ԵԱՔԴ/0167/01/09





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«28» սեպտեմբերի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Ա.Մնացականյան
Ն.Ղազարյան
մեղադրողներ Ա.Ավետիսյան
Լ.Մանուկյան
Ա.Շահազիզյան
տուժողներ «Ալեքս-գրիգ» ՍՊԸ
Ս.Քալաշյան
Խ.Շահինյան
Ռ.Մայսուրյան
Ա.Գևորգյան
Ա.Ստեփանյան
տուժողի ներկայացուցիչներ Հ.Իսրայելյան
Ա.Չոփուրյան
պաշտպաններ Ն.Բաղդասարյան
Ռ.Սիրեկանյան
Ռ.Սաֆարյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սամվել Արմենի Սարգսյանի` ծնված 1985 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 41-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մաս 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 20-ից,
Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանի` ծնված 1988 թվականի օգոստոսի 25-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 13-րդ տանը: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով, արգելանքի տակ է 2009 թվականի հունիսի 20-ից,
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հունիսի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14117509 քրեական գործը:
2009 թվականի հունիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի պետ Ս.Եղիազարյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանը, ՀԿԳ ավագ քննիչ Կ.Հակոբյանը, ավագ քննիչ Մ.Մանասյանը և քննիչ Ա.Արամյանը, քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանը:
2009 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչ Է.Այդինյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13157309 քրեական գործը:
2009 թվականի մայիսի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչ Է.Այդինյանի որոշմամբ թիվ 13157309 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` նախաքննություն կատարելու համար:
2009 թվականի մայիսի 6-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժնի քննիչ Կ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13157309 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի հունիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժնի քննիչ Կ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13157309 քրեական գործով վաույթը կասեցվել է հանցագործություն կատարած անձի ինքնությունը պարզված չլինելու հիմքով:
2009 թվականի մայիսի 9-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչ Է.Այդինյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13159709 քրեական գործը:
2009 թվականի մայիսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչ Է.Այդինյանի որոշմամբ թիվ 13159709 քրեական գործով արարքը վերավորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչ Է.Այդինյանի որոշմամբ թիվ 13159709 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` նախաքննություն կատարելու համար:
2009 թվականի մայիսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Զադոյանի որոշմամբ թիվ 13159709 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի հունիսի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչ Է.Այդինյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13161809 քրեական գործը:
2009 թվականի հունիսի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչ Է.Այդինյանի որոշմամբ թիվ 13161809 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին` նախաքննություն կատարելու համար:
2009 թվականի հունիսի 16-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժնի քննիչ Կ.Նազարյանի որոշմամբ թիվ 13161809 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի հունիսի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 13161809, 13159709 և 13157309 քրեական գործերը ընդունվել են վարույթ, թիվ 13157309 քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է, թիվ 13161809, 13159709 և 13157309 քրեական գործերը միացվել են թիվ 14117509 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 14117509 համարով:
2009 թվականի հունիսի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործով Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով:
2009 թվականի հունիսի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործով Սամվել Արմենի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
2009 թվականի մայիսի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Համբարձումյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 16112009 քրեական գործը:
2009 թվականի հունիսի 16-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 16112009 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի հունիսի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 16112009 քրեական գործով Սամվել Արմենի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով:
2009 թվականի հունիսի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի որոշմամբ թիվ 16112009 քրեական գործը, ըստ քննչական ենթակայության, ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժին:
2009 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Պողոսյանի որոշմամբ թիվ 16112009 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, միացվել թիվ 14117509 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 14117509 համարով:
2009 թվականի օգոստոսի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի պետ Ս.Եղիազարյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործով քննչական խմբի կազմը փոփոխվել է և նախաքննության կատարումը հանձնարարվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանին և քննիչ Ա.Արամյանին, քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել Հ.Ավետիսյանը:
2009 թվականի օգոստոսի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործով Կարեն Գրիգորի Իսրայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել նրա մասնակցությունը հանցագործությանը ապացուցված չլինելու հիմքով:
2009 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործից անջատվել է երկու անհայտ անձանց կողմից ավազակային հարձակում կատարելու վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է 16112009/1 համարը:
2009 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործով Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով:
2009 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ 14117509 քրեական գործով Սամվել Արմենի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
2009 թվականի նոյեմբերի 16-ին Սամվել Արմենի Սարգսյանի և Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Սամվել Արմենի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` այն արարքների համար, որ նա 2005 թվականի դեկտեմբերի 13-ին դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով 4 տարի ժամկետով ազտազրկման, որը ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանի 2006 թվականի մարտի 3-ի որոշմամբ վերավորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, վերջնական պատիժ է նշանակվել 1 տարի ժամկետով ազատազրկում, դիտավորյալ հանցագործության կատարելու համար դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ կատարել է նոր դիտավորյալ հանցագործություններ: Դրանք են.
2009 թվականի ապրիլի 21-ին` ժամը 01:30-ից մինչև ժամը 09:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գողացել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի 18-րդ շենքի բակում կայանված Սուրեն Քալաշյանին պատկանող «ՎԱԶ-21213» մակնիշի 10ԼՍ764 պետհամարանիշի մեքենայի 4 անվադողերը անվահեծերի հետ միասին` տուժողին պատճառելով զգալի չափի` 250.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2009 թվականի մայիսի 8-ի ժամը 23:00-ից մինչև 2009 թվականի մայիսի 9-ի ժամը 12:00-ն ընկած ժամանակհատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 15-րդ շենքի բակից գողություն կատարելու նպատակով փախցրել է Խաչատուր Շահինյանին պատկանող «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 02ՍՕ272 պետհամարնիշի մեքենան, որից հետո Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 41-րդ շենքի մոտ մեքենայից գողացել է ձայնագրիչը, երկու բարձրախոսները և մեքենայի պետհամարնիշները` տուժողին պատճառելով զգալի չափի` 200.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, 2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:15-ի սահամաներում, նախապես համաձայնության գալով գործով չպարզված երկու անձանց հետ, ավազակային հարձակում կատարելու դիտավորությամբ, զենքի գործադրմամբ, հարձակվել են Երևան քաղաքի Անդրանիկի 148/2 հասցեում գտնվող «Կայզեր» հանրախանութի տարադրամի փախանակաման կետի վրա և փոխանակման կետի աշխատակցուհի Ռուզաննա Համլետի Մայսուրյանի կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով փոխանակաման կետից հափշտակել են 687.000 ՀՀ դրամ, 870 ԱՄՆ դոլար և 800 ՌԴ ռուբլի` պատճառելով խոշոր չափ հանդիսացող 1.019.800 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2009 թվականի հունիսի 1-ի ժամը 21:00-ից մինչև 2009 թվականի հունիսի 2-ի ժամը 09:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակից գողություն կատարելու նպատակով փախցրել է Արա Գևորգյանին պատկանող «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 55ԼՕ077 պետհամարանիշի մեքենան, սակայն հանցանքը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չի հասցվել, քանի որ կողմնակի անձանց նկատելով մեքենան թողնելով դիմել է փախուստի:
Բացի այդ, կրկին անգամ, Սամվել Սարգսյանը նախապես համաձայնության գալով Գևորգ Գևորգյանի հետ, 2009 թվականի հունիսի 18-ին` ժամը 05:00-ի սահմաներում, տեխնիկական մինջոցների գործադրմամբ բացել են Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին հասցեում գործող անհատ ձեռնարկատեր Արամ Ստեփանյանին պատկանող «Մառականա» ինտերնետային ակումբի պատուհանը և ապօրինաբար մուտք գործելով` գողացել են խոշոր չափ հանդիսացող 1.060.000 ՀՀ դրամ արժողության համակարգիչների 12 պրոցեսորներ և 11 մոիտորներ:
Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մաս 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա, նախապես համաձայնության գալով Սամվել Սարգսյանի հետ, 2009 թվականի հունիսի 18-ին` ժամը 05:00-ի սահամաներում, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել են Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին հասցեում գործող անհատ ձեռնարկատեր Արամ Ստեփանյանին պատկանող «Մառականա» ինտերնետային ակումբի պատուհանը և ապօրինաբար մուտք գործելով` գողացել են խոշոր չափ հանդիսացող 1.060.000 ՀՀ դրամ համակարգիչների 12 պրոցեսորներ և 11 մոնիտորներ:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում մեքենաների և համակարգիչների հափշտակության համար, իսկ ավազակային հարձակումից ինքը տեղյակ չէ: 2009 թվականի ապրիլին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 05:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում գտնվող Ազգային անվտանգության ծառայության վարչական շենքի դիմաց կայանված «Նիվա» մակնիշի սպիտակ մեքենայից գողացել է չորս անվադողեր` անվահեծերով: Այնուհետև տաքսի մեքենայով դրանք տեղափոխել է «Կոմիտաս» թաղամասի բակերից մեկում գտնվող ավտոտնակների մոտ, իսկ հաջորդ օրը ցանկացել է դրանք այդտեղից տանել, սակայն այդտեղ չեն եղել: Նշված անվադողերն ու անվահեծերը 250.000 ՀՀ դրամից ավելի քիչ արժեք կունենային, քանի որ դրանք եղել են մաշված: Դրանից հետո Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի 18-րդ շենքի բակից` ՀՀ ոստիկանության անձնագրերի և վիզաների վարչության վարչական շենքի դիմացից, հափշտակել է «Նիվա» մակնիշի սպիտակ մեքենա: Այդ ժամանակ լարերը միմյանց միացնելու միջոցով գործի է գցել մեքենայի շարժիչը և այն տարել Աջափնյակ թաղամաս` «15 կվարտալ» կոչվող վայր: Նշված վայրում այդ մեքենայից հանել է ձայնագրիչն իր բարձրախոսներով և մեքենան թողել այդտեղ: Հաջորդ օրը գնացել է այդտեղ, որպեսզի այդ մեքենայի վրայից այլ իրեր վերցնի, սակայն մեքենան այդտեղ չի եղել: Այդ մեքենայից վերցրած իրերը վաճառել է 150 ԱՄՆ դոլարով: Դրանից մոտ 10 օր հետո` ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակից հափշտակել է «Նիվա» մակնիշի սպիտակ մեքենա: Այն վարելով տարել է Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոց: Նույն օրը` ժամը 06:00-ի սահմաններում նշված վայրում ոստիկանները մոտեցել են իրեն, սակայն չեն կարողացել բռնել իրեն, ինչի պատճառով ինքը այդ մեքենայից ոչինչ չի կարողացել գողանալ: Այդ մեքենան ինքը թողել է նշված վայրում և փախել: Դրանից հետո Երևան քաղաքի Պռոշյան 1 հասցեում գտնվող ինտերնետային ակումբից, ժամը 04:00-ի սահմաններում, լուսամուտը բացելու միջոցով մտել է ներս և այդտեղից գողացել բոլոր համակարգիչները: Ինտերնետային ակումբից ինքը գողություն կատարել է միայնակ և Գևորգը որևէ կապ չի ունեցել, այլ ուղղակի նա այդ օրը եկել է իրենց տնից շալվարը վերցնելու և ոստիկանները նրան բռնել են: 12 համակարգիչներն ինքը միայնակ պատուհանից դուրս է հանել, տեղափոխել հարևանությամբ գտնվող տան բակ, կանգնեցրել պատահական մեքենա ու այդ մեքենայի վարորդի հետ միասին դրանք տեղափոխել իր տուն: Սուպերմարկետի ավազակային հարձակումից ինքը տեղյակ չէ: Ավազակային հարձակման պահին ինքը քնած է եղել Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայում գտնվող իր վարձակալած բնակարանում: Իր աջ ձեռքին առկա դաջվածքը կատարվել է 2004 թվականին: Ազատության մեջ եղած ժամանակահատվածում ունեցել է երկու հեռախոսահամար` 093-23-95-95 և 093-81-11-33: Մեղսագրվող ավազակային հարձակման ժամանակահատվածում իր հիշելով իր մոտ եղել է 093-23-95-95 հեռախոսահամարը, իսկ նույն ժամանակահատավծում 093-81-11-33 հեռախոսահամարը եղել է իր կնոջ մոտ: 010-39-83-49 հեռախոսահամարը իր մորաքույր` Անժելա Բադալովայի հեռախոսահամարն է, իսկ 091-42-83-57 և 099-65-57-55 հեռախոսահամարները իրեն անծանոթ են, ինչպես նաև ինքը չի ճանաչում այդ հեռախոսահամարների բաժանորդներին` Ռոբերտ Խաչատրյանին և Արթուր Հովհաննիսյանին:
Ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 20-ին, որպես կասկածյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ երկու ամիս առաջ որոշել է գողանալ «Նիվա» մակնիշի մեքենայի անիվներ ու անվահեծեր: Այդ նպատակով մի օր` ժամը 05:00-ի սահմաներում, ինքը գողացել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի վերջնամասում` Ազգային անվտանգության ծառայության վարչական շենքի դիմացի մայթեզրին կանգնած «Նիվա» մակնիշի սպիտակ մեքենայի բոլոր անիվները: Այնուհետև պատահական տաքսի մեքենայով դրանք տարել և թաքցրել է Կոմիտաս թաղամասի բակերից մեկում: Հաջորդ օրը` ժամը 09:00-ի սահմաներում, ինքը գնացել է նշված բակ, սակայն անիվները այնտեղ չեն եղել: Բացի այդ մոտ մեկ ամիս առաջ որոշել է գողանալ մեքենա և հետագայում դրա վրայից հանել որոշ պահեստամասեր: Այդ նպատակով մի օր` ժամը 05:00-ի սահամաներում, գնացել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտյում գտնվող «Օրբիտա» կոչվող շենքի բակ և այդտեղ կայանված «Նիվա» մակնաիշի սպիտակ մեքենայի փականի էլեկտրական լարերը միմյանց միացնելով շարժիչը գործի գցել և այն վարել Շինարաների փողոցի 32-րդ շենքի բակ: Նշված վայրում կանգնեցրել է մեքենան և տաքսի մեքենայով գնացել է տուն: Դրանից երկու օր հետո գնացել է նշված վայր և այդ մեքենան տեղափոխել Մարգարյան փողոցում գտնվող շենքերից մեկի բակ: Հաջորդ օրը` գիշերը, ինքը գնացել է նշված վայր, սակայն այդ մեքենան այնտեղ չի եղել: Բացի այդ, մոտ 15 օր առաջ` ժամը 04:00-ի սահմաներում, ինքը կրկին մեքենա փախցնելու և հետագայում դրանից պահեստամասեր հանելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գտնվող փոստի հարակից շենքերի բակ: Նշված բակում կայնված է եղել «Նիվա» մակնիշի սպիտակ մեքենա, որի էլեկտրական լարերը միմյանց միացնելով գործի է գցել շարժիչը և այն վարել Աջափնյակ թաղամաս: Սակայն Արևելյան փողոցի 7-րդ շենքի բակում իրեն մոտեցել է մեկ այլ մեքենա, և ինքը կարծելով, որ այդ մեքենայում ոստիկաններ են, մեքենան թողել է այդտեղ ու փախել: Այնուհետև` 2009 թվականի հունիսի 17-ին` ժամը 04:00-ի սահմաններում, իր ընկերներ Գևորգ Գևորգյանի և Կարեն Իսրայելյանի հետ Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքում գտնվող ինտրնետ ակումբից գողացել են 12 համակարգիչ ու մոնիտորներ և դրանք տեղափոխել իր բնակարան: Նշված հափշտակություններից բացի ինքն այլ հանցագործություներ չի կատարել:
Ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 23-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 15-րդ շենքի բակից գողացած մեքենայի վրայից, որը հետագայում թողել է Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 41-րդ շենքի բակում, հանել է ձայնագրիչը, երկու բարձրախոսները և երկու պետհամարանիշները: Ձայնագրիչն ու բարձրախոսները միասին 70.000 ՀՀ դրամով վաճառել է անծանոթ անձի, իսկ պետհամարանիշները դեն է նետել: Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակից գողացած մեքենայի մեջ ինքը թողել է իր սպորտային սև բաճկոնը: Իր նախկին ցուցմունքում ինքը սխալմամբ նշել է, որ Կարեն Իսրայելյանն իր հետ մասնակցել է Երևան քաղաքի Պռոշյան 2-րդ շենքում գտնվող ինտերնետ ակումբից կատարված գողությանը:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2009 թվականի հունիսի 22-ի արձանագրության համաձայն` Սամվել Սարգյանի ցուցմունքները ճշտելու և ստուգելու նպատակով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից 177ՈՍ02 պետահմարանիշի ավտմեքենայով Սամվել Սարգսյանի նշած երթուղով շարժվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա, այնուհետև Վ.Վաղարշյան փողոցի 20/1 շենքի բակ, որտեղ նա մատնացույց է արել նույն շենքի առաջին մուտքի դիմաց գտնվող էլեկտրակայանի և թիվ 1077 ավտոտնակի միջնամասում գտնվող ցանկապատված տարածքը և հայտարարել, որ այդտեղ է պահել Ամիրյան փողոցի 18-րդ շենքի մոտից հափշտակած մեքենայի անիվներն` իրենց անվահեծերով: Այնուհետև Սամվել Սարգսյանի նշած երթուղով շարժվել են դեպի Պռոշյան փողոց, որտեղ նա մատնացույց է արել Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի բակը: Շենքի վերջին մուտքից ձախ մատնացույց է արել «Մառականա» ինտերնետ ակումբի պատուհանը, որտեղից նա մուտք է գործել ներս: Այնուհետև ինտերնետ ակումբում Սամվել Սարգսյանը մատնացույց է արել սեղանները, որոնց վրայից գողացել է համակարգիչները և մոնիտորները: Դրանից հետո շենքի մուտքի դիմացով քայլել են դեպի Բաղրամյան պողոտայի 31-րդ շենք, որի կողքին գտնվող թիվ 23 ավտոտնակի մոտ նա մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ ժամանակավոր տեղափոխել են գողացված համակարգիչները: Այնուհետև գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակ, որի 1-ին մուտքի դիմաց Սամվել Սարգսյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղից գողացել է «Նիվա» մակնիշի մեքենան: Այնուհետև գնացել են Մաշտոցի պողոտայի 15-րդ շենքի բակ, որտեղ Ամիրյան փողոցի 18ա շենքի դիմաց գտնվող մթերային խանութի դիմաց Սամվել Սարգսյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղից նույնպես գողացել է «Նիվա» մակնիշի մեքենա: Այնուհետև գնացել են Ամիրյան փողոցի 18-րդ շենքի բակ, որտեղ գտնվող «Վիվառո» բուքմեյքերական գրասենյակի դիմաց Սամվել Սարգսյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ կանգնած «Նիվա» մակնիշի մեքենայից գողացել է չորս անվադողեր` իրենց անվահեծերով: Իսկ նշված վայրից 50մ դեպի Սարյան փողոց մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ ժամանակավոր թաքցրել է գողացված անիվները: Այնուհետև գնացել են Հալաբյան փողոցի 39-րդ շենքի մոտ, որի 4-րդ մուտքի դիմաց Սամվել Սարգսյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ թողնելով Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակից գողացած «Նիվա» մակնիշի մեքենան, փախել է: Այնուհետև գնացել են Շինարարների փողոցի 32-րդ շենքի բակ, որտեղ գտնվող թիվ Ա5450 ավտոտնակի մոտ Սամվել Սարգսյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ ժամանակավոր կանգնեցրել է Մաշտոցի պողոտայի 15-րդ շենքի բակից գողացած «Նիվա» մակնիշի մեքենան, իսկ դրանից հետո Մարգարյան փողոցի 41-րդ շենքի դիմաց մատնացույց է արել թիվ Ա9-033 ավտոտնակի և ջերմակայանի միջև ընկած ազատ տարածությունը, որտեղ թողնելով մեքենան հեռացել է:
Դատական քննության սկզբում ամբաստանյալ Գևորգ Գևորգյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը Սամվել Սարգսյանի հետ գողություն չի կատարել: Իրեն մեղսագրված դեպքի օրը` մինչև ժամը 05:00-ն, ինքն Արամ Ստեփանյանի հետ եղել է «Փարվանա» ռեստորանում, որտեղ նշել են իր ընկեր Պետրոսի մեքենա գնելու առիթը: Այդ օրը` առավոտյան, ինքը գնացել է Սամվելի տուն, որպեսզի վերցներ իր շորը, իսկ մինչ այդ նրանց բնակարան ինքը գնացել էր դրանից 3-4 ամիս առաջ: Սակայն դատական վիճաբանությունների ժամանակ` իր ճառում ամբաստանյալ Գևորգ Գևորգյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, զղջած կատարածի համար և Դատարանից խնդրեց մեղմ պատիժ նշանակել:
2009 թվականի հունիսի 21-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Սամվել Սարգսյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գևորգ Գևորգյանն իր ընկերն է: 2009 թվականի հունիսի 17-ին` գիշերը, Գևորգի հետ զբոսնելու ժամանակ իրենք որոշել են Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին հասցեում գտնվող ինտերնետ ակումբից գողություն կատարել: Դրանից հետո իրենք միասին այդ գողացված իրերը տեղափոխել են իր տուն, որտեղից դրանք ոստիկանները հայտնաբերել և առգրավել են: Գևորգ Գևորգյանն իր հետ մասնակցել է այդ գողությանը: Իսկ Գևորգ Գևորգյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Սամվել Սարգսյանին ճանաչում է, սակայն նա իր ընկերը չէ: Սամվելի ցուցմունքների հետ համաձայն չէ, քանի որ ինքը չի մասնակցել այդ գողությանը:
Տուժող Սուրեն Քալաշյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականին մարտ-ապրիլ ամիսներին (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 01:00-ի սահմաններում, իր «Նիվա» մակնիշի սպիտակ մեքենան կանգնեցրել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի 18-րդ շենքի դիմաց: Նույն օրը` ժամը 09:00-ի սահմաններում իր հարևանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ իր մեքենայի բոլոր անիվները գողացել են: Իր հաշվարկով իրեն պատճառվել է 250.000-270.000 ՀՀ դրամի վնաս: Գողացված անիվները եղել են «Կամա» տեսակի, իսկ անվահեծերը ոչ գործարանային արտադրության` 5 աստղանի: 2007 թվականին այդ անվահեծերը ինքը գնել է 500 ԱՄՆ դոլարով, իսկ հափշտակության պահին դրանց շուկայական գինը կազմել է 150.000 ՀՀ դրամ: Անվադողերից յուրաքանչյուրի գինը կիսամաշ վիճակում կազմել է 25.000 ՀՀ դրամ:
Դեպքի վայրի զննության 2009 թվականի ապրիլի 21-ի արձանագրության համաձայն` զննության օբյեկտ է հանդիսացել Սուրեն Քալաշյանին պատկանող «ՎԱԶ-21213» մակնիշի 10ԼՍ764 պետհամարանիշի սպիտակ մեքենան, որը կայանված է եղել Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի 18-րդ շենքի դիմաց: Զննության պահին բացակայել են մեքենայի չորս անվադողերն` իրենց անվահեծերով: Զննությամբ պարզվել է, որ սրահը բացված չէ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի ապրիլի 21-ի որոշման համաձայն` թիվ 13157309 քրեական գործով Սուրեն Էդուարդի Քալաշյանը ճանաչվել է տուժող:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 3-ի որոշման համաձայն` թիվ 13157309 քրեական գործով Սուրեն Քալաշյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 250.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Խաչատուր Շահինյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի մայիսի 9-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի մայիսի 8-ին` ժամը 23:00-ի սահմաներում, ինքն իր մեքենան կանգնեցրել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 15-րդ շենքի բակում և գնացել է տուն: Հաջորդ օրը` ժամը 12:00-ի սահմաներում, ցանկացել է ինչ-որ տեղ գնալ, սակայն մեքենան իր կանգնեցրած տեղում չի եղել: Իր մեքենայի արժեքը կազմել է 2.400.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Խաչատուր Շահինյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի մայիսի 13-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի մայիսի 12-ին` ժամը 21:30-ի սահմաներում, իրեն զանգահարել են և ասել, որ իր մեքենան հայտնաբերվել է: Մեքենայի զննության ժամանակ պարզվել է, որ մեքենայից գողացել են 02ՍՕ272 պետհամարնիշները, ձայնագրիչը և երկու բարձրախոսները: Գողության հետևանքով իրեն պատճառվել է մոտ 200.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Տուժող Խաչատուր Շահինյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի մայիսի 25-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի մայիսի 8-ին` ժամը 23:00-ի սահմաներում, ինքն իր մեքենան կանգնեցրել է իրենց շենքի բակում և հաջորդ օրը` ժամը 12:00-ի սահմաներում, դուրս է եկել տնից և տեսել, որ մեքենան բակում չէ: Մի քանի օր անց` 2009 մայիսի 12-ին, իրեն ասել են, որ մեքենան հայտնաբերվել է, և ինքն անմիջապես գնացել է Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 41-րդ շենքի մոտ, որտեղ և հայտնաբերել է իր մեքենան: Իր մեքենայից բացակայել են պետհամարանիշները, ձայնագրիչը և բարձրախոսները: Կատարվածի հետևանքով իրեն պատճառել է 200.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Դեպքի վայրի զննության 2009 թվականի մայիսի 9-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 15-րդ շենքի բակը: Նշված շենքը եղել է ինը հարկանի և ունեցել է վեց մուտք: Շենքը գտնվել է Կ.Դեմիրճյանի այգու ձախակողմյան մասում: Այգու մոտից շենքի բակ տանող ճանապարհը անցնել է շենքի երկրորդ և երրորդ մուտքերի միջև գտնվող կամարանցումով: Շենքի բակում առկա է եղել մթերային խանութ: Ըստ Խաչատուր Շահինյանի հայտարարության 2009 թվականի մայիսի 8-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում ինքն իրեն պատկանող «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 02ՍՕ272 պետհամարանիշի մեքենան կանգնեցրել է Մաշտոցի պողոտայի 15-րդ շենքի բակում` խանութի և կանաչապատ տարածքի միջև, և գնացել տուն: Հաջորդ օրը` 2009 թվականի մայիսի 9-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում, իջնելով բակ, տեսել է, որ մեքենան տեղում չէ, և անհայտ անձը փախցրել է այն: Խաչատուր Շահինյանը հայտարարել է, որ մեքենայի վրա երևացող նշաններ չեն եղել, այն եղել է մգեցված ապակիներով, գազի սարքվորում տեղադրված չի եղել, իսկ անվահեծերը եղել են գործարանային: Դեպքի վայրի զննությամբ կասկածելի հետքեր կամ առարկաներ չեն հայտնաբերվել:
Դեպքի վայրի զննության 2009 թվականի մայիսի 12-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 41-րդ շենքի 1-ին մուտքի դիմացի հատվածը, որի աջակողմյան մասում առկա են եղել ավտոտնակներ, որոնց դիմաց` թիվ 41 և 37 շենքերի միջև ընկած հատվածում առկա է եղել շինություն, որը նախկինում հանդիսացել է բաղնիք: Նշված բաղնիքի պատի հետնամասում առկա է եղել միջանկյալ տարածք, որտեղ առջևի մասով դեպի փողոց կանգնեցված է եղել «ՎԱԶ-21214» մակնիշի սպիտակ մեքենա: Մեքենան եղել է առանց պետհամարանիշների, ապակիները եղել են մգեցված, իսկ դռները փակ վիճակում: Զննությամբ պարզվել է, որ մեքենան ամբողջական է` առանց վնասվածքների: Սրահի զննությամբ պարզվել է, որ բացակայում է ձայնագրիչը և երկու բարձրախոսները: Մեքենայի գործարկման փականի մալուխները կախված են եղել ներքև: Մեքենայի բոլոր սարքավորումները և ցուցանակները եղել են ամբողջական են` առանց վնասվածքների: Մեքենայի շարժիչի համարների զննությունից պարզվել է, որ մեքենայի պետհամարանիշներն են 02ՍՕ272: Մեքենայի սրահից հայտնաբերվել է սև բռնակով մկրատ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի մայիսի 9-ի որոշման համաձայն` թիվ 13159709 քրեական գործով Խաչատուր Հակոբի Շահինյանը ճանաչվել է տուժող:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի մայիսի 25-ի որոշման համաձայն` թիվ 13159709 քրեական գործով Խաչատուր Շահինյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 200.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Ռուզաննա Մայսուրյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է «Կայզեր» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետում: 2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:00-ի սահմաններում, ինքը եղել է տարադրամի փոխանակման կետում: Այդ ժամանակ մի երիտասարդ զենքն ուղղել է իր կողմ և պահանջել, որպեսզի ինքը դուռը բացի, իսկ մյուս երիտասարդը, մտել է ներս, հրել իրեն, վերցրել փողերը և շատ արագ հեռացել այդտեղից: Այդ ընթացքում զենքը ձեռքին երիտասարդը այն ուղղել է նաև սուպերմարկետի մյուս աշխատակիցների, այդ թվում նաև Արևիկի ուղղությամբ: Տարադրամի փոխանակաման կետից դուրս գալու ժամանակ Գոհարը փորձել է բռնել գումարները հափշտակող երիտասարդին, սակայն նա հրել է Գոհարին ու փախել: Տարադրամի փոխանակաման կետ մտնող երիտասարդին ինքը տեսել է կողքից, ում հասակի, կառուցվածքի և դեմքի փոս ընկած ձևից նմանեցնում է Սամվել Սարգսյանին, սակայն վստահ չի կարող ասել` գումար հափշտակողը նա է, թե ոչ: Դեպքից հետո Սամվելի հարազատներն եկել են իրենց տուն և իր աղջկան ասել, որպեսզի նա իրեն փոխանցի, որ հանցագործը Սամվելը չէ և նա որևէ կապ չունի: Ինքը այդ հափշտակողի ձեռքին դաջվածք չի նկատել, նա եղել է կարմիր վերանաշապիկով, որի թևերը եղել են մինչև արմունկները: Այդ ժամանակ տարադրամի փոխանակման կետի կողքին տեղադրված է եղել տեսախցիկ, որի նկարահանած տեսանյութը ցուցադրվում է տարադրամի փոխանակման կետում դրված մոնիտորով: Այդ օրը սուպերմարկետի փոխտնօրեն Ռոբերտ Պետրոսյանը դիտել է այդ տեսանյութը: Դեպքից հետո Գոհարն իրեն ասել է, որ դիտել է այդ տեսանյութը, սակայն հափշտակողին Սամվելին չի նմանեցնում:
Տուժող Ռուզաննա Մայսուրյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տարադրամի փոխանակման կետ մտած անձը դարակից վերցրել է փոխանակման կետում եղած ամբողջ գումարը` 687.000 ՀՀ դրամը, 870 ԱՄՆ դոլարը և 800 ՌԴ ռուբլին:
Վկա Արևիկ Մանասյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն աշխատում է Երևան քաղաքի Անդրանիկի 148/2 հասցեում գտնվող «Կայզեր» սուպերմարկետի խմորեղենի բաժնում: Սուպերմարկետում խմորեղենի բաժինը գտնվում է տարադրամի փոխանակման կետի հարևանությամբ: 2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, սուպերմարկետ են մտել երկու երիտասարդ, որոնցից մեկը մտել է տարադրամի փոխանակման կետ, մի ձեռքը դրել Ռուզաննայի կոկորդին, իսկ մյուսով` վերցրել գումարները: Այդ պահին ինքը նստած է եղել խմորեղենի բաժնում գտնվող աթոռին ու երբ վեր է կացել և ցանակցել գոռալ` մյուս երիտասարդը ատրճանակը պահել է իր ուղղությամբ ու պահանջել, որպեսզի ինքը ձայն չհանի, հակառակ դեպքում սպառնացել է կրակել: Այդ պահին սուպերմարկետի աշխատակիցներից այդտեղ եղել են ինքը, Ռուզաննան և Գոհարը: Դրանից հետո ինքը գնացել է սուպերմարկետի տնօրենի մոտ և ասել կատարվածի մասին: Այդ երկու երիտասարդներից իր մոտ տպավորվել է միայն մեկը` Սամվել Սարգսյանը: Սամվելին պարզ հիշում է դեմքի կառուցվածքից: Այնուհետև Սամվել Սարգսյանի ազգականերն անհանգստացրել են իրեն` եկել իրենց տուն և իր ծնողներին խնդրել, որպեսզի ինքը դատարանում ցուցմունք տա, որ Սամվել Սարգսյանը չի եղել, որի դիմաց նրանք խոստացել են փոխհատույց լինել:
Վկա Գոհար Ենոքյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը աշխատում է Երևան քաղաքի Հարավ-արևմտյան Բ1 թաղամասում գտնվող «Կայզեր» սուպերմարկետում: 2009 թվականի մայիսի 22-ին կամ 23-ին` ժամը 14:00-ի սահմաններում, ինքը եղել է սուպերմարկետի տարադրամի փախանակման կետի մոտ: Այդ ժամանակ սուպերմարկետ են մտել երկու երիտասարդ, որոնցից մեկը եղել է կարմիր վերնաշապիկով, իսկ մյուսը` սև: Կարմիր վերնաշապիկով երիտասարդը մտել է տարադրամի փոխանակման կետ, իսկ մյուսը զենքը ապակու ետևից ուղղել է դեպի տարադրամի փոխանակման կետում գտնվող Ռուզաննայի ուղղությամբ: Այնուհետև կարմիր վերնաշապիկով երիտասարդը դուրս է եկել փոխանակման կետից և գումարները ձեռքում փորձել փախչել, սակայն ինքը բռնել է նրան: Այդ պահին սև վերնաշապիկով երիտասարդը զենքն ուղղել է իր ուղղությամբ և ասել, որպեսզի ինքը թողնի, այլապես կկրակի: Դրանից հետո իրեն հրել են ու վազելով դուրս եկել սուպերմարկետից: Այդ երկու երիտասարդների դեմքերը մոտավորապես հիշում է, սակայն ամբաստանյալներից ոչ մեկը նրանց նման չեն: Իսկ ավելի կոնկրետ ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանին ընդհանրապես չի նմանեցնում տարադրամի փոխանակման կետ մտնող երիտասարդին: Այդ պահին Արևիկ Մանասյանը եղել է այդտեղ, սակայն երկու քայլ ավելի հեռու, քանի ինքը:
Վկա Ռոբերտ Պետրոսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը «Կայզեր» սուպերմարկետում աշխատում է որպես գործավար: Ավազակային հարձակման դեպքի օրն եղել է իր հանգստյան օրը, որի պատճառով ինքը աշխատանքի վայրում չի եղել: Դեպքից մոտ 40 րոպե հետո, ինքը գնացել է սուպերմարկետ, որտեղ եղել են նաև ոստիկանները: Ոստիկանները դիտել են տեսախցիկներով նկարահանված բոլոր տեսանյութերը և լազերային սկավառակով վերցրել դրանք:
Վկա Արթուր Հովհաննիսյան դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դատավարության մասնակիցներից ոչ ոքի չի ճանաչում: 099-65-57-55 հեռախոսահամարն իրեն ծանոթ համար չէ և չի կարող ասել, թե ինչու է այն հաշվառված իր անվամբ:
2009 թվականի հունիսի 23-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` տուժող Ռուզաննա Մայսուրյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Սամվել Սարգսյանը 2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:15-ի սահմաներում, ընկերոջ հետ ավազակային հարձակում է կատարել իր նկատմամբ և «Կայզեր» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակաման կետից հափշտակել գումարներ` դրամ, դոլար և ռուբլի: Իսկ Սամվել Սարգսյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Ռուզաննա Մայսուրյանին տեսնում է առաջին անգամ: Ինքը որևէ կապ չունի նրա կողմից նշված դեպքի հետ:
2009 թվականի հունիսի 23-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Արևիկ Մանասյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Սամվել Սարգսյանին: 2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:15-ի սահաններում, ինքը եղել է Երևան քաղաքի Անդրանիկի փողոցում գտնվող «Կայզեր» սուպերմարկետի հացաբուլկեղենի բաժնում: Այդ ժամանակ Սամվելը և մեկ այլ անձ մոտեցել են տարադրամի փոխանակաման կետին, որից հետո Սամվելը մտել է փոխանակման կետ, ձեռքը դրել Ռուզաննայի պարանոցին և վայրկյաներ անց դուրս եկել, իսկ մյուս անձն ատրճանակը պահել է Ռուզաննայի և իրենց ուղղությամբ: Իսկ Սամվել Սարգսյանը հարժարվել է ցուցմունք տալուց և որևէ փաստաթղթի տակ ստորագրելուց:
Դեպքի վայրի զննության 2009 թվականի մայիսի 22-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Անդրանիկի 148/2 հասցեում գտնվող «Կայզեր» սուպերմարկետում: Զննությամբ պարզվել է, որ սուպերմարկետը մեկ հարկանի է և ունի մեկ մուտք հաճախորդների համար: Մուտքի դռնից անմիջապես աջ կողմում գտնվում է տարադրամի փոխանակման կետը, այն պատրաստված է գիպսակարդոնից` 3.5մ բարձրությամբ, 1.5մ լայնությամբ և նույնքան երկարությամբ : Այն խորանարդաձև է և դիմացի մասը 120սմ երկարությամբ և 150սմ երկարությամբ ապակեպատ է, որի ստորին մասում առկա է դրամի համար նախատեսված հրովի պահարան: Փոխանակման կետի դիմային արտաքին կողմից, նշված ապակու վերևի աջ անկյունում ամրացված է 15x10սմ չափերի սպիտակ գույնի տեսախցիկ, որը ըստ փոխանակման կետի աշխատակցուհի Ռուզաննա Մայսուրյանի անընդհատ տեսագրում է: Փոխանակման կետի ներսում, մուտքի դռնից աջ կողմում ապակու տակ առկա է պահարան, որի վրա դրված են հաշվիչ, մանրադրամի համար նախատեսված տուփ, որի մեջ լցված են 10, 20 և 50 դրամանոց ՀՀ մետաղադրամներ: Նշված պահարանի ձախ կողմում, իրար վրա դասավորված են 1 փոքր մոնիտոր, որը ցույց է տալիս դրսում տեղադրված տեսախցիկի տեսագրությունը, որը իր հերթին ցույց է տալիս փոխանակման կետի աջ կողմում առկա շարժը: Դրա ներքևում տեղադրված է «Compas» (Կոմպաս) ֆիրմայի համակրգչային մոնիտորը, որը նույնպես ցուցադրում է տեսախցիկի ձայնագրությունը: Դրա հարևանությամբ տեղադրված է «Կենոն» ֆիրմայի տպիչ և համակարգչի ստեղնաշար: Ձախ անկյունում տեղադրված է 40x40սմ չափերի կարմիր գույնի մետաղյա պահարան, որի դուռը բաց է: Ըստ Ռուզաննա Մայսուրյանի այդ օրը` ժամը 14 :15-ին, փոխանակման կետին մոտեցել են երկու երիտասարդ, որոնցից մեկը դիմապակու հակառակ կողմից իր վրա է ուղղել ատրճանակ, իսկ մյուս երիտասարդը մուտք է գործել փոխանակման կետ և ապակու տակի տակդիրի վրայից վերցրել է մոտ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության ԱՄՆ դոլար և ՀՀ դրամ: Զննելով տեսագրությունը երևում է, որ ժամը 14 :15-ին փոխանակման կետին են մոտենում երկու երիտասարդներ, որոնցից մեկը, որի դեմքը չի երևում, գնում է դեպի մուտքի ուղղությամբ, իսկ մյուսը, որը գլխարկով է և երևում է դեմքի աջ մասը, հանում է ատրճանակը, պահում աշխատողի ուղղությամբ, այնուհետև պահում է հաճախորդների ուղղությամբ, որից 10 վայրկյան հետո երկուսով դիմում են փախուստի:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 23-ի արձանագրության համաձայն` Արևիկ Մանասյանը, զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց, հայտնել է, որ ինքը ճանաչել է ձախից աջ հերթականությամբ 1-ին տեղում կանգնած Սամվել Արմենի Սարգսյան անունով ներկայացած, նախկինում իրեն անծանոթ անձին, ով 2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:15-ի սահմաններում, ևս 1 անձի հետ զենքի գործադրումով «Կայզեր» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետի աշխատակցուհի Ռուզաննայի նկատմամբ իրականացրել են ավազակային հարձակում` հափշտակելով գումարները: Ինքը Սամվելին ճանաչել է նրա հասակից, կառուցվածքից, մաշկի գույնից, քթից, մազերի ձևից, գույնից և աչքերից: Ինքը նրան ճանաչել է հստակ, հենց նա է ձեռքը դրել Ռուզաննայի պարանոցին, գտնվել փոխանակման կետի ներսում, հափշտակել գումարները, միանգամից դուրս եկել և ընկերոջ հետ փախել:
ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի կողմից 2009 թվականի հունիսի 23-ին կազմված տեղեկանքի համաձայն` մինչ անձին ճանաչման ներկայացնելը Սամվել Սարգսյանն իր ցանկությամբ իր հետ միասին ճանաչվողների շարքում կանգնել է ձախից աջ հերթականությամբ 1-ին տեղում:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 23-ի արձանագրության համաձայն` Ռուզաննա Մայսուրյանը, զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց, հայտնել է, որ ինքը ճանաչել է ձախից աջ հերթականությամբ առաջին տեղում կանգնած, նախկինում իրեն անծանոթ Սամվել Արմենի Սարգսյան անունով ներկայացած անձին, որը ևս մեկ անձի հետ 2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:15-ի սահմաններում, ավազակային հարձակում է իրագործել իր նկատմամբ «Կայզեր» խանութի տարադրամի փոխանակման կետում` հափշտակելով գումարները: Ինքը Սամվելին ճանաչել է նրա հասակից, կառուցվածքից, մաշկի գույնից, դեմքի նիհարավուն ձևից, ծնոտից: Ինքը նրան ավելի հստակ է ճանաչել, երբ իր խնդրանքով նրա գլխին է դրվել գլխարկ-կեպի, որը իրեն հիշեցրել է դեպքի հանգամանքները, քանի որ դեպքի ժամանակ Սամվելը եղել էր կեպի գլխարկով, մուգ գույնի և մազերը երկար գլխարկի արանքից դուրս եկած: Մազերի գույնը նույնպես իրեն հիշեցրել է: Ինքը Սամվելին ճանաչել է հստակ, հենց նա մտել փոխանակման կետի ներս, մի կողմ հրել իրեն, ձեռքը դրել պարանոցին, սեղանի վրայից հափշտակել գումարներ` դոլար, ռուբլի, դրամ, և ընկերոջ հետ դիմել փախուստի:
ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բադալյանի կողմից 2009 թվականի հունիսի 23-ին կազմված տեղեկանքի համաձայն` մինչ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողությունը սկսելը Սամվել Սարգսյանը իր ցանկությամբ իր հետ միասին ճանաչման ներկայացվողների շարքում կանգնել է ձախից աջ հերթականությամբ 1-ին տեղում:
Առգրավում կատարելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 6-ի արձանագրության համաձայն` «Կայզեր» սուպերմարկետից առգրավվել է մեկ հատ լազերային սկավառակ, որի վրա առկա է 2009 թվականի մայիսի 22-ի «Կայզեր» սուպերմարկետից կատարված ավազակային հարձակման տեսաձայնագրությունը:
Այլ փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշման համաձայն` որոշվել է թիվ 14117509 քրեական գործով որպես ապացույց ճանաչել «Կայզեր» սուպերմարկետից առգրավված տեսաձայնագրությամբ սկավառակը:
Փորձագետի 2009 թվականի օգոստոսի 20-ի թիվ 09-1365 եզրակացության համաձայն.
1. Փորձաքննության ներկայցված թվով մեկ լազերային սկավառակի VIDEO-TS.VOB պանակում ներդրված են թվով երկու` VTS-01-1.VOB, VTS-01-2.VOB տեսաֆայլերը:
Տեսաֆայլերում ձայնային մաս ֆիքսված չէ, իսկ տեսագրությունները կատարվել են «կծկում որակի կորուստով» «MPEG» կոդավորմամբ, ինչի պատճառով տեսագրություներում բացակայում են սկզբնական տեղեկատվությունները, ինչը թույլ չի տալիս փորձաքննության ներկայացված տեսաձայնագրությունում առկա տեսապատկերներով կատարել դիմանկարային նույնացում:
2. VTS-01-1.VOB և VTS-01-2.VOB անվանումով տեսագրություններից ընթերցվեցին թվով 88 տեսապատկերներ: Ընտրված տեսապատկերներում երևում են տարբեր տեսախցիկների տեսադաշտում ժամանակ առ ժամանակ երևացող նույն երեք անձանցից բաղկացած տղամարդկանց խումբ, որոնց պայմանական տրվում է «1, 2, 3 տղամարդ» անվանումը:
Նշված տեսապատկերները նախաձեռնողին տրամադրվում են «Verbatim» DVD-R տեսակի «09-1365» գրառում ունեցող լազերային սկավառակի վրա:
3. Տեսաֆայլերի սյուժեներում պատկերված են տարբեր տեսախցիկների տեսադաշտում ժամանակ առ ժամանակ երևացող նույն երեք տղամարդկանց խումբ, որոնց պայմանական տրվում է «1, 2, 3 տղամարդը» անվանում`
-թիվ մեկ տղամարդը հագնված է` սև գույնի կիսաթև շապիկ, կապույտ գույնի անդրավարտիք, սև գույնի կոշիկներ,
-թիվ երկու տղամարդը հագնված է` սև գույնի կիսաթև շապիկ, մուգ գույնի անդրավարտիք, սև գույնի կոշիկներ, արևապաշտպան հովարով սև գույնի գլխարկ, որի դիմացի և կողքերի մասերում երևում է բաց գույնի CAL տառերով գրվածք,
-թիվ երեք տղամարդը հագնված է` կարմիր երանգի կարճաթև շապիկ, մուգ գույնի անդրավարտիք, սև գույնի կոշիկներ, բաց գույնի արևապաշտպան հովարով գլխարկ:
4. Թիվ երկու տղամարդու ձեռքին ավազակային հարձակման և փախուստի պահին ատրճանակի նմանվող իր կա (տեսապատկերները «09-1365» լազերային սկավառակի 1365-3 պանակում):
5. Քանի որ VTS-01-1.VOB և VTS-01-2.VOB տեսաֆայլերում բացակայում են նկարահանող տեսախցիկների համարները, ինչպես նաև տեսագրության վրա տեսագրող սարքի իրադարձությունների ժամանակագրության թվատախտակը, հնարավոր չէ պարզել հանցագործություն կատարած անձանց յուրաքանչյուրի ժամանակագրական շարժը ավազակային հարձակման նախապատրաստման և անմիջապես կատարման ժամանակահատվածում:
Փորձագետի 2010 թվականի հունիսի 22-ի թիվ 19871006 եզրակացության համաձայն.
ա) 1. և 2. Փորձաքննությանն առաջադրված այս հարցերի պարզաբանումը դուրս է տեսաձայնագրային փորձաքննության շրջանակներից և այն ենթակա չէ հետազոտման և պարզման սույն փորձաքննության շրջանակներում:
բ) 3. և 4. Պարզել, փորձաքննությանը տրամադրված «Kodak» ֆիրմայի արտադրության լազերային սկավառակի (սերիական համարը` «6261D6104544 5 G») տեսագրություններում պատկերված կարմիր վերնաշապիկով և գլխարկով տղամարդու աջ ուսին առկա է դաջվածք, թե` ոչ, և արդյոք այն նույնական է ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի աջ ուսին առկա դաջվածքի հետ` հնարավոր չէ` համապատասխան նույնականացնող չափորոշիչների բացակայության պատճառով:
Դատական քննության ընթացքում փորձագետ Վաչե Նինոյանը 2010 թվականի հունիսի 22-ի թիվ 19871006 եզրակացության կապակցությամբ պարզաբանում տվեց այն մասին, որ փորձաքննության ժամանակ ինքը դեմքի և մարմնի կառուցվածքին չի անդրադարձել, քանի որ դա դիմանկարային փորձաքննության առարկա է, որն իր իրավասությունների սահմանում չէ: Ինչ վերաբերվում է դաջվածքի առկայությանը կամ բացակայությանը, ապա ինքը տեսանյութից առանձնացրել է 4-5 կադրեր, որտեղ պատկերված է եղել կարմիր վերնաշապիկով անձը, ընդ որում կադրերից երկուսում նրա աջ ուսը եղել է բաց, իսկ մյուսներում` փակ: Եզրակացության մեջ նշված այն եզրահանգումը, որ համապատասխան նույնականացնող չափորոշիչների բացակայության պատճառով հնարավոր չէ պարզել տեսագրություններում պատկերված կարմիր վերնաշապիկով և գլխարկով տղամարդու աջ ուսին առկա է դաջվածք, թե` ոչ, և արդյոք այն նույնական է ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանի աջ ուսին առկա դաջվածքի հետ, ապա բացակայող չափորոշիչներից առաջինը այն է, որ տեսագրության մեջ կարմիր վերնաշապիկով տղայի ուսը ծածկված է, իսկ երկրորդը` որ այդ անձը գտնվում է որոշակի հեռավորության վրա տեսախցիկից և այդ տեսանկարահանված կադրերով ուղղակի հնարավոր չէ պարզել, քանի որ տեսախցիկը, ինչպես, որ մարդու աչքը, ունի որոշակի հեռավորության վրա նկարելու հնարավորություն` լուծելիություն: Երբ ինքն այդ կադրերը «թվային զում» կոչված եղանակով մեծացրել է, ապա պատկերներն աղավաղվել են, այսինքն, հապատասախան չափորոշիչ առկա չի եղել: Իսկ ինչ վերաբերում է Սամվել Սարգսյանի մասնակցությամբ փորձարարություն կատարելուն և դրա արդյունքում ստացված տեսագրությամբ պարզել, թե նրա ձեռքի դաջվածքը տվյալ տեսախցիկով նույն հեռավորության վրա տեսանելի է, թե ոչ, ապա անհրաժեշտ է մինչ փորձարարություն կատարելը պարզել դեպքի ժամանակ արևը ինչ թեքության վրա է եղել, ինչ լուսավորություն է եղել, ինչպես նաև տվյալ տեսախցիկները և ձայնագրման մյուս սարքերը փոփոխվել են, թե ոչ, որից հետո նշված բոլոր պայմանների նույնությամբ կատարել փորձարարություն:
«Կայզեր» սուպերմարկետից առգրավված և ապացույց ճանաչված սկավառակի զննության համաձայն` տեսագրությունը կատարված է ցերեկային ժամի և առկա է մարդկանց անցուդարձ, սակայն տեսագրությունը բավականչափ պարզ չէ: 1-ին տեսախցիկով կատարված տեսագրությամբ ցուցադրվում է ինչ-որ սուպերմարկետի (խանութի) դիմացի հատված, որտեղ կանգնած զրուցում են երկու տղաներ, որոնցից մեկը կարմիր կարճաթև վերնաշապիկով է (1-ին տղա), իսկ մյուսը` սև (2-րդ տղա), ովքեր գլխարկներով են: Այնուհետև նրանք մտնում են խանութ, որից հետո 2-րդ տղան դուրս է գալիս խանութից: Այնուհետև դուրս են գալիս 1-ին տղան և մեկ այլ տղա, ով սև վերնաշապիկով է և առանց գլխարկի (3-րդ տղա): Այնուհետև երեք տղաները շարժվում են սուպերմարկետից դեպի աջ: Նրանք զրուցում են միմյանց հետ, որից հետո 3-րդ տղան հեռանում է, իսկ 1-ին և 2-րդ տղաները մոտենում են սուպերմարկետի մուտքին: 1-ին տղան վերնաշապիկի աջ թևքը բարձրացնում է դեպի ուսը և մերկացնում ձեռքի այդ մասը, սակայն այդ պահին նրա աջ ձեռքը տեսախցիկին տեսանելի չէ, քանի որ գտնվում է տեսախցիկին հակառակ: Այնուհետև 1-ին տղան թեքվում է աջ ձեռքով դեպի տեսախցիկը, ում վերնաշապիկի թևքը բարձրացված է վերև: Այնուհետև տղաները դուրս են վազում սուպերմարկետից, իսկ սուպերմարկետի աշխատակիցները վազում են նրանց ետևից: 2-րդ տեսախցիկը տեղադրված է խանութի աջ անկյունում և տեսագրում է խանութի առջևի աջ անկունային հատվածում կատարվող անցուդարձը: 1-ին և 2-րդ տղաները մոտենում են տեսախցիկի ներքևի հատվածին, 1-ին տղան նստում է խանութի պատուհանի դրսի պատուհանագոգին, որտեղ նրանք զրուցում են: Այնուհետև տղաները մտնում են խանութ, իսկ քիչ անց վազելով դուրս գալիս խանութից, իսկ նրանց ետևից վազում են խանութի աշխատակիցները: 3-րդ տեսխցիկը նույնպես տեսագրում է դրսում տեղի ունեցող անցուդարձը: Նշված երեք տղաները կանգնած են արտասահմանյան մակնիշի մեքենայի մոտ, որից հետո քայլելով հեռանում են տեսախցիկի տեսադաշտից: Այնուհետև 2-րդ տղան մոտենում է նույն մեքենային, որից հետո երևում է 3-րդ տղան, ապա 1-ին տղան, որից հետո նրանք երեքով գնում են խանութից դեպի ձախ: 3-րդ տղան այդ ընթացքում անընդհատ զրուցում է հեռախոսով: 4-րդ տեսախցիկը տեսագրում է խանութի ներսում կատարվող իրադարձությունները: Ներսում առկա են հաճախորդներ և խանութի աշխատակիցներ: 1-ին և 2-րդ տղաները մոտենում և դիտում են բջջային հեռախոսների վաճառքի ապակե ցուցապահարանը: 1-ին տղան դուրս է գալիս խանութից, քիչ անց կրկին մտնում խանութ և մոտենում խանութի աջ մասին: Այդ պահին 2-րդ տղան նրանից մի փոքր հեռու է գտնվում: Այնուհետև 1-ին տղան տեսախցիկի տեսադաշտից դուրս է գալիս, իսկ 2-րդ տղան գոտկատեղից հանում է զենքին նմանվող իր, այն պահում ոչ տեսանելի ուղղությամբ, ապա խանութի աշխատակիցներից երկուսի ուղղությամբ, ինչպես նաև հաճախորդներից մեկի ուղղությամբ, ում հետ կա մանկահասակ երեխա: Այնուհետև 1-ին տղան կրկին հայտնվում է տեղախցիկի տեսադաշտում` ձեռքին ինչ-որ իր, հրում խանութի աշխատակիցներից մեկին, և երկուսով դիմում են փախուստի: Նրանց ետևից վազում են խանութի աշխատակիցները:
Պաշտպան Նիկոլայ Բաղդասարյանի կողմից ներկայացված երկու լուսանկարներում պատկերված է Սամվել Սարգսյանը` մանկահասակ երեխայի հետ միասին, իսկ նրա աջ ձեռքին` դեպի ուսը, առկա է դաջվածք:
093-81-11-33 հեռախոսահամարի հեռախոսազանգերի վերծանումների համաձայն` 2009 թվականի մայիսի 22-ին ժամը 12:26:11-ին, 13:14:50-ին, 13:47:16-ին, 20:16:48-ին 093-81-11-33 հեռախոսահամարին մուտքային զանգ է ստացվել համապատասխանաբար 010-39-83-49, 099-65-57-55, 099-65-57-55, և 091-42-83-57 հեռախոսհամարներից:
093-81-11-33 հեռախոսահամարը սպասարկած կայանների համաձայն` 2009 թվականի մայիսի 22-ին ժամը 13:14:50-ին և 13:47:16-ին 093-81-11-33 հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Կողբացու 3 հասցեում տեղադրված կայանից:
«Արտենտել» ՓԲ ընկերության անվտանգության ծառայության ղեկավարի 2010 թվականի հունիսի 11-ի թիվ ԱԾ00/7691 գրությանը կից «Արմենտել» ՓԲ ընկերության կայանում առկա տվյալների համաձայն` 010-39-83-49 հեռախոսահամարի բաժանորդն է Անժելա Բադալովան (հասցե` քաղաք Երևան, Առաքելյան 66, բնակարան 13), 099-65-57-55 հեռախոսհամարինը` Արթուր Հովհաննիսյանը (հասցե` քաղաք Երևան, Սարյանի 36, բնակարան 10), 091-42-83-57 հեռախոսահամարինը` Ռոբերտ Խաչատրյանը (հասցե` գյուղ Փարաքար):
«Արդշինինվեստբանկ» ՓԲ ընկերության «Մալաթիա» մասնաճյուղի կառավարչի կողմից 2009 թվականի հունիսի 22-ին տրված թիվ 25-3632 տեղեկանքի համաձայն` 1 ՌԴ ռուբլու փոխարժեքը ՀՀ դրամի նկատմամբ 2009 թվականի մայիսի 22-ի դրությամբ կազմել է 11.96 ՀՀ դրամ, իսկ 1 ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը ՀՀ դրամի նկատմամբ 2009 թվականի մայիսի 22-ի դրությամբ կազմել է 372.37 ՀՀ դրամ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի մայիսի 22-ի որոշման համաձայն` թիվ 16112009 քրեական գործով Ռուզաննա Համլետի Մայսուրյանը ճանաչվել է տուժող:
«Ալեքս-Գրիգ» ՍՊ ընկերության տնօրենի կողմից 2009 թվականի մայիսի 25-ին տրված թիվ 133 լիազորագրի համաձայն` «Ալեքս-Գրիգ» ՍՊ ընկերությունը լիազորել է Հայկ Իսրայելյանին ընկերության անունից հանդես գալ Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ոստիկանության քննչական բաժնում` ընկերության շահերը ներկայացնելու համար:
Տուժող և տուժողի ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ի որոշման համաձայն` թիվ 14117509 քրեական գործով «Ալեքս Գրիգ» ՍՊ ընկերությունը ճանաչվել է տուժող, իսկ Հայկ Իսրայելյանը տուժողի ներկայացուցիչ:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 7-ի որոշման համաձայն` թիվ 14117509 քրեական գործով «Ալեքս Գրիգ» ՍՊ ընկերությունը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր, իսկ Հայկ Իսրայելյանը քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցիչ և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 1.019.800 ՀՀ դրամ:
«Ալեքս-Գրիգ» ՍՊ ընկերության տնօրենի կողմից 2010 թվականի փետրվարի 23-ին տրված թիվ 77 լիազորագրի համաձայն` «Ալեքս-Գրիգ» ՍՊ ընկերությունը լիազորել է Ասյա Չոփուրյանին ընկերության անունից հանդես գալու Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում` որպես թիվ ԵԱՔԴ/0167/01/09 քրեական գործով տուժողի ներկայացուցիչ:
Տուժող Արա Գևորգյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 2-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի հունիսի 1-ին` ժամը 21:00-ին, ինքն իր մեքենան կանգնեցրել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում և գնացել տուն: 2009 թվականի հունիսի 2-ին` ժամը 09:00-ի սահմաներում, ինքը տնից դուրս է եկել և տեսել, որ մեքենան իր կայանած վայրում չէ: Իր մեքենայի արժեքը կազմում է 1.800.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Արա Գևորգյանը նախնական քննության ընթացքում` 2009 թվականի հունիսի 2-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 55ԼՕ077 պետհամարանիշի մեքենան փախցնելու վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին հաղորդում տալուց հետո հրավիրվել է ոստիկանության բաժին և աշխատակիցների հետ միասին գնացել Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցի 39-րդ շենքի բակ, որտեղ հայտնաբերվել է իր մեքենան: Մեքենան վնասված չի եղել, ինչի պատճառով ինքը նյութական վնաս չի կրել: Զննության ժամանակ մեքենայի ետևի նստատղին հայտնաբերվել է սպորտային բաճկոն:
Դեպքի վայրի զննության 2009 թվականի հունիսի 2-ի արձանագրության համաձայն` զննությամբ պարզվել է, որ զննության վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի հատվածը: Նշված հատվածը ասֆալտապատ է և դիմացով աստիճաններ են բարձրանում դեպի շենք: Դեպքի վայրը գտնվում է Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի առաջին մուտքի դիմաց` հինգ մետր հեռավորության վրա: Ըստ Արա Գևորգյանի հայտարարության` 2009 թվականի հունիսի 1-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, նշված վայրում կանգնեցրել է իրեն պատկանող «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 55ԼO077 պետհամարանիշի մեքենան և գնացել է տուն: Հաջորդ օրը` ժամը 09:00-ի սահմաններում, իջել է բակ և նկատել, որ մեքենան կանգնեցված տեղում չէ, անհայտ անձը փախցրել է: Զննության ժամանակ կասկածելի իրեր, առարկաներ կամ հետքեր չեն հայտնաբերվել և չեն առգրավվել:
Դեպքի վայրի զննության 2009 թվականի հունիսի 2-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցի 39-րդ շենքի 4-րդ մուտքի առջևում, որտեղ մուտքից 6մ հեռավորության վրա կայանված է եղել «ՎԱԶ-2121» մակնիշի 55ԼՕ077 պետհամարանիշի մեքենան` հետնամասով դեպի շենքը: Մեքենայի արտաքին զննությամբ պարզվել է, որ ոչինչ վնասված չի եղել, ոչինչ չի բացակայել, անիվները եղել են տեղում: Շարժիչային մասի ծածկոցը բացելով պարզվել է, որ բոլոր սարքավորումներն ու մարտկոցը տեղում են և ամբողջական: Սրահի զննությամբ պարզվել է, որ սրահը ամբողջական է: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ ղեկի նեքևի մասում գտնվող` շարժիչը գործի դնող փականի պլաստմասան թեքված է, իսկ մալուխները` կախված: Մեքենայի ետևի նստատեղին հայտնաբերվել է «Cinti» (Սինտի) ֆիրմայի սև սպորտային վերնազգեստ:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 2-ի որոշման համաձայն` թիվ 13161809 քրեական գործով Արա Ասատուրի Գևորգյանը ճանաչվել է տուժող:
Տուժող Արամ Ստեփանյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես անհատ ձեռնարկատեր իրեն է պատկանել «Մառականա» ինտերնետային ակումբը, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին հասցեում: Ինտերնետային ակումբում եղել են 14 համակարգիչներ: Ինտերնետային ակումբը գործել է շուրջօրյա, սակայն 2009 թվականի մայիսի 1-ից այն գործել է մինչև 24:00-ն: 2009 թվականի հունիսի 17-ին` ժամը 22:00-ի սահամաներում, ինքը փակել է ինտերնետ ակումբը և գնացել «Փարվանա» ռեստորան` նշելու իր ընկերոջ երեխայի ծննունդը: 2009 թվականի հունիսի 18-ին` ժամը 10:00-ին, իր աշխատակից Աբրահամ Աբրահամյանից տեղեկացել է կատարված գողության մասին, որից հետո գնացել է ինտրնետային ակումբ և պարզել, որ այդտեղից գողացել են ընդհանուրը 2.200.000 ՀՀ դրամ արժողության 12 հատ պրացեսորներ և 11 հատ մոնիտորներ: Ոստիկանության բաժնում տեղեկացել է, որ գողությունը կատարել են իրեն անծանոթ Սամվել Սարգսյանը և Գևորգ Գևորգյանը: Գևորգ Գևորգյանին ճանաչել է որպես թաղամասի բնակիչ, ով մի քանի անգամ եղել է իր ինտերնետ ակումբ:
Վկա Արման Դանիելյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009 թվականի ամռանը (օրը կոնկրետ չի հիշում) ինքն իր ըկերոջ Սամսոնի կնոջ` Անիի հետ միասին գնացել է «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկ` Սամսոնին տեսակցելու: Տեսակցելուց հետո Անին իրեն ասել է, որպեսզի իրենք գնան Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնով «Սթար» սուպերմարկետի մոտ: Ինքը զանգահարել է և պայմանավորված տեղում հանդիպել մի երիտասարդ տղայի հետ, նրանից վերցրել երկու համակարգիչ և դրանք տեղափոխել Անիի տուն, որը գտնվում է Արմավիր քաղաքում:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2009 թվականի հունիսի 21-ի արձանագրության համաձայն` Արման Դանիելյանի ցուցմունքը ճշտելու և ստուգելու նպատակով կատարվել է քննչական փորձարարություն: Այդ նպատակով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից 177ՈՍ02 պետհամարանիշի մեքենայով գնացել են Խանջյան փողոցի և Տիգրան Մեծի պողոտայի խաչմերուկ, քանի որ Արման Դանիելյանը հայտարարել է, որ լավ է կողմնորոշվում այդտեղից: Նշված վայրում Արման Դանիելյանը հայտարարել է, որ անհրաժեշտ է շարժվել «Տաշիր» հանրախանութի ուղղությամբ: Նրա նշած երթուղով շարժվելով հասել են Տիգրան Մեծի 37 հասցեում գտնվող «Սթար» սուպերմարկետի մոտ: Այդտեղ Արման Դանիելյանը մատնացույց է արել խանութի դիմացի ավտոկայանատեղի հատվածը և հայտարարել, որ այդտեղ է կայանել «ՎԱԶ-2107» մակնիշի մեքենան: Այնուհետև նշված շենքից 30մ հեռավորության վրա գտնվող կամարի տակով անցնելով մտել են բակ: Արման Դանիելյանը մատնացույց է արել բակի այն մասը, որտեղ կայանել է մեքենան: Պարզվել է, որ նշված շենքը Տիգրան Մեծի պողոտայի 41-րդ շենքն է: Դրա մոտ գտնվող մուտքով Արման Դանիելյանը մատնացույց է արել 2-րդ և 3-րդ հարկերի միջև ընկած աստիճանահարթակը, որտեղից ինքը Մանուկ Սեդոյանից ստացել է համակարգչի պրոցեսերները: Նա մատնացույց է արել 41-րդ շենքի 9-րդ բնակարանը, որտեղից Մանուկ Սեդոյանը բերել է համակարգիչները:
Վկա Անի Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի հունիսի 17-ին` երեկոյան, ինքն իր ամուսնու ծանոթ Արման Դանիելյանին խնդրել է իր ամուսնուն տեսակցելու համար իրենց «ՎԱԶ-2107» մակնիշի մեքենայով հաջորդ օրը իրեն տանել «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկ: 2009 թվականի հունիսի 18-ին` ժամը 13:00-ի սահմաներում, ինքն ու Արմանը գնացել են «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկ, որտեղ Արմանը մնացել է մեքենայի մեջ, իսկ ինքը մինչև ժամը 17:00-ն եղել է քրեկատարողական հիմնարկում: Այդտեղից դուրս գալուց հետո իրեն զանգահարել է իր ամուսինը և ասել որպեսզի իրենք գնան «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի հարևանությամբ գտնվող «Սթար» սուպերմարկետի մոտ, որտեղ իրենց կմոտենա մի երիտասարդ և ինչ-որ իր կփոխանցի: Իրենք գնացել են նշված վայր, որտեղ իրենց մոտեցել է մոտ 17 տարեկան երիտասարդ: Արմանը և այդ երիտասարդը մտել են այդտեղ գտնվող շենքերից մեկի մուտք և 5 րոպե անց բերել երկու համաակարգիչ և մեկ մոնիտոր: Նշված իրերն ինքն ու Արմանը տարել են Արմավիր քաղաքում գտնվող իրենց տուն: Նույն օրը ոստիկանները եկել են իրենց տուն և ինքը ներկայացրել է նշված երկու համակարգիչները, մեկ մոնիտորը, իր ստեղնաշարը, մկնիկը և ականջակալները:
Վկա Հերմինե Տոնոյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանն իր ամուսինն է: Իրենք բնակվել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայում գտնվող «Սթար» սուպերմարկետի հարևանությամբ: 2009 թվականի ամռանը (օրը կոնկրետ չի հիշում)` ժամը 24:00-ի սահմաններում, ինքը քնել է, իսկ առավոտյան իրենց տանը տեսել է 4-6 համակարգիչներ: Իր ամուսնը իրեն ասել է, որ այդ համակարգիչները պատկանում են նրա ընկերոջը: Դրանք իրենց տուն են բերել այդ գիշեր, քանի որ մինչ իր քնելը դրանք իրենց տանը չեն եղել: Այդ օրը` ժամը 13:00-14:00-ի սահմաններում, ոստիկանները եկել են իրենց տուն և տարել համակարգիչները: Ամբաստանյալ Գևորգ Գևորգյանը երկու անգամ եղել է իրենց տանը, սակայն ինքը երբևէ Գևորգի, Սամվելի կամ մեկ այլ անձի միջև համակարգիչներ բերելու կամ տանելու մասին որևէ խոսակցություն չի լսել: Նախնական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքնները չեն համապատասխանում իրականությանը:
Վկա Հերմինե Տոնոյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սամվել Սարգսյանի հետ գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերություների մեջ: Իրենք վարձով բնակվել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 41-րդ շենքի 9բ բնակարնում: Սամվելը հաճախակի հանդիպել է Մանուկի, Գևորգի և Կարենի հետ: Գևորգն ու Մանուկը պարբերաբար գնացել են իրենց տուն: Սամվելին ձերբակալելուց մի քանի օր առաջ Գևորգը եկել է իրենց տուն: Այդ ժամանակ Գևորգն ու Սամվելը եղել են հյուրասենյակում, իսկ ինքն իր ննջասենյակում: Զրույցի ընթացքում Գևորգը Սամվելին ասել է, որ ինչ-որ համակարգիչների տեղ գիտի, որոնք կարող են գողանալ: Այդ պահին Սամվելը Գևորգի հետ չի համաձայնվել: Այդ զրույցից երկու օր անց` ժամը 23:00-ից 24:00-ի սահմաններում, Սամվելը տնից դուրս է եկել և ժամը 06:00-ի սահամաներում Գևորգի ու Կարենի հետ միասին եկել տուն: Այդ ժամանակ ինքը եղել է պառկած և միայն լսել է, թե ինչպես են նրանք տեղավորում համակարգիչները: Այդ ժամանակ ինքը Կարենին և Գևորգին չի տեսել, այլ լսել է միայն Գևորգի ձայնը, ինչպես նաև լսել է, որ Գևորգն ու Սամվելը մյուս տղային դիմել են Կարեն անունով: Առավոտյան ինքն իրենց տան ճաշասենյակում տեսել է համակարգիչներ և մոնիտորներ, սակայն դրանց քանակը չի հիշում: Այնուհետև եկել են ոստիկանները և Գևորգին, Մանուկին, Կարենին ու Սամվելին տարել ոստիկանություն:
Վկա Կարեն Իսրայելյանը նախնական քննության ընթացքում, որպես կասկածյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սամվել Սարգսյանին ճանաչում է դպրոցական տարիներից: 2009 թվականի հունիս 18-ին` ժամը 18:00-ի սահմաներում, գնացել է Սամվելի տուն, որտեղ եղել են Սամվելը, նրա կինը, երեխան և մայրը: Նրանց տուն գնալուց մոտ 7-8 րոպե անց եկել են ոստիկանները և իրենց տարել ոստիկանություն: Ինքը Գևորգ Գևորգյանին այնտեղ չի տեսել: Ինքը ոչ մի հանցանք չի կատարել:
Դեպքի վայրի զննության 2009 թվականի հունիսի 18-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին բնակարանում: Զննությամբ պարզվել է, որ Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին հարկում գտնվում է 1-ին բնակարանը, որի մուտքի դուռը գտնվում է շենքի 4-րդ մուտքի ձախ կողմում: Մուտքի դուռը երկաթյա է, 90x210սմ չափերի, դուռը կողպվում է ներսի կողմից: Բնակարանում գտնվում է «Մառականա» ինտերնետային ակումբը, որը մուտքի դուռ ունի նաև Պռոշյան փողոցի կողմից, այդ դռան փականը հանված է: Դռան դիմաց գտնվում է առաջին սենյակը` 8x7մ չափերի, որի աջ պատի տակ և կենտրոնում տեղադրված են համակարգչային սեղաններ. աջ մասը նախատեսված է 7 համակագիչների համար, իսկ կենտրոնը երկկողմանի է, յուրաքանչյուրը նախատեսված 4 համակարգչի համար: Մուտքի դռան ձախ մասում առկա է սեղան, որի վրա դրված է համակարգիչ իր մոնիտորով:
Համակարգիչները ներկայացնելու և առգրավելու մասին 2009 թվականի հունիսի 18-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 18-ին Արմավիր քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 66-րդ տան բնակարանատեր Անի Ռոբերտի Խաչատրյանը ներկայացրել է մեկ «Նեստ» ֆիրմայի սև համակարգիչ` կիսաքնդված վիճակում, մեկ «Ասուս» ֆիրմայի մոխրագույն համակարգիչ, մեկ «Դելլ» ֆիրմայի սև մոնիտոր, մեկ «Դելլ» ֆիրմայի ստեղնաշար և նույն ֆիրմայի մկնիկ, մեկ «Ջենիուս» ֆիրմայի ականջակալ: Անի Խաչատրյանը հայտարարել է, որ նշված համակարգիչներից «Ասուս» ֆիրմայինը, մոնիտորը, ստեղնաշարը, մկնիկը և ականջակալը իրենն են, իսկ սև համակարգիչն իրենց տուն է բերել իրենց տաքսի ծառայությունում որպես վարորդ աշխատող Արման Խաչիկի Դանիելյանը, ով հետագայում պետք է գար և տաներ այն:
Խուզարկություն (առգրավում) կատարելու մասին 2009 թվականի հունիսի 19-ի արձանագրության համաձայն` Սամվել Արմենի Սարգսյանի բնակության վայրի` Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 41-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է թվով 8 համակարգչային մոնիտորներ «LG» (ԷլՋի) ֆիրմայի, ֆլատրոն Լ17185 մ/կ-ի 1) 803UXDM3A890, 2) 803UXVW3A903, 3) 803UXQA3A884, 4) 803UXZJ3A837, 5) 803UXPH3A880, 6) 803UXAY3A824, 7) 803UXTC3A937, 8) 803UXHB3A953, թվով 9 արծաթափայլ իրանով համակարգիչներ, որոնցից 3-ի դիմացի մասում անգլերեն տառերով գրված է եղել «nest» (նեսթ) բառը, իսկ մնացած 6-ի վրա բացակայել է նշված անվանումը: Համակարգիչների իրանների վրա բացակայել են գործարանային համարները: Նշված համակարգիչները գտնվել են Տիգրան Մեծի պողոտայի 41-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի հյուրասենյակում, որոնք ներկայացրել է Սամվել Սարգսյանի կինը` Հերմինե Տոնոյանը և հայտարարել, որ նշված իրերը Սամվել Սարգսյանը բերել է տուն 2009 թվականի հունիսի 16-ի լույս 17-ի գիշերը և ասել, որ ընկերոջ ինտերնետ ակումբը փակվել է և ինքը նշված համակարգիչները բերել է տուն:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2009 թվականի հունիսի 29-ի արձանագրության համաձայն` Արամ Ստեփանյանին ճանաչման է ներկայացվել 2009 թվականի հունիսի 18-ին Անի Խաչատրյանի կողմից ներկայացված մեկ հատ «Նեստ» ֆիրմայի համակարգիչ, մեկ հատ «Ասուս» ֆիրմայի համակարգիչ, մեկ հատ «Դել» ֆիրմայի մկնիկ, մեկ հատ «Ջենիուս» ֆիրմայի ականջակալ, մեկ հատ «Դել» ֆիրմայի ստեղնաշար և 2009 թվականի հունիսի 19-ին քրեական գործով մեղադրյալ Սամվել Սարգսյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված ութ հատ «ԷլՋի» ֆիրմայի L1718S տեսակի համակարգչային մոնիտորներ և ինը հատ համակարգիչներ, որոնցից չորսի վրա առկա է «Նեսթ» գրառումը: Ճանաչման ներկայացված առարկաներից Արամ Ստեփանյանը ճանաչել է 2009 թվականի հունիսի 17-ի լույս 18-ի գիշերը «Մառականա» ինտերնետային ակումբից գողացված համակարգիչներն ու մոնիտորները և հայտարարել, որ ճանաչման ներկայացված «Ասուս» ֆիրմայի համակարգիչը, «Դել» ֆիրմայի մոնիտորը, «Դել» ֆիրմայի մկնիկը, «Դել» ֆիրմայի ստեղնաշարը և «Ջենիուս» ֆիրմայի ականջակալները իրեն չեն պատկանում, իսկ մնացած բոլոր համակարգիչները և մոնիտորները պատկանում են իրեն, որոնք գողացվել են վերը նշված օրը «Մառականա» ինտերնետային ակումբից: Համակարգիչները և մոնիտորները Արամ Ստեփանյանը ճանաչել է դրանց արտաքին տեսքից, մաշվածության աստիճանց, ֆիրմայից և համակարգիչներում առկա իր կողմից հաստատված գաղտնագրերից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 29-ի որոշման համաձայն` թիվ 14117509 քրեական գործով մեղադրյալ Սամվել Սարգսյանի բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված 8 համակարգչային մոնիտորները, 9 համակարգիչները և Անի Խաչատրյանի կողմից ներկայացված 1 համակարգիչը ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
Փորձագետի 2009 թվականի հուլիսի 8-ի թիվ 557-ԱՊ եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների (10 համակարգիչներ և 8 համակարգչային մոնիտորներ) շուկայական գներն առանձին-առանձին, 2009 թվականի հունիսի 18-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ բերված են «Հետազոտություն» բաժնում, իսկ դրանց ընդհանուր շուկայական գինը կազմում է 1.060.000 (մեկ միլիոն վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 10 համակարգիչները և 8 համակարգչային մոնիտորները տուժող Արամ Ստեփանյանին ի պահ հանձնելու մասին 2009 թվականի հուլիսի 17-ի արձանագրության համաձայն`տուժող Արամ Ստեփանյանին ի պահ է հանձնվել 2009 թվականի հունիսի 17-ին նրան պատկանող Երևան քաղաքի Պռոշյան 2-րդ շենքի 1-ին բնակարանում գործող «Մառականա» ինտերնետային ակումբից գողացված 10 հատ համակարգիչները և 8 հատ համակարգչային մոնիտորները:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման համաձայն` թիվ 14117509 քրեական գործով Արամ Ստեփանյանը ճանաչվել է տուժող:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Սամվել Արմենի Սարգսյանը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2006 թվականի մարտի 3-ի դատավճռով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի դեկտեմբերի 13-ի դատավճիռը փոփոխվել է. Սամվել Արմենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով: 2006 թվականի մարտի 29-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի մնացած մասը` 11 (տասնմեկ) ամիս 7 (յոթ) օրը, կրելուց:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի դեկտեմբերի 13-ի դատավճռի պատճենի համաձայն` Սամվել Արմենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2006 թվականի մարտի 13-ի դատավճռի պատճենի համաձայն` ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի դեկտեմբերի 13-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի Սամվել Արմենի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով բեկանվել է. ամբաստանյալ Սամվել Արմենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2005 թվականի սեպտեմբերի 6-ից:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 17-ի դատավճռի պատճենի համաձայն` Սամվել Արմենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի հրապարակման օրվանից` 2010 թվականի օգոստոսի 17-ից: Դատավճիռը չի բողոքրկվել և մտել է օրինական ուժի մեջ:
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի կողմից տրված թիվ 00013278 տեղեկանքի պատճենի համաձայն Սամվել Արմենի Սարգսյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի մարտի 29-ի որոշման համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի մնացած մասը` 11 (տասնմեկ) ամիս 7( յոթ) օրը կրելուց:
Ծննդյան թիվ ԱԱ255550 վկայականի պատճենի համաձայն` 2007 թվականի հունվարի 9-ին ծնված Արմեն Սամվելի Սարգսյանի հայրը Սամվել Արմենի Սարգսյանն է:
Հայրության ճանաչման թիվ ԱԱ048668 վկայականի պատճենի համաձայն` Սամվել Արմենի Սարգսյանը ճանաչվել է 2007 թվականի հունվարի 9-ին ծնված Արմեն Սամվելի Տոնոյանի հայրը և երեխային շնորհվել է Սարգսյան ազգանունը:
ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի հուլիսի 22-ի թիվ 01-25-3297 գրության համաձայն` Սամվել Արմենի Սարգսյանը 2008 թվականի դեկտեմբերի 22-ից մինչև 2008 թվականի դեկտեմբերի 26-ը հետազոտվել է «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Նուբարաշենի կլինիկայում «Անձի խառը խանգարում» ախտորոշմամբ, իսկ Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվել:
ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից միջգերատեսչական ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ի թիվ 155 եզրակացության համաձայն` Սամվել Արմենի Սարգսյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվել է «Անձի խառը խանգարումներ»: Մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Սամվել Արմենի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին: Հաշվի առնելով նրա մոտ առկա «Անձի խառը խանգարումը», խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի դեկտեմբերի 15-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 տարի ժամանակով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով:
«Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի հուլիսի 22-ի թիվ 1912 գրության համաձայն` Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվել:
Երևանի քաղաքի Կենտրոնի թաղապետարանի թիվ 5 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից հաստատված բնութագրի համաձայն` Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Մահվան թիվ ԱԱ 089724 վկայականի պատճենի համաձայն` Սուսաննա Անտոնյանը 2007 թվականի մարտի 12-ին մահացել է:
ՀՀ ՊՆ սոցալական պաշտպանության վարչության պետի կողմից 2004 թվականի մարտի 11-ին տրված տեղեկանքի պատճենի համաձայն` Հովհաննես Գրիգորի Գևորգյանը զոհվել է 1990 թվականի հունիսի 29-ին Գորիսի շրջանում մարտական գործողությունների ժամանակ:
Մահվան թիվ 361048 վկայականի պատճենի համաձայն` Հովհաննես Գրիգորի Գևորգյանը 1990 թվականի հունիսի 29-ին մահացել է:
Մահվան թիվ ԱԱ 103380 վկայականի պատճենի համաձայն` Գրիգոր Գևորգյանը 2008 թվականի մարտի 2-ին մահացել է:
Թիվ 88865 զորամասի հրամանատարի 2007 թվականի հուլիսի 25-ի գրության պատճենի համաձայն` շարքային Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը անցել է ռազմաբժշկական փորձաքննություն և ճանաչվել է ոչ պիտանի զինվորական ծառայության համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 29 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից հաստատված հայտարարության համաձայն` Գևորգ Գևորգյանի խնմաքին են գտնվում 2008 թվականի մարտի 1-ի դեպքերի ժամանակ զոհված եղբոր` Գրիգոր Գևորգյանի կինը` Վարդուհի Բաղդասարյանը, և 4 ու 9 տարեկան երեխաները:
Անձին բերման ենթարկելու մասին 2009 թվականի հունիսի 20-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 20-ին` ժամը 13:30-ին, Սամվել Արմենի Սարգսյանը կողոպուտ, գողություններ և ավտոառևանգում կատարելու համար բերման է ենթարկվել ոստիկանության Մաշտոցի բաժին:
Ձերբակալման 2009 թվականի հունիսի 20-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 20-ին` ժամը 21:00-ին, Սամվել Արմենի Սարգսյանը ձերբակալվել է:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունիսի 23-ի որոշման համաձայն` Սամվել Արմենի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի հունիսի 20-ից:
Անձին բերման ենթարկելու մասին 2009 թվականի հունիսի 20-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 20-ին` ժամը 13:30-ին, Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը գողություն կատարելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 41-րդ շենքի 9-րդ բնակարանից բերման է ենթարկվել ոստիկանության Մաշտոցի բաժին:
Ձերբակալման 2009 թվականի հունիսի 20-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի հունիսի 20-ին` ժամը 21:00-ին, Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը ձերբակալվել է:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունիսի 23-ի որոշման համաձայն` Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի հունիսի 20-ից:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ իրեն մեղսագրվող ավազակային հարձակումից ինքը տեղյակ չէ և ավազակային հարձակման պահին ինքը քնած է եղել Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայում գտնվող իր վարձակալած բնակարանում:
Դատարանը, անդրադառնալով Սուրեն Քալաշյանի մեքենայի չորս անվադողերի և անվահեծերի ընդհանուր արժեքին վերաբերող ապացույցներին, գտնում է, որ տուժող Սուրեն Քալաշյանի ցուցմունքը բավարար չէ գալու եզրահանգման, որ այդ իրերի ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը եղել է հենց 250.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նշված է մեղադրական եզրակացությունում: Սակայն նշված ապացույցը բավարար է գալու այն եզրահանգման, որ չորս անվադողերի և անվահեծերի ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը 5.000 ՀՀ դրամից ավելի է:
Վերոգրյալ հիմնավորմամբ Դատարանը, գտնում է, որ Խաչատուր Շահինյանի մեքենայի պետհամարանիշների, ձայնագրիչի և երկու բարձրախոսների ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը 5.000 ՀՀ դրամից ավելի է:
Միաժամանակ հարկ է նշել, որ վերը նշված ապրանքների միջին շուկայական արժեքը հստակ որոշելու համար Դատարանը դատաապրանքագիտական փորձաքննություն չի նշանակել` փորձաքննության անցկացումը գտնելով օբյեկտիվորեն անհնարին, քանի որ այդ ապրանքները չեն հայտնաբերվել:
Վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
-2009 թվականի ապրիլի 21-ին` ժամը 01:00-ի սահմաններում, Սուրեն Քալաշյանն իր «ՎԱԶ-21213» մակնիշի 10ԼՍ764 պետհամարանիշի մեքենան կանգնեցրել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի 18-րդ շենքի դիմաց,
-2009 թվականի ապրիլի 21-ին` ժամը 01:00-ից մինչև ժամը 09:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Սամվել Սարգսյանը գաղտնի վերցրել է Սուրեն Քալաշյանին պատկանող մեքենայի չորս անվադողերն անվահեծերի հետ միասին,
-Սուրեն Քալաշյանին պատկանող մեքենայի չորս անվադողերի ու անվահեծերի ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը 5.000 ՀՀ դրամից ավելի է,
-2009 թվականի մայիսի 8-ին` ժամը 23:00-ի սահմաներում, Խաչատուր Շահինյանն իր «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 02ՍՕ272 պետհամարանիշի մեքենան կանգնեցրել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի փողոտայի 15-րդ շենքի բակում,
-2009 թվականի մայիսի 8-ի ժամը 23:00-ից մինչև 2009 թվականի մայիսի 9-ի ժամը 12:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Սամվել Սարգսյանը Խաչատուր Շահինյանին պատկանող մեքենան վարելով տարել է Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 41-րդ շենքի մոտ,
-Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 41-րդ շենքի մոտ Սամվել Սարգսյանը գաղտնի վերցրել է Խաչատուր Շահինյանին պատկանող մեքենայի պետհամարանիշները, ձայնագրիչը և երկու բարձրախոսները,
-Խաչատուր Շահինյանին պատկանող մեքենայի պետհամարանիշների, ձայնագրիչի և երկու բարձրախոսների ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը 5.000 ՀՀ դրամից ավելի է,
-Երևան քաղաքի Անդրանիկի 148/2 հասցեում գտնվող «Կայզեր» սուպերմարկետը պատկանում է «Ալեքս Գրիգ» ՍՊ ընկերությանը,
-2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:00-ի սահամաներում, Սամվել Սարգսյանը գործով չպարզված երկու անձանց հետ եղել է «Կայզեր» սուպերմարկետում,
-«Կայզեր» սուպերմարկետում առկա է եղել տարադրամի փոխանակման կետ,
-2009 թվականի մայիսի 22-ին տարադրամի փոխանակաման կետում աշխատել է Ռուզաննա Մայսուրյանը,
-2009 թվականի մայիսի 22-ին «Կայզեր» սուպերմարկետում այլ աշխատակիցների հետ միասին աշխատել են նաև Արևիկ Մանասյանը և Գոհար Ենոքյանը,
-2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:15-ի սահմաններում, գործով չպարզված անձանցից մեկը զենքին նմանվող իրը պահել է Ռուզաննա Մայսուրյանի և այլ անձանց ուղղությամբ, պահանջել բացել տարադրամի փոխանակման կետի դուռը, իսկ Սամվել Սարգսյանը մտել է տարադրամի փոխանակման կետ,
-տարադրամի փոխանակման կետում Սամվել Սարգսյանը ձեռքը դրել է Ռուզաննա Մայսուրյանի պարանոցին, տարադրամի փոխանակման կետից վերցրել 687.000 ՀՀ դրամ, 870 ԱՄՆ դոլար և 800 ՌԴ ռուբլի և գործով չպարզված անձանց հետ դիմել փախուստի,
-2009 թվականի հունիսի 22-ին 870 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 323.961,9 ՀՀ դրամին, իսկ 800 ՌԴ ռուբլի` 9.568 ՀՀ դրամին,
-2009 թվականի հունիսի 1-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, Արա Գևորգյանն իր «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 55ԼՕ077 պետհամարանիշի մեքենան կանգնեցրել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում,
-2009 թվականի հունիսի 1-ի ժամը 21:00-ից մինչև 2009 թվականի հունիսի 2-ի ժամը 06:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Սամվել Սարգսյանը Արա Գևորգյանին պատկանող մեքենան վարելով տարել է Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցի 39-րդ շենքի մոտ` դրանից իրեր գաղտնի վերցնելու նպատակով,
-2009 թվականի հունիսի 2-ին` ժամը 06:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցի 39-րդ շենքի մոտ ոստիկանները նկատել են Սամվել Սարգսյանին, որի պատճառով նա չի կարողացել Արա Գևորգյանին պատկանող մեքենայից իրեր գաղտնի վերցնել և դիմել է փախուստի,
-Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին բնակարանում գործող «Մառականա» ինտերնետային ակումբը պատկանում է անհատ ձեռնարկատեր Արամ Ստեփանյանին,
-Սամվել Սարգսյանը և Գևորգ Գևորգյանը, եկել են նախնական համաձայնության և 2009 թվականի հունիսի 18-ին` ժամը 05:00-ի սահմաններում ապօրինի մտել «Մառականա» ինտերնետային ակումբ,
-Սամվել Սարգսյանը և Գևորգ Գևորգյանը «Մառականա» ինտերնետային ակումբից գաղտնի վերցրել են համակարգիչների 12 պրոցեսորներ և 11 մոնիտորներ,
-Սամվել Սարգսյանի և Գևորգ Գևորգյանի կողմից գաղտնի վերցված համակարգիչների 10 պրոցեսորների և 8 մոիտորների ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը 1.060.000 ՀՀ դրամի է,
-Գևորգ Գևորգյանը բնութագրվում է դրականորեն,
-Սամվել Սարգսյանը վատառողջ է, և նրա խնամքին է գտնվում 2007 թվականի հունվարի 9-ին ծնված Արմեն Սամվելի Սարգսյանը,
-Սամվել Սարգսյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 17-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի հրապարակման օրվանից` 2010 թվականի օգոստոսի 17-ից: Դատավճիռը չի բողոքրկվել և մտել է օրինական ուժի մեջ,
-Գևորգ Գևորգյանը ՀՀ պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններում զոհված անձի զավակ է և վատառողջ է,
-Գևորգ Գևորգյանի խնմաքին են գտնվում 2008 թվականի մարտի 1-ի դեպքերի ժամանակ մահացած եղբոր կինը, 4 և 9 տարեկան երեխաները,
-Սամվել Սարգսյանը և Գևորգ Գևորգյանը արգելանքի տակ են 2009 թվականի հունիսի 20-ից:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Սամվել Արմենի Սարգսյանը 2009 թվականի ապրիլի 21-ին` ժամը 01:00-ից մինչև ժամը 09:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի 18-րդ շենքի մոտից գաղտնի, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակներով և առանց վերադարձնելու մտադրության վերցրել է Սուրեն Քալաշյանին պատկանող «ՎԱԶ-21213» մակնիշի 10ԼՍ764 պետհամարանիշի մեքենայի չորս անվադողերն անվահեծերի հետ միասին, որոնց ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը եղել է 5.000 ՀՀ դրամից ավելի:
Բացի այդ, 2009 թվականի մայիսի 8-ի ժամը 23:00-ից մինչև 2009 թվականի մայիսի 9-ի ժամը 12:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի փողոտայի 15-րդ շենքի բակում կայանված Խաչատուր Շահինյանին պատկանող «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 02ՍՕ272 պետհամարանիշի մեքենան վարելով տարել է Երևան քաղաքի Մարգարյան փողոցի 41-րդ շենքի մոտ, որտեղ, կրկին անգամ, գաղտնի, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակներով և առանց վերադարձնելու մտադրության վերցրել է մեքենայի պետհամարանիշները, ձայնագրիչը և երկու բարձրախոսները, որոնց ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը եղել է 5.000 ՀՀ դրամից ավելի:
Բացի այդ, նախնական համաձայնության գալով գործով չպարզված երկու անձանց հետ, 2009 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 14:15-ի սահմաններում, «Ալեքս Գրիգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Անդրանիկի 148/2 հասցեում գտնվող «Կայզեր» սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետից, տարադրամի փոխանակման կետի աշխատակցուհի Ռուզաննա Մայսուրայանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակներով և առանց վերադարձնելու մտադրության վերցրել է խոշոր չափերի` 1.019.800 ՀՀ դրամի ընդհանուր արժողության ՀՀ դրամ, ԱՄՆ դոլար և ՌԴ ռուբլի:
Բացի այդ, 2009 թվականի հունիսի 1-ի ժամը 21:00-ից մինչև 2009 թվականի հունիսի 2-ի ժամը 06:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում կայանված Արա Գևորգյանին պատկանող «ՎԱԶ-21214» մակնիշի 55ԼՕ077 պետհամարանիշի մեքենան վարելով տարել է Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցի 39-րդ շենքի մոտ, որտեղ, կրկին անգամ, փորձել է մեքենայից գաղտնի, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակներով և առանց վերադարձնելու մտադրության իրեր վերցնել, սակայն նկատելով ոստիկաններին, դիմել է փախուստի` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ, նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Գևորգյանի հետ, 2009 թվականի հունիսի 18-ին` ժամը 05:00-ի սահմաներում, կրկին անգամ, ապօրինի մուտք է գործել անհատ ձեռնարկատեր Արամ Ստեփանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին բնակարանում գործող «Մառականա» ինտերնետային ակումբ և այնտեղից գաղտնի, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակներով և առանց վերադարձնելու մտադրության վերցրել համակարգիչների 12 պրոցեսորներ և 11 մոնիտորներ, որոնցից 10 պրոցեսորների և 8 մոնիտորների ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը եղել է խոշոր չափերի` 1.060.000 ՀՀ դրամ:
Դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում անդրադառնալ Սամվել Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքի սահմաններին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել: Այս հոդվածի կապացությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-46/07 որոշմամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ «թե´ առաջին ատյանի դատարանը, թե´ վերաքննիչ դատարանը և թե´ վճռաբեկ դատարանը ամբաստանյալի կամ դատապարտյալի նկատմամբ գործը քննելիս և լուծելիս չեն կարող դուրս գալ նրան առաջադրված մեղադրանքի սահմաններից: Հակառակ դեպքում կխախտվի Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 19-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքը` «Կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքը և դրա ապահովումը»:
Սույն գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին քննիչի 2009 թվականի նոյեմբերի 2-ի որոշման մեջ նշված է, որ Սամվել Սարգսյանի կողմից «Մառականա» ինտերնետային ակումբից հափշտակված համակարգիչների 12 պրոցեսորների և 11 մոնիտորների արժեքը 1.060.000 ՀՀ դրամ է: Նույն ձևակերպումն առկա է նաև մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասում: Այսինքն Սամվել Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել 1.060.000 ՀՀ դրամ արժողության ապրանքներ գաղտնի հափշտակելու համար: Չնայած նրան, որ սույն գործով Դատարանը հաստատված է համարել, որ Սամվել Սարգսյանը «Մառականա» ինտերնետային ակումբից գաղտնի հափշտակել է համակարգիչների 12 պրոցեսորներ և 11 մոնիտորներ, իսկ 1.060.000 ՀՀ դրամը միայն գաղտնի հափշտակված համակարգիչների 10 պրոցեսորների և 8 մոիտորների ընդհանուր միջին շուկայական արժեքն է, սակայն Դատարանը չի կարող դուրս գալ առաջադրված մեղադրանքի սահմաններից և հաստատված համարել, որ Սամվել Սարգսյանի կողմից «Մառականա» ինտերնետային ակումբից հափշտակված համակարգիչների 12 պրոցեսորների և 11 մոնիտորների արժեքը 1.060.000 ՀՀ դրամից ավելի է:
Բացի այդ, սույն գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվում է, որ «Կայզեր» սուպերմարկետից ավազակությամբ հափշտակվել է ոչ թե 1.019.800 ՀՀ դրամ, այլ 1.020.529,9 (687.000+323.961,9+9.568) ՀՀ դրամի ընդհանուր արժողության ՀՀ դրամ, ԱՄՆ դոլար և ՌԴ ռուբլի, սակայն վերոգրյալ հիմնավորմամբ Դատարանը չի կարող հաստատված համարել, որ Սամվել Սարգսյանը «Կազեր» սուպերմարկետից ավազակությամբ հափշտակել է 1.019.800 ՀՀ դրամից ավել գումար:
Իսկ ինչ վերաբերում է նախնական քննության մարմնի կողմից Սամվել Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքում առկա այն ձևակերպմանը, որ նա «Կայզեր» սուպերմարկետից ավազակությունը կատարել է զենքի գործադրմամբ, ապա հարկ է նկատել, որ «Կայզեր» սուպերմարկետից ավազակություն կատարելու համար Սամվել Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (ավազակությունը, որը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ և խոշոր չափերով գույք հափշտակելու նպատակով), այսինքն Սամվել Սարգսյանի կողմից ավազակությունը զենքի գործադրմամբ կատարելուն պատշաճ քրեաիրավական որակում չի տրվել (այն նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով), այսինքն Սամվել Սարգսյանին զենքի գործադրմամբ ավազակություն կատարելու համար մեղադրանք, ըստ էության, առաջադրված չէ, հետևապես Դատարանը այլևս չի կարող անդրադառնալ Սամվել Սարգսյանի կողմից զենքի գործադրմամբ ավազակություն կատարելու հարցին: Միաժամանակ, հարկ է նշել, որ վերոգրյալ հիմնավորմամբ Դատարանը չի կարող անդրադառնալ նաև Սամվել Սարգսյանի կողմից ավազակությունը կրկին անգամ կատարելու հարցին, չնայած սույն գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվում է, որ Սամվել Սարգսյանը, մինչ ավազակություն կատարելը, կատարել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով նախատեսված արարք:
Այսպիսով, Սամվել Արմենի Սարգսյանը կատարել է արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերի, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերի և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Սամվել Արմենի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մաս 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
Ինչ վերաբերում է Սամվել Սարգսյանի և նրա պաշտպանի այն փաստարկներին, որ ապացույց ճանաչված սկավառակի տեսագրության մեջ պատկերված` ավազակային հարձակման մասնակից կարմիր վերանաշապիկով տղայի (ով, ըստ մեղադրանքի կողմի հանդիսանում է Սամվել Սարգսյանը) աջ ձեռքին դաջվածք առկա չէ, իսկ Սամվել Սարգսյանի աջ ձեռքին առկա է դաջվածք, որը դաջվել է ավելի վաղ, քան կատարվել է ավազակային հարձակումը, ապա Դատարանը գտնում է, որ տեսագրության բավարար չափով պարզ չլինելու պայմաններում հնարավոր չէ գալ միանշանակ եզրահանգման, որ նշված տեսագրության մեջ պաետկերված կարմիր վերնաշապիկով տղայի աջ ուսին դաջվածք առկա է, թե ոչ: Ավելին` նշված հանգամանքը պարզելու համար նշանակվել է փորձաքննություն, որի արդյունքում նույնպես հնարավոր չի եղել պարզել դաջվածքի առկայությունը, կամ բացակայությունը: Բացի այդ, սույն գործով ձեռք բերված այլ օբյեկտիվ տվյալներով ապացուցվել է Սամվել Սարգսյանի մեղավորություն մեղսագրված ավազակությունը կատարելու մեջ:
Սամվել Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ տալը:
Սամվել Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երեխայի (Արմեն Սամվելի Սարգսյան` ծնված 2007 թվականի հունվարի 9-ին) առկայությունը:
Դատարանը գտնում է, որ Սամվել Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նաև նրա վատառողջ լինելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ սույն գործում Սամվել Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Ինչ վերաբերում է Սամվել Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքում նշված այն հանգամանքին, որ նա նախկինում եղել է դատապարտված և դատվածությունը մարված չէ, ապա Դատարանը հարկ է համարում մանրամասն անդրադառնալ նշվածը հիմնավորելու համար մեղադրանքի կողմի ներկայացրած փաստարկներին:
Ըստ մեղադրանքի կողմի` նման եզրահանգման գալու հիմք է հանդիսացել այն, որ Սամվել Սարգսյանը ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2006 թվականի մարտի 13-ին դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և դատվածությունը չմարված, կատարել է վերը նշված արարքները:
Ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի դեկտեմբերի 13-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2006 թվականի մարտի 3-ի դատավճռով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի դեկտեմբերի 13-ի դատավճիռը փոփոխվել է. Սամվել Արմենի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով: 2006 թվականի մարտի 29-ին Սամվել Սարգսյանը պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի մնացած մասը` 11 (տասնմեկ) ամիս 7 (յոթ) օրը, կրելուց:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը համարվում է միջին ծանրության հանցագործություն: Նույն օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն` միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ դատվածությունը մարվում է պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո, իսկ նույն հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է, որ եթե անձն օրենքով սահմանված կարգով պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշվարկվում է հիմնական պատիժը և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից:
Նշված իրավադրույթների ուժով Սամվել Սարգսյանի դատվածությունը համարվում է մարված, քանի որ սույն քրեական գործով հիմնավորվել է, որ նա հանցանքներից առաջինը կատարել է 2009 թվականի ապրիլի 21-ին, իսկ նրա դատվածությունը մարվել է 2009 թվականի մարտի 29-ին:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Սամվել Սարգսյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ:
Վերը նշված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Սամվել Սարգսյանի կատարած բոլոր արարքներով էլ առկա են:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Սամվել Սարգսյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Սամվել Սարգսյանի կողմից կատարված արարքների համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիաներով նախատեսված են պատիժներ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժներ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով: Ընդ որում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված արարքի համար չպետք է նշանակել տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ նշանակված պատիժները պետք գումարել մասնակիորեն:
Քանի որ Սամվել Սարգսյանն իրեն մեղսագրվող արարքները կատարել է նախքան Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 17-ի դատավճռի կայացումը, ուստի կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը, համաձայն որի` պատիժ նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռը կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցանքների համակցությունը ընդգրկում է ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Այսինքն` Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները լրիվ կամ մասնակի գումարելու միջոցով: Դատարանը գտնում է, որ Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելու հարցում կիրառելի է պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը, որի արդյունքում նշանակված պատիժը նա պետք է կրի: Նշանակվող վերջնական պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել սույն գործով Սամվել Սարգսյանին արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2009 թվականի հունիսի 20-ից: Վերջնական պատժի սկիզբը Սամվել Սարգսյանին արգելանքի վերցնելու օրվանից հաշվելու պարագայում Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 17-ի դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը հաշվակցելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, քանի որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 17-ի դատավճռով Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի թվականի օգոստոսի 17-ից, ինչն արդեն իսկ ընդգրկվում է 2009 թվականի հունիսի 20-ից մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելն ընկած ժամանակահատվածում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե հանցանքը կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչված ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել հարկադրական բուժում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի մասի համաձայն բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ`
1) ով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածով նախատեսված արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում,
2) ում մոտ հանցանքը կատարելուց հետո առաջացել է պատժի նշանակումը կամ կատարումն անհնար դարձնող հոգեկան խանգարում,
3) ով հանցանք է կատարել սահամանափակ մեղսունակության վիճակում,
4) ով հանցանք է կատարել և ճանաչվել է ալկոհոլամոլությունից կամ թմրամոլությունից բուժման կարիք ունեցող:
Դատարանը գտնում է, որ Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ չպետք է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ, քանի որ վերը նշված հիմքերից որևէ մեկն առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալ փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ, Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը, նախնական համաձայնության գալով Սամվել Սարգսյանի հետ, 2009 թվականի հունիսի 18-ին` ժամը 05:00-ի սահմաներում, ապօրինի մուտք է գործել անհատ ձեռնարկատեր Արամ Ստեփանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 2-րդ շենքի 1-ին բնակարանում գործող «Մառականա» ինտերնետային ակումբ և այնտեղից գաղտնի, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակներով և առանց վերադարձնելու մտադրության վերցրել համակարգիչների 12 պրոցեսորներ և 11 մոնիտորներ, որոնցից 10 պրոցեսորների և 8 մոնիտորների ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը եղել է խոշոր չափերի` 1.060.000 ՀՀ դրամ:
Դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում անդրադառնալ Գևորգ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքի սահմաններին:
Սույն գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին քննիչի 2009 թվականի նոյեմբերի 2-ի որոշման մեջ նշված է, որ Գևորգ Գևորգյանի կողմից «Մառականա» ինտերնետային ակումբից հափշտակված համակարգիչների 12 պրոցեսորների և 11 մոնիտորների արժեքը 1.060.000 ՀՀ դրամ է: Նույն ձևակերպումն առկա է նաև մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասում: Այսինքն Գևորգ Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել 1.060.000 ՀՀ դրամ արժողության ապրանքներ գաղտնի հափշտակելու համար: Չնայած նրան, որ սույն գործով Դատարանը հաստատված է համարել, որ Գևորգ Գևորգյանը «Մառականա» ինտերնետային ակումբից գաղտնի հափշտակել է համակարգիչների 12 պրոցեսորներ և 11 մոնիտորներ, իսկ 1.060.000 ՀՀ դրամը միայն գաղտնի հափշտակված համակարգիչների 10 պրոցեսորների և 8 մոիտորների ընդհանուր միջին շուկայական արժեքն է, սակայն Դատարանը վերոգրյալ հիմնավորմամբ չի կարող դուրս գալ առաջադրված մեղադրանքի սահմաններից և հաստատված համարել, որ Գևորգ Գևորգյանի կողմից «Մառականա» ինտերնետային ակումբից հափշտակված համակարգիչների 12 պրոցեսորների և 11 մոնիտորների արժեքը 1.060.000 ՀՀ դրամից ավելի է:
Այսպիսով, Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանը կատարել է արարք, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մաս 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Գևորգ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը:
Գևորգ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 2008 թվականի մարտի 1-ի դեպքերի ժամանակ մահացած եղբոր կնոջ, 4 և 9 տարեկան երեխաների առկայությունը:
Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նաև դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ), նրա վատառողջ լինելը, ինչպես նաև այն, որ նա ՀՀ պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններում զոհված անձի զավակ է:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ սույն գործում Գևորգ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Գևորգ Գևորգյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Գևորգ Գևորգյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ նրա կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Գևորգ Գևորգյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2009 թվականի հունիսի 20-ից, քանի որ նա այդ օրը ձերբակալվել է, իսկ 2009 թվականի նոյեմբերի 23-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով։ Նույն օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակի, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում առանց քննության: 2009 թվականի մայիսի 25-ի, հունիսի 3-ի և սեպտեմբերի 7-ի որոշումներով համապատասխանաբար Խաչատուր Շահինյանը, Սուրեն Քալաշյանը և «Ալեքս Գրիգ» ՍՊ ընկերությունը ճանաչվել են քաղաքացիական հայցվորներ, սակայն չեն ներկայացրել հայցադիմում, որի բացակայության պայմաններում Դատարանը չի կարող գալ եզրահանգման` պահանջների հիմնավոր կամ անհիմն լինելու վերաբերյալ, ուստի դրանք չեն կարող քննության առնվել և պետք է թողնվեն առանց քննության:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ 2009 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արամ Ստեփանյանին ի պահ հանձնված 8 հատ համակարգչային մոնիտորները և 10 համակարգիչները պետք է թողնել Արամ Ստեփանյանի տնօրինությանը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Սամվել Սարգսյանից և Գևորգ Գևորգյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ քաղաքացիական հայցերը վերը նշված հիմնավորմամբ պետք թողնվեն առանց քննության, իսկ մյուս տուժողները, հնարավորությունը ունենալով ներկայացնելու իրենց շահերը, ամբաստանյալներին որևէ պահանջ չեն ներկայացրել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք նույնպես ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 138-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Սամվել Արմենի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մաս 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Սամվել Արմենի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 7 (յոթ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մաս 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով Սամվել Արմենի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով Սամվել Արմենի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Սամվել Արմենի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8 (ութ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն դատավճռով նշանակված պատժը` 8 (ութ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 17-ի դատավճռով նշանակված պատիժը` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, գումարել մասնակիորեն և Սամվել Արմենի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունիսի 20-ից:
Սամվել Արմենի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունիսի 20-ից:
Գևորգ Հովհաննեսի Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
«Ալեքս Գրիգ» ՍՊ ընկերության, Սուրեն Էդուարդի Քալաշյանի և Խաչատուր Հակոբի Շահինյանի քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2009 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արամ Ստեփանյանին ի պահ հանձնված 8 հատ համակարգչային մոնիտորները և 10 համակարգիչները թողնել Արամ Ստեփանյանի տնօրինությանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ