ԵԱՔԴ/0154/01/09





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«12» ապրիլի 2010թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրողներ Ն.Աշրաֆյան
Ա.Ավետիսյան
Հ.Մարտիրոսյան
տուժող Ա.Լալայան
պաշտպան Ա.Ալվանդյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սամվել Նշանի Անտոնյանի` ծնված 1958 թվականի փետրվարի 7-ին Վանաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, նախկինում մեկ անգամ դատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Շինարարների փողոցի 14-րդ շենքի 46-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 12-րդ շենքի 50-րդ բնակարանում: Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հուլիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14123909 քրեական գործը:
2009 թվականի օգոստոսի 11-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Անանյանի որոշմամբ թիվ 14123909 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2009 թվականի հոկտեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Անանյանի որոշմամբ թիվ 14123909 քրեական գործով Սամվել Նշանի Անտոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:
2009 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Սամվել Նշանի Անտոնյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Սամվել Նշանի Անտոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` այն արարքի համար, որ նա, 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված լինելով 3 տարի 11 ամիս 16 օր ազատազրկման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ 2 տարի ժամանակով փորձաշրջանում գտնվելու ընթացքում կրկին անգամ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Արեն Վախթանգի Լալայանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, վերջինի հորեղբոր որդուն` Ժիրայր Հովիկի Լալայանին ՀՀ ոստիկանության ճանապարային ոստիկանության ծառայությունում աշխատանքի վերականգնելու պատրվակով 2008 թվականի հոկտեմբեր ամսին Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 12-րդ շենքի մոտ և նույն շենքի 50-րդ բնակարանում խաբեությամբ մաս-մաս ստացել է ընդհանուր 1.377.855 ՀՀ դրամ կազմող 4.500 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն այդ ուղղությամբ որևէ քայլ չի ձեռնարկել և խարդախությամբ հափշտակել է նշված գումարը` Արեն Լալայանին պատճառելով խոշոր չափի նյութական վնաս:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 1979-2006 թվականներին աշխատել է ոստիկանության համակարգում: Արեն Լալայանի հետ ծանոթացել է մոտ 3-4 տարի առաջ իր մտերիմ Հարության Յանդյանի միջոցով: Ինքը տարբեր խնդիրների կապակցությամբ աջակցել է Հարությունին և Արենին: 2008 թվականի աշնանը (օրը կոնկրետ չի հիշում)` 18:00-ի սահմաններում, Հարությունը և Արենը եկել են իր բնակարան, որպեսզի մեքենայի վաճառքի հետ կապված խնդրին աջակցելու համար իրենից շնորհակալություն հայտնեն: Այդ ժամանակ ինքը Արենին ասել է, որ իր բնակարանի հիպոթեքային վարկի գումարը վճարելու համար 5.000-6.000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ և նրանից պարտքով գումար է խնդրել: Արենը խոստացել է իրեն տալ 3.500 ԱՄՆ դոլար: Այդ զրուցին Հարությունը ներկա չի եղել, քանի որ նա իր որդու հետ եղել է մեկ այլ սենյակում: Այնուհետև Արենը կանչել է Հարությունին, և նրանք գնացել են: Հաջորդ օրը` առավոտյան, Արենը զանգահարել է իրեն և ասել է, որ նա երեկոյան Ալավերդի քաղաքից կգա և գումարը կբերի: Այդ օրը` երեկոյան, Արենը եկել է և իրեն տվել 3.500 ԱՄՆ դոլար, որը հաջորդ օրն ինքն վճարել է բանկում: Ինքը, Հարությունը և Արենը անձնագրային վարչություն են գնացել այդ ամենից մի քանի օր հետո իր անձնագրի հետ կապված հարցով: Դրանից հետո Արենը Հարությունի միջոցով ևս 300 ԱՄՆ դոլար է ուղարկել է իրեն, իսկ դրանից հետո նա անձամբ իրեն է տվել ևս 700 ԱՄՆ դոլար: Որոշ ժամանակ անց Արենը զանգահարել է իրեն և ասել, որ նրա հորեղբայրը վատառողջ է և հորեղբոր որդին` Ժիրայր Լալայանը պետք է դեղ գնի: Ինքը հանդիպել է Ժիրայր Լալայանին և Օրբելի փողոցում գտնվող դեղատնից 52.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության դեղ է գնել և տվել նրան: Դրանից հետո Արենը ևս երկու անգամ զանգահարել է իրեն և ասել, որ Ժիրայրին գումար է անհրաժեշտ, և ինքը յուրաքանչյուր անգամ 50 ԱՄՆ դոլար է տվել Ժիրայրին: Բացի նշվածներից ինքը ևս 100 ԱՄՆ դոլար է տվել Արենին: Ինքը և Արենը պայմանավորվել են իր կողմից տրված գումարները հանել պարտքի գումարից: 2009 թվականի մայիսի 4-ին Արեն Լալայանից վերցրած գումարը իր փոխարեն իր ընկեր Արթուր Գուրգենի Սահակյանը (ծնված 1959 թվականին, բնակվում է Երևան քաղաքի Էրեբունի վարչական շրջանի Ավանեսովի փողոցի 46-րդ շենքի 14-րդ բնակարանում) վերադարձրել է Արենին: Դրանից հետո` մայիս ամսին, իր առաջարկությամբ և իր ձեռքով ինքը գրել է ստացական: Ինքն Արեն Լալայանին այլևս գումար պարտք չէ:
Տուժող Արեն Լալայանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր հորեղբոր որդին` Ժիրայր Լալայանը ցանկացել է վերականգնվել նախկին աշխատանքում` որպես ճանապարհային ոստիկանության տեսուչ: Իմանալով այդ մասին` ինքը ցանկացել է անակնկալ մատուցել Ժիրայրին` օգնել նրան աշխատանքում վերականգնվելու հարցում: Հարություն Յանդյանի միջոցով ինքը ծանոթ է եղել Սամվել Անտոնյանի հետ, ով նախկինում աշխատել է ոստիկանության համակարգում և զբաղեցրել է ղեկավար պաշտոններ: 2008 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին իր խնդրանքով Հարությունի հետ գնացել են Սամվելի բնակարան, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Կիևյան և Օրբելի փողոցների խաչմերուկի մոտ: Սամվելի տանը ինքը առանձնազրույց է ունեցել նրա հետ, որի ընթացքում նրան խնդրել է պարզաբանել ճանապարհային ոստիկանությունում տեսուչների վերականգման կարգը և հնարավորության դեպքում օգնել Ժիրայրին` վերականգնվելու աշխատանքի: Սամվելն իրեն ասել է, որ վերականգնման դեպքեր եղել են և ինքը գումարի միջոցով կարող է այդ հարցը լուծել: Ինքը Սամվելին ասել է, որ կարող է տալ առավելագույնը 5.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն նա պատասխանել է, որ 4.000-4.500 ԱՄՆ դոլարը բավարար կլինի: Զրույցի ընթացքում իր մոտ համոզմունք է ձևավորվել է, որ Սամվելը կլուծի հարցը: Իրենք պայմանավորվել են անհրաժեշտ գումարի մասին և Սամվելը խոստացել է մեկ կամ մեկուկես ամսում լուծել հարցը: Այդ զրույցի ընթացքում Սամվելը հարցի կապակցությամբ, առանց կոնկրետ անունների, հեռախոսազրույցներ է ունեցել, և ինքը կարծել է, որ նա զրուցել է ոստիկանության ղեկավար պաշտոնյաների հետ: Իրենց առնաձնազրույցին Հարությունը ներկա չի եղել, նա այդ ժամանակ Սամվելի որդու հետ գտնվել է մեկ այլ սենյակում, իսկ իր և Սամվելի պայմանավորվածության մասին նա իմացել է հետագայում: Նույն օրը ինքը, Հարությունը և Սամվելը իր մեքենայով գնացել են Ամիրյան փողոցում գտնվող ՀՀ ոստիկանության անձնագրային վարչություն, որտեղ ինքն ու Հարությունը սպասել են մեքենայում, իսկ Սամվելը մի քանի րոպեով մտել է վարչություն: Երբ Սամվելը դուրս է եկել վարչությունից, ինքը դուրս է եկել մեքենայից և նա այդ ժամանակ իրեն ցույց է տվել կտրոնի չափով թուղթ, որի վրա նշված է եղել Ժիրայրի հասցեն և այլ տվյալներ: Այդ ժամանակ Սամվելն իրեն ասել է, որ ինքը կարող է զանգահարել և ասել, որ աշխատանքի վերականգնման հարցը լուծված է: Հարությունը այդ խոսակցությունը նույնպես ներկա չի եղել, քանի որ նա այդ ժամանակ եղել է մեքենայի մեջ: Դրանից երկու օր անց` երեկոյան, Սամվելենց շենքի «դալանում» ինքը Սամվելին տվել է պայմանավորված գումարի մի մասը` 3.500 ԱՄՆ դոլարը, որից 3.300-3.400 ԱՄՆ դոլարը եղել են 100 ԱՄՆ դոլարանոցներ, իսկ մնացածը` 50, 20 և 10 ԱՄՆ դոլարանոցներ: Այդ ժամանակ Սամվելը կրկին հեռախոսազրույց է ունեցել և ինչ-որ մեկի հետ պայմանավորվել է իր հետ հանդիպումն ավարտելուց անմիջապես հետո իր հարցի կապակցությամբ հանդիպել: Դրանից 10-15 օր հետո Սամվելենց շենքի անկյունային միջանցիկ մուտքում կրկին հանդիպել է Սամվելին և նրան տվել ևս 700 ԱՄՆ դոլար, իսկ դրանից մի քանի օր անց իր խնդրանքով Հարությունը Սամվելին է փոխանցել ևս 300 ԱՄՆ դոլար: 2008 թվականի հոկտեմբերին ինքը ընդհանուր առմամբ Սամվելին է տվել 4.500 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո Ժիրայրի աշխատանքի վերականգնվելու հարցը չի լուծվել, սակայն ինքը երկար ժամանակ հակված չի եղել կարծելու, որ Սամվելը ստում է, քանի որ Սամվելը գործի առումով ցուցաբերել է պատրաստակամ վերաբերմունք և բազմաթիվ հեռախոսազրույցների և հանդիպումների ընթացքում Սամվելի վարքագիծն իր մոտ միայն համոզմունք է ձևավորել, որ հարցը հաջողությամբ կլուծվի: Սամվելը նշել է այնպիսի փաստարկներ, որ իր փոխարեն յուրաքանչյուր անձ չէր կասկածի, որ խաբում է: Սակայն, հետագայում ինքն եկել է այն համոզման, որ Սամվելը իրեն խաբել է: Նախնական պայմանավորվածության ժամկետը լրանալուց հետո Սամվելը գործի լուծմանը խոչընդոտող բազմաթիվ պատճառներ է նշել, մասնավորոպես` 2009 թվականի հունվարին ասել է, որ նախարարի հրամանով աշխատանքի նշանակաման վերաբերյալ բոլոր գործերը դադարեցվել են, հրամանը քիչ հետո կստորագրվի և այլն: Իր տված գումարից Սամվելը վերադարձրել է 200 ԱՄՆ դոլար, որից 100 ԱՄՆ դոլարն իրեն, իսկ 100 ԱՄՆ դոլարը` իր խնդրանքով հորեղբոր որդուն: Վերցրած գումարի մնացած մասը` 4.300 ԱՄՆ դոլարը, Սամվելը չի վերադարձրել, սակայն Դատարանին ներկայացված իր միջնորդությամբ ինքը հրաժարվել է նշված գումարի պահանջից:
Վկա Ժիրայր Լալայանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 1995 թվականից աշխատել է ոստիկանության համակարգում: Սկզբում աշխատել է պարեկապահակային ծառայությունում, հետո պետավտոտեսչությունում, իսկ 2006 թվականից պահակային ծառայությունում: Մի անգամ` զրույցի ընթացքում, ինքն իր հորեղբոր որդի Արեն Լալայանին ասել է, որ մի քանի նախկին պետավտոտեսուչներ վերականգնվել են աշխատանքում և ինքն էլ նման ցանկություն ունի: Այդ ժամանակ Արենը խոստացել է հետաքրքրվել այդ հարցով: Դրանից մի քանի ամիս անց` սույն գործի նախնական քննության ընթացքում, Արենն իրեն ասել է, որ իր աշխատանքի վերականգման համար Սամվելին տվել է 4.500 ԱՄՆ դոլար: Նշված գումարի մասին տեղեկանալուց հետո ինքն իր դժգոհությունն է հայտնել Արենին և վիճել նրա հետ: Ինքը Սամվել Անտոնյանին առաջին անգամ հանդիպել է Կիևյան կամրջի մոտ: Այդ ժամանակ իր հայրը հիվանդ է եղել, ինչի համար նրան տեղափոխել են Երևանում գտնվող հիվանդանոց: Բուժման համար ինքը անհրաժեշտ գումար չի ունեցել և գումար տալու խնդրանքով դիմել է Արենին: Արենն ասել է, որպեսզի ինքը գնա Կիևյան կամրջի մոտ գտնվող դեղատան մոտ, որտեղ իրեն կմոտենա մի մարդ, ով նրան պարտք է, և կօգնի: Ինքը Արենի նշած դեղատան մոտ հանդիպել է Սամվել Անտոնյանին, ով դեղատնից 10.000-20.000 ՀՀ դրամով գնել է անհրաժեշտ դեղերը և տվել իրեն: Բացի դրանից ինքը ևս երկու անգամ հանդիպել է Սամվելին, ով յուրաքանչյուր անգամ իրեն է տվել 50 ԱՄՆ դոլար և ասել, որ պարտք է Արենին: Իրեն Արենն էլ է ասել, որ Սամվելը նրան պարտք է: Բացի այդ ինքը Արենից տեղեկացել է, որ Սամվելը 100 ԱՄՆ դոլար տվել է նրան:
Վկա Հարություն Յանդյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է եղել Սամվել Անտոնյանի հետ: Մոտ 3 տարի առաջ ինքն իր ընկեր Արեն Լալայանին ծանոթացրել է Սամվելի հետ: 2008 թվականի հոկտեմբերին Արենը ինչ-որ հարցի կապակցությամբ ցանկացել է հանդիպել Սամվելի հետ: Այդ նպատակով ինքը և Արենը գնացել են Սամվելի բնակարան, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Կիևյանի փողոցում: Սամվելի տանը Արենը և Սամվելը սկսել են զրուցել, որին ինքը ներկա չի եղել, այլ Սամվելի որդու հետ եղել է մեկ այլ սենյակում: Մոտ 20-25 րոպե անց Արենը կանչել է իրեն և ինքը, Արենն ու Սամվելը դուրս են եկել տնից: Իրենք Սամվելի խնդրանքով գնացել են ՀՀ ոստիկանության անձնագրերի և վիզաների վարչություն: Սամվելը մոտ 25-30 րոպեով մտել է վարչություն և այնտեղից դուրս գալուց` մինչև ավտոմեքենային հասնելը ձեռքով նշան է արել, որ մեկ րոպեով ցանկանում է մտնել հարևանությամբ գտնվող խանութ: Այդ ժամանակ Արենը դուրս է եկել մեքենայից և գնացել Սամվելի ուղությամբ: Այնուհետև նրանք երկուսով նստել են ավտոմեքենան, որտեղ Արենը և Սամվելը կոնկրետ ոչինչ չեն խոսել, իր ներկայությամբ միայն Սամվելը Արենին անորոշ ասել է. «դե դու տես ինչ ես անում, մինչև ես էլ տեսնեմ ինչ եմ անում»: Նույն թվականի հոկտեմբերին կամ նոյեմբերի սկզբին Արենը Ալավերդի քաղաքից զանգահարել է իրեն և խնդրել, որպեսզի ինքը գնա «Ռոսիա» կինոթատրոնի մոտ գտնվող ավտականգառ և եևթուղային տաքսիներից մեկի վարորդից վերցնի 300 ԱՄՆ դոլար և այն փոխանցի Սամվելին, ինչն էլ ինքն արել է: Այդ ժամանակ Արենն իրեն ասել է, որ Սամվելին պարտք է մնացել 300 ԱՄՆ դոլար, իսկ ինքը կարծել է, որ նրանք առևտուր են արել և դրանից է առաջացել այդ պարտքը: Դրանից բավական երկար ժամանակ անց` 2009 թվականի սկզբին, Արենն իրեն ասել է, որ Սամվելը նրանից 4.500 ԱՄՆ դոլար է վերցել Ժիրայրին ճանապարհին ոստիկանությունում աշխատանքի վերականգնելու համար, սակայն խաբել է և անընդհատ պատրվակներ փնտրելով` փորձել չվերադարձնել տրված գումարը: Ինքը բարկացել է և Արենին նախատել Սամվելի հետ նման գործարքներ կատարելու համար: Դրանից երկու օր անց ինքը հանդիպել է Սամվելին և հարցրել, թե ինչու նա չի վերադարձնում Արենից վերցրած գումարը, իսկ Սամվելը պատասխանել է, որ մի քանի օրից կվերադարձնի այն:
2009 թվականի սեպտեմբերի 22-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Արեն Լալայանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Սամվել Անտոնյանին: 2008 թվականի հոկտեմբերին ինքը խնդրանքով դիմել է Սամվելին, որպեսզի նա իր հորեղբոր որդի Ժիրայր Լալայանին օգնի ճանապարհային ոստիկանությունում վերականգնվել աշխատանքի: Այդ հարցը լուծելու համար Սամվելն իրենից պահանջել է 4.500 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո` 2008 թվականի հոկտեմբեր ամսվա ընթացքում, ինքը մաս-մաս Սամվելին տվել է ընդհանուրը 4.500 ԱՄՆ դոլար, սակայն նա այդ ուղղությամբ ոչինչ չի արել և հափշտակել է գումարը: Սամվելի տանը նրա հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո իրենք գնացել են ՀՀ ոստիկանության անձնագրերի և վիզաների վարչություն, որտեղ մոտ 25 րոպե մնալուց հետո, Սամվելը դուրս է եկել և ասել, որ 7-րդ վարչությունը արդեն սկսել է ստուգումները, ինչպես նաև արժանահավատություն ներշնչող այլ խոսքեր: Ինքը Սամվելից պահանջել է ետ վերադարձնել իր տված գումարը, սակայն նա տարբեր պատրվակներով անընդհատ ձգձգել է և վերադարձրել ընդամենը 200 ԱՄՆ դոլար: Ինքը Սամվելին պարտքով գումար չի տվել, և իրենց միջև նման խոսակցություն չի եղել: Իր հիշելով Սամվելն է իրեն առաջարկել ստացական գրել: Ստացականը գրելիս Սամվելը իրեն ասել է, որ 300 ԱՄՆ դոլարը ամեն դեպքում կվերադարձնի, այդ իսկ պատճառով նա ստացականում նշել է, որ իրեն 4.000 ԱՄՆ դոլար է պարտք: Իսկ Սամվել Անտոնյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Արեն Լալայանին: 2008 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին ինքը ֆինանսական խնդիրներ է ունեցել: Այդ ընթացքում Արեն Լալայանը և Հարություն Յանդյանը միասին եկել են Կիևյան փողոցում գտնվող իր բնակարան, և այդ ժամանակ ինքը Արենից պարտքով գումար է խնդրել: Դրանից մի քանի օր անց Արենը իրեն տվել է 3.500 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև մաս-մաս նաև 1.000 ԱՄՆ դոլար, որից 300 ԱՄՆ դոլարը` Հարությունի միջոցով, իսկ մնացածը` անձամբ: Ինքը Արենին չի խոստացել նրա հորեղբոր որդի Ժիրայրին ճանապարհային ոստիկանությունում վերականգնել աշխատանքի: Նման խոսակցություն իրենց միջև չի եղել: Հետագայում ինքը չի կարողացել վերադարձնել Արենի պարտքը: 2009 թվականի մայիսին Արենը եկել է Կիևյան փողոցում գտնվող իր բնակարան և ասել, որ գումարը ծանոթից է վերցրել, ով չի հավատում նրան և պահանջում է գումարը վերադարձնել: Այդ ժամանակ ինքն իր անձնագրային տվյալներով լրացված ստացական է գրել և տվել Արենին: Ինքը Արենին վերադարձրել է ոչ թե 200 ԱՄՆ դոլար, այլ 500 ԱՄՆ դոլար, ինչի պատճառով ստացականում նշել 4.000 ԱՄՆ դոլար:
2009 թվականի հոկտեմբերի 21-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Ժիրայր Լալայանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Սամվել Անտոնյանին: Արենի խնդրանքով Սամվելի հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող դեղատներից մեկի մոտ և մաս-մաս վերցրել 100 ԱՄՆ դոլար` յուրաքանչյուր անգամ 50 ԱՄՆ դոլար: Իսկ Սամվել Անտոնյանը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվողը Արենի հորեղբոր որդի Ժիրայրն է: Նրա հետ հանդիպել է 2 անգամ և յուաքանչյուր անգամ նրան տվել 50 ԱՄՆ դոլար: Նշված գումարները Ժիրայրին տվել է Արենի խնդրանքով, քանի որ ինքը Արենին 4.500 ԱՄՆ դոլար է պարտք եղել:
2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Հարություն Յանդյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Սամվել Անտոնյանին: 2008 թվականի հոկտեմբերին Սամվելը իրենից պարտքով գումար չի խնդրել և ինքը նրան չի առաջարկել գումար վերցնել իրենց ընդհանուր ծանոթ Արեն Լալայանից: Հետագայում Արենից իմացել է, որ վերջինը Սամվելին տվել է 4.500 ԱՄՆ դոլար, քանի որ Սամվելը խոստացել է այդ գումարի դիմաց Արենի հորեղբոր որդուն վերականգնել աշխատանքի ճանապարհային ոստիկանությունում, սակայն վերցնելով գումարը` ոչինչ չի ձեռնարկել այդ ուղությամբ և յուրացրել է գորմարը: Ինքը մի քանի անգամ Սամվելից պահանջել է ետ վերադարձնել Արենի տված գումարը: Իսկ Սամվել Անտոնյանը հայտնել է, որ ճանանչում է իր հետ առերես հարցաքննվող Հարություն Յանդյանին: Հարությունի ցուցմունքը ճիշտ է այն առումով, որ ինքը նրանից պարտքով գումար չի խնդրել և նա էլ իրեն չի առաջարկել գումար վերցնել Արեն Լալայանից: Ինքը Արենից պարտքով գումար է խնդրել 2008 թվականին հոկտեմբերին, երբ Հարությունը և Արենը եկել են իր տուն:
Տուժող ճանաչելու մասին 2009 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշման համաձայն` թիվ 14123909 քրեական գործով Արեն Վախթանգի Լալայանը ճանաչվել է տուժող:
Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին 2009 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշման համաձայն` թիվ 14123909 քրեական գործով Արեն Վախթանգի Լալայանը ճանաչվել է քաղաքացիական հայցվոր և նրա քաղաքացիական հայցի պահանջը կազմել է 1.316.617 ՀՀ դրամ:
2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի դիմումի համաձայն` տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Արեն Լալայանը հրաժարվել է իր կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցից:
ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Անանյանի կողմից 2009 թվականի սեպտեմբերի 25-ին կազմված տեղեկանքի համաձայն` 2008 թվականի հոկտեմբերին Հայաստանի Հանրապետությունում 1 ԱՄՆ դոլարի միջին շուկայական փոխարժեքը սահմանված է եղել 306.19 ՀՀ դրամ:
ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքի (www.cba.am) համաձայն` 2008 թվականի հոկտեմբերին ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքը եղել է 301.92 ՀՀ դրամ:
Ամուսնության թիվ 465560 վկայականի համաձայն` Սամվել Նշանի Անտոնյանը և Նարինե Հայրապետի Նիկողոսյանը ամուսնացել են, որի մասին ամուսնության վերաբերյալ ակտերի գրանցման գրքում 1989 թվականի ապրիլի 8-ին կատարվել է թիվ 278 գրանցումը:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` 2007 թվականի օգոստոսի 3-ին Սամվել Նշանի Անտոնյանը կալանավորվել է:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարնի 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ին դատավճռի պատճենի համաձայն` Սամվել Նշանի Անտոնյանը մեղավոր է ճանչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 16 (տասնվեց) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
2009 թվականի մայիսի 7-ին թվագրված ստացականի համաձայն` Սամվել Անտոնյանը պարտավորվել է Արեն Վախթանգի Լալայանից պարտքով վերցրած 4.000 (չորս հազար) ԱՄՆ դոլարը վերադարձնել մոտ օրերը:
Արթուր Գուրգենի Սահակյանին ուղարկված դատական ծանուցագրի ետ վերադարձի կտրոնի համաձայն` ծանուցագիրը ետ է վերադարձվել նշումով, որ Ավանեսովի փողոցում 46-րդ շենք չկա:
«Տանիք» համատիրության նախագահի կողմից հաստատված բնութագրի համաձայն` Սամվել Անտոնյանը բնութագրվում է դրականորեն:
ՀՀ ոստիկանության կեսաթոշակի թիվ 14330 վկայականի պատճենի համաձայն` ոստիկանության փոխգնդապետ Սամվել Նշանի Անտոնյանին 2006 ապրիլի 19-ին նշանակվել է 32 տարվա ծառայությանը համարժեք թոշակ:
ՀՀ ոստիկանության ԲՎ պոլիկլինիկայի կողմից 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին տրված տեղեկանքի համաձայն` Սամվել Անտոնյանը 2006 թվականից «Շաքարային դիաբետ, տիպ 2» ախտորոշմամբ հսկվում է ՀՀ ոստիկանության ԲՎ պոլիկլինիկայի էնդոկրին կաբինետում և ստանում է համապատասխան բուժում:
Թիվ 0874 ուսանողական տոմսի պատճենի համաձայն` Կարեն Սամվելի Անտոնյանը 2008 թվականին ընդունվել է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանի ագրոնոմիական ֆակուլտետը:
Թիվ 07-15 ուսանողական տոմսի պատճենի համաձայն` Տիգրան Սամվելի Անտոնյանը 2007 թվականին ընդունվել է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանի անասնաբուժական բժշկագիտության և անասնաբուժության ֆակուլտետը:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը Արեն Լալայանից 4.500 ԱՄՆ դոլարը վերցրել է պարտքով, ինքը Արեն Լալայանին չի խոստացել նրա կողմից տրված գումարի միջոցով Ժիրայր Լալայանին ճանապարհային ոստիկանությունում վերականգնել աշխատանքի, ինչպես նաև այն, որ Արեն Լալայանից վերցրած պարտքը 2009 թվականի մայիսի 4-ին իր փոխարեն նրան է վերդարձրել Երևան քաղաքի Ավանեսովի փողոցի 46-րդ շենքի 14-րդ բնակարանում բնակվող իր ընկեր Արթուր Գուրգենի Սահակյանը:
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Ժիրայր Լալայանը Արեն Լալայանի հորեղբոր որդին է,
-Ժիրայր Լալայանը ցանկացել է ճանապարհային ոստիկանությունում վերականգնվել աշխատանքի,
-Արեն Լալայանը Հարություն Յանդյանի միջոցով ծանոթ է եղել Սամվել Անտոնյանի հետ,
-Ժիրայր Լալայանին ճանապարհային ոստիկանությունում աշխատանքի վերականգնելու համար Արեն Լալայանը դիմել է Սամվել Անտոնյանին,
-Սամվել Անտոնյանը Արեն Լալայանին հավաստիացրել է, որ կարող է 4.500 ԱՄՆ դոլարի միջոցով Ժիրայր Լալայանին ճանապարհային ոստիկանությունում վերականգնել աշխատանքի,
-2008 թվականի հոկտեմբերին Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 12-րդ շենքի մոտակայքում, Ժիրայր Լալայանին ճանապարհային ոստիկանությունում աշխատանքի վերականգնելու համար, Արեն Լալայան Սամվել Անտոնյանին տվել սկզբում 3.500 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև` 700 ԱՄՆ դոլար,
-2008 թվականի հոկտեմբերին Ժիրայր Լալայանին ճանապարհային ոստիկանությունում աշխատանքի վերականգնելու համար, Արեն Լալայանը Հարություն Յանդյանի միջոցով Սամվել Անտոնյանին փոխանցել է ևս 300 ԱՄՆ դոլար,
-2008 թվականի հոկտեմբերին ԱՄՆ դոլարի ամենացածր փոխարժեքի հաշվարկով 4.500 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 1.358.640 ՀՀ դրամին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով հանդիսանում է խոշոր չափերի հասնող գումար,
-Սամվել Անտոնյանը Ժիրայր Լալայանին չի վերականգնել աշխատանքի ճանապարհային ոստիկանությունում,
-Սամվել Անտոնյանը ի սկզբանե մտադիր չի եղել Ժիրայր Լալայանին աշխատանքի վերականգնել ճանապարհային ոստիկանությունում և նպատակ է ունեցել տիրանալ Արեն Լալայանի գումարին,
-Սամվել Անտոնյանը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ի դատավճռով մեղավոր է ճանչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 16 (տասնվեց) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 2 (երկու) տարի ժամկետով,
-Սամվել Անտոնյանը ամուսնացած է, վատառողջ, ոստիկանության կենսաթոշակառու և բնութագրվում է դրականորեն:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Սամվել Նշանի Անտոնյանը, խարդախության համար դատապարտված լինելով, կրկին անգամ, ի սկզբանե նպատակ ունենալով տիրանալ ուրիշի գույքին, չարաշահել է Արեն Վախթանգի Լալայանի վստահությունը և որպես նրա հորեղբոր որդի Ժիրայր Լալայանին ճանապարհային ոստիկանությունում աշխատանքի վերականգնելու գումար, 2008 թվականի հոկտեմբեր ամսվա տարբեր օրերին, նրանից ստացել է խոշոր չափ հանդիսացող` 1.358.640 ՀՀ դրամին համարժեք 4.500 ԱՄՆ դոլար և ապօրինաբար, անհատույց տիրացել դրան:
Այսինքն` Սամվել Նշանի Անտոնյանը վստահությունը չարաշահելու եղանակով, կրկին անգամ, կատարել է ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Սամվել Նշանի Անտոնյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Սամվել Անտոնյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը, բարձրագույն կրթություն ունենալը և ոստիկանությունում երկարատև ծառայած լինելը:
Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դրականորեն բնութագրվելը (նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ):
Դատարանը գտնում է, որ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև նրա վատառողջ լինելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Սամվել Անտոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Սամվել Անտոնյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Սամվել Անտոնյանի կողմից կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն` փորձաշրջանի ընթացքում անձի կողմից ծանր հանցանք կատարելու դեպքում դատարանը վերացնում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և պատիժ է նշանակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Սամվել Անտոնյանը փորձաշրջանի ընթացքում կատարել է ծանր հանցանք, գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ի դատավճռով նրա նկատմամբ սահմանված 2 (երկու) տարի ժամկետով փորձաշրջանը պետք է վերացնել: Փորձաշրջանը վերացնելու արդյունքում ստացվում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանը նախորդ դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատժից ունի 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 16 (տասնվեց) օր չկրած մաս: Այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը, որի 1-ին և 4-րդ մասերի համաձայն` եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը: Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից: Դատարանը, քննարկելով վերջնական պատիժ նշանակելու հարցը, գտնում է, որ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել սույն դատավճռով նշանակված պատժին` նախորդ դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որը Սամվել Անտոնյանը պետք է կրի:
Դատարանը գտնում է, որ Սամվել Անտոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով։
Սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց է ներկայացրել տուժող Արեն Վախթանգի Լալայանը` ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանից պահանջելով հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասը` 1.316.617 ՀՀ դրամը: Սակայն Արեն Վախթանգի Լալայանը Դատարան ներկայացրած իր դիմումով և դատական նիստի ժամանակ հրաժարվել է իր կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցից, ուստի Դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցից հրաժարումը պետք է ընդունել և Արեն Վախթանգի Լալայանի կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սամվել Անտոնյանից դատարանի նախաձեռնությամբ ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման համար ներկայացված քաղաքացիական հայցի վարույթը վերոնշյալ հիմնավորմամբ ենթակա է կարճման: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև վկայակոչված հոդվածի նույն մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Սամվել Նշանի Անտոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ի դատավճռով Սամվել Նշանի Անտոնյանի նկատմամբ սահմանված փորձաշրջանը վերացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի մասով սահմանված կարգով` սույն դատավճռով նշանակված պատիժը` 3 (երեք) տարի ժամկետով ազատազրկումը և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ի դատավճռով նշանակված վերջնական պատիժը` 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 16 (տասնվեց) օր ժամկետով ազատազրկումը մասնակիորեն գումարելու միջոցով Սամվել Նշանի Անտոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Սամվել Նշանի Անտոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արեն Վախթանգի Լալայանի քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ