Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0163/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Ստեփան Հովհաննիսյան Գագիկի
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մխիթար Պապոյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-12-04 | 12:00 | 1 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-12-17 | 10:00 | 1 |
ԵԱՔԴ /0163/01/09
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«17» դեկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ա.Աղայան
տուժողներ Ռ.Առաքելյան
Ա.Գրիգորյան
ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Ս.Մելքոնյան
պաշտպան Ռ.Չիբուխչյան
դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի` ծնված 1991 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՌՎ 21-րդ փողոցի 2-րդ շենքի 42-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14129709 քրեական գործը:
2009 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2009 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ Սլավիկ Խոջայանի և Վահե Ապրեսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2009 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով` այն արարքների համար, որ նա գողություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականի հունիս ամսին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, կոտրելով Ռուզաննա Առաքելյանին պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 35/1 հասցեում գտնվող սննդամթերքի վաճառքի կրպակի ապակին, ապօրինի մուտք է գործել կրպակ և այնտեղից գողացել ՀՀ մետաղադրամներ` ընդհանուր 15.000 ՀՀ դրամի չափով:
Այնուհետև, Ս.Հովհաննիսյանը կրկին անգամ 2009 թնականի օգոստոսի 23-ին` 23:00-ի սահմաններում, ցանկապատը բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել Արշակ Համայակի Գրիգորյանին պատկանող Երևան քաղաքի Շրջանցիկ թունել 77 հասցեում գտնվող հողատարածք, աքանցով կտրել հողատարածքում առկա կիսակառույց շինության թվով 14 ամրանները և գողացել դրանք` պատճառելով Արշակ Գրիգորյանին 35.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այնուհետև, Ս.Հովհաննիսյանը կրկին անգամ 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսվա սկզբին, ցանկապատը բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել Արշակ Գրիգորյանին պատկանող նշված Երևան քաղաքի Շրջանցիկ թունել 77 հասցեում գտնվող հողատարածք, աքցանով կտրել թվով 9 ամրաններ և գողացել դրանք` պատճառելով Արշակ Գրիգորյանին 65.200 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
2. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ինքնախոստովանական ցուցմունքները, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը, բնութագիրը, Արաբկիրի զինվորական կոմիսարի գրության պատճենը, եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Ստեփան Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցանքները կատարելու պահին անչափահաս լինելը:
Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ստեփան Հովհաննիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի կողմից կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերոհիշյալ որոշմամբ անդրադառնալով հանցանքի կատարումից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագծին, հատկապես կարևորել է տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ դրան ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը, սակայն տվյալ հանգամանքը չի դիտել պատիժը պայմանականորեն կիրառելու պարտադիր պայման, ինչի մասին վկայում է որոշման մեջ տեղ գտած «մասնավորապես» եզրույթը։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանը հանցանքի կատարումից հետո զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց, չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից, ինչպես նաև հայտնել է իր կողմից նախկինում կատարված այնպիսի հանցավոր արարքի մասին, որը քրեական հետապնդման մարմնին հայտնի չի եղել։ Իսկ Ստեփան Հովհաննիսյանի կողմից տուժողներին պատճառված վնասը չվերականգնելը կամ վերականգմանն ուղղված ողջամիտ միջոցներ չձեռնարկելը պայմանավորված է նրանով, որ նա չի աշխատում և չափահաս տարիքի է հասել ընդհամենը 53 օր առաջ: Բացի այդ, տուժող Ռուզաննա Առաքելյանը նախնական քննության ընթացքում տված իր ցուցմունքում նշել է, որ ամբաստանյալի դեմ բողոք և պահանջ չունի, իսկ տուժող Արշակ Գրիգորյանը դատական նիստի ժամանակ հայտնեց, որ ինքը նույնպես ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և պահանջ չունի, քանի որ օրենքի ուժով իրեն պետք է վերադարձվի ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները:
Հանցագործությունից հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը, վնասի վերականգնման վերաբերյալ տուժողների դիրքորոշումը, անձին դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալը զինակոչիկ է և պարտավորվել է ՀՀ ազգային բանակ զորակոչվելու համար պարտաճանաչ ներկայանալ զինկոմիսարիատ, հիմք են տալիս գալ հետևության, որ ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալի կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Դատարանը գտնում է, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արշակ Գրիգորյանին ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները պետք է վերադարձնել Արշակ Գրիգորյանին` տվյալ դեպքում թողնել նրա տնօրինությանը:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողներ Ռուզաննա Առաքելյանը և Արշակ Գրիգորյանը հայտնել են, որ ամբաստանյալից պահանջ չունեն, ավելին` տուժող Արշակ Գրիգորյանին պատկանող վերը նշված ապրանքները պետք է վերադարձվեն նրան: Իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի առաջին մաuի 2-8-րդ կետերով նախատեuված դատական ծախuերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 8-րդ մասի` ամբաuտանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արշակ Գրիգորյանին ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները թողնել Արշակ Գրիգորյանի տնօրինությանը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«17» դեկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Ա.Աղայան
տուժողներ Ռ.Առաքելյան
Ա.Գրիգորյան
ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Ս.Մելքոնյան
պաշտպան Ռ.Չիբուխչյան
դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի` ծնված 1991 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՌՎ 21-րդ փողոցի 2-րդ շենքի 42-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14129709 քրեական գործը:
2009 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2009 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ Սլավիկ Խոջայանի և Վահե Ապրեսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2009 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով` այն արարքների համար, որ նա գողություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականի հունիս ամսին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, կոտրելով Ռուզաննա Առաքելյանին պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 35/1 հասցեում գտնվող սննդամթերքի վաճառքի կրպակի ապակին, ապօրինի մուտք է գործել կրպակ և այնտեղից գողացել ՀՀ մետաղադրամներ` ընդհանուր 15.000 ՀՀ դրամի չափով:
Այնուհետև, Ս.Հովհաննիսյանը կրկին անգամ 2009 թնականի օգոստոսի 23-ին` 23:00-ի սահմաններում, ցանկապատը բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել Արշակ Համայակի Գրիգորյանին պատկանող Երևան քաղաքի Շրջանցիկ թունել 77 հասցեում գտնվող հողատարածք, աքանցով կտրել հողատարածքում առկա կիսակառույց շինության թվով 14 ամրանները և գողացել դրանք` պատճառելով Արշակ Գրիգորյանին 35.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Այնուհետև, Ս.Հովհաննիսյանը կրկին անգամ 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսվա սկզբին, ցանկապատը բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել Արշակ Գրիգորյանին պատկանող նշված Երևան քաղաքի Շրջանցիկ թունել 77 հասցեում գտնվող հողատարածք, աքցանով կտրել թվով 9 ամրաններ և գողացել դրանք` պատճառելով Արշակ Գրիգորյանին 65.200 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
2. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ինքնախոստովանական ցուցմունքները, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը, բնութագիրը, Արաբկիրի զինվորական կոմիսարի գրության պատճենը, եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Ստեփան Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցանքները կատարելու պահին անչափահաս լինելը:
Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ստեփան Հովհաննիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի կողմից կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերոհիշյալ որոշմամբ անդրադառնալով հանցանքի կատարումից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագծին, հատկապես կարևորել է տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ դրան ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը, սակայն տվյալ հանգամանքը չի դիտել պատիժը պայմանականորեն կիրառելու պարտադիր պայման, ինչի մասին վկայում է որոշման մեջ տեղ գտած «մասնավորապես» եզրույթը։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանը հանցանքի կատարումից հետո զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց, չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից, ինչպես նաև հայտնել է իր կողմից նախկինում կատարված այնպիսի հանցավոր արարքի մասին, որը քրեական հետապնդման մարմնին հայտնի չի եղել։ Իսկ Ստեփան Հովհաննիսյանի կողմից տուժողներին պատճառված վնասը չվերականգնելը կամ վերականգմանն ուղղված ողջամիտ միջոցներ չձեռնարկելը պայմանավորված է նրանով, որ նա չի աշխատում և չափահաս տարիքի է հասել ընդհամենը 53 օր առաջ: Բացի այդ, տուժող Ռուզաննա Առաքելյանը նախնական քննության ընթացքում տված իր ցուցմունքում նշել է, որ ամբաստանյալի դեմ բողոք և պահանջ չունի, իսկ տուժող Արշակ Գրիգորյանը դատական նիստի ժամանակ հայտնեց, որ ինքը նույնպես ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և պահանջ չունի, քանի որ օրենքի ուժով իրեն պետք է վերադարձվի ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները:
Հանցագործությունից հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը, վնասի վերականգնման վերաբերյալ տուժողների դիրքորոշումը, անձին դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալը զինակոչիկ է և պարտավորվել է ՀՀ ազգային բանակ զորակոչվելու համար պարտաճանաչ ներկայանալ զինկոմիսարիատ, հիմք են տալիս գալ հետևության, որ ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալի կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Դատարանը գտնում է, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արշակ Գրիգորյանին ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները պետք է վերադարձնել Արշակ Գրիգորյանին` տվյալ դեպքում թողնել նրա տնօրինությանը:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողներ Ռուզաննա Առաքելյանը և Արշակ Գրիգորյանը հայտնել են, որ ամբաստանյալից պահանջ չունեն, ավելին` տուժող Արշակ Գրիգորյանին պատկանող վերը նշված ապրանքները պետք է վերադարձվեն նրան: Իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի առաջին մաuի 2-8-րդ կետերով նախատեuված դատական ծախuերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 8-րդ մասի` ամբաuտանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արշակ Գրիգորյանին ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները թողնել Արշակ Գրիգորյանի տնօրինությանը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0163/01/09
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 13-11-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0163/01/09 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14129707 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | մեղադրվում է նրանում , որ նա գողություն կատարելու դիտավորությամբ 2009թ. հունիս ամսին կոտրելով Ռուզաննա Առաքելյանին պատկանող, Երեւան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 35/1հասցեում դտնվող սննդամթերքի վաճառքի կրպակի ապակին, ապօրինի մուտք է գործել կրպակ եւ այնտեղից գողացել ՀՀ մետաղադրամներ ՝ընդհանուրը 15000 ՀՀ դրամ գումարի չափով:, կրկին անգամ 2009թ. օգոստոսի 23-ին ցանկապատը բացելու միջոցով , ապօրինի մուտք է գործել Արշակ Գրիգորյանին պատկանող Երեւան քաղաքի Շրջանցիկ թունել 77 հասցեում գտնվող հողատարածք , աքցանով կոտրել հողատարածքում առկա կիսակառույց շինության թվով 14ամրանները եւ գողացել դրանք պատճառելով 35000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, այնուհետեւ Ս.Հովհաննիսյանը կրկին անգամ 2009թ. սեպտեմբեր ամսվա սկզբին ցանկապատը բացելու միջոցով ,ապօրինի մուտք է գործել Արշակ Գրիգորյանին նշված Երեւան քաղաքի Շրջանցիկ թունել 77 հասցեում գտնվող հողատարածք , աքցանով կտրել թվով 9 ամրաններ եւ գողացել դրանք պատճառելով 65200 ՀՀ դրամ գույքային վնաս : |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ստեփան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Գագիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ քաղաքացի , միջնակարգ կրթությամբ , չամուսնացած խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 3,4 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
Մակագրել
| Երբ | 13-11-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 16-11-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 16-11-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 16-11-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-12-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Աղայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ստեփան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Չիբուխչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-12-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 17-12-2009 |
|---|---|
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ /0163/01/09 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ «17» դեկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան) Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան մեղադրող Ա.Աղայան տուժողներ Ռ.Առաքելյան Ա.Գրիգորյան ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Ս.Մելքոնյան պաշտպան Ռ.Չիբուխչյան դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի` ծնված 1991 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՌՎ 21-րդ փողոցի 2-րդ շենքի 42-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2009 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14129709 քրեական գործը: 2009 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով: 2009 թվականի նոյեմբերի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ժ.Թովմասյանի որոշմամբ Սլավիկ Խոջայանի և Վահե Ապրեսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2009 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան: Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով` այն արարքների համար, որ նա գողություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականի հունիս ամսին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, կոտրելով Ռուզաննա Առաքելյանին պատկանող Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 35/1 հասցեում գտնվող սննդամթերքի վաճառքի կրպակի ապակին, ապօրինի մուտք է գործել կրպակ և այնտեղից գողացել ՀՀ մետաղադրամներ` ընդհանուր 15.000 ՀՀ դրամի չափով: Այնուհետև, Ս.Հովհաննիսյանը կրկին անգամ 2009 թնականի օգոստոսի 23-ին` 23:00-ի սահմաններում, ցանկապատը բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել Արշակ Համայակի Գրիգորյանին պատկանող Երևան քաղաքի Շրջանցիկ թունել 77 հասցեում գտնվող հողատարածք, աքանցով կտրել հողատարածքում առկա կիսակառույց շինության թվով 14 ամրանները և գողացել դրանք` պատճառելով Արշակ Գրիգորյանին 35.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Այնուհետև, Ս.Հովհաննիսյանը կրկին անգամ 2009 թվականի սեպտեմբեր ամսվա սկզբին, ցանկապատը բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել Արշակ Գրիգորյանին պատկանող նշված Երևան քաղաքի Շրջանցիկ թունել 77 հասցեում գտնվող հողատարածք, աքցանով կտրել թվով 9 ամրաններ և գողացել դրանք` պատճառելով Արշակ Գրիգորյանին 65.200 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: 2. Արագացված դատական քննություն. Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ինքնախոստովանական ցուցմունքները, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագիրը, բնութագիրը, Արաբկիրի զինվորական կոմիսարի գրության պատճենը, եկավ հետևյալ եզրահանգման. Ստեփան Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը: Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցանքները կատարելու պահին անչափահաս լինելը: Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ): Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Ստեփան Հովհաննիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի կողմից կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերոհիշյալ որոշմամբ անդրադառնալով հանցանքի կատարումից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագծին, հատկապես կարևորել է տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ դրան ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը, սակայն տվյալ հանգամանքը չի դիտել պատիժը պայմանականորեն կիրառելու պարտադիր պայման, ինչի մասին վկայում է որոշման մեջ տեղ գտած «մասնավորապես» եզրույթը։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանը հանցանքի կատարումից հետո զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց, չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից, ինչպես նաև հայտնել է իր կողմից նախկինում կատարված այնպիսի հանցավոր արարքի մասին, որը քրեական հետապնդման մարմնին հայտնի չի եղել։ Իսկ Ստեփան Հովհաննիսյանի կողմից տուժողներին պատճառված վնասը չվերականգնելը կամ վերականգմանն ուղղված ողջամիտ միջոցներ չձեռնարկելը պայմանավորված է նրանով, որ նա չի աշխատում և չափահաս տարիքի է հասել ընդհամենը 53 օր առաջ: Բացի այդ, տուժող Ռուզաննա Առաքելյանը նախնական քննության ընթացքում տված իր ցուցմունքում նշել է, որ ամբաստանյալի դեմ բողոք և պահանջ չունի, իսկ տուժող Արշակ Գրիգորյանը դատական նիստի ժամանակ հայտնեց, որ ինքը նույնպես ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք և պահանջ չունի, քանի որ օրենքի ուժով իրեն պետք է վերադարձվի ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները: Հանցագործությունից հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը, վնասի վերականգնման վերաբերյալ տուժողների դիրքորոշումը, անձին դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալը զինակոչիկ է և պարտավորվել է ՀՀ ազգային բանակ զորակոչվելու համար պարտաճանաչ ներկայանալ զինկոմիսարիատ, հիմք են տալիս գալ հետևության, որ ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։ Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալի կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը: Դատարանը գտնում է, որ Ստեփան Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արշակ Գրիգորյանին ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները պետք է վերադարձնել Արշակ Գրիգորյանին` տվյալ դեպքում թողնել նրա տնօրինությանը: Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Ստեփան Հովհաննիսյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողներ Ռուզաննա Առաքելյանը և Արշակ Գրիգորյանը հայտնել են, որ ամբաստանյալից պահանջ չունեն, ավելին` տուժող Արշակ Գրիգորյանին պատկանող վերը նշված ապրանքները պետք է վերադարձվեն նրան: Իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի առաջին մաuի 2-8-րդ կետերով նախատեuված դատական ծախuերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 8-րդ մասի` ամբաuտանյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով` Դատարանը ՎՃՌԵՑ Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով: Ստեփան Գագիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2009 թվականի հոկտեմբերի 6-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արշակ Գրիգորյանին ի պահ հանձնված թվով 23 մետաղյա ամրանները թողնել Արշակ Գրիգորյանի տնօրինությանը: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով): ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-12-2009 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 21-01-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 29-01-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 205 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 29-01-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 205 |