ԵԱՔԴ/0195/01/09




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«18» մայիսի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Ն.Ղազարյան
մեղադրող Գ.Լյուդվիկյան
տուժող Է.Մարկոսյան
պաշտպաններ Ռ.Պողոսյան
Վ.Հայրապետյան
Ռ.Գրիգորյան
թարգմանիչ Վ.Շահինյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի` ծնված 1988 թվականի ապրիլի 27-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Երևան քաղաքի Բակունցի փողոցի 11-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 258-րդ հոդված 4-րդ մասով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի նոյեմբերի 12-ից:
Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանի` ծնված 1988 թվականի ապրիլի 9-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 54/1 շենքի 18-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի մայիսի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Դուրյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14114309 քրեական գործը:
2009 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Համբարձումյանի որոշմամբ թիվ 14114309 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական բաժնի վարչության քննիչ Ա.Թադևոսյանի որոշմամբ թիվ 14114309 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի նոյեմբերի 14-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական բաժնի վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թադևոսյանի որոշմամբ թիվ 14114309 քրեական գործով Հրանտ Արմենի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2009 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական բաժնի վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թադևոսյանի որոշմամբ թիվ 14114309 քրեական գործով Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Թադևոսյանի որոշմամբ թիվ 14114309 քրեական գործով Հրանտ Արմենի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2009 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի և Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Հրանտ Արմենի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` այն արաքների համար, որ նա Վաղարշակ Մինասյանի հետ միասին կատարել է խուլիգանություն` զուգորդված հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող անձին դիմադրություն ցույց տալով և իր մոտ ապօրինի կրած գազային զենքի գործադրմամբ: Այսպես.
Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում տեղակայված «ՍԱՍ» սուպերմարկետում իր ընկերոջ` նույն թաղամասի բնակիչ Վաղարշակ Մինասյանի հետ միասին, սրահում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու պատճառով վիճաբանության մեջ են մտել իրենց դիտողություն արած նույն սուպերմակետի անվտանգության աշխատակից Էդգար Ռաֆայելի Մարկոսյանի հետ, որի ընթացքում շուրջ 40 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարկական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով սուպերմարկետի աշխատակիցների, հաճախորդների շենքի բնակիչների, փողոցի անցորդների նկատմամբ, Էդգար Մարկոսյանի հասցեին տվել են բարձրաձայն հայհոյանքներ: Դրսևորելով ագրիսիվ վարքագիծ` քաշքշելով Էդգար Մարկոսյանի հագուստներից, նրան դուրս են բերել սուպերմարկետի մուտքի դիմաց և բռնություն գործադրելով բռունցքներով հարվածներ հասցրել Էդգար Մարկոսյանի մարմնի տարբեր մասերին, որից վերջինը, կորցնելով հավասարակշռությունը ընկել է գետնին, իսկ Վաղարշակ Մինասյանն ու Հրանտ Խաչատրյանը շարունակել են ոտքերով ծեծի ենթարկել Էդգար Մարկոսյանին: Այդ ընթացքում Հրանտ Խաչատրյանը, գոտկատեղից դուրս բերելով իր մոտ ապօրինի կերպով կրած և քննությամբ չհայտնաբերված գազային ատրճանակը, կրակել է Էդգար Մարկոսյանի ուղղությամբ: Կրակոցից և իր նկատմամբ ուղղված բռնությունից վախեցած` Էդգար Մարկոսյանը փախել-մտել է սուպերմարկետի նկուղ, որից հետո Հրանտ Խաչատրյանը ատրճանակը ձեռքում, Վաղարշակ Մինասյանի հետ մտնելով սուպերմարկետ, փնտրել են Էդգար Մարկոսյանին, սակայն չգտնելով նրան` գնել են մեկ շիշ օղի և դուրս են եկել խանութից: Հրանտ Խաչատրյանի և Վաղարշակ Մինասյանի խուլիգանական գործողություններից խափանվել է սուպերմարկետի բնականոն աշխատանքները:
Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` այն արաքի համար, որ նա Հրանտ Խաչատարյանի հետ միասին կատարել է խուլիգանություն` զուգորդված հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող անձին դիմադրություն ցույց տալով: Այսպես.
Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանը 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում տեղակայված «ՍԱՍ» սուպերմարկետում իր ընկերոջ` նույն թաղամասի բնակիչ Հրանտ Խաչատրյանի հետ միասին, սրահում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու պատճառով վիճաբանության մեջ են մտել իրենց դիտողություն արած նույն սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակից Էդգար Ռաֆայելի Մարկոսյանի հետ, որի ընթացքում շուրջ 40 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով սուպերմարկետի աշխատակիցների, հաճախորդների, շենքի բնակիչների, փողոցի անցորդների նկատմամբ, Էդգար Մարկոսյանի հասցեին տվել են բարձրաձայն հայհոյանքներ: Դրսևորելով ագրեսիվ վարքագիծ` քաշքշելով Էդգար Մարկոսյանի հագուստներից, նրան դուրս են բերել սուպերմարկետի մուտքի դիմաց և բռնություն գործադրելով բռունցքներով հարվածներ հասցրել Էդգար Մարկոսյանի մարմնի տարբեր մասերին, որից վերջինը, կորցնելով հավասարակշռությունը, ընկել է գետնին, իսկ Վաղարշակ Մինասյանն ու Հրանտ Խաչատրյանը շարունակել են ոտքերով ծեծի ենթարկել Էդգար Մարկոսյանին: Այդ ընթացքում Հրանտ Խաչատրյանը իր մոտ ապօրինաբար պահվող քննությամբ չպարզված ատրճանակից կրակել է: Կրակոցից և իր նկատմամբ ուղղված բռնությունից վախեցած Էդգար Մարկոսյանը փախել-մտել է սուպերմարկետի նկուղ, որից հետո Հրանտ Խաչատրյանն ու Վաղարշակ Մինասյանը, ևս մտնելով սուպերմարկետ, փնտրել են Էդգար Մարկոսյանին, սակայն չգտնելով նրան, գնելով մեկ շիշ օղի` դուրս են եկել խանութից: Հրանտ Խաչատրյանի և Վաղարշակ Մինասյանի խուլիգանական գործողություններից խափանվել է սուպերմարկետի բնականոն աշխատանքները:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Հրանտ Խաչատրյանը առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով իրեն մեղավոր ճանաչեց, իսկ 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ոչ) և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի փետրվարին` դեպքի օրը, ինքը ցանկացել է ծխախոտ գնել և «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ պատահաբար հանդիպել է Վաղարշակին ու նրա հետ մտել սուպերմարկետ: Սուպերմարկետում իրենց ու Էդգարի հայացքները համընկել են, և որպեսզի սուպերմարկետում անախորժություն չլինի, իրենք Էդգարի պահանջով, առանց քաշքշուկի, նրա հետ միասին դուրս են եկել: Դրսում խոսակցության ընթացքում իրենք միմյանց չեն հասկացել և թեթև քաշքշուկ է եղել: Սկզբում խոսել են ինքն ու Էդգարը, այնուհետ իրենց է մոտեցել Վաղարշակը, որպեսզի բաժանի իրենց: Այդ պահին Վաղարշակն ու Էդգարը ընկել են գետնին, և իրեն թվացել է, որ Էդգարը ցանկանում է հարվածել Վաղարշակին: Այդ ժամանակ ինքը ցանկացել է մոտենալ նրանց, սակայն սայթաքել է և ընկել գետնին: Այդ պահին ինքն իր մոտ եղած գազային զենքով կրակել է օդ, որպեսզի նրանք բաժանվեն միմյանցից: Կրակելուց հետո Էդգարը մտել է խանութ: Ինքը ևս մտել է խանութ, գնումներ կատարել և հեռացել: Այդ ամենը տևել է մոտ 10 րոպե: Դրսում ինքը ոչ ոքի չի տեսել: Այդտեղ է եղել միայն սուպերմարկետի աշխատակից Ժիրայրը, ով իրենից վերցրել է զենքը և որոշ ժամանակ անց վերադարձրել: Ինքը Էդգարին չի հարվածել, չի հայհոյել, և իրենց միջև միայն քաշքշուկ է եղել: Ինքը նպատակ չի ունեցել խանգարել հասարակական կարգը, խանութի աշխատանքը և վախեցնել մարդկանց: Այդ օրն ինքն ու Վաղարշակն ալկոհոլային խմիչ օգտագործած չեն եղել: Իր մոտ եղած զենքն ինքը դեպքից մի քանի օր առաջ գտել է «Հաղթանակ» զբոսայգուց, իսկ դեպքից հետո այն դեն է նետել: Դրանում եղել է մեկ հատ ոչ մարտական, կանաչ գույնի, առանց գնդակի փամփուշտ: Ինքը զենքի խանութի վաճառողից տեղեկացել է, որ նման փամփուշտները նախատեսված են գազային զենքի համար: Ինքը ծառայել է ոստիկանության զորքերում և ծառայության ընթացքում, ցույցերի ժամանակ, սպաների մոտ տեսել է գազային ատրճանակ: Այդ ամենից ելնելով` ինքը հստակ կարող է ասել, որ իր մոտ եղած ատրճանակը գազային զենք է եղել: Ատրճանակի փողը եղել է շագանակագույն, իսկ բռնակը` սև: Զենքի այդ տեսակին ինքը ծանոթ է և գիտի, որ դրանով վնաս պատճառել հնարավոր չէ:
Ամբաստանյալ Վաղարշակ Մինասյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` երեկոյան, Առնակն իրեն հրավիրել է խնջույքի: Ժամը 22:30-ից 23:00-ի սահմաններում ինքը դուրս է եկել խնջույքից և գնացել իր աշխատանքի վայր: Այդ ընթացքում իրեն զանգահարել է Առնակը և խնդրել վերադառնալիս մեկ շիշ օղի տանել: Օղի գնելու համար ինքը գնացել է «ՍԱՍ» սուպերմարկետ: Ճանապարհին պատահաբար հանդիպել է իր ընկեր Հրանտին և նրա հետ միասին մտել սուպերմարակետ: Սուպերմարկետում իրենք նկատել են Էդգարի սևեռուն հայացքը: Այդ պահին Հրանտը Էդգարն հարցրել է` ծանոթ են, թե ոչ, իսկ Էդգարը պատասխանել է, որ ծանոթ չեն, սակայն կծանոթան, որից հետո դուրս են եկել: Քիչ անց ինքը նույնպես դուրս եկել և դուրս գալու ընթացքում հանդիպել է Ժիրայրին, ով հարցրել է, թե ինչ է պատահել: Ժիրայրի հետ խոսելու ընթացքում ինքը նկատել է, որ Էդգարն ու Հրանտը քաշքշում են միմյանց, որի պատճառով ինքն ու Ժիրայրը գնացել են նրանց բաժանելու: Ժիրայրը փորձել է մի կողմ տանել Հրանտին, իսկ ինքը` Էդգարին: Այնուհետև քաշքշուկ է սկսվել իր և Էդգարի միջև, որը վերածվել է ծեծկռտուքի, որի արդյունքում ինքն ու Էդգարը ընկել են գետնին: Այդ ժամանակ Հրանտն ու Ժիրայրն իրենցից հեռու են եղել: Իրենց` գետնին ընկած ընկած ժամանակ Հրանտը գոտկատեղից հանել է ատրճանակ և կրակել օդ: Կրակոցի պահին Էդգարը չէր կարող է տեսնել ատրճանակի ուղղությունը, քանի որ նա եղել է մեջքով դեպի Հրանտը: Կրակոցից բոլորը հանդարտվել են: Էդգարը մտել է խանութ, կարգի բերել հագուստը և դուրս եկել: Այդ ժամանակ իրենք պայմանավորվել են հադիպել մյուս օրը: Դրանից հետո ինքն ու Հրանտը մտել են սուպերմարկետ, գնումներ կատարել և դուրս եկել: Միջադեպը տևել է մոտ 4-5 րոպե, որին այլ անձինքն ներկա չեն եղել և այդ ընթացքում հայհոյանք չի եղել: Այդ օրն ինքը ալկոհոլային խմիչք չի օգտագործել: Հրանտի մոտ եղած ատրճանակը եղել է սև գույնի և արտաքինից նման է եղել «Մակարով» տեսակի ատրճանակի` չափսերով մի քիչ փոքր: Ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում քաշքշուկի և ծեծկռտուքի մասնակցելու համար:
Տուժող Էդգար Մարկոսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի փետրվարի 7-ին, որպես անվտանգության աշխատակից, ծառայություն է կատարել Երևան քաղաքի Կոմիտասի 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում: Իր ծառայողական պարտականությունների մեջ, ի թիվս այլոց, մտել է նաև հասարակական կարգի պահպանությունը: Ինքը ծառայությունն իրականացրել է համազգեստով, որի ետևի մասում առկա է եղել «անվտանգություն» գրառումը: Այդ օրը` ժամը 23:30-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակցի սենյակում, որտեղ գտնվում են սուպերմարկետում տեղադրված տեսախցիկների մոնիտորները: Այդ ժամանակ ինքը մոնիտորով տեսել է Վաղարշակ Մինասյանին ու Հրանտ Խաչատրյանին: Այնուհետև ինքը գնացել է սուպերմարկետի սրահ և նկատել, որ Վաղարշակն ու Հրանտը բարձրաձայն խոսում են միմյանց հետ, ինչը գրավել է իր, ինչպես նաև 1-2 հաճախորդի ուշադրությունը: Հրանտն ու Վաղարշակը նկատել են, որ ինքը հայացքով հետևում է նրանց: Իրենք մոտեցել են միմյանց, և Հրանտն ու Վաղարշակը իրեն հարցրել են` ծանոթներ են, թե ոչ, իսկ ինքը պատասխանել է, որ ծանոթ չեն, սակայն կծանոթանան: Այդ ժամանակ իրենք, միմյանց հետ խոսելով, ցանկացել են դուրս գալ սուպերմարկետից, որի ընթացքում բարձրաձայն խոսելու համար ինքը դիտողություն է արել նրանց: Այդ պահին Վաղարշակն ու Հրանտը իր հագուստից քաշելով իրեն տարել են դուրս, և իրենց խոսակցությունը շարունակվել է դրսում` սուպերմարկետի մուտքից մոտ 2 մետր դեպի աջ: Դրսում ինքը խոսել է Հրանտի, իսկ Վաղարշակը` սուպերմարկետի մեկ այլ աշխատակցի հետ: Այնուհետև Վաղարշակը մոտեցել է իրենց, և սկսվել է ծեծկռտուք, որի ընթացքում ինքը Հրանտի գոտկատեղին նկատել է ատրճանակ: Ծեծկռտուքի ընթացքում իր ոտքը սայթաքել է, որի պատճառով ինքը վայր է ընկել: Այդ ժամանակ իր վրա է ընկել ինչ-որ անձ, սակայն չի կարող ասել, թե ով: Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել նաև սուպերմարկետի աշխատակիցները և փորձել կանխել միջադեպը: Ինքը ինչ-որ մեկի օգնությամբ ոտքի է կանգնել, և այդ ժամանակ իրեն հրել են դեպի սուպերմարկետի մուտքի կողմ` ասելով «զենքը, զենքը»: Նույն պահին ինքը լսել է կրակոցի ձայն, որից հետո մտել է սուպերմարկետ, որտեղ եղել են հաճախորդներ: Իր հագուստը կարգի բերելու համար ինքը գնացել է սուպերմարկետի նկուղում գտնվող անվտանգության աշխատակցի սենյակ: Միջադեպի ընթացքում եղել են անհասցե հայհոյանքներ: Վիճաբանության ընթացքում ինքը ստացել է ձեռքի և ոտքի հարվածներ, սակայն չի կարող ասել, թե ով է եղել իրեն հարվածողը: Իրեն ֆիզիկական և նյութական վնաս չի պատճառվել: Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում տված իր ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը:
Տուժող Էդգար Մարկոսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հուլիսի 7-ին, որպես վկա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի փետրվարի 1-ից 15-ը աշխատել է «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերությունում` որպես պահնորդ: Պահնորդային ծառայությունը իրականացրել է «ՍԱՍ» սուպերմարկետների ցանցում: Իր պարտականությունների մեջ է մտել սուպերմարկետում կարգ ու կանոնի պահպանումը: 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի սրահում: Այդ ժամանակ սուպերմարկետ են մտել 21-23 տարեկան երկու երիտասարդներ և միմյանց հետ զրուցելու ընթացքում բարձր ձայնով տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ: Ինքը մոտեցել է այդ տղաներին, ներկայացել որպես խանութի անվտանգությունն ապահովող պահնորդ և խնդրել խանութի սրահում չհայհոյել: Այդ երիտասարդներից մեկն իր հետ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Վաղարշակ Մինասյանն է: Իր խնդրանքը լսելով մյուս տղան բռնել է իր բաճկոնի ձախ թևքից և քաշելով ասել. «Արա էս մեր փողոցի մեջ դու ես ասում մենք ինչ անենք»: Ինքը կրկին նրանց խնդրել է, որ նրանք խանութի սրահում չաղմկեն: Այդ ժամանակ Վաղարշակը բռնել է իր բաճկոնի աջ ուսից և խանութի մուտքի դռան կողմ քաշելով ասել` «Արի ասեմ, արա»: Ինքը, նրանց վրայից օղու հոտ զգալով, ցանկացել է կանխել խանութում տեղի ունեցող վիճաբանությունը և նրանց հանգստացնելու նպատակով դուրս է եկել խանութից: Դրսում նրանք իրեն ասել են «Արա էս մեր քուչի մեջ էկել աշխատում ես ու ուզում ես մեզ ուղղություն տաս` մենք մեզ ոնց պահենք», որի ընթացքում իրեն հրել են և հայհոյել: Քաշքշուկի ընթացքում Վաղարշակն ու մյուս երիտասարդն իրեն գցել են գետնին և ոտքերով հարվածել: Այդ պահին մի քանի անծանոթ քաղաքացներ միջամտել են ծեծկռտուքին և նրանց հեռացրել իրենից: Ինքը ոտքի է կանգնել, և այդ ժամանակ Վաղարշակի հետ եղած երիտասարդը, հայհոյանքներ տալով, բաճկոնի տակի աջ հատվածից հանել է ատրճանակ և դեմ-դիմաց կանգնած կրակել իր վրա: Կրակոցի ձայնից բոլորը դիմել են փախուստի, իսկ ինքը մտել է խանութ: Իր կարծիքով այդ ատրճանակը եղել է գազային, քանի որ կրակոցից ինքը ոչինչ չի զգացել ու դրա հետևանքով ոչ մի մարմնական վնասվածք չի ստացել: Վիճաբանությունը տևել է մոտ 5-6 րոպե, որի ընթացքում ինքը ոչ ոքի չի հարվածել և չի հայհոյել:
Տուժող Էդգար Մարկոսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, որպես վկա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայանլու քննչական գործողության ժամանակ ինքը հստակ ճանաչել է 2009 թվականի փետրվարի 8-ին իրեն մեկ այլ անծանոթ տղայի հետ ծեծի ենթարկած Վաղարշակ Մինասյանի լուսանկարը: Ինքը Վաղարշակ Մինասյանին հստակ ճանաչել է, նրան այլ անձի հետ չի շփոթում: Վիճաբանության ժամանակ «ՍԱՍ» սուպերմարկետի աշխատակիցներից իր հետ ոչ ոք չի եղել և վիճաբանությանը չի մասնակցել:
Տուժող Էդգար Մարկոսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ին, որպես վկա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի հունվարին աշխանքի է ընդունվել «Պանտեռա» ՍՊ ընկերությունում` որպես անվտանգության աշխատակից: Սկզբում աշխատել է Թումանյան փողոցում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում, իսկ այնուհետև տեղափոխվել է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետ: Իր աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել սուպերմարկետում գողությունների և անկարգությունների կանխումը, որն իրականացվել է սուպերմարկետում տեղադրված տեսախցիկները դիտելու և սրահում շրջելու միջոցով: 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, տեսախցիկների մոնիտորով նկատել է, որ սուպերմարկետ են մտել երկու երիտասարդներ, ովքեր դրսևորել են ցինիկ վարքագիծ` ձեռքերով ու ոտքերով անկանոն շարժումներ արել: Առաջին հայացքից նկատվել է, որ նրանք ալկոհոլի ազդեցության տակ մտել են խանութ` իրենց ցուցադրելու համար: Այդ տեսնելով ինքը գնացել է սուպերմարկետի սրահ և մոտեցել նրանց, որպեսզի կարգի հրավիրի: Այդ ժամանակ ինքը եղել է ծառայողական համազգեստով, որի վրա առկա է եղել «Security» գրառումը: Նրանց մոտենալիս ինքը լսել է, որ նրանք բարձրաձայն խոսում են, ծիծաղում, ինչպես նաև հայհոյում: Նրանք նկատել են, որ ինքը մոտենում է նրանց: Այդ ժամանակ Հրանտը հեգնական տոնով հարցրել է` «ծանոթ ենք, ապե», իսկ ինքը պատասխանել է` «ծանոթներ չենք, կծանոթանանք»: Այդ պահին ինքը ձեռքը մեկնել է նրան և ասել իր անունը, սակայն նա բռնել է իր ձեռքը և առանց անունն ասելու ասել. «խի ըտենց մեկը կա, որ մեզ ասի ըստե մենք ինչ անենք»` ավելացնելով, որ դա իրենց փողոցն է և ում հետ ինչպես ցանկանան, այնպես կվարվեն: Նման արտահայտություններ է արել նաև Վաղարշակը: Ինքը նրանց պատասխանել է, որ նրանց թաղամասի բնակիչները նույնպես օգտվում են այդ սուպերմարկետից և նրանց հարգելով կարելի է խանութում նորմալ պահվածք դրսևորել: Այդ լսելով նրանք բռնել են իր համազգեստը և ասել. «Դե արի ասենք արա, էս մեր քուչի մեջ եկել աշխատում ես ու ուզում ես մեզ ուղղություն ցույց տաս, թե մենք մեզ ոնց պահենք»: Նրան քաշելով իրեն տարել են սուպերմարկետի մուտքի դռան կողմ և քաշելու ընթացքում ձեռքերով հարվածել իրեն: Դրսում նրանցից մեկն իր վերնաշապիկը քաշել է իր գլխին, և երկուսով սկսել են հարվածել: Տեսադաշտ չունենալու, ինչպես նաև հարվածներից հավասարակշռությունը կորցնելու հետևանքով ինքը մեջքով ընկել է գետնին, որից հետո նրանք բարձրաձայն հայհոյել են իրեն և ոտքերով հարվածել: Այդ ժամանակ մոտեցել են այլ անձինք, ում միջամտությունից հետո հարվածները քչացել են, և ինքը կարողացել է ոտքի կանգնել: Այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը իրեն տարել է դեպի սուպերմարկետի մուտքի կողմ, իսկ մի քանի այլ անձինք բռնել են Վաղարշակին և Հրանտին, սակայն նրանք ամեն կերպ ցանկացել են շարունակել հարվածները: Այդ պահին Հրանտը գոտկատեղից հանել է «Մակարով» տեսակի նմանվող ատրճանակ և պահել իր ուղղությամբ: Բոլորը բղավել են և վախից փախել: Այդ պահին լսվել է մեկ կրակոցի ձայն: Ինքը վախից վազել է նկուղ, իր ձեռքերը և մարմինը դողացել են: Այդ ընթացքում լսվել են նաև կանանց բղավոցները, ինչպես նաև Ջուլիայի ձայնը, ով ասել է «հեռախոսը բերեք միլիցիա զանգեմ»: Դրանից հետո ձայները մի պահ դադարել են և իրենց աշխատակիցներից մի քանիսը իջել են նկուղ, և ասել, որպեսզի ինքը վերև չբարձրանա, քանի որ այդ երկու տղաները խանութի սրահում փնտրոմ են իրեն: Մինչև ոստիկանների գալը ինքը մնացել է նկուղում: Այդ ամենը տևել է 30-40 րոպե: Այդ ընթացքում ինքը նրանց չի հարվածել:
Տուժող Էդգար Մարկոսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ պնդում է Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում տված բոլոր ցուցմունքները:
Վկա Էդգար Կակոյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես փաթեթավորող: Ամբաստանյալները սուպերմարկետի հաճախորդներից են, իսկ տուժողը` սուպերմարկետի նախկին անվտանգության աշխատակիցը: Դեպքի օրն ինքը չի տեսել, թե ամբաստանյալներն ինպես են մտել սուպերմարկետ, սակայն նկատել է, որ նրանք ինչ-որ ապրանք են գնել ու դուրս եկել: Սուպերմարկետում արտառոց ոչինչ չի նկատել, իսկ դրսում չի կարող ասել, թե ինչ է կատարվել: Այդ օրը` ուշ ժամի, սուպերմարկետի մենեջերը զանգահարել է ոստիկանություն, սակայն ինքը չգիտի, թե ինչ պատճառով: Այդ օրն ինքը լսել է բարձր ձայն, սակայն չի կարող ասել` դա կրակոցի, թե անվադողի պայթյունի ձայն է եղել: Դեպքից հետո անվտանգության աշխատակից Էդգարին չի տեսել, սուպերմարկետում ոչ ոք չի բղավել և սուպերմարկետի աշխատանքը չի խաթարվել: Այդ օրը` ուշ երեկոյան, եկել են ոստիկաննները: Նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, իսկ հակասությունները պայմանավորված են նրանով, որ դեպքից անցել է երկար ժամանակ:
Վկա Էդգար Կակոյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես փաթեթավորող: 2009 թվականի փետրվարին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, ինքը Հարությունի հետ կանգնած է եղել գանձապահներ Գայանեյի և Ասյայի մոտ: Այդ ժամանակ իրենց անվտանգության աշխատակից Էդգարը երկու հաճախորդների հետ դուրս է եկել խանութից: Նրանց դուրս գալուց 10-15 րոպե անց դրսից լսվել է կրակոցի ձայն: Կրակոցից ինքը և մյուս աշխատակիցները անակնկալի են եկել և աղջիկները սկսել են բղավել: Կրակոցից ինքը վախեցել է և մուտքին չի մոտեցել: Քիչ անց Էդգարը դրսից վազելով մտել է ներս և իջել նկուղ, որից հետո նկատել է, որ այդ երկու երիտասարդները սուպերմարկետից ինչ-որ ապրանք են գնել ու դուրս եկել: Կրակոցից մոտ կես ժամ անց եկել են ոստիկանները:
Վկա Լիլիթ Կիրակոսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետների ցանցում: Ամբաստանյալներն սուպերմարկետի հաճախորդներից են, իսկ տուժողը` նախկին աշխատակից: Այդ օրն ինքը տեսել է, որ Հրանտն ու Վաղարշակը մտել են սուպերմարկետ: Նրանք անցել են Էդգարի կողքով և միմյանց հարցրել` ծանոթ են, թե ոչ, և երեքով միասին դուրս եկել: Ինքն Էդգարին խնդրել է մի կողմ գնալ, որպեսզի վեճ չսկսվի: Դրանից հետո ինքը եղել է նկուղում, որից հետո բարձրացել է սրահ և տեսել է, որ այնտեղ խառնաշփոթ է և շատ ոստիկաններ կան: Այդ օրը սուպերմարկետում արտառոց ոչինչ տեղի չի ունեցել և իրենց աշխատանքը չի խաթարվել: Դրսում կատարվածի մասին ինքը տեղյակ չէ: Իրեն միայն ասել են, որ Էդգարը, Վաղարշակն ու Հրանտը դրսում վիճել են: Ինքը կրակոցի ձայն չի լսել և այդ կապակցությամբ իրեն ոչինչ հայտնի չէ: Դատարանում տված ցուցմունքնները համապատասխանում են իրականությանը: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքնները սուտ չեն, սակայն այդ ժամանակ եղել է շփոթված և որոշ հանգամանքններ սխալ է նկարագրել:
Վկա Լիլիթ Կիրակոսյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետների ցանցում: 2009 թվականի փետրվարին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 23:00-24:00-ի սահմաններում, խանութ են եկել Վաղարշակն ու Հրանտը, ովքեր եղել են ոչ սթափ վիճակում: Նրանք տպավորվել են ոչ միայն նրա համար, որ եղել են մշտական հաճախորդներ, այլ նաև աչքի են ընկել լկտի պահվածքով: Սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակից Էդգարի և նրանց միջև սկսվել է վիճաբանություն` ծանոթ և անծանոթ լինելու կապակցությամբ: Քանի որ Էդգարը եղել է նոր աշխատակից, ինքը մոտեցել է նրան և հորդորել զերծ մնալ նրանցից: Դրանից հետո ինքն իջել է նկուղ, սակայն այդ ժամանակ նկատել է, որ Վաղարշակն ու Հրանտը վիրավորանքներով Էդգարին դուրս են կանչում: Դրանից մի քանի րոպե հետո խանութի աշխատակիցների մոտ խառնաշփոթ է սկսվել և նրանք եղել են վախեցած: Այդ ժամանակ ինքը տեղեկացել է, որ դրսում ծեծել են Էդգարին, ինչպես նաև կրակոց է եղել: Սուպերմարկետի մենեջեր Ջուլիան զանգահարել է ոստիկանություն, որից 10-15 րոպե հետո եկել են ոստիկանները: Այդ ամենի պատճառով խանութի ընդհանուր աշխատանքը մոտ 1 ժամ դադարել է:
Վկա Նարինե Խաչատրյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատել է «ՍԱՍ» սուպերմարկետի տնտեսական բաժնում: 2009 թվականի փետրվարին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 23:00-ից 24:00-ի սահմաններում, ինքը եղել է սուպերմարկետի նկուղում: Նկուղից բարձրացել է սրահ և տեսել, որ այնտեղ ոստիկաններ կան և բոլորի մոտ խառնաշփոթ վիճակ է, սակայն սուպերմարկետը բնականոն աշխատել է: Այդ ժամանակ սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակից Էդգարի հագուստը եղել է փոշոտված: Հետագայում սուպերմարկետի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ ինչ-որ տղաներ եկել են սուպերմարկետ և նրանց ու Էդգարի միջև քաշքշուկ է եղել, որի ընթացքում Էդգարին ծեծի են ենթարկել և կրակել նրա վրա: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը:
Վկա Նարինե Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի տնտեսական բաժնում` որպես հսկիչ-վաճառողուհի: 2009 թվականի փետրվարին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 17:00-ից մինչև 01:00 եղել է աշխատանքի: Ժամը 24:00-ի սահմաններում սուպերմարկետում իրարանցում է սկսվել: Այդ ժամանակ ինքը գտնվել է նկուղում և դեպքին ականատես չի եղել, սակայն աշխատողներից տեղեկացել է, որ երկու հաճախորդներ վիճաբանել են սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակցի հետ, ծեծի ենթարկել նրան և կրակել նրա վրա, որի պատճառով Ջուլիան զանգահարել է ոստիկանություն:
Վկա Վրեժ Վարդանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետում: Ամբաստանյալներ Վաղարշակը և Հրանտը սուպերմարկետի հաճախորդներն են, իսկ տուժող Էդգարը` սուպերմարկետի նախկին աշխատակիցը: Դեպքի օրը Վաղարշակը եկել է սուպերմարկետ, գնումներ կատարել և դուրս գալուց բարևել իրեն: Այդ օրը ինքը նկատել է, որ սուպերմարկետում իրարանցում է սկսվել, աշխատակիցները եղել են անհանգիստ: Դրսում ինչ-որ միջադեպ է տեղի ունեցել, սակայն երբ ինքը դուրս է եկել, որևէ միջադեպի ականատես չի եղել: Դրսում` սուպերմարկետի դռների դիմաց, տեսել է Էդգարին, ում հագուստը եղել է թափթփված, իսկ նրա կողքին եղել են սուպերմարկետի մի քանի աշխատակից և անծանոթ անձինք: Ինքն Էդգարին բերել է ներս, որպեսզի միջադեպը չշարունակվի: Ինքը դրսում ամբաստանյալներին չի տեսել և կրակոցի ձայն չի լսել, սակայն հետագայում սուպերմարկետի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ օրը դրսում կրակոց է եղել: Այնուհետև եկել են ոստիկանները:
Վկա Վրեժ Վարդանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետում: 2009 թվականի փետրվարին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 23:00-ից 24:00-ի սահմաններում, սուպերմարկետի աշխատակիցների մոտ իրարանցում է սկսվել և դրսից կռվի ձայներ են լսվել: Ինքը դուրս է եկել և խանութի մուտքից դեպի աջ նկատել է ամբոխ` 10-15 անձ: Դրսում եղել է նաև սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակից Էդգարը, ում հագուստը եղել է թափթփված և փոշոտ: Ինքը, խանութի աշխատակիցներ Հարությունը և Ժիրայրը Էդգարին բերել են ներս, որպեսզի կռիվը չշարունակվի: Դրանից 10-15 րոպե անց եկել են ոստիկանները: Ինքը կրակոցի ձայն չի լսել, սակայն տեղյակ է, որ կրակոցի պատճառով սուպերմարկետի աշխատակիցները զանգահարել են ոստիկանություն:
Վկա Ժիրայր Բալասանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետում: Ամբաստանյալներ Հրանտն ու Վաղարշակը սուպերմարկետի հաճախորդներ են, իսկ տուժող Էդգարը` սուպերմարկետի նախկին աշխատակիցը: 2009 թվականի ձմռանը (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 24:00-ի սահմաններում նկատել է, որ Հրանտը, Վաղարշակը և Էդգարը միասին դուրս են եկել սուպերմարկետից: Հետաքրքրությունից ելնելով ինքը դուրս է եկել նրանց հետևից: Նրանք թեքվել աջ և սկսել բարձրաձայն խոսել, քաշքշել միմյանց, որի ընթացքում Էդգարն ու Վաղարշակն ընկել են գետնին: Այդ պահին Հրանտը գոտկատեղից հանել է զենք և օդ կրակել: Ինքը ցանկացել է խլել զենքը և Հրանտին հարցրել է, թե ինչու է նա այդպես վարվում, իսկ Հրանտը պատասխանել է, որ ցանկանում է սթափեցնել: Ինքը զենքը վերցրել է Հրանտի ձեռքից, ստուգել պահունակը և համոզվելով, որ նրանում փամփուշտ այլևս չկա` զենքը վերադարձրել է նրան: Վիճաբանության ընթացքում ինքը հայհոյանքներ չի լսել: Այնուհետև եկել են ոստիկանները և իրենց տարել ոստիկանություն: Ինքը չի նկատել` վեճից հետո Հրանտն ու Վաղարշակը սուպերմարկետ մտել են, թե ոչ: Սուպերմարկետի աշխատանքը այդ ընթացքում չի դադարել: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքների մի մասը իրականությանը չի համապատասխանում:
Վկա Ժիրայր Բալասանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում: 2009 թվականի փետրվարի 8-ին` ժամը 01:00-ից ինքը պետք է ընդուներ հերթափոխը, սական սովորության համաձայն մոտ 1-2 ժամ շուտ է գնացել աշխատանքի: Ժամը 23:30-ի սահմանններում ինքը եղել է սուպերմարկետի սրահում և նկատել է, որ անվտանգության աշխատակից Էդգարը և հաճախորդներ Վաղարշակն ու Հրանտն արագ դուրս են եկել սուպերմարկետից: Հասկանալով, որ լարված իրավիճակ է` ինքը հետևել է նրանց: Նրանք կանգնել են խանութի մուտքից աջ և բավականին լարված խոսակցություն ունեցել: Ինքը մոտեցել է Վաղարշակին և խնդրել առանձնանալ: Իրենք 1-2 մետր առանձնացել են և ինքը Վաղարշակին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ նա պատասխանել է` «քեզ ինչ»: Այդ ժամանակ Հրանտի և Էդգարի խոսակցությունն ավելի է թեժացել և նրանք սկսել են միմյանց հրել, վիրավորել և հարվածել: Ինքը և Վաղարշակը գնացել են նրանց մոտ, որից հետո Էդգարը, Վաղարշակն ու Հրանտը հարվածել են միմյանց: Ինքը գրկել է Հրանտին և նրան հեռացրել, իսկ այդ ընթացքում Վաղարշակն ու Էդգարը շարունակել են հարվածել և վիրավորել միմյանց, որի ընթացքում նրանք ընկել են գետնին: Այդ ժամանակ Հրանտը գոտկատեղից հանել է ատրճանակ, ընդառաջ գնացել Էդգարին: Ինքը բռնել է Հրանտին և զենքի փողից, սակայն նա փորձել է ազատվել և առաջ գնալ: Այդ ժամանակ Հրանտը մեկ անգամ կրակել է: Ինքը, ուժ գործադրելով, նրա ձեռքից խլել է ատրճանակը և այն պահել իր մոտ: Կրակոցից հետո Էդգարի և Վաղարշակի կռիվը դադարել է, որին միջամտել է նաև սուպերմարկետի աշխատակից Հարությունը: Դրանից հետո Հրանտը պահանջել է զենքը, սակայն ինքը այն չի տվել` մտածելով, որ կռիվը կշարունակվի: Երբ տեսել է, որ Էդգարին տարել են խանութ, ինքը զենքը վերադարձրել է Հրանտին: 1-2 րոպե անց եկել են ոստիկանները և իրեն, Հարությունին, Վաղարշակին, Էդգարին և Ջուլիային տարել ոստիկանություն: Այդ ամենը տևել է 30-40 րոպե: Կռվի հայհոյանքներից և կրակոցից խափանվել է սուպերմարկետի բնականոն աշխատանքը:
Վկա Ասյա Նեզեևան դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես գանձապահ: Ամբաստանյալներին ճանաչում է որպես սուպերմարկետի հաճախորդներ: Դեպքը տեղի է ունեցել ժամը 24:00-ի սահմաններում: Ինքը տեսել է, որ ամբաստանյալները խոսել են սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակցի հետ և դուրս եկել: Խոսակցության ընթացքում նրանք եղել են փոքր-ինչ նյարդայնացած: Այդ ընթացքում ինքը լսել է կրակոցի կամ պայթյունի նման ձայն, և այդ ժամանակ կարծել, որ դա անվադողի պայթյունի ձայն է: Այդ ձայնից հետո սուպերմարկետում իրարանցում է սկսվել, սակայն շատ հաճախորդներ լինելու պատճառով ինքը չի կարողացել դուրս գալ: Դրանից հետո ամբաստանյալները գնումներ են կատարել և դուրս եկել: Հստակ չի կարող ասել այդ ժամանակ դրամարկղերը փակվել են, թե ոչ: Այնուհետև ինքն իմացել է, որ միջադեպ է տեղի ունեցել, որի կապակցությամբ իրենց աշխատակիցներից մի քանիսին տարել են ոստիկանություն:
Վկա Ասյա Նեզեևան նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը` 2009 թվականի փետրվարի 7-ին, ինքը գտնվել է դրամարկի մոտ, երբ նկատել է, որ սուպերմարկետի անվտանգության նոր աշխատակից Էդգարը զրուցում է Հրանտի և Վաղարշակի հետ: Հրանտի և Վաղարշակի շարժումներից զգացվել է, որ նրանք ալկոհոլ օգտագործած վիճակում են: Այնուհետև Էդգարը, Հրանտը և Վաղարշակը միասին դուրս են եկել, որից քիչ անց դրսից լսվել է պայթյունին նմանվող ձայն: Այդ պահին ինքը նկատել է, որ դրսում իրարանցում է սկսվել և մարդիկ վազել են տարբեր կողմեր: Ինքը դրան ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ սպասարկել է հաճախորդներին: Դրանից հետո Էդգարը կարմրած և այլայլված մտել է խանութ: Այնուհետև Վաղարշակն ու Հրանտը գնել են մեկ շիշ օղի և դուրս եկել: Դրանից հետո եկել են ոստիկանները և իրենց աշխատակիցներից մի քանիսին տարել ոստիկանություն: Հետագայում տեղեկացել է, որ ոստիկանություն զանգահարել էր Ջուլիան:
Վկա Գայանե Հայրապետյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես գանձապահ: Դեպքը օրը` ժամը 23:00-ի սահմաններում տեղի է ունեցել վիճաբանություն, որի մանրամասներին ինքը տեղյակ չէ: Վիճաբանության ժամանակ լսվել է ձայն, սակայն ինքն անհանգստացել է ոչ թե այդ ձայնից, այլ սկսված իրարանցումից: Այդ պահին խանութում եղել են միայն իգական սեռի աշխատակիցները, որոնք բոլորը եղել են վախեցած, ինչի պատճառով զանգահարել են ոստիկանություն: Այդ ընթացքում ինքը տեղեկացել է, որ Էդգարը վիճաբանում է ինչ-որ անձանց հետ: Որոշ ժամանակ անց Էդգարը զայրացած մտել է խանութ, և նրա հագուստը եղել է փոշոտված: Վիճաբանությունից հետո ինքն ամբաստանյալներից ոչ մեկին խանութում չի տեսել: Այդ օրն ինքը հայհոյանք չի լսել, իսկ սուպերմարկետի աշխատանքը չի ընդհատվել: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքների մի մասը չի համապատասխանում իրականությանը:
Վկա Գայանե Հայրապետյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես գանձապահ: 2009 թվականի փետրվարին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 23:00-ի սահմաններում, նկատել է, որ իրենց անվտանգության աշխատակից Էդգարը, երիտասարդների հետ վիճաբանելով, դուրս է եկել խանութի սրահից: Երբ նրանք հասել են խանութի մուտքի մոտ, Էդգարը նրանց ասել է. «սպասեք հեսա գալիս եմ», սակայն այդ տղաները կոպիտ տոնով Էդգարին կանչել են դուրս: Դուրս գալուց հետո մոտ 10-15 րոպե նրանք բարձրաձայն վիճաբանել են, որից հետո լսվել է կրակոցի նման ձայն: Իրենք բոլորը խուճապի են մատնվել և ինքն իջել է նկուղ: Քիչ անց այդտեղ է եկել Էդգարը, ով եղել է վախեցած և նյադայնացած, իսկ նրա հագուստի վրա եղել են ոտնահետքեր: Նա ցանկացել է զանգահարել, ինչպես նաև բարձրանալ սրահ, սակայն նկուղում գտնվող աղջիկները փորձել են նրան ետ պահել, որպեսզի կռիվը չշարունակվի: Այդ ժամանակ Ջուլիան զանգահարել է ոստիկանություն և 10-15 րոպե անց եկել են ոստիկաները: Քաշքշուկը, կռիվը, վիրավորանքներն ու հայհոյանքները, կրակոցի նման ձայնը միասին տևել են մոտ 30 րոպե, որն իրենց մոտ խառնաշփոթ և վախ է առաջացրել:
Վկա Շուշանիկ Հովհաննիսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատել է «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես գանձապահ: Ամբաստանյալները սուպերմարկետի հաճախորդներ են, իսկ տուժողը` սուպերմարկետի աշխատակից: Դեպքի օրն ինքը դրսից պայթյունի ձայն է լսել, որից հետո սուպերմարկետում խառնաշփոթ է սկսվել և մի պահ ընդհատվել է խանութի աշխատանքը, որից հետո այն վերսկսվել է: Ինքը խոսակցություններից տեղեկացել է, որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել: Դրանից հետո ամբաստանյալները սուպերմարկետից գնումներ են կատարել և դուրս եկել: Այնուհետև սուպերմարկետ են եկել ոստիկանները: Նախնական քննության ընթացքում ինքն իր ցուցմունքը շարադրել է սուպրեմարկետի աշխատակիցներից լսած տեղեկությունների հիման վրա:
Վկա Շուշանիկ Հովհաննիսյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես գանձապահ: 2009 թվականի փետրվարին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 23:00-ի սահմաններում, սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակից Էդգարը, երկու հաճախորդների հետ վիճելով, դուրս է եկել խանութից: Նրանք քաշքշելով և վիրավորելով Էդգարին հանել են դուրս, որից 15 րոպե հետո լսվել է կրակոցի ձայն: Կրակոցից բոլորն ընկել են հիստերիայի մեջ, իսկ Ջուլիան վախից զանգահարել է ոստիկանություն: Կրակոցից կարճ ժամանակ անց Էդգարը վախեցած և փոշոտ հագուստով մտել է խանութ և իջել նկուղ: Դրանից քիչ անց խանութ են մտել նաև այդ երկու տղաները, ովքեր բարձրաձայն փնտրել են Էդգարին, իսկ նրանցից «թմբլիկի» ձեռքում եղել է կարճ փողով սև ատրճանակ, ինչից իրենք ավելի են վախեցել: Նրանք չեն գտնել Էդգարին, որից հետո գնումներ են կատարել ու դուրս եկել: Այդ ամենը տևել է մոտ 40 րոպե, որի ընթացքում կազմալուծվել է իրենց աշխատանքը:
Վկա Հարություն Քոչարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի պահին ինքը եղել է սուպերմարկետի նկուղում: Այդ ժամանակ սուպերմարկետի աշխատակիցներից մեկն իրեն շտապ կանչել է: Ինքը բարձրացել է սուպերմարկետի սրահ և մուտքի մոտ տեսել Ժիրայրին: Այդ պահին ամեն ինչ ավարտված է եղել: Ինքը սուպերմարկետի մուտքից մոտ 5-6 մետր հեռու տեսել է նաև անվտանգության աշխատակից Էդգարին և Վաղարշակին, ովքեր ընկած են եղել գետնին: Այդ ժամանակ Էդգարը եղել է համազգեստով: Ինքը փորձել է նրան բարձրացնել: Ինքը հայհոյանք, վիրավորանք և կրակոցի ձայն չի լսել: Այնուհետև եկել են ոստիկանները և իրենց տարել ոստիկանություն: Մանրամասներ կան, որ հիմա մոռացել է, չի հիշում, թե ում է տեսել, ում հետ է զրուցել այդ ընթացքում: Ամբաստանյալները եղել են սուպերմարկետի մշտական հաճախորդներ և միշտ դրսևորել են պատշաճ վարքագիծ:
Վկա Հարություն Քոչարյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես փաթեթավորող: 2009 թվականի փետրվարին` ժամը 23:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է խանութի նկուղում: Այդ ժամանակ աշխատակիցների մեջ սկսվել է իրարանցում, և աղջիկներն ասել են, որ դուրսում կռիվ է: Ինքը վազելով բարձրացել է սրահ և տեսել, որ կին աշխատակիցների մի մասը հավաքվել են խանութի մուտքի մոտ: Ինքը դուրս է եկել և մուտքից դեպի աջ նկատել բազմաթիվ տղամարդկանց: Այդ ընթացքում լսվել են գոռգոռոցներ և հայհոյանքներ: Խանութի անվտանգության աշխատակից Էդգարը կիսով չափ ընկած է եղել գետնին, և ինքն օգնել է, որպեսզի նա ոտքի կանգնի: Նա եղել է վախեցած, իսկ նրա հագուստները` թափթփված ու փոշոտ: Այդ ընթացքում ինքը կրակոցի ձայն չի լսել և զենք չի տեսել: Դրանից 20-30 րոպե անց եկել են ոստիկանները:
Վկա Նարինե Բախշիյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժող Էդգարը իր հետ միասին աշխատել է «ՍԱՍ» սուպերմարկետում: 2009 թվականի փետրվարին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 22:00-ից 23:00-ի սահմաններում, նկատել է, որ Էդգարը եղել է խառնաշփոթ վիճակում, իսկ նրա հագուստը` փոշոտված: Այդ օրն ամբաստանյալները խանութից գնումներ են կատարել և դուրս եկել: Ինքը կրակոցի ձայն չի լսել և սուպերմարկետի աշխատանքը չի դադարել: Սուպերմարկետի մենեջերը վեճի կապակցությամբ զանգահարել է ոստիկանություն: Ոստիկանների գալուց հետո խոսակցություններից տեղեկացել է, որ դրսում Էդգարն ու ամբաստանյալները վիճաբանել են:
Վկա Դավիթ Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներ Վաղարշակի և Հրանտի հետ գտնվում է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Դեպքի օրը` 2009 թվականի փետրվարին (օրը կոնկրետ չի հիշում), ինքը Հրանտին չի տեսել, իսկ Վաղարշակը Առնակի հետ միասին եղել է իր ընկերուհու` Կոմիտասի պողոտայում գտնվող տանը: Ընկերուհու տանը իրենք ճաշել են, որի ժամանակ նաև խմել են օղի, սակայն Վաղարշակն օղի չի խմել: Այդտեղ մոտ 20 րոպե մնալուց հետո` ժամը 20:00-ից 22:00-ի սահմաններում, Վաղարշակը գնացել է խանութ` ծխախոտ գնելու: Վաղարշակի դուրս գալուց հետո իրենք զանագահարել են նրան և խնդրել որպեսզի նա օղի գնի, սակայն նա ուշացել է և նրա հեռախոսահամարը դարձել է անհասանելի: Դրանից հետո Առնակը գնացել է, որպեսզի պարզի, թե ինչ է պատահել և տեղեկացել, որ Վաղարշակին տարել են ոստիկանություն: Այնուհետև ինքն իմացել է, որ Վաղարշակին ոստիկանություն տանելու պատճառը եղել է «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ վիճաբանելը:
Վկա Առնակ Ալոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներ Վաղարշակի և Հրանտի հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ: Դեպքի օրն ինքը Վաղարշակի հետ գնացել է Դավիթենց տուն` նշելու իր ընկերոջ երեխայի ծննունդը: Այդ ժամանակ իրենք խմել են օղի, սակայն Վաղարշակը օղի չի խմել, քանի որ նա ստամոքսի հետ կապված առողջական խնդիր ունի: Որոշ ժամանակ անց Վաղարշակը գնացել է ծխախոտ գնելու: Վաղարշակի գնալուց հետո ինքը զանգահարել է նրան և խնդրել օղի բերել, սակայն Վաղարշակը ուշացել է և նրա հեռախոսահամարը դարձել է անհասանելի: Այդ պատճառով ինքը գնացել է Վաղարշակի ետևից և տեսել, որ նա ոստիկանության մեքենայի մեջ է: Այդ ժամանակ ինքը ցանկացել է «ՍԱՍ» սուպերմարկետից ծխախոտ գնել, սակայն իրեն ասել են, որ դրամարկղերը փակ են: Ոստիկանության մեքենայի ետևից ինքը գնացել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Հետագայում Վաղարշակն իրեն ասել է, որ այդ օրը կռիվ է եղել, սակայն թյուրիմացաբար նրան են տարել ոստիկանություն:
Վկա Վահե Դարբինյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերության տնօրենը: Էդգար Մարկոսյանը ընկերությունում փորձաշրջան է անցել, որի ընթացքում, որպես պահնորդ, ծառայություն է իրականցրել Թումանյան փողոցում և Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետններում: Դեպքը տեղի է ունեցել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում, որից հետո Էդգարը դուրս է եկել աշխատանքից: Էդգարը հիմնական աշխատակից չի եղել, սակայն նրա հետ կնքվել է ծառայություններ մատուցելու ժամկետային պայմանագիր և նա ստացել է աշխատավարձ: Հիմնական և ժամկետային աշխատակիցների ծառայողական պարտականություններն ու իրավունքները նույնն են: «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերության և «ՍԱՍ» սուպերմարկետների ցանցի միջև կնքված պայմանգրի համաձայն` սուպերմարկետում պահնորդային ծառայություն իրականացնող անձինք կրում են համապատասխան համազգեստ, որից հստակ երևում է, որ համազգեստ կրող անձն անվտանգության աշխատակից է: Պաշտպանի հարցման կապակցությամբ տրված իր գրությունն իրականությանը չի համապատասխանում:
Վկա Ջուլիետտա Վարդումյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի օգոստոսի 14-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես մենեջեր: 2009 թվականի փոտրվարի 8-ին ինքը գտնվել է սուպերմարկետի նկուղում: Ժամը 00:30-ի սահմաներում խանութի աշխատակիցներից մեկն իրեն ասել է, որ խանութի մուտքի մոտ վիճաբանություն է տեղի ունենում: Ինքը գնացել է խանութի մուտքի մոտ և տեսել, որ խանութի անվտանգության աշխատակից Էդգար Մարկոսյանը զրուցում է 2-3 երիտասարդնների հետ: Այդ պահին Էդգարի հետ զրուցող տղաններից մեկը կոպիտ տոնով նրան ասել է «արի էսկոմ ասեմ, արա», որից հետո նրանք մի քանի քայլ հեռացել են: Դրանից մի քանի րոպե հետո ինքը այդ կողմից լսել է կրակոցի ձայն և կարծել է, որ այն եղել է Էդգարի և այդ տղաներին միջև եղած խոսակցությանը պատճառով, ինչից հետո ինքը զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել է կատարվածի մասին: Քիչ անց խանութ է եկել Էդգարը, ով եղել է շփոթված:
Վկա Ջուլիետտա Վարդումյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես մենեջեր: Սուպերմարկետում գործում է նաև առանձին անվտանգության ծառայություն, որը չի գտնվել իր ենթակայություն տակ: Դեպքի օրը` 2009 թվականի փետրվարի 7-ի լույս 8-ի գիշերը, ժամը 17:00-ից մինչև 01:00-ն սուպերմարկետի հերթափոխում եղել են գանձապահներ Ասյա Նեզեևան և Գայանե Հայրապետյանը, վաճառողուհիներ Ոսկի Զոհրաբյանը, Լիլիթ Կիրակոսյանը, Սյուզի Խաչատրյանը և Սուսաննա Փամբուխչյանը, փաթեթավորողներ Ժիրայր Բալասանյանը և Էդգար Կակոյանը, ինչպես նաև հավաքարար Սիրվարդ Ծատուրայնը: Մնացած աշխատակիցներին չի հիշում: Ժամը 23:50-ի սահմաններում ինքը գտնվել է սուպերմարկետի նկուղում, և այդ ժամանակ աշխատակիցներից մեկը իրեն ասել է, որ վերևում իրենց անվտանգության աշխատակից Էդգարը ինչ-որ երիտասարդի հետ վիճաբանում է: Ինքը բարձրացել է վերև և տեսել, որ մուտքի դռան մոտ Էդգարը վիճաբանում է մոտ 25-30 տարեկան երիտասարդի հետ: Այդ երիտասարդը կոպիտ տոնով Էդգարին ասել է «արի էսկոմ ասեմ, արա»: Նրանք քայլել են խանութի մուտքից դեպի աջ, որից մի քանի րոպե հետո այդ կողմից մեկ կրակոցի ձայն է լսվել: Ինքը մտածելով, որ կրակոցը կապված է նրանց հետ իջել է նկուղ և զանգահարել է 1-02 հեռախոսահամարին և հայտնել կատարվածի մասին: Դրանից հետո դուրս է եկել, սակայն կռվող անձանց չի տեսել: Մոտ 5-10 րոպե անց եկել են ոստիկանները: Կրակոցից հոտո ինքը նկուղում տեսել է Էդգարին, ով եղել է շփոթված, իսկ նրա հագուստը եղել է անկանոն: Այդ ամենը տևել է մոտ 20 րոպե, որի պատճառով խափանվել է իրենց խանութի նորմալ աշխատանքը: Էդգարի հետ կռվող տղային մանրամասն չի կարող նկարագրել, սակայն տեսնելու դեպքում կարող է ճանաչել: Այդ երիտասարդը Վաղարշակը չի եղել:
2009 թվականի նոյեմբերի 12-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Էդգար Մարկոսյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Հրանտ Խաչատրյանին: 2009 թվականի փետրվարի 7-ին Հրանտն ու Վաղարշակը «ՍԱՍ» սուպերմարկտում իրեն ծեծի են ենթարկել և Հրանտը կրակել է իր վրա: 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:00-ից 24:00-ի սահմաններում, Հրանտն ու Վաղարշակը մտել են խանութ, ոչ պատշաճ պահվածք դրսևորել` բարձրաձայն խոսել, օգտագործել հայհոյանքներ և ակնհայտ երևացել է, որ նրանք գտնվում են ալկոհոլի ազդեցության տակ: Այդ ժամանակ ինքը եղել է անվտանգության աշխատակցի համազգեստով և մոտեցել է նրանց, որպեսզի կարգի հրավիրի: Այդ ժամանակ Հրանտը հեգնական տոնով իրեն հարցրել է` «մենք ծանոթ ենք» իսկ ինքը պատասխանել է, որ կարող են ծանոթանանլ: Նրանք, հասկանալով, որ ինքը ցնականում է նրանց նկատողություն անել, ասել են. «ընկեր ջան ստեղ մեկը կա, որ կարենա մեզ ասի, թե մենք մեզ ոնց պահենք մեր քուչի մեջ, մեր փողոցում»: Ինքը նրանց ասել է, որ խանութից օգտվում են նաև թաղամասի բնակիչները և խանութի ներսում հայհոյանքներ տալը ճիշտ չէ: Իր խոսքերից հետո նրանք ավելի ագրեսիվ են դարձել և իր հագուստից քաշվելով ասել են «դուրս արի քեզ ասեք, դու ով ես, որ մեզ ասես, թե մեր փողոցում մեզ ոնց պահենք»: Խանութի մուտքի մոտ նրանք սկսել են ձեռքերով հարվածել, իսկ դուրս գալուց հետո իր վերնաշապիկը քաշել են գլխին ու շարունակել հարվածել: Դրանից ինքը կորցրել է իր հավասարակշռությունը և ընկել գետին, իսկ Հրանտն ու Վաղարշակը սկսել են ոտքերով հարվածել` միաժամանակ հայոհյելով իրեն: Այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը իրեն օգնել է բարձրանալ ու այդ ընթացքում նկատել է, որ Հրանտի ձեռքին ատրճանակ կա: Այդ ժամանակ բոլորը բղավել են զենքի մասին, իսկ իրեն ետևից պահող անձը իրեն հրել է դեպի խանութ: Սկսվել է խառնշփոթ իրավիճակ և ինքը վախից վազել է նկուղ: Այդ ընթացքում տեղեկացել է, որ նրանք մտել են խանութ, փնտրել իրեն, սակայն չգտնելով օղի են գնել ու հեռացել: Իսկ Հրանտ Խաչատրյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Էդգար Մարկոսյանին առաջին անգամ տեսել է մի քանի րոպե առաջ` ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ: Սակայն Էդգարի ցուցմունքնները լսելուց հետո հայտնել է, որ դեպքի օրը` ժամը 23:00-ից 24:00-ի սահմաններում, ինքը գնացել է «ՍԱՍ» սուպերմարկետ` ծխախոտ գնելու: Ճանապարհին հանդիել է Վաղարշակին և նրա հետ միասին մտել խանութ: Խանութի սրահում իրենք տեսել են Էդգարին, ով եղել է թիկնապահի համազգեստով: Նա բավական երկար ժամանակ նայել է իրենց, որի կապակցությամբ իրենք սկսել են զրուցել: Խոսակցությունը գնալով կոնֆլիկտային է դարձել, որի պատճառով իրենք դուրս են եկել խանութից և մուտքի աջ կողմում ինքն ու Վաղարշակը ձեռքով մի քանի անգամ հարվածել են նրան, սակայն այնպես, որ նա մարմնական վնասվածք չստանա: Ինքը չի հիշում, որ Էդգարն ընկած լինի գետին: Այդ ժամանակ մի քանի անձինք իրենց բաժանել, որի ընթացքում իրեցից 20-25 մետր հեռավորության վրա լսվել է «գմփոց»: Այդ ձայնից ինքը վախեցել է, իսկ Էգդարը` փախել: Դրանից հետո ինքն ու Վաղարշակը մտել են խանութ գնումներ կատարելու, որից հետո եկել են ոստիկանները և Վաղարշակին ու խանութի աշխատակիցներին տարել ոստիկանություն, իսկ իր վրա ուշադրություն չեն դարձրել: Իր, Վաղարշակի և Էդգարի մոտ զենք չի եղել: Հրանտ Խաչատրյանը շտկել է իր ցուցմունքը և նշել, որ իրականում իր մոտ եղել է գազային ատրճանակ, և ինքը դրանով մեկ անգամ կրակել է օդ:
2009 թվականի նոյեմբերի 20-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Էդգար Մարկոսյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Վաղարշակ Մինասյանին և նրան առերես պնդել Հրանտ Խաչատրյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները: Իսկ Վաղարշակ Մինասյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Էդգար Մարկոսյանին: Նրա ցուցմուքների մեծ մասն իրականությանը չի համապատասխանում: Դեպքի օրը` ժամը 23:00-ից 24:00-ի սահմաններում, ինքն ու Հրանտը գնացել են «ՍԱՍ» սուպերմարկետ` գնումներ կատարելու: Այդ ընթացքում ինքն ու Հրանտը դրսևորել են պատշաճ վարքագիծ: Էդգարը կանգնած է եղել խանութի սկզբնամասում և սևեռուն հայացքով նայել է իրենց: Հրանտը նրան հարցրել է` «ծանոթ ենք», իսկ Էդգարը ագրեսիվ կերպով պատասխանել` «ծանոթ չենք, կծանոթանանք» և իրենց դուրս հրավիրել: Հրանտն ու Էդգարը մուտքից մի քիչ հեռացել են, իսկ ինքը զրուցել է սուպերմարկետի աշխատակից Ժիրայրի հետ: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ Էդգարի ու Հրանտի խոսակցությունը թեժանում է` ձայները բարձրանում է և սկսվում հրմշտոց: Այդ պատճառով ինքն ու Ժիրայրը մոտեցել են նրանց: Ժիրայրը փորձել է ետ պահել Հրանտին, իսկ ինքը` Էդգարին: Ինքը նրան չի հայհոյել և չի հարվածել: Այդ ժամանակ ինքը կորցրել է իր հավասարակշռությունը և ընկել գետին: Գետնին ընկած ժամանակ լսել է կրակոց և Հրանտի ձեռքին տեսել ատրճանակ, որը պահված է եղել դեպի օդ: Կրակոցից հետո ամեն ինչ հանդարդվել է: Էդգարը մտել է խանութ, կարգի բերել հագուստը, դուրս եկել, և իրենք պայմանավորվել հանդիպել հաջորդ օրը: Դրանից հետո եկել են ոստիկանները և իրեն, Էդգարին ու խանութի մի քանի աշխատակցի տարել ոստիկանություն:
2009 թվականի դեկտեմբերի 21-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Ժիրայր Բալասանյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Հրանտ Խաչատրյանին: Դեպքի օրն ինքը եղել է սուպերմարկետում և նկատել, որ Էդգարը, Վաղարշակը և Հրանտը դուրս են եկել խանութից: Ինքը գնացել է նրանց ետևից և տեսել, որ խանութի անկյունային մասում Էդգարը, Հրանտն ու Վաղարշակը խոսում են: Ինքը մի կողմ է կանչել Վաղարշակին և հարցրել, թե ինչ է պատահել, իսկ Վաղարշակն իր հեթին հարցրել է` «ախրաննիկը քեզ ինչ»: Դրանից հետո Էդգարն ու Հրանտը սկսել են բարձրաձայն խոսել և միմյանց քաշքշել, որի պատճառով ինքն ու Վաղարշակը մոտեցել են նրանց և փորձել բաժանել: Ինքը բռնել է Հրանտին: Այդ ժամանակ Վաղարշակն ու Էդգարը միմյանց քաշքշելու հետևանքով ընկել են գետնին: Այդ պահին Հրանտը «Մակարով» տեսակին նմանվող ատրճանակով կրակել է Վաղարշակի և Էդգարի ուղղությամբ, ովքեր եղել են 1-2 մետր հեռավորության վրա: Ինքը Հրանտից խլել է ատրճանակը, սակայն քիչ անց նրա պահանջով ետ վերադարձրել: Դրանից 10 րոպե հետո եկել են ոստիկանները: Իսկ Հրանտ Խաչատրյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Ժիրայր Բալասանյանին մի քանի անգամ տեսել է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում: Ինքը համամիտ է նրա ցուցմուքններին և ավելացնելու ոչինչ չունի:
2009 թվականի փետրվարի 8-ի զեկուցագրի համաձայն` զեկուցվել է, որ 2009 թվականի փետրվարի 8-ին` ժամը 00:10-ին, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից ահազանգ է ստացվել, որ զանգահարել է Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մենեջեր Ջուլիետա Վարդումյանը և հայտնել, որ խանութի մոտ կրակոցներ են:
Դեպքի վայրի զննության 2009 թվականի ապրիլի 17-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 52-րդ շենքի դիմացի հատվածում` «ՍԱՍ» և «7 կոնտինենտ» սուպերմարկետների միջև: Վաղարշակ Մինասյանը մատնացույց է արել Կոմիտասի պողոտայի 52-րդ շենքի 1-ին հարկում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մուտքի դռան դիմացի հատվածը, որտեղ նա գտնվել է 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, երբ իրենից մոտ 27 մետր դեպի «7 կոնտինենտ» սուպերմարկետի կողմը վիճաբանել են ութ անձինք և տեղի է ունեցել կրակոց: Վաղարշակ Մինասյանը մատնացույց է արել «ՍԱՍ» և «7 կոնտինենտ» սուպերմարկետների միջև ընկած տարածքի այն վայրը, որտեղ կատարվել է կրակոցը: Կրակոցի կատարման վայրը գտնվում է «ՍԱՍ» և «7 կոնտինենտ» սուպերմարկետների միջը ընկած հատվածում, որոնց միջև առկա է ևս մեկ մթերային խանութ: Կրակոցը կատարվել է մթերային խանութից 4մ, մայթեզրից 5մ և «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մուտքի դռնից 27մ հեռավորության վրա: Ըստ Վաղարշակ Մինասյանի մատնացույցի` ծեծկռտուքի և կրակոցի վայրը զբաղեցրել է շուրջ 6քմ տարածք: Վաղարշակ Մինասյանի մատնացույց արած դեպքի վայրը, ինչպես նաև հարակից ամբողջ ասֆալտապատ և հողային տարածքները, մթերային խանութի, «ՍԱՍ» և «7 կոնտինենտ» սուպերմարկետների մուտքային դռները, Կոմիտասի պողոտային նայող պատուհանները մանրակրկիտ զննվել են, սակայն վնասվածքի ոչ մի հետք կամ կոտրվածք չի հայտնաբերվել:
ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետի 2009 թվականի ապրիլի 28-ի թիվ 45/2-2107 գրության համաձայն` ձեռնարկված օպերտիվ միջոցառումների շներհիվ հնարավոր չի եղել պարզել Էդգար Մարկոսյանի և այլ անձնանց միջև վիճաբանություն եղել է, թե ոչ և այդ ընթացքում կրակոց եղել, թե ոչ: Դեպքին ականատես վկաներ չեն հայտնաբերվել: 2009 թվականի փետրվարի 8-ին, ըստ տեղեկությունների, «ՍԱՍ» և «7 կոնտինենտ» սուպերմարկետների բնականոն աշխատանքը չի խաթարվել:
«ՍԱՍ-գրուպ» ՍՊ ընկերության գործադիր տնօրենի գրության համաձայն` 2009 թվականի փետրվարի 7-ի ժամը 23:00-ից մինչև 2009 թվականի փետրվարի 8-ի ժամը 01:00-ն ընկած ժամանակահատվածում խանութի ներսում ոչ մի միջադեպ չի արձանագրվել, ուստի ոչ մի արձանագրություն չի կազմվել:
«Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերության տնօրեն Վահե Դարբինյանի 2009 թվականի մայիսի 26-ի թիվ 001/Ո-001 գրության համաձայն` Էդգար Մարկոսյանը աշխատել է «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերությունում` որպես պահնորդ, 2009 թվականի փետրվարի 1-ից մինչև 2009 թվականի փետրվարի 15-ն ընկած փարձաշրջանի սահմաններում: Պահնորդային ծառայություն իրականացնելու նպատակով նրան ոչ մի ինքնապաշտապանական զենք կամ այլ պարագա ընկերության կողմից չի տրամադրվել: Նամակում նշված ժամանակահատվածում ահազանգ են ստացել «ՍԱՍ գրուպ»-ից առ այն, որ իրենց աշխատակցին տարել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Ինքն անձամբ ներկա է եղել նրա հարցաքննությանը և առանձնազրույց է ունեցել Էդգարի հետ, սակայն այդ պահին ոչ իրեն, ոչ բաժնի աշխատակիցներին չի հաջողվել պարզաբանել, թե ինչ է պատահել և որտեղից է առաջացել կրակոցի նման ձայնը, որից հետո առավոտյան ժամը 04:00-ի սահմաններում նրան բաց են թողել: Մի քանի օր անց նա ազատվել է աշխատանքից` ասելով, որ անցնում է աշխատանքի այլ կազմակերպությունում:
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 12-ի արձանագրության համաձայն` Էդգար Մարկոսյանը, զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված և արձանագրությանը փակցված լուսանկարները, հայտարարել է, որ նկարներում պատկերված անձանացից ճանաչել է ձախից աջ երկրորդ համարի տակ փակցված իրեն ծանոթ Վաղարշակ Մինասյանի լուսանկարը` նրա արտաքին տեսքից, մազերի գույնից, հոնքերի ձևից, աչքերի, քթի, շրթունքի կառուցվածքից: Նա 2009 թվականի փետրվարի 8-ին իրեն անծանոթ ևս մեկ երիտասարդի հետ Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմաց ծեծի են ենթարկել իրեն, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բարձրացրել աղմուկ-աղաղակ, որի ընթացքում Վաղարշակ Մինասյանի հետ եղած վերը նշված երիտասարդը ատրճանակից կրակել է իր վրա:
ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Համբարձումյանի կողմից 2009 թվականի սեպտեմբերի 12-ին կազմված տեղեկանքի համաձայն` թիվ 14114309 քրեական գործով անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողությունը սկսելուց առաջ Վաղաշակ Մինասյանի լուսանկարը փակցվել է 2-րդ համարի տակ: Արձանագրությունում փակցված մյուս լուսանկարներում պատկերված անձիք սույն քրեական գործի հետ որևէ առնչություն չունեն:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի հոկտեմբերի 12-ի արձանագրության համաձայն` Էդգար Մարկոսյանին ճանաչման են ներկայացվել Լևոն Գուրգենի Մելիքյանը, Վահան Թորգոմի Մադոյանը, Վահե Կամոյի Հակոբյանը և Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը: Մինչ ճանաչումը ճանաչման ներկայացված Հրանտ Խաչատրյանին առաջարկվել է իր ցանկությամբ տեղ գրավել ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում, և նա կանգնել է ձախից 3-րդ տեղում: Էդգար Մարկոսյանը ուշադիր զննել է իրեն ճանաչման ներկայացված բոլոր անձանց, մատնացույց արել ձախից 3-րդ տղում կանգնած անձին, ով հանդիսացել է Հրանտ Խաչատրյանը: Նշված անձին ճանաչել է հասակից, տարիքից, սև մազերից, սև աչքերից, լցվածությունից, մազերի երկարությունից և սանրվածքից, դեմքի արտահայտությունից: Նա այն տղան է, ով 2009 թվականի փետրվարի 7-ի լույս 8-ի գիշերը իրեն «ՍԱՍ» սուպերմարկետում ծեծի է ենթարկել, քաշելով հանել դուրս, գցել գետնին, ընկած վիճակում հարվածել, ապա ատրճանակով կրակել է իր վրա: Հաստատապես վստահ է դրանում, չի շփոթում, չի նմանեցնում: Ընդ որում ճանաչվողը եղել է հենց ներկա սանրվածքով և չսափրված չափով:
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի նոյեմբերի 23-ի արձանագրության համաձայն` Ժիրայր Բալասանյանը, ուշադիր զննելով ներկայացված անձնաց լուսանկարները, մատնացույց է արել ձախից 3-րդ տեղում փակցված անձի լուսանկարը, ով հանդիսացել է Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը: Ժիրայր Բալասանյանը հայտարարել է, որ նշված երիտասարդը 2009 թվականի փետրվարի 7-ին «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմաց Վաղարշակ անունով երիտասարդի հետ ծեծի է ենթարկել խանութի անվտանգության աշխատակցին, հայհոյել և վիրավորել նրան: Նշված երիտասարդը այդ ընթացքում հանել է ատրճանակը, մոտեցել գետնին ընկած Էդգար Մարկոսյանին և փորձել կրակել նրա վրա: Մեկ կրակոցից հետո ինքը նրա ձեռքից խլել է ատրճանակը, որը մոտ 5 րոպե անց վերադարձրել է նրան: Վստահ է, որ ձախից 3-րդ լուսանկարում պատկերված անձը հենց իր նկարագրած երիտասարդն է, ով եղել է մշտական հաճախորդներից: Նրան ճանաչել է դեմքի կլորությունից, մեծ աչքերից, դեմքի արտահայտությունից և վստահ է դրանում:
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի նոյեմբերի 23-ի արձանագրության համաձայն` Ժիրայր Բալասանյանը, ուշադիր զննելով ներկայացված անձնաց լուսանկարները, մատնացույց է արել ձախից 4-րդ տեղում փակցված անձի լուսանկարը, ով հանդիսանում է Վաղարշակ Մինասյանը: Ժիրայր Բալասանյանը հայտարարել է, որ Վաղարշակ Մինասյանին ճանաչում է դեմքով, նա եղել է իրենց մշտական հաճախորդը: Վաղարշակ Մինասյանը 2009 թվականի փետրվարի 7-ին Հրանտ անունով մեկ այլ երիտասարդի հետ Կոմիտաս 52 հասցեում տեղակայաված «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմաց հայհոյանքներով ծեծի է ենթարկել սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակից Էդգարին: Վաղարշակին ճանաչել է դեմքի ձվաձևությունից, սև աչքերից, մազերից, ականջներից, դեմքի արտահայտությունից:
«ՍԱՍ-գրուպ» ՍՊ ընկերության գործադիր տնօրենի 2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ի գրության համաձայն` 2009 թվականի փետրվարի 7-ի ժամը 23:00-ից մինչև 2009 թվականի փետրվարի 8-ի ժամը 01:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում աշխատել են տնօրեն Անդրանիկ Մարտիրոսյանը, մենեջեր Ջուլիետա Վարդումյանը, խորհրդատու վաճառողներ Ասյա Խալաթյանը, Գոհար Նազլուխանյանը, Նարինե Բախշյանը, Սիլվարդ Ծատուրյանը, Սուսաննա Փամբուխչյանը, Լիլիթ Կիրակոսյանը, Նարինե Խաչատրյանը, Լաուրա Բաղդասարյանը, Արմինե Հակոբյանը, գանձապահներ Ասյա Նազեևան, Շուշանիկ Հովհաննիսյանը, Գայանե Հայրապետյանը, օգնականներ Արտակ Ղազարյանը, Ժիրայր Բալասանյանը, Էդգար Կակոյանը, Հարություն Քոչարյանը և արտարժույթի աշխատակից Վրեժ Վարդանյանը:
2009 թվականի փետրվարի 1-ին կնքված ծառայությունների վճարովի մատուցման մասին պայմանագրի համաձայն «Պանտեռա Սիքյուրիթի» ՍՊ (պատվիրատու) ընկերության և Էդգար Մարկոսյանի (կատարող) միջև կնքվել է պայմանագիր, որի համաձայն կատարողը պարտավոր է աջակցել պատվիրատուին օբյեկտում օրենքով սահմանված կարգով հասարակական կարգ ու կանոն պահպանելու գործում:
«ՍԱՍ-գրուպ» ՍՊ ընկերության տնօրենի գրության համաձայն` Էդգար Ռաֆայելի Մարկոսյանը երբևէ չի աշխատել Կոմիտաս 52 հասցեում գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում` որպես անվտանգության աշխատակից:
«Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերության տնօրեն Վահե Դարբինյանի 2010 թվականի փետրվարի 16-ի գրության համաձայն` «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերությունը 2008-2009 թվականներին «ՍԱՍ» սուպերմարկետների ցանցին, այդ թվում` Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետին տրամադրել է պահնորդային ծառայություններ: Էդգար Ռաֆայելի Մարկոսյանը գտնվել է նշված հասցեում տեղակայված սուպերմարկետում անվտանգության աշխատանքներին ծանոթանալու նպատակով և չի հանդիսացել «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերության աշխատակիցը:
ՀՀ ոստիկանության հասարակական կարգի ապահովման վարչության պետի ժամանակավոր պաշտոնակատարի 2009 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 19/3-1113 գրության համաձայն` Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը և Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանը ՀԿԱ վարչության հաշվառումներով չեն անցնում:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի դեկտեմբերի 21-ի որոշման համաձայն` թիվ 14114309 քրեական գործով Էդգար Մարկոսյանը ճանաչվել է տուժող:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
«Արաբկիր» համատիրության նախագահի կողմից հաստատված, Կոմիտասի պողոտայի 54 և 54/1 շենքերի բնակիչների, ՀՀ ՈԶ 1032 զորամասի հրամանատարի կողմից տրված բնութագրերի համաձայն` Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանը բնութագրվում է դրականորեն:
«Արթմեդ» բժշկական-վերկանգնողական կենտրոն ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրենի կողմից 2009 թվականի նոյեմբերի 13-ին տրված տեղեկանքի համաձայն` Վաղարշակ Մինասյանը 2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ին հետազոտվել է կենտրոնում և հայտնաբերվել է տասներկումատնյա աղիքի խոց, մակերեսային գաստրիտ, բուլբիտ, միզաքարային հիվանդություն: Նշանակվել է համապատասխան բուժում և բուժումը շարունակվել է ամբուլատոր պայմաններում:
«Արթմեդ» բժշկական-վերկանգնողական կենտրոն ՓԲ ընկերության գլխավոր տնօրենի կողմից 2010 թվականի մարտի 22-ին տրված թիվ 19 տեղեկանքի համաձայն` Վաղարշակ Մինասյանը 2010 թվականի մարտի 19-ին հետազոտվել է և ախտորշվել է տասներկումատնյա աղիքի խոց և էռոզյաներ, մակերեսային գաստրիտ, բուլբիտ: Հիվանդը ստանում է ամբուլատոր բուժում կենտրնում:
«Քանաքեռ-Զեյթուն» բժշկական կենտրոնի կողմից 2010 թվականի մարտի 19-ին տրված քաղվածքի համաձայն` Վաղարշակ Մինասյանի մոտ ախտորշվել է տասներկումատնյա աղիքում` խոց և էռոզիաներ, ոսկորի էռոզիաներ, մակերեսային գաստրիտ, բուլբիտ:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
«Նորք 4/1» համատիրության նախագահի և ՀՀ ՈԶ 1032 զորամասի հրամանատարի կողմից հաստատված բնութագրերի համաձայն` Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Մահվան թիվ 395944 վկայականի համաձայն` Արմեն Հրանտի Խաչատրյանը մահացել է 1991 թվականի մայիսի 28-ին:
Բակունցի 11-րդ շենքի բնակիչների կողմից 2010 թվականի փետրվարի 25-ին տրված և «Նորք 4/1» համատիրության նախագահի կողմից հաստատված տեղեկանքի համաձայն` Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը հանդիսանում է մոր Նարինե Բաղդասարյանի (գտնվում է Մոսկվայի Բլոխինի անվան ուռուցքաբանական կենտրնում ստացիոնար բուժման մեջ) և քրոջ` Աննա Խաչատրյանի միակ կերակրողը:
Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի Բլոխինի անվան ուռուցքաբանության գիտական կենտրոնի կողմից 2010 թվականի հունվարի 18-ին տրված թիվ 09/22432 տեղեկանքի համաձայն` Ն.Բաղդասարյանը 2010 թվականի հունվարի 11-ից 25-ը Ռուսաստանի ուռուցքաբանության գիտական կենտրոնում անցել է ստացիոնար բուժում վերին շնչառական և մարսողական ուռուցքների բաժանմունքում:
Ձերբակալման 2009 թվականի նոյեմբերի 12-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի նոյեմբերի 12-ին` ժամը 21:00-ին, Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը ձերբակալվել է:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշման համաձայն` Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը:
Վերը նշված ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
-Էդգար Մարկոսյանը պահնորդային ծառայություն է մատուցել Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում,
-որպես պահնորդ Էդգար Մարկոսյանի պարտականությունն է եղել «ՍԱՍ» սուպերմարկետում պահպանել հասարակական կարգը,
-2009 թվավականի փետրվարի 7-ին Էդգար Մարկոսյանը պահնոդի համար նախատեսված համազգեստով ծառայություն է իրականացրել «ՍԱՍ» սուպերմարկետում,
-Հրանտ Խաչատրյանը և Վաղարշակ Մինասյանը ընկերներ են,
-2009 թվավականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, Հրանտ Խաչատրյանը և Վաղարշակ Մինասյանը գնումներ կատարելու նպատակով գնացել են «ՍԱՍ» սուպերմարկետ,
-«ՍԱՍ» սուպերմարկետում եղել են նաև այլ հաճախորդներ,
-«ՍԱՍ» սուպերմարկետում Հրանտ Խաչատրյանի և Վաղարշակ Մինասյանի պահվածքը գրավել է Էդգար Մարկոսյանի ուշադրությունը,
-Հրանտ Խաչատրյանը և Վաղարշակ Մինասյանը նկատել են, որ Էդգար Մարկոսյանը հայացքով հետևում է իրենց,
-հայացքով իրենց հետևելու համար Հրանտ Խաչատրյանը և Վաղարշակ Մինասյանը պարզաբանում են պահանջել Էդգար Մարկոսյանից,
-պարզաբանման կապակցությամբ Հրանտ Խաչատրյանն ու Վաղարշակ Մինասյանը սկսել են վիճաբանել Էդգար Մարկոսյանի հետ և երեքով միասին դուրս եկել «ՍԱՍ» սուպերմարկետից,
-դրսում` «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մուտքի աջ հատվածում, Հրանտ Խաչատրյանն ու Վաղարշակ Մինասյանը շարունակել են վիճաբանել Էդգար Մարկոսյանի հետ, որի ընթացքում հայհոյել և հարվածել են նրան,
-ծեծկռտուքի ժամանակ Էդգար Մարկոսյանը և Վաղարշակ Միանսյանը ընկել են գետնին,
-«ՍԱՍ» սուպերմարկետի աշխատակիցները փորձել են կանխել վիճաբանությունն ու ծեծկռտուքը,
-վիճաբանության ու ծեծկռտուքի ընթացքում Հրանտ Խաչատրյանը գոտգատեղից հանել է ատրճանակ և մեկ անգամ կրակել,
-վիճաբանության, ծեծկռտուքի և կրակոցի հետևանքով «ՍԱՍ» սուպերմարկետում խառնաշփոթ է սկսվել,
-ատրաճանակը հանդիսացել է գազային զենք,
-Հրանտ Խաչատրյանը գազային զենք կրելու թույլտվություն չի ունեցել,
-Հրանտ Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն և նրա խնամքին են գտնվում քույրը և վատառողջ մայրը,
-Հրանտ Խաչատրյանը արգելանքի տակ է 2009 թվականի նոյեմբերի 12-ից,
-Վաղարշակ Մինասյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, վատառողջ է և բնութագրվում է դրականորեն:


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը, Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանի հետ միասին, 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում իրենց հայացքով հետևելու կապակցությամբ վիճաբանել է սուպերմարկետում հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող պահնորդ Էդգար Ռաֆայելի Մարկոսյանի հետ, այնուհետև սուպերմարկետի մուտքի աջ հատվածում շարունակել վիճաբանությունը, հայհոյել և հարվածել նրան, որի ընթացքում իր մոտ ապօրինի կրած գազային զենքով մեկ անգամ կրակել է, ինչի արդյունքում «ՍԱՍ» սուպերմարկետում սկսվել է խառնաշփոթ: Այսինքն` Հրանտ Արմենի Խաչատրյանը, Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանի հետ միասին, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող անձին դիմադրություն ցույց տալով և կատարվել է ապօրինի կրած գազային զենքի գործադրմամբ, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 258-րդ հոդված 4-րդ մասով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
Հրանտ Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ տալը:
Հրանտ Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը գտնում է, որ Հրանտ Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև այն, որ նրա խնամքին են գտնվում քույրը և վատառողջ մայրը:
Վերը նշված անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Հրանտ Խաչատրյանի կատարած բոլոր արարքներով էլ առկա են:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հրանտ Խաչատրյանի կատարած բոլոր արարքներով պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Հրանտ Խաչատրյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Հրանտ Խաչատրյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով կատարած արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով կատարած արարքի համար` տուգանքի ձևով: Ընդ որում` Հրանտ Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները լրիվ գումարելու կանոնի կիրառմամբ, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Հրանտ Խաչատրյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի նոյեմբերի 12-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2009 թվականի նոյեմբերի 14-ից նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Հրանտ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալ փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ, Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանը, Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի հետ միասին, 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում իրենց հայացքով հետևելու կապակցությամբ վիճաբանել է սուպերմարկետում հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող պահնորդ Էդգար Ռաֆայելի Մարկոսյանի հետ, այնուհետև սուպերմարկետի մուտքի աջ հատվածում շարունակել վիճաբանությունը, հայհոյել և հարվածել նրան, ինչի արդյունքում «ՍԱՍ» սուպերմարկետում սկսվել է խառնաշփոթ: Այսինքն` Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանը, Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի հետ միասին, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող անձին դիմադրություն ցույց տալով, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Վաղարշակ Մինասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը գտնում է, որ Վաղարշակ Մինասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև այն, որ նա վատառողջ է:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ գործում ամբաստանյալ Վաղարշակ Մինասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Վաղարշակ Մինասյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Վաղարշակ Մինասյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ Վաղարշակ Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե դատական ծախսերն ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Հրանտ Խաչատրյանից և Վաղարշակ Մինասյանից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողը, հնարավորություն ունենալով ներկայացնելու իր շահերը, ամբաստանյալներին որևէ պահանջ չի ներկայացրել: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Հրանտ Արմենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 258-րդ հոդված 4-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի չափով` ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի նոյեմբերի 12-ից:
Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի չափով:
Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ

ԵԱՔԴ/0195/01/09




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության
վերաքննիչ քրեական դատարանի
ԵԱՔԴ/0195/01/09 որոշում
Նախագահող դատավոր՝ Գ.Մելիք-Սարգսյան
Դատավորներ` Մ.Պետրոսյան
Ս.Համբարձումյան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
մեղադրող Գ.ԼՅՈՒԴՎԻԳՅԱՆԻ


2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ք. Երևանում

դռնբաց դատական նիստում, քննելով Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի և Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) 2010 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշման դեմ մեղադրող Գ.Լյուդվիգյանի վճռաբեկ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Քրեական գործը հարուցվել է 2009 թվականի մայիսի 12-ին։
2009 թվականի նոյեմբերի 14-ին Հրանտ Արմենի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
2009 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Հ.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
2009 թվականի դեկտեմբերի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)։
2. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 18-ի դատավճռով Հ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Հ.Խաչատրյանը դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի չափով։
Նույն դատավճռով Վաղարշակ Ռուբենի Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի չափով։
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել ամբաստանյալ Վ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Պողոսյանը և ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Գրիգորյանը։
3. Վերաքննիչ դատարանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները բավարարվել են մասնակիորեն՝ պատժի մասով դատավճիռը փոփոխվել է։
Վերաքննիչ դատարանի հիշյալ դատական ակտով Հրանտ Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ Հ.Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ տուգանքի 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով և տուգանք 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Վերաքննիչ դատարանի նույն դատական ակտով Վաղարշակ Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ու դատապարտվել տուգանքի 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Մնացած մասով դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ։
4. Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ, գործով մեղադրող Գ.Լյուդվիգյանը Վերաքննիչ դատարանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել, որը Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 2-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ։
Պաշտպանների կողմից ներկայացվել են վճռաբեկ բողոքի պատասխաններ, որտեղ վերջիններս իրենց անհամաձայնությունն են հայտնել մեղադրող Գ.Լյուդվիգյանի վճռաբեկ բողոքի կապակցությամբ։

Բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
5. Հրանտ Խաչատրյանը և Վաղարշակ Մինասյանը մեղավոր են ճանաչվել ու դատապարտվել հետևյալ արարքների կատարման համար. Հ.Խաչատրյանը և Վ.Մինասյանը 2009 թվականի փետրվարի 7-ին` ժամը 23։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում վիճաբանության մեջ են մտել ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու պատճառով իրենց դիտողություն արած նույն սուպերմարկետի անվտանգության աշխատակից Էդգար Մարկոսյանի հետ, շուրջ 40 րոպե, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով սուպերմարկետի աշխատակիցների, հաճախորդների, շենքի բնակիչների, փողոցի անցորդների նկատմամբ, Է.Մարկոսյանի հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել։ Դրսևորելով ագրեսիվ վարքագիծ` քաշքշել են Է.Մարկոսյանի հագուստներից, նրան դուրս են բերել սուպերմարկետի մուտքի դիմաց և բռունցքներով հարվածներ հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Է.Մարկոսյանը, կորցնելով հավասարակշռությունը, ընկել է գետնին, իսկ Վ.Մինասյանն ու Հ.Խաչատրյանը շարունակել են ոտքերով ծեծի ենթարկել նրան։ Այդ ընթացքում Հ.Խաչատրյանը, գոտկատեղից դուրս բերելով իր մոտ ապօրինի կերպով կրած և քննությամբ չհայտնաբերված գազային ատրճանակը, կրակել է Է.Մարկոսյանի ուղղությամբ։ Կրակոցից և իր նկատմամբ գործադրված բռնությունից վախեցած` Է.Մարկոսյանը փախել-մտել է սուպերմարկետի նկուղ։ Դրանից հետո Հ.Խաչատրյանը, ատրճանակը ձեռքին, Վ.Մինասյանի հետ մտել է սուպերմարկետ և փնտրել Է.Մարկոսյանին, սակայն չգտնելով նրան` գնել են մեկ շիշ օղի և դուրս եկել խանութից։ Հ.Խաչատրյանի և Վ.Մինասյանի խուլիգանական գործողություններով խափանվել է սուպերմարկետի բնականոն աշխատանքը։
6. Վերաքննիչ դատարանի որոշման համաձայն՝ Առաջին ատյանի դատարանը Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել, որ նա բարեխղճորեն ծառայել է ՀՀ ՈԶ թիվ 1032 զորամասում, հրամանատարության կողմից բնութագրվել է դրական, հայրը մահացել է, հիվանդ մոր և չաշխատող քրոջ խնամքը մնացել է նրա վրա, երիտասարդ է, զղջացել է կատարած արարքի համար, հաշտվել է տուժողի հետ, որը որևէ պահանջ չի ներկայացրել, դատաբժշկական փորձաքննությամբ վերջինիս մոտ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել, նա օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպված չի եղել տվյալ օբյեկտում աշխատելու համար։
Վերոշարադրյալից ելնելով Վերաքննիչ դատարանը եզրահանգել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի չառնելով այդ բացառիկ հանգամանքները` պատիժ նշանակելիս չի անդրադարձել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակելու հարցին (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 6, 135-140 էջեր)։
7. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի համաձայն՝ Է.Մարկոսյանը պահնորդային ծառայություն է մատուցել Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետում, նրա` որպես պահնորդի, պարտականությունն է եղել «ՍԱՍ» սուպերմարկետում պահպանել հասարակական կարգը։ Իսկ 2009 թվականի փետրվարի 7-ին Է.Մարկոսյանը պահնոդի համար նախատեսված համազգեստով ծառայություն է իրականացրել «ՍԱՍ» սուպերմարկետում (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 5, 106-130 էջեր)։
8. «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերության տնօրեն Վահե Դարբինյանի 2009 թվականի մայիսի 26-ի թիվ 001/Ո-001 գրության համաձայն` Էդգար Մարկոսյանը 2009 թվականի փետրվարի 1-ից մինչև 2009 թվականի փետրվարի 15-ն ընկած փորձաշրջանի ժամանակահատվածում աշխատել է «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերությունում որպես պահնորդ։
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 18-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Վ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Պողոսյանը վերաքննիչ բողոք է բերել 2010 թվականի հունիսի 1-ին, իսկ ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Գրիգորյանը` 2010 թվականի հունիսի 14-ին։
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում Վ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Պողոսյանը խնդրել է դատավճիռն իր պաշտպանյալի մասով բեկանել և հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 6, 2-13 էջեր)։
Հ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Գրիգորյանը խնդրել է դատավճիռն իր պաշտպանյալի մասով բեկանել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում նրան ճանաչել արդարացված` հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` քրեական գործի վարույթը կարճել` «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի հիման վրա (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 6, 15-23 էջեր)։
Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ մեղադրողը ներկայացրել է առարկություններ, որոնք Վերաքննիչ դատարանում ստացվել են 2010 թվականի հունիսի 22-ին (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 6, 63-71, 73-81 էջեր)։
Վերաքննիչ դատարանի 2010 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և դատական նիստում քննության նշանակվել 2010 թվականի հուլիսի 14-ին (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 6, 84-85 էջեր)։
10. 2010 թվականի հուլիսի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել են սույն գործով վերաքննիչ բողոքների հեղինակների դիմումներն այն մասին, որ առողջական խնդիրներ ունենալու պատճառով չեն կարող մասնակցել 2010 թվականի հուլիսի 14-ին նշանակված դատական նիստին և խնդրում են գործի դատական քննությունը հետաձգել 20 օրով։
Նկատի ունենալով վերոհիշյալ հանգամանքը` Վերաքննիչ դատարանը դատական նիստը վերանշանակել է 2010 թվականի օգոստոսի 17-ին և այդ մասին տեղեկացրել դատավարության մասնակիցներին (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 6, էջ 102)։
11. 2010 թվականի օգոստոսի 12-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է ամբաստանյալ Վ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Պողոսյանի կողմից ստորագրված փաստաթուղթ, որը վերնագրված է «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք», և որով նա խնդրել է իր պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելը հնարավոր չհամարելու դեպքում` մեղմացնել վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժաչափը (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 6, էջ 115)։
2010 թվականի օգոստոսի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Գրիգորյանի կողմից ստորագրված փաստաթուղթ, որը վերնագրված է «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք», և որով նա խնդրել է իր պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման և «քրեական գործի վարույթը կարճելու դատավճիռ» կայացնելը հնարավոր չհամարելու դեպքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղմացնել վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժաչափը (տե՛ս Քրեական գործ, հատոր 6, 117-118 էջեր)։
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի կայացրած որոշումներում առկա չէ որևէ նշում այն մասին, որ «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքներով» բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնվում է կամ հարգելի է ճանաչվում։
12. Վերաքննիչ դատարանը, վճռաբեկության կարգով քննելով գործը, 2010 թվականի սեպտեմբերի 3-ին կայացրել է որոշում, որում առկա է թե՛ վերաքննիչ բողոքների և թե՛ ի լրումն դրանց ներկայացված` «լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքների» բովանդակության շարադրանքը։
Ավելին, Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ վերջինս, փաստորեն, բավարարել է «լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքները» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 6, 135-140 էջեր)։

Վճռաբեկ բողոքի հիմքը, հիմնավորումները և պահանջը.

13. Վճռաբեկ բողոք բերած անձը գտել է, որ բողոքարկվող դատական ակտը կայացնելիս թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, Վերաքննիչ դատարանն օբյեկտիվ ստուգման և գնահատման չի ենթարկել Հ.Խաչատրյանի կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, և այդ ամենի արդյունքում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, և 61-րդ հոդվածներով սահմանված սկզբունքների խախտմամբ, Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ, որն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով։
14. Բողոքաբերը գտել է նաև, որ Վերաքննիչ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ և 382-րդ հոդվածների պահանջները։ Ի հիմնավորումն իր այդ պնդման՝ բողոքի հեղինակը նշել է, որ Վերաքննիչ դատարանն Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի կայացման օրվանից 2 ամիս անց ընդունել է պաշտպանության կողմի ներկայացրած ժամկետանց, այսպես կոչված «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքները», որոնք` այլ հիմքով ու պահանջով բերված նախկին վերաքննիչ բողոքների հետ համատեղ քննության է առել և բավարարել։
15. Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոք բերած անձը խնդրել է մասնակիորեն բեկանել Վերաքննիչ դատարանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշումը, օրինական ուժի մեջ թողնել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի մայիսի 18-ի դատավճիռը։

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
I. Օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելը.
16. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված առաջին իրավական հարցը հետևյալն է. իրավաչա՞փ է արդյոք Վերաքննիչ դատարանի հետևությունն այն մասին, որ առկա են ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելը հիմնավորող բացառիկ հանգամանքներ։
17. Օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում հայտնել այն մասին, որ «Օրենքում օգտագործված «բացառիկ» բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից։ Այլ կերպ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության» (տե՛ս Հակոբ Գագիկի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-13/08 որոշումը)։
Վ.Մնացականյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի բովանդակությունից երևում է, որ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է հետևյալ երկու պայմաններից առնվազն մեկը՝
1. գործի բացառիկ հանգամանքները. 2. խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը։ Ինչպես նշված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածում, բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ։ Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։ Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել պատժի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա» (տե՛ս Վաչիկ Ալբերտի Մնացականյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի մայիսի 23-ի թիվ ՎԲ-25/08 որոշման 21-րդ կետը)։
18. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ սույն գործով առկա են մի շարք բացառիկ հանգամանքներ, մասնավորապես՝ ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի բարեխիղճ ծառայությունը ՀՀ ՈԶ թիվ 1032 զորամասում, հրամանատարության կողմից դրական բնութագրվելը, հոր մահացած լինելը, նրա խնամքին հիվանդ մոր և չաշխատող քրոջ առկայությունը, բացի այդ այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, զղջացել է կատարած արարքի համար, հաշտվել է տուժողի հետ, որը որևէ պահանջ չի ներկայացրել, դատաբժշկական փորձաքննությամբ վերջինիս մոտ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել (տե՛ս սույն որոշման 6-րդ կետը)։
19. Սույն որոշման 17-րդ կետում մեջբերված և համապատասխանաբար նաև Հ.Հովհաննիսյանի և Վ.Մնացականյանի վերաբերյալ որոշումներում սահմանված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 18-րդ կետում շարադրված փաստական հանգամանքները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից հաշվի առնված հանգամանքները էականորեն չեն նվազեցնում նրա կատարած հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և այդ հանգամանքներն այն աստիճան առանձնահատուկ չեն, որ տվյալ գործը վերածեն բացառության։
Հետևաբար` Հ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը որպես բացառիկ գնահատելով՝ Վերաքննիչ դատարանը չի պահպանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի պահանջները։ 20. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է նաև, որ Վերաքննիչ դատարանը որպես բացառիկ է դիտել այն հանգամանքը, որ տուժող Է.Մարկոսյանն օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպված չի եղել տվյալ օբյեկտում աշխատելու համար (տե՛ս սույն որոշման 6-րդ կետը)։
Մեջբերված փաստական հանգամանքի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված է, որ 2009 թվականի փետրվարի 7-ին Է.Մարկոսյանը պահնոդի համար նախատեսված համազգեստով ծառայություն է իրականացրել «ՍԱՍ» սուպերմարկետում (տե՛ս սույն որոշման 7-րդ կետը)։
Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնված են գործով ձեռք բերված տվյալների վրա։ Մասնավորապես` «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերության տնօրեն Վահե Դարբինյանի 2009 թվականի մայիսի 26-ի թիվ 001/Ո-001 գրության համաձայն` Էդգար Մարկոսյանը 2009 թվականի փետրվարի 1-ից մինչև 2009 թվականի փետրվարի 15-ն ընկած փորձաշրջանի ժամանակահատվածում աշխատել է «Պանտեռա սիքյուրիթի» ՍՊ ընկերությունում որպես պահնորդ (տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը)։
21. Սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված փաստական հանգամանքների վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված վերոհիշյալ հանգամանքների վերաբերյալ որևէ հերքող պատճառաբանություն Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը չի բովանդակում։ Վերաքննիչ դատարանն անգամ չի պատճառաբանել, թե տուժող Է.Մարկոսյանի` տվյալ կազմակերպությունում աշխատելու համար օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպված չլինելու հանգամանքը ինչպես է էականորեն նվազեցնում Հ.Խաչատրյանի կատարած հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։
Մինչդեռ Հ.Հովհաննիսյանի և Վ.Մնացականյանի վերաբերյալ որոշումներում սահմանված իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ անգամ եթե տուժող Է.Մարկոսյանը տվյալ կազմակերպությունում աշխատելու համար օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպված չի եղել, ապա սույն գործով դա չի կարող դիտվել որպես բացառիկ հանգամանք ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար։
22. Հիմք ընդունելով սույն որոշման 17-21-րդ կետերում շարադրված վերլուծությունը՝ Վճաբեկ դատարանը գտնում է, որ իրավաչափ չէ Վերաքննիչ դատարանի հետևությունն այն մասին, որ առկա են ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելը հիմնավորող բացառիկ հանգամանքներ։ Այսինքն` Վերաքննիչ դատարանն առանց բավարար հիմքերի է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը, ինչի արդյունքում թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության ու պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտում և Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ։
23. Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Վերաքննիչ դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է` կիրառել է քրեական օրենքի այն հոդվածը, որը ենթակա չէր կիրառման։ Դա հանգեցրել է նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող, չհիմնավորված որոշման կայացման։ Նշված հանգամանքը Վճռաբեկ դատարանին հիմք է տալիս Հ.Խաչատրյանի մասով բեկանելու Վերաքննիչ դատարանի որոշումը և այդ մասով օրինական ուժ տալու Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռին։

II. «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքները» քննության ընդունելու իրավաչափությունը.
24. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված երկրորդ իրավական հարցը հետևյալն է. Վերաքննիչ դատարանն իրավասո՞ւ էր արդյոք քննության առնել վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու համար օրենքով սահմանված ժամկետները լրանալուց հետո կողմի բերած այն փաստաթուղթը, որը վերնագրված է «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք»։
25. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 378-րդ հոդվածի համաձայն` «Վերաքննիչ բողոքը ներկայացվում է վերաքննիչ դատարան, իսկ դրա պատճենը` դատական ակտ կայացրած դատարան` սույն օրենսգրքի 382 հոդվածի և 383 հոդվածի երկրորդ մասի պահանջները կատարելու համար»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` վերաքննիչ բողոք բերվում է առաջին ատյանի դատարանների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերը հրապարակվելու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում»։
26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հարգելի պատճառներով բողոքարկման համար սահմանված ժամկետը բաց թողնելու դեպքում բողոք ներկայացնելու իրավունք ունեցող անձինք կարող են դատական ակտը կայացրած դատարանի առաջ միջնորդել՝ վերականգնելու բաց թողնված ժամկետը։ (...)
2. Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մաuին միջնորդությունը մերժելու որոշումը տաuնհինգoրյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ դատարան, որն իրավունք ունի վերականգնել բաց թողնված ժամկետը և քննել գործը (...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 174-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «(...) վերադաu դատարանն իրավունք ունի վերականգնել բաց թողնված ժամկետը` իր վարույթում գտնվող գործով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»։
27. Շարադրված քրեադատավարական նորմերի վերլուծությունից բխում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը չի սահմանում «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք» դատավարական փաստաթղթի տեսակ, որպես վերաքննիչ բողոքից իր իրավական ռեժիմով տարբերվող փաստաթուղթ, և համապատասխանաբար չի սահմանում նաև «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք» քննելու՝ Վերաքննիչ դատարանի ինքնուրույն լիազորությունը։ Այսինքն՝ ՀՀ քրեական դատավարությունում «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքի» համար սովորական վերաքննիչ բողոքից տարբերվող, ինքնուրույն դատավարական ռեժիմ չի սահմանվում։ Ուստի «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք» վերնագրված փաստաթղթին անհրաժեշտ է վերաբերել այնպես, ինչպես «սովորական» վերաքննիչ բողոքին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը հստակ սահմանում է վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու կարգն ու ժամկետները, ինչպես նաև այդ բողոքի քննության կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանի լիազորությունները։ Մասնավորապես՝ առաջին ատյանի դատարանների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի դեմ վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետը մեկ ամիս է, և այս ժամկետն անցնելուց հետո բերված բողոքները թողնվում են առանց քննության, եթե վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 174-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա չի վերականգնում վերաքննիչ բողոքարկման ժամկետը։ Ընդ որում, իրավական որոշակիության սկզբունքի ներքո, վերաքննիչ դատարանը իրավասու է վերաքննիչ բողոքարկման ժամկետից դուրս ներկայացրած բողոքը քննության առնել միայն այն դեպքում, եթե դատավարական որոշմամբ վերականգնի բողոքարկման ժամկետը։
Բացի այդ, վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և վերաքննիչ դատարանն իրավունք չունի դուրս գալ վերաքննիչ բողոքի սահմաններից։
28. Սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված վերլուծությունը Վճռաբեկ դատարանին թույլ է տալիս եզրակացնել, որ վերաքննության կարգով գործի վերանայման հիմքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածով սահմանված ժամկետների սահմաններում ներկայացված վերաքննիչ բողոքն է կամ վերոնշյալ ժամկետային սահմաններից դուրս ներկայացված բողոքը, եթե պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380 հոդված կամ 174 հոդվածի 4-րդ մաս) վերաքննիչ բողոքարկման ժամկետի բացթողումը հարգելի է ճանաչվել։ Քրեադատավարական օրենքով սահմանված ժամկետի խախտմամբ ներկայացված յուրաքանչյուր բողոք պետք է թողնվի առանց քննության, եթե պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում վերաքննիչ բողոքարկման ժամկետի բացթողումը հարգելի չի ճանաչվել։
29. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 18-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Վ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Պողոսյանը վերաքննիչ բողոք է բերել 2010 թվականի հունիսի 1-ին, իսկ ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Գրիգորյանը` 2010 թվականի հունիսի 14-ին։ Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ մեղադրողը ներկայացրել է առարկություններ։
Վերաքննիչ դատարանի 2010 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և դատական նիստում քննության նշանակվել 2010 թվականի հուլիսի 14-ին, սակայն պաշտպանների դիմումների հիման վրա Վերաքննիչ դատարանի նիստը վերանշանակվել է 2010 թվականի օգոստոսի 17-ին (տե՛ս սույն որոշման 9-10-րդ կետերը)։
2010 թվականի օգոստոսի 12-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է ամբաստանյալ Վ.Մինասյանի պաշտպան Ռ.Պողոսյանի կողմից ստորագրված փաստաթուղթ, որը վերնագրված է` «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք»։
2010 թվականի օգոստոսի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Գրիգորյանի կողմից ստորագրված փաստաթուղթ, որը վերնագրված է` «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք»։
Ներկայացված «լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքներում» փոփոխված են օրենքով սահմանված մեկամսյա ժամկետում բերված վերաքննիչ բողոքների հիմքերը և պահանջը (տե՛ս սույն որոշման 11-րդ կետը)։
Ընդ որում, Վերաքննիչ դատարանը որևէ դատավարական որոշմամբ չի անդրադարձել ներկայացված «լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքներով» բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու հարցին (տե՛ս սույն որոշման 11-րդ կետը)։
Վերաքննիչ դատարանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշման ուսումնասիրությունից երևում է, որ դրանում առկա է թե՛ վերաքննիչ բողոքների և թե՛ ի լրումն դրանց ներկայացված` «լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքների» բովանդակության շարադրանքը։ Ավելին, Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ վերջինս, փաստորեն, բավարարել է «լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքները» (տե՛ս սույն որոշման 11-րդ կետը)։
Մեջբերված փաստական հանգամանքների վերլուծությունից երևում է, որ սույն գործով բողոքաբերները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ժամկետի խախտմամբ ներկայացրել են նշված օրենսգրքով չնախատեսված փաստաթուղթ՝ «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք», որը բավարարվել է Վերաքննիչ դատարանի կողմից։
30. Սույն որոշման 27-28-րդ կետերում շարադրված վերլուծության լույսի ներքո մեկնաբանելով սույն որոշման 29-րդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք բերելուց հետո՝ վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու համար օրենքով սահմանված ժամկետներից դուրս, հավելյալ վերաքննիչ բողոք ներկայացնելու պարագայում (անկախ այն հանգամանքից, որ փաստաթուղթն ուներ օրենքով չնախատեսված անվանում՝ «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոք») Վերաքննիչ դատարանն իրավասու չէր քննության առնել դրանք, եթե դատավարական որոշմամբ չէր վերականգնել բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը։
31. Հիմք ընդունելով սույն որոշման 27-30-րդ կետերում շարադրված հիմնավորումները և իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Վերաքննիչ դատարանը սույն գործով դատական ակտ կայացնելիս թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք իրենց բնույթով էական են, քանի որ ազդել են գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ, 398-րդ, 406-րդ և 419-րդ հոդվածների համաձայն՝ հիմք են Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար։
32. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ «Լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքի» վերաբերյալ՝ սույն որոշման մեջ շարադրված իրավական դիրքորոշումը հավասարապես վերաբերում է թե' ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի և թե' ամբաստանյալ Վ.Մինասյանի պաշտպանների բերած «լրացուցիչ վերաքննիչ բողոքներին»։ Սակայն, նկատի ունենալով, որ վճռաբեկ բողոքի հեղինակը դատական ակտը Վ.Մինասյանի մասով չի բողոքարկել և պահանջել է Վերաքննիչ դատարանի որոշումը բեկանել մասնակիորեն, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 415-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Եթե գործով դատապարտված են մի քանի անձ, իսկ բողոքը բերված է դատապարտյալներից միայն մեկի կամ մի քանիսի նկատմամբ, դատարանը վճռաբեկ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում պարտավոր է գործն ստուգել միայն տվյալ դատապարտյալների վերաբերյալ», հետևաբար Վճռաբեկ դատարանն անդրադառնում է միայն Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտի` Հ.Խաչատրյանին վերաբերող մասին։
Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 419-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի հիման վրա բեկանել Վերաքննիչ դատարանի որոշումը Հ.Խաչատրյանին վերաբերող մասով և օրինական ուժ տալ նրա վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռին։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետութ¬յան քրեական դատավարության օրենսգրքի 403-406-րդ, 419-րդ, 422-424-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել։ Ամբաստանյալ Հրանտ Արմենի Խաչատրյանի մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. սեպտեմբերի 3-ի որոշումը բեկանել և օրինական ուժ տալ նրա վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 18-ի դատավճռին։ 2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։

Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ