Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0151/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Նունե Առոջստամյան
Նունե Առուստամյան Բորիկի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մարգո Սիմոնյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Հոդված 357-360
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մարգո Սիմոնյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2010-02-15 | 12:00 | 3 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-11-16 | 10:30 | 2 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2009-12-17 | 11:00 | 2 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Լ.Ավետիսյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Գործ հ.ԵԱՔԴ/0151/01/09
15 փետրվարի 2010թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ն.ԹՈՓՈՒԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն.ԱՌՈՒՍՏԱՄՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Ն.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Նունե Բորիկի Առուստամյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատական ակտի դեմ բերված ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Անհայտ անձի կողմից Ն.Սարգսյանի Զ.Սարկավագ 58 տանից խոշոր չափերի հասնող գողություն կատարելու փաստի առիթով ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ` Դ.Ղարիբյանի 25.08.09թ. որոշմամբ հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:
25.08.09թ. որոշմամբ կասկածյալ Ն.Առուստամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2009թ. օգոստոսի 31-ին Ն.Առուստամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
16.10.09թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ն.Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. հոկտեմբերի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատական ակտով Ն.Առուստամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Միաժամանակ վճռվել է Ն.Առուստամյանից հօգուտ տուժողի բռնագանձել 1.184.000 դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում:
Պատժի սկիզբը` դատավճռի կատարման օրվանից:
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ն.Առուստամյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 22.01.10թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները
Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին խնամելու ընթացքում, Նունե Առուստամյանը, օգտվելով Ռաֆաիդա Սարգսյանի հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 17.00-ի սահմաններում, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից` արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ` Նազելի Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար /1.184.000/ ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և գործն ուղարկել նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը:
Համաձայն բողոքաբերի փաստարկների` դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի, 17-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, 18-րդ հոդվածի, 365-րդ հոդվածի պահանջները:
Նախաքննական մարմինը և դատարանը առանց որևէ ապացույցի եկել են այն համոզման, որ 1.184.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ամբողջ զարդերը գողացվել են իր կողմից, այն դեպքում, երբ իր կողմից գողացված զարդերի թիվը եղել է 5-ը, իսկ դրանց ընդհանուր արժեքը 310-320.000 դրամ է կազմել, հետևաբար իր արարքը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննական մարմինը իրեն մեղադրանք է առաջադրել միայն հիմք ունենալով այն հանգամանքը, որ ինքը պարտավորվել է տուժողին վճարել նրա կրած ամբողջ վնասը, իսկ դատարանն էլ իրեն մեղավոր ճանաչելով, հաշվի չի առել նույնիսկ բազմաթիվ մեղմացուցիչ հանգամանքները, որոնք առկա են եղել:
Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում, ամբաստանյալը փոփոխելով իր դիրքորոշումը, խնդրեց փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ բողոքը պետք է բավարարել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը և քրեաիրավական ներգործության մյուս միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն կատարված արարքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին և հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկվածին, ինչպես նաև կանխել նոր հանցագործությունները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում, միաժամանակ հաշվի առնելով օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատժի տեսակն ու չափը որոշվում են հանցագործության վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, այն կատարող անձին բնութագրող տվյալներով, պատիժը ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, հետևաբար պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով:
Պատիժը արդարացի է, եթե այն նշանակելիս դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները ու ճիշտ է կիրառում պատժի անհատականացման սկզբունքը: Այդ սկզբունքի կիրառումը անհրաժեշտ է, քանի որ պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս դատարանը պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակին, այն է՝ ուղղի հանցանք կատարած անձին և կանխի նոր հանցագործությունները:
Գործող օրենքը դատարանին տալիս է հնարավորություն, անհրաժեշտ հիմքերի առկայության պայմաններում մարդասիրական վերաբերմունք դրսևորել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ, այն է՝ ազատել քրեական պատասխանատվությունից, նշանակել օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, դնելով նրա վրա որոշակի պարտականություններ:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը՝
ա/ ենթակա է արդյոք ամբաստանյալը պատժի կատարված արարքի համար
բ/ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ
գ/պետք է նա կրի այդ պատիժը, թե ոչ
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Գտնվելով հանցակազմի սահմաններից դուրս, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցանք կատարած անձին ու տալիս են հնարավորություն կազմելու պատկերացում հանցավորի անձնավորության և հանցագործության հանրության համար վտանգավորորւթյան աստիճանի մասին, համապատասխանաբար իջեցնելով կամ բարձրացնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով ցուցաբերել անհատական մոտեցում, ինչպես պատժի տեսակը ու չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոհիշյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի ու պատժաչափի , այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի ու օբյեկտիվ գնահատման վրա, ապահովելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Արդյունավետ է ոչ թե պատժի խստությունը, այլ անխուսափելիությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին կետը սահմանում է, որ եթե կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը հանգում է հետեւության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժ կրելու, ապա կարող է կայացնել որոշում, այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի նախատեսում, հետևաբար օրենքը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ կիրառելու:
Քրեական գործի տվյալներով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Ն.Առուստամյանը նախկինում ոչնչով արատավորված չի եղել, վատառողջ է` տառապում է □հեպատիտ C□ հիվանդությամբ, զղջում է կատարածի համար, միայնակ մայր է, խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները, հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր տրամադրության տակ ունենալով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքներ և դատավճռում որպես նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք մատնանշելով անկեղծորեն զղջալը, միայնակ մայր լինելը, խնամքին երկու անչափահաս երեխաները, հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը գտնվելը, առանց քննության առարկա դարձնելու այն հարցը, թե նա պետք է կրի պատիժը, թե ոչ, Ն.Առուստամյանին դատապարտել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում ամբաստանյալը մասամբ հատուցեց տուժողին պատճառված վնասը, այն է` նրան տվեց 570.000/հինգ հարյուր յոթանասուն հազար/ դրամ, ինչպես նաև պարտավորվեց մնացած 475.000/չորս հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ դրամը տուժողին վերադարձնել մաս-մաս` սկսած 2010թ. մարտ ամսից, յուրաքանչյուր ամիս վճարել 50.000/հիսուն հազար/ դրամ, որով փաստորեն ընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշելով նաև, որ նախաքննության ընթացքում արդեն հայտնաբերվել և տուժողին է վերադարձվել 139.000/հարյուր երեսունինը հազար/ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2 ոսկյա իրերը, հետևաբար տուժողին պատճառված վնասի` 1.184.000 /մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար/ դրամի ճնշող մեծամասնությունը` 709.000 դրամը վերականգնված է:
Այսպիսով գործի տվյալներով հիմնավորվեց, որ Ն.Առուստամյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, միայնակ իրականացնում է 2 անչափահաս երեխաների, վատառողջ մոր և քրոջ խնամքը, ինքը վատառողջ է, վերականգնել է տուժողին պատճառված վնասի մեծ մասը` տալով պարտավորություն վերականգնելու նաև վնասի մնացած մասը, բացի այդ, տուժողը ևս չառարկեց նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեմ, որոնք էլ հաշվի առնելով վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգեց հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը ու Ն.Առուստամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տուժողին պատճառված վնասից` 1.184.000 դրամից նրան է վերադարձվել 570.000 դրամը և 139.000 դրամի արժողությամբ 2 ոսկյա իրերը` ոսկյա դրամն ու մեկ մատանին, գտնում է, որ ամբաստանյալից հօգուտ տուժողի պետք է բռնագանձվի 475.000դրամ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ 399-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Նունե Բորիկի Առուստամյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը` նշանակված պատժի մասով փոփոխել:
Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Նունե Առուստամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Նունե Առուստամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի:
Նունե Առուստամյանից հօգուտ տուժող Նազելի Սարգսյանի բռնագանձել 475.000/չորս հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ դրամ, իսկ իրեղեն ապացույց 139.000 /հարյուր երեսունինը հազար/ դրամ արժողությամբ ոսկյա 2 զարդերը թողնել տուժողի տնօրինությանը:
Նունե Առուստամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել ուժի մեջ մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ Ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Լ.Ավետիսյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Գործ հ.ԵԱՔԴ/0151/01/09
15 փետրվարի 2010թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ն.ԹՈՓՈՒԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն.ԱՌՈՒՍՏԱՄՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Ն.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Նունե Բորիկի Առուստամյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատական ակտի դեմ բերված ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Անհայտ անձի կողմից Ն.Սարգսյանի Զ.Սարկավագ 58 տանից խոշոր չափերի հասնող գողություն կատարելու փաստի առիթով ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ` Դ.Ղարիբյանի 25.08.09թ. որոշմամբ հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:
25.08.09թ. որոշմամբ կասկածյալ Ն.Առուստամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2009թ. օգոստոսի 31-ին Ն.Առուստամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
16.10.09թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ն.Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. հոկտեմբերի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատական ակտով Ն.Առուստամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Միաժամանակ վճռվել է Ն.Առուստամյանից հօգուտ տուժողի բռնագանձել 1.184.000 դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում:
Պատժի սկիզբը` դատավճռի կատարման օրվանից:
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ն.Առուստամյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 22.01.10թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները
Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին խնամելու ընթացքում, Նունե Առուստամյանը, օգտվելով Ռաֆաիդա Սարգսյանի հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 17.00-ի սահմաններում, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից` արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ` Նազելի Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար /1.184.000/ ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և գործն ուղարկել նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը:
Համաձայն բողոքաբերի փաստարկների` դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի, 17-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, 18-րդ հոդվածի, 365-րդ հոդվածի պահանջները:
Նախաքննական մարմինը և դատարանը առանց որևէ ապացույցի եկել են այն համոզման, որ 1.184.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ամբողջ զարդերը գողացվել են իր կողմից, այն դեպքում, երբ իր կողմից գողացված զարդերի թիվը եղել է 5-ը, իսկ դրանց ընդհանուր արժեքը 310-320.000 դրամ է կազմել, հետևաբար իր արարքը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննական մարմինը իրեն մեղադրանք է առաջադրել միայն հիմք ունենալով այն հանգամանքը, որ ինքը պարտավորվել է տուժողին վճարել նրա կրած ամբողջ վնասը, իսկ դատարանն էլ իրեն մեղավոր ճանաչելով, հաշվի չի առել նույնիսկ բազմաթիվ մեղմացուցիչ հանգամանքները, որոնք առկա են եղել:
Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում, ամբաստանյալը փոփոխելով իր դիրքորոշումը, խնդրեց փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ բողոքը պետք է բավարարել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը և քրեաիրավական ներգործության մյուս միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն կատարված արարքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին և հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկվածին, ինչպես նաև կանխել նոր հանցագործությունները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում, միաժամանակ հաշվի առնելով օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատժի տեսակն ու չափը որոշվում են հանցագործության վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, այն կատարող անձին բնութագրող տվյալներով, պատիժը ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, հետևաբար պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով:
Պատիժը արդարացի է, եթե այն նշանակելիս դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները ու ճիշտ է կիրառում պատժի անհատականացման սկզբունքը: Այդ սկզբունքի կիրառումը անհրաժեշտ է, քանի որ պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս դատարանը պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակին, այն է՝ ուղղի հանցանք կատարած անձին և կանխի նոր հանցագործությունները:
Գործող օրենքը դատարանին տալիս է հնարավորություն, անհրաժեշտ հիմքերի առկայության պայմաններում մարդասիրական վերաբերմունք դրսևորել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ, այն է՝ ազատել քրեական պատասխանատվությունից, նշանակել օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, դնելով նրա վրա որոշակի պարտականություններ:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը՝
ա/ ենթակա է արդյոք ամբաստանյալը պատժի կատարված արարքի համար
բ/ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ
գ/պետք է նա կրի այդ պատիժը, թե ոչ
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Գտնվելով հանցակազմի սահմաններից դուրս, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցանք կատարած անձին ու տալիս են հնարավորություն կազմելու պատկերացում հանցավորի անձնավորության և հանցագործության հանրության համար վտանգավորորւթյան աստիճանի մասին, համապատասխանաբար իջեցնելով կամ բարձրացնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով ցուցաբերել անհատական մոտեցում, ինչպես պատժի տեսակը ու չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոհիշյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի ու պատժաչափի , այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի ու օբյեկտիվ գնահատման վրա, ապահովելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Արդյունավետ է ոչ թե պատժի խստությունը, այլ անխուսափելիությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին կետը սահմանում է, որ եթե կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը հանգում է հետեւության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժ կրելու, ապա կարող է կայացնել որոշում, այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի նախատեսում, հետևաբար օրենքը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ կիրառելու:
Քրեական գործի տվյալներով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Ն.Առուստամյանը նախկինում ոչնչով արատավորված չի եղել, վատառողջ է` տառապում է □հեպատիտ C□ հիվանդությամբ, զղջում է կատարածի համար, միայնակ մայր է, խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները, հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր տրամադրության տակ ունենալով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքներ և դատավճռում որպես նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք մատնանշելով անկեղծորեն զղջալը, միայնակ մայր լինելը, խնամքին երկու անչափահաս երեխաները, հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը գտնվելը, առանց քննության առարկա դարձնելու այն հարցը, թե նա պետք է կրի պատիժը, թե ոչ, Ն.Առուստամյանին դատապարտել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում ամբաստանյալը մասամբ հատուցեց տուժողին պատճառված վնասը, այն է` նրան տվեց 570.000/հինգ հարյուր յոթանասուն հազար/ դրամ, ինչպես նաև պարտավորվեց մնացած 475.000/չորս հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ դրամը տուժողին վերադարձնել մաս-մաս` սկսած 2010թ. մարտ ամսից, յուրաքանչյուր ամիս վճարել 50.000/հիսուն հազար/ դրամ, որով փաստորեն ընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշելով նաև, որ նախաքննության ընթացքում արդեն հայտնաբերվել և տուժողին է վերադարձվել 139.000/հարյուր երեսունինը հազար/ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2 ոսկյա իրերը, հետևաբար տուժողին պատճառված վնասի` 1.184.000 /մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար/ դրամի ճնշող մեծամասնությունը` 709.000 դրամը վերականգնված է:
Այսպիսով գործի տվյալներով հիմնավորվեց, որ Ն.Առուստամյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, միայնակ իրականացնում է 2 անչափահաս երեխաների, վատառողջ մոր և քրոջ խնամքը, ինքը վատառողջ է, վերականգնել է տուժողին պատճառված վնասի մեծ մասը` տալով պարտավորություն վերականգնելու նաև վնասի մնացած մասը, բացի այդ, տուժողը ևս չառարկեց նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեմ, որոնք էլ հաշվի առնելով վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգեց հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը ու Ն.Առուստամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տուժողին պատճառված վնասից` 1.184.000 դրամից նրան է վերադարձվել 570.000 դրամը և 139.000 դրամի արժողությամբ 2 ոսկյա իրերը` ոսկյա դրամն ու մեկ մատանին, գտնում է, որ ամբաստանյալից հօգուտ տուժողի պետք է բռնագանձվի 475.000դրամ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ 399-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Նունե Բորիկի Առուստամյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը` նշանակված պատժի մասով փոփոխել:
Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Նունե Առուստամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Նունե Առուստամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի:
Նունե Առուստամյանից հօգուտ տուժող Նազելի Սարգսյանի բռնագանձել 475.000/չորս հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ դրամ, իսկ իրեղեն ապացույց 139.000 /հարյուր երեսունինը հազար/ դրամ արժողությամբ ոսկյա 2 զարդերը թողնել տուժողի տնօրինությանը:
Նունե Առուստամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել ուժի մեջ մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ Ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
գործ No ԵԱՔԴ 0151/01/09
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա. Ավետիսյանի
ամբաստանյալ` Ն. Առուստամյանի
տուժող` Ն. Սարգսյանի
2009թ. դեկտեմբերի 17-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նունե Բորիկի Առուստամյանի, ծնված 10.04.1967թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին չորս անձ, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ ՓԲԸ-ում` որպես կրտսեր բուժաշխատող, հաշվառված է Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 76 շենքի թիվ 13 բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 65 շենքի թիվ 36 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009թ. օգոստոսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09115609 քրեական գործը:
2009թ. օգոստոսի 31-ին Նունե Բորիկի Առուստամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. օգոստոսի 25-ին Նունե Առուստամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2009թ. հոկտեմբերի 16-ին Նունե Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. հոկտեմբերի 28-ին թիվ 09115609 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2009թ. հոկտեմբերի 28-ին քրեական գործը վարույթ է ընդունվել և նշանակվել դատաքննության 2009թ. նոյեմբերի 16-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Նունե Բորիկի Առուստամյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Նունե Առուստամյանը, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին 2009թ. մայիս ամսից մինչև օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում խնամելու ընթացքում, օգտվելով Ռաֆաիդա Սարգսյանի հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից` արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ` Նազելի Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն, պատճառաբանելով, որ ինքը գողացել է միայն երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանի և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույց:
Նունե Առուստամյանը հրաժարվելով ցուցմունք տալուց, պնդել է իր նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն այն մասին, որ 2009թ. մայիս ամսից մինչև օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը գործով վկա Կարինե Հակոբի Թորոսյանի հետ հերթափոխով խնամել է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին: Այդ ժամանակ տանը իրերը դասավորելու ընթացքում ննջասենյակի զգեստապահարանում նկատել է զարդատուփ, որի մեջ եղել են ոսկյա զարդեր: Գտնվելով նյութական ծանր վիճակում, որոշել է գողանալ այդ զարդերի մի մասը և դրանց իրացումից ստացված գումարով մարել պարտքերը:
2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում, Ռաֆաիդա Սարգսյանին խնամելուց և կերակրելուց հետո, տան իրերը դասավորելու ընթացքում ննջասենյակի զգեստապահարանում դրված կիսաբաց զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է մեկ հատ ոսկյա մատանի` էմալապատ շախմատային խաղատախտակի պատկերով, երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց ոսկյա դրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա դրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա շրջանակով ժամացույց:
Հաջորդ օրը Նունե Առուստամյանը երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամները, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամը, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույցը տարել է Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցում գտնվող ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու տոնավաճառ£ Տոնավաճառում երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներն առաջարկել է գնել Արմեն Ղազարյանին£ Վերջինս համաձայնել է և երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամները գնել է 560 ԱՄՆ դոլարով£ Իսկ մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամը, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույցը առաջարկել է գնել 8-րդ տաղավարի տնօրեն Ալբերտ Սարգսյանին: Վերջինս նույնպես համաձայնել է և դրանք գնել 112.000 ՀՀ դրամով:
Այնուհետև ոսկյա զարդերի իրացումից ստացված գումարը պարտքի դիմաց տվել է Կարինե Ստեփանյանին:
Դրանից հետո, երբ Ռաֆաիդա Սարգսյանի դուստրը` Նազելի Սարգսյանը նկատել է, որ տանից գողություն է կատարվել, իրեն ասել է այդ մասին ու նշել, որ տանից` ննջասենյակի պահարանից գողացվել են ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանի դարակից` արծթյա երկու գդալ և մեկ պատառաքաղ: Միաժամանակ նշել է, որ կատարված գողության մեջ կասկածում են իրեն: Ինքը պատասխանել է, թե իբր տեղեկություն չունի, սակայն կվերականգնի ամբողջ վնասը:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից, հիմնավորվել է և նրա պատճառաբանությունները հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. փետրվար ամսին իր մայրը` Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանը կաթվածի հետևանքով դարձել է անկողնային հիվանդ: ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ հիվանդանոցում իր մոր բուժման ընթացքում ծանոթացել է այդ հիվանդանոցում որպես սանիտար աշխատող Կարինե Հակոբի Թորոսյանի և Նունե Բորիկի Առուստամյանի հետ: Հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո, անկողնային վիճակում գտնվող մոր խնամքով զբաղվելու համար 2009թ. մայիս ամսից հրավիրել է Կարինե Հակոբի Թորոսյանին և Նունե Բորիկի Առուստամյանին, որոնք հերթափոխով խնամել են իր մորը:
2009թ. հունիսի կեսերին, ինքը նկատել է, որ հյուրասենյակի սպասքապահարանի դարակից բացակայում են արծաթյա երկու գդալ և մեկ պատառաքաղ: Սկզբում ուշադրություն չի դարձրել, բայց հետո տեղի ունեցածից անհանգստացած լինելով 2009թ. օգոստոսի 24-ին սկսել է ստուգել տան թանկարժեք իրերը ու նկատել է, որ ննջասենյակի զգեստապահարանի վերին հատվածում գտնվող ՙՌոմանսոն՚ գրառմամբ զարդատուփից բացակայում են հետևյալ ոսկյա զարդերը` մեկ հատ մեկ ադամանդե քարով (40 սոտի) մատանի, մեկ հատ 11 հատ 10 սոտիանոց ադամանդե քարերով մատանի, 12 գրամ քաշով, 750 հարգի, մեկ հատ ոսկյա մատանի էմալապատ շախմատային խաղատախտակի պատկերով, 8 գրամ քաշով, մեկ հատ ոսկյա շղթա ՙպարան՚ հյուսվածքով, 18 գրամ քաշով, երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց ոսկյա դրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա դրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա շրջանակով ժամացույց, տրամագիծը 2 սմ և ոսկյա ատամնաշար: Կասկածելով, որ գողությունը հնարավոր է կատարած լինի Նունե Առուստամյանը, այդ մասին ասել է նրան, սակայն Նունե Առուստամյանը հայտնել է, որ թեև ինքը գողություն չի կատարել, բայց պարտավորվում է հատուցել ամբողջ վնասը:
Հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարողը բռնվել է և հանդիսանում է Նունե Բորիկի Առուստամյանը:
Նազելի Սարգսյանը ներկայացրել է 1.184.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցի պահանջ:
Վկա, ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի 8-րդ տաղավարի տնօրեն Ալբերտ Բալաբեկի Սարգսյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 17-ին, երեկոյան կողմ մի կին, մոտ 45 տարեկան, մտել է իր տաղավար և առաջարկել գնել մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանի և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույց: Ալբերտ Սարգսյանը կարծելով, որ ոսկյա իրերը պատկանում են այդ կնոջը, նրանից գնել է այդ զարդերը և դրանց դիմաց վճարել 112.000 ՀՀ դրամ: Ոսկյա ժամացույցն ինքը մասնատել, հալել, պատրաստել է այլ զարդ ու վաճառել: Հետագայում, երբ իմացել է, որ այդ կինը Նունե Առուստամյանն է, իսկ նրա վաճառած զարդերն եղել են գողացված, ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել մնացած մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց մետաղադրամը և մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին:
Վկա, ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ում աշխատող անհատ ձեռներեց Արմեն Անուշավանի Ղազարյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 13-ից 18-ն ընկած ժամանակահատվածում մի անծանոթ կին, մոտ 45 տարեկան, մոտեցել է իր` ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու տոնավաճառի 2-րդ հարկում գտնվող տաղավարին և առաջարկել իրենից գնել երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներ: Կարծելով, որ ոսկյա մետաղադրամները պատկանում են այդ կնոջը, նրանից գնել է դրանք և դրանց դիմաց վճարել 560 ԱՄՆ դոլար: Հետագայում, երբ ոստիկանության աշխատակիցներից իմացել է, որ այդ կինը Նունե Առուստամյանն է, իսկ նրա վաճառած զարդերը եղել են գողացված, դրանք ներկայացրել է ոստիկանության աշխատակիցներին:
Վկա Կարինե Քաջիկի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիս ամսին Նունե Առուստամյանին պարտքով տվել է 360.000 ՀՀ դրամ: 2009թ. օգոստոսի 17-ին կամ 18-ին Նունե Առուստամյանն իրեն տվել է 310.000 ՀՀ դրամ և խոստացել մնացած 50.000 ՀՀ դրամը հետո վերադարձնել: Հետագայում իմացել է, որ Նունե Առուստամյանը Երևանի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Սարգսյանին խնամելու ընթացքում, օգտվելով վերջինիս հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ: Նունե Առուստամյանի կողմից իրեն տված 310.000 ՀՀ դրամը ստացվել է ոսկյա զարդերի վաճառքից:
Վկա, ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ ՓԲԸ-ում որպես կրտսեր բուժաշխատող Կարինե Հակոբի Թորոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. փետրվար ամսին իրենց հիվանդանոցում ստացիոնար բուժում է ստացել Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանը, որին դուրս գրելուց հետո Ռ.Սարգսյանի դստեր` Նազելի Սարգսյանի խնդրանքով իրենց բաժանմումքի մայրապետ Նունե Առուստամյանի հետ հերթափոխով Զ.Սարկավագի թիվ 58 տանը խնամել են Ռաֆաիդա Սարգսյանին: 2009թ. օգոստոսի 24-ին, Նազելի Սարգսյանն իրեն հայտնել է, որ տանից գողացվել են ոսկյա և արծաթյա զարդեր: Հետագայում իմացել է, որ այդ գողությունը կատարել է իր հետ տուժողի մորը խնամող Նունե Առուստամյանը:
Տուժող Նազելի Սարգսյանի և ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ:
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված, Ալբերտ Բալաբեկի Սարգսյանի կողմից ներկայացված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանու, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց մետաղադրամի առկայությամբ, դրանք ներկայացնելու, զննելու, ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Նունե Բորիկի Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա զղջում է կատարած արարքի համար, միայնակ մայր է, նրա խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները և հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը:
Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանն անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Նազելի Ռոմենի Սարգսյանին ի պահ հանձնված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանին և մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա մետաղադրամը պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Քննության առնելով տուժող Նազելի Սարգսյանի քաղաքացիական հայցը` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամի չափով, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցը հիմնավոր է և ենթակա բավարարման ամբողջությամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Նունե Բորիկի Առուստամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից:
Նունե Բորիկի Առուստամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Նազելի Ռոմենի Սարգսյանին ի պահ հանձնված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանին և մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա մետաղադրամը թողնել նրան` ի տնօրինություն:
Նունե Բորիկի Առուստամյանից հօգուտ Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի բռնագանձել մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա. Ավետիսյանի
ամբաստանյալ` Ն. Առուստամյանի
տուժող` Ն. Սարգսյանի
2009թ. դեկտեմբերի 17-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նունե Բորիկի Առուստամյանի, ծնված 10.04.1967թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին չորս անձ, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ ՓԲԸ-ում` որպես կրտսեր բուժաշխատող, հաշվառված է Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 76 շենքի թիվ 13 բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 65 շենքի թիվ 36 բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009թ. օգոստոսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09115609 քրեական գործը:
2009թ. օգոստոսի 31-ին Նունե Բորիկի Առուստամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. օգոստոսի 25-ին Նունե Առուստամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2009թ. հոկտեմբերի 16-ին Նունե Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. հոկտեմբերի 28-ին թիվ 09115609 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2009թ. հոկտեմբերի 28-ին քրեական գործը վարույթ է ընդունվել և նշանակվել դատաքննության 2009թ. նոյեմբերի 16-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Նունե Բորիկի Առուստամյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Նունե Առուստամյանը, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին 2009թ. մայիս ամսից մինչև օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում խնամելու ընթացքում, օգտվելով Ռաֆաիդա Սարգսյանի հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից` արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ` Նազելի Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն, պատճառաբանելով, որ ինքը գողացել է միայն երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանի և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույց:
Նունե Առուստամյանը հրաժարվելով ցուցմունք տալուց, պնդել է իր նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն այն մասին, որ 2009թ. մայիս ամսից մինչև օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը գործով վկա Կարինե Հակոբի Թորոսյանի հետ հերթափոխով խնամել է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին: Այդ ժամանակ տանը իրերը դասավորելու ընթացքում ննջասենյակի զգեստապահարանում նկատել է զարդատուփ, որի մեջ եղել են ոսկյա զարդեր: Գտնվելով նյութական ծանր վիճակում, որոշել է գողանալ այդ զարդերի մի մասը և դրանց իրացումից ստացված գումարով մարել պարտքերը:
2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում, Ռաֆաիդա Սարգսյանին խնամելուց և կերակրելուց հետո, տան իրերը դասավորելու ընթացքում ննջասենյակի զգեստապահարանում դրված կիսաբաց զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է մեկ հատ ոսկյա մատանի` էմալապատ շախմատային խաղատախտակի պատկերով, երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց ոսկյա դրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա դրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա շրջանակով ժամացույց:
Հաջորդ օրը Նունե Առուստամյանը երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամները, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամը, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույցը տարել է Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցում գտնվող ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու տոնավաճառ£ Տոնավաճառում երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներն առաջարկել է գնել Արմեն Ղազարյանին£ Վերջինս համաձայնել է և երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամները գնել է 560 ԱՄՆ դոլարով£ Իսկ մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամը, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույցը առաջարկել է գնել 8-րդ տաղավարի տնօրեն Ալբերտ Սարգսյանին: Վերջինս նույնպես համաձայնել է և դրանք գնել 112.000 ՀՀ դրամով:
Այնուհետև ոսկյա զարդերի իրացումից ստացված գումարը պարտքի դիմաց տվել է Կարինե Ստեփանյանին:
Դրանից հետո, երբ Ռաֆաիդա Սարգսյանի դուստրը` Նազելի Սարգսյանը նկատել է, որ տանից գողություն է կատարվել, իրեն ասել է այդ մասին ու նշել, որ տանից` ննջասենյակի պահարանից գողացվել են ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանի դարակից` արծթյա երկու գդալ և մեկ պատառաքաղ: Միաժամանակ նշել է, որ կատարված գողության մեջ կասկածում են իրեն: Ինքը պատասխանել է, թե իբր տեղեկություն չունի, սակայն կվերականգնի ամբողջ վնասը:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից, հիմնավորվել է և նրա պատճառաբանությունները հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. փետրվար ամսին իր մայրը` Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանը կաթվածի հետևանքով դարձել է անկողնային հիվանդ: ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ հիվանդանոցում իր մոր բուժման ընթացքում ծանոթացել է այդ հիվանդանոցում որպես սանիտար աշխատող Կարինե Հակոբի Թորոսյանի և Նունե Բորիկի Առուստամյանի հետ: Հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո, անկողնային վիճակում գտնվող մոր խնամքով զբաղվելու համար 2009թ. մայիս ամսից հրավիրել է Կարինե Հակոբի Թորոսյանին և Նունե Բորիկի Առուստամյանին, որոնք հերթափոխով խնամել են իր մորը:
2009թ. հունիսի կեսերին, ինքը նկատել է, որ հյուրասենյակի սպասքապահարանի դարակից բացակայում են արծաթյա երկու գդալ և մեկ պատառաքաղ: Սկզբում ուշադրություն չի դարձրել, բայց հետո տեղի ունեցածից անհանգստացած լինելով 2009թ. օգոստոսի 24-ին սկսել է ստուգել տան թանկարժեք իրերը ու նկատել է, որ ննջասենյակի զգեստապահարանի վերին հատվածում գտնվող ՙՌոմանսոն՚ գրառմամբ զարդատուփից բացակայում են հետևյալ ոսկյա զարդերը` մեկ հատ մեկ ադամանդե քարով (40 սոտի) մատանի, մեկ հատ 11 հատ 10 սոտիանոց ադամանդե քարերով մատանի, 12 գրամ քաշով, 750 հարգի, մեկ հատ ոսկյա մատանի էմալապատ շախմատային խաղատախտակի պատկերով, 8 գրամ քաշով, մեկ հատ ոսկյա շղթա ՙպարան՚ հյուսվածքով, 18 գրամ քաշով, երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց ոսկյա դրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա դրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա շրջանակով ժամացույց, տրամագիծը 2 սմ և ոսկյա ատամնաշար: Կասկածելով, որ գողությունը հնարավոր է կատարած լինի Նունե Առուստամյանը, այդ մասին ասել է նրան, սակայն Նունե Առուստամյանը հայտնել է, որ թեև ինքը գողություն չի կատարել, բայց պարտավորվում է հատուցել ամբողջ վնասը:
Հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարողը բռնվել է և հանդիսանում է Նունե Բորիկի Առուստամյանը:
Նազելի Սարգսյանը ներկայացրել է 1.184.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցի պահանջ:
Վկա, ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի 8-րդ տաղավարի տնօրեն Ալբերտ Բալաբեկի Սարգսյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 17-ին, երեկոյան կողմ մի կին, մոտ 45 տարեկան, մտել է իր տաղավար և առաջարկել գնել մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանի և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույց: Ալբերտ Սարգսյանը կարծելով, որ ոսկյա իրերը պատկանում են այդ կնոջը, նրանից գնել է այդ զարդերը և դրանց դիմաց վճարել 112.000 ՀՀ դրամ: Ոսկյա ժամացույցն ինքը մասնատել, հալել, պատրաստել է այլ զարդ ու վաճառել: Հետագայում, երբ իմացել է, որ այդ կինը Նունե Առուստամյանն է, իսկ նրա վաճառած զարդերն եղել են գողացված, ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել մնացած մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց մետաղադրամը և մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին:
Վկա, ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ում աշխատող անհատ ձեռներեց Արմեն Անուշավանի Ղազարյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 13-ից 18-ն ընկած ժամանակահատվածում մի անծանոթ կին, մոտ 45 տարեկան, մոտեցել է իր` ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու տոնավաճառի 2-րդ հարկում գտնվող տաղավարին և առաջարկել իրենից գնել երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներ: Կարծելով, որ ոսկյա մետաղադրամները պատկանում են այդ կնոջը, նրանից գնել է դրանք և դրանց դիմաց վճարել 560 ԱՄՆ դոլար: Հետագայում, երբ ոստիկանության աշխատակիցներից իմացել է, որ այդ կինը Նունե Առուստամյանն է, իսկ նրա վաճառած զարդերը եղել են գողացված, դրանք ներկայացրել է ոստիկանության աշխատակիցներին:
Վկա Կարինե Քաջիկի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիս ամսին Նունե Առուստամյանին պարտքով տվել է 360.000 ՀՀ դրամ: 2009թ. օգոստոսի 17-ին կամ 18-ին Նունե Առուստամյանն իրեն տվել է 310.000 ՀՀ դրամ և խոստացել մնացած 50.000 ՀՀ դրամը հետո վերադարձնել: Հետագայում իմացել է, որ Նունե Առուստամյանը Երևանի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Սարգսյանին խնամելու ընթացքում, օգտվելով վերջինիս հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ: Նունե Առուստամյանի կողմից իրեն տված 310.000 ՀՀ դրամը ստացվել է ոսկյա զարդերի վաճառքից:
Վկա, ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ ՓԲԸ-ում որպես կրտսեր բուժաշխատող Կարինե Հակոբի Թորոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. փետրվար ամսին իրենց հիվանդանոցում ստացիոնար բուժում է ստացել Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանը, որին դուրս գրելուց հետո Ռ.Սարգսյանի դստեր` Նազելի Սարգսյանի խնդրանքով իրենց բաժանմումքի մայրապետ Նունե Առուստամյանի հետ հերթափոխով Զ.Սարկավագի թիվ 58 տանը խնամել են Ռաֆաիդա Սարգսյանին: 2009թ. օգոստոսի 24-ին, Նազելի Սարգսյանն իրեն հայտնել է, որ տանից գողացվել են ոսկյա և արծաթյա զարդեր: Հետագայում իմացել է, որ այդ գողությունը կատարել է իր հետ տուժողի մորը խնամող Նունե Առուստամյանը:
Տուժող Նազելի Սարգսյանի և ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ:
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված, Ալբերտ Բալաբեկի Սարգսյանի կողմից ներկայացված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանու, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց մետաղադրամի առկայությամբ, դրանք ներկայացնելու, զննելու, ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Նունե Բորիկի Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա զղջում է կատարած արարքի համար, միայնակ մայր է, նրա խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները և հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը:
Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանն անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Նազելի Ռոմենի Սարգսյանին ի պահ հանձնված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանին և մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա մետաղադրամը պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Քննության առնելով տուժող Նազելի Սարգսյանի քաղաքացիական հայցը` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամի չափով, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցը հիմնավոր է և ենթակա բավարարման ամբողջությամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Նունե Բորիկի Առուստամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից:
Նունե Բորիկի Առուստամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Նազելի Ռոմենի Սարգսյանին ի պահ հանձնված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանին և մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա մետաղադրամը թողնել նրան` ի տնօրինություն:
Նունե Բորիկի Առուստամյանից հօգուտ Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի բռնագանձել մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0151/01/09
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 28-10-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0151 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09115609 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Նունե Առուստամյանը Ռ.Սարգսյանին խնամելու ընթացքում,օգտվելով Ռ.Սարգսյանի հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա աղջիկ Ն.Սարգսյանի բացակայությունից, զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր,իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից՝ արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ՝ Ն.Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի հասնող 1.184.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Նունե |
| Ազգանուն | Առուստամյան |
| Հայրանուն | Բորիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | բնակ.է՝ Ն.Նորքի 1 զ-ծ,65-36, միջն-մասնագ.կրթ., ամուսնացած,աշխատ.է որպես կրտսեր բուժաշխատող |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
Մակագրել
| Երբ | 28-10-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 28-10-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 29-10-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 29-10-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-11-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-12-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 17-12-2009 |
|---|---|
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ No ԵԱՔԴ 0151/01/09 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա. Ավետիսյանի ամբաստանյալ` Ն. Առուստամյանի տուժող` Ն. Սարգսյանի 2009թ. դեկտեմբերի 17-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նունե Բորիկի Առուստամյանի, ծնված 10.04.1967թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին չորս անձ, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ ՓԲԸ-ում` որպես կրտսեր բուժաշխատող, հաշվառված է Երևան քաղաքի Արարատյան փողոցի 76 շենքի թիվ 13 բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 65 շենքի թիվ 36 բնակարանում: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2009թ. օգոստոսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09115609 քրեական գործը: 2009թ. օգոստոսի 31-ին Նունե Բորիկի Առուստամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2009թ. օգոստոսի 25-ին Նունե Առուստամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2009թ. հոկտեմբերի 16-ին Նունե Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2009թ. հոկտեմբերի 28-ին թիվ 09115609 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2009թ. հոկտեմբերի 28-ին քրեական գործը վարույթ է ընդունվել և նշանակվել դատաքննության 2009թ. նոյեմբերի 16-ին: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Նունե Բորիկի Առուստամյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար. Նունե Առուստամյանը, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին 2009թ. մայիս ամսից մինչև օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում խնամելու ընթացքում, օգտվելով Ռաֆաիդա Սարգսյանի հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից` արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ` Նազելի Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամի գույքային վնաս: 3.Ապացույցների հետազոտում. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն, պատճառաբանելով, որ ինքը գողացել է միայն երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանի և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույց: Նունե Առուստամյանը հրաժարվելով ցուցմունք տալուց, պնդել է իր նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն այն մասին, որ 2009թ. մայիս ամսից մինչև օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը գործով վկա Կարինե Հակոբի Թորոսյանի հետ հերթափոխով խնամել է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին: Այդ ժամանակ տանը իրերը դասավորելու ընթացքում ննջասենյակի զգեստապահարանում նկատել է զարդատուփ, որի մեջ եղել են ոսկյա զարդեր: Գտնվելով նյութական ծանր վիճակում, որոշել է գողանալ այդ զարդերի մի մասը և դրանց իրացումից ստացված գումարով մարել պարտքերը: 2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում, Ռաֆաիդա Սարգսյանին խնամելուց և կերակրելուց հետո, տան իրերը դասավորելու ընթացքում ննջասենյակի զգեստապահարանում դրված կիսաբաց զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է մեկ հատ ոսկյա մատանի` էմալապատ շախմատային խաղատախտակի պատկերով, երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց ոսկյա դրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա դրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա շրջանակով ժամացույց: Հաջորդ օրը Նունե Առուստամյանը երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամները, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամը, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույցը տարել է Երևան քաղաքի Խորենացու փողոցում գտնվող ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու տոնավաճառ£ Տոնավաճառում երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներն առաջարկել է գնել Արմեն Ղազարյանին£ Վերջինս համաձայնել է և երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամները գնել է 560 ԱՄՆ դոլարով£ Իսկ մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամը, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույցը առաջարկել է գնել 8-րդ տաղավարի տնօրեն Ալբերտ Սարգսյանին: Վերջինս նույնպես համաձայնել է և դրանք գնել 112.000 ՀՀ դրամով: Այնուհետև ոսկյա զարդերի իրացումից ստացված գումարը պարտքի դիմաց տվել է Կարինե Ստեփանյանին: Դրանից հետո, երբ Ռաֆաիդա Սարգսյանի դուստրը` Նազելի Սարգսյանը նկատել է, որ տանից գողություն է կատարվել, իրեն ասել է այդ մասին ու նշել, որ տանից` ննջասենյակի պահարանից գողացվել են ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանի դարակից` արծթյա երկու գդալ և մեկ պատառաքաղ: Միաժամանակ նշել է, որ կատարված գողության մեջ կասկածում են իրեն: Ինքը պատասխանել է, թե իբր տեղեկություն չունի, սակայն կվերականգնի ամբողջ վնասը: Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից, հիմնավորվել է և նրա պատճառաբանությունները հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. փետրվար ամսին իր մայրը` Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանը կաթվածի հետևանքով դարձել է անկողնային հիվանդ: ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ հիվանդանոցում իր մոր բուժման ընթացքում ծանոթացել է այդ հիվանդանոցում որպես սանիտար աշխատող Կարինե Հակոբի Թորոսյանի և Նունե Բորիկի Առուստամյանի հետ: Հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո, անկողնային վիճակում գտնվող մոր խնամքով զբաղվելու համար 2009թ. մայիս ամսից հրավիրել է Կարինե Հակոբի Թորոսյանին և Նունե Բորիկի Առուստամյանին, որոնք հերթափոխով խնամել են իր մորը: 2009թ. հունիսի կեսերին, ինքը նկատել է, որ հյուրասենյակի սպասքապահարանի դարակից բացակայում են արծաթյա երկու գդալ և մեկ պատառաքաղ: Սկզբում ուշադրություն չի դարձրել, բայց հետո տեղի ունեցածից անհանգստացած լինելով 2009թ. օգոստոսի 24-ին սկսել է ստուգել տան թանկարժեք իրերը ու նկատել է, որ ննջասենյակի զգեստապահարանի վերին հատվածում գտնվող ՙՌոմանսոն՚ գրառմամբ զարդատուփից բացակայում են հետևյալ ոսկյա զարդերը` մեկ հատ մեկ ադամանդե քարով (40 սոտի) մատանի, մեկ հատ 11 հատ 10 սոտիանոց ադամանդե քարերով մատանի, 12 գրամ քաշով, 750 հարգի, մեկ հատ ոսկյա մատանի էմալապատ շախմատային խաղատախտակի պատկերով, 8 գրամ քաշով, մեկ հատ ոսկյա շղթա ՙպարան՚ հյուսվածքով, 18 գրամ քաշով, երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց ոսկյա դրամներ, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա դրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա շրջանակով ժամացույց, տրամագիծը 2 սմ և ոսկյա ատամնաշար: Կասկածելով, որ գողությունը հնարավոր է կատարած լինի Նունե Առուստամյանը, այդ մասին ասել է նրան, սակայն Նունե Առուստամյանը հայտնել է, որ թեև ինքը գողություն չի կատարել, բայց պարտավորվում է հատուցել ամբողջ վնասը: Հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարողը բռնվել է և հանդիսանում է Նունե Բորիկի Առուստամյանը: Նազելի Սարգսյանը ներկայացրել է 1.184.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցի պահանջ: Վկա, ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի 8-րդ տաղավարի տնօրեն Ալբերտ Բալաբեկի Սարգսյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 17-ին, երեկոյան կողմ մի կին, մոտ 45 տարեկան, մտել է իր տաղավար և առաջարկել գնել մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուլիանոց մետաղադրամ, մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանի և մեկ հատ փոքրիկ ոսկյա ժամացույց: Ալբերտ Սարգսյանը կարծելով, որ ոսկյա իրերը պատկանում են այդ կնոջը, նրանից գնել է այդ զարդերը և դրանց դիմաց վճարել 112.000 ՀՀ դրամ: Ոսկյա ժամացույցն ինքը մասնատել, հալել, պատրաստել է այլ զարդ ու վաճառել: Հետագայում, երբ իմացել է, որ այդ կինը Նունե Առուստամյանն է, իսկ նրա վաճառած զարդերն եղել են գողացված, ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել մնացած մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց մետաղադրամը և մեկ հատ կանացի ոսկյա մատանին: Վկա, ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ում աշխատող անհատ ձեռներեց Արմեն Անուշավանի Ղազարյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 13-ից 18-ն ընկած ժամանակահատվածում մի անծանոթ կին, մոտ 45 տարեկան, մոտեցել է իր` ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու տոնավաճառի 2-րդ հարկում գտնվող տաղավարին և առաջարկել իրենից գնել երկու հատ ՙՆիկոլայ՚ 10 ռուբլիանոց մետաղադրամներ: Կարծելով, որ ոսկյա մետաղադրամները պատկանում են այդ կնոջը, նրանից գնել է դրանք և դրանց դիմաց վճարել 560 ԱՄՆ դոլար: Հետագայում, երբ ոստիկանության աշխատակիցներից իմացել է, որ այդ կինը Նունե Առուստամյանն է, իսկ նրա վաճառած զարդերը եղել են գողացված, դրանք ներկայացրել է ոստիկանության աշխատակիցներին: Վկա Կարինե Քաջիկի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիս ամսին Նունե Առուստամյանին պարտքով տվել է 360.000 ՀՀ դրամ: 2009թ. օգոստոսի 17-ին կամ 18-ին Նունե Առուստամյանն իրեն տվել է 310.000 ՀՀ դրամ և խոստացել մնացած 50.000 ՀՀ դրամը հետո վերադարձնել: Հետագայում իմացել է, որ Նունե Առուստամյանը Երևանի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Սարգսյանին խնամելու ընթացքում, օգտվելով վերջինիս հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ: Նունե Առուստամյանի կողմից իրեն տված 310.000 ՀՀ դրամը ստացվել է ոսկյա զարդերի վաճառքից: Վկա, ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ ՓԲԸ-ում որպես կրտսեր բուժաշխատող Կարինե Հակոբի Թորոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. փետրվար ամսին իրենց հիվանդանոցում ստացիոնար բուժում է ստացել Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանը, որին դուրս գրելուց հետո Ռ.Սարգսյանի դստեր` Նազելի Սարգսյանի խնդրանքով իրենց բաժանմումքի մայրապետ Նունե Առուստամյանի հետ հերթափոխով Զ.Սարկավագի թիվ 58 տանը խնամել են Ռաֆաիդա Սարգսյանին: 2009թ. օգոստոսի 24-ին, Նազելի Սարգսյանն իրեն հայտնել է, որ տանից գողացվել են ոսկյա և արծաթյա զարդեր: Հետագայում իմացել է, որ այդ գողությունը կատարել է իր հետ տուժողի մորը խնամող Նունե Առուստամյանը: Տուժող Նազելի Սարգսյանի և ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ: Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված, Ալբերտ Բալաբեկի Սարգսյանի կողմից ներկայացված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանու, մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց մետաղադրամի առկայությամբ, դրանք ներկայացնելու, զննելու, ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ: Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Նունե Բորիկի Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է: Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա զղջում է կատարած արարքի համար, միայնակ մայր է, նրա խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները և հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը: Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Դատարանն անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Նազելի Ռոմենի Սարգսյանին ի պահ հանձնված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանին և մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա մետաղադրամը պետք է թողնել նրա տնօրինությանը: Քննության առնելով տուժող Նազելի Սարգսյանի քաղաքացիական հայցը` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամի չափով, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցը հիմնավոր է և ենթակա բավարարման ամբողջությամբ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Նունե Բորիկի Առուստամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի կատարման օրվանից: Նունե Բորիկի Առուստամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Նազելի Ռոմենի Սարգսյանին ի պահ հանձնված մեկ հատ կանացի շախմատաձև ոսկյա մատանին և մեկ հատ ՙՆիկոլայ՚ 5 ռուբլիանոց ոսկյա մետաղադրամը թողնել նրան` ի տնօրինություն: Նունե Բորիկի Առուստամյանից հօգուտ Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի բռնագանձել մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար (1.184.000) ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-12-2009 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-01-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 97 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 18-01-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 97 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-396/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 19-01-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 23-03-2010 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 26-03-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 29-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 244 |
| Գործին կից նյութերը | Առդիր քրեական գործը 1 հատորից և ամբաստանյալի վաիճակագրական քարտը: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 29-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 244 |
| Գործին կից նյութերը | Առդիր քրեական գործը 1 հատորից և ամբաստանյալի վաիճակագրական քարտը |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0151/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 18-01-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 18-01-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Նունե |
| Ազգանուն | Աեուստամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ամբողջությամբ բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Նունե Բորիսի Առուստամյանի /ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - 2 տարի ազ. , հօգուտ տուժող Նազելի Ռոմենի Սարգսյանի բռնագանձվել է 1.184.000 ՀՀ դրամ , որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցում/ վերաբերյալ 17.12.2009թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 18-01-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մարգո |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 22-01-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 22-01-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-02-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 22-01-2010 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 15-02-2010 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Դատական ակտը բեկանվել է մասնակի եվ փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Նունե |
| Ազգանուն | Առոջստամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտ դատավոր` Լ.Ավետիսյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Գործ հ.ԵԱՔԴ/0151/01/09 15 փետրվարի 2010թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ն.ԹՈՓՈՒԶՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն.ԱՌՈՒՍՏԱՄՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ` Ն.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Նունե Բորիկի Առուստամյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատական ակտի դեմ բերված ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանի վերաքննիչ բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. Անհայտ անձի կողմից Ն.Սարգսյանի Զ.Սարկավագ 58 տանից խոշոր չափերի հասնող գողություն կատարելու փաստի առիթով ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ` Դ.Ղարիբյանի 25.08.09թ. որոշմամբ հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով: 25.08.09թ. որոշմամբ կասկածյալ Ն.Առուստամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2009թ. օգոստոսի 31-ին Ն.Առուստամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 16.10.09թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ն.Առուստամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2009թ. հոկտեմբերի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատական ակտով Ն.Առուստամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: Միաժամանակ վճռվել է Ն.Առուստամյանից հօգուտ տուժողի բռնագանձել 1.184.000 դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում: Պատժի սկիզբը` դատավճռի կատարման օրվանից: Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ն.Առուստամյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 22.01.10թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ: Գործի փաստական հանգամանքները Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 58 տան բնակիչ Ռաֆաիդա Գասպարի Սարգսյանին խնամելու ընթացքում, Նունե Առուստամյանը, օգտվելով Ռաֆաիդա Սարգսյանի հիվանդ լինելու հանգամանքից և նրա դստեր` Նազելի Սարգսյանի բացակայությունից, 2009թ. օգոստոսի 16-ին, ժամը 17.00-ի սահմաններում, Զ.Սարկավագի 58 տան զգեստապահարանի զարդատուփից գաղտնի հափշտակել է ոսկյա զարդեր, իսկ հյուրասենյակի սպասքապահարանից` արծաթյա 2 գդալ և 1 պատառաքաղ` Նազելի Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի` մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար /1.184.000/ ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և գործն ուղարկել նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը: Համաձայն բողոքաբերի փաստարկների` դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի, 17-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, 18-րդ հոդվածի, 365-րդ հոդվածի պահանջները: Նախաքննական մարմինը և դատարանը առանց որևէ ապացույցի եկել են այն համոզման, որ 1.184.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ամբողջ զարդերը գողացվել են իր կողմից, այն դեպքում, երբ իր կողմից գողացված զարդերի թիվը եղել է 5-ը, իսկ դրանց ընդհանուր արժեքը 310-320.000 դրամ է կազմել, հետևաբար իր արարքը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նախաքննական մարմինը իրեն մեղադրանք է առաջադրել միայն հիմք ունենալով այն հանգամանքը, որ ինքը պարտավորվել է տուժողին վճարել նրա կրած ամբողջ վնասը, իսկ դատարանն էլ իրեն մեղավոր ճանաչելով, հաշվի չի առել նույնիսկ բազմաթիվ մեղմացուցիչ հանգամանքները, որոնք առկա են եղել: Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում, ամբաստանյալը փոփոխելով իր դիրքորոշումը, խնդրեց փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ բողոքը պետք է բավարարել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը և քրեաիրավական ներգործության մյուս միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն կատարված արարքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին և հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկվածին, ինչպես նաև կանխել նոր հանցագործությունները: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում, միաժամանակ հաշվի առնելով օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակն ու չափը որոշվում են հանցագործության վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, այն կատարող անձին բնութագրող տվյալներով, պատիժը ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, հետևաբար պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով: Պատիժը արդարացի է, եթե այն նշանակելիս դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները ու ճիշտ է կիրառում պատժի անհատականացման սկզբունքը: Այդ սկզբունքի կիրառումը անհրաժեշտ է, քանի որ պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս դատարանը պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակին, այն է՝ ուղղի հանցանք կատարած անձին և կանխի նոր հանցագործությունները: Գործող օրենքը դատարանին տալիս է հնարավորություն, անհրաժեշտ հիմքերի առկայության պայմաններում մարդասիրական վերաբերմունք դրսևորել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ, այն է՝ ազատել քրեական պատասխանատվությունից, նշանակել օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, դնելով նրա վրա որոշակի պարտականություններ: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը՝ ա/ ենթակա է արդյոք ամբաստանյալը պատժի կատարված արարքի համար բ/ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ գ/պետք է նա կրի այդ պատիժը, թե ոչ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Գտնվելով հանցակազմի սահմաններից դուրս, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցանք կատարած անձին ու տալիս են հնարավորություն կազմելու պատկերացում հանցավորի անձնավորության և հանցագործության հանրության համար վտանգավորորւթյան աստիճանի մասին, համապատասխանաբար իջեցնելով կամ բարձրացնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով ցուցաբերել անհատական մոտեցում, ինչպես պատժի տեսակը ու չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոհիշյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի ու պատժաչափի , այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի ու օբյեկտիվ գնահատման վրա, ապահովելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Արդյունավետ է ոչ թե պատժի խստությունը, այլ անխուսափելիությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին կետը սահմանում է, որ եթե կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը հանգում է հետեւության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժ կրելու, ապա կարող է կայացնել որոշում, այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի նախատեսում, հետևաբար օրենքը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ կիրառելու: Քրեական գործի տվյալներով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Ն.Առուստամյանը նախկինում ոչնչով արատավորված չի եղել, վատառողջ է` տառապում է □հեպատիտ C□ հիվանդությամբ, զղջում է կատարածի համար, միայնակ մայր է, խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները, հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր տրամադրության տակ ունենալով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքներ և դատավճռում որպես նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք մատնանշելով անկեղծորեն զղջալը, միայնակ մայր լինելը, խնամքին երկու անչափահաս երեխաները, հաշմանդամ մայրն ու հիվանդ քույրը գտնվելը, առանց քննության առարկա դարձնելու այն հարցը, թե նա պետք է կրի պատիժը, թե ոչ, Ն.Առուստամյանին դատապարտել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով: Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում ամբաստանյալը մասամբ հատուցեց տուժողին պատճառված վնասը, այն է` նրան տվեց 570.000/հինգ հարյուր յոթանասուն հազար/ դրամ, ինչպես նաև պարտավորվեց մնացած 475.000/չորս հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ դրամը տուժողին վերադարձնել մաս-մաս` սկսած 2010թ. մարտ ամսից, յուրաքանչյուր ամիս վճարել 50.000/հիսուն հազար/ դրամ, որով փաստորեն ընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշելով նաև, որ նախաքննության ընթացքում արդեն հայտնաբերվել և տուժողին է վերադարձվել 139.000/հարյուր երեսունինը հազար/ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2 ոսկյա իրերը, հետևաբար տուժողին պատճառված վնասի` 1.184.000 /մեկ միլիոն հարյուր ութսունչորս հազար/ դրամի ճնշող մեծամասնությունը` 709.000 դրամը վերականգնված է: Այսպիսով գործի տվյալներով հիմնավորվեց, որ Ն.Առուստամյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, միայնակ իրականացնում է 2 անչափահաս երեխաների, վատառողջ մոր և քրոջ խնամքը, ինքը վատառողջ է, վերականգնել է տուժողին պատճառված վնասի մեծ մասը` տալով պարտավորություն վերականգնելու նաև վնասի մնացած մասը, բացի այդ, տուժողը ևս չառարկեց նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեմ, որոնք էլ հաշվի առնելով վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգեց հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու: Նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է փոփոխել ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը ու Ն.Առուստամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը: Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տուժողին պատճառված վնասից` 1.184.000 դրամից նրան է վերադարձվել 570.000 դրամը և 139.000 դրամի արժողությամբ 2 ոսկյա իրերը` ոսկյա դրամն ու մեկ մատանին, գտնում է, որ ամբաստանյալից հօգուտ տուժողի պետք է բռնագանձվի 475.000դրամ: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ 399-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Նունե Բորիկի Առուստամյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը` նշանակված պատժի մասով փոփոխել: Ամբաստանյալ Նունե Առուստամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Նունե Առուստամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով: Նունե Առուստամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի: Նունե Առուստամյանից հօգուտ տուժող Նազելի Սարգսյանի բռնագանձել 475.000/չորս հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ դրամ, իսկ իրեղեն ապացույց 139.000 /հարյուր երեսունինը հազար/ դրամ արժողությամբ ոսկյա 2 զարդերը թողնել տուժողի տնօրինությանը: Նունե Առուստամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել ուժի մեջ մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ Ճիշտ է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 15-02-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 17-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 241 թերթ |
| Գործին կից նյութեր | ամբ. վիճ. քարտը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 19-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 241 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | ամբ. վիճ. քարտը: |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-2921/10 |
| Այլ նշումներ | չկա |