Գործ հ. ԵԱՔԴ /0160/01/09

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

16 հունիսի 2010թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետª Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂՆԵՐ` Ս.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
Ա.ՇԱՀԱԶԻԶՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Վ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առնելով քրեական գործով Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2010 թվականի դատավճռի դեմ պաշտպանի բերած վերաքննիչ բողոքը
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը դատաքննությամբ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ին ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժին ուղարկված նյութերի հիման վրա նույն օրը ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում քննիչ Ա. Հարությունյանի որոշմամբ հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14129909 քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, նույն օրը Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին, որպես կասկածյալ, ձերբակալվել է:
Նախաքննական մարմնի 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի որոշումներով Վալերի Հայրապետյանը ճանաչվել է որպես տուժող և քաղաքացիական հայցվոր:
2009թ. սեպտեմբերի 18-ին Ալբերտ Ռշտունին ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով, 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով էլ նրան առաջադրվել է մեղադրանք:
2009 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Հարությունյանի որոշմամբ թիվ 14129909 քրեական գործով Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` Գայանե Բաղրամյանի բողոքի բացակայության հիմքով:
Նախաքննական մարմնի 2009 թվականի հոկտեմբերի 26-ին որոշմամբ թիվ 14129909 քրեական գործով Գայանե Բաղրամյանի, Անի և Ալբերտ Հայրապետյանների նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2009 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու` ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով, 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. ապրիլի 15-ի դատավճռով Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` 6 (վեց) տարի ժամկետով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման` 6 (վեց) ամիս ժամկետով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ից:
Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռով Վալերի Հայրապետյանի հարուցած քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճվել է, վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված կացինը ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարվել է լուծված:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Գ. Մելքոնյանը:
Դատավարության մյուս մասնակիցների կողմից այլ վերաքննիչ բողոքներ և գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Վերաքննիչ բողոքը Վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.05.2010թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը Վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2010թ. մայիսի 20-ին:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Ալբերտ Ղազարի Ռշտունուն մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն արարքների համար, որ նա, 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 19:00-ի սահմաններում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Երևան քաղաքի Ադոնց փողոցի 13-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, դիտավորությամբ կոտրել և ոչնչացրել է բնակարանի հյուրասենյակի պահարանում դասավորված 2.000.000/երկու միլիոն/ ՀՀ դրամ արժողությամբ սպասքը` խոշոր չափերի վնաս պատճառելով Գայանե Բաղրամյանի ընտանիքին, որից հետո, անհիմն վիճաբանության մեջ մտնելով իր փեսա Վալերի Վոլոդիայի Հայրապետյանի հետ, Ալբերտ Ռշտունին, վերջինին ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, իր ձեռքին պահած կացնով թիկունքի կողմից մոտեցել և հարվածել է Վալերի Հայրապետյանի գլխին, սակայն Ալբերտ Ռշտունու թոռնուհի Անի Հայրապետյանը, հրել է նրան մի կողմ, որից հարվածը թույլ և շեղ է ստացվել: Ալբերտ Ռշտունին ցանկացել է երկրորդ անգամ հարվածել, սակայն չի հաջողվել, քանի որ նույն պահին միջամտել են Գայանե Բաղրամյանը և Անի Հայրապետյանը, որոնց հաջողվել է Ալբերտ Ռշտունու ձեռքից խլել կացինը, այսինքն` հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել վերջինի կամքից անկախ հանգամանքներով:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Ներկայացնելով քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը` վերաքննիչ բողոքում պաշտպանը նշել է, որ բողոքը բերվում է գործի ելքի վրա ազդած նյութական և դատավարական իրավունքի խախտման հիմքով` որպես իր այդ եզրահանգման հիմնավորում` նշելով հետևյալը:
Դատարանը խախտել է ՀՀ քր. օր.-ի 10-րդ, 11-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածների, ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 360հդ.-ի 1-ին կետի 8-րդ ենթակետի պահանջները:
Եթե նույնիսկ ընդունենք, որ Ալբերտ Ռշտունու արարքները համապատասխանում են ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի, 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետի պահանջներին, ապա նշանակված պատիժը և այդ պատժի կրումը Ա.Ռշտունու կողմից որևէ կերպ արդարացված չէ, այն որևէ տրամաբանական աղերս չունի քրեական օրենսդրության սկզբունքների, պատժի նպատակի և դրա նշանակման արդարացիության հետ:
Հղումներ կատարելով ՀՀ քր. օր.-ի 10-րդ հոդվածի, 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի իրավադրույթների վրա, վերաքննիչ բողոքում պաշտպանը նշել է, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի չէ, դատարանը ճիշտ չի լուծել ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 360հդ.-ի 1-ին կետի 8-րդ ենթակետի հարցի պատասխանը` այն է` ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Վկայակոչելով ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ, 70-րդ հոդվածները, հղումներ կատարելով ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի իրավադրույթների վրա, վերաքննիչ բողոքի հեղինակը առանձնացրել է ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու անձը բնութագրող և քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքները.
ա/ Ա. Ռշտունին բարձրագույն կրթությամբ անձնավորություն է, ինժեներ-շինարար, ողջ կյանքի ընթացքում կառուցել է, եղել է հասարակությանը պիտանի մարդ, աշխատել է մինչև թոշակի անցնելը.
բ/ Ա. Ռշտունին հարազատ հոր պես պահել և մեծացրել է տուժող Վալերի Հայրապետյանի կնոջը` Գայանե Բաղրամյանին, երբ նա 10/տաս/ տարեկան է եղել, բարյացկամորեն իր հարկի տակ ընդունել է Գայանե Բաղրամյանի ամուսնուն` տուժող Վալերի Հայրապետյանին, և վերջիններիս ու նրանց երկու երեխաների հետ ապրել մի հարկի տակ` վարելով համատեղ տնտեսություն: Քանի դեռ Ա. Ռշտունին լավ վաստակ է ունեցել` նրա ընտանիքի անդամները նրան լավ են նայել, իսկ երբ թոշակի է անցել, սկսել են նրան անտեսել: Իսկ դեպքի օրը ամբաստանյալի պահվածքը պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ Ա. Ռշտունու ընկալմամբ, Գայանեն և Վալերին այցելել են Ա. Ռշտունու կնոջ, Գայանեի մոր` Ջուլիետայի գերեզմանին և Ա. Ռշտունուն չեն տարել իրենց հետ, թեև նախորդ օրը պայմանավորվել էին` գնալ միասին: Այսինքն, Ա. Ռշտունու այդ օրվա պահվածքի և վրդովմունքի պատճառը սերն է եղել հանդեպ Գայանեի մոր և ոչ թե ինչ-որ ճղճիմ պատճառ.
գ/ Ա. Ռշտունին նախկինում արատավորված, դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական.
դ/ Ա. Ռշտունին կամովին է ներկայացել ոստիկանություն և պատմել կատարվածի մասին` մինչև հիվանդանոցից ահազանգ ստանալը, այսինքն, նա մեղայականով է ներկայացել.
ե/ Ա. Ռշտունին ծեր է, 74 տարեկան, տառապում է շաքարային դիաբետով, նրա թոքերում նկատվել է ինֆիլտրատիվ պրոցես /ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի թիվ 40/18-8-6284 գրությունը/: Նման հիվանդություններով ծեր մարդուն երկարատև ազատազրկման դատապարտելով` դատարանը փաստորեն նրան մահվան է դատապարտում.
զ/ Քրեական գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ Ա. Ռշտունին մինչև կացնով հարվածելը տուժող Վ. Հայրապետյանից ապտակ է ստացել, այսինքն, արարքը կատարվել է տուժողի հակաօրինական վարքագծի հետևանքով/ ՀՀ քր. օր.-ի 62հդ.-ի 7-րդ կետ/, եթե տուժողը չապտակեր Ա. Ռշտունուն, նա չէր վրդովվի, և այդ ամենը կանցներ-կգնար:
Ամբաստանյալին տուժողի կողմից ապտակելու հանգամանքը վերաքննիչ բողոքի հեղինակը հիմնավորում է փորձագետի թիվ 10-0036 եզրակացությամբ առ այն, որ Ա. Ռշտունին արարքները կատարելու պահին գտնվել է հոգեկան լարված վիճակում:
Դատարանը սխալմամբ է Ա. Ռշտունու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դիտել հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, քանի որ քրեական գործով հիմնավորվել է, որ Ա.Ռշտունին, որպես վերը նշված հիվանդություններով տառապող անձ, օգտագործել է միայն գարեջուր և դեպքի օրն էլ օգտագործել է մեկ շիշ գարեջուր, Ա. Ռշտունու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք չկա:
Դեպքից տուժող Վ. Հայրապետյանը ստացել է ընդամենը թեթև մարմնական վնասվածք:
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակը բողոքում նաև վիճարկել է ամբաստանյալ Ա. Ռշտունուն ՀՀ քր. օր.-ի 185հդ.-ի հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված հանցանքը, դրա հիմքում դնելով այն, որ դատարանում տված ցուցմունքներով տուժող Վ. Հայրապետյանը և նրա կինը` Գայանե Բաղրամյանը հայտնել են, որ 1975թ. ի վեր ապրել են միասին, համատեղ տնտեսություն են վարել, եթե Գայանեն մի քանի բաժակ է գնել, Ա. Ռշտունին էլ ընտանիքի ապրուստն է հոգացել, կոտրված սպասքը կարող է լավագույն դեպքում քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների առարկա դառնալ: Բացի այդ, դատարանը եզրահանգել է, որ տուժողի կազմած ցուցակը բավարար չէ, որպեսզի կոտրված սպասքի միջին շուկայական արժեքը գնահատվի 2.000.000/երկու միլիոն/ ՀՀ դրամ, սակայն, միաժամանակ, գտել է, որ կոտրված սպասքի միջին շուկայական արժեքը 500.000/հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամից ավելի է, թե ինչի հիման վրա է դատարանը որոշել, որ կոտրված սպասքի միջին շուկայական արժեքը 500.000/հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամից ավելի է, միայն ենթադրել կարելի է, իսկ ենթադրությունների հիման վրա մարդուն չեն դատապարտում:
Դրանով, ըստ պաշտպանի, դատարանը խախտել է ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 18-րդ հոդվածի պահանջները:
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը նույնպես հիմնավորված չէ, նշված հոդվածով Ալբերտ Ռշտունուն մեղավոր ճանաչելիս դատարանը խախտել է ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 127-րդ, 358-րդ, 360-րդ հոդվածների պահանջները, որի հետևանքով կիրառել է ՀՀ քր. օր.-ի 34-104-րդ հոդվածը, որը չպետք է կիրառեր, չի կիրառել ՀՀ քր. օր.-ի 117-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր:
Վերը նշված եզրահանգումը պաշտպանը պատճառաբանել է նրանով, որ նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալը ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ իրեն մեղավոր չի ճանաչել, քանի որ նա նման դիտավորություն չի ունեցել, և այդ հարցում մեղադրանքի կողմի ՙհաղթաթուղթը՚ եղել է այն, որ եթե կացնի սուր մասով հարվածում են մարդու գլխին, էլ ինչ դիտավորություն պետք է ունենալ, եթե ոչ սպանելու դիտավորություն /այդպիսին կատարելու փորձ/:
Դատարանը գործում եղած ապացույցները չի գնահատել ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատավճիռը ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ով պատճառաբանված չէ, չի ապացուցվել ամբաստանյալի մեղավորությունը նշված հոդվածով հանցանք կատարելու մեջ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաստատված է համարել, որ վիճաբանության ընթացքում Ալբերտ Ռշտունին, շարունակելով լինել ալկոհոլային հարբածության վիճակում, որոշել է կյանքից զրկել Վալերի Հայրապետյանին:
Դատարանի այդ եզրահանգումը ճիշտ չէ, հենց այնպես, առանց շարժառիթի կամ չնչին առիթով, սպանության փորձ կկատարի միայն խուլիգանը, իսկ 74-ամյա, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չարատավորված Ալբերտ Ռշտունին հաստատ խուլիգանական հակումներ չունի, Ա. Ռշտունու և տուժողի միջև վիճաբանությունը ծագել է միայն այն բանից հետո, երբ տուժողը Ա. Ռշտունուն ոչ միայն հանդիմանել է, այլև` ապտակել նրան:
Դատարանը հաստատված է համարել, որ Ալբերտ Ռշտունին ցանկացել է կացնով երկրորդ անգամ հարվածել Վ. Հայրապետյանին, սակայն Վալերի Հայրապետյանը, Գայանե Բաղրամյանը, Անի և Ալբերտ Հայրապետյանները համատեղ ջանքերով կարողացել են նրա ձեռքից խլել կացինը:
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` դատարանի նման հետևությունը անտրամաբանական է, չի տեղավորվում նորմալ տրամաբանության մեջ: Դատարանը ՙհալած յուղի՚ տեղ է ընդունել տուժողի և նրա ընտանիքի անդամների ցուցմունքները, որոնք, խոսքները մեկ արած, որոշել են սպանել ծեր մարդուն: Ա. Ռշտունու մոտ Վ. Հայրապետյանին սպանելու դիտավորություն կառաջանար միայն այն դեպքում, երբ նա գտնվեր հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում` կապված տուժողի գործադրած ծանր վիրավորանքի հետ, եթե տուժողի կողմից Ա. Ռշտունուն վիրավորանք հասցնելը այնքան խորը չի եղել, որ նրան հասցներ հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակի, ապա էլ ինչու պետք է Ա. Ռշտունին ցանկանար սպանել տուժողին:
Խնդրել է`
1. Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա. Ռշտունու մեղադրանքը հիմնավորված է, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2010թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ կիրառել ՙՀայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները՚.-ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը չակերտների մեջ առնվածը հասկանում է ՙՀայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները՚:
2. Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա. Ռշտունու արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները հիմնավորված չեն, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ստորադաս դատարանի դատական ակտը, այդ հոդվածներով նրան ճանաչել անպարտ, քանի որ Ա. Ռշտունու գործողություններում առկա են միայն Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալ Ա. Ռշտունին ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով, ՀՀ քր. օր.-ի 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ իրեն մեղավոր ճանաչեց, ինչը նա չէր արել նախաքննության ընթացքում և գործն ընդհանուր իրավասության դատարանում քննելու ժամանակ, զղջաց կատարածի համար, հայտնեց, որ իր` դեպքի օրվա վարքագիծը պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ իր ընկալմամբ, Գայանեն և Վալերին այցելել են Ա. Ռշտունու կնոջ, Գայանեի մոր` Ջուլիետայի գերեզմանին և իրեն չեն տարել իրենց հետ, թեև նախորդ օրը պայմանավորվել էին` գնալ միասին, այսինքն, այդ օրվա պահվածքի և վրդովմունքի պատճառը սերն է եղել հանդեպ Գայանեի մոր և ոչ թե ինչ-որ երկրորդական պատճառ, և խնդրեց իր նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ, հաշվի առնելով իր տարիքը, անցած անբասիր կյանքի ճանապարհը, նախկինում դատապարտված չլինելը:
Պաշտպանը, պնդելով իր վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, խնդրեց Ա. Ռշտունու արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները հիմնավորված չլինելու հիմքով մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ստորադաս դատարանի դատական ակտը, այդ հոդվածներով նրան ճանաչել անպարտ, իսկ եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա. Ռշտունու մեղադրանքը հիմնավորված է, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2010թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները:
Տուժողը վերաքննիչ դատարանում ներկայացնելով իր դիրքորոշումը, հայտնեց, որ ամբաստանյալը 74 տարեկան է, իր կնոջ հայրն է, իրենք երկար տարիներ ապրում են նույն հարկի տակ, իրենց փոխհարաբերությունները եղել են լավ, ինքը ներել է նրան և խնդրեց կրած պատժով բավարարվել և ազատել հետագա պատժի կրումից:
Մեղադրողը, հանդես գալով վերաքննիչ բողոքի դեմ պատասխանով, հայտնեց, որ ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու արարքներին ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով, 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, նրա կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի նշված հոդվածներով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը հիմնավորված են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով, նշանակված պատիժը համաչափ է, խնդրեց պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. ապրիլի 15-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով պաշտպանի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, տուժողի դիրքորոշումը, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրողի պատասխանը, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության վերաբերյալ քրեադատավարական պահանջների, ապացույցներ ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն համոզման, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալի արարքներում ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով, ՀՀ քր. օր.-ի 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները առկա չլինելու մասով` պետք է մերժել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածների կիրառման մասով` միայն ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածը կիրառելու մասով` բավարարել, ըստ այդմ էլ` ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. ապրիլի 15-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` փոփոխել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում ամբաստանյալ Ալբերտ Ռշտունին առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1977 թվականին ամուսնացել է Ջուլիետա Հասրաթյանի հետ, ով 1996 թվականին մահացել է: Կնոջ մահից հետո ինքը շարունակել է համատեղ բնակվել կնոջ դստեր` Գայանե Բաղրամյանի, վերջինի ամուսնու` Վալերի Հայրապետյանի և նրանց երկու երեխաների հետ: 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ՙՍուրբ Խաչի՚ օրը, Վալերին, Գայանեն ու երեխաները միասին դուրս են եկել տնից, սակայն իրեն չեն ասել, թե ուր են գնում: Ինքը կարծել է, որ նրանք իրենից թաքուն գնացել են իր կնոջ գերեզմանոց, ինչից վրդովված, գնացել է խորդանոց, որպեսզի վերցնի մուրճը, սակայն այն չի գտել և վերցրել է կացինը: Այդ կացնով կոտրել է տանը եղած սպասքը, որից հետո կացինը պահել է ննջասենյակի դռան ետևում: Երեկոյան Վալերին կնոջ ու երեխաների հետ վերադարձել է տուն և այդ ժամանակ ինքը Գայանեին ասել է, որպեսզի նա գնա հյուրասենյակ և տեսնի, թե ինքն ինչ է արել: Գայանեն, տեսնելով կոտրված սպասքը, սկսել է բղավել, իսկ ինքը ասել է, որ կոտրելու պատճառները հետո կասի: Դրանից հետո եկել է Վալերին և հարցրել, թե ինչու է ինքը այդպես վարվել, և ձախ ձեռքով ապտակել է իրեն: Ապտակից ինքը մարմնական վնասվածք չի ստացել, սակայն ընկել է բազմոցին, որից հետո ննջասենյակից բերել է կացինը և թափահարելով, անկանոն հարվածել է Վալերիի գլխին: Հարվածի պահին Վալերին կանգնած է եղել դեմքով դեպի իր կողմը: Վալերիի ապտակից ինքը հուզվել է, բայց նրան սպանելու մտադրություն չի ունեցել, այլ ցանկացել է վախեցնել: Ինքը չի փորձել երկրորդ անգամ հարվածել Վալերիին: Հարվածելու պահին, իրենց ընտանիքի անդամներից բացի, այդտեղ է եղել նաև հարևան կանանցից մեկը, ում անունը չի կարող ասել: Իր հարվածից հետո մոտ 5-6 անձ փորձել են իր ձեռքից վերցնել կացինը, և ինքը չի կարող ասել, թե ինչու ինքը միանգամից չի տվել այն: Ինչ վերաբերում է այդ օրը հարբած լինելուն, ապա ինքն ընդանրապես օղի չի խմում, սակայն ամեն օր խմում է գարեջուր, քանի որ տառապում է շաքարային դիաբետով և այդ օրը նույնպես երկու շիշ գարեջուր է խմած եղել: Այդ պահարանը, որի մեջ դրված է եղել իր կոտրած սպասքը, ունի երեք դարակ և յուրաքանչյուր դարակը մոտ 150x40սմ չափսերի է: Կոտրած սպասքի քանակը կոնկրետ չի կարող ասել, սակայն հիշում է, որ կոտրել է 6 կամ 12 հատ սուրճի բաժակ` իրենց ափսեներով, սուրճի թեյնիկ, սուրճի ափսե, 2 վազա, 6 հատ գունավոր բաժակներ, սպիտակ հախճապակուց բաժակներ, 12 հատ պոչով օղու բաժակներ և 12 հատ առանց պոչի օղու բաժակներ: Նշված սպասքից միայն վազաներն են եղել նրանց կողմից գնած, իսկ մյուսները գնվել են իր և Ջուլիետայի կողմից: Ինչ վերաբերում է նրանց ասած 12 հատ փոքր, 6 հատ կոլեկցիոն բաժականերին, ՙՄադոննա՚ և կոբալտից սուրճի սերվիսներին, 12 հատ մեծ և 12 հատ փոքր սուրճի բաժակներին, ապա ինքը դրանք չի կոտրել և իրենց տանը նման սպասք չի տեսել, իսկ պաղպաղակի ափսեներն այդ պահարանում չեն եղել, այլ եղել են խոհանոցում: Չի բացառում, որ այդ պահարանում դրված են եղել այլ ապրանքներ, որոնք ինքը կոտրել է և այժմ չի հիշում: Տանը եղած այն ապրանքները, որոնք պատկանել են նրանց, ինքը իրավունք չի ունեցել վաճառելու կամ նվիրելու, իսկ իրեն պատականող ապրանքները` նրանք իրավունք չեն ունեցել: Ինքը չի կարող ասել, թե բարկացած լինելով նրանց վրա` ինչու է կոտրել իր և կնոջ կողմից ձեռք բերած և կնոջից հիշատակ մնացած իրերը:
Տուժող Վալերի Հայրապետյանը ընդհանուր իրավասության դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1991 թվականից բնակվում է Երևան քաղաքի Ադոնցի փողոցի 13-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, Ալբերտ Ռշտունու հետ միասին: Իրենք ապրել են մի ընտանիքի պես և վարել են համատեղ տնտեսություն: 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, կեսօրին, ինքը, կինը և երկու երեխաները միասին գնացել են Շենգավիթ և ժամը 19:00-ին վերադարձել են տուն: Տուն մտնելու պահին Ալբերտը իրենց ասել է. ՙտեսեք, ինչ եմ արել՚: Իրենք մտել են հյուրասենյակ և տեսել, որ պահարանում եղած ողջ սպասքը կոտրված է, բացառությամբ մեկ վազայի, որի մեջ եղել են իր որդու մեդալները: Սկզբում կինը` Գայանեն, այնուհետև ինքը, հարցրել են, թե ինչի համար է նա այդպես արել: Հետո կինն ասել է, որ զանգահարելու է եղբորը, որպեսզի նա գա և տեսնի, թե ինչպիսի վիճակ է, սակայն ինքը կնոջն ասել է, որ պետք չէ զանգահարել եղբորը, մեծ մարդ է, հարբած է եղել, ինչի պատճառով էլ այդպես է արել: Այդ ժամանակ Ալբերտը շալվարի վրայից հանել է գոտին, որպեսզի հարվածի իրեն, սակայն ինքը նրան ամոթանք է տվել և նստեցրել միջանցքում դրված բազմոցին: Այդ ժամանակ տղան փորձել է մաքրել կոտրված ապակիները, իսկ ինքը եկել է հյուրասենյակի կողմ, որպեսզի նրան թույլ չտա դրանք հավաքել: Երբ ինքը կանգնած է եղել հյուրասենյակի դռան մոտ, հանկարծ ուժգին հարված է ստացել գլխին: Ինքը շրջվել է և տեսել, որ Ալբերտը կացինը ձեռքին կանգնած է իր ետևում, իսկ իր դուստրը նրա կողքին է: Այդ պահին ինքը բռնել է նրա ձեռքից, որպեսզի նա կրկին չհարվածի, և իր երեխաների օգնությամբ, նրան հրելով` նստեցրել են բազկաթոռին ու ձեռքից վերցրել կացինը: Իր շրջվելու պահին Ալբերտը կացինը վեր է բարձրացրած եղել, որպեսզի կրկին հարվածի իրեն, սակայն ինքը բռնել է նրա ձեռքը: Կարծում է, որ Ալբերտը վրդովվել է ՙհարբած է՚ ատահայտությունից և դրա համար դիմել է այդ քայլին: Ինքը նրան չի ապտակել և որևէ վատ բառ նրան չի ասել: Տանը Ալբերտը պատճառաբանել է, որ նարդի խաղալուց հետո ինքն իր կնոջ եղբորը առաջարկել է հաց ուտել, իսկ նրա հրաժարումից հետո ինքը ասել է. ՙքրոջդ տունն է, ինչու ես ամաչում՚, իսկ ոստիկանությունում նա պարզաբանել է, որ ՙՍուրբ խաչին՚ իրենք առանց նրա գնացել են գերեզմանոց: Ինչ վերաբերում է կոտրած սպասքին, ապա դրանք ինքն անձամբ չի գնել, այլ իր տված գումարով իր կինն է գնել, կամ նվեր են ստացել: Չի բացառում, որ դրանց մեջ եղել են նաև իր կնոջ մոր և Ալբերտի կողմից գնված իրեր: Հստակ կարող է ասել, որ դրանց մեջ եղել է նաև իր սանիկի նվիրած վազան և ՙՍվարովսկի՚ քարերով 6 հատ բաժակները, որոնք իր կինը գնել էր Վիեննայից: Ալբերտը իրավունք է ունեցել օգտագործելու իրենց անձնական սպասքը, սակայն վաճառելու, կամ այլ ձևով օտարելու իրավունք չի ունեցել:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Գայանե Բաղրամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Ռշտունին իր հայրն է, իսկ տուժողը` ամուսինը: 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 15:00-ի սահմաններում, ինքը, ամուսինն ու երկու երեխաները միասին գնացել են Շենգավիթ` գնումներ կատարելու, որի մասին տեղյակ են պահել իր հորը: Ժամը 19:00-ի սահմաններում վերադարձել են տուն, և տեսել, որ հայրը կոտրել է հյուրասենյակի պահարանում եղած ողջ սպասքը: Ինքը բարկացել է և հարցրել հորը, թե ինչու է նա այդպես վարվել, իսկ նա պատասխանել է, որ պատճառների մասին հետո կասի: Այդ ժամանակ իր ամուսինն ասել է նրան. ՙՇեֆ ջան, հետոն որն է, մի բան ասա հասկանանք՚: Հայրը, լսելով իր ամուսնու հարցը, բարկացել է, և մոտենալով նրան, հիշեցրել, որ նարդի խաղալուց հետո ամուսինն իր եղբորն ասել է, որ դա նրա քրոջ տունն է: Դրանից հետո հայրը սկսել է հայհոյել և փորձել շալվարի գոտիով հարվածել ամուսնուն, սակայն ամուսինը փորձել է հանգստացնել նրան և նստեցրել է բազմոցին: Դրանից հետո ամուսինն իրեն ասել է, որպեսզի ինքը հավաքի կոտրված ապակիները, իսկ ինքը պատասխանել է, որ ցանկանում է զանգահարել եղբորը և մորաքրոջը, որպեսզի նրանք գան և պարզեն պատճառը: Այնուհետև ինքը, ամուսինը և որդին մտել են հյուրասենյակ: Այդ ժամանակ ինքը վերցրել է հեռախոսը, որպեսզի զանգահարի, իսկ որդին փորձել է հավաքել կոտրված ապակիները, սակայն ամուսինը թույլ չի տվել, ասելով, որ կվնասի ձեռքը: Դրանից հետո ինքը հեռախոսը ձեռքին գնացել է խոհանոց և խոհանոցից միջանցք մտնելիս տեսել է, թե ինչպես է հայրը հարվածում ամուսնու գլխին: Այդ պահին ինքը կարծել է, թե նա մոմակալով է հարվածել ամուսնու գլխին, սակայն երբ նա երկրոդ անգամ է ցանկացել հավածել, ինքը տեսել է, որ նրա ձեռքին ոչ թե մոմակալ է, այլ կացին: Այդ պահին ինքը բարձր բղավել է, և իր բղավոցից այդտեղ է եկել նաև իր որդին և ինքը, ամուսինն ու երկու երեխանները փորձել են կացինը վերցնել նրա ձեռքից: Հետո եկել են հարևաններն ու իր ամուսնու ընկերները և ամուսնուն տեղափոխել հիվանդանոց: Մինչ այդ դեպքը իր և հոր փոխհարաբերությունները եղել են լավ, ինչպես հոր և աղջկա: Սակայն հարբած ժամանակ նա միշտ եղել է անկառավարելի և անկանխատեսելի: Նշվածը հավաստվում է նաև այն փաստով, որ մոտ երկու տարի առաջ հարբած լինելով` նա ցանկացել է բենզինով այրել իրեն և տունը: Ինչ վերաբերում է կոտրված սպասքին, ապա նա կոտրել է 12 հատ մեծ, 12 հատ փոքր սուրճի բաժակներ, ՙՄադոննա՚ սուրճի սերվիս, մեկ այլ սուրճի սերվիս, կոբալտից 2 ափսե, ՙՌոկոկո՚ 6 հատ վազա, 24 հատ մեծ և 24 հատ փոքր բաժակներ, որոնք ամուսնու ծննդյան օրը նվիրել էր իր մորաքույրը, 6 հատ բավականին թանկ բաժակներ, որոնք 2005 թվականին ինքը գնել էր Ավստրիայից, 12 և 6 հատ սպիտակ, գունավոր հախճապակուց բաժակներ: Կոտրված իրերը եղել են բավականին թանկարժեք և դրանք բոլորը պատկանել են իրեն և գնված են եղել իր ամուսնու աշխատավարձով: Իր մայրը ունեցել է բավականին լավ սպասք, որն այժմ էլ կա, քանի որ դրված է եղել պահարանի ներքևի հատվածում: Նշված սպասքի գնման որևէ կտրոն չի պահպանվել: Ավստրիայից գնած բաժակների համար վճարել է 900 եվրո: Իրենց ընտանեկան բյուջեն եղել է միասնական: Տան մեջ եղած գույքը եղել է իրենց բոլորի ընդհանուր օգտագործման համար: Հայրը նույնպես դրանցից օգտվելու սահմանափակում չի ունեցել, սակայն առանց իր գիտության նա չէր կարող տնօրինել դրանք: Քրեական գործին կցված ցուցակում գրված է այն բոլոր իրերի ցանկը, որոնք կոտրվել են հոր կողմից: Ցուցակում նշվածներից միայն 65.000 ՀՀ դրամ արժողության 6 հատ սպիտակ բակալներն են պատկանում ամբաստանյալին, իսկ մնացածը պատկանում է իր ընտանիքին: Կոտրված իրերի մեծ մասը օգտագործվել է մեկ կամ երկու անգամ: Ցուցակում նշված գները գրվել է շուկայում նմանատիպ ապրաքնների գների ուսումնասիրման արդյունքում: Այդպիսի իրեր Երևանի խանութներում և տոնավաճառներում այժմ նույնպես վաճառվում են: Պահարանի առաջին հարկում դրված են եղել 80 ԱՄՆ դոլար արժողության երկու վազա, որոնցից մեկը կոտրված չէ, իսկ դրանց կողքին դրված են եղել ՙՌոկոկո՚ վազաները, որոնց մեջտեղում եղել է պաղպաղակի ափսեն, իսկ անկյուններում թեքությամբ դրված են եղել կոբալտից ափսեները: Երկրորդ հարկի մի անկյունում դրված է եղել սուրճի սերվիսներից մեկը, մյուս անկյունում` մյուս սուրճի սերվիսը, իսկ մեջտեղում` կանաչ գույնի սուրճի մեծ և փոքր բաժակները: Վերևի հարկում դրված են եղել միայն բաժակները` 12 հատ մեծ, 12 հատ փոքր բակալներ, 6 հատ բակալներ, 6 հատ սպիտակ բակալներ, 12 հատ գունավոր, 12 հատ գունավոր և 6 հատ գունավոր այլ բակալներ: Սերվիսների կտորները դասավորված են եղել մեկը մյուսի մեջ: Ցուցակում նշված 12 հատ մեծ և 12 հատ փոքր բակալները, որոնք գնահատվել է 110.000 ՀՀ դրամ, 2008 թվականին, իր ամուսնու ծննդյան օրը, նվիրել է մորաքույրը, որոնք նա գնել էր տոնավաճառից: 12 հատ գունավոր բաժակներ, որոնք գնահատվել է 396 ԱՄՆ դոլար, գնվել է Կիևից 2004 թվականին: Դրա արժեքը եղել է 400 ԱՄՆ դոլար, սակայն սակարկությունների արդյունքում վճարել են այդքան: 12 հատ գունավոր բաժակները, որոնք գնահատվել է 140.000 ՀՀ դրամ, 1971 թվականին իր մայրը գնել է Լեհաստանից և նվիրել իրեն: Դրա գինն ինքը պարզել է ՙՀրազդան՚ տոնավաճառից: 75.000 ՀՀ դրամ արժողության 6 հատ գունավոր բաժակներն ինքը գնել է 2006 թվականին ՙՊրահա՚ խանութից: Կոբալտից սուրճի սերվիսը նույնպես մայրն է գնել 1971 թվականին, որի գինը մոտավորապես է նշված, քանի որ այդ սերվիսից Հայաստանում չկա: 350 ռուբլի արժողության սուրճի սերվիսը ամուսնու հետ 1991 թվականին գնել են Մոսկվայից: 12 հատ մեծ և փոքր սուրճի բաժակները 1975 թվականին գնել են Լենինգրադից, որոնցից մեծերն այդ ժամանակ արժեցել են 35 ռուբլի, իսկ փոքրերը` 30 ռուբլի: ՙՌոկոկո՚ պաղպաղակի ափսեն գնել է 1995 թվականի դեկտեմբերին իրենց սանիկի հարևանուհուց, ով այն բերել էր Չեխիայից: Բացի Կասյան փողոցում գտնվող խանութից 2003 թվականին գնված 80 ԱՄՆ դոլար արժողության վազայից, մնացած մրգի և կոնֆետի վազաները ինքը գնել է ՙՀրազդան՚ տոնավաճառից: 2 վազան, կոբալտից ափսեները և գունավոր բաժակները միասին գնել է 2006 թվականին` տան վերանորոգման ժամանակ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Ալբերտ Հայրապետյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրն ինքը, քույրը և ծնողները գնացել են Շենգավիթ, և այդտեղից վերադառնալուց հետո, իր պապը` Ալբերտ Ռշտունին բացել է դուռն ու ասել, որ ամեն ինչ կոտրել է: Պապի աչքերից ու վարքագծից ակնհայտ երեևացել է, որ նա եղել է հարբած: Իրենք մտել են հյուրասենյակ և տեսել, որ նա կոտրել է իրենց սպասքը: Այդ ժամանակ իր մայրը հարցրել է, թե ինչու է նա կոտրել սպասքը, իսկ պապը պատասխանել է, որ կոտրելու պատճառը հետո կասի: Բոլորը եղել են բարկացած: Պապը փորձել է հանել գոտին, որպեսզի հարվածի իր հորը, սակայն հայրը թույլ չի տվել: Դրանից հետո ինքը ցանկացել է հավաքել կոտրված ապակինեը, սակայն հայրն ասել է, որ կվնասի ձեռքերը: Այդ պահին իր պապը կացնով ետևից հարվածել է իր հոր գլխին: Ինքը հարվածի պահը չի տեսել, սակայն մոր ու քրոջ ձայնից շրջվել է, և տեսել, որ իր հոր գլխից արյուն է գալիս: Իր հայրը պապին չի հարվածել: Հայրը, մայրը և քույրը ցանկացել են կացինը վերցնել պապի ձեռքից, իսկ ինքը վազել է դուրս, որպեսզի օգնության կանչի հարևաններին: Առաջին հարվածից հետո իր պապը ցանկացել է նորից հարվածել, սակայն իր քույրը կսմթել է նրա ձեռքը: Հետո եկել են հարևաններն ու հոր ընկերները և նրան տարել հիվանդանոց: Երբ իր պապը ինչ-որ վատ բան է արել, միշտ պատճառաբանել է, որ միևնույն է իրեն չեն դատապարտի: Ինքը սիրում է իր պապին, և նա էլ սիրում է իրեն:
Վկա Անի Հայրապետյանն ընդհանուր իրավասության դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրն ինքը, եղբայրն ու ծնողները գնացել են Շենգավիթ և այդտեղից վերադառնալուց հետո իր պապը, Ալբերտ Ռշտունին, բացել է դուռն ու ասել, որ ամեն ինչ ՙավերել՚ է: Իր մայրն այդ պահին չի հասկացել, թե պապը ինչ է ասել, և հարցրել է նրան, թե ինչն է նա ՙավերել ՚: Հետո իրենք մտել են հյուրասենյակ և տեսել, որ նա կոտրել է իրենց ողջ սպասքը: Մայրը պապին հարցրել է, թե ինչի համար է նա կոտրել, իսկ պապը պատասխանել է, որ պատճառը հետո կասի: Իր հայրը մոտեցել է պապին և հարցրել ՙՇեֆ ջան, կբացատրես ինչի համար՚, իսկ պապը պատասխանել է, որ նա է մեղավոր: Հայրը զարմացել է և հարցրել է, թե ինչի համար է նա մեղավոր, իսկ պապը ասել է, որ նա նարդի խաղալուց հետո իր մորեղբորն ասել է, թե դա նրա քրոջ տունն է: Դրանից հետո իր պապն ավելի է բարձրացրել ձայնը, սկսել է հայհոյել և փորձել հարվածել հորը, սակայն հայրը հանգստացրել է նրան և նստեցրել բազմոցին: Այդ իրավիճակից իր հայրը գունատվել է, իսկ մայրն ասել է, որպեսզի ինքը դեղ տա հորը: Ինքը գնացել է դեղ բերելու, և այդ պահին տեսել է, որ պապը դուրս է գալիս սենյակից և ձեռքերը հետևում պահած, ջղային հայացքով, մոտենում է իր հորը: Այդ պահին իր պապը մեջքի ետևից հանել է կացինը, այն բարձրացրել վերև և հարվածել հորը, սակայն ինքը հրել է նրան և հարվածը թույլ է ստացվել: Հարվածը եղել է կացինի սուր մասով: Կարծում է, որ եթե ինքը չհրեր պապին, ապա կացինը երկու կես կաներ իր հոր գլուխը: Դրանից հետո ինքը, մայրը, եղբայրը փորձել են կացինը վերցնել, սակայն ինքը մի պահ թողել է և փորձել զանգահարել շտապ օգնություն: Տեսնելով, որ շտապ օգնության հեռախոսը չի պատասխանում, մայրը եղբորն ուղարկել է հարևաններին կանչելու, իսկ իրենք շարունակել են խլել կացինը պապի ձեռքից: Կացինը վերցնելու պահին, հրելով հասել են բազմոցին, և տեսնելով, որ պապը կացինը չի գցում, ինքը կսմթել է նրա ձեռքը: Պապը փորձել է ևս մեկ անգամ հարվածել, քանի որ նա անընդհատ կացինը վերև է բարձրացրել, որպեսզի հարվածի: Այդ պահին իր հայրը նույնպես փորձել է կացինը վերցնել նրա ձեռքից, սակայն իրենք նրան նստեցրել են, քանի որ նրա գլուխը սկսել է ուժեղ արնահոսել: Այդ ընթացքում պապը եղել է լուռ և միայն ջղային հայացքով նայել է: Դրանից հետո եկել են հարևաններն ու իր հոր ընկերները և նրան տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը կոտրված իրերի արժեքի, ձեռքբերման աղբյուրի և պատկանելիության մասին հստակ ոչինչ չի կարող ասել: Միայն տեղյակ է, որ դրանց թվում եղել է մի վազա, որն ինքը նվեր էր ստացել իր ծննդյան օրվա կապակցությամբ, ինչպես նաև իր մոր կողմից Վիեննայից բերված թանկարժեք բաժակները և այլ իրեր: Այն պահարանը, որի մեջ դրված է եղել կոտրված սպասքը, կլինի մոտ 150 սմ լայնության և ունի 3 հարկ: Պահարանում եղած ողջ սպասքը պապի կողմից կոտրվել է` բացառությամբ մի քանի իրերի: Դեպքից հետո իրենք կոտրված ապակիները հավաքել և դեն են նետել:
Վկա Արարատ Աթարբեկյանը ընդհանուր իրավասության դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժողի հետ աշխատում է ոստիկանությունում: Դեպքի օրն, ինքը և իր հորեղբոր որդի Արմենը Վալերիի տան բակից զանգահարել են նրան, սակայն հեռախոսը վերցրել է նրա կինը և խնդրել շտապ բարձրանալ վերև: Իրենք բարձրացել են տուն և տեսել, որ Վալերին ամբողջովին արյունոտ է և սրբիչով բռնել է գլուխը: Այդ ժամանակ ամբաստանյալը նստած է եղել բազմոցին: Տեսելով, որ Վալերին լավ չի զգում` նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Դրանից հետո իմացել են, որ ամբաստանյալը կացնով հարվածել է Վալերին:
Վկա Արմեն Աթարբեկյանը ընդհանուր իրավասության դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը` երեկոյան, իր հորեղբոր որդու հետ գնացել են Վալերի Հայրապետյանի տուն և տեսել, որ նրա գլխից արյուն է հոսում: Ինքը նկատել է նաև, որ նրանց տան սպասքը կոտրված է: Այնուհետև, Վալերիից տեղեկացել է, որ վերջինը, տեսնելով, որ ամբաստանյալը կոտրել է ողջ սպասքը, նրան հարցրել է կոտրելու պատճառը, սակայն հարցին ի պատասխան` ամբաստանյալը ետևից կացնով հարվածել է նրա գլխին:
Վկա Սամվել Հովհաննիսյանը ընդհանուր իրավասության դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Ռշտունին և տուժող Վալերի Հայրապետյանն իր հարևաններն են: Դեպքի օրն ինքը եղել է տանը, և երեխաների ձայների պատճառով գնացել է նրանց տուն: Այդ ժամանակ Ալբերտը նստած է եղել բազմոցին, իսկ նրա կողքին կանգնած է եղել իրենց մյուս հարևանը: Այդտեղ է եղել նաև Վալերին, ում գլխից արյուն է հոսել: Այդ ժամանակ Ալբերտը մի քանի անգամ փորձել է կանգնել, սակայն հարևան Արտյուշան թույլ չի տվել: Հետո Վալերիին տեղափոխել են հիվանդանոց և այնտեղ մնացել մինչև ժամը 24:00-ն: Բժիշկները պահանջել են, որպեսզի Վալերիին մնա հիվանդանոցում, սակայն նա չի համաձայնել, և միասին եկել են տուն: Նրանց տանը ինքը տեսել է նաև կոտրված սպասք:
Վկա Արտյուշա Մարգարյանը ընդհանուր իրավասության դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Ռշտունին և տուժող Վալերի Հայրապետյանն իր հարևաններն են: Դեպքի օրն ինքը եղել է տանը, և ձայներ լսելու պատճառով գնացել է նրանց տուն: Այդ ժամանակ Ալբերտը կանգնած է եղել միջանցքում, իսկ տուժողը նրա կողքին: Վալերին այդ ժամանակ շորով բռնած է եղել գլուխը: Նրանց տան հատակը եղել է արյունոտ: Ինքը Ալբերտին նստեցրել է բազմոցին, և Վալերի կնոջն ասել, որպեսզի նա սառույց դնի Վալերիի գլխին: Ալբերտը եղել է անհանգիստ և ցանկացել է ծխել: Իր գալուց հետո այդտեղ է եկել նաև իրենց հարևան Սամվելը, իսկ ավելի ուշ եկել են նաև Վալերիի երկու ընկերները: Այնուհետև Վալերիին տարել են հիվանդանոց: Դրանից հետո ինքը մի փոքր էլ մնացել է Ալբերտ Ռշտունու մոտ և գնացել իրենց տուն: Իր այնտեղ գտնվելու ժամանակ Ալբերտը Վալերիին չի սպառնացել, ուղղակի նա եղել է անհանգիստ և անընդհատ ցանկացել է կանգնել: Դրանից հետո ինքը հարևաններից լսել է, որ այդ օրն Ալբերտը կացնով հարվածել է Վալերիի գլխին:
2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Վալերի Հայրապետյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Ալբերտ Ռշտունին իր կնոջ հայրն է: 2009 թվակնի սեպտեմբերի 14-ին իրենք գնացել են Շենգավիթ և նույն օրը, ժամը 19:00-ի սահմաններում, վերադարձել տուն: Այդ ժամանակ Ալբերտը բացել է դուռը և ասել. ՙՏեսեք, թե ոնց եմ բոլորը ջարդել և ավերել՚: Իրենք մտել են հյուրասենյակ և տեսել, որ ողջ սպասքը կոտրված է: Դրանից հետո ինքը շրջելիս է եղել սենյակով, երբ հանկարծակի զգացել է, որ գլուխը ցավում և ուժեղ արյուն է գալիս: Ինքը շրջվել է և տեսել Ալբերտին ու իր աղջկան, ով փորձել է կացինը վերցնել Ալբերտի ձեռքից, քանի որ նա ցանկացել է կրկին հարվածել իրեն: Ալբերտը այդ հարվածով ցանկացել է սպանել իրեն, այլապես նա իր գլխին չէր հարվածի: Ինքը նրան ընդհանրապես չի հարվածել: Իսկ Ալբերտ Ռշտունին հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Վալերի Հայրապետյանն իր աղջկա ամուսինն է: Վալերին ապտակել է իրեն, ինչի համար ինքը կացնով հարվածել է նրան: Ինքը համաձայն է Վալերիի այն ցուցմունքի հետ, որ նա է կոտրել սպասքը և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Գայանե Բաղրամյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Ալբերտ Ռշտունին իր հայրն է: 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին իրենք գնացել են մորաքրոջ` Շենգավիթում գտնվող տուն և նույն օրը, ժամը 19:00-ի սահմաններում, վերադարձել իրենց տուն: Այդ ժամանակ հայրը բացել է դուռը և ասել. ՙՏեսեք ինչ եմ արել, ամբողջը ջարդել, ավերել եմ՚: Իրենք մտել են հյուրասենյակ և տեսել, որ ողջ սպասքը կոտրված և թափված է գետնին: Այդ արարքին իր հայրը ոչ մի բացատրություն չի տվել, սակայն երբ ինքը խոհանոցից եկել է հյուրասենյակ, տեսել է, թե ինչպես է հայրը թիկունքից մոտեցել իր ամուսնուն, որպեսզի հարվածի, սակայն իր աղջիկը` Անին, հրել է հորը: Այդ ժամանակ հայրը կացնով հարվածել է իր ամուսնուն: Այդ հարվածից հետո նա կրկին փորձել է հարվածել, սակայն իրենք թույլ չեն տվել: Եթե իր աղջիկը չմիջամտեր, ապա իր հայրը կացնով ուժեղ հարված կհասցներ ամուսնուն, ինչից նա կմահանար: Հայրը ցանկացել է սպանել իր ամուսնուն: Իսկ Ալբերտ Ռշտունին հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գայանե Բաղրամյանն իր աղջիկն է, համաձայն չէ նրա ցուցմունքնների հետ և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Անի Հայրապետյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Ալբերտ Ռշտունին իր պապն է: 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 15:00-ի սահմաններում, իրենք ընտանիքով գնացել են մորաքրոջ տուն և ժամը 19:00-ի սահմաններում վերադարձել տուն: Տուն մտնելու պահին իր պապն ասել է. ՙՏեսեք, թե ինչ եմ արել, ավերել, փշրել եմ՚: Ինքն արագ մտել է հյուրասենյակ, և տեսել, որ սպասքը կոտրված է: Իր մայրն հարցրել է, թե ինչու է պապը կոտրել սպասքը, իսկ նա պատասխանել է, որ պատճառի մասին հետո կասի: Ինքը փորձել է հանգստացնել իր զայրացած մորը: Այդ ժամանակ պապը դուրս է եկել սենյակից, ձեռքերը ետևում մոտեցել իր հորը և կացնով հարվածել նրան: Ինքը հրել է պապին, որի արդյունքում հարվածը շեղ է ստացվել և հայրը չի մահացել: Առաջին հարվածից հետո պապը փորձել է նորից հարվածել, սակայն ինքն ու իր հայրը բռնել են նրան և փորձել կացինը վերցնել նրա ձեռքից: Իր մայրը նույնպես միացել է իրեն և փորձել կացինը վերցնել պապի ձեռքից: Այդ ժամանակ իր հոր գլուխը ամբողջովին արյունոտ է եղել: Իսկ Ալբերտ Ռշտունին հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Անի Հայրապետյանը իր թոռն է, ինքը համաձայն չէ նրա ցուցմունքի հետ և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված կրիմինալ դեպքերի մատյանը զննելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` ՙՄիքայելյան՚ վիրաբուժության ինստիտուտի կրիմինալ դեպքերի մատյանի 17-րդ էջի 354-րդ համարի տակ գրանցված է եղել, որ 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 20:10-ին, հիվանդանոց է տեղափոխվել Վալերի Հայրապետյանը: Վերջինի մոտ ախտորոշվել է գագաթաքունքային սալջարդ, պատռված վերք աջից: Ըստ հիվանդի հայտարարության` Ադոնցի 13-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում իր կնոջ հայրը ուրագով հարվածել է գլխին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ոստիկանության բաժին ինքնակամ ներկայանալու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 20:10-ին Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին` Վալերի Հայրապետյանին հարվածելու և մարմնական վնասվածք հասցնելու համար:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված սթափության վիճակի զննության թիվ 516 արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 22:48-ին, կատարված զննությամբ Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին գտնվել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված տեղազննություն կատարելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` տեղազննություն է կատարվել Ադոնցի փողոցի 13-րդ շենքի 12-րդ բնակարանի հյուրասենյակում: Հյուրասենյակը 4x4 չափի է, հատակը ծածկված է 2x3 չափի գորգով: Սենյակի մուտքի դռնից դեպի ձախ տեղադրված է հայելիով պահարան, որի վրա դրված են ապակյա տարաներ: Ձախ պատի մոտ առկա է պահարան, որի դռները ապակյա են: Մուտքի դիմացի պատուհանի տակ տեղադրված է օվալաձև սեղան` 6 աթոռներով: Աջ պատի տակ տեղադրված է 2մ երկարությամբ բազմոց, իսկ բազմոցի դիմաց տեղադրված է փոքրիկ ապակե սեղան:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված կացինը ներկայացնելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ի արձանագրության համաձայն` Գայանե Ռուդոլֆի Բաղրամյանը ներկայացրել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 19:00-ին Ադոնցի 13-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում վիճաբանության ժամանակ հոր` Ալբերտ Ռշտունու կողմից, ամուսնուն` Վալերի Հայրապետյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու գործիք կացինը: Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված զննության 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի արձանագրության համաձայն` զննության է ենթարկվել Գայանե Բաղրամյանի կողմից ներկայացված կացինը: Կացնի ընդհանուր երկարությունը 35.5սմ է, փայտե կոթի երկարությունը` 31սմ, լայնությունը` առավել լայն մասում` 5սմ, բարձրությունը` 1.5սմ: Մետաղական մասի ընդհանուր երկարությունը 8սմ է, գլխի երկարությունը` 4սմ, լայնությունը` 3սմ: Կոթի վրա վերից վար առկա են արնանման հետքեր: Նմանատիպ հետքեր առկա են նաև կացնի մետաղական մասի մակերեսին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի որոշման համաձայն` թիվ 14129909 քրեական գործով ներկայացված կացինը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված տուժող Վալերի Հայրապետյանի կազմած` կոտրած սպասքի ցուցակի համաձայն` 12 մեծ և 12 փոքր բակալների արժեքն է 110.000 ՀՀ դրամ, 6 կոլեկցիոն բակալներինը` 900 եվրո, 6 սպիտակ բակալներինը` 65.000 ՀՀ դրամ, 12 գունավոր բակալներինը` 396 ԱՄՆ դոլար, 12 գունավոր բակալներինը` 140.000 ՀՀ դրամ, 6 գունավոր բակալներինը` 75.000 ՀՀ դրամ, սուրճի կոբալտից սերվիսինը` 685 ԱՄՆ դոլար, սուրճի ՙՄադոննա՚ սերվիսինը` 350 ռուբլի, 12 մեծ սուրճի բաժակներինը` 180.000 ՀՀ դրամ, 12 փոքր սուրճի բաժակներինը` 144.000 ՀՀ դրամ, պաղպաղակի ՙՌոկոկո՚ ամանինը` 350 ԱՄՆ դոլար, մրգի և կոնֆետի ՙՌոկոկո՚ վազայինը` 80 ԱՄՆ դոլար, մրգի և կոնֆետի 2 ՙՌոկոկո՚ վազաներից յուրաքանչյուրինը` 60 ԱՄՆ դոլար, մրգի և կոնֆետի 2 ՙՌոկոկո՚ վազաներից յուրաքանչյուրինը` 45 ԱՄՆ դոլար, կոբալտից 2 ափսեներից յուրաքանչյուրինը` 145 ԱՄՆ դոլար: Նշված ապրանքների արժեքները հաշվարկելիս 1 եվրոի փոխարժեքը ընդունվել է 560 ՀՀ դրամ: Կոտրված սպասքի ընդհանուր արժեքը կազմել է 2.115.180 ՀՀ դրամ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի թիվ 2270 եզրակացության համաձայն` Վալերի Հայրապետյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գլխի աջ կողմնային շրջանի սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին և պայմաններում և պատճառվել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 23-ի թիվ 40/18-3-4608 գրության համաձայն` 2009 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՁՊՎ-ից ՀՀ ԱՆ ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկ է ընդունվել Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին` երկու ձեռքերի կապտուկներով, ձախ ձեռքի ստորին և վերին մասի 3-4սմ չափերի կտրվածքով, ճակատային մասի, ձախ հոնքի վերին շրջանի 2-3սմ չափերի վերքով, կրծքավանդակի վերին մասի կապտուկներով: Ըստ Ալբերտ Ռշտունու բանավոր հայտարարության` նշված վնասվածքները նա ստացել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին` փեսայի հետ ծեծկռտուքի հետևանքով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 28-ի թիվ 2199 եզրակացության համաձայն` Ալբերտ Ռշտունու մարմնական վնասվածքները` գլխի, կրծքավանդակի, վերին վերջույթների քերծվածքների, արյունազեղումների, ենթանմաշկային արյունահավաքի, սալջարդ վերքերի ձևով, հասցվել են բութ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի, քան 21 օր: Նկատի ունենալով Ալբերտ Ռշտունու վերին վերջույթների շրջանների վնասվածքների բնույթը, ձևերը, անատոմիական տեղակայությունները, չի բացառվում դրանց առաջացումը ինչպես սեղմելու, կսմթելու, այնպես էլ բութ, կոշտ առարկաների ուղղակի ներգործության հետևանքով: Ալբերտ Ռշտունու մարմնական վնասվածքները հետևանք են բութ, կոշտ առարկաների ներգործությունների:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի թիվ 2269 եզրակացության համաձայն` Գայանե Բաղրամյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` ձախ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, հասցվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2009 թվականի հոկտեմբերի 1-ի թիվ 524 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Վալերի Հայրապետյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի` պատկանում է A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված կացնի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու, և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի` առաջացել է արյան A խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում կարող էր առաջանալ Վալերի Հայրապետյանից:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից ամբուլատոր դատահոգեբանական փորձագիտական հանձնաժողովի 2009 թվականի հոկտեմբերի 29-ի թիվ 374/09 բժշկական եզրակացության համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում: Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն` փորձաքննվողը կարող էր ու կարող է հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք ինչպես իրավախախտումը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայում: Ուստի Ալբերտ Ղազարի Ռշտունուն իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իրավախախտումը կատարել է հասարակ հարբածության վիճակում: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ի թիվ 2391 գրության համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատարի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի թիվ 0125-4098 գրության համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ի թիվ 40/18-8-6153 գրությանը կից ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի ԲՍԲ-ի պետի կողմից 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին տրված տեղականքի համաձայն` ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր Ալբերտ Ռշտունին 2009 թվականի դեկտեմբերի 14-ի երեկոյան ժամերից դրսևորել է հոգեկան անկայուն վարքագիծ, իսկ դեկտեմբերի 15-ի առավոտյան ժամայցի ժամանակ թավալվել է խցի հատակին, մերկացրել իր մարմինը, չի պատասխանել հարցերին: Հիմնարկի բժշկական սպասարկման բաժնի աշխատակիցների կողմից ախտորոշվել է ՙՇինծու վարք, ուղեղի արյան շրջանառության սուր խանգարում՚:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009 թվականի դեկտեմբերի 21-ի թիվ 40/18-8-6284 գրության համաձայն` ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր Ալբերտ Ռշտունու մոտ հիմնարկում գտնվելու ընթացքում համապատասխան հետազոտությունների արդյունքում ախտորոշվել է ՙՇաքարային դիաբետ 2-րդ տիպ, դեկոմպենսացիայի շրջան: Քրոնիկ պիելոնեֆրիտի սրացում՚: Կալանավոր Ալբերտ Ռշտունուն հիմնարկ ընդունելիս կատարված պարտադիր թոքերի ֆլյուրոգրաֆիկ հետազոտության արդյունքում նկատվել է նաև թոքերում ինֆիլտրատիվ պրոցես: Վերոգրյալ ախտաբանական երևույթների դեմ ստացած բուժման արդունքում թոքերում նկատված ինֆիլտրատիվ պրոցեսը ներծծվել է, հիպոգլիկէմիկ դեղահաբերի տրամադրման և հաճախակի գլյուկոմետրիաների արդյունքում նկատվել է շաքարային դիաբետի դրական դինամիկա: 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին կալանավոր Ալբերտ Ռշտունու մոտ ի հայտ է եկել տարօրինակ վարքագիծ, ինչի պատճառով նա չի տեղափոխվել նույն օրը նշանակված դատական նիստին: Համապատասխան հետազոտությունների արդյունքում պարզվել է, որ նշված տարօրինակ վարքագիծը կապված է եղել հիպոգլիկէմիկ վիճակի հետ, ինչը կարող էր զարգանալ ժամանակին դեղորայքն ընդունելու և սննդի ընդունումը ուշացնելու հետ: Ներկա դրությամբ կալանավոր Ալբերտ Ռշտունու հոգեկան առողջական վիճակը բավարար է, նա շարունակում է գտնվել հիմնարկի բժշկական սպասարկման բաժնի աշխատակիցների հսկողության տակ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2010 թվականի մարտի 2-ի թիվ 10-0036 եզրակացության համաձայն` մեղսագրվող արարքները կատարելու պահին Ալբերտ Ռշտունին գտնվել է հոգեկան լարված վիճակում, որը չի ընթացել ֆիզիոլոգիական աֆեկտին բնորոշ դինամիկայով, այսինքն Ալբերտ Ռշտունին չի գտնվել հոգեկան խիստ հուզմունքի` ֆիզիոլոգիական աֆեկտի վիճակում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի արձանագրային որոշմամբ ներկայացված երկու լուսանկարները հետազոտվել են, ճանաչվել են ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի որոշման համաձայն` թիվ 14129909 քրեական գործով Վալերի Հայրապետյանը ճանաչվել է տուժող:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի որոշման համաձայն` թիվ 14129909 քրեական գործով Վալերի Հայրապետյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 2.000.000 ՀՀ դրամ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ձերբակալման 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, ժամը 20:00-ին, Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին ձերբակալվել է:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշման համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին նախկինում դատապարտված չի եղել:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՙԵրևանշին՚ ԲԲ ընկերության խորհրդի նախագահի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին բնութագրվում է դրականորեն:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, ձեռք բերված ապացույցների համակցության մեջ գնահատելով ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու` նախաքննության և ընդհանուր իրավասության դատարանում տված ցուցմունքները, այն համարում է մտացածին, ոչ արժանահավատ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավորված է համարում ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումը առ այն, որ սույն գործում առկա առերես հարցաքննության բոլոր արձանագրությունները պետք է ճանաչել անթույլատրելի և չդնել ներքոհիշյալ փաստական հանգամանքների հաստատման հիմքում, քանի որ նշված ապացույցները ձեռք բերելիս չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի պահանջները, այն է` առերեսումները կատարվել են այն դեպքում, երբ մինչ այդ հարցաքննված Ալբերտ Ռշտունին հրաժարվել է ցուցմունք տալ, այսինքն նրա և առերեսվող անձանց ցուցմունքններում էական հակասություն լինել չէր կարող:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավորված է համարում ընդհանուր իրավասության դատարանի նաև այն եզրահանգումը, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Ալբերտ Ռշտունու ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը չի ցանկացել սպանել Վալերի Հայրապետյանին, կոտրած սպասքից միայն վազաներն են գնված եղել Վալերի Հայրապետյանի ու Գայանե Բաղրամյանի կողմից, ինչպես նաև այն, որ ինքը չի կոտրել 12 փոքր և 6 կոլեկցիոն բաժակաները, ՙՄադոննա՚ և կոբալտից սուրճի սերվիսները, 12 մեծ ու 12 փոքր սուրճի բաժակները և պաղպաղակի ափսեները:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավորված է համարում ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումը առ այն, որ տուժողի կազմած ցուցակը և կոտրված սպասքի կապակցությամբ տրված ցուցմունքները, բավարար չեն գալու եզրահանգման, որ կոտրված սպասքի միջին շուկայական արժեքը եղել է հենց 2.000.000/երկու միլիոն/ ՀՀ դրամ, ինչպես նշված է մեղադրական եզրակացությունում: Սակայն նշված ապացույցները բավարար են գալու այն եզրահանգման, որ կոտրված սպասքի միջին շուկայական արժեքը 500.000/հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամից ավելի է, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով հանդիսանում է խոշոր չափերի հասնող գումար:
Հիմնավորված է նաև ընդհանուր իրավասության դատարանի պատճառաաբնությունը այն մասին, որ կոտրված ապրանքների միջին շուկայական արժեքը հստակ որոշելու համար դատաապրանքագիտական փորձաքննություն չի նշանակվել` փորձաքննության անցկացումը գտնելով օբյեկտիվորեն անհնարին, քանի որ ոչնչացված առարկաները պահպանված չեն եղել:
Քննության առնելով ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքերի նկատմամբ նախաքննական մարմինը և ընդհանուր իրավասության դատարանը ճիշտ են կիրառել քրեական օրենքը, այդ փաստական հանգամանքները համապատասխանում են ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին, 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների հատկանիշներին, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվում է ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու կողմից ապօրինությամբ մեկ ուրիշին կյանքից զրկելու փորձ կատարելը և դիտավորությամբ խոշոր չափերի գույք ոչնչացնելու փաստերը:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի առաջին փաստարկը` ՙիսկ եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա. Ռշտունու մեղադրանքը հիմնավորված է, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2010թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները՚, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է հետևյալը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններումª հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ Քրեական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, ՀՀ քր. օր.-ի 70հդ.-ի պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով սույն գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48հդ.-ի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` այն է` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, հանցանք կատարած անձի ուղղմանը, հանցանքների կանխմանը:
ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:
ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի 1-ին մասի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար պարտադիր է հետևյալ երկու պայմաններից գոնե մեկի առկայությունը.
1.Հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը էականորեն նվազեցնող, հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայություն.
2.Խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի 1-ին մասի պահանջների համատեքստում քննության առնելով սույն քրեական գործի հանգամանքները, արձանագրում է հետևյալը:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորված է, որ դեպքի օրը` 2009թ. սեպտեմբերի 14-ին ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու վարքագծի` այն է` տուժող Վ. Հայրապետյանին ապօրինաբար
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված զննության 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի արձանագրության համաձայն` զննության է ենթարկվել Գայանե Բաղրամյանի կողմից ներկայացված կացինը: Կացնի ընդհանուր երկարությունը 35.5սմ է, փայտե կոթի երկարությունը` 31սմ, լայնությունը` առավել լայն մասում` 5սմ, բարձրությունը` 1.5սմ: Մետաղական մասի ընդհանուր երկարությունը 8սմ է, գլխի երկարությունը` 4սմ, լայնությունը` 3սմ: Կոթի վրա վերից վար առկա են արնանման հետքեր: Նմանատիպ հետքեր առկա են նաև կացնի մետաղական մասի մակերեսին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի որոշման համաձայն` թիվ 14129909 քրեական գործով ներկայացված կացինը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված տուժող Վալերի Հայրապետյանի կազմած` կոտրած սպասքի ցուցակի համաձայն` 12 մեծ և 12 փոքր բակալների արժեքն է 110.000 ՀՀ դրամ, 6 կոլեկցիոն բակալներինը` 900 եվրո, 6 սպիտակ բակալներինը` 65.000 ՀՀ դրամ, 12 գունավոր բակալներինը` 396 ԱՄՆ դոլար, 12 գունավոր բակալներինը` 140.000 ՀՀ դրամ, 6 գունավոր բակալներինը` 75.000 ՀՀ դրամ, սուրճի կոբալտից սերվիսինը` 685 ԱՄՆ դոլար, սուրճի ՙՄադոննա՚ սերվիսինը` 350 ռուբլի, 12 մեծ սուրճի բաժակներինը` 180.000 ՀՀ դրամ, 12 փոքր սուրճի բաժակներինը` 144.000 ՀՀ դրամ, պաղպաղակի ՙՌոկոկո՚ ամանինը` 350 ԱՄՆ դոլար, մրգի և կոնֆետի ՙՌոկոկո՚ վազայինը` 80 ԱՄՆ դոլար, մրգի և կոնֆետի 2 ՙՌոկոկո՚ վազաներից յուրաքանչյուրինը` 60 ԱՄՆ դոլար, մրգի և կոնֆետի 2 ՙՌոկոկո՚ վազաներից յուրաքանչյուրինը` 45 ԱՄՆ դոլար, կոբալտից 2 ափսեներից յուրաքանչյուրինը` 145 ԱՄՆ դոլար: Նշված ապրանքների արժեքները հաշվարկելիս 1 եվրոի փոխարժեքը ընդունվել է 560 ՀՀ դրամ: Կոտրված սպասքի ընդհանուր արժեքը կազմել է 2.115.180 ՀՀ դրամ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի թիվ 2270 եզրակացության համաձայն` Վալերի Հայրապետյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գլխի աջ կողմնային շրջանի սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին և պայմաններում և պատճառվել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 23-ի թիվ 40/18-3-4608 գրության համաձայն` 2009 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՁՊՎ-ից ՀՀ ԱՆ ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկ է ընդունվել Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին` երկու ձեռքերի կապտուկներով, ձախ ձեռքի ստորին և վերին մասի 3-4սմ չափերի կտրվածքով, ճակատային մասի, ձախ հոնքի վերին շրջանի 2-3սմ չափերի վերքով, կրծքավանդակի վերին մասի կապտուկներով: Ըստ Ալբերտ Ռշտունու բանավոր հայտարարության` նշված վնասվածքները նա ստացել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ին` փեսայի հետ ծեծկռտուքի հետևանքով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 28-ի թիվ 2199 եզրակացության համաձայն` Ալբերտ Ռշտունու մարմնական վնասվածքները` գլխի, կրծքավանդակի, վերին վերջույթների քերծվածքների, արյունազեղումների, ենթանմաշկային արյունահավաքի, սալջարդ վերքերի ձևով, հասցվել են բութ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի, քան 21 օր: Նկատի ունենալով Ալբերտ Ռշտունու վերին վերջույթների շրջանների վնասվածքների բնույթը, ձևերը, անատոմիական տեղակայությունները, չի բացառվում դրանց առաջացումը ինչպես սեղմելու, կսմթելու, այնպես էլ բութ, կոշտ առարկաների ուղղակի ներգործության հետևանքով: Ալբերտ Ռշտունու մարմնական վնասվածքները հետևանք են բութ, կոշտ առարկաների ներգործությունների:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2009 թվականի սեպտեմբերի 24-ի թիվ 2269 եզրակացության համաձայն` Գայանե Բաղրամյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` ձախ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, հասցվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2009 թվականի հոկտեմբերի 1-ի թիվ 524 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Վալերի Հայրապետյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի` պատկանում է A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված կացնի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու, և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի` առաջացել է արյան A խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում կարող էր առաջանալ Վալերի Հայրապետյանից:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից ամբուլատոր դատահոգեբանական փորձագիտական հանձնաժողովի 2009 թվականի հոկտեմբերի 29-ի թիվ 374/09 բժշկական եզրակացության համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում: Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն` փորձաքննվողը կարող էր ու կարող է հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք ինչպես իրավախախտումը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայում: Ուստի Ալբերտ Ղազարի Ռշտունուն իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իրավախախտումը կատարել է հասարակ հարբածության վիճակում: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի ղեկավարի 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ի թիվ 2391 գրության համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատարի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի թիվ 0125-4098 գրության համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում հաշվառման մեջ չի գտնվում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ի թիվ 40/18-8-6153 գրությանը կից ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի ԲՍԲ-ի պետի կողմից 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին տրված տեղականքի համաձայն` ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր Ալբերտ Ռշտունին 2009 թվականի դեկտեմբերի 14-ի երեկոյան ժամերից դրսևորել է հոգեկան անկայուն վարքագիծ, իսկ դեկտեմբերի 15-ի առավոտյան ժամայցի ժամանակ թավալվել է խցի հատակին, մերկացրել իր մարմինը, չի պատասխանել հարցերին: Հիմնարկի բժշկական սպասարկման բաժնի աշխատակիցների կողմից ախտորոշվել է ՙՇինծու վարք, ուղեղի արյան շրջանառության սուր խանգարում՚:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009 թվականի դեկտեմբերի 21-ի թիվ 40/18-8-6284 գրության համաձայն` ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր Ալբերտ Ռշտունու մոտ հիմնարկում գտնվելու ընթացքում համապատասխան հետազոտությունների արդյունքում ախտորոշվել է ՙՇաքարային դիաբետ 2-րդ տիպ, դեկոմպենսացիայի շրջան: Քրոնիկ պիելոնեֆրիտի սրացում՚: Կալանավոր Ալբերտ Ռշտունուն հիմնարկ ընդունելիս կատարված պարտադիր թոքերի ֆլյուրոգրաֆիկ հետազոտության արդյունքում նկատվել է նաև թոքերում ինֆիլտրատիվ պրոցես: Վերոգրյալ ախտաբանական երևույթների դեմ ստացած բուժման արդունքում թոքերում նկատված ինֆիլտրատիվ պրոցեսը ներծծվել է, հիպոգլիկէմիկ դեղահաբերի տրամադրման և հաճախակի գլյուկոմետրիաների արդյունքում նկատվել է շաքարային դիաբետի դրական դինամիկա: 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին կալանավոր Ալբերտ Ռշտունու մոտ ի հայտ է եկել տարօրինակ վարքագիծ, ինչի պատճառով նա չի տեղափոխվել նույն օրը նշանակված դատական նիստին: Համապատասխան հետազոտությունների արդյունքում պարզվել է, որ նշված տարօրինակ վարքագիծը կապված է եղել հիպոգլիկէմիկ վիճակի հետ, ինչը կարող էր զարգանալ ժամանակին դեղորայքն ընդունելու և սննդի ընդունումը ուշացնելու հետ: Ներկա դրությամբ կալանավոր Ալբերտ Ռշտունու հոգեկան առողջական վիճակը բավարար է, նա շարունակում է գտնվել հիմնարկի բժշկական սպասարկման բաժնի աշխատակիցների հսկողության տակ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված փորձագետի 2010 թվականի մարտի 2-ի թիվ 10-0036 եզրակացության համաձայն` մեղսագրվող արարքները կատարելու պահին Ալբերտ Ռշտունին գտնվել է հոգեկան լարված վիճակում, որը չի ընթացել ֆիզիոլոգիական աֆեկտին բնորոշ դինամիկայով, այսինքն Ալբերտ Ռշտունին չի գտնվել հոգեկան խիստ հուզմունքի` ֆիզիոլոգիական աֆեկտի վիճակում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի արձանագրային որոշմամբ ներկայացված երկու լուսանկարները հետազոտվել են, ճանաչվել են ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի որոշման համաձայն` թիվ 14129909 քրեական գործով Վալերի Հայրապետյանը ճանաչվել է տուժող:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի որոշման համաձայն` թիվ 14129909 քրեական գործով Վալերի Հայրապետյանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 2.000.000 ՀՀ դրամ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ձերբակալման 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ի արձանագրության համաձայն` 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, ժամը 20:00-ին, Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին ձերբակալվել է:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշման համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին նախկինում դատապարտված չի եղել:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ՙԵրևանշին՚ ԲԲ ընկերության խորհրդի նախագահի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին բնութագրվում է դրականորեն:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, ձեռք բերված ապացույցների համակցության մեջ գնահատելով ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու` նախաքննության և ընդհանուր իրավասության դատարանում տված ցուցմունքները, այն համարում է մտացածին, ոչ արժանահավատ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավորված է համարում ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումը առ այն, որ սույն գործում առկա առերես հարցաքննության բոլոր արձանագրությունները պետք է ճանաչել անթույլատրելի և չդնել ներքոհիշյալ փաստական հանգամանքների հաստատման հիմքում, քանի որ նշված ապացույցները ձեռք բերելիս չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի պահանջները, այն է` առերեսումները կատարվել են այն դեպքում, երբ մինչ այդ հարցաքննված Ալբերտ Ռշտունին հրաժարվել է ցուցմունք տալ, այսինքն նրա և առերեսվող անձանց ցուցմունքններում էական հակասություն լինել չէր կարող:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավորված է համարում ընդհանուր իրավասության դատարանի նաև այն եզրահանգումը, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Ալբերտ Ռշտունու ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը չի ցանկացել սպանել Վալերի Հայրապետյանին, կոտրած սպասքից միայն վազաներն են գնված եղել Վալերի Հայրապետյանի ու Գայանե Բաղրամյանի կողմից, ինչպես նաև այն, որ ինքը չի կոտրել 12 փոքր և 6 կոլեկցիոն բաժակաները, ՙՄադոննա՚ և կոբալտից սուրճի սերվիսները, 12 մեծ ու 12 փոքր սուրճի բաժակները և պաղպաղակի ափսեները:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հիմնավորված է համարում ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումը առ այն, որ տուժողի կազմած ցուցակը և կոտրված սպասքի կապակցությամբ տրված ցուցմունքները, բավարար չեն գալու եզրահանգման, որ կոտրված սպասքի միջին շուկայական արժեքը եղել է հենց 2.000.000/երկու միլիոն/ ՀՀ դրամ, ինչպես նշված է մեղադրական եզրակացությունում: Սակայն նշված ապացույցները բավարար են գալու այն եզրահանգման, որ կոտրված սպասքի միջին շուկայական արժեքը 500.000/հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամից ավելի է, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով հանդիսանում է խոշոր չափերի հասնող գումար:
Հիմնավորված է նաև ընդհանուր իրավասության դատարանի պատճառաաբնությունը այն մասին, որ կոտրված ապրանքների միջին շուկայական արժեքը հստակ որոշելու համար դատաապրանքագիտական փորձաքննություն չի նշանակվել` փորձաքննության անցկացումը գտնելով օբյեկտիվորեն անհնարին, քանի որ ոչնչացված առարկաները պահպանված չեն եղել:
Քննության առնելով ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքերի նկատմամբ նախաքննական մարմինը և ընդհանուր իրավասության դատարանը ճիշտ են կիրառել քրեական օրենքը, այդ փաստական հանգամանքները համապատասխանում են ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին, 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների հատկանիշներին, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվում է ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու կողմից ապօրինությամբ մեկ ուրիշին կյանքից զրկելու փորձ կատարելը և դիտավորությամբ խոշոր չափերի գույք ոչնչացնելու փաստերը:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի առաջին փաստարկը` ՙիսկ եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա. Ռշտունու մեղադրանքը հիմնավորված է, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2010թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները՚, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է հետևյալը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններումª հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ Քրեական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, ՀՀ քր. օր.-ի 70հդ.-ի պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով սույն գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48հդ.-ի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` այն է` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, հանցանք կատարած անձի ուղղմանը, հանցանքների կանխմանը:
ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:
ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի 1-ին մասի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար պարտադիր է հետևյալ երկու պայմաններից գոնե մեկի առկայությունը.
1.Հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը էականորեն նվազեցնող, հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայություն.
2.Խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ՀՀ քր. օր.-ի 64հդ.-ի 1-ին մասի պահանջների համատեքստում քննության առնելով սույն քրեական գործի հանգամանքները, արձանագրում է հետևյալը:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորված է, որ դեպքի օրը` 2009թ. սեպտեմբերի 14-ին ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու վարքագծի` այն է` տուժող Վ. Հայրապետյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելու փորձի և խոշոր չափերով գույքի դիտավորյալ ոչնչացման վրա էականորեն ազդել է այն հանգամանքը, որ նա կարծել է, թե 2009թ. սեպտեմբերի 14-ին ՙՍուրբ Խաչի՚ օրը տուժողը, որն իր փեսան է, նրա կինը` Գայանե Բաղրամյանը ու երեխաները` այսինքն` իր թոռները, իրենից թաքուն են գնացել իր կնոջ գերեզմանոց, որը սակայն այդպես չի եղել:
Կնոջ մահից հետո` 1977թ. ամբաստանյալը շարունակել է համատեղ ապրել կնոջ դստեր` Գայանե Բաղրամյանի, նրա ամուսնու` Վալերի Հայրապետյանի, նրանց երկու երեխաների հետ, երկար տարիներ նրանք ապրել են նույն հարկի տակ:
Ալբերտ Ռշտունին ունի բարձրագույն կրթություն, համաձայն ՙԵրևանշին՚ ԲԲ Ընկերության նախագահի տված բնութագրի` նրա աշխատանքային գործունեությունը նշված ընկերությունում համընկել է Երևանի Ալ. Սպենդիարյանի անվան Օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի և Հանրապետության հրապարակի վերակառուցման-վերանորոգման աշխատանքներին, այստեղ նա իրեն դրսևորել է դրական կողմերով, միշտ շնորհակալագրեր և գովեստի խոսքեր են ասվել նրա հասցեին, եղել է լավ ընկեր և կոլեկտիվի հարգված ու սիրված անդամներից մեկը:
Ամբաստանյալ Ա.Ռշտունին ներկայացել է մեղայականով, նա նախկինում արատավորված, դատապարտված չի եղել, նա ծեր է` 74 տարեկան:
Ամբաստանյալ Ա. Ռշտունին վատառողջ է, համաձայն ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի պետի 2009թ. դեկտեմբերի 21-ի թիվ 40/18-8-6284 գրության` նրա մոտ նշված քրեակատարողական հիմնարկում գտնվելու ընթացքում համապատասխան հետազոտությունների արդյունքում ախտորոշվել է ՙՇաքարային դիաբետ 2-րդ տիպ, դեկոմպենսիացիայի շրջան: Քրոնիկ պիելոնեֆրիտի սրացում՚, թոքերի ֆլյուրոգրաֆիկ հետազոտության արդյունքում նկատվել է նաև թոքերում ինֆիլտրատիվ պրոցես:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում, ինչպես նշվեց վերը, նա իրեն մեղավոր ճանաչեց, որը նա չէր արել նախաքննության և ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննության ընթացքում:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում, ինչպես նշվեց վերը, տուժողը հայտնեց, որ իրենք երկար տարիներ ապրել են նույն հարկի տակ, հայտնեց նաև, որ ինքը և ընտանիքի անդամները ներել են նրան:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, վերը նշված` ամբաստանյալի անձը բնութագրող, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, հաշվի առնելով դեպքի օրը ամբաստանյալի վարքագիծը պայմանավորած շարժառիթը` այն, որ նա կարծել է, թե 2009թ. սեպտեմբերի 14-ին ՙՍուրբ Խաչի՚ օրը տուժողը, որն իր փեսան է, նրա կինը` Գայանե Բաղրամյանը ու երեխաները` այսինքն` իր թոռները, իրենից թաքուն են գնացել իր կնոջ գերեզմանոց, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների համատեքստում վերը նշված բոլոր հանգամանքները իրենց համակցության մեջ, գնահատում է որպես բացառիկ, և հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելով` հնարավոր է հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48հդ.-ի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` այն է` վերականգնել սոցւիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև` կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 395հդ.-ի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` ... ՙդատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին՚:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 399հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, Վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
ՙԻրավական ակտերի մասին՚ ՀՀ օրենքի 86հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` իրավական ակտը մեկնաբանվում է դրանում պարունակվող բառերի և արտահայտությունների տառացի նշանակությամբ: Իրավական ակտի մեկնաբանությամբ չպետք է փոխվի դրա իմաստը:
Նույն օրենքի 45-րդ հոդվածի 10-րդ կետի 1-ին պարբերության համաձայն` այն պայմանների թվարկման ժամանակ, երբ բոլոր թվարկված պայմանների առկայությունը պարտադիր է, չի կարող կիրառվել ՙկամ՚ շաղկապը: Այս դեպքում պետք է կիրառվեն ՙև՚ կամ ՙու՚ շաղկապները, նույն հոդվածի նույն մասի 8-րդ պարբերության համաձայն` եթե իրավական ակտում նշված նորմի կիրառումը պայմանավորված է ստորակետերով կամ ՙև՚ կամ ՙու՚, ինչպես նաև ՙկամ՚ շաղկապով բաժանված պայմաններով, ապա ստորակետերով կամ ՙև՚ կամ ՙու՚ շաղկապներով բաժանված պայմանների մասով այդ նորմի կիրառման համար անհրաժեշտ է բոլոր պայմանների առկայությունը, իսկ ՙկամ՚ շաղկապով բաժանված պայմանների մասով բավական է թվարկված պայմաններից առնվազն մեկի առկայությունը:
Վերաքննիչ բողոքում պաշտպանը առանձնացրել է երկու պահանջ.
1.Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա. Ռշտունու մեղադրանքը հիմնավորված է, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2010թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ կիրառել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները:
2.Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա. Ռշտունու արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները հիմնավորված չեն, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ստորադաս դատարանի դատական ակտը, այդ հոդվածներով նրան ճանաչել անպարտ, քանի որ Ա. Ռշտունու գործողություններում առկա են միայն Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ:
Ամբաստանյալ Ա. Ռշտունու արարքին ՀՀ քր. օր.-ի 34-104հդ.-ի 1-ին մասով, 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով տրված քրեակաիրավական գնահատականը հիմնավորված է քրեական գործով ձեռք բերված փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, և այդ մասով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման:
Քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի 1-ին կետի պահանջը, այն է` եթե Վերաքննիչ դատարանը դատարանը գտնի, որ Ա. Ռշտունու մեղադրանքը հիմնավորված է, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2010թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ կիրառել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է, որ այստեղ պաշտպանը օգտագործել է ՙև՚ շաղկապը, որը ՙԻրավական ակտերի մասին՚ ՀՀ օրենքի վերը նշված դրույթների համատեքստում նշանակում է, որ պաշտպանը խնդրել է կիրառել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, այսինքն` օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, հետևաբար, այս մասով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն` միայն ՀՀ քր. օր.-ի 64-րդ հոդվածի կիրառման մասով, հետևաբար` ամբողջ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-1-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. ապրիլի 15-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանիքի Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` նշանակված պատժի մասով փոփոխել.
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղազարի Ռշտունուն մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և դատապարտել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կրառմամբ, ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185հդ.-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 6/վեց/ ամիս ժամկետով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, ամբաստանյալ Ալբերտ Ղազարի Ռշտունու նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղազարի Ռշտունին նշանակված պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ռշտունու պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2009թ. սեպտեմբերի 15-ից:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ռշտունու նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ