ԵԱՔԴ/0016/01/10





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«9» սեպտեմբերի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Ա.Մնացականյան
մեղադրող Ռ.Խաչատրյան
տուժողներ Վ.Կոստանդյան
Ա.Կոստանդյան
Է.Կոստանդյան
պաշտպան Հ.Բաղդասարյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Մհեր Կարենի Մնացականյանի` ծնված 1988 թվականի փետրվարի 22-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, վեցամյա կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, բնակվել է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 32-րդ վագոն-տնակում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի նոյեմբերի 3-ից,
Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի` ծնված 1962 թվականի հունիսի 17-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, դատավածություն չունեցող, բնակվում է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 32-րդ վագոն-տնակում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,
Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի` ծնված 1966 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, նախկինում դատապարտված, բնակվում է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 32-րդ վագոն-տնակում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին,
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի օգոստոսի 5-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Թումանյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09114109 քրեական գործը:
2009 թվականի նոյեմբերի 3-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Թումանյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Մհեր Կարենի Մնացականյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2009 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Թումանյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2010 թվականի հունվարի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Թումանյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2010 թվականի հունվարի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Թումանյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Լուսինե Սամվելի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2010 թվականի փետրվարի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2010 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Լուսինե Սամվելի Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2010 թվականի փետրվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Սմբատ Սամվելի Պողոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել գործուն զղջալու հիմքով:
2010 թվականի փետրվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Լուսինե Սամվելի Պողոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է գործուն զղջալու հիմքով:
2010 թվականի փետրվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2010 թվականի փետրվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 09114109 քրեական գործով Մհեր Կարենի Մնացականյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2010 թվականի փետրվարի 24-ին Մհեր Կարենի Մնացականյանի, Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի և Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Մհեր Կարենի Մնացականյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա, նախկինում խուլիգանություն կատարելու համար դատապարտված լինելով ազատազրկման, դատվածությունը չմարված, 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 հասցեում տեղադրված վագոն-տնակների հարակից տարածքում, մոր` Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի, հոր` Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի, մորեղբոր երեխաների` Լուսինե և Սմբատ Պողոսյանների հետ միասին, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասրակության նկատմամբ, շուրջ 15-20 րոպե տևողությամբ, վիճաբանության մեջ են մտել Արտուշ Իսահակի Կոստանդյանի, նրա որդիներ` Վահե և էդուարդ Արտուշի Կոստանդյանների հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում, Մհեր Մնացականյանը, այգեգործական բահը որպես զենք գործադրելով, փորձել է հարվածել Վահե Կոստանդյանին, սակայն Արտուշ Կոստանդյանը միջամտել և կանխել է հարվածը
Այնուհետև, Մհեր Մնացականյանը նկատելով, որ իր հայրը` Կարեն Մնացականյանը, և Վահե Կոստանդյանը գետնին ընկած քաշքշում են միմյանց, վագոն-տնակից վերցրել է խոհանոցային դանակը, մոտեցել նրանց ու այն որպես զենք գործադրելով, մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, հարվածել է Վահե Կոստանդյանի աջ ազդրին` պատճառելով նրան առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով:
Որից հետո, Մհեր Մնացականյանը նույն դանակով փորձել է կրկին անգամ հարվածել Վահե Կոստանդյանին, սակայն վերջինի եղբայր Էդուարդ Կոստանդյանը միջամտել է, կանխել հարվածը և առաջացած քաշքշուկի ժամանակ Մհեր Մնացականյանը, այդ դանակը որպես զենք գործադրելով, դիտավորությամբ հարվածել է Էդուարդ Կոստանդյանի ձախ նախաբազկին` պատճառելով նրա առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:
Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա, նախկինում խուլիգանություն կատարելու համար դատապարտված լինելով, 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 հասցեում տեղադրված վագոն-տնակների հարակից տարածքում, կնոջ` Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի, որդու` Մհեր Կարենի Մնացականյանի, աներորդու երեխաների` Լուսինե և Սմբատ Պողոսյանների հետ միասին, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասրակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 15-20 րոպե տևողությամբ, վիճաբանության մեջ են մտել Արտուշ Իսահակի Կոստանդյանի, նրա որդիների` Վահե և Էդուարդ Արտուշի Կոստանդյանների հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում, Կարեն Մնացականյանը, պտուտակամերի բանալին որպես զենք գործադրելով, փորձել է հարվածել Վահե Կոստանդյանին, սակայն վերջինը, հարվածից պաշտպանվելով, գրկել է Կարեն Մնացականյանին և միասին ընկել են գետնին:
Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն արարքի համար, որ նա որդու` Մհեր Կարենի Մնացականյանի, ամուսնու` Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի, եղբոր երեխաների` Լուսինե և Սմբատ Պողոսյանների հետ միասին, 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 հասցեում տեղադրված վագոն-տնակների հարակից տարածքում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, շուրջ 15-20 րոպե տևողությամբ վիճաբանության մեջ են մտել Արտուշ Իսահակի Կոստանդյանի, նրա որդիներ` Վահե և Էդուարդ Արտուշի Կոստանդյանների հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում, Անժելա Գևորգյանը վերցրել է գետնին ընկած քարը և ցանկացել հարվածել Արտուշ Կոստանդյանին, սակայն վերջինը կանխել է հարվածը:
Այնուհետև, Անժելա Գևորգյանը, Լուսինե Պողոսյանի հետ միասին սկսել են քաշքշել Էդուարդ Կոստանդյանին, իրենց ձեռքում եղած փայտերով հարվածել նրան և Արտուշ Կոստանդյանին` պատճառելով Էդուարդ Կոստանդյանի առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, իսկ Արտուշ Կոստանդյանի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Մհեր Մնացականյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում Մհեր Մնացականյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը ոչ ոքի չի հավածել և չի դանակահարել: 2009 թվականի հուլիսի 16-ին Լուսինեի հետ նրա վագոն-տնակի մոտ զրուցելու ընթացքում Արտուշը վազելով անցել է իր կողքով, իսկ քիչ անց ետ վերադարձել ու հայհոյելով հարցրել իրեն, թե արդյոք ինքը տեսել է երկու տղաների: Ինքը Արտուշին հարցրել է, թե ինչու է նա հայհոյում իրեն, իսկ Արտուշը պատասխանել է, որ լավ է անում և իրենք բոլորը պետք է դուրս գան այդ տարածքից: Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել է Արտուշի որդի Վահեն և հարվածել իր դեմքին: Հարվածից ինքն ընկել է և տեսնելով, որ Արտուշի մյուս որդին` Էդուարդը, փորձում է հարվածել իրեն, ինքը վազել է իրենց վագոն-տնակ, որը գտնվում է Լուսինեի վագոն-տնակից մոտ 150 մետր հեռավորության վրա է: Իրենց վագոն-տնակ մտնելու պահին իր հայրը` Կարեն Մնացականյանը, կանգնած է եղել իրենց դարպասների մոտ: Ինքը չի տեսել, թե դրանից հետո ինչ է տեղի ունեցել: Վիճաբանության ընթացքում իր ձեռքում բահ կամ դանակ չի եղել:
Ամբաստանյալ Կարեն Մնացականյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2009 թվականի հուլիսի 16-ին, որի ընթացքում եղել են հայհոյանքներ և ծեծկռտուք, սակայն դրանք տեղի չեն ունեցել հասարակության ներկայությամբ, իսկ իր ձեռքին ընդարձակվող գործիք-բանալի (разводной ключ (ռազվոդնոյ կլուչ)) չի եղել: Իրենց և Լուսինեի վագոն-տնակների միջև հեռավորությունը 200 մետր է, ինչի պատճառով ինքը տեղյակ չէ, թե ինչ է տեղի ունեցել Լուսինեի վագոն-տնակի մոտ: Ինքը, Անժելան և Արմեն Արզումանյանը կանգնած են եղել իրենց վագոն-տնակի մոտ: Այդ ժամանակ Անժելան Լուսինեի կանչով գնացել է նրա վագոն-տնակի ուղղությամբ: Դրանից մոտ 15 րոպե հետո իր տղան` Մհերը, վազելով եկել է իրենց վագոն-տնակի ուղղությամբ, իսկ նրա ետևից վազել են Վահեն ու Էդուարդը: Քիչ անց այդտեղ են եկել նաև Արտուշը և Անժելան: Մհերը մտել է իրենց վագոն-տնակ, սակայն տեսելով, որ Վահեն և Էդուարդը ծեծում են իրեն, դուրս է եկել ու հարցրել, թե ինչու են նրանք ծեծում հիվանդ մարդուն: Արտուշի միջամտությունից հետո Վահեն և Էդուարդը դադարեցրել են ծեծը: Դրանից հետո Վահեն հայհոյել է իրեն, ինչին ինքը պատասխան հայհոյանք է տվել: Իր հայհոյանքից հետո Վահեն ցանկացել է հարվածել իրեն, սակայն հարվածը չի ստացվել, և ինքն ու Վահեն վայր են ընկել: Այդ պահին Մհերն ու Էդուարդը դարպասի ետևում վիճաբանել են, իսկ Անժելայի գործողություններն ինքը չի տեսել: Վիճաբանության ընթացքում Վահեն, Էդուարդը, ինքն ու Մհերը տվել են հայհոյանքներ, իսկ Արտուշն ու Անժելան` ոչ: Այդ ընթացքում ինքը վերցրել է փայտ և ցանկացել հարվածել, սակայն Արտուշը այն վերցրել իր ձեռքից և մի կողմ գցել: Վիճաբանության ընթացքում ստացած հարվածներից կոտրվել է իր կողոսկրը:
Ամբաստանյալ Անժելա Գևորգյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին իր ամուսինը` Կարենը, և Արմեն Արզումանյանը զրուցել են իրենց վագոն-տնակի մոտ: Այդ ժամանակ Լուսինեն մոտ 200 մետր հեռավորությունից բարձր ձայնով կանչել է իրեն: Ինքը վազելով գնացել է Լուսինեի վագոն-տնակի մոտ և այդտեղ տեսել Վահեին, Էդուարդին և Արտուշին: Նրանք հարձակվել են իր վրա ու վիրավորել իրեն: Այդ ժամանակ իր որդի Մհերը նրանց ասել է, որ ինքը նրա մայրն է, իսկ Էդուարդը լսելով այդ հայհոյել է ու հարվածել իրեն: Այնուհետև նա հարվածել է նաև Մհերին: Մհերը դժվարությամբ կարողացել է փախչել իրենց վագոն-տնակ, իսկ Վահեն ու Էդուարդը վազել են նրա ետևից: Այդ ժամանակ Արտուշը քաշքշել ու պատռել է իր հագուստները: Դրանից հետո ինքը գնացել է իրենց վագոն-տնակի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում Վահեն ու Էդուարդը ծեծել են Կարենին: Նրանք սպառնացել են, որ եթե իրենք չհեռանան այդտեղից, ապա կայրեն իրենց տները:
Տուժող Արտուշ Կոստանդյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին ինքը եղել է իրենց` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող այգում, իսկ իր երկու որդիները` Վահեն ու Էդուարդը, Վահեի տան բակում: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ հարևանի այգին անծանոթ անձինք են մտել, ովքեր, լսելով իր ձայնը, դիմել են փախուստի: Ինքը վազել է նրանց ետևից և հասել մինչև Լուսինեի վագոն-տնակի մոտ, որտեղ կանգնած են եղել Լուսինեն և մի տղա: Ինքը նրանց հարցրել` արդյոք չեն տեսել այդտեղով անցնող տղաների, իսկ նրանք պատասխանել են, որ չեն տեսել: Այդ ժամանակ այդտեղ են եկել նաև իր որդիները: Երբ իրենք ցանկացել են հեռանալ, Լուսինեն հարցրել է, թե ինչ է պատահել: Ինքը նրան պատասխանել է, որ նրա գործը չէ, թե ինչ է եղել: Դրանից հետո Լուսինեն վիրավորական արտահայտություն է արել իրենց հասցեին: Վահեն նախատել է Լուսինեին, և այդ ժամանակ քիչ հեռու կանգնած երկու տղաներից մեկը բարձրաձայն ասել է. «արա, ոնց ես խոսում քրոջս հետ»: Այնուհետև այդ տղան մոտեցել է Վահեին, իսկ մյուսը` Էդուարդին, և նրանց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այդ պահին եկել է Անժելան, գետնից վերցրել քար ու ասել, որ իրենց գլուխները կջարդի: Ինքը նրան ընդառաջ է գնացել և պահանջել գցել քարը: Այդ պահին Մհերը վազել է դեպի վագոն-տնակ և բահը ձեռքին վերադարձել: Ինքը նրան հրելով տարել է դեպի վագոն-տնակ և ասել, որպեսզի նա դուրս չգա բակից: Այդ ընթացքում Մհերը բարձրաձայն հայհոյել է իրենց: Այդ ժամանակ Կարենը ընդարձակվող գործիք-բանալիով ցանկացել է հարվածել, սակայն ինքը բռնել է նրա ձեռքը և փորձել վերցնել այն: Կարենը ազատվել է իրենից ու մոտեցել Վահեին: Այդ ժամանակ Անժելան ու Լուսինեն փայտերով հարվածել են իրեն: Ինքը վայր է ընկել, իսկ Էդուարդը փորձել է բարձրացնել իրեն, սակայն մինչ լրիվ բարձրացնելը, նա թողել է իրեն և վազել Վահեի, Մհերի ու Կարենի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ Կարենն ու Վահեն գրկախառնված ընկած են եղել գետնին: Այնուհետև պարզվել է, որ Մհերը տնից վերցրած դանակով հարվածել է Վահեի ոտքին, իսկ Էդուարդը, տեսնելով այդ, վազել է նրանց ուղղությամբ: Միջադեպի հետևանքով Էդուարդի մեջքին ու ձեռքին եղել են քերծվածքներ:
Տուժող Վահե Կոստանդյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին ինքը, իր հայրը` Արտուշը, և եղբայրը` Էդուարդը, եղել են իր` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 հասցեում գտնվող տան այգում: Այդ ժամանակ հայրը հարևանի այգում նկատել է անծանոթ անձանց և նրանց ետևից գնացել մինչև Լուսինեի վագոն-տնակի մոտ: Ինքն ու Էդուարդը նույնպես գնացել են այդտեղ: Հայրը Լուսինեին ու նրա հետ կանգնած տղային հարցրել է` արդյոք չեն տեսել վազող երկու տղաների, իսկ նրանք պատասխանել է, որ չեն տեսել: Պատասխանը լսելուց հետո իրենք ցանկացել են վերադառնալ, և այդ պահին Լուսինեն հարցրել է, թե ինչ է պատահել: Հայրը նրան ասել է, որ եթե չի տեսել ոչ ոքի, ապա նրա գործը չէ, թե ինչ է եղել: Այդ ժամանակ Լուսինեն վիրավորական արտահայտություն է արել իր հոր հասցեին: Ինքը նախատել է Լուսինեին, և այդ ժամանակ Լուսինեի եղբայր Սմբատը մոտեցել է իրեն ու իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այդ պահին ինքը նկատել է, որ Մհերը, Կարենը և Անժելան վազում են իրենց ուղղությամբ: Նրանք սկսել են հարվածել և վիճաբանությունը վերածվել է կռվի: Մհերը փորձել է բահով հարվածել իրեն, սակայն չի հարվածել, գցել է բահը ու փախել: Այդ ժամանակ իր հայրը Մհերին ասել է, որպեսզի նա մտնի տուն: Այնուհետև Կարենը ընդարձակվող գործիք-բանալիով հարձակվել է իր վրա, իսկ ինքը բռնել է նրա ձեռքը, գրակախռնվել նրա հետ, որից հետո միասին վայր են ընկել: Այնուհետև Էդուարդը օգնել է իրեն ոտքի կանգնել: Կանգնելուց հետո ինքն իր ոտքի շրջանում սուր ծակոց է զգացել և տեսել, որ ոտքն ամբողջովին արյունոտ է: Էդուարդն իրեն ասել է, որ իր ոտքին հարվածել է Մհերը, ով ցանկացել է կրկին հարվածել, սակայն նա կանխել է այդ: Գետնին ընկած ժամանակ ինքը տեսել է, որ Անժելան ու Լուսինեն հարվածում իր հորը և Էդուարդին: Միջադեպի ժամանակ այդտեղ են եղել Ստյոպան, Հռիփսիմեն և Դլշան: Այդ ընթացքում հայհոյանքներ տվել են Անժելան և Լուսինեն: Ինքը, հայրը և եղբայրը որևէ հայհոյանք չեն տվել:
Տուժող Էդուարդ Կոստանդյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին ինքը, իր հայրը` Արտուշը, և եղբայրը` Վահեն, եղել են Վահեի` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 հասցեում գտնվող տան այգում: Այդ ժամանակ իր հայրը նկատել է, որ հարևան այգում անծանոթ անձինք կան, որի պատճառով նա բղավել և վազել նրանց ետևից, իսկ ինքն ու Վահեն, լսելով իրենց հոր ձայնը, գնացել են նրա ետևից: Հասնելով Լուսինեի վագոն-տնակի մոտ` հայրը Լուսինեին հարցրել է` արդյոք չի տեսել այդտեղով վազող երկու տղաների, իսկ Լուսինեն պատասխանել է, որ չի տեսել: Լուսինեի պատասխանից հետո իրենք ցանկացել են վերադառնալ, սակայն այդ պահին Լուսինեն հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ իր հայրը նրան պատասխանել է, որ եթե նա չի տեսել, ապա նրա գործը չէ: Հոր պատասխանից հետո Լուսինեն վիրավորական արտահայտություն է արել իր հոր հասցեին: Այդ ժամանակ Վահեն մի քանի քայլ մոտեցել է Լուսինեին ու ասել, թե ինչ ձևով է խոսում տարեց մարդու հետ: Դրանից հետո իրենց և Լուսինեի, Սմբատի ու Մհերի միջև վիճաբանություն է սկսվել: Իրենք ցանկացել են վերադառնալ տուն, սակայն նրանք ավելի են ագրեսիվացել և սկսել են հայհոյանքներ տալ: Այդ պահին Մհերը վազել է նրանց վագոն-տնակի ուղղությամբ, իսկ Վահեն մի քանի քայլ գնացել է նրա ետևից, սակայն վագոն-տնակի մոտ չի հասել: Իր հայրը փորձել է Մհերին տնակ մտցնել: Դրանից հետո իրենք ցանկացել են վերադառնալ, սակայն իրենց ետևից կրկին հայհոյանքներ են հնչել: Այդ պահին եկել է Անժելան և մեծ քարով փորձել հարվածել, սակայն իր հայրը բռնել է նրա ձեռքը: Այնուհետև եկել է Կարենը, ում ձեռքին եղել է ընդարձակվող գործիք-բանալի, և հարձակվել Վահեի վրա, որի պատճառով Կարենը և Վահեն գրկախառնված ընկել են գետնին: Այդ պահին եկել է Մհերը, ում ձեռքին եղել է բահ: Այդ ընթացքում Անժելան ու Լուսինեն փայտով հարվածել են իր հորը, որի պատճառով հայրը վայր է ընկել: Ինքը վազել է դեպի հոր ուղղությամբ, որպեսզի օգնի ոտքի կանգնել, սակայն մինչ հոր ոտքի կանգնելը, ինքը նկատել է, որ Մհերը դանակով հարվածել է Վահեի ազդրին: Այդ տեսնելով ինքը թողել է հորն ու վազել Վահեի ուղղությամբ, սակայն Մհերը չի թողել, որպեսզի ինքը մոտենա Վահեին և փորձել է դանակով հարվածել նաև իրեն: Ինքը բռնել է նրա դաստակից, որի պատճառով քերծվել է իր ձեռքը: Ինքը բարձրացրել է Վահեին, ում ոտքն ամբողջությամբ եղել է արյունոտ: Իրենց հեռանալուց նրանք կրկին հայհոյել են իրենց և քարերով հարվածել: Միջադեպն ընդհանուր առմամբ տևել է մոտ 15 րոպե:
Վկա Լուսինե Պողոսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրն ինքն ու Մհերը եղել են իր վագոն-տնակի մոտ: Այդ ժամանակ եկել է Արտուշ Կոստանդյանը և հարցրել` արդյոք այդտեղով անցնող անձանց չեն տեսել, իսկ ինքը պատասխանել է, որ ոչ, և հարցրել, թե ինչ է պատահել: Այնուհետև Արտուշը քարով հարձակվել է իր վրա, հարվածել ու վիրավորել իրեն: Այդ ժամանակ ինքը կանչել է Անժելային, որովհետև նրանք հարվածել են նաև Մհերին: Անժելան եկել է այդտեղ: Ինքը Կարենի ձեռքին ինչ-որ իր տեսել է, իսկ Մհերի ձեռքին` ոչ, սակայն լսել է, որ Մհերը դանակով հարվածել է: Այդ դեպքից անցել է բավականին երկար ժամանակ, ինչի պատճառով ինքը դեպքի մանրամասների չի հիշում: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները համապատասախնում են իրականությանը:
Վկա Լուսինե Պողոսյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը Զ.Սարկավակի 32 հասցեում գտնվող իր վագոն-տնակի մոտ զրուցել է իր ծանոթ Սուրենի հետ: Իրենցից քիչ հեռու կանգնած է եղել նաև Մհերը: Այդ ժամանակ իրենց մոտեցել են Վահեն, նրա հայրն ու եղբայրը և հարցրել` արդյոք իրենք չեն տեսել վազող երկու տղաների: Ինքը պատասխանել է, որ չի տեսել, և հարցրել, թե ինչ է պատահել: Վահեի հայրը կոպիտ տոնով պատասխանել է իրեն և վիրավորել: Ինքը նրան նույնպես վիրավորել է: Իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որին միջամտել են իր եղբայրը և հորաքրոջ տղան` Մհերը: Վիճաբանության և աղմուկի ձայներից իրենց է մոտեցել իր հորաքույը` Անժելան, ով տեսնելով վիճաբանությունը` հայհոյանքներ է տվել և հարձակվել իրենց հետ վիճաբանողների վրա: Անժելայի ետևից եկել է նաև նրա ամուսինը` Կարենը, ով նույնպես միջամտել է, և կռիվ է սկսվել: Կռվի ընթացքում բոլորը քաշքշել և հայհոյել են միմյանց: Վահեն, նրա հայրը և եղբայրը իրեն քաշքշել և վիրավորել են, իսկ ինքը էլ` նրանց: Մհերի, Կարենի, Անժելայի և Վահեի, նրա հոր ու եղբոր միջև կռիվը կամաց-կամաց տեղափոխվել է Անժելայի վագոն-տնակի մոտ, իսկ ինքը մնացել է իր վագոն-տնակի մոտ: Կռիվն ընդհանուր առմամբ տևել է մոտ 20 րոպե: Կռվի վերջում ինքը տեսել է, որ Վահեի աջ ոտքն արյունոտ է: Կռվի ընթացքում Անժելայի ձեռքին եղել է փայտ, սակայն ինքը չի տեսել, որ նա փայտով հարվածի որևէ մեկին: Ինքը չի տեսել, թե ինչպես է Մհերը դանակով հարվածել Վահեի ոտքին: Ինքը չի հիշում` Կարենի ձեռքին գործիք-բանալի եղել է, թե ոչ:
Վկա Դլշա Բաքոյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը Արտուշի, Վահեի, Էդուարդի և Լուսինեի, Անժելայի, Մհերի ու Կարենի միջև վիճաբանություն և կռիվ է եղել: Արտուշը Լուսինեին հարցրել է` արդյոք նա չի տեսել այդտեղով անցնող տղայի, իսկ Լուսինեն վիրավորել է Արտուշին, ինչի պատճառով սկսվել է վիճաբանություն: Այնուհետև Լուսինեն կանչել է Անժելային: Անժելայի, Կարենի և Մհերի գալուց հետո վիճաբանությունը վերածվել է ծեծկռտուքի, որի ընթացքում հնչել են փոխադարձ հայհոյանքներ: Բացի նշված անձանցից այդտեղ եղել են մոտ տաս այլ անձինք: Կռվի ժամանակ Լուսինեն վերցրել է փայտ և դրանով պաշտպանվել: Այնուհետև ինքը տեսել է, որ Վահեի ոտքը և Էդուարդի թևն արյունոտ են: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը:
Վկա Դլշա Բաքոյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր տան հարևանությամբ բնակվում են Անժելան, Լուսինեն և Վահեն: Անժելայի որդի Մհերը, Լուսինեն և վերջինի եղբայր Սմբատրն ագրեսիվ են, հաճախ վիճաբանում են միմյանց հետ և տալիս հայհոյանքներ: 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը եղել է իր այգում: Այդ ժամանակ Վահեի հայրը` Արտուշը, մոտեցել է Լուսինեն և հարցրել` արդյոք տեսել է այդտեղով վազող տղաների: Լուսինեն պատասխանել է, որ չի տեսել, ինչից հետո Արտուշը և նրա որդիները ցանկացել են հեռանալ: Սակայն Լուսինեն հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ Արտուշը պատասխանել է, որ նրա գործը չէ: Դրանից հետո Լուսինեն վիրավորական արտահայտություն է արել Արտուշի հասցեին, ինչի համար Վահեն նախատել է նրան: Այդ ամենից հետո սկսվել է վեճ ու կռիվ: Սմբատը հարձակվել է Վահեի վրա, բարձրաձայն հայհոյել և հարվածել նրան, նրա եղբորը` Էդուարդին և Արտուշին: Անժելան, Կարենը, Սմբատը, Լուսինեն և Մհերը քարով, փայտով և ձեռքերով հարվածել են Վահեին, Էդուարդին և Արտուշին, ինչպես նաև հայհոյել նրանց: Ինքը Վահեի, Էդուարդի և Արտուշի կողմից հայհոյանքներ չի լսել, նրանք ընդամենը փորձել են պաշտպանվել: Անժելան Մհերին ասել է, որպեսզի նա դանակ բերի: Դրանից հետո ինքը պատահաբար լսել է Անժելայի և Լուսինեի խոսակցությունը, ովքեր ասել են` լավ են արել, որ դանակով հարվածել են: Այնուհետև Արտուշից տեղեկացել է, որ Մհերը դանակով հարվածել է Վահեի աջ ազդրին:
Վկա Հռիփսիմե Վարդևարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը Արտուշը և նրա երկու որդիները վազել են մի տղայի ետևից: Այդ ժամանակ իր տան դիմաց Լուսինեն հայհոյել է Արտուշին, և նրանց միջև վեճ է սկսվել, որը վերածվել է կռվի: Այդտեղ է եղել նաև Սմբատը, իսկ քիչ հետո եկել է Անժելան: Կռիվը եղել է միայն ձեռքերով, որի ընթացքում հնչել են հայհոյանքներ, սակայն տուժողներից հայհոյանքներ չի լսել: Ինքն այդտեղ Մհերին ընդհանրապես չի տեսել, իսկ Կարենը եկել է միայն կռվի վերջում: Հետագայում տեղեկացել է, որ Վահեին դանակով հարվածել են: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, բացառությամբ Մհերի կողմից Վահեի ոտքին հարվածելու մասին ցուցմունքի:
Վկա Հռիփսիմե Վարդևարյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր տան հարևանությամբ ապրող Լուսինեն, Անժելան, Մհերը և Կարենը մշտապես վիճաբանում են միմյանց հետ և տալիս հայհոյանքներ: 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, իրենք ընտանիքով եղել են տան բակում: Այդ ընթացքում Լուսինեն զրուցել է մի տղայի հետ, իսկ Լուսինեի եղբայր Սմբատը և մեկ այլ տղա կանգնած են եղել նրանցից քիչ հեռու: Այդ ժամանակ Վահեն, հոր` Արտուշի և եղբոր հետ միասին, մոտեցել է Լուսինեին և հարցրել` արդյոք տեսել է այդտեղով վազող տղաների, իսկ Լուսինեն պատասխանել է, որ չի տեսել: Դրանից հետո Արտուշն ու նրա որդիները ցանկացել են հեռանալ, երբ Լուսինեն Արտուշին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ Արտուշը պատասխանել է, որ նրա գործը չէ: Լուսինեն վիրավորական արտահայտություն է արել Արտուշի հասցեին, ինչից վիճաբանություն է սկսվել: Վիճաբանությանը միջատել են Սմբատը, Անժելան, Կարենը և Մհերը, ովքեր քարերով, փայտերով և բահերով հարձակվել են Արտուշի ու նրա որդիների վրա, այդ առարկաներով հարվածել նրանց և հայհոյել: Արտուշը և նրա որդիները փորձել են պաշտպանվել և հեռանալ, սակայն նրանք հարվածել են նրանց: Ինքը տեսել է, որ Վահեին գցել են գետնին և գետնի վրա հարվածել: Արտուշը և նրա որդիները կամաց-կամաց պաշտպանվելով հեռացել են Վահեի տան ուղղությամբ, սակայն այդ ժամանակ ևս լսվել են նրանց ուղղված հայհոյանքներ: Արտուշը և նրա որդիները հայհոյանք չեն տվել: Ինքը Անժելայի, Լուսինեի, Կարենի, Սմբատի կամ Մհերի ձեռքին դանակ կամ սուր կտրող գործիք չի տեսել, սակայն երբ նրանք վերադարձել են իրենց վագոն-տնակների մոտ, ասել են` լավ են արել, որ դանակով հարվածել են: Այդ ամենը տևել է 15 րոպե: Լուսինեի, Անժելայի, Կարենի, Մհերի և Սմբատի հայհոյանքների, ինչպես նաև նրանց կողմից Արտուշին ու նրա որդիներին ծեծելու հետևանքով խախտվել է իրենց հանգիստը: Դրանից մի քանի օր հետո ինքը տեսել է Վահեին կաղալով, ով ասել է, որ Մհերը դանակով հարվածել է ոտքին:
Վկա Ստյոպա Չաթյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրն ինքը եղել է իր տան բակում: Այդ ժամանակ իրենց հարևան Լուսինեի վագոն-տնակին մոտեցել են երկու անձ և հարցրել, թե տղաները որ ուղղությամբ են գնացել: Լուսինեն հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ նրանք պատասխանել են, որ եթե չգիտի, ինչու է հարցնում: Այդ պահին Լուսինեն վիրավորական արտահայտություն է արել, իսկ այդ անձանցից մեկը նախատել է նրան: Դրանից հետո ինքը գնացել է տուն և չգիտի, թե հետագայում ինչ է տեղի ունեցել: Այդ ժամանակ ինքը Կարենին, Մհերին և Անժելային չի տեսել:
Վկա Ստյոպա Չաթյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Լուսինեն, Անժելան, Մհերը, Կարենը և Վահեն ապրում են իրենց հարևանությամբ: Լուսինեն, Անժելան, Մհերը և Կարենը մշտապես վիճաբանել են միմյանց հետ, տվել հայհոյանքներ և խախտել իրենց անդորրը: 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը կնոջ և թոռան հետ եղել է իր տան բակում: Այդ ընթացքում Լուսինեն զրուցել է մի տղայի հետ, իսկ Լուսինեի եղբայր Սմբատը և մեկ այլ տղա կանգնած են եղել նրանցից քիչ հեռու: Այդ ժամանակ Վահեն, նրա հայրը` Արտուշը, և եղբայրը` Էդուարդը մոտեցել են Լուսինեին և հարցրել` արդյոք տեսել է այդտեղով վազող տղաների, իսկ Լուսինեն պատասխանել է, որ չի տեսել: Դրանից հետո Արտուշն ու նրա որդիները ցանկացել են վերադառնալ, երբ Լուսինեն Արտուշին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ Արտուշը պատասխանել է, որ նրա գործը չէ: Այդ ժամանակ Լուսինեն վիրավորական արտահայտություն է արել Արտուշի հասցեին, ինչից վիճաբանություն է սկսվել: Վիճաբանությանը միջատել են Սմբատը, Անժելան, Կարենը և Մհերը, ովքեր քարերով, փայտերով և այլ առարկաներով հարձակվել են Արտուշի ու նրա որդիների վրա, այդ առարկաներով հարվածել նրանց և հայհոյել: Արտուշը և նրա որդիները փորձել են պաշտպանվել և հեռանալ, սակայն նրանք հարվածել են նրանց: Ինքը տեսել է, որ Վահեին գցել են գետնին և գետնի վրա հարվածել: Արտուշը և նրա որդիները կամաց-կամաց պաշտպանվելով հեռացել են Վահեի տան մոտ, սակայն այդ ժամանակ ևս լսվել են նրանց ուղղված հայհոյանքներ: Արտուշը և նրա որդիները նրանց չեն հայհոյել և չեն հարվածել: Ինքը Անժելայի, Լուսինեի, Կարենի, Սմբատի կամ Մհերի ձեռքին դանակ կամ սուր կտրող-ծակող գործիք չի տեսել, սակայն երբ նրանք վերադարձել են իրենց տնակների մոտ, ասել են` լավ են արել, որ դանակով հարվածել են: Այդ ամենը տևել է մոտ 15-20 րոպե: Այդ ամենի պատճառով խախտվել է իր ընտանիքի անդորրը: Մի քանի օր անց ինքը տեսել է Վահեին և նրանից տեղեկացել, որ Մհերը դանակով հարվածել է աջ ազդրին:
Վկա Սուրեն Սուքիասյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2009 թվականի ամռանը: Այդ օրը ինքը գնացել է Լուսինեի մոտ` նրա հետ զրուցելու: Այդ օրն ինքը տուժողներին տեսել է Լուսինեի վագոն-տնակից մոտ 20 քայլ հեռավորության վրա: Վիճաբանությունն ու կռիվը եղել է հեռվում, որտեղ եղել են տուժողները, Մհերը, Լուսինեի եղբայր Սմբատը: Այդ ընթացքում ինքը լսել է բարձր ձայներ, սակայն հայհոյանքներ չի լսել: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքներ համապատասխանում են իրականությանը:
Վկա Սուրեն Սուքիասյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-21:10-ի սահմաններում, ինքը, Լուսինեն, Մհերը և Սմբատը գտնվել են Լուսինեի` Զ.Սակավագի 32 հասցեում գտնվող վագոն-տնակի մոտ: Այդ ժամանակ մեկ տարեց և երկու երիտասարդ տղամարդ մոտեցել են Լուսինեին և Մհերին: Նրանցից տարեցը հարցրել է` արդյոք այդ կողմով վազել են երկու տղաներ, իսկ Լուսինեն պատասխանել է, որ չի տեսել: Դրանից հետո այդ տղամարդիկ ցանկացել են հեռանալ, երբ Լուսինեն հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ տարեց տղամարդը պատասխանել է, որ նրա գործը չէ: Այդ ժամանակ Լուսինեն վիրավորական արտահայտություն է արել, իսկ երիտասարդերից մեկը նախատել է Լուսինեին: Այդ պահին Սմբատը պատասխան է պահանջել նրանցից, ինչի պատճառով սկսվել է քաշքշուկ: Լուսինեն բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել և ասել, որ ոստիկանություն կկանչի: Ինքը փորձել է մի կողմ տանել Լուսինեին, սակայն նա իրեն չի ենթարկվել: Աղմուկից Անժելան, հայհոյանքներ տալով, եկել է այդտեղ: Միջադեպը Լուսինեի վագոն-տնակի մոտից կամաց-կամաց տեղափոխվել է դեպի ներքև: Այնուհետև, երբ այդ երեք տղամարդիկ վերադառնալիս են եղել, Անժելայենք չեն հանդարտվել և շարունակել են հարվածել ու հայհոյել նրանց: Ինքը լսել է Սմբատի, Մհերի, Անժելայի կողմից տրված հայհոյանքները: Բացի Անժելայից, Մհերից, Սմբատից և Լուսինեյից, կռվին մասնակցել է նաև Անժելայի ամուսինը` Կարենը:
Վկա Արմեն Արզումանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրն ինքն իր ընտանիքի հետ այցելել է իր ծնողների գերեզմանին: Այդտեղից վերադառնալիս Կարենի տան մոտ զրուցել է վերջինի հետ: Այդ ժամանակ հեռվից լսվել են բղավոցներ, և Կարենի կինը գնացել է այդ ուղղությամբ: Այնուհետև Կարենի տղան եկել է տան ուղղությամբ, իսկ երկու անձինք վազել են նրա ետևից: Այդ ընթացքում հնչել են փոխադարձ հայհոյանքներ, որից հետո միջամտել է Կարենը: Այնուհետև սկսվել է փոխադարձ քաշքշուկ, եղել են նաև փոխադարձ հարվածներ, իսկ Կարենը փորձել է բաժանել: Դրանից հետո ինքը մեքենայով հեռացել է այդտեղից:
2009 թվականի հունվարի 20-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Վահե Կոստանդյանը հայտնել է, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին իրենք փորձել են պարզել իր հարևանի այգի մտած անծանոթ անձանց ինքնությունը, սակայն նրանք փախել են Լուսինեի վագոն-տնակի ուղղությամբ: Հասնելով Լուսինեի վագոն-տնակի մոտ` իրենք վերջինին հարցրել են` արդյոք չի տեսել երկու անծանոթ անձանց: Այդ ժամանակ Լուսինեն անպարկեշտ արտահայտություններ է արել իր հոր հասցեին, որի պատճառով իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այդ պահին եկել է Անժելան ու Լուսինեին սաստելու փոխարեն փայտով հարձակվել իրենց վրա, և վիճաբանությունը վերածվել է կռվի: Այդ ընթացքում բահը ձեռքին իր վրա է հարձակվել Մհերը, սակայն նա չի հարվածել և հայհոյանքներ ու սպառնալիքներ տալով փախել է: Այնուհետև ընդարձակվող գործիք-բանալին ձեռքին իր վրա է հարձակվել Կարենը: Կռվի ժամանակ ինքը վայր է ընկել և Կարենի հարվածներից պաշտպանվելու ընթացքում նկատել է, որ Անժելան փայտով մի քանի անգամ հարվածել է իր հորն ու եղբորը: Իր հետ առերես հարցաքննվող Անժելա Գևորգյանի ցուցմունքները, չեն համապատասխանում իրականությանը: Իսկ Անժելա Գևորգյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Վահե Կոստանդյանի ցուցմունքները չեն համապատսախանում իրականությանը: Դեպքի օրը Լուսինեն բարձր ձայնով կանչել է իրեն և ինքը գնացել է նրա վագոն-տնակի մոտ: Այդ ժամանակ Վահեն, նրա հայրն ու եղբայրը ծեծել են Լուսինեին և Մհերին: Ինքը նրանց ասել է. «դուք լավ մարդիկ եք, թողեք գնացեք մեր մոտից», սակայն Վահեն, նրա եղբայրը և հայրը հայհոյել են իրեն: Այդ ժամանակ Մհերը հարցրել է, թե ինչու են նրանք վիրավորում մորը, սակայն նրանք հայհոյել են նաև Մհերին: Վահեն նաև սպառնացել է 15 րոպեի ընթացքում վառել իրենց տները: Դրանից հետո Վահեն ու Էդուարդը վազել են Մհերի ետևից և ծեծել նրան: Իր ամուսին Կարենը փորձել է միջամտել, սակայն նրանք ծեծել են նաև Կարենին: Այդ պահին Վահեի հայրը` Արտուշը, հայհոյել ու ծեծել է իրեն: Այնուհետև Վահեն, Էդուարդը և Արտուշը կրկին ծեծել ու վայր են գցել Կարենին: Այդ ժամանակ ինքն ու Լուսինեն միջամտել և բաժանել են նրանց:
2009 թվականի հունվարի 20-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Էդուարդ Կոստանդյանը հայտնել է, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, իրենք հետապնդել են իրենց հարևանի այգի մտած անձանց, ովքեր փախել են Լուսինեի վագոն-տնակի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ Լուսինեն կանգնած է եղել երեք տղաների հետ: Իր հայրը Լուսինեին հարցրել է` արդյոք նա չի տեսել այդտեղով անցնող երկու տղաների, իսկ Լուսինեն պատասխանել է, որ չի տեսել: Նրա պատասխանից հետո իրենք ցանկացել են հեռանալ, սակայն Լուսինեն հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ իր հայրը պատասխանել է, որ ոչինչ չի պատահել: Դրանից հետո Լուսինեի անպարկեշտ խոսքեր է ասել, որի պատճառով վիճաբանություն ու քաշքշուկ է սկսվել: Այդ պահին Մհերը հայհոյելով փախել է դեպի տուն, իսկ Վահեն մի քանի քայլ հետևել է նրան ու կանգ առել: Մհերը փորձել է բահով հարվածել Վահեին: Այնուհետև եկել է Կարենը և փորձել ընդարձակվող գործիք-բանալիով հարվածել Վահեին, սակայն նրանք գրկախառնվել են ու վայր ընկել: Այդ պահին նրանց տան կողմից վազելով եկել է Անժելան և փորձել քարով հարվածել Վահեին, սակայն ինքը բռնել է նրա ձեռքը և փորձել հանգստացնել նրան: Անժելան սկսել է հայհոյել և սպառնալ իրեն, ինչպես նաև Լուսինեի հետ միասին փայտով հարվածել իր հորը և ճանկռել իր թիկունքը: Իր հետ առերես հարցաքննվող Անժելա Գևորգյանի ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը: Իսկ Անժելա Գևորգյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Էդուարդ Կոստանդյանի ցուցմունքները չեն համապատսախանում իրականությանը: Կռվի ժամանակ Էդուարդը քաշել է իր մազերը, հարվածել գլխին, ինչպես նաև եղբոր հետ միասին հայհոյել իրեն: Իսկ Արտուշը բռունցքով հարվածել է իր դեմքին և պատռել իր շորերը: Լսելով նրանց հայհոյանքները` իր որդի Մհերը միջամտել է և ասել, թե ինչու են հայհոյում մորը: Սակայն նրանք հայհոյել են նաև Մհերին և նրա ետևից վազել իրենց վագոն-տնակի ուղղությամբ: Մհերը մտել է իրենց վագոն-տնակ: Էդուրադը, Վահեն և Արտուշը մտել են իրենց վագոն-տնակ ու հարձակվել Մհերի վրա: Այդ ժամանակ Կարենը փորձել է միջամտել, սակայն նրանք Կարենին գցել են գետնին ու երեքով ընկել նրա վրա: Այդ պահին ինքն ու Լուսինեն միջամտել են և փորձել մի կողմ տանել Կարենին: Իր ձեռքին քար և փայտ չի եղել, ինքը Վահեին ու Արտուշին չի հարվածել:
2009 թվականի հունվարի 21-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Արտուշ Կոստանդյանը հայտնել է, որ 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքն իր որդի Վահեի հարևանի այգում նկատել է երկու անծանոթ անձանց և վազել նրանց ետևից: Իր հետ նրանց ետևից վազել են նաև իր որդիներ Վահեն ու Էդուարդը: Իրենք վազելով հասել են Լուսինեի վագոն-տնակի մոտ, որտեղ կանգնած են եղել Լուսինեն, Սմբատը և մեկ այլ տղա: Ինքը նրանց հարցրել է` արդյոք տեսել են այդտեղով վազող երկու տղաների, իսկ Լուսինեն պատասխանել է, որ չի տեսել: Պատասխանը լսելուց հետո իրենք ցանկացել են հեռանալ, սակայն Լուսինեն հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ ինքը պատասխանել է, որ նրա գործը չէ: Իր պատասխանից հետո Լուսինեն իր հասցեին վիրավորական արտահայտություն է արել, ինչի պատճառով վիճաբանություն է սկսվել: Այդ ժամանակ Լուսինեն հայհոյել է և կանչել Անժելային: Վայրկյաններ անց եկել է Անժելան, գետնից վերցրել քար և փորձել հարվածել իրենց, սակայն ինքը բռնել է նրա ձեռքը և կանխել հարվածը: Դրանից հետո եկել է Անժելայի ամուսին Կարենը, ում ձեռքին եղել է գործիք-բանալի: Այնուհետև եկել է Մհերը և ձեռքին եղած բահով փորձել հարվածել Վահեին, սակայն ինքը բռնել է նրա ձեռքից և տարել նրանց վագոն-տնակ: Վագոն-տնակից վերադառնալիս Անժելան և Լուսինեն փայտով հարվածել են իրեն: Հարվածներից ինքը վայր է ընկել: Իր հետ առերես հարցաքննվող Անժելա Գևորգյանի ցուցմունքները, չեն համապատասխանում իրականությանը: Իսկ Անժելա Գևորգյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Արտուշ Կոստանդյանի ցուցմունքները չեն համապատսախանում իրականությանը: Դեպքի օրը Արտուշը հարձակվել է իր վրա և պատռել իր հագուստը: Իր վրա հարձակվել են նաև Արտուշի տղաները, և Էդուարդը բռունցքով հարվածել է իր դեմքին: Նրանք միաժամանակ հայհոյել են իրեն: Այդ ժամանակ միջամտել է իր որդի Մհերը և ասել, թե ինչու են հայհոյում մորը: Վահեն և Էդուարդը հայհոյել են Մհերին և հարձակվել նրա վրա: Մհերը փախել է իրենց վագոն-տնակ, իսկ Վահեն, Էդուարդը և Արտուշը հետապնդել են նրան ու վագոն-տնակում ծեծել Մհերին: Դրանից հետո Վահեն ու Էդուարդը ցանկացել են հարվածել Կարենին, սակայն Արտուշը միջամտել և փորձել է թույլ չտալ: Վահեն և Էդուարդը բաց են թողել Կարենին և երեքով գնացել են Լուսինեի վագոն-տնակի կողմ: Այդտեղ նրանք հայհոյել են իրեն ու Լուսինեին և սպառնացել վառել իրենց տները: Այդ ժամանակ Կարենը փորձել է միջամտել, սակայն նրանք ծեծել են Կարենին: Ինքը Արտուշին քարով և փայտով չի հարվածել:
Հագուստները ներկայացնելու և առգրավելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 17-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի հուլիսի 17-ին` ժամը 16:00-ին, հիվանդանոցում Վահե Կոստանդյանը ներկայացրել է մեկ բաց կապույտ գույնի կարճ շալվար (շորտեր), իսկ Վահե Կոստանդյանի եղբայր Էդուարդ Կոստանդյանը ներկայացրել է բաց կապույտ գույնի կարճաթև շապիկ: Ներկայացված կիսավարտիքը և շապիկը առգրավվել են:
Փորձագետի 2009 թվականի հուլիսի 18-ի թիվ 1599 եզրակացության համաձայն` Անժելա Գևորգյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ թշային շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետին, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Փորձագետի 2009 թվականի հուլիսի 28-ի թիվ 1620 եզրակացության համաձայն` Կարեն Մնացականյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ քունքային շրջանի սալջարդի, ձախ բազկի ս/3-ի հետին մակերեսի, ձախ նախաբազկի, աջ նախաբազկի վ/3-ի քերծվածքերի, ձախ սրունքի մ/3-ի առաջային մակերեսի սալջարդ վերքի ձևերով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում և ընդհանուր վերցրած պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվաքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս, քան վեց օրից և ոչ ավելի, քան քսանմեկ օրից: Իսկ առանձին-առանձին գլխի փափուկ հյուսվածքների սալջարդը, քերծվածքները առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ սալջարդ վերքը պատճառել է առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով:
Փորձագետի 2009 թվականի հուլիսի 28-ի թիվ 1611 եզրակացության համաձայն` Արտուշ Կոստանդյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի ձախ հետին քունքային և կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի շրջանների արյունազեղումների ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետին, պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվաքների հետ անմիջական պատճառական կապի կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քսանմեկ օրից:
Փորձագետի 2009 թվականի հուլիսի 28-ի թիվ 1612 եզրակացության համաձայն` Էդուարդ Կոստանդյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ այտա-քունքային շրջանի քերծվածքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսի և ձախ նախաբազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի կտրած վերքերի ձևով պատճառվել են բութ, կոշտ առարկայով և ճանկռվածքները` սուր ծայր ունեցող կոշտ առարկայով, որոնք ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ կտրած վերքերը պատճառվել են սուր կտրող կամ ծակող գործիքով (գործիքներով), որոնք ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցված պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվաքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քսանմեկ օրից:
Փորձագետի 2009 թվականի հուլիսի 28-ի թիվ 1017/հ եզրակացության համաձայն` Վահե Կոստանդյանի մարմնական վնասվածքները` աջ ազդրի միջին երրորդականի առաջա-կողմնային մակերեսի ծակած-կտրած վերքի ձևով` աջ ազդրի ստորին երրորդականի ներսային մակերեսի արյունահավաքի առաջացմամբ, պատճառվել է ծակող-կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետին, պատճառվել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվաքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը քսանմեկ օրից ավելի:
Փորձագետի 2009 թվականի օգոստոսի 4-ի թիվ 1619 եզրակացության համաձայն` Մհեր Մնացականյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ բազկի վ/3-ի ներկայիս գունազրկված տեղամասի, նախկինում եղած քերծվածքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի վ/3-ի կողմնային մակերեսի, ձախ գոտկային շրջանի արյունազեղումների, աջ բազկի ս/3-ի հետին մակերեսի քերծվածքների ձևերով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում և ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Փորձագետի 2009 թվականի օգոստոսի 21-ի թիվ 442 եզրակացության համաձայն` տուժող Էդուարդ Կոստանդյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ուղեկցող H հակածինով A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված` Էդուարդ Կոստանդյանի վերնաշապիկի վրա հայտնաբերված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է ուղեկցող H հակածինով արյան A խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Էդուարդ Կոստանդյանից:
Փորձագետի 2009 թվականի օգոստոսի 21-ի թիվ 441 եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված` Վահե Կոստանդյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ուղեկցող H հակածինով A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված` Վահե Կոստանդյանին պատկանող կիսաանդրավարտիքի (շորտ) վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է ուղեկցող H հակածինով արյան A խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վահե Կոստանդյանից:
Խուզարկություն (առգրավում) կատարելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 14-ի արձանագրության համաձայն` Մհեր Մնացականյանի` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 32-րդ վագոն-տնակի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է 35սմ ընդանուր երկարությամբ, 15սմ երկարությամբ փայտե պոչով, 3.8սմ երկարությամբ շեղբով խոհանոցային դանակ, որի պոչը ամրացված է եղել երկու ամրակներով:
Խուզարկություն (առգրավում) կատարելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 14-ի արձանագրության համաձայն` Լուսինե Պողոսյանի` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 32-րդ վագոն-տնակի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է 29.8սմ ընդանուր երկարությամբ, 13սմ երկարությամբ մետաղյա պոչով, 3.6սմ երկարությամբ շեղբով խոհանոցային դանակ, որի շեղբի ծայրը եղել է կոտրված:
Զննության 2009 թվականի օգոստոսի 18-ի արձանագրության համաձայն` զննության են ենթարկվել Մհեր Մնացականյանի և Լուսինե Պողոսյանի վագոն-տնակներից խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված դանակները: Թիվ 1 փաթեթում գտնվող դանակը ունեցել է մոտ 34սմ ընդհանուր երկարություն, մոտ 14սմ երկարությամբ փայտե բռնակ: Դանակը եղել է միասայր, ծայրը վեր բարձրացած: Շեղբի երկարությունը եղել է մոտ 20սմ, իսկ լայնությունը 2.5սմ: Շեղբի վրա առկա են եղել կարմրավուն հեղուկի հետքեր: Բռնակի վրա առկա եղել թվով 3 գամերի համար նախատեսված անցքեր, որոնցից երկուսում տեղադրված են եղել գամեր: Առաջին գամի համար նախատեսված անցքում տեղադրված է եղել ծռած մեխ: Բռնակի և շեղբի միացման հատվածում առկա է եղել փայտի վնասված հատված: Թիվ 2 փաթեթում գտնվող դանակը ունեցել է մոտ 29սմ երկարություն, 11.8սմ երկարությամբ և 14.5մմ հաստությամբ ալյումինե բռնակ: Շեղբի երկարությունը եղել է 17սմ, իսկ լայնությունը 2.4սմ: Բռնակի վրա առկա են եղել թվով 3 հատ ամրակների համար նախատեսված անցքեր: Բռնակի մի կողմում առկա են եղել 2, իսկ մյուս կողմում` 3 ամրակ: Բռնակից 2.7սմ հեռավորությամբ շեղբի վրա փորագրված են եղել թվով 2 ձկան պատկերներ, վրան ռուսերեն տառերով գրված է եղել «НЕРЖ» (ներժ), իսկ այն կողմում, որտեղ առկա են եղել 3 ամրակներ, ևս առկա են եղել 2 ձկան պատկերներ: Դանակի ծայրը եղել է կոտրված, իսկ կոտրված մասում լայնությունը կազմել է 6մմ: Բռնակի միջնամասը շահագործման հատվածում գունազրկված է եղել: Արտաքին զննությամբ դանակի վրա որևէ հետք չի հայտնաբերվել: Զննության ընթացքում կատարվել է լուսանկարահանում:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 19-ի արձանագրության համաձայն` տուժող Էդուարդ Կոստանդյանին ճանաչման են ներկայացվել Լուսինե Պողոսյանի` Զ.Սարկավագի 32 հասցեում տեղադրված վագոն-տնակի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված ալյումինե բռնակով խահանոցային դանակը` 3 միանման այլ դանակների հետ միասին: Էդուարդ Կոստանդյանը, զննելով ճանաչման ներկայացված առարկաները, հայտարարել է, որ իրեն ճանաչման ներկայացված 4 դանակներն անծանոթ են, որի պատճառով դրանցից ոչ մեկը չի ճանաչել:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 19-ի արձանագրության համաձայն` տուժող Էդուարդ Կոստանդյանին ճանաչման են ներկայացվել Մհեր Մնացականյանի` Զ.Սարկավագի 32 հասցեում տեղադրված վագոն-տնակի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված փայտե բռնակով խահանոցային դանակը` 3 միանման այլ դանակների հետ միասին: Էդուարդ Կոստանդյանը, զննելով ճանաչման ներկայացված առարկաները, հայտարարել է, որ կողք-կողքի դրված 4 դանակներից ճանաչել է ձախից 2-րդ դանակը: Դանակը ճանչել է չափերից, բռնակի ձևից, ամրակներից: Նա հստակ հիշել է դանակը, քանի որ, երբ նկատել է, որ Մհեր Մնացականյանը հարվածել է եղբորը` Վահե Կոստանդյանի աջ ազդրին, մոտեցել է Մհեր Մնացականյանին, բռնել նրա ձեռքը` չթողնելով, որ վերջինը ևս մեկ անգամ հարվածի եղբորը, որի արդյունքում առաջացել է հրմշտոց և Մհեր Մնացականյանը ձեռքում եղած և իր կողմից ճանաչված դանակով հարվածել է իր ձախ թևատակի հատվածին` պատռելով իր հագին եղած մայկան, վնասելով մաշկը և պատճառելով մարմնական վնասվածք: Հստակ հիշում է, որ Մհեր Մնացականյանի ձեռքում եղած դանակը ունեցել է մոտ 35սմ երկարություն, շեղբի երկարությունը եղել է մոտ 20սմ, բռնակը եղել է փայտից` վրան երկաթե ամրաններով: Դա հենց այն դանակն է, որով Մհեր Մնացականյանը իրեն և եղբորը` Վահե Կոստանդյանին պատճռել է մարմնական վնասվածքներ: Դանակը ճանաչել է ընդհանուր տեսքից և բռնակի բաց շագանակագույն գույնից:
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Թումանյանի կողմից 2009 թվականի օգոստոսի 19-ին կազմված տեղեկանքի համաձայն` տուժող Էդուարդ Կոստանդյանին Մհեր Մնացականյանի բնակության վայրից հայտնաբերված և առգրավված դանակը ճանաչման ներկայացնելուց առաջ այն դասավորվել է 3 այլ դանակների հետ միասին, ձախից աջ համարակալվել, որից հետո ճանաչման ենթակա դանակը ընկել է ձախից 2-րդ համարի տակ:
Փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի թիվ 2545 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Էդուարդ Կոստանդյանի վերնաշապիկի հետևամասի ձախ կիսամասի ուսակարին կից կտորի վնասվածքը ծակած-կտրած է և կարող էր առաջանալ ինչպես ներկայացված փայտյա բռնակով դանակի, այնպես էլ այլ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի, հնարավոր է դանակի շեղբի ներթափանցման արդյունքում: Վերնաշապիկի վրա առկա մնացած վնասվածքները իրենց բնույթով պատռվածքներ են և կարող էին առաջանալ ինչպես ֆիզիկական ուժի` քաշել-ձգելու, ներկայացված դանակների շեղբերի ծայրերի, այնպես էլ նմանատիպ շեղբեր ունեցող այլ դանակների (առարկաների) ծայրերի ներգործության հետևանքով: Փորձաքննության ներկայացված դանակները պատրասատված են գործարանային եղանակով, կենցաղային-տնտեսական դանակներին նմանատիպ և սառը զենք չեն հանդիսանում:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 2010 թվականի փետրվարի 15-ի որոշման համաձայն` Վահե Կոստանդյանի կիսաանդրավարտիքը, Էդուարդ Կոստանդյանի վերնաշապիկը և Մհեր Մնացականյանի վագոն-տնակից առգրավված խոհանոցային դանակը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի օգոստոսի 13-ի թիվ 2097 գրության համաձայն` Մհեր Կարենի Մնացականյանը «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվել:
ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի օգոստոսի 13-ի թիվ 0125-3619 գրության համաձայն` Մհեր Կարենի Մնացականյանը «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում 2006 թվականի օգոստոսի 29-ից գտնվում է հաշվառման մեջ «Անձի հիստերիկ խանգարում, դեկոմպենսացիաներով» ախտորոշմամբ:
ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի նոյեմբերի 9-ի թիվ 2628 գրության համաձայն` Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանը «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվել:
ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից միջգերատեսչկան ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի 2009 թվականի նոյեմբերի 20-ի թիվ 175 եզրակացության համաձայն` Մհեր Կարենի Մնացականյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվել է «Անձի հիստերիկ խանգարում»: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները: Հոգեկան գործունեության վերը նշվածը փորձաքննվողի մոտ արտահայտված չի այն աստիճանի և չի ուղեկցվում հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր հիշողական կոպիտ խանգարումներով, որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայում զրկեր և զրկի նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Մհեր Կարենի Մնացականյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին: Հաշվի առնելով նրա մոտ առկա «Անձի հիստերիկ խանգարումը», խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից միջգերատեսչկան ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի 2010 թվականի հունվարի 27-ի թիվ 6 եզրակացության համաձայն` Կարեն Հումիկի Մնացականյանը անցյալում` 1981 թվականին տարել է «Օրգանական փսիխոզ, շիզոֆրենոնման համախտանիշ» հոգեկան գործունեության ժամանակավոր խանգարում: Ներկայում նրա մոտ հայտնաբերվել է «Անձի օրգանական խանգարում»: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները: Վերը նշվածը փորձաքննվողի մոտ արտահայտված չի այն աստիճանի և չի ուղեկցվում հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր հիշողական կոպիտ խանգարումներով, որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայում զրկեր և զրկի նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին: Հաշվի առնելով նրա մոտ առկա «Անձի օրգանական խանգարումը», խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Մհեր Կարենի Մնացականյանը 2004 թվականի օգոստոսի 2-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 տարի ժամկետով: 2004 թվականի դեկտեմբերի 12-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի մնացած մասը` 1 տարի 3 ամիս 9 օր ժամկետով ազատազրկումը կրելուց:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանը`
-1991 թվականի մայիսի 22-ին Խորհրդային շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 232-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 տարի ժամկետով,
-1992 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Աշտարակի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի ժամկետով: Քրեական օրենսգրքի 38-րդ և 39-րդ հոդվածների կանոններով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով,
-2004 թվականի օգոստոսի 2-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ուղղիչ աշխատանքներ` 2 տարի ժամկետով:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանը Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի օգոստոսի 14-ի դատավճռով մեղավոր է ճանչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով:
Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի օգոստոսի 14-ի դատավճռի պատճենի համաձայն` Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանը մեղավոր է ճանչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 3 (երեք) տարի ժամկետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004 թվականի օգոստոսի 2-ի դատավճռի պատճենի համաձայն`
-Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ուղղիչ աշխատանքներ` 2 (երկու) տարի ժամկետով,
-Մհեր Կարենի Մնացականյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Երևանի հոգեբուժական ԲՍՓՀ-ի կողմից տրված թիվ 669247 տեղեկանքի պատճենի համաձայն` Մհեր Կարենի Մնացականյանին մինչև 2010 թվականի հունվարի 1-ը սահմանվել է երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, իսկ վերափորձաքննության ժամկետ է սահմանվել 2009 թվականի դեկտեմբերի 11-ը:
Ծննդյան թիվ ԱԱ231695 վկայականի պատճենի համաձայն` 2000 թվականի փետրվարի 18-ին ծնված Արթուր Կարենի Մնացականյանի հայրը Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանն է, իսկ մայրը` Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանը:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 3-ի որոշման համաձայն` Մհեր Կարենի Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի նոյեմբերի 3-ից:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 5-ի որոշման համաձայն` թիվ 09114109 քրեական գործով Վահե Արտուշի Կոստանդյանը ճանաչվել է տուժող:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 5-ի որոշման համաձայն` թիվ 09114109 քրեական գործով Վահե Արտուշի Կոստանդյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 67.940 ՀՀ դրամ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 5-ի որոշման համաձայն` թիվ 09114109 քրեական գործով Արտուշ Իսահակի Կոստանդյանը ճանաչվել է տուժող:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 5-ի որոշման համաձայն` թիվ 09114109 քրեական գործով Էդուարդ Արտուշի Կոստանդյանը ճանաչվել է տուժող:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են.
-ամբաստանյալ Մհեր Մնացականյանի` նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը ոչ ոքի չի հավածել և չի դանակահարել, ինչպես նաև վիճաբանության ընթացքում իր ձեռքում բահ կամ դանակ չի եղել,
-ամբաստանյալ Կարեն Մնացականյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ հայհոյանքները և ծեծկռտուքը տեղի չեն ունեցել հասարակության ներկայությամբ, իսկ իր ձեռքին ընդարձակվող գործիք-բանալի չի եղել,
-ամբաստանյալ Անժելա Գևորգյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ կռվի ժամանակ Էդուարդը քաշել է իր մազերը, հարվածել գլխին, ինչպես նաև եղբոր հետ միասին հայհոյել իրեն, իսկ Արտուշը բռունցքով հարվածել է իր դեմքին և պատռել իր շորերը:
Դատարանը գտնում է, որ հիմք չպետք ընդունել ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրում նշված այն հանգամանքը, որ Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի օգոստոսի 14-ի դատավճռով Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի նկատմամբ սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 108-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` կասկածյալի և մեղադրյալի մոտ նախկին դատվածության առկայությունը և նրան որոշակի պատիժ նշանակելը կարող են հաստատվել միայն համապատասխան տեղեկանքը, իսկ հնարավորության դեպքում` նաև դատարանի դատավճռի պատճենը նախապես ստանալով և հետազոտելով, այսինքն օրենքի տրամաբանությունից հետևում է, որ տեղեկանքի և դատավճռի պատճենի միջև հակասության դեպքում նախապատվությունը պետք է տրվի դատավճռի պատճենին: Իսկ Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի օգոստոսի 14-ի դատավճռի պատճենի համաձայն` Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի նկատմամբ սահմանվել է փորձաշրջան` 3 (երեք) տարի ժամկետով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Մհեր Կարենի Մնացականյանը 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 հասցեում գտնվող վագոն-տնակների մոտ Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի, Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի, Լուսինե Սամվելի Պողոսյանի և Սմբատ Սամվելի Պողոսյանի հետ միասին, վիճաբանել է Արտուշ Իսահակի Կոստանդյանի, Վահե Արտուշի Կոստանդյանի և Էդուարդ Արտուշի Կոստանդյանի հետ, հայհոյել նրանց, բահով փորձել է հարվածել Վահե Կոստանդյանին, այնուհետև, դանակով դիտավորությամբ հարվածել է Վահե Կոստանդյանի աջ ազդրին` վերջինի առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, որից հետո փորձել է նույն դանակով կրկին հարվածել Վահե Կոստանդյանին, սակայն Էդուարդ Կոստանդյանը կանխել է հարվածը, ինչից հետո, նույն դանակով դիտավորությամբ հարվածել է Էդուարդ Կոստանդյանի ձախ նախաբազկին` վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: Այսինքն` Մհեր Կարենի Մնացականյանը, մի խումբ անձանց հետ միասին, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով և կատարվել է որպես զենք օգտագործվող առարկաների` բահի ու դանակի գործադրմամբ, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Մհեր Կարենի Մնացականյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Ինչ վերաբերում է Մհեր Մնացականյանի մեղադրանքի ծավալում ներառված` նախկինում խուլիգանություն կատարելու համար դատապարտված լինելուն, ապա Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ նշվածը հիմնավորելու համար մեղադրանքի կողմի ներկայացրած փաստարկներին:
Ըստ մեղադրանքի կողմի` նման եզրահանգման գալու հիմք է հանդիսացել այն, որ Մհեր Մնացականյանը նախկինում խուլիգանություն կատարելու համար դատապարտված լինելով ազատազրկման, դատվածությունը չմարված, կատարել է վերը նշված հանցանքը:
Ամբաստանյալ Մհեր Մնացականյանը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004 թվականի օգոստոսի 2-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով (այդ հանցանքը Մհեր Մնացականյանը կատարել է մինչ 18 տարին լրանալը) և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 տարի ժամկետով: 2004 թվականի դեկտեմբերի 12-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի մնացած մասը` 1 տարի 3 ամիս 9 օր ժամկետով ազատազրկումը կրելուց:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքը համարվում է ծանր հանցագործություն: Նույն օրենսգրքի 96-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն` մինչև տասնութ տարին լրանալը հանցանք կատարած անձանց համար սույն օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով նախատեսված դատվածությունը մարվելու ժամկետները կրճատվում են և համապատասխանաբար հավասար են (...) երեք տարվա` ծանր հանցագործության համար ազատազրկումը կրելուց հետո, իսկ 84-րդ հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ եթե անձն օրենքով սահմանված կարգով պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշվարկվում է հիմնական պատիժը և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից:
Նշված իրավադրույթների ուժով Մհեր Մնացականյանի դատվածությունը համարվում է մարված, քանի որ սույն քրեական գործով հիմնավորվել է, որ նա հանցանքը կատարել է 2009 թվականի հուլիսի 16-ին, իսկ նրա դատվածությունը մարվել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 12-ին:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Մհեր Մնացականյանի արարքում առկա չէ նախկինում խուլիգանություն կատարելու համար դատապարտված լինելը:
Մհեր Մնացականյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը:
Դատարանը գտնում է, որ Մհեր Մնացականյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նրա վատառողջ լինելը (երկրորդ խմբի հաշմանդամ լինելը):
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Մհեր Մնացականյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Մհեր Մնացականյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Մհեր Մնացականյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Մհեր Մնացականյանի կողմից կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց: Ամբաստանյալ Մհեր Մնացականյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի նոյեմբերի 3-ից, քանի որ այդ օրվանից նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե հանցանքը կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչված ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել հարկադրական բուժում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի մասի համաձայն բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ`
1) ով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածով նախատեսված արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում,
2) ում մոտ հանցանքը կատարելուց հետո առաջացել է պատժի նշանակումը կամ կատարումն անհնար դարձնող հոգեկան խանգարում,
3) ով հանցանք է կատարել սահամանափակ մեղսունակության վիճակում,
4) ով հանցանք է կատարել և ճանաչվել է ալկոհոլամոլությունից կամ թմրամոլությունից բուժման կարիք ունեցող:
Դատարանը գտնում է, որ Մհեր Մնացականյանի նկատմամբ չպետք է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ, քանի որ վերը նշված հիմքերից որևէ մեկն առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ Մհեր Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանը, 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 հասցեում գտնվող վագոն-տնակների մոտ Մհեր Կարենի Մնացականյանի, Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի, Լուսինե Սամվելի Պողոսյանի և Սմբատ Սամվելի Պողոսյանի հետ միասին, վիճաբանել է Արտուշ Իսահակի Կոստանդյանի, Վահե Արտուշի Կոստանդյանի և Էդուարդ Արտուշի Կոստանդյանի հետ, հայհոյել նրանց, որի ընթացքում ընդարձակվող գործիք-բանալիով փորձել է հարվածել Վահե Կոստանդյանին, սակայն վերջինը գրկել է նրան և միասին ընկել են գետնին: Այսինքն` Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանը, մի խումբ անձանց հետ միասին, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, և կատարվել է որպես զենք օգտագործվող առարկայի` ընդարձակվող գործիք-բանալիի գործադրմամբ, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Ինչ վերաբերում է Կարեն Մնացականյանի մեղադրանքի ծավալում ներառված` նախկինում խուլիգանություն կատարելու համար դատապարտված լինելուն, ապա Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ նշվածը հիմնավորելու համար մեղադրանքի կողմի ներկայացրած փաստարկներին:
Ըստ մեղադրանքի կողմի` նման եզրահանգման գալու հիմք է հանդիսացել այն, որ Կարեն Մնացականյանը նախկինում խուլիգանություն կատարելու համար դատապարտված լինելով, կատարել է վերը նշված հանցանքը:
Ամբաստանյալ Կարեն Մնացականյանը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004 թվականի օգոստոսի 2-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ուղղիչ աշխատանքներ` 2 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն` ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժի դատապարտված անձանց նկատմամբ դատվածությունը մարվում է նշանակված պատիժը կրելուց մեկ տարի անցնելուց հետո, իսկ 2006 թվականի հունիսի 1-ին ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատաելու մասին» ՀՀ օրենքի (ուժի մեջ է մտել 2006 հուլիսի 16-ին) 41-րդ հոդվածի համաձայն` սույն օրենքի ուժի մեջ մտնելուց հետո ուղղիչ աշխատանքների դատապարտված և պատիժ կրող անձինք ազատվում են պատժի հետագա կրումից:
Նշված իրավադրույթների ուժով Կարեն Մնացականյանի դատվածությունը համարվում է մարված, քանի որ սույն քրեական գործով հիմնավորվել է, որ նա հանցանքը կատարել է 2009 թվականի հուլիսի 16-ին, իսկ նրա դատվածություն մարվել է 2007 թվականի հուլիսի 16-ին:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Մնացականյանի արարքում առկա չէ նախկինում խուլիգանություն կատարելու համար դատապարտված լինելը:
Կարեն Մնացականյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է ամուսնացած լինելը:
Կարեն Մնացականյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երեխայի (Արթուր Կարենի Մնացականյան` ծնված 2000 թվականի փետրվարի 18-ին) առկայությունը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Կարեն Մնացականյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Կարեն Մնացականյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Կարեն Մնացականյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Կարեն Մնացականյանի կողմից կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերոհիշյալ որոշմամբ անդրադառնալով հանցանքի կատարումից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագծին, հատկապես կարևորել է տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ դրան ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը, սակայն տվյալ հանգամանքը չի դիտել պատիժը պայմանականորեն կիրառելու պարտադիր պայման, ինչի մասին վկայում է որոշման մեջ տեղ գտած «մասնավորապես» եզրույթը: Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Կարեն Մնացականյանը հանցանքի կատարումից հետո զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց, չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից: Բացի այդ, տուժողները հայտնել են, որ ամբաստանյալների դեմ բողոք և պահանջ չունեն:
Հանցագործությունից հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը, վնասի վերականգնման վերաբերյալ տուժողների դիրքորոշումը, անձին դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև 2000 թվականի փետրվարի 18-ին ծնված Արթուր Կարենի Մնացականյանի ծնողական խնամքի անհրաժեշտությունը (ներքոհիշյալ հիմնավորմամբ երեխայի մոր` Անժելա Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ է նշանկվում ազատազրկամ ձևով, որը նա պետք է կրի) հիմք են տալիս գալ հետևության, որ ամբաստանյալ Կարեն Մնացականյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալ Կարեն Մնացականյանի կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Մնացականյանի նկատմամբ չպետք է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ, քանի որ այդպիսիք նշանակելու վերոգրյալ հիմքերից որևէ մեկն առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանը, 2009 թվականի հուլիսի 16-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 հասցեում գտնվող վագոն-տնակների մոտ Մհեր Կարենի Մնացականյանի, Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի, Լուսինե Սամվելի Պողոսյանի և Սմբատ Սամվելի Պողոսյանի հետ միասին, վիճաբանել է Արտուշ Իսահակի Կոստանդյանի, Վահե Արտուշի Կոստանդյանի և Էդուարդ Արտուշի Կոստանդյանի հետ, հայհոյել նրանց, հարվածել Էդուարդ Կոստանդյանին և Արտուշ Կոստանդյանին: Այսինքն` Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանը, մի խումբ անձանց հետ միասին, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հատկանիշներին:
Ապացուցված է Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Անժելա Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է ամուսնացած լինելը:
Անժելա Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երեխայի (Արթուր Կարենի Մնացականյան` ծնված 2000 թվականի փետրվարի 18-ին) առկայությունը:
Անժելա Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքները կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ նա 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին Երևանի քրեական դատարանի դատավճռով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար, որի դատվածությունը մարված չէ:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Անժելա Գևորգյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Անժելա Գևորգյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ Անժելա Գևորգյանի կողմից կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն` փորձաշրջանի ընթացքում անձի կողմից միջին ծանրության հանցանք կատարելու դեպքում դատարանը վերացնում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և պատիժ է նշանակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Անժելա Գևորգյանը փորձաշրջանի ընթացքում կատարել է միջին ծանրության հանցանք, գտնում է, որ Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի օգոստոսի 14-ի դատավճռով նրա նկատմամբ սահմանված 3 (երեք) տարի ժամկետով փորձաշրջանը պետք է վերացնել: Փորձաշրջանը վերացնելու արդյունքում ստացվում է, որ ամբաստանյալ Անժելա Գևորգյանը նախորդ դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից ունի 3 (երեք) տարի չկրած մաս: Այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը, որի 1-ին և 4-րդ մասերի համաձայն` եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը: Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից: Դատարանը, քննարկելով վերջնական պատիժ նշանակելու հարցը, գտնում է, որ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել սույն դատավճռով նշանակված պատժին` նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որը Անժելա Գևորգյանը պետք է կրի, իսկ պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու պահից:
Դատարանը գտնում է, որ Անժելա Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով։
Սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց է ներկայացրել տուժող Վահե Կոստանդյանը` ամբաստանյալներից պահանջելով հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասը` 67.940 ՀՀ դրամը: Սակայն Վահե Կոստանդյանը դատական նիստի ժամանակ հրաժարվել է իր կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցից, ուստի Դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցից հրաժարումը պետք է ընդունել և Վահե Կոստանդյանի կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2010 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված Վահե Կոստանդյանի կիսաանդրավարտիքը և Էդուարդ Կոստանդյանի վերնաշապիկը պետք է վերադարձնել համապատասխանաբար Վահե Կոստանդյանին և Էդուարդ Կոստանդյանին, իսկ առգրավված խոհանոցային դանակը` ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման համար ներկայացված քաղաքացիական հայցի վարույթը վերոնշյալ հիմնավորմամբ ենթակա է կարճման: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 161-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը




ՎՃՌԵՑ

Մհեր Կարենի Մնացականյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդված 4-րդ մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի նոյեմբերի 3-ից:
Մհեր Կարենի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Կարեն Հուրմիկի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը
Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի օգոստոսի 14-ի դատավճռով Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի նկատմամբ սահմանված փորձաշրջանը վերացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` սույն դատավճռով նշանակված պատժին` 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել Երևանի քրեական դատարանի 2008 թվականի օգոստոսի 14-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը` 3 (երեք) տարի ժամկետով ազատազրկումը և Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել արգելանքի վերցնելու պահից:
Անժելա Սերյոժայի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վահե Արտուշի Կոստանդյանի քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2010 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված Վահե Կոստանդյանի կիսաանդրավարտիքը և Էդուարդ Կոստանդյանի վերնաշապիկը վերադարձնել համապատասխանաբար Վահե Կոստանդյանին և Էդուարդ Կոստանդյանին, իսկ առգրավված խոհանոցային դանակը ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ