գործ No ԵԱՔԴ 0030/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ն.Ղազարյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ն. Աշրաֆյանի
ամբաստանյալ` Մ. Հարությունյանի
պաշտպան` Ա. Ալվանդյանի
տուժող` Ս. Մուսայանի

2010թ. ապրիլի 12-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մուշեղ Հովհաննեսի Հարությունյանի, ծնված 28.09.1961թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատել, հաշվառված և բնակվել է Երևան քաղաքի Շինարարների փողոցի 5 շենքի թիվ 24 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. փետրվարի 09-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09103410 քրեական գործը:
2010թ. փետրվարի 12-ին Մուշեղ Հովհաննեսի Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2010թ. փետրվարի 12-ին Մուշեղ Հովհաննեսի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
2010թ. մարտի 02-ին Մուշեղ Հովհաննեսի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ:
2010թ. մարտի 25-ին թիվ 09103410 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2010թ. մարտի 26-ին քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել դատաքննության 2010թ. ապրիլի 07-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Մուշեղ Հովհաննեսի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Մուշեղ Հարությունյանը 2010թ. փետրվարի 9-ին, ժամը 1400-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, դուռը բացելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Ա.Տիգրանյան փողոցի 40 տուն և ննջասենյակի պահարանի վրայից վերցրել Սեդո Մուսայանին պատկանող, արժեք չներկայացնող կարմիր և շագանակագույն դրամապանակները, որոնց մեջ եղել է 132.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ադամանդյա քարերով ոսկյա մատանի, ոսկյա շղթա` իր կախազարդով, ոչ թանկարժեք մետաղյա ձուլվածքից վզնոց` իր մետաղյա կախազարդով և փորձել է այն գաղտնի հափշտակել: Տան շքամուտքի մոտ հանդիպելով տանտեր Սեդո Ասատուրի Մուսայանին, հափշտակված գույքին տիրանալու հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով դիմել է փախուստի` կատարելով գույքի բացահայտ հափշտակություն:
3. Արագացված դատական քննություն .
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Մուշեղ Հարությունյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ա.Ալվանդյանը:
Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննության անցկացնելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մուշեղ Հովհաննեսի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Մուշեղ Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, ինչպես նաև տուժողի խնդրանքն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը նկատի ունենալով, որ տուժող Սեդո Մուսայանը հրաժարվել է քաղաքացիական հայցի պահանջից, գտնում է, որ այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Դատարանն անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված ոսկյա մատանին, ոսկյա շղթան իր ոսկյա կախազարդով և հասարակ մետաղի ձուլվածքով վզնոցն իր կախազարդով պետք է վերադարձնել տուժող Սեդո Մուսայանին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մուշեղ Հովհաննեսի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երեք (3) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. փետրվարի 09-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Մուշեղ Հովհաննեսի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Սեդո Մուսայանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված ոսկյա մատանին, ոսկյա շղթան իր ոսկյա կախազարդով և հասարակ մետաղի ձուլվածքով վզնոցն ու կախազարդը վերադարձնել տուժող Սեդո Մուսայանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:

ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ