ԵԱՔԴ/0170/01/09






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«11» փետրվարի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ա.Հակոբյան
տուժող Կ.Խանջյան
պաշտպան Ա.Քալաշյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանի` ծնված 1982 թվականի հունիսի 29-ին Նոր-Հաճըն քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, զբաղվել է ոսկերչությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Նոր-Հաճըն քաղաքի Թումանյան փողոցի 5-րդ շենքի 513-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 20-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Ամիրխանյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 16114806 քրեական գործը:
2006 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Կոստանյանի որոշմամբ թիվ 16114806 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2006 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Կոստանյանի որոշմամբ Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2006 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Կոստանյանի որոշմամբ թիվ 16114806 քրեական գործից անջատվել է թիվ 16114806/1 քրեական գործը և թիվ 16114806/1 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մեղադրյալ Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու, ինչպես նաև որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձանց հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ:
2009 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի պետի տեղակալ Ա.Կոստանյանի որոշմամբ թիվ 16114806/1 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2009 թվականի նոյեմբերի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի պետի տեղակալ Ա.Կոստանյանի որոշմամբ Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009 թվականի նոյեմբերի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի պետի տեղակալ Ա.Կոստանյանի որոշմամբ թիվ 16114806/1 քրեական գործից անջատվել է Գեորգի Պերելադովի հետ հանցագործություն կատարած մյուս անձանց մասը և դրան շնորհվել է թիվ 16114806/2 համարը:
2009 թվականի նոյեմբերի 24-ին Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքների համար, որ նա 2006 թվականի նոյեմբերի 2-ին` ժամը 10:30-ից 11:00-ի սահմաններում, նախնական համաձայնության գալով Գեորգի Եվգենիի Պերելադովի հետ, մոտ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքի գողություն կատարելու դիտավորությամբ, հարմարեցված բանալու գործադրմամբ ապօրինի մուտք են գործել Կարեն Թաթուլի Խանջյանին պատկանող Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան 25-րդ շենքի 4-րդ հարկում գտնվող 38-րդ բնակարան, սակայն շքամուտքից լսելով ոտնաձայներ, դուրս են եկել և աստիճանահարթակում հանդիպել երկու քաղաքացիների, կարծելով, որ կարող են բռնվել, դիմել են փախուստի և դրանով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ, Էդգար Գալստյանը 2006 թվականի նոյեմբերի 2-ին գողության փորձ կատարելուց հետո` չպարզված ժամանակահատվածում, առանց սահմանված փաստաթղթերի ապօրինի հատել է Հայաստանի Հանրապետության պահպանվող պետական սահմանը:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության սկզբում ամբաստանյալ Էդգար Գալստյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր ճանաչեց, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` ոչ) և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Սակայն դատական վիճաբանությունների ժամանակ` իր ճառում ամբողջությամբ ընդունեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով իրեն առաջադրված մեղադրանքը, զղջած կատարածի համար և Դատարանից խնդրեց մեղմ պատիժ նշանակել:
Նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, Էդգար Գալստյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, նոյեմբերի 3-ին, Էդգար Գալստյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի նոյեմբերի 18-ին, Էդգար Գալստյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Տուժող Կարեն Խանջյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2006 թվականի նոյեմբեր ամսվա աշխատանքային մի օր ինքը տնից դուրս գալուց փորձել է փակել իր բնակարանի դռան երկու փականները: Փականներից վերևինը եղել է չհրկիզվող պահարանի համար նախատեսված փական: Այդ ժամանակ ինքը չի կարողացել բանալին մտցնել ներքևի փականի անցքի մեջ, որի պատճառով դուռը փակել է միայն վերևի փականով և գնացել աշխատանքի: Այնուհետև ընդմիջմանը վերադարձել է տուն և նկատել, որ բնակարանի դռան փականը բաց է, սակայն որևէ այլ կասկած չունենալով ենթադրել է, որ ինքն է մոռացել փակել այն: Դրանից որոշ ժամանակ անց ինքը իր բնակարանի դռան ներքևի փականի միջուկը տարել է վարպետի մոտ, որտեղ պարզվել է, որ միջուկի մեջ ինչ-որ նյութ է լցված: Այնուհետև տեղեկացել է, որ իր բնակարանի դռան մոտ համազգեստով ինչ-որ մարդիկ որոշ գործողություններ են կատարել, իսկ հետո ոստիկանությունից տեղեկացել է, որ իր բնակարանից գողության փորձ է կատարվել: Իր բնակարանից ոչ մի իր չի գողացվել:
Վկա Նարեկ Սիմոնյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում` որպես ավագ օպերլիազոր: 2006 թվականի ընթացքում Արաբկիր համայքնում բազմաթիվ բնակարանային գողություններ են կատարվել: Դրանց հիմնական մասը կատարվել են այն բնակարաններից, որոնց դռների վրա առկա են եղել չհրկիզվող պահարանի համար նախատեսված փականներ: Հանցագործությունները կանխարգելելու նպատակով ոստիկանության աշխատակիցները շրջայցեր են կատարել և բնակիչներին զգուշացրել փոխել դռների վրա առկա չհրկիզվող պահարանի համար նախատեսված փականները: 2006 թվականի նոյեմբերի սկզբներին` շրջայցերից մեկի ժամանակ, ինքը և Վաղինակ Վարդանյանը եղել են Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 25-րդ շենքում: Նշված շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքում 3-րդ և 4-րդ հարկերի մեջտեղում գտնվող աստիճանահարթակից նկատել են, որ 4-րդ հարկի ձախակողմյան բնակարանից դուրս են գալիս երկու անձ, ովքեր իրենց կողքով անցնելուց հետո սկսել են վազել: Նրանց վարքագիծն իրենց կասկածելի է թավացել, որի պատճառով ինքը հանձնարարել է Վաղինակին, որպեսզի նա մնա այդտեղ, իսկ ինքը փորձել է հետապնդել նրանց, սակայն չի կարողացել: Այնուհետև ձերբակալվել է Պերելադովը, ով հայտնել է, որ վերը նշված բնակարանից փորձել է գողություն կատարել, իսկ հետագայում օպերատիվ ճանապարհներով պարզվել է, որ նրա հանցակիցը եղել է Էդգար Գալստյանը: Դրանից հետո ինքը լուսանկարով ճանաչել է Էդգարին, որպես Պերելադովի հետ նշված բնակարանից գողության փորձ կատարողի: Ինքը վստահ է, որ Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 25-րդ շենքի նշված բնակարանից դուրս եկող և փախուստի դիմած անձիք եղել են Պերելադովը և Էդգար Գալստյանը: Նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները ճիշտ են և համապատասխանում են իրականությանը:
Վկա Նարեկ Սիմոնյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում: 2006 թվականի ընթացքում Արաբկիր համայնքի վարչական տարածքում կատարվել են բազմաթիվ բնակարանային գողություններ, որոնց հիմնական մասը կատարվել են չհրկիզվող պահարանների համար նախատեսված փականների առկայությամբ դռներ ունեցող բնակարաններից: Հանցագործությունները կանխարգելելու նպատակով իրենք շրջայցեր են կատարել և բնակիչներին զգուշացրել փոխել դռների վրա առկա չհրկիզվող պահարանի համար նախատեսված փականները կամ լինեն ուշադիր: Այդ նպատակով ինքը և ոստիկան Վաղինակ Վարդանյանը 2006 թվականի նոյեմբերի 2-ին` ժամը 10:30-ից 11:00-ի սահմաններում եղել են Փափազյան փողոցի 25-րդ շենքում: Նշված շենքի մուտքերից մեկի 3-րդ հարկից դեպի 4-րդ հարկ բարձրանալիս նկատել են երկու երիտասարդի, ովքեր դուրս են եկել 4-րդ հարկի ձախակողմյան բնակարանից: Երիտասարդներից մեկը եղել է շիկահեր և բարձրահասակ, իսկ մյուսը առաջինից ցածրահասակ և սև մազերով: Շիկահերը եղել է ատլետիկ կազմվածքով, իսկ մյուսը նիհար, դեմքը օվալաձև, ճակատի առջևի մասը` ճաղատ: Նրանք հանգիստ քայլելով իջել են իրենց կողքով և իրենցից մեկ աստիճան անցնելուց հետո վազելով փախել: Նշվածը իրենց մոտ կասկած է առաջացրել, և ինքը Վարդանյանին հանձնարարել է մնալ այդտեղ, իսկ ինքը վազել է նրանց ետևից, սակայն չի կարողացել բռնել: Այնուհետև ինքը և Վաղինակը զրուցել են հարևաններից մեկի հետ և տեղեկացել, որ այդ բնակարանի բնակիչները Երևանում չեն: Այդ հարևանին իրենք պատմել են կատարվածի մասին և ասել, որ նա այդ մասին տեղյակ պահի բնակարանատիրոջը: 2006 թվականի նոյեմբերի 14-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունում քննվող քրեական գործով մեղադրյալ Գեորգի Պերելադովը մատնացույց է արել նշված բնակարանը և հայտարարել, որ հարմարեցված բանալու միջոցով բացել է այդ բնակարանի դուռը և մուտք գործել այդտեղ, սակայն ոչինչ չի գողացել: 2006 թվականի նոյեմբերի 17-ին նշված բնակարանի բնակիչ Կարենը եկել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և տվել հայտարարություն: Նա նշել է նաև, որ բնակարանից ոչինչ չի գողացվել:
Վկա Վաղինակ Վարդանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում: Չհրկիզվող պահարանների համար նախատեսված փականների առկայությամբ բնակարաններից գողություն կատարելու դեպքերի պատճառով 2006 թվականի նոյեմբերին, օրը կոնկրետ չի հիշում, ինքը և ավագ օպերլիազոր Նարեկ Սիմոնյանը գնացել են Փափազյան փողոցի 25-րդ շենք և բնակիչներին նախազգուշացրել, որպեսզի փոխեն նմանատիպ փականները: Այդ ժամանակ, նշված շենքի 2-րդ մուտքի 3-րդ հարկից դեպի 4-րդ հարկ բարձրանալիս իրենք նկատել են երկու երիտասարդների, ովքեր դուրս են եկել բնակարաններից մեկից և իրենց կողքով անցնելուց հետո սկսել արագացնել քայլերը: Այդ հանգամանքը իրենց կասկածելի է թվացել, որի համար Նարեկ Սիմոնյանը հետապնդել է նրանց, իսկ ինքը մոտեցել է այդ բնակարանի դռանը և թակել այն, սակայն ոչ ոք դուռը չի բացել: Դրանից հետո ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել է Պերելադովը, ով ցույց է տվել նաև այդ բնակարանը և ասել, որ այդտեղից փորձել է գողություն կատարել: Այնուհետև իրեն ցույց են տվել լուսանկարներ, որոնց մեջ ինքը ճանաչել է ամբաստանյալ Էդգար Գալստյանին, ով եղել է այն անձանցից մեկը, ում իրենք հանդիպել են Փափազյան փողոցի 25-րդ շենքի 2-րդ մուտքի 3-րդ և 4-րդ հարկերի մեջտեղում գտնվող աստիճանահարթակում: Նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները ճիշտ են և համապատասխանում են իրականությանը:
Վկա Վաղինակ Վարդանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1997 թվականից աշխատել է ՀՀ ոստիկանության համակարգում իսկ 2004 թվականից աշխատել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիր բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում որպես օպերլիազոր: 2006 թվականին ամփոփել են կիսամյակի արդյունքները, որի ժամանակ պարզվել է, որ Արաբկիր համայնքի վարչական տարածքում կատարված բնակարանային գողությունները հիմնականում կատարվել են չհրկիզվող պահարանների համար նախատեսված փականներ ունեցող բնակարաններից: Այդ պատճառով իրենք կատարել են շրջայցեր և բնակիչներին զգուշացրել, որպեսզի նրանք փոխեն նմանատիպ փականները: Շրջայցերից մեկի ժամանակ` 2006 թվականի նոյեմբերի 2-ին, ինքը և ավագ օպերլիազոր Սիմոնյանը եղել են Փափազյան փողոց 25-րդ շենքում: Այդ օրը` ժամը 10:00-ից 11:00-ի սահմաններում, նշված շենքի մուտքերից մեկի 3-րդ և 4-րդ հարկերի մեջտեղում գտնվող աստիճանահարթակից նկատել են, որ 4-րդ հարկի ձախ կողմի բնակարանի մուտքից դուրս են գալիս երկու երիտասարդ տղաներ, որոնցից մեկը եղել է շիկահեր, բարձրահասակ և ատլետիկ կազմվածքով, իսկ մյուսը` նիհար և ճակատի առջևի հատվածը փոքր ինչ ճաղատ: Նրանք շատ հանգիստ քայլերով անցել են իրենց կողքով և մոտ մեկ աստիճանահարթակ անցնելուց հետո սկսել են վազել: Նրանց վարքագիծը իրենց մոտ կասկած է առաջացրել, որի պատճառով Նարեկը սկսել է հետապնդել նրանց, իսկ ինքը թակել է հարևան բնակարանների դռները: Հարևաններից մեկն իրեն ասել է, որ այդ բնակարանի բնակչի անունը Կարեն է, ով ընտանիքի հետ միասին գնացել է հանգստանալու և ավելացրել, որ նրա հարազատները հաճախ գալիս են այդտեղ և հնարավոր է, որ նրանք բաց թողած լինեն դուռը: Ինքը խնդրել է այդ հարևանին, որպեսզի բնակարանի դռան բաց լինելու հանգամանքի մասին նա տեղեկացնի այդ բնակարանի տիրոջ հարազատներին, և եթե նրանք հայտնաբերեն գողության հետքեր, ապա անմիջապես դիմեն ոստիկանություն: Այնուհետև ինքը Նարեկ Սիմոնյանից տեղեկացել է, որ կատարված քննչական գործողության ժամանակ Գեորգի Պերելադովը ցույց է տվել այդ բնակարանը և հայտնել, որ ցանկացել է գողություն կատարել այդ բնակարանից:
2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Վաղինակ Վարդանյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքը, իսկ Էդգար Գալստյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Նարեկ Սիմոնյանն առերես պնդել է իր ցուցմունքը, իսկ Էդգար Գալստյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Դեպքի վայրի զննության 2006 թվականի նոյեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` Գեորգի Պերելադովի առաջարկությամբ մեկնել են Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 25-րդ շենք, որտեղ Գեորգի Պերելադովը ցույց է տվել 3-րդ մուտքի 4-րդ հարկի աստիճանահարթակի ձախ կողմի թիվ 38 բնակարանը և հայտնել, որ 2006 թվականի նոյեմբերի սկզբներին իր ընկեր Էդգարի հետ գողություն կատարելու նպատակով հարմարեցված բանալիով բացել են նշված բնակարանի դուռը, սակայն ձայներ լսելով դիմել են փախուստի:
Տուժող ճանաչելու մասին 2006 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշման համաձայն` թիվ 16114806 քրեական գործով Կարեն Խանջյանը ճանաչվել է տուժող:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2006 թվականի դեկտեմբերի 9-ի արձանագրության համաձայն` վկա Նարեկ Սիմոնյանին ճանաչման են ներկայացվել 4 անձանց լուսանկարներ: Ճանաչման ներկայացված լուսանկարները զննելուց հետո Նարեկ Սիմոնյանը հայտնել է, որ ինքը ճանաչել է աջից առաջին լուսանկարում պատկերված անձին: Դա այն անձն է, ով 2006 թվականի նոյեմբերի 2-ին` ժամը 10:30-ից 11:00-ի սահմաններում, իր ընկերոջ` Գեորգի Պերելադովի հետ դուրս է եկել Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 25-րդ շենքի 38-րդ բնակարանից և դիմել փախուստի:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2006 թվականի դեկտեմբերի 9-ի արձանագրության համաձայն` վկա Վաղինակ Վարդանյանին ճանաչման են ներկայացվել 4 անձանց լուսանկարներ: Ճանաչման ներկայացված լուսանկարները զննելուց հետո Վաղինակ Վարդանյանը հայտնել է, որ ինքը ճանաչել է ձախից չորրորդ լուսանկարում պատկերված անձին: Դա այն անձն է, ով 2006 թվականի նոյեմբերի 2-ին` ժամը 10:30-ից 11:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 25-րդ շենքի 38-րդ բնակարանից դուրս է եկել իր ընկերոջ` Գեորգի Պերելադովի հետ և դիմել փախուստի:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի 2007 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ 1-87/2007 դատավճռով դատարանը հաստաված է համարել, որ 2006 թվականի նոյեմբերի 2-ին` ժամը 11:00-ի սահմաններում, Գեորգի Եվգենիի Պերելադովը, նախնական համաձայնության գալով Էդգար Գալստյանի և ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, 300.000 ՀՀ դրամ արժողության գույք կրկին անգամ գողանալու դիտավորությամբ, հարմարեցված բանալու միջոցով բացել են Կարեն Խանջյանին պատկանող Երևան քաղաքի Վ.Փափազյան փողոցի 25-րդ շենքի 38-րդ բնակարանի դուռը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան, սակայն շքամուտքից ձայներ լսելով` բնակարանից դուրս են եկել և դիմել փախուստի` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Հետախուզում հայտարարելու մասին 2006 թվականի դեկտեմբերի 15-ի որոշման համաձայն` թիվ 16114806 քրեական գործով մեղադրյալ Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի 2006 թվականի դեկտեմբերի 15-ի որոշման համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, կալանավորման սկիզբը հաշվվել է փաստացի ձերբակալելու պահից:
ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի պետի 2009 թվականի հունիսի 29-ի հեռախոսագրի համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 29-ին Վրաստանի Հանրապետության ՔՀ վարչությունից ոստիկանության Նաիրիի բաժին հեռախոսագիր է ստացվել այն մասին, որ 2009 թվականի հունիսի 20-ին թիվ 16114806 քրեական գործով հետախուզվող Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է:
Երևան քաղաքի դատախազի տեղակալի 2009 թվականի հուլիսի 1-ի թիվ 3/6-08-09 գրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 20-ին Վրաստանում ձերբակալվել է հետախուզվող Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը:
ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի պետի 2009 թվականի հոկտեմբերի 8-ի թիվ 82-2/5-3682 գրության համաձայն` թիվ 16114806 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հետախուզվող Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Վրաստանի Հանրապետությունից էտապավորվել է ոստիկանության Նաիրիի բաժին և տեղափոխվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության 2009 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշման համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ից:
ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության պետի տեղակալի 2009 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ 3452 գրության համաձայն` ՍԷԿՏ համակարգում առկա տեղեկությունների համաձայն` Էդգար Գալստյանի (անձնագիր` AE0568683) կողմից ՀՀ պետական սահմանի հատման վերաբերյալ տվյալներ չկան:
ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի պետի 2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ի թիվ 82-9/5-3806 գրության համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը 2000 թվականի օգոստոսի 25-ին ԱԵ0568683 համարի անձնագիրը ստանալուց հետո մինչ օրս նոր անձնագիր չի ստացել:
Կոտայքի մարզի «Նաիրիի բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության տնօրենի 2009 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ 1-316 գրության համաձայն` Կոտայքի մարզի Նոր-Հաճըն քաղաքի բնակիչ Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը Կոտայքի մարզի «Նաիրիի բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության հոգեբուժական կաբինետում հաշվառվել է 2001 թվականի հունիսի 13-ից «Փսիխոպատիա գրգռող շրջանի» ախտորոշմամբ:
«Նաիրիի բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության կողմից 2008 թվականի ապրիլի 7-ին տրված տեղեկանքի համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը հիվանդ է «Փսիխոպատիա գրգռող շրջանի» հիվանդությամբ և 2001 թվականի հունիսի 13-ից դիսպանսեր հաշվառման մեջ է գտնվում «Նաիրիի բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության հոգեբուժական կաբինետում:
Առողջական վիճակի հետազոտման վերաբերյալ թիվ 703 ակտի համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանի մոտ ախտորոշվել է «Փսիխոպատիա գրգռող շրջանի»:
ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից ամբուլատոր դատահոգեբուժական հանձնաժողովի 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ի թիվ 363/09 բժշկական եզրակացության համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում. նրա մոտ հայտնաբերվում է անձի էմոցիոնալ անկայունության խանգարում (փսիխոպաթիա): Վերոնշյալ ախտորոշմանը բնորոշ անձի առանձնահատկությունները փորձաքննվողի մոտ արտահայտված չեն այն աստիճան, որ զրկեն նրան իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից ինչպես իրավախախտումը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայում: Ուստի Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին: Նկատի ունենալով, որ փորձաքննվողը հանդիսանում է փսիխոպաթ անձնավորություն` դատապարտվելու դեպքում նա կարիք ունի նյարդահյոգեբույժի հսկողությանը կալանավայրում:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը ՌԴ Սարատովի մարզի ներքին գործերի բաժնի կողմից ձերբակալվել է:
ՌԴ Սարատովի մարզի Պետրովսկու մունիցիպալ շրջանի ներքին գործերի բաժնի պետի կողմից 2009 թվականի հոկտեմբերի 8-ին տրված ռուսերեն լեզվով տեղեկանքի համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել և նրա վերաբերյալ Պետրովսկու ներքին գործերի բաժնում տվյալներ չկան:
Ծննդյան թիվ 702208 վկայականի համաձայն` 2007 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ծնված Դավիթ Պատարիձեի հայրը Էդգար Պատարիձեն է, իսկ մայրը` Մարինա Պատարիձեն:
Կոտաքի մարզի Նոր-Հաճըն քաղաքի քաղաքապետի կողմից 2009 թվականի դեկտեմբերի 3-ին տրված բնութագրի համաձայն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը բնութագրվում է դրականորեն:
«Մագի-ոսկու առևտրի կենտրոն» ՍՊ ընկերության տնօրենի կողմից 2009 թվականի դեկտեմբերի 5-ին տրված թիվ 035 տեղեկանքի համաձայն` 2006-2009 թվականներին Էդգար Գալստյանը ոսկյա զարդեր պատրաստելու համար (ոսկերիչ) Թբիլիսի քաղաքի Վագզլիս Մոեդանի 2 հասցեում գտնվող «Մագի-ոսկու առևտրի կենտրոն» ՍՊ ընկերությունում վարձակալել է տարածք, նա եղել է բարեխիղճ վարձակալ և վարչության կողմից վայելել է հարգանք:
Արագածոտնի ԲՍՓՀ-ի ղեկավարի կողմից տրված թիվ 726726 տեղեկանքի պատճենի համաձայն` Ռաֆիկ Ռազմիկի Գալստյանի համար մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 1-ը սահմանվել է երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, իսկ վերափորձաքննության ժամկետ է սահմանվել 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ը:
Արագածոտնի ԲՍՓՀ-ի ղեկավարի կողմից տրված թիվ 777201 տեղեկանքի պատճենի համաձայն` Ռաֆիկ Ռազմիկի Գալստյանի համար անժամկետ սահմանվել է երկրորդ խմբի հաշմանդամություն:
Կոտայքի մարզի Նաիրիի ԲՍՓՀ-ի ղեկավարի կողմից տրված թիվ 657505 տեղեկանքի պատճենի համաձայն` Վարդիթեր Կոլյայի Բեսալյանի համար մինչև 2009 թվականի ապրիլի 1-ը սահմանվել է երրորդ խմբի հաշմանդամություն, իսկ վերափորձաքննության ժամկետ է սահմանվել 2009 թվականի մարտի 31-ը:
Արագածոտնի ԲՍՓՀ-ի ղեկավարի կողմից տրված թիվ 777200 տեղեկանքի պատճենի համաձայն` Վարդիթեր Կոլյայի Բեսալյանի համար մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ը սահմանվել է երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, իսկ վերափորձաքննության ժամկետ է սահմանվել 2010 թվականի նոյեմբերի 10-ը:
Ապացույցները գնահատելիս Դատարանը որպես ապացույց հիմք չի ընդունում 2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ի առերես հարցաքննությունների արձանագրությունները, քանի որ նշված ապացույցները ձեռք բերելիս չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջները, այն է` առերեսումը կատարվում է նախօրոք հարցաքննված երկու այն անձանց միջև, որոնց ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ, իսկ սույն գործով առերեսումները կատարվել են այն դեպքում, երբ Էդգար Գալստյանը որևէ ցուցմունք չի տվել:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը, նախնական համաձայնության գալով Գեորգի Պերելադովի հետ, 2006 թվականի նոյեմբերի 2-ին ժամը` ժամը 10:30-ից 11:00-ի սահամաններում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի 25-րդ շենքի 38-րդ բնակարանը և փորձել է գաղտնի, ապօրինի, անհատույց և շահադիտական նպատակներով տիրանալ Կարեն Խանջյանին պատկանող զգալի չափ հանդիսացող գույքի, սակայն ձայներ լսելով ոչինչ չի վերցրել և դիմել է փախուստի` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իր կամքից անկախ հանգամանքներով: Այսինքն` Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանը կատարել է արարք, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Էդգար Գալստյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա սույն քրեական գործով մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը մեղադրական ճառում հրաժարվեց Էդգար Գալստյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքից: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատարանում մեղադրանքը պաշտպանող դատախազի` մեղադրանքից հրաժարվելու դեպքում, դատարանը մեղադրանքի այդ մասով կայացնում է արդարացնող դատավճիռ: Նշվածը Դատարանին հիմք է տալիս Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
Էդգար Գալստյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են աշխատելը, հաշմանդամ ծնողների մասին հոգ տանելը և կատարածի համար զղջալը:
Էդգար Գալստյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը գտնում է, որ Էդգար Գալստյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նրա վատառողջ լինելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Գալստյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Ինչ վերաբերում է Դավիթ Պատարիձեի ծննդյան վկայականին, ապա նշված փաստաթղթի համաձայն` երեխայի հայրն է Էդգար Պատարիձեն, իսկ մայրը` Մարինա Պատարիձեն, որպիսի պարագայում Դատարանը չի կարող գալ հետևության, որ Դավիթ Պատարիձեի հայրը հանդիսանում է Էդգար Գալստյանը կամ, որ նա գտնվում է վերջինի խնամքին։ Իսկ գործում առկա չէ որևէ այլ ապացույց, մասնավորապես` ամուսնության կամ հայրության ճանաչման վկայական, ինչով կարող է հաստատվել այն փաստը, որ Էդգար Գալստյանը հանդիսանում է Դավիթ Պատարիձեի հայրը։
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Էդգար Գալստյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Էդգար Գալստյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում ամրագրված պատժի նպատակներին կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժի նշանակմամբ, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Էդգար Գալստյանի ազատազրկման ձևով պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի հունիսի 20-ից, քանի որ գտնվելով հետախուզման մեջ` 2009 թվականի հունիսի 20-ին նա հայտնաբերվել է և արգելանքի վերցվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե հանցանքը կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչված ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել հարկադրական բուժում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի մասի համաձայն բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ`
1) ով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածով նախատեսված արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում,
2) ում մոտ հանցանքը կատարելուց հետո առաջացել է պատժի նշանակումը կամ կատարումն անհնար դարձնող հոգեկան խանգարում,
3) ով հանցանք է կատարել սահամանափակ մեղսունակության վիճակում,
4) ով հանցանք է կատարել և ճանաչվել է ալկոհոլամոլությունից կամ թմրամոլությունից բուժման կարիք ունեցող:
Դատարանը գտնում է, որ Էդգար Գալստյանի նկատմամբ չպետք է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ, քանի որ վերը նշված հիմքերից որևէ մեկն առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ Էդգար Գալստյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Էդգար Գալստյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ դատական քննության ժամանակ տուժողը հայտնել է, որ ամբաստանյալից որևէ պահանջ չունի: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք նույնպես ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունիսի 20-ից:
Էդգար Ռաֆիկի Գալստյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ