Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0010/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
15.12
Պատասխանող
Լևոն Թումանյան Արմենի
Լևոն Թումանյան
Լեվոն Թումանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Ելիզավետա Դանիելյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Ելիզավետա Դանիելյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2010-03-10 | 10:00 | 2 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2010-03-29 | 10:30 | 2 |
գործ No ԵԱՔԴ 0010/01/10
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ն.Ղազարյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ. Մարտիրոսյանի
ամբաստանյալ` Լ. Թումանյանի
պաշտպան` Ռ. Խաչատրյանի
2010թ. մարտի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Արմենի Թումանյանի, ծնված 26.10.1991թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի փողոցի 13 շենքի թիվ 4 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. հունվարի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09101410 քրեական գործը:
2010թ. փետրվարի 03-ին Լևոն Արմենի Թումանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. փետրվարի 22-ին թիվ 09101410 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2010թ. փետրվարի 23-ին քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության 2010թ. մարտի 10-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Լևոն Թումանյանը խախտելով ՙԶինապարտության մասին՚ ՀՀ օրենքը, 2009թ-ից սկսած խուսափել է ժամկետային զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության աշնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Թումանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը երկու անգամ` 2007թ. գարնանը և 2009թ. աշնանը ենթարկվել է բժշկական զննության, հանձնաժողովի կողմից ճանաչվել է պիտանի զինվորական ծառայության համար և ստացել է ծանուցագիր զինվորական ծառայության մեկնելու համար: Չնայած դրան, ինքը խղճի ազատությունից և համոզմունքներից ելնելով հրաժարվում է զինվորական ծառայության կամ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց, քանի որ 1996թ. հանդիսանում է ՙ Եհովայի վկա՚ կազմակերպության անդամ:
Ամբաստանյալ Լևոն Թումանյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է նաև, որ ներկայումս նույնպես հրաժարվում է այլընտրանքային ծառայության մեկնել, քանի որ ՀՀ-ում գործող համանուն օրենքը չի համապատասխանում եվրոպական չափանիշներին:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Վկա, Արաբկիրի զինկոմիսարիատի կցագրման գծով տեսուչ, Ռուբեն Կառլենի Մելքումյանի նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. աշնանային զորակոչին Լևոն Թումանյանը ներկայացել է Արաբկիրի զինկոմիսարիատ, անցել բժշկական զննություն և ճանաչվել պիտանի շարային ծառայության համար, սակայն հրաժարվել է մեկնել զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության: Լևոն Թումանյանը Արաբկիրի զինվորական կոմիսարին ուղղված դիմումում նշել է, որ 1996թ. ուսումնասիրում է Աստվածաշունչ և հրաժարվել է զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց, պատչառաբանելով, որ նշված երկու ծառայություններն էլ գտնվում են զինվորական հսկողության ներքո:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Լևոն Թումանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լևոն Արմենի Թումանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Լևոն Արմենի Թումանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ն.Ղազարյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ. Մարտիրոսյանի
ամբաստանյալ` Լ. Թումանյանի
պաշտպան` Ռ. Խաչատրյանի
2010թ. մարտի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Արմենի Թումանյանի, ծնված 26.10.1991թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի փողոցի 13 շենքի թիվ 4 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010թ. հունվարի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09101410 քրեական գործը:
2010թ. փետրվարի 03-ին Լևոն Արմենի Թումանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. փետրվարի 22-ին թիվ 09101410 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2010թ. փետրվարի 23-ին քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության 2010թ. մարտի 10-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Լևոն Թումանյանը խախտելով ՙԶինապարտության մասին՚ ՀՀ օրենքը, 2009թ-ից սկսած խուսափել է ժամկետային զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության աշնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Թումանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը երկու անգամ` 2007թ. գարնանը և 2009թ. աշնանը ենթարկվել է բժշկական զննության, հանձնաժողովի կողմից ճանաչվել է պիտանի զինվորական ծառայության համար և ստացել է ծանուցագիր զինվորական ծառայության մեկնելու համար: Չնայած դրան, ինքը խղճի ազատությունից և համոզմունքներից ելնելով հրաժարվում է զինվորական ծառայության կամ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց, քանի որ 1996թ. հանդիսանում է ՙ Եհովայի վկա՚ կազմակերպության անդամ:
Ամբաստանյալ Լևոն Թումանյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է նաև, որ ներկայումս նույնպես հրաժարվում է այլընտրանքային ծառայության մեկնել, քանի որ ՀՀ-ում գործող համանուն օրենքը չի համապատասխանում եվրոպական չափանիշներին:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Վկա, Արաբկիրի զինկոմիսարիատի կցագրման գծով տեսուչ, Ռուբեն Կառլենի Մելքումյանի նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. աշնանային զորակոչին Լևոն Թումանյանը ներկայացել է Արաբկիրի զինկոմիսարիատ, անցել բժշկական զննություն և ճանաչվել պիտանի շարային ծառայության համար, սակայն հրաժարվել է մեկնել զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության: Լևոն Թումանյանը Արաբկիրի զինվորական կոմիսարին ուղղված դիմումում նշել է, որ 1996թ. ուսումնասիրում է Աստվածաշունչ և հրաժարվել է զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց, պատչառաբանելով, որ նշված երկու ծառայություններն էլ գտնվում են զինվորական հսկողության ներքո:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Լևոն Թումանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լևոն Արմենի Թումանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Լևոն Արմենի Թումանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0010/01/10
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 22-02-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0010 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09101410 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Լևոն Թումանյանը 2009թ. սկսած խուսափել է ժամկետային զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայությունից։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Թումանյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | չամուսնացած |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.12 |
Մակագրել
| Երբ | 22-02-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 23-02-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 23-02-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 23-02-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-03-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-03-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 29-03-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Թումանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 29-03-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ No ԵԱՔԴ 0010/01/10 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի քարտուղարությամբ` Ն.Ղազարյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Հ. Մարտիրոսյանի ամբաստանյալ` Լ. Թումանյանի պաշտպան` Ռ. Խաչատրյանի 2010թ. մարտի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Արմենի Թումանյանի, ծնված 26.10.1991թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի փողոցի 13 շենքի թիվ 4 բնակարանում: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010թ. հունվարի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09101410 քրեական գործը: 2010թ. փետրվարի 03-ին Լևոն Արմենի Թումանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2010թ. փետրվարի 22-ին թիվ 09101410 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2010թ. փետրվարի 23-ին քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության 2010թ. մարտի 10-ին: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար. Լևոն Թումանյանը խախտելով ՙԶինապարտության մասին՚ ՀՀ օրենքը, 2009թ-ից սկսած խուսափել է ժամկետային զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության աշնանային հերթական զորակոչից` այդ ծառայությունից ազատվելու օրինական հիմքերի բացակայության պայմաններում: 3.Ապացույցների հետազոտում. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Թումանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը երկու անգամ` 2007թ. գարնանը և 2009թ. աշնանը ենթարկվել է բժշկական զննության, հանձնաժողովի կողմից ճանաչվել է պիտանի զինվորական ծառայության համար և ստացել է ծանուցագիր զինվորական ծառայության մեկնելու համար: Չնայած դրան, ինքը խղճի ազատությունից և համոզմունքներից ելնելով հրաժարվում է զինվորական ծառայության կամ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց, քանի որ 1996թ. հանդիսանում է ՙ Եհովայի վկա՚ կազմակերպության անդամ: Ամբաստանյալ Լևոն Թումանյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է նաև, որ ներկայումս նույնպես հրաժարվում է այլընտրանքային ծառայության մեկնել, քանի որ ՀՀ-ում գործող համանուն օրենքը չի համապատասխանում եվրոպական չափանիշներին: Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Վկա, Արաբկիրի զինկոմիսարիատի կցագրման գծով տեսուչ, Ռուբեն Կառլենի Մելքումյանի նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. աշնանային զորակոչին Լևոն Թումանյանը ներկայացել է Արաբկիրի զինկոմիսարիատ, անցել բժշկական զննություն և ճանաչվել պիտանի շարային ծառայության համար, սակայն հրաժարվել է մեկնել զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության: Լևոն Թումանյանը Արաբկիրի զինվորական կոմիսարին ուղղված դիմումում նշել է, որ 1996թ. ուսումնասիրում է Աստվածաշունչ և հրաժարվել է զինվորական կամ այլընտրանքային ծառայության մեկնելուց, պատչառաբանելով, որ նշված երկու ծառայություններն էլ գտնվում են զինվորական հսկողության ներքո: Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է: Լևոն Թումանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Արմենի Թումանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Լևոն Արմենի Թումանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327 հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Լևոն Արմենի Թումանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-03-2010 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 30-04-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-05-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 100 |
| Գործին կից նյութերը | Առդիր քրեական գործը 100 թերթից և ամբասստանյալի վիճակագրական քարտը |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-05-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 100 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 09-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 103 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-1841/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 13-02-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 02-05-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 246 |
| Այլ նշումներ | Դատավճիռն ի կատար է ածվել 30.04.2010թվականին |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 246 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0010/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 30-01-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-01-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Լևոն Թումանյան 1.Սույն բողոքն ընդունել վարույթ : 2. Ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Լևոն Արմենի Թումանյանի /ՀՀ քր.օր. 327 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 29.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0010/01/10 գործով դատավճիռը : 3. Կայացնել որոշում` Բողոքաբերին ՀՀ քր. օր-ի 327 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով առաջադրված բոլոր մեղադրանքներից անմեղ ճանաչելու և նրան անմիջապես ազատ արձակելու մասին : 4. Պարտավորեցնել Հայաստանի Հանրապետության Կառավարությանը Բողոքաբերին վճարել ազատազրկման յուրաքանչյուր ամսվա դիմաց 1.000 եվրո , ինչպես նաև դատական ծախսերն ու ծախքերը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 02-02-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 13-02-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | քրեական գործը 1 հատորից |
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
| Ամսաթիվ | 13-02-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0010/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՆՈՐ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՈՎ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹԻ ՀԱՐՈՒՑՈՒՄԸ ԵՎ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 13.02.2012թ. ք.Երևան Հայաստանի Հանրապետության Վերաքննիչ քրեական դատարանը նախագահությամբ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆԻ քննարկելով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 29-ի դատավճռի դեմ դատապարտյալ Լևոն Արմենի Թումանյանի պաշտպաններ Արթուր Ռոբերտի Մարտիրոսյանի և Շեյն Հիթ Բրեյդիի բողոքի հիման վրա նոր հանգամանքով վերանայման վարույթ հարուցելու և արդարադատության բուն էությունը խաթարող` նյութական կամ դատավարական իրավունքի հիմնարար խախտում թույլ տրված լինելու հիմքով բողոքը վերաքննիչ դատարանի վարույթ ընդունելու հարցերը, ՊԱՐԶԵՑ 1. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. մարտի 29-ի դատավճռով Լևոն Արմենի Թումանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Նշված դատավճիռը չի բողոքարկվել և ստացել է օրինական ուժ: 2. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ 30.01.2012թ. բողոք են ներկայացրել դատապարտյալ Լևոն Թումանյանը պաշտպաններ Արթուր Մարտիրոսյանը և Շեյն Հիթ Բրեյդին: Բողոքը ներկայացվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի 2.1-րդ (նոր հանգամանքով) և 2-րդ (նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը) կետերով: 3. Բողոքաբերները նշել են, որ սույն գործով Ս.Սարգսյանի դատապարտումից հետո Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի Մեծ պալատի կողմից կայացվել է Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով որոշումը: Համաձայն բողոքի` Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով և դրան հաջորդած չորս գործերով, այն է` Ծատուրյանն ընդդեմ Հայաստանի, Բուխարատյանն ընդդեմ Հայաստանի, Էրչեփն ընդդեմ Թուրքիայի, Ֆեթի Դեմիրտասն ընդդեմ Թուրքիայի գործերով, որոշումները հաստատում են, որ Լ.Թումանյանը հետապնդվել և ազատազրկվել է Եվրոպական կոնվենցիայի 3-րդ և 9-րդ հոդվածների խախտմամբ: Լ.Թումանյանը դեռ գտնվում է ազատազրկման մեջ, ինչի արդյունքում Եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված նրա իրավունքները շարունակ ոտնահարվում են: Հետևաբար, տեղի ունեցածը <<նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտում է>>, որի արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1 –րդ հոդվածի 2-րդ կետի իմաստով: Բողոքում նշվել է, որ Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով կայացված վճռով սահմանվել է, որ դիմումատուին` որպես համոզմունքի հինավորմամբ զինվորական ծառայությունից հրաժարվող անձի, հետապնդելն ու դատապարտելը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով <<անհրաժեշտ չէր ժողովրդավարական հասարակությունում>>, ուստի տեղի է ունեցել Եվրոպական կոնվենցիայի 9-րդ հոդվածի խախտում: Եվրոպական դատարանը եկել է այն համոզման, որ համաձայն ժողովրդավարական հասարակության սկզբունքների, պետությունը պետք է համոզմունքի հիմնավորմամբ զինվորական ծառայությունից հրաժարվող անձանց ընձեռի հնարավորություն, որ հասարակությանը ծառայեն իրենց խղճի թելադրանքի համաձայն: Համաձայն բողոքի` Լևոն Թումանյանը, որպես Եհովայի վկա, անկեղծորեն հավատում է, որ զինվորական կառույցների հետ որևէ առնչություն ունեցող ցանկացած ծառայության մասնակցելը հանդիսանում է իր` կրոնապես դաստիարակված խղճի անընդունելի ոտնահարում: Նրա` զինվորական ծառայությունից, ինչպես նաև այլընտրանքային աշխատանքային ծառայությունից հրաժարվելու դիրքորոշումը հիմնված էր իր կրոնական հավատալիքների վրա, որոնց նա անկեղծորեն հետևում է, և որոնք լուրջ և անհաղթահարելի հակադրության մեջ են զինծառայություն կատարելու իր պարտավորության հետ: Բողոքաբերը հայտնվել է այն նույն վիճակում, որում հայտնվել էին Եվրոպական դատարանի` Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի և հաջորդող չորս գործերով դիմումատուները: Վկայակոչելով Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին կոնվենցիայի 9-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, բողոքաբերները նշել են, որ Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռում Մեծ պալատը սահմանել է, որ կրոնի ազատության իրականացմանը միջամտելը հակասում է Եվրոպական Կոնվենցիայի 9-րդ հոդվածին, քանի որ այն ա) սահմանված չէ օրենքով, բ) չի հետապնդում Եվրոպական Կոնվենցիայի 9-րդ հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված մեկ կամ մի քանի օրինական նպատակներ, գ) անհրաժեշտ չէ ժողովրդավարական հասարակությունում: Համաձայն բողոքի` ինչպես Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով դիմումատուն, այնպես էլ սույն գործով դատապարտյալը խնդրել է, որպեսզի իրեն հնարավորություն ընձեռնվի կատարելու այլընտրանքային քաղաքացիական ծառայություն: Սակայն վերջիններս հետապնդվել, դատապարտվել և ազատազրկվել են: Բողոքում նշվել է նաև, որ այլընտրանքային քաղաքացիական ծառայությունը պետք է լինի զուտ քաղաքացիական վերահսկողության ներքո` առանց զինվորական կառույցների ներգրավման: Համաձայն բողոքի` կրոնական համոզմունքների հիմքով անձին դատապարտելը, որպես Եհովայի վկա, ինքնին անմարդկային և արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի դրսևորում է` ի հակասումն Եվրոպական կոնվենցիայի 3-րդ հոդվածի: Վերոգրյալի հիման վրա բողոքում խնդրվել է այն ընդունել վարույթ, ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` ԵԱՔԴ/0010/01/10 գործով 29.03.2010թ. դատավճիռը, կայացնել որոշում Լ.Թումանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով առաջադրված մեղադրանքից անմեղ ճանաչելու և նրան անմիջապես ազատ արձակելու մասին և ՀՀ Կառավարությանը պարտավորեցնել դատապարտյալին վճարել ազատազրկման յուրաքանչյուր ամսվա դիմաց 1000 եվրո գումար, ինչպես նաև դատական ծախսերն ու ծախքերը: 4. Նոր հանգամանքով վերանայման վարույթ հարուցելու և բողոքը վարույթ ընդունելու հարցերը լուծելու համար վերաքննիչ դատարանը համապատասխանաբար պետք է պարզի. ա) արդյոք բողոքում վկայակոչված` Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի որոշումներով անձի իրավունքների խախտում արձանագրելու փաստը հանդիսանում է նոր հանգամանք սույն գործով, բ) արդյոք առերևույթ առկա՞ են բավարար հիմքեր սույն գործով առաջին ատյանի դատարանի կողմից արդարադատության բուն էությունը խաթարող նյութական կամ դատավարական իրավունքի հիմնարար խախտում թույլ տալու մասին հետևության հանգելու համար: 5. Վկայակոչելով Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով Եվրոպական դատարանի վճիռը` բողոքի հեղինակները նշել են, որ <<… բողոքաբերը հետապնդվել և ազատազրկվել է Եվրոպական կոնվենցիայի 3-րդ և 9-րդ հոդվածների խախտմամբ` առանձին վերցված և 14-րդ հոդվածի հետ համատեղ: Բողոքաբերը դեռ գտնվում է ազատազրկման մեջ, ինչի արդյունքում Եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված իր իրավունքները <<շարունակ ոտնահարվում են>>: Ինչպես բացատրվում է սույն բողոքում, տեղի ունեցածը <<նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտում է>>, որի արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1 –րդ հոդվածի 2-րդ կետի իմաստով>>: Քանի որ, ինչպես երևում է վերոնշյալից, բողոքի երկու հիմքերը ներկայացված են փոխկապակցված, այն է` նոր հանգամանքի առկայության վերաբերյալ հիմնավորումից բխեցվում է արդարադատության բուն էությունը խաթարող հիմնարար խախտում թույլ տրված լինելու մասին հիմնավորումը, վերաքննիչ դատարանը ևս հարկ է համարում դրանց անդրադառնալ փոխադարձ կապվածության մեջ: 6. Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի համաձայն` Վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են՝ 1) (…..) 2) առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը. 2.1) առաջին ատյանի դատարանների` գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը` նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքներով. 3) (…….): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.4- րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն նոր հանգամանքների հետևանքով դատական ակտերը վերանայվում են հետևյալ դեպքերում. 1) (……) 2) Հայաստանի Հանրապետության մասնակցությամբ գործող միջազգային դատարանի` ուժի մեջ մտած վճռով կամ որոշմամբ հիմնավորվել է անձի` Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով նախատեսված իրավունքի խախտման փաստը. 3) (….): 7. Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով (թիվ 23459/03) վճռով Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանն ըստ էության փոխեց իր նախադեպային դիրքորոշումը, որն արտահայտվել էր ի թիվս այլոց, <<Փիթերսն ընդդեմ Նիդեռլանդների>> (թիվ 22793/93) և <<Հոդենսն ընդդեմ Բելգիայի>> (24630/94) գործերով որոշումներում և ենթադրում էր, որ Կոնվենցիայի 9-րդ հոդվածով երաշխավորված մտքի, խղճի և կրոնի ազատության իրավունքը չի վերաբերում քաղաքական կամ կրոնական հիմքով պարտադիր զինվորական ծառայությունից ազատվելուն: 8. Եվրոպական դատարանը, նշելով, որ Հանձնաժողովի կողմից 9-րդ հոդվածին տրված սահմանափակող մեկնաբանությունը տվյալ ժամանակահատվածում ընդունված գաղափարների արտացոլումն էր, միաժամանակ կրկնել է, որ Կոնվենցիան կենդանի փաստաթուղթ է, որը պետք է մեկնաբանվի ներկայիս պայմանների և այժմյան ժողովրդավարական պետություններում ընդունված գաղափարների լույսի ներքո: Արդյունքում, Եվրոպական դատարանն այն դիրքորոշումն է արտահայտել, որ <<զինվորական ծառայության մերժումը, եթե այն առաջացել է բանակում ծառայելու պարտականության և անձի խղճի կամ խորը և իսկական կրոնական կամ այլ համոզմունքների միջև լուրջ և ծանրակշիռ հակասության արդյունքում, կարող է հանգեցնել դատապարտման կամ 9-րդ հոդվածով նախատեսված երաշխիքների ներգրավման համար բավարար համոզիչ, լուրջ, համընդհանուր կարծիք և անհրաժեշտություն (տես, ի թիվս այլոց, Campbell and Cosans v. the United Kingdom, 25 փետրվար 1982թ., պարբ. 36, Սերիա Ա թիվ 48, և հակառակը` Pretty v. the United Kingdom, գանգատ թիվ 2346/02, պարբ. 82, ECHR 2002-III): Այն հարցը, թե արդյոք և ինչ ծավալով է այդ դրույթը տարածվում զինվորական ծառայությունից հրաժարվելու իրավունքի վրա, պետք է քննարկվի յուրաքանչյուր գործի հանգամանքների ներքո:>> (Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճիռ.կետ 110): 9. Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռում Եվրոպական դատարանն արձանագրել է. <<Դատարանը չի կարող անտեսել այն փաստը, որ սույն գործում, դիմումատուն հանդիսանալով <<Եհովայի վկա>> կրոնական կազմակերպության անդամ, փորձել է ազատվել զինվորական ծառայությունից ոչ թե անձնական շահերից կամ հարմարությունից, այլ իր կրոնական համոզմունքներից ելնելով: Քանի որ Հայաստանում չկար այլընտրանքային քաղաքացիական ծառայություն տվյալ պահին, դիմումատուն չուներ այլընտրանք, քան հրաժարվել զորակոչից, քանի որ պետք է հավատարիմ մնար իր հավատքին և համոզմունքներին և իր այդ արարքով ենթարկվել քրեական պատասխանատվության: Այսպես, տվյալ ժամանակ գործող համակարգը քաղաքացիների վրա դնում էր մի պարտականություն, որը լուրջ հետևանքներ կարող էր առաջացնել կրոնական համոզմունքներից ելնելով զինվորական ծառայությունից հրաժարվող անձանց համար` չնախատեսելով կրոնական հիմքով որևէ բացառություններ և սահմանելով պատիժ զինվորական ծառայությունից խուսափողների համար: Դատարանի կարծիքով, նման համակարգը արդարացի հավասարում չի դնում հասարակության ընդհանուր և դիմումատուի շահերի միջև: Հետևաբար, այն գտնում է, որ դիմումատուի նկատմամբ պատժի կիրառումը, այն դեպքում, երբ իր խղճի և համոզմունքների պահանջների կապակցությամբ որևէ զիջում նախատեսված չէ, չի կարող համարվել ժողովրդավարական հասարակությունում անհրաժեշտ միջոց: Մինչդեռ, մրցակցող շահերի համար պետք է նախատեսված լիներ նվազագույն արդյունավետ և կիրառելի այլընտրանքներ, ինչպես դա ցույց է տալիս եվրոպական պետությունների մեծամասնության փորձը>>: (Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճիռ.կետ 124): 10. Փաստորեն, Եվրոպական դատարանը սույն որոշման 8-րդ կետում մեջբերված դիրքորոշման հիման վրա Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով մարդու իրավունքների խախտում է արձանագրել այն հիմքով, որ դիմումատուի դատապարտման ժամանակ չկար այլընտրանքային քաղաքացիական ծառայության հնարավորություն: Եվրոպական դատարանը դրանով գնահատական է տվել այլընտրանքային ծառայության հնարավորության բացակայության պայմաններում կրոնական համոզմունքների հիմքով զինվորական ծառայությունից հրաժարվող անձի դատապարտմանը և գտել, որ այն խախտում է կոնվենցիայի 9-րդ հոդվածը: 11. Դիմումատու Բայաթյանը դատապարտվել և ազատազրկվել էր 2003 թվականին, իսկ ավելի կոնկրետ` նրա վերաբերյալ վերջնական մեղադրական դատական ակտը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից կայացվել էր 2003 թվականի հունվարի 24-ին, որով օրինական ուժի մեջ էր թողնվել ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2002թ. դեկտեմբերի 24-ի որոշումը, որով դիմումատուն մեղավոր էր ճանաչվել և դատապարտվել ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով: Այս ժամակահատվածում Հայաստանի Հանրապետությունում, իրապես, չկար օրենք այլընտրանքային ծառայության մասին: <<Այլընտրանքային ծառայության մասին>> ՀՀ օրենքը ընդունվել է 2003թ. դեկտեմբերի 17-ին և ուժի մեջ է մտել 2004թ. հուլիսի 01-ին: 12. Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով դատապարտյալ Լևոն Արմենի Թումանյանը դատապարտվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ–Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 29-ի դատավճռով, որը չի վիճարկվել: Փաստորեն, Լ.Թումանյանի կողմից արարքը կատարելու և նրա դատապարտման ժամանակ գործում էր <<Այլընտրանքային ծառայության մասին>> ՀՀ օրենքը, որը ընձեռում էր այլընտրանքային ծառայության հնարավորություն: Այսինքն` Լ.Թումանյանի և Բայաթյանի դատապարտումը եղել է միմյանցից տարբերվող պայմաններում, այն է` Լ.Թումանյանի կողմից արարքը կատարելու և նրա դատապարտման ժամանակ վերջինիս ընձեռնվել է այլընտրանքային ծառայության հնարավորություն: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված տարբերությունն էական է և որոշիչ` Բայաթյանի վերաբերյալ գործով Եվրոպական դատարանի կողմից խախտում արձանագրելու փաստի` սույն գործով նոր հանգամանք հանդիսանալու հարցը որոշելու առումով: Քանզի Եվրոպական դատարանը, ինչպես նշվեց, կրոնական համոզմունքներից ելնելով պարտադիր զինվորական ծառայությունից հրաժարվող անձի դատապարտման դեպքում Կոնվենցիայի հոդված 9-ի խախտումը պայմանավորել է դատապարտման ժամանակ այընտրանքային ծառայության հնարավորության բացակայությամբ: Իսկ սույն գործով Լևոն Թումանյանի կողմից արարքի կատարման և նրա դատապարտման ժամանակ այլընտրանքային ծառայության հնարավորությունը չի բացակայել: 13. Ելնելով վերոգրյալից, Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը, հարգելով և ընդունելով Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով Մարդու իրավունքների Եվրոպական դտարանի վճռում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, գտնում է, որ այդ գործով Եվրոպական դատարանի կողմից հաստատված` անձի իրավունքի խախտման փաստը սույն գործով նոր հանգամանք չի հանդիսանում: 14. Կրկին ընդգծելով սույն բողոքի երկու հիմքերի փոխպայմանավորվածությունը, վերաքննիչ դատարանը նախորդ կետում արտահայտած դիրքորոշման հիման վրա փաստում է, որ առերևույթ չկան բավարար հիմքեր` հանգելու հետևության այն մասին, որ Լևոն Արմենի Թումանյանի դատապարտմամբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ է տրվել արդարադատության բուն էությունը խաթարող` նյութական կամ դատավարական իրավունքի հիմնարար խախտում: Ելնելով վերոգրյալից, և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 426.8-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ՈՐՈՇԵՑ 1. Պաշտպաններ Արթուր Մարտիրոսյանի և Շեյն Հիթ Բրեյդիի բողոքի հիման վրա Լևոն Արմենի Թումանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0010/01/10 քրեական գործով դատավճռի նոր հանգամանքով վերանայման վարույթի հարուցումը մերժել` դատական ակտը վերանայելու համար հիմք հանդիսացող նոր հանգամանքը հաստատող ապացույց ներկայացված չլինելու պատճառաբանությամբ: 2. Բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված հիմքով վարույթ ընդունելը մերժել` առերևույթ ստորադաս դատարանի կողմից արդարադատության բուն էությունը խաթարող նյութական կամ դատավարական իրավունքի հիմնարար խախտում թույլ տրված չլինելու պատճառաբանությամբ: 3. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
Բողոքի պատճեն և առանց քննության թողնելու որոշումը հանձնվել է արխիվ
| Ամսաթիվ | 05-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 217 թերթ |
| Գործն ուղարկվել է | 05-03-2012 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-3062/12 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 05-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 217 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 05-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 217 թերթ |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-3062/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 14-03-2012 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0010/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 01-03-2012 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արթու |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Լեվոն |
| Ազգանուն | Թումանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 05-03-2012 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-3062 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 13-03-2012 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 1 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0010/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 13-03-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 12-04-2012 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0010/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 12 ապրիլի 2012 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 13-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Լևոն Արմենի Թումանյանի պաշտպաններ Ա.Մարտիրոսյանի և Շ.Բրեյդիի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 29-ի դատավճռով Լևոն Արմենի Թումանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 327-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով: Նշված դատավճիռը չի բողոքարկվել և ստացել է օրինական ուժ: Դատապարտյալ Լ.Թումանյանի պաշտպաններ Ա.Մարտիրոսյանը և Շ.Բրեյդին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 29-ի դատավճռի դեմ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ հոդվածի 2.1-րդ կետի (նոր հանգամանք) և 3761-րդ հոդվածի 2-րդ կետի (նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը) հիմքերով վերաքննիչ բողոք են ներկայացրել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 13-ի որոշմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 29-ի դատավճռի նոր հանգամանքով վերանայման վարույթի հարուցումը մերժվել է` դատական ակտը վերանայելու համար հիմք հանդիսացող նոր հանգամանքը հաստատող ապացույց ներկայացված չլինելու պատճառաբանությամբ: Վերաքննիչ բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761-րդ հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված հիմքով վարույթ ընդունելը մերժվել է` ստորադաս դատարանի կողմից արդարադատության բուն էությունը խաթարող նյութական կամ դատավարական իրավունքի հիմնարար խախտում առերևույթ թույլ տրված չլինելու պատճառաբանությամբ: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք են բերել դատապարտյալ Լ.Թումանյանի պաշտպաններ Ա.Մարտիրոսյանը և Շ.Բրեյդին՝ խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել և փոփոխել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 13-ի և Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 29-ի դատական ակտերը: Դատապարտյալ Լ.Թումանյանին առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ և նրան անմիջապես ազատ արձակել: Պարտավորեցնել ՀՀ կառավարությանը Լ.Թումանյանին վճարել ազատազրկման յուրաքանչյուր ամսվա դիմաց 1.000 եվրո, ինչպես նաև դատական ծախսերն ու ծախքերը: Բողոք բերած անձինք փաստարկել են, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել է այն հիմնավորմամբ, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի Բայաթյանն ընդդեմ Հայաստանի վճիռը կիրառելի չէ սույն գործով, քանի որ Հայաստանի Հանրապետությունում այժմ գործում է «Այլընտրանքային ծառայության մասին» օրենքը, ինչը, ըստ բողոքաբերների, փաստերի խեղաթյուրված ներկայացում է: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոք բերելու հիմք է դատական սխալը՝ նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումը, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի պատճառաբանված մատնանշում այն մասին, թե որ նյութական կամ դատավարական իրավունքն է խախտվել, որն ազդել է կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի առաջին մասի որևէ կետի հիմնավորումները: Մինչդեռ պաշտպաններ Ա.Մարտիրոսյանի և Շ.Բրեյդիի բողոքում բացակայում է պատճառաբանված մատնանշում այն մասին, թե ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 13-ի որոշմամբ որ նյութական կամ դատավարական իրավունքն է խախտվել, որն ազդել է կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա, ինչպես նաև բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերը և դրանց հիմնավորումները: Ինչ վերաբերում է փաստաբանի փորձնակ Ե.Մարգարյանի կողմից որպես դատապարտյալի պաշտպան հանդես գալու և այդ կարգավիճակով վճռաբեկ բողոք ներկայացրած լինելու հանգամանքին, ապա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Ե.Մարգարյանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և «Փաստաբանության մասին» ՀՀ օրենքի իմաստով որպես պաշտպան հանդես գալու, հետևաբար նաև վճռաբեկ բողոք ներկայացնելու իրավունք չունի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 13-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Լևոն Արմենի Թումանյանի պաշտպաններ Ա.Մարտիրոսյանի և Շ.Բրեյդիի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 20-04-2012 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 27-04-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 1 հատոր` 244 թերթ, 1 վիճակագրական քարտ: |