ԵԱՔԴ/0013/01/10





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«26» ապրիլի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Լ.Մանուկյան
պաշտպան Մ.Առուստամյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանի` ծնված 1967 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Վրաստանի Հանրապետությունում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնալուծված, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Երևան քաղաքի Ավանի Դուրյան թաղամասի 35-րդ շենքի 17-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի նոյեմբերի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Է.Պողոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09122609 քրեական գործը:
2010 թվականի փետրվարի 16-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 09122609 քրեական գործով Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2010 թվականի փետրվարի 24-ին Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` այն արարքի համար, որ նա ապօրինի կենսաթոշակ ստանալու նպատակով 1999 թվականի դեկտեմբեր ամսին սոցիալական ծառայության Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժին է ներկայացրել կերակրողին կորցնելու դեպքում կենսաթոշակ նշանակելու վերաբերյալ փաստաթղթեր և խաբեությամբ 2000 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2007 թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում պետությունից հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող 533.090 ՀՀ դրամ: Բացի այդ, ապօրինի ընտանեկան նպաստ ստանալու նպատակով 2000 թվականի ապրիլ ամսին սոցիալական ծառայության Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժին է ներկայացրել իր երեխաների` որպես միակողմանի ծնողազուրկ երեխաներ հաշվառելու համար անհրաժեշտ փաստաթղթեր և խաբեությամբ 2000 թվականի ապրիլ ամսից մինչև 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում պետությունից հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող 940.200 ՀՀ դրամ` այդպիսով պետությունից հափշատակել 1.473.290 ՀՀ դրամ:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Սվետլանա Պետրոսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի (մեղավոր ճանաչեց միայն 2004-2008 թվականներին կատարած գործողությունների համար) և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 1993 թվականին ընտանիքով գնացել են Ռուսաստանի Դաշնություն: Որոշ ժամանակ անց ինքը երեխաների հետ միասին վերադարձել է Հայաստան, իսկ ամուսինը` Արսեն Բաղդասարյանը, մնացել է այնտեղ: Սկզբնական շրջանում ամուսինը իր հետ կապ է պահպանել, սակայն հետագայում` մինչև 1996 թվականը, ինքը նրա մասին որևէ տեղեկություն չի ունեցել: 1996 թվականին Արսենը անձնագիրը փոխելու նպատակով եկել է Հայաստան և փոխելուց հետո կրկին մեկնել: Դրանից հետո ևս ինքը նրա վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չի ունեցել և ցանկացել է ամուսնալուծվել: Սակայն Արսենի բացակայության պայմաններում ամուսնալուծությունը հնարավոր չի եղել: Ինքն իրավաբանի խորհրդով դիմել է դատարան, և դատարանը նրան ճանաչել է անհայտ բացակայող, որից հետո ինքը կարողացել է ամուսնալուծվել: Այնուհետև ինքը երեխաների ծնողազրկության համար թոշակ ստանալու նպատակով դիմում է ներկայացրել և ստացել թոշակ: Սոցիալական ծառայության տեսուչն իրեն ասել է, որ ինքը կարող է նաև օգնություն ստանալ փարոսից: Այնուհետև իրեն խորհուրդ են տվել դիմել դատարան և ամուսնուն ճանաչել մահացած, ինչն ինքն արել է: Այդ ժամանակահատվածում Արսենը իրենց երբևէ չի զանգահարել և գումար չի ուղարկել: Դրանից հետո` 2003 թվականի դեկտեմբերին, Արսենը զանգահարել է իրեն և խնդրել ուղարկել ամուսնալուծության վկայական, ինչպես նաև երեխաների նկարներ: Ինքը և իր աղջիկը ամուսնալուծության վկայականի թարգմանությունը և նկարները տարել են Սուսաննայի տուն, որպեսզի նա դրանք փոխանցի Արսենին: Նկարների վրա իր կողմից արված գրառումներից պարզ է դառնում, որ Արսենը երեխաների մասին հոգ չի տարել: Արսենի զանգահարելուց հետո` 2003 թվականին, ինքը նրա հայտնվելու մասին բանավոր տեղեկացրել է սոցիալական ծառայության աշխատակցին, ով իրեն ասել է, որ նպաստի վճարումը չի դադարեցվի: Դրանից հետո ինքը նորից Արսենի մասին որևէ տեղեկություն չի ունեցել: 2008 թվականին Արսենը եկել է Հայաստան և դատարան դիմելով վերացրել մահացած ճանաչելու մասին վճիռը: Ինքն այժմ պատրաստ է վերականգնել պատճառած վնասի մի մասը` 100.000 ՀՀ դրամը, իսկ մնացածը` աստիճանաբար: Իրականությանը չեն համապատասխանում Սուսաննայի հայտնած այն տեղեկությունները, որ նա Արսենի կողմից ուղարկված գումարներն առձեռն փոխանցել է իրեն: Իր դուստրը ծնվել է 1987 թվականին, իսկ որդին` 1989 թվականին: Քրեական գործում առկա լուսանկարներից երկուսում իր երեխաները կլինեին մոտ 7-8 տարեկան, իսկ մյուս երկուսում` մոտ 12-14 տարեկան:
Վկա Արսեն Բաղդասարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին Սվետլանա Պետրոսյանը իր նախկին կինն է: 1993 թվականին իրենք ընտանիքով տեղափոխվել են Ռուսաստան` Սվետլանայի ծնողների մոտ: Մեկ տարի անց Սվետլանան երեխաների հետ վերադարձել է Հայաստան, իսկ 1996 թվականի ապրիլին վերադարձել է ինքը: 1996 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին ինքը փոխել է իր անձնագիրը և մեկնել Բելառուս` իր հորեղբոր որդու մոտ: 1996-2007 թվականներն ինքը պարբերաբար զանգահարել է և զրուցել ընտանիքի անդամների հետ, ինչպես նաև հնարավորության սահմաններում գումարներ ուղարկել: Գումարներ ուղարկել է ինչպես բանկային փոխանցումների, այնպես է իրենց կնքամոր` Սմբուլ Հովհաննիսյանի միջոցով: Սվետլանան ևս կապ է պահպանել իր հետ. 1999 թվականին ուղարկել է երեխաների լուսանկարները, իսկ 2004 թվականին` իրենց ամուսնալուծության վկայականը: 2006 թվականի հոկտեմբերի 2-ին իր որդու ծննդյան օրվա կապակցությամբ ինքը Հայաստան եկող անձի միջոցով 100 ԱՄՆ դոլար է ուղարկել ընտանիքին: Նույն օրն ինքը զանգահարել է իրենց բնակարանի հեռախոսահամարին, սակայն զանգին պատասխանել է անծոնոթ կին և ասել, որ բնակարանը վաճառված է: Այդ ժամանակ անծանոթ կնոջ ամուսինը իրեն հայտնել է, որ տան առուվաճառքի ժամանակ ներկայացվել է իր մահվան վկայականը: Դրանից հետո ինքը Բելառուսում Հայաստանի դեսպանությունից տեղեկացել է, որ 2002 թվականին իրեն մահացած են ճանաչել: 2008 թվականին իր դիմումի համաձայն դատարանը վերացրել է իրեն մահացած ճանաչելու վերաբերյալ վճիռը: Սվետլանա Պետրոսյանը իմացել է իր ողջ լինելու հանգամանքը և իր գտնվելու վայրը, սակայն կոնկրետ իր բնակության հասցեն չի իմացել: Նա իմացել է նաև իր բջջային հեռախոսի համարը:
Վկա Լիանա Վելիխանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2001 թվականի հոկտեմբերի 1-ից աշխատում է Քանաքեռ-Զեյթունի սոցալական ծառայությունում և սպասարկել է Լեփսիուս փողոցի բազմաբնակարան շենքերի բնակիչներին: Որպես սոցիալական ծառայության տեսուչ իր պարտականությունն է եղել յուրաքանչյուր տարին մեկ անգամ հավաքագրել դիմում ներկայացրած անձանց վերաբերյալ փաստաթղթեր և կատարել շրջայցեր: Աշխատանքի ընդունվելուց հետ, նախկին տեսուչից ստացել է Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանիքի սոցիալական գործը, որում առկա են եղել 1995 թվական հոկտեմբերից հավաքագրված փաստաթղթեր: Ըստ նշված գործի տվյալների 1999 թվականի հունվարից մինչև հունիսը այդ ընտանիքը սոցիալական նպաստ է ստանալ Սվետլանայի գործազրկության, անչափահաս երեխաների և ամուսնու բացակայության հիմքով: Այդ ժամանակահատվածում ամուսնու բացակա լինելը բարձրացրել է ընտանիքի անպահավության աստիճանը: Սակայն 1999 թվականի հունիսից անձի բացակա լինելը ընտանիքի անպահավության աստիճանը գնահատելիս այլևս հաշվի չի առնվել, որի պատճառով Սվետլանայի ընտանիքին նպաստի տրամադրումը դադարեցվել է: Դրանից հետո ընտանիքը սկսել է նպաստ ստանալ 2000 թվականի հունվարից, քանի որ առկա է եղել Սվետլանայի ամուսնուն անհայտ բացակայող ճանաչելու վերաբերյալ դատարանի վճիռ: Յուրաքանչյուր տարվա սկզբին Սվետլանան ներկայացրել է դիմում և այլ փաստաթղթեր: Ներկայացվող դիմումն ունի սահմանված ձև, որում նշվում է ներկայացվող փաստաթղթերի ցանկը: Դիմումը ներկայացնելիս քաղաքացին նախազգուշացվում է կեղծ տեղեկություններ ներկայացնելու համար: Յուրաքանչյուր տարի Սվետլանան դիմումին կից ներկայացրել է համատիրության կողմից տրված համապատասխան տեղեկանքներ: Նշված տեղեկանքներում առկա են եղել 4 անձանց տվյալներ` Արսեն Բաղդասարյանի, Սվետլանա Պետրոսյանի և երկու երեխաների վերաբերյալ, ընդ որում` Արսեն Բաղդասարյանը ըստ տեղեկանքների եղել է բացակա: 2002 թվականի հուլիսի 1-ից հետո ներկայացված տեղեկանքներում բացակայել են Արսեն Բաղդասարյանի տվյալները, և այդ ժամանակ Սվետլանան ներկայացրել է նաև Արսեն Բաղդասարյանի մահվան վկայականը: Արդյունքում Սվետլանայի ընտանիքը ստացել է շարունակական նպաստ, որի գումարը յուրաքանչյուր տարի փոփոխվել է: Գումարի փոփոխումը պայմանավորված է ընտանիքի սոցիալական միավորով: Քանաքեռ-Զեյթունի սոցալական ծառայությունից Սվետլանայի ընտանիքը նպաստ ստացել է մինչ 2006 թվականը, որից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է բնակվելու Ավան համայնքում: Նման դեպքերում ընտանիքի սոցիալական գործը մնում է իրենց մոտ, և իրենց կողմից տրված փաստաթղթի հիման վրա ընտանիքը կարողանում է հաշվառվել այլ տարածքում: Սոցիալական նպաստի գումարը հաշվելու համար առկա է բազային չափ, որին գումարվում է նաև երեխայի անչափահասության համար տրվող գումարը: 2005 թվականին Սվետլանայի դուստր Ագապին դարձել է չափահաս, որի պատճառով ընտանիքը 14.000 ՀՀ դրամի փոխարեն ստացել է 12.000 ՀՀ դրամ: Ինքը Սվետլանային երբևէ չի հարցրել` նրա ամուսինը գտնվել է, թե ոչ: Սվետլանան ամուսնու հայտնվելու վերաբերյալ գրավոր դիմումի չի ներկայացրել:
Վկա Սմբատ Սաիյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարությունում` որպես կենսաթոշակային ապահովության վարչության պետ: Սույն գործին տեղեկացված է ի պաշտոնե, քանի որ պարզաբանումներ և թվային տվյալներ ներկայացնելու համար գրություն է ստացվել Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնից: Քննչական բաժին տրամադրված տվյալները վերցված են տեղեկատվական համակարգից և լիարժեք ճիշտ են: 1999 թվականի դեկտեմբերին քաղաքացու դիմումի հիման վրա նշանակվել է երկու անչափահաս երեխաների կերակրողին կորցնողի կենսաթոշակ: Երեխայի կենսաթոշակը վճարվում է մինչև նրա 18 տարին լրանալը: Սույն դեպքում երեխաներից մեկի մասով կենսաթոշակի վճարումը դադարեցվել է 2005 թվականին, իսկ մյուս երեխայի մասով` 2007 թվականին: Օրենքի համաձայն` երբ երեխան դառնում է չափահաս, կենսաթոշակի վճարումն ինքնաբերաբար դադարում է, իսկ եթե ներկայացվում է երեխայի` ուսումնական հաստատությունում սովորելու վերաբերյալ տեղեկություն, ապա կենսթոշակը վճարվում է մինչև նրա 23 տարին լրանալը: Գործող օրենսդրության համաձայն` կերակրողին կորցնելու կենսաթոշակ տրամադրելու համար պարտադիր է կերակրողի մահվան վկայականը կամ մահացած ճանաչելու մասին դատարանի վճիռը, իսկ այն ժամանակ գործող օրենսդրության համաձայն` կերակրողին կորցնելու կենսաթոշակ տրամադրվել է նաև անհայտ բացակայող ճանաչված անձի ընտանիքին: Այդ օրենքը գործել է մինչև 2003 թվականը: Եթե Սվետլանան ներկայացներ անհայտ բացակայող ամուսնու հայտնվելու մասին տեղեկություն, ապա նրա ընտանիքի կենսաթոշակի վճարումը կդադարեցվեր:
Վկա Արտակ Հարությունյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարությունում: Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժինը դիմել է նախարարին, որպեսզի ուսումնասիրվի Սվետլանա Պետրոսյանի կենսաթոշակի և ընտանեկան նպաստի գործը: Ինքը ուսումանսիրել է ընտանեկան նպաստի գործը, որի արդյունքում պարզվել է, որ Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանիքը 1999-2008 թվականների ստացել է 993.300 ՀՀ դրամ նպաստ: Եթե Սվետլանան չներկայացներ ամուսնու անհայտ բացակայող լինելու, այնուհետև մահացած ճանաչելու վերաբերյալ դատարանի վճիռները, ապա նրա ընտանիքը չէր ստանա ընտանեկան նպաստ` 940.200 ՀՀ դրամի չափով: 993.300 ՀՀ դրամի և 940.200 ՀՀ դրամի միջև եղած տարբերությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ 1999 թվականին անկախ ամուսնու անհայտ բացակայող ճանաչվելու հանգամանքնից Սվետլանայի ընտանիքը կստանար նպաստ, իսկ 2000 թվականից սկսված` ոչ: Սվետլանայի երեխաները, չափահաս դառնալով, շարունակել են նպաստ ստանալ, քանի որ ծնողազուրկ երեխայի համար նպաստը տրվում է մինչև նրա 21 տարին լրանալը: Ընտանեկան նպաստը ստանում է ընտանիքը: Դիմումում, սոցալական անձնագրում և կառավարության որոշումներում նշվում է, որ քաղաքացին պարտավոր է ճիշտ տեղեկություններ ներկայացնել ընտանիքի կազմի կամ եկամուտների մասին, իսկ եթե ընտանիքի կազմում կամ եկամուտներում տեղի է ունենում փոփոխություն, ապա քաղաքացին պարտավոր է մեկ ամսվա ընթացքում այդ մասին հայտնել սոցիալական ծառայությանը:
Առերես հարցաքննության 2010 թվականի փետրվարի 17-ի արձանագրության համաձայն` Արսեն Բաղդասարյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Սվետլանա Պետրոսյանը իր նախկին կինն է: 1996 թվականին ինքը եկել է Հայաստան և փոխել անձնագիրը: Այդ ժամանակ ինքը հանդիպել է Սվետլանայի հետ: Նույն թվականին ինքը նրան ասել է, որ մեկնում է Բելառուս: Բելառուս մեկնելուց հետո ինքը մշտապես կապի մեջ է եղել նրա հետ և տարվա ընթացքում 2-3 անգամ զանգահարել է, ինչպես նաև գումարներ ուղարկել: 1999 թվականի ինքը փոստային ծառայության, ինչպես նաև իրենց կնքամայր` Սուսանի (Սմբուլի) միջոցով գումար է ուղարկել նրան: 1999 կամ 2000 թվականին Սվետլանան Սուսանի միջոցով իրեն ուղարկել է նրա (Սվետլանայի) և երեխաների նկարները: 2001-2003 թվականների ընթացքում նա կրկին երեխաների նկարներ է ուղարկել իրեն: 2003 թվականին Սվետլանան Սուսանի միջոցով իրեն է ուղարկել ամուսնալուծության վկայականի ռուսերեն թարգմանությունը: Այդ ընթացքում ինքն իր և այլ անձանց անուններից կրկին գումարներ է ուղարկել նրան, որոնց փոխանցման անդորրագրերն ինքը ներկայացրել է քննությանը, իսկ բնօրինակները գտնվում են իր մոտ: 2006 թվականի հոկտեմբերին իր որդու ծննդյան կապակցությամբ առձեռն գումար է ուղարկել և այդ ժամանակ իմացել է, որ վաճառել են իր բնակարանը` գնորդներին ներկայացնելով իր մահվան վկայականը, որի մասին Սվետլանան իրեն չի ասել: Իսկ Սվետլանա Պետրոսյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 2009 թվականի դեկտեմբերի 12-ի որոշմամբ Սմբուլ Բեգլարի Հովհաննիսյանի հարցաքննության արձանագրության, Սմբուլ Բեգլարի Հովհաննիսյանի և Սվետլանա Գևորգի Պերտոսյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության արձանագրության և Սվետլանա Պետրոսյանի` որպես վկա հարցաքննության արձանագրության պատճենները ճանաչվել են ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Վկայի հարցաքննության 2008 թվականի օգոստոսի 7-ի արձանագրության պատճենի համաձայն` Սմբուլ Բեգլարի Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ հանդիսանում է Սվետլանա Պետրոսյանի և Արսեն Բաղդասարյանի կնքամայրը: 1993 թվականին Արսենը կնոջ և երեխաների հետ մեկնել է Ռուսաստան` Սվետլանայի ծնողների մոտ: 1994 թվականին Սվետլանան երեխաների հետ վերադարձել է Հայաստան: Այդ ժամանակ Սվետլանան իրեն ասել է, որ այլևս չի ցանկանում ապրել Արսենի հետ: 1996 թվականին Արսենը վերադարձել է Հայաստան: Այդ ժամանակ ինքն Արսենին առաջարկել է ընտանիքի հետ մեկնել Բելառուս` նրա հորեղբոր որդու մոտ: Սակայն Սվետլաննան մերժել է այդ առաջարկը և ասել, որ չի ցանկանում ապրել Արսենի հետ, որի պատճառով Արսենը մեկնել է միայնակ: 1996 թվականից սկսած Արսենը իր հնարավորության սահմաններում գումար է ուղարկել, որոնք ինքն առձեռն հանձնել է Սվետլանային: Արսենը գումարներ է ուղարկել նաև բանկային փոխանցումների միջոցով: Սվետլանան ստույգ իմացել է Արսենի գտնվելու վայրը և կենդանի լինելու փաստը: Ինքը հաճախակի Սվետլանային ցույց է տվել տեսաերիզներ, որտեղ պատկերված է եղել նաև Արսենը: Սվետլանան իր միջոցով երեխաների լուսանկարաները ուղարկել է Արսենին, որոնց ետևի մասում նա գրառումներ է կատարել:
Առերես հարցաքննության 2008 թվականի սեպտեմբերի 13-ի արձանագրության պատճենի համաձայն` Սմբուլ Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ 1996-2006 թվականներին շփվել է Սվետլանա Պետրոսյանի հետ: 1994-1995 թվականներին` երբ Սվետլանան երեխաների հետ եկել է Ռուսաստանից, նա եկել է իրենց տուն և ասել, որ չի ցանկանում ապրել Արսենի հետ: Սվետլանան իմացել է, թե որտեղ է Արսենը, քանի որ ինքն անձամբ առձեռն մի քանի անգամ գումար է փոխանցել Սվետլանային: Բացի այդ Արսենը Սվետլանային գումարներ է ուղարկել փոստով և բանկերի միջոցով: Սվետլանան նույնիսկ իրեն առաջարկել է զանգել Արսենին ու ասել, որպեսզի նրանց որդուն` Հարությունին Բելառուս ուղարկելու համար գումար փոխանցի: 1999 թվականին ինքը իր որդու միջոցով նրա և երեխաների նկարներն ուղարկել է Արսենին: Այդ նկարնների ետևում Սվելտանան Արսենին հացեագրված ձեռագիր որոշ գրառումներ է կատարել: 1999 թվականին Սվելտանան իրեն ասել է, որ ցանկանում է դիմել դատարան և Արսենին ճանաչել անհայտ բացակայող: Ինքը զարմացել է, քանի որ նա շատ լավ իմացել է Արսենի գտնվելու վայրը: Ինքը նույնիսկ նրան հարցրել` արդյոք դիմումն ընդունող աշխատակցին տեղեկացրել է, որ գիտի ամուսնու գտնվելու վայրը, իսկ նա պատասխանել է, որ ամեն ինչ օրենքի սահմանում է: 1999 թվականին և 2002 թվականին իրենք դիտել են Արսենի մասնակցությամբ Բելառուսից ուղարկված տեսաերիզները: 2004 թվականին Սվետլանան իրեն է տվել ամուսնալուծության վկայականի ռուսերեն թարգմանությունը և երեխաների ավելի մեծ հասակի նկարներ: Սվետլանան բազմիցս զանգահարել է Արսենին: Նա իրենից խնդրել է Բելառուսում գտնվող իր եղբոր հեռախոսահամարը և զանգահարել ու խոսել է Արսենի հետ: Այուհետև, երբ եղել են բջջային հեռախոսններ, Սվետլանան զանգահարել է Բելառուսում գտնվող իր եղբոր տուն և իմացել Արսենի բջջային հեռախոսի համարը: Իսկ Սվետլանա Պետրոսյանը հայտնել է, որ 1993 թվականին ինքն իր ամուսոնու և երեխաների հետ ապրել է Ռուսաստանի Դաշնությունում: Մոտ մեկ տարի հետո ինքը երեխաների հետ միասին վերադարձել է Հայաստան, իսկ ամուսինը մնացել այնտեղ: 1996 թվականին Արսենը նույնպես վերադարձել է Հայաստան: Այդ ժամանակ իրենք որոշել են վերջնականապես բաժանվել: Այդ օրվանից ինքն Արսենի և նրա բարեկամների հետ շփում չի ունեցել: 2003 կամ 2004 թվականին Արսենը զանգահարել է իրեն և խնդրել, որպեսզի ինքը Սուսաննայի միջոցով ուղարկի իրենից ամուսնալուծության վկայականը ու մի քանի նկար: Ինքը ամուսնալուծության վկայականը և նկարները տարել է Սուսաննայի տուն, որտեղ միասին դիտել են Արսենի մասնակցությամբ տեսաերիզներ: Դարնից հետո Արսենը մի քանի անգամ գումար է ուղարկել իրեն: Ինքը Սուսաննայի հետ հանդիպել է մի քանի անգամ մինչև 1996 թվականը և մեկ անգամ էլ 2004 թվականին: Իրականությանը չի համապատասխանում Սուսաննայի այն ցուցմունքը, որ նա իրեն առձեռն գումար է տվել:
Վկայի հարցաքննության 2008 թվականի նոյեմբերի 23-ի արձանագրության պատճենի համաձայն` Սվետլանա Պետրոսյանը հայտնել է, որ 1996 թվականից ամուսինը բացակայել է Հայաստանի Հանրապետությունից և որոշ ժամանակ ապրել Ռուսաստանի Դաշնությունում: Տարիներ շարունակ ինքը որևէ լուր չի ունեցել ամուսնուց, միայն ժամանակ առ ժամանակ` լավագույն դեմքում տարին մեկ-երկու անգամ, այն էլ մինչև 1996 թվականը Ռուսաստանում բնակվող հարազատներից տեղեկություն է ստացել ամուսնու մասին: Ինքը կեղծ տվյալներ է ներկայացրել դատարան և ամուսնուն` Արսեն Բաղդասարյանին դատարանը ճանաչել է նախ անհայտ բացակայող, ապա` մահացած: Քննիչի կողմից իրեն բացատրվել է, որ իր կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին և իր համաձայնության դեպքում քրեական գործը ենթակա է կարճման վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով, ինչին ինքը համաձայնել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2008 թվականի հունիսի 28-ի թիվ ԵԱՔԴ/1436/02 վճռի համաձայն` Արսեն Բաբաջանի Բաղդասարյանի դիմումը բավարարվել է և նրան մահացած ճանաչելու մասին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2002 թվականի փետրվարի 2-ի թիվ 2-304 վճիռը վերացվել է:
ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի 2009 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ Ե2009-9750 գրության համաձայն` Սվետլանա Պետրոսյանն իր երկու երեխաների հետ ընտանիքների անապահովության գնահատման համակարգում (նախկինում «Փարոս» համակարգ) մինչև 2006 թվականի հուլիսը հաշվառված է եղել (ընտանիքի սոցիալական անձնագիր թիվ 921087) սոցիալական ծառայությունների Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում, որից հետո ընտանիքի նպաստի գործը տեղափոխվել է սոցիալական ծառայությունների Ավանի տարածքային բաժին: Ընտանիքը 2002-2008 թվականների ժամանակահատվածում ստացել է ընտանեկան նպաստ 814.500 ՀՀ դրամի չափով և օգտվել է ՄԱԿ-ի Համաշխարհային Պարենի Ծրագրի 27 մարդասիրական օգնություններից: 2002-2008 թվականների ժամանակահատվածում Սվետլանա Պետրոսյանին նշանակվել է կերակրողին կորցնելու դեպքում կենսաթոշակ: Կենսաթոշակի գործը 2006 թվականի հուլիս ամսից սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնից տեղափոխվել է Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժին: Այդ ժամանակահատվածում նրան նշանակված և վճարված կենսաթոշակի գումարը կազմել է 399.500 ՀՀ դրամ:
Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 2009 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ մասնագիտական եզրակացությունը ճանաչվել է ապացույց և կցվել քրեական գործին:
2009 թվականի նոյեմբերի 5-ի մասնագիտական եզրակացության համաձայն` 1999 թվականի դեկտեմբերին Սվետլանա Պետրոսյանին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում նշանակվել է կերակրողին կորցնելու դեպքում կենսաթոշակ` մինչև 2007 թվականի հոկտեմբեր ամիսը և վճարվել է 2000 թվականի հունվարից մինչև 2006 թվականի հունիսը ներառյալ ընդամենը 465.090 ՀՀ դրամ: Սվետլանա Պետրոսյանի կենսաթոշակի գործը Ավան և Նոր-Նորքի տարածքային բաժին տեղափոխելու կապակցությամբ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում կենսաթոշակի վճարումը դադարեցվել է, գործը տեղափոխվել է Ավան և Նոր-Նորքի տարածքային բաժին, և կենսաթոշակը շարունակվել է օրենքով սահմանված կարգով վճարվել մինչև երեխայի 18 տարին լրանալը` մինչև 2007 թվականի հոկտեմբերը ներառյալ ընդամենը 68.000 ՀՀ դրամ: Սվետլանա Պետրոսյանին նշանակաված և վճարված կենսաթոշակի գումարը 2000 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2007 թվականի հոկտեմբերի 31-ը կազմել է 533.090 ՀՀ դրամ: Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանիքը 1999-2008 թվականների ընթացքում ստացել է 993.300 ՀՀ դրամ: Սվետլանա Պետրոսյանի երեխաներին նշված համակարգում որպես միակողմանի ծնողազուրկ երեխաներ չհաշվառելու դեպքում ընտանիքը 2000 թվականի ապրիլից չէր ընդգրկվի ընտանեկան նպաստի վճարման ցուցակներում և 2000-2008 թվականներին չէր ստանա 940.200 ՀՀ դրամ նպաստ:
Առգրավում կատարելու մասին 2010 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրության համաձայն` Ավանի սոցիալական ծառայության տարածքային բաժնից առգրավվել է Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանիքի նպաստի գործը:
Առգրավում կատարելու մասին 2010 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրության համաձայն` Քանաքեռ-Զեյթունի սոցիալական ծառայության տարածքային բաժնի արխիվից առգրավվել է Սվետլանա Պետրոսյանի գործը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 2010 թվականի փետրվարի 19-ի որոշմամբ թիվ 09122609 քրեական գործով Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանեկան նպաստի գործերը, ընտանիքի սոցիալական անձնագիրը և կենսաթոշակի վկայականը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Իրեղեն ապացույցների զննման մասին 2010 թվականի փետրվարի 19-ի արձանագրության համաձայն` զննության են ենթարկվել Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանիքի սոցիալական անձնագիրը, որի առաջին էջին առկա է «62-10-72 Նվարդ» կապույտ թանաքե գրիչով ձեռագիր գրառում, իսկ դրա ներքևի հատվածում առկա է «Փարոս, ընտանիքի սոցալական անձնագիր» տպագիր գրառումները: 2-րդ էջում առկա է «Պետրոսյան Սվետլանա Գևորգի, 102, Երևան, Ավան, 44, Դուրյան, 35, 17, 62-64-56, 105, 5009, Լ.Ս.Ղազարյան, Պետրոսյան Ս.» թանաքե գրիչով արված գրառումներ և կնիք, որի դիմաց առկա է ստորագրություն: Նշված էջում առկա են տարբեր գրառումներ, որոնք վերաբերում են Սվետլանա Պետրոսյանի տվյալներին: 1-ին էջի 2-րդ թերթում առկա են 12 հորիզոնական տողեր և 5 ուղղահայաց բաժանող գծիկներ, որտեղ 2-րդ շարքում առկա են «Ազգանուն անուն հայրանուն», «Պետրոսյան Սվետլանա Գևորգի», «Բաղադասրյան Ագապի Արսենի», «Բաղդասարյան Հարություն Արսենի» առանձին հորիզոնական տողերում գրված գրառումներ: 3-րդ շարքում առկա են «իգ», «իգ», «ար» առանձին հորիզոնական շարքերում արված գրառումներ: 4-րդ շարքում առկա են «ծննդրյան տերեթիվը, օր, ամիս, տարի», «25.09.67», «11.12.87», «04.10.89» գրառումները: 5-րդ շարքում առկա են «անձը հաստատող փաստաթուղթ», «AB0493726», «AG0251011», «AG0647907» գրառումները: 2-րդ թերթի 1-ին էջում առկա են 12 հորիզոնական տողեր և 9 ուղղահայաց գծիկներ, որտեղ 1-ին շարքում առկա «գրանցում», «այո», «այո», «այո», 2-րդ շարքում` «խումբ», «Ա66», 3-րդ շարքում` «ժամկետ», «04/10/07», 4-րդ շարքում` «խումբ», «Մ23», «Մ23», 5-րդ շարքում` «ժամկետ», «11/12/08», «04/10/10», 8-րդ շարքում` «եկամուտ», «չունի», «չունի», «6000», 9-րդ շարքում` «ծանոթություն», «մի 43,04 (30.06.06)» հերթականությամբ արված գրառումներ: 2-րդ թերթի 2-րդ էջում առկա է «տվյալներ տրամադրված օգնության մասին» գրառումը, որի ներքևի հատվածում առկա են «68/4304», «19/10/06», «ՄՊԾ» գրառումները և ստորագրություն, դրա ներքևի մասում առկա են «72/4304», «28/03/08», «ՀՊԾ», գրառումները և ստորագրություն, իսկ դրա ներքում առկա են «73/4204», «25/09/08», «ՀՊԾ», գրառումները և ստորագրություն: Նշված անձնագիրը բաղկացած է ընդահնուրը 2 թերթից: Զննության է ենթարկվել նաև կենսաթոշակի վկայականը, որը բաղկացած է 2 թերթից և կազմից, որի վրա առկա են «Հայաստանի Հանրապետություն», «Սոցիալական ապահովության պետական հիմնադրամ», «կենսաթոշակի վկայական» գրառումները: Նշված վկայականի նկարի հատվածում` ձախ մասում` կազմի վրա, առկա են «Քանաքեռ-Զեյթունի կենսաթոշակային ապահովագրության տարածքային կենտրոն», «վկայական 84455», «Պետրոսյան Սվետլանա Գևորգի», «7/III/2000թ.» գրառումները, իսկ նշված էջի ձախ անկյունային հատվածում փակցված է Սվետլանա Պետրոսյանի լուսանկարը և դրված է կնիք: Նշված վկայականի 1-ին թերթի 1-ին էջում առկա են «01012001թ. 5720դ», «նշանակված կենսաթոշակ», «կենսաթոշակի տեսակը կեր. կորցնողի», «կենսաթոշակի չափը 5720», «նշանակման սկիզբը 21 XII 99», «վերջը 31 10 2007» գրառումները, դրված է կնիք և ստորագրություններ, իսկ մյուս թերթերում գրառումներ չկան: Զննության է ենթարկվել նաև Քանաքեռ-Զեյթունի ՍԾՏԲ-ից առգրավված` Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանիքի նպաստի գործերը, որոնք գտնվում են դեղին ծրարի մեջ: Ծրարի վրա առկա են «921087», «Յ.Լեփսիուսի 4շ. 22 բն.», «Պետրոսյան Սվետլանա», «տեղափոխված է», «27.06.2006թ.», «240805» գրառումները: Ծրարի մեջ առկա են 4 առանձին ընտանեկան նպաստի գործեր, որոնցից առաջինը` թիվ 1262 գործը, վերբերում է 1999 թվականի նոյեմբերի 30-ից մինչև 2000 թվականի հունվարի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում կազմված փաստաթղթերին, երկրորդը` 2001 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2002 թվականի հունվարի 1-ն ընկած ժամանակահատվածին, երրորդը` 2003 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2004 թվականի հունվարի 1-ն ընկած ժամանակահատվածին, իսկ չորրորդը` 2005 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2006 թվականի հունվարի 1-ն ընկած ժամանակահատվածին, որից հետո նշված ընտանեկան նպաստի գործը տեղափոխվել է Ավանի և Նոր Նորքի տարածքային բասժին: Նշված գործերը բաղկացած են ընդհանուրը 58 էջից: Զննության է ենթարկվել նաև Ավանի և Նոր Նորքի ՍԾՏԲ-ից առգրավված Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանեկան նպաստի գործը, որը դրված է դեղին ծրարի մեջ: Նշված ծրարի վրա առկա են «ՍԱ 921087», «Դուրյան 35շ.-17բն.» «62-64-56», «Պետրոսյան Սվետլանա» գրառումները: Նշված ծրարից հանվել է Սվետլանա Պետրոսյանի աղքատության նպաստի գործը, որը բաղկացած է ընդհանուրը 35 թերթից, իսկ 1-ին էջում առկա են «ՀՀ, Երևան մարզ, Ավան սոցիալական ծառայության տարածքային գործակալություն», «102», «Աղքատության նպաստի գործ», «921087», «Դուրյան 35-17», «44», «Պետրոսյան Սվետլանա» գրառումները: Նշված գործի ուսումնասիրությամբ պարզ է դարձել, որ այն վերաբերում է 2006-2008 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում կազմված Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանիքի նպաստի գործին, որտեղ հավաքվել են մի շարք անհրաժեշտ փաստաթղթեր, այդ թվում` Արսեն Բաղդասարյանի մահվան վկայականը, որոնց հիմքով տրվել է ընտանեկան նպաստ:
Դատարանի կողմից ապացույց ճանաչված լուսանկարներից առաջինում պատկերված է Սվետլանա Պետրոսյանի և Արսեն Բաղդասարյանի որդին, իսկ լուսանկարի ետևի մասում առկա է սև գրիչով կատարված հետևյալ գրառումը. «Եթե ցանկություն ունես տղայիդ տենաս, փող ուղարկի ամառը արձակուրդներին կուղարկեմ մոտդ կպահես, հետո եկող կլինի հետը կուղարկես», երկրորդում պատկերված է Սվետլանա Պետրոսյանի և Արսեն Բաղդասարյանի դուստրը, իսկ լուսանկարի ետևի մասում առկա է սև գրիչով կատարված հետևյալ գրառումը. «Էս նկարները Սուսանի խնդրանքով ուղարկում եմ, որ մինչև խոր ծերություն երեխեքիդ դեմքը չմոռանաս», երրրորդում պատկերված է Սվետլանա Պետրոսյանի և Արսեն Բաղդասարյանի դուստրը և մեկ այլ աղջիկ, իսկ լուսանկարի ետևի մասում առկա է կապույտ գրիչով կատարված հետևյալ գրառումը. «Էս քո պահած աղջիկն է, նայի ու ամաչի, որ ինչ երեխա եմ մեծացրել», չորրորդում պատկերված է Սվետլանա Պետրոսյանի և Արսեն Բաղդասարյանի որդին և այլ անձինք, իսկ լուսանկարի ետևի մասում առկա է կապույտ գրիչով կատարված հետևյալ գրառումը. «Էս քո տղեն է, հեչ կմտածես քո տեղակալը կա: Քո նման անդարդ»:
2003 թվականի հոկտեմբերի 6-ի դրամական փոխանցման կտրոնի պատճենի համաձայն` Աղասի Գրիգորյանը «Յունիսթրիմ բանկի» միջոցով Երևան` «Յունիբանկ», Սվետլանա Պետրոսյանին փոխանցել է 50 ԱՄՆ դոլար:
2003 թվականի դեկտեմբերի 5-ի դրամական փոխանցման կտրոնի պատճենի համաձայն` Արսեն Բաղդասարյանը «Յունիսթրիմ բանկի» միջոցով Երևան` «Յունիբանկ», Սվետլանա Պետրոսյանին փոխանցել է 100 ԱՄՆ դոլար:
2003 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դրամական փոխանցման կտրոնի պատճենի համաձայն` Արսեն Բաղդասարյանը «Յունիսթրիմ բանկի» միջոցով Երևան` «Յունիբանկ», Սվետլանա Պետրոսյանին փոխանցել է 50 ԱՄՆ դոլար:
2003 թվականի դեկտեմբերի 22-ի դրամական փոխանցման կտրոնի պատճենի համաձայն` Արսեն Բաղդասարյանը «Յունիսթրիմ բանկի» միջոցով Երևան` «Յունիբանկ», Սվետլանա Պետրոսյանին փոխանցել է 50 ԱՄՆ դոլար:
2004 թվականի օգոստոսի 24-ի դրամական փոխանցման կտրոնի պատճենի համաձայն` Տատյանա Լուկյանյուկը Բելառուսի Բրեստ քաղաքից «Վեսթերն Յունիոն» դրամական փոխանցումների համակարգի միջոցով Երևան, Սվետլանա Պետրոսյանին փոխանցել է 200 ԱՄՆ դոլար:
2004 թվականի դեկտեմբերի 10-ի դրամական փոխանցման կտրոնի պատճենի համաձայն` Արսեն Բաղդասարյանը «Բելգազպրոմբանկի» միջոցով Երևան` «Արդշինինվեստբանկ», Սվետլանա Պետրոսյանին փոխանցել է 100 ԱՄՆ դոլար:
2010 թվականի ապրիլի 9-ի դիմումի համաձայն` Սվետլանա Պետրոսյանը խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել համաներում:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2010 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ Սվետլանան Պետրոսյանի գույքի վրա դրվել է կալանք:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանը Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի կողմից 2008 թվականի հուլիսի 25-ին ենթարկվել է քրեական պատասխանատվության:
Երևան քաղաքի Ավան թաղամասի «Դուրյան» համատիրության նախագահի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Թիվ 12 պոլիկլինիկայի կողմից 2010 թվականի ապրիլի 8-ին տրված տեղեկանքի համաձայն` Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանը թիվ 12 պոլիկլինիկայում 2003 թվականից գտնվում է հսկողության տակ «Ds Լ հատվածի օստեոխոնդրոզ, Լ5-Տ, սկավառակի հետին ճողվածք, երկկողմանի Լ5-Տ համախտանիշով» ախտորշմամբ:
2010 թվականի փետրվարի 24-ի հայցադիմումի համաձայն` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունը պահանջել է Սվետլանա Պետրոսյանից հօգուտ պետբյուջեի բռնագանձել 1.473.290 ՀՀ դրամ:
Թիվ 100423000235033 անդորրագրի համաձայն` 2010 թվականի ապրիլի 23-ին Սվետլանա Պետրոսյանը ՀՀ պետական բյուջեի հաշվեհամարին փոխանցել է 100.000 ՀՀ դրամ:
Դատարանը, քննարկելով պաշտպան Մ.Առուստամյանի միջնորդությունը` Սվետլանա Պետրոսյանի և Արսեն Բաղդասարյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, թիվ 09111009 քրեական գործով Սվետլանա Պետրոսյանի` որպես վկա, հարցաքննության արձանագրության, թիվ 09111009 քրեական գործով վկա Սմբուլ Հովհաննիսյանի հարցաքննության արձանագրության և թիվ 09111009 քրեական գործով Սվետլանա Պետրոսյանի և Սմբուլ Հովհաննիսյանի առերես հարցաքննության արձանագրության պատճեններն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ, գտնում է, որ թիվ 09111009 քրեական գործով Սվետլանա Պետրոսյանի` որպես վկա, հարցաքննության արձանագրության, թիվ 09111009 քրեական գործով վկա Սմբուլ Հովհաննիսյանի հարցաքննության արձանագրության և թիվ 09111009 քրեական գործով Սվետլանա Պետրոսյանի և Սմբուլ Հովհաննիսյանի առերես հարցաքննության արձանագրության պատճեններն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը բացակայում են, քանի որ սույն քրեական գործում դրանք հանդիսանում են ոչ թե ցուցմունքներ, այլ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթեր, իսկ այդ փաստաթղթերը ձեռք բերելիս և ապացույց ճանաչելիս պահպանվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի բոլոր պահանջները: Իսկ ինչ վերաբերում է Սվետլանա Պետրոսյանի և Արսեն Բաղդասարյանի առերես հարցաքննության արձանագրությանը, ապա Դատարանը գտնում է, որ նշված ապացույցը պետք է ճանաչել անթույլատրելի և չդնել Դատարանի եզրահանգումների հիմքում, քանի որ նշված ապացույցը ձեռք է բերվել մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի խախտմամբ, այն է` առերես հարցաքննության չի մասնակցել մինչ այդ քրեական գործին ներգրավված` մեղադրյալ Սվետլանա Պետրոսյանի պաշտպանը:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանը կենսաթոշակ, ինչպես նաև ընտանեկան նպաստ ստանալու նպատակով համապատասխանաբար 1999 թվականի դեկտեմբերին և 2000 թվականի ապրիլին սոցիալական ծառայության մարմիններին է ներկայացրել իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ և խաբեությամբ 2000 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2007 թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, որպես կերակրողին կորցնողի կենսաթոշակ, Հայաստանի Հանրապետությունից ապօրինի, անհատույց և շահադիտական նպատակներով ստացել է 533.090 ՀՀ դրամ, իսկ 2000 թվականի ապրիլ ամսից մինչև 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, որպես ընտանեկան նպաստ, Հայաստանի Հանրապետությունից ապօրինի, անհատույց և շահադիտական նպատակներով ստացել 940.200 ՀՀ դրամ` Հայաստանի Հանրապետությանը պատճառելով խոշոր չափերի` 1.473.290 ՀՀ դրամի վնաս:
Այսինքն` Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանը խաբեության եղանակով կատարել է ուրիշի գույքի խոշոր չափերի հափշտակություն, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Սվետլանա Պետրոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է մասնակի խոստավանական ցուցմունքներ տալը:
Սվետլանա Պետրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի մի մասը կամովին հատուցելը:
Սվետլանա Պետրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը գտնում է, որ Սվետլանա Պետրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև նրա վատառողջ լինելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Սվետլանա Պետրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Սվետլանա Պետրոսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Սվետլանա Պետրոսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Սվետլանա Պետրոսյանի կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
«Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց: Նույն որոշման 14-րդ կետի համաձայն` «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2009 թվականի հունիսի 1-ը ներառյալ, իսկ Սվետլանա Պետրոսյանը հանրորեն վտանգավոր վերջին արարքը կատարել է 2008 թվականին: Համաներման որոշման 8-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` համաներման որոշման 8-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքը կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև համաներման որոշման 8-րդ կետի մյուս ենթակետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Սվետլանա Պետրոսյանի նկատմամբ համաներման ակտի կիրառման համար: Հիմք ընդունելով վերը նշվածը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սվետլանա Պետրոսյանին «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի թիվ Ն-152-4 որոշման կիրառմամբ պետք է ազատել նշանակված պաժից:
Դատարանը գտնում է, որ Սվետլանա Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով։
Սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց է ներկայացրել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունը` ամբաստանյալ Սվետլանա Պետրոսյանից պահանջելով հանցագործությամբ Հայաստանի Հանրապետությանը պատճառված վնասը` 1.473.290 ՀՀ դրամը: Քանի որ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվում է, որ Հայաստանի Հանրապետությանը հանցագործությամբ պատճառվել է 1.473.290 ՀՀ դրամի վնաս, Դատարանը գտնում է, որ Սվետլանա Պետրոսյանի դեմ ներկայացված Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է բավարարել և Սվետլանա Պետրոսյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, պետք է բռնագանձել 1.473.290 ՀՀ դրամ: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Հայաստանի Հանրապետությանը պատճառված վնասի մի մասը` 100.000 ՀՀ դրամը, Սվետլանա Պետրոսյանի կողմից վերականգնվել է, գտնում է, որ Հայաստանի Հանրապետության օգտին բռնագանձվելիք գումարից` 1.473.290 ՀՀ դրամից, պետք է հանել (հաշվանցել) վերականգնված գումարը` 100.000 ՀՀ դրամը (1.473.290-100.000=1.373.290):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2010 թվականի փետրվարի 19-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանեկան նպաստի գործերը, ընտանիքի սոցիալական անձնագիրը և կենսաթոշակի վկայականը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սվետլանա Պետրոսյանից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման համար ներկայացված քաղաքացիական հայցը վերոգրյալ հիմնավորմամբ պետք է բավարարել: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
2010 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ Սվետլանան Պետրոսյանին պատկանող գույքի վրա դրվել է կալանք: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն` գույքը քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարավել է, գտնում է, որ Սվետլանան Պետրոսյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 238-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
«Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի թիվ Ն-152-4 որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանին պատժից ազատել:
Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության հայցը բավարարել. Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրպետության, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 1.373.290 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար երկու հարյուր իննսուն) ՀՀ դրամ (1.473.290 ՀՀ դրամից հանելով (հաշվանցելով) 100.000 ՀՀ դրամը):
Սվետլանա Գևորգի Պետրոսյանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի փետրվարի 19-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց Սվետլանա Պետրոսյանի ընտանեկան նպաստի գործերը, ընտանիքի սոցիալական անձնագիրը և կենսաթոշակի վկայականը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ