գործ No ԵԱՔԴ 0143/01/09

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահությամբ դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա. Աղայանի
ամբաստանյալ` Դ. Մորիկյանի
պաշտպան` Ժ. Օհանյանի
տուժող` Հ. Համբարյանի

2009թ. դեկտեմբերի 21-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դրագոն Իլյասի Մորիկյանի, ծնված 18.08.1971թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատել, բնակվել է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցի թիվ 32 հասցեում գտնվող վագոն տնակում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009թ. օգոստոսի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի հետաքննության բաժանմունքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09154709 քրեական գործը:
2009թ. օգոստոսի 19-ին թիվ 09154709 քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժին:
2009թ. օգոստոսի 25-ին Դրագոն Իլյասի Մորիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանքը:
2009թ. սեպտեմբերի 29-ին Դրագոն Իլյասի Մորիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. հոկտեմբերի 15-ին թիվ 09154709 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2009թ. հոկտեմբերի 16-ին քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել դատաքննության 2009թ. նոյեմբերի 03-ին:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դրագոն Իլյասի Մորիկյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար.
Դրագոն Մորիկյանը 2009 թվականի օգոստոսի 8-ին, ժամը 0300-ի սահմաններում, ՙԶեյթուն՚ գերեզմանատան տարածքում մետաղակտրիչ սղոցով կտրելու և մասնատելու միջոցով գաղտնի հափշտակել է հանգուցյալ Հակոբ Համբարյանի գերեզմանի պատվանդանին տեղադրված լատունե արձանը` Հրանտ Համբարյանին պատճառելով խոշոր չափերի` 1.600.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Դրագոն Մորիկյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ չունենալով մշտական աշխատանք և գտնվելով նյութական ծանր վիճակում, որոշել է կատարել գունավոր մետաղների գողություն և դրանց վաճառքի միջոցով գումար վաստակել£
Այդ նպատակով 2009թ. օգոստոսի 8-ին, ժամը 0300-ի սահմաններում, վերցնելով մետաղակտրիչ սղոց, գնացել է ՙԶեյթուն՚ գերեզմանատան տարածք, որտեղ շրջելով տեսել է հանգուցյալ Հակոբ Համբարյանի շիրիմին տեղադրված նրա լատունե արձանը և որոշել է գողանալ այն: Մետաղակտրիչ սղոցով կտրել է արձանի գլուխը և տեղափոխել իր վագոն տնակի դիմացի հատվածում գտնվող հողամաս£ Այնուհետև, վերադարձել և արձանը կտրել է ներքևի հատվածից և կրկին տեղափոխել վերը նշված հողամաս, որտեղ նույն մետաղակտրիչ սղոցով մասնատել է արձանը և թաքցրել:
Հաջորդ օրն առավոտյան մասնատված լատունե արձանի հիմնական մասը տարել է Երևանի Վարդանանց փողոցում գտնվող շինանյութի տոնավաճառ և վաճառել անծանոթ քաղաքացու` 22.000 ՀՀ դրամով£ Արձանի մնացած կտորները, որոնց քաշը կազմել է մոտ 4.5 կիլոգրամ, 2009թ. օգոստոսի 18-ին տեղափոխել է Երևանի Ռուբինյանց 17/1 շենքի հարևանությամբ գտնվող թիվ 74 ավտոտնակում տեղակայված ՙԿոմանդոս Հովազ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող գունավոր մետաղների ընդունման կետ, որտեղ դրանք առաջարկել է գնել ընդունման կետի աշխատակից Հրանտ Ադամյանին£ Վերջինս ձուլակտորները գնել է 3.200 ՀՀ դրամ գումարով և կազմել գնման ակտ:
Այնուհետև, օգոստոսի 21-ին լատունե արձանի մնացած կտորները տեղափոխել է գունավոր մետաղների ընդունման նույն կետ և կրկին առաջարկել Հրանտ Ադամյանին գնել դրանք, սակայն վերջինս զննելով ձուլակտորները, հրաժարվել է դրանք գնելուց: Հասկանալով, որ չի կարող վաճառել լատունե արձանիկի այդ կտորները, դրանք նետել է Երևանի Զ.Սարկավագի և Կ.Ուլնեցու փողոցների խաչմերուկի հատվածում տեղադրված աղբարկղ:
Ամբաստանյալի կատարած հանցանքը, բացի նրա ցուցմունքից հիմնավորվել է նաև գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Հրաչյա Համբարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Զեյթունի գերեզմանատանը գտնվող հանգուցյալ եղբոր` Հակոբի շիրիմին տեղադրված է եղել լատունե արձան:
2009թ. օգոստոսի 17-ին, հերթական անգամ եղբոր շիրիմին այցելության ժամանակ տեսել է, որ եղբոր գերեզմանին տեղադրած նրա արձանը կտրել և գողացել են: Կատարված գողության մասին նույն օրը հաղորդում է տվել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնում:
Հրաչյա Համբարյանը նշել է, որ կատարված հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է 1.600.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Հետագայում ոստիկանությունում տեղեկացել է, որ հանցագործությունը բացահայտվել է և այն կատարողը հանդիսանում է Դրագոն Մորիկյանը:
Վկա Հրանտ Ադամյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևանի Ռուբինյանց փողոցի 17/1 շենքի հարևանությամբ գտնվող թիվ 74 ավտոտնակում տեղակայված ՙԿոմանդոս Հովազ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող գունավոր մետաղների ընդունման կետում: 2009թ. օգոստոսի 18-ին, առավոտյան ընդունման կետի հարակից տարածքի բնակիչներից մեկը, որին ճանաչել է դեմքով (հետագայում տեղեկացել է, որ նա հանդիսանում է Դրագոն Մորիկյանը) ընդունման կետ բերել է լատունե մետաղի կտորներ: Առանց ուշադիր զննելու և որևէ բան կասկածելու, ինքը լրացրել է գնման ակտ, ընդունել լատունե ձուլակտորները, որոնց քաշը կազմել է 4.5 կգ և դրանց դիմաց վճարել է 3.200 ՀՀ դրամ:
2009թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 17-ի սահմաններում, Դրագոն Մորիկյանը, կրկին բերել է լատունե ձուլակտորներ և առաջարկել գնել դրանք: Չնայած իր հարցին ամբաստանյալը պատասխանել է, որ մետաղները գողացված չեն, ինքը կասկածել է և հրաժարվել մետաղները ընդունելուց: Հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Դրագոն Մորիկյանը 2009թ. օգոստոսի 8-ին, ժամը 0300-ի սահմաններում, ՙԶեյթուն՚ գերեզմանատան տարածքից մետաղակտրիչ սղոցով մասնատել և գաղտնի հափշտակել է հանգուցյալ Հակոբ Համբարյանի շիրիմին տեղադրված նրա լատունե արձանը և նրա կողմից իրեն վաճառված մետաղները հանդիսանում են նշված արձանի մասերը£
Ամբաստանյալի եղբայրը` գործով վկա Սարգիս Մորիկյանն, օգտվելով ՀՀ սահմանադրությամբ իրեն վերապահված իրավունքից, դատարանում հրաժարվել է իր եղբոր վերաբերյալ քրեական գործով ցուցմունք տալուց և հայտնել, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքը:
Վկա Սարգիս Մորիկյանի նախաքննության ընթացքում տրված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ցուցմունքով հիմնավորվել է, որ 2009թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում եղբոր` Դրագոն Մորիկյանի հետ գնացել է Զեյթունի շուկայի մոտ` ծխախոտ գնելու նպատակով: Եղբոր ձեռքին տեսել է մուգ գույնի պոլիէթիլենային պարկ, սակայն չի հարցրել դրա պարունակության մասին: Հասնելով Դրոյի փողոցի 23 շենքի մոտ, եղբայրը խնդրել է հինգ րոպե սպասել, պատճառաբանելով, որ մարդու պետք է հանդիպի և շուտ կվերադառնա: Եղբայրը ուշացել է: Ինքը չի սպասել նրան ու ծխախոտ գնելով վերադարձել է տուն: Հետագայում տեղեկացել է, որ եղբայրը` Դրագոն Մորիկյանը, 2009թ. օգոստոսի 8-ին, ժամը 0300-ի սահմաններում ՙԶեյթուն՚ գերեզմանատնից մետաղակտրիչ սղոցով կտրել և գողացել է հանգուցյալ Հակոբ Համբարյանի լատունե հուշարձանը:
Ամբաստանյալ Դրագոն Մորիկյանի կատարած արարքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Դրագոն Մորիկյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի նա մատնացույց է արել ՙԶեյթուն՚ գերեզմանատան տարածքում գտնվողª հանգուցյալ Հակոբ Համբարյանի շիրիմին տեղադրված, պատվանդանը և հայտարարել, որ 2009թ. օգոստոսի 8-ին, ժամը 0300-ի սահմաններում Հակոբ Համբարյանի գերեզմանի պատվանդամի վրա գտնվող արձանի ներքևի հատվածից կտրել է այն, որից հետո գրկած տեղափոխել է Երևանի Զ.Սարկավագի փողոցի 32 հասցեում գտնվող իր վագոն տնակի դիմացի հողամաս: Այնուհետև, Դ.Մորիկյանը մատնացույց անելով Զ.Սարկավագի փողոցի թիվ 32 հասցեում գտնվող վագոն տնակի դարպասների դիմացը տեղակայված կիսակառույց շինության մոտ գտնվող տարածքը, հայտարարել է, որ այնտեղ է մասնատել արձանը: Դ.Մորիկյանը մատնացույց է արել Երևանի Զ.Սարկավագի և Կ.Ուլնեցու փողոցների խաչմերուկների հատվածում տեղադրված աղբարկղները և հայտարարել, որ արձանի գլխի մի հատվածը չկարողանալով վաճառել, այնտեղ է նետել£
Հրանտ Ադամյանի կողմից ներկայացված թիվ 67 գնման ակտով, համաձայն որի Դրագոն Մորիկյանը 2009թ. օգոստոսի 18-ին Հրանտ Ադամյանին հանձնել է 4.5 կիլոգրամ լատունե ձուլակտորներ և ստացել 3.200 ՀՀ դրամ գումար, ակտը ներկայացնելու, զննելու արձանագրություններով և ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ:
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված, Հրանտ Ադամյանի կողմից ներկայացված յոթ լատունե ձուլակտորների առկայությամբ, դրանք ներկայացնելու և զննելու արձանագրություններով:
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված, Դրագոն Մորիկյանի Երևանի Զ.Սարկավագ փողոցի 32 հասցեում գտնվող վագոն տնակի խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված մետաղակտրիչ սղոցի առկայությամբ և այն զննելու արձանագրությամբ:
Հրանտ Ադամյանի կողմից ներկայացված յոթ լատունե ձուլակտորները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի, տուժող Հրաչյա Համբարյանը, իրեն ճանաչման ներկայացված ձուլակտորները ճանաչել է, որպես հանգուցյալ Հակոբ Համբարյանի շիրիմին տեղադրված արձանի մասնիկներ:
Մետաղակտրիչ սղոցի ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի, Դրագոն Մորիկյանն իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաներից ճանաչել է վագոն տնակից խուզարկությամբ հայտնաբերված մետաղակտրիչ սղոցը և հայտարարել, որ իր կողմից ճանաչված սղոցով կտրել և մասնատել է հանգուցյալ Հակոբ Համբարյանի լատունե արձանը:
Դատարանը գտնում է, որ գործով անթույլատրելի և ոչ վերաբերելի ապացույցներ չկան:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դրագոն Իլյասի Մորիկյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Դրագոն Մորիկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Դրագոն Մորիկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Դատարանը քննության առնելով տուժող Հրաչյա Սոկրատի Համբարյանի քաղաքացիական հայցը` մեկ միլիոն վեց հարյուր հազար (1.600.000) ՀՀ դրամի չափով, գտնում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա բավարարման ամբողջությամբ:
Դատարանն անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված մեկ հատ մետաղակտրիչ սղոցը, սղոցի մեկ հատ մետաղակտրիչ թիթեղը և յոթ լատունե ձուլակտորները, որոնք պահվում են Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում, պետք է ոչնչացնել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Դրագոն Իլյասի Մորիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման չորս (4) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2009թ. օգոստոսի 22-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դրագոն Իլյասի Մորիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դրագոն Իլյասի Մորիկյանից հօգուտ Հրաչյա Սոկրատի Համբարյանի բռնագանձել մեկ միլիոն վեց հարյուր հազար (1.600.000) ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող մեկ հատ մետաղակտրիչ սղոցը, սղոցի մեկ հատ մետաղակտրիչ թիթեղը և յոթ լատունե ձուլակտորները ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ