ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ


Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն ԵԱՔԴ/0171/01/09
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ. Պապոյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

14 հոկտեմբերի 2010թ ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Ռ. ԱԶԱՐՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
տուժողներ` Ա. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Գ. ԲԱԲԱՅԱՆԻ
պաշտպան` Ռ. ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում տուժող Աննա Հակոբյանի բերած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Աննա Ալբերտի Ղազարյանի, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման համար և վերանայելով դատական ակտը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Վ. Իսախանյանի 2009 թվականի մայիսի 16-ի որոշմամբ` գողության փաստի առթիվ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է քրեական գործ: /Տես` հատոր 1, գ-թ 1/
2. Քննիչ Վ. Իսախանյանը ծանրաբեռվածության պատճառով զեկուցագրով խնդրել է Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին թիվ 14114809 քրեական գործի հետագա նախաքննության կատարումը հանձնարարել մեկ այլ քննիչի և վերջինս թիվ 14114809 քրեական գործը մակագրել է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Կ. Հովհաննիսյանին` վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու համար: /հ.1 գ-թ 20/

3. Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Կ. Հովհաննիսյանը 2009 թվականի մայիսի 25-ի որոշմամբ թիվ 14114809 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /հ. 1 գ-թ 21

4. Քննիչ Կ. Հովհաննիսյանի 2009 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 14114809 քրեական գործով կասկածյալ Աննա Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: /հ.1 գ-թ 37/

5. Նախաքննական մարմնի 2009 թվականի հունիսի 1-ի որոշմամբ Աննա Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով: /հ.1 գ-թ 46/

6. Քննիչ Կ. Հովհաննիսյանը այլ ստորաբաժանում աշխատանքի անցնելու կապակցությամբ զեկուցագրով խնդրել է Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին թիվ 14114809 քրեական գործի հետագա նախաքննության կատարումը հանձնարարել մեկ այլ քննիչի և վերջինս թիվ 14114809 քրեական գործը մակագրել է Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ. Մանասյանին` վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու համար: /հ.1 գ-թ 120/

7. Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ. Մանասյանը 2009 թվականի հուլիսի 9-ի որոշմամբ թիվ 14114809 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /հ. 1 գ-թ 121/

8. Նախաքննական մարմնի 2009 թվականի հուլիսի 13-ի, հուլիսի 28-ի, օգոստոսի 27-ի և հոկտեմբերի 28-ի որոշումներով թիվ 14114809 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մինչև 2009 թվականի հոկտեմբերի 30-ը:

9. Քննիչ Մ. Մանասյանը արձակուրդ մեկնելու կապակցությամբ զեկուցագրով խնդրել է Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին թիվ 14114809 քրեական գործի հետագա նախաքննության կատարումը հանձնարարել մեկ այլ քննիչի և վերջինս թիվ 14114809 քրեական գործը մակագրել է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ. Անանյանին` վարույթ ընդունելու և նախաքննությունը շարունակելու համար: /հ.1 գ-թ 156/

10. Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ. Անանյանը 2009 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ թիվ 14114809 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /հ. 1 գ-թ 157/

11. 2009 թվականի օգոստոսի 28-ին թիվ 14114809 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչություն: /հ.2 գ-թ 1/

12. 2009 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ա. Շախկյանը թիվ 14114809 քրեական գործը ընդունել է վարույթ: /հ.2 գ-թ 2/

13. Ավագ քննիչ Ա. Շախկյանի 2009 թվականի նոյեմբերի 16-ի որոշումներով Աննա Ալբերտի Ղազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.2 գ-թ 187-188, 193-194/

14. Նախաքննական մարմնի 2009 թվականի նոյեմբերի 16-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/` Աննա Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` երկու ամսով կալանավորում կիրառելու մասին:
Առաջին ատյանի դատարանը 2009 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ բավարարել է քննիչի միջնորդությունը և մեղադրյալ Աննա Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: /հ.2 գ-թ 198-199, 202-203/

15. 2009 թվականի նոյեմբերի 30-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար: /հ.3 գ-թ 2/

16. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ի, 2010 թվականի դեկտեմբերի 11-ի որոշումներով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում քննության 2010 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, նախագահող դատավոր` Մ. Պապոյան: /տես` հ.3 գ-թ-3,18/

17. Առաջին ատյանի դատարանը 2010 թվականի հունիսի 21-ի դատավճռով` Աննա Ալբերտի Ղազարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ից:
Աննա Ալբերտի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: /տես` հ.4 գ-թ 118-143/

18. Տուժող Աննա Հակոբյանը 2010 թվականի հուլիսի 22-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ: /տես` վերաքննիչ դատարանի նյութեր գ-թ 3-8/
19. Վերաքննիչ դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 2-ի որոշմամբ վերոհիշյալ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության: /տես` գ-թ 39-42/

Գործի փաստական հանգամանքները

20. Ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանը վերոհիշյալ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել այն բանի համար, որ նա 2004 թվականի հունիսի 16-ին Երևան քաղաքի Կոմիտաս 24/1 շենքի 3-րդ տանը մաքրման աշխատանքներ կատարելիս, օգտվելով բնակարանատերերի անուշադրությունից, բնակարանի խոհանոցի բաց պահարանից գաղտնի հափշտակել է մեկ հատ 700.000 ՀՀ դրամ արժողության ադամանդե քարով ոսկյա մատանի և մեկ հատ 100.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա թևնոց, իսկ ննջասենյակի լուսամուտագոգի վրա դրված զարդատուփի միջից` երկու հատ 10.000-ական ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթաներ, երկու հատ 5.000-ական ՀՀ դրամ և մեկ հատ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության թվով 3 հատ ոսկյա խաչեր` Սվետլանա Արամայիսի Մնացականյանին պատճառելով խոշոր չափերի` ընդհանուր 870.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, 2008 թվականի մարտ ամսից մինչև 2009 թվականի ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 24-րդ շենքի 8-րդ տանը գործով չպարզված օրերին պարբերաբար մաքրման աշխատանքներ կատարելիս, օգտվելով բնակարանատիրոջ անկողնային հիվանդ լինելու հանգամանքից, կրկին անգամ, բնակարանից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուրը` 2.841.231,1 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա զարդեր, մասնավորապես` մեկական հատ` 758.685,5 ՀՀ դրամ, 149.864 ՀՀ դրամ և 71.185,4 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթաներ, թվով երկու հատ` համապատասխանբար 82.612,53 ՀՀ դրամ և 141.621,48 ՀՀ դրամ արժողության ամուսնական մատանիներ, մեկ հատ 1.198.912 ՀՀ դրամ արժողության ադամանդե քարով մատանի, մեկական հատ 93.665 ՀՀ դրամ և 44.959,2 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա ապարանջաններ և թվով ութ հատ` 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք` 37.466 ՀՀ դրամ արժողության տարբեր տեսակի ոսկյա մատանիներ, ինչպես նաև 300.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար` Աննա Արշալույսի Հակոբյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի` ընդհանուր 3.141.234,1 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Դրանից բացի, 2008 թվականի դեկտեմբեր ամսին, Երևան քաղաքի Դավթաշենի 3-րդ թաղամասի 13-րդ շենքի 29-րդ տանը մաքրման աշխատանքներ կատարելիս, օգտվելով բնակարանատերերի անուշադրությունից, կրկին անգամ, գաղտնի հափշտակել է մեկ հատ «Սամսունգ Ե-500» մոդելի բջջային հեռախոս` բնակարանատեր Արսեն Ալբերտի Սաֆարյանին պատճառելով զգալի չափերի 37.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, 2009 թվականի հունվար ամսին, Երևան քաղաքի Սունդուկայն փողոցի 9-րդ շենքի 37-38-րդ տանը մաքրման աշխատանքներ կատարելիս, օգտվելով բնակարանատիրոջ անուշադրությունից, կրկին անգամ, բնակարանի հյուրասենյակում տեղակայված կահույքի սպասքապահարանից գաղտնի հափշտակել է երկուական հատ` յուարքանչյուրը 29.000-ական ՀՀ դրամ արժողության արծաթե աղամաններ, 32.000-ական ՀՀ դրամ արժողության օղու արծաթե փոքր բաժակներ, 35.000-ական ՀՀ դրամ արժողության օղու արծաթե մեծ բաժակներ, 22.000-ական ՀՀ դրամ արժողության ճաշի արծաթե մեծ պատառաքաղներ, 9.000-ական ՀՀ դրամ արժողության արծաթե թեյի գդալներ, 100.000-ական ՀՀ դրամ արժողության մուրաբայի էմալապատ արծաթե մեծ գդալներ, թվով չորս հատ` 12.000-ական ՀՀ դրամ արժողության արծաթե փոքր չրի պատառաքաղներ, մեկական հատ` համապատասխանաբար` 31.000 ՀՀ դրամ, 36.000 ՀՀ դրամ, 15.000 ՀՀ դրամ և 78.000 ՀՀ դրամ արժողության արծաթե էմալապատ փոքր չարազի գդալ, թխվածքի համար նախատեսված արծաթե բահիկ, արծաթե չարազի փոքր և մեծ գդալներ` բնակարանատեր Գայանե Աշոտի Բաբայանին պատճառելով խոշոր չափերի` ընդհանուր 662.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, 2009 թվականի փետրվարի 21-ին, նույն Սվետլանա Արամայիսի Մնացականայանին պատկանող` Երևան քաղաքի Կոմիտաս 24/1 շենքի 3-րդ տանը մաքրման աշխատանքներ կատարելիս, օգտվելով բնակարանատերի անուշադրությունից, կրկին անգամ, հյուրասենյակի սեղանի տակ դրված նվերների պարկից գաղտնի հափշտակել է մեկ հատ «Դյուպոն» տեսակի տղամարդու օծանելիք, բնականատիրոջը պատճառելով զգալի չափերի` 9.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
21. Վերաքննիչ բողոք բերողը` տուժող Ա. Հակոբյանը բողոքում մասնավորապես նշել է, որ դատական սխալ թույլ տալու, այն է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 63-րդ հոդվածները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 40-րդ, 41-րդ և 45-րդ գլուխներով նախատեսված դրույթները խախտելու արդյունքում դատարանը կայացրել է անարդարացի և ոչ օրինական ակնհայտ մեղմ դատավճիռ, ինչպիսի հանգամանքը հիմք է հանդիսացել այն ամբողջությամբ բողոքարկելու համար:
Սույն քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ դատարան է ուղարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ և 26-րդ գլուխների խախտմամբ, չի կատարվել գործի հանգամանքների բազմակողմանի լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում: Դատաքննության ընթացքում դատարանի կողմից անհիմն մերժվել են տուժող կողմից ներկայացրած` անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելու մասին միջնորդությունները, չնայած այն հանգամանքին, որ սույն քրեական գործով հետազոտված բազմաթիվ ապացույցներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանն իր հանցավոր գործունեությունը, այն է` տարբեր անձանց բնակարաններից արված գաղտնի հափշտակությունները կատարել է սույն քրեական գործով վկա հանդիսացող, իր <<ծանոթ>> Գագոյի` Գագիկ Ղազարյանի մեղսակցությամբ, որն արտահայտվել է վերջինիս ակտիվ մասնակցությամբ, դրդմամբ և օժանդակությամբ:
Բողոք բերողը նշել է նաև, որ դատավորը կողմնակալ վերաբերմունք է ցուցաբերել ամբաստանյալի նկատմամբ, իբր թե ելնելով մարդասիրությունից: Մասնավորապես համոզել, գրեթե ստիպել է հրաժարվել ինքնապաշտպանությունից, օգտվել վճարովի փաստաբանի ծառայությունից, հուշել է ամբաստանյալի քրոջը` Ալվարդ Ղազարյանին, հրաժարվել ցուցմունք տալուց, երբ վերջինս համառորեն ձգտում էր հիշատակել Գագիկ Ղազարյանի մեղսակցության փաստը, իսկ մեղադրյալի հոր` Ալբերտ Ղազարյանի վկայությունը հանցագործ <<Գագոյի>> վերաբերյալ, նրա ծանրակշիռ ապացույցները ընդհանրապես անտեսվել են դատարանի կողմից:
Դատարանը ըստ պատշաճի չի գնահատել ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանի դատաքննական ցուցմունքը, քանի որ վերջինիս կողմից մեղքը մասամբ ընդունելը կամ կատարածի համար ձևականորեն զղջալը միմիայն մեղմ պատիժ ստանալու նպատակ է հետապնդել, ինչը հիմնավորվում է թեկուզ նրանով, որ ամբաստանյալն ընդունել է իր կողմից կատարված գաղտնի հափշտակությունների միայն չնչին մասը, այն էլ ոչ բոլոր տուժողների նկատմամբ:
Բողոք բերողը նշել է նաև` ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանին, նրա անձին, ապա հարկ է նշել, որ վերջինիս հանցավոր գործունեությունից տուժել են բազմաթիվ քաղաքացիներ, էական վնաս է հասցվել նրանց, այդ թվում նաև իրեն, ոչ միայն նյութապես, այլև բարոյապես:
Առաջին և ամենամեծ բարոյական վնասն այն է, որ Աննա Ղազարյանի առաջին մեծ գողության հետևանքով կորցրել է մորը, ով իր պապենական` էրզրումյան շղթայի անհետանալուց հետո հայտարարել է, որ ինքն այլևս անկարող է ապրել, որովհետև ոչ ոք չի հավատում իրեն:
Դատարանը չնայած դատավճռով ամրագրել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժաչափը որոշելիս հաշվի է առել նաև գործով տուժողներին պատճառված վնասները փոխհատուցված չլինելու հանգամանքը, սակայն այն որևէ կերպ չի արտացոլվել կայացված դատավճռում: Սույն գործի ողջ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալն այդպես էլ ոչ մի <<լումայով>> չփոխհատուցեց տուժողներին պատճառված նյութական վնասը, ոչ էլ այդպիսի կամաարտահայտություն դրսևորեց և պարզ չէ թե ինչպես է նշանակված պատիժը ծառայելու իր նպատակին, ինչպես է վերականգնվելու սոցիալական արդարությունը, ինչպես են հատուցվելու հափշտակված գումարները, կամ ինչպես է կանխվելու ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանի կողմից հետագյում նոր հանցագործությունների կատարումը, եթե դատարանի կողմից կայացված դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատժաչափ` ազատազրկում 3 տարի 6 ամիս ժամկետով:
Դատավարական և նյութական իրավունքի նորմերի խախտումների արդյունքում դատարանի կողմից կայացված դատավճիռը չի կարող համարվել օրինական, հիմնավորված և արդարացի, քանի որ այն չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 45-րդ գլխի դրույթներից, բացի այդ դատավճիռն ակնհայտ մեղմ է, հեռու անաչառ լինելուց և դրանով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ևս չի կարող համարվել արդարացի և համաչափ:
Միաժամանակ դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելով ոչ միայն չի ապահովել պատժի հիմնական նպատակի` սոցիալական արդարության վերականգնումը, այլև չի ապահովել տուժող հանդիսացող անձանց այդ թվում իր խախտված իրավունքների համարժեք պաշտպանությունը:

22. Վերոգրյալից ելնելով բողոք բեղողը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.06.2010թ. դատավճիռը` կայացնելով որոշում քրեական գործը համապատասխան դատարան ուղարկելու մասին` լրիվ ծավալով նոր քննություն կատարելու համար:

23. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանը նշելով, որ ինքն իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչում, ներում է խնդրում բոլորից իր արարքը կատարելու համար և խնդրում է իր նկատմամբ մեղմ վարվել:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին տուժողի ելույթը, ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանի պատճառաբանությունները, մեղադրող Վ. Գևորգյանին, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.

24. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն…
…6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:

25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:

26. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:

27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:

28. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում>>:

29. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի. <<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`…
4/ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին…>>:

30. Առաջին ատյանի դատարանը Ա. Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել և դատավճռում մասնավորապես նշել է հետևյալը. <<…Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2005-2006 թվականներից սկսել է կատարել բնակարանների մաքրման աշխատանքներ: 2007 թվականից մինչև 2009 թվականի մարտի սկզբները տան մաքրման աշխատանքներ է կատարել Աննա Հակոբյանի բնակարանում: Աննայի տնից ոսկյա իրեր վերցրել է 2009 թվականի մարտի սկզբին: Այդ ոսկյա զարդերը ինքը վերցրել է իր նախաձեռնությամբ, սակայն Աննայի տնից դուրս գալուց հետո այդ մասին ասել է իր ընկեր Գագիկ Ղազարյանին: Աննայի տնից վերցրած բարակ շղթան, ապարանջանը և փոքրիկ կախազարդը ինքն ու Գագիկը 45.000-50.000 ՀՀ դրամով վաճառել են «Հայաստան» հանրախանութի առաջին հարկում, իսկ մատանին` ինքը միայնակ 35.000 դրամով վաճառել է Խորենացի փողոցում գտնվող ոսկու շուկայում: Սակայն այդ գումարից Գագիկը իրեն տվել է ընդհամենը 5.000 ՀՀ դրամ: Ինքը Աննայի տնից ոսկյա զարդեր վերցրել ու վաճառել է, որպեսզի վճարի իր տան հեռախոսահամարի վարձավճարը` 80.000 ՀՀ դրամը, քանի որ Գագիկը իրենից անընդհատ պահանջել է քաղաքային հեռախոսից զանգահարել նրա բջջային հեռախոսահամարին: Գագիկի պահանջով ինքը բացի իր տան քաղաքային հեռախոսահամարից նրա բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է նաև այն բնակարանների քաղաքային հեռախոսահամարներից, որտեղ կատարել է մաքրման աշխատանքներ: Յորաքանչյուր անգամ տան մաքրման աշխատանքներ կատարելուց հետո Գագիկը իր պայուսակից վերցրել է այնտեղ եղած գումարները: Բացի նշված ոսկյա զարդերից ինքը Աննայի տնից երկու անգամ վերցրել է գումար` 5.000 և 10.000 ՀՀ դրամ: Առաջին անգամ գումար վերցրել է մինչև զարդեր վերցնելը, իսկ երկրորդ անգամ` զարդերը վերցնելու օրը: 2008 թվականից մինչև 2009 թվականը տան մաքրման աշխատանքներ է կատարել Արսեն Սաֆարյանի բնակարանում: 2009 թվականի հունվարին ինքը Արսենի տնից վերցրել է «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոս, որը եղել է կոտրված վիճակում: Այնուհետև ինքը գնացել է նրանց տուն և ցանկացել Արսենի կնոջը` Սաթիկին, ասել, որ այդ հեռախոսն իր մոտ է: 2009 թվականի փետրվարի 21-ին ինքը Սվետլանա Մնացականյանի տնից վերցրել է «Դյուպոն» տեսակի օծանելիք, որպեսզի այն նվիրի Գագիկին: Սվետլանայի տնից վերցրած օծանելիքն ինքը գցել է բակում կանգնած մեքենայի տակ: Ինքը Սվետլանայի տնից ադամանդե քարով մատանի չի գողացել, իսկ այդ մասին Սվետլանան մինչ իր կողմից օծանելիք վերցնելը իրեն ոչինչ չի ասել: Օծանելիքը վերցնելուց մի քանի օր հետո ինքն ու Գագիկը գնացել են Սվետլանայի տուն, որտեղ իրեն ստիպել են, որպեսցի ինքն ասի, որ այդ մատանին վերցրել է խոհանոցի պահարանից: Այնուհետև Սվետլանան Գագիկին ցույց է տվել մի մատանի և ասել, որ նրանց տնից կորել է նմանատիպ մատանի: Ինքն ու Գագիկը գնացել են ոսկու շուկա, որտեղ իրենց ասել են, որ նման քարով մատանի շուկայում չկա: 2007 թվականից մինչև 2009 թվականը տան մաքրման աշխատանքներ է կատարել Գայանե Բաբայանի բնակարանում: Գայանեի տան կահույքի դարակներն ինքը չի մաքրել և դարակներից ոչինչ չի վերցրել: Սակայն Գայանեի ամուսինը պնդել է, որ նրանց տան արծաթյա սպասքը ինքն է գողացել, ինչի պատճառով ինքը գնացել է «Վերնիսաժ» և պարզել, որ նմանատիպ սպասքի արժեքը մոտ 300 ԱՄՆ դոլար է:
Ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի մայիսի 26-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը մոտ 3 տարի կատարում է տան մաքրման աշխատանքներ: 2007 թվականից` 2-3 ամիսը մեկ անգամ, ինքը մաքրման աշխատանքներ է կատարել Աննա Հակոբյանի` Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 24-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում: Աննան ապրել է որդու և դստեր հետ: 2009 թվականի մարտին ինքը Աննայի տանը կատարել է մաքրման աշխատանքներ: Այդ օրը տանը եղել է միայն Աննան, ում ոտքը եղել է կոտրված: Այդ պատճառով Աննան դժվարությամբ է տեղաշարժվել և նստած է եղել հյուրասենյակի բազմոցին: Ննջասենյակը մաքրելու ժամանակ ինքը տրյումոյի վրա տեսել է զարդատուփ, որի մեջ եղել են տարբեր զարդեր: Ինքը վերցրել է զարդատուփում եղած բոլոր ոսկյա զարդերը, դրել գրպանը և աշխատանքն ավարտելուց հետո գնացել տուն: Ինքն Աննայի տնից գողացել է մեկ հաստ ոսկյա շղթա, մեկ բարակ ոսկյա շղթա` խաչով, մեկ ոսկյա ամուսնական մատանի, ադամանդե քարով մեկ ոսկյա մատանի, երկու բարակ ոսկյա ապարանջաններ և չորս փոքր մատանիներ: Նույն օրն ինքը այդ զարդերի մի մասը` մեկ բարակ ոսկյա շղթան, մեկ ամուսնական մատանին և ադամանդե քարով մեկ մատանին, վաճառել է «Հայաստան» հանրախանութի առաջին հարկում գտնվող ոսկու տաղավարներից մեկում, և դրանց դիմաց ստացել 30.000 ՀՀ դրամ: Այդ ժամանակ իր հետ է եղել իր ընկեր Գագիկ Ղազարյանը, ում ինքը տվել է ոսկյա զարդերի վաճառքից ստացված գումարի մի մասը: Իսկ հաջորդ օրն ինքը ոսկյա զարդերի մնացած մասը վաճառել է «Ոսկու աշխարհ» շուկայում: Այդ ոսկյա զարդերն ինքը վաճառել է էժան գներով: Մինչ ոսկյա զարդեր գողանալը` 2008 թվականի ընթացքում, ինքը մի քանի անգամ Աննայի բնակարանը մաքրելու ժամանակ տարբեր սենյակներից վերցրել է տարբեր չափերի գումարներ: Այդ գումարները վերցնելու ժամանակ Աննան եղել է տանը, սակայն չի նկատել, թե ինքն ինչպես վերցրել այդ գումարները: Ընդանուր առմամբ Աննայի բնակարանից ինքը հափշտակել է 300.000 ՀՀ դրամ:
Ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 1-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008 թվականի մարտին Աննա Հակոբյանի բնակարանում մաքրման աշխատանքներ կատարելու ժամանակ ինքը գաղտնի հափշտակել է 60.000 ՀՀ դրամ: Բացի այդ, 2008 թվականի մայիսին Աննայի բնակարանից կրկին գողացել է 60.000 ՀՀ դրամ: Նրա բնակարանից գումարներ է գողացել նաև 2008 թվականի հուլիս, սեպտեմբեր և նոյեմբեր ամիսներին: 2009 թվականի մարտին Աննայի բնակարանից ինքը գողացել է ոսկյա զարդեր: Ինքը Աննայի բնակարանից ընդանուրը գողացել է 300.000 ՀՀ դրամ և ոսկյա զարդեր` մեկ բարակ շղթա, մեկ ամուսնական մատանի, ադամանդե քարով մեկ մատանի, մեկ հաստ շղթա, երկու բարակ ապարանջան և տարբեր տեսակի մի քանի մատանիներ:
Տուժող Աննա Հակոբյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007 թվականի ապրիլից մինչև 2009 թվականի մայիսը Աննա Ղազարյանն իր` Երևան քաղաքի Վահրամ Փափազյան փողոցի 24-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում, կատարել է մաքրման աշխատանքներ: Սկզբում Աննան մաքրման աշխատանքները կատարել է յուրաքանչյոր ամիսը մեկ անգամ, իսկ իր ոտքը կոտրվելուց հետո` ավելի հաճախ: Իր մայրը եղել է ծեր, ինչի պատճառով ինքը նրա ոսկյա զարդերը պահել է իր մոտ: 2008 թվականի հուլիսին իր մոր` Էրզրումից բերած ոսկյա շղթան անհետացել է: Շղթայի մյուս մասն իր մայրը տվել է իր եղբորը, ով այն տարել է ԱՄՆ: Իր մայրը կասկածել է, որ այդ շղթայն Աննան է գողացել, իսկ ինքը մորն ասել է, որ որևէ հիմք չկա նրան կասկածելու համար: Բացի դրանից իր տան պահարանի վրայից կորել է 50.000 ՀՀ դրամ` 10.000 դրամանոց ՀՀ թղթադրամներով: Իրենց տան գումարները եղել են բանկում և իր դուստրը յուրաքանչյուր ամսվա ծախսերի համար բանկից բերել է մոտ 300.000 ՀՀ դրամ, որոնք ինքը պահել է իր անկողնու մեջ, սակայն յուրաքանչյուր անգամ այդ գումարներից որոշ գումար է կորել: Մի օր Աննայի ընկեր Գագիկը զանգահարել է իրեն և ասել, որպեսզի ինքը զննի իր տունը և տեսնի, թե արդյոք իր տնից որևէ իր չի կորել: Գագիկի հեռախոսազանգից հետո իր դուստր Արմինեն բերել է այն դարակը, որտեղ իրենք պահել են իրենց ոսկյա զարդերը, սակայն այնտեղ ոսկյա զարդեր չեն եղել: Այնուհետև Գագիկը եկել է իր տուն և ասել, որ իր ոսկյա զարդերը և գումարները գողացել է Աննան: Գագիկը ասել է նաև, որ յուրաքանչյուր անգամ իր տնից դուրս գալուց հետո Աննայի մոտ եղել է 10.000 կամ 20.000 դրամանոց ՀՀ թղթադրամներ: Քրեական գործ հարուցվելուց հետո ինքն ու իր ներկայացուցիչը ոսկու շուկայից պարզել են Աննայի կողմից գողացված իր ոսկյա զարդերի արժեքը, որը կազմել է 7.000-8.000 ԱՄՆ դոլար: Բացի այդ իր հաշվարկով Աննան իր տնից 2008 թվականի մարտից սկսած 12 ամիսների ընթացքում գողացել է նաև ամենաքիչը 360.000 ՀՀ դրամ գումար: Նախնական քննության ընթացքում Աննան իր տանը ցույց է տվել այն տեղերը որտեղից նա վերցրել է ոսկյա զարդերն ու գումարները: Աննան իր տնից գողացել է.
-հնաոճ շղթա` 1մ երկարության, 75 հարգի ոսկուց, 3.000 ԱՄՆ դոլար արժողության,
-մատանի` մոտ 0.75 կարատ ադամանդե քարով,
-ամուսնական մատանի` 8-9 գրամ քաշով, 93 հարգի ոսկուց,
-մատանի` երեք փոքր ադամանդե քարով,
խաչ` 2-3 գրամ քաշով, 75 հարգի ոսկուց, -երեք շղթա` բարձր հարգի ոսկուց,
-չորսից հինգ փոքր մատանիներ, -ապարանջան, որը 1992 թվականին ինքը գնել է Ֆրանսիայից 300 ԱՄՆ դոլարով, -ականջօղեր` մոտ 100 ԱՄՆ դոլար արժողության:
Նշված ականջօղերի մասին ինքը նախնական քննության ժամանակ չի նշել, քանի որ այդ ժամանակ դրա մասին չի հիշել: Աննան իր զարդերը գողացել է մեկ տարվա ընթացքում: Նշված ժամանակահատվածում ինքը եղել է անկողնային հիվանդ և որևէ առիթ չի եղել, որպեսզի կրի դրանք: Իր կողմից Դատարան ներկայացված լուսանկարներից առաջինում իր ձեռքին երևում է իր տատի նվիրած ադամանդե քարով մատանին և ամուսնական մատանին, երկրորդում` երեք մանր քարերով մատանին, իսկ երրորդում` բարակ շղթան և ականջօղերը: Գումարների հաշվարկը կատարվել է հետևյալ կերպով. յուրաքանչյուր ամիս մեկ 20.000 դրամանոց ՀՀ թղթադրամ և դրան գումարծ պահարանից գողացված 50.000 ՀՀ դրամ, այսինքն գողացվել է ոչ թե 360.000 ՀՀ դրամ, այլ մոտ 300.000 ՀՀ դրամ:
Վկա Էդուարդ Դանիելյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Աննա Ղազարյանը մոտ 3 տարի իրենց տանը կատարել է մաքրման աշխատանքներ: Այդ ընթացքում կոտրվել է իր մոր` Աննա Հակոբյանի ոտքը, ինչի պատճառով Աննան ավելի հաճախ է եկել իրենց տուն: 2008 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին պարզվել է, որ իրենց տնից կորել է մի շղթա, և իր տատը կասկածել է, որ այն գողացել է Աննան, սակայն իր մայրը վստահել է Աննային և չի հավատացել, որ նա է գողացել շղթան: Այնուհետև` 2009 թվականի մայիսի կեսերին զանգահարել է Գագիկը և ասել, որպեսզի իրենք ստուգեն` իրենց ոսկյա իրերը տեղում են, թե ոչ: Իր մայրը ստուգելուց հետո պարզել է, որ շատ ոսկյա զարդեր բացակայում են: Գագիկը եկել է իրենց տուն և պատմել, որ Աննան իրենց տնից վերցրել է ոսկյա զարդեր, ինչպես նաև գումարներ: Այդ ոսկյա զարդերը բացի իր մորից այլ անձ չի կրել: Այդ ընթացքում իրենց տնից սկսել են կորել տարբեր չափի` 10.000 կամ 20.000 դրամանոց ՀՀ թղթադրամներ: Իրենց տնից հափշտակված զարդերի արժեքը և գումարները միասին կազմել է մոտ 3.000.000 ՀՀ դրամ:
Վկա Արմինե Դանիելյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Աննա Ղազարյանը յուրաքանչյուր ամիսը մեկ անգամ իրենց տանը կատարել է մաքրման աշխատանքներ, սակայն իր մոր` Աննա Հակոբյանի ոտքը կոտրվելուց հետո նա ավելի հաճախ է եկել իրենց տուն: 2008 թվականին իր տատը նկատել է, որ նրա ժառանգած էրզրումյան շղթան բացակայում է և կասկածել, որ այն վերցրել է Աննա Ղազարյանը: Իրենք կարծել են, որ հավանաբար տատը մոռացել է, թե որտեղ է դրել այդ շղթան: 2009 թվականի մայիսի կեսերին զանգահարել է Աննայի ընկեր Գագիկը և ասել, որպեսզի իրենք պարզեն, թե արդյոք իրենց տնից ապարանջան է կորել: Այդ ժամանակ ինքը բացել է այն դարակը, որտեղ եղել են իրենց ոսկյա զարդերը, և տեսել, որ զարդերի տուփը գրեթե դատարկ է. այդտեղ մնացած են եղել միայն բիժուտերիաները: Այդ ժամանակ իր մայրը զանգահարել է ոստիկանություն: Այնուհետև իրենց տուն է եկել Գագիկը և պատմել Աննայի կողմից կատարված գողությունների մասին: Իրենց տնից գողացվել են իր մոր ադամանդե քարով մատանին, մոր և հոր ամուսնական մատանիները, մոր երկու ոսկյա շղթաները, երկու ապարանջաններ և 4-8 մատանիներ: Բացի այդ, յուրաքանչյուր ամսվա ծախսերը հոգալու համար ինքը 100.000-250.000 ՀՀ դրամ` հիմնականում 20.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամներով, վերցրել է բանկից և բերել տուն: Եղել են դեպքեր, որ իր մայրը իր կողմից գումարները բերելուց որոշ ժամանակ անց հաշվել է դրանք և նկատել, որ դրանք պակաս են: Աննան իրենց տնից գողացել է մոտ 300.000 ՀՀ դրամ և մոտ 2.700.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր: Ոսկյա զարդերի արժեքը որոշելիս ինքն ու իր մայրը գնացել են ոսկու շուկա և այնտեղից պարզել նմանատիպ ոսկյա զարդերի արժեքը այդ օրվա գներով:
2009 թվականի օգոստոսի 8-ին տուժող Աննա Հակոբյանի և նրա ներկայացուցիչ Ստեփան Ոսկանյանի կողմից կազմված տեղեկանքի համաձայն` 2009 թվականի օգոստոսի 8-ի դրությամբ Աննա Հակոբյանի բնակարանից գողացված ոսկյա զարդերի քանակը, տեսակը և շուկայական արժեքը հետևյալն են. 1. մեկ հատ ոսկյա շղթա` մեկ մետր երկարությամբ, 785 հարգի, 75 գրամ, 2025 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ արժողությամբ (75 x 27 = 2025), 2. մեկ հատ բարակ ոսկյա շղթա` ոսկյա խաչով` 785 հարգի, 20 գրամ, 400 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ արժողության (20 x 20 = 400),
3.մեկ հատ ամուսնական մատանի` 958 հարգի, 7 գրամ, 220.5 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ արժողության (7 x 31.5 = 220.5), 4. մեկ հատ տղամարդու ամուսնական մատանի` 958 հարգի, 12 գրամ, 378 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ արժողության (12 x 31.5 = 378), 5. մեկ հատ ոսկյա մատանի` 0.7 կարատանոց ադամանդե քարով` 3.200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ արժողության (ադամանդե քար` 3.000 ԱՄՆ դոլար և ոսկյա մատանի` 200 ԱՄՆ դոլար), 6. երկու հատ ոսկյա ապարանջաններ` 785 հարգի, արժեքը 1999 թվականի դրությամբ` 180 ԱՄՆ դոլար, ներկա շուկայական արժեքը` 370 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ (250 + 120), 7. ութ հատ ոսկյա մատանիներ` 785 հարգի, 800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ արժողության (8 x 100 = 800),
8.մեկ հատ բարակ ոսկյա շղթա` 785 հարգի, արժեքը 1999 թվականի դրությամբ` 90 ԱՄՆ դոլար, ներկա շուկայական արժեքը` 190 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
Գողացված ոսկյա զարդերի ընդհանուր արժեքը կազմում է 7583.5 ԱՄՆ դոլարին համարժեք` 2.805.895 ՀՀ դրամ` (2025 + 400 + 220.5 + 378 + 3200 + 370 + 800 + 190) x 370= = 2.805.895:
Նշված գումարի մեջ չի մտնում Աննա Հակոբյանին որպես նվեր Ֆրանսիայում տրված մարգարտյա վզնոցի արժեքը` արտաքին որակական հատկանիշներով դրան համապատասխան այլ զարդ չգտնելու և արժեքը որոշելու անհնարինության պատճառով:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2009 թվականի մայիսի 16-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան փողոցի 24-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում: Բնակարանը գտնվում է նշված շենքի 1-ին մուտքի 4-րդ հարկում` աստիճանահարթակի առջևում: Ըստ Աննա Հակոբյանի հայտարարության` նշված բնակարանում ոմն Աննան կատարել է մաքրության աշխատանքներ: Շուրջ 8 ամիս առաջ հայտնաբերել է, որ իր ննջասենյակի դարակի միջից հափշտակվել է ոսկյա շղթա, ինչի կատարման մեջ կասկածել է Աննային: 2009 թվականի մայիսի 16-ին հայտնաբերել է, որ գողացվել են իր բոլոր ոսկյա զարդերը: Աննա Հակոբյանը հայտարարել է նաև, որ իր ննջասենյակից հափշտակվել են իր ոսկյա զարդերն ու 300.000 ՀՀ դրամը:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2009 թվականի հունիսի 5-ի արձանագրության համաձայն` Աննա Ղազարյանի ցուցմունքը ճշտելու և ստուգելու նպատակով կատարվել է փորձարարություն: Այդ նպատակով Աննա Ղազարյանի հետ գնացել են Երևան քաղաքի «Հայաստան» հանրախանութ, որտեղ Աննա Ղազարյանը մատանացույց է արել ոսկյա զարդերի գնման թիվ 3 տաղավարն ու տաղավարի աշխատակից Ժիրայր Սարգսի Համբարձումյանին և հայտարարել, որ Աննա Հակոբյանի բնակարանից գողացված զարդերի մի մասը` մեկ բարակ ոսկյա շղթան, մեկ ամուսնական մատանին և մեկ ադամանդե քարով մատանին ընդհանուրը 30.000 ՀՀ դրամով վաճառել է նրան: Այնուհետև գնացել են Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցում գտնվող «Ոսկու աշխարհ» խանութ, որտեղ Աննա Ղազարյանը մատնացույց է արել երկրորդ հարկում` աստիճաններից դեպի աջ գտնվող ոսկու առուվաճառքի տաղավարը և հայտնել, որ այդ տաղավարի աշխատողին ընդհանուրը 40.000 ՀՀ դրամով վաճառել է մեկ հաստ շղթա, երկու բարակ ոսկյա ապարանջան, չորս փոքր մատանիներ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի մայիսի 25-ի որոշման համաձայն` թիվ 14114809 քրեական գործով Աննա Հակոբյանը ճանաչվել է տուժող:
Տուժողի ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 4-ի որոշման համաձայն` թիվ 14114809 քրեական գործով Ստեփան Ոսկանյանը ճանաչվել է տուժող Աննա Հակոբյանի ներկայացուցիչ:
2010 թվականի հունիսի 10-ին Դատարան ներկայացված հայցադիմումով Աննա Հակոբյանը խնդրել է ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանից հօգուտ իրեն, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 3.201.231,1 ՀՀ դրամ և հայցագնի չափով արգելանք դնել Աննա Ղազարյանին պատկանող գույքի և դրամական միջոցների վրա:
Տուժող Արսեն Սաֆարյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դավթաշենի 3-րդ թաղամասի 13-րդ շենքի 29-րդ բնակարանում: 2008 թվականի աշնանից Աննա Ղազարյանը պարբերաբար իրենց տանը կատարել է մաքրման աշխատանքններ: 2009 թվականի փետրվարին իր կինը` Սաթիկ Գաբրիելյանը, իրեն ասել է, որ տնից կորել է «Սամսունգ E-500» տեսակի բջջային հեռախոսը: Իր կինը կասկածել է, որ այդ հեռախոսը գողացել է Աննան: Դրանից մոտ մեկ ամիս անց իր կինն Աննային կանչել է իր զոքանչի տուն` մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար: Այդ ժամանակ իր կինը Աննայից պահանջել է նրա մոտ գտնվող հեռախոսը և վերցնելով այն` տեսել, որ դա իրենց տնից կորած հեռախոսն է: Դրանից հետո իրենք այդ հեռախոսից զանգահարած համարներում հայտնաբերել են «Գագո կյանք» անվամբ հեռախոսահամարը և զանգահարել այդ հեռախոսահամարին: Ինքը խոսել է Գագիկի հետ և նրան ասել, որ Աննան գողություն է կատարել:
Վկա Սաթիկ Գաբրիելյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008 թվականի աշնանը ծանոթացել է Աննա Ղազարյանի հետ, ով իրենց բնակարանում կատարել է մաքրման աշխատանքններ: 2008 թվականի դեկտեմբերի վերջին` ամանորի նախօրեին, մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար Աննան եկել է իրենց բնակարան: Նրա գնալուց հետո ինքը նկատել է, որ տնից կորել է իր «Սամսունգ E-500» տեսակի բջջային հեռախոսը: Այն դրված է եղել իրենց բնակարանի մուտքի դռան դիմաց գտնվող պահարանում: Դրանից հետո մոտ երկու ամիս ինքն անընդհատ փնտրել է այդ հեռախոսը, սակայն համոզված է եղել, որ այն գողացել է Աննան: 2009 թվականի հունվարին ինքը կրկին Աննային կանչել իրենց տուն` մաքրման աշխատանքներ կատարելու, և նրա կաշկանդված պահվածքը իր մոտ ամրապնդել է այն համոզմունքը, որ հեռախոսը նա է գողացել: Նույն թվականի փետրվարին ինքն Աննային կանչել իր մոր` Ամալյա Գաբրիելյանի` Շենգավիթ թաղամասում գտնվող բնակարան` մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար: Աննայի գալուց մոտ 10 րոպե հետո ինքը նկատել է, որ իր կորած հեռախոսը գտնվում է Աննայի տաբատի ետևի գրպանում, և նրանց պահանջել ցույց տալ այդ հեռախոսը: Աննան ցույց է տվել այն և ինքը համոզվել է, որ դա իր հեռախոսն է, որը Աննան գողացել էր իրենց տնից: Ինքը Աննայի ձեռքից վերցրել է հեռախոսը և նրան դուրս հանել տնից: Այդ մասին ինքը պատմել է ամուսնուն` Արսեն Սաֆարյանին: Այնուհետև իրենք այդ հեռախոսից զանգահարած համարներում հայտնաբերել են «Գագո կյանք» անվամբ հեռախոսահամարը և զանգահարել այդ հեռախոսահամարին: Զանգին պատասխանել է Գագիկ անունով ինչ-որ անձ և ներկայացել որպես Աննայի ընկեր: Իրենք նրան ասել են, որ Աննան իրենց բնակարանից բջջային հեռախոս է գողացել: Գագիկը ասել է, որ կպատժի Աննային:
Բջջային հեռախոս ներկայացնելու և վերցնելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 8-ի արձանագրության համաձայն` տուժող Արսեն Սաֆարյանը ներկայացրել է «Սամսունգ E-500» մոդելի բջջային հեռախոս` տուփով, և հայտարարել, որ Աննա Ղազարյանը գողացել է այդ հեռախոսը: Բջջային հեռախոսի նույնացման համարն է 359637000446324:
Փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 10-ի թիվ 789-ԱՊ եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված բջջային հեռախոսի միջին շուկայական գինը 2009 թվականի փետրվարի դրությամբ, առկա վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվել է 37.000 ՀՀ դրամ:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 26-ի արձանագրության համաձայն` Աննա Ղազարյանին ճանաչման են ներկայացվել`
1.«Սոնի Էրիքսսոն W-880» բջջային հեռախոս` սև և նարնջագույն իրանով, 2. «Սամսունգ E-500» բջջային հեռախոս` ոսկեգույն և սև իրանով, 3. «Նոկիա N78» բջջային հեռախոս` սև իրանով, 4. «Նոկիա N90» բջջային հեռախոս` արծաթագույն իրանով:
Աննա Ղազարյանը զննել է իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաները և հայտնել, որ ճանաչել է 2-րդ համարի տակ դրված ոսկեգույն և սև իրանով «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը: Ինքն այն ճանաչել է արտաքին տեսքից, ձևից, էկրանից: Դա այն հեռախոսն է, որն ինքը վերցրել է Արսեն Սաֆարյանի տանը մաքրման աշխատանքներ կատարելու ժամանակ, որ հետագայում, իր մոտ տեսնելով, վերցրել է Արսեն Սաֆարյանի կինը` Սաթիկը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 26-ի որոշման համաձայն` 359637000446324 գործարանային համարով «Սամսունգ E-500» տեսակի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և ի պահ հանձնվել տուժող Արսեն Սաֆարյանին:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 4-ի որոշման համաձայն` թիվ 14114809 քրեական գործով Արսեն Սաֆարյանը ճանաչվել է տուժող:
Տուժող Գայանե Բաբայանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007 թվականի աշնանից մինչև 2009 թվականի օգոստոսը Աննա Ղազարյանը յուրաքանչյուր ամիսը մեկ անգամ մաքրության աշխատանքներ է կատարել իր` Երևան քաղաքի Սունդուկյան 9-րդ շենքի 37-րդ բնակարանում: 2009 թվականի սեպտեմբերին իրեն զանգահարել են ոստիկանությունից և հարցրել, թե Աննան աշխատել է իր տանը, թե ոչ, ինչպես նաև իր տնից որևէ իր կորել է, թե ոչ: Ինքը նախ զննել է իր ոսկյա զարդերը և պարզել, որ դրանք տեղում են, իսկ հետո` արծաթյա սպասքը, և տեսել, որ սպասքի որոշ իրեր բացակայում են: Դրանից հետո ինքը զանգահարել է և Աննային կանչել իր տուն: Այդ ժամանակ իր ամուսինը բարկացել է, իսկ Աննան անընդհատ լռել է` ոչ ժխտել գողանալու փաստը և ոչ էլ ընդունել: Իրենք նրան ասել են, որպեսզի նա ետ վերադարձնի գողացած սպասքը: Իր տնից գնալուց հետո Աննան զանգահարել է և ասել որ իր 300 ԱՄՆ դոլարը ետ կտա: Նշված սպասքը դրված է եղել ճաշասենյակի պահարանում և դրանք ինքը օգտագործել է միայն ամանորյա տոների ժամանակ: Իր կարծիքով Աննան դրանք գողացել է 2009 թվականի հունվարից հետո, քանի որ ինքը ամանորյա տոների ժամանակ այդ արծաթյա ամբողջ սպասքը օգտագործել է: Արծաթյա սպասքից գողացվել են` երկու աղաման, երկու փոքր օղու բաժակ, երկու մեծ օղու բաժակ, երկու մեծ ճաշի պատարաքաղ, երկու թեյի գդալ, երկու մեծ մուրաբայի գդալ, երկու փոքր չարազի գդալ, մեկ մեծ թխվածքի բահիկ, երկու չարազի գդալ և չորս փոքր խմորեղենի պատառաքաղներ: Այնուհետև` հոկտեմբերին, իր սկեսուրի ննջասենյակում դրված ձմեռային անկողնու միջից գտել է նշված թեյի գդալներից մեկը: Աննան իր տանը աշխատանքներ կատարելու ժամանակ այդ ննջասենյակում է փոխել շորերը և իր կարծիքով տունը մաքրություն կատարելու ժամանակ նա նշված գդալը դրել է այդտեղ, իսկ հետո մոռացել է տանել: Նշված իրերի արժեքը որոշելու համար ինքն ամուսնու հետ գնացել է «Վերնիսաժ» և այնտեղից պարզել, որ դրանց շուկայական գինը կազմում է 1500-2000 ԱՄՆ դոլար:
Տուժող Գայանե Բաբայանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ուշադրությամբ հաշվելուց հետո ինքը հայտնաբերել է, որ իր տնից բացակայում են արծաթյա սպասքի հետևյալ պարագաները. -երկու աղաման` յուրաքանչյուրը մոտ 30.000 ՀՀ դրամ արժողության, -երկու փոքր օղու բաժակ` յուրաքանչյուրը մոտ 45.000 ՀՀ դրամ արժողության, -երկու մեծ օղու բաժակ` յուրաքանչյուրը մոտ 58.000 ՀՀ դրամ արժողության, -երկու մեծ ճաշի պատառաքաղ` յուրաքանչյուրը 45.000 ՀՀ դրամ արժողության, -չորս չրի պատառաքաղ` յուրաքանչյուրը 12.000 ՀՀ դրամ արժողության, -երկու թեյի գդալ` յուրաքանչյուրը 38.000 ՀՀ դրամ արժողության, -երկու մեծ մուրաբայի գդալ` յուրաքանչյուրը 100.000 ՀՀ դրամ արժողության, -մեկ փոքր չարազի գդալ` 38.000 ՀՀ դրամ արժողության, -մեկ թխվածքի բահիկ` 100.000 ՀՀ դրամ արժողության, -մեկ փոքր չարազի գդալ` 60.000 ՀՀ դրամ արժողության, -մեկ մեծ չարազի գդալ` 78.000 ՀՀ դրամ արժողության:
2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Գայանե Բաբայանը հայտնել է, որ մոտ երկուսուկես տարի ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Աննա Ղազարյանին: Նա յուրաքանչյուր ամիս իր տանը կատարել է մաքրման աշխատանքներ: 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Արաբկիրի ոստիկանության բաժնից զանգահարել են իրեն և ասել, որ Աննան գողություներ է կատարել այն տներից, որտեղ կատարել է մաքրման աշխատանքներ: Ոստիկաները խորհուրդ են տվել մանրակրկիտ զննել իր բնակարանը: Բնակարանը զննելուց հետո ինքը տեսել է, որ հյուրասենյակի կահույքի դարակից բացակայում են ոսկեզօծ արծաթյա սպասքի երկու աղամանները, օղու երկու փոքր բաժակները, օղու երկու մեծ բաժակները, ճաշի երկու մեծ պատառաքաղները, չրի չորս փոքր պատառաքաղները, թեյի երկու գդալները, մուրաբայի երկու մեծ գդալները, չարազի մեկ փոքր գդալը, թխվածք վերցնելու համար նախատեսված մեկ բահիկը, չարազի մեկ փոքր գդալը և չարազի մեկ մեծ գդալը: Նշված սպասքն ինքը վերջին անգամ տեսել է ամանորյա տոների սեղանը պատրստելու ընթացքում, իսկ դրանից հետո իրենց տանը միշտ մաքրություն է կատարել Աննան: Ինքը պնդում է, որ իր տնից նշված սպասքները գողացել է Աննան: Ոստիկանների զանգահարելուց հետո ինքն Աննային կանչել է իր տուն և բացատրություն պահանջել: Այդ ժամանակ Աննան լռել է, սակայն չի ժխտել: Այնուհետև Աննան զանգահարել է և ասել, որ գնացել է «Վերնիսաժ», սակայն այն փակ է եղել, և խնդրել է, որպեսզի ինքը ոստիկանությանը այդ մասին չասի, ու խոստացել իրեն վերադաձնել 300 ԱՄՆ դոլար: Ինքը Աննային պատասխանել է, որ այդ սպասքն ավելի թանկարժեք է: Իսկ Աննա Ղազարյանը հայտնել է, որ ինքը Գայանե Բաբայանի տնից որևէ իր չի գողացել, քանի որ ինքն այդքան սպասք չէր կարող գողանալ: Ինքը գնացել է «Վերնիսաժ», քանի որ վախեցել է, որ Գայանեն այդ մասին կհայտնի ոստիկանությանը: Իսկ «Վերնիսաժում» ինքը պարզել է, որ այդ սպասքի արժեքը մոտ 300 ԱՄՆ դոլար է:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 25-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Սունդուկյան փողոցի 9-րդ շենքի 37-38-րդ բնակարանը: Զննությամբ պարզվել է, որ բնակարանի հյուրասնյակը 7մx6մ չափերի է: Տուժող Գայանե Բաբայանը մատնացույց է արել հյուրասենյակի աջ կողմում դրված կահույքի մեջտեղի հատվածի ներքևի երկայնաձիգ դարակը և հայտարարել, որ տան մաքրման աշխատանքներ կատարելու ընթացքում Աննա Ղազարյանը այդ դարակից գողացել է գդալներ, թխվածքի բահիկ և պատառաքաղներ: Այնուհետև Գայանե Բաբայանը մատնացույց է արել ձախ կողմում դրված սպասքապահարանի ներքևի հատվածի դարակը և հայտարարել, որ այդ դարակից Աննա Ղազարյանը գողացել է արծաթյա, ոսկեզօծ մեծ ու փոքր օղու բաժակներ և աղամաններ:
Առարկաներ ներկայացնելու մասին 2009 թվականի արձանագրության համաձայն` տուժող Գայանե Բաբայանը ներկայացրել է իրենց բնակարանից Աննա Ղազարյանի կողմից 2009 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին գողացված արծաթյա սպասքի նմուշներ. 1. մեկ արծաթյա և ոսկեպատ աղաման` ծաղկատիպ նախշերով, 2. մեկ արծաթյա և ոսկեպատ փոքր օղու բաժակ` ծաղկատիպ նախշերով, կանգնում է մետաղյա ոտքի վրա, 3. մեկ արծաթյա և ոսկեպատ մեծ օղու բաժակ` ծաղկատիպ նախշերով, կանգնում է մետաղյա ոտքի վրա, 4. մեկ արծաթյա և ոսկեպատ պատառաքաղ` չորս ատամներով, ծաղկատիպ նախշերով, 5. մեկ արծաթյա և ոսկեպատ թեյի գդալ` ծաղկատիպ նախշերով, 6. մեկ արծաթյա և ոսկեպատ փոքր չարազի գդալ` ծաղկատիպ նախշերով, օգտագործված լինելու պատճառով գունազրկված, 7. թխվածքի համար նախատեսված մեկ արծաթյա և ոսկեպատ բահ` ծաղկատիպ նախշերով, 8. մեկ արծաթյա և ոսկեպատ մեծ չարազի գդալ` ծաղկատիպ նախշերով:
Փորձագետի 2009 թվականի հոկտեմբերի 1-ի թիվ 852-ԱՊ եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների արժեքը 2009 թվականի փետրվարի դրությամբ կազմել է. 1. մեկ թեյի գդալ` 9.000 ՀՀ դրամ, 2. մեկ ճաշի գդալ` 15.000 ՀՀ դրամ, 3. մեկ շերեփ` 31.000 ՀՀ դրամ, 4. խմորեղենի մեկ բահիկ-շերեփ` 36.000 ՀՀ դրամ, 5. մեկ պատառաքաղ` 22.000 ՀՀ դրամ, 6. մեկ աղաման` 29.000 ՀՀ դրամ, 7. 11սմ բարձրությամբ մեկ բաժակ` 32.000 ՀՀ դրամ, 8. 11.5սմ բարձրությամբ մեկ բաժակ` 35.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 26-ի որոշման համաձայն` թիվ 14114809 քրեական գործով Գայանե Բաբայանը ճանաչվել է տուժող:
2010 թվականի հունիսի 10-ին Դատարան ներկայացված հայցադիմումով Գայանե Բաբայանը խնդրել է ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանից հօգուտ իրեն, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 662.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Սվետլանա Մնացականյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 5 տարի առաջ Աննա Ղազարյանը իր տանը կատարել է մաքրման աշխատանքներ: Նրա կողմից մաքրման աշխատանքներ կատարելուց հետո կորել է իր ադամանդե քարով մատանին: Դրանից 4 տարի անց` իր ամուսնու ծննդյան օրվանից հետո Աննան կրկին եկել է իր տուն` մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար: Այդ օրն ինքն ուշադրությամբ հետևել է Աննայի գործողություններին, սակայն մի պահ նրան սենյակում թողել է միայնակ: Աննայի գնալուց հետո ինքը նկատել է, որ իր ամուսնու նվեր ստացած օծանելիքը բացակայում է: Ինքն անմիջապես զանգահարել է Աննային ու ետ կանչել: Աննան ետ է եկել և ասել է, որ տեղյակ չէ այդ օծանելիքից: Աննայի դուրս գալուց հետո իր որդին գնացել է նրա ետևից ու նկատել էր, որ նա ավտոտնակների մոտ գետնից ինչ-որ իր է վերցրել: Այդ տեսնելով իր որդին զանգահարել է իրեն, որից հետո ինքը կրկին զանգահարել է Աննային և ետ կանչել: Այդ ժամանակ ինքը որոշել է Աննային տաքսի մեքենայով ճանապարհել և այդ ընթացքում հետևել նրա գործողություններին: Նրան ճանապարհելու ժամանակ ինքը նկատել է, որ նա ուշադրությամբ նայում է մի մեքենայի ուղղությամբ: Աննային ճանապարհելուց հետո ինքն ու իր որդին այդ մեքենայի անիվի մոտ գտել են իրենց տնից գողացված «Դյուպոն» տեսակի օծանելիքը: Աննան իր տնից գողացել է երեք ոսկյա խաչեր, որոնցից երկուսը մոտ 2 գրամ քաշով, իսկ մեկն ավելի մեծ քաշով, երկու բարակ ոսկյա շղթաներ, 8-10 գրամ քաշով իտալական ոսկյա ապարանջան, և կատարյալ մաքրությամբ, 0.40-0.42 կարատ ադամանդե քարով մատանի:
Տուժող Սվետլանա Մնացականյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2004 թվականի հունիսի 16-ին ինքը Աննա Ղազարյանին կանչել է իրենց տուն` մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար: Աննայի կողմից մաքրման աշխատանքներ կատարելուց հետո ինքը նկատել է, որ իրենց բնակարանից բացակայում է իր մոր կողմից իրեն հիշատակ թողնված ադամանդե քարով ոսկյա մատանին, որը եղել է մոտ 4 գրամ քաշով, 750 հարգի ոսկուց, 0.45 կարատ բացարձակ մաքրության ադամանդե քարով, մոտ 700 հազար ՀՀ դրամ արժողության: Մատանին նման է եղել կակաչ ծաղիկի: Բացի նշված մատանուց իրենց տնից կորել են նաև երկու շղթաներ` յուրաքնչյուրը 2 գրամ քաշով, 585 հարգի ոսկուց, յուրաքանչյուրը մոտ 10.000 ՀՀ դրամ արժողության, երկու խաչեր` յուրաքանչյուրը 1 գրամ քաշով, 585 հարգի ոսկուց, յուրաքնչյուրը 5.000 ՀՀ դրամ արժողության, խաչ` 6 գրամ քաշով, 750 հարգի ոսկուց, մոտ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության, իտալական ապարանջան` 10 գրամ քաշով, 100.000 ՀՀ դրամ արժողության: Այդ օրն ապարանջանն ու ադամանդե քարով մատանին ինքը դրել է խոհանոցի կահույքի վրա, որպեսզի օգնի Աննային: Իսկ խաչերը և շղթաները դրված են եղել ննջասենյակի պատուհանագոգին` բաց զարդատուփի մեջ: Այդ օրն ինքը Աննային տանը թողել է միայնակ և գնացել խանութ` մթերք գնելու: Այնուհետև փնտրել է նշված զարդերը, սակայն չի գտել և սկսել է կասկածել, որ դրանք գողացել է Աննան: 2009 թվականի փետրվարի 21-ին ինքը կրկին իրենց տուն է կանչել Աննային` մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար: Նույն ամսվա 17-ին նշել են իր ամուսնու ծնննդյան տարեդարձը, որի կապակցությամբ ստացած նվերները դասավորված են եղել հյուրասենայկի սեղանի տակ: Այդ նվերների մեջ եղել է նաև «Դյուպոն» տեսակի 30մլ ծավալով տղամարդու օծանելիք: Գործն ավարտելուց հետո Աննան գնացել է իրենց տնից, իսկ ինքն անմիջապես նկատել է, որ նշված օծանելիքը բացակայում է: Այդ պահին ինքը զանգահարել է Աննային և ետ կանչել: Աննա վերադարձել է և ինքը նրանից պահանջել է ետ վերադարձնել «Դյուպոն» տեսակի օծանելիքը, սակայն նա ասել է, որ օծանելիքը չի վերցրել: Նրա գնալուց հետո ինքն իր որդուն` Արամին, խնդրել է հետևել նրան: Արամը հետևել է Աննային և տեսել, որ նա իրենց շենքի վերջնամասում ինչ-որ բան է փնտրել: Ինքը կրկին զանգահարել է Աննային և ետ կանչել: Այդ անգամ նա միանգամից առաջարկել է ստուգել մոտը եղած տոպրակի պարունակությունը: Դրանից հետո ինքն ու իր որդին Աննային ուղեկցել են դեպի կանգառ, որտեղից նրան տաքսի մեքենայով ճանապարհել են: Տուն վերադառնալու ճանապարհին իր որդու մոտ գտնվող լապտերի միջոցով կայանված մի ավտոմեքենայի անվադողի մոտ նկատել իրենց տնից գողոցված օծանելիքը: Օծանելիքը գտնելուց հետո ինքը կրկին զանգահարել է Աննային և ասել, որ գտել է օծանելիքը ու պահանջել հաջորդ օրը գալ իրենց տուն: Հաջորդ օրը` առավոտյան, Աննան եկել է իրենց տուն և ներողություն խնդրել կատարածի համար` ասելով, որ այդ օծանելիքը ցանկացել է նվիրել իր ընկեր Գագիկին: Այդ ժամանակ ինքը Աննային ասել է, որ նա գողացել է նաև ոսկյա զարդերը: Աննան սկզբում ասել է, որ զարդերը նա չի գեղացել, սակայն ինքը նրան ասել է, որ զարդերը չվերադարձնելու դեպքում կդիմի ոստիկանություն: Դրանից հետո մոտ մեկ շաբաթ ինքն անընդհատ զանգահարել է Աննային, սակայն նա չի պատասխանել իր զանգերին, իսկ մեկ շաբաթ անց իր հեռախոսազանգին պատասխանել է Գագիկ անունով մի անձ: Ինքը նրան պատմել է կատարվածի մասին: Այնուհետև Գագիկն ու Աննան եկել են իրենց տուն, որտեղ Անան խոստովանել է, որ գողացել է ադամանդե քարով մատանին և օծանելիքը: Աննան նույնիսկ իրենց ցույց է տվել, թե որտեղից է գողացել մատանին և ասել, որ կարող է ցույց տալ, թե որտեղ և ում է այն վաճառել: Դրանից մի քանի օր անց Գագիկը զանգահարել է իրեն և ասել, որ Աննան ցույց է տվել այն անձին, ում վաճառել է մատանին: Գագիկը միաժամանակ ասել է, որ մատանու գնորդը աշխատել է «Ռոսիա» կինոթատրոնի հարևանությամբ գտնվող ոսկու շուկայում: Աննա Ղազարյանի կողմից իրեն պատճառած նյութական վնասը կազմում է 870.000 ՀՀ դրամ:
Վկա Արամ Դավթյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ 4 տարի առաջ Աննան իրենց տանը կատարել է մաքրման աշխատանքներ: Դրանից հետո մոտ 2 տարի իրենք ընտանիքով բացակայել են Հայաստանից: 2009 թվականի փետրվարի 21-ին իր մայրը` Սվետլանա Մնացականյանը, տան մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար Աննային կրկին կանչել է իրենց տուն: Աննան կատարել է մաքրման աշխատանքներ, և նրա գնալուց հետո իր մայրը նկատել է, որ իրենց տնից բացակայում է իր հոր «Դյուպոն» տեսակի օծանելիքը: Այդ ժամանակ իր մայրը զանգահարել է Աննային և ետ կանչել: Աննան ետ է վերադարձել, և իր մայրն առաջարկել է միասին փնտրել այդ օծանելիքը: Աննան ասել է, որ որևէ կապ չունի այդ օծանելիքից կորստյան հետ և ձևացրել է, թե փորձում է գտնել այն: Դրանից հետո Աննան գնացել է, իսկ իր մայրն իրեն հանձնարարել է, որպեսզի ինքը դուրս գա և հետևի նրան: Ինքը Աննայի ետևից դուրս է եկել և տեսել, որ նա իրենց շենքի բակի ավտոտնակների մոտ ինչ-որ բան է փնտրում: Ինքը հասկացել է, որ նա այդտեղ ինչ-որ իր է թաքցրել, և անմիջապես զանգահարել է իր մորը և ասել այդ մասին: Քիչ անց Աննան եկել է իրենց տուն, և իր մայրը նրանից պահանջել է ետ վերադարձնել օծանելիքը, սակայն նա շարունակել է ժխտել օծանելիքը վերցնելու փաստը: Դրանից հետո ինքն ու իր մայրը Աննային ուղեկցել են մինչև կանգառ և տաքսի մեքենայով ճանապարհել նրան: Տուն վերադառնալու ճանապարհին իր մայրն ասել է, որ նկատել է, թե Աննան ինչպես է ուշադիր հետևում ճանապարհին կանգնած մի մեքենայի և անընդհատ նայում այդ ուղղությամբ: Իրենք լապտերի միջոցով զննել են այդ մեքենայի շրջակայքը և դրա անվադողի մոտ գտել իրենց տնից կորած «Դյուպոն» տեսակի օծանելիքը: Այնուհետև իր մայրը զանգահարել է Աննային և ասել է, որ գտել են օծանելիքը, և պահանջել հաջորդ օրը գալ իրենց տուն: Հաջորդ օրը` առավոտյան, Աննան եկել է իրենց տուն և խոստովանել օծանելիքը գողանալու փաստը: Դրանից մի քանի օր անց իր մայրը իրենց պատմել է, որ Աննան խոստովանել է նաև տարիներ առաջ իրենց տնից ադամանդե քարով ոսկյա մատանին գողանալու փաստը և ցույց տվել, թե որտեղից է այն վերցրել: Մատանու գողությունը Աննան խոստովանել է իր հոր, մոր և ինչ-որ Գագիկ անունով անձի ներկայությամբ:
Վկա Սեդրակ Դավթյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 24/1 շենքի 3-րդ բնակարանում: 2004 թվականի հունիսի 16-ին` զոքանչի մահվան 40-րդ օրը, իր կինը` Սվետլանա Մնացականյանը, տան մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար իրենց տուն է կանչել Աննա Ղազարյանին: Այդ օրը` Աննայի գնալուց հետո, Սվետլանան իրեն ասել է, որ տնից կորել են նրա ոսկյա զարդերը` զոքանչի կողմից կնոջը նվիրած մատանին, որը եղել է մոտ 4 գրամ քաշով, 750 հարգի ոսկուց, 0.45 կարատ բացարձակ մաքրության ադամանդե քարով, երկու շղթա, յուրաքանչյուրը 2 գրամ քաշով, 585 հարգի ոսկուց, երկու խաչեր, յուրաքանչյուրը 1 գրամ քաշով, 585 հարգի ոսկուց, մեկ խաչ, մոտ 6 գրամ քաշով, 750 հարգի ոսկուց և մոտ 10 գրամ քաշով իտալական ոսկուց թևնոց: Իր կինն ասել է նաև, որ նշված զարդերից ադամանդե քարով մատանին և թևնոցը դրված են եղել խոհանոցի բաց դարակներից մեկում, իսկ մնացածը` ննջասենյակում գտնվող զարդատուփի մեջ: Սվետլանան կասկածել է, որ նշված զարդերը գողացել է Աննան, քանի որ նա Աննային միայնակ թողել է տանը և գնացել խանութ: Դրանից հետո իրենք երկար ժամանակ բացակայել են Հայաստանից: Այնուհետև` 2009 թվականի փետրվարի 21-ին, Սվետլանան տան մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար կրկին Աննային կանչել է իրենց տուն: Այդ օրը` տուն վերադառնալուց հետո, Սվետլանան վրդովված պատմել է, որ Աննայի գնալուց հետո նկատել է, որ իր ծննդյան տարեդարձի առթիվ ստացած «Դյուպոն» տեսակի օծանելիքը բացակայում է: Այդ ժամանակ իր կինը ետ է կանչել Աննային, ով հրաժարվել է ետ վերադարձնել գողացած օծանելիքը` պատճառաբանելով, թե իբր ինքը որևէ կապ չունի կատարվածի հետ: Դրանից հետո Սվետլանան հանձնարարել է իր որդուն` Արամին, որպեսզի հետևի նրան: Արամը հետևել է նրան և նկատել, որ Աննան իրենց շենքի բակում ինչ-որ իր է փնտրում: Այդ ժամանակ Սվետլանան կրկին ետ է կանչել Աննային և պահանջել է ետ վերադարձնել օծանելիքը: Սակայն Աննան կրկին պնդել է, որ որևէ կապ չունի օծանելիքի գողության հետ: Դրանից հետո իր կինն ու որդին ուղեկցել են Աննային և տուն վերադառնալու ճանապարհին` մեքենայի անվադողի մոտ, տեսել են իրենց տնից գողացված օծանելիքը: Նրանք անմիջապես զանգահարել են Անային և ետ կանչել: Հաջորդ օրն Աննան եկել է իրենց տուն, պատմել իրականությունը և ներողություն խնդրել կատարած գողության համար: Այդ ժամանակ Սվետլանան ասել է, որ իրենց տան ոսկյա զարդերը նույնպես նա է գողացել, սակայն Աննան հրաժարվել է և ասել, որ բացի օծանելիքից որևէ այլ իր չի գողացել: Դրանից մոտ մեկ շաբաթ անց իրենց տուն են եկել Աննան և նրա ընկեր Գագիկը, որտեղ Աննան խոստովանել է, որ իրենց տնից գողացել է նաև ադամանդե քարով մատանի և նույնիսկ ցույց է տվել այն տեղը, որտեղից գողացել է այն: Դրանից մի քանի օր անց Գագիկը զանգահարել է իր կնոջը և ասել, որ Աննան նրան ցույց է տվել այն անձին, ում նա վաճառել է մատանին:
2009 թվականի հոկտեմբերի 23-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Սվետլանա Մնացականյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Աննա Ղազարյանին ճանաչում է 2004 թվականից: Իր տանն Աննան կատարել է տան մաքրման աշխատանքներ: 2004 թվականին` իր մոր մահվան 40-րդ օրը նշելուց հետո, ինքը մաքրման աշխատնքներ կատարելու համար Աննային կանչել է իր տուն: Այդ ժամանակ ինքն իր մոր տված ադամանդե քարով մատանին և իտալական ոսկուց թևնոցը դրել է խոհանոցի կահույքի վրա, որպեսզի օգնի նրան: Բացի նշված մատանուց, ննջասենյակի պատուհանագոգին դրված բաց զարդատուփի մեջ եղել են երկու ոսկյա շղթաներ` յուրաքանչյուրը 2 գրամ քաշով, երկու խաչեր` յուրաքանչյուրը 1 գրամ քաշով և մեկ խաչ` 6 գրամ քաշով: Աննայի գնալուց հետո նշված զարդերն անհայտացել են: Այնուհետև` 2009 թվականի փոտրվարի 21-ին, մաքրման աշխատանքներ կատարելու համար ինքն Աննային կրկին կանչել է իր տուն: Դրանից 4 օր առաջ իր ամուսինը ծննդյան օրվա կապակցությամբ բավականին նվերներ է ստացել, որոնք դրված են եղել հյուրասենայկի սեղանի տակ` թղթե տոպրակի մեջ: Նվերների ամենավերին մասում դրված է եղել «Դյուպոն» տեսակի տղամարդու օծանելիքը, որը մաքրման աշխատանքներ կատարելուց հետո Աննան գողացել է: Սակայն նրա գնալուց հետո ինքն անմիջապես նկատել է, որ Աննան գողացել է օծանելիքը, որից հետո զանգահարել է նրան և ետ կանչել: Աննան ետ է վերադարձել, սակայն հրաժարվել է խոստովանել կատարածը: Նրան ճանապարհելուց հետո ինքն ու իր որդին գտել են գողացված օծանելիքը, որը թաքցված է եղել իրենց բակում: Հաջորդ օրն ինքը Աննային կրկին կանչել է իր տուն, և նա այդ ժամանակ խոստովանել է, որ գողացել է այդ օծանելիքը: Այդ ժամանակ ինքը Աննայից պահանջել է վերադարձնել կակաչ ծաղիկի նմանվող ոսկյա մատանին, քանի որ համոզված է եղել, որ այն նույնպես նա է գողացել, սակայն Աննան հրաժարվել է ոսկյա զարդերը գողանալու փաստից: Դրանից մեկ շաբաթ անց ինքը զանգահարել է Աննային, սակայն հեռախոսազանգին պատասխանել է նրա ընկեր Գագիկը: Հաջորդ օրը Գագիկն ու Աննան եկել են իր տուն և այդ ժամանակ Աննան իր, իր ամուսնու և Գագիկի ներկայությամբ խաստովանել է, որ ադամանդե քարով մատանին նա է գողացել և նույնիսկ ցույց է տվել խոհանոցի այն մասը, որտեղից գողացել է այն: Աննան խոստացել է վերադարձնել մատանին: Դրանից մի քանի օր անց իր աշխատանքի վայր է եկել Գագիկը և ասել, որ Աննան ոսկու շուկայում ցույց է տվել այն տաղավարը, որտեղ նա վաճառել է ադամանդե քարով մատանին: Ինքը պնդում է, որ Աննան իր տնից գողացել է իր ոսկյա զարդերը և օծանելիքը: Իսկ Աննա Ղազարյանը հայտնել է, որ իրականության համապատասխանում է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Սվետլանա Մնացականյանի տնից ինքը գողացել է օծանելիք, սակայն բացի դրանից ինքը որևէ այլ իր չի գողացել: Ինչ վերաբերվում է մատանու և այլ զարդերի գողության փաստը խոստովանելուն, ապա ինքը նրանց տանը խոստովանել է, որ ինքն է մատանին գողացել, քանի որ վախեցել է ոստիկանությունից: Իսկ Գագիկի հետ ոսկու շուկա են գնացել, որպեսզի պարզեն այդ մատանու արժեքը: Շուկայում իրենք պարզել են, որ նմանատիպ մանտանիների արժեքը 300-400 ԱՄՆ դոլար է:
Օծանելիք ներկայացնելու և վերցնելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 8-ի արձանագրության համաձայն` տուժող Սվետլանա Մնացականյանը ներկայացրել է իր տնից Աննա Ղազարյանի կողմից 2009 թվականի փետրվարին գողացված «Դյուպոն» տեսակի տղամարդու օծանելիք, որն ամբողջությամբ նոր է և 30մլ տարողությամբ: Օծանելիքի տուփը կապույտ է` պատված պոլիէթիլենային թաղանթով, որի վերևի մասում փակցված է «D» տառը:
Փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի թիվ 791-ԱՊ եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված օծանելքի միջին շուկայական գինը 2009 թվականի փետրվարի դրությամբ, առկա վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվել է 9.000 ՀՀ դրամ:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 26-ի արձանագրության համաձայն` Աննա Ղազարյանին ճանաչման են ներկայացվել`
1.«Լենվին օգսիգեն» ֆիրմայի օծանելիք` 50մլ ծավալով, կապույտ տուփով,
2.«Օփեն Ռոջեր և Գալլեթ» ֆիրմայի օծանելիք` 30մլ ծավալով, դեղնավուն տուփով,
3.«Ս.Տ. Դյուպոն» ֆիրմայի օծանելիք` 30մլ ծավալով, կապույտ տուփով,
4.«Բոսս Սելեքշն» ֆիրմայի օծանելիք` 30մլ ծավալով, արծաթագույն տուփով:
Աննա Ղազարյանը զննել է իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաները և հայտնել, որ ճանաչել է 3-րդ համարի տակ դրված կապույտ տուփով «Դյուպոն» ֆիրմայի օծանելիքը: Ինքն այն ճանաչել է արտաքին տեսքից, վրայի ֆիրմային գրվածքից: Դա այն օծանելիքն է, որն ինքը վերցրել է Սվետլանա Մնացականյանի տանը մաքրման աշխատանքներ կատարելու ժամանակ և դուրս բերել բնակարանից: Սակայն երբ Սվետլանան զանգահարել է իրեն և ետ կանչել, ինքն այն դրել է ճանապարյին կանգնած մի ավտոմեքենայի անվադողի մոտ և նոր գնացել Սվետլանայի տուն: Դրանից հետո ինքը չի կարողացել վերցնել այն, քանի որ Սվետլանան ճանապարհել է իրեն, իսկ տուն վերադառնալիս նա գտել է այն և զանգահարել իրեն:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 26-ի որոշման համաձայն` «Դյուպոն» տեսակի օծանելիքը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և ի պահ հանձնվել տուժող Սվետլանա Մնացականյանին:
Սվետլանա Մնացականյանի կողմից դատարան ներկայացված պարտավորագրի համաձայն` Աննա Ղազարյանը պարտավորվել է մինչև փետրվարի 23-ը վերադարձնել չորս տարվա գողոնը:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ի որոշման համաձայն` թիվ 14114809 քրեական գործով Սվետլանա Մնացականյանը ճանաչվել է տուժող:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի մայիսի 31-ի որոշման համաձայն` թիվ 14114809 քրեական գործով Սվետլանա Մնացականյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 870.000 ՀՀ դրամ:
Վկա Գագիկ Ղազարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008 թվականի մարտին ծանոթացել է Աննա Ղազարյանի հետ և նրա հետ ունեցել է մտերիմ հարաբերություններ: Աննան կատերել է տների մաքրման աշխատանքներ և վարձատրվել դրա դիմաց: Աննայի կատարած գողությունների մասին ինքն առաջին անգամ իմացել է Սվետլանայից, ով զանգահարել և ասել է, որ երեք տարի առաջ նրանց տնից ադամանդե քարով մատանի է կորել, իսկ դրանից հետո Աննան նրանց տնից գողացել է օծանելիք, ինչից ելնելով Սվետլանան եզրակացրել է, որ նշված մատանին գողացել է Աննան: Դրանից հետո իրենք գնացել են Սվետլանայի տուն, որտեղ Աննան Սվետլանայի և նրա ամուսնու ներկայությամբ խոստովանել է, որ նա է գողացել մատանին և նրանց ցույց տվել մատանին վերցնելու տեղը: Ինքը և Աննան գնացել են «Ռոսիա» կինոթատրոնի մոտ գտնվող ոսկու շուկա, որտեղ Աննան պետք է ցույց տար այն տաղավարը, որտեղ վաճառել է մատանին: Այդտեղ Աննան ցույց է տվել մի պատահական տաղավար, սակայն հետո ասել է, որ որևէ մատանի չի գողացել ու վաճառել, այլ պարզապես վախից է ասել, որ նման բան է արել: Սվետլանան ասել է, որ այդ մատանու արժեքը մոտ 2.000 ԱՄՆ դոլար է, իսկ ոսկու շուկայում իրեն ասել են, որ նման մաքրության ադամանդ չկա, իսկ որոշ թերություններով նմանատիպ ադամանդի արժեքը մոտ 700 ԱՄՆ դոլար է: Դրանից 2-3 օր հետո զանգահարել է Արսեն Սաֆարյանի կինը` Սաթիկը և ասել է, որ Աննան դարակից հեռախոս է գողացել: Դրանից մոտ երկու ամիս անց` 2009 թվականի գարնանը, ինքը և Աննան «Հայաստան» հանրախանութում մոտ 70.000 դրամով վաճառել են ոսկյա ապարանջան, շղթա և խաչ: Վաճառելուց հետո Աննան ասել է, որ դրանք գողացել է Աննա Հակոբյանի տնից: Այդ մասին իմանալուց հետո ինքը զանգահարել է Աննա Հակոբյանին և ասել է, որպեսզի նա զննի տունը: Տունը զննելուց հետո Աննա Հակոբյանը ասել է, որ ոսկյա զարդերի զարդատուփը դատարկ է:
2009 թվականին հոկտեմբերի 23-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Գագիկ Ղազարյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Աննա Ղազարյանը եղել է իր ընկերուհին: 2009 թվականի փետրվարի վերջին ինչ-որ անձ զանգահարել է Աննայի բջջային հեռախոսին, և Աննան, տեսնելով հեռախոսահամարը, հեռախոսը փոխանցել է իրեն: Զանգահարողը եղել է Սվետլանա Մնացականյանը, ով իրեն ասել է, որ Աննան նրանց տնից գողություն է կատարել: Հաջորդ օրն ինքն ու Աննան գնացել են Սվետլանայի տուն, որտեղ Աննան իր, Սվետլանայի և նրա ամուսնու ներկայությամբ խոստովանել է, որ մի քանի տարի առաջ նրանց բնակարանից գողացել է ադամանդե քարով մատանի, իսկ հետո` ևս մեկ օծանելիք: Աննան նույնիսկ մատնացույց է արել, թե որտեղից է գողացել մատանին: Դրանից հետո ինքն ու Աննան գնացել են ոսկու շուկա, որտեղ նա ցույց է տվել մի երիտասարդի, ում վաճառել է Սվետլանայի ադամանդե քարով մատանին: Սակայն այդ անձը Աննային չի հիշել և ասել է, որ եթե նույնիսկ գնել է այդ մատանին, ապա այն արդեն վերավաճառել է: Այդ մասին ինքը ասել է Սվետլանային, իսկ որոշ ժամանակ անց Աննան իրեն ասել է, որ որևէ մատանի չի գողացել, իսկ այդ երիտասարդին ցույց տվել է տվել պատահական: 2009 թվականի ապրին` երեկոյան, ինքն ու Աննան հանդիպել են, որի ժամանակ Աննան ասել է, որ ցանկանում է գնալ «Հայաստան» հանրախանութ` ոսկի վաճառելու: Աննան ասել է նաև, որ այդ ոսկիները մորից մնացած հիշատակ են, որոնք ցանկանում է վաճառել, որպեսզի վերադարձնի պարտքերը և վճարի տան հեռախոսավարձը: Իրենք այդ զարդերը` ոսկյա շղթան, մատանին և ապարանջանը վաճառել են 65.000-70.000 ՀՀ դրամով:
Դրանից հետո Աննան ասել է, որ նշված ոսկյա զարդերը մաքրության աշխատանքներ կատարելու ժամանակ գողացել է Աննա Հակոբյանի բնակարանից: Ինքը զանգահարել է Աննա Հակոբյանին և նրան առաջարկել ուշադրությամբ զննել բնակարանը: Իսկ Աննա Ղազարյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գագիկ Ղազարյանի հետ ունեցել է մտերիմ հարաբերություններ: Նրա ցուցմունքն ամբողջությամբ համապատասխանում է իրականությունը: Չնայած ինքը Սվետլանայի տանը խոստովանել է, որ ինքն է գողացել նրա մատանին, իսկ հետո Գագիկին ցույց է տվել այն տաղավարը, որտեղ ինքն իբր վաճառել է այն, սակայն դա այդպես չէ, ինչի մասին ինքն ասել է Գագիկին: Ինչ վերաբերում է Աննա Հակոբյանի տնից ոսկյա զարդեր գողանալուն, ապա ինքն այդ մասին Գագիկին ասել է դրանք վաճառելուց բավականին ուշ:
Վկա Ալվարդ Ղազարյանը դատական քննության ընթացքում, օգտվելով իր իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
Վկա Ալվարդ Ղազարյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Աննա Ղազարյանն իր քույն է: Մինչ քրեական գործ հարուցվելը Աննան իրեն ոչինչ չի պատմել կատարած գողությունների մասին, սակայն հետո նա իրեն ասել է, որ տան մաքրման աշխատանքներ կատարելու ժամանակ Աննա Հակոբյանի տնից գումար է գողացել:
Վկա Ալբերտ Ղազարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Աննա Ղազարյանն իր դուստրն է: Աննան զբաղվել է տների մաքրման աշխատանքներով: Իրենց տուն ոստիկանների գալուց հետո ինքը իմացել է, որ Աննան գողություններ է կատարել:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 22-ի արձանագրության համաձայն` Աննա Ղազարյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 24-րդ շենքի 8-րդ բնակարանը և հայտարարել, որ դա Աննա Հակոբյանի բնակարանն է, որտեղից մարքրության աշխատանքներ կատարելու ընթացքում գողություններ է կատարել: Աննա Ղազարյանը մատնացույց է արել նշված բնակարանի ննջասենյակի պահարանի այն հատվածը, ոտեղից գողացել է երկու ոսկյա ապարանջան, մեկ հաստ ոսկյա շղթա` իր կախազարդով և մեկ ոսկյա ամուսնական մատանի: Այնուհետև Աննա Ղազարյանը մատնացույց է արել հյուրասենյակում գտնվող սեղանը և հայտնել, որ նախկինում` տարբեր ժամանակահատվածներում, սեղանին դրված Աննա Հակոբյանի դրամապանակից յուրաքանչյուր անգամ գողացել է 10.000, 15.000 և 20.000 ՀՀ դրամ, որից հետո հայտարարել է, որ այլևս ոչինչ չի գողացել այդ բնակարանից: Այնուհետև գնացել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 24/1 շենքի 3-րդ բնակարան, որտեղ Աննա Ղազարյանը հայտարարել է, որ դա Սվետլանայի բնակարանն է, որտեղ ինքը 2009 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին կատարել է մաքրման աշխատանքներ, որի ընթաքցում հյուրասենյակից գողացել է տղամարդու օծանելիք, որը բնակարանից դուրս գալուց հետո պահել է բակում կայանված անծանոթ ավտոմեքենայի անիվի մոտ` հետագայում այն վերցնելու նպատակով: Փորձարարության ժամանակ բնակարանի դուռը եղել է փակ: Դրանից հետո գնացել են Երևան քաղաքի Դավթաշենի 3-րդ թաղամասի 13-րդ շենք 29-րդ բնակարան: Աննա Ղազարյանը նշել, որ դա Արսեն Սաֆարյանի բնակարանն է, որից հետո մատնացույց է արել այդ բնակարանի միջանցքում գտնվող պահարանը և հայտարարել, որ 2008 թվականի դեկտեմբերին մաքրման աշխատանքներ կատարելու ընթացքում այդտեղից գողացել է «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոս: Փորձարարության ընթացքում կատարվել է լուսանկարահանում:
«Վաղարշ և որդիներ» ՍՊ ընկերության տնօրենի 2010 թվականի հունիսի 1-ի թիվ 42 գրության համաձայն` «2004 թվականի հունվարին ոսկու ամենաբարձր գինը ֆիքսվել է հունվարի 6-ին և ըստ հարգերի կազմել է` 585 հարգ` 8 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 750 հարգ` 10.3 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 875 հարգ` 12 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 958 հարգ` 13.1 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 999.9 հարգ` 13.7 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
2004 թվականի հունվարին ոսկու ամենացածր գինը ֆիքսվել է հունվարի 30-ին և ըստ հարգերի կազմել է` 585 հարգ` 7.5 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 750 հարգ` 9.6 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 875 հարգ` 11.2 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 958 հարգ` 12.3 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 999.9 հարգ` 12.8 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
2008 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի ապրիլը ոսկու ամենաբարձր գինը ֆիքսվել է 2008 թվականի մարտի 17-ին և ըստ հարգերի կազմել է` 585 հարգ` 19.2 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 750 հարգ` 24.6 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 875 հարգ` 28.7 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 916 հարգ` 30 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 958 հարգ` 31.5 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 999.9 հարգ` 32.8 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
2008 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի ապրիլը ոսկու ամենաբարձր գինը ֆիքսվել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 23-ին և ըստ հարգերի կազմել է` 585 հարգ` 13.7 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 750 հարգ` 17.5 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 875 հարգ` 20.5 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 916 հարգ` 21.4 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 958 հարգ` 22.5 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, 999.9 հարգ` 23.4 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
Ոսկու ջարդոնի և ոսկյա զարդերի գնային տարբերությունը կազմում է 2-6 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ»:
ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքի (www.cba.am) համաձայն` 2008 թվականի մարտից մինչև հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքը եղել է 300.95 ՀՀ դրամ, իսկ 2008 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի մայիսն ընկած ժամանակահատվածում` 300.73 ՀՀ դրամ,
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Աննա Ալբերտի Ղազարյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
«Դուրյան» համատիրության նախագահի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Աննա Ալբերտի Ղազարյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշման համաձայն` Աննա Ալբերտի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ից:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը Սվետլանա Մնացականյանի տնից ոսկյա զարդեր չի վերցրել, Աննա Հակոբյանի տնից վերցրել է Աննա Հակոբյանի կողմից նշված ոչ բոլոր ոսկյա զարդերը և ոչ այդչափ գումար, ինչպես նաև այն, որ Գայանե Բաբայանի տնից որևէ իր չի վերցրել:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժողներ Սվետլանա Մնացականյանի, Աննա Հակոբյանի և Գայանե Բաբայանի ցուցմունքերը հաստատվում են սույն գործով ձեռք բերված այլ օբյեկտիվ տվյալներով: Սակայն հարկ է նկատել, որ Աննա Հակոբյանի տնից հափշտակված իրերի արժեքը ՀՀ դրամով որոշելիս Աննա Հակոբյանի կողմից 1 ԱՄՆ դոլարի փոխարժքն ընդունվել է 370 ՀՀ դրամ, իսկ նախնական քննության մարմնի կողմից` 374.66 ՀՀ դրամը: Մինչդեռ ՀՀ քրական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կաuկածները, որոնք չեն կարող փարատվել uույն oրենuգրքի դրույթներին համապատաuխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հoգուտ մեղադրյալի կամ կաuկածյալի: Քանի որ սույն գործով հնարավոր չի եղել պարզել, թե Աննա Հակոբյանի տնից հափշտակված իրերից յուրաքանչյուրը կոնկրետ որ օրն է հափշտակվել, ուստի այդ իրերի արժեքը ՀՀ դրամով որոշելիս հիմք պետք է ընդունել հափշտակության ողջ ժամանակահատվածի` 2008 թվականի մարտից մինչև հուլիս և 2008 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի մայիսն ընկած ժամանակահատվածների ԱՄՆ դոլարի նկատմամբ ՀՀ դրամի ամենացածր փոխարժեքը:
Վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
-Աննա Ղազարյանը 2004 թվականի հունիսի 16-ին, այնուհետև 2009 թվականի փետրվարի 21-ին մաքրման աշխատանքներ է կատարել Սվետլանա Մնացականյանի` Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 24/1 շենքի 3-րդ բնակարանում,
-2004 թվականի հունիսի 16-ին Աննա Ղազարյանը Սվետլանա Մնացականյանի բնակարանից գաղտնի վերցրել է 700.000 ՀՀ դրամ արժողության ադամանդե քարով մատանի, 20.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու շղթաներ, 10.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու խաչեր, 40.000 ՀՀ դրամ արժողության խաչ, 100.000 ՀՀ դրամ արժողության ապարանջան,
-2009 թվականի փետրվարի 21-ին Աննա Ղազարյանը Սվետլանա Մնացականյանի բնակարանից գաղտնի վերցրել է 9.000 ՀՀ դրամ արժողության «Դյուպոն» տեսակի օծանելիք,
-Աննա Ղազարյանը 2007 թվականի ապրիլից մինչև 2009 թվականի մայիսը մաքրման աշխատանքներ է կատարել Աննա Հակոբյանի` Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան փողոցի 24-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում,
-2008 թվականի մարտից մինչև հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում Աննա Ղազարյանը Աննա Հակոբյանի բնակարանից գաղտնի վերցրել է 2.025 ԱՄՆ դոլար արժողության ոսկյա շղթա,
-2008 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի մայիսն ընկած ժամանակահատվածում Աննա Ղազարյանը Աննա Հակոբյանի բնակարանից գաղտնի վերցրել է 400 ԱՄՆ դոլար արժողության ոսկյա շղթա ու խաչ, 220.5 ԱՄՆ դոլար արժողության ամուսնական մատանի, 378 ԱՄՆ դոլար արժողության ամուսնական մատանի, 3.200 ԱՄՆ դոլար արժողության ադամանդե քարով ոսկյա մատանի, 370 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր արժողության երկու ոսկյա ապարանջաններ, 800 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր արժողության ութ մատանիներ և 190 ԱՄՆ դոլար արժողության ոսկյա շղթա, ինչպես նաև 300.000 ՀՀ դրամ,
-2008 թվականի մարտից մինչև հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքը եղել է 300.95 ՀՀ դրամ, իսկ 2008 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի մայիսն ընկած ժամանակահատվածում` 300.73 ՀՀ դրամ,
-Աննա Ղազարյանը 2009 թվականի դեկտեմբերի վերջին մաքրման աշխատանքներ է կատարել Արսեն Սաֆարյանի` Երևան քաղաքի Դավթաշենի 3-րդ թաղամասի 13-րդ շենքի 29-րդ բնակարանում,
-2009 թվականի դեկտեմբերի վերջին Աննա Ղազարյանը Արսեն Սաֆարյանի բնակարանից գաղտնի վերցրել է 37.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ E-500» տեսակի բջջային հեռախոս,
-Աննա Ղազարյանը 2007 թվականի աշնանից մինչև 2009 թվականի օգոստոսը մաքրման աշխատանքներ է կատարել Գայանե Բաբայանի` Երևան քաղաքի Սունդուկյան 9-րդ շենքի 37-րդ բնակարանում,
-2009 թվականի հունվարից մինչև 2009 թվականի օգոստոսն ընկած ժամանակահատվածում Աննա Ղազարյանը Գայանե Բաբայանի բնակարանից գաղտնի վերցրել է 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու աղաման, 64.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու փոքր օղու բաժակ, 70.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու մեծ օղու բաժակ, 44.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու պատառաքաղ, 9.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ թեյի գդալ, 15.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ ճաշի գդալ, 36.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ բահիկ-շերեփ, 31.000 ՀՀ դրամ արժողության շերեփ, 200.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու մեծ մուրաբայի գդալ, 48.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության չրի չորս պատառաքաղ և 78.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության չարազի մեկ մեծ գդալ,
-Աննա Ղազարյանը նախկինում դատապարտված չի եղել և բնութագրվում է դրականորեն,
-Աննա Ղազարյանը արգելանքի տակ է 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ից:..>>:

31. Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ ապացուցված է:
Պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանը որպես Ա. Ղազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտել է նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանն Ա. Ղազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով Ա. Ղազարյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտել է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:

32. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանը, դատավճռում նշված հիմքերով, ամբաստանյալ Աննա Ղազարյանին մեղսագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետից վերավորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, կայացրել է հիմնավորված որոշում:

33. Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով տուժողի այն պնդման, որ Ա. Ղազարյանի մեղսակից Գ. Ղազարյանը քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել, ինչն էլ անդրադարձել է առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ա. Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի վրա, ապա վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ բողոքի հեղինակի նման պնդումն անհիմն է` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
34. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից, սույն գործի քննությունը առաջին ատյանի դտարանում կատարվել է Աննա Ղազարյանի նկատմամբ:

35. Այդպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տուժողի կողմից բերված վերոհիշյալ պատճառաբանությունը հիմք չի կարող հանդիսանալ առաջին ատյանի դատարանի կայացրած դատավճռի բեկանման համար:

36. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Ա. Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի իրացվելիության հարցերը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերի սանկցիայի սահմաններում` Ա. Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը և, որ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները նշանակված պատիժը խստացնելու և քրեական գործը նոր քննության ուղարկելու հիմք չեն կարող դառնալ:

37. Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը նշված հիմքերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հունիսի 21-ի դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումներն` անհիմն:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հունիսի 21-ի դատավճիռը` Աննա Ալբերտի Ղազարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ռ. ԱԶԱՐՅԱՆ

Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ