէ կապ չունի£ Արտյոմն ասել է, որ գողությունը կատարել է Ռոբերտը և արդեն խոստովանել է կատարածը£ Ռոբերտը, հերքելով Արտյոմին, ասել է, որ նրան ծեծի են ենթարկել մոտ 20 հոգով, կրակել են ոտքերի տակ, տարել են Աշտարակի չոլերից մեկը և ցանկացել են սպանել, որի պատճառով էլ, ստիպված, նա ընդունել է գողությունը կատարելը£ Լուսինեն ասել է, որ ցանկանում է գալ իրենց տուն և ստուգել Ռոբերտի կնոջ պարֆումերիան£ Այդ ժամանակ ինքը, Լուսինեն և մայրը վերադարձել են իրենց տուն, որտեղ Լուսինեն նայել է Ռոբերտի կնոջ իրերը, սակայն որևէ գողացված իր չի գտնվել£ Հայրը, նույնպես իմանալով կատարվածի մասին, իրենց հետ միասին վերադարձել է հացի արտադրամաս£ Այդտեղ իրենց առջև են բերել ծեծված մի աղջկա, որի երեսը այրված էր ու նա ասել է, որ Ռոբերտին տեսել է գողության գիշերը այն սենյակում, որտեղից կատարվել է գողությունը£ Հետագայում իմացել են, որ այդ աղջկան նույնպես ծեծել են և նա ստիպված տվել է Ռոբերտի անունը£ Համոզելով Արտյոմին` Ռոբերտին տարել են տուն, վերջինս շարունակել է պնդել, որ նա գողության հետ կապ չունի£ Հաջորդ օրը զանգահարել է Արտյոմին և ասել է, որ այդ գողությունը Ռոբերտը չի կատարել£ Արտյոմը սկսել է սպառնալ, որ կառևանգի ընտանիքին և վնաս կտա£ Հաջորդ օրը ոստիկանությունում դեպքին ընթացք է տրվել£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Անդրանիկ Բասմաջյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Սրբուհի Աղաբեկի Ավագյանի նախաքննական ցուցմունքը այն մասին, որ դուստրն` Աննա Ավագյանը, 2008 թվականի հունիսից աշխատել է Հ. Էմինի 14 հասցեում գործող հացի արտադրամասում, որպես բանվոր, օրավարձով` 3.000 դրամի չափով£ Բացի այդ, նրան օրական երկու հատ հաց են տվել£ Նա աշխատել է նորմալ, որևէ խնդիրներ չեն եղել աշխատանքի վայրում£ Իր աղջիկը ոչ մի անգամ չի բողոքել տնօրինությունից, ասել է, որ տնօրենը հանդիսանում է Լուսինե Նալբանդյանը£ Ինքը եղել է հացի արտադրամասում և իրեն դուր չի եկել Լուսինե Նալբանդյանի պահվածքը, ինչի պատճառով էլ ցանկացել է, որ աղջիկն աշխատանքից դուրս գա£ 2009 թվականի փետրվարի 15-ի լույս 16-ի գիշերը Աննա Ավագյանը եղել է աշխատանքի վայրում, իսկ առավոտյան տուն է վերադարձել և պատմել է, որ այդ գիշեր արտադրամասում գողություն է կատարվել£ Նա իր հետ գումար կամ առարկա չի բերել, դեռ ավելին, ասել է, որ ճանապարհածախսի գումարը` 200 դրամը, ուրիշից է վերցրել£ 2009 թվականի փետրվարի 21-ի լույս 22-ի գիշերը, աղջիկը կրկին եղել է աշխատանքի£ Նրա տուն գալուց հետո, տեսել է, որ դեմքը վնասված է` կա այրվածք£ Հարցրել է, թե ինչ է կատարվել, ու աղջիկը պատասխանել է, որ ոչինչ էլ չկա, իր հարցերը անձամբ կլուծի£ Անահանգստանալով աղջկա համար` ինքը հարևանի (010)26-26-95 հեռախոսահամարից զանգահարել է արտադրամաս և խոսել է Լուսինե Նալբանդյանի հետ£ Դրանից հետո, գնացել է հացի արտադրամաս, որտեղ հանդիպել է Լուսինե Նալբանդյանի հետ£ Ասել է, որ բողոքելու է ոստիկանություն, իսկ նա հակադարձել է, որ Աննան անբարոյական է£ Ինքը Լուսինեից կոնկրետ գումար չի պահանջել, սակայն ասել է, որ աղջիկը լավ չի զգում և նրանց հաշվին պետք է տանել բուժելու£ Լուսինե Նալբանդյանը համաձայնվել է Աննային բուժել£ Լուսինեն այդ ժամանակ իրեն չի ասել, թե ինչ է տեղի ունեցել£ Ինքը նրանից գումար չի ուզել ոստիկանություն բողոք չներկայացնելու համար£ Հեռախոսով երբ զանգահարել է Լուսինեին` ձևացրել է, որ աղջիկը դեռ տուն չի եկել, փորձելով նման ձևով իմանալ աղջկա ուշացման պատճառը, սակայն ոչինչ չկարողանալով ճշտել, գնացել է արտադրամաս£ Արդեն ոստիկանությունում տեղեկացել է, որ աղջկան Լուսինե Նալբանդյանը, տնօրեն Արտյոմ Մակարյանը և ուրիշներ, տանջել են և կատարել են այլ անօրինական գործողություններ` նրա կամքին հակառակ գործարանի տարածքում պահել են և այլ տարածք տեղափոխել, սպառնացել են ատրճանակով, կրակել են ոտքերի տակ, պահել դեմքին Աշտարակի տարածքում, որից հետո աղջիկը վախի ազդեցության տակ ստել է, որ հացի արտադրամասի գողությունը կատարել է Ռոբերտ Բասմաջյանը£ Նրան կասկածել է տնօրինությունը և դրա համար էլ Աննան նրանց հարցին, թե գողությունը կատարել է Ռոբերտ Բասմաջյանը, թե ոչ, պատասխանել է, որ իբր տեսել է Ռոբերտ Բասմաջյանին գողության ժամանակ£ Աննան իրականում Ռոբերտին գողությունը կատարելիս չի տեսել£
Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննության ընթացքում Սրբուհի Ավագյանը հայտարարել է, որ իրեն ասել են գրի այնպես, որ համապատասխանի Աննայի ցուցմունքի հետ:
Վկա Հայկազ Երվանդի Ավագյանի ցուցմունքը այն մասին, որ շուրջ երկու տարի է արդեն ինչ ընտանիքի անդամների հետ միասին Նոյեմբերյանի շրջանից տեղափոխվել են Երևան և ապրում են այստեղ£ Զբաղվում է բանվորությամբ, կատարում է ժամանակավոր բանվորական աշխատանքներ, ներկայումս աշխատում է ՙԳումի՚ շուկայի հարևանությամբ գործող շինանյութերի խանութում` որպես բանվոր£ Կինը` Սրբուհի Ավագյանը չի աշխատում, զբաղվում է անչափահաս որդու խնամքով, աղջիկը` Աննա Ավագյանը, ներկայումս չի աշխատում, նա մինչ այդ աշխատել է հացի արտադրամասում, որը գործում է ՙՄերգելյան՚ ինստիտուտի մերձակայքում£ Երրորդ զավակը` մեծ տղան, ամուսնացած է, նա ապրում է Խարբերդ գյուղում և վարում է առանձին տնտեսություն£ Աղջիկը, թե ում միջոցով էր այդ փռում աշխատանք գտել, չգիտի, չի ճանաչել նաև այդ փռի աշխատակիցներից ոչ մեկին£ Աննան աշխատել է հերթափոխով, նա աշխատել է գիշերային ժամերին, աշխատանքի է գնացել ժամը 16:00-ի սահմաններում և տուն է վերադարձել մոտավորապես ժամը 09:00-ին£ 2009 թվականին, մոտավորապես, փետրվարի 21-ին աղջիկը սովորականի պես գնացել է աշխատանքի, այդ ժամանակ նա մոտը ուներ բջջային հեռախոս, որի հեռախոսահամարն է` (077)57-40-16£ Այդ ժամանակ վարձով ապրել են Սարի-Թաղ թաղամասում, որտեղ կար քաղաքային հեռախոս` (010)55-03-27 հեռախոսահամարով, որից օգտվել են նաև իրենց ընտանիքի անդամները£ 2009 թվականի փետրվարի 22-ի կեսօրին կնոջից իմացել է, որ աղջիկը դեռևս տուն չի եկել, նա պետք է աշխատանքից այդ օրը վերադարձած լիներ ժամը 09:00-ի սահմաններում, կինը նշել է նաև, որ մի քանի անգամ զանգահարել է աղջկան, սակայն նրա հեռախոսը չի պատասխանել£ Դրանից անհանգստանալով` նույն օրը, ժամը չի հիշում, գնացել է փուռ և փորձել է պահակից ճշտել, թե ո± ւր է աղջիկը£ Պահակը, ներս չթողնելով, դուռը կիսաբաց վիճակում պահելով իր վրա, ասել է, որ աղջիկը գնացել է արդեն տուն£ Ինքը պահակին չի ճանաչում անունով, նա սպիտակ մազերով, մոտ 60 տարեկան, նիհարավուն կազմվածքով մարդ էր£ Դրանից հետո վերադարձել է տուն£ Այդ ընթացքում կինը զանգահարել էր հացի արտադրամասի քաղաքային հեռախոսահամարով ու հետաքրքրվել էր աղջկանով, նա չգիտի, թե ով է, պատասխանել, որ աղջիկն աշխատանքից տուն է գնացել£ Մի քանի ժամ հետո աղջիկը եկել է, նա կծկված վիճակում, ոտքով քայլելով անցնել է այն խանութի մոտով, որտեղ ինքը աշխատել է£ Անցնելով մայթը` մոտեցել է նրան ու հետաքրքրվել, թե որտե±ղ է եղել այսքան ժամանակ£ Նրա դեմքին նայելով` տեսել է, որ այտերը այրված են, հետաքրքրվել է, թե ի±նչ է պատահել նրա հետ, աղջիկն ասել է, որ աշխատանքի վայրում պատահմամբ այրվացք է ստացել, սակայն անմիջապես էլ աչքերն արտասունքով լցվել է, ինիչից հասկացել է, որ աղջկա հետ ինչ-որ բան է պատահել, ու խնդրել է նրան գնալ տուն` մինչև որ կհանդիպեն երեկոյան£ Դրանից հետո, աշխատանքն ավարտելով` գնացել է տուն£ Աղջիկը շատ վատ էր զգում, ցավում էին ականջները և ոտքերը£ Աղջիկը պատմել է, որ փռի տեր Արտյոմը և նրա մի քանի աշխատակիցներ, որոնց անունները չի հիշում, նրան տանջանքների են ենթարկել, որպեսզի պարզեն, թե ո±վ է կատարել մի քանի օր առաջ փռում տեղի ունեցած գողությունը, որի հետ աղջիկը որևէ կապ իրականում չէր ունեցել£ Աղջիկը նկարագրել է, որ նրան փակել են փռի նկուղում, այնուհետև ծեծի են ենթարել, մտցրել Արտյոմի ավտոմեքենայի բեռնախցիկն ու տարել Աշտարակ քաղաքի մերձակա մի տարածք, այդտեղ Արտյոմը մոտն ունեցած ատրճանակով սպառնացել էր սպանել աղջկան, անհրաժեշտ տեղեկությունները չհայտնելու դեպքում, կրակել էր աղջկա ոտքերի տակ, ատրճանակը մտցրել է աղջկա բերանը, բացի այդ, նրան այդտեղ նույնպես ծեծի էին ենթարկել£ Աղջիկը տեսնելով, որ չի կարողանում ազատվել այդ մարդկանցից` ստիպված տվել է փռի աշխատակից Ռոբոյի անունը, ասելով որ նա է գողությունը կատարել£ Դրանից հետո, նրանք աղջկան բերել են հացի արտադրամաս, կրկին շարունակել էին փակի տակ պահել, ծեծի ենթարկել, նույնիսկ փորձել են մտցնել հացի արտադրության համար նախատեսված, գործող վառարանի մեջ` նստեցնելով նրան հացի համար օգտագործվող մետաղական ՙլիստի՚ վրա, սակայն աղջիկը կարողացել էր խուսափել դրանից` ՙլիստի՚ վրայից իջնելով£ Այնուհետև, ՙկլյուչով՚ այրել էին աղջկա երկու այտերը£ Աղջիկը պատմելիս անուններով ասել է, թե Արտյոմի ընկերներից ով ինչ է արել իր հետ, սակայն ինքն այդ անունները մոռացել է և այժմ չի կարող կոնկրետ մտաբերել և ասել£ Աղջիկը պատմել է նաև, որ դեպքի ընթացքում ծեծի են ենթարկել նաև Ռոբերտին, նրան նույնպես Արտյոմի ավտոմեքենայի բեռնախցիկն են մտցրել ուժով ու տարել են ինչ-որ տեղ, որից հետո նրան բերել են փուռ և թույլ են տվել տուն գնալ միայն այն բանից հետո, երբ եկել են այդ տղայի ծնողները, իսկ նրան գիշերը պահել են արտադրամասում, թույլ չտալով տուն գալ, քանի որ մտածել են, որ աղջկա վիճակը կարող էր նկատվել և աղմուկ կբարձրացվեր£ Լսելով այդ պատմությունը, փետրվարի 22-ի երեկոյան գնացել են փուռ` Արտյոմին տեսնելու համար£ Աղջիկն ասել է, որ իրենց նույնպես կարող են ծեծի ենթարկել, սակայն ինքն ու կինը միասին, այնուամենայնիվ, գնացել են փուռ£ Արտյոմը տեղում չի եղել և մի կին, որի անունը Լուսինե էր, վիճաբանության մեջ է մտել իր կնոջ հետ, ու ասել է, որ մեղքը աղջկանս է, քանի որ նա տեղյակ է եղել գողությունից, սակայն նրանց չի ասել£ Լուսինեի հետ տեղի ունեցած խոսակցությունից հասկացել է, որ նա շատ լավ տեղյակ է, թե աղջկա հետ ինչ է կատարվել և ինչ պատճառով£ Տեսնելով, որ այդտեղ կարող է իրավիճակը սրվել, կնոջ հետ հեռացել են£ Աղջկա վիճակը գիշերվա ընթացքում վատացել է և նրան տարել են Զեյթունի հիվանդանոց, որտեղից էլ դիմել են ոստիկանություն£ Դրանից հետո, երբ իմացել են, որ ոստիկանները կալանավորել են դեպքին մասնակցություն ունեցած Արտյոմին, Լուսինեին և էլի մի քանի հոգու, իրենց տուն է այցելել Արտյոմի հայրը` Մաթևոսը և ներողություն Է խնդրել տղայի արածների համար և խնդրել, որ աղջիկը խղճա նրանց ընտանիքին, ասելով, որ փոքր երեխաներ ունի£ Նա խնդրել է փոխել ցուցմունքները և մեղմ ցուցմունքներ տալ` չնշել այն մասին, որ աղջկան ուժով մտցրել են ավտոմեքնայի բեռնախցիկը և տարել են դաշտ ու այնտեղ տանջանքների են ենթարկել, բացի այդ, խնդրել է չգրել, որ Արտյոմը ատրճանակը մտցրել է աղջկա բերանը£ Մաթևոսն իր այդ խնդրանքը պատճառաբանել է նրանով, որ այդպես գրելու դեպքում ինչ-որ չափով կմեղմվի նրա տղայի վիճակը և նա համեմատաբար թեթև պատիժ կստանա ու մեկ-երկու տարի պակաս կնստի£ Աղջիկը սկզբում չի համաձայնվել այդ առաջարկներին, սակայն 2009 թվականի մայիս ամսին, նա կարծես արդեն մոռացության մատնելով իր հետ կատարվածը, հայտնել է, որ չի ցանկանում թշնամիներ ունենալ, վախենում է Արտյոմի ընտանիքից, բացի այդ խղճում է նաև նրա երեխաներին, ուստի ցանկանում է փոխել ցուցմունքը և նշել Մաթևոսի ասածներով£ Իրենք, ինչպես նաև աղջիկը, մտավախություն են ունեցել, որ ցուցմունքները փոխելու դեպքում աղջիկը կարող է քրեական պատասխանատվության ենթարկվել և այդ մասին խոսել են Մաթևոսի հետ, նա ասել է, որ լրիվ ցուցմունքը փոխելու կարիք չկա, միայն պետք է փոխել բեռնախցիկում ուժով աղջկան տեղափոխելու և ատրճանակը նրա բերանը մտցնելու հետ կապված ցուցմունքի մասերը£ Ինքը հարցրել է, թե դրան ինչպես կվերաբերվեն քննիչները, նա պատասխանել է, որ քննիչների հետ պրոբլեմներ չեն լինի£ Նա պարզ չի ասել, ո±ր քննիչի հետ պայմանավորվածություն ունի, սակայն նրա խոսքերից ու վստահությունից ինքը հասկացել է, որ քննիչները նույնպես տեղյակ են, որ ցուցմունքները փոխվելու են և դրա համար աղջկան չեն պատժելու, քրեական պատասխանատվության չեն ենթարկելու, այսինքն քննիչները չէին պարզելու ցուցմունքը փոխելու իրական պատճառը£ Այնուհետև, աղջիկն ավելի մանրամասնորեն պայմանավորվել է Մաթևոսի հետ ցուցմունքները փոխելու մասին և զբաղվել այդ հարցով£ Միայն տեղյակ է, որ Մաթևոսը ընտանիքի ու կոնկրետ աղջկա կրած զրկանքների համար կնոջը և աղջկան տվել է 1500 ԱՄՆ դոլար, որը ծախսվել է£ Տեղյակ է նաև, որ Մաթևոսի ասածի համաձայն աղջիկը փոխել է ցուցմունքները և դրա համար նա քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել նշված գործով£ Իրենց համար անակնկալ էր, որ Մաթևոսի որդին և գորոծով մյուս անձինք դատարանի դահլիճից ազատ են արձակվել` թեթև պատիժներ ստանալով, իրենք կարծել են, որ աղջկա այդ ցուցմունքը ընդամենը նպաստելու է նրանց վիճակը թեթևացնելուն, սակայն չեն կարծել, որ այդ չափով£ Մաթևոսի առաջարկությունը ստանալուց հետո աղջիկն է որոշել ցուցմունքները փոխել և ոչ ճիշտ ցուցմունքներ տալ, ինքն ու կինն այդ հարցում նրան որևէ խորհուրդ չեն տվել և գրավել են չեզոք դիրք, ասելով, որ նա է որոշողը, թե ինչպես պետք է վարվի£ Կարծում է, որ աղջիկը, տեսնելով, որ նրան խաբել են և թեթև պատիժ տալու փոխարեն Արտյոմին և մյուսներին ազատ են արձակել, վրդոված այդ փաստից, հաղորդում է տվել ՀՀ ազգային անվտանգության մարմնին£ Ներկայացնելով ճշմարտությունը` հայտարարում է, որ բողոքներ չունի£ Աղջիկը որևէ կապ չունի փռում կատարված գողության հետ և իրենց ասել է, որ փռի աշխատակից Ռոբերտի անունը հայտնել է նրա նկատմամբ կատարված ճնշումների և բռնությունների հետևանքով£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Հայկազ Ավագյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Նորիկ Մամիկոնի Ադամյանի ցուցմունքը այն մասին, որ ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Կոտայքի մարզի Մրգաշեն գյուղում£ 23 տարի աշխատել է ՀՀ ոստիկանության համակարգում և 2001 թվականից անցել թոշակի£ Ոստիկանության կապիտան է£ 2002թ. ընդունվել է աշխատանքի Հ.Էմինի 14 հասցեում գտնվող ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ հացի արտադրամասում որպես պահակ£ Պահակությունը կատարել է Հրանտ Հակոբյանի հետ£ Իրենք երկուսով են կարգավորել իրենց աշխատանքային գրաֆիկը` երկու օր աշխատել են, երկու օր հանգստացել£ Իր պարտականությունների մեջ է մտել տարածքի պահպանությունը, միաժամանակ բացել և փակել է արտադրամասի մուտքի դարպասները£ Հացի արտադրամասը չորս կողմից պարսպապատ է£ 2009թ. փետրվարի 14-ի առավոտյան ընդունել է պահակությունը մինչև փետրվարի 16-ի առավոտ£ Այնուհետև հերթափոխը ընդունելու է եկել Հրանտը և ստուգելով տարածքը, ասել է, որ գրասենյակի մուտքի դռան կախովի կողպեքի օղը կոտրված է և դուռը բաց է£ Ինքը Հրանտի հետ ներս է մտել և տեսել, որ փաստաթղթերը թափթփված են և խառնաշփոթ վիճակ է տիրել£ Իրենք այլևս առաջ չեն գնացել, ու ինքը պահանջել է, որ զեկուցեն ղեկավարությանը և դիմեն ոստիկանություն£ Իր հաջորդ հերթափոխը եղել է փետրվարի 21-ի առավոտից մինչև ժամը 18:00-ն ընկած հատվածը£ Այդ օրը, ժամը 21:00-ի սահմաններում, հիմնարկի գործերը կառավարող Լուսինեն իրեն կարգադրել է, որ երբ Աննան գործի գա` ուղարկի նրա մոտ£ Նա իրեն չի ասել, թե Աննան ինչի± համար է նրան պետք£ Մոտ 10-15 րոպե անց հիմնարկ է եկել Աննան, որը աշխատել է որպես բանվոր£ Ինքը վերջինիս ուղարկել է Լուսինեի մոտ£ Քիչ անց ինքը Լուսինեի սենյակից լսել է բարձր խոսակցության ձայներ, և հասկացել, որ Լուսինեն Աննայից պահանջել է, որպեսզի ասի գողություն կատարողի անունը£ Աննան պնդել է, որ ոչնչից տեղյակ չէ£ Քիչ հետո եկել է Արտյոմ Մակարյանը£ Մոտ հինգ րոպե անց ինքը նկատել է, որ Արտյոմը և հացթուխ Եգորը, Աննային տարել, գցել են պահակատանը կից գտնվող սենյակը, որը չի օգտագործվել և ծառայել է որպես խորդանոց, դուռը կախովի կողպեքով փակել են և բարձր տոնով ասել, որ մտածի և ասի գողություն կատարողի անունը£ Այդ ընթացքում արտադրամաս է եկել նաև Հրանտը£ Մոտ 15 րոպե հետո Արտյոմն ու Հրանտը Աննային այդ սենյակից հանել են, նստեցրել Արտյոմի սև գույնի ՙԼեքսուս՚ ջիպի հետևի մասում և դուրս եկել տարածքից£ Մեքենան վարել է Արտյոմը, իսկ Հրանտը նստել նրա կողքին£ Իրեն չեն ասել, թե ուր են գնում, սակայն ինքը հասկացել է, որ նրանք Աննային ինչ-որ տեղ են տանում, որ ճշտեն կամ նա նրանց ասի գողություն կատարողի անունը£ Նրանց գնալուց հետո, ժամը 17.30-18.00-ի սահմաններում, մենակ, ՙՎազ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենայով հիմնարկ է եկել վարորդ-առաքիչ Ռոբերտը£ Նա հարցրել է, թե ու±ր է ղեկավարությունը, այդ օրը Ռոբերտը 1-2 ժամ առաջ դարձյալ հիմնարկ է եկել, հավանաբար աշխատավարձ ստանալու համար, և նա ավելի շուտ է հեռացել այնտեղից, քան Արտյոմն ու մյուսները£ Իսկ երեկոյան, թե ինչու± է եկել Ռոբերտը, այդ մասին իրեն ոչինչ չի ասել£ Երբ նա իմացել է, որ ղեկավարությունը դուրս է եկել, իրենից հարցրել է, թե Աննան է±լ է իրենց հետ գնացել, ինքը պատասխանել է, որ այո£ Իսկ թե ու±ր են գնացել և Աննային ու±ր են տարել, ինքը չի իմացել և Ռոբերտին էլ նույնն է պատասխանել£ Ինքն ու Ռոբերտը սկսել են շախմատ խաղալ, երբ Արտյոմի մեքենայով հիմնարկ են եկել Արտյոմը, Եգորը, Լուսինեն, Հրանտը /ՙԳլեխը՚/ և Աննան£ Նրանք հենց տեսել են Ռոբերտին, երեքով հարձակվել են նրա վրա և սկսել ծեծել, ու պահանջել են, որ նա խոստովանի գողությունը, չնայած Ռոբերտը ասել է, որ ինքը գողությունից տեղյակ չէ, սակայն նրանք շարունակել են նրան ծեծի ենթարկել` սկզբում բակում, այնուհետև` գրասենյակում£ Այդ ընթացքում Աննան գտնվել է արտադրամասի ներսում£ Ռոբերտին դրսում ծեծելիս, Արտյոմը ատրճանակից կրակել է նրա ոտքերի տակ և օդ, որպեսզի Ռոբերտը վախենա և պատմի գողության մասին£ Երբ նրանք մտել են գրասենյակ, Լուսինեն իրեն ուղարկել է արտադրամաս, որպեսզի ինքը աշխատի Աննայի փոխարեն, քանի որ Աննան ասել է, որ նրան վախեցրել են Աշտարակի ճանապարհի վրա և նա այդ վիճակում չի կարող աշխատել£ Դրանից հետո ինքը եղել է արտադրամասում և չգիտի, թե հետագայում ի±նչ է կատարվել£ Միայն կարող է ասել, որ Ռոբերտին ծեծել են Արտյոմը, Եգորը և Հրանտը, ներկա են եղել Լուսինեն և Արթուրը, վերջինիս գործողությունները չի մտաբերում և Ռոբերտին ծեծի ենթարկող վերոհիշյալ անձինք էլ, նրան ստիպողաբար մտցրել են Արտյոմի ավտոմեքենայի մեջ, բեռնախցիկը, թե ոչ, չի հիշում, ու կրկին մեկնել են արտադրամասից£ Արտյոմի և Հրանտի մեկնելը հաստատապես հիշում է, իսկ Եգորինը դժվարանում է մտաբերել£ Գիշերվա ժամը 02:00-ի սահմաններում Ռոբերտի եղբայրը եկել է տարածք և հարցրել Ռոբերտին£ Ինքն ասել է, որ նա գրասենյակում է£ Որոշ ժամանակ անց եկել են նաև Ռոբերտի հայրն ու մայրը£ Նրանք մտել են գրասենյակ և խոսել Մակարյանի, Լուսինեի և մյուսների հետ£ Ինքը նրանց խոսակցությանը ներկա չի եղել և չգիտի, թե ինչի մասին են նրանք զրուցել£ Գիշերվա ժամը 04:35-ի սահմաններում նրանք բոլորը հիմնարկից գնացել են£ Աննան գիշերը մնացել է հիմնարկում, առավոտյան ինքը տեսել է, որ նա արտադրամասում քնած է եղել թախտի վրա£ Ինքը նրան չի մոտեցել և ժամը 09:00-ին գնացել է տուն£ Փետրվարի 21-ին, ժամը 15:00-ին առաջինը հիմնարկ է եկել խմորիչ Անդրանիկը, որը Եգորի փոխարինողն է£ Հետո, ժամը 17:00-ին եկել են բանվորներ` Ջուլիկը, Սվետան և Կարինեն, որոնք աշխատել են մինչև առավոտ£ Նույն օրը ժամը 16:00-ին եկել են նաև սևագործ բանվորներ` Կարենը և Սամվելը£ Ռոբերտին ծեծելուն մասնակցել են միայն Արտյոմը, Հրանտը` ՙԳլեխ՚ մականունով և Եգորը£ Երբ ինքը տեսել է, որ ծեծում են Ռոբերտին, ինքը զգուշացրել է Եգորին ու Գլեխին, որ նման բան չանեն, դիմեն օրինապահ մարմիններին, սակայն իրեն լսող չի եղել£ Այդ օրը ինքը չգիտի` տղաները խմած են եղել, թե` ոչ, համենայն դեպս խմելու առիթ չի եղել£ Ինքը չգիտի, թե որտեղից է կասկած առաջացել նրանց մոտ, որ գողությունը կատարել է Ռոբերտը£ Աննան և Ռոբերտը մինչև ծեծվելը իրեն գողության մասին ոչինչ չեն ասել, իսկ մյուսներին ասել են, թե` ոչ, ինքը տեղյակ չէ£ Ծեծվելուց հետո միայն նրանք Արտյոմին խոստովանել են, որ գողությունը կատարել է Ռոբերտը£ Ինքը Ռոբերտին և մյուս աշխատողներին գողության մեջ չի կասկածում, քանի որ եթե ներսի որևէ աշխատող 5-10 րոպե բացակայեր, ապա դա անպայման ինքը կնկատեր£ Հավանական է, որ դրսից, պարիսպի վրայով անցնեին ու գողություն կատարեին£ Դեպքի օրը, գիշերվա ժամերին Աննան մնացել է արտադրամասի տարածքում և չի հիշում, որտեղ է նա քնել, արտադրամասում, թե պահակի սենյակում£ Աննան չէր կարող նրա ցանկությամբ արտադրամասի տարածքից դուրս և ներս կատարել, քանի որ արտադրամասի դարպասները փակ են եղել կողպեքով£ Բացի այդ, Լուսինեն իրեն անձամբ ասել էր, որ Աննան մինչև առավոտ պետք է մնա արտադրամասի տարածքում, ու ինքը Աննային պետք է թույլ չտար, որ Աննան գնա, եթե նա փորձ կկատարեր£ Աննան չի փորձել դուրս գալ և այդպես էլ մնացել է արտադրամասում£ Առավոտյան աշխատանքի գալով Լուսինեն պետք է որոշեր Աննային թողնել, թե ոչ£ Ռոբերտի հետ նման հարց չի եղել, քանի որ նրան տարել են ծնողները այդ գիշեր£ Այդ օրն Աննան և Եգորը չեն աշխատել, նրանց փոխարինել են ինքն ու Անդրանիկը£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Նորիկ Ադամյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Գևորգ Լիպարիտի Մալոյանի ցուցմունքը այն մասին, Արտյոմ Մակարյանի հացի արտադրամասից կատարված գողությունից հետո Արտյոմն ու Լուսինեն, խոսելով միմյանց հետ քննարկել են, թե ով կարող է կապ ունենալ գողության դեպքի հետ, և երկուսով հիմնականում կասկածել են, որ գողությանը մասնակից է եղել նրանց մոտ որպես վարորդ աշխատող Ռոբերտը, որի ազգանունը չգիտի£ Կասկածանքի պատճառը հիմնականում այն էր, որ Լուսինեն ու Արտյոմը մտածել են, որ Ռոբերտը գողությունից առաջ տեղյակ լինելով, որ ինչ-որ գումար է ստացվել, որը հավանաբար պահվում է Արտյոմի աշխատասենյակում գտնվող երկաթյա պահարանում, կազմակերպել է գողությունը£ Բացի այդ, կասկածել են, քանի որ գողության գիշերը Ռոբերտը անակնկալ ձևով եկել է հացի արտադրամաս և ինչ-որ ժամանակ եղել էր այդտեղ£ Լուսինեն ու Արտյոմը մտածել են, որ արտադրամասում աշխատող Աննան կարող էր իմանալ Ռոբերտի կողմից գողությանը մասնակցած լինելու մասին, քանի որ նրանք երկուսով մտերիմներ էին և ինչ-որ ժամանակ ընկերություն էին արել, բացի այդ, Աննան գողության գիշերը եղել էր հերթափոխում£ Լուսինեն ու Արտյոմը, խոսելով միմյանց հետ այդ մասին, որոշել են սկզբում Աննայից հարցնել ու պարզաբանել, թե նա ինչ գիտի գողության դեպքի մասին£ Նրանք կարծում էին, որ Աննան, լինելով վարքից թույլ և խեղճ անձնավորություն, գողության մասին կպատմի իմացածը, որից հետո նրանք արդեն կկարողանան պարզաբանումներ կատարել Ռոբերտի հետ£ Լուսինեն ու Արտյոմը խոսակցությունների ընթացքում չեն պլանավորել ու պայմանավորվել, թե կոնկրետ ինչ ձևով էին խոսեցնելու Աննային, իսկ հետո Ռոբերտին, սակայն, որ նրանք պատրաստվում էին գողության մասին պարզաբանումներ կատարել Աննայի, իսկ հետո Ռոբերտի հետ, ինքը լսել ու պնդում է£ 2009 թվականի փետրվարի 21-ին, ցերեկվա ժամերին, սովորականի պես եկել է արտադրամաս աշխատանքի, նախապես չիմանալով, որ այդ օրը Արտյոմն ու Լուսինեն որոշել էին սկսել նախատեսած պարզաբանումները£ Ինքն այդ հարցում շահագրգռված չի եղել և այդ հարցը իրեն չի վերաբերվել£ Այդ օրը կատարվածն ըստ ժամերի հիշել դժվարանում է, սակայն մտաբերում է, որ Աննայի հետ արտադրամասում պարզաբանում էր կատարվում, ու նրան հարցեր էին տալիս Լուսինեն և Արտյոմը, վերջինիս ընկերը, որի մականունը ՙԳլեխ՚ է և հացթուխ Եգորը£ Աննան պնդում էր, որ նա գողության դեպքից տեղեկություն չունի, իսկ նրանք էլ ձգտում էին հնարարվորինս շատ տվյալներ ստանալ£ Ինքն անձամբ նրանց մոտ չի եղել և ուշադրություն չի դարձրել, թե ով ինչ է անում£ Աննայի հետ մոտ երկու ժամ պարզաբանումները շարունակվել են, նա մեկ եղել է իր տեսադաշտում և մեկ էլ` ոչ£ Այդ ընթացքում Աննային, թե որտեղ են պահել, ով, ինչ է արել` չգիտի£ Այնուհետև, Լուսինեից իմացել է, որ Աննային Արտյոմն ու ՙԳլեխը՚, որի իսկական անունը չգիտի, Արտյոմի ավտոմեքենայով տարել են ինչ-որ տեղ` նրանից ճշմարտությունն իմանալու համար£ Ինչպես ինքն, այնպես էլ Լուսինեն մտահոգվել են, որ Արտյոմը կարող է չափը անցնել և Աննային վնասել£ Ստացվել է այնպես, որ այդ ժամանակ արտադրամաս եկած Արտյոմի ընկերոջ` Սամվելի ավտոմեքենայով Լուսինեն մեկնել է Արտյոմի հետևից, հետաքրքրվելու համար, թե նրանց մոտ ինչ է կատարվում£ Իր կարծիքով Սամվելը եկել էր արտադրամաս Արտյոմի հետ ինչ-որ գործ ունենալու պատճառով£ Լուսինեի գնալուց հետո, իր մեջ նույնպես հետաքրքրություն է առաջացել, և ինքը նույնպես մեկնել է նրանց ետևից£ Իր հետ միասին, նույն ավտոմեքենայով, ուղևորվել է նաև Եգորը, որը նույնպես ուզում էր իմանալ, թե ինչ է կատարվել Աննայի հետ£ Մեկնել է Արտյոմի գազալցակայանի ուղղությամբ, քանի որ Լուսինեն մինչ այդ ասել էր, որ Արտյոմը հնարավոր է այնտեղ կլինի£ Եգորը նույնպես չգիտեր, թե Աննային որ ուղղությամբ էին տարել£ Իր կարծիքով Եգորը շահագրգիռ էր, որպեսզի Արտյոմի և Լուսինեի մոտ ընդամենը աչքի ընկներ և նկատվեր£ Հասնելով գազալցակայնի մոտ` տեսել են, որ Լուսինեն և Արտյոմը չկան, մոտ 20 րոպե հետո ժամանել է Լուսինեն ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, իսկ նրանից հետո Արտյոմը` նրա ավտոմեքենայով£ Աննան գազալցակայանում Արտյոմի ավտոմեքենայից դուրս չի եկել£ Այդտեղ իմացել է, որ Աննան խոստովանել է Արտյոմին, որ տեղյակ է գողությունից ու ասել է, որ գողության օրը Արտյոմի սենյակում տեսել է Ռոբերտին£ Արտյոմն ու ՙԳլեխը՚, թե Աննային ուր էին տարել, նրա հետ ինչպես են վարվել, ինքը չգիտի£ Լուսինեն Արտյոմենց, թե որտեղ էր հանդիպել չգիտի, բայց պարզ էր, որ հանդիպել են, քանի որ ՙԳլեխը՚ նստած էր ՙՆիվա՚ մեքենայում£ Սամվելը գազալցակայանից մեկնել է, իսկ իրենք վերադարձել են հացի արտադրամաս£ Արտյոմը, զայրացած լինելով, ճանապարհի ողջ ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Ռոբերտի հասցեին£ Հացի արտադրամասում անակնկալ տեսել են Ռոբերտին, որից անմիջապես հետո, Արտյոմը, ՙԳլեխը՚ և Եգորը սկսել են նրան ծեծի ենթարկել, իսկ ինքը, ոչ մի իրավիճակում նրան չի հարվածել, չի հայհոյել կամ այլ կերպ վիրավորել£ Լուսինեն նույնպես այդտեղ է եղել, սակայն չի տեսել, որ նա Ռոբերտին հարվածի£ Արտյոմը և մյուսները Ռոբերտին մեղադրել են գողության մեջ, իսկ նա ամեն կերպ հերքել է դեպքին առնչություն ունենալը£ Այդ ընթացքում Ռոբերտին մտցրել են նաև սենյակներից մեկը և շարունակել են նման ձևով պարզաբանումները, իսկ ինքը այդ ժամանակ չի մոտեցել ու չի լսել կոնկրետ խոսակցությունները, սակայն իրավիճակից պարզ էր, որ Արտյոմը շարունակում է պարզաբանումներ կատարելը, իսկ Ռոբերտն էլ հերքում էր գողությանը մասնակից լինելը£ Արդեն մթնել էր, երբ պարզաբանումները թեժացել են ու Արտյոմը արտադրամասի բակում կրակոցներ է արձակել Ռոբերտին վախեցնելու համար£ Վստահ է, որ Արտյոմը Ռոբերտին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, քանի որ կրակել է օդ ու նրա ոտքերի տակ£ Ռոբերտն այդ ընթացքում չէր կարող արտադրամասից դուրս գալ, քանի որ մուտքի դարպասները, ինչպես միշտ, այնպես էլ այդ օրը, փականով փակված էին£ Ծեծի ընթացքում, նույնիսկ մեկ անգամ Ռոբերտը փորձել է փախչել, սակայն նշված անձինք նրան այդ անել թույլ չեն տվել£ Դրանից հետո, Արտյոմը, ՙԳլեխը՚ և Եգորը, հրելով Ռոբերտին, մտցրել են Արտյոմի մեքենան, թե մեքենայի սրահի որ մասն են նստեցրել, չի հիշում, կոնկրետ ասել չի կարող£ Մեքենայով Ռոբերտին տարել են արտադրամասից դուրս£ Լուսինեն մնացել է տեղում, իսկ մյուսները մեկնել են Արտյոմի հետ£ Եգորը մեկնել է, թե ոչ, հստակ չի հիշում և չի կարող ասել£ Տեսնելով այդ իրավիճակը ու լուրջ մտավախություն ունենալով, որ Ռոբերտի հետ կարող է վատ բան պատահել, ինքը որոշել է իր մեքենայով մեկնել նրանց ետևից և կանխել, որ Արտյոմը չափը չանցնի ու չվնասի Ռոբերտին£ Որքանով մտաբերում է, իր ատվոմեքենայով մեկնել է նաև Արթուրը, ով աշխատում է գազալցակայանում£ Արթուրը, զանգեր կատարելով, ճշտել է, թե որտեղ են նրանք ու իրենք էլ շարժվել են այդ ուղղությամբ£ Ապարան տանող մայրուղու վրա հասել են Արտյոմենց, այդտեղ տեսել են, որ նրանց են միացել նաև այլ տղաներ£ Ինքը մոտեցել է Արտյոմին, որն էլ իրեն ասել է, որ վերադարձիր արտադրամաս, ինչն էլ արել է£ Արտյոմի հետ տեսել է այլ տղաների` կանգնած զրուցելիս, ենթադրում է, որ Ռոբերտն այդ ժամանակ եղել է Արտյոմի ավտոմեքենայում£ Վերադառնալով արտադրամաս` զբաղվել է աշխատանքով, քանի որ բանվորները եկել էին ու աշխատում էին£ Եգորն ու Աննան այդ օրն ընդհանրապես չեն աշխատել£ Եգորին փոխարինել է մյուս հերթափոխի հացթուխ Անդրանիկը, իսկ Աննային, թե ով է փոխարինել, չի մտաբերում, իր կարծիքով վերջինիս փոխարինելու կարիք չկար, քանի որ նրա աշխատանքը կարող էին կատարել նաև նույն հերթափոխի այլ բանվորներ£ Ժամը 22:00-ի սահմաններում արտադրամաս են վերադարձել նաև մյուսները և իմացել է, որ Ռոբերտը խոստովանել է գողությունը կատարելը£ Արտյոմը և Լուսինեն Ռոբերտից ճշտումներ են արել գողության մանրամասների մասին£ Նույնիսկ գնացել են Ռոբերտի ընկերոջ ետևից, որն իբր մասնակցել էր կատարված գողությանը£ Ռոբերտի ընկերոջը ոչ ոք չի ծեծել, մի քանի քաշքշուկից հետո բոլորը հասկացել են, որ նա կապ չունի գողության հետ£ Ռոբերտը նույնպես սկսել է հրաժարվել, որ գողությունը նա է արել£ Հիշում է, որ Արտյոմն Աննայից նույնպես փորձում էր պարզել, թե ով է եղել գողության երկրորդ մասնակիցն, ու երբ նա ասել է, որ չգիտի, Արտյոմը ՙԳլեխին՚ ու Եգորին ասել է, որ նրանք Աննային տանեն պահեն պահակի կողքի սենյակում, որպեսզի նա մտածի ու ասի£ Աննային խոշտանգելու պահերը չի տեսել, չի կարող ասել, թե ով ինչ է արել£ Ինքն ամեն պահին նրանց մոտ չի եղել, զբաղվել է արտադրական պրոցեսներով£ Դրանից հետո եկել են Ռոբերտի ծնողները ու նրան տարել են£ Այս ամենի մասին նախորդ իր ցուցմունքում չի նշել, քանի որ ձգտել է իրեն հեռու պահել կատարվածից, հիմնականում այն պատճառով, որ անձամբ որևէ կապ չունի դեպքի հետ, այն իրեն չի վերաբերվել£ Որևէ տեղեկություն չունի, թե կալանավորվելուց հետո Արտյոմն ու մյուսներն ինչ հանգամանքներում են ազատ արձակվել£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Գևորգ Մալոյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Հեղուշ Հայկազի Անդրիկյանի ցուցմունքը այն մասին, որ 2008թ. սեպտեմբեր ամսից օրավարձով` 3000-3500 ՀՀ դրամով, աշխատում է Երևանի Հ. Էմին 14 հասցեում գտնվող ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ հացի գործարանում` որպես հացի ձևավորող£ Հացի գործարանի տնօրեն Արտյոմ Մակարյանի, նրա վստահելի անձ, հացի արտադրամասի վարիչ Լուսինե Նալբանդյանի, բանվորուհի Աննա Ավագյանի հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ£ Ռոբերտ Բասմաջյանին չի ճանաչում, նրան տեսել է հացի արտադրամասում, հաց տեղափոխելու ժամանակ, նրա հետ ոչ մի հարաբերություններ չունի£ 2009թ. փետրվարի 15-ի լույս 16-ի գիշերը հացի արտադրամասի վարչական շենքից կատարված գողության մասին իմացել է փետրվարի 17-ին աշխատանքի գնալուց հետո£ Նշված օրը ինքը, Աննա Ավագյանը, Ջուլիետան, Կարինե Հակոբյանը, Եգոր Հակոբյանը, բանվոր Կարենը աշխատանքի են եղել, ժամը 07:30-ին ինքը գնացել է տուն և կատարված գողության մասին այլ մանրամասներ չգիտի, տեղյակ չէ նաև թե ինչ են գողացել և չի հետաքրքրվել£ Աշխատանքի ժամանակ ոչ մեկը չի կարող աշխատանքը լքել, բացառությամբ դարպասից դուրս գտնվող զուգարան գնալուց, քանի որ աշխատում են ծանրաբեռնված£ Ինքը չի հիշում, ուշադրություն չի դարձրել, թե աշխատանքի ժամանակ որ աշխատողը, ինչքան ժամանակով է բացակայել£ Կատարված գողության մեջ ոչ մեկի չի կասկածում, սակայն 22.02.2009թ. արտադրամասի խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Աննա Ավագյանը տնօրենին պատմել է, որ տեսել է Ռոբերտ Բասմաջյանին գողություն կատարելիս, իսկ վերջինս իր հերթին խոստովանել է գողությունը կատարելու հանգամանքը£ Ինքը արտադրամասի խոսակցություններից լսել է, որ նշված խոստովանությունները տնօրեն Մակարյանը ստացել է բռնությամբ 2009թ. փետրվարի 21-ին, երբ ինքը աշխատանքի չի եղել£ Այդ մասին խոսել են արտադրամասի բոլոր աշխատողները, և ինքը չի կարող որևէ մեկին մատնանշել£ Գողության օրը, գիշերվա ժամը 24:00-ին ինքը տեսել է Ռոբերտ Բասմաջյանին հացի արտադրամասում, որտեղ նա բարևել է աշխատողներին, իր հիշելով նա այնտեղ գտնվել է մոտ 5-10 րոպե£ Ինքը չգիտի, թե Ռոբերտ Բասմաջյանը Աննա Ավագյանի հետ զրուցել է, թե ոչ, և արտադրամասից դուրս գալուց հետո ու±ր է գնացել, ինչո±վ է զբաղվել£ Նա խոսակցություններից լսել է նաև, որ Արտյոմ Մակարյանը Ռ. Բասմաջյանի նկատմամբ բռնություններ կիրառելիս կրակել է նաև ատրճանակով գետնին, սակայն մյուս մանրամասնություններն իրեն հայտնի չեն£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Հեղուշ Անդրիկյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկաներ Ջուլիետա Գալուստի Հարությունյանի և Կարինե Լյովայի Հակոբյանի, որոնք հանդիսանում են ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ հացի արտադրամասի բանվորներ, նույնաբովանդակ ցուցմունքները այն մասին, որ աշխատել են թիվ 8 հացի գործարանում, որը 1998թ.-ից գնել է Արտյոմ Մակարյանը և վերանվանել ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ£ Աշխատել են որպես հացի ձևավորող և բանվորներ£ Աշխատել է օրը մեջ` 15 օր£ Գողության դեպքի օրը աշխատանքի են եղել, գիշերվա ժամը 1-ի կողմերը Ռոբերտը եկել է արտադրամաս, բարևել, ասել, որ գալիս է Սպիտակից, որտեղ մասնակցել է հարսանիքի£ Ասել է նաև, որ Լուսինեն էլ է նրա հետ եղել, նրան իջեցրել է տուն և ինքը եկել է հիմնարկ£ Ինքը տեղյակ չէ, թե ինչու± էր Ռոբերտը եկել հիմնարկ, երբեմն վարորդները գիշերները գալիս են, որպեսզի ավելացնեն կամ պակասեցնեն հացի պատվերները£ Նա այնտեղ մնացել է մոտ 10 րոպե£ Այդ ընթացքում պահակը ներս է մտել և ասել, որ նրա ավտոմեքենայի մագնիտոֆոնի ձայնը բարձր է և կարող է խանգարել մարդկանց հանգիստը£ Ռոբերտը դուրս է եկել և այլևս չի վերադարձել£ Դեպքի վերաբերյալ ոչինչ չեն իմացել, միայն արտադրամասում պտտվող ընդհանուր խոսակցություններից լսել են, որ փետրվարի 15-ի լույս 16-ին գիշերը արտադրամասի գրասենյակից գողություն է կատարվել, Լուսինեի սեյֆից տարել են ոսկյա զարդեր, կնիքներ, գումար և դեպքի մասին տեղյակ է ոստիկանությունը ու իրենք պետք է գնան հարցաքննության£ Աննային ծեծի ենթարկելու մասին ոչինչ չգիտեն£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Ջուլիետա Հարությունյանը, Կարինե Հակոբյանը և Կարեն Բաղդասարյանը տվել են նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ:
Վկա Սամվել ֆրունզիկի Լամբարյանի ցուցմունքը այն մասին, որ քննիչ Բ. Մարտոյանի մոտ 19.05.2009թ. տրված իր ցուցմունքներն անճշտություններ են պարունակում£ 2009 թվականի փետրվարի 21-ին ժամը 14£00-ի սահմաններում կնոջ ու երկու երեխաների հետ միասին Սպիտակից ժամանել է Երևան` կնոջ մոր ծննդյան արարողության կապակցությամբ£ Երևանում գտնվելիս որոշել է այցելել ընկերոջ` Արտյոմ Մակարյանի հացի արտադրամաս, որպեսզի նրանից վերցնի իր հոր կողմից մատակարարված 3 տոննա ալյուրի գումարը` 240.000 ՀՀ դրամ£ Արտադրամասում հանդիպել է Արտյոմի մոտ աշխատող Լուսինեին, որի հետ մինչ այդ արդեն ծանոթ է եղել Արտյոմի միջոցով£ Լուսինեն տեղեկացրել է, որ Արտյոմը արտադրամասում չէ և կարող է գտնվել Աշտարակ քաղաքի մերձակայքում գտնվող, նրան պատկանող գազալցակայանում£ Լուսինեն առաջարկել է միասին գնալ այդտեղ Արտյոմին տեսնելու համար, ասելով, որ նա նույնպես գազալցակայանում գործեր ունի£ Այդ առաջարկությունն ընդունել է, քանի որ ազատ ժամանակ է ունեցել, ծննդյան արարողությունը երեկոյան կայանալու պատճառով£ Ինքն ու Լուսինեն իրեն պատկանող ՙՎԱԶ 2121՚ մակնիշի 65 OO 305 պ/հ ավտոմեքենայով մեկենել են գազալցակայան£ Հասնելով այնտեղ` տեսել են, որ Արտյոմի ավտոմեքենան տեղում է, ինչից հասկացել են, որ Արտյոմը գազալցակայանի տարածքում չէ£ Լուսինեն առաջարկել է մեքենան վարել այլ ուղղությամբ` Արտյոմին գտնելու համար£ Ճանապարհից դուրս գալով` ընթացել են հողային, դաշտամիջյան ճանապարհով, որը ձյունածածկ է եղել£ Հասնելով ինչ որ ամայի տարածք` նկատել են Արտյոմի կանգնեցված ավտոմքենան£ Իր հարցմանը, թե Արտյոմը ինչ գործ ունի ամայի այդ տարածքում, Լուսինեն խուսափողական պատասխան է տվել£ Արտյոմի ավտոմեքենայից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա կանգ են առել, քանի որ իրենց ոտքով ընդառաջ է եկել Արտյոմ Մակարյանի ընկերը, որի մականունը ՙԳլեխ՚ է, նրա անունը չգիտի£ Ինքը վերջինիս ասել է, որ ուզում է խոսել Արտյոմի հետ, որն այդ պահին գտնվել է ավտոմեքենայում£ ՙԳլեխը՚ պատասխանել է, որ Արտյոմին մոտենալ պետք չէ, նա կզանգահարի ու կխոսի ավելի ուշ£ Չհասկանալով, թե այդ պահին ինչու չի կարող խոսել Արտյոմի հետ, իր պահանջն այլևս չի պնդել, այդ տեղանքում Արտյոմին չի մոտեցել ու խոսել£ Արտյոմի մեքենայում ուրիշ, թե ով է եղել` չգիտի, չի կարող ասել£ Դրանից հետո ՙԳլեխը՚ նստել է իր ավտոմեքենան և Լուսինեի հետ միասին երեքով վերադարձել են գազալցակայան, որը նշված տեղանքից գտնվել է 10-ից 15 կմ հեռավորության վրա£ Արտյոմի մեկնելն այդ տեղանքից չի տեսել£ Գազալցակայանի մոտ իջեցրել է նրանց ու վերադարձել է Երևան, այդպես էլ չիմանալով, թե Արտյոմն ու ՙԳլեխը՚ ինչու էին ժամանել նշված ամայի տարածք և ինչ էին այդտեղ անում£ Դրանից հետո գնացել է իր ընտանիքի մոտ և մասնակցել է ծննդյան արարողությանը£ Մի քանի օր հետո իմացել է, որ Լուսինեն, Արտյոմը և ՙԳլեխը՚ կալանավորված են ինչ-որ պատճառով£ 2009թ. մայիսին, երբ Լուսինեն արդեն գտնվում էր ազատության մեջ, իսկ Արտյոմը դեռևս կալանավորված էր, Լուսինեն զանգահարելով իրեն, հայտնել է, որ նրանց գործով տվել է իր անունը ու այժմ պետք է գնալ քննիչի մոտ ցուցմունք տալու£ Ինքը, գալով Երևան, հացի արտադրամասում հանդիպել է Լուսինեին£ Վերջինս տեղեկացրել է, որ քննիչ Մարտոյանը սպասում է, և պետք է գնալ ցուցմունք տալու£ Լուսինեն խնդրել է ցուցմունքում չնշել նշված ամայի տարածք նրան տանելու և այնտեղ Արտյոմին ու ՙԳլեխին՚ հանդիպելու մասին, և ընդամենը նշել, որ նրան տարել է գազալցակայան, որից հետո մեկնել է Սպիտակ£ Լուսինեն ասել է, որ նրանց պետք է միայն այդ օգնությունը£ Նույն օրը, գնալով քննիչ Մարտոյանի մոտ, ներկայացել է, որ ինքը Սամվել Լամբարյանն է և տվել է ցուցմունքներ, Լուսինեի խնդրանքի համաձայն չնշելով վերը նշված ամայի տարածք վերջինիս տանելու մասին£ Քննիչի հետ Լուսինեն որևէ պայմանավորվածություն ունեցել է, թե ոչ` չգիտի, չի կարող ասել£ Հարցաքննության ընթացքում քննիչը իրենից չի հարցրել, թե արդյոք Լուսինեին գազալցակայանից ուրիշ տեղ տարել է, թե ոչ, ինքն էլ այդ մասին ոչինչ չի ասել£ Ներկայումս իմանալով, որ այդ գործը նորից քննության է առնվում, որոշել է ասել այն ամենն, ինչ տեսել ու լսել է դեպքի հետ կապված£ Իրեն Լուսինեն է ասել նշված ամայի տարածք մեկնելու ճանապարհը, իր կարծիքով Լուսինեն գիտեր, որ Արտյոմը կարող է գտնվել նման տեղանքում ու հենց այդ կողմերում, քանի որ նա է ասել, թե մեքենան որ ուղղությամբ է պետք վարել£ Ինքը Լուսինեից չի հետաքրքրվել, թե արդյոք հնարավոր է սուտ ցուցմունքներ տալու դեպքում քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, քանի որ նման մտավախություն չի ունեցել£ Լուսինեն ասել է, որ միայն այդ հարցաքննությունն է մնացել, որից հետո գործը ավարտվելու է£ Աննա Ավագյանին չի ճանաչում, նրան առևանգելու դեպքից տեղյակ չէ£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Սամվել Լամբարյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Անդրանիկ Ռուբիկի Աչիկյանի ցուցմունքը այն մասին, որ ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊ ընկերությունում աշխատել է 2008թ. նոյեմբերից, որպես բանվոր, իսկ այնուհետև որպես հացթուխ£ Հացի արտադրամասում տնօրենը հանդիսացել է Արտյոմ Մակարյանը, իսկ փոխտնօրենը` Լուսինեն£ Ինքը աշխատել է հերթափոխով, իր հերթափոխին փոխարինել է հացթուխ Եգորի հերթափոխը, որտեղ աշխատել է նաև Աննա Ավագյանը, որպես բանվոր£ Եթե Եգորը ինչ-որ պատճառով չի կարողացել ներկայանալ աշխատանքի, ապա ինքն է փոխարինել նրան£ 2009 թվականի փետրվարի 21-ին ժամը առավոտյան 08:00-ի սահմաններում սովորականի պես հերթափոխից հետո գնացել է տուն, այն մտքով, որ հաջորդ օրը, ժամը 16£00-ին նորից պետք է գար աշխատանքի£ Փետրվարի 21-ին, ժամը 17£00-ի սահմաններում հեռախոսազանգով իրեն կանչել են աշխատանքի` Եգորին փոխարինելու համար, որն այդ ժամին պետք է հերթափոխում լիներ£ Ինքը մտածել է, որ Եգորը գործի տեղում չպետք է լինի ու դրա համար էլ իրեն կանչում են£ Գնալով հացի արտադրամաս` տեսել է, որ Եգորը արտադրամասի բակում կանգնած է, այդ օրվա պահակ Նորիկի հետ£ Եգորից հարցրել է, թե ինչու են կանչել իրեն աշխատանքի, եթե նա այդտեղ է£ Եգորը ասել է, որ նա չի աշխատելու, քանի որ այդ օրը պիտի պարզվի, թե ովքեր են դրանից մի քանի օր առաջ գողություն կատարել փռից£ Եգորը դեռ չգիտեր, այդ պահի դրությամբ, թե կոնկրետ ով է գողություն կատարողը, քանի որ նա իրեն ասել է, որ հույս ունի, որ այդ օրը պարզվելու է, թե գողությունը ով է կատարել£ Եգորն ասել է նաև, որ այդ օրը նա սովորականի պես չի աշխատելու, նրան ինքը պետք է փոխարինի ու նա զբաղվելու է գողության դեպքի պարզաբանումով£
Դրանից հետո, ինքը սկսել է աշխատել, Եգորն այդ օրն ընդհանրապես չի աշխատել£ Ժամեր շարունակ չի իմացել, թե Եգորն ինչով է զբաղված, ժամը 22:00-ի սահմաններում արտադրամաս է մտել Աննա Ավագյանը, որն այդ օրը աշխատանքի դուրս չէր եկել£ Աննան շատ տխուր է եղել, արտաքինից երևացել է, որ խեղճացած է, նրա դեմքին այդ պահին ինքն այրվածքի հետքեր չի տեսել£ Աննան մոտ 40 րոպե մնալուց հետո հեռացել է ու նրան այլևս չի տեսել£ Այդ ընթացքում Աննան ասել է, որ տեսել է Ռոբերտին գողություն անելիս ու այդ մասին պատմել է տնօրինությանը£ Նրա խոսքերից ինքը հասկացել է, որ Եգորն այդ օրը հենց Աննայից էր պարզելու գողության մասին£ Նա ասել է նաև, որ վախեցել է Ռուբոյից ու դրա համար էլ մինչև այսօր չէր ասել ոչ մեկին, որ Ռուբոն է գողություն կատարողը£ Աննան այդ ամենը ճիշտ էր ասում, թե ոչ` ինքը չգիտի, մինչ այդ նա գողության կատարման մասին որևէ տեղեկություն չի հայտնել£ Գիշերվա ընթացքում տեսել է նաև Ռոբերտին, որի դեմքը եղել է կարմրած£ Աննային և Ռոբերտին ծեծելու պահերը ինքը չի տեսել, զբաղված է եղել աշխատանքով£ Եգորը և Աննան այդ գիշերվա ընթացքում ընդհանրապես չեն աշխատել£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Անդրանիկ Աչիկյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Կարեն Օնիկի Հակոբյանի ցուցմունքը այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում որպես ՀԿԳ ավագ քննիչ£ 2009թ. փետրվարին բաժինը ստացել է առևանգման և ազատությունից զրկելու փաստի վերաբերյալ նյութեր և բաժնի պետի ցուցումով նշված նյութերով ինքը հարուցել է քրեական գործ, այնուհետև ստեղծվել է քննչական խումբ, որի կազմում ընդգրկված են եղել բաժնի քննիչներ Վ. Մկրտչյանը, Վ. Պողոսյանը, ավագ քննիչ Ա. Հակոբյանը, խմբի ղեկավար է նշանակվել ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ. Մարտոյանը և կատարվել են քննչական գործողություններ, իրականացվել են ձերբակալություններ£ Քրեական գործն իր կողմից հարուցելուց հետո նույն օրը փոխանցվել է բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ. Մարտոյանի վարույթ£ Նյութերն ստանալուց մի քանի օր անց ինքը պետք է ներկայանար հերթական ատեստավորման հանձնաժողովին, այդ մասին զեկուցել է բաժնի պետին և վերջինիս որոշմամբ քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ. Մարտոյանը£ Վերջինիս կողմից հանձնարարություն ստանալուց հետո որոշ քննչական գործողությունների կատարումն իրականացրել է ինքը, քննության ընթացքում կազմել է դատավարական փաստաթղթեր, որոնք կցվել են քրեական գործի նյութերին£ Փաստաթղթերը կազմվել են օրենքի պահանջների պահպանմամբ£ Քննչական գործողություններ իրականացնելու ընթացքում իր կողմից կատարվել է դեպքի վայրի զննություն, որի ժամանակ հացի գործարանի բակը և արտադրամասի տարածքը համարվելով առևանգման վայր` զննվել է` գնդակներ կամ պարկուճներ հայտնաբերելու համար£ Հացի արտադրամասի մնացած հարակից հատվածը իր կողմից չի զննվել, քանի որ այնտեղ գնդակներ կամ պարկուճներ գտնելու հավանականություն չկար£ Հրանտ Մխոյանը հարցաքննության ժամանակ հայերեն գրել և կարդալ չիմանալու վերաբերյալ հայտարարություններ չի արել£ Նա անձամբ չի արձանագրել իր ցուցմունքները, պատճառաբանելով, որ ձեռքը ցավում է և դանդաղ է գրում, սակայն անձամբ ծանոթացել է նրա մասնակցությամբ կազմված փաստաթղթերին և ստորագրել ու գրել ազգանունը£ Արտյոմ Մակարյանի ավտոմեքենան փորձաքննության չի տրամադրվել, քանի որ զննության պահին այն արդեն լվացված է եղել, գտնվել է մաքուր վիճակում և իր կողմից հետքեր չեն հայտնաբերվել£ Նախքան քրեական գործ հարուցելը նյութերը զեկուցվել են տեղի բաժնի պետին, բացի այդ քրեական գործի հարուցումը հաստատող որոշումը, ըստ գործող կարգի, 24 ժամվա ընթացքում Ձև 1 քարտի հետ միասին ներկայացվել է դատախազություն` որակման, և հետագայում առաջադրված մեղադրանքների հետ կապված առարկություններ չեն եղել£ Քրեական գործով կատարված քննչական գործողություններն ինքը իրականացրել է քննչական խմբի ղեկավարի հանձնարարությամբ, հիմնականում քննության սկզբնական փուլում, իսկ հետագայում` 10.04.2009թ. հետո, ոչ մի քննչական գործողություն, այդ թվում նաև հեռախոսային վերծանումների առումով ինքը հանձնարարություններ չի ստացել£ Մաթևոս Մակարյանին ճանաչել է քրեական գործի քննության ընթացքում, նրա հետ ոչ մի հարաբերություն չունի և որքանով որ հիշում է` նրա հետ ոչ մի հեռախոսային խոսակցություն չի ունեցել£ Իր բջջային հեռախոսահամարն է` 077-20-33-03£ Տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանը եկել է իր աշխատասենյակ, որտեղ բացի իրենից, կողմնակի անձ չի եղել, իրեն հարցրել է, թե կարող է ցուցմունքը փոխել, ինքն էլ հասկանալով, որ նա ուզում է մեղմել մեղադրյալների վիճակը` զգուշացրել է, որ սուտ ցուցմունքներ տալու համար նա կենթարկվի քրեական պատասխանատվության, սակայն Բասմաջյանն ասել է, որ ուզում է նշել, որ մեղադրյալների հետ պարտք ու պահանջ չունի£ Ինքը նրանից հետաքրքրվել է հանցանքի կատարմանը մասնակից մյուս անձանց մասին, որի վերաբերյալ նա նոր ոչինչ չի հայտնել£ Ռոբերտ Բասմաջյանը տվել է ցուցմունք, որտեղ պնդել է նախկինում տված ցուցմունքները և միաժամանակ հայտատարել է, որ մեղադրյալների նկատմամբ պահանջ չունի£ Ինչ վերաբերվում է Արտյոմ Մակարյանի ավտոմեքենան վերադարձնելուն, ապա այն ինքը վերադարձրել է, քննչական խմբի ղեկավարին հայտնելով, որ Մակարյանը եկել է ավտոմեքենան տանելու խնդրանքով£ Ինքը չի հիշում այդ մասին քննչական բաժնի պետին հայտնել է, թե ոչ£ Ռոբերտ Բասմասջյանն իրեն չի ասել, թե ինչից ելնելով է մտադիր փոխել իր ցուցմունքը, նրան որևէ մեկը խնդրե±լ է այդ մասին, թե ոչ, սակայն օրեր անց Բ. Մարտոյանից ընդհանուր խոսակցության ժամանակ տեղեկացել է, որ գործով տուժողներ Ս. Ավագյանը և Ռ. Բասմաջյանը դիմումներ են ներկայացրել, հայտնելով, որ ստել են քննությանը, նշելով առևանգման մասին£ Հետագայում ինքը չի հետաքրքրվել, թե քննությունը ինչ ընթացք է ստացել£ Տուժողների լրացուցիչ հարցաքննությունների ժամանակ ներկա չի եղել, միայն մի պահ մտնելով Մարտոյանի աշխատասենյակ, տեսել է Ա. Ավագյանին հարցաքննվելիս£ Դրանից հետո ինքն այլևս ոչ մի հարցաքննության ներկա չի եղել£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Կարեն Հակոբյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Հրանտ Իսրայելի Հակոբյանի ցուցմունքը այն մասին, որ շուրջ յոթ տարի, հերթափոխով աշխատել է 8-րդ հացի գործարանում` որպես պահակ£ Կատարված գողության, ինչպես նաև գործարանի աշխատող Աննային և հաց բաժանող Ռոբերտին ծեծի ենթարկելու օրը ինքն հերթափոխում չի եղել£ Այդ ժամանակ պահակություն է արել իր գործընկեր Նորիկը£ Աննայի և Ռոբերտի հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ£ Ինքը կոնկրետ օրը չի հիշում, սակայն, երբ Աննան գործարանի պահակատան սենյակում ցերեկը քնած է եղել, նրա հայրը եկել է գործարան և հարցրել աղջկան, բայց ինքը, չուզենալով արթնացնել Աննային, հորը պատասխանել է, որ Աննան գործարանում չէ, և հայրը թողել ու հեռացել է£ Երբ Աննան արթնացել է, այդ մասին հայտնել է վերջինիս£ Ինքը չի հիշում Աննային ծեծված վիճակում տեսել է, թե ոչ£ Աննայի հոր մասին գործարանի ղեկավարությանը ոչինչ չի ասել, և իրեն էլ ոչ մեկը չի ասել, որ ինքը Աննայի հորը նման ձևով ճանապարհի£ Դա եղել է իր նախաձեռնությունը` Աննային քնից չարթնացնելու նպատակով£ Գործարանի մուտքի դուռը մշտապես, գիշեր թե ցերեկ, գտնվում է փակ վիճակում, այն բացում և փակում են ինքը կամ իր մյուս գործընկեր-պահակ Նորիկը£ Օրվա ընթացքում միայն աշխատողներից մեկին է թույլատրվում գործարանից դուրս գալ` ընդմիջման համար ուտելիք գնելու£ Կարգը սահմանված է այնպես, որ գործարան մտնելուց հետո, ոչ մի աշխատող իրավունք չունի այնտեղից դուրս գալ, մինչև աշխատանքային ժամի ավարտը£ Ցանկացած ժամի իրավունք ունեն մուտք ու ելք անել միայն ղեկավարությունը, այսինքն տնօրենը, տեղակալը` Լուսինեն, և հաշվապահը£
Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հրապարակվել է Հրանտ Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքը, ինչն էլ դատարանն արժանահավատ է համարել:
Վկա Աշոտ Հովհաննեսի Ավետիսյանի ցուցմունքը այն մասին, որ 1999 թվականից աշխատել է է դատախազության համակարգում, վերջին շրջանում զբաղեցրել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազության ավագ դատախազի պաշտոնը£ ՀՀ ոստիկանության Արակբիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի վարույթում քննված թիվ 14106809 քրեական գործով դատավարական ղեկավարումը, ինչպես նաև դատարանում մեղադրանքի պաշտպանությունը կատարվել է իր կողմից£ Քննիչ Մարտոյանի հետ ունեցել են սովորական աշխատանքային փոխհարաբերություններ£ Թիվ 14106809 քրեական գործով տուժողներ Աննա Ավագյանի, Ռոբերտ Բասմաջյանի հաղորդումները, բացատրությունները և ցուցմունքները հիմք են հանդիսացել քննիչի համար առևանգում կատարելու համար Արտյոմ Մակարյանին և մյուսներին ձերբակալելու, մեղադրանք առաջադրելու և դատարանի թույլտվությամբ կալանք կիրառելու համար, ընդ որում այդ որոշումների օրինականության նկատմամբ հսկողությունն իրականցվել է իր կողմից£ Տուժողները ցուցմունքները փոխելուց հետո սուտ մատնություն կատարելու համար քրեական պատասխանատվության չեն ենթարկվել, քանի որ սուտ մատնության դեպքում պետք է ակնհայտ լինի, որ անձը գիտակցել է նրա հայտնած տեղեկությունների իրականությանը ակնհայտորեն չհամապատասխանելու հանգամանքը, մինչդեռ տվյալ դեպքում տուժողները չեն հերքել, որ նրանց տեղափոխել են մեկ այլ վայր` ոչ թե բռնությամբ կամ խաբեության միջոցով, այլ փոխադարձ համաձայնությամբ, գողության հանգամանքները պարզելու համար£ Ինքը չի կարծում, որ տուժողների գործողություններում եղել են սուտ մատնություն կատարելու հանցագործության հատկանիշներ£ Գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս ինքը պետք է նկատեր առկա թերությունները և համապատասխան վերաբերմունք ցուցաբերեր, իսկ եթե եղել են թերություններ, ապա հնարարվոր է` չի նկատել իր ծանրաբեռնվածության պատճառով£ Քննիիչի կողմից մինչև վերաորակումներ կատարելը, հնարավոր է, որ նոր մեղադրանքները համաձայնեցված լինեն իր հետ և հնարավոր է նաև որ` ոչ, չի հիշում, կոնկրետ ասել չի կարող£ Քրեական գործը քննության ընթացքում չի հիշում համայնքի դատախազին զեկուցվել է, թե ոչ, բայց քրեական գործի ավարտին`այո, քանի որ նա է ստորագրել քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելու ուղեկցական գրությունը£ Եթե Բաբկեն Մարտոյանը հայտնել է, որ նոր մեղադրանքները համաձայնեցվել են նաև իր հետ, հնարավոր է ճիշտ է, քանի որ կոնկրետ գործով, կոնկրետ քննարկումներ չի կարող հիշել£ Ինքն որևէ տեղեկություն չի ունեցել, որ տուժողները Արակբիրի դատախազությանը հասցեագրված դիմումները գրել են մեղադրյալ Արտյոմ Մակարյանի հոր` Մաթևոս Մակարյանի դրդմամբ£ Ինչ վերաբերվում է քննիչ Մարտոյանի կողմից տուժողներին լրացուցիչ հարցաքննելուն, ապա նա պարտավոր էր դա անել, քանի որ տուժողներն իրենց դիմումներում հայտնել էին դեպքի մասին չափազանցված ցուցմունքներ տալու մասին£ Ինքը չի հիշում, որ դիմումները գրվել են միևնույն օրը, սակայն կասկած ունենալով դիմումներում նշված փաստի ճիշտ լինելու մասին, քննիչին ցուցում է տվել պարզել, թե արդյոք տուժողի նկատմամբ չի եղել ճնշում կամ այլ ներգործություն£ Մեղադրյալների հարազատներից ճանչում է Արտյոմ Մակարյանի հորը` Մաթևոս Մակարյանին, որը մի քանի անգամ եկել է համայնքի դատախազություն և խնդրել է հետևել քրեական գործի ընթացքին, քանի որ ոչ նրա որդին և ոչ մյուսները որևէ առևանգում չեն կատարել և միայն հացի արտադրամասում կատարված գողության դեպքի վերաբերյալ պարզաբանումներ են կատարել£ Մաթևոս Մակարյանը իր մոտ է եկել մի քանի անգամ, առանց որևէ մեկի միջնորդության, իսկ, թե ինչպես է իմացել, որ գործի նկատմամբ հսկողությունն ինքն է իրականացնում, չգիտի, դա առանձնակի բարդություն չի պարունակել£ Մաթևոս Մակարյանի հետ ունեցած փոխադարձ զանգերը որևէ կոնկրետ նպատակ չեն հետապնդել£ Մաթևոս Մակարյանը ցանկացել է ընդունելության մտնել նաև համայնքի դատախազի մոտ, պնդելու համար, որ նրա որդին առևանգում չի կատարել£ Մաթևոս Մակարյանը չի առաջարկել գումար` որդու նկատմամբ վերաորակումներ կատարելու համար, նա ընդամենը խնդրել է օբյեկտիվ քննություն կատարել£ Մաթևոս Մակարյանի հետ ընդհանուր ծանոթ չունի£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Աշոտ Ավետիսյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Հակոբ Հայկազի Բաբայանի ցուցմունքը այն մասին, որ հանդիսանում է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազը£ Նշված թիվ 14106809 քրեական գործի նկատմամբ դատախազական հսկողությունը և դատավարական ղեկավարումն իրականացվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազ Աշոտ Ավետիսյանի կողմից£ Այդ գործի կապակցությամբ ինքն հիշում է, որ գործով անցնող երկու տուժողները նույն օրը` մայիսի 4-ին, դիմումներ են ներկայացրել համայնքների դատախազություն այն մասին, որ իրենց ցուցմունքներում որոշ հանգամանքներ չափազանցրել են և խնդրել են, որ նորից հարցաքննվեն£ Քանի որ դիմումները թե ձևով, թե բովանդակությամբ նման են եղել և նույն օրն են ներկայացվել, ինքը Ա.Ավետիսյանի հետ քննարկել է այդ հարցը: Համենայն դեպս, դիմումներն իրենց կողմից ընդունվել են և ուղարկվել քրեական գործին կցվելու համար, հանձնարարելով քննությամբ ստուգել դրանցում նշված հանգամանքների իսկությունը£ Դա էլ բավարար չհամարելով, ինքը դատավարական ղեկավարին հանձնարարել է մանրամասն ցուցում գրել քննիչին, նշելով և հուշելով, թե ինչ գործողություններ են անհրաժեշտ կատարել£ Դրանից հետո իր աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով այդ գործին չի անդրադարձել£ Հաջորդ անգամ նույն գործի հետ առնչվել է, երբ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է համայնքների դատախազությունում£ Դատավարական ղեկավար Աշոտ Ավետիսյանի հետ քննարկել է հիմնականում երկու հարց` առաջինը սկզբնական ցուցմունքներից տուժողների հրաժարվելու պայմաններում կարո±ղ են արդյոք գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար համարել և մեղադրյալներին որպես մեղադրյալ ներգրավել նաև առևանգման համար, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալները նախաքննության սկզբնական փուլից սկսած, բացի առևանգումից, ընդունել են մյուս բոլոր մեղադրանքները, իսկ տուժողները, որոնք սկզբում այդ կապակցությամբ մեղադրող ցուցմունքներ են տվել, իսկ հետագայում հրաժարվել են դրանցից, գտել են, որ այդ պայմաններում առևանգման համար մեղադրյալներին չեն կարող մեղադրել£ Երկրորդ հարցը դա տուժողներին սուտ մատնության համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցն էր£ Քանի որ տուժողներն ամբողջությամբ չէին հրաժարվել իրենց ցուցմունքներում նշված հանգամանքներից, այլ միայն առևանգման հետ կապված, ելնելով ՀՀ քր. օր-ի 333 հոդվածի պահանջներից, գտել են, որ տուժողներին հնարավոր չէ մեղադրանք առաջադրել£ Այդ ձևով էլ քրեական գործն ուղարկվել է դատարան£
Քրեական գործի նյութերին ինքը չի ծանոթացել: Մեղադրանքի վերաբերյալ որոշումների օրինականությունը ստուգվել է դատավարական ղեկավարի` Ա. Ավետիսյանի կողմից£ Քրեական գործով մեղադրանքի նկատմամբ վերավորակումներ կատարելու խնդրանքով իրեն ոչ ոք չի դիմել£ Ինչ վերաբերվում է կաշառքի մասով մամուլում եղած հրապարակումներին, ապա այդ մասին իրեն հայտնի է դարձել մամուլից£ Մեղադրյալ Արտյոմ Մակարյանի հորը` Մաթևոս Մակարյանին չի ճանաչել£ Չի հիշում նշված անձնավորությունը իր մոտ ընդունելության եղե±լ է, թե ոչ, հեռախոսազանգով իր հետ կապնվե±լ է կամ որևէ մեկը նրա համար միջնորդե±լ է ընդունելության հարցով, եթե ընդունելությունների մատյանում գրանցված է, հնարավոր է, որ ընդունած լինի£ Նշված գործը հիմա է ուշադրության կենտրոնում, իսկ այն ժամանակ համայնքի դատախազության հսկողության ներքո քննվող շարքային և ոչնչով աչքի չնկնող գործերից մեկն է եղել£ Ինքը չի հիշում նաև, թե ինչ կապակցությամբ են ՙկայուն հեռախոսակապի՚ մեջ գտնվել Մաթևոս Մակարյանը և դատախազ Աշոտ Ավետիսյանը£ Բաբկեն Մարտոյանին ճանաչում է որպես փորձառու քննիչի, սակայն դարձյալ չի հիշում նրա ձերբակալումից առաջ իր մոտ ընդունելության եղել է, թե ոչ£ Արաբկիրի քննչական բաժնի նախկին պետեր` Վարդան Վարդանյանի և Վրեժ Դավթյանի հետ շփվել է պաշտոնական շրջանակներից ելնելով£ Արտյոմ Մակարյանի պաշտպան Յուրա Խաչատրյանին չի հիշում, չի ճանաչում, հնարավոր է, որ դեմքով ճանաչի£
Հակոբ Բաբայանը դիմում է ներկայացրել դատարան 06.07.2010թ., որով հայտնում է, որ սույն թվականի հուլիսի 7-ին բուժման նպատակով մեկնում է ՀՀ-ից և, նկատի ունենալով, որ չի կարողանալու մասնակցել դատական նիստին, ուստի խնդրել է հիմք ընդունել իր նախաքննական ցուցմունքը:
Վկա Վրեժ Շալիկոյի Դավթյանի ցուցմունքը այն մասին, որ թիվ 14106809 քրեական գործի քննության ժամանակահատվածում ինքը զբաղեցրել է Արաբկիրի քննչական բաժնի պետի պաշտոնը£ Գործի մանրամասները չի հիշում, սակայն հիշում է, որ այն քննիչի կողմից իրեն զեկուցվել է£ Գործով տուժողները դիմում են ներկայացրել համայնքի դատախազությանը, որում ներկայացրել են, որ նախկինում թույլ են տրվել որոշ անճշտություններ և խնդրել են հնարավորություն ընձեռել ճշգրտումներ կատարելու£ Դիմումները դատախազի կողմից ուղարկվել են քննչական բաժին` դրանց շուրջ համապատասխան քննչական գործողություններ կատարելու ցուցումով, որը և քննիչի կողմից կատարվել է£ Որքան որ ինքն է հիշում, թիվ 14106809 քրեական գործը, կապված մեղադրանքները վերաորակելու հետ, զեկուցվել են համայնքի դատախազին£ Ինքն անձամբ քրեական գործը չի ուսումնասիրել, քանի որ որպես քննչական բաժնի պետ, ֆիզիկապես հնարավորություն չի ունեցել բոլոր քննիչների վարույթում քննվող գործերին կարդալու միջոցով ծանոթանալ£ Քանի որ բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ. Մարտոյանին համարել է փորձառու քննիչ, բավարարվել է գործի վերաբերյալ վերջինիս զեկուցումով£ Սակայն, ըստ իր ենթադրության, վերաորակումների հարցը քննարկվել է, քանի որ եթե դատախազությունը համաձայն չլիներ քննիչի կողմից կայացված որոշումներին, մեղադրական եզրակացությունը չէր հաստատի և քր. գործը դատարան չէր ուղարկի£ Ինքը չի հիշում, թե ինչու Բ.Մարտոյանը իրավական գնահատական չի տվել տուժողների կողմից ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու հանգամանքին, սակայն երևի ուղղորդվել է այն հանգամանքով, որ նրանք մասնակի են հրաժարվել իրենց հաղորդումներից£ Գործով տուժողների, մեղադրյալների, այդ թվում նաև Արտյոմ և Մաթևոս Մակարյանների հետ անձնական շփում չի ունեցել£ Պաշտպան Յուրիկ Խաչատրյանը իր համակուրսեցին է, որի հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, միասին աշխատել են նաև ՀՀ Ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ քննչական, այնուհետև Գլխավոր քննչական վարչությունում£ Ընտանիքներով հաճախակի հանդիպում են, սակայն քրեական գործի նախաքննության հետ կապված` վերջինիս հետ ոչ մի առնչություն չի ունեցել, և միայն Բ. Մարտոյանի կալանավորումից հետո է իմացել, որ Յուրի Խաչատրյանը մեղադրյալներից մեկի շահերի պաշտպանն է£ ՀՀ Գլխավոր դատախազությունում քրեական գործով մեղադրյալների արարքների վերաորակման հարցը քննարկվել է, թե ոչ` ինքը նույնպես չի հիշում£ Նշված քրեական գործի ելքի և ընթացքի հետ կապված իրեն որևէ միջնորդություն չի արվել, իսկ թե որտեղից են վերցված մամուլում տեղ գտած հրապարակումների տվյալները, ինքը տեղյակ չէ£ Մաթևոս Մակարյանի ավտոմեքենայի վերադարձման վերաբերյալ ինքը տեղեկություն չունի£ Ինչպես մյուս քննիչների, այնպես էլ Բաբկեն Մարտոյանի հետ ժամանակ առ ժամանակ հանդիպումներ եղել են, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե ե±րբ են հանդիպել£ Չի բացառվում, որ վերջինս իրեն հայտնած լինի, որ հրավիրված է եղել ՀՀ ԱԱԾ, սակայն թե ինչ առիթով` չի կարող ասել, այդ կապակցությամբ որևէ խոսակցություն եղել է, թե ոչ£ Ինքը տեղյակ չի եղել, որ տուժողները դատախազությունում դիմումները գրել են Մաթևոս Մակարյանի թելադրանքով£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Վրեժ Դավթյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Լյուբա Սուրենի Դանիելյանի ցուցմունքը այն մասին, որ աշխատում է ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ£ Ընկերության տնօրենը հանդիսանում է Արտյոմ Մակարյանը, ՍՊԸ-ն գրանցված է Աշտարակի հարկային տեսչությունում, գտնվում է Վատուտինի 14 հասցեում£ Ընկերությունը զբաղվում է հացի արտադրությամբ£ Արտադրամասի պետն է Լուսինե Նալբանդյանը£ Դեպքի օրը ինքը ներկա չի եղել և անձամբ չի տեսել, թե այնտեղ ինչ է կատարվել£ Ընդհանուր խոսակցություններից լսել է միայն, որ Արտյոմը սկզբում բոլորին էլ կասկածել է, հետո ստուգելով, վերջնական կասկածանքի տակ է դրել Ռոբերտ Բասմաջյանին£ Ինքը թե Ռոբերտից, թե Աննայից չի լսել, որ նրանք տեղեկություն ունենան գողության մասին, չգիտի ինչպես է այն կատարվել և ինչ հանգամանքներում£ ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ անունով ստացված վարկեր իրենք չունեն£ Արտյոմ Մակարյանը նաև ՙՏիգրան-Վ՚ և ՙԱրտյոմ ՄՄՄ Գրուպ՚ ՍՊԸ-ների տնօրենն է, որոնցից առաջինի հիմնադրված օրվանից ոչ մի գործարք չի կատարվել, իսկ երկրորդի գործունեությունը մարտի 16-ին կասեցվել է և ստացված վարկեր չկան£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում Լյուբա Դանիելյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Հրանտ Վոլոդյայի Մխոյանի (թիվ 58202110 քրեական գործով մեղադրյալ) ցուցմունքը այն մասին, որ ՀՀ քր. օր-ի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 6-րդ կետերով և 119 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում քրեական գործի նախաքննության ընթացքում հրաժարվում է ցուցմունքներ տալուց, հայտարարելով, որ տառաճանաչ չէ և անգրագետ է, սակայն դեռևս ՀՀ ոստիկանության քննչական բաժնի վարույթում քննված թիվ 14106809 քրեական գործով իրեն առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով` ընդունել է, որ դեպքի օրը` 2009թ փետրվարի 21-ին, Ռոբերտ Բասմաջյանին մեկ-երկու անգամ հարվածել է, իսկ մինչ այդ կատարված հարցաքննությունների ընթացքում ցուցմունքներ է տվել, որ իր մականունը ՙԳլեխ՚ է, Արտյոմ Մակարյանը հանդիսացել է իր համադասարանցին, նրա հետ ունի աշխատանքային փոխհարաբերություններ£ Աշխատել է Արտյոմ Մակարյանին պատկանող ՙԱրտյոմ Մ.Մ.Մ. Գրուպ՚ ՍՊ ընկերության գազալցակայանում` որպես բանվոր£ Ինքը քաղաքից դուրս որևէ մեկի չի տարել£ Արտյոմին պատկանող գազալցակայանում գտնվել է 5-ից 6 անգամ£ 2009 թվականի փետրվարի 21-ին գազալցակայան են եկել Արտյոմ Մակարյանը Լուսինեի և Աննայի հետ£ Աննան եկել է Արտյոմի ավտոմեքենայով, իսկ Լուսինեն` Արտյոմի ընկեր Սամվելի ավտոմեքենայով£ Ժամը 18£00-ի սահմաններում գազալցակայանից եկել են հացի արտադրամաս, որտեղից վերցրել է կոմպրեսատորի անհրաժեշտ պահեստամասը և գիշերը ուշ ժամի վերադարձել է գազալցակայան£ Արտադրամասում գտնվելու ժամանակ տեսել է Ռոբերտ Բասմաջյանին անվնաս վիճակում£ Տեսել է նաև բանվոր Աննա Ավագյանին, որը աշխատել է և չի եղել ծեծված£ Արտյոմ Մակարյանի խնդրանքով ստուգել է արտադրամասի հարևանությամբ գտնվող աղբարկղը, քանի որ Ռոբերտը նրան ասել էր, որ գողացել էր պայուսակով գումար, կնիքներ, իսկ պայուսակը գցել էր այդ աղբարկղը£ Լուսինեի և Ռոբերտի հետ այդ աղբարկղը ստուգել են, սակայն ոչինչ չեն գտել£ Իր ներկայությամբ որևէ մեկի չեն ծեծել, չեն տանջել, նրա կամքին հակառակ հացի արտադրամասում չեն պահել£ Ինքն անձամբ նման արարքի չի մասնակցել£
Հրանտ Մխոյանն իր այդ ցուցմունքները պնդել է նաև Ռոբերտ Բասմաջյանի և Աննա Ավագյանի հետ կատարված առերես հարցաքննությունների ընթացքում£
Վկա Եգոր Ռազմիկի Հակոբյանի (թիվ 58202110 քրեական գործով մեղադրյալ) ցուցմունքը այն մասին, որ ՀՀ քր. օր-ի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, և 6-րդ կետերով և 119 հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում քրեական գործի նախաքննության ընթացքում հրաժարվում է ցուցմունքներ տալուց, սակայն դեռևս ՀՀ ոստիկանության քննչական բաժնի վարույթում քննված թիվ 14106809 քրեական գործով իրեն առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, և ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով` ընդունել է, որ դեպքի օրը` 2009թ փետրվարի 21-ին, Ռոբերտ Բասմաջյանին մեկ-երկու անգամ հարվածել է, իսկ մինչ այդ կատարված հարցաքննությունների ընթացքում, ցուցմունքներ է տվել, որ շուրջ 6 տարի աշխատել է Հ. Էմինի 14 հասցեում գործող Արտյոմ Մակարյանին պատկանող հացի արտադրամասում` որպես խմորչի£ Աշխատում է հերթափոխով, իրեն փոխարինում է Անդրանիկը£ Հացի արտադրամասում օրվա ժամը 8£30-ից մինչև 15£00-ն հաց չի արտադրվում, դրա արտադրությունը սկսվում է գիշերային ժամերին£ 2009 թվականի փետրվարի 21-ին ժամը 14£30-ին Աննա Ավագյանը եկել է հացի արտադրամաս և ինքը կասկածելով, որ նա հնարարվոր էր կապ ունենար հացի արտադրամասից կատարված գողության հետ, վերցրել և դատարկել է գետնին նրա պայուսակը, որտեղ եղել է միայն կոսմետիկա, դրամապանակ և այլ իրեր£ Արտյոմի ասելով Աննային տարել և փակել է արտադրամասում գտնվող մի սենյակում, այլ ոչ նկուղում, որի դուռը փակել և գնացել է£ Դրանից մոտ 10-15 րոպե անց, Լուսինեի ասելով Աննային տարել է պահակի սենյակ£ Լուսինեն նախկինում իրեն ասել էր, որ ցանկանում է գողության հետ կապված զրուցել Աննայի հետ, որի պատճառով էլ նրա տարել է նշված սենյակ, սակայն դուռը փականով չի փակել, միայն ծածկել է, որից հետո եկել է Լուսինեն, իսկ ինքը գնացել է աշխատելու£ Մոտ երկու ժամ հետո Արտյոմ Մակարյանը ՙՋիպ՚ ատվոմեքենայից իջեցրել է Լուսինեին հացի արտադրամասում և ասել է, որ գողությունը կատարել է Ռոբերտ Բասմաջյանը£ Ինքը բարկացել է Աննային վրա, քանի որ նա չէր ասել իրեն, որ տեղեկություն ունի գողությունից և վախեցրել է Աննային, որ տաք գործիքով լեզուն կայրի և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ£ Այնուհետև, վերցնելով գործիքը (կլուչը), տաքացրել է վառարանի վրա և այրել է Աննայի մեկ այտը, որպես իր կողմից տույժ£ Դրանից հետո գնացել է տուն, իսկ Աննան գտնվել է հացի արտադրամասում ու ալևս նրան չի տեսել£ Ռոբերտին ընդհանրապես չի ծեծել և բացի այդ կրակոցի ձայներ չի լսել£
Եգոր Հակոբյանն իր այդ ցուցմունքները պնդել է նաև Ռոբերտ Բասմաջյանի և Աննա Ավագյանի հետ կատարված առերես հարցաքննությունների ընթացքում£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում թիվ 58202110 քրեական գործով մեղադրյա Եգոր Հակոբյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
Վկա Լուսինե Էդիկի Նալբանդյանի (թիվ 58202110 քրեական գործով մեղադրյալ) ցուցմունքը այն մասին, որ ՀՀ քր. օր-ի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 6-րդ կետերով ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, առևանգման հետ կապ չունի, ոչ մեկին չի առևանգել և ազատությունից չի զրկել£ Պնդում է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում տված ցուցմունքները, տեղեկություններ չունի, թե ինչ հանգամանքներում են փոփոխվել իր և մյուսների վերաբերյալ մեղադրանքները, համոզված է, որ քննիչ Մարտոյանը դա արել է ներքին համոզմամբ, գործով ստացված տվյալների հիման վրա£ Սակայն դեռևս ՀՀ ոստիկանության քննչական բաժնի վարույթում քննված թիվ 14106809 քրեական գործով իրեն առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել, որ 2002 թվականից աշխատել է ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊ ընկերությունում` որպես արատադրամաի պետ, որը զբաղվում է հացի արտադրությամբ և գտնվում է Հ. Էմինի 14 հասցեում£ Միաժամանակ հանդիսանում է ՙԱրտյոմ ՄՄՄ Գրուպ՚ ՍՊ ընկերության հիմնադիր տնօրենը, որտեղ գործում է գազալցակայան, որը գտնվում է Երևան-Աշտարակ մայրուղու աջ հատվածում£ 2009 թվականի փետրվարի 15-ին հացի արտադրամասում տեղակայված իրենց գրասենյակից գողություն է կատարվել, որի վերաբերյալ նույն օրը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում£ Դրանից հետո, փետրվարի 21-ին ժամը 14£30-ի սահմաններում աշխատանքի է եկել հացի արտադրամասի բանվորներից Աննա Ավագյանը£ Մտել է հացի արտադրամաս` Աննայի հետ զրուցելու համար, քանի որ նրա մասնակցությունը գողության մեջ կասկածելի է եղել, սակայն Աննային չնկատելով` ասել է, որ նրան կանչեն իր մոտ ու գնացել է դեպի պահակների սենյակ£ Իր ետևից եկել է Աննան, ինքը չի նկատել, թե նա որտեղից է դուրս եկել£ Երկուսով նստել են պահակի սենյակում և ինքը հարցրել է, թե ով է գողությունը կատարել, Աննան պատասխանել է, որ ընդհանրապես տեղյակ չէ ու չի տեսել£ Ինքն ասելով, որ շուտով կգա, առաջարկել է մտածել, ու դուռը փականով փակելով Աննայի վրա, դուրս է եկել սենյակից£ Քիչ անց ինքը նորից մտել է Աննայի մոտ և վերջինս կրկին պատասխանել է, որ դեպքից տեղյակ չէ: Ինքը հեռացել է Աննայի մոտից£ Այդ ժամանակ եկել են Արտյոմը, Եգորը և այլ անձինք, որոնց չի հիշում, ինքը հեռացել է արտադրատարածք, որտեղից երբ դուրս է եկել, տեսել է, որ Արտյոմը չկա£ Գործ ունենալու պատճառով մեկնել է Աշտարակ քաղաք, անցնելով Արտյոմի գազալցակայանը, ճանապարհից մոտ 100 մետր ձախ, տեսել է Արտյոմի ավտոմեքենան, մոտեցել ու տեսել է, որ Աննան նստած է եղել Արտյոմի կողքի նստատեղին, իսկ Հրանտը ետևի նստատեղին£ Գազալցակայան մեկնել է ծանոթներից Սամվելի սպիտակ գույնի ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, վերջինիս մասին գիտի, որ նա ապրում է Սպիտակ քաղաքում և Արտյոմի ծանոթն է£ Սամվելին տեսել է հացի արտադրամաս գալու ճանապարհին և խնդրել է տանել Աշտարակ£ Երբ մոտեցել են Արտյոմի ավտոմեքենային, Հրանտը տեղափոխվել է իրենց մեքենան և իրենք առանց խոսելու` մեկնել են գազալցակայան, որտեղ եկել են նաև Աննան և Արտյոմը` վերջինիս ավտոմեքենայով£ Իր ներկայությամբ որևէ մեկն Աննային ոչինչ չի ասել, նրան չեն ծեծել, չեն կրակել£ Գազալցակայանից ինքը, Աննան, Հրանտը և հերթափոխի պետ Արթուրն, Արտյոմի ավտոմեքենայով, վերադարձել են հացի արտադրամաս, որտեղ եղել է Եգորը£ Բոլորի հետ միասին Աննան իջել է մեքենայից և կանգնել է դրսում£ Գրասենյակում Աննան պատմել է, որ նա տեսել է, թե ով է մտել գրասենյակ և վեց օր նա թաքցրել է բոլորից, քանի որ նրան ասել են, որ եթե մեկն իմանա, ապա նրան կգցեն ավտոմեքենայի տակ£ Աննայի ասելով` գողությունը կատարել է առաքիչ Ռոբերտ Բասմաջյանը, որին ինքը նույնպես կասկածել է գողության կատարման մեջ£ Աննան, պատմելով այդ ամենը, գնացել է արտադրամաս£ Նույն պահին Ռոբերտ Բասմաջյանը եկել է արտադրամաս, առանց որևէ մեկի կանչելու և ինքը ներսից լսել է ձայներ դրսում, դուրս գալով` տեսել է, որ Ռոբերտին հարվածներ են հասցնում, սակայն ուշադիր չի եղել և չի կարող ասել, թե ով էր հարվածում£ Լսել է նաև մեկ կրակոց և վեճից հետո գետնից գտել է մեկ պարկուճ և մեկ գնդակ, որը դեն է նետել£ Այդ վեճից հետո Ռոբերտին տեսել է ծեծված ու նա խոստովանել է, որ գողությունը կատարել է իր պատճառով, որովհետև եղել է նեղացած£ Արտյոմի ձեռքի հեռախոսի վրա զանգեր են եկել նրա ծնողների կողմից, սակայն Արտյոմը չի ցանկացել պատասխանել նրանց£ Որոշ ժամանակ անց, անհանգստացած արտադրամաս է եկել Ռոբերտի եղբայրը և առաջարկել է նրանց` տան մեջ նայել գողացված իրերը և համոզվել, որ այդպիսիք չկան£ Միասին գնացել են Ռոբերտենց տուն, սակայն ինքը ոչինչ չի նայել, որովհետև ինչ ունեցել են` նախօրոք դրվել էր սեղանին և նայելն անիմաստ էր£ Վերադարձել են հացի արտադրամաս Ռոբերտի ծնողների հետ միասին, այդ ժամանակ Ռոբերտը հայտարարել է, որ գողությունը նա չի կատարել և նրան 40 հոգով ծեծել են, որ սուտ է եղել£ Ռոբերտը ծնողների հետ հեռացել է£ Ամբողջ ընթացքում Աննան եղել է հացի արատադրամասում և աշխատակիցներին պատմել է, որ տեսել է Ռոբերտ Բասմաջյանին գողություն անելուց£ Արտադրամասում գտնվելու ժամանակ Աննային ոչ ոք չի վառել, ոչ ոք չի ծեծել և տեղյակ չի, թե ով է վառել Աննայի երեսը, ինչն ինքն ու Արտյոմը նկատել են հաջորդ օրը ժամը 12-ին£ Աննայի մայրը երեկոյան գալով, իրենից պահանջել է 2000 ԱՄՆ դոլար, որից հետո արդեն բողոքել է£ Ինքը տեսել է Ռոբերտին արտադրամասում ծեծվելուց, սակայն թե ով էր հարվածում` չի տեսել, լսել է մեկ կրակոց, սակայն, թե ով էր կրակում` չի տեսել, իսկ Աննային ծեծվելուց ընդհանրապես չի տեսել£ Ինքը չի տեսել նաև, որ Աննային փորձել են մտցնել վառարանի մեջ և կրակել են նրա ոտքերի մոտ£ Ռոբերտին, երբ նրան արդեն ծեծել էին, ինքն, իր կարմիր գույնի անձրևանոցով երկու անգամ հարվածել է թևին և դրա հետևանքով անձրևանոցը կոտրվել է£ Ինքը ոչ մի մասնակցություն չի ունեցել Աննային և Ռոբերտին առևանգելու մեջ և չգիտի, թե ում գաղափարն է դա եղել£
Լուսինե Նալբանդյանն իր այդ ցուցմունքները պնդել է նաև Ռոբերտ Բասմաջյանի և Աննա Ավագյանի հետ կատարված առերես հարցաքննությունների ընթացքում£
Ըստ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռի` դատաքննության ընթացքում թիվ 58202110 քրեական գործով մեղադրյա Լուսինե Նալբանդյանը տվել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունք:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի կողմից ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 308հդ.-ի 1-ին մասով, Մ. Մակարյանի կողմից` ՀՀ քր. օր.-ի 38-338հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, 38-349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 38-308հդ.-ի 1-ին մասով մեղսագրված հանցանքների կատարումը հիմնավորված է համարել նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Երևան քաղաքի Հ. Էմին 14 հասցեում գտնվող ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ հացի արտադրամասում 24.02.2009թ. կատարված խուզարկության ընթացքում Արտյոմ Մխիթարի Մակարյանի կողմից ներկայացված ՙՊՄ՚ N–ըA-4335-78թ. գործարանային համարով ատրճանակով, որն առևանգման ընթացքում Արտյոմ Մակարյանի կողմից գործադրվել է տուժողներ Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի նկատմամբ£
Երևան քաղաքի Հ. Էմին 14 հասցեում գտնվող ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ հացի արտադրամասում 24.02.2009թ. կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, որով արտադրամասի բակի գետնի վրա ամրագրվել է կատարված կրակոցի հետևանքով առաջացած հետքը£
25.02.2009թ. քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 25.02.2009թ. արաձանագրությամբ, որով առգրավվել է այն անձրևանոցը, որով Լուսինե Նալբանդյանը հարվածել է Ռոբերտ Բասմաջյանին£
25.02.2009թ. որոշումով և արձանագրությամբ, որով տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանից առգրավվել է ՙՍամսունգ SGH – E 250՚ մոդելի 357451/01/162770/4 համարի բջջային հեռախոսի տուփ£ Նույն գործարանային համարով բջջային հեռախոսը 2009 թվականի փետրվարի 21-ին տեղի ունեցած դեպքի ընթացքում գտնվել է Ռոբերտ Բասմաջյանի մոտ և դեպքի ընթացքում նրանից վերցնելուց հետո, այլևս չի վերադարձվել ու չի օգտագործվել£
2009 թվականի փետրվարի 21-ին տուժող` Ռոբերտ Բասմաջյանի կողմից կրած հագուստը, որի վրա եղել են վերջինիս նկատմամբ կատարված բռնության հետքեր£
2009 թվականի փետրվարի 10-ից 24-ն ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում օգտագործված, մեղադրյալներ Լուսինե Նալբանդյանի` (091) 90-20-10, Արտյոմ Մակարյանի` (094) 00-75-62, Եգոր Հակոբյանի` (093) 74-64-98, Հրանտ Մխոյանի` (099) 70-80-58, Աննա Ավագյանի` (077) 57-40-16 և Ռոբերտ Բասմաջյանի` (094) 89-66-82 և (094) 89-66-83 հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զանգերի վերծանումներով, որոնց համադրությունից և վերլուծությունից երևում է, որ մեղադրյալներ Արտյոմ Մակարյանը, Լուսինե Նալբանդյանը, Հրանտ Մխոյանը և Եգոր Հակոբյանը դեպքի օրը եղել են փոխադարձ կապի մեջ, իսկ տուժողներ Աննա Ավագյանը և Ռոբերտ Բասմաջյանը դեպքի օրը, 2009 թվականի փետրվարի 21-ին, առևանգված վիճակում գտնվելու ժամերի ընթացքում, նրանց բջջային հեռախոսահամարները չեն շահագործվել, ինչով հաստատվում է, որ տուժողները զրկված են եղել հեռախոսով ազատ հաղորդակցվելու և կապ հաստատելու հնարավորությունից£ Բացի այդ, Արտյոմ Մակարյանի (094) 00-75-62 հեռախոսահամարի 21.02.2009թ. մուտքային զանգերի վերծանումներով, ըստ սպասարկվող կայանների երևում է, որ 21.02.2009թ. ժամը 18£07-ին նա գտնվել է ՙՂ. Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերության սպասարկող կայանների Երևան-Եղվարդ խճուղու թիվ 65 Միլտարի ֆակտորի սպասարկման տարածքում, ինչով հիմնավորվում է Աննա Ավագյանի կողմից մատնացույց արված, դեպքի վայր հանդիսացող տարածքում Արտյոմ Մակարյանի գտնվելու փաստը£
24.03.2009թ. փորձագետի թիվ 470 եզրակացությամբ, ըստ որի` Արտյոմ Մակարյանի մոտից հայտնաբերված ՙՊՄ՚ տեսակի 9 մմ տրամաչափի ատրճանակը` N–ըA-4335-78թ., պիտանի է կրակելու համար և հանդիսանում է հրազեն£ Ներկայացված 17 հատ փամփուշտները գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի են, պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք£
06.03.09թ. փորձագետի թիվ 350 եզրակացությամբ, ըստ որի Աննա Ավագյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` զույգ այտային շրջանների 2-րդ աստիճանի այրվածքների, ձախ բազկի, աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումների, ձախ ծնկահոդի շրջանի քերվածքների ձևով, պատճառված են բութ առարկաների ազդեցությամբ, իսկ այրվածքները` տաք գործոնի, այդ թվում շիկացած երկաթով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով£
06.03.09թ. փորձագետի թիվ 343 եզրակացությամբ, ըստ որի Ռոբերտ Բասմաջյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գլխի ծոծրակա-կողմնային, աջից` ճակատա-քունքային, վերին շրթունքի, ձախ բազկի, աջ դաստակի 2-րդ մատի հիմնային ֆալանգի շրջանների սալջարդ վերքերի, աջից պտկաձև ելունի, աջից քունքային, ձախից` կզակի, պարանոցի առաջային աջից առաջա-կողմնային, կրծքավանդակի հետին, ձախից թիակային, ձախ բազկի վ/3-ի դրսային մակերեսի, ձախ նախաբազկի հետին մակերեսի, դաստակի թիկնային մակերեսի, 4-րդ, 5-րդ մատերի թիկնային մակերեսի, աջ բազկի վ/3-ի դրսային մակերեսի, աջ նախաբազկի թիկնային մակերեսի, դաստակի և 2-րդ, 3-րդ մատերի հիմնային ֆալանգների թիկնային մակերեսների, աջ ծնկահոդի առաջային, ձախ ծնկահոդի առաջային մակերեսի շրջանների քերծվածքների, ձախ ակնակապճի, աջ և ձախ բազուկների շրջանների ենթամաշկային արյունահավաքների (հեմատոմաների), աջ դաստակի երկրորդ մատի հիմնային ֆալանգի կոտրվածքի ձևով, պատճառված են բութ առարկաների ազդեցությամբ, հնարավոր է` գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով£
03.04.2009թ. փորձագետի համար 525 եզրակացությամբ, ըստ որի` Ռոբերտ Բասմաջյանի անդրավարտիքի վրա առկա վնասվածքները իրենց բնույթով պատռվածքներ են և կարող էին առաջանալ մեխանիկական ձգվածության` քաշել-ձգելու հետևանքով£
Տուժող` Աննա Ավագյանի կողմից քննությանը ներկայացրած կիսավերարկուն հագուստով և այն ներկայացնելու մասին 01.10.2009թ. արձանագրությամբ£ Նշված կիսավերարկուն Աննա Ավագյանն իր հագին կրել է 2009 թվականի փետրվարի 21-ին տեղի ունեցած դեպքի ընթացքում£ Թիվ 09-2024 փորձաքննության եզրակացությամբ ամրագրվել է, որ նշված կիսավերարկուի վրա առկա են բարձր ջերմային ազդեցության հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ գերտաքացված օբյեկտի հետ կոնտակտի հետևանքով£ Ըստ Աննա Ավագյանի, դրանք առաջացել են այն պահին, երբ Հրանտ Մխոյանը հրելով իրեն նստեցրել է հացի արտադրության մեջ գործածվող ՙՖՏԼ՚ տեսակի վառարանի տաք թավայի վրա ու սպառնացել մտցնել վառարան£
Տուժող Աննա Ավագյանի կողմից, Երևան-Եղվարդ մայրուղու մոտ 9 կմ-ից հետո դեպի ձախ թեքվող հողածածկ ճանապարհով 1 կմ հեռավորության վրա գտնվող ամայի տարածքը, որպես առևանգման դեպքի վայր մատնացույց անելու մասին 01.10.2009թ. արձանագրությամբ, դրան կից ֆոտոլուսանկարներով և ՙDVD՚ տեսակի սկավառակի վրա զետեղված տեսանկարահանումով, որոնցով պարզվել և ամրագրվել է ամայի այն տարածքը, որտեղ տեղափոխվել է առևանգված վիճակում գտնվող Աննա Ավագյանը և խոշտանգումների է ենթարկվել, բացի այդ, նրա ցուցմունքները դեպքի վայրում մանրամասն ճշտվել և տեսանկարահանվել են£
Տուժող Աննա Ավագյանի կողմից տրված ցուցմունքները, դեպքի վայր հանդիսացող` ք. Երևան Հ. Էմինի 14 հասցում տեղակայված հացի արտադրամասում ճշտելու վերաբերյալ կազմված 1.10.2010թ. արձանագրությամբ, դրան կից ֆոտոլուսանկարներով և ՙDVD՚ տեսակի սկավառակի վրա զետեղված տեսանկարահանումով, որոնցով պարզվել և ամրագրվել են այն տարածքները, որտեղ պահվել և խոշտանգումների է ենթարկվել առևանգված վիճակում գտնվող Աննա Ավագյանը, բացի այդ, նրա ցուցմունքները այդ դեպքի վայրում մանրամասն ճշտվել և տեսանկարահանվել են£
Տուժող Աննա Ավագյանի կողմից տրված ցուցմունքները, դեպքի վայր հանդիսացող` ք.Երևան Հ. Էմինի 14 հասցում տեղակայված հացի արտադրամասում ճշտելու վերաբերյալ կազմված 1.10.2010թ. արձանագրությամբ, դրան կից ֆոտոլուսանկարներով և ՙDVD՚ տեսակի սկավառակի վրա զետեղված տեսանկարահանումով, որոնցով ամրագրվել է` սև գույնի, երկաթյա, թիանման առարկան Աննա Ավագյանի կողմից ներկայացնելու և քննության կողմից այն վերցնելու փաստը, որով հաստատվում է, որ Հրանտ Մխոյանը, 2009 թվականի փետրվարի 21-ին տեղի ունեցած դեպքի ընթացքում, հացի արտադրության մեջ գործածվող ՙՖՏԼ՚ տեսակի վառարանի մոտ, հարվածել է Աննա Ավագյանի ձեռքին` պահանջելով հայտնել գողությանը մասնակցություն ունեցած երկրորդ անձի անունը£
Տուժող Աննա Ավագյանի կողմից մատնացույց արված` Երևան-Եղվարդ մայրուղու մոտ 9 կմ-ից հետո դեպի ձախ թեքվող հողածածկ ճանապարհով 1 կմ հեռավորության վրա գտնվող, դեպքի վայր հանդիսացող ամայի տարածքում 02.10.2009թ. կատարված զննության արձանագրությամբ, դրան կից ֆոտոլուսանկարներով և ՙDVD՚ տեսակի սկավառակի վրա զետեղված տեսանկարահանումով, որոնցով ամրագրվել է 9 մմ տրամաչափի փամփուշների թվով 3 հատ պարկուճներ հայտնաբերելու փաստը£
Տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանի կողմից, Երևան-Բյուրական մայրուղուց, դեպի Բյուրական թեքվող ավտոճանապարհի մոտ 300 մետր հեռավորության վրա գտնվող ամայի տարածքը, որպես առևանգման դեպքի վայր մատնացույց անելու մասին 06.10.2009թ. արձանագրությամբ, դրան կից ֆոտոլուսանկարներով և ՙDVD՚ տեսակի սկավառակի վրա զետեղված տեսանկարահանումով, որոնցով պարզվել և ամրագրվել է ամայի այն տարածքը, որտեղ տեղափոխվել է առևանգված վիճակում գտնվող Ռոբերտ Բասմաջյանը, բացի այդ, նրա ցուցմունքները դեպքի վայրում մանրամասն ճշտվել և տեսանկարահանվել են£ Տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանի կողմից տրված ցուցմունքները դեպքի վայր հանդիսացող` ք. Երևան Հ. Էմինի 14 հասցում տեղակայված հացի արտադրամասում ճշտելու վերաբերյալ կազմված 06.10.2010թ. արձանագրությամբ, դրան կից ֆոտոլուսանկարներով և ՙDVD՚ տեսակի սկավառակի վրա զետեղված տեսանկարահանումով, որոնցով պարզվել և ամրագրվել են այն տարածքները, որտեղ պահվել և ծեծի է ենթարկվել առևանգված վիճակում գտնվող Ռոբերտ Բասմաջյանը, բացի այդ, նրա ցուցմունքները այդ դեպքի վայրում մանրամասն ճշտվել և տեսանկարահանվել են£
2009 թվականի հոկտեմբերի 15-ի թիվ 09-2050 փորձագիտական եզրակացությամբ, ըստ որի տուժող Աննա Ավագյանի կողմից մատնացույց արված, Երևան-Եղվարդ մայրուղու մոտ 9 կմ-ից հետո դեպի ձախ թեքվող հողածածկ ճանապարհով 1 կմ հեռավորության վրա գտնվող, դեպքի վայր հանդիսացած ամայի տարածքում հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված երեք պարկուճներից երկուսը (թիվ 1,2) պիտանի են նույնացման համար և կրակված են փորձաքննությանը ներկայացված ՙՊՄ՚ N–ըA-4335-78թ. գործարանային համարով ատրճանակից, թիվ 3 պարկուճի վրա առկա հետքերը պիտանի չեն նույնացման համար, եզրակացության հետազոտական մասում նշված պատճառաբանությամբ£
ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի վարույթում քննված թիվ 14106809 քրեական գործով մեղադրյալներ Արտյոմ Մակարյանի, Լուսինե Նալբանդյանի, Եգոր Հակոբյանի և Հրանտ Մխոյանի վերաբերյալ վերաորակում կատարելու նպատակով, ՀՀ ոստիկանության վարույթում քննված թիվ 14106809 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, տուժողներ Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի կողմից ՀՀ դատախազության Արաբկիրի դատախազին հասցեագրված 04.05.2009թ. դիմումներով` 1-ական թերթից, նույն բաժնի ՀԿԳ ավագ քնիչ Բաբկեն Մարտոյանի կողմից կազմված` տուժող Աննա Ավագյանի կողմից 8.05.2009թ. տրված լրացուցիչ ցուցմունքի հարցաքննության արձանագրությունով` 3 թերթից, տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանի կողմից 11.05.2009թ. տրված լրացուցիչ ցուցմունքի հարցաքննության արձանագրությունով` 2 թերթից, վկա Անդրանիկ Բասմաջյանի կողմից 17.05.2009թ. տրված լրացուցիչ ցուցմունքի հարցաքննության արձանագրությունով` 2 թերթից, վկա Սրբուհի Ավագյանի կողմից 19.05.2009թ. տրված լրացուցիչ ցուցմունքի հարցաքննության արձանագրությունով` 2 թերթից, որոնք հանդիսանում են կեղծ ապացույցներ£ Նշված փաստաթղթերի 18.02.2010թ. զննման արձանագրությամբ£
Մեղադրյալ Մաթևոս Մակարյանի մոտից, ՀՀ ԱԱԾ ՁՊՎ-ում նրան պահելու ընթացքում 24.02.2009թ. հայտնաբերված թղթի կտորով, որի վրա կատարված ձեռագիր գրառումներից երևում է, որ Մաթևոս Մակարյանին հայտնի են, թե իրականում, նրա որդու և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործով ինչ դրդապատճառներով և հանգամանքներում են ՀԿԳ ավագ քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի կողմից վերաորակումներ կատարվել, որի մասին նա չի հայտնել քննությանը, բացի այդ երևում է, որ նշված քրեական գործով ընթացքի լուծմանը, հանձինս ՙմիլիցա-Ա՚-ի, տեղի է ունեցել անօրինական միջամտություն և ազդեցություն£
Նշված փաստաթղթի 18.02.2010թ. զննման արձանագրությամբ£
Տուժող Աննա Ավագյանի կողմից գրված 11.05.2009թ. ստացականով, որով Աննա Ավագյանը վկայում է Արտյոմ Մակարյանի հորից` Մաթևոս Մակարյանից, 1500 ԱՄՆ դլոար ստանալու փաստը` բարոյական և նյութական վնասների համար, հաստատելով Արտյոմ Մակարյանի, Եգոր Հակոբյանի, Հրանտ Մխոյանի և Լուսինե Նալբանդյանի դեմ պարտք ու պահանջ և բողոք չունենալը£
2009 թվականի փետրվարի 15-ից մայիսի 31-ը ներառյալ ժամանակահատվածում Մաթևոս Մակարյանի կողմից օգտագործված (093)10-24-62 և (091)31-07-75 հեռախոսահամարների զանգերի, ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի կողմից 2009 թվականի մարտի 1-ից հուլիսի 20-ը ներառյալ և 2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ից հոկտեմբերի 31-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում օգտագործված 077 73-40-70 հեռախոսահամարի զանգերի, ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազության ավագ դատախազ, թիվ 14106809 քրեական գործի դատավարական ղեկավարումը իրականացրած Աշոտ Հովհաննեսի Ավետիսյանի կողմից 2009 թվականի մարտի 1-ից հուլիսի 20-ը ներառյալ և 2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ից հոկտեմբերի 31-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում օգտագործված ծառայողական (010)28-08-38 և անձնական (094)43-50-05 հեռախոսահամարների զանգերի, ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի դատախազ Հակոբ Բաբայանի կողմից 2009 թվականի մարտի 1-ից հուլիսի 20-ը ներառյալ և 2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ից հոկտեմբերի 31-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում օգտագործված ծառայողական (010)28-16-00 հեռախոսահամարի և (093)41-42-43 բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զանգերի վերծանումներով, որոնց զննությամբ և համադրությամբ պարզվել և ամրագրվել է, որ Արտյոմ Մակարյանի և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործի քննության ընթացքում, Արտյոմ Մակարյանի հայրը` Մաթևոս Մակարյանը, վարույթն իրականացրած քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի հետ փոխադարձ հեռախոսակապ է հաստատել 5 անգամ, ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազության ավագ դատախազ, թիվ 14106809 քրեական գործի դատավարական ղեկավարումը իրականացրած Աշոտ Հովհաննեսի Ավետիսյանի հետ փոխադարձ հեռախոսակապ է հաստատել 132 անգամ և ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի դատախազ Հակոբ Բաբայանի հետ փոխադարձ հեռախոսակապ է հաստատել 1 անգամ£ Ինչով հաստատվում է, որ Մաթևոս Մակարյանը հետաքրքրություն է ցուցաբերել իր որդու` Արտյոմ Մակարյանի վերաբերյալ քրեական գործի նախաքննության ընթացքի նկատմամբ, անձամբ ճանաչել է գործի վարույթի հետ ի պաշտոնե առնչված Բաբկեն Մարտոյանին և մյուսներին, նրանց միջև առկա է եղել փոխադարձ կապ, ընդ որում 2009 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսների ընթացքում, երբ քրեական գործով ակտիվ քննչական գործողություններ չեն կատարվել և հաջորդել են վերաորակումները£
Թիվ 09-2024 փորձաքննության եզրակացությամբ, ըստ որի ամրագրվել է, որ տուժող Աննա Ավագյանի կողմից ներկայացված կիսավերակուի վրա առկա են բարձր ջերմային ազդեցության հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ գերտաքացված օբյեկտի հետ կոնտակտի հետևանքով£
24.12.2009թվականի թջվ 09-24-89 փորձաքննության եզրակացությամբ, ըստ որի.
Տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանի անունից ՀՀ դատախազության Արաբկիրի դատախազին հասցեագրված 04.05.2009թ. դիմումի տեքստի հեղինակը հավանաբար Ռոբերտ Բասմաջյանը չէ, սակայն դրա առանձին հատվածներում առկա են Ռոբերտ Բասմաջյանի գրավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ£
Տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանի 11.05.2009թ. տրված լրացուցիչ հարցաքննության արձանագրության տեքստի, Ռոբերտ Բասմաջյանի պատասխանների մասով հեղինակը հավանաբար Ռոբերտ Բասմաջյանը չէ, սակայն դրա առանձին հատվածներում առկա են Ռոբերտ Բասմաջյանի գրավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ£
Տուժող Աննա Ավագյանի անունից ՀՀ դատախազության Արաբկիրի դատախազին հասցեագրված 04.05.2009թ. դիմումի տեքստի հեղինակը հավանաբար Աննա Ավագյանը չէ£
Տուժող Աննա Ավագյանի 08.05.2009թ. տրված լրացուցիչ հարցաքննության արձանագրության տեքստի, Աննա Ավագյանի պատասխանների մասով հեղինակը հավանաբար Աննա Ավագյանը չէ, սակայն դրա առանձին հատվածներում առկա են Աննա Ավագյանի գրավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ£
Տուժողներ Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի անունից ՀՀ դատախազության Արաբկիրի դատախազին հասցեագրված 04.05.2009թ. դիմումների տեքստի հեղինակի գրավոր խոսքի միջև կան ընդհանրություններ, սակայն պարզել, թիվ 1 և թիվ 2 փաստաթղթերի տեքստերը կազմվել են միևնույն, թե տարբեր հեղինակների կողմից` հնարավոր չէ£
14.10.2009 թվականի զննման արձանագրությամբ, որով ամրագրվել է այն փաստը, որ ՀՀ գլխավոր դատախազության աշխատակազմի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների դատախազության դիմում-բողոքների գրանցման և հաշվառման գրանցամատյանում, թիվ 137դ-09 հերթական համարի տակ գրանցված է, որ 04.05.09թ. ստացվել է Ռոբերտ Բասմաջյանի դիմումը, իսկ դրան անմիջապես հաջորդող 138դ-09 հերթական համարի տակ գրանցված է, որ 04.05.09թ. ստացվել է Աննա Ավագյանի դիմումը£ Բացի այդ, զննված երկրորդ` քաղաքացիների ընդունելության գրանցամատյանում 06.04.09թ. կատարված է գրանցում այն մասին, որ Մաթևոս Մակարյանը անձնական հարցով այցելել է համայնքի դատախազ Հակոբ Բաբայանին£ Այսպիսով առաջին գրանցամատյանից երևում է, որ տուժողների դիմումները մուտքագրվել են հաջորդաբար, իսկ երկրորդ գրանցամատյանից, որ Մաթևոս Մակարյանն հետաքրքրություն է ցուցաբերել որդու գործի նկատմամբ և բացի այդ, առնչվել է գործի վարույթին մասնակցած պաշտոնատար անձանց հետ£
ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու, այն է` պաշտոնատար անձի կողմից իր պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելը կամ ծառայողական պարտականությունները չկատարելը` շահադիտական, անձնական այլ շահագրգռվածությունից կամ խմբային շահերից ելնելով, որն էական վնաս է պատճառել անձանց, կազմակերպությունների իրավունքներին ու օրինական շահերին, հասարակության կամ պետության շահերին /գույքային վնասի դեպքում` հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի չափը գերազանցող գումարը կամ դրա արժեքը/:
Նշված հանցագործության հիմնական օբյեկտը պետական ապարատի տվյալ օղակի նորմալ գործունեությունն ապահովող հասարակական հարաբերություններն են:
Պաշտոնատար անձի կողմից պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու օբյեկտիվ կողմն իր մեջ ընդգրկում է երեք հատկանիշ` պաշտոնատար անձի կողմից իր պաշտոնեական դիրքը հակառակ ծառայության շահերի օգտագործելը, հանրորեն վտանգավոր հետևանքները, պատճառական կապը արարքի և հետևանքի միջև:
Պաշտոնեական լիազորությունները հակառակ ծառայության շահերի օգտագործելը նշանակում է պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակում կատարել արարք, որը ոչ միայն չի բխում ծառայողական անհրաժեշտությունից, այլև հակասում է ոլորտը, տվյալ պաշտոնատար անձի իրավունքները և պարտականությունները կանոնակարգող օրենքներին և ենթաօրենսդրական ակտերին:
Պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու հետևանքով առաջացած վնասը, եթե այն ոչ նյութական է, կարող է դրսևորվել, մասնավորապես, իշխանության մարմինների հեղինակազրկմամբ, նրանց գործունեության խաթարմամբ, հասարակական կարգի խախտմամբ, ծանր հանցագործությունների պարտակմամբ:
ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում քրեական գործերով հետաքննություն կատարող անձի, քննիչի, դատախազի կամ պաշտպանի կողմից ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով ապացույցներ կեղծելու համար: Նշված հանցագործության, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 31-րդ /Արդարադատության դեմ ուղղված հանցագործություններ/ գլխի տակ տեղադրված մյուս հանցագործությունների հիմնական օբյեկտը իրավապահ մարմինների և դատարանների` արդարադատության իրականացման հետ կապված նորմալ գործունեության ապահովմանը միտված հասարակական հարաբերություններն են, որպես լրացուցիչ օբյեկտ կարող են հանդես գալ քաղաքացիների իրավունքները և օրինական շահերը:
ՀՀ քր. օր.-ի 349-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է իրական ապացույցները կեղծ, իրականությանը չհամապատասխանող ապացույցներով փոխարինելու մեջ/քերծվածք, ջնջում, մի ապացույցի փոխարինումը մի ուրիշով, իրեղեն ապացույցների ձևափոխում և այլն/:
Ապացույցների կեղծման` որպես քրեորեն պատժելի արարքի, ուղղությամբ կատարվող բոլոր հնարքները պայմանականորեն կարելի է առանձնացնել երկու խմբի` նյութական կեղծիք` իրական ապացույցը փոփոխությունների ենթարկելը և ինտելեկտուալ կեղծիք` երբ ստեղծվում է բոլորովին նոր ապացույց: Ինտելեկտուալ եղանակով ապացույցներ կեղծելը արտահայտվում է բոլորովին նոր ապացույց ստեղծելու/օրինակ` քրեական գործով վկայի, տուժողի լրացուցիչ հարցաքննության և այդ եղանակով սկզբնական ցուցմունքներից էականորեն տարբերվող բովանդակությամբ հարցաքննության արձանագրությունը գործին կցելը/ մեջ: Այս դեպքում հանցագործությունը ավարտված է համարվում ապացույցը քրեական գործի մեջ ընդգրկելու պահից:
ՀՀ քր. օր.-ի 338հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում քրեական գործով վկայի կամ տուժողի կողմից ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության մեջ մեղադրանքի առնչությամբ, շահադիտական դրդումներով սուտ ցուցմունք տալու համար:
Այս հանցագործությունը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է վկայի կամ տուժողի կողմից քրեական և քաղաքացիական գործերով վարույթ իրականացնող մարմիններին տվյալ գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ հաղորդելու մեջ, ընդ որում, նշված հանցակազմը առկա են և այն ժամանակ, երբ վկայի կամ տուժողի կողմից տրվող սուտ ցուցմունքը արդարացնող է/ ի օգուտ մեղադրյալի է/, և այն ժամանակ, երբ սուտ ցուցմունքը մեղադրող է/ի վնաս մեղադրյալի է/:
ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասով, 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 338հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների հանցակցությունը դրսևորվում է կատարողին նշված հանցագործությունների կատարմանը դրդելու, օժանդակելու կամ կազմակերպելու ձևով հանցակցելու մեջ:
Օրինականության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները:
Անմեղության կանխավարկածի հիմնարար քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 18հդ.-ի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական դատվարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 25հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 126հդ.-ի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 127հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, ապացույցների գնահատումը կանոնակարգող ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, հիմնավորված է համարում ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումը առ այն, որ Բաբկեն Մարտոյանը, զբաղեցնելով ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչի պաշտոնը, այսինքն հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` 23.02.2009թ. իրեն հանձնարարված թիվ 14106809 քրեական գործի նախաքննությունը կատարելիս, նպատակ ունենալով էապես խեղաթյուրել և դրանով իսկ կոծկել ծանր հանցագործության իրական հանգամանքներն ու գործով ձեռք բերված ապացույցները, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով, գործով տուժողներ Աննա Ավագյանին և Ռոբերտ Բասմաջյանին, համապատասխանաբար 2009 թվականի մայիսի 8-ին և 11-ին կատարված տուժողի լրացուցիչ հարցաքննությունների ընթացքում, ուղղորդել և թելադրել է իրականությանը չհամապատասխանող, գործով ապացույց հանդիսացած սուտ ցուցմունքներ, դրանցում հերքելով տուժողների նախկինում տրված ցուցմունքներում նշված առևանգման փաստը£ Այնուհետև, տուժողներ Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի կեղծված ցուցմունքներն այլ ապացույցներով ամրապնդելու, իր կողմից վերաորակումները հիմնավորելու, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապեստության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազի կողմից թիվ 14106809 քրեական գործով տրված 15.05.2009թ. 18/110քր-09 ցուցումից բխող պահանջները կատարելու համար, 17.05.2009թ. լրացուցիչ հարցաքննել է Ռոբերտ Բասմաջյանի եղբորը` Անդրանիկ Հարությունի Բասմաջյանին, իսկ 19.05.2009թ. տուժող Աննա Ավագյանի մորը` Սրբուհի Աղաբեկի Ավագյանին, ընդ որում, տուժողների միջոցով նրանց հրավիրելով հարցաքննության, միաժամանակ բացատրել է, որ հարազատները կանչվում են լրացուցիչ հարցաքննության նոր տրված ցուցմունքները ամրապնդելու համար, որպեսզի այդ անձինք տեղեկացված ներկայանան քննությանը£ Տուժողների հարազատների լրացուցիչ հարցաքննությունների ընթացքում, կրկին ուղղորդելով, ստացել է Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի կեղծ ցուցմունքներին համահունչ ցուցմունքներ, դրանով իսկ նաև կեղծելով ապացույց հանդիսացող այդ ցուցմունքները, արդյունքում, նախաքննության այդ փուլում ստեղծել է նախադրյալներ` դատարանում Արտյոմ Մակարյանի, Հրանտ Մխոյանի և Եգոր Հակոբյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելու և համաներում կիրառելու, իսկ Լուսինե Նալբանդյանի նկատմամբ դեռևս նախաքննության ընթացքում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար£ Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելով, պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելով, հանցագործության կատարման ընթացքում մեղադրյալների համաձայնեցված և փոխկապակցված գործողությունները բաղդատել է, կեղծված ապացույցների հիմքով ոչ ճիշտ և անհամապատասխան քրեաիրավական որակումներ է տվել և 2009 թ. մայիսի 22-ին որոշում է կայացրել` Արտյոմ Մակարյանին, Եգոր Հակոբյանին, Հրանտ Մխոյանին և Լուսինե Նալբանդյանին 2009թ. փետրվարի 26-ին առաջադրված մեղադրանքներից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 6-րդ կետերով մասը վերացնելու, Արտյոմ Մակարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին և 322 հոդվածի 2-րդ մասերով, Հրանտ Մխոյանին և Եգոր Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ Լուսինե Նալբանդյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին£ Բացի այդ, 2009թ. մայիսի 22-ի որոշմամբ Եգոր Հակոբյանի և Հրանտ Մխոյանի նկատմամբ քրեական գործի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված մասը կարճել է` Աննա Ավագյանի կողմից բողոք չունենալու հիմքով, իսկ 22.05.2009թ. որոշմամբ` Լուսինե Նալբանդյանի նկատմամբ ՀՀ քերական օրենսգրքի 133 հոդվածի 1-ին մասով` Աննա Ավագյանին ազատությունից ապօրինի զրկելու համար իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցրել և նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց գրավը վերացրել է£ Նախաքննությունը ավարտված համարելով` թիվ 14106809 քրեական գործը 2009 թվականի մայիսի 27-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար£ Արագացված դատաքննության արդյունքում, դատարանի 2009 թվականի հունիսի 22-ի դատավճռով Արտյոմ Մակարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 322 հոդվածի 2-րդ մասով ու նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել է ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, իսկ Հրանտ Մխոյանը և Եգոր Հակոբյանը մեղավոր են ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակվել է ազատազրկում համապատասխանաբար 2 տարի և 2 տարի 6 ամիս ժամկետներով£ ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թ. հունիսի 19-ի որոշման կիրառմամբ երեք ամբաստանյալներն էլ ազատվել են պատժի կրումից և ազատ են արձակվել դատարանի դահլիճից£ Փաստորեն, տուժողների և նրանց հարազատների` ապացույց հանդիսացող ցուցմունքների կեղծման հետևանքով հանցագործությունը կատարած վերոհիշյալ անձինք արարքի ծանրությանը և վտանգավորությանը ոչ համաչափ պատիժ ստանալով` ազատ են արձակվել, որով պետության շահերին պատճառվել է էական վնաս, ինչի արդյունքում ՀՀ գլխավոր դատախազի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ վերացվել են ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ. Մարտոյանի` Եգոր Հակոբյանի և Հրանտ Մխոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու, ինչպես նաև Լուսինե Նալբանդյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին 22.05.09թ. որոշումները:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, ապացույցների գնահատումը կանոնակարգող ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում, քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 02.11.2010թ. դատավճռով քրեական գործով ձեռք բերված որոշ ապացույցներ գնահատելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 126-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջների խախտումներ, որի մասին կնշվի սույն վերնագրի տակ` պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների համապատասխան փաստարկները քննության առնելու ժամանակ:
Քննության առնելով պաշտպաններ Է. Չինարյանի, Կ. Քամալյանի, Ս. Մալաքյանի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ Բ. Մարտոյանը 23.09.2009թ. ծանուցագրով հրավիրվել է ԱԱԾ քննչական բաժին, որտեղ նույն օրը քննիչը Բ. Մարտոյանին փոխանակ հարցաքններ որպես կասկածյալի, (քրեական գործը նրա նկատմամբ է հարուցվել), հարցաքննել է որպես վկայի, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմինը նշված դրվագով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում թույլ չի տվել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 62հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` կասկածյալ է այն անձը, որը ձերբակալվել է հանցանք կատարելու մեջ կասկածվելու պատճառով կամ որի նկատմամբ մինչև մեղադրանք առաջադրելը խափանման միջոց ընտրելու մասին որոշում է կայացված:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Բաբկեն Մարտոյանը ՀՀ ԱԱԾ Քննչական վարչության ավագ քննիչ Մ. Համբարձումյանի ստորագրությամբ ծանուցագրով վերջինիս մոտ է կանչվել 23.09.2009թ. թիվ 58211409 քրեական գործով որպես վկա, նշված ծանուցագիրը ուղարկելու պահին Բ. Մարտոյանը, որպես կասկածյալ, ձերբակալված չի եղել, նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված չի եղել, ծանուցագիրը կազմված է ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 205հդ.-ի 1-ին մասի պահանջների պահպանմամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 86հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` վկան ցուցմունքներ տալու նպատակով կողմի կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կանչված այն անձն է, ում կարող է հայտնի լինել տվյալ գործով պարզելու ենթակա որևէ հանգամանք:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով Բ. Մարտոյանին որպես վկա հարցաքննելու համար ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 86հդ.-ի 2-րդ մասի 4-րդ կետով ամրագրված արգելքը չի կարող տարածվել, քանի որ Բ. Մարտոյանը հարցաքննվել է, ինչպես նշվեց վերևում, թիվ 58211409 քրեական գործով, այս գործով նա որևէ դատավարական լիազորություն չի իրականացրել:
Բացի այն, որ քննիչի մոտ կանչվելու պահին Բ. Մարտոյանը չի ունեցել ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 62հդ.-ի 1-ին մասով սահմանված կասկածյալի դատավարական կարգավիճակ, քրեական գործով չկա որևէ տվյալ այն մասին, որ Բ.Մարտոյանի իրավունքները սահմանափակված են եղել, ազատությունից զրկված կամ դրա մեջ սահմանափակված վիճակում է գտնվել, որը հիմք կտար ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին այդ վիճակը փաստացի հավասարեցնել կասկածյալի դատավարական կարգավիճակին և այդ հիմքով էլ արձանագրել որևէ դատավարական խախտում` կապված որպես վկայի նրա հարցաքննության հետ:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է այն հանգամանքը, որ ըստ Բ. Մարտոյանի` որպես վկայի 23.09.2009թ. հարցաքննության արձանագրության/սույն հարցաքննությանը վկան ներկայացել է ՀՀ Փաստաբանների պալատի փաստաբան Ե. Վարոսյանի հետ/ նա, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 216հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` քննիչն իրավունք ունի կատարել նախորոք հարցաքննված երկու այն անձանց առերեսում, որոնց ցուցմունքներում էական հակասություններ կան: Քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի վերը նշված 216-րդ հոդվածի 1-ին մասի բովանդակությունից երևում է, որ առերեսում կատարելու համար առերեսվողները պետք է նախօրոք հարցաքննված լինեն, այդ առումով, տվյալ պահին քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված Բ. Մարտոյանին, վկայի կարգավիճակով ցուցմունք տալուց հրաժարված լինելու պայմաններում, նրա առերես հարցաքննությունը քրեական գործով տուժողներ Ռ. Բասմաջյանի, Ա. Ավագյանի հետ, գործով վկա Ա. Բասմաջյանի հետ, չի բխում ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 216հդ.-ի 1-ին մասի պահանջներից:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է այն հանգամանքը, որ, ինչպես նշվեց վերևում, 23.09.2009թ. Բ. Մարտոյանը հարցաքննվել է որպես վկա, ցուցմունք տալը վկայի համար պարտականություն է, Բ. Մարտոյանը հայտարարել է, որ ինքը, ներկայումս օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվում է ցուցմունքներ տալուց:
Բացի այդ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է նաև այն հանգամանքը, որ վկա Բ. Մարտոյան-վկա Ա. Բասմաջյան, վկա Բ. Մարտոյան-տուժող Ռ. Բասմաջյան, վկա Բ. Մարտոյան-տուժող Ա. Ավագյան առերես հարցաքննությունների ընթացքում, որոնց մասնակցել են ՀՀ Փաստաբանների պալատի փաստաբաններ Ե. Վարոսյանը և Լ. Սահակյանը, Բ. Մարտոյանը, այնուամենայնիվ, պատասխանել է քննիչի հարցերին, հարցեր է ուղղել տուժող Ռ. Բասմաջյանին, բացատրվել է միմյանց հարցեր տալու նրանց իրավունքը, այսինքն` այս իմաստով պահպանվել է ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ Եվրոպական Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի d կետի պահանջը` իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին առերես հարցաքննելու վերաբերյալ:
Հաշվի առնելով վերը նշվածը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ թույլատրելի են վկա Բ. Մարտոյան-վկա Ա. Բասմաջյան, վկա Բ. Մարտոյան-տուժող Ռ. Բասմաջյան, վկա Բ. Մարտոյան-տուժող Ա. Ավագյան առերես հարցաքննությունների ընթացքում ստացված փաստական տվյալները:
Վկա Բ.Մարտոյան-տուժող Ռ. Բասմաջյան առերես հարցաքննության ժամանակ, համաձայն համապատասխան արձանագրության` քննիչը տուժող Ռ. Բասմաջյանին հարցրել է. ՙԴուք Ձեր 23.09.2009թ. ցուցմունքում նշել եք փաստ, որի մի մասը ընթերցվում է. ՙքննիչ Մարտոյանն ինձ ասաց, որ պետք է հարցաքննի եղբորս` Անդրանիկին, որը նույնպես հարցաքննվելիս պետք է նշի, որ իմ նախկինում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ ինձ առևանգել են, չափազանցված են եղել, ես էլ իրեն պատմել եմ, որ զայրացած լինելով` տվել եմ իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ: Քննիչ Մարտոյանն ասաց նաև, որ եղբայրս ոստիկանության աշխատակից է և եթե այս ձևով ցուցմունքներ տա, սա ավելի արժանահավատ կդարձնի իմ և դրանով էլ օգուտ կլինի Արտյոմենց՚: Այդպիսի բան տեղի ունեցել է, թե` ոչ՚:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը վերը նշված հարցը ուղղորդող չի համարում այն պատճառով, որ թիվ 58111409 քրեական գործը հարուցվել է Բ. Մարտոյանի կողմից ծանր հանցագործությունների վերաբերյալ ապացույցներ կեղծելու և պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու փաստերի առթիվ, վերը նշված հարցը սույն քրեական գործի համատեքստում կարևոր է ապացուցման ենթակա որևէ հանգամանք պարզելու կամ հերքելու համար և քննիչի իրավասությունն է տալ հարցը, ստանալ պատասխանը, այնուհետև` ստացված պատասխանի առնչությամբ հարցադրում կատարել նաև Բ.Մարտոյանին, պարզել նրա դիրքորոշումը, որն էլ նախաքննական մարմինն արել է: Վերը նշված դրվագով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության խախտումներ չի արձանագրում:
Ըստ Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ, սույն գործով ամբաստանյալ Բ. Մարտոյանի կողմից տուժող Ա. Ավագյանի 08.05.2009թ. հարցաքննության արձանագրության` նախքան հարցաքննությունը քննիչը հարցրել է տուժողին. ՙ04.05.2009թ. Դուք դիմում եք ներկայացրել համայանքների դատախազին և հայտնել, որ Ձեզ հետ կատարված դեպքի մասին նախկինում տվել եք չափազանցված ցուցմունքներ և խնդրել, որպեսզի Ձեզ հնարավորություն տրվի շտկելու անճշտությունները: Ասացեք, այդ դիմումը Դուք Ձեր կամքով և նախաձեռնությամբ եք գրել, թե Ձեզ ինչ-որ մարդիկ ահաբեկել կամ սպառնացել են՚:
Այս առումով ամբաստանյալ Բ. Մարտոյանի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների փաստարկները իրավացի են, քննիչը տուժողին հարց է ուղղել ցուցմունքների բովանդակության փոփոխության պատճառների մասին: Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռում նույնպես տեղ է գտել տուժող Ա. Ավագյանի այն պնդումը, որ ՙՔննիչը հարցաքննության ընթացքում նույնիսկ չի հարցրել, թե նախկինում նման ցուցմունքներ տալուց հետո ինչու է միանգամից նման ձևով փոխում ցուցմունքները...՚, այս հանգամանքն ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից իրավական գնահատականի չի արժանացել:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Բ.Մարտոյանի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունները, որ ՙԲ.Մարտոյանը, կատարելով իր պաշտոնեական պարտականությունները, որը չէր էլ կարող չկատարել, հարցաքննելով տուժողներին` ստեղծել է նոր իրավական փաստաթուղթ` ապացույց, որը որոշակի առումով ենթարկվել է փոփոխությունների ոչ թե Բ. Մարտոյանի կողմից, այլ տուժողները ինքնակամ նախ դատախազությանը տրված դիմումներում, իսկ այնուհետև լրացուցիչ ցուցմուքններում որոշակի առումով փոխել են իրենց նախկինում տված ցուցմունքների որոշակի մասը` միայն առևանգման մասով և վերջապես ինչ պետք է աներ Բ. Մարտոյանը. նրանց նկատմամբ ֆիզիկական հարկադրանք կիրառեր, ահաբեկեր կամ այլ ապօրինի գործողություններ կատարեր, որպեսզի տուժողները պնդեին իրենց տված սկզբնական ցուցմունքները՚` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Սույն գործով ամբաստանյալ Բաբկեն Մարտոյանը, զբաղեցնելով ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչի պաշտոնը, այսինքն հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, թիվ 14106809 քրեական գործի նախաքննությունը կատարելիս, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով, նպատակ ունենալով էապես խեղաթյուրել և դրանով իսկ կոծկել ծանր հանցագործության իրական հանգամանքներն ու գործով ձեռք բերված ապացույցները, գործով տուժողներ Աննա Ավագյանին և Ռոբերտ Բասմաջյանին, համապատասխանաբար 2009 թվականի մայիսի 8-ին և 11-ին կատարված տուժողի լրացուցիչ հարցաքննությունների ընթացքում, ուղղորդել և թելադրել է իրականությանը չհամապատասխանող, գործով ապացույց հանդիսացած սուտ ցուցմունքներ, դրանցում հերքելով տուժողների նախկինում տրված ցուցմունքներում նշված առևանգման փաստը£ Այնուհետև, տուժողներ Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի կեղծված ցուցմունքներն ամրապնդել է այլ ապացույցներով, այդ նպատակով` իր կողմից վերաորակումները հիմնավորելու, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապեստության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազի կողմից թիվ 14106809 քրեական գործով տրված 15.05.2009թ. 18/110քր-09 ցուցումից բխող պահանջները կատարելու համար, 17.05.2009թ. լրացուցիչ հարցաքննել է Ռոբերտ Բասմաջյանի եղբորը` Անդրանիկ Հարությունի Բասմաջյանին, իսկ 19.05.2009թ. տուժող Աննա Ավագյանի մորը` Սրբուհի Աղաբեկի Ավագյանին, նշված վկաներին քննիչ Բ. Մարտոյանը հարցաքննության է հրավիրել տուժողների միջոցով, վերջիններս բացատրելով, որ նրանց հարազատները կանչվում են լրացուցիչ հարցաքննության նոր տրված ցուցմունքները ամրապնդելու համար, որպեսզի այդ անձինք տեղեկացված ներկայանան քննությանը£ Տուժողների հարազատների լրացուցիչ հարցաքննությունների ընթացքում, կրկին ուղղորդելով, ստացել է Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասմաջյանի կեղծ ցուցմունքներին համահունչ ցուցմունքներ, դրանով իսկ նաև կեղծելով ապացույց հանդիսացող այդ ցուցմունքները, արդյունքում, նախաքննության այդ փուլում ստեղծել է նախադրյալներ` դատարանում Արտյոմ Մակարյանի, Հրանտ Մխոյանի և Եգոր Հակոբյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելու և համաներում կիրառելու, իսկ Լուսինե Նալբանդյանի նկատմամբ դեռևս նախաքննության ընթացքում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար£
Այնուհետև, Բաբկեն Մարտոյանը, հանցավոր մտադրությունն իրականցնելով, պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելով, հանցագործության կատարման ընթացքում մեղադրյալների համաձայնեցված և փոխկապակցված գործողությունները բաղդատել է, կեղծված ապացույցների հիմքով ոչ ճիշտ և անհամապատասխան քրեաիրավական որակումներ է տվել և 2009թ. մայիսի 22-ին որոշում է կայացրել` Արտյոմ Մակարյանին, Եգոր Հակոբյանին, Հրանտ Մխոյանին և Լուսինե Նալբանդյանին 2009թ. փետրվարի 26-ին առաջադրված մեղադրանքներից առավել խիստը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 6-րդ կետերով մասը վերացնելու, Արտյոմ Մակարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին և 322 հոդվածի 2-րդ մասերով, Հրանտ Մխոյանին և Եգոր Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ Լուսինե Նալբանդյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին£ Բացի այդ, 2009թ. մայիսի 22-ի որոշմամբ Եգոր Հակոբյանի և Հրանտ Մխոյանի նկատմամբ քրեական գործի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված մասը կարճել է` Աննա Ավագյանի կողմից բողոք չունենալու հիմքով, իսկ 22.05.2009թ. որոշմամբ` Լուսինե Նալբանդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 1-ին մասով` Աննա Ավագյանին ազատությունից ապօրինի զրկելու համար իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցրել և նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` գրավը, վերացրել է£
Նախաքննությունը ավարտված համարվելով, թիվ 14106809 քրեական գործը 2009 թվականի մայիսի 27-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար, որի արդյունքում էլ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունիսի 22-ի դատավճռով դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ, Արտյոմ Մակարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 322 հոդվածի 2-րդ մասով ու նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել է ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, իսկ Հրանտ Մխոյանը և Եգոր Հակոբյանը մեղավոր են ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակվել է ազատազրկում համապատասխանաբար 2 տարի և 2 տարի 6 ամիս ժամկետներով£ ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2009թ. հունիսի 19-ի որոշման կիրառմամբ երեք ամբաստանյալներն էլ ազատվել են պատժի կրումից և ազատ են արձակվել դատարանի դահլիճից£
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունիսի 22-ի դատավճիռը, ինչպես վերը նշվեց, ՀՀ Վերաքննիչ դատարանի 29.09.2009թ. որոշմամբ բեկանվել է, որը սահմանված կարգով օրինական ուժ է ստացել£
Ամբաստանյալ Բ.Մարտոյանի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքի այն հարցադրմամբ, թե ՙ...վերջապես ինչ պետք է աներ Բ. Մարտոյանը...՚, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկների կապակցությամբ, թե ՙՎերլուծելով Մարտոյանի կատարած գործողությունները` սկսած դատախազությունից տուժողների դիմումները ստանալու պահից մինչև քրեական գործի նախաքննության ավարտը, տեսնում ենք, որ նա պահպանել է և օրենքի պահանջները և քրեական վարույթի իրականացման պրակտիկայում ձևավորված իրավական ընթացակարգը, որը միանշանակ սահմանում է, որ քննիչը, լինելով նախաքննություն իրականացնող մարմին, գործի վերջնական ելքը որոշելու համար պարտավոր էր հաշվի առնել ինչպես հսկող մարմնի կարծիքը, այնպես էլ նրանց տված հանձնարարությունները՚, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է քննիչի լիազորությունները ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի` քննիչի դատավարական ինքնուրույնությունը ընդգծելու, պահպանելու կոչված 4-րդ մասի 27-րդ կետով ամրագրված իրավադրույթը, այն է` քննիչը, մասնավորապես, լիազորված է` ՙորպես մեղադրյալ ներգրավելու, հանցագործությունը որակելու և մեղադրանքի ծավալի, նախաքննությունն ավարտելու կամ գործի վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին դատախազի ցուցումներին համաձայն չլինելու դեպքում դրանք առանց կատարելու բողոքարկել վերադաս դատախազին՚:
Ամբաստանյալ Բ.Մարտոյանի կողմից տուժողներ Ա.Ավագյանի և Ռ. Բասմաջյանի լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում ուղղորդելու, կեղծ ցուցմունք պատրաստելու փաստը հիմնավորված է, մասնավորապես, նշված տուժողների` ՀՀ ԱԱԾ Օպերատիվ վարչությանը տված հաղորդումներով, նրանց ցուցմունքներով, 24.12.2009թվականի թջվ 09-24-89 փորձաքննության եզրակացությամբ, ըստ որի` տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանի 11.05.2009թ. տրված լրացուցիչ հարցաքննության արձանագրության տեքստի, Ռոբերտ Բասմաջյանի պատասխանների մասով հեղինակը հավանաբար Ռոբերտ Բասմաջյանը չէ, սակայն դրա առանձին հատվածներում առկա են Ռոբերտ Բասմաջյանի գրավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ, տուժող Աննա Ավագյանի 08.05.2009թ. տրված լրացուցիչ հարցաքննության արձանագրության տեքստի, Աննա Ավագյանի պատասխանների մասով հեղինակը հավանաբար Աննա Ավագյանը չէ, սակայն դրա առանձին հատվածներում առկա են Աննա Ավագյանի գրավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ£
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն անհիմն է համարում նաև ամբաստանյալ Բ.Մարտոյանի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների այն պատճառաբանությունները, որ Մարտոյանի և Մակարյանի վերաբերյալ կազմված մեղադրական եզրակացությունը, հետազոտված ապացույցները վերաբերում են ոչ թե Բ. Մարտոյանին և Մ. Մակարյանին, այլ այն անձանց, ովքեր Ա. Ավագյանի և Ռ. Բասմաջյանի նկատմամբ բռնություններ են իրականացրել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալներ, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ:
ՙԻրավական ակտերի մասին՚ ՀՀ օրենքի 45հդ.-ի 10-րդ կետի 2-րդ պարբերության համաձայն` այն պայմանների թվարկման ժամանակ, երբ բոլոր թվարկված պայմաններից բավական է միայն մեկի առկայությունը, չի կարող կիրառվել ՙև՚ կամ ՙու՚ շաղկապը, կամ դրանք չեն կարող բաժանվել ստորակետով կամ կետադրական այլ նշանով: Այս դեպքում պետք է կիրառվի ՙկամ՚ շաղկապը, նույն կետի 6-րդ պարբերության համաձայն` եթե իրավական ակտում նշված նորմի կիրառումը պայմանավորված է ՙկամ՚ շաղկապով բաժանված պայմաններով, ապա այդ նորմի կիրառման համար բավական է թվարկված պայմաններից առնվազն մեկի առկայությունը, նույն կետի 10-րդ պարբերության համաձայն` եթե իրավական ակտում նշված նորմի կիրառումը պայմանավորված է« ՙինչպես նաև՚ բառերով բաժանված պայմաններով, ապա ՙինչպես նաև՚ բառերից հետո շարադրված պայմանները համարվում են նախկին պայմանների հետ չկապված պայմաններ:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 107հդ.-ի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1. դեպքը և հանգամանքները/կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը ևա յլն/.
2. կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3. հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4. անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5. քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6. այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ քրեական դատավարության վերը նշված հոդվածների, ՙԻրավական ակտերի մասին՚ ՀՀ օրենքի վերը նշված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ քրեական գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները դա, ըստ էության, հանցագործության հատկանիշների փաստացի համակցությունն է, այն տարրերի համակցությունը, որոնք բնութագրում են տվյալ հանցագործության հատկանիշները, այսինքն` տվյալ հանցագործության հանցակազմը` օբյեկտը, օբյեկտիվ կողմը, սուբյեկտը, սուբյեկտիվ կողմը, այդ տարրերից յուրաքանչյուրի ենթատարրերը: Այսինքն, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց պարտադիր չէ, որ միաժամանակ, սպառիչ կերպով բնութագրի հանցակազմի բոլոր տարրերը, այդպիսիք, գործնականում, շատ չեն էլ լինում: Նման ապացույցներ, որոնք գործնականում բնութագրեն հանցակազմի բոլոր հատկանիշները միաժամանակ, դրանք դեպքին ուղղակի ականատես անձանց/վկաներ, տուժողներ, մեղադրյալներ, ամբաստանյալներ, եթե վերջին երկուսը դեպքի վերաբերյալ ճիշտ ցուցմունքներ են տալիս/ ցուցմունքներն են, այսինքն` անձնային ապացույցները: Քրեական գործով ձեռք բերված մնացած բոլոր ապացույցները բնութագրում են միայն հանցակազմի այս կամ այն տարրը, այս կամ այն տարրի ենթատարրը/հանցագործության կատարման վայր, ժամանակ, եղանակ, գործիք, մեղքի ձև, դիտավորության ուղղվածություն, հանցագործության հետևանքներ, պատճառված վնասի չափ և այլն/:
Այս առումով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավոր չի համարում պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկները, որ դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում հետազոտված ապացույցներին և այդ կապակցությամբ պաշտպանի կողմից քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներին տրված գնահատականները:
Ա. Ավագյանի և Ռ. Բասմաջյանի նկատմամբ իրականացված բռնությունների, դրանց հեղինակների վերաբերյալ ապացույցները սույն քրեական գործին վերաբերելի են այն իմաստով, որ այդ ապացույցները պարունակում են փաստական տվյալներ Ա. Ավագյանին և Ռ. Բասմաջյանին ենթադրաբար առևանգելու մասին, նշված մեղադրանքը հետագայում վերացվել է այն ենթադրաբար կատարած անձանց մեղադրանքի ծավալից, այն վերացրել է սույն գործով ամբաստանյալ Բ. Մարտոյանը, նախքան այդ, Բ. Մարտոյանը կատարել է համապատասխան քննչական գործողություններ, նշված անձինք հետագայում դատապարտվել են ավելի մեղմ հանցանքների համար և Համաներման ակտի կիրառմամբ ազատ արձակվել դատարանի դահլիճում կամ էլ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է հենց նախաքննության փուլում:
Նշված ապացույցները վերաբերելի են նաև Մ. Մակարյանի մասով այն իմաստով, որ հիմնավորելով Ա. Ավագյանի և Ռ. Բասմաջյանի նկատմամբ կատարված բռնությունների փաստերը, տեղեկություններ պարունակելով նաև Ա. Ավագյանի և Ռ. Բասմաջյանի նկատմամբ ենթադրաբար կատարված ծանր հանցանքի` այն է` նշված անձանց առևանգման վերաբերյալ/ՀՀ քր. օր. 131հդ.-ի 2-րդ մաս/, պայմանավորել են Մ. Մակարյանի հանցավոր վարքագիծը, այն է` Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանը, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Բաբկեն Մարտոյանի վարութում քննվող թիվ 14106809 նույն քրեական գործով ծանր հանցագործություններ կատարելու մեջ մեղադրվող իր որդու` Արտյոմ Մակարյանի և վերջինիս հետ միասին, նույն արարքների համար մեղադրվող` Լուսինե Նալբանդյանի, Հրանտ Մխոյանի և Եգոր Հակոբյանի վիճակը մեղմացնելու, նրանց նկատմամբ սպասվող քրեական պատասխանատվության աստիճանը թեթևացնելու նպատակով, 2009 թվականի մայիս ամսվա սկզբներին դրդել է նուն գործով տուժողներ` Աննա Ավագյանին և Ռոբերտ Բասմաջյանին, թիվ 14106809 քրեական գործի շրջանականերում տալ լրացուցիչ սուտ ցուցմունքներ, դրանցում հերքելով տուժողների նախկինում տրված ցուցմունքներում նշված առևանգման փաստին վերաբերվող հանգամանքները, ընդ որում Աննա Ավագյանին դրա համար վճարելով 1500 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ Ռոբերտ Բասմաջյանին խոստանալով հետագայում վարձահատույց լինել, այնուհետև, Մաթևոս Մակարյանը դրդել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ` Բաբկեն Մարտոյանին, պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, ապացույց հանդիսացող տուժողների այդ ցուցմունքները կեղծել և դրանով իսկ հիմք նախապատարաստել նրանց արարքները վերաորակելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքով առավել մեղմ պատիժ սահմանող հոդվածներով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար£
Այնուհետև, ամբաստանյալ Բ. Մարտոյանի պաշտպանները վերաքննիչ բողոքում նշել են, որ Բ. Մարտոյանի` ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու պայմաններում քննիչը շարունակել է անպատասխան մնացած գրավոր հարցադրումներ կատարել, նույնիսկ գրավոր հարցադրում են կատարել հետևյալ բովանդակությամբ. ՙՔննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն` Դուք 60.000 դոլար կաշառք եք վերցրել մեղադրյալներին օգնելու համար, իսկ հաջորդ հարցադրումով իբրև թե 20.000 դոլլար էլ վերցրել եք դատավորի համար՚, որպես նշված փաստարկների` քրեական գործի նյութերում գտնվելու տեղ մատնանշելով քրեական գործի Հ-5, գ/թ 76-77, Հ-8, գ/թ 40, 44-45:
Այս կապակցությամբ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի 5-րդ հատորի գ/թ 76-77-ում մեղադրյալ Բ.Մարտոյանի հարցաքննության արձանագրությունն է, որտեղ քննիչը, օգտվելով իր դատավարական լիազորություններից, փորձել է հարցաքննել նրան, հարցեր է առաջադրել, իսկ մեղադրյալն էլ, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, քրեական գործի 8-րդ հատորի գ/թ 40-ում մեղադրյալ Բ. Մարտոյանի դիմումն է` ուղղված ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ. Ավետիսյանին, որտեղ Գ. Մարտոյանը խնդրել է դատավորին` իրեն կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու միջնորդությունը քննարկել իր բացակայությամբ, նշված երկու փաստաթղթերում 60.000 ԱՄՆ դոլարի մասին որևէ խոսք չկա, իսկ քրեաակն գործի 8-րդ հատորի գ/թ 44-45-ում գրություններ են, որոնցով ՀՀ ԱԱԾ Քննչական վարչության պետի տեղակալ Ա. Տոնոյանը խնդրում է ՀՀ ԱՆ ՙԵրևան-Կենտրոն՚ ՔԿՀ-ի պետ Ն. Զաքարյանին` անհրաժեշտությունը վերանալու կապակցությամբ վերացնել մեղադրյալներ Մ. Մակարյանի և Բ. Մարտոյանի տեսակցությունները և հեռախոսազանգերը արգելելը և այն թույլատրել սահմանված կարգով:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն անհիմն, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից չբխող է գնահատում ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի պաշտպան Յու.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ Աննա Ավագյանը իր որևէ ցուցմունքում չի նշել, դրանք այդ ձևով մեղադրական եզրակացությունում ներկայացրել է նախաքննության մարմինը, որ ՙՄաթևոսն ասել է, որ ամեն ինչ լավ կլինի և ինքը դրա հետ կապված խնդիրների չի հանդիպի, վախենալու բան չունի, քննիչների հետ պայմանավորվածություն կա, նրանք իրենք են վախենում և սպասում են իր առաջին քայլին, որից հետո կասեն, թե ինչը ոնց պետք է ցուցմունքում գրվի՚: Քրեական գործով տուժող Ա. Ավագյանը նշված, չակերտների մեջ առնված ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ տվել է 23.09.2009թ. ամբաստանյալ Բ. Մարտոյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ/հատոր 4, գ/թ 77/:
Քննության առնելով տուժող Ա. Ավագյանի կողմից ամբաստանյալ Մ. Մակարյանից վերցրած 1500/մեկ հազար հինգ հարյուր/ ԱՄՆ դոլարի դիմաց 11.05.2009թ. գրված և ստորագրված ստացականը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է այն հանգամանքը, որ ըստ նշված ստացականի` նշված 1500 ԱՄՆ դոլարն ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի կողմից տրվել է տուժող Ա. Ավագյանին` վերջինիս կրած բարոյական և նյութական վնասների համար, սակայն ստացականի բովանդակությունը գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի կողմից տուժող Ա. Ավագյանին նշված գումարը տալու հիմնական շարժառիթը եղել է տուժող Ա. Ավագյանի սկզբնական ցուցմունքի բովանդակության փոփոխությունը` ի օգուտ ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի որդու` թիվ 14106809 քրեական գործով մեղադրյալ Արտյոմ Մակարյանի:
Վերը նշված պատճառով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն հիմնավոր չի համարում պաշտպան Յու.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները տուժող Ա.Ավագյանի կողմից ամբաստանյալ Մ.Մակարյանից վերցրած 1.500/մեկ հազար հինգ հարյուր/ ԱՄՆ դոլար ստացականի վերաբերյալ. նշված ստացականը թույլատրելի, վերաբերելի ապացույց է:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավոր է համարում ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի պաշտպան Յու. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ վկաներ Հեղուշ Անդրիկյանի, Ջուլիետա Հարությունյանի ցուցմունքները չեն վերաբերում սույն գործի փաստական հանգամանքներին, ուղղակի կամ անուղղակի ձևով չեն հաստատում կամ հերքում սույն գործով ապացուցման ենթակա որևէ հանգամանք, հետևաբար, նշված ապացույցները պետք է գնահատել որպես ոչ վերաբերելի:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն անհիմն է համարում ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի պաշտպան Յու.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ սույն քրեական գործով Աննա Ավագյանը և Ռոբերտ Բասամջյանը անհիմն կերպով դատաքննությանը մասնակցել և ցուցմունքներ են տվել որպես տուժողներ, չնայած այն հանգամանքին, որ թիվ 58211409 քրեական գործով տուժող ճանաչված անձինք չկան, նման որոշում քննիչի կամ դատարանի կողմից չկա կայացված` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Թիվ 58211409 քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ 2009թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ թիվ 58211409 և թիվ 14106809 քրեական գործերը միացվել են և նախաքննության կատարումը շարունակվել է թիվ 58211409 համարով, թիվ 14106809 քրեական գործով Աննա Ավագյանը և Ռոբերտ Բասմաջյանը ճանաչված են եղել որպես տուժողներ, իսկ 03 մարտի 2010թ. որոշմամբ թիվ 58211409 քրեական գործի վարույթից մեղադրյալներ` Արտյոմ Մխիթարի Մակարյանի, Լուսինե Էդիկի Նալբանդյանի, Հրանտ Վոլոդյայի Մխոյանի և Եգոր Ռազմիկի Հակոբյանի վերաբերյալ անջատվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 58202110 հերթական համարը, այնուհետև, հետախուզման տակ գտնվող Արտյոմ Մակարյանի վերաբերյալ այդ քրեական գործից անջատվել է նոր քրեական գործ 58202210 համարով£
Նման պայմաններում պաշտպան Յու. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանության հետ կապված` Աննա Ավագյանի և Ռոբերտ Բասամջյանի` 58211409 քրեական գործով տուժող ճանաչված չլինելու հետ կապված` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը քրեադատավարական օրենքի խախտում չի արձանագրում:
Նույն կերպ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը թույլատրելի, վերաբերելի է համարում Ռ. Բասմաջյանի և Ա. Ավագյանի կողմից ՀՀ Դատախազության Արաբկիրի դատախազին հասցեագրված դիմումների վերաբերյալ նրանց տված ցուցմունքները, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների` մասնավորապես, 24.12.2009թ. թջվ 09-24-89 փորձաքննության եզրակացության հետ համակցությամբ, նրանք հիմնավորում են ամբաստանյալներ Մ. Մակարյանին, Բ. Մարտոյանին մեղսագրված հանցանքները:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի պաշտպան Յու. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ վերաբերելի չէ նաև վկա Կարեն Բաղդասարյանի ցուցմունքը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է, որ նշված ցուցմունքն ընդհանրապես բացակայում է դատավճռից, հետևաբար, ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռի եզրահանգումը, որ ՙԴատաքննության ընթացքում Ջուլիետա Հարությունյանը, Կարեն Հակոբյանը, Կարեն Բաղդասարյանը տվեցին նույնաբովանդակ ցուցմունք, ինչն էլ տվել էին նախաքննության ընթացքում՚, Կարեն Բաղդասարյանի մասով պետք է ճանաչել անհիմն, քանի որ ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 358հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին պարբերության համաձայն` դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա: Իսկ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները պետք է գրվեն, շարադրվեն դատավճռում, որպեսզի հնարավորություն լինի դրանք քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ համադրման արդյունքում համապատասխան եզրահանգման գալ:
Նման պայմաններում, երբ դատավճռում ընդհանրապես չկա նշված ցուցմունքը, այն չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում, այսինքն` անթույլատրելի է:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն անհիմն է գտնում ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի պաշտպան Յու. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, որ անթույլատրելի պետք է ճանաչել նաև վկա Կարեն Հակոբյանի ցուցմունքը` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Վկա Կարեն Հակոբյանը, ըստ դատավճռի, որպես ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ, ոչ այս, այլ թիվ 14106809 քրեական գործով իրականացրել է դատավարական լիազորություններ, հարուցել է քրեական գործ` բաժնում ստացված առևանգման և ազատությունից զրկելու փաստի վերաբերյալ նյութերի հիման վրա, նույն օրը թիվ 14106809 քրեական գործը փոխանցվել է ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ. Մարտոյանի վարույթ, հետագայում, Բ. մարտոյանի կողմից հանձնարարություն ստանալուց հետո կատարել է որոշ քննչական գործողություններ, կազմել դատավարական փաստաթղթեր, որոնք կցվել են թիվ 14106809 քրեական գործի նյութերին, տուժող Ռ. Բասմաջյանը գնացել է նրա աշխատասենյակ, հարցրել, թե կարող է ցուցմունքը փոխել, չասելով, թե ինչից ելնելով է ուզում փոխել ցուցմունքը, ինքն էլ, հասկանալով, որ ուզում է մեղմել մեղադրյալների վիճակը, զգուշացրել է, որ սուտ ցուցմունք տալու համար նա կենթարկվի քրեական պատասխանատվության, ցուցմունք է վերցրել Ռ. Բասմաջյանից, որտեղ Ռ. Բասմաջյանը պնդել է իր նախկին ցուցմունքները, հայտարարել, որ մեղադրյալների նկատմամբ պահանջ չունի: Այսինքն, թեև վկա Կ. Հակոբյանի ցուցմունքը ուղղակիորեն չի հաստատում կամ հերքում սույն քրեական գործով ապացուցման ենթակա որևէ հանգամանք, սակայն վերաբերելի է այն իմաստով, որ թույլ է տալիս քրեական գործով ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ համադրելով, եզրահանգում կատարել սույն քրեական գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ, այսինքն` անուղղակի ապացույց է:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավոր է համարում ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի պաշտպան Յու. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ Վրեժ Դավթյանը, Անդրանիկ Աչիկյանը ընդհանուր իրավասության դատարան չեն ներկայացել և բնականաբար, ցուցմունք չեն տվել հետևաբար, ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռի այն եզրահանգումը, որ դատաքննության ընթացքում Անդրանիկ Աչիկյանը և Վրեժ Դավթյանը տվել են նույնաբովանդակ ցուցմունք, ինչն էլ տվել են նախաքննության ընթացքում, ամբողջովին անհիմն է:
Սակայն ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը վկաներ Ա. Աչիկյանի և Վ. Դավթյանի` նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները համարում է թույլատրելի և վերաբերելի նույն պատճառով` թեև այդ ցուցմունքները ուղղակիորեն չեն հաստատում կամ հերքում սույն քրեական գործով ապացուցման ենթակա որևէ հանգամանք, սակայն թույլ են տալիս քրեական գործով ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ համադրելով, եզրահանգում կատարել սույն քրեական գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ, այսինքն` անուղղակի ապացույց է:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով անթույլատրելի պետք է ճանաչել մեղադրյալ Մ. Մակարյանի մոտից ՀՀ ԱԱԾ ՁՊՎ-ում նրան պահելու ընթացքում 24.02.2009թ. հայտնաբերված թղթի կտորը: Այսպես, ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճռով ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի մոտից հայտնաբերված թղթի կտորը դրել է վերջինիս մեղսագրված հանցանքների հիմքում, դա պատճառաբանելով նրանով, որ այդ թղթի վրա կատարված ձեռագիր գրառումներից երևում է, որ Մաթևոս մակարյանին հայտնի են, թե իրականում, նրա որդու և մյուսների վերաբերյալ քրեական գործով ինչ դրդապատճառներով և հանգամանքներում են ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ. Մարտոյանի կողմից վերաորակումներ կատարվել, որի մասին նա չի հայտնել քննությանը, բացի այդ, երևում է, որ նշված քրեական գործով ընթացքի լուծմանը հանձինս ՙմիլիցիա Ա՚-ի, տեղի է ունեցել անօրինական միջամտություն և ազդեցություն՚:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը նշված ապացույցի` նման ձևով վերլուծելը և այն մեղադրանքի հիմքում դնելը համարում է անթույլատրելի, քանի որ, հաշվի առնելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, Մաթևոս Մակարյանի կողմից Բաբկեն Մարտոյանի դեմ ցուցմունքներ տալը կնշանակի անուղղակի ձևով ցուցմունքներ տալ ինքն իր դեմ` հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մ. Մակարյանին մեղսագրված հանցանքները, ինչպես նաև` ինքն իր որդու դեմ, մերկացնել իրեն և իր որդուն հանցանքների կատարման մեջ, ինչին հարկադրելը արգելված է ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Ոչ ոք պարտավոր չէ ցուցմունք տալ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականների վերաբերյալ: Օրենքը կարող է նախատեսել ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատվելու այլ դեպքեր, , իսկ ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 20հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` ոչ ոք պարտավոր չէ ցուցմունք տալ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգաակնների վերաբերյալ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` անձը, որին քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը առաջարկում է հայտնել կամ տրամադրել հանցանք գործելու մեջ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականների մեղավորությունը հիմնավորող տեղեկություններ կամ նյութեր, իրավունք ունի հրաժարվել նման տեղեկություններ հայտնելուց և նյութեր տրամադրելուց, բացի այդ, ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 65հդ.-ի 2-րդ մասի 6-րդ կետի համաձայն` ցուցմունքներ տալը ամբաստանյալի իրավունքն է և ոչ երբեք պարտաակնությունը, իսկ ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 65հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության համաձայն` մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա և նրա համար առաջացնի որևէ անբարենպաստ հետևանք:
Մ.Մակարյանի մոտից ՀՀ ԱԱԾ ՁՊՎ-ում նրան պահելու ընթացքում 24.02.2009թ. հայտնաբերված թղթի կտորը ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից դատավճռում նշված մեկնաբանությամբ ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի մեղադրանքի հիմքում դնելը հակասում է ՀՀ Սահմանադրության և ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված հիմնարար պահանջներին, հետևաբար, այն պետք է ճանաչել անթույլատրելի:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը օրենքին, բարոյականությանը հակասող, անընդունելի է համարում ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի կողմից տուժողներին տրված գնահատականները:
Պաշտպանի գործառույթը քրեական դատավարությունում սեղմ ձևով տրված է ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 68-րդ հոդ.-ի 1-ին մասումՙ պաշտպան է այն անձը, որը քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացնում է կասկածյալի կամ մեղադրյալի օրինական շահերը և նրան ցույց է տալիս իրավաբանական օգնություն` օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով՚. սա է պաշտպանի գործառույթը, շատ համառոտ, քրեական դատավարությունում, այլ ոչ թե հակառակ կողմի թերությունները, բացերը, անձնական և ընտանեկան կյանքի աննպաստ հանգամանքները ի ցույց հանելը:
Քննության առնելով պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների փաստարկները` ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու, ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի և Մ. Մակարյանի նկատմամբ դատավճռով նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղմացնելու կամ ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասով, Մ. Մակարյանի նկատմամբ` ՀՀ քր. օր.-ի 38-349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-338հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-308հդ.-ի 1-ին մասով նշանակված պատժի հարցը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 02.11.2010թ. դատավճռով որպես որպես ամբաստանյալների անձը բնութագրող հանգամանքներ է դիտել այն, որ ամբաստանյալները նախկինում արատավորված չեն եղել, բնութագրվում են դրական, նրանցից Մաթևոս Մակարյանը տեխնիկական գիտությունների թեկնածու է, թոշակառու, վատառողջ` նրա մոտ ախտորոշվել է ՙՍԻՀ: Միզաքարային հիվանդություն: Ճարպային հեպատոզ: Շագանակագեղձի ադենոմա: Քրոնիկ փորկապություն՚, իսկ Բաբկեն Մարտոյանը հանդիսանում է ՀՀ Ոստիկանության Քննչական Գլխավոր վարչության Արաբկիրի Քննչական բաժնի Հատուկ կարևորագույն գործերով ավագ քննիչ, ունի մայորի կոչում, 1989-1992թթ. բազմիցս գործուղվել է ՀՀ սահմանամերձ շրջաններ և ակտիվ մասնակցություն է դրսևորել ՀՀ սահմանների պաշտպանության գործում:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 02.11.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի և Մ. Մակարյանի պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասի սանկցիան ազատազրկման ձևով պատիժ է նախատեսում առավելագույնը 4/չորս/ տարի ժամկետով, ՀՀ քր. օր.-ի 338հդ.-ի 2-րդ մասի սանկցիան պատժվում է միայն ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքը պատժվում է ազատազրկմամբ` երեքից յոթ տարի ժամկետով` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով առավելագույնը երեք տարի ժամկետով կամ առանց դրա,:
ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասով, ՀՀ քր. օր.-ի 338հդ.-ի 2-րդ մասով, ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքները, այդ թվում նաև` հանցակցությամբ կատարելու դեպքում, սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում են միայն դիտավորությամբ, սուբյեկտիվ կողմից միայն դիտավորությամբ է բնութագրվում նաև հանցակցությունը:
Հետևաբար, ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասով, ՀՀ քր. օր.-ի 338հդ.-ի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքները, ՀՀ քր. օր.-ի 19հդ.-ի 3-րդ մասի պահանջի ուժով` համարվում են միջին ծանրության, իսկ ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքը, ՀՀ քր. օր.-ի 19հդ.-ի 4-րդ մասի պահանջի ուժով համարվում է ծանր: Նման պայմաններում ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 02.11.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալ Բ. Մարտոյանի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույնը` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասով նշանակել է նվազագույնին մոտ պատիժ` ազատազրկում` 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քր. օր.-ի 66հդ.-ի կիրառմամբ ամբաստանյալ Բ. Մարտոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 02.11.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քր. օր.-ի 38-349հդ.-ի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույնը` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-308հդ.-ի 1-ին մասով նշանակել է նվազագույնին մոտ պատիժ` ազատազրկում` 1/մեկ/ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քր. օր.-ի 38-338հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր. օր.-ի 66հդ.-ի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մ. Մակարյանի նկատմամբ ընդհանուր իրավասության դատարանը վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով:
Վերը նշվածը նշանակում է, որ ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի և Մ. Մակարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը լիարժեքորեն հաշվի է առել ամբաստանյալների կատարած հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող հանգամանքները:
Քննության առնելով պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների փաստարկները` ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի և Մ. Մակարյանի նկատմամբ դատավճռով նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղմացնելու կամ ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածի կամ ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմքերը բացակայում են` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
Զարգացնելով ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր՝ 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու”։
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված պահանջների, պատժի նշանակումը կանոնակարգող ՀՀ քրեական օրենսդրության վերը նշված իրավադրույթների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի, Մ. Մակարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր.-ի 70հդ.-ի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալների անձը բնութագրող հանգաամնքները, չի հանգում հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի և Մ. Մակարյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելը անթույլատրելի է համարում` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Նշանակվող պատիժը չի կարող հոդվածի սանկցիայում նախատեսված պատժի առավելագույն կամ նվազագույն չափից ավելի խիստ կամ մեղմ լինել, այսինքն` դուրս գալ Հատուկ մասի հոդվածի սանկցիայի սահմաններից: Այդ պահանջից բացառություն կարող է անել միայն ՀՀ քրեական օրենսգիրքը, որի Ընդհանուր մասում նախատեսված հատուկ նորմերի ուժով դատարանին իրավունք է վերապահում դուրս գալ այդ սահմաններից:
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:
Նշված հոդվածի բովանդակային վերլուծությունը թույլ է տալիս եզրահանգելու, որ օրենսդիրը ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար անհրաժեշտ է համարում հետևյալ երկու պայմաններից գոնե մեկի առկայությունը.
1.Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը.
2. Խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը:
Ընդ որում, ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառման համար կարևորը ոչ թե պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների քանակն է, այլ դրանց որակը, բացառիկ կարող է ճանաչվել անգամ մեկ մեղմացնող հանգամանք:
3.ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը սույն գործով ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի կիրառման հետ կապված հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի, կամ` խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, չի արձանագրում:
Քրեադատավարական օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված և ամբաստանյալներ Բ. Մարտոյանի և Մ. Մակարյանի մեղադրանքի հիմքում դրված վերը նշված որոշ ապացույցներ /այդ մասին նշվել է վերևում/ ճանաչելով որպես ոչ վերաբերելի կամ ոչ թույլատրելի, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, այդուհանդերձ, հանգում է այն համոզման, որ քրեական գործով առկա է ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ ձեռք բերված, իրավական ստուգման և գնահատության ենթարկված փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջություն, որոնք հիմնավորում են ամբաստանյալներ Բաբկեն Սերգոյի Մարտոյանին ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասով, Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանին ՀՀ քր. օր.-ի ՀՀ քր. օր.-ի 38-349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-308հդ.-ի 1-ին մասով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-338հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով մեղսագրված հանցանքները, այս առումով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում չփարատված կասկածներ չկան:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բաբկեն Սերգոյի Մարտոյանի` ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասով, Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանի` ՀՀ քր. օր.-ի ՀՀ քր. օր.-ի 38-349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-308հդ.-ի 1-ին մասով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-338հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանների վերաքննիչ բողոքները` առանց բավարարման:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-1-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքները մերժել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2010թ. դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բաբկեն Սերգոյի Մարտոյանի` ՀՀ քր. օր.-ի 349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քր. օր.-ի 308հդ.-ի 1-ին մասով, Մաթևոս Մխիթարի Մակարյանի` ՀՀ քր. օր.-ի ՀՀ քր. օր.-ի 38-349հդ.-ի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-308հդ.-ի 1-ին մասով, ՀՀ քր. օր.-ի 38-338հդ.-ի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ