ԵԱՔԴ/0186/01/09





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«2» ապրիլի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ս.Բադալյան
տուժող Գ.Պետրոսյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանի` ծնված 1956 թվականի հուլիսի 20-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում 8 անգամ դատապարտված, բնակվել է Երևան քաղաքի Լեփսիուսի փողոցի 4-րդ շենքի 19-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի նոյեմբերի 6-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մինասյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09121209 քրեական գործը:
2009 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մինասյանի որոշմամբ թիվ 09121209 քրեական գործով Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մինասյանի որոշմամբ թիվ 09121209 քրեական գործով Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանի նկատմամբ Գ.Պետրոսյանին բռնաբարելու և Ա.Ղարամյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել համապատասխանաբար ապացույցների անբավարարության և Ա.Ղարամյանի հաշտվելու հիմքերով: Նույն որոշմամբ Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել Մ.Սոսյանի բողոքի բացակայության հիմքով:
2009 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին` ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևանի Կ.Ուլնեցի և Հասրաթյան փողոցների խաչմերուկում Դրոյի 39 տան բնակիչ` Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանի հետ կենցաղային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ դանակով դիտավորությամբ մեկ անգամ հարվածել է Գյուլնարա Պետրոսյանի աջ բազկի առաջային մակերեսի ս/3-ի շրջանին` Գյուլնարա Պետրոսյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Մամիկոն Սոսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ պատժից ազատվելուց հետո Աշոտի հետ միասին աշխատել է կանգառում` որպես պահակ: Աշոտը եղել է վատառողջ, ինչի պատճառով ինքը պարբերաբար այցելել է նրան: Այցելությունների ժամանակ ծանոթացել է Գյուլնարայի հետ և որոշ ժամանակ անց իրենք սկսել են ինտիմ հարաբերություններ ունենալ: Դեպքի օրը` 2009 թվականի հոկտեմերի 23-ին, ինքը նրանց տանը չի եղել, քանի որ մինչ այդ` 2009 թվականի հոկտեմբերի 5-ին, ինքը ծեծել էր Աշոտին, և նա տեղափոխվել էր հիվանդանոց: Այդ օրն ինքն այցելել է իր մոր գերեզմանին և այդտեղից վերադառնալիս Ուլնեցու փողոցի խաչմերուկի մոտ տեսել է Գյուլնարային: Ինքը ձայն է տվել նրան, սակայն նա չի լսել կամ ձևացրել է, որ չի լսում և շարունակել է արագ քայլել: Ինքը նույնպես արագացրել է քայլերը և երկհարկանի խանութի մոտ հասել է Գյուլնարային, և այդ պահին վերջինը վայր է ընկել: Ինքը տեսել է, որ նրա թևն արնահոսում է: Ինքը հարցրել է, թե ինչ է պատահել, սակայն Գյուլնարան չի կարողացել խոսել, միայն խնդրել է տեղափոխել Աշոտի ավտոտնակ: Ինքը թաշկինակով կապել է նրա թևը և այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Մարիամն ու Նառան: Նրանք իրեն հարցրել են ինչ է պատահել, իսկ ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Մարիամը զանգահարել է շտապ օգնություն, և երբ շտապ օգնությունը եկել է, ինքն ու Մարիամը օգնել են` Գյուլնարային դնել պատգարակի վրա: Ինքը ցանկացել է ուղեկցել Գյուլնարային, սակայն բուժքույրը թույլ չի տվել: Ինքը ոչ մեկին սայր ցույց չի տվել և դեպքից անմիջապես հետո Աշոտի տուն չի գնացել, այլ դրանից մի քանի օր անց Աշոտի տան բակում պատահաբար հանդիպել է նրան և ասել, որ Գյուլնարայի ձեռքը վնասվել է, ինչի համար նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Դեպքից երեք օր անց «14-ի կռուգ» կոչվող վայրում ինքը տեսել է Գյուլնարային և հարցրել է, թե ինչ էր պատահել, իսկ նա պատասխանել է, որ ինքնավնասել է («ես եմ ինձ պիսկել»): Հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո Գյուլնարան սկսել է ամեն օր այցելել իր ընկեր Սամվելի տուն: Ինքը նրանից պահանջել է այլևս չգալ այդտեղ, սակայն նրա այցելությունները շարունակվել են: Ինքը Գյուլնարային առաջարկել է հանել թևի կարերը, որպեսզի փտախտ չառաջանա, ինչ համար իրենք գնացել են իր ծանոթի տուն, որտեղ քանդել են նրա կարերը: Իրեն ձերբակալելու օրը Գյուլնարան իր հետ եղել է Սամվելի տանը:
Տուժող Գյուլնարա Պետրոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հնարավորություն չունենալու պատճառով ինքը ժամանակավորապես ապրել է Աշոտի տանը: Մամիկոնը եղել է Աշոտի ծանոթը: Դեպքի օրը Աշոտի տանը Մամիկոնը դանակի սպառնալիքով ցանկացել է իրեն բռնաբարել, ինչի պատճառով Աշոտի և նրա միջև վիճաբանություն է սկսվել: Վիճաբանության ընթացքում Մամիկոնը ծեծել է Աշոտին: Ինքը միջամտել է վիճաբանությանը և Մամիկոնին դուրս է հանել տնից, որպեսզի նա չծեծի Աշոտին: Ինքն ու Մամիկոնը քայլել են մինչև Ջափարիձեի փողոցում գտնվող ավտոլվացման կետը: Այդ ժամանակ Մամիկոնը իրենից պահանջել է գնալ գերեզմանատուն և այնտեղ կենակցել, սակայն ինքը հրաժարվել է, որից հետո Մամիկոնը գրպանից հանել է գաղտնի փականով դանակ և հարվածել իրեն: Հարվածից վնասվել է իր աջ ձեռքի բազուկը: Այդ ժամանակ իր հագին եղել է բարակ բաճկոն: Դրանից հետո Մամիկոնն իրեն տարել է մինչև վերևի փողոցը, որտեղ ինքն ուշաթափվել է: Դրանից հետո շտապ օգնությունը իրեն տեղափոխել է «Միքայելյան» հիվանդանոց: Մամիկոնն իր հետ հիվանդանոց չի եկել: Դրանից հինգ օր անց ինքը դուրս է գրվել հիվանդանոցից: Այդ ընթացքում Մամիկոնը կրկին եկել է ավտոտնակ, իրեն տարել Սեկոյանի տուն և քանդել իր վերքի կարերը: Սկզբում ինքն ասել է, որ ինքն է իրեն վնասել, սակայն զգալով Մամիկոնի սխալը` պատմել է իրականությունը: Ինքը հոգեբուժական հիվանդանոցներում բուժվել է մարմնի փայտացման պրոցեսի համար:
Վկա Աշոտ Ղարամյանը նախանական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Դրոյի 39 հասցեում գտնվող ավտոտնակում: 2007 թվականին ինքն աշխատել է Զեյթունի գերեզմանատան ավտոկայանատեղում` որպես պահակ և այդ ընթացքում ծանոթացել է «Կճե» մականունով Մամիկոնի հետ, որից հետո նա երբեմն եկել է իր տուն: 2009 թվականի հուլիս ամսին ծանոթացել է Գյուլնարա Պետրոսյանի հետ, ով մշտական բնակության վայր չունի և ներկայում բնակվում է իր տանը: 2009 թվականի հոկտոմբերի սկզբներին Մամիկոնը եկել է իր տուն և իր ու Գյուլնարայի հետ միասին հաց կերել: Այուհետև Մամիկոնը իրեն գումար է տվել և ինքը գնացել է խանութ սպիրտ գնելու: Երբ վերադարձել է խանութից տեսել է, որ Մամիկոնը անկողնում, շալվարը կիսով չափ իջեցրած, պառկած է Գյուլնարայի վրա, ում շալվարը նույնպես իջեցրած է եղել: Ներս մտնելու պահին Գյուլնարան չի բղավել, այլ պարզապես ձեռքով պահել է Մամիկոնին, իսկ Մամիկոնի ձեռքին դանակ է եղել: Իր և Մամիկոնի միջև խոսակցություն է եղել, որի ընթացքում նա իրեն հայհոյել է: Հաջորդ օրը Մամիկոնը կրկին եկել է իր տուն և ասել, որ բջջային հերախոսը կորցրել է: Այդ ժամանակ Գյուլնարան խոստովանել է, որ նախորդ օրը Մամիկոնի հեռախոսը ընկած է եղել հատակին և նա վերցրել է այն ու Զեյթունի շուկայում 5.000 ՀՀ դրամով վաճառել մի անծանոթի: Դրանից հետո Մամիկոնը գտել է հեռախոսի գնորդին, նրան տվել 5.000 ՀՀ դրամ և ետ վերցրել հեռախոսը, որից հետո Մամիկոնը իրենից պահանջել է նշված 5.000 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև 3.000 ՀՀ դրամ` հեռախոսի քարտի և ակնոցները կոտրելու համար: Ինքը այդ գումարը տվել է Մամիկոնին, և նա ասել է, որ պարտք և պահանջ չունի: Դրանից հետո` հոկտեմբերի սկզբներին, Մամիկոնը հարբած եկել է իր տուն և կրկին հեռախոսի հետ կապված խոսակցություն սկսել, որից հետո հարձակվել է իր վրա և ձեռքերով ու ոտքերով հարվածել իր դեմքին: Կռվին միջամտել է Գյուլնարան և չի թողել, որպեսզի Մամիկոնը հարվածի իրեն: Այնուհետև Գյուլնարան Մամիկոնին դուրս է հանել իր տնից և ինքը չի տեսել, թե նրանք ուր են գնացել: Այդ դեպքից հետո` 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին կամ 23-ին` երեկոյան ժամը 21:00-ի սահմաններում, Մամիկոնը կրկին հարբած եկել է իր տուն: Իրենց տանը կրկին խմել են, որի ընթացքում Մամիկոնը նորից սկսել է իրեն հայհոյել: Գյուլնարան Մամիկոնին դուրս է տարել, որպեսզի նա իրեն նորից չծեծի: Այնուհետև Մամիկոնը միայնակ եկել է իր տուն և ասել, որ Գյուլնարայի հետ վիճաբանելու ընթացքում դանակով մի փոքր «ճանկռել» է նրա ձեռքը: Դրանից մի քանի օր անց է ինքը տեսել է Գյուլնարային և իմացել, որ Մամիկոնը դանակով վնասել է նրա աջ ձեռքը, ինչի պատճառով նրան տեղափոխել են հիվանդանոց և նա մի քանի օր գտնվել է հիվանդանոցում:
Վկա Մարիամ Գարդյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին` ժամը 00:30-ի սահմաններում, ինքն ու իր ընկերուհի Նառա Հարությունյանը զբոսնել են իրենց փողոցում: Այդ ժամանակ Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոցում գտնվող երկհարկանի խանութի մոտ տեսել են գետնին ընկած մի կնոջ, ում աջ թևի վերին հատվածը եղել է վնասված և ուժեղ արնահոսել է: Ինքն ու Նառան վազել են այդ կնոջ ուղղությամբ և նրա կողքին տեսել են մոտ 50 տարեկան, 175 սմ հասակով մի տղամարդու, ով բռնած է եղել այդ կնոջ ձեռքը և գլուխը: Երբ իրենք մոտեցել են, այդ տղամարդը «խառնվել է իրար»: Վերջինի ձերքին դանակ կամ այլ առարկա չի եղել, սակայն կնոջ ընկած վայրից մոտ 2 մետր հեռավորության վրա գետնին ընկած է եղել արյունոտ սրիչ: Ինքը ճանաչել է նրան, քանի որ նրան մինչ այդ տեսել է «14-ի կռուգ» կոչվող վայրում գտնվող ավտոկայանատեղում, որտեղ նա պահակ է աշխատել: Ինքը գիտի, որ նրան «Կճե» են անվանում: Այդ ժամանակ ինքն իմացել է, որ այդ կնոջ անունը Գյուլնարա է: Ինքը նրան հարցրել է, թե ով է պատճառել նրա ձեռքի վնասվածքը, իսկ նա այդ պահին պատասխանել է, որ ինքնավասել է, քանի որ որդուց վատ լուր է ստացել, սակայն չի ասել, թե ինչ լուր: Այդ ժամանակ ինքը ցանկացել է զանգահարել շտապ օգնություն, սակայն «Կճեն» չի ցանկացել և կարծես վախեցել է: Ինքն իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է շտապ օգնություն, և շտապ օգնության մեքենան եկել ու Գյուլնարային տեղափոխել է հիվանդանոց: Մամիկոնը շտապ օգնության մեքենայով չի գնացել, իսկ ինքը և Նառան գնացել են տուն: Դրանից 10 օր անց «14-ի կռուգ» կոչվող վայրում ինքը տեսել է «Կճեին» և հարցրել է, թե ինչպես է Գյուլնարան, իսկ նա պատասխանել է, որ լավ է:
Վկա Նառա Հարությունյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին` ժամը 00:30-ի սահմաններում, ինքն ու իր ընկերուհի Մարիամը զբոսնել են իրենց հարևան փողոցում: Այդ ժամանակ Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոցի սեփական տների մոտ փողոցում ընկած տեսել են մի կնոջ, ում աջ թևը ուժեղ արնահոսել է: Ինքը և Մարիամը վազելով մոտեցել են և այդտեղ տեսել նաև «Կճե» մականունով մի տղամարդու, ում նախկինում ինքը չի ճանաչել: Վերջինի ձեռքին դանակ կամ կտրող գործիք չի տեսել: Այդտեղ իմացել են, որ այդ կնոջ անունը Գյուլնարա է: Մարիամը նույնպես նախկինում Գյուլնարային չի ճանաչել, սակայն «Կճեի» հետ ծանոթ է եղել: Նրանք եղել են հարբած, հատկապես Գյուլնարան: «Կճեն» բռնած է եղել Գյուլնարայի գլուխը և թևը: Երբ իրենք հարցրել են, թե ինչ է պատահել, Գյուլնարան պատասխանել է, որ ցանկացել է կյանքին վերջ տալ, քանի որ որդու մասին վատ լուր է լսել և սայրով թևը ինքնավնասել է: «Կճեն» ասել է, որ Գյուլնարայի ձեռքից վերցրել է սայրը և նետել: Ինքը կապել է Գյուլնարայի ձեռքը, իսկ Մարիամը զանգահարել է շտապ օգնություն: Այդ ժամանակ Գյուլնարան ասել է, որ չի ցանկանում շտապ օգնություն, այլ ցանկանում է գնալ տուն: Այնուհետև եկել է շտապ օգնությունը և Գյուլնարային տեղափոխել հիվանդանոց: Մինչ տեղափոխելը, բժիշկը հարցրել է` արդյոք որևէ մեկը չի ցանկանում գնալ Գյուլնարայի հետ, իսկ «Կճեն» պատասխանել է, որ չի ցանկանում գնալ: Դեպքի վայրում ինքը սայր չի տեսել և չի կարող ասել Մարիամը տեսել է, թե ոչ:
2009 թվականի նոյեմբերի 28-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Գյուլնարա Պետրոսյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Մամիկոն Սոսյանին, ում մականունը «Կճե» է: 2009 թվականին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 16:00-17:00-ի սահմաններում, Մամիկոնը եկել է Աշոտի տուն, նրան տվել 250 ՀՀ դրամ, և Աշոտը գնացել է սպիրտ գնելու: Աշոտի գնալուց հետո Մամիկոնը կիսով չափ իջեցրել է շալվարը, իր կամքին հակառակ հանել է իր հագի շալվարը, և երբ ինքը ընդդիմացել է, նա գրպանից հանել է դանակը և այն աջ ձեռքում պահած իրեն ասել, որ պետք է կենակցի իր հետ: Սակայն նա չի կարողացել իրեն բռնաբարել, այլ պառկել է իր վրա և այդ ժամանակ վերադարձել է Աշոտը: Դրանից հետո իրենք երեքով խմել են սպիրտ, և Մամիկոնը գնացել է: Մամիկոնի գնալուց հետո ինքը նկատել է, որ նրա հեռախոսը ընկած է գետնին և վերցրել է այն: Դրանից մի քանի օր անց Մամիկոնը կրկին եկել է Աշոտի տուն և ասել, որ հեռախոսը թողել է այդտեղ, իսկ ինքն ասել է, որ ինքն է վերցրել այն և Զեյթունի շուկայում վաճառել մի անծանոթի: Այդ ժամանակ Մամիկոնը գնացել է, սակայն մի քանի օր անց եկել է Կարո անունով մի տղայի հետ, ցույց տվել հեռախոսը և ասել, որ հեռախոսը ետ վերցնելու համար 5.000 ՀՀ դրամ է տվել հեռախոսը գնողին, որից հետո պահանջել է 5.000 ՀՀ դրամ և ևս 3.000 ՀՀ դրամ` որպես ականոցների և հեռախոսաքարտի գումար: Այդ ժամանակ Աշոտը խոստացել և հաջորդ օրը Մամիկոնին է տվել այդ գումարը, իսկ վերջինը ասել է, որ այլևս պարտք ու պահանջ չունի: Դրանից մի քանի օր հետո` երեկոյան, Մամիկոնը կրկին եկել է Աշոտի տուն: Այդ ժամանակ իրենք երեքով օղի են խմել, որից հետո Մամիկոնը սկսել է վիճաբանել Աշոտի հետ: Ինքը, զգալով, որ կռիվ է լինելու, Մամիկոնին դուրս է հանել և երկուսով քայլել են դեպի վերև: Երբ հասել են Կ.Ուլնեցի փողոցում գտնվող ավտոլվացման կետի մոտ, Մամիկոնն իրենից պահանջել է միասին գնալ գերզմանատուն և ասել, որ իրեն պետք է խլի Աշոտի ձեռքից և ինքը պետք է նրա հետ լինի: Ինքը մերժել է Մամիկոնին, որից հետո նա գրպանից հանել է գաղտնի փականով դանակ և հարվածել իր աջ թևի վերին մասին, որի պատճառով իր թևը սկսել է արնահոսել: Դրանից հետո Մամիկոնը ձեռքից քաշելով իրեն տարել է դեպի երկհարկանի խանութի դիմաց գտնվող սեփական տների մոտ, որտեղ ինքն ընկել է գետնին, կորցրել գիտակցությունը և չի հիշում, թե ինչպես է հայտնվել հիվանդանոցում: Հիվանդանոցից դուրս գալուց հետո ինքը «14-ի կռուգ» կոչվող վայրում տեսել է Մամիկոնին, սակայն նրան չի ասել, որ ինքն է իրեն վնասել: Ինքն այդ ժամանակ նրան ասել է, որ չի ցանկանում, որպեսզի նա ենթարկվի պատասխանատվության, այդ իսկ պատճառով հիվանդանոցի և ոստիկանության աշխատակիցներին ասել է, որ ինքն է իրեն վնասել: Սակայն հետո ինքը որոշել է գնալ ոստիկանություն և պատմել իրականությունը: Իսկ Մամիկոն Սոսյանը հայտնել է, որ ճանանչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Գյուլնարա Պետրոսյանին, ում հետ ծանոթացել է Աշոտի ավտոտնակ այցելելու ընթացքում: Գյուլնարա Պետրոսյանի ասածներն ամբողջությամբ սուտ են: 2009 թվականի սեպտեմբերին ինքն իր հեռախոսը թողել է Աշոտի տանը և երբ հաջորդ օրը գնացել է այնտեղ, հեռախոսն իրեն չեն վերադարձրել: Դրանից հետո ինքը կրկին գնացել է Աշոտի տուն և ասել, որ իր հեռախոսն ու ակնոցները նրանք են վերցրել, սակայն նրանք հրաժարվել են: Այդ ժամանակ ինքը հարվածել է Աշոտի դեմքին, որից հետո Գյուլնարան միջամտել է և ասել, որ նա է վերցրել հեռախոսը և վաճառել: Դրանից հետո ինքն ու Գյուլնարան գնացել են Զեյթունի շուկա, գտել հեռախոսի գնորդին, ում անունը Հայկազ է եղել, և ինքը նրանից պահանջել է ետ տալ այն: Այնուհետև ինքը, Գյուլնարան և Հայկազը եկել են Աշոտի ավտոտնակ, որտեղ Գյուլնարան և Աշոտը խոստացել են հեռախոսը ետ վերադարձնելու համար տալ 5.000 ՀՀ դրամ: Սակայն նրանք Հայկազին գումար չեն տվել, որի պատճառով ինքն է Հայկազին տվել 5.000 ՀՀ դրամ և վերցրել հեռախոսը: 2009 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ինքը Գյուլնարային ասել է, որ Հայկազին տվել է 5.000 ՀՀ դրամ և վերցրել է հեռախոստը, սակայն Գյուլնարան ասել է, որ նա նույնպես 5.000 ՀՀ դրամ է տվել: Դրանից հետո իրենք միասին գնացել են Հայկազի մոտ, որտեղ վերջինը ասել է որ Գյուլնարան 3.000 ՀՀ դրամը տվել է ուղակի խմելու համար, ինչպես նաև, որ ինքը (Մամիկոնը) արդեն տվել է այդ գումարը: Դրանից հետո ինքը և Գյուլնարան գնացել են Զեյթունի գերեզմանտուն, որտեղ ինքը նրա կամքով կենակցել է նրա հետո: Ինքը դանակով չի հարվածել Գյունարայի թևին: Ինքը նրան տեսել է իր մոր գերեզմանից վերադառնալու ճանապարհին և նկատել, որ նա ընկել է երկհարկանի խանութի դիմացի սեփական տների մոտ: Ինքը մոտեցել է նրան և տեսել, որ նրա թևն արնահոսում է: Գյուլնարան իրեն խնդրել է տանել տուն: Ինքը կապել նրա թևը և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Որոշ ժամանակ անց` հիվանդանոցից դուրս գալուց հետո, «14-ի կռուգ» կոչվող վայրում ինքը տեսել է Գյուլնարային, ով իրեն ասել է դա եղել է ինքնավնասում:
2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Աշոտ Ղարամյանը հայտնել է, որ ճանանչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Մամիկոնին: Մի օր Մամիկոնը եկել իր տուն և իրեն գումար է տվել, որպեսզի ինքը խանութից սպիրտ գնի: Երբ ինքը վերադարձել է խանութից, Մամիկոնը, շալվարը կիսով չափ իջեցրած, պառկած է եղել Գյուլնարայի վրա: Այդ ժամանակ նրա ձեռքին դանակ է եղել: Ինքը չի հիշում, թե երբ է Մամիկոնն իրեն ծեծել, սակայն հիշում է, որ ծեծին միջամտել է Գյուլնարան և Մամիկոնին դուրս հանել տնից: Դրանից հետո իր ինքնազգացողությունը վատթարացել է, և շտապ օգնությունն իրեն տեղափոխել է հիվանդանոց: Դրանից հետո` կոնկրետ օրը չի հիշում, Մամիկոնն ու Գյուլնարան միասին դուրս են եկել իր տնից և բավականին ուշ ժամի Մամիկոնը միայնակ արյունոտ ձեռքերով վերադարձել է և ասել, որ Գյուլնարայի հետ վիճաբանելու ընթացքում նրա ձեռքը դանակով թեթև «խազել» է: Դրանից 4-5 օր անց Գյուլնարան իրեն ասել է, որ այդ օրերին եղել է հիվանդանոցում, քանի որ իր տնից դուրս գալուց հետո Մամիկոնը վիճաբանության ընթացքում դանակով հարվածել է թևին, այնուհետև տարել երկհարկանի խանութի մոտ գտնվող սեփական տների մոտ, որտեղ նա (Գյուլնարան) վայր է ընկել և կորցրել գիտակցությունը: Իսկ Մամիկոն Սոսյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերս հարցաքննվող Աշոտ Ղարամյանին: Աշոտի ցուցմունքնները չեն համապատասխանում իրականությանը: 2009 թվականի սեպտեմբերի 22-ին` երբ Աշոտը վերադարձել է սպիրտ գնելուց, ինքը Գյուլնարայի հետ կենակցելիս է եղել, սակայն իր ձեռքին դանակ չի եղել: Այնուհետև` սեպտեմբերի 25-ին, իր կորցրած հեռախոսը գտնելու նպատակով կրկին գնացել է Աշոտի տուն և գիշերել այնտեղ: Ինքը Գյուլնարային չի հարվածել և Աշոտին չի ասել, որ ինքն է «խազել» Գյուլնարայի ձեռքը:
2009 թվականի նոյեմբերի 30-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Մարիամ Գարդյանը հայտնել է, որ ճանանչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Մամիկոնին, ում մականունը «Կճե» է: Այն պահին, երբ ինքն ու իր ընկերուհին մոտեցել են, Մամիկոնը եղել է խառնված և վախեցած: Մամիկոնն ասել է, որ Գյուլնարան տղայի մասին վատ լուր է լսելու պատճառով ինքնավնասել է: Մամիկոնը չի ցանկացել, որպեսզի ինքը զանգահարի շտապ օգնություն և ասել է, որ դեպքը կարձանագրվի և ոստիկանները կկարծեն, որ նա է (Մամիկոնը) վնասել Գյուլնարային: Բացի այդ, Մամիկոնի ներկայությամբ Գյուլնարան ասել է, որ սայրով ինքնավնասել է: Իսկ Մամիկոն Սոսյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Մարիամ Գարդյանին: Ինքը չի ցանկացել, որպեսզի Մարիամը զանգահարի շտապ օգնություն, քանի որ մտածել է, որ եթե նրանք այդտեղ չլինեն, ոստիկանությունը իրեն կկասկածի Գյուլնարային վնասվածք պատճառելու մեջ: Ինքը չի լսել, որ Գյուլնարան ասել է, որ ինքնավնասել է և որ դա արել է որդուց վատ լուր լսելու պատճառով: Իր հիշելով ինքը ևս նման բան չի ասել:
2009 թվականի նոյեմբերի 30-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Նառա Հարությունյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Մամիկոնին, ում մականունը «Կճե» է: Նրան առաջին անգամ տեսել է 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին: Այդ օրը Գյուլնարա Պետրոսյանի թևը վնասվել է և երբ ինքն ու իր ընկերուհին մոտեցել են Գյուլնարային, «Կճեն» գտնվել է նրա մոտ: Այդ ժամանակ Մամիկոնն իրենց ասել է, որ Գյուլնարան, որդու մասին վատ լուր լսելով, ցանկացել է ինքնավնասել, սակայն Մամիկոնը Գյուլնարայի ձեռքից վերցրել է սայրը և նետել այն: Մամիկոնը փորձել է բարձրացնել Գյուլնարային և տանել տուն, սակայն ինքը Մամիկոնին ասել է, որ այդ կինը կմահանա և զանգահարել է շտապ օգնություն: Մամիկոնի ցուցմունքնները չեն համապատասխանում իրականությանը: Իսկ Մամիկոն Սոսյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվող Նառա Հարությունյանին, ում առաջին անգամ տեսել է Գյուլնարայի թևի վնասման օրը: Նառայի ցուցմունքնները չեն համապատասխանում իրականությանը: Ինքը Գյուլնարայի ձեռքից սայր չի վերցրել: Ինքը ցանկացել է գնալ բժիշկների հետ, սակայն իրեն թույլ չեն տվել` պատճառաբանելով, որ մեքենայի մեջ տեղ չկա:
Կրիմինալ դեպքերի մատյանը զննելու մասին 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ի արձանագրության համաձայն` Միքայելյանի անվան հիվանդանոցի ընդունարանի կրիմինալ դեպքերի մատյանի 32-րդ էջի 413-րդ համարի տակ գրանցված է եղել, որ 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին` ժամը 01:35-ին, հիվանդանոց է տեղափոխվել Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանը: Վերջինի մոտ ախտորոշվել է աջ բազկի առաջային մակերեսի ս/3 կտրված-ծակած վերք` բազկային զարկերակի վնասումով, արտաքին արնահոսություն, հեմոռագիկ շոկ: Ըստ հիվանդի հայտարարության վնասվածքը ստացել է Զեյթունի «14-ի կռուգ» կոչվող վայրում ինքն իրեն դանակով հարավածելու արդյունքում:
Փորձագետի 2009 թվականի նոյեմբերի 16-ի թիվ 1628 եզրակացության համաձայն` Գյուլնարա Պետրոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` աջ բազկի առաջային մակերեսի ս/3-ի ծակած-կտրած վերքի` բազկային զարկերակի և միջային ներվի վնասումով, պատճառված է ծակող-կտրող գործիքով, այդ թվում դանակով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող:
Փորձագետ Վիգեն Ադամյանը 2009 թվականի նոյեմբերի 16-ի թիվ 1628 եզրակացության կապակցությամբ պարզաբանոմ տվեց այն մասին, որ «սուր ծակող-կտրող» արտահայտությունը նշանակում է, որ տվյալ գործիքը ունի և՛ կտրող, և՛ ծակող հատկություն: Դանակը հանդիսանում է ծակող-կտրող գործիք: Սույն դեպքում առկա է ծակած-կտրած վերք, որը պատճառվել է ծակող-կտրող գործիքով: Այդ վնասվածքը չէր կարող պատճառվել սայրի միջողով, քանի որ սայրը կտրող գործիք է և չունի ծակող հատկություն: Հաշվի առնելով մարդու ձեռքի հասանելիությունը` մարդը կարող է ինքն իրեն նման վնասվածք պատճառել, սակայն սույն վնասվածքը ինքնավնամանը բնորոշ վնասվածք չէ, քանի որ ինքնավնասման դեպքերում վնասվածքները սովորաբար հասցվում են կտրած վերքի ձևով (օրինակ` երակները կտրելու) կամ հարվածում են որովայնին, իսկ սույն դեպքում առկա վնասվածքը ուղղակի հարվածի արդյունք է:
Փորձագետի 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի թիվ 3203 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Գյուլնարա Պետրոսյանի հագուստներից բաճկոնի վրա առկա վնասվածքները ծակած-կտրած են և կարող էին առաջանել մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի, հնարավոր է դանակի շեղբի ներգործության արդյունքում: Փորձաքննությանը ներկայացված Գյուլնարա Պետրոսյանի ներքնաշապիկի և անդրավարտիքի մակերեսներին հետազոտությամբ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել:
Փորձագետ Վոլոդյա Վարդանյանը 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի թիվ 3203 եզրակացության կապակցությամբ պարզաբանում տվեց այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա առկա ներթափանցող վնասվածքը չէր կարող առաջանալ սայրի մակերեսով: Սայրի սուր կտրող եզրամասի ներգործության հետևանքով կարող էր առաջանալ մյուս երկու` ոչ ներթափանցող վնասվածքները, որոնք առկա են եղել առաջին հագուստի վրա: Նշվածը պայմանավորված է նրանով, որ վնասվածքը ունի բութ և սուր անկյուններ, որոնք առաջանում են դանակի շեղբի ներգործության արդյունքում, ընդ որում միակողմանի սրվածությամբ: Երբևէ չեն պատահել այնպիսի դեպքեր, որ սայրի ներգործության հետևանքով առաջանան բութ և սուր անկյուններ, որովհետև սայրի կտրող եզրամասը արտահայտված բութ անկյուն չունի:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշման համաձայն` թիվ 09121209 քրեական գործով Գյունարա Պետրոսյանի հագին եղած և առգրավված բաճկոնը, անթև ներքնաշապիկը և ջինսե տաբատը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց:
Իրեղեն ապացույցների զննության մասին 2009 թվականի նոյեմբերի 28-ի արձանագրության համաձայն` զննության են ենթարկվել 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտից առգրավված և փաթեթավորված` Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանի հագին դեպքի օրը եղած հագուստները` բաճկոնը, կարճ թևերով ներքնաշապիկը և անդրավարդիքը: Բաճկոնի արտաքին զննմամբ պարզվել է, որ դրա վրա առկա են կարմիր, դեղին, կանաչ ծաղիկների և տերևների խառը պատկերներ: Բաճկոնի օձիքի ներսի մասում առկա է «EVR 1» գրառումը: Բաճկոնը հնամաշ է, աղտոտված ու ներծծված արնանման նյութի շերտանստվածքով: Բաճկոնի աջ թևքի առաջամասը ամբողջ երկայնքով դեպի կրծքավանդակի հատվածը և դեպի ներքև կտրված-անջատված է: Բաճկոնի աջ թևքի առաջամասի մեջտեղում, թևքի ազատ եզրամասից 26սմ դեպի աջ, ներքին թևքակապից 10սմ դեպի վերև առկա է գծային տեսքի, կտորի միջանցիկ 22մմ ընդհանուր երկարությամբ վնասվածք: Նշված վնասվածքից 4սմ դեպի վերև` աջ կողմում առկա է զիգզագաձև տեսքի 24մմ երկարությամբ կտորի վնասվածք: Իսկ նշված վնասվածքից 7սմ վերև առկա է 12մմ երկարությամբ միջանցիկ վնասվածք: Բաճկոնի զննությամբ այլ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել: Կարճ թևերով ներքնաշապիկի զննությամբ պարզվել է, որ այն սպիտակ գույնի կտորից, կարճաթև ներքնաշապիկ է, որի օձիքի ներսային մակերեսին առկա է «JOISSO ELLA XL» գրառումներով պիտակ: Այն հնամաշ է և ներծծված է չորացած արնանման նյութով: Աջ թևքի առաջամասի հատվածից օձիքի և առաջամասի կենտրոնական հատվածները ամբողջ երկայնքով կտրված-անջատված են: Ներքնաշապիկի վրա այլ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել: Անդրավարտիքի զննությամբ պարզվել է, որ այն կապույտ գույնի է, ջինսե կտորից, որի վրա առկա են հինգ կոճակներ: Անդրավարտիքի գոտկատեղի ներսային մասում առկա է «FASTER 34» գրառումով պիտակ: Անդրավարտիքի դիմացի մասում առկա է երկու կողային թեք կտրվածքներով գրպաններ, որոնցից աջ գրպանի վերին մակերեսին առկա է ևս մեկ գրպանիկ: Հետևի մասում առկա է երկու վրադիր գրպաններ: Տաբատը հնամաշ է, կեղտոտված և վրան առկա է ներծծված, չորացած արնանման շերտանստվածք:
Քննչական փորձարարության 2009 թվականի նոյեմբերի 29-ի արձանագրության համաձայն` Գյուլնարա Պետրոսյանի ցուցմունքը ճշտելու և ստուգելու նպատակով կատարվել է քննչական փորձարարություն: Այդ նպատակով 13ՕՍ012 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից Գյուլնարա Պետրոսյանի մատնանշած երթուղով գնացել են դեպի Դրոյի փողոցի 39-րդ տուն: Այնտեղ Գյուլնարա Պետրոսյանը հայտարարել է, որ 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին` ժամը 00:30-ի սահմաններում Մամիկոն Սոսյանի հետ դուրս են եկել Դրոյի փողոցի 39-րդ տանից, բարձրացել դեպի Լեփսիուսի 6-րդ փողոց, հասել Լեփսիուսի 1-ին փողոց, այնուհետև գնացել Կ.Ուլնեցի և Հասրաթյան փողոցների խաչմերուկ: Խաչմերուկից շարժվել են դեպի դիմացի մայթին գտնվող ավտոլվացման կետի մոտ, որտեղ իր և Մամիկոն Սոսյանի միջև առաջացել է վիճաբանություն: Մամիկոնը սկսել է քաշել իր թևից, իսկ ինքը չի ցանկացել գնալ նրա հետ և այդ քաշքշուկի ժամանակ Մամիկոն Սոսյանը գրպանից հանել է դանակը և հարվածել իր ձեռքի վերին շրջանին և պատճառել մարմնական վնասվածք: Այնուհետև Գյուլնարա Պետրոսյանը նշել է, որ դանակով իր աջ թևին հարվածելուց հետո Մամիկոնը իրեն քաշելով տարել է դեպի Մինաս Ավետիսյան փողոց, թեքվել ձախ` դեպի Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոց, որտեղ «Խառը ապրանքներ» անունով խանութի դիմաց ինքը կորցրել է գիտակցությունը և վայր ընկել, որից հետո չի հիշում, թե ով է իրեն օգնություն ցույց տվել: Ինքը գիտակցության է եկել միայն հիվանդանոցում:
Խուզարկություն կատարելու մասին 2009 թվականի դեկտեմբերի 4-ի արձանագրության համաձայն` Երևան քաղաքի Լեփսիուսի փողոցի 6-րդ շենքի 3-րդ բնակարանի խուզարկությամբ ոչինչ չի հայտնաբերվել:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանը`
-1973 թվականի հուլիսի 17-ին 26 կոմիսարների շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 տարի ժամկետով,
-1975 թվականի ապրիլի 11-ին Նաիրիի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով,
-1980 թվականի հուլիսի 17-ին 26 կոմիսարների շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 տարի ժամկետով,
-1986 թվականի նոյեմբերի 10-ին Խորհրդային շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի ժամկետով,
-1991 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Արաբկիրի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 7 տարի ժամկետով,
-1997 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Խորհրդային շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 տարի ժամկետով: Քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կանոններով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 7 տարի ժամկետով,
-1999 թվականի նոյեմբերի 20-ին Շահումյանի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 92-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի ժամկետով,
-2001 թվականի մայիսի 23-ին Քանաքեռ-Զեյթունի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 92-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և Քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կանոններով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի ժամկետով,
-2004 թվականի հուլիսի 28-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 տարի ժամկետով:
«Միքայելյան վիրաբուժության ինստիտուտ» ՓԲ ընկերության տնօրենի 2009 թվականի դեկտեմբերի 7-ի թիվ 333 գրության համաձայն` 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ից 26-ը Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանը բուժվել է ինստիտուտի վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում: Ախտորշումը` «աջ բազկի առաջային մակերեսի ս/3 շրջանի կտրած-ծակած վերք` բազկային զարկերակի և միջային ներվի վնասումով: Արտաքին արյունահոսություն, վերջույթի 2-րդ «բ» աստիճանի իշեմիա, 2-րդ աստիճանի հեմոռագիկ շոկ»: 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին կատարվել է վիրահատություն` բազկային զարկերակի և միջային ներվի ամբողջականության վերականգնում: Գյուլնարա Պետրոսյանի օգնությունը և բժշկական սպասարկումը կատարվել է պետական պատվերի շրջանակներում և կազմել է 130.000 ՀՀ դրամ:
«Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի դեկտեմբերի 10-ի թիվ 3175 գրության համաձայն` Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանը «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվում:
«Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ի թիվ 0125-5504 գրության համաձայն` Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանը «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում հաշվառված չէ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշման համաձայն` թիվ 09121209 քրեական գործով Գյուլնարա Պետրոսյանը ճանաչվել է տուժող:
Անձին բերման ենթարկելու մասին 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի արձանագրության համաձայն` Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանը 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ին` ժամը 18:30-ին, մարմնական վնասվածք հասցնելու կասկածանքով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության բաժին:
Ձերբակալման 2009 թվականի նոյեմբերի 27-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի նոյեմբերի 27-ին` ժամը 18:00-ին, Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանը ձերբակալվել է:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 31-ի որոշման համաձայն` Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Մամիկոն Սոսյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը չի հարվածել Գյուլնարա Պետրոսյանին և այդ կապակցությամբ Աշոտ Ղարամյանին ոչինչ չի ասել:
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին` երեկոյան, Մամիկոն Սոսյանը գնցել է Աշոտ Ղարամյանի` Երևան քաղաքի Դրոյի 39 հասցեում գտնվող ավտոտնակ,
-ավտոտնկում եղել են Աշոտ Ղարամյանը և Գյուլնարա Պետրոսյանը,
-ավտոտնկում Մամիկոն Սոսյանը վիճաբանել է Աշոտ Ղարամյանի հետ,
-վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գյուլնարա Պետրոսյանը Մամիկոն Սոսյանին դուրս է հանել ավտոտնակից և նրա հետ քայլել փողոցով,
-քայլելու ընթացում Մամիկոն Սոսյանը և Գյուլնարա Պետրոսյանը սկսել են վիճաբանել,
-վիճաբանության ընթացքում` 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին` ժամը 00:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի և Հասրաթյան փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում Մամիկոն Սոսյանը դանակով հարվածել է Գյունարա Պետրոսյանի աջ բազկի առաջային մակերեսի ս/3-ի շրջանին,
-հարվածի արդյունքում Գյուլնարա Պետրոսյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող,
-Մամիկոն Սոսյանը արգելանքի տակ է 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ից,
-Մամիկոն Սոսյանը նախկինում 8 անգամ դատապարտվել է դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ 2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ին` ժամը 00:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի և Հասրաթյան փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում վիճաբանության ընթացքում Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանը դիտավորությամբ դանակով հարվածել է Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանի աջ բազկի առաջային մակերեսի ս/3-ի շրջանին` վերջինի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Այսինքն` Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանը դիտավորությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Մամիկոն Սոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքները կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ նա դատվածություններ ունի դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Մամիկոն Սոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Մամիկոն Սոսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Մամիկոն Սոսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Մամիկոն Սոսյանի կողմից կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը գտնում է, որ Մամիկոն Սոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց: Ամբաստանյալ Մամիկոն Սոսյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ից, քանի որ նա փաստացի արգելանքի է վերցվել այդ օրը, որից հետո` 2009 թվականի նոյեմբերի 27-ին, կազմվել է ձերբակալման արձանագրություն, իսկ 2009 թվականի նոյեմբերի 30-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2009 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված Գյուլնարա Պետրոսյանի հագին եղած բաճկոնը, անթև ներքնաշապիկը և ջինսե տաբատը պետք է վերադարձնել Գյուլնարա Պետրոսյանին:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողը, հնարավորություն ունենալով իր շահերը դատարանում ներկայացնել, որևէ պահանջ չի ներկայացրել: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ից։
Մամիկոն Գարեգինի Սոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դտավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2009 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված Գյուլնարա Պետրոսյանի հագին եղած բաճկոնը, անթև ներքնաշապիկը և ջինսե տաբատը վերադարձնել Գյուլնարա Պետրոսյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ